Marije

Lichaamsgericht Therapeut & Coach, voor vrouwen die vastlopen en vooruit willen.

Inzichten van Marije:

Praktische inzichten en tips.

• Thema | Inzicht
• Angsten | Waarom helpt slapen met een knuffel tegen angst, stress en piekeren bij volwassenen?

  Waarom helpt slapen met een knuffel tegen angst, stress en piekeren bij volwassenen?

  1. Fysiek contact activeert het kalmeringssysteem
  
  Door iets zachts en warms vast te houden, boots je een vorm van lichamelijk contact na (zoals een knuffel van een ander). Dit activeert het parasympathisch zenuwstelsel, het deel van je zenuwstelsel dat zorgt voor rust, herstel en ontspanning.
  ➤ Hierdoor daalt je hartslag, ademhaling vertraagt, en je lichaam komt in ‘rustmodus’.
  
  2. Knuffelen stimuleert de afgifte van oxytocine
  Oxytocine is het zogenoemde ‘hechtings-’ of ‘liefdeshormoon’. Het komt vrij bij sociaal contact, aanraking — maar ook bij het vasthouden van iets vertrouwds of zachts. Oxytocine heeft een bewezen stressverlagend effect en bevordert gevoelens van veiligheid en verbondenheid.
  
  3. Het geeft een gevoel van veiligheid en geborgenheid
  Een knuffel kan een anker zijn, zeker als je iets vertrouwds vasthoudt waar je positieve associaties bij hebt (zoals een knuffel uit je jeugd). Dit gevoel van veilige nabijheid kan angst- en piekergedachten verminderen, vooral bij het inslapen.
  
  4. Regelmaat en rituelen geven je brein rust
  Het vasthouden van een knuffel kan deel worden van een slaapritueel. Rituelen geven voorspelbaarheid, wat het brein helpt om te schakelen van ‘actief’ naar ‘rust’. Als je iedere avond hetzelfde doet, leert je brein: nu is het tijd om te ontspannen.
  Voor wie werkt het?
  • Volwassenen met stress, angst of slapeloosheid
  • Mensen met een verhoogde gevoeligheid voor prikkels (HSP)
  • Mensen met hechtingsproblemen of een onveilig gevoel
  • Iedereen die moeite heeft met alleen slapen of piekeren voor het slapengaan
  
  Sommige mensen kiezen zelfs voor verzwaarde knuffels of verzwaringsdekens, omdat het extra diepe druk geeft — ook dat helpt bij het kalmeren van het zenuwstelsel.
  Slapen met een knuffel is geen kinderachtig gedrag, maar een eenvoudige, zintuiglijke manier om je stresssysteem tot rust te brengen. Het geeft troost, veiligheid en ontspanning — precies wat je nodig hebt om goed te slapen.
  
  In mijn praktijk werk ik in 1 op 1 sessies aan het onderzoeken en behandelen van de diepere oorzaak van de angst.

  
  Meer over Therapie bij angsten →
• Angsten | Angst is vaak een overactief alarmsysteem, hoe ga je daar mee om?

  Angst is vaak een overactief alarmsysteem, hoe ga je daar mee om?

  1. Reguleer eerst je lichaam
  Verleng je uitademing (bijv. 4 tellen in, 6–8 uit).
  Voeten stevig op de grond. Oriënteer je: wat zie en hoor je?
  Eerst kalmeren, dan nadenken.
  
  2. Neem afstand van je gedachten
  Zeg: “Mijn systeem denkt dat dit gevaarlijk is.”
  Gevoel is geen feit.
  
  3. Stop met vechten tegen de angst
  Zeg intern: “Angst mag er even zijn.”
  Een emotie is een golf — ze zakt weer.
  
  4. Ontlaad spanning fysiek
  Wandelen, schudden, warm douchen.
  Beweging helpt je zenuwstelsel ontladen.
  
  5. Onderhoud je basis
  Slaap, voeding, minder cafeïne, dagelijks bewegen.
  Een stabiel lichaam geeft minder snel alarm.
  
  Heb je langdurig te maken met angsten die niet bij de situatie passen? Maak dan eens een afspraak bij mij in de praktijk. De oplossing is, met begeleiding, vaak heel haalbaar.

  
  Meer over Therapie bij angsten →
• Angsten | Maak ruimte om weer te voelen, te vertragen en stap voor stap terug te komen bij jezelf.

  Maak ruimte om weer te voelen, te vertragen en stap voor stap terug te komen bij jezelf.

  Je hoeft het niet alleen te dragen.
  
  Wanneer je je moe, opgejaagd of jezelf kwijt voelt, probeer het niet langer alleen op te lossen in je hoofd.
  Juist het delen — met iemand die echt luistert — brengt vaak al verzachting in je systeem.
  
  Je hoeft niet eerst “sterk genoeg” te zijn of alles helder te hebben.
  Het begint met erkennen: zo voelt het nu voor mij. Vraag de ander om bij je te zijn, niet te oordelen of het op te lossen, maar pure aanwezigheid te bieden.
  
  Van daaruit ontstaat ruimte.
  Ruimte om weer te voelen, te vertragen en stap voor stap terug te komen bij jezelf.

  
  Meer over Therapie bij angsten →
• Assertiviteit | 7 dagen Self Love Challenge met affirmaties

  7 dagen Self Love Challenge met affirmaties

  7-daagse Self-Love Affirmatie Challenge
  
  Maandag:
  Ik ben het waard om goed voor mezelf te zorgen.
  
  Dinsdag:
  Mijn mening is net zo belangrijk als die van anderen.
  
  Woensdag:
  Ik verdien respect, liefde en duidelijke grenzen.
  
  Donderdag:
  Ik mag het rustig aan doen en toch succesvol zijn.
  
  Vrijdag:
  Ik vertrouw op mijn intuïtie en neem beslissingen vanuit kracht.
  
  Zaterdag:
  Ik kies bewust voor wat mij energie geeft.
  
  Zondag:
  Ik erken mijn groei en ben trots op mijn inspanningen.
  
  Een week lang dagelijks self-love affirmaties herhalen helpt je om je grenzen duidelijker aan te geven, met meer zelfvertrouwen te communiceren en keuzes te maken die écht bij jou passen. Je voelt je steviger, ervaart minder stress en bereikt meer doordat je energie bewuster inzet. Je kunt ze in je agenda schrijven, of op een post-it op een plek ophangen waar je hem regelmatig tegenkomt.

  
  Meer over Therapie bij assertiever worden →
• Boosheid & woede | Van boosheid naar begrip: hoe inzicht in je familiesysteem ruimte geeft voor heling

  Van boosheid naar begrip: hoe inzicht in je familiesysteem ruimte geeft voor heling

  Niet alles wat je draagt, is bij jou begonnen.
  Familiegeschiedenis kan invloed hebben op hoe je omgaat met boosheid, verlies, afstand of verbinding. Veel patronen ontstaan als overlevingsstrategie, maar wat vroeger nodig was, helpt je nu misschien niet meer. Door zichtbaar te maken wat generaties lang is doorgegeven, ontstaat ruimte om bewust te kiezen wat je wilt behouden en wat je mag doorbreken.
  
  Sta eens stil bij je eigen reactiepatronen: trek je je terug, slik je emoties in, of verbreek je contact wanneer pijn te groot wordt? Bewustwording is vaak de eerste stap naar verandering.
  
  Een cliënt verwoordde het zo:
  “Vandaag kreeg ik erkenning voor mijn enorme boosheid richting mijn familie. Voor het eerst voelde ik, vanuit mijn hele lichaam, begrip voor de situatie van mijn ouders. Eerder voelde ik alleen boosheid, omdat ik in een groot gezin veel ben tekortgekomen. Tijdens de sessie met een opstelling en vilten matjes vertelde ik mijn verhaal en legde ik mijn gezin van herkomst neer. Toen zag ik niet alleen mijn eigen pijn, maar ook het grotere verhaal: oorlog, het verlies van een baby vlak na de bevalling, de zware handicap van mijn broertje en de enorme impact daarvan op ons gezin. Mijn ouders konden niet meer… ze waren op van verdriet. Ze hebben mij gegeven wat ze konden.”
  
  Dat is de kracht van systemisch werk: erkenning voor jouw pijn én inzicht in het grotere geheel. Begrip neemt niet weg wat jij hebt gemist, maar kan wel ruimte geven om anders te kijken, zachter te voelen en patronen te doorbreken.
  
  Herken je dat je vastloopt in terugkerende emoties of familiepatronen? Soms begint verandering met zichtbaar maken wat verborgen bleef. Je bent welkom om jouw verhaal en familiesysteem te onderzoeken
  
  Wil je jouw familiepatronen onderzoeken en ontdekken hoe je meer rust, begrip en vrijheid kunt ervaren? Je bent welkom voor een afspraak

  
  Meer over Therapie bij boosheid en woede →
• Boosheid & woede | Boosheid: de krachtige energie die je helpt grenzen te stellen

  Boosheid: de krachtige energie die je helpt grenzen te stellen

  Veel mensen hebben geleerd dat boosheid iets is om weg te stoppen. Je blijft vriendelijk, past je aan of slikt je gevoelens in. Maar boosheid is niet je vijand. Het is een krachtige emotie die je laat voelen wanneer een grens is overschreden, iets niet klopt of een belangrijke behoefte geen ruimte krijgt.
  
  In plaats van boosheid te onderdrukken of eruit te laten ontploffen, kun je leren luisteren naar de boodschap die eronder ligt. Vaak vraagt boosheid je om in beweging te komen: een grens aan te geven, voor jezelf op te komen of een keuze te maken die beter bij jou past.
  
  Wanneer je de activerende energie van boosheid leert benutten, verandert deze van iets wat je uitput in een bron van kracht. Niet om te vechten, maar om steviger te staan, jezelf te beschermen en trouw te blijven aan wie je bent.
  
  Boosheid hoeft niet destructief te zijn. Geleefd en gedragen kan het juist een waardevolle gids/richtingaanwijzer zijn op weg naar meer vrijheid, zelfvertrouwen en innerlijke rust.

  
  Meer over Therapie bij boosheid en woede →
• Eetstoornis | Eten....Voed ik mijzelf? Of vul ik mijzelf?

  Eten....Voed ik mijzelf? Of vul ik mijzelf?

  In mijn praktijk spreek ik wekelijks vrouwen die een verstoorde relatie hebben met eten. Te veel eten, te weinig eten, ongezond eten, verslaafd zijn aan suikers. Schuldgevoelens rond eten vergroten vaak de afstand tot jezelf. Zachtheid en acceptatie openen juist de deur naar bewustere keuzes.
  Wat voedt jou op diepere lagen? Rust, aanraking, beweging, verbinding, creativiteit of stilte zijn net zo essentieel als eten.
  
  Vraag jezelf af: wat mis ik écht? En kan ik mijzelf daarmee vullen? Of vervul ik die behoefte door mijn relatie met eten.

  
  Meer over Therapie bij eetstoornis →
• Eetstoornis | Achter een eetstoornis: wat je innerlijke delen proberen te beschermen.

  Achter een eetstoornis: wat je innerlijke delen proberen te beschermen.

  Volgens Internal Family Systems (IFS) wordt een eetstoornis niet gezien als “het probleem zelf”, maar als een strategie van delen in het systeem van de persoon om iets te beschermen of te reguleren.
  
  Binnen IFS gaat men ervan uit dat iedereen verschillende innerlijke “delen” heeft, als het ware innerlijke stemmetjes die tegen je praten. Bij eetstoornissen spelen vaak beschermende delen een grote rol. Die proberen meestal iets onder controle te houden of te dempen wat anders te overweldigend zou zijn.
  
  Veel voorkomende onderliggende dynamieken zijn bijvoorbeeld:
  
  Beschermende controle-delen
  Die kunnen zich richten op eten, gewicht of lichaam als een manier om grip te krijgen op gevoelens van chaos, onzekerheid of kwetsbaarheid.
  Delen die emoties dempen of verdoven
  Restrictie, eetbuien of compenserend gedrag kunnen helpen om pijnlijke emoties tijdelijk niet te hoeven voelen.
  Innerlijke kritische delen
  Die streng zijn over eten, uiterlijk of discipline. In IFS worden deze vaak gezien als protectors die proberen afwijzing of falen te voorkomen door “hard te sturen”.
  
  Kwetsbare of gewonde delen
  Onder de beschermers ligt vaak een diepere laag met gevoelens zoals schaamte, angst, eenzaamheid of oude ervaringen van afwijzing of controleverlies.
  
  In IFS is het uitgangspunt dat de eetstoornis dus niet “tegen iemand werkt”, maar juist probeert te helpen op een manier die ooit logisch of noodzakelijk was.
  
  De behandeling richt zich erop om contact te maken met deze delen, hun intentie te begrijpen en ruimte te creëren voor het “Zelf” (Self): een toestand van meer rust, overzicht en compassie, van waaruit heling kan ontstaan.
  
  Ben je hier nieuwsgierig naar? Neem dan contact met me op.

  
  Meer over Therapie bij eetstoornis →
• Grenzen aangeven | Grenzen voelen met je buik

  Grenzen voelen met je buik

  Wanneer je staat voor een keuze — of je nu ja of nee wilt zeggen — richt dan je aandacht naar je buik. Adem drie keer langzaam in en uit, en voel wat daar gebeurt. Je buik weet hoe het voelt als iets goed is, of juist niet.
  
  Je buik is geen ‘dom’ stukje van je lijf. Er zit een heel eigen buikbrein in dat constant informatie ontvangt. Dit zenuwstelsel in je buik is verbonden met je intuïtie. Het reageert op prikkels, mensen en situaties nog vóór je hoofd het kan verklaren. Daarom noemen we het ook wel je intuïtieve kern: het is je lichaam dat je waarschuwt, ondersteunt en richting geeft.
  
  Waarom dit werkt
  Je hoofd kan twijfelen, analyseren en soms verdoezelen wat echt speelt. Je buik reageert direct. Het is je lichaamswijsheid. Als iets niet goed voelt, kan het daar zwaar of verstopt aanvoelen. Als iets klopt, voelt het juist licht, open of warm.

  
  Meer over Therapie bij grenzen aangeven →
• Grenzen aangeven | Je zenuwstelsel voelt een grens vaak eerder dan je hoofd.

  Je zenuwstelsel voelt een grens vaak eerder dan je hoofd.

  Praktische tip: volg je zenuwstelsel vóór je antwoord geeft
  
  Je zenuwstelsel merkt een grens vaak eerder op dan je gedachten.
  Train jezelf daarom om niet direct te reageren.
  Wanneer iemand iets vraagt, neem standaard één ademhaling extra.
  Voel ondertussen: ontspant mijn lichaam of trekt het samen?
  Let op signalen zoals een knoop in je buik, spanning in je keel, oppervlakkige ademhaling of plots irritatie.
  Dat zijn geen overreacties, maar informatie.
  Zeg eventueel: “Mag ik daar zo op terugkomen?” om ruimte te creëren.
  Beweeg kort je schouders of voeten om weer in je lichaam te landen.
  Beslis pas daarna.
  Je eerste lichamelijke reactie is vaak eerlijker dan je automatische ‘ja’.

  
  Meer over Therapie bij grenzen aangeven →
• Kinderen & jongeren | Hoe maak ik écht contact met mijn puberkind?

  Hoe maak ik écht contact met mijn puberkind?

  Wat kun je als ouder doen om het contact met je puber te verbeteren?
  
  In veel gezinnen hoor je: "Hij zit alleen maar op zijn telefoon, ik kan hem niet bereiken." Het contact tussen ouder en puber lijkt te verwateren en ouders voelen zich machteloos of buitengesloten.
  
  Hieronder vind je concrete handvatten, gebaseerd op inzichten uit de opvoedkundige praktijk en recente literatuur.
  
  1. Verleg de focus van controle naar verbinding
  
  In Generatie Angststoornis stelt Jonathan Haidt dat overmatige controle jongeren juist kwetsbaarder maakt. Hoe meer je probeert hun gedrag te sturen, hoe meer ze zich afsluiten.
  
  Wat helpt:
  – Zeg: "Ik mis het om even met je te praten" in plaats van "Je zit altijd op je telefoon".
  – Laat je behoefte aan contact zien, niet je ergernis.
  
  2. Luister zonder te sturen
  
  Pubers willen zich serieus genomen voelen. Als jij direct met oplossingen of oordelen komt, haken ze af.
  
  Wat helpt:
  – Herhaal wat je hoort: "Dus je voelde je buitengesloten?"
  – Vraag: "Wil je dat ik meedenk, of gewoon luister?"
  
  3. Gebruik hun digitale wereld als ingang
  
  Hun telefoon is geen vijand, maar een deel van hun sociale leven. Door het af te wijzen, wijs je ook hén af.
  
  Wat helpt:
  – Toon oprechte interesse: "Wat vind jij leuk aan dit spel of filmpje?"
  – Stel vragen zonder oordeel.
  
  4. Wees beschikbaar en betrouwbaar
  
  Pubers zoeken veilige volwassenen die rustig, voorspelbaar en betrokken zijn.
  
  Wat helpt:
  – Reageer kalm, ook als je schrikt.
  – Erken hun beleving: "Ik snap dat dat rot voor je was."
  
  5. Geef autonomie, blijf nabij
  
  Ze willen ruimte, maar ook weten dat jij er bent.
  
  Wat helpt:
  – Laat kleine keuzes aan hen.
  – Zeg: "Ik vertrouw erop dat je dit kan — ik ben er als je me nodig hebt."
  
  6. Werk aan de relatie, niet aan het gedrag
  
  Regels zijn nodig, maar zonder een sterke relatie gaan ze wringen. Verbinding gaat altijd voor.
  
  Wat helpt:
  – Zoek kleine, positieve momenten samen.
  – Benoem wat je waardeert, hoe klein ook.
  
  Tot slot
  
  Jongeren hebben volwassenen nodig die niet controleren, maar begeleiden. Die grenzen stellen én nabij blijven. Als ouder ben je geen vriend of politieagent, maar een gids: iemand die meeloopt — ook als het even stil is.
  
  Leestips voor ouders
  
  Generatie Angststoornis – Jonathan Haidt
  Over hoe de digitale wereld jongeren beïnvloedt, en hoe volwassenen een tegenwicht kunnen bieden.
  
  Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen – Philippa Perry
  Over hoe je als ouder een veilige, liefdevolle relatie bouwt met je kind, juist door zelfinzicht en emotionele beschikbaarheid.

  
  Meer over Kindertherapie →
• Ongewenst kinderloos | Als het leven anders loopt dan gehoopt....

  Als het leven anders loopt dan gehoopt....

  Ongewenste kinderloosheid raakt diep, dat zie ik bij mij in de praktijk. Het gaat niet alleen over het ontbreken van een kind, maar ook over gemis, rouw, identiteit en zingeving. Een sessie vanuit een holistische benadering nodigt uit om al deze lagen aandacht te geven.
  
  1. Erken het verlies, ook als het onzichtbaar is
  Ongewenste kinderloosheid is een vorm van rouw. Er is vaak geen duidelijk einde of ritueel, maar het gemis is er wél. Erkenning geven aan dit verdriet is geen zwakte, maar een vorm van zelfzorg.
  
  2. Sta stil bij wat dit met jou doet — fysiek, emotioneel, spritueel en energetisch
  Je lichaam draagt vaak meer dan je denkt. Spanning, vermoeidheid of leegte kunnen signalen zijn van emoties die nog geen ruimte hebben gekregen. Luisteren naar die signalen, zonder oordeel helpt om weer in verbinding te komen met jezelf.
  
  3. Je bent meer dan je kinderwens
  Het niet vervuld worden van een kinderwens kan het zelfbeeld aantasten. Herinner jezelf eraan dat jouw waarde niet afhangt van het ouderschap. Wie ben jij, los van wat er niet is gekomen?
  
  4. Geef ruimte aan beide waarheden
  Er kan tegelijk dankbaarheid én verdriet bestaan. Hoop én teleurstelling. Je hoeft niet te kiezen tussen “sterk zijn” of “pijn voelen”. Alles mag er zijn.
  
  5. Zoek bedding en verbinding
  Je hoeft dit niet alleen te dragen. Delen met een veilige ander — een goede vriend of vriendin, een therapeut, lotgenoot of vertrouwde persoon — kan verzachting brengen en helpen om betekenis te geven aan wat zo rauw voelt.
  
  6. Sta open voor nieuwe vormen van vervulling
  Dat betekent niet dat het verlangen verdwijnt, maar dat het leven zich soms anders ontvouwt dan verwacht. Zingeving kan zich in nieuwe vormen aandienen, wanneer daar ruimte voor ontstaat.
  
  Voel je dat je hier verder over wilt doorpraten? Neem dan contact met me op.
  Warme groet, Marije

  
  Meer over Therapie bij ongewenste kinderloosheid →
• Overspannen | Herken jij het kantelpunt tussen overspannenheid en burn out?

  Herken jij het kantelpunt tussen overspannenheid en burn out?

  Het kantelpunt tussen overspannenheid en een burn-out is het moment waarop acute stress verandert in chronische uitputting, vaak gekenmerkt door een duur van langer dan zes maanden en totale fysieke/mentale onmacht om te functioneren.
  
  Overspannenheid is het voorstadium, terwijl een burn-out wijst op een volledig ontregeld stresssysteem. Regelmatig zitten er bij mij vrouwen in de stoel die dit ervaren, zonder zich bewust te zijn van wat er aan de hand is en wat hun lichaam ze probeert te vertellen.
  
  Als je merkt dat je steeds vermoeider wordt, sneller overprikkeld raakt en maar blijft doorgaan op wilskracht, zie dat dan als een belangrijk signaal van je lichaam. Het kantelpunt naar een burn-out ontstaat vaak niet door één groot moment, maar door te lang over je grenzen heen gaan. Gun jezelf daarom bewust kleine herstelmomenten op een dag: even zitten zonder prikkels, je telefoon wegleggen, en rustig ademhalen. Niet om “alles op te lossen”, maar om je systeem tussendoor te laten ontladen. Juist die kleine pauzes kunnen voorkomen dat je verder over je grens gaat.

   

  Kernmerken van het kantelpunt:

  • Tijdsduur: Overspannen klachten duren doorgaans korter dan zes maanden; een burn-out ontstaat na langdurige overbelasting (vaak langer dan een half jaar).
  • Uitputting: Bij een burn-out staat extreme vermoeidheid en uitputting centraal, waarbij rust alleen niet meer helpt.
  • Overleefstand: Het onrustige gevoel (hoge cortisol) verandert in een 'breukfase', waarbij het lichaam de constante stress niet meer aankan.
  • Functioneren: Waar je bij overspannenheid tijdelijk minder functioneert, is bij een burn-out het normale leven (werk en privé) vaak onmogelijk geworden

   

  
  Meer over Therapie bij overspannen →
• Slaapproblemen | Ontwikkel een rustgevende “slow-down & mind-clear” avondroutine

  Ontwikkel een rustgevende “slow-down & mind-clear” avondroutine

  Tip:
  Veel mensen blijven ’s avonds mentaal actief—van to-do’s tot piekergedachten—waardoor ontspanning moeilijk komt. Een combinatie van fysieke afschakeling én mentale ontprikkeling helpt je systeem tot rust te komen.
  Probeer deze stappen:
  
  Structuur aanbrengen (10–20 min): rond lichte huishoudelijke taakjes af, leg je kleding klaar en verzamel wat je morgen nodig hebt. Dit geeft je brein het gevoel dat de dag afgerond is.
  
  Lichaam ontspannen (5–10 min): doe zachte stretches voor nek, schouders en onderrug. Zo verlaag je spierspanning die zich over de dag heeft opgebouwd.
  
  Gedachten legen (2–3 min): schrijf kort op wat nog in je hoofd zit; een eenvoudige ‘brain dump’.
  
  Afronden met rust (5–15 min): noteer één klein actiepunt voor morgen en eindig met rustige ademhaling, meditatie of kalme muziek.
  
  Deze gecombineerde routine maakt de overgang van “aan” naar “uit” natuurlijker, waardoor je gemakkelijker in slaap valt en dieper slaapt.

  
  Meer over Therapie bij slaapproblemen →
• Slaapproblemen | Luister naar wat je wakker houdt

  Luister naar wat je wakker houdt

  Als slapen niet lukt, probeer het dan niet meteen op te lossen met denken. Richt je aandacht naar binnen en vraag jezelf zacht: wat houdt mij bezig? Slaapproblemen zijn vaak geen toeval. Ze ontstaan regelmatig doordat er emotioneel of hormonaal iets in beweging is.
  
  Tijdens de nacht zakt de afleiding weg. Je hoofd wordt stiller, maar je lichaam spreekt luider. Emoties die overdag geen ruimte kregen, kunnen zich ’s nachts melden. Ook hormonale schommelingen beïnvloeden je slaapritme en je gevoel van veiligheid en ontspanning. Je lijf blijft als het ware alert, terwijl jij juist wilt rusten.
  
  Waarom dit belangrijk is
  Slapen vraagt overgave. Als er spanning, verdriet, zorgen of hormonale onbalans onder de oppervlakte spelen, kan je systeem niet volledig ontspannen. Dat betekent niet dat er iets mis is met je. Het betekent dat je lichaam je iets wil laten voelen of verwerken.
  
  De kernzin
  Wat je wakker houdt, wil gehoord worden.
  
  Door overdag al aandacht te geven aan je emoties, grenzen en rustmomenten, help je je lichaam om ’s nachts los te laten. Zachte aandacht overdag creëert diepere slaap in de nacht.

  
  Meer over Therapie bij slaapproblemen →
• Slaapproblemen | Wanneer je lichaam zich veilig voelt, volgt slaap vanzelf.

  Wanneer je lichaam zich veilig voelt, volgt slaap vanzelf.

  Breng je lichaam tot rust vóór je naar bed gaat
  Slaap begint niet in bed, maar in hoe je je dag afsluit.
  Neem een half uur de tijd om bewust te vertragen: leg je telefoon/ipad weg en zet de tv uit, adem rustig in en uit en voel je lichaam. Je mag je lichaam en je hoofd laten weten dat het tijd is om te rusten.
  
  Hoe veiliger je lichaam zich voelt, hoe makkelijker slaap vanzelf ontstaat.
  
  Zachte manieren om je lichaam tot rust te brengen
  
  

  • Rustige ademhalingsoefeningen
    Bijvoorbeeld 4 tellen in, 6 tellen uit. Dit helpt je zenuwstelsel te vertragen.
  • Een korte bodyscan
    Ga liggen en breng je aandacht langs je lichaam, van je voeten tot je hoofd.
  • Wandelen in stilte (zonder telefoon en zonder oordopjes)
    Even uit je hoofd en terug in je lichaam, vooral in de natuur.
  • Warm douchen of een bad nemen
    Warmte helpt je spieren ontspannen en geeft een gevoel van veiligheid.
  • Schrijven voor het slapengaan
    Zet je gedachten op papier zodat je hoofd niet alles hoeft vast te houden.
  • Een kop kruidenthee drinken (bijv. kamille of lavendel)
    Een klein rustritueel voor je avond.
  • Bewust niets doen
    Gewoon zitten of liggen zonder doel — dit kan wennen zijn, maar is heel krachtig.

  
  Meer over Therapie bij slaapproblemen →
• Slaapproblemen | Geef jij je hormonen de schuld van je slaapproblemen?

  Geef jij je hormonen de schuld van je slaapproblemen?

  Tip bij slaapproblemen in de overgang
  
  Word je 's nachts steeds wakker of lig je uren te piekeren? Tijdens de overgang kunnen hormonale schommelingen je slaap flink verstoren. Dat betekent niet dat er iets mis is met jou of dat je er maar mee moet leren leven.
  
  Probeer niet alleen naar je slaap te kijken, maar ook naar wat je lichaam en je zenuwstelsel nodig hebben. Een vast slaapritueel, minder prikkels in de avond en ruimte maken voor ontspanning kunnen al verschil maken. Merk je dat stress, emoties of een druk hoofd een rol spelen? Dan kan het helpen om niet alleen de symptomen, maar ook de onderliggende spanning aandacht te geven.
  
  Slecht slapen hoeft geen vanzelfsprekend onderdeel van de overgang te zijn. Het is een manier van jouw lichaam om aandacht te vragen voor dat wat je onbewust bezighoudt. Als de kern oorzaak aangepakt wordt voelt jouw systeem zich weer veilig en volgt slaap vanzelf.
  
  Met de juiste begeleiding is het vaak mogelijk om weer meer rust, herstel en vertrouwen in je lichaam te ervaren.

  
  Meer over Therapie bij slaapproblemen →
• Trauma | Vroegkinderlijk trauma: hoe je lichaam laat zien wat vroeger niet veilig was

  Vroegkinderlijk trauma: hoe je lichaam laat zien wat vroeger niet veilig was

  Vroegkinderlijk trauma ontstaat vaak niet door één grote gebeurtenis, maar door een langdurig gebrek aan veiligheid, afstemming of emotionele beschikbaarheid in de vroege kindertijd. Als een kind zich niet écht gezien, gehoord of gedragen voelt, kan het zenuwstelsel zich aanpassen door alert te blijven, emoties te onderdrukken of zich juist terug te trekken.
  
  Een belangrijke stap in herstel is niet het herbeleven van alles, maar het leren herkennen van wat je lichaam en emoties nu nog steeds proberen te vertellen. Signalen zoals overprikkeling, snel je grenzen verliezen, of moeite met nabijheid kunnen terug te voeren zijn op vroege ervaringen waarin je je alleen of onveilig voelde.
  
  Praktisch kun je beginnen met kleine momenten van bewustzijn:
  
  Wanneer voel ik spanning in contact met anderen?
  Wat doet mijn lichaam als ik me niet veilig voel?
  Welke reactie heb ik vroeger geleerd om te overleven (vechten, vluchten, bevriezen of pleasen)?
  
  Door deze patronen met mildheid te observeren in plaats van te veroordelen, ontstaat ruimte voor verandering. Niet door jezelf “anders te maken”, maar door veiligheid stap voor stap opnieuw te leren ervaren.
  
  Wil je dit proces verdiepen en werken aan herstel van vroegkinderlijke patronen? Je bent welkom voor begeleiding

  
  Meer over Therapie bij trauma →