Tips bij perfectionisme

Onderzoek je "ziektewinst".
Ook als je je perfectionisme wil los laten, kan het zo zijn dat dit niet lukt, omdat je (onbewust) nog voordeel hebt van je perfectionisme. Dit wordt ook wel "ziektewinst" genoemd.

- Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat je door je perfectionisme sommige dingen niet hoeft te doen waar je geen zin in hebt.
- Of dat je door je perfectionisme extra aandacht ontvangt van je ouders, geliefden, of op je werk. En dat je dat eigenlijk wel fijn vindt.

Zodra je weet welke positieve kanten er aan je perfectionistische gedrag zitten, kun je mogelijk een alternatief bedenken om dat voordeel te krijgen zonder dat je vast hoeft te blijven aan je perfectionisme.

De volgende vragen kunnen je helpen om "het voordeel" van je perfectionisme te ontdekken:

- Wat (voor fijns) kan ik doen dankzij het perfectionisme, wat ik anders niet zou kunnen doen?
- Wat (voor fijns) ontvang ik dankzij het perfectionisme, wat ik anders niet zou ontvangen?
- Wat kan er misgaan als ik het perfectionisme niet meer heb?

Heb je last van perfectionisme en kom je er zelf niet meer uit? Een therapeut of psycholoog kan je dan verder helpen.

Perfectionisme ontstaat vaak niet omdat iemand per se perfect wil zijn, maar omdat er onder de oppervlakte iets anders speelt. Veel mensen hebben vroeg geleerd dat fouten maken ongemakkelijk is, dat presteren waardering oplevert of dat ze vooral gezien worden wanneer ze het goed doen. Geleidelijk kan de overtuiging ontstaan: "Ik ben pas goed genoeg als ik het perfect doe."

Perfectionisme wordt meestal gevoed door angst: angst om te falen, afgewezen te worden, kritiek te krijgen of anderen teleur te stellen. Het vervelende is dat perfectionisme vaak lijkt te helpen. Je werkt hard, bereidt je goed voor en voorkomt fouten. Tegelijkertijd zorgt het vaak voor spanning, uitstelgedrag, onzekerheid en het gevoel dat wat je doet nooit goed genoeg is.

Als je perfectionisme bij jezelf herkent, kan het helpen om nieuwsgierig te worden naar wat er onder zit. Vraag jezelf af:

Waar ben ik bang voor als het niet perfect is?
Wat zegt het over mij als ik een fout maak?
Zou ik dezelfde hoge eisen stellen aan iemand van wie ik houd?

Vaak blijkt dat we voor onszelf veel strenger zijn dan voor anderen.

Een tweede stap is oefenen met "goed genoeg". Dat betekent niet dat je slordig wordt, maar dat je bewust onderscheid maakt tussen zaken die echt belangrijk zijn en zaken waarbij een voldoende resultaat voldoende is. Vraag jezelf af: "Wat zou hier 80% goed eruitzien?" en probeer dat eens als eindpunt te accepteren.

Daarnaast helpt het om meer aandacht te geven aan het proces dan aan het resultaat. In plaats van jezelf te beoordelen op hoe goed iets gelukt is, kun je kijken naar de vraag: Heb ik gedaan wat ik belangrijk vond? Heb ik me ingezet op een manier die bij mij past?

Tot slot: perfectionisme vermindert vaak wanneer je leert dat je waarde als mens niet afhankelijk is van je prestaties. Je bent niet waardevoller wanneer je alles foutloos doet, en ook niet minder waard wanneer iets mislukt. Juist door fouten, onzekerheid en onvolmaaktheid toe te laten, ontstaat vaak meer rust, flexibiliteit en zelfvertrouwen.

Perfectionisme vraagt niet om nóg beter je best te doen. Het vraagt vaak om iets anders: jezelf toestaan mens te zijn.

“Alles wat je in jezelf hoeft te weten en waar te nemen is dit: telkens wanneer je je superieur of inferieur voelt ten opzichte van iemand, is dat het ego in jou.”

— Eckhart Tolle

Merk op wanneer je jezelf vergelijkt met anderen — of je jezelf nu beter voelt of juist minderwaardig. Beide reacties komen vaak voort uit vergelijking en bevestigingsdrang. Oefen in het terugkeren naar jezelf: Wat voel ik nu eigenlijk? Wat heb ik nodig, los van hoe iemand anders is of lijkt?:

Wanneer je jezelf vergelijkt met anderen, verlies je vaak het contact met jezelf. Merk het op, zonder oordeel, en keer terug naar je eigen ervaring.

Heb je vaak het idee dat je wordt opgejaagd door alles wat 'moet'? Vervang 'moeten' eens door 'willen'

Ik 'moet' op tijd zijn of ik 'moet' het morgen af hebben.
Ik 'wil' op tijd zijn of ik 'wil' het morgen af hebben.

Willen kan ervoor zorgen dat je minder druk ervaart.
Probeer het eens!

Vraag je je wel eens af wat perfectionisme eigenlijk inhoudt? Wat het woord perfect betekent?
Veel mensen zeggen dat ze alles goed wilen doen, het liefst perfect. Maar beseffen ze eigenlijk wel wat ze daarmee bedoelen? En of dat uberhaupt mogelijk is?
Nu is er al erg veel geschreven over perfectionisme. Je kunt er ook op deze website veel over lezen.
Het kan enorm helpen wanneer je je eigen bubbel verlaat, je eigen manier van denken en eens te raden gaat bij mensen die er heel anders over denken en spreken.
Mensen die wars zijn van psychologisch taalgebruik. Mensen die beseffen dat wij als mensheid - en wij mensen als individu - helemaal niet zo belangrijk zijn als we zelf zijn gaan denken.
Bijvoorbeeld biologen, die de mens als soort naast andere soorten plaatst, ook in historisch en evolutionair perspectief.
Luister bijvoorbeeld eens naar de podcast op Spotify: Filosofie is makkelijker als je denkt: S2 Aflevering 1: waarom worden we wel beter maar nooit volmaakt? Daarin gaat Coen Simon in gesprek met Midas Dekkers die onder andere duidelijk maakt dat de wereld, met daarin mensen, gebaat is bij veelsoortigheid; dat volmaaktheid niet bestaat en dat ook in de natuur - waar mensen trouwens onderdeel van zijn- niet volmaakt is. En dat we daar vooral blij mee moeten zijn.
Wellicht dat je na het beluisteren van de podcast vanuit een ander perspectief naar je eigen 'perfectionisme' kunt kijken.

Doe een visualisatie-oefening uit de PsychoDynamische Therapie. In het kort volg je deze stappen:
Ga lekker zitten en doe je ogen dicht
Hoe bereik je perfectionisme?
Hoe is dit ontstaan?
Voor wie?
Wat wilde je hiermee bereiken?
Welke overtuiging zit hier achter?

Nieuwsgierig geworden naar de uitgebreide oefening?

Als we perfectionistisch zijn, leggen we de lat voor onszelf vaak onnodig hoog. Vaak uit een dieperliggende angst voor afwijzing, die we onnodig meenemen naar niet-relevante situaties.

Probeer daarom eens te werken met de 'goed genoeg'-norm: spreek vooraf met jezelf af wat 'goed genoeg' is voor een taak (bijv. een 7 van 10).
Zet er ook een tijdslimiet op. Is de tijd om? Dan rond je af, ook als het nog beter kan. Dit helpt je om los te komen van eindeloos bijschaven en geeft meer rust, ruimte én productiviteit.

Dat wat wij perfectionisme (zijn gaan) noemen, is in mijn ogen geen eigenschap die je wel of niet in meerdere of mindere mate bezit, een drang om het perfecte na te streven.
Wanneer jij hebt / jouw zenuwstelsel heeft geleerd (meestal in de kindertijd) dat 'het perfect doen' de enige manier is om je veilig te voelen in bepaalde situaties, zorgt jouw zenuwstelsel bij vergelijkbare situaties/triggers voor activatie van jouw beschermingsmechanisme.
Dit wetende, kan je misschien wat milder voor jezelf zijn.
Tegelijkertijd is het weten niet altijd genoeg om het ook te kunnen voelen, dat je veilig fouten kan maken. En dat komt dus doordat je zenuwstelsel in de overlevingsstand gaat en jou laat voelen dat er maar één manier is om weer veilig te voelen, en dat is het perfect doen.
EFT (Emotional Freedom Techniques) is een manier om dat wat je wel weet eindelijk ook echt te kunnen gaan voelen.

Korte tip bij perfectionisme (en hoe je het loslaat):

Behandel perfectionisme niet als een probleem dat je moet oplossen, maar als een beschermingsstrategie die je kunt begrenzen. Het helpt je ooit om fouten, kritiek of afwijzing te voorkomen. Nu kost het vooral energie.

Concreet stappenplan:

Stel bewust een “goed-genoeg-norm”
Bepaal vóór je begint: wanneer is dit voldoende? Leg die grens vast (bijv. 80% klaar = afronden). Stop zodra je die norm haalt, ook als het onrustig voelt.

Oefen met kleine, veilige imperfecties
Kies iets kleins om expres niet perfect te doen (een mail iets korter, een taak iets minder uitgewerkt). Merk op: er gebeurt niets rampspoedigs. Je zenuwstelsel leert hiervan.

Verplaats de focus van resultaat naar proces
Stel jezelf niet de vraag: Is het goed genoeg? maar: Ben ik aanwezig, zorgvuldig en eerlijk bezig? Dat is een interne maatstaf die rust geeft.

Herken de onderliggende behoefte
Perfectionisme gaat vaak over behoefte aan veiligheid, waardering of controle. Benoem die behoefte expliciet: “Ik wil het goed doen omdat ik ertoe wil doen.” Alleen al erkennen verlaagt de druk.

Stop met uitstellen als verborgen perfectionisme
Begin klein en rommelig. Actie doorbreekt de cirkel beter dan eindeloos denken.

Perfectionisme loslaten betekent niet slordig worden, maar menselijk. Je blijft betrokken en zorgvuldig—alleen zonder constante spanning.

De perfectionist is een deel van jou dat je kan helpen op sommige momenten in je leven. Wanneer het echter je leven overneemt kan het een last worden in plaats van een hulpmiddel. Identificeer je niet met dit deel, maar neem de regie om perfectionisme in te zetten als het behulpzaam is, en los te laten als het je belemmert.

Overcoming perfectionism (a rigid pattern often linked to anxiety, burnout, and low self-worth) is entirely possible with evidence-based psychotherapy approaches like Cognitive Behavioral Therapy (CBT), Schema Therapy (SFT), Acceptance and Commitment Therapy (ACT), and self-compassion practices.

In these therapy approaches, we usually start by distinguishing healthy striving from maladaptive perfectionism. We identify core beliefs such as “I’m only worthwhile if flawless” etc. through journaling, self-reflection or therapy. We then challenge these maladaptive thoughts using certain special CBT, SFT and/or ACT techniques. We question these perfectionistic thoughts' accuracy and usefulness, then replace them with balanced alternatives like “Progress matters more than perfection", etc.

We also practice what we call "intentional imperfection". We deliberately force ourselves to submit work at “good enough", despite the discomfort, set realistic goals, and limit checking or revising time.

In addition, through behavioral experiments that you will practice in between the sessions, you will prove to yourself that mistakes rarely cause catastrophe; it's almost never as bad as you think it will be. Most importantly, you will learn to cultivate self-compassion daily; treating yourself kindly during setbacks.

Therapy greatly accelerates change and vastly decreases perfectionism by providing structure, tools, emotion expression and self-compassion!

Heb je te maken met een innerlijke criticus die nogal luidruchtig is? Een stemmetje dat bijvoorbeeld roept “Dat kun je toch niet!” of “Dat had je beter moeten doen!”.

Doe dan eens de jouw-beste-vriend-Check. Stop even met denken en stel jezelf de vraag: “Zou ik dit op deze manier zeggen tegen mijn beste vriend(in) als hij/zij in zo’n situatie zit?”

Vaak zijn we voor een ander veel empathischer, geduldiger en vriendelijker. Waarom zijn we zo streng naar onszelf? Meer zelfcompassie ontwikkelen helpt om die innerlijke criticus te relativeren.

Van heel veel cliënten hoor ik terug dat ze in hun jeugd meekregen -of beter meenamen- of ze goed genoeg zijn. Zo lang je dat gevoel of je goed genoeg bent, meeneemt van een ander draag je ook de last (of de mening) van een ander. Vind jij jezelf goed genoeg? Ga staan voor jezelf, word je bewust wat niet van jou is en geef het terug aan de eigenaren onder het mom van "Wat je vindt, mag je houden!"

Perfectionisme kan helpen om kwaliteit te leveren, maar kost vaak rust en plezier. Een eerste stap is het herkennen van je interne criticus: merk op wanneer ‘het moet perfect’ de overhand neemt. Stel daarna realistische doelen door te werken met ‘goed genoeg’-criteria vooraf. Beperk je tijd: spreek met jezelf een duidelijke tijdslimiet af en stop wanneer die bereikt is. Oefen met kleine, veilige experimenten waarin iets bewust niet perfect hoeft. Richt je aandacht op voortgang in plaats van resultaat door na afloop drie dingen te benoemen die wél lukten. Wees mild voor jezelf; zelfcompassie vergroot juist veerkracht en prestaties. Tot slot: bespreek perfectionistische patronen met anderen of een professional. Delen normaliseert en helpt om blinde vlekken te zien, zodat streven naar kwaliteit niet langer ten koste gaat van welzijn.

Blijf je hangen in de vraag welke therapeut je moet kiezen bedenk dan dat het belangrijkste toch is of je je goed voelt bij iemand. Dat kun je alleen ervaren door met diegene te gaan praten.
Een paar punten waar je van te voren zelf over kunt nadenk:
• Bedenk wat je wilt: welke hulpvraag heb je? Wil vooral praten of ook handvatten en/of oefeningen?
• Check opleiding & registratie: passen de specialisaties, is degene geregistreerd bij een beroepsvereniging?
In NL is dit belangrijk:
• Stel gerust vragen (mag echt!)
Bijvoorbeeld:
o hoe gaat het precies?
o wat kan ik verwachten?
o ken je mijn klachten?
Als je je tijdens het gesprek gehoord voelt en je de indruk hebt dat je alles zou kunnen vertellen wat je wilt, maak dan die afspraak voor de eerste sessie. Blijf niet hangen in de twijfel of deze persoon nou wel de BESTE therapeut is.

Als je veel piekert en maalt, dan maak je vooral gebruik van je linker hersenhelft waar logica, kritisch denken en woorden bij horen. Om meer in balans te komen, helpt het om meer gebruik te maken van je rechterhersenhelft. Dit is de hersenhelft waar creativiteit, intuïtie en beelden bij horen. Maak een tekening (hoeft niet mooi te zijn, het gaat om de bezigheid), doe ademhalingsoefeningen of een mindfulness oefening, of doe iets waar je als kind blij van werd.

Vraag jezelf bij een perfectionistische impuls af:
“Brengt dit gedrag mij dichter bij het leven dat ik wil leiden?”

Misschien is jouw waarde verbinding, groei of balans, maar stuurt angst je richting controle en uitputting. Kies dan bewust een kleine actie die past bij je waarden, ook als onzekerheid meeloopt.
In ACT hoef je je onzekerheid niet kwijt te zijn om toch stappen te zetten — je neemt haar mee terwijl jij richting geeft aan je leven.

Binnen ACT wordt onzekerheid niet gezien als een probleem dat opgelost moet worden, maar als een ervaring die bij het leven hoort. Perfectionisme is vaak een poging om die onzekerheid onder controle te houden.
Sta eens stil bij de vraag:
“Wat probeer ik te vermijden door alles perfect te willen doen?”

Oefen met het toelaten van dat ongemakkelijke gevoel — zonder het direct te corrigeren of te verbeteren. Hoe minder je vecht tegen onzekerheid, hoe meer ruimte er ontstaat om te handelen vanuit wat jij belangrijk vindt.

Als je perfectionist bent kan dat wel eens voor onnodige stress/vermoeidheid zorgen. Meestal is ANGST de onderliggende emotie bij Perfectionisme.
Door op zoek te gaan waar je bang voor bent en jouw ik-sterkte te verbeteren zal je angst afnemen en kun je jezelf toestaan om af en toe wat minder perfectionistisch te zijn. Onthoud goed, we leren van fouten maken!

Het nieuwe jaar nodigt nog meer uit om trouw te zijn aan je eigen ritme. Januari is eigenlijk helemaal niet het begin van het nieuwe jaar, dat is pas in maart. Hoe is het gekomen dat we zover van onze natuur zijn gaan leven met alle gevolgen van dien. De winter is een periode om te rusten, nog niet te verschijnen laat staan met allerlei goede voornemens te starten ;-). Januari en februari zijn oorspronkelijk de 11e en de 12e maand van het jaarcyclus en niet november en december (september= sept= seven =7, oktober= oct= octopus=8, november=nov=nueve=9. december=dec=decimal=10). Vanuit de geschiedenis is deze telling op de schop gegaan, en zijn we ons gaan aanpassen aan nieuwe tijdslijnen.
Dus wees zacht met jezelf, in deze donkere tijd geef ruimte aan dromen, van innerwerk en veel minder van resets, doelen nastreven.
Dus als de energie wat laag is weet dat het niet altijd een mindset iets in maar een biologisch iets.
Dus rust, regenerate en herinnner meer. Laat het nieuwe langzaam ontstaan. Mooie 11e en 12e maand :-)

Vanuit hypnotherapeutisch perspectief is perfectionisme geen eigenschap, maar een aangeleerd beschermingsmechanisme. In het onbewuste leeft vaak de overtuiging: “Als ik het perfect doe, ben ik veilig, goed genoeg of voorkom ik afwijzing.” Ooit heeft dit geholpen, maar later zorgt het vooral voor innerlijke druk.

Perfectionisme is sterk verbonden met controle en angst. Het onbewuste probeert fouten, kritiek of falen te vermijden door steeds hoger te mikken. Het zenuwstelsel blijft daarbij in een lichte stressstand, waardoor ontspanning en voldoening uitblijven. Zelfs succes voelt dan nooit écht genoeg.

In hypnotherapie werken we aan het her programmeren van deze diepgewortelde overtuigingen. Waardoor het onbewuste weer weet dat waarde niet afhangt van presteren, maar van zijn. Wanneer die veiligheid van binnenuit ontstaat, kan perfectionisme loslaten en ontstaat ruimte voor rust, zelfvertrouwen en plezier.

Korte tip:
Vraag jezelf bij een taak bewust af: “Wat is hier goed genoeg?” en stop zodra dat punt bereikt is. Door dit regelmatig te oefenen, leert je onbewuste dat veiligheid niet zit in perfectie, maar in vertrouwen.

Je legt de lat vaak hoog voor jezelf. Je hebt dat ene nog niet afgemaakt of je bent alweer bezig met je volgende taak. Je todo-list is eindeloos. En je wilt het allemaal goed doen voor alles en iedereen.
Mogelijk kom je uit een gezin waarin hard werken en je best doen gezien werd als een belangrijke waarde. Je hebt geleerd vooral te zorgen dat iedereen om je heen het goed heeft. Dan was het veilig. Maar weet je, je bent nu groot en je bent veilig. Ook als je iets doet voor jezelf. Als je nog weet wat jouw behoeften zijn. Is dit herkenbaar? Doe dan eens een opstelling. Je bent van harte welkom bij Karin Diemen.

Perfectionisme hoeft niet perse verkeerd te zijn het kan ook een hoop opleveren en een positieve eigenschap zijn. Wanneer de nadelen de overhand nemen en het ten kosten gaat van... dan kan het klachten geven. Boeiend om te onderzoeken wat erachter het perfectionisme schuil gaat. Welke angst schuilt erachter de drang van perfectie en met behulp van therapie zou hier de focus op komen liggen.

Perfectionisme heeft vaak te maken met angst voor afwijzing van anderen. Maar met je perfectionisme wijs je in eerste instantie jezelf af, zodra het niet perfect is. Wees lief voor jezelf, en sta jezelf toe dat het niet perfect hoeft te zijn. Anderen zullen je niet afwijzen (tenzij zij zelf ook perfectionisten zijn..)

Zeg vaarwel tegen je innerlijke criticus door vriendelijkheid

Ben jij iemand die regelmatig een kritische innerlijke stem ervaart die je continu beoordeelt, afkeurt en onzeker maakt?
Een stemmetje dat zegt: "Je bent niet goed genoeg" of "Zie je wel dat je het niet kan" Die stem kan verlammend werken en staat jouw welzijn in de weg.

Tip: Behandel die innerlijke criticus niet als een vijand die je moet bestrijden, maar als een overbezorgde, maar onhandige beschermer die jouw aandacht nodig heeft.

Zo ga je te werk:

* Herken de stem: zodra je een zelfkritische gedachte opmerkt, stop dan even. Benoem de gedachte zonder oordeel: “Aha, daar is de gedachte dat ik dit had moeten voorkomen.”

* Ga een stap terug: Vraag jezelf af: “Wat probeert deze gedachte eigenlijk te beschermen? Welke angst zit erachter?” Vaak is de angst om tekort te schieten, afgewezen te worden of pijn te ervaren.

* Vervang de kritiek door compassie: Wat zou je zeggen tegen een goede vriend(in) die exact hetzelfde probleem had? Spreek diezelfde mildheid en begrip naar jezelf uit. Gebruik een vriendelijke toon en een geruststellende boodschap, zoals: "Ik zie dat je het moeilijk hebt. Het is oké om je nu zo te voelen. Je hebt je best gedaan, en je bent waardevol, los van dit resultaat."

Waarom dit werkt: door de kritiek te herkennen als angst in plaats van feit en er met vriendelijkheid op te reageren, vermindert de macht van je innerlijke criticus. De gedachten die je brein produceert zijn geen feiten!

Zo leer je jezelf de steun en veiligheid te geven in plaats van die ergens anders te zoeken.
Uiteindelijk zal je brein dit zelf steeds meer leren te integreren en zwakt die innerlijke criticus steeds meer af!

Oefening: De 10-minuten-taak

Stap 1: Kies een taak die je uitstelt omdat je het perfect wilt doen.
Bijvoorbeeld: een mail schrijven, een kast opruimen, een blog starten, iets creatiefs maken.

Stap 2: Zet een timer op 10 minuten.
Je mag de taak alléén in die tijd doen. Niet langer, niet verbeteren, niet afmaken.

Stap 3: Focus op 'doen' in plaats van 'goed doen'.
Laat perfectionistische gedachten komen en gaan. Zeg tegen jezelf:
"Ik kies ervoor om te handelen, ook al voelt het ongemakkelijk."

Stap 4: Reflecteer kort na afloop:
• Wat viel mee?
• Wat heb je gedaan ondanks je perfectionisme?
• Wat zegt dit over wat jij belangrijk vindt?

Herhaal dit dagelijks met kleine taken. Zo train je het 'doen ondanks' en versterk je psychologische flexibiliteit.

If trying to do things perfectly is stopping you from even beginning, try a simple trick of starting the task with a silly mistake. Doing it wrong on purpose. This can often help in "breaking the initial block", and getting over the starting hump.

Omdat perfectionisten vaak een to-do-list hebben, een lijstje met taken is het een goed idee om als taak ook ontspannen (niks doen, wandelen, fietsen, muziek luisteren) in te plannen. Alsof je een afspraak maakt met jezelf

Veel mensen zijn streng voor zichzelf. Ze denken dat als ze de teugels laten vieren, alles instort. Maar die constante druk vreet energie.
Mild zijn betekent niet dat je stopt met groeien, het betekent dat je stopt met jezelf afstraffen onderweg.
Vervang deze week eens één kritische gedachte door iets milds.
Bijvoorbeeld: "Ik moet dit beter doen" --> "Ik doe wat ik kan met wat ik nu heb."

Schrijf vandaag één zin op waar je jezelf in wilt steunen, in plaats van afwijzen.

Goed Genoeg van Pavel Somov is een verfrissend eerlijk boek voor iedereen die moe wordt van het steeds maar beter moeten doen. In plaats van te blijven jagen op perfectie, laat Somov – met een flinke dosis relativeringsvermogen en humor – zien hoe je tevreden leert te zijn met wat er is. Geen zweverig gedoe, maar praktische inzichten en oefeningen die helpen om minder streng voor jezelf te zijn. Dit boek helpt je om het leven wat lichter te nemen en gewoon wat meer rust te vinden in het nu.

Misschien gaat de reis niet zozeer over iets worden.
Misschien gaat het over het afleren van alles wat niet bij je past.
Paulo Coelho

Wij zijn vaak druk met voldoen aan de verwachtingen van een ander. Tegemoet komen aan die ander om hem/haar te behagen, om goedkeuring te oogsten.
En veel minder staan wij stil bij "wat vind ik daar eigenlijk van" of "waar word ik eigenlijk blij van".

Perfectionisme lijkt te gaan over het voldoen aan een verwachting / een beeld hetgeen jij denkt dat die ander van jou verwacht/heeft. Maar perfectionisme gaat meestal over het hebben van controle. Als je alles perfect doet heb je alles onder controle, krijg je lof en dat geeft het gevoel oké, goed genoeg te zijn.

Sta eens stil bij jezelf en vraag je af waar jij echt gelukkig van wordt? Van altijd maar op je tenen lopen? Wat zou jij zeggen/doen als jij dat zou durven?

Stel jezelf de vraag: Is het goed genoeg om te functioneren of iets te leren?" In plaats van eindeloos bijschaven tot iets perfect is, richt je op wat je hebt bereikt en laat ruimte voor groei. Perfectie bestaat zelden. Consistentie en leren brengen je verder.

Perfectionisme is een manier om jezelf hoger te plaatsen om de frustratie niet te voelen van je gevoel lager te presteren dan anderen. Vaak heeft het te maken met liefde onder voorwaarden in de kindertijd, waarbij een hoge prestatie vereist was om geaccepteerd en "geliefd' te voelen. Echte liefde kent echter geen voorwaarden en echte acceptatie van de ander betekend dat je er mag zijn en liefde ontvangt onafhankelijk van je prestaties. Alleen in een zo kader kan iemand zijn ware zelf ontwikkelen.

Fout of falen is gewoon een ander woord voor ‘ongewenst resultaat’. Een fout is een resultaat dat voortkomt uit bepaalde oorzaken. Jij hebt iets gedaan en daardoor krijg je een resultaat. Je had liever een ander resultaat gehad, maar dit is het resultaat dat je op dit moment krijgt. Als je iets anders had gewild, dan had je blijkbaar iets anders moeten doen.

Als het resultaat ongewenst is, heb je twee keuzes. Je kunt het bestempelen als een fout, jezelf bestempelen iemand die faalt en jezelf rot en onzeker voelen.
Je kunt ook bekijken waardoor het ongewenste resultaat is veroorzaakt, hiervan leren en het nog eens proberen op een andere manier.

Zie een fout als een gebeurtenis. Falen bestaat niet. Misschien bevat deze ervaring een schat aan waardevolle informatie waardoor je groeit en je kan behoeden voor een andere fout. Fouten zijn leerzaam, en als je een beetje je best doet kunt je er zelfs om lachen.

Wat heb jij deze week volgehouden, geprobeerd of gevoeld, zonder dat iemand het zag of waardeerde?
En mag dat misschien genoeg zijn - ook al was het niet perfect, zichtbaar of succesvol?
(Je mag hier even bij stilstaan. Misschien voel je trots, misschien verdriet. Laat het er maar even zijn.)

Perfectionism has two layers. Understanding both is crucial in healing from perfectionism.

The first layer is what you see on the outside, on the surface: Trying to do everything perfectly all the time, overworking, people-pleasing, self-sacrificing, etc.

The second layer is a lot more important: The personality structure that is often rooted in some form of childhood trauma that brings about the obsession with perfectionism. This structure needs to be rebuilt so that we're going for "good enough" instead of perfect.

Perfect is impossible, good enough is our essence!

ACT-tip bij perfectionisme: Maak kennis met je 'innerlijke beoordelaar'
Perfectionisten hebben vaak een interne stem die voortdurend oordeelt: “Niet goed genoeg”, “Je moet harder je best doen”, “Anderen doen dit beter”. In ACT noemen we dit de "innerlijke beoordelaar" — een stem die je wil beschermen, maar je vaak belemmert.
Oefening: Geef je innerlijke beoordelaar een naam en karakter. Bijvoorbeeld: “Generaal Streng”, “Mevrouw Perfecta” of “De Ontevreden Rechter”.
Zeg dan hardop (of in gedachten):
“Dank je wel, Generaal Streng, voor je mening. Maar ik kies ervoor om te handelen volgens mijn waarden.”

Waarom dit werkt (volgens ACT):
- Je oefent in afstand nemen van je gedachten.
- Je herkent dat je gedachten niet de baas zijn, maar slechts suggesties.
- Je maakt ruimte om te handelen vanuit waarden in plaats van angst of controle.
Reflectie:
Welke waarde wil jij volgen, zelfs als je innerlijke beoordelaar zich ermee bemoeit?

Veel mensen proberen rust te vinden door nóg harder hun best te doen: mediteren, wandelen, ontspannen, maar dan ‘moet’ het meteen iets opleveren. Dat werkt averechts.
Rust begint niet met doen, maar met laten. Merk vandaag eens op hoe vaak je in je hoofd zit, zonder dat je het doorhebt. En breng je aandacht zachtjes terug naar je lijf, zonder oordeel.

Mini-oefening: Voel je voeten op de grond. Adem uit. Meer hoeft er even niet.

Wacht niet met een intake afspreken totdat je voor je idee je vraag helemaal helder en volledig hebt. Een eerste idee is genoeg. De praktijk leert dat we in de intake de vraag toch vaak samen verder aanscherpen. En het kan onnodige vertraging opleveren. Je hoeft niet eerst alles zelf op orde te hebben voordat je om hulp vraagt. ;) Waar zoek je anders hulp voor?
Het is dus geen vereiste voor een intake, je schiet niet tekort en je doet jezelf een plezier door het niet om zo'n reden langer uit te stellen dan gewenst. Sterker nog, dat is misschien al wel een eerste stapje in het doorbreken van een oud patroon. Dus goed bezig als je nog niet alles helemaal uitgedacht hebt, voordat een intake aangaat.

Brené Brown beschrijft in 'De moed van imperfectie' hoe moed, compassie en verbondenheid een belangrijke plek in je leven kunnen krijgen. Op basis van haar jarenlange studie kwam ze tot tien stellingen over een ‘bezield leven’: leven vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent. Op haar eigen, eerlijke, warme en grappige manier moedigt ze de lezer aan om perfectionisme te laten varen, stress als leefstijl los te laten, te vertrouwen op intuïtie en creativiteit de ruimte te geven. Dit boek gaat over de levenslange reis van ‘Wat zullen anderen wel niet denken?’ naar ‘Ik ben goed genoeg’.

Jouw emoties maken je menselijk – ze horen erbij, ook als ze niet "perfect" zijn. Geef jezelf de ruimte om te voelen wat er écht speelt achter je drang om alles goed te doen. Vaak zit daar onzekerheid, angst om te falen of het verlangen naar waardering. Dat is oké.

In plaats van die gevoelens weg te duwen of te verstoppen achter perfectie, kun je jezelf toestemming geven om erbij stil te staan – zonder oordeel. Juist door die emoties toe te laten en te erkennen, ontwikkel je zelfinzicht en veerkracht.

Je hoeft niet foutloos te zijn om waardevol te zijn. Je bent al genoeg, precies zoals je bent.

Volwassenen met perfectionisme zijn als kind vaak weinig gerustgesteld. In combinatie met een groot verantwoordelijkheidsgevoel en graag van betekenis willen zijn kan dit leiden tot fikse paniek klachten en dwangmatig perfectionisme. Wat je eigenlijk vaker had moeten horen is: "Het maakt niet uit als dit totaal mislukt, we houden evengoed van je". Soms helpt t om jezelf los te zien van je gedrag. Dus jij bent iemand, en je angst om te falen is iets wat later gegroeid is omdat je zo goed je best wilde doen of omdat je bang was iemand boos of teleurgesteld te zien.

Oefen dagelijks met "goed genoeg is genoeg".

Vanuit psychodynamisch perspectief komt perfectionisme vaak voort uit een streng innerlijk criticus en diepgewortelde overtuigingen zoals: "Ik moet perfect zijn om gewaardeerd te worden." Deze ‘moetens’ zijn vaak ontstaan in de kindertijd, bijvoorbeeld door impliciete verwachtingen van ouders of andere belangrijke figuren.

Wat je zelf kunt doen:
Kies dagelijks één taak, hoe klein ook, waarbij je bewust besluit om het niet perfect te doen, maar gewoon “goed genoeg”. Denk aan een e-mail die je niet herschrijft, een huishoudelijke taak die je niet eindeloos corrigeert, of een mening die je deelt zonder alles te checken.

Daarna stel je jezelf twee vragen:

1. Wat gebeurde er echt toen ik het niet perfect deed?
2. Wat zegt dat over de ‘moet’-stem in mij?

Door dit herhaald te oefenen, leer je dat er vaak niets ergs gebeurt als je de lat lager legt en dat je innerlijke criticus niet de waarheid spreekt, maar een echo is van vroeger.

Wat je ook nog kunt doen is het volgende: schrijf je gedachten en gevoelens na zo’n oefening kort op. Reflectie helpt je de dieperliggende patronen te herkennen en los te laten.

Perfectionisme gaat over het verlangen om dingen altijd foutloos te doen. Het lijkt misschien een positief kenmerk, maar in de praktijk veroorzaakt het vaak meer schade dan je zou denken. Het streven naar het allerbeste is niet perse een probleem, maar als perfectionisme doorslaat, krijg je te maken met de angst om fouten te maken en de gedachte dat het niet goed genoeg is. Deze gedachten kunnen leiden tot stress, uitstelgedrag, en zelfs burn-out.

Het loslaten van perfectionisme betekent dat je minder hoeft te voordenken en meer kunt genieten van wat er nu is. Dit is een proces van innerlijke rust en vertrouwen, waarin je minder vastzit in de angst voor wat er mis kan gaan. In plaats daarvan kun je vaker het moment omarmen en jezelf toestaan om te genieten van het hier en nu, zonder altijd bezig te zijn met de toekomst of het verleden.

De volgende tips helpen om meer rust en balans te vinden:

Herken beperkende gedachten: Als perfectionist ben je vaak je eigen grootste criticus. Begin met het bewust worden van de gedachten die je hebt wanneer iets niet perfect gaat. Identificeer de gedachten die je onder druk zetten en vervang ze door realistische en milde overtuigingen die je helpen om de situatie objectiever te zien.

Stel haalbare doelen: Perfectionisten hebben de neiging om onrealistisch hoge eisen aan zichzelf te stellen. In plaats van te streven naar perfectie, stel haalbare, realistische doelen die je stap voor stap kunt bereiken. Dit helpt je om successen te vieren zonder jezelf te overweldigen.

Omarm imperfectie: Accepteer dat fouten en imperfecties onderdeel zijn van het proces. Wees trots op de voortgang die je maakt, ook al is het niet "perfect". Leer van je ervaringen in plaats van jezelf te straffen voor dingen die niet helemaal volgens plan verlopen.

Erken je kwaliteiten en successen: Als perfectionist ben je vaak gefocust op wat er nog beter kan. Maak een lijst van je sterke punten en prestaties, hoe klein ze ook lijken. Erken en waardeer wat je bereikt hebt, in plaats van alleen te focussen op wat er niet perfect is.

Leer jezelf te accepteren: Perfectionisme gaat vaak hand in hand met zelfkritiek. Werk aan het accepteren van jezelf zoals je bent, met al je sterke en zwakke kanten. Onthoud dat niemand perfect is, en dat jouw waarde niet afhangt van het behalen van onhaalbare standaarden.

1. Stap eerst in de helikopter
Je moet je behoorlijk inspannen om perfect te zijn. Jouw toewijding met aandacht voor alle details kost veel moeite en is letterlijk tijdrovend. Immers, een voldoende is nooit genoeg… of wel? Eigenlijk zou je af en toe moeten kijken of je gedrag (want daar praten we over) niet anders kan. Je een beetje onthechten van je perfectionisme

Stap heel even uit je werk (bij voorkeur voordat je start), ga er boven hangen als een helikopter en vraag je het volgende af:

Gebruik ik op dit moment mijn tijd verstandig?
Ben ik productief?
Waar het om gaat is dat je eerder ‘ontdekt’ dat er geen meerwaarde zit in de inspanning die jij erin stopt en te erkennen dat het werk gewoon klaar is.

Voorbeeld: morgen heb je een presentatie voor een belangrijke klant. Je hebt je presentatie al een keer doorgesproken met je leidinggevende. Toch besluit je om de avond van te voren ‘nog even de puntjes op de i te zetten” door 3 uur te werken aan de presentatie. De helikoptervraag is: verbetert de bijgestelde presentatie de impact naar de klant.

Met de helikopter aanpak kies je bewust om je perfecte mindset aan te pakken. Daarmee stap je uit je patroon van je perfectionistische aanpak. Je kunt dan veel beter beslissen of het op dat moment zinvol is om minder perfect te zijn en je te concentreren op wat belangrijk is.

2. Pas je normen aan
Ik zeg het nog een keer: je hoeft je perfectionisme niet los te laten, alleen maar onder controle te brengen. Om jouw lieve, perfectionistische draak 🙂 in toom te houden is het belangrijk om goed naar je eigen normen te kijken en die aan te passen als de situatie daarom vraagt. Ik hoor je al zuchten: ‘ja maar dan is het niet goed genoeg’ of ‘ik twijfel nog een beetje want….’. of ‘wat vinden anderen ervan?‘ Precies de gedachte die je aan moet pakken.

Bijvoorbeeld zo:
Je bent bezig om een belangrijk rapport tot in de puntjes in orde te maken. Je gaat echt tot het gaatje omdat je weet wat ervan af hangt. Pas als jij tevreden bent kan het naar je opdrachtgever en de organisatie in.

Dat laatste zinnetje: ‘pas als jij tevreden bent’ is jouw (perfectionistische) norm. Het is een norm die je zelf kunt aanpakken door de eerste versie van je rapport al in een vroeg stadium voor te leggen aan je opdrachtgever, collega of leidinggevende.

Je vraagt of deze persoon je rapport wil reviewen en voorzien van feedback. Vanzelfsprekend mag je daarbij aangeven dat het rapport ‘nog niet af’ is maar dat je graag een eerste terugkoppeling wil.

De kern van deze strategie? Ga sneller in overleg met je omgeving en consulteer of je op de goede weg zit. Dikke kans dat je (met jouw perfectionistische aard) al een aardig eind in de goede richting zit.

Veel mensen omschrijven zichzelf als een perfectionist, iemand die alles goed wil doen. Ze geloven dat perfectionisme: 'het goed willen doen' het doel is waar ze naar streven.
Wanneer we echter onderzoeken wat het gevolg is van 'iets goed doen', blijkt al snel dat ze zich pas 'goed genoeg', 'de moeite waard (om erbij te horen)' of 'op hun plek' voelen wanneer ze iets goed doen, op orde hebben, afgerond hebben, iets zeker weten, iets kunnen. Streven naar perfectie blijkt slechts een manier (route) om zich geaccepteerd en de moeite waard te kunnen voelen.

Onbewust hebben veel mensen het geloof ontwikkeld 'ik moet alles (aan) kunnen, goed doen, weten, overzien' wil ik me op gemak voelen (= erbij voelen horen) temidden van andere mensen. En bij dit geloof hoort de verwachting dat anderen mij pas voor 'vol' (vol-waardig/waarde-vol) aanzien als ik bewijs dat ik het weet, kan, voor elkaar krijg.

Onbewust hebben ze het geloof ontwikkeld dat ze zo, zoals ze zijn, niet goed genoeg zijn om erbij te horen en van waarde te zijn. In plaats van een onvoorwaardelijk geloof in 'ik ben, zoals ik ben goed genoeg' om erbij te horen, de moeite waard om aandacht en liefde te ontvangen, en van waarde te zijn voor anderen'.

Onbewust hebben ze op basis van ervaringen de conclusie getrokken 'ik ben degene die weet (en moet weten) hoe het hoort, hoe het moet; ik ben degene die het doet zoals het hoort en moet; ik ben degene die het zeker weet (kennis).
Vervolgens is dit geloof in hun persoonlijke routekaart terecht waaraan zij houvast ontleden in het dagelijks leven en hun gedrag op afstemmen.

Belangrijk onderdeel blijft hoe er vanuit de omgeving word gereageerd door anderen op ons gedrag. Ons zelfbeeld is namelijk gebaseerd op wat we hebben ervaren in relatie met andere mensen. We scannen onbewust onze omgeving op zoek naar bevestiging van ons geloof. Ervaren we dat het nog steeds 'klopt' dan geeft ons dit tijdelijk rust. Ervaren we dat het niet klopt, komen we in actie om het kloppend te maken. Bijvoorbeeld door op de vraag 'Gaat het wel goed met je?' te antwoorden met 'Ja hoor, het gaat prima!' terwijl dat niet zo is.

Onze persoonlijke routekaart helpt ons laveren door het leven en omgaan met de situaties die we tegen komen. Het is gebaseerd op aannames over wie wij zijn in relatie tot andere mensen en de verwachtingen die hieruit voortvloeien over gedrag, verantwoordelijkheden van onszelf en anderen.
Onze routekaart helpt ons in veel situaties.Er zitten meestal veel helpende elementen in onze routekaart.
Krijgen we echter last van de gevolgen van ons gedrag en/of irriteren we ons als anderen zich niet gedragen naar onze eigen routekaart (= niet doen zoals voor ons normaal is), dan is het misschien verstandig te onderzoeken of onze routekaart nog wel up to date is.

Onze routekaart is immers niet het gebied.
Onze sociale wereld is groter geworden terwijl onze sociale routekaart voor het grootste gedeelte is gevormd op basis van een klein gebied: onze vroege jeugdervaringen.
Google Maps update regelmatig routekaarten op basis van recente wijzigingen zodat we onze doelen kunnen blijven bereiken. Ons landschap verandert immers in de loop van de jaren. Oude kaarten zijn beperkt houdbaar.
Maar wij blijven onze sociale routekaart vaak hardnekkig gebruiken, terwijl ook onze sociale wereld verandert, we nieuwe ervaringen opdoen en we ons doel niet meer bereiken.

Ervaar je dwang, ervaar je stress van je eigen routekaart, van je eigen manier van doen en laten, van je eigen reacties op situaties? Word je streven naar perfectie een obsessie en levert het je meer stress, gedoe en conflicten op dan rust, acceptatie en ontspanning? Neem dan eens tijd om je innerlijke routekaart en onderliggende aannames te onderzoeken zodat je ze bewust kunt updaten op basis van je huidige kennis eenervaring!

Ik help je er graag bij.

Allemaal hebben we onze sterke en minder sterke punten. Wellicht zijn je zwakke punten al vaak benoemd door anderen, waardoor je deze als hinderlijk bent gaan zien en ze wilt veranderen.

In plaats van proberen om je zwakke punten te veranderen, kun je ook deze punten juist gaan accepteren als deel van jezelf. Dit beschrijft David Rendall. Achter elk 'zwak' punt zit namelijk een sterk punt verborgen.

Denk bijvoorbeeld aan:
zwak punt: sterk punt:
chaotisch, ongeorganiseerd - creatief, innovatief
ongefocust, afgeleid - onderzoekend, ontdekkend
rusteloos, hyper - dynamisch, actief
negatief, kritisch - verantwoordelijk, doorzichtig
saai, oninteressant - kalm, ontspannen en rustig

Door alle delen van jezelf te accepteren en het sterke punt erachter te zien, creër je meer rust, ruimte en vrede in jezelf.

Als je merkt dat je jezelf veel druk oplegt en het ''nooit genoeg'' is, probeer dan dat stemmetje eens een naam te geven. Probeer het met een knipoog te doen. Misschien lijkt dat stemmetje wel op je perfectionistische oude baas of overbezorgde buurvrouw. Door het een naam te geven, creeer je automatisch meer afstand van je gedachten en heb je meer keuze of je wel of niet gaat luisteren naar dit stemmetje. Kun je er een meer redelijke, haalbare gedachte tegenover zetten?

De kunst om niet perfect te zijn . Een goede titel van een boek wat oh zo waar is.

Vaak hangt perfectionisme samen met een laag zelfbeeld, compensatie van iets anders, en ook van angst voor grip verlies.

Men kan met deze eigenschap heel succesvol zijn. Toch kan het ten koste gaan van tijd en energie.

Ik begeleid je graag naar een iets lossere vorm van dingen goed willen doen

Perfectionisme kan vaak in de weg staan bij het stellen van grenzen, omdat je altijd het gevoel hebt dat alles perfect moet zijn en dat je geen ruimte hebt om nee te zeggen. Een effectieve tip is om te oefenen met het stellen van "realistische" verwachtingen in plaats van perfecte. Begin door je bewust te worden van de druk die je op jezelf legt om alles foutloos te doen en vraag jezelf af: "Is dit echt nodig, of is het een verwachting die ik van mezelf heb gecreëerd?"

Een manier om je grenzen beter aan te geven is door je te focussen op wat echt belangrijk is. Stel jezelf de vraag: "Wat kan ik doen zonder mijn welzijn of tijd te compromitteren?" Probeer klein te beginnen door in minder urgente situaties nee te zeggen of taken op een haalbare manier af te ronden, in plaats van te streven naar perfectie. Het stellen van realistische doelen helpt je niet alleen om jezelf te beschermen tegen overbelasting, maar ook om je grenzen op een gezonde manier te bewaken.

Brené Brown beschrijft in haar boek wat het betekent om je kwetsbaar op te stellen in een wereld die gericht is op perfectionisme en het nemen van risico’s zonder dat succes gegarandeerd is. Of het nu om werk, relaties of opvoeding gaat: het is eng en moeilijk om je kwetsbaar op te stellen, maar het is nog veel moeilijker om het niet te doen en jezelf af te blijven vragen: wat als ik het wel had geprobeerd?

We verwachten van onszelf en van anderen dat we elke dag de schijn ophouden om anderen te laten zien hoe goed we alles voor elkaar hebben. Kwetsbaarheid is een emotie waar bijna niemand zich prettig bij voelt. We associëren het met onzekerheid en risico’s. Toch zegt Brené Brown dat juist kwetsbaarheid de basis is van alle mooie dingen in het leven als liefde, vertrouwen en vreugde.

Ze moedigt de lezer in De kracht van kwetsbaarheid aan om perfectionisme te laten varen, kwetsbaarheid te omarmen en uitdagingen aan te gaan.

"Maybe the journey isn't about becoming anything .

Maybe it's about unbecoming everything that isn't really you, so that you can be who you meant to be in the first place."

Paul Coelho

Ben je voor je vrienden net zo streng als voor jezelf? Waarschijnlijk niet. We zijn vaak een stuk kritischer voor onszelf dan voor onze dierbaren. Wil je meer vanuit zelfcompassie reageren? Dan ben je vriendelijk voor jezelf. Bedenk eens hoe zou je reageren bij een ander als die in jouw situatie zou zitten? Is dat minder streng? Waarom zou je dan ook niet voor jezelf zo zijn?

Als je alles perfect wil doen, maak je eigenlijk al de eerste fout.
Het bestaat niet.
Durf juist een fout te maken, hieruit leer je hoe je het de volgende keer wel goed kan doen of verbeteren. Wat voor jou werkt.
Er zijn veel dingen waar je geen invloed op hebt.
Jezelf altijd willen beschermen voor ongemak, verdriet en rouw is niet mogelijk. Het is wat het is, het gebeurd gewoon.
Herken je dit ?

Imperfectie wordt omschreven als niet goed genoeg, fout of gebrekkig.
Er is altijd iets op aan te merken.Onvolmaakt, zwak, of verkeerd.
Het klinkt niet zo positief hè.
Alleen het leven is niet perfect. Hoe dan? Is dit ook voor jou herkenbaar?

Perfectionisme blijkt niet altijd mogelijk in de praktijk.
Onbewust leg je de lat zo hoog voor jezelf dat dit eigenlijk altijd met een (prestatie)druk samengaat.
En dit kan weer ten koste gaan van sfeer in relaties met anderen. Herkenbaar? Iets is niet wat het lijkt of hoort te zijn.
Wordt dit vervolgd door ontspanning en tevredenheid of juist meer…
Imperfectie daarentegen gunt jou een moment om iets te kunnen loslaten en te reflecteren. Hoe doe jij dit?

Perfectionisme wil zeggen dat je de drang hebt om dingen perfect te doen oftewel het hoogst haalbare wi verwezenlijken elke keer. Met minder neem je geen genoegen.
Wie deze manier van leven en beleven in het dagelijks leven toepast merkt al gauw een mogelijke negatieve kant ervan.
Is dit streven naar perfectie wel haalbaar? En hoe?
Wat brengt het jou?

Deze eye opener gaat je helpen om losser te komen van je moet-gedachten. Zodat je gedachten lichter worden, niet meer zo zwaar wegen.

Een belangrijke valkuil van onze gedachten is dat we vaak teveel moeten van onszelf. We hebben minstens 50.000 gedachten per dag dus je gedachten gaan heel de dag door. We kunnen ook niet wakker worden en zeggen: 'Vandaag denk ik even niet.' Dat gaat niet.

Waarschijnlijk komt het woord 'moeten' vaak voorbij in je gedachten.
Stel, je hebt de moet-gedachte: 'Ik moet een opgeruimd huis hebben' of 'Ik moet het goed doen op mijn werk'. Wat gebeurt er met je gevoel als je dit denkt? Hoe voel je je dan? Juist. Gestrest. Want ja het moet. Het MOET écht gebeuren. Je moet-gedachte zorgt er voor dat je je gestrest voelt. Want moeten klinkt dwingend.

Stel dat je je huis gaat opruimen of dat je je op je werk stort. Dan ben je heel de dag bezig met alleen maar opruimen of hard werken. En dan heb je geen tijd voor je vriendinnen, vrienden of collega's. Als je 's avonds thuiskomt ben je uitgeput en heb je te weinig aandacht voor je partner of kinderen. Dat 'moeten' beïnvloedt dus je leven en alleen omdat het van jezelf moet.

Het moet dus alleen van jezelf. Er is waarschijnlijk niemand die al jouw moet-gedachten jou als opdracht geeft. Behalve jij zelf. Sta eens even stil bij jouw moet-gedachten. Schrijf ze eens op. Wat moet je allemaal van jezelf?

Als je dat gedaan hebt, schrijf je vervolgens je moet-gedachten op een andere manier op. Die andere manier is dit: 'Ik heb de gedachte dat ik een opgeruimd huis moet hebben'. Of: 'Ik heb de gedachte dat ik alles moet oplossen op het werk'.

Wat gebeurt er dan met die moet-gedachten? Nu denk je waarschijnlijk: 'Oh wacht even, het is maar een gedachte!'. Het is niet persé de waarheid.

T klinkt als een open deur maar de eerste stap is bewust worden
Weet dat je perfectionistisch bent en probeer te onderzoeken bij jezelf waar het bij jou vandaan komt en op welke vlakken jij het merkt? Ga jij maar door? Of ben je juist geen starter? Ben je enorm aan het uittellen? Doe je langer over een taak dan nodig is?

Ga eens schrijven en probeer steeds bewuster te worden van jouw gedrag, eigenschappen en situaties waar dit zich voor doet. Misschien kan je zelfs wel de triggers opmerken wanneer het bij jou erger is dan andere dagen. Dit inzicht gaat je heel erg helpen bij het loslaten. Maar, je moet er dus wel in durven duiken en je perfectionisme in de ogen aan durven kijken.

2 – Geef eens een 8,5 in plaats van een 10
Dit kan natuurlijk al heel erg moeilijk zijn voor jou als perfectionist. Het verschil van die 8,5 naar de 10 merken de meeste mensen niet eens. Voor hun is een 8,5 al geweldig. Moet je eens nagaan hoeveel tijd je dit gaat opleveren?
Goed genoeg is relatief. Wat voor jou een 8,5 is, is voor een ander nog steeds een geweldige 10. Dit was echt voor mij het moment dat het eerste kwartje viel en ik verandering aanbracht in mijn perfectionisme.

3 – Droom groot, maar zet kleine stapjes
Maak voor jezelf veel subdoelen en mijlpalen zodat het doel niet te groot is, en de kans op falen niet zo groot is. De kleine stappen zijn goed te overzien en zorgen ervoor dat je in beweging komt. Vind je in beweging komen nog steeds lastig? Spreek dan met jezelf af dat je maar 5 minuten hoeft te werken aan je taak.
Succes!