Tips bij angsten

Een praktisch en informatief boek over Angst, piekeren en paniek voor tieners en jongeren: 'Weg met het angstduiveltje', van Kate Collins Donnelly.
Een praktisch werkboek met veel opdrachten en uitleg over angst, paniek en piekeren

Een heel fijn en praktisch boek om op een constructieve manier om te leren gaan met angst, is Beyond Anxiety van Martha Beck. Enerzijds is er aandacht voor hoe angst te ervaren en je zenuwstelsel te kalmeren, anderzijds gaat ze een stap verder dan het gemiddelde zelfhulpboek door ook te kijken naar hoe je de angst om kunt buigen in creativiteit en groei.

Heb je last van angstige gedachten en gevoelens? Blijf in gesprek en in contact. Openheid geven aan je omgeving helpt om de juiste steun te vinden.
Vertrouwen opbouwen is geen rechte lijn naar ‘boven’, maar gaat altijd met ‘vallen en opstaan’. Houd moed!

Blijf voor ogen houden: Het is niet stom ván jou dat je hier last van hebt, maar stom vóór je!
100% zonder angst bestaat niet. De ‘oplossing’ zit in het blijven oefenen, en verdragen van vervelende gevoelens. Hoe meer je dat oefent, hoe meer je vertrouwen groeit.

Door het delen, samen aan pijnpunten werken heb je een veel krachtiger en helender effect dan enkel één op één therapiesessies. Je ziet meer spiegels en ervaart meer liefde en steun na een groepstherapie bijeenkomst.
Er ontstaat op zo'n dag verbinding en een gevoel van gezien en gehoord te worden.
Zoek een mooie jaartraining of praktijk op die individuele en groepstherapie in combinatie aanbiedt. Je zult merken dat het effect krachtiger is en dat je sneller door je proces naar heling beweegt.

Meerdere angstklachten, zoals angst bij autorijden en vliegangst, hebben eigenlijk niet zoveel te maken met de betreffende situaties.
Bij angst is het nuttig om te onderzoeken:
- Ben ik iemand die 100% controle wil over het leven, over m'n lichaam en over hoe m'n dag verloopt?
Als dit zo is, denk dan eens na over je verleden, je kindertijd: Is ooit mijn basisveiligheid onder me vandaan geschopt? Dit kan komen door één hele nare gebeurtenis, maar ook door langdurige periode(n) van onveiligheid.
- Ben ik iemand die het altijd heel erg goed wil doen? Ben ik een perfectionist? Mensen met angstklachten zijn vaak perfectionist. Als je dit kunt loslaten, dan wordt de angst minder.
- Voel ik mijn grenzen wel aan en geef ik mijn grenzen aan?
Als je te vaak 'ja' zegt, terwijl je 'nee' voelt (of niet eens voelt), dan ga je te vaak over je grenzen. Dit kan angstklachten veroorzaken.

Dus als je last hebt van angstklachten: doe zelfonderzoek.
En het is aan te raden om in therapie te gaan, want controle willen hebben, perfectionisme loslaten en grenzen voelen en aangeven zijn best lastig te observeren en aan te pakken bij jezelf.
Met moderne hypnotherapie kun je ook oplossen wat er in je onbewuste speelt qua angst, controle, grenzen en perfectionisme.

Je bent van harte welkom in mijn praktijk!

Koop iets voor jezelf wat jouw kracht symboliseert. Dat kan in de vorm van een sieraad of iets anders wat je regelmatig tegenkomt. Sta iedere keer dat je jouw symbool ziet, weer even stil bij jouw kracht. Op die manier maak je er dagelijks contact mee.

Als jezelf wilt laten zien aan de wereld, is het nodig om uit je comfortzone te komen. Dat is even eng, maar levert altijd meer op dan gedacht. Ga ervoor! Als je het een keer geprobeerd hebt zul je merken dat dit je goed doet. Daarna wordt het steeds gemakkelijker en overwin je beter je angsten.

Focus op je lichaamssignalen in plaats van je gedachten. Vliegangst activeert vaak het stress- en paniekmechanisme, waardoor je hart sneller gaat kloppen en je adem oppervlakkig wordt.

Hoe ik help: In mijn trajecten leer ik cliënten via lichaamsgerichte technieken, adem- en stemwerk hun zenuwstelsel te kalmeren (polyvagaal theorie), zodat de angst voelbaar wordt maar niet overweldigend. Daarnaast zet ik NEI-therapie en systemisch werk in om de diepere oorzaak van de angst te vinden en op te lossen, waardoor vliegen geleidelijk weer veilig voelt.

Kleine oefening: Tijdens het vliegen: zet je voeten stevig op de vloer, verleng je uitademing en maak een zachte “fff”-klank. Dit helpt je zenuwstelsel te ontspannen en paniek te verminderen.

Een tip als geruststelling en ondersteuning bij angst of beginnende paniek: Realiseer je dat angst in golfbewegingen komt en gaat. Probeer rustig je aandacht bijvoorbeeld naar je omgeving of je voeten te laten gaan. Voel hoe ze de grond raken, ervaar hoe je zit. Laat het gevoel komen en ook weer gaan. Stel je de zee voor die komt ook met golfbewegingen.

Bij claustrofobie reageert je lichaam alsof je écht gevangen zit ook al weet je verstand dat je veilig bent. EMDR helpt om die automatische paniekreactie te doorbreken. Door de onderliggende herinnering of ervaring die het gevoel van opgesloten zijn ooit heeft geactiveerd te verwerken, leert je brein dat het nú anders is.

Het resultaat? De spanning in je lichaam neemt af, situaties die eerder ondragelijk voelden worden weer haalbaar, en je krijgt het vertrouwen terug dat jij de controle hebt niet de angst.

Wanneer je merkt dat de angst om misselijk te worden of over te geven oploopt, probeer niet direct te vechten tegen het gevoel. Angst wordt vaak groter wanneer je hem probeert weg te duwen. Richt je aandacht in plaats daarvan op wat er nu echt gebeurt in je lichaam: voel waar de spanning zit, geef het ruimte en adem er rustig naartoe. Dit activeert het deel van je zenuwstelsel dat veiligheid herstelt.

In EMDR-therapie werken we verder met de beelden of herinneringen die aan deze angst gekoppeld zijn, zodat het lichaam leert dat het nu veilig is en de angstreactie stap voor stap kan uitdoven.

Je hoeft je niet goed te voelen om goed te functioneren. Angst is ongemakkelijk, maar niet gevaarlijk. Als je leert ongemak te verdragen zonder ertegen te vechten, ontstaat veerkracht. “Ik voel me gespannen, en dat is oké. Ik kan dit dragen.”

Angst versnelt je hartslag, je gedachten, je ademhaling. Maar herstel begint bij vertraging. Neem drie bewuste ademhalingen en voel je voeten op de grond. Elke keer dat je vertraagt, geef je je zenuwstelsel een kans om te herstellen.

Angst wil je beschermen, maar doet dat soms op een overdreven manier. Stel je voor dat angst een bezorgde vriend is die soms te hard roept. Vraag jezelf: “Wat probeert mijn angst me te vertellen?” Door nieuwsgierigheid in plaats van verzet ontstaat ruimte.

Boek: een mooie dialoog tussen een filosoof en een leerling over hoe je je eigen leven kunt leiden. Geeft veel inzichten en momenten van nadenken en invoelen. Kan heel bevrijdend werken bij het idee dat je er vooral bent om de ander te pleasen.

Zelf zeg ik altijd" ik kan niet met iedereen vriendjes zijn" .Vaak is dit een spannende uitspraak voor mensen. Het maakt wel bewust hoe ver we vaak van onze eigen behoeften staan... 

auteur boek: Ichiro kishimi &fumitake koga
boek is zeer toegankelijk geschreven. ik wens je een mooie tocht iom jezelf ontplooien in wie je echt wilt zijn.

Ben jij je bewust van je angst ? een gevolg van angst kunnen o.a ook klachten zijn zoals controle, overbelasting, vermijden en perfectionisme. Dit is een voor het oog wat afgedekte angst. Bij deze klachten in een setting/behandeling is het belangrijk doelbewust onderzoek te doen naar de onderliggende angst(en)- dynamieken.
Vragen bij Angst: *is er sprake van een gevaar, is de angst reëel en speelt er in het huidige leven iets wat de angst veroorzaakt? Zo ja, hoe kun je (we) zoveel mogelijk veiligheid creëren. * Of is er een eerdere traumatische ervaring geweest waarvoor misschien traumabehandeling nodig is. *Bij een irreële angst en die niet invoelbaar is zou systeembenadering een ingang kunnen zijn om de oorzaak te onderzoeken…. *
Kijk en onderzoek je klachten eerst in een breed perspectief. Dat kun je zelfstandig doen of anders ben je Welkom en kijk ik graag met je mee.

Een effectieve manier om spreekangst te overwinnen is stapsgewijs blootstelling combineren met goede voorbereiding. Begin klein: spreek bijvoorbeeld eerst hardop voor de spiegel of neem jezelf op. Daarna oefen voor een vertrouwd persoon of voor een klein groepje. Door herhaling leert je brein dat spreken niet gevaarlijk is. Bereid je boodschap goed voor, zodat je weet wat je wilt zeggen, maar probeer niet elk woord uit je hoofd te leren - dat vergroot juist de spanning. Richt je aandacht tijdens het spreken op je boodschap in plaats van hoe je overkomt. Adem rustig uit voordat je begint. Dat helpt je kalmeren.

Beloon jezelf na elke stap, hoe klein ook - zo bouw je vertrouwen op.

Vermijd vermijden

Vermijding lijkt op korte termijn geruststellend, maar houdt angst juist op de lange termijn in stand.

Probeer in kleine stapjes te oefenen met wat je eng vindt (bijv. een sociale situatie, een rit in de trein, spreken in het openbaar).
Elke succesvolle stap helpt je brein leren dat de angst niet nodig is.

Herken en benoem je angst:

Probeer op te merken wanneer de angst opkomt en waarover ze gaat.

Benoemen wat je voelt (“Ik merk dat ik angstig ben”) helpt om afstand te nemen van de emotie in plaats van er volledig in op te gaan.

Dit activeert het rationele deel van je brein en vermindert de automatische angstreactie.

Let op je denkpatronen.
Probeer negatieve gedachten op te merken en te onderzoeken: Is dit echt waar? of Helpt deze gedachte mij?
Door dit regelmatig te oefenen, leer je denken op een helpendere en realistischer manier.

Bij een paniekaanval krijg je vaak algemene tips om weer tot jezelf te komen zoals:

- Adem langzaam door je neus, 4 tellen in, 6 tellen uit. Dit verlaagt adrenaline en kalmeert het zenuwstelsel.

- Richt je aandacht op iets buiten jezelf. Bijvoorbeeld: noem hardop 5 dingen die je ziet. Dit helpt om uit de paniekcirkel in je hoofd te stappen.

- Laat het gevoel er zijn zonder te vechten. Zeg in jezelf: “Dit is een paniekaanval. Het gaat voorbij.” Dit voorkomt dat de angst zichzelf versterkt.

- Beweeg rustig. Een kleine wandeling, schouders losmaken of handen tegen een warme mok. Dit geeft je lichaam een duidelijk signaal van veiligheid.

De tips zijn niet verkeerd, maar een echte heftige paniekaanval ervaren mijn cliënten meestal als erg naar. In de pogingen de paniek te voorkomen ontstaat vaak de 'Angst voor de Angst'. Hoe meer je die probeert te onderdrukken, hoe erger het wordt. Je kan het zien als een bal met lucht die je onder water probeert te drukken. Hoe dieper onder water, hoe harder de bal omhoog komt.

Therapie helpt je door terug te kijken naar hoe het allemaal ontstaan is. Daarnaast krijg je tips en vaardigheden dit voortaan te voorkomen zodat er geen paniekaanvallen meer komen.

Als angst al langer in je leven is, kom je eigenlijk steeds in een angstcirkel terecht, een vast script. Dit 'script' kun je doorbreken met oa de volgende stappen:

- maak bewegingen, kleine (met je vingers) of grote (met je hele lichaam). Dan doorbreek je de freeze en als je gaat bewegen dan kan je brein niet tegelijk bezig zijn met de rampscenario's. Probeer het maar eens.

- denk aan hoe je favoriete comedy karakter zich zou gedragen in jouw angstige situatie. Ross van Friends bv. Humor geeft een signaal aan je lichaam dat het veilig is. De adrenaline rush wordt onderbroken.

Er zijn nog meer stappen, maar dit is een haalbaar begin.

Angst, loslaten en aarden

Angst hoort bij het leven.
Het is een natuurlijke reactie van je lichaam die je wil beschermen tegen gevaar. Alleen: vaak is er geen echt gevaar alleen gedachten, herinneringen of verwachtingen die dezelfde alarmbel laten rinkelen. Daardoor kun je blijven hangen in spanning, piekeren of een gevoel van controle willen houden over dingen die je eigenlijk niet kúnt controleren.

Loslaten betekent niet dat de angst opeens verdwijnt.
Het betekent dat je stopt met vechten tegen wat je voelt. Dat je ruimte maakt om het er te laten zijn, zonder oordeel. Want hoe harder je probeert angst weg te duwen, hoe meer energie ze krijgt.

Aarden helpt om uit dat hoofd te komen terug in je lichaam, in het moment. Daar begint rust.

Oefening: “Gronden in het nu” (5 minuten)

Ga zitten of staan op een plek waar je even niet gestoord wordt. Zet beide voeten stevig op de grond.

Adem diep in door je neus, en langzaam uit door je mond. Herhaal dit een paar keer tot je merkt dat je adem rustiger wordt.

Voel de grond onder je voeten. Stel je voor dat er wortels uit je voeten groeien, diep de aarde in. Elke uitademing laat spanning zakken via die wortels de aarde mag het van je overnemen.

Richt je aandacht op je zintuigen:

Wat zie je?

Wat hoor je?

Wat ruik je?

Wat voel je tegen je huid?

Wat proef je?
Benoem ze rustig in gedachten, één voor één.

Laat gedachten komen en gaan. Probeer ze niet vast te houden of te analyseren merk ze op alsof ze wolken zijn die voorbijdrijven.

Sluit af met één diepe ademhaling en zeg zachtjes tegen jezelf:
“Ik ben hier. Ik ben veilig. Ik mag loslaten.”

Als je deze oefening regelmatig doet bijvoorbeeld elke ochtend of juist op momenten dat je spanning voelt train je je lichaam en geest om sneller terug te keren naar rust. Angst zal misschien nog steeds langskomen, maar ze hoeft niet meer de baas te zijn.

Anxiety often stems from catastrophic thinking, and/or imagining worst-case scenarios without evidence.

The good news is, to deal with anxiety, grounded in Cognitive Behavioral Therapy (CBT), we can all try this 4-step "worry postponement" technique:

1) Notice the worry: Label it neutrally, e.g., "I'm having an anxious thought about the future."

2) Schedule it: Set a 15-minute "worry time" later in the day. Write the concern down and postpone rumination until then.

3) Redirect attention: Engage in a present-focused activity, like mindful breathing, reading a book, taking a walk or completing a task, to interrupt the cycle.

4) Review during worry time: Examine evidence for/against the fear; often, it loses power.

Studies show that this technique reduces anxiety by 30-50% over a few weeks, building tolerance for uncertainty.

Make sure to practice daily for lasting relief!

Boekentip: Angstig gehecht Jessica Baum

Wanneer je als kind onveilig hebt gevoeld, omdat je er nooit op kon vertrouwen dat je de liefde zou ontvangen die je nodig had, is de kans groot dat je een angstige hechtingsstijl hebt ontwikkeld, Je voelt je als volwassene vaak onzeker en afhankelijk en bent snel jaloers.
In Angstig gehecht neemt Jessica je mee op reis en helpt ze je inzicht te krijgen in je gehechtheidsstijl. Zo begeleidt ze je op je weg van zelf leegheid naar zelfvolheid, waarbij je leert hoe je van jezelf en anderen kunt houden. 

Een paniekaanval kan plotseling opkomen en duurt soms maar kort, maar het kan ook wel een half uur aanhouden. Je merkt het aan allerlei fysieke reacties en vaak heb je de neiging om er van weg te lopen. Angst heeft de neiging om je uit het hier en nu te halen.

Je kunt oefenen, (oefen dit ook op het moment dat je geen paniekaanval hebt) met jezelf als het ware terug te brengen in het moment. Je kunt dit doen door je zintuigen te activeren. Kijk rond en benoem HARDOP een aantal dingen die je ziet of hoort. Je kunt een voorwerp aanraken en de temperatuur, kleur of structuur ervan benoemen. Loop een stukje in de ruimte waar je bent, focus je op je voetstappen en benoem wat je voelt.

Deze oefening kan helpen om uit je hoofd te komen, en angst te verminderen, omdat je weer focust op wat je hier en nu ervaart.

Wil je meer leren over het omgaan met angst of paniek, neem gerust vrijblijvend contact op.
Hartelijke groet, Hannelies

Mensen die last hebben van angst hebben een zeer alerte amygdalae (deel van het emotionele brein), die té gevoelig zijn afgesteld. De amygdalae signaleren: "Ben ik hier en nu veilig of niet?"
Hoe kan het dat de amygdalae bij angstige mensen zó snel alarm slaan?

Stel je voor: Pietje heeft een keer een giftige rode bes gegeten en heeft dit gelukkig overleefd. Dan denkt Pietje, terecht: 'Deze bes moet ik nooit meer eten. '
De amygdalae slaan alarm bij deze specifieke rode bes.
Maar geheel onbewust is Pietje na een tijdje ook niet blij als hij aalbessen ziet... en nog wat later zijn knalrode kersen ook geen optie meer... en weer wat later durft Pietje geen tomaten meer te eten...
Dit alles omdat amygdalae té alert zijn.
Pietje doet dit niet expres, het is een onbewust proces en vaak is het niet zo gemakkelijk te duiden als in bovenstaand verhaal.

Dit verhaal helpt je in ieder geval wel om het bewust te worden: als ik angst voel is er in het hier en nu 97% van de tijd niets aan de hand. Nu je dit weet kun je jezelf en je amygdalae beter geruststellen: ik ben veilig.

Hypnotherapie en EMDR zijn therapievormen om vervolgens de amygdalae werkelijk te transformeren naar 'bekend rood voedsel is prima en veilig'.

Je bent van harte welkom!

1. Fysiek contact activeert het kalmeringssysteem

Door iets zachts en warms vast te houden, boots je een vorm van lichamelijk contact na (zoals een knuffel van een ander). Dit activeert het parasympathisch zenuwstelsel, het deel van je zenuwstelsel dat zorgt voor rust, herstel en ontspanning.
➤ Hierdoor daalt je hartslag, ademhaling vertraagt, en je lichaam komt in ‘rustmodus’.

2. Knuffelen stimuleert de afgifte van oxytocine
Oxytocine is het zogenoemde ‘hechtings-’ of ‘liefdeshormoon’. Het komt vrij bij sociaal contact, aanraking — maar ook bij het vasthouden van iets vertrouwds of zachts. Oxytocine heeft een bewezen stressverlagend effect en bevordert gevoelens van veiligheid en verbondenheid.

3. Het geeft een gevoel van veiligheid en geborgenheid
Een knuffel kan een anker zijn, zeker als je iets vertrouwds vasthoudt waar je positieve associaties bij hebt (zoals een knuffel uit je jeugd). Dit gevoel van veilige nabijheid kan angst- en piekergedachten verminderen, vooral bij het inslapen.

4. Regelmaat en rituelen geven je brein rust
Het vasthouden van een knuffel kan deel worden van een slaapritueel. Rituelen geven voorspelbaarheid, wat het brein helpt om te schakelen van ‘actief’ naar ‘rust’. Als je iedere avond hetzelfde doet, leert je brein: nu is het tijd om te ontspannen.
Voor wie werkt het?
• Volwassenen met stress, angst of slapeloosheid
• Mensen met een verhoogde gevoeligheid voor prikkels (HSP)
• Mensen met hechtingsproblemen of een onveilig gevoel
• Iedereen die moeite heeft met alleen slapen of piekeren voor het slapengaan

Sommige mensen kiezen zelfs voor verzwaarde knuffels of verzwaringsdekens, omdat het extra diepe druk geeft — ook dat helpt bij het kalmeren van het zenuwstelsel.
Slapen met een knuffel is geen kinderachtig gedrag, maar een eenvoudige, zintuiglijke manier om je stresssysteem tot rust te brengen. Het geeft troost, veiligheid en ontspanning — precies wat je nodig hebt om goed te slapen.

In mijn praktijk werk ik in 1 op 1 sessies aan het onderzoeken en behandelen van de diepere oorzaak van de angst.

Probeer je angst niet te bevechten, maar te begrijpen.

Stel jezelf de vraag: “Waar probeert mijn angst mij eigenlijk voor te waarschuwen?”

Door er met mildheid naar te kijken, verlies je minder energie aan verzet en groeit je vertrouwen in jezelf.

Ik werk o.a. vanuit de polyvagaal theorie. Deze theorie geeft je inzicht en helpt je herkennen in welke staat je zenuwstelsel zich bevindt en hoe je het kunt verzorgen. Het werkt heel effectief.
Ons autonome zenuwstelsel is gebaat bij co- regulatie wat niets anders is dan contact hebben met een persoon die aandacht voor je heeft. Het heeft te maken met onze spiegelneuronen. Ons zenuwstelsel kalmeert. Mijn tip is dan ook: maak contact als je je paniekerig voelt of in paniek bent. Je kunt iemand aankijken, je kunt samen een oefening doen bijvoorbeeld jezelf 'oppoetsen'door je hele lichaam met je handen op te wrijven. Van boven naar beneden. Doe het staand tegenover elkaar.

Werken aan je angsten doe je niet alleen door bezig te zijn met je angst. Want dan blijft de focus liggen op die angst. En waar je aandacht naar toe gaat, daar gaat de energie ook heen.

Een andere beweging maken die de angst opheft, is daarom minstens zo belangrijk. Wat staat er tegenover angst? Vertrouwen.

Hoe meer vertrouwen je gaat voelen, hoe minder angst de kans krijgt om ruimte in te nemen.

Dit is geen knop die je even omzet. Vaak zitten hier jarenlange patronen onder die zorgen dat je weinig vertrouwen hebt. Maar toch is verandering mogelijk. Want in ieder van ons zit vertrouwen, misschien diep weggestopt onder lagen van bescherming en overleving.

Vertrouwen kun je voelen in je hart. Door hier steeds weer contact mee te maken, kun je het vertrouwen laten groeien. Door simpelweg een hand op je hart te leggen en echt te voelen, de warmte, het ritme van je hart. Je hart is er voor jou, een bron van liefde en connectie.

Geloof er eerst maar in dat er ook vertrouwen in jou zit, al is het eerst maar een heel klein sprankje. Voel die eerst maar. En laat het daarna groeien.

Jij kan dit! Daar heb ik alle vertrouwen in. En hoe meer vertrouwen jij ook voelt, hoe meer jij je angsten 'de baas' zult zijn.

Vaak als we ons angstig voelen, dan zeggen we: 'Ik ben zo bang'. Bijvoorbeeld: "Ik ben zo bang dat het fout gaat." of "Ik ben bang wat anderen dan van mij gaan denken."

Dit voelt alsof jij als hele persoon bang bent en dit voelt dan vaak ook groots en overweldigend. Terwijl een deel in jou bang is. Je mag dit daarom ontmengen.

Door te zeggen:
"Een deel in mij is bang." of "Iets in mij is bang."

Merk je het verschil op? Door dit te zeggen, voelt het al iets kleiner, alsof jij het niet helemaal bent. Dan ga je het ook meer los van jezelf zien.

Weet ook, het deel in jou dat bang is, is je innerlijk kind. Die voelt die angst weer, die ooit eerder ook gevoeld is. Wat kun jij op dit moment aan je innerlijke kind geven, zodat het zich weer minder angstig voelt? Denk aan liefdevolle aandacht, er even bij zijn, koesteren, in gedachten omarmen. Zo neemt de angst en de stress weer af.

Als we ons angstig voelen, gaat er vaak mee worstelen.
Het is een onprettig gevoel en we willen ervan af. Dit lukt niet en dat maakt ons alleen maar angstiger. Het creëert ook een keten in andere gevoelens, zoals boosheid, verdriet en schuldig voelen. Op deze manier wordt het angstige gevoel versterkt en vergroot door een hoop andere gevoelens en blijft het langer hangen. Het heeft hierdoor een grotere impact op je leven.

Als je kan stoppen met strijden, is het nog steeds niet fijn om je angstig te voelen. maar verlies je minder energie dan wanneer je er wel mee worstelt. Je kan dan deze energie besteden aan de dingen die belangrijk voor je zijn. De angst beweegt vrijer en wordt niet meer versterkt door andere gevoelens waardoor het uit zichzelf weer kan wegzakken.

Ga eens na voor jezelf? Wat weegt zwaarder? Je angst of je worsteling met je angst?

Je brein kan maar één ding tegelijk. Als je angstig bent is het een goede truc om je brein een taak te geven. Concentreer je op wat je wilt gaan doen. Houd het klein, doe het stap voor stap. Door je te concentreren op wat je doet (bijv bepaalde manier van je benen neerzetten, een puzzel maken) heeft je overlevingsbrein minder kans met alle angstgedachten aan de haal te gaan.

1. Zet jouw angst eens op een stoel en ga er tegenover zitten. Wat vind je van die angst? Wat zie je? Wat ervaar je?

2. Ga nu eens in de stoel zitten en ga verkennen: hoe voelt dit deel? Hoe kijkt het naar jou? Wat probeert het te voorkomen? Waar is het bang voor?

3. Probeer te onderzoeken wat de intentie is van de angst. (bijvoorbeeld beschermen tegen afwijzing of pijn).

4. Ga uit de stoel en er weer ertegenover zitten en vraag aan jezelf intern: “Als dit angstige deel zich geen zorgen hoefde te maken, wat zou het dan liever willen doen of geven?”

Angst is een menselijke emotie waar we niet zonder kunnen. Het helpt ons gevaarlijke situaties te herkennen en ons in veiligheid te brengen.
Impulsief reageren op een angstig gevoel kan in bepaalde (verkeer) situaties daardoor zeer effectief zijn.

Wanneer we angst ervaren als gevolg van onze eigen gedachtes, zoals 'dat lukt mij nooit', 'wat zullen anderen wel niet van me denken', 'straks val ik door de mand', is het belangrijk dat we onze angsten gaan onderzoeken en ons afvragen waar we werkelijk bang voor zijn, of deze angst wel reëel is.
Impulsief reageren op dit soort angsten, helpt ons meestal niet verder vooruit in ons leven. Het helpt ons verder de put in, het zet ons vast, stagneert onze ontwikkeling, in plaats dat het ons vooruit helpt.

En ja, dit is niet voor iedereen even gemakkelijk. Het leven is niet altijd gemakkelijk maar dat is nog geen reden om het nog zwaarder en voor jezelf nog moeilijker te maken. 

Herken je wat ik hier schrijf? Haal de moed uit je schoenen en kom in actie. Om echt te leven, moet je bewegen, innerlijk (mentaal, emotioneel) en uiterlijk (fysiek, doen). 'Blijven zitten waar je zit' is HET recept voor stagnatie, depressie en je van binnen 'leeg/dood' voelen.

Robert Jackman heeft boek geschreven: Waarom doe ik zo?
Stop je impulsieve reacties, heel je gewonde innerlijke kind.
Waarom maak ik steeds dezelfde foute keuzes? Waarom voel ik me telkens somber en angstig? Waarom word ik zo vaak teleurgesteld en ben ik het slachtoffer van de situatie?
Dit soort patronen heeft vaak zijn oorsprong in je jeugd. Met behulp van dit boek ontrafel je stap voor stap de pijn uit het verleden

Loop niet weg voor je angst, probeer hem onder ogen te zien. Als dat lukt krijg je er greep op. Zorg goed voor jezelf, want als je fit en uitgerust bent, kun je meer aan. Angst heeft dan minder vat op je. Werk aan je zelfvertrouwen. Je bent niet perfect, maar sta eens stil bij wat je gelukt is, bij waar je goed in bent. Laat je niet leiden door de omgeving door alles wat er op je afkomt. Bepaal zelf welke indrukken je ‘binnen wilt laten’. Vaak staat iemand die aan angst lijdt, veel te open voor zijn omgeving. Probeer de reactiepatronen op je angst, die je zo goed kent, eens los te laten. Lukt het om anders te reageren? Bedenk ook of het niet mogelijk is bepaalde situaties meer in de hand te nemen en daardoor veiliger te maken.

“Een regelmatig leven leiden, op tijd gaan slapen en niet te laat opstaan, gezond en regelmatig eten, niet te veel alcohol drinken, niet roken. Die goede gewoontes hebben een heilzaam effect op ons stresssysteem. Andere belangrijke factoren zijn genoeg bewegen en sociale steun: zorg ervoor dat er mensen zijn bij wie je terechtkunt om mee te praten.”

Ken je dat? Je lost een zorg op, en hop – daar dient de volgende zich alweer aan. Alsof je hoofd continu een takenlijst van zorgen afwerkt.

Dat is geen toeval. Ons brein is gemaakt om te piekeren – en wel hierom:

🔎 Probleemzoeker: Ons brein wil constant risico’s inschatten. Veiligheid eerst.

🔎 Schijncontrole: Denken = doen, denkt het brein. Maar piekeren is vaak stilstand.

🔎 Negatieve bias: Slecht nieuws krijgt automatisch voorrang.

🔎 Gewoonte: Piekeren wordt snel een mentale reflex.

🔎 Emoties vermijden: Het hoofd probeert op te lossen wat het hart voelt.
Herkenbaar?

Dan is dit een goed moment om bewust even uit die piekermodus te stappen.
Probeer eens:

✅ Wandelen zonder telefoon
✅ Opschrijven waar je dankbaar voor bent (je kunt nu eenmaal niet dankbaar en angstig tegelijk zijn)
✅ Je piekergedachten parkeren tot ‘maandag 10:00’
✅ Iets creatiefs doen – puur voor het plezier
✅ Doe mijn meditatie: stoppen met piekeren. Deze kun je op Spotify vinden onder 21 praktische meditaties

Je hoeft niet alles op te lossen. Soms is even niks het beste wat je kunt doen.

Sommige mensen geven aan dat het vaak met een gedachte en/of gevoelens begint.
Echter de angst voel je vaak ook in je lichaam.
Dit kan door dat je merkt dat je spieren aanspannen, je voelt je hart kloppen of je kunt moeilijke ademen. Extra transpireren. Moeilijk in slaap vallen of slecht doorslapen of te vroeg wakker worden.
Het is niet verkeerd om ergens gespannen voor te zijn, alleen het mag niet zo erg zijn dat je iets gaat mijden om de angst. Dan gaat het je leven beheersen. Herken je dit.?

Er is of ik sta voor) een bedreigende situatie en ik heb geen idee (of ik zie geen uitkomst)( hoe ik daar zelf iets aan kan veranderen. Mensen hebben de neiging om vooruit te kijken, de toekomst in. Mocht dit niet gaan door wat dan ook, dan voel je je bedreigd in je bestaan. Herken je dit misschien bij jezelf?

Angst is een fysieke sensatie. Hoe zou het zijn om bij een klein beetje angst jezelf af te vragen waar in je lichaam je dit voelt. Kun je je hand daar leggen waar de angst naar boven komt? En dan zachtjes tegen de angst spreken. Zoals je dat zou doen bij een klein kind wat bang is. Hem of haar geruststellen met woorden. Ik ben bij je. En kan de angst onder je hand jou dan voelen? En wat communiceert het dan met jou? Kun je luisteren naar de angst zonder dat het gelijk weg hoeft. In kleine stapjes, druppeltje voor druppeltje contact maken met het gevoel van angst in jou. Kijken of je je er een heel klein beetje naar kunt openen.

Hypnotherapie is een bewezen manier om angst te verminderen. Samen met een aantal andere therapiesoorten is dit bijzonder effectief. Door te snappen, leren omgaan met en het kunnen ontspannen wanneer jij dit nodig hebt, kom je een heel eind van die al omvattende angsten af.

Als mens hebben we een voorkeur voor comfort. Nare gevoelens, zoals angst, zitten we helemaal niet op te wachten. We proberen de angst en paniek weg te duwen ('nu even niet').
Wist je dat dit vaak averechts werkt?
Onderzoeken en gericht voelen wat er precies bij je gebeurt zorgt dat angst vermindert en het veel beter te doen is.

Wanneer je volledig aanwezig bent in het moment, vervaagt de scheiding tussen jou en de wereld om je heen. Je raakt niet langer verstrikt in gedachten over vroeger of wat nog moet komen. Het verleden draagt vaak gevoelens van schaamte of schuld met zich mee, terwijl de toekomst ons makkelijk kan vullen met angst. Maar in het nu, in het hier en nu, is er alleen maar zijn. Daar ontstaat rust, helderheid en verbondenheid.
In het huidige moment ervaar je direct wat er is: geluiden, geuren, beweging, de blik van een ander. Je merkt dat je niet losstaat van het leven, maar er diep mee verweven bent. Jij bént het leven, in voortdurende uitwisseling met alles om je heen, mensen, natuur, stilte.

Probeer het volgende: Ga naar buiten zonder afleiding. Laat je telefoon thuis. Kom in de vertraging en kijk om je heen alsof je alles voor het eerst ziet. Voel hoe de lucht je huid aanraakt. Luister naar de geluiden zonder ze te benoemen. Laat alles gewoon zijn, zonder iets te willen veranderen. Voel hoe je niet naast het leven staat, maar er middenin. Dát is leven in het hier en nu, vrij van schuld, vrij van angst, helder, verbonden, levend.

Zelfkritiek vergroot stress terwijl zelfcompassie helpt bij herstel en groei. Als je merkt dat je streng bent voor jezelf , stel je dan voor dat je ditzelfde meemaakt als goede vriend(in): Wat zou je dan tegen hem of haar zeggen? en wat zou je hem of haar vanuit mildheid gunnen? Zeg dat vervolgens liefdevol tegen jezelf.

Leer je emoties herkennen en benoem deze ook: Zodra jii je overweldigt voelt door angst, sta dan eens stil bij welke emotie er op dat moment zich aandient. Nodig jezelf uit tot stil staan bij wat en waar je dat in je lichaam zo bemerkt, dit geeft ruimte voor verwerking. Neem dagelijks een paar minuten de tijd en vraag jezelf af :"Wat voel ik nu?" en "Wat heeft deze emotie mij te vertellen".

Ik ben het boek van Deb Dana aan het lezen over de polyvagaal theorie. Eerlijk gezegd: Het is een kluif hoor, maar wel informatief.
Wat ik helpend vind om te weten is dat er drie stadia zijn waarin je je dagelijks wel meerdere keren kunt begeven:
- Bevries modus (klein maken, thuis blijven, passief zijn)
- Vecht of vlucht modus (is wel actief, maar niet fijn)
- Veilige modus (mogelijkheid tot contact met jezelf en anderen, ontspannen, ontwikkelen, genieten).
Het boek geeft opdrachten om zelfonderzoek te doen over hoe jij je in bovenstaande modussen bevindt.
En je krijgt opdrachten om te onderzoeken: wat helpt mij om in de veilige modus te komen? Dit kun je toepassen om jezelf te helpen vaker in de veilige modus te zijn.

Wat ik hier prettig aan vindt: Het ligt niet aan de situatie waarin je je bevindt, het ligt niet aan de mensen om je heen. Het 'ligt aan' je zenuwstelsel die geleerd heeft in (relatief veilige) situaties met bevriezen, vechten of vluchten te reageren.
En je kunt je zenuwstelsel zelf helpen weer in de veilige modus te komen.

Van een enkelvoudige angst (specifieke fobie) afkomen is goed mogelijk – veel mensen overwinnen deze angst volledig met de juiste aanpak. De meest effectieve methoden zijn psychologisch van aard, vooral gebaseerd op gedragstherapie.

1. Exposuretherapie (blootstellingstherapie)
Dit is dé meest effectieve behandeling:
Je wordt geleidelijk blootgesteld aan datgene waar je bang voor bent (bijv. een spin, hoogtes, of een lift). Het gebeurt stapsgewijs en onder begeleiding, zodat je went aan de situatie zonder overweldigd te raken. Na verloop van tijd neemt de angst af omdat je hersenen leren dat er niets ergs gebeurt.

2. Cognitieve gedragstherapie (CGT)
Je onderzoekt irrationele gedachten ("die hond gaat me bijten") en leert deze te vervangen door realistische denkpatronen.
Je leert ook hoe je met lichamelijke angstreacties kunt omgaan (zoals ademhalingsoefeningen). Vaak wordt CGT gecombineerd met exposure voor maximaal effect.

3. EMDR-therapie
Wordt soms gebruikt als de angst is ontstaan door een traumatische ervaring. EMDR helpt bij het verwerken van nare herinneringen, zodat ze minder invloed hebben.

4. Zelfhulp en oefening
Sommige mensen hebben baat bij zelfhulpboeken of apps, mits ze goed opgebouwd zijn. Mindfulness en ontspanningstechnieken kunnen helpen om angstgevoelens beter te reguleren.

Wanneer kun je hulp gebruiken?
Als de angst je dagelijks leven belemmert (bijvoorbeeld: je vermijdt werk, reizen of sociale situaties).
Als je het zelf niet onder controle krijgt.
Een huisarts kan je doorverwijzen naar een psycholoog of een praktijkondersteuner GGZ.

Confidence isn’t something we have before we try — it’s something we build by trying. Every time we step into the unknown, our confidence needs to be rebuilt. That’s normal.

Think of it like zones:

Comfort Zone – Feels safe, but there’s little growth here.

Stretch Zone – Slight discomfort, but this is where learning and confidence grow.

Panic Zone – Too overwhelming; growth stops here.

To build confidence, we first need courage. Confidence follows action — not the other way around. Start small. Choose something just outside your comfort zone and do it regularly. As you build evidence that you can handle the unfamiliar, your confidence will grow faster each time.

It’s okay to feel unsure. That doesn’t mean you’re failing — it means you’re stretching.

Stel je voor dat je angst een ballon is die je in je hand houdt. Je blaast je angst in de ballon.
En dan met elke uitademing laat je ‘m een stukje los, tot hij zachtjes de lucht in zweeft. Jij blijft met beide voeten op de grond.

Herken je dat, je wordt wakker en je scant meteen 'Hoe voel ik me nu?' En daar is die angst of onrust alweer.

Dit komt omdat jouw brein automatisch scant naar dat wat er niet mag zijn (Denk maar aan 'Je mag niet aan een roze olifant denken en je ziet meteen een roze olifant in gedachten)

Als je angst er niet mag zijn (gedachten, gevoelens of symptomen) dan gaat je brein juist checken of het er is. En zo hou je de angst in stand, je blijft ermee in gevecht.
Wat helpend is, is om je angst te leren begroeten en verwelkomen in plaats van het weg te willen hebben. Wanneer je de angst aanvaardt zal jouw brein steeds minder opmerken dat de angst er is waardoor je minder last ervaart van de angstgevoelens, gedachtes en symptomen en deze zelfs verdwijnen.

Jeltje heeft een baan waarbij ze regelmatig moet duiken. Een jaar geleden ontwikkelde ze angst, zelfs paniek bij de gedachte dat ze geen lucht meer zou krijgen. Ze durfde niet meer te duiken. Ze meldde zich aan voor Brainspotting en na een aantal sessies doorstond ze de proef om weer te mogen duiken met glans. Ze voelde de angst nog wel wat maar hoe vaker ze dook, hoe minder de angst werd.

Hoe uit verlatingsangst zich in een nieuwe relatie?

Uitingen kunnen o.a. zijn:
Behoefte aan bevestiging: Je vraagt vaak om geruststelling, wil continue horen dat de ander van je houdt of je niet zal verlaten.
Jaloezie en controle: Angst voor verlies kan ook leiden tot het controleren waar de ander is, met wie die omgaat of zelfs het controleren van sociale media en berichten.
Een andere uiting kan zijn dat je conflicten gaat vermijden of juist opzoeken: Soms proberen mensen met verlatingsangst confrontaties uit de weg te gaan om de relatie te beschermen, terwijl anderen juist ruzies uitlokken om bevestigd te krijgen dat de ander toch wel blijft, ook als het moeilijk is.
Emotionele afhankelijkheid: Er kan een sterke behoefte zijn om voortdurend samen te zijn, waardoor de eigen autonomie of die van de ander onder druk komt te staan.

Hoe oude angsten jouw nieuwe liefdesgeluk kan beïnvloeden

Verlatingsangst is een diepgewortelde angst om een belangrijk persoon uit jouw leven te verliezen. In je nieuwe relatie kan deze angst gaan opspelen en je vertrouwen en je intimiteit tussen elkaar beïnvloeden. De invloed van verlatingsangst gaat verder dan je soms onzeker voelen.

Vaak zijn we bang om te voelen wat er is, het voelt te spannend om daar echt ruimte voor te maken.
Omdat iets in jou denkt dat als je jezelf toestaat om de onrust, de onzekerheid of het het alleen zijn echt te voelen, dat het dan te groot wordt en dat het voor altijd zo zal blijven. Maar door het niet te willen voelen is het resultaat dat je er iedere keer weer tegen aan het vechten bent en het gevoel terug blijft komen. Terwijl het enige wat het nodig heeft is jouw aanwezigheid, zonder dat het persé hoeft te veranderen. Zodat het de kans krijgt om te ontspannen.
Dit kun je oefenen, elke keer wanneer er een gevoel is.
Elke keer wanneer je dit oefent zul je merken dat het gevoel van angst minder wordt omdat je merkt dat jij het aan kan door er te zijn in plaats van ermee in gevecht te gaan.

Omgaan met Angst: Uit je Hoofd, In het Hier en Nu

Angst begint vaak in je hoofd met allerlei gedachten:
“Wat als…?” of “Straks gaat het mis…” Als je ooit paniek hebt ervaren, herken je misschien ook de angst voor de angst zelf.

Wat kan helpen op zo’n moment?
De eerste stap is: uit je hoofd en terug in je lichaam. En dat doe je via je zintuigen. Door je aandacht te richten op wat je hoort, ziet of voelt, verschuift de focus van je gedachten naar het nu.

Een handige manier om dat te doen, is via de 4 A’s:

1. Ademen
Bij angst ga je vaak sneller en oppervlakkiger ademen. Dit is hyperventilatie. Daardoor krijg je ongemerkt te veel zuurstof binnen en te weinig koolstofdioxide. Je kunt dan last krijgen van duizeligheid, tintelingen, hartkloppingen of een benauwd gevoel.
👉 Adem rustig in door je neus (4 tellen), houd even vast (4 tellen) en adem langzaam uit door je mond (6 tellen). Herhaal dit een paar keer.
2. Aanraking
Breng je aandacht naar je lichaam door jezelf even aan te raken.
👉 Wrijf stevig over je armen of benen, of masseer je handen. Door dit bewust te doen, voel je jezelf weer beter in je lijf.
3. Aarde
Voel letterlijk de grond onder je voeten.
👉 Stamp met je voeten, voel hoe je staat of zit. Het helpt je om te gronden en weer contact te maken met het hier en nu.
4. Aandacht
Zoek, als het kan, even contact met iemand die je vertrouwt.
👉 Iemand die rustig naast je zit, een hand op je rug legt of gewoon even bij je is. Ook een huisdier knuffelen kan rust geven en helpt je uit je hoofd te komen.

Piekergedachten leveren je niks op, behalve meer piekergedachten. Als zich weer zo'n prutgedachte aandient, tel dan terug (5-4-3-2-1) en concentreer je op de volgende gedachten:
1. Wat, als het allemaal goed komt?
2. Dit moment gaat voorbij
3. Ik kan het aan.

Observeer welke veranderingen optreden in je gedachten en gevoel.

Succes!