Therapiepsycholoog
Netwerk van therapeuten
en psychologen
Therapiepsycholoog

Tips bij kinderproblemen

kindertherapie

 

Kinderen & Jongeren - tips

Zoek je tips bij kinderproblemen en jongerenproblemen?

Je kunt hier:

 

  • allerlei tips verkennen.
  • en heb je zelf een goede tip, dan kun je die toevoegen.

Meer ondersteuning nodig?

Zoek een therapeut voor kindertherapie >>


Zoek een therapeut voor jongerentherapie >>

 

Wat is jouw tip voor omgaan met kinderproblemen en jongerenproblemen? 

 

Overzicht tips




+ tip toevoegen





Alle tips


Tip 1 - Socratesmethode - Stel vragen en stimuleer het denken

Bij kinderen en jongeren is de beste manier de Socratesmethode te gebruiken in communicatie.

 

Deze houdt in dat je de ander vragen stelt en z’n denken stimuleert.

 

In plaats van te zeggen “Voorzichtig met die brommer” zou je ook kunnen vragen: “Ben je nou nooit eens bang op die brommer? Dat je pats onderuitgaat met al die glibberige bladeren op de weg?”

 

Dan gaan ze zelf nadenken. Volwassenen hebben de neiging om het denken van jongeren op “uit” te zetten door alleen maar te vertellen.’


Anoniem

13

deel deze tip

Tip 2 - Stoei met je kind

Stoei jij weleens met je vader, vraag ik regelmatig aan jongens tijdens een intake voor een 1-op-1-training. Meestal krijg ik een NEE als antwoord terug en soms hoor ik ook een JA, gevolgd door een, enigszins teleurgestelde ja maar. Want het stoeien duurt dan meestal maar kort, want vader vindt het dan te hard gaan en hij zegt dat het dan altijd op een gevecht uitloopt.


Als het antwoord een NEE is, wordt mijn volgende vraag waarom er niet gestoeid wordt. Meestal zeggen de kinderen: ‘Mijn vader is altijd druk met werken en als hij thuis komt is hij meestal moe’.
Als ik dan wel eens goed naar zo’n kind kijk, vind ik het jammer van de gemiste kans omdat kinderen het zo nodig kunnen hebben om deze vorm van aandacht te ontvangen.


Wat is stoeien?
Een vast onderdeel in mijn 1-op-1-training met jongens en hun vaders is stoeien.
Stoeien op een zachte manier alsof we zijn als water.


Ik maak een vader daarbij bewust dat het gaat om te leren mee te bewegen. In plaats van de spieren te verharden, juist de spieren te ontspannen. Op deze manier wordt stoeien een uitwisseling (non-verbale communicatie) tussen zoon en vader en geen gevecht. Stoeien heeft namelijk niks te maken met vechten.


Als je vecht, beweeg je tegen elkaar en met stoeien beweeg juist met elkaar.
Volgens mijn eigen praktijkervaring is stoeien juist een prachtige vorm van elkaar ontmoeten en verbinden. De verbinding tussen zoon en vader vindt plaats op een zachte manier waarbij de zoon de mannelijk energie kan ervaren en daarbij op een veilige manier zijn zelfvertrouwen en eigen waarde en zijn eigen kracht ontdekken.


Het ontdekken van je eigen kracht is een ervaring die je voor altijd meeneemt.


Wat leer je van stoeien?
Naast ontmoeten en verbinden heeft stoeien nog een belangrijke educatieve functie.
Door middel van stoeien kun je jongens duidelijk maken wanneer ze te hard of te ruw bewegen of wanneer een beweging te zacht of slap is. Zo leren jongens op een natuurlijke manier het verschil tussen zacht en hard en wanneer en hoe ze dit kunnen inzetten. Ook voor vaders is dit een prachtige ervaring waar ze in hun dagelijks leven veel aan kunnen hebben.


Ook aan het thema grenzen kan op deze manier zonder al te veel gepraat aandacht worden gegeven. Merk je bij het stoeien dat een jongen, onbewust je grens overschrijdt door bijvoorbeeld heel hard of heel ruw op je te vallen en je fysiek pijn doet, dan kun je het stoeien stop zetten en overnieuw beginnen. Zonder de jongens af te wijzen geef je op deze manier aan dat het te hard ging en dat we opnieuw beginnen.


Stoeien en met elkaar in beweging zijn en daarbij het voelen en spelen van de eigen en elkaars grenzen heeft volgens mij voor jongens een meerwaarde in de ontwikkelingsproces tot man.
Zodat zij op een dag weer aan hun zonen kunnen leren hoe je omgaat met de mannelijke energie en grenzen.


Anoniem

6

deel deze tip

Tip 3 - Tips bij ADHD

Voor iedereen die iemand kent met ADHD:
Ik ben net zoals jij, maar toch heel anders.


Ik voel dezelfde gevoelens, ervaar dezelfde dingen. Maar gewoon net een beetje heviger. Als ik gelukkig ben, ben ik dolblij. Als ik boos ben, ben ik heel boos. Als ik verdrietig ben, ben ik er kapot van. Als iemand me pijn doet, voelt het alsof de hele wereld ten onder gaat. Alsof ik steeds opnieuw ervaar hoe erg het nu net was.


Soms neem ik alles persoonlijk. Bij alles wat er gebeurt lijk ik betrokken. En omdat mijn hersenen iets ander werken dan bij anderen, moet alles er bij mij op een andere manier uitkomen, meestal via mijn grote mond. Ik klink misschien boos. Je denkt misschien dat ik overdrijf. Maar omdat ik – bij wijze van spreken – geen uitlaatklep in mijn hersenen heb, zijn dingen die er met mij gebeuren meteen heel groot voor mij. Ik krijg geen kans om met mijn gedachten dingen voor te sorteren en de onzinnige gedachten eruit te filteren.


Ik ben geen slechte luisteraar, maar soms vind ik het moeilijk om me te concentreren. Een kraan die druppelt, een auto die voorbijrijdt; al dit soort dingen kunnen me afleiden. Ik zie je lippen bewegen, en soms, het spijt me, kan ik me niet concentreren op wat je zegt, hoewel ik het echt probeer.
Ik wil jou niet negeren, maar er zijn gewoon zoveel andere dingen om naar te luisteren. En als we in een volledig stille ruimte zijn, luister ik niet naar de stilte maar naar de gedachten in mijn hoofd. Want daar, daar het nooit stil.


Soms word je moe van me omdat ik je iets heb gevraagd en bijna onmiddellijk daarna dezelfde vraag opnieuw stel.


Nee, ik ben niet dom of heel langzaam van begrip. Het antwoord dat je me gaf is gewoon verloren gegaan tussen al de andere gedachten in mijn hoofd. Dus dan moet ik het opnieuw te vragen. En misschien nog een keer om het te onthouden.


Ik kan niet rustig op de bank liggen voor een avondje films kijken. Na een tijdje begint het te kriebelen in mijn lichaam, verlies ik mijn concentratie, en kijk naar alles behalve wat er gebeurt op het scherm. Dan vertelt mijn lichaam dat ik wat anders wil doen. Mijn geduld is alweer opgeraakt hoe goed de film ook is. Geef mijn vermoeide hersenen dan een pauze van tien minuten, zodat we weer verder kunnen kijken. Mijn hoofd kan al die indrukken gewoon niet zo snel verwerken.


Word je boos op mijn eeuwige gefriemel aan mijn telefoon, kleding en alles wat ik in mijn handen kan krijgen? Het is gewoon mijn manier om me te concentreren.
Af en toe kan jouw gevoelens niet begrijpen. Maar ik begrijp zo veel meer dan ik onder woorden kan brengen.


Want als ik ergens sterke gevoelens over heb, worden mijn hersenen door deze emoties in beslag genomen en krijg ik geen woord over mijn lippen. Dan ben ik druk bezig om mijn lichaam te beheersen, zodat ik geen ongewenste acties tegen mezelf of tegen anderen ga uitvoeren.


Laat ik overal dingen slingeren? Chaos is mijn manier om orde te houden. Want het is een chaos in mijn hoofd, dus voel ik mij veilig in de chaos. Dan heb ik juist het gevoel dat ik alles onder controle heb.

Ben je verrast dat ik het ene moment boos word en het volgende moment heel blij ben? Probeer het niet te begrijpen. Mijn stemming wordt volledig beheerst door mijn gevoel, dat altijd de overhand krijgt. En die emoties kunnen snel veranderen. Mijn hersenen zijn constant in beweging.
Waarom heb ik vaak conflicten met anderen? Dat is gewoon omdat ik een hekel heb aan onrecht en weiger om weg te kijken, als andere mensen in de problemen komen.


Om meergens mee te bemoeien is mijn specialiteit. Ik doe het niet om vervelend zijn, maar omdat ik niet de lafheid heb die kenmerkend is voor andere mensen. Ik denk niet aan de gevolgen van mij acties en begeef me vaak in gevaarlijke situaties met mensen waar ik medelijden mee heb.


Je denkt misschien dat ik een expert ben in het mezelf in verlegenheid te brengen. Je ziet het goed: ik kijk niet goed uit, spring in plassen water of lach hardop in gênante situaties. Ik doe wat er in mij opkomt. Zoals ik me op dat moment voel. Ik heb geen tijd om na te denken over wat andere mensen over mij zullen denken. Er er zijn zoveel dingen die me afleiden.


Ik kan instructies niet zo snel begrijpen. Soms moet je me tien keer iets uitleggen, tot ik het in één keer begrijp. Of als iemand anders het uitlegt en ik het ineens begrijp. Voor mij is het niet het belangrijkst wat je precies zegt, maar hoe je het zegt.


Word je er moe van dat ik altijd de sleutels verlies als we ergens heen gaan? En ze dan thuis gewoon in mijn jaszak vind?


Het is gewoon even wennen. Mijn brein is zo druk met de omgeving dat het geen tijd heeft om zich te herinneren waar dingen uiteindelijk liggen.


Wij, mensen met ADHD/ADD leven intensief. We willen meer weten. Wij haten meer. We rouwen meer. Maar we hebben ook meer lief. Want als we van iemand houden, doen we het niet alleen met ons hart, maar met ons hele lichaam.


Maar als je voelt dat je er even niet meer tegen kan? Neem een pauze. Neem een pauze van ons, we kunnen we heel stressvol zijn. Er is altijd wel iets met ons aan de hand. We zijn constant in beweging. Maar we zijn niet alleen intens en hyperactief. We zijn ook intelligent en creatief. We hebben gewoon een andere manier om over dingen na te denken, omdat onze hersenen niet filteren. We moeten overleven op onze eigen manier van zijn en handelen.


Je moet ons een kans geven.
Geef ons een kans om precies te zijn wie we zijn, laat ons profiteren van alle positieve dingen die onze handicap met zich meebrengt, en geef ons de kans om te laten zien hoeveel we om je geven. Je zult ons uiteindelijk begrijpen. En wees er trots op dat je deel uitmaakt van onze reis en ontdek de wereld via ons perspectief.


Anoniem

6

deel deze tip

Tip 4 - Tips bij kinderen en gescheiden ouders

Kinderen en gescheiden ouders - 11 Tips

Tips voor ouders, leerkrachten en andere volwassenen die kinderen graag willen ondersteunen bij een scheiding. (uit: kinderen en gescheiden ouders van Charlotte Visch, grondlegster Integratieve Kindertherapie)

Direct na de scheiding hebben ouders en kinderen tijd nodig om hun leven in alle rust opnieuw in te richten. De normale gezinssituatie in totaal ontwricht. Iedereen is op een bepaalde manier bezig met het verwerken van verlies. De volwassenen met het beeld van het leuke gezinnetje, het goede huwelijk, het samen oud worden, de trouwe echtgenoot, het gevoel: dat overkomt ons niet”.


Voor kinderen verschuift er ook heel wat: het beeld van “mijn ouders en ik” verandert in “ik en mijn vader”en “ik en mijn moeder”. Juist op het moment dat het kind je het hardste nodig heeft ben je zelf ook bezig met een zwaar verlies. We pleiten dan ook voor de volgende zaken:

 

Tip 1: Houd een familieberaad

Houd een familieberaad en bespreek de mogelijkheid om steun te vinden buiten het gezin. Heeft elk kind een vriend(in) waar hij of zij terecht kan? heb jijzelf iemand bij wie je terecht kunt?

 

 

Tip 2: Het verlangen van het kind m.b.t. contact staat centraal staat

Start niet gelijk met de omgangsregeling, hoewel je als vertrekkende ouder recht hebt op contact. Soms is het raadzaam om een maandje rust te nemen.

 

Bespreek met de kinderen dat hun verlangen centraal staat. Laat het contact plaats vinden op grond van het verlangen van je kind. Kinderen kunnen heel goed aangeven wanneer ze naar iemand verlangen. Geef als ouders jullie kind de ruimte om altijd contact te leggen met de andere partner: telefonisch, per brief, per e-mail enzovoorts, maar leg dat niet vast in regels en schema’s.

 

Van belang is daarbij altijd te letten op de achterliggende motieven. Voelt het kind zich echt vrij van allebei de ouders of probeert het zich aan een van de twee aan te passen? Luister goed hoe en wat jullie kind communiceert.

 

Tip 3: Breng ze op de hoogte v/h proces, niet de volwassen inhoud

Geef de kinderen niet de illusie dat zij mogen meebeslissen als dat niet zo is. Breng ze op de hoogte van het proces ( =dat er oplossingen worden gezocht voor de financiën) tussen de ouders, maar vertel ze niet de volwassen inhoud (= je vader/moeder zeurt over geld)

 

 

Tip 4: Vertel dat jij als ouder de beslissing neemt

Vertel je kind dat je alles wilt bespreken, maar dat jij de uiteindelijke beslissing neemt omdat jij daarvoor ouder bent.

 

 

Tip 5: Zet je kind met haar/zijn leven centraal.

Zet je kind met haar/zijn leven centraal. Kinderen hebben vaste vriendjes en vriendinnetjes, waar de vriendschap gebaseerd is op verlangen van behoefte om bij elkaar te zijn.

 

Vriendschap is gebaseerd op gelijkwaardigheid. Gebruik daarom nooit de woorden “mama’s weekend”of “papa’s weekend, maar “jouw weekend” waarin je bij mij logeert of “jouw weekend” waarin je thuis bent.

 

Laat het verlangen groeien en heb geduld wanneer het een tijdje niets van je wilt weten. Dat is natuurlijk verschrikkelijk pijnlijk maar dat komt wel goed op den duur.

 

Andersom geldt hetzelfde voor de ouder die om wat voor reden dan buiten beeld is: laat je verlangen merken, zonder te claimen en let op je eigen achterliggende motieven.

 

 

Tip 6: Zet je kind en zijn individuele ontwikkeling centraal.

Zet je kind en zijn individuele ontwikkeling centraal. Het misverstand heerst dat partners over elkaar geen onaardige dingen mogen zeggen. Dat zou dan zijn om te voorkomen dat een kind in een loyaliteitsconflict komt.

 

Kinderen snappen er echter daardoor juist niets meer van: “Mijn ouders doen gewoon tegen elkaar en zijn toch gescheiden”.

 

Oprechter en daardoor duidelijker is het voor kinderen wanneer ouders onderscheid maken tussen henzelf en de ander: “Ik hou niet meer van hem/haar, ik heb ruzie met hem/haar en ik wil nooit/niet meer met hem/haar samenleven. Dat is uit, dat is over. Maar jij houdt natuurlijk wel van mama/papa.

 

Jij hebt geen ruzie, ik heb ruzie. Jij mag gewoon van hem/haar houden. Ik vind hem/haar niet meer lief en dat is jammer want dat zou het leven voor jou veel gemakkelijker maken. Wanneer jij wel liefde voelt voor hem/haar vind ik dat fijn voor jou.

 

Hiermee geef je als ouder aan dat er verschil is tussen je eigen beleving en die van het kind. Eventueel vertel je erbij: “ik hoop dat ik ook weer van iemand zal gaan houden, want dat is wel een fijn gevoel”.

 

Tip 7: Zet je kind met de eigen woonplek centraal

Zet je kind met de eigen woonplek centraal:
Net als volwassenen hebben kinderen maar 1 plek waar ze wonen. De andere plaatsen zijn om te logeren.

 

Er zijn volwassenen die kinderen vertellen dat ze nu twee huizen, twee woonplekken hebben.
Vergelijk deze situatie eens met een volwassen Latrelatie. Volwassenen die een aantal jaren een Latrelatie hebben kennen het gesleep met tassen, toiletspullen, een weekend wat veel te kort is, spullen die zijn vergeten.

 

Naar ons inzicht schept het idee van twee woonplekken verwarring en heeft dat gevolgen voor de ontwikkeling tot volwassenheid met betrekking tot honkvast en hechting. Sommige ouders gebruiken termen als moederhuis en vaderhuis, maar waar is dan mijn huis?

 

We denken dat er 1 thuis is en dat is de woonplek. Het andere huis is het logeerhuis, waar je kind zich natuurlijk wel heer erg thuis kan voelen. Het is echter essentieel dat een kind 1 plek heeft waar het echt woont en leeft.

 

 

Tip 8: Zet een kind ook met dubbele vakanties centraal

Zet een kind ook met dubbele vakanties centraal. Gescheiden kinderen gaan zowel met de ene ouder als met de andere ouder op vakantie.

 

Voor kinderen is het van belang om tussen beide vakanties even op hun woonplek tot rust te komen. 1 Nacht in hun eigen bed om eerdere ervaringen los te laten en fris en enthousiast in de nieuwe ervaring te duiken.

 

Daarbij komt, dat het afscheid nemen van de ene ouder even tijd kost en het zich kunnen richten op de andere ouder dan veel gemakkelijker gaat.

 

 

Tip 9: Maak verschil tussen “opvoedoverleg”en “ouderoverleg”

Wanneer jij of je ex-partner een nieuwe vriend/vriendin heeft gekregen maak dan verschil tussen “opvoedoverleg”en “ouderoverleg”. Ouders bepalen samen de grote veranderingen van hun kind in hun leven. Bij het opvoedoverleg is het juist van belang om de nieuwe partner(s) erbij te betrekken. Zij voeden immers mee op.

 

 

Tip 10: Wil je kind niet naar zijn vader/moeder? Onderzoek de motivatie

Wanneer je kind absoluut niet naar zijn vader of zijn moeder wil onderzoek dan uitgebreid de motivatie.

 

Wanneer het kind vanuit “solidariteit” met jou niet naar de andere ouder wil, is dit een slecht teken. Klaarblijkelijk ervaart je kind dat jij dit nodig hebt.

 

Wanneer echter blijkt dat het kind “klaar”is met de relatie met de andere ouder, dan is het van belang om achter je kind te gaan staan.


Maar pas er voor op om dit besluit te makkelijk te nemen. Wordt het contact te snel afgebroken, dan loopt je kind de kans in latere liefdesrelaties last krijgt van deze onafgemaakte relatie.

 

 

Tip 11: Leg de leerkracht van je kind uit in welk proces je kind zit

Leg de leerkracht van je kind uit in welk proces je kind zit en houd de leerkracht op de hoogte.
Die kan dan rekening houden met het (moeilijke) gedrag van je kind.

 

Heel veel volwassenen hebben geen idee wat een scheiding met een kind doet. Alle aandacht is gericht op het in balans brengen van de onrust in de binnenwereld. Leren wordt dan veel moeilijker en kost meer energie dan normaal.


Anoniem

5

deel deze tip

Tip 5 - Geef elke dag bewust aandacht aan je kind

Heb je zorgen over je kind? Vraag je je af of het wel goed gaat? Ik merk dat het leven tegenwoordig soms zo snel gaat, dat de aandacht voor elkaar erbij inschiet.

De eerste stap die je zelf zou kunnen zetten, is om elke dag een kort moment in te plannen waarin je bewust aandacht aan je kind geeft. Leg je telefoon weg, zorg dat je kind niet achter een scherm zit, ga samen een spelletje doen of maak een wandeling.

Tijdens dit soort activiteiten komt een gesprekje vaak gemakkelijker op gang. Het gaat niet zozeer om de duur ervan, met 5 tot 15 minuten heb je al een goed begin te pakken. Probeer op deze manier zicht te krijgen op hoe het echt met je kind gaat.


Anoniem

4

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 6 - Laat de media stoppen

Wees strenger en laat de media stoppen met voeding te geven aan jongere

Anoniem

4

deel deze tip

Tip 7 - Zoek een therapeut

Heb je last van problemen met je kind of jongere en kom je er zelf niet meer uit? Een therapeut of psycholoog kan je dan verder helpen.


Therapiepsycholoog

3

deel deze tip

Tip 8 - Filmpje - Het kinderbrein

Het programma brandpunt heeft een mooi filmpje gemaakt "Het kinderbrein".


Anoniem

3

deel deze tip

Tip 9 - Tip voor kinderen met sensomotorische problemen

Achter uw kind gaan staan


Een kind met sensomotorische integratie problemen heeft extra steun nodig. U kunt hem die steun het beste geven door letterlijk en figuurlijk achter hem te gaan staan. Dit is heel belangrijk bij een kind dat de kans loopt snel in een conflictsituatie terecht te komen.

 

Vooral bij terechtwijzen en verbieden moet u niet voor hem maar achter of naast hem gaan staan. U geeft hem daarbij het gevoel dat u hem steunt, ook al doet hij iets wat u niet goed vindt. U kunt daarbij natuurlijk ook uw armen even op zijn schouders leggen en zo van achteren wat druk uitoefenen.

 

Een andere groep kinderen waarbij het belangrijk is om achter hen te gaan staan, zijn kinderen die eigenlijk te aanhankelijk te zijn. Ze lijken nog niet voldoende weerbaar te zijn. Ze zullen vaak op schoot zitten en tegen u aanhangen met hun gezicht naar u toe. Soms springen ze ook letterlijk op uw schoot en hangen aan uw nek.

 

Het is niet verstandig om dit helemaal te verbieden. Maar wanneer ze op uw schoot zitten, zet hen dan zo, dat ze met hun rug naar u toe zitten. U geeft dan toch steun, maar ze kunnen hun aandacht op de omgeving richten.

 

Het beste kunt u ze bij hun heupen steun geven, zodat ze zelf goed gaan zitten en minder op u hangen. Na een tijdje kunt u dan proberen om ze voorzichtig van uw schoot af te duwen, om ze zelf weer iets te laten ondernemen.


Anoniem

3

deel deze tip

Tip 10 - Concentratie oefening

Pak een boek, sla hem open op een willekeurige pagina en tel de woorden van een paragraaf. Tel nog een keer om er zeker van te zijn dat je ze goed geteld hebt.

 

Je begint met 1 paragraaf en zodra dit makkelijker gaat, tel dan de woorden op een hele pagina. Tel in je hoofd en alleen met je ogen, zonder met je vinger de woorden aan te wijzen.


Anoniem

3

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 11 - Tips bij hoogbegaafdheid

Hoog begaafdheid= grote intellectuele capaciteiten, een grote intrinsieke motivatie om te presteren, en een grote mate van creativiteit. Denken gebeurt gelijktijdig, parallel, op verschillende niveaus, en kan zeer intens zijn.


- Het brein sorteert, analyseert en verwerkt grote hoeveelheden data en staat zelden tot nooit stil.
- Denken vindt veelal plaats in beelden en wolken beelden, en in mindere mate talig of op elkaar volgend

 

Naarmate het kind eerder handvatten heeft die hem helpen adequaat om te gaan met zichzelf en de leerproblemen die hij ervaart, is er meer kans op een positief.

 

Overigens, indien de hoogbegaafde zijn intellectueel vermogen niet ten volle gebruikt in zijn leven, zal hij, net als dat bij, bijvoorbeeld, topsporters het geval is, dit vermogen ten dele kwijtraken. Dus, hoogbegaafdheid moet geoefend en gevoed worden, anders wordt het gewone begaafdheid.

 

- Makkelijk overprikkeld raken omdat ze aan weinig prikkels al voldoende hebben; zijn geneigd zichzelf 'uit' te schakelen wanneer dit dreigt te gebeuren. Dus de goede prikkels aanbieden.

De oplossing is al op vroege leeftijd het kind veel feedback te geven op inzet en persoonlijke groei, en het concept hoogbegaafdheid als talent verbinden met de eigenschap inzet,mogen falen en de relativiteit van alles.

 

Veel hoogbegaafden zijn al van jongs af aan gewend problemen op te lossen door ze te begrijpen waar leeftijdgenoten leren problemen op te lossen door procedures te doorlopen. Het resultaat hiervan is dat het geheugen van deze hoogbegaafden matig getraind is en ze nauwelijks over strategieën beschikken indien ze er op eigen denkkracht niet uitkomen. Ook dat leidt tot het niet aangaan van problemen die 'te moeilijk' lijken.

 

De oplossing is al op jonge leeftijd hoogbegaafde kinderen te trainen in het gebruik van het geheugen en meerdere oplossingsstrategieën

 

Belangrijk is het kind te leren over waarom mensen samenwerken, over het verschil tussen individu en groep, over communicatie en interactie, over erbij horen of niet. Want om samen te werken voor een beter resultaat kan hij het beter alleen doen. leren samenwerken is nodig om geen einzelgänger te worden.

 

Hoogbegaafden kunnen vele wegen zien in datgene waarmee ze bezig zijn. Dit heeft zijn mooie kanten - je kunt echt heel veel van iets te weten komen - en tegelijk is het een nadeel - er is altijd iets wat je nog niet weet maar wel kunt weten, wordt je onzeker van en vermijden van opdrachten waardoor faalangst kan ontstaan. Dus duidelijk zijn in wat je verwacht; Kaderen!

Zaak is dat wat van het kind verwacht wordt, duidelijk te kaderen en op te delen in hapklare brokken, stappen. Ook hoe de ene stap op de andere aansluit. Dit hoeft niet per se sequentieel, maar wel bij voorkeur beeldend en zodanig dat hij er houvast aan ontleent: het gaat om kaders en begin- en eindpunten. Het gaat om structuur

 

Tevens is het zinnig dat de hoogbegaafde leert dat alles willen weten een utopie is en meestal ook niet gewenst, en dat in de eigen begrenzing in en focus op waarmee je bezig wilt zijn, de persoonlijke rust en zelfs het persoonlijk geluk liggen.


Anoniem

3

deel deze tip

Tip 12 - Helpen te leren in plaats van helpen door op te lossen

Helpen te leren in plaats van helpen door op te lossen.

Wil je je (/een) kind helpen met zijn problemen?

Denk dan eerst eens aan het volgende:
van welke situaties, momenten of ervaringen in je leven heb jij het meest geleerd? Zijn dat momenten waarop je direct slaagde? Of de momenten die je al ploeterend en zwoegend tot een goed einde bracht?

Mensen leren het meest door ervaren; door een samenkomen van meerdere domeinen zoals denken, doen en voelen.

Volwassenen zullen veelal de neiging hebben een kind te helpen met 'Kom maar hier dan doe ik het voor je', 'wat is je probleem? Dan los ik het op'.

In plaats daarvan kun je je kind zo optimaal mogelijk in de gelegenheid stellen binnen veilige grenzen zelf te leren. Door het kind te laten proberen, door te laten falen of fouten te maken en door zichzelf te laten corrigeren en wellicht uiteindelijk te laten slagen. Jouw rol als volwassene is enkel aanwezig zijn en beschikbaar te zijn voor hulp, een steuntje in de rug of in de voorbeeldrol. Laat je kind zelf bepalen of en wanneer hij van deze beschikbaarheid gebruik wil maken.


Je grijpt enkel in als het handelen van je kind tot directe onomkeerbare schade voor zichzelf of anderen kan leiden.


Houdt daarbij in gedachten dat iedereen het verdient om op zijn eigen manier te leren, op zijn eigen manier tot de oplossing te komen.


Anoniem

3

deel deze tip

Tip 13 - Waarom zoveel kinderen met een etiket?

Hoe kan het zover zijn gekomen dat er zoveel kinderen zijn met een etiket?

https://www.npo.nl/zembla/18-04-2013/VARA_101306855


Anoniem

2

deel deze tip

Tip 14 - Veerkracht vergroten

Veerkracht vergroten

Je kunt je kind ondersteunen in lastige situaties door het niet in de slachtofferrol te plaatsen, dat maakt hem kwetsbaarder. Als je medelijden hebt met je kind en meegaat in zijn verdrietige gevoel, belandt hij in een negatieve spiraal waar jullie samen moeilijk uit komen?

Wat je wel doet is: erkennen in zijn verdriet en vragen hoe hij het op gaat lossen? Vragen of hij daarbij jouw hulp nodig heeft.


Anoniem

2

deel deze tip

Tip 15 - Gun een puber zijn verveling

Wist je dat pubers verveling nodig hebben?
Het brein is pas rond 24 jaar uitgerijpt en volgroeit. De puberteit is een belangrijke ontwikkelfase voor het brein. Vanuit verveling kan een brein tot creatieve ideeën komen.. Gun de puber zijn verveling.


Ineke

2

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 16 - Besef wat iets van je kind is en wat van jouis

Als je kinderen wil krijgen of al hebt, is het goed om te beseffen wat iets van je kind is of wat van jou is.

 

Ouders kunnen hun eigen thema`s en innerlijke conflicten in hun kind terug zien, terwijl het eigenlijk iets van hen is waar zij mee aan de slag moeten.

 

Probeer eerlijk in de spiegel te kijken en te bedenken en voelen wat bij jou hoort, en hoe dit in de interactie met je kind terugkomt. Zoek een therapeut als je hier zelf niet uitkomt.



2

deel deze tip

Tip 17 - Pubers: Heb geduld, houd moed, het is een fase....

Pubers maken zich los van hun ouders om hun eigen identiteit te kunnen ontwikkelen.

Ze experimenteren en willen zelf beslissingen nemen , of ze nou handig zijn of niet.
Door kledingkeuze en door gedrag zetten ze zich af tegen hun ouder(s)
Ze snappen niet dat ouders ongerust kunnen zijn.
De vriendenkring wordt belangrijker dan de ouders.
Grenzen, redelijkheid en overzicht ontwikkelen pubers pas in een latere fase van hun leven. Als de hersenen volledig zijn gerijpt.

Heb geduld, houd moed, het is een fase....

Anoniem

2

deel deze tip

Tip 18 - Kijk dieper en breder als een kind/jongere tegen iets loopt

GGZ en diagnoses. Vaak, te vaak kom ik kinderen/jongeren tegen die allerlei diagnoses hebben. Tijdens de intake maak ik o.a. een levenslijn en vraag door op een aantal gebieden. Bijna in alle gevallen zijn de diagnoses/probleemgedrag of hoe het zelf wilt noemen, alleen maar een symptoom of het gevolg van een vaak groter probleem.

De GGZ duidt bijvoorbeeld symptomen van kinderen die huiselijk geweld hebben meegemaakt vaak verkeerd of onvolledig. De hyperalertheid van een kind dat dagelijks onder grote druk staat ziet de GGZ dan bijvoorbeeld als ADHD.

De terechte angst voor de dader wordt gezien als separate 'angststoornis'. Het moeizaam contact maken is autisme. Wat de GGZ niet vaak (h)erkent is het achterliggende trauma, ontstaan door jaren van emotionele en psychische mishandeling.

Een tip voor de ouders en professionals is om verder, breder en dieper te kijken als een kind/jongere tegen iets loopt. A.u.b.!

Anoniem

2

deel deze tip

Tip 19 - BROER! is een unieke, groepsgerichte dagbehandeling

Heeft jouw puber een verslavings- en/of gedragsprobleem?

Wij zijn BROER! kan daarbij helpen. Zij kijken niet naar wat iemand doet, maar waarom en gaan uit van de kwaliteiten die elke jongere heeft. Het programma is gebaseerd op herkenning, samenwerking en veiligheid.

Wij zijn BROER! is een unieke, groepsgerichte dagbehandeling. Ontstaan vanuit een behoefte om zorg te bieden aan jongeren die zijn vastgelopen, soms na al verschillende ervaringen met hulp te hebben gehad. Wat ze bieden is een intensief traject van 8 weken lang, 7 dagen in de week.

Wij zijn BROER! staat voor familie, voor samenwerken. Overdag intern om te leren, en ’s avonds in de eigen omgeving om het geleerde toe te passen.


2

deel deze tip

Tip 20 - Samengestelde gezinnen

Zoek lotgenoten om ervaringen mee uit te wisselen en steun te vinden. Dit kan al online op facebook, er zijn diverse groepen voor samengestelde gezinnen. Je kan er andere ervaringen lezen en zelf ook een bericht plaatsen. Zo voel je niet alleen en merk je dat het niet raar is, wat jij doormaakt.


2

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 21 - Vreemd gedrag bij (stief-)kinderen

Een meisje van 12 dat haar gebruikte maandverband in een lade verstopt i.p.v. weg te gooien, een kind van 8 wat plotseling de spullen van een ander kind vernielt. Kinderen kunnen nog geen woorden geven aan hun gedrag. Op “waarom doe je dat?” krijg je geen antwoord. Ze weten zelf niet waarom ze dit doen. Het heeft geen zin om dan maar te blijven vragen wat er aan de hand is. Als een kind van 6 jaar plotseling weer in bed gaat plassen, kan het ook niet zeggen waarom. We weten dan wél dat er iets aan de hand is.

Grote veranderingen
In ieder gezin zijn er soms problemen, ook met het gedrag van kinderen. Zeker bij grote veranderingen. In een samengesteld gezin komt dat nog veel vaker voor. De veranderingen voor een kind zijn vaak immens groot. Kinderen ervaren het vaak dat papa of mama is “ingeruild” voor een ander. Dat is bedreigend (welke directe gevolgen heeft dat voor mij?)

Loyaliteitsproblemen
Het geeft ook vaak loyaliteitsproblemen (mag ik nu niet meer van mijn vader/moeder houden?) En wat gebeurt er als ik deze vriendin van papa/vriend van moeder wel aardig vind? Dat kan toch niet? Ik moet toch mijn eigen ouders op de eerste plaats zetten?

Communicatie
Daarom is het zo belangrijk om goed te communiceren. Niet alleen over wat er gaat gebeuren, wat het kind daarvan vindt maar ook over dingen die kinderen niet kunnen benoemen: Hoe gaan de verhoudingen liggen? Wie heeft er waarover wat te zeggen? En wat als het niet goed gaat? En moet ik als kind persé die nieuwe partner aardig vinden? Hoe moet ik hem/haar noemen? Als ik hem/haar lief vind… is dat niet zielig voor papa/mama?

Sommige veranderingen zijn eventjes leuk
In het begin kan een verandering nog wel leuk en spannend zijn. (vooruitzicht van een nieuwe eigen kamer). Er verandert veel, kinderen lijken het wel te accepteren en vinden het misschien zelfs wel gezellig allemaal. Maar de dagelijkse werkelijkheid is anders. Als de nieuwe partner (of de stiefbroers en -zussen) hinderlijke gewoontes hebben dan bekoelen de verhoudingen snel.

“Waarom” heeft geen zin
Als kinderen vreemde dingen doen heeft het weinig zin te vragen waarom ze dat doen. Je kunt je wel afvragen: wat zit het kind dwars? Waar heeft het last van? Hoe kunnen we daarover praten? Hoe kunnen we die last wegnemen?


2

deel deze tip

Tip 22 - Schoonouders ondermijnen vaders gezag

Schoonouders ondermijnen vaders gezag bij klachten van het pluskind/stiefkind.

Mevrouw was zwanger van hun 2e kindje. Haar man had al kinderen uit een eerdere relatie. Het contact met de moeder van zijn kinderen was zeer slecht geweest, nu was het draaglijk. Zijn kinderen klaagden regelmatig bij moeder over stiefmoeder, maar meestal werd dit door tussenkomt van vader redelijk snel opgelost.

Grootouders
De ouders van vader (dus nieuwe schoonouders van mevrouw) verzetten zich tegen haar. ). Zij steunden de kleinkinderen onvoorwaardelijk bij klachten over zijn nieuwe vrouw. Vooral de dochter van 13 jaar deed vaak zielig als zij haar zin niet in kreeg en werd dan alsnog beloond door de grootouders. Maar ook de andere kinderen hoefden maar te zeuren om iets wat zij van papa niet mochten en dan werd dat alsnog door de grootouders toegestaan

De schuldige
De nieuwe vrouw van papa (stiefmoeder, dus) werd aangewezen als de schuldige: papa zou bij haar onder de plak zitten en niet tegen haar in durven te gaan. Ik kan verzekeren dat dit niet het geval was. Hij was in veel zaken strenger dan zijn vrouw. (Ook wel omdat zij niks meer dúrfde te verbieden).

Scherpe kantjes
Vaker blijven de schoonouders loyaal aan hun eerste schoondochter, waardoor de nieuwe vrouw geen eerlijke kans wordt geboden. Ook hebben grootouders vaak medelijden met de kinderen. Na verloop van tijd verandert dit meestal, hoewel de nieuwe vrouw zelden even positief wordt binnengehaald als destijds de eerste. De scherpe kantjes slijten.

Slechte kinderen?
In dit geval sleet de scherpe kantjes niet: De kinderen namen iedere kans te baat om zich te beklagen over hun stiefmoeder. En juist daardoor (angst en onzekerheid) werden door stiefmoeder ook fouten gemaakt. Dit soort dingen kunnen soms oplosbaar zijn, maar in dit geval kon ik eigenlijk weinig uitrichten. Ik kon hen alleen aangeven dat het niet de slechtheid van de kinderen betrof. Kinderen nemen alle kansen die hen geboden worden waar. Dat is geen slechtheid, maar bijna een wetmatigheid.

Een ongelukkige uitkomst
Om zelf de conflicten te vermijden hebben deze mensen ervoor gekozen om het contact met opa en oma te verbreken, zelfs vader kwam niet meer bij zijn familie. Ik heb zo’n breuk ooit voorkomen, maar dan moet je er op tijd bij zijn.



2

deel deze tip

Tip 23 - Tastzin

TASTZIN
Ons tastzintuig is overal op ons lichaam op een andere wijze actief, afhankelijk van de functie die ze hebben per plaats. Zelfs als er een haar tussen je tanden zit, kun je die voelen.
Elke vinger tast anders af (ontdek zelf het verschil maar eens).
Ook in je mond, je keel en je slokdarm zitten tastlichaampjes.
Je hebt ze nodig om de buitenwereld te ontdekken en via diezelfde buitenwereld je eigen lichaam bewust te worden. Het is je ultieme beveiligingssysteem.
Wanneer je iets aftast, pendel je eigenlijk tussen die buitenwereld en je eigen binnenwereld heen en weer.


Het bewust voelen heeft een regulerende werking op het zenuwstelsel.
Kinderen met natte, klamme handjes - wat een teken kan zijn van een niet goed regulerend systeem - krijgen door voelactiviteiten weer droge handen.


Kinderen die druk en gespannen zijn, worden door gerichte voelspelletjes weer rustig. Kinderen komen van hun vijfde versnelling terug in hun eerste versnelling; ze komen terug in het NU.
Kinderen leren hun begrenzing kennen en zelf bepalen dat & hoe zij er binnen kunnen blijven en dat & hoe zij buiten hun grenzen kunnen treden, hun grenzen kunnen overschrijden.
Grenzen zijn de muren van hun huis.


Er zijn binnenmuren en er zijn buitenmuren. En er is een spouwmuur voor de nodige isolatie.
Kinderen moeten leren dat & hoe zij de ramen en deuren die naar buiten gaan, kunnen openen en sluiten.


Hetzelfde geldt voor de ramen en deuren aan de binnenkant.
Een hele toer !


Wanneer een slak op onderzoek uitgaat, komt hij deels uit zijn huisje, steekt zijn voelhorens uit en tast daarmee de omgeving af. Bij gevaar en onheil trekt hij zijn voelhorens in en kruipt weer in zijn beschermende huis.


Die kunst moeten onze kinderen (en wij ook) zich eigen maken om niet overprikkeld te raken.
Bij veel kinderen in deze tijd staan alle voelhoorntjes op steeltjes gericht op die ongelooflijk interessante, impressievolle buitenwereld.


Kleine kinderen kunnen nog niet selectief ramen en deuren openzetten en sluiten; zij kunnen nog niet selectief omgaan met al die prikkels. Ze horen, zien, ruiken, voelen alles.


Ieder kind komt met een puur persoonlijk zenuwstelsel ter wereld. Daar is veel variatie in mogelijk . Ieder kind heeft zijn eigen temperament. Een cholericus heeft een andere verschijningsvorm dan een flegmaticus. We moeten oppassen om ze dan niet te snel als adhd er of add er te bestempelen Er zijn enorme variaties in zintuigbelevingen van kinderen mogelijk


Oliver Sacks, een bekend psychiater / publicist was zo’n kind. Hij kwam er pas op latere leeftijd achter dat wat hij had en heeft, niet bij iedereen zo was en is. Hij kan geen gezichten onthouden maar wel de stemmen en de lichaamstaal van mensen.


Er zijn mensen die muziek horen en tegelijkertijd kleuren waarnemen.
Er zijn mensen die geuren waarnemen in kleuren.
Etc. etc.
Oliver Sacks heeft daarover gepubliceerd; over allerlei variaties die er zijn in vermenging van zintuigsignalen.
Naast deze abnormaliteiten zijn er ook heel veel kinderen met een overgevoelig of een ondergevoelig zenuwstelsel.


Met hun krijgen wij als therapeut vaak te maken.
Bij overgevoelige kinderen kan zelfs de zachtste aanraking pijn doen. Soms verdragen zij stevige druk beter dan strelingen. Zij hebben een andere gebruiksaanwijzing. Wanneer je de streepjescode van deze kinderen niet ontdekt missen die kinderen veel.
Je kunt dit overgevoelige zenuwstelsel desensibiliseren door goed functies die wel verdragen worden aan te bieden.


Er treedt dan gewoontevorming (habituatie) op.
Het kind wordt in staat gesteld om zijn voelen op zijn eigen manier tot ontwikkeling te brengen.
In de hersenen ontstaan nieuwe circuits. Het kind maakt een uitgebreidere Tom-Tom.
In de hersenen is een voortdurend proces gaande van snoeien en uit-g-roeien van zenuwweefsel. Wat niet wordt gebruikt (gestimuleerd) wordt vernietigd (gesnoeid) om ruimte te maken voor uitgroei van belangrijke verbindingen.


In Japan brabbelen baby’s net als hier. Ook de L-klank en de R-klank. Die klanken komen niet voor in de Japanse taal. Het gebiedje in de hersenen dat bij die klanken behoort, is op vierjarige leeftijd geheel verdwenen omdat het niet wordt gebruikt. Op later leeftijd is het moeilijk voor Japanners om die klanken alsnog (weer) aan te leren.


De juiste stimulatie geven.
Je brein moet snoeien om te groeien.
Vele verbindingen tussen zenuwcellen (synapsen) verdwijnen.
Om chaos in de hersenen te voorkómen, wordt in de pubertijd de bedrading omgegooid.
Slaaptekort (zo blijkt uit Amerikaans onderzoek bij muizen) maakt dat je in plaats van synapsen af te breken er juist bij maakt.


Hersenontwikkeling bij baby’s kost 75 % meer energie dan onze hersenen nu gebruiken. Daarom is slaap voor een baby onontbeerlijk. Ook het puberbrein met zijn enorme herstructurering van hersenen heeft veel slaap nodig. Op oudere leeftijd waanneer de hersenen hun min of meer vaste patronen hebben ,kan je met minder slaap toe


Ons werkgeheugen heeft maar een beperkte capaciteit. Het lange termijn geheugen kan veel meer bevatten,maar wil je het daar in opslaan dan moet je dingen vaak herhalen en ook daadwerkelijk doen. Alles wat je niet zo opslaat verdwijnt uit het geheugen. Om plaats te maken voor wel relevante informatie


Ingrid van der hum 04-04-2017


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 24 - Wil je kind niet slapen?

Wil je kind niet slapen? Laat hem/haar een knuffel op de buik leggen en wieg de knuffel heen en weer door steeds met je buik in en uit te ademen. Zo komt je kind tot rust en zal steeds sneller inslapen.


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 25 - Kind in de broek gepoept?

In de broek gepoept? Vraag niet aan je kind of het in de broek gepoept heeft want dit is duidelijk te ruiken. Zeg dat je ruikt dat het in de broek heeft gepoept en dat het zich moet gaan verschonen. (vanaf vijf jaar).


Anoniem

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 26 - Taalvaardigheid, Executieve en Sociale vaardigheden

Om tot leren te komen heb je de volgende vaardigheden nodig:

Taalvaardigheid: het vermogen om te luisteren en te spreken, aangeven van behoeften en woordengeven aan (innerlijke) belevingen.

Sociale vaardigheid: het vermogen om relaties aan te gaan, het tonen van respect en beleefdheid in contact met andere mensen.

Executieve vaardigheden: reguleren van gedrag dat emotioneel bepaald is en waarbij met andere mensen een rol speelt: werkgeheugen (informatie actief houden om je aandacht te richten), inhibitie ( prikkels reguleren om doelgericht bezig te zijn en te blijven), schakelen (kunnen wisselen tussen taken, omgevingen, omstandigheden) en planning (problemen definiëren en oplossingen bedenken).

Bovenstaande vaardigheden werken als een geheel samen. Iedere vaardigheid is onmisbaar in het geheel. Het kan daarom gebeuren wanneer er een vaardigheid ontbreekt er een soort van kortsluiting ontstaat in het gehele systeem en de andere vaardigheden ook niet goed meer werken.

Dit geeft veel innerlijke onrust en emoties als boosheid, angst van binnenuit weet een kind dan niet altijd goed te reguleren om vervolgens ook nog de aandacht te kunnen richten op het bedenken van een oplossing die overeenkomt met zijn behoeften. In plaats daarvan zal een kind boos en onrustig kunnen reageren.

Je kunt dit overprikkeling noemen maar een nadeel van zo’n verklaring is dat een kind niet verantwoordelijk wordt gesteld voor zijn gedrag (dat wordt immers veroorzaakt door een ‘teveel’ aan prikkels vanuit de buitenwereld, dus hij kan er niks aan doen) en dat de enige logische oplossing, namelijk prikkels verminderen, nauwelijks haalbaar is.

Hij kan niet in een soort van bubbel leven waar prikkels hem niet langer bereiken. Dat zou ook niet goed zijn: elk kind heeft prikkels nodig om te groeien en zich te ontwikkelen.

Bovenstaande vaardigheden werken als een geheel samen. Iedere vaardigheid is onmisbaar in het geheel. Het kan daarom gebeuren wanneer er een vaardigheid ontbreekt er een soort van kortsluiting ontstaat in het gehele systeem en de andere vaardigheden ook niet goed meer werken.

Dus altijd goed kijken naar welke vaardigheid heeft een kind te leren om weer in balans te komen.


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 27 - Schoolkeuzestress - Niets is in beton gegoten

SCHOOLKEUZE(STRESS)

‘Wie van de ouders doet nu werk waarvoor hij heeft geleerd?’

Deze vraag kregen alle ouders tijdens een ouderavond van mijn zoon. Maar 1/3 van de ouders stak hun hand op…

Er is veel angst, onzekerheid en stress onder pubers en jong volwassenen die een keuze moeten maken welke opleiding ze gaan volgen. De gedachte: ‘De keuze die ik nu maak bepaalt de rest van mijn loopbaan’, ligt hieraan vaak ten grondslag. Ook ouders kunnen meegaan in deze gedachtegang; ‘Stel je voor dat mijn kind nu een verkeerde keuze maakt, hoe bepaalt dit zijn toekomst..?’

Weet dat de keuzes die ze nu maken belangrijk zijn, maar ze zijn niet in beton gegoten. Tieners hebben nog meer dan genoeg tijd om hun plannen bij te sturen. Je loopbaan is niet alleen afhankelijk van de opleiding die je hebt gedaan. Er zijn meer factoren die van invloed zijn op je loopbaanrichting.

Weet dat niet alle leermomenten op school liggen. Er wachten veel mooiere en belangrijkere gebeurtenissen in het leven van je kind...

Hilma Dekens
Counsellor & Coach


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 28 - Geef je kind een compliment op een effectieve manier

Wil je je kind een compliment geven zodat het effect is dat het een volgende keer weer doet, doe dit dan op een effectieve manier:

Beschrijf wat je ziet.
'Alle boeken staan weer op de plank, je speelgoed zit in de kist onder je bed, je skeelers staan in de kast en je sportkleren liggen in de was'.

Beschrijf wat je voelt.
" Wat fijn om in zo'n kamer te komen'

Beschrijf de prestatie en vat het samen in een woord.
'Je bent al een uur bezig geweest met het leren van die woordjes. Dat noem ik nog een doorzettingsvermogen!


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 29 - Op naar zelfstandigheid van je kind

Op naar zelfstandigheid van je kind!

Kinderen wordt al vroeg gevraagd wat ze later willen worden. Voor kinderen is dit een grote vraag. Een kind heeft nog duizend stapjes nodig om antwoord te kunnen geven op deze vraag. De stapjes in zelf doen gaan niet allemaal dezelfde richting op.

 

Soms doet een kind een paar stapjes vooruit en dan weer wat achteruit. Zelfstandigheid gaat voor een deel over de cognitieve ontwikkeling en voor een ander deel over de vaardigheid om je eigenheid te durven tonen, je grenzen te bewaken en relaties en vriendschappen te onderhouden.

 

Het is fijn als een kind de tijd heeft om te oefenen in zelfstandigheid. Ook al gaan de keuzes voor het jonge kind over het kiezen tussen pindakaas of hagelslag, voor het kind is dit oefenen voor wie het wil zijn om zo zich stapje voor stapje zich los te maken van zijn opvoeders en te ontdekken wie het zelf is.


Geef ruimte als ouders aan je kind om het zelf te doen! Doe dit op een manier die bij de leeftijd past en die het kind aankan.


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 30 - Wissel als ouders opvoedingsdoelen uit

Naast het hebben van een relatie als partners hebben ouders, toen er kinderen kwamen, er een nieuwe taak bijgekregen, namelijk die van gezamenlijk ouder -schap.

 

Ga er als ouders eens voor zitten om uit te wisselen welke bewuste en onbewuste opvoedingsdoelen ieder van jullie heeft? Wat heb je meegekregen van je eigen ouders wat je je kinderen ook mee wilt geven? Herkent de andere ouder dit of juist helemaal niet?


Omdat kinderen op andere leeftijden om andere opvoedingsdoelen vragen en jullie zelf ook in ontwikkeling zijn, zou je met elkaar op dit gebied jaarlijks 'apk'-moment kunnen afspreken.


Anoniem

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 31 - Wees een liefdevolle, krachtige en betrouwbare ouder

Het is belangrijk voor ouders/opvoeders om zich te realiseren dat een kind moet worden opgevoed en zichzelf niet kan opvoeden.

 

Vraag daarom niet steeds aan je kind hoe het denkt zijn/haar probleem op te lossen.

 

Help het kind door als opvoeder een keuze te maken die goed is voor het kind en vertelt het waarom. Ook al is een kind het er niet mee eens...wees een liefdevolle, krachtige en betrouwbare ouder en opvoeder die kan verdragen dat een kind het niet eens is met je keuze.

 

Het kan alles nog niet begrijpen en mag (leren) vertrouwen dat zijn/haar ouders een keuze maken die goed is voor hem/haar.


Ineke

1

deel deze tip

Tip 32 - EMDR kan heel goed helpen bij kinderen en jongeren

EMDR EN EEN JONG BREIN
EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een behandelmethode voor kinderen, jongeren en volwassenen die iets heftigs hebben meegemaakt en daardoor psychische problemen hebben gekregen.


Wetenschappers denken dat herinneringen aan de nare ervaring(en) in zo’n geval niet goed zijn opgeslagen in het geheugen, waardoor deze problemen ontstaan. Soms is het heel duidelijk waardoor de klachten zijn gekomen. Maar soms ook niet.

Vooral bij kinderen en jongeren is het niet altijd makkelijk om onverwerkte herinneringen als zodanig te herkennen. Wanneer kinderen/jongeren dwars of prikkelbaar zijn wordt dit nog wel opgemerkt, maar wanneer kinderen/jongeren stilletjes of overmatig rustig zijn valt dit minder op.

 

Kinderen/jongeren begrijpen zelf vaak niet waarom ze ergens last van hebben. Ook houden kinderen/jongeren hun klachten vaak voor zich omdat zij hun ouders niet willen belasten.

Mooi is te zien hoe snel het kan gaan bij kinderen en jongeren. Natuurlijk is dit persoonsafhankelijk, afhankelijk van het trauma en de duur van het trauma. Maar hun brein is nog zo “flexibel” dat ze vrij vlot op een sessie reageren. Daarbij kan het voor kinderen en jongeren ook prettig zijn aangezien er bij EMDR minder gepraat hoeft te worden.

Als ik jongeren/kinderen behandel ben ik elke keer weer verbaasd als blijkt hoe snel er geen emotionele lading meer is. Soms zelfs na 10 minuten EMDR. Met verwondering vraag ik me dan af of ze maar wat zeggen om van dat gekke gezwaai met vingers of van dat getik op je oren af te zijn?
Maar niets is minder waar.

 

De jongeren die ik behandeld heb voor nare ervaringen of angsten ( o.a. sportincidenten, faalangst, pesten, mishandeling) stonden in “no time” weer buiten met een verbaasde, grote grijns op hun gezicht. Zelfs bij de tweede sessie bleek de emotionele lading nog te zakken of gezakt te zijn.

Jonge kinderen die last hebben van faalangst, tandartsangst, nachtmerries, nare ziekenhuiservaringen etc staan ook vrij snel weer in hun kracht. Jonge kinderen versterken vaak het proces door lichamelijk mee te doen tijdens de sessie: ze tikken mee op hun eigen wang, of steken hun tong uit en gaan hiermee heen en weer op het ritme van het tikken. Ik vraag dit niet van hen, dat gaat vanzelf.

Het is mooi om te zien dat 3 tot 5 sessies EMDR zo snel al een verademing teweeg kan brengen!

KINDEREN/JONGEREN AAN HET WOORD:
EMDR vond ik op het eerste moment erg spannend, maar het viel eigenlijk wel mee, haha! Super bedankt voor alle moeite! Voel me nu echt veel beter! (15 jaar)

Ik had altijd hele erge zenuwen voor een toets of voor een wedstrijd. …… Ik snapte niet hoe ze het deed maar het hielp super goed. Nu gaat het super goed met mij. Ik ben niet meer nerveus voor een wedstrijd of toets. Echt fijn! (10 jaar)

Onze S. (11 jr) heeft haar nare ervaringen van haar ziekenhuisperiode na een paar sessies EMDR mooi geparkeerd! Ze slaapt weer goed. Ook haar stress rondom toetsen is door EMDR verminderd, waardoor ze rustig haar Entree toetsen is gaan maken. Helemaal top! Dank Germien.

Heee Germien, ik ben geslaagd voor de HAVO! Je hebt me heel erg geholpen, ik heb er veel aan gehad. Heel erg bedankt! (18 jaar)

Mijn zoon van 7 was heel bang om alleen boven te zijn, en alleen naar boven te gaan. Hij had gedroomd over wolven en had sinds die tijd het gevoel dat er altijd wolven zaten. Dat heeft zeker een half jaar of een jaar geduurd. Na één sessie EMDR durfde hij weer alleen naar boven.

Share the post "EMDR en een jong brein"



1

deel deze tip

Tip 33 - Geef jongeren de ruimte om te experimenteren

Jongeren hebben ruimte nodig om te experimenten met hun gedrag om uit te vinden wat voor soort volwassene ze willen gaan worden. Voor ouders van jongeren is het goed, om dit te beseffen.

 

Geef hen de ruimte om te experimenteren met gedrag. Wees flexibel en gebruik humor om wat gebeurt in deze turbulente fase van het leven van de jongere te kunnen relativeren. Dit alles kan alleen, als de jongere heel goed te weet, waar de grenzen van het experimenteren liggen.



1

deel deze tip

Tip 34 - Ouders: zorg extra goed voor jezelf

Het uitdagende aan de opvoeding van pubers (en adolescenten) is, dat zij zelf willen bepalen, wat zij wel en niet doen en tegelijkertijd deze verantwoordelijkheid nog niet aankunnen.

 

Dit laatste heeft met de op dat moment nog onvoldoende rijping van het brein te maken. De opvoeding vraagt van ouders dus een behoorlijke dosis flexibiliteit en veerkracht.

 

Dus ouders: zorg extra goed voor jezelf. Investeren in je eigen rust en vrolijkheid is dus indirect investeren in je (puber-)kind.



1

deel deze tip

Tip 35 - Vraag een verwijzing voor emdr bij misbruik

Misbruik bij kinderen.

Soms kunnen kinderen vrij vertellen over wat hen is overkomen. Op school, op de sportclub of vereniging, bij opa en oma thuis of het weekend dat ze bij hun vader hebben doorgebracht. Over de leuke dingen en ook over dingen die "niet kloppen".

Misbruik van kinderen komt vaak al op hele jonge leeftijd voor.
Kinderen kunnen zomaar, tussen 2 happen macaroni door, vertellen dat hun vader aan hun plasser heeft gezeten toen ze bij hem logeerden.

Het feit dat je kind dit verteld geeft aan dat het zich veilig voelt bij je en dat er vertrouwen is in je.

Advies: Geloof hen. Hoe moeilijk dat soms ook lijkt. Geef troost. Wees met alles wat je hebt aanwezig voor je kind. Het wil op jou leunen want dan komt het goed. Vraag na en luister. Ga het liefst dezelfde dag nog naar de huisarts voor onderzoek en laat je informeren wat te doen.

Vraag een verwijzing voor een EMDR-therapeut om de gebeurtenis te verwerken.

Andere kinderen kunnen angstdromen krijgen, gillend wakker worden, huilen om van alles, maar vertellen niets.

Wanneer kinderen iedere nacht ineens angstdromen krijgen en gillend en zwetend wakker worden is het advies niet veel anders. Laat je kind onderzoeken.

Vraag een verwijzing voor EMDR-therapie.
Vraag na bij je kind. Vraag in ieder geval wat het zou willen en waarom.
Wees aanwezig zodat het kan leunen en ontspannen. Blij bij je kind.

Désirée

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 36 - Opvoeden gaat niet vanzelf

Opvoeden gaat niet vanzelf.

Liefde alleen is niet genoeg. Opvoeden vraagt geduld, begrip en creativiteit, om te kunnen genieten van je kind en van jezelf als ouder. Als opvoeden bij jou niet vanzelf gaat, als je jezelf dingen ziet doen en hoort zeggen die je eigenlijk niet wilt. Dan kun je in therapie onderzoeken waar dat vandaan komt en vervolgens hoe je het anders kan doen.

Opvoeden heeft veel te maken met hoe jij zelf bent opgevoed. In je eigen jeugd leer je hoe je je moet gedragen, wat je wel en wat je niet niet kan doen. Je leert ook liefde te geven en liefde te ontvangen. Als jij in je jeugd niet veel geduld of liefde hebt ervaren van je opvoeders, dan is het voor jou moeilijk om dat voor je eigen kind te voelen.

In therapie kun je ontdekken hoe jij een lievere, geduldigere vrolijkere opvoeder kan zijn voor je kind. Dat kan gaan over elke levensfase van je kind. Van baby tot en met pubertijd.

Onderzoek jezelf. Doe het voor je kind, doe het voor jezelf!

Mail me voor een gratis kennismakingsgesprek als je hulp zoekt.

Anoniem

1

deel deze tip

Tip 37 - Tip als je kind last heeft van dyslexie

Heeft je kind last van dyslexie?

Zoek iets uit wat het kind leuk vind om te lezen een spannend boek of gewoon iets waar de interesse in ligt. Een bladzijde pakken en met een pen langs de zinnen gaan. Na veel oefenen kan je de pens steeds sneller over de zin laten gaan tot een ware snelheid die je als 'gewoon' mens niet kan volgen.

Het schijnt zo te zijn dat de hersenen van mensen met dyslexie zich vervelen. Dit zorgt ervoor dat er weer plezier komt en een enorme snelheid in lezen, super leuk. Is wel even werk aan de winkel maar je krijgt er gegarandeerd iets voor terug.

Simone

1

deel deze tip

Tip 38 - Vermijd stress

Vermijd stress. We kunnen ontzettend veel tegenwoordig. Het maakt ons drukbezette mensen.

Vaak worden we daar gestrest van en moeten onze kinderen het ontgelden omdat we niet gezellig zijn of geen echte aandacht voor ze hebben.

Zorg er daarom voor dat je niet teveel wilt als je in de fase van kleine kinderen zit.


1

deel deze tip

Tip 39 - Sta stil bij wie je bent en wat je wilt

Zit jij als jongere(18+) niet goed in je vel?

Grote kans dat er een disbalans is in je behoefte aan autonomie en verbondenheid. Helemaal niet verwonderlijk in deze maatschappij waar individualisme en hoge eisen de maatstaf zijn.

Neem jezelf eens echt serieus en plan een paar gesprekken met een psychosociaal therapeut om meer zicht te krijgen hierop.

Een veilige plek waar jij in alle vrijheid kunt praten en stilstaan bij: Wie ben ik, wat wil ik en hoe stem ik mij af op de ander zonder mijzelf daarin kwijt te raken?


1

deel deze tip

Tip 40 - Krijg inzicht in de oude pijn uit je jeugd

Kinderen willen altijd erkenning van de ouders. In mijn praktijk bemerk ik vaak dat hier oude pijn zit.

Het niet gezien/erkend worden of onvoorwaardelijk liefde uit hun jeugd gemist hebben.

Deze oude pijn (vaak onbewust) kan nadelige effecten hebben op je relatie. Je reageert vanuit uit oude emoties die niet van je partner zijn en zo kan het zijn dat je relatie onder druk komt te staan.

Het kan helpen om daar eens naar te kijken, om zo vanuit zelfinzicht rust en stabilieit te krijgen in je relatie.

Anoniem

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 41 - Je innerlijke ouders goed voor je laten zorgen

Net als een innerlijk kind heeft iedereen ook innerlijke ouders. Een psychologische symboliek voor de perfecte ouders voor jou.

Deze innerlijke ouders zijn precies in staat om jou datgene te geven wat je van ouders zo nodig hebt en veelal van je 'echte' ouders niet ontvangt.

Wanneer je merkt dat je issues hebt met je werkelijke ouders is het therapeutisch vaak heel goed om je innerlijke ouders goed voor je te laten zorgen.

Dat je innerlijke moeder 's morgens bij jou een sjaal omdoet en 's avonds een beker melk voor je maakt, dat je innerlijke vader je bevestigt bij wat je doet, en zegt dat je goed bezig bent.

Anoniem

1

deel deze tip

Tip 42 - Eerst verbinden met je kind, daarna opvoeden

Eerst verbinden/contact hebben met je kind daarna kun je pas beginnen met opvoeden.

Het is vaak heel moeilijk als de samenwerking/ het samenleven met kinderen/pubers stroef om in een positieve verbinding met het kind/puber te bljiven.

Toch is dat de eerste sleutel van de oplossingen, zorgen dat er momenten zijn van verbinding. Als je de verbinding weer hebt met je kind/puber kun je weer gaan opvoeden.

Dus probeer eerst contact te maken, interesse te tonen of gezamenlijke activiteiten te ondernemen zonder verborgen agenda. Wanneer een kind/puber de verbinding ervaart staat het open voor opvoeding.

Anoniem

1

deel deze tip

Tip 43 - Laat kinderen kennismaken met Mindfulness

Laat kinderen kennismaken met Mindfulness (mindfulkids programma)

Mijn ervaring is dat heel veel kinderen het ontzettend leuk vinden om op een speelse manier te ontdekken dat "stil zijn "heel fijn kan zijn! Rust in jezelf kunnen vinden is heel waardevol!


1

deel deze tip

Tip 44 - Kleine kinderen hebben geen taal, wel motoriek

Kleine kinderen hebben geen taal, wel motoriek. Als kinderen het lijf gebruiken met slaan en schoppen wordt verteld dat ze driftig zijn.

Maar ze proberen gewoon wat te vertellen.

Je kunt jezelf vragen: is het een uiting van woede of van onmacht.


1

deel deze tip

Tip 45 - Als het kind lastig is, heeft het kind het lastig

Als ouder in incompetentie komt, is het makkelijk om te zeggen dat het kind lastig is. Maar; kind heeft het lastig. Als ouder niet ter beschikking heeft wat kind nodig heeft, zitten zowel ouder als kind in incompetentie.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 46 - Gebruik de strategieën uit het Deugdenproject

Gebruik Deugdentaal en de andere vier strategieën uit het Deugdenproject.

Deugden zijn positieve eigenschappen die tegelijkertijd kernwaarden en drijfveren (kunnen) zijn. Door kinderen aan te spreken op die eigenschappen helpen we een goed karakter te ontwikkelen.

Eén voorbeeldje - en lees vooral verder op de site van het deugdenproject.nl

Je kind helpt met een klusje en je zegt: "wat ben jij behulpzaam, dank je wel", in plaats van bijvoorbeeld: "wat knap van jou".

Maarten

1

deel deze tip

Tip 47 - Discipline

Wat is het eerste dat jij denkt bij het woord "discipline"?

Grote kans dat het iets is als "doorzetten", "moeite doen", "volhouden".
Klopt allemaal. Dat het ook vooral leuk, interessant en zeer de moeite waard kan zijn is te zien op positivedisciplinenederland.nl
Aanrader!

Maarten

1

deel deze tip

Tip 48 - Het boek dat je wilde dat je ouders het hadden gelezen

Boekentip
"Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen"
van de Britse psychotherapeut, Phillippa Perry.

Er staan geen opvoedtrucs in, ze vertelt hoe je een goede band met je kind opbouwt.

Ze zegt: 'niet de vergissingen zijn doorslaggevend, maar de manier waarop we ze herstellen'.



1

deel deze tip

Tip 49 - Boekentip: Samen ACTief in je gezin

Een prachtig positief boek die met ontzettend veel voorbeelden, ideeën en opdrachten komt is Samen ACTief in je gezin, van Denise Mathijssen en Denise Bodden.

Het is gebaseerd op Acceptance en Commitment Therapy (ACT) en helpt je via een stappenplan met oefening samen met je gezin bepaalde vicieuze cirkels te doorbreken en weer met elkaar in gesprek te gaan en actief aan de onwikkeling van de kinderen te blijven werken.

Boekentip: Samen ACTief in je gezin

Anoniem

1

deel deze tip

Tip 50 - Familieopstelling

In mijn werk als therapeut en gezinsbegeleider maak ik regelmatig gebruik van een familieopstelling. Op die manier kom ik achter veel (vaak) verborgen informatie over het systeem van herkomst van mijn cliënten.

Kinderen fungeren vaak als knipperende alarmlichtjes van het familiesysteem. Met hun problematisch gedrag of lichamelijke klachten geven de kinderen een signaal af dat er iets systemisch niet klopt en dat dat opgelost dient worden. Vaak is het ongewenst gedrag van een kind een gezonde reactie op een ongezond systeem waar dat kind opgroeit. Ouders weten vaak niet dat ze bijvoorbeeld last dragen van hun voorgaande generaties. Ongeuite en bevroren emoties, schuld- en schaamtegevoel. Onbewust geven ze die enorme last door aan de volgende generatie. Belangrijk voor het kind is dat de omgeving hier kennis van heeft, ouders en de hulpverleners in het bijzonder. De kinderen worden dan ontlast van een last die zij niet zelf hoeven te dragen, en de liefdevolle verbinding met de ouders wordt hersteld. Dit vraagt om een bewustzijn van de volwassen en een andere manier van kijken.

Mocht je aan de slag willen met jezelf en of je gezin, geef ik je tip om een keer een opstelling te doen.

Anoniem

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 51 - Kom met zijn allen!

Kom met zijn allen!

Heb je zorgen over je kind, of over je kinderen? Heb je vragen over je eigen rol als opvoeder? Loopt het in je gezin niet zoals je wilt. Kom met je gezin langs!

In de praktijk merk ik dat dit veel voordelen heeft; een ieder wordt betrokken, niemand ‘heeft het gedaan’, iedereen wordt gehoord en iedereen kan meedenken, doen en praten over hoe het zou moeten worden.

Op die manier wordt het een mooi en zinvol traject, waarbij gezinsleden weer verbonden raken en goed samen verder kunnen.

Anoniem

1

deel deze tip

Tip 52 - Stem af op je huilbaby

Heb jij een huilbaby en zit je met je handen in je haar. Dan kan ik je daarbij verder helpen. Je stemt af op je baby zodat je begrijpt wat er mis is en wat hij/zij nodig heeft.


Simone

1

deel deze tip

Tip 53 - De relatie die we met onze kinderen hebben verandert met hun ontwikkeling

De relatie die we met onze kinderen hebben verandert met hun ontwikkeling.
Als we er af en toe bewust bij stil staan hoe ons kind zich in de afgelopen maanden heeft ontwikkelt en wat hij/zij misschien nodig heeft kan de relatie die we met onze kinderen hebben meegroeien.
Met name in de puberteit is het belangrijk om contact te houden. Pubers trekken zich in deze fase vaak meer terug en dit is een onderdeel van het proces zelfstandig en uiteindelijk volwassen te worden. Als we een weg vooruit vinden haar/hem zowel ruimte te geven als ook naar ons kind te blijven luisteren kunnen we goed contact houden.

Dagmar

1

deel deze tip

Tip 54 - Opvoeder zijn in Corona tijd

Opvoeder zijn in tijden van Corona:

Door het Corona virus en alle maatregelen zit je als gezin meer op elkaars lip. Je kinderen zijn de hele dag thuis, je bent zelf thuis aan het werk of moet je juist in alle bochten wringen om opvang te regelen om zelf nog op je werk aan te komen. Voor je kinderen ben je opvoeder, leerkracht en speelmaatje tegelijk.

En dat terwijl je kinderen van slag zijn door de verandering en het ontbreken van structuur van school. Daar komt eventuele de bezorgdheid over het virus en hoe nu verder nog bij.
Genoeg ingrediënten om als opvoeder én kind behoorlijk gestrest te raken.

Hoe ga je daarmee om?

Stress en je brein:

Onder ideale omstandigheden zit je stress netjes binnen de lijntjes. Je hebt dan een ‘kalm brein’. Je kan nog goed nadenken, relativeren, van een afstandje naar je problemen kijken en je emoties kan je beheersen.

Wanneer de druk toeneemt en voor langere tijd aanhoudt, zoals nu gebeurt, is er kans dat je stress buiten het lijntje schiet. Je ‘stress-brein’ gaat aan. Je kan minder hebben, bent sneller geïrriteerd, boos, van slag, alert en kan niet altijd goed nadenken voor je reageert.

Het is van belang dat je bij jezelf leert herkennen wanneer je in je ‘stress brein’ schiet, maar ook dat je weet wat jou helpt om weer te zakken en in je ‘kalme brein’ te komen. Denk aan een time-out, een uitlaatklep zoeken, muziek luisteren, even met iemand erover praten, afleiding zoeken. Vaak weet je zelf het beste wat bij jou het beste werkt.

Kinderen en stress:

Bij kinderen werkt dit eigenlijk precies zo. Alleen, omdat kinderen zo afhankelijk zijn van hun opvoeders om de wereld om zich heen te begrijpen en te overzien, kijken zij bij stress als eerst naar hun opvoeders. Is mama of papa gestrest? Bang? Boos? Dan is er vast iets aan de hand! En dus.. is er vast een goede reden om zelf ook bang, boos of gestrest te zijn. Vervolgens volgt het kind eigenlijk automatisch de lijn van stress van de opvoeder. Met als gevolg: Een overstuur kind én een opvoeder die overstuur en gefrustreerd is.

Ziet het kind aan zijn opvoeder dat hij rustig is, zichzelf onder controle heeft en de situatie aan kan, dan stelt dit het kind gerust: waarschijnlijk is het allemaal oké. En daarmee daalt ook de stress bij het kind weer binnen het lijntje.

Een kind heeft ten opzichte van een volwassene nog veel minder goed geleerd hoe het zichzelf weer moet kalmeren. Daar heeft hij dus jou als opvoeder voor nodig. Zorg dus eerst dat jij jezelf als opvoeder kalmeert, dan kan je ook beter je kind kalmeren.

Tips voor opvoeders:

Om je eigen stress en die van je kind in de hand te houden:

• Zorg goed voor jezelf

o Neem een time-out indien nodig, kalmeer eerst zelf
o Zorg voor genoeg rust momentjes voor jezelf
o Zorg voor je relatie/ouderschap

• Zorg voor een duidelijke en afwisselende dagstructuur voor je kinderen en jezelf

o Wissel activiteiten met elkaar af
o Wissel momenten dat jij beschikbaar bent voor je kinderen af met
momenten dat zij zichzelf moeten vermaken
o Maak dagprogramma op papier

• Leg kinderen uit wat er aan de hand is

o Bied uitleg over Corona, wees duidelijk, eerlijk en stel gerust
o Weet wat je kind weet en denkt: vraag je kind zelf uit te leggen wat er
aan de hand is
o Geef uitleg en woorden aan emoties en gedrag die jij zelf of het kind
laat zien.
o Herstel het contact met je kind als je uit je slof bent geschoten

Succes en sterkte in deze bijzondere tijden!

Liefs,


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 55 - Wat en hoe vertel je je kind over het Corona Virus?

Voor alle ouders en verzorgers met jonge kinderen:

Zowel ouders als (jonge) kinderen maken zich zorgen over het Coronavirus. Nu hij/zij niet meer naar zijn of haar vertrouwde opvang of school kan, is de impact direct voelbaar. Hieronder wat praktische tips over hoe in gesprek te gaan met je kind over het Coronavirus.


1. Wees eerlijk en praat erover.

Kinderen voelen aan ons ouders en verzorgers aan dat er iets speelt. Wellicht hebben ze een deel opgevangen van het journaal dat aanstond of alleen onze emotie bij het bekijken van het nieuws. Je kunt bijvoorbeeld noemen: ‘Er is in Nederland, en in de wereld, een virus. Dat virus heet Corona. Een virus kun je niet zien, maar je kunt er wel ziek van worden. Je geeft het virus door met hoesten en niezen en aanraken. Als (oude) mensen ziek worden, worden ze bijna allemaal weer beter. De kans dat jij ziek wordt is heel klein. Scholen en de opvang zijn nu dicht om het virus te stoppen. Wij kunnen gewoon lekker blijven knuffelen met elkaar. Kijk goed naar hoe je kind op deze informatie reageert en geef je kind ruimte om vragen te stellen. Bij een angstige reactie probeer dan gerust te stellen en onwaarheden te ontkrachten. Als je kind over de regen buiten begint of dat hij nu wil knutselen, ga dan mee in deze afleiding. Je kunt er vanuit gaan dat je kind je gehoord heeft.

Indien kinderen van ouders en verzorgers willen weten wat de symptomen zijn, bespreek die dan (koorts, moeilijk ademhalen, hoesten). Ook hierbij van belang uit te leggen dat als je deze symptomen hebt, je ook gewoon verkouden kunt zijn. Mocht je kind meer vragen hebben, zoek deze dan samen informatie op het internet of geef aan dat je het niet weet en er later op terug komt. Zorg dan ook dat je er later op terug komt. Wees eerlijk over de risico’s als kinderen hier vragen over stellen, maar benadruk wat we allemaal kunnen doen om de risico’s te verkleinen.


2. Geef het goede voorbeeld.

Kinderen volgen ons voorbeeld en zijn gevoelig voor onze emoties. Wees bewust van je eigen emoties bij het brengen van het nieuws, maar ook daaromheen. Wissel informatie over het coronavirus dus af met praten over andere dingen.

Liefs,


Anoniem

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 56 - Blij met je puber

Tips om het zo leuk mogelijk te houden met je puberende kind:

- Probeer altijd in gesprek te blijven met je puber, zodat je weet wat er in het koppie om gaat.
- Bedenk dat de discussie om wie er gelijk heeft een eindeloze strijd is. Dus 'choose your battles' en veer zo nu en dan mee om de rust te bewaren.
- Haal vrienden van jouw puberende kind in huis/tuin, zodat je weet met wie ze omgaan en schuif af en toe erbij aan om mee te kletsen en hun wereld te leren kennen.
- Vergeet niet hoe je zelf was als puber en bekijk het niet te serieus.
- Bedenk dat het een fase is en het dus weer verandert.
- Houd je puber goed in de gaten maar laat ze zelf ook hun eigen wereld hebben en heb vertrouwen.

Weet dat het bij de meeste pubers prima in orde komt en je achteraf waarschijnlijk samen hard kunt lachen om de meeste situaties!


1

deel deze tip

Tip 57 - Neem verantwoordelijkheid voor je eigen gevoel

Vertoond jouw kind ander gedrag?
Kinderen zijn een spiegel voor ons als ouder, hun gedrag laat zien hoe het met jou is.

Ben je boos en slik je dit steeds weg? Grote kans dat jouw kind boos gedrag gaat vertonen. Door verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen gevoel/emoties stopt dit (onbewuste) gedrag van je kind.


1

deel deze tip

Tip 58 - In gesprek willen met je puber

In gesprek willen met je puber:
Voor een puber is een 1 op 1 gesprek naast of tegenover elkaar vaak ongemakkelijk/confronterend. Een puber praat makkelijker met je als je wat aan het doen bent bv afwassen, autorijden.


1

deel deze tip

Tip 59 - De taal van huilen

De taal van huilen.

Wanneer een baby huilt hebben we als volwassene vaak de neiging om een kind te troosten zodat het zo snel mogelijk stopt met huilen. Het is een hele logische reactie want we zien huilen vaak als teken dat het niet goed gaat met het kind en of dat je als verzorger iets niet goed doet.

Huilen is echter de manier van communiceren voor een baby. Door te huilen vertelt het wat het kind wat het nodig heeft en het is ook de manier om zijn verhaal te vertellen.
De overgang van de baarmoeder naar de 'gewone wereld' is voor een kind vaak heel groot. Het kind krijgt veel nieuwe indrukken dit kan spanning met zich meebrengen. Het huilen kan helpen om de indrukken te verwerken en de spanning los te laten.

Dus mocht je baby huilen, kijk eerst of het iets is in de zin van honger, vermoeidheid, ongemak/pijn, schone luier, boertje etc. Mocht dit allemaal niet zo zijn en je de ruimte hebt om te luisteren, ga dan zitten hou je kind in je armen kijk naar je kind en luister zijn/haar verhaal.

In het boek “De taal van huilen” van Aletha Solter staat veel informatie die heel behulpzaam kan zijn om meer inzicht te krijgen in waarom kinderen huilen en tips hoe je hiermee om kunt gaan.


1

deel deze tip

Tip 60 - Een speelse oefening

Een speelse oefening om met kinderen (maar ook zéker leuk voor jongeren en volwassenen!) te doen, is het `Japans worstelen'. Het wordt o.a. ook gebruikt binnen de Rots en Water (weerbaarheids)training. Het doel van de oefening is om kinderen te leren om stevig te blijven staan, jezelf te gronden zonder jezelf op slot te zetten.

Hoe gaat de oefening:
Ga tegenover elkaar staan met de voeten op heupbreedte, knieën licht gebogen. Je voeten blijven daar stevig staan, alsof ze wortels hebben. Strek allebei je armen en handen uit naar voren en houd de handen nét niet tegen elkaar.

Je gaat nu proberen om de ander `uit zijn lood' te duwen door af en toe duwtjes te geven tegen de handen van de ander. De ander doet dat ook bij jou. Je probeert je voeten niet te verplaatsen, maar stevig te blijven staan.

Lukt het één van jullie om de ander toch van zijn plaats te krijgen (ook al is het maar een klein stapje met je voet) dan heb je een punt verdiend. Wie heeft het eerste vijf (of tien) punten? Dan heb je gewonnen en sta jij dus het stevigst.

Veel plezier!

Anoniem

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 61 - Kind spontaan onzinnelijk

Hoe ga je om met een kind wat spontaan onzinnelijk wordt.

1. Sluit een medisch probleem zoals obstipatie uit.
2. Leg juist geen aandacht op de vieze broek (wordt vooral niet boos)
3. Leg het kind rusig uit dat een vieze broek maken voor babies is en dat hij/zij nu groot is.
4. Laat het kind zelf de vieze kleding in de wasmachine gooien.
5. Waarschijnlijk is het een fase, vaaak naar aanleiding van een nieuwe gebeurtenis (zoals naar de basisschool gaan)
6. Houden de vise broeken langer dan een maand aan, neem contact op met een huisarts en vraag een doorverwijzing naar de poeppolie.

Sarajayne

1

deel deze tip

Tip 62 - Kinder hypnose

Kinder hypnose speelt geheel in op de wereld van kinderen en helpt vanuit daar! Prettig voor het kind

Car

1

deel deze tip

Tip 63 - Kinderhypnose is een aangename manier

Bij onverklaarbare buikpijn, angsten, slecht slapen, broekplassen, een kind wat gepest is wil je helpen. Kinderhypnose is dan aangename manier, zonder dat het kind het voelt als een aanklacht van een groot "probleem"

Car

1

deel deze tip

Tip 64 - omgaan met boosheid van je kind

Als je kind boosheid of frustratie laat zien als hij of zij 'de zin niet krijgt,' denken veel ouders dat we 'duidelijke grenzen moeten stellen en vooral niet toe moeten geven.'

Er bestaat nog een andere insteek. Je kind heeft altijd behoefte aan 3 dingen:
- informatie (uitleg)
- autonomie (iets mogen kiezen)
- het uiten van gevoel.

Dus in plaats van 'NEE zei ik toch' kun je nagaan of je info hebt gegeven, of je ze een keuze kunt aanbieden en of ze mogelijk iets moeten verwerken.

Dat laatste, het verwerken van gevoel, kan het beste bij jou als ouder. Dat is het veiligst. Dus dat betekent rustig blijven aankijken, luisteren, en compassie tonen tot het intense gevoel verdwijnt... het zal je verbazen hoeveel vreugde, coöperatie en rust er daarna naar boven komt.

Wil je meer weten? Zoek dan ook eens 'bewust ouderschap' op. Of luister naar 'the aware barenting podcast.'

Michelle

1

deel deze tip

Tip 65 - Boekentip: Draakje Vurig

Boekentip: Draakje Vurig van Josina Intrabartolo en Janneke van Olphen.

Een prentenboek om in gesprek te gaan met (hoog)gevoelige kinderen met een sterke wil die door hun enthousiasme overprikkeld raken en hun spanning door middel van driftbuien uiten.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 66 - Boekentip: Er was eens een zieltje

Boekentip: Er was eens een zieltje - Marie-Claire van der Bruggen

Dit bijzondere kinderboek gaat over een Zieltje dat voor de allereerste keer de reis naar de aarde gaat maken. Wat gaat daar allemaal aan vooraf en hoe is het voor een ziel om in een mensenlichaam geboren te worden en op aarde te leven.

En hoe ervaart een ziel het sterven oftewel de terugkeer naar Huis. Je wordt door het Zieltje meegenomen op haar grote avontuur en het is een wonderbaarlijke reis vol verrassingen


1

deel deze tip

Tip 67 - Boekentip: Het einde van de opvoeding

Het boek 'Het einde van de opvoeding' confronteert ouders met het fatale mechanisme om hun eigen jeugdproblemen te corrigeren in de opvoeding van hun kinderen, waarmee ze op een dieper niveau hun blokkades juist aan de volgende generatie overdragen.

Jan Geurtz laat met veel praktijkvoorbeelden en humor zien dat er een totaal andere manier van omgaan met kinderen mogelijk is, bevrijd van de drang tot opvoeden en controleren, en met veel meer ruimte voor liefde en openheid.


1

deel deze tip

Tip 68 - In relatie blijven met je kind

Ook in heftige conflictsituaties is het belangrijk relatiegebaren te blijven maken, dus bijvoorbeeld kook iets wat je kind lekker vindt zonder hier iets voor terug te verlangen, zo blijf jij uitstralen dat je van je kind houdt hoe moeilijk het soms is.


1

deel deze tip

Tip 69 - De automatische piloot

Een onhandige interactie komt vaak voort doordat je onbewust en impulsief reageert: de automatische piloot. Ga eens op onderzoek naar de automatische piloot, wat zijn die reactie (bijv. boos worden, terugtrekken, paniek raken bemoeien) en waardoor blijf je vast zitten in de automatische piloot. Deel deze info met elkaar en bekijk de overeenkomsten en verschillen. Geef aan aan welke neiging (automatische piloot) jij zou willen werken.

Anoniem

1

deel deze tip

Tip 70 - Boekentip: Het hooggevoelige kind met een sterke wil

Boekentip: Het hooggevoelige kind met een sterke wil

Dit is een goed boek als je een kind hebt wat zeer gevoelig is maar bij overprikkeling juist 'moeilijk' gedrag laat zien. Door dit gedrag denk je zelf (en niet in het minst ook vaak je omgeving) niet zo snel aan de enorme gevoeligheid die achter dit gedrag schuilt/ daar de oorzaak van is. Dit boek geeft veel herkenning en erkenning van dit gedrag en de gevoeligheid van het kind. Daarnaast geeft het inzicht in dit gedrag en handvatten hoe er anders mee om te gaan. Hierdoor kan een hoop frustratie, strijd en overprikkeling voorkomen worden.

Het boek geeft niet alleen tips hoe je anders met je kind kan omgaan, het geeft ook inzicht in welk gevoel en reactie dit gedrag bij jou als ouder oproept. Dit geeft erkenning voor jezelf als ouder. En doordat je je eigen reacties beter gaat begrijpen is het ook gemakkelijker om anders op je kind te reageren.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 71 - Samen een levenslijn maken

Soms vinden pubers het niet makkelijk om tegenover elkaar over minder fijne gebeurtenissen te praten.

 

Om actief bezig te zijn maak ik samen met hun een levenslijn met aan de ene kant positieve gebeurtenissen en aan de andere kant de minder mooie gebeurtenissen.

 

Ze mogen dan zowel aan de positieve als a de negatieve kant 3 of 4 gebeurtenissen uitkiezen waar ze dieper op in willen gaan.

 

Dat zorgt ervoor dat ze breder gaan kijken en dat ze het beter aankunnen om over de minder fijne ervaring te praten.



1

deel deze tip

Tip 72 - Boekentip: Dat is heel wat voor een kat

Geschreven door Judith Viorst
Een boek dat je tijdens het rouwen helpt. In het boek gaat men opzoek naar leuke dingen over de gestorven kat. Dit kan je na het lezen van dit boek samen met het verdrietige kind ook doen, zo samen een eigen boek vol herinneringen maken! Boekentip: Dat is heel wat voor een kat


1

deel deze tip

Tip 73 - Neutraal reageren op pubers

Als je met een puber praat over gevoelige dingen, probeer dan belangstellend te luisteren en zo neutraal mogelijk te reageren. Een puber vraagt zich in de meeste gevallen echt wel af, wat jij ervan gaat vinden, als hij/zij alles verteld heeft. Als je neutraal reageert, voelt dit veiliger. Dit nodigt uit tot meer vertellen, over dat wat lastig is.


1

deel deze tip

Tip 74 - Maak er geen verhoor van

Al heb je veel vragen aan je puber, probeer er geen verhoor van te maken.
In het algemeen krijg je daar vooral irritatie voor terug.
Bevestigend hmm-en en Hoe-vragen werken heel goed. Zoals: "Hmm, hoe was dat voor jou?"


1

deel deze tip


Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 76 - boekentip: Hoe voed ik mijn ouders op? Stine Jensen

Een grappig boek waarin allerlei opvoed-stijlen van ouders lekker overdreven worden en op de korrel genomen. Kinderen kunnen een test loslaten op hun ouders en per 'afwijking' opvoedtips lezen. Grappig om op een humoristische manier te horen hoe je kinderen tegen je aankijken en leuk om zo in gesprek te raken. De kunst is dan om zo veel mogelijk in de vragende modus te blijven (en niet te ontkennen/verdedigen), dan hoor je het meest en creëer je ook voor een volgend gesprek een basisgevoel bij je kinderen dat ze welkom zijn met hun ideeën/meningen. Boekentip: Hoe voed ik mijn ouders op?


1

deel deze tip

Tip 77 - boektip: De 5 talen van de liefde van kinderen - G Chapman

De 5 talen van de liefde van kinderen

Dit boekje gaat over hoe iedereen een eigen liefdestaal heeft. Kan bijvoorbeeld zijn: aandacht, of complimentjes, of samen dingen doen, of cadeautjes/attenties, of dingen voor de ander doen. Jouw taal is de voorkeursmanier waarop je je liefde uit, en ook de manier waarin je de liefde van je kind het makkelijkst oppikt. Het helpt je in de communicatie met je kind als je je eigen taal kent en die van je kind. Als je die van je kind kent, kun je bewuster zijn/haar liefdesemmertje vullen en ook beter verstaan hoe zij/hij jou liefde geeft. Overigens is dit idee ook zeer goed toepasbaar in je relatie met je partner, daarover gaat een ander boek van deze schrijver (de 5 talen van de liefde).


1

deel deze tip

Tip 78 - Boekentip: De kunst van ouderliefde

Een boekentip. Als je dit boek leest, denk je waarschijnlijk: "dat weet ik allemaal wel!" maar toch is het het beste boek dat ik gelezen heb over opvoeden. Het gaat over de basis en het belang van een warme relatie tussen ouder en kind. Hoe kan je je kind echt laten weten dat je het liefhebt.

De kunst van ouderliefde van Dr. Ross Campbell


1

deel deze tip

Tip 79 - Geweldige kinderen van autisme

Kinderen met Autisme. Vaak zijn we gericht op wat niet goed gaat, ook bij kinderen met autisme. Maar weet je dat kinderen met autisme goed zijn in feiten en details waarnemen? Ze een goed geheugen hebben en ook vaak goede puzzelaars zijn? Ze vaak harde werkers zijn, iets graag voor je doen, ze dingen goed willen doen en dat het vaak doorzetters zijn? Ze nemen verantwoordelijkheid, denken logisch en zijn niet makkelijk te beïnvloeden.
Het is zo belangrijk om ook te benoemen wat wel goed gaat en wat de sterke kanten zijn van een kind (en volwassene).


1

deel deze tip

Tip 80 - Voor jongeren: Een positief zelfbeeld krijgen

Heel wat jongeren hebben een negatief zelfbeeld en daardoor weinig zelfvertrouwen. Om hun identiteit breder te maken dan hun eigen beeld maak ik samen met hem/haar een bloem. Het hart van de bloem zijn zijzelf. Elk blaadje maak je er stuk voor stuk aan en is gevuld met stukjes van hunzelf. BV tot welke leeftijdsgroep ze horen, dat ze op school zitten (en welke vaardigheden daar voor nodig zijn), dat ze vrienden hebben of gamen (en welke eigenschappen daarvoor nodig zijn), dat ze bij een club horen etc tec. Belangrijk is om vooral door te vragen zodat eigenschappen en vaardigheden zichtbaarder worden.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 81 - Verbinden en hechten

In deze boekentip "Spelenderwijs verbinden en hechten" neemt de schrijfster je mee aan de hand van voorbeelden om te inspireren, motiveren en actief en met plezier de verbinding met je kind aan te gaan.


1

deel deze tip

Tip 82 - Kwaliteiten leren kennen

Geef je kind meer zelfvertrouwen door zijn kwaliteiten te leren kennen.
Laat je kind een collage maken over zichzelf. Dit is een oefening voor iets oudere kinderen, vanaf ongeveer 9 jaar. Geef je kind een groot vel papier, een stapel tijdschriften en vraag je kind een collage te maken. In de collage laat je kind zien waar hij goed in is en wat hij leuk vindt. Denk hierbij bijvoorbeeld aan interesses, hobby’s, favoriete muziek, familie en persoonskwaliteiten. Je kind kan de collage ook digitaal maken.

Geef je kind de tijd om de collage te maken, want sommige kinderen kunnen hier weken over doen. Wanneer de collage af is, vraag dan aan je kind om te vertellen wat hij/zij heeft opgeplakt en met welke reden. Vraag tot slot aan wie je kind de collage graag wil laten zien.


1

deel deze tip

Tip 83 - Anoniem interview

Pubers vragen zich vaker af wat nou eigenlijk normaal is voor hun leeftijd en hebben heel wat vragen over die leeftijd. Het is dan leuk om een soort van interview met ze te maken. Onderverdeeld in thema's bv vrienden, seksualiteit, ouders etc, met vragen die best pittig mogen zijn. Het interview wordt anoniem afgenomen dus er hoeft geen schaamte te zijn bij de geïnterviewde.


1

deel deze tip

Tip 84 - Boekentip tekeningen lezen

Tekeningen, beeldtaal van het onderbewuste - Gregg Furth

dit boek helpt je om de taal van tekeningen te leren lezen.


1

deel deze tip

Tip 85 - Cursus "Ik ben benieuwd naar jou!"

Wil je dat je kind zich door jou gezien voelt, gehoord en begrepen voelt? Als dat zo is, dan is de cursus "Ik ben benieuwd naar jou!" wellicht iets voor jou.
Deze cursus verstrekt een goed band tussen jou en je kind. Dit vormt tevens de basis voor een gezonde en positieve ontwikkeling.
Persoonlijke doelen kunnen zijn: * het vergroten van het zelfvertrouwen van je kind * het voorkomen van conflicten * meer plezier hebben met elkaar * uiten van gevoelens op een 'helpende' manier * meer zelfvertrouwen ontwikkelen bij het opvoeden van je kind.
De cursus bestaat uit vier avonden of dagdelen. Je leert vier praktische stappen die je thuis direct toe kunt passen.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 86 - Blijf altijd in contact met je tiener

Vanaf een jaar of 12 accepteert je tiener het niet meer om iemand blindelings te gehoorzamen, ook jou als ouder niet. Wat er gebeurt is dat je kind zelf gaat nadenken over wat het beste of het eerlijkste is. Het hangt dus niet meer alleen af van gedragsregels, beloningen of jouw oordeel.
Iemand van 14 jaar of ouder redeneert vaak zo: iets is goed omdat het goed is voor de groep. Of groter: omdat het goed is voor de maatschappij. Een voorbeeld: we hebben met elkaar afgesproken dat je betaalt voor goederen van een ander, dus Stelen mag niet/nooit.
Die tiener van jou vindt jou echt wel de beste vader of moeder van de wereld. Alleen ontdekt hij/zij dat de wereld groter is dan dat hij altijd dacht. En hij heeft tijd nodig om zich in deze wereld staande te leren houden.
BLIJF ALTIJD IN CONTACT MET JE TIENER. Spreek met elkaar, discussier met elkaar. Doe dat meer en meer op basis van gelijkwaardigheid en geeft je tiener de ruimte om zijn eigen ideeën te verwoorden. Hoe gek je ze misschien ook vindt. Misschien zul je verrast worden, want tieners zijn bovengemiddeld creatief.


1

deel deze tip

Tip 87 - Leer je tiener vliegen

Leer je tiener vliegen. Leer ze uitvliegen maar blijf ze geïnteresseerd volgen. Wij moeten onze kinderen ruimte leren geven. Als ze klein zijn, bepaal je alles, maar later kom je in een rol als adviseur. Positieve interesse tonen in waar ze mee bezig zijn is essentieel. Focus op het positieve en bemoedig je kinderen ermee. Als ze tiener zijn, zit het nog allemaal niet in de juiste verhouding. Maar het zijn ook zulke leukerdjes!!


1

deel deze tip

Tip 88 - 'Dat begrijp ik'

Als je kind iets zegt, zeggen we nogal snel 'nee, dat is niet waar' of 'je moet het zo bekijken', of 'ja, maar ...'.
Een kind of jongere in ontwikkeling is zoekende. Dus hij of zij zal inderdaad veel vragen stellen of opmerkingen geven, waar je bovenstaande antwoorden terecht op kan geven.

Toch is dit op dat moment niet wat het kind nodig heeft. Op dat moment is het belangrijk dat het kind het gevoel krijgt gehoord en gezien te worden. Door een 'nee' of een 'ja maar' gebeurt dit niet. Je kan dus beter even op je tanden bijten en zeggen 'Dat begrijp ik', of 'Oh leuk dat ja dat zo ziet. Leg het me eens uit.'

Succes ermee!

Sylvia

1

deel deze tip

Tip 89 - Verdiep je in de leefwereld van jouw tiener

Jouw tiener groeit op in een andere belevingswereld dan jij bent opgegroeid. Hoe ga jij het gesprek met jouw tiener aan? Met een open houding of houd jij je het liefst vast aan jouw eigen referentiekaders?\

Een open houding geeft verbinding, luister naar het verhaal van jouw tiener, hij of zij heeft een goed en boeiend verhaal te vertellen, over zijn/haar dagelijks leven als jij oprechte interesse hebt. Het is de moeite waard om naar te luisteren.

Als je dit met een open hart ontvangt en je verwondert over hem/haar dan vind er echte ontmoeting plaats.


1

deel deze tip

Tip 90 - waar ga ik op letten?

Een puber nodigt je de hele dag uit om opmerkingen te leveren. Hij/zij laat alles slingeren, vergeet belangrijke zaken, heeft andere prioriteiten dan hoe leef ik prettig samen met mijn ouders en andere broers zussen.
Probeer als ouders je op 3 topics te richten. Bijv telefoon gedrag, huiswerk en op tijd naar bed. De overige dingen zoals jas op hangen, normaal zitten, douchen te laten. Geen opmerkingen. Hierdoor hou je het gezellig, je levert niet alleen maar commentaar maar je komt wel terug op de topics die jij als ouder belangrijk vindt zodat je zelf ook een fijn gesprek kan hebben met je puber. En je puber heeft niet het idee dat hij/zij niets goed doet.

Anoniem

1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 91 - Luisteren

Vaak willen we onze kinderen iets leren of uitleggen en dan zijn wij degene die praten. Dat is zeker belangrijk maar net zo belangrijk is het om naar je kind te luisteren en vragen te gaan stellen, die jouw kind helpen iets te vertellen.
Als je er regelmatig de tijd voor neemt naar je kind en haar/zijn ervaringen te luisteren, zal je kind meer vertellen en als ouder weet je beter wat in jouw kind omgaat.

Dagmar

1

deel deze tip

Tip 92 - Voorbeeld zijn

Het is niet altijd makkelijk maar als je van jouw kind graag een bepaald gedrag wilt zien, is het belangrijk dat je als ouder precies dit gedrag ook zelf vertoond. Alleen dan ben je geloofwaardig en is het makkelijk voor jouw kind om je als rolmodel/voorbeeld te accepteren.

Dagmar

1

deel deze tip

Tip 93 - Kinderen doen niet wat je zegt.....

Kinderen doen wat je doet.
Oftewel, wees consequent en geef het goede voorbeeld.


1

deel deze tip

Tip 94 - Speltherapie

Speltherapie is een vorm van psychotherapie die speciaal voor kinderen is ontwikkeld. Waarom spel als therapie? Spel is voor kinderen dé manier om de wereld te ontdekken, om gevoelens te (leren) uiten en deze te verwerken. Spelen hoort bij het kind.
Spel is de taal van het kind en heeft een krachtige communicatieve waarde. Speltherapie biedt uitkomst aan een kind dat vastgelopen is.
In het spel kan het kind zijn opgedane ervaringen me de bijbehorende gevoelens uitspelen, verwerken en nieuwe ervaringen opdoen. Ook kan het experimenteren met nieuw gedrag. Speltherapie is geschikt voor kinderen tussen de 3 en 12 jaar.


1

deel deze tip

Tip 95 - Beelden en Symbolen

Beelden en Symbolen zijn een even natuurlijk manier voor het uiten van gedachten en gevoelens als woorden. Lang voordat een mens woorden heeft, slaat hij zijn ervaringen op in betekenisvolle beelden. Via beelden of metaforen wordt men zich vaak beter bewust van allerlei gedachten en gevoelens die daarvoor halfbewust waren. De vaak onbewuste stemmingen en gevoelens worden bij Symbooldrama, gesymboliseerd. Bovendien is er sprake van een wisselwerking: Beelden leiden tot woorden die op hun beurt weer een andere betekenis kunnen geven. Beelden blijven ook langer in onze gedachten hangen en hebben een breder effect.
Symbooldrama is geschikt voor kinderen, tieners en volwassenen.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 96 - Soms zit ik met m'n handen in het haar!

Opvoeden kan een hele uitdaging zijn.
We krijgen spiegeltjes voorgehouden en krijgen soms met situaties te maken waar we als ouders misschien niet altijd goed op reageren of juist anders op zouden willen reageren.
Merk jij als ouder dat je hier tegen aan loopt en dat je graag ander gedrag zou willen laten zien van jezelf. Neem dan contact op voor een vrijblijvend kennismakings gesprek.


Floor

1

deel deze tip

Tip 97 - Soms heb je jezelf even niet in de hand

Herken je het dat je je geduld verliest en je je gedraagt naar je kind zoals je niet zou willen? Maar je hebt jezelf even niet in de hand. Dit zijn de momenten dat het gedrag van jouw kind een oud gevoel in jou oproept. Je oerbrein neemt het even over, en jij bent niet in staat om nog creatief of pedagogisch te reageren. Het beste wat je op dat moment kan doen, is even een time out (voor jezelf) te nemen: weg te lopen uit de situatie en weer kalmeren. En daarna kun je gaan onderzoeken (bijv bij een therapeut) wat het is in het gedrag van jouw kind, dat je zo raakt. Het is een mooie richtingaanwijzer naar ongeuit verdriet of boosheid uit je kindertijd.

Wieteke

1

deel deze tip

Tip 98 - complimentenspel

t
Vaak hoor ik dat ouders het lastig vinden om de sfeer bij te draaien of daar invloed op te hebben, op de sfeer in huis. Mijn tip, doe het complimentenspel, dit kan door middel van woorden maar ook met kaartjes.
Je kunt er een complimenten boom van maken waar iedereen iets leuks of moois zegt over de ander, hang het kaartje bij je eigen foto.
Op deze manier kan je invloed hebben op de sfeer thuis, Het draagt bij, dat er minder irritaties zijn en hierdoor meer ruimte en rust ontstaat.
Daarnaast vergroot je het zelfbeeld en zelfvertrouwen van het kind maar ook jezelf.

floor

1

deel deze tip

Tip 99 - Boekentip voor onbegrepen lichamelijke klachten en stress

De Ik fabriek van Carla Wensen geeft heel veel bruikbare tips om kinderen tussen 8-12 jaar uit te leggen hoe bepaalde stressklachten lichamelijke gevolgen hebben (bijv buikpijn). Zij legt uit hoe je Ik -kracht kan toenemen. Het zijn heel leuke oefeningen; bijv als een kind zich niet veilig voelt in zijn lijf(welke massage dan helpt) of als het kind niet zoveel durft. Zij legt veel uit over gevoelens en wat ze kunnen betekenen voor het kind. Hele leuke praktische tips


1

deel deze tip

Tip 100 - Mijn kind heeft het lastig bij zijn vader en diens gezin

Moeder en zoon (17 jaar) hadden het gezellig. Echter bij zijn vader had haar zoon het lastiger. Het bonusgezin wilde dat hij volwaardig onderdeel werd van dat gezin, probeerden dit af te dwingen. Ook als hij bij zijn moeder was werd er verwacht dat hij alsmaar reageerde op alles wat er in de familie-app aan vaders kant gebeurde. Dat vond hij lastig. Hij voelde zoveel druk, dat hij ook niet op z’n gemak was in het bonusgezin bij vader, wist zich vaak geen houding te geven. Dan voelde hij de blikken van de overige gezinsleden.

Maatregel vader
Bij wijze van opvoedingsmaatregel had vader de scooter van zijn zoon tijdelijk verruild voor een fiets (voor school). Binnen een bepaalde tijd moest hij voldoen aan “een onderdeel worden van het stiefgezin” dan zou hij de scooter terugkrijgen. De arme jongen voelde zich nog meer gedwongen en voelde nog meer druk. Dat is geen manier om een onderdeel van het gezin te kunnen zijn. Je moet je eerst thuis voelen, toch?

Zoon werd ook stil bij moeder
Het viel zijn moeder op dat hij erg stil was de laatste tijd. Ze begreep het wel, zijn scooter was ingenomen door vader om hem te dwingen meer contact te maken met het stiefgezin. Moeder wilde zich niet bemoeien met de zaak, maar ze zag haar zoon lijden. Ze voelde zich schuldig omdat ze hem in de steek liet.

Deze vader stak energie in zijn zoon
Sommige vaders geven hun zoon op in dit soort situaties. Dat deed deze vader niet, dat is op zichzelf positief. Maar de uitwerking was niet best. Moeder en zoon zagen alleen het negatieve effect (straf). Het was naast een straf echter ook bedoeld als een manier om dee zoon te betrekken bij het samengesteld gezin. Vader wilde een goed contact met zijn zoon en tussen het samengesteld gezin en zijn zoon. En daar kun je niet op tegen zijn! Zoiets laat zich echter niet dwingen.

Straffen werkt zelden goed
Jonge kinderen kun je vaak nog wel disciplineren met straf, maar meestal is het beter om te belonen. Vaak kan men echter niks beters bedenken dan straf. Bij een jongen van 17 jaar loop je het risico dat je hem kwijtraakt. Er zijn ook jongere kinderen die niet meer naar hun vader willen in dergelijke situaties.

Hoe zoiets aankaarten
Moeder wilde het aankaarten bij vader, maar wist niet hoe. Door de wens van vader positief te etiketteren (wens om goed contact te hebben) zorg je ervoor dat hij zich minder bekritiseerd voelt en heb je een kans om verandering te bewerkstelligen. Samen met moeder heb ik enkele korte rollenspelletjes gedaan waardoor zij het gesprek met vader durfde aan te gaan.



1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 101 - Alles wat je nodig hebt is in je

Uit: "Opvoeden met Lao Tse"

Als je de zin van jouw leven
aan je kinderen probeert te ontlenen,
zal je leven zinloos zijn.
Als je jouw succces
aan het succes van je kinderen afmeet,
zul je altijd mislukken.

Je kinderen zijn niet op de wereld gekomen
om jouw leven compleet te maken.
Ze zijn geboren om zelf compleet te worden.
Als je je blik naar binnen richt en ontdekt
dat alles wat je nodig heb in je is,
zul je vrijheid vinden.

Zolang je van mening bent
dat er iets aan je leven ontbreekt,
bestaat het gevaar
dat je je kinderen gebruikt
om die leegte te vullen.
Dat is een last
die je kinderen onmogelijk kunnen dragen.

Zoek je misschien bij hen iets
wat je beter bij jezelf kunt zoeken?

Jolanda

1

deel deze tip

Tip 102 - De teugels aantrekken

“Niet alleen van zijn onrust moet men af en toe de teugels strak aantrekken, zodat ze niet gaat steigeren en als een op hol geslagen paard* een verwoestende tocht door het hele wezen begint, ook zijn treurigheid moet men indammen, anders stijgt ze met ieder ogenblik als een wassend water en overstroomt tenslotte de zo moeizaam bebouwde velden (van de ziel). Men moet er naar streven, niet langer elke stemming (lees elke emotie) volledig in zich te laten uitleven. Men behoeft zijn onrust en treurigheid niet te verstoppen, men moet ze dragen en verdragen………”

Uit: "De nagelaten geschriften" van Etty Hillesum 1941-1943


Jolanda

1

deel deze tip

Tip 103 - Kinderhypnose

Kinderhypnose

Wist u dat kinderen tot een jaar of 7 in een permanente staat van hypnose verkeren? Hierdoor nemen ze feitelijk alle suggesties voor waar aan. Ook nemen ze vaak onbewust de problemen van ouders over, zoals angsten, allergieën, etc.

Gelukkig kunnen verkeerde suggesties of problemen ook weer makkelijk gedeprogrammeerd worden m.b.v. hypnose. Kinderhypnose, ook wel medische hypnose genoemd, wordt dagelijks toegepast in meer dan 70 ziekenhuizen in Nederland. Vooral bij kinderen met onverklaarbare buikpijnklachten. Er is een prachtige documentaire over gemaakt door de NPO genaamd "Hypnose op recept" deze kan je gemakkelijk online vinden.

Kinderhypnose is een snelle methode om veel problemen snel en effectief op te lossen. Variërend van angsten/fobieën, buikpijnklachten, allergieën, etc.

Heeft u kind ook klachten en kunt u geen oplossing vinden? Neem dan contact met mij.


1

deel deze tip

Tip 104 - Het gedrag van je kind als spiegel zien

In het contact met je kinderen, een van de intiemste relaties die je hebt, kan er oud zeer worden getriggerd bij jou als ouder. De hechtingsrelatie die jij met jou ouder hebt opgebouwd, zet je nu voort met je eigen kinderen. Soms is dit pijnlijk, loopt het contact daarom stroef of laat je kind gedrag zien, wat voor jou moeilijk is om mee om te gaan. Het kan helpen bij jezelf te gaan kijken wat er nog geheeld moet worden, wat nog om aandacht vraagt. Wat wij opruimen, hoeven onze kinderen niet meer te dragen. Wat wij bewust maken bij onszelf, heeft geen onbewuste invloed meer op onze relatie met onze kinderen.

Wieteke

1

deel deze tip

Tip 105 - Waar maak je wel/geen punt van ?

De kinderen klagen soms steen en been: mijn stiefvader is zo streng. Of: mijn stiefmoeder kan zo zeuren. Stief- of bonusouders zijn vaak strenger voor hun bonuskinderen dan voor de eigen kinderen. Soms ook zijn ze strenger voor hun eigen kinderen (vinden ze zelf) dan voor hun bonuskinderen, om toch vooral de boel in evenwicht te houden…..

Goede bedoelingen
Eigenlijk bijna altijd doet men enorm z’n best, heeft men goede bedoelingen met dat strenge gedrag. Maar soms zijn de verwachtingen echt te hoog, wat nóg vaker voorkomt bij mensen die geen eigen kinderen hebben. Ik heb hier een greep uit de hoge, soms niet realistische eisen van stiefouders die ik allemaal ben tegen gekomen in de jaren als stiefgezincoach. De stiefkinderen moeten

- rechtop zitten met eten
- (de jongetjes) ineens zittend gaan plassen
- hun tanden minstens 3 minuten poetsen
- met mes en vork eten en mag alleen vork links en mes rechts
- handen wassen voor het eten (ook als er geen corona heerst)

Als men het gewend is is er allemaal niks mis mee
Eten met mes en vork, handen wassen en verzorging van je gebit en als je je kinderen en bonuskinderen dit wil leren zitten daar meestal alleen goede bedoelingen bij. Met de keuze om zittend te lassen plassen en rechtop zitten met eten is ook prima, maar daar zal al snel gevonden worden dat stiefouder zich met dingen bemoeit. Het gaat vooral om de ouders die dit soort keuzes maken. Als jij dat aan jouw kinderen wilt leren is daar niks op tegen. Integendeel, daar zitten heel grote voordelen aan.

Muggenzifterij
Als jouw ouders je geleerd hebben dat je als jongetje staande kunt plassen en nu (omdat de anderen natte billen krijgen) ineens zittend moet plassen…… Dan is toch vreemd. Het is verwarrend voor zo’n kind. Men zal het ervaren als muggenzifterij. Maar als de eigen ouders hier nooit een probleem van maakten, kun je als stiefouder hierop beter niet corrigeren. Tenslotte gaan de eigen ouders hierover. Tanden poetsen en handen wassen zijn natuurlijk belangrijk, maar voor sommigen toch nog belangrijker dan voor anderen. Daarom moet dit via de eigen ouder lopen.

Choose your battles
De corrigerende stiefouder die een punt maakt van het handen wassen, terwijl de eigen ouder hier niet veel belang aan geeft, komt in grote problemen. Het gaat om hygiëne, maar het kind ervaart het als “vitten” (en misschien de ouder ook). Via de natuurlijke ouder regelen en lukt dat niet: “choose your battles”.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 106 - Jouw kind helpen bij moeilijke gevoelens

Als ouder zie je waarschijnlijk het liefste en blij gezicht bij jouw kind. Soms echter worstelt jouw kind met minder fijne emoties zoals boosheid, angst of verdriet. Als ouder kan je de neiging hebben om jouw kind snel weg te willen krijgen bij dat nare gevoel, door bijvoorbeeld het kind erop te wijzen dat het probleem eigenlijk best mee valt of de focus te verleggen naar iets wat wel goed gaat. Vaak heeft dit als effect dat het kind zich niet begrepen voelt. En voelt het zich nog slechter.
Wat beter helpt is juist het lastige gevoel even te benoemen. Dan voelt het kind zich gehoord en het geeft al wat rust dat het gevoel een naam heeft gekregen.

Rianne

1

deel deze tip

Tip 107 - Verschillende visies op tranen

Aanstellerij was het volgens de vriendin van vader. Als zijn dochter van 13 jaar haar zin niet kreeg, als ze een tegenvaller had, als ze ruzie met een vriendin had… altijd weer die tranen. Vader trapte erin, vond stiefmoeder. Haar vader zag dat anders.

Afstand of juist iemand goed kennen?
Een buitenstaander ziet vanwege de afstand vaak meer dan de betreffende ouder. Zij zag precies hoe dochter haar vader bespeelde om haar zin te krijgen.
Hoewel vader zijn vriendin een zachtaardig persoon vond, zag hij jaloezie bij haar, zeker als het om zijn dochter ging. Zij was erg kritisch over alles wat zijn dochter deed. Niets kon zij goed doen. Was ze aardig voor haar vader, dan reageerde vriendin jaloers dat het pure manipulatie was, was dochter in tranen dan waren het neptranen volgens zijn vriendin. , Hij kende zijn dochter echt heel anders. Zij was altijd al buitengewoon gevoelig, had veel last gehad van de scheiding. Maar soms verschool ze zich achter een pubermasker.

Ik heb gelijk!
Volgens de vriendin van vader waren er zelden echte tranen zichtbaar. Vader zag juist puur verdriet bij zijn dochter en vond zijn vriendin jaloers omdat hij daar ook gevoelig op reageerde naar zijn dochter. Vader en zijn vriendin kwamen bij mij om te horen wie er gelijk had. Natuurlijk kan ik geen uitspraak doen wie er gelijk heeft: ik ben geen rechter. Men bleef maar aan het touwtrekken om het gelijk, maar daar kwam de oplossing niet dichterbij. En wie zal het zeggen wie er gelijk had. De ene keer waarschijnlijk vader, de andere keer misschien ook wel diens vriendin.

Mijn visie
Ik had een andere visie. Kinderen zijn geen heilige boontjes en kunnen wel degelijk manipuleren. En het is wel handig als je daar als ouder niet steeds intrapt. Anderzijds zijn kinderen soms verdrietig en voelen ouders dat heel goed aan, ook al kunnen ze er niet precies de vinger op leggen. Maar in dit geval was ik de buitenstaander als het ging om het gelijk van vader en dat van de vriendin: allebei bewijzen leveren maakte dat ze ruzie kregen, terwijl men het eigenlijk wilde oplossen.

De oplossing
Niet ieder aan een kant van het touw trekken maar samen overleggen wat het in dit ene geval zou kunnen zijn, zodat je daar een gezamenlijk beleid op kunt voeren. Het is plezieriger EN effectiever. Desnoods een verkeerde aanname doen op grond waarvan je een maatregel neemt is beter, dan blijven ruziën over het grote gelijk. Vaak is niet de júiste oplossing de beste maatregel, maar de oplossing die rust geeft binnen het gezin. Soms zie je achteraf pas hoe het probleem in elkaar stak.


1

deel deze tip

Tip 108 - ADD


Volwassenen. pubers en kinderen die te maken hebben met de gevolgn van ADD hebben geleden onder een hoop pijn. De emotionele beleving ervan wordt overspoeld met o.a. schaamte en vernedering.
Je kan vergeten zijn wat je goede kanten zijn.Je kunt opgesloten zitten in een soort hardnekkig vasthoudend patroon,waarbij alle theorie, behoorlijk veel veerkrachten inventiviteit ervoor moeten zorgen dat je je hoofd boven water houdt.
Echter daarnaast heb je een fantastisch voorstellingsvermogen, je kunt denken in het groot en grote dromen dromen. Een toevallige ontmoeting kunje doen uitlopen op een geweldige avond uit.
1. Voel je niet meer schuldig over het feit dat je bezigheden zoekt met een grote mate van stimulatie. Begrijp dat je juist wordt aangetrokken tot sterk stimulerende situaties. Probeer ze alleen verstandig uit te zoeken en lig niet meer wakker over de "verkeerde" keuzen.
2. Luister naar de feedback van betrouwbare anderen.
3. Overweeg om bij een supportgroep te gaan, of er zelf eentje op te richten.
4. Voel je niet gebonden door conventionele carrière of conventionele manieren van omgaan met alles. Geef jezelf toestemming om jezelf te zijn. Stop met jezelf wijs te maken, dat je moet zijn zoals je altijd dacht dat je zou moeten zijn, dus bijvoorbeeld het georganiseerde staflid.
5. Laat jezelf zijn zoals je bent.


1

deel deze tip

Tip 109 - Eten in een samengesteld gezin

Alle kinderen houden van pannenkoeken. Daarom dacht de vriendin van vader: succes verzekerd. Maar helaas, de kinderen hoefden ze niet. Een klein hapje scheurden ze ervan af, en de rest lieten ze liggen. Ook al mochten ze kiezen wat ze op de pannenkoek wilden….. Was er iets mis met een van de ingrediënten?

Eten in een samengesteld gezin
Iedereen heeft zo zijn eigen gewoontes. In de ene gezinscultuur wordt er altijd op dezelfde tijd gegeten, of altijd met vork en mes. Niemand mag opstaan voor iedereen klaar is met eten. De ingeslepen gewoontes beïnvloeden de gezelligheid behoorlijk. Bv als jij bent opgevoed maar de kinderen van je partner smakken en likken zelfs hun bord af. En wat denk je van tieners die winden en boeren laten tijdens het eten?

Stilte
Bij sommige gezinnen is er altijd zo’n gespannen sfeer, en eet men in stilte. Soms probeert men de spanning te doorbreken (men vraagt iets aan elkaars kinderen) maar vaak lukt dat niet. Een kort antwoord en de stilte is weer terug.

Complexe situatie
Voor kleine kinderen is een scheiding van ouders al zeer ingewikkeld. Als er daarna een nieuwe partij in het geding komt, snappen ze helemaal niet wat er gebeurt. Maar zij voelen veel. Waren papa en mama eerst samen, nadat papa wegging en alleen woonde heeft hij nu een ander….. Wat moet die vreemde mevrouw hier? Is zij een vervanger van mama?

Loyaliteit
Kinderen kunnen moeilijk hun loyaliteit tonen aan hun ouders. Als ze de pannenkoeken van deze mevrouw lekker vinden, zijn ze dan niet dis-loyaal aan mama? Wijzen ze hun mama dan af? Het is soms niet alleen loyaliteit, maar soms ook de hoop dat papa en mama weer terug bij elkaar komen. Want voor kinderen is een scheiding altijd verdrietig. Kortom: in die kleine koppies speelt zich heel wat af.

Gevolgen loyaliteit
Als kinderen last hebben van hun loyaliteit aan hun andere ouder, dan zijn zij geneigd “te gaan zorgen voor” papa of mama. Uit medelijden met papa (of mama) offeren ze zichzelf op. Logisch dat dit niet goed is voor hun ontwikkeling.
Een kind moet in de eerste plaats kind kunnen zijn: onbekommerd en onbezorgd. Bij echtscheidingen is dat vaak niet het geval.


1

deel deze tip

Tip 110 - Teken je gesprek

'Teken je gesprek' is een effectieve methode om meer inzicht te krijgen in je eigen gedrag en de invloed die het heeft op een anders. Zeer geschikt voor kinderen en ouders.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 111 - Boekentip

Ross Campbell is een van mijn favoriete schrijvers
Het boek: Omgaan met tieners (een kunst apart) is een aanrader.


1

deel deze tip

Tip 112 - Ik hoef geen opvoeder, geen moeder te zijn….

Als je een relatie aangaat met iemand die kinderen heeft wordt je geen moeder (of vader). Je wordt niet automatisch de opvoeder, maar je bent erbij betrokken. Omdat je er nooit vanuit kunt gaan dat je hetzelfde leven zult leiden alsof er geen kinderen zijn, kun je daar veel last van hebben. Zeker als jouw partner (en de omgeving) je hierin niet begrijpt.

Kinderen
Mensen die hierin verzeild raken beseffen vaak niet hoe lastig het is om met iemand te wonen die al kinderen heeft. Voor alleenstaande mannen geldt dat eveneens, maar van vrouwen wordt automatisch vaak meer verwacht, ook door de buitenwereld. En bovendien zijn vrouwen vaak meer thuis. En zonder iemand tekort te willen doen (of te discrimineren op gender): veel mannen hebben minder last van “gedoe” met kinderen.

Gevoelens en gedachten
De meeste vrouwen zijn gevoeliger voor hun eigen gevoelens en gedachten: ik hou niet zoveel van zijn kinderen als die van mij (foei, dat is slecht!). Ik vind zijn kinderen niet leuk, dat mág toch niet?! Veel mannen hebben minder last van dat soort gedachte, hoewel ook dat voor komt.

Eerlijk over gevoelens zijn
Het valt niet mee om hier eerlijk over te zijn, wel tegenover jezelf misschien, maar niet tegenover je partner. Toch moet je daar eerlijk over kunnen praten. Soms moet je er zelf voor zorgen dat je je minder stoort (bv. een eigen ruimte creëren) , soms kan je partner je helpen, soms zullen zélfs de kinderen wat moeten inbinden (bv. hun rotzooi opruimen).

De relatie met de kinderen
Sommige mensen denken te kunnen volstaan met een relatie met de partner zónder een relatie aan te gaan met de kinderen. Dat is echter onmogelijk. Je dient je altijd te verhouden tot degenen die in hetzelfde huis wonen, die deelnemen aan het huishouden. De kinderen wonen daar ook, net als jij. Als je in één huis woont, zul je met elkaar moeten omgaan, liefst een beetje aardig.

Een investering voor de toekomst
Wanneer kinderen zich slecht gedragen zich is het logisch dat wordt ingegrepen. Maar verwacht nooit van een kind dat dit in jou investeert. Als volwassene ben jij degene die aan zet is: JIJ móet investeren in de kinderen van je partner. Het kan dus nooit zo zijn dat je ieder een eigen leven hebt: de partner met zijn kind en jij met alleen de partner. Dat vraagt in het begin om investeren, later wordt je daarvoor hopelijk beloond. Lukt dat niet , dan is de relatie gedoemd te mislukken.


1

deel deze tip

Tip 113 - De stiefouder kan het beter dan ik...

Sommige ouders vinden het lastig om kinderen op te voeden, bv. de vader die vaak afwezig was tijdens het huwelijk, vindt het soms (bijna) vanzelfsprekend dat zijn nieuwe vriendin de opvoeding regelt. Soms heeft de stiefouder meer vat op de kinderen. Bv. als je een moeder bent die nogal snel heftig reageert, terwijl stiefvader langer rustig kan blijven. Deze moeder kan soms (in haar geneigdheid tot boze reacties) óver-reageren, terwijl de stiefvader de kinderen rustig uitlegt waarom het ene móet en het andere juist niet mág.
Ook andersom kan dat zo zijn. Bv. de nieuwe vriendin van vader, die zoveel beter is in het knutselen met de kleintjes, dan de eigen vader. Dit zijn stereotypen, het kan andersom ook waar zijn, maar voor de herkenbaarheid schrijf ik liever in stereotypen.

Als een nieuwe partner dat soort kwaliteiten heeft, dat maakt het ouderschap voor de andere ouder vaak iets eenvoudiger. Een stiefouder die goed aan kan sluiten bij wat jouw kind nodig heeft is bijzonder prettig, en geeft jou zo af en toe wat ademruimte.
Wanneer echter deze nieuwe partner de opvoeding blijkt over te nemen pikken de kinderen dat meestal niet, en uiteindelijk accepteer ook jij als ouder dat uiteindelijk niet.
In het begin reageren de kinderen vaak nog welwillend op de nieuwe partner, zeker als ze zien dat hun eigen ouder overbelast is. Zij zijn blij dat mama of papa gesteund wordt. Maar als ze zien dat hun ouder herstelt dan gaan zich afzetten tegen de stiefouder en willen dat hun ouder de leiding weer op zich neemt.
De oorspronkelijke kracht van de stiefouder (aansluiten bij behoeften van de kinderen) wordt gezien als bemoeizucht. De kinderen verdragen de regels van de stiefouder steeds minder vertonen steeds vaker oppositioneel gedrag. Ook behandelen ze vaak hun eigen ouder steeds minder met respect. Deze ouder wordt (hoe goed bedoeld ook) eigenlijk min of meer buitenspel gezet door de stiefouder. Kinderen spelen daar op in.

En tijden veranderen: tegenwoordig noemen kinderen hun moeder soms “k*wijf” zonder te beseffen wat ze daadwerkelijk zeggen. Of je dat wel of niet accepteert is één, maar in elk geval dienen ze jouw autoriteit als ouder te respecteren. Jij bent de autoriteit en de stiefouder mag daarin ondersteunen. De stiefouder mag niet zo maar de opvoeding ter hand nemen.


1

deel deze tip

Tip 114 - De kunst van ouderliefde

Lees het boek: de kunst van ouderliefde waarin heel mooi staat beschreven hoe je jou liefde kunt laten voelen door je kind. Met daarnaast nog veel andere goede info.
Schrijver: Rebecca Campbell


1

deel deze tip

Tip 115 - Ouder en Kind

Wees de ouder die je zelf nodig had toen je jong was


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 116 - Communicatiemissers en andere fouten

Stiefouders uit vroegere tijden, communicatiemissers en andere fouten

Door iedere ouder worden soms fouten gemaakt. Maar in een samengesteld gezin vaker en is het ook lastiger om een fout te herstellen. Dit komt o.a. ook door het gebrek aan loyaliteit tussen kind en stiefouder. Regelmatig hoor ik dat volwassen kinderen dat het lastig gevonden hebben, om op te groeien met een bonus-/stiefouder. Kinderen zijn niet persé dankbaar aan de eigen ouders, en nog minder aan de stiefouder.

Vroeger werd er gehandeld, en veel minder overlegd. Sowieso was er altijd al minder overleg, maar zeker met kinderen was er nauwelijks overleg. Ouders namen besluiten zonder hun kinderen erin te betrekken. Er kwam gewoon “een nieuwe papa of mama” als de eigen papa of mama was overleden. Men dacht niet over na wat dit voor de kinderen betekende. Er wordt tegenwoordig meer gescheiden, dus er is vaker een stiefpapa of stiefmama in huis

Vrouwen hadden een man nodig om het gezin te voorzien van inkomen en mannen hadden een vrouw nodig voor het bestieren van het huishouden. Dat is nu ouderwets, maar toen was het volkomen normaal. Er werd niet nagedacht over de positie van een overleden ouder, en hoe dat voor het kind was. Ik heb wel eens (kort door de bocht) horen zeggen: “wie ze eten geeft, die hééft ze gewoon”.

Soms werden (ook nu nog wel eens) gezegd hun kamer af te staan aan een kind van de nieuwe partner. Zij vinden dat hen wat “afgepakt” is. Of kinderen die de familie van hun overleden vader of moeder niet meer zien, kinderen die zich “geamputeerd” voelen.

Zeker vroeger waren er nauwelijks scheidingen en was het gewoon dat kinderen in een “normaal” kerngezin woonden. Met een papa en een mama. Voor een kind was het niet eenvoudig om steeds uit te moeten leggen tegen de buitenwereld dat die vrouw die op school op hen wachtte, niet de moeder was, of dat de man die thuis de band plakte, niet je vader was. Ook nu vragen kinderen nog wel eens “mag ik mama/papa tegen jou zeggen?” Gewoon om van het gedonder af te zijn om steeds te moeten uitleggen hoe het zit.

Tegenwoordig is men gelukkig meer van de afspraken: er is overleg over de manier van aanspreken van elkaar. Ook dat helpt niet altijd voldoende. Ik hoor wel eens dat een kind zegt dat het de vriendin van papa “bonusmoeder” moet noemen, terwijl hij haar niet mag. Voor hem zou “stiefmoeder” passender zijn. En soms wordt er gesproken van stiefopvoeder.


1

deel deze tip

Tip 117 - Horrorvakantie in beginnend samengesteld gezin

Van een vakantie wordt veel verwacht. Soms móet het wel tegenvallen…
Snel nog wat vervelende klussen op je werk af maken, koffers pakken, een laatste inspectie van het huis en gaan….. Als je voor het eerst met je samengestelde gezin op vakantie gaat valt het heel vaak zwaar tegen.

Elke 40 minuten vragen kinderen “zijn we er nou nóg niet..??” En als je op de plaats van bestemming bent, mooi weer hebt, de tent staat of je bent ingecheckt op je vakantieadres, dan nog is dat geen garantie voor een fijne tijd. Je kent elkaar nog niet goed, je moet nog leren omgaan met dat dreinende kind van je partner, het gaat niet vanzelf.

Een samengesteld gezin ging met alle kinderen op vakantie. Het dochtertje van meneer had af en toe vreselijke buien en hij wist dat zijn vriendin (en haar kinderen) daar stapeldol van werden. Opeens, toen hij zo’n bui aan zag komen, was hij zonder iets te zeggen opgestaan, had hij zijn spullen op het strand opgepakt en was 100 meter verder gaan liggen. Om iedereen te beschermen voor de aanstaande bui.

Zijn vriendin dacht dat hij boos was en vond het erg kinderachtig gedrag, want had niks gemerkt van de aanstaande bui. Zij had niet in de gaten waarom hij zo plotsklaps wegging. Zijn bedoeling was goed (bescherming van iedereen), maar zij voelde zich afgewezen. Nou is zo maar weglopen bij je vriendin ook wel onhandig en extreem, maar de bedoeling was goed, ook al had hij beter met zijn vriendin hierover kunnen praten.

Zó veel dingen lopen vaak anders dan je gedacht had. Bv. de kinderloze vriendin die steeds weer geconfronteerd werd met de aanwezigheid van de 2 kleintjes van haar partner, die telkens om aandacht vroegen, steeds voorrang kregen. Na de vakantie moest ze zich bezinnen of ze wel door wilde met deze relatie, want ze had voortdurend het gevoel op de 3e plaats te komen.

Tips
Overweeg om ieder met de eigen kinderen op vakantie te gaan en dan met z’n tweeën een lang weekend samen.
Zorg dat je in elk geval momenten inplant, om ieder wat met de eigen kinderen te doen als je toch gaat. Je kunt je ook tevoren voorbereiden met een advies op maat. Maak een afspraak.


1

deel deze tip

Tip 118 - How2talk2kids broers en zussen zonder rivaliteit

"How2talk2kids broers en zussen zonder rivaliteit" , Adele Faber

Dit boek staat vol met concrete en direct toepasbare vaardigheden om kinderen te coachen bij hun onderlinge communicatie en eventuele conflicten.
Het leert je het volgende :
-Beter omgaan met heftige gevoelens tussen kinderen.
-Kinderen begeleiden bij het oplossen van conflicten.
-De individuele behoeften van ieder kind te respecteren.
-Kinderen te waarderen om hun unieke eigenschappen.


1

deel deze tip

Tip 119 - Effectief communiceren met kinderen

How2talk2kids, een duidelijk en verhelderend boekje

Makkelijk te lezen, met een fijne inhoud. Over hoe het soms ook anders kan. Niet weer die strijd, of dat je baalt van jezelf als ouder, omdat het zo ongezellig wordt thuis.
Het boekje is prima te lezen tussen al het drukke opvoeden door. Voor ouders van kinderen tussen de 2 en de 20 jaar.


1

deel deze tip

Tip 120 - Mijn huilvakantie

Ik ontving tijdens de vakantie een mail van een vrouw die met haar samengesteld gezin op vakantie was.

Een deel uit deze mail (overgenomen met toestemming):
“…Ik schrijf nu nog vanuit mijn vakantieadres: ik had gehoord dat het lastig was, en daarom hadden we tevoren enkele afspraken gemaakt met de kinderen en met elkaar.(….) De kinderen vliegen elkaar steeds in de haren. Om de haverklap is er ruzie, ook al nemen we voor om rustig te blijven. Ik kies voor mijn kind, hij voor het zijne en voor we het weten hebben ook wij stevige bonje(…). Hoe kan ik daaruit blijven? Kunt u ons enkele tips geven? (…)
Ik had me deze vakantie zó anders voorgesteld. Een vakantie zou toch ontspannen moeten zijn… Ik heb nog nooit zoveel gehuild tijdens mijn vakantie. Dit wil ik nooit meer, het liefst wil ik nu meteen naar huis. Wat adviseert u? Koffers pakken en naar huis gaan? (….) En tegelijk houden we ontzettend veel van elkaar, ik wil hem niet kwijt”.

Uiteraard kan ik hier weinig aan doen. Wel is het een goed idee om er later eens goed voor te gaan zitten: wat ging er mis? Spelen deze dingen ook in het dagelijks leven? Zijn jullie al eerder samen met de kids op vakantie geweest? En wat doen jullie normaliter bij conflicten rondom de kinderen? Hoe ga je daarmee om?
Ik zeg wel eens: Kijk waar je in het dagelijks leven tegenaan loopt. Vermenigvuldig dit met 10 of met 20 dan weet je ongeveer hoe het is.

Zelfs als de vorige vakantie één doffe ellende was, kun je soms na een goede voorbereiding toch met z’n allen op vakantie. Onvoldoende voorbereiding is vaak bijna een garantie op ellende. Maar soms adviseer ik om ieder met je eigen kind iets te gaan doen, en een lang weekend voor jullie samen te plannen, zodat je allemaal, ieder op de eigen manier, een eigen korte vakantie hebt. Minder lang maar meer kwaliteit.

Was jullie vakantie ook zo’n drama? Dan kan het verstandig zijn om er inderdaad eens goed de tijd voor te nemen, en met mijn hulp alle mogelijkheden op een rijtje te zetten. Om een herhaling te voorkomen.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 121 - Boekentip: Superkrachten voor je hoofd

Dit boek is geschreven door Wouter de Jong en er is een editie waarbij Dylan Haegens (Youtuber) het boek speelser en leuker maakt.
Er wordt veel uitgelegd over wat je zoal bezig kan houden. Een greep uit de inhoudsopgave: nare emoties, gepest worden, gewoontes, vriendelijkheid. Er staan ook challenges en oefeningen in, waarbij je leert meer regie te hebben over je gedachten en je emoties.
Het boek is geschreven voor kinderen vanaf 10 jaar. Ik vind het zelf ook geschikt voor volwassenen. Op een speelse manier helder en praktisch toe te passen.
Superkrachten voor je hoofd


1

deel deze tip

Tip 122 - Mijn kinderen zomaar wegsturen.... dat kan ècht niet!

De stiefouder denkt (of zegt) soms: "dit weekend was toch voor ONS..." Stiefouders die zelf geen kinderen hebben soms de behoefte hebben om het kind van hun partner een beetje “weg te kijken”. Vooral bij een grote belasting door bv. stiefkinderen of door andere omstandigheden. Hij of zij kan niet begrijpen dat de ouder zijn kind bij zich wil hebben, de stiefouder wil een lekker weekend saampjes.

Dit hoeft geen egoïsme te zijn (helaas soms ook wél). Bv. de jonge vrouw, die zelf (nog) geen kinderen heeft en nog nietwas voorbereid op een leven met kinderen. Of de stiefvader, die lekker af en toe wil gaan stappen…leuke dingen doen: hotelletje pakken, dagje naar zee....


Echter wanneer je kinderen hebt is die verantwoordelijkheid er altijd! Ook al is je kind ver weg, ook als er geen contact mogelijk is, zelfs als het is overleden, je blijft de mama/papa van. En als je een kind hebt wordt je leven nooit meer als voorheen. Mensen die geen kinderen hebben, zéggen dat vaak te begrijpen, maar om dit echt van binnen te voelen is lastig.


Ouders verheugen zich op de komst van hun kinderen, ook als het eigenlijk niet uitkomt. Je wordt blij van de kids, ook als het betekent dat je er andere dingen voor moet opofferen. Maar dat offer is veel groter voor de nieuwe partner, want die had zich juist verheugd op dat weekendje samen.


Het romantisch idee van het eigen gezinnetje kan het ook allemaal wat op scherp stellen. Jonge moeders die onlangs met deze partner kinderen heeft gekregen, willen vaak iets doen met “hun eigen gezinnetje” (dus zonder de kinderen van de partner). De partner vindt dat zijn kinderen er óók bij horen. Het conflict is geboren. Bovendien, als de kinderen van de partner horen hoe gezellig het was toen zij er niet bij waren, kan dat ook weer onderling tot wrevel leiden.

Er is dus ook geen vaste oplossing die bij iedereen past. Het is maatwerk. Je moet de situatie goed bekijken, vanuit allerlei perspectieven. Lezen erover kan behulpzaam zijn, maar als je echt tegen dit soort problemen aanloopt is goede hulp, die alles in kaart brengt, geboden.


1

deel deze tip

Tip 123 - Hoe erg is het ergens niet goed in de zijn?

Vaak vellen we een oordeel over onszelf als we iets niet goed doen.
Ik ben een sukkel, als je niet ad-rem genoeg bent.
Wat een domoor, wanneer je een som niet snapt.
Maar hoe erg is het eigenlijk iets níet te kunnen?
Als we iets wel of niet dóen (of kunnen), heeft niets met ons als persoon te maken. Misschien dóe je iets niet goed of niet handig. Maar dat wil niet zeggen dat je niet goed bént.
Dus zie gedrag los van jezelf als persoon. En gedrag kun je veranderen, aanleren, vaardig in worden. Door te oefenen!


1

deel deze tip

Tip 124 - Gezellig.... zo'n groot samengesteld gezin

Toen mevrouw van haar vriend hoorde dat hij twee dochters had uit een eerdere relatie was zij eerder blij dan teleurgesteld. Mevrouw had zelf nooit behoefte gehad aan kinderen, maar het leek haar wel gezellig om met de meiden (17 en 15 jaar) iets gezelligs te gaan doen. Lekker lunchen, lekker shoppen, een filmpje pakken…..
Echter de dames reageerden aanzienlijk minder enthousiast: papa met een vriendin zagen ze niet direct zitten. Bovendien wilden ze kijken wat voor vlees ze in de kuip hadden. Al gauw ontdekten ze dat vader zijn aandacht moest verdelen tussen enerzijds zijn kinderen en anderzijds zijn nieuwe vriendin. Dat viel hen zwaar tegen. Het leek hen helemaal niet leuk om met deze vrouw in één huis te wonen en wie weet zou ze eisen aan hen gaan stellen, die misschien zou willen dat zij hielpen met kleine klusjes.
Zoals vaak werd dit alles niet uitgesproken door de dochters en mevrouw ging er automatisch vanuit dat de meiden zich verheugden op gezellige uitjes, net als zijzelf. Toen mevrouw voorstelde om samen naar de stad te gaan om elkaar wat beter te leren kennen, keken de dochters haar aan alsof ze een oneerbaar voorstel deed. Zij zagen het als een poging tot omkoping, en waren er behoorlijk door overvallen.
Mevrouw was teleurgesteld dat de dames niet mee wilden en zelfs negatief reageerden op haar uitnodiging. Het was een afwijzing, alsof ze haar geen enkele kans wilde geven.
Omkoping, afwijzing en weinig communicatie, dus geen enkele uitleg. En vader die beide partijen probeerde te sussen…..
Tegen mevrouw zei hij, dat zijn dochters even moesten wennen, dat ze rustig moest afwachten…. Tegen zijn dochters zei hij dat zijn vriendin het goed bedoelde. Beide partijen zaten hier niet op te wachten, waardoor vader het ook niet meer wist.

Wat ging hier mis:
- Weinig tijd nemen
- Onvoldoende communicatie
- Aannames doen i.p.v. verwachtingen uitspreken

Wanneer zoiets speelt is het belangrijk om rustig aan te doen, maar ook om vanaf het begin positief maar wel duidelijk te communiceren. Als de relatie tussen de partners heel goed is, kan dit vaak wel. In dit geval werd de relatie verbroken, omdat partijen onvoldoende naar hun eigen aandeel in het probleem konden kijken.


1

deel deze tip

Tip 125 - Draakje vurig

Boekentip: "Draakje vurig" van Janneke van Olphen
Leuk en herkenbaar boek voor alle kinderen en in specifiek voor hoog sensitieve kinderen met een sterke wil. Lastige gevoelens worden op een mooie herkenbare manier uitgelegd.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 126 - De puber is een halffabricaat

De puber is een halffabricaat

De puber is een halffabricaat, het lichaam en het brein zijn nog niet af. Maar er wordt al wel veel van ze verwacht. De angst om te falen, het verkeerde te doen of om er niet bij te horen is groter dan toen jij puber was. Wij waren vroeger als puber onzeker omdat we nog te weinig wisten. Maar de pubers van nu zijn onzeker omdat ze te veel weten door internet.

Boekentip: Help, ik heb een puber! – Kluun

Anoniem

1

deel deze tip

Tip 127 - Laat je kind niet los

Boekentip
Laat je kind niet los van Gordon Neufield en Gabor Maté
In dit boek wordt duidelijk gemaakt hoe je de verbinding met je kind kunt verliezen en hoe je die band weer aan kunt halen.
Wanneer je de band verliest gaat je kind een band aan met leeftijdsgenootjes. Dit is niet de band gebaseerd op vriendschap maar als vervanging van de opvoeding. Bij gebrek aan een goede band met ouders gaat het kind zoeken naar die ouderverbinding met zijn leeftijdsgenootjes. En kinderen kunnen geen kinderen opvoeden.


1

deel deze tip

Tip 128 - Als je kind zich niet thuis voelt bij de nieuwe partner

Kinderen moeten wennen aan je nieuwe partner en omgekeerd moet je partner ook wennen aan jouw kinderen. En als jullie beiden kinderen hebben geldt dat ook voor jou en je kinderen. Wanneer de partner geen eigen kinderen is het wennen anders, maar dan snapt de partner vaak niet hoe belangrijk jouw band met je kinderen is. Ook dan loopt het allemaal niet vanzelf, zoals je gehoopt had.

Ik hoor vaak dat kinderen die zich niet op hun gemak voelen bij de nieuwe partner vreemd en bizar gedrag vertonen. Soms stellen ze vragen niet rechtstreeks aan de stiefouder (bv.wat er gegeten wordt) maar gaat de vraag via de eigen ouder. Soms wordt de stiefouder ronduit genegeerd. Ze weten niet hoe ze moeten omgaan met de nieuwe partner. Daar zit lang niet altijd iets negatiefs aan, maar meer: het is hier anders, ik ben voel me niet thuis.

Ouders zijn geneigd om dan te vragen waarom een kind zich zo gedraagt. Kinderen kunnen daar vaak niet op antwoorden, willen meestal ook helemaal niet “vervelend” zijn. Maar het IS natuurlijk WEL vervelend. Dus er moet wel worden ingegrepen, en liefst redelijk snel. Hoe langer je wacht, hoe meer dit gedrag is ingesleten, en hoe moeilijker het is om het te veranderen.

Soms gaat het zover dat een kind zijn vader op het werk appt, om een koekje te vragen, terwijl stiefmoeder (bonusmoeder) twee meter bij het kind vandaan zit. Men ziet daar niks verkeerds in, en grijpt niet in, omdat bv. vader zichzelf in dat gedrag herkent (ik was vroeger ook verlegen). Maar als je in zulke situaties het kind niet snel helpt, wordt het gewoon, en is verandering later dubbel zo moeilijk. De betreffende bonus/stiefmoeder zal zich in een dergelijke situatie dan nog meer buitenstaander voelen dan zij zich waarschijnlijk tóch al voelde. Zo’n relatie is dan bij voorbaat al veel lastiger, dan dat je het in het begin oplost.

Hoe je dit kunt oplossen is niet zo eenvoudig te zeggen. Het is allemaal maatwerk. Elke situatie is anders. Maar vaak is het op zich vrij snel en gemakkelijk te verhelpen, mits je je echt goed in de situatie verdiept. Ook is het belangrijk dat je kijkt naar de patronen die zich in de toekomst zouden kunnen vormen, zodat je voorkomt dat dergelijke situaties op een ander niveau zich toch weer herhalen. Ook dat is vrij gemakkelijk aan te pakken. Als je het ziet aankomen, kun je vooraf al ingrijpen. Dan voorkom je ongemakkelijke situaties.


1

deel deze tip

Tip 129 - Zo ontwikkelt je kind een POSITIEF ZELFBEELD

Zo ontwikkelt je kind een POSITIEF ZELFBEELD
Laat je kind zelf dingen oplossen.
Geef ook individuele aandacht,
Praat over helpend en niet helpend. Vermijd goed en fout.
Begrijp en benoem het gevoel van je kind.
Geef je kind ruimte voor zijn eigen manier.
Geef complimenten over het proces en niet over het resultaat.


1

deel deze tip

Tip 130 - Wees als ouder niet bang om door te vragen

Als jouw zoon of dochter angstig is, is het belangrijk om dit gevoel te erkennen. Jongeren begrijpen vaak zelf ook niet zo goed, waar hun angst vandaan komt. Dat maakt het gevoel niet minder echt. Wees dus als ouder niet bang om door te vragen en over de angst te praten. Daardoor ervaart de jongere, dat zijn gevoel serieus genomen wordt.

Hoe graag je ook wilt helpen, probeer niet meteen met allerlei adviezen of plannen te komen. Al zijn deze goedbedoeld, ze kunnen de problemen vaak niet wegnemen. Het werkt in de meeste gevallen beter om de angst eerst te erkennen, en vervolgens met afleiding te komen. Uiteraard is hulp zoeken belangrijk, als de angst een te grote rol blijft spelen in het leven van de jongere.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 131 - Vaktherapie

De term ‘vaktherapie’ is de overkoepelende naam voor beeldende therapie, danstherapie, dramatherapie, muziektherapie, psychomotorische therapie, psychomotorische kindertherapie en speltherapie.

Bij vaktherapie ligt de nadruk meer op het doen en ervaren en minder op het praten. Door gerichte oefeningen en werkvormen kun je jouw problematiek onderzoeken en jouw emoties en gedachten daarbij vormgeven. Door de ervaringen die je bij deze werkvormen opdoet, werk je aan bewustwording en kun je nieuwe inzichten verwerven. Je kunt bijvoorbeeld leren om op andere manieren te reageren op situaties of gevoelens. Zo kun je nieuwe mogelijkheden ontdekken en vaste patronen doorbreken.

Vaktherapie is heel geschikt voor kinderen en jongeren voor wie verbale therapie niet aansluit. Vaktherapie is non verbaal.


1

deel deze tip

Tip 132 - Kinder kaartendeck van Willemijn Welten

Kinder kaartendeck van Willemijn Welten
Met dit kaartendeck maken kinderen op een laagdrempelige, wijze kennis met manifesteren. Elke kaart heeft een illustratie die een verhaal vertelt. Ze prikkelen de fantasie en je kunt ze gebruiken om een gesprek te openen . Ze kunnen helpen om meer bewust met jouw kind de dag te starten en/of af te sluiten. Ook leuk voor ouders die zelf bewuster in het leven willen staan. Het zijn wijsheden voor alle leeftijden.


1

deel deze tip

Tip 133 - Boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen

Dit boek geschreven door Philippa Perry is makkelijk en prettig leesbaar. Met humor en mildheid voor beide kanten, de ouder en de jeugdige, zal je je in dit boek herkennen en geeft het tools om echt in contact met je kind te zijn.
Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen


1

deel deze tip

Tip 134 - Lastig gedrag hoeft geen bijproduct te zijn van hoogbegaafdheid

Veel kinderen / jongeren worden ingeschat als 'hoog begaafd'. Bijkomend accepteert men dan lastig gedrag bij hen als zijnde 'dat hoort erbij'.
Mijn inziens gaat dit niet 1 op 1 op. Wat ik zie bij een kind dat hoogbegaafd is en regelmatig 'uit de bocht vliegt', bijv. woede-aanvallen, hoofd bonken, aan wenkbrauwen plukken van zichzelf, is een kind dat lijdt onder een (te) hoge gevoeligheid. Een gevoeligheid die veroorzaakt wordt door een ontregeld zenuwstelsel. Het kind heeft eerder iets meegemaakt dat veel te snel op hem afkwam, te onverwachts, of veel te groot was, om op dat moment in een veilige setting te kunnen verwerken. Dit roept in nanoseconden, in betreffend moment, overlevingsenergie op (vechten, vluchten). Maar er is geen vermogen om dit daadwerkelijk in te zetten. Het kind raakt overweldigd, de energie bevriest, en wordt in het hier en nu door iets steeds opnieuw getriggerd. Het gaat erom alsnog deze energie los te kunnen laden.
Gelukkig is dat ook mogelijk. Ik zie geregeld van deze kinderen. Het komt ook regelmatig voor dat dit met omstandigheden tijdens de zwangerschap of tijdens of rondom de geboorte van het kind te maken heeft.
Het is dus vaak geen bijproduct van Hoogbegaafdheid. je kind hoeft er niet onder te lijden. net zo min als jullie als ouders en de verdere omgeving.


1

deel deze tip

Tip 135 - Boek samen leven met en opvoeden van tieners

"Ouders in nesten" van Sven Bussens


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 136 - Trainen en groenten eten

Je kan veel trenen om sterk te zijn en veel groenten te eten zoals bonen en sla.


Anoniem

1

deel deze tip

Tip 137 - Kleine en grote ergernissen bij stiefkinderen

Als je pubers in huis hebt valt het niet mee om zuinig met energie te zijn. Maar ook andere ergernissen kunnen oplopen als het om stiefkinderen gaat. Zo stoorde deze man zich
aan de zoon van zijn vriendin. Lag hij niet tot 12 uur of later in bed dan hing hij op de bank. Zijn vriendin erkende dat haar zoon ook liever wat energieker zag, maar meestal bleef het daarbij.

Op allerlei vriendelijke en minder vriendelijke manieren had stiefvader geprobeerd in dit gedrag verandering aan te brengen. Hij was ook meerdere malen echt uit z’n slof geschoten. De vriendin van stiefvader zei dat ze het wel met hem eens was, maar steunde hem uiteindelijk niet echt. Stiefvader voelde zich niet serieus genomen door zijn vriendin. De boosheid liep op.
Lampen die bleven branden, radio en TV aan en ook de verwarming hoog, zelfs als stiefzoon meerdere uren uit huis weg was. Stiefvader noemde hem steeds vaker laks en vroeg zich hardop af waarom die jongen niet gewoon even alles uit kon zetten, zoals zijn eigen kinderen dat deden? De energierekening viel (zoals te verwachten) tegen. Dit had tot gevolg dat stiefvader er nóg meer op ging letten dat lampen niet onnodig bleven branden.

Op een dag dat stiefzoon altijd het laatst weg ging ’s morgens kwam stiefvader ’s avonds thuis, alle verlichting in huis aan, de verwarming op 20 graden en de radio aan.
Het stoom kwam zowat uit de oren van stiefvader. Toen zijn vriendin thuis kwam kregen ze enorme ruzie: stiefvader stelde voor dat zijn vriendin haar zoon wegstuurde. Hij vond dat de jongen maar bij zijn vader moest gaan wonen. Moeder was het daar niet mee eens, en verdedigde haar zoon en de ruzie werd steeds heftiger. Steeds vaker kwamen er ruzies voor over de zoon, en steeds vaker begon ook moeder te twijfelen of samen wonen wel een goed idee was geweest.

Soortgelijke problemen? Leer ze oplossen.


1

deel deze tip

Tip 138 - Training Houd me Vast/Laat me Los

Er is een werkboek voor pubers en ouders gebaseerd op de Houd Me vast van Sue Johnson.
Hoe kom je als puber los van je ouders in verbinding met je ouders. Hoe laat je als ouder je kind los zonder de verbinding te verliezen.


1

deel deze tip

Tip 139 - Boekentip: Lastige kinderen? Heb jij even geluk!

Het omdenk boek van Berthold Gunster over opvoeden. Amusant geschreven met voorbeelden en handige tips. Het zet opvoeden in een ander daglicht en helpt om daar op een nieuwe en prettige manier naar te kijken. Het doet recht aan jou en aan je kind. Wil je begeleiding bij het grootbrengen van je kids of over hoe je met hen om kan gaan? Ik denk graag met je mee! Welkom!
Lastige kinderen? Heb jij even geluk!


1

deel deze tip

Tip 140 - Het meisje dat nooit fouten maakte

Boekentip voor kinderen die worstelen met perfectionisme en faalangst: "Het meisje dat nooit fouten maakte." Mark Pett

Het boek laat de belevingswereld zien van een meisje dat het gevoel heeft dat ze geen fouten mag maken. Het is een mooie eerste bewustwording voor kinderen die de druk voelen om altijd alles meteen goed te moeten doen." De boodschap van het boek is dat het niet gaat om goed doen. Dat fouten maken erbij hoort en mag.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 141 - Boekentip voor expubers

Francine Oomen schrijft al jarenlang haar reeks: Hoe overleef ik....
Veel jong volwassen van nu hebben in hun jeugd deze boeken gelezen. Francien merkte dat er behoefte was aan een boek speciaal voor hen (twintigers) en dat is nu uit! "'Hoe overleef ik alles wat ik niemand vertel"' heet het boek en snijdt heel veel thema's aan waar jong volwassenen mee worstelen. Zij legt hierin uit de Voice Dialogue methode: of te wel we bestaan uit verschillende subpersonen, de pleaser, de luiwammes, de streber en nog veel meer. Je leert welke subpersonen bij jou horen. Ook leer je luisteren naar wie aan het woord is.
volwassen zijn in deze tijd: met veel overlevingstips


1

deel deze tip

Tip 142 - Oudste of jongste? Enig kind? Het verandert in een samenge

Oudste of jongste? Enig kind? Je plaats verandert in een samengesteld gezin

Vroeger volgde de oudste zoon de vader automatisch op, wanneer deze overleed. Hij werd direct gezien als “de man in huis”, zelfs als hij nog maar 13 jaar was. Bij meiden zag je een ander fenomeen: zij bleven soms voor hun ouders zorgen “tot het einde”. Soms was hun leven daarna helaas grotendeels voorbij. Zo gebeurt dat nu niet meer en toch maakt het veel uit welke plek je hebt in de rij.

Verschillen in de opvoeding tussen een oudste en een jongste kind komen nog steeds voor. Waar de oudste soms flink voor heeft moeten “vechten”, wordt de jongste op dezelfde leeftijd automatisch toegestaan. Natuurlijk is dat geen wet, maar vaak zie je dat oudsten specifieke rollen vervullen, en jongsten zich juist heel erg bemoederd voelen door “de grotere kinderen”.

Maar in een samengesteld gezin kan een enige zachtaardig meisje plotseling geconfronteerd worden met stoere stiefbroertjes. Men moet ineens alle aandacht delen. Jongens die na de scheiding zich bij hun moeder gepositioneerd hebben als “de man in huis” moeten plaats maken.

Kinderen worstelen ermee dat bv. het oudste kind ineens niet meer “de oudste” is als de iets oudere kinderen van de partner aanwezig zijn. Dat vraagt aanpassing. Het lijkt misschien voor de ouders vrij logisch en natuurlijk is het dat ook: zij blijven de verantwoordelijken.

Daarom is het belangrijk dit ter sprake te brengen. Bij grote kinderen kan dat gewoon besproken worden, maar ook kleine kinderen voelen dit soort verschillen in posities aan. Jij bent niet mijn papa of mama en wél van mijn stiefbroertjes…..

Met woorden die passend zijn bij de leeftijd kun je het daar in je samengesteld gezin over hebben. Een genogram kan daarbij behulpzaam zijn, zeker als ouders hun problemen al doorgeworsteld hebben aan de hand van zo’n genogram. Dat maakt het ook voor de kinderen wat overzichtelijker. Je helpt ze woorden te geven aan datgene waarvoor ze eerder geen woorden hadden.
Bij kleine kinderen is een lang gesprek natuurlijk niet aan te raden. Maar het gemaakte genogram kan bewaard worden en erbij gepakt worden indien wenselijk.



1

deel deze tip

Tip 143 - Boekentip Opvoeding - Kinderen

Als je aan kinderen wil leren wat er in de binnenwereld gebeurt en hoe dat werkt dan is het boek "Wonderlijke binnenwereld" van Maaike Steeman een aanrader. Dit boek is geschreven voor kinderen en jongeren en voor de mensen om hen heen. De rode draad in het boek is de Acceptatie en Commitment Therapie (ACT). Kinderen leren (nare) gedachten en gevoelens beter te begrijpen en er woorden aan te geven, waardoor je er ook makkelijker over kan praten.



1

deel deze tip

Tip 144 - Latten kan ook

Nadat ze enkele jaren hadden samen gewoond besloten ze weer te gaan latten. Ook ik dacht in eerste instantie dat dit een stap terug was. Zij zagen het achteraf als een stap voorwaarts. Als men start met een relatie wil men vaak maar één ding: samenwonen en ziet men latten als een soort 2e keus.

Hij had drie kinderen: één zoon en twee dochters. De “problemen” (als je daar al van kon spreken), gingen vooral over de oudste dochter (17 jaar). De houding van het meisje was verre van actief, ze hing maar op de bank, de hele dag met een gsm voor haar neus. Niet vreemd, dat doen alle meiden op de leeftijd zul je denken….

De kinderloze vriendin van vader had ook veel begrip hiervoor en vond dus dat ze nooit boos mocht worden en hield dat zo lang in dat ze nu op ontploffen stond, telkens als ze haar weer zag liggen op die vervloekte bank…. Tsja.

Vader en zijn vriendin waren beiden zeer harde werkers, die allebei veel energie stopten in “alle ballen in de lucht houden”. En vriendin kon het dus niet áánzien…. Vader kon dat evenmin, maar omdat het zijn dochter was lukte het hem om niet iedere keer boos te worden. Als hij dochter uiteindelijk iets vroeg dééd ze het wel (na het gebruikelijke uitstellen: ja hoor…. Dat doe ik zó.). De vriendin van vader bleef zich veel te lang inhouden en tja, zij was natuurlijk ook niet in de positie om in te grijpen. Maar boosheid binnen houden is niet gezond.

Het is bijzonder, maar toch hadden de dochter en de vriendin van vader een prima contact, dochter vond het heel gezellig als de vriendin met haar iets ging doen (en niet om ergens van te profiteren, want dat zie je ook nog wel eens).

Het was daarom vreemd dat dochter voor de verjaardag van de vriendin haar niet feliciteerde en ook geen cadeautje kocht, terwijl dat andersom wél gebeurde. Vader had dan altijd boos gereageerd op dochter. Er veranderde echter steeds niks.

Ik adviseerde vader om te zeggen dat het hem verdriet deed als dochter zijn vriendin niet feliciteerde i.p.v. zeggen “doe niet zo onfatsoenlijk”. Dochter wilde haar vader geen verdriet doen en zijn vriendin evenmin. Dus de volgende keer kwamen dat cadeautje en de felicitatie er wel. Dat was de eerste stap tot verbetering. Wat een ander woordje al kan doen….

Ze kwamen nog een keer terug voor wat kleine andere dingetjes en daarna sloten we de hulpverlening af. Toch gaan vader en zijn vriendin niet meer samen wonen. Het is goed zo.


1

deel deze tip

Tip 145 - Help ik heb een puber!

Veel voorkomende patronen in de relatie tussen ouders en hun pubers.
Herken je ze?

Najagen - terugtrekken
Hoe meer de ouder zich met de puber wil bemoeien,
hoe meer de puber zich terugtrekt...
Des te meer de ouder zich ermee gaat bemoeien....
Hoe meer de puber teruggetrokken, opstandig of nors wordt....
enz.

Najagen - terugvechten
Hoe meer de ouder zich met de puber bemoeit....
Des te meer de puber in opstand komt, boos wordt.....
Hoe meer de ouders proberen de grip te houden, strenger worden....
Des te meer de puber zich af gaat zetten.
enz enz.

Terugtrekken - terugtrekken
Hoe minder de ouder reageert op de signalen van het kind,
des te meer het kind afhaakt en zich terugtrekt...
Des te minder de ouder oog heeft voor het kind...
Hoe onzekerder het kind wordt en geen pogingen doet,
zijn eigen weg gaat.

Terugtrekken - najagen
Hoe meer de ouder afhaakt om zichzelf te beschermen,
des te meer de puber probeert de afwezige ouder te bereiken, bijvoorbeeld door zijn best te doen, verantwoordelijkheid op zich te nemen...
Hoe meer de ouder zich voelt falen en zich verder terugtrekt,
hoe meer het kind zich zorgen maakt en zijn aandacht richt op de ouder.

Probeer eens jullie interactiepatroon in kaart te brengen. Welke neiging herken je bij jezelf?

Hulp nodig om dit te doorgronden? Voel je welkom?

Hartelijk groet,


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 146 - Het kindje is er eenmaal, ik kan niet terug

Samen met haar huidige vriend had ze onlangs ook een kindje gekregen. Ze had ook 2 eigen kinderen van een andere relatie. Naar haar eigen kinderen was haar vriend heel lief, geduldig en begripvol geweest, zodat ze ook zeker geen problemen had verwacht, toen ze zwanger raakte.

Zijn houding veranderde na de geboorte van hun kindje: hij reageerde kortaf op haar kinderen, terwijl hij wel liefdevol omging met het kleine meisje van hun samen. De kinderen voelden ook het verschil aan. Haar dochtertje had gezegd dat ze hem niet lief meer vond.

De twee oudsten waren wel heel blij en bijzonder trots op hun nieuwe zusje en over het algemeen waren ze vreselijk zorgzaam. Aan aandacht kwam het kleintje niks tekort.

Het onderwerp van het verschil in eigen en niet eigen kinderen had mevrouw enkele keren geprobeerd aan te snijden, maar haar vriend ontkende dat er een verschil was. Mevrouw twijfelde steeds vaker of ze er wel goed aan hadden gedaan om nog een kindje erbij te nemen. Ze lag er wakker van.

Ook oma (de moeder van haar vriend) maakte duidelijk verschil tussen haar “eigen” en “niet eigen” kleinkinderen. Haar vriend was enig kind. Voorheen was het niet zichtbaar geweest, dat oma haar stiefkleinkinderen achter stelde, omdat er nog geen “echte” kleinkinderen waren.

Hoewel de kinderen gelukkig nog niet gemerkt hadden dat ze voor oma niet meetelden, maakte mevrouw zich zorgen om de toekomst: hoe zou dat gaan met cadeautjes? Het zijn toch allemaal kinderen? Háár moeder maakte geen verschil, maar voor deze oma was er ook minder verschil (allebei “eigen”).

Haar vriend leek het niet te begrijpen als ze voorzichtig een opmerking maakte over de rol van de oma’s. Wou hij het niet begrijpen of zag hij het echt niet? Er zijn veel mensen die denken geen verschil te voelen tussen een eigen kind en een kind wat niet van jezelf is. Dat is een grote misvatting.

De kop in het zand steken en doen alsof het verschil er niet is, levert in elk geval niks op. Als je er eerlijk over praat, kun je naar oplossingen zoeken. Uiteraard blijven de verschillen, maar hoe je ermee omgaat kan toch een groot verschil maken.


1

deel deze tip

Tip 147 - Voor het eerst op vakantie met je nieuw samengesteld gezin

Voor het eerst op vakantie met je samengesteld gezin?

Vakantieplannen maken is het leukste wat er is…. Misschien nog wel leuker dan de vakantie zelf. Je hóeft niks, je mag lui aan het strand liggen maar ook veel interessante plekken bezoeken als je daar zin in hebt… Maar heb je een samengesteld gezin wordt dat al minder eenvoudig. Allereerst moet je met de ex-partner(s) in overleg als je graag alle kinderen mee wil nemen. En dat wil je….. of toch niet?

Als jouw kinderen meegaan en die van je partner dan wordt de groep groot. Misschien heel gezellig als het goed gaat met elkaar. Sommige kinderen zijn juist in de vakantie uit hun doen, omdat de structuur ontbreekt. Andere kinderen hebben een gebruiksaanwijzing die dagelijks al de nodige onderlinge conflicten opleveren.

Een vakantie is bedoeld om jezelf op te laden, niet om opgebrand terug te komen. En toch komt het regelmatig voor dat een vakantie een grote beproeving wordt. Er zijn ook andere oplossingen mogelijk zoals:
Ieder gaat een weekje met de eigen kinderen op stap, zodat je al die grote ergernissen vermijdt, maar ook quality time hebt met je éigen kinderen. En probeer daarnaast nog een weekje of weekendje mét je partner en zónder kinderen te gaan. Quality time voor de relatie!

Het grote voordeel is dat je met je eigen kinderen kunt “lezen en schrijven”. Je weet wanneer je iemand even met rust moet laten. Je weet waar ze van houden. Het verloopt “automatisch” goed. Natuurlijk kan een gezamenlijke vakantie ook heel leuk zijn, maar ik heb al zo vaak gehoord en gezien dat het een tegenvaller werd. En dan kom je gefrustreerd terug i.p.v. verkwikt.

Het kan heel goed gaan, maar veel dingen die regelmatig voor tegenvallers zorgen zijn:
- Verschillende verwachtingen en behoeftes, vooral als deze niet uitgesproken zijn
- Verschillende gewoontes en rituelen
- Een kind met extra behoefte aan aandacht niet kunnen geven wat nodig is
- Irritaties over elkaars kinderen
- Ruzies tussen de kinderen onderling



1

deel deze tip

Tip 148 - Boekentip Young adult fantasy/meiden

Ik lees heel veel young adult boeken. En dan altijd fantasy. De meeste fantasy boeken hebben een sterke vrouwelijke hoofdrolspeelster. Het grijze muisje, vaak eenzaam, bloeit op tot een stoere chick. Ze overwind haar angsten en onzekerheden. Dit doet ze niet in een keer, er is een proces. De boeken van Holly Black, Sarah J. Maas en Julie Kagawa hebben allemaal een sterke vrouwelijke hoofdrolspeelster. Het kan je helpen wanneer je jezelf niet zo stoer en bijzonder vindt. Wanneer je eenzaam bent en wanneer mensen jou niet begrijpen.


1

deel deze tip

Tip 149 - Meditatie bij omgaan met gevoelens

Boekentip: "Het no-nonsense meditatieboek voor kinderen" van Steven Laurey en Vanessa Charland

In dit boek laten de schrijvers zien hoe meditatie kan helpen bij het omgaan met gevoelens. Vaak zijn we geneigd om negatieve gevoelens als angst en boosheid te onderdrukken waardoor het als spanning in je lijf op kan slaan. Met het boek leren kinderen en of ouders hoe ze de meditatie in kunnen zetten om zorg te dragen voor de gevoelens en ze te verzachten.


1

deel deze tip

Tip 150 - Je kind helpen als het stress heeft

boekentip: SOS mijn kind heeft stress. Van Karin Genijn.
Steeds meer kinderen krijgen al op jonge leeftijd last van stress, aandachtsproblemen, faalangst, een laag zelfbeeld, slaapproblemen, piekergedachten en prikkelgevoeligheid.
Vaak wil je als ouders helpen maar weet je niet goed hoe. In dit boek staat er helder omschreven wat stress is, hoe je dit herkent bij je kind en uitlegt aan je kind. Ook geeft het tips hoe je er als ouder er op kunt reageren en het geeft praktische handvaten hoe je er samen iets aan kunt doen.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 151 - Laat je kind zelf ervaren/kiezen

Als je kind in therapie wil is het natuurlijk goed om het te steunen. Check echter altijd of het kind het ook echt wil, of dat het gaat omdat de ouders het zeggen. Zonder intrinsieke motivatie werkt geen enkele therapie.


1

deel deze tip

Tip 152 - Geduld is een schone zaak.... Of toch niet?

Ruim 8 jaar hadden ze gewacht om te gaan samenwonen. Twee gescheiden partners met kinderen. Ze waren het moe om steeds de spullen te pakken, steeds weer van de een naar de ander te gaan. Geschikte huizen hadden ze voorbij laten gaan en nu was er weer een huis wat voor hen ideaal leek. Deze keer zette men de stap.
Er was weliswaar wat gedoe met zijn zoon van 20 jr. Zijn twee dochters woonden inmiddels op zichzelf. Zijn vriendin had twee jongere kinderen. Ieder kreeg een eigen kamer.

De 20-jarige zoon van vader had zijn studie afgebroken en wilde gaan werken, maar dat kwam niet van de grond. Vader probeerde hem aan de slag te krijgen, maar behalve wat losse twijfelachtige baantjes, kwam er geen zekerheid. Vader wilde hem bijbrengen dat je niet kunt leven van de lucht.

De vriendin van vader was wel lang geduldig gebleven, maar zag eigenlijk al jaren aankomen dat dit zo niet goed kwam en dus zat zij vader op de hielen. Geduld raakt een keer op. En kon zij het niet meer laten om zich te bemoeien met deze jongen. Een keer had ze zelfs ronduit ruzie gemaakt met stiefzoon. Dat is nooit verstandig, maar wel begrijpelijk. Zij is niet de moeder, zij is dus niet de opvoeder. De ruzie tussen mevrouw en stiefzoon leidde dus ook tot ruzie met vader.

Dit soort situaties (waarbij het al te lang heeft geduurd) komen vaak voor. Vader zat er verslagen bij, toen ze bij mij in de spreekkamer dit verhaal vertelden. Het samenwonen met de nieuwe partner ging al zo snel mis. Hij had nu ook het problematische ontdekt van zijn “hart-op-de-tong” vriendin gezien. Het had geleid tot moeilijkheden met zijn zoon.

Hoewel ze dat niet direct inzagen was er intensieve begeleiding nodig, vooral om vader te helpen zijn standpunten te volgen, en niet die van zijn vriendin, als het ging om zijn zoon. Wil dat zeggen dat hij haar wensen niet moet respecteren? Nee. Maar je moet wel bij je eigen uitgangspunt beginnen.


1

deel deze tip

Tip 153 - Stel je reactie uit

Als je puber vaak met je in discussie gaat en het regelmatig uitloopt op ruzie, leer jezelf dan aan om je reactie uit te stellen. Op deze manier voorkom je escalaties. Zodra je herkent dat je puber jou op de kast probeert te krijgen, zeg je kalm: "Ik heb je gehoord, en ik kom er later bij je op terug". Blijf kalm en loop desnoods de situatie uit en deal dan vooral even met je eigen emoties. Op een moment dat jij kalm bent en je puber is kalm, ga je er op jouw initiatief weer een gesprek over aan. Meestal lukt het dan al veel beter.


1

deel deze tip

Tip 154 - Boekentip: Kluun

Als je tussen de ruzies met je puber nog een beetje wilt lachen, is het boek van Kluun "Help, ik heb een puber" een leuke aanrader.

Naast zijn droge humor, gaat hij in op een aantal typische onderwerpen die met de puberteit te maken hebben.

En hij stelt de vraag:
Wat voor ouder bent u?
Een buideldier of toch een neushoorn?

En wat voor puber heeft u? Een nerdy puber, of een relpuber?

Ondanks de hilariteit én herkenning die zijn voorbeelden bij je oproepen, zitten er ook een aantal tips en adviezen in het boek verstopt.
Het boek is makkelijk te lezen en zorgt voor een kleine positieve kwinkslag in een intensieve periode!


1

deel deze tip

Tip 155 - Andere opstelling van je kind kan alleen door een andere o

(Maar dat is niet altijd eenvoudig.)

Mevrouw had er genoeg van steeds te investeren in de kinderen van haar vriend en niks terug te hoeven verwachten. Hij was van goede wil, begreep haar volkomen maar dacht eer niks aan te kunnen veranderen. Bij mij in de praktijk kwam hij erachter dat dit wél kon. En dat alleen HIJ er iets aan kon veranderen. Hij onderschatte echter hoe moeilijk dit was.

Ik probeerde hem te laten inzien dat zijn gedrag hierin cruciaal was, en dat hij vooral zichzelf onder de loep moest nemen. Het leek hem echter niet zo’n probleem. Hoewel hij goede voornemens had gemaakt was er weinig van terecht gekomen. Dat komt vaker voor. Het is vaak beter de stap uit te stellen, dan een halve stap te maken. Maar ook als de halve stap is gezet kan het probleem vaak alsnog worden opgelost.

Mensen hebben soms moeite om toe te geven dat ze iets niet kunnen, of niet durven. Ik begrijp dat volkomen. Angst om je kind te verliezen is niet vreemd. Echter: duidelijkheid is iets anders dan boosheid. Hij dacht dat hij boos moest worden. Echter ingrijpen is belangrijk, boosheid hoeft maar zelden. .

Echter je kunt een gedragsverandering niet “tussen de soep en aardappelen” bewerkstelligen. Een echte verandering kan pas als je er echt een PUNT van maakt, als je er echt voor gaat zitten.

Een goede voorbereiding is belangrijk. Ik heb daar wel honderd tips voor. Afhankelijk van het soort kind, de relatie zoals die is, het type ouder, de situatie eromheen, probeer ik mee te denken wat voor deze situatie verstandig is. Ik geef zelden zo maar wat tips uit de losse pols, want sommige tips kunnen desastreus uitwerken als je de situatie eromheen niet meeweegt.

Als je onzeker bent over het kiezen van je woorden is het soms een idee om thuis nog eens te oefenen met je partner, zodat je op het moment suprême niet voor verrassingen komt staan. Oefenen mag natuurlijk ook bij mij in de praktijk.


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 156 - Diepe wortels en vleugels

Als kinderen klein zijn moet je ze diepe wortels geven.
Als ze groter worden moet je ze vleugels geven.

Dit vind ik een prachtig Indiaas gezegde wat voor mij heel wezenlijk is in de opvoeding van kinderen.
De diepe wortels als symbool voor verbonden zijn met je bodem. Je bodem zijn je ouders en familiesysteem waar jij een onderdeel van uit maakt en waarmee het noodzakelijk is om je mee te hechten om te kunnen groeien.
De verbondenheid staat bij kleine kinderen centraal en naarmate kinderen ouder worden hebben ze steeds meer ruimte en vertrouwen nodig om hun autonomie te ontwikkelen en hun vleugels uit te slaan. De vleugels symboliseren voor mij zelfvertrouwen en het vertrouwen vanuit ouders/opvoeders om hun eigen weg te mogen gaan.


1

deel deze tip

Tip 157 - Boekentip: Leer je kind omgaan met boosheid

Boekentip: Leer je kind omgaan met boosheid. Schrijver: Ross Campbell


1

deel deze tip

Tip 158 - Boekentip: Grenzen & kinderen

Boekentip: Grenzen & kinderen. Schrijvers: Dr. Henri Cloud, Dr. John Townsend


1

deel deze tip

Tip 159 - Boekentip voor ouders met een somber kind

Boekentip voor ouders met een somber kind

Krachtig je kind ondersteunen bij somberheid of depressie, hoe doe je dat?
'Sterksamen' is een aanbod voor ouders van tieners, die last hebben van somberheid en/of depressieve gevoelens.
Sombere gedachten of gevoelens hebben vaak veel invloed op het leven van je kind, maar ook op je gezin. De somberheid, lusteloosheid, terugtrekken, schooluitval, irritatie, of angst kunnen je veel zorgen geven.
Er is onlangs een boek verschenen van hen ter informatie/ ondersteuning voor ouders; "Samen sterk" In het boek lees je: Hoe je in verbinding kunt blijven met je kind. Hoe je om kunt gaan met de emoties van je kind. Wat de invloed van gedachten is op het gedrag van je kind. Hoe je positief gedrag kunt stimuleren en hoe je kunt blijven opvoeden. Wat een depressie is en welk gedrag hierbij hoort. Welke factoren van invloed zijn op een depressie en welke verschillende behandelingen er voor jongeren zijn.


1

deel deze tip

Tip 160 - Tip voor ouders met een somber kind

Tip voor ouders met een somber kind

Krachtig je kind ondersteunen bij somberheid of depressie, hoe doe je dat?
Sombere gedachten of gevoelens hebben vaak veel invloed op het leven van je kind, maar ook op je gezin. Somberheid, lusteloosheid, terugtrekken, schooluitval, irritatie, of angst kunnen je veel zorgen geven.
Een helpende methode, die ik aanbied, is de gedragstherapie ACT (Acceptance & commitment Therapie) Jongeren leren hiermee anders met problemen om te gaan. Neem gerust vrijblijvend contact op voor meer informatie.

Hannelies - Psychosociaal Therapeut - ACT Therapeut


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 161 - Niet leren maar ervaren

Kinderen kunnen vaak heel goed snappen en uitleggen wat ze voelen en hoe ze zich willen gedragen. Maar het dan ook toepassen op het moment dat de spanning oploopt is vaak nog niet zo simpel.
Zoek daarom naar therapeuten die niet alleen uitleggen, maar ook laten voelen. Zodat ze gelijk ervaren hoe het anders kan.


1

deel deze tip

Tip 162 - Uit loyaliteit

Veel van hoe kinderen zich voelen en gedragen komt voort uit loyaliteit. Voor ouders, voor de normen en waarden van de familie, voort uit groepsdruk.
Het is belangrijk dit op tafel te krijgen, zodat kinderen begrijpen en dit los kunnen laten.


1

deel deze tip

Tip 163 - Drinkt, rookt of blowt jouw puber?

Stel duidelijke grenzen en sta niets toe. Het wordt niet beter als je oogluikend toestaat dat je kind rookt, blowt of drinkt. Sommige ouders doen dit, omdat ze bang zijn dat hun kind het anders buiten hun zicht het toch wel gaat doen. Dat kan best, maar als je geen duidelijke grenzen stelt, dan heeft je puber het gevoel dat het je niets uitmaakt en dat het allemaal niet zo erg is. De kans is dan veel groter dat het naast thuis ook op andere plekken gaat experimenteren met alle gevolgen van dien. Wees dus heel duidelijk in je statement. Heb je het gevoel dat het al zover is? Zoek dan snel hulp!


1

deel deze tip

Tip 164 - Jonge kinderen geleide meditaties

Ik krijg regelmatig de vraag of je ook met kinderen therapie kunt doen.
Juist met kinderen is dan mijn antwoord.
Zelfs met heel jonge kinderen, vanaf 3, 4 jaar.
Hoe komt dat?
Omdat ze nog heel open staan voor positieve suggesties,
ze geloven nog in magie,
nemen letterlijk wat je zegt
en geloven dat.
Ik werk met kinderen altijd met geleide meditaties die ik helemaal op maat maak, hier verwerk ik de positieve suggesties in, allerlei elementen om eventuele pijnen en angsten los te kunnen laten en ontspanning en vertrouwen toe te laten, gedeeltes waarin het zelfvertrouwen vergroot kan worden en dit heeft vaak een sfeer van magie, wondertjes worden mogelijk gemaakt.
Met hartelijke groet,
Alexandra


1

deel deze tip

Tip 165 - Praat jij wel eens met je kind?

Bij bijna elke intake die ik in mijn therapiepraktijk heb kom ik ouders tegen die problemen in hun pubers zien die de puber zelf anders ziet.

Heel veel van de problemen van de pubers zijn een weerspiegeling van de mening van de ouders.

Dus, zie jij een probleem bij je Puber? Kijk dan eens naar jezelf en je eigen mening.... Mag je puber zichzelf zijn of leg jij hem teveel op?


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 166 - Positief contact met je puber

Als je veel strijd hebt met je puber, dan wil positief contact er nog wel eens bij inschieten. Voor je het weet ben je alleen nog maar aan het corrigeren of discussiëren. Zorg er dan voor dat je ook ruimte maakt voor positieve gebaren. Bijvoorbeeld het brengen van een kopje thee en een koekje als hij/zij zichzelf teruggetrokken heeft op zijn/haar kamer. Of het klaarmaken van een lievelingsmaaltijd van je kind. Op deze manier laat je zien dat je, ondanks de discussies en de strijd veel om je puber geeft. Je puber zal lang niet altijd meteen positief reageren op je gebaar. Toch is het belangrijk om korte onbeladen momenten te creëren. Dan ontstaat er tussendoor meer zachtheid tussen jullie, zodat er meer kans is op meer positief contact op langere termijn.


1

deel deze tip

Tip 167 - Ik vind haar een verwend rot-kind!!

De boosheid van mevrouw was groot. Na jaren ploeteren was de relatie met haar vriend stuk gelopen omdat hij zo’n akelige rot-dochter had. Zo zag ze dat. Als iemand zo duidelijk een kind de schuld geeft laat ik hem of haar eerst uitrazen. Natuurlijk is een kind nooit schuldig ook al kunnen pubers wel heel vervelend doen, dat is zeker zo.

Mevrouw had zelf een kind, en haar vriend had ook een zoon, die verder weinig problemen gaf. Mevrouw had zelf geleden onder Joyce, de dochter van haar vriend, maar haar kind eveneens. En natuurlijk, alle keuzes die wij als volwassene maken hebben invloed op onze kinderen.

Als mevrouw Joyce of haar vader aansprak op iets, nam hij steevast zijn dochter in bescherming. Dat doen ouders meestal, en nog meer als er ook sprake is van schuldgevoelens bij vader. Vader had medelijden met Joyce, omdat haar moeder nauwelijks in staat was om een kind op te voeden

Ook bij moeder, maar eveneens als zij bij vader en zijn vriendin verbleef, trok Joyce alle aandacht naar zich toe. Ze ging tussen de vriendin en vader in zitten, en als mevrouw daar een opmerking over maakte kreeg ze van vader te horen dat ze jaloers was op een kind van 13 jaar. Het gedrag van Joyce (verleidelijk gedrag naar vader) was vreselijk irritant. Zij wilde bepalen wat er gegeten en gedronken werd, anders at ze niet. En vader koos dan partij voor zijn dochter.

Als mevrouw (in het begin van de relatie) iets voor Joyce kocht werd het niet gewaardeerd. Sterker nog, ze kon er heel laatdunkend over doen (dat stomme vest). En als mevrouw haar of de kinderen in het algemeen een advies gaf, dan liet ze duidelijk blijken het allemaal onzin te vinden. Soms zei ze rechtuit: jij hebt niks over mij te zeggen.

Het was een enorme beproeving geweest en nu gaf mevrouw Joyce de schuld van het mislukken van haar relatie. Geen enkel kind voedt zichzelf op, dat moeten ouders doen. Vader had hier duidelijk in moeten grijpen. Mevrouw gaf zelf haar eigen kind een duidelijke en liefdevolle opvoeding. Dit kind gedroeg zich over het algemeen prima. Maar toch kon de vader van Joyce zich storen aan bepaalde gedragingen zoals langzaam eten. Dan kon hij het niet laten om daar wat van te zeggen. En dan werd mevrouw woedend: hoe dúrf jij iets te zeggen over mijn kind, terwijl jouw kind wel 100x erger is??

Uiteindelijk had men besloten de relatie te stoppen, maar dit betekende voor mevrouw een extra verhuizing met haar dochter naar een andere plaats, een verandering van school voor de dochter, kortom: een heleboel vervelend gedoe. Ook al die ergernis kwam bij Joyce terecht. En eigenlijk ligt de verantwoordelijkheid bij de ouders van Joyce, niet bij Joyce zelf. Een kind kan maar zo lastig zijn als je als ouders toelaat. Grenzen stellen is essentieel.

Je kunt het een kind niet aanrekenen als het verwend en vervelend is. Het moet wél een halt toe worden geroepen. Schelden dat het rotkind is, is dus ook niet correct. Toch kan iemand er zó veel last van hebben gehad, dat ik schelden en boosheid niet meteen de kop indruk.





1

deel deze tip

Tip 168 - Pesten

Als je kind gepest wordt op school heeft dat diepgaande invloed op het gevoelsleven en het zelfvertrouwen en zelfbeeld van je kind.
Door middel van geleide meditaties en hypnotherapie kan hier op een positieve versterkende manier aan gewerkt worden.
Hierdoor neemt het zelfvertrouwen toe en heeft je kind weer het gevoel dat hij of zij zichzelf kan beschermen en voor zichzelf kan opkomen, zo belangrijk!
Ik vertel je er graag meer over.
Hartelijke groet, Alexandra


1

deel deze tip

Tip 169 - Kinderen in samengestelde gezinnen met storend gedrag

Goed aanpakken van situaties rondom kinderen opvoeden in samengestelde gezinnen is niet vanzelfsprekend en eenvoudig. Grotere kinderen weten precies hoe ze hun stiefouder op de kast kunnen krijgen en laten vaak overduidelijk weten dat ze de stiefouder zien als “lucht”. Hoe langer dit wordt geaccepteerd hoe gewoner het wordt (en dus ook: hoe lastiger het te veranderen is). Toch kan men daar wel degelijk wat aan doen, mits dit goed wordt aangepakt.

De meeste kinderen zijn gewoon best heel lief en zelfs zo braaf en volgzaam dat ze de stiefouder nooit wat vragen, soms uit angst of verlegenheid. Misschien zul je als ouder jezelf herkennen in je kind en was je zelf ook wat afwachtend. Maar voor de stiefouder kan het heel storend zijn. Denk maar aan een kind dat papa op kantoor belt of appt of zij een koekje mag, terwijl stiefmoeder bij stiefdochter aan tafel zit. Dat had zij ook aan stiefmoeder kunnen vragen. Als dat niet verandert ontstaat er nooit een echte band. Aanpakken dus, maar hoe??

Kleintjes zijn soms zo eerlijk dat ze in alle onschuld vertellen tegen stiefvader dat papa heeft gezegd dat hij stiefpapa niet lief vindt. Blijf dan maar eens positief over papa praten als stiefouder….. Of de stiefouder die “gebruikt” wordt als huishoudster of als taxichauffeur. En als je iets zegt over de verwarming lager zetten, of het licht uitdoen, dan krijg je een grote mond!

Kinderen doen dat (meestal) niet om de stiefouder te pesten, vaak hebben ze het niet eens in de gaten. Soms doen ze dat wel expres, zoals de jongen van 11 die in het toilet vaak een drol achterliet, zodat stiefvader met de stank werd geconfronteerd. Toen stiefvader er iets over zei, schoot moeder in de lach. Begrijpelijk misschien, maar zeker niet effectief. Als moeder hem niet aanspreekt zal dit soort narigheid blijven spelen. Het moet duidelijk zijn wat de natuurlijke ouder goed vindt en wat niet. De rol van de natuurlijke ouder is cruciaal.

Het gedrag van kinderen ten opzichte van een stiefouder kan allerlei vormen aannemen. Soms gaat het zelfs ronduit goed tussen stiefouder en stiefkind, maar wordt dat gedrag juíst pas vervelend wanneer de natuurlijke ouder aanwezig is. Bv. best gezellig met stiefmoeder praten maar zodra papa binnenkomt hem helemaal claimen en de stiefmoeder totaal buitensluiten. Kortom, het kan allemaal.



1

deel deze tip

Tip 170 - let op het positieve

Ook al vallen je vooral de lastige kanten op van je kind, train jezelf erin om juist ook aandacht te hebben voor wat wel goed gaat. En benoem dat ook naar je kind. Zonder er een 'maar' achter te laten volgen ;)


1

deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 171 - dagelijks aandacht voor jezelf

Ook al is het nog zo druk in je gezin, neem elke dag even tijd voor jezelf.
Als je dat nu nog niet ziet gebeuren, ga dan iets organiseren waardoor het wel mogelijk wordt. Realiseer je dat je een leukere ouder kunt zijn als je ook zelf in balans bent. Dus het is niet egoïstisch om die tijd te nemen.


1

deel deze tip

Tip 172 - Hij/zij verandert niet!

(over de partner in een samengesteld gezin)

Partners in samengestelde gezinnen hebben vaak ruzie hebben over de kinderen. Men meet met twee maten, de kinderen van hem worden anders behandeld dan de kinderen van haar. Je relatie wordt dan steeds verder verziekt. Je kunt nl. niet jouw kinderen op de 2e plek zetten. Zij zijn altijd het belangrijkst. Dat geldt ook voor jouw partner. Je kinderen komen voor op de eerste plaats.
Zelden heeft men in de gaten dat men verschil maakt. Vaak probeert men juist extra ze gelijk te behandelen, gelijk te beoordelen. Daarom: erken dat je je anders voelt t.o.v. de kinderen van de ander. Wees daarin eerlijk naar jezelf.
Je houdt altijd meer van je eigen kinderen, ook al zijn de kinderen van je partner je nóg zo dierbaar. Maar er is nu eenmaal een verschil.

Ruzies in samengestelde gezinnen gaan hier het vaakst over. Loyaliteit is niet alleen iets van kinderen. Ouders zijn ook loyaal: Je komt aan het dierbaarste wat de ander heeft: zijn/haar kind!! En hoe gemakkelijk is het om af te geven (zeker als je boos bent) op het kind van de ander. Maar dat beschadigt jouw relatie met je partner op langere termijn onherstelbaar.

Ook al kun je het over het algemeen wel verdragen, uiteindelijk maakt het je relatie kapot. Dat verdraagt niemand. Men verdraagt het vaak omdat men hoopt dat het minder wordt of overgaat, of omdat er mooie beloftes worden gedaan, maar uiteindelijk (zélfs als de kinderen het huis uit zijn) blijft het lastig. En je bent ook zelf tot op het bot beschadigd, want je kinderen zijn een deel van je. Als je aan hen komt kom je ook aan jou!

Dreigen met weggaan is geen goed idee, als het bij dreigen blijft. Nooit dreigen met weggaan als je dat (nog) niet van plan bent. Maar wat je wel kunt doen is zeggen dat als het niet verandert dat je zeker bent dat de relatie op den duur kapot gaat, en dat er waarschijnlijk een moment komt dat je voor jezelf gaat kiezen. Het moet de ander duidelijk zijn dat hij/zij niet zo maar door kan gaan, dan het een keer genoeg zal zijn en dat er dan niks meer kán!!
Het hoeft NOG niet zover te zijn dat je weggaat, maar het moment komt waarschijnlijk wel steeds dichterbij. En dan is het tij niet meer te keren, dan is het te laat. Zoek hulp!


1

deel deze tip

Tip 173 - Opvoedproblemen: onderzoek je eigen jeugd

Geen enkele ouder hoeft een diploma pedagogiek of opvoedkunde te behalen voordat ze een kind krijgen.
Als je met kinderen wilt werken of een kind wilt adopteren moet je aan allerlei regels voldoen en moet je beschikken over diploma's in de de opvoedkunde.

Van een biologische ouder wordt aangenomen dat ouderliefde en gezondverstand voldoende zijn om een kind op te voeden tot een gelukkig en zelfstandig mens. Helaas is het niet zo eenvoudig.

Veel ouders hebben hun eigen opvoeding als richtlijn. Die eigen opvoeding was "goed genoeg voor mij, en dus ook voor mijn kinderen", of, "ik heb een waardeloze jeugd gehad ik ga het helemaal anders doen".
Hoe dan ook voeden de meeste ouders met hun eigen jeugd als uitgangspunt.

In therapie kun je een eigen opvoedstijl te ontwikkelen waarbij de behoeften en talenten van jouw kind centraal staan.
Maak van je kind géén broddellapje, zoek hulp, onderzoek je eigen overtuigingen en kwetsuren uit je jeugd.
Zoek hulp, ga in therapie. Doe het voor jezelf en voor je kind!

Anoniem


deel deze tip

Tip 174 - Storende kinderen zijn ontmoedigde kinderen

Helaas krijgen ook in onze tijd kinderen vooral aandacht wanneer ze storend gedrag laten zien. De extra aandacht vragers, de druktemakers, de clowns, het overdreven brave kind, kinderen die vaak de machtsstrijd aangaan, kinderen die pesten, gemeen of wreed zijn tegen dieren.

Veel ouders en leerkrachten denken dat je storend gedrag kunt voorkomen door kinderen veel complimenten te geven. Het gevaar is dat kinderen daarvan leren dat ze pas goed genoeg zijn als ze een goede prestatie leveren, braaf zijn of er mooi uitzien.
Of kinderen leren juist: 'wat ik ook doe het is altijd goed' en leren zich nergens meer voor in te zetten. Bij elke potloodstreep op papier krijgen ze immers al te horen 'oh, wat een mooie tekening!'

Kinderen hebben geen straf of complimenten nodig. Kinderen hebben bemoediging nodig. Ze moeten ervaren dat ze erbij horen, capabel zijn en zich kunnen ontwikkelen, dat ze de moeite waard en nodig zijn voor anderen.

Aanmoediging bij nieuw aan te leren vaardigheden. 'Toe maar, als je zo doorgaat, lukt het je wel!'
Een uitnodiging tot meehelpen. 'Het lukt me niet alleen, wil je me even helpen?'
Een uitnodiging tot meedenken. 'Hoe zullen we oma dit jaar verrassen voor haar verjaardag? Heb je een idee?'
En aandacht juist wanneer ze er niet om vragen. Gewoon, om hen te laten ervaren dat ze erbij horen, dat ze worden gezien, gewaardeerd als mens.

Veel kinderen die storend gedrag laten zien, hebben niet geleerd dat ze er onvoorwaardelijk bij horen, over ontwikkelingscapaciteiten beschikken en de moeite waard. Ze hebben soms wel geleerd dat je maar beter de sterkste kunt zijn dan het onderspit delven of je overgeleverd voelen aan anderen.
Of ze hebben afgeleerd zich in te spannen omdat ze ervaren het toch niet goed te kunnen doen en altijd commentaar krijgen.
En zo zijn er meer redenen waardoor kinderen onbewust kunnen kiezen voor storend gedrag.

Gelukkig kunnen ouders en leerkrachten leren hoe ze met ontmoedigde kinderen kunnen omgaan.

Interesse? Ik vertel je er graag meer over.




deel deze tip

Tip 175 - Agressie bij jongeren

Agressie verminderen door afleiden, ontspanning, incompatibele gedragingen (liedje zingen, luisteren, vissen) en uitstel.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 176 - rol ouders bij kinderen met probleem gedrag

Accepteren, ondersteunen, controle. Opvoedstijlen. Autoritatief is kindgericht, ondersteunen maar wel regels en controle is het beste.



deel deze tip

Tip 177 - Waaron de beperkingen rondom corona zo diep inslaan

Je hoort veel berichten dat jongeren zich niet aan de beperkende maatregelen rondom corona houden. Dat kan veel onbegrip opleveren. Waarom doen ze dat niet? Bedenk dat de impact van corona voor jongeren veel minder lijkt te zijn dan voor ouderen. Als ze corona oplopen lijkt het voor hen veel meer op een griep. Dat betekent dat ze zich beperken vooral voor anderen. Zij offeren hun vrijheid op voor anderen. Het tweede is dat het voor jongeren essentieel is om zich te kunnen ontwikkelen. Jongeren hebben veel minder eigen ruimte dan ouderen. Vaak niet mee dan een kamer. In die zin zijn ze net zo beperkt in hun mogelijkheden als ouderen. Waar ouderen lijden aan de leegheid en eenzaamheid, lijden de jongeren aan de uitzichtloosheid van hun situatie en het onvermogen zich verder te ontwikkelen. En dat laatste is geen luxe, maar een noodzaak.



deel deze tip

Tip 178 - Motivatie in tijden van online werken

Veel jongeren verliezen bij het veelvuldig online werken hun motivatie voor de studie. Wat je naar mijn mening dan tegenkomt is dat de behoefte aan extrinsieke motivators (succeservaringen, aandacht en goedkeuring van docent, contact met medestudenten) hoger is dan de intrinsieke motivator. Intrinsiek is in deze dat je een taak ook heel graag wil doen. Als er een balans is tussen de motivatie die van buiten komt en de motivatie die je van binnen voelt voor wat je aan het doen bent, gaat het goed. Maar hoe doe je dat?

1. Autonomie: als er ruimte is om zelf je studieplan te maken, kies dan voor die onderwerpen die je interessant vindt. Als je van tevoren al weet dat je weinig steun uit de omgeving kan krijgen, kun je momenteel beter kiezen voor die onderwerpen die je sowieso al heel graag wil bestuderen.
2. Autonomie: als er ruimte in de dag is om zelf je tijd in te delen, kijk dan of je de 'vervelende' zaken al direct in de ochtend kan doen en naarmate de dag vordert, ga je steeds meer onderwerpen oppakken die je leuk en uitdagend vindt.
3. Succeservaring: succes is een ervaring die je organiseert! Als je jezelf meer afhankelijk voelt van de complimenten, goedkeuring of stimulans van medestudenten of docenten, leg je die organisatie eigenlijk bij een ander neer. Neem het heft in eigen handen en bepaal duidelijk een doel voor de dag wat je wil bereiken. Als je dat doel bereikt hebt, vier dan dat moment door expliciet even stil te staan bij wat je voor elkaar hebt gekregen. Al is het maar het lezen van een hoofdstuk in een saai studieboek. Je mag jezelf best even complimenteren dat je dat dan TOCH maar gedaan hebt!
4. Succeservaring: ga bij jezelf eens na of jouw aanpak en planning inderdaad succeservaringen bevordert of juist niet. Wat kun je nog meer doen?
5. Sociaal netwerk: Ook online is het mogelijk om gebruik te maken van een sociaal netwerk. Werk samen in online tools, ook als je niets te bespreken hebt! Net alsof je in een bibliotheek gaat studeren en dat je helpt omdat er meer mensen zijn die studeren, kun je dit ook online doen. Vorm je eigen studie en werkgroep. Werk samen aan opdrachten en doelen of bestudeer in die tijd samen een bepaald gedeelte van de tentamenstof.
6. Beloning: terugkomend op het organiseren van succeservaringen... hoe vier jij jouw successen? Als je iets voor elkaar hebt gekregen, beloon je jezelf dan? Even wat anders doen, bij voorkeur buiten de deur even wandelen, fietsen, sporten. Lekker kopje thee of koffie doen op het balkon of in de tuin. Het zijn momenten waarop je jezelf even beloont. Uiteraard wel de uitdaging om dan weer te beginnen. Vandaar de tip: doe wat je niet graag doet gelijk in de ochtend en werk door de dag heen naar de meer leuke taken toe. Als het goed is, heb je dan ook om drie uur in de middag zin om na die beloningstijd weer aan de slag te gaan.

Dit zijn een paar tips om motivatie te verhogen in deze tijd van covid beperkingen. Succes!



deel deze tip

Tip 179 - samenwerken

Ga eens met je gezin je verdiepen in de woorden, zelfstandigheid, samenwerken aan zelfstandigheid en met elkaar verbonden zijn. Ieder gezinslid schrijft de betekenis van deze woorden op. Wat betekent dat voor mij, hoe ziet dat er uit, hoe pak ik dat aan en wat verwacht ik van de ander?
Wanneer iedereen dit heeft ingevuld kun je met de uitkomsten met elkaar in gesprek.
Als je dit van elkaar weet, is de kans groot dat je elkaar kunt begrijpen en rekening met elkaar kunt houden groter

Anoniem


deel deze tip

Tip 180 - Wat kunnen ouders doen?


Wat ouders kunnen doen bij probleem gedrag en agressie. Eigen tekortkomingen erkennen, de gezonde kant van de jongere blijven zien en steun zoeken



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 181 - Wat kunnen ouders doen bij agressie?


Hoe eerder hoe beter ingrijpen. Voorkomen van verergering; oudervaardigheden verbeteren; Goed gedrag belonen, ongewenst gedrag negeren of mild en gericht straffen. Consequent zijn, verbonden blijven en toezicht houden. Niet openlijk ruzie maken, samen eenduidige beslissingen nemen, écht ouders zijn, rustig en neutraal reageren. Lage ee (emotionele expressie).



deel deze tip

Tip 182 - Toekomstperspectief

Praten met jongen is vaak lastig, doen werkt beter. Plaats een aantal ronde placemats in een lijn op de grond. Bespreek een doel van de jongere en stap van placemat naar placemat (subdoel naar subdoel) en benoem hoe het daar is en hoe dat voelt en welke eigenschappen je nodig hebt om daar te komen. Belangrijk om de het doel en dus ook de subdoelen niet groot te maken zodat ze te bereiken zijn. Na afloop terug naar het eerste kleine subdoel. Wat heb je nodig, wat is er al en hoe gaan we het bereiken?



deel deze tip

Tip 183 - oefenen met open vragen

Wanneer je puber/tiener alleen maar met ja en nee antwoord. Vraag je dan eens af wat voor vragen stel ik? Zijn dat vragen die met een werkwoord beginnen: zou je, wil je, ga je.... Dan hoeft je puber alleen maar ja of nee te antwoorden. Als je vragen stelt die met een wie, wat, waar hoe en welke begint moet je kind nadenken en kan hij de vraag niet af doen met ja of nee. Dan heb je kans dat er een antwoord komt met meer dan 3 woorden. Oefen daarmee, het is lastiger dan je denkt.....

Anoniem


deel deze tip

Tip 184 - Wat te doen bij gedragsproblemen jongeren?

Motiveren door toekomstgericht te zijn. Consequenties voorhouden en focussen op de toekomst. Haim Omer; “Controle hebben over de ander is een illusie.”

Volhouden Geweldloze strijd, samenwerking en respect en geen discussie. Open einde het hoeft niet opgelost worden. Het ijzer smeden als het koud is. Niet proberen te winnen maar proberen het vol te houden.



deel deze tip

Tip 185 - Steun vragen indien je vastloopt als jongere

Als je vastloopt in het leven en je steeds meer aan jezelf gaat twijfelen, vraag dan om steun aan betrouwbare anderen. Ook ben je welkom om samen met mij in therapie te kijken naar wat je onbewust gemist hebt tijdens het opgroeien. Vaak blijkt dat wij onszelf beschuldigen van een gebrek, terwijl we eigenlijk ergens iets wezenlijks tekort gekomen zijn. Ik kan je op weg helpen om dat tekort alsnog op een constructieve manier in te halen.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 186 - Je kind draagt het symptoom

Als ouder kan je je snel gaan focussen op het aparte gedrag van je kind. Wees er als ouder van bewust dat je kind soms bepaalde emoties op excessieve wijze uit of gedragsproblemen heeft omdat er iets binnen het gezin niet goed gaat. Je kind weet er geen woorden aan te geven of voelt zich niet veilig genoeg om dit te delen, dus trekt het de aandacht op deze wijze. Zoek een gezinstherapeut wanneer je kind gedrag vertoont waar jij niet meer tegenop gewassen bent en leer hoe je -samen, als gezin - alles weer in balans kan brengen en focus je niet slechts op je kind als degene die moet veranderen.



deel deze tip

Tip 187 - complimenten teller

Maak een complimententeller voor het hele gezin. Geef iedereen elke dag een compliment, geef de kinderen ook de gelegenheid om complimenten te geven. Je krijgt een hele fijn sfeer en iedereen heeft een lach op zijn gezicht

Anoniem


deel deze tip

Tip 188 - Begrenzen gebruik sociale media jonge kind

Omgaan met sociale media en internet is leuk maar ook ingewikkeld.
Download de app Family Link, je kunt als ouder zien wat je kind doet op zijn/ haar telefoon, je kunt de tijd instellen de telefoon gaat uit als de tijd op is. Hiermee kun je je kind keren omgaan met dit medium en je voorkomt veel ruzies en conflicten.



deel deze tip

Tip 189 - Luisteren

Ik vind dat ouders moeten luisteren naar de kinderen. Ze hebben altijd gelijk. Het gaat natuurlijk om de vraag achter de vraag en daarom moeten ouders echt goed luisteren naar kinderen. Ze zijn je juf en leraar. Mijn zoon leert mij om niet boos te worden dat kan hij en ik ook namelijk en mijn dochter leert mij om niet te overdrijven ook dat kunnen we beide heel erg goed.



deel deze tip

Tip 190 - Nobelprijs voor de moeder

Ik vind dat er een Nobelprijs moet worden gegeven voor de Moeder. Waar blijft die?



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 191 - Gezond omgaan met de ups en downs in ons mensenleven

Voor het gezond omgaan met de ups en downs in ons mensenleven hebben we een goed werkend gezond zenuwstelsel nodig. Als het nodig is, dient er energie gegenereerd te worden (om in beweging te komen), of juist energie getemperd te worden of bespaard te worden (meer voor het rusten en het eten en verteren - ook emotioneel),
Bij jonge kinderen is het zenuwstelsel / hersenen nog niet volledig ontwikkeld. Zij zijn voor een goede verwerking van wat op hen af komt, afhankelijk van het zenuwstelsel van de volwassenen in hun buurt. Dat zijn in eerste instantie de ouders. Als de ouder opgedane stress kan dragen en een veilige ruimte kan aanbieden voor het kind, dan helpt dat het kind om tot rust te komen, of om in aktie te geraken. Het kind voelt zich gesteund (en geliefd). En kan zich daardoor gezond ontwikkelen.

Het kind kan zich dus nog niet helemaal reguleren, maar de ouder dient hierbij te 'helpen'. Dit noemen we co-regulatie.
Als je kind dus problemen heeft en daardoor mogelijk problemen veroorzaakt, kijk dan altijd ook naar jezelf als ouder. Wat kun jij doen om die veilige (leer-)omgeving te creëren.

Kom je er niet uit, lukt het niet, dan zoek ondersteuning. Vaak betekent het dan ook als men met een kind in therapie komt, de ouder(s) zelf ook ondersteunt en geholpen dienen te worden. En dat is heel normaal.



deel deze tip

Tip 192 - Vrije kind versus kritische ouder

Als iemand van huis uit om welke reden dan ook geen kind kon of mocht zijn kan het gebeuren dat iemand lastig contact kan maken met het speelse, vrije, onbezorgde, ondeugende stuk in zichzelf.

Deze mensen kunnen een groot stuk kritische ouder in zich ontwikkeld hebben en het eigen kind belemmeren in deze kind stukken. Het spelen en ontdekken van de eigen kinderen wordt aan banden gelegd, begrenst en afgekeurd.
"Zorg dat je schoon blijft"
"Maak je fiets niet kapot"
"Zo word je ziek"
"Ik word zo moe van jou".....

Als je je hier bewust van bent en dit wil veranderen kan je eigen kind je juist helpen met het opnieuw in contact komen met deze verstikte stukken in jezelf. Maak bewust speeltijd vrij, samen met je kind en maak er een interactieve activiteit van. Blijf in contact met je kind, vraag het wat het leuk vindt en laat het uitleggen waarom. En doe mee! Probeer, onderzoek. Sta open en blijf uit de afkeurende rol. Veel plezier bij deze mooie ontdekkingstocht.....






deel deze tip

Tip 193 - verbinding

Pas als je verbonden met je kind/puber pas dan kan je gaan opvoeden.

Vanuit contact kun je opvoeden en niet andersom.

Anoniem


deel deze tip

Tip 194 - neutrale open vraag

Veel ouders denken dat ze neutrale en open vragen stellen.
Maar dat is vaak niet zo. Wij ouders zijn bezorgd en voelen ons verantwoordelijk voor hun opvoeding, gezondheid en geluk waardoor we juist geen neutrale vragen stellen.

Ga eens na: wat is een open en neutrale vraag en stel je die wel eens, of zit er toch een verborgen agenda achter....
Wanneer is een vraag voor jou neutraal en open?

Anoniem


deel deze tip

Tip 195 - Luister naar je kind

Vaak wil een ouder dat een kind therapie gaat volgen. UIteraard kan dat nuttig zijn, maar luister AUB eerst wat het kind wil. Maar als te vaak zie ik kinderen die met tegenzin naar therapie gaan. Als iets geen zin heeft, is dat het wel.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 196 - Problemen met lezen?

Een kind die niet wil lezen? SUPER! Boeken zijn voor de meeste kinderen echt niet een succes....
Wel eens gedacht dat het lezen van ondertiteling ook lezen is?
Of wat denk je van stripboeken? Verkeersborden, reclameborden?

Of te wel... Lezen is echt zoveel meer dan alleen maar een stom ouderwets boek!



deel deze tip

Tip 197 - illusie van controle

Bij kinderen en jongeren is het belangrijk om ze de illusie van controle te geven. Op die manier bepaal jij de kaders en hebben zij het gevoel dat ze iets in te brengen hebben. Win Win.
Geef hen de illusie van controle door het bieden van 2 keuzes. Jij bepaald binnen welk kader de keuzes vallen, zij mogen een keuze maken.

Succes!



deel deze tip

Tip 198 - Bouw je tuin

Gebruik een tuin als metafoor voor de binnenwereld van een kind. Deze binnenwereld bestaat, net als bij iedereen, uit gevoelens, herinneringen, ervaringen, enz.
Als je samen met een kind zijn of haar tuin bouwt kan je visueel maken wat er in die binnenwereld staat, gebeurt, ligt.
Dat kan met blokjes, poppetjes en symbolen zoals stenen. Laat het kind bouwen. Bedenk samen een hulpvraag of wens.
Start met de grens die de tuin ommuurt. Leg daarbij de functie van de grens uit. Laat het kind een poppetje uitzoeken dat symbool voor hem of haar staat in deze tuin. Zo kan de tuin verder gevuld worden en kunnen er symbolen gebruikt worden voor bijvoorbeeld emoties of wensen.



deel deze tip

Tip 199 - Heb lief!

Het klinkt zo simpel en......dat is het ook. Het belangrijkste wat een kind van je nodig heeft is je onvoorwaardelijke liefde. Geef omdat je van je kind houdt, verwacht niet terug. In de orde van het gezin behoor je te geven zodat je kind leert ontvangen. Heb lief!



deel deze tip

Tip 200 - Verbindend gezag

Verbindend gezag, daar gaat het om. Je bent ouder, geen vriend of vriendin. Pak je rol en vervul die met verve en met liefde. Helder, duidelijk en altijd uit verbinding. Wil je er meer over weten? neem contact met me op.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 201 - Op vakantie met je kind?

Onlangs las ik weer een vraag van een moeder "we zijn op vakantie op een 5***** camping met alles te doen voor de kinderen maar ze zitten de hele dag voor de caravan met hun telefoon, moet ik nu hun telefoon afnemen? Ze straffen? Ze moeten naar al dat dure vermaak"

De belangrijkste vraag.... Heb je met je kinderen overlegt hoe voor hun de vakantie is? Willen ze wel (zo lang) op vakantie? Wat willen ze doen en wat verwachten zij van vakantie? Een camping vol animatie is (vaak) helemaal niet wat de jongeren zoeken. Dus ipv je af te vragen hoe dwing ik mijn kinderen iets tegen hun zin in te doen, kan jij jezelf ook afvragen hoe haf ik het voor de vakantie beter kunnen aanpakken?



deel deze tip

Tip 202 - Wat spiegelt je kind?

Als kinderen iets doen wat ons raakt is onze neiging onze aandacht te richten op het kind en daar een correctie aan te brengen. Als het kind dan ophoudt met dat gedrag dan verdwijnt onze geraaktheid. Problem solved. Of niet?

Een andere, vruchtbare invalshoek is om eens je eigen geraaktheid te onderzoeken in plaats van de oorzaak ervan weg te nemen. Wat maakt dat je je schaamt wanneer je kind luid is? Hoe komt het dat je je ergert als je kind dromerig en langzaam is? Wat maakt dat je meteen ermee bemoeit als je kinderen onderling ruzie hebben?

Misschien sta je jezelf moeilijk toe om luid en aanwezig te zijn? Om helemaal je plek in te nemen? Wellicht kan je moeilijk conflict verdragen omdat je zelf hebt ervaren dat dat pijnlijke situaties kan opleveren?

Kinderen kunnen als geen ander onze eigen moeilijkheden spiegelen. En eigenlijk is dat iets prachtigs! We worden uitgenodigd zelfonderzoek te doen en onze eigen pijnpunten te helen. Een groter cadeau kan je je kinderen niet geven, want datgene wat jij als ouder in jezelf oplost, geef je niet meer door aan je kinderen.





deel deze tip

Tip 203 - positief belonen en negatief negeren

Ga hier eens opletten, benoem de fijne momenten, zoals " he wat zit je lief en rustig te spelen" ipv te reageren als het te druk wordt.
benoem en complimenteer positief gedrag, juist de kleine dingen. En negeer wat niet prettig is. Je zal zien dat het kind meer positief gedrag gaat laten zien want daar komt immers reactie op.



deel deze tip

Tip 204 - EFFT; ABFT

Soms ontstaan er in een relatie tussen ouders en kind breuken in de hechting grote T's (Trauma) maar kunnen er ook kleine t's zijn.
Als je merkt dat je als ouders je kind niet meer kunt bereiken er afstand en boosheid is overweeg dan een therapeut te zoeken die je helpt om de T en t's op te lossen binnen therapie. EFFT en ABFT gaan over uitspreken van kwetsuren van het kind die je als ouder echt kunt incasseren, je kunt meevoelen en oprecht excuses aanbieden om zo de relatie te herstellen.



deel deze tip

Tip 205 - Praat jij met je kind?

Praat jij met je kind? En luister je dan ook echt wat zij te vertellen hebben?

Veel voorkomende problemen met pubers kan je voorkomen door.... tr praten met je kind.. Dat klinkt wellicht makkelijk en cliché maar het is wel zo.

Wat verwachten jullie van elkaar? Wat zijn jullie beide wensen en behoeftes? Wanneer je echt oprecht praat met je kind kom je tot inzichten die je daarvoor niet kon hebben.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 206 - huilbabies

als een baby veel huilt word je als ouders wanhopig.
Neem eens contact op met een kinesioloog en laat de (borst)voeding testen. Vaak geeft een andere voeding voor de moeder ivm de borstvoeding of een ander merk flessemelk al heel veel verlichting.

De kinesioloog kan ook de moeder in balans zetten zodat ook zij meer zelfvertrouwen krijgt als moeder.




deel deze tip

Tip 207 - Problemen Nu, ontstaan voor of tijdens de geboorte

Ook in de baarmoeder doen we al indrukken op. Alles wat met moeder gebeurd, of tussen moeder en een ander (bijv. vader) wordt ervaren. Dat kan ook niet anders, want we zijn op dat moment 1 op 1 verbonden (navelstreng) met onze moeder. Als een kind (foetus) iets mogelijk onveiligs waarneemt, of dat moeder iets meemaakt waar ze van geschrokken is, of gestrest door is, dan voelen we dat als kind in de baarmoeder ook. Alleen kunnen we het nog niet begrijpen.
Wat we wel kunnen is proberen ergens vandaan te gaan (vluchten), maar echt weg kunnen we natuurlijk niet, en we kunnen ons trachten zo goed mogelijk af te sluiten (contractie). Ook dan kunnen we dus al in overleven terecht komen. Als dit zich daarna niet oplost, gaan we bij de geboorte met (hoge) stress de wereld in. Dit kan zich symptomatisch uiten in bijvoorbeeld regelmatig huilen, moeilijk kunnen slapen, zich voortdurend afzetten, buikkrampen, onvoldoende (borst)voeding nemen, etc.
Gelukkig is ook met babies / kleine kinderen te werken. Hetgeen overigens betekent dat er ook tegelijkertijd met de ouders wordt gewerkt. Die zijn immers allemaal met elkaar verbonden. Waar het ook hier om gaat is dat bevroren energie (overlevingsstress) alsnog beetje bij beetje ontladen wordt. En bevroren bewegingen (die konden niet uitgevoerd worden) alsnog afgemaakt mogen worden.



deel deze tip

Tip 208 - ervaring met een kind dat via IVF in het leven is gekomen

Een babytje sliep slecht, regelmatig huilen en overstrekte zich steeds naar achteren als het aan de borst wilde / moest om te eten. Het overstrekte zich in een halve boog, met holle rug.
Biologisch gezien, bij de eisprong, maakt het eitje ook een soort van boog. Bij IVF is de conceptie in bijvoorbeeld een petrischaal tot stand gekomen; dus geen 'echte' eisprong. Door de ouders gezamenlijk hun kleine kind te laten begeleiden in het meegaan met de overstrekking, een boog te laten maken, een cirkel rond. En dat een paar keer, voelde het kindje ter plekke zich al beter. Begon tenminste blij te lachen. Daarna hoorden we van de ouders dat het al meteen beter sliep en gemakkelijker aan de borst was te leggen.
Fantastisch om dat mee te mogen maken.



deel deze tip

Tip 209 - Omgaan met emoties en behoeften

Binnen de therapie gebruik ik emotie en behoefte kaartjes. De jongere kan door middel van kaartjes met plaatjes van verschillende emoties leren herkennen en erkennen bij zichzelf en leren welke behoefte voor hem of haar hierbij past. Werkt super!



deel deze tip

Tip 210 - Verstoorde relatie met je kind (na scheiding)

Ik heb regelmatig te maken met een verstoorde ouder-kindrelatie nadat ouders gescheiden zijn. Soms is Jeugdzorg betrokken voor een omgangsregeling. Ik merk dat de relatie door alle drang en dwang vaak juist verslechtert. Wat nodig is, is op een diep level te kijken naar wat iedereen, en vooral het kind, dwars zit in de relatie en hier iets mee te doen.
In een bepaald geval in mijn praktijk betekende dat dat een dochter van 17 een half jaar geen contact had met haar vader. Erg pijnlijk voor alle partijen. Maar dit gaf haar de tijd om onder woorden te brengen wat haar pijn was en te leren haar grenzen te bewaken, zodat zij na dat half jaar vrijwillig weer in contact ging met haar vader. De relatie is nu jaren later nog steeds goed. Dit in tegenstelling tot wat er zeer waarschijnlijk was gebeurd als we het Jeugdzorgbeleid hadden gevolgd: afspraken onder dwang. Want dit houdt op wanneer een kind 18 wordt. Dan kun je niets meer afdwingen en ben je elkaar misschien wel voor altijd kwijt.
Het is ongelofelijk belangrijk om iedereen in dit proces heel serieus te nemen en ook de ruimte te geven voor wat er nodig is, ook al is dit een periode van afstand. Uiteraard wel met de insteek dat er in die tijd wat gebeurt en iedereen ook op de hoogte gehouden wordt van het proces. Heb je met een dergelijke situatie te maken (ouderverstoting, of gewoon veel strijd om een kind), neem dan vooral contact op met een (gezins)therapeut in je regio.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 211 - Praat jij met je kind?

Veel ouders die ik zie in mijn praktijk die vastlopen met hun pubers zijn gestopt met het stellen vragen vragen en oprechte interesse.

Ze praten en commanderen maar praten ze ook echt?

Praat eens echt met je puber, wat wil deze nu zelf? Waarom doet deze wat die doet? Dat geeft echt een hoop rust!



deel deze tip

Tip 212 - samengesteld gezin

De term samengesteld gezin doet veronderstellen dat insider- en outsiderposities het best kunnen worden verzacht door veel tijd samen als gezin door te brengen. Dat klinkt logisch. Als alles goed gaat, zijn gezinsactiviteiten inderdaad ondersteunend voor de ontwikkeling van het gezin. Maar de uitdagingen die de structuur van een stiefgezin creëert, zijn juist het hevigst ALS HET HELE GEZIN SAMEN IS. Het willen forceren van het samenhorigheidsgevoel kan druk op de posities van insider en outsider verhogen.



deel deze tip

Tip 213 - samengesteld gezin

de uitdaging insider-outsider kan zowel voor ouders als voor stiefouders bijzonder pijnlijk zijn. Het is verleidelijk om dat dilemma op te lossen door één kant uit te schakelen: sommige ouders richten hun aandacht volledig op hun eigen kinderen en laten de stiefouder het zelf maar uitzoeken. Andere ouders doen precies andersom en richten zich volledig op de stiefouder.



deel deze tip

Tip 214 - kinderhypnose bij buikpijnklachten

Alternatieve geneeskunde in het ziekenhuis, dat klinkt misschien tegenstrijdig. Toch is behandeling van patiënten met hypnose in tientallen Nederlandse ziekenhuizen dagelijkse praktijk. Bij kinderen met onverklaarbare buikpijn.

Journalist Mirjam Bartelsman volgde voor haar documentaire Hypnose op recept vier kinderen die jarenlang worstelden met heftige buikpijn. Hun kinderarts verwees ze naar een hypnotherapeut. Dat had effect: alle vier de kinderen hadden na de behandelingen geen buikpijn meer. Kijk de docu Hypnose op recept van de NPO (gewoon googlen op internet)



deel deze tip

Tip 215 - tafelopstelling

Jongeren en kinderen vinden het vaak lastig om tegenover je in gesprek te gaan. Dmv tafelopstellingen (vb met duplo) worden problemen visueel en zijn ze actiever bezig. Daarbij voelen ze er veel bij.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 216 - Stel jezelf steeds 1 vraag............

Stel jezelf steeds 1 vraag tijdens de scheiding. "Hoe helpt dit onze kinderen?"
En als het niet helpt doe je het niet en doe je wat anders. Het klinkt simpel en dat is het niet. maar wel heel erg belangrijk.
Lukt het niet vanzelf, vraag hulp.



deel deze tip

Tip 217 - naar-een-andere-school angst

Terwijl de warme omhelzing van de zomer plaats maakt voor de frisse lucht van de herfst, omhult de verwachting van een nieuw schooljaar ons. Voor veel kinderen brengt het vooruitzicht om aan een nieuwe school te beginnen, compleet met onbekende klaslokalen, leraren en klasgenoten, een spanning met zich mee die moeilijk te beheersen is. Voor sommige kinderen gaat de terugkeer naar school gepaard met een overweldigend gevoel van angst en schroom. Deze blog duikt in de wereld van hypnotherapie en de rol ervan bij het ondersteunen van kinderen die worstelen met angst om weer naar school te gaan.

Terug-naar-school-angst begrijpen
De start van een nieuw schooljaar markeert een overgangsperiode en daarmee gepaard gaande een overvloed aan emoties. Hoewel een bepaald niveau van nervositeit als normaal wordt beschouwd, ervaren sommige kinderen zo’n intense angst dat naar school gaan een onoverkomelijke uitdaging wordt. Sommige mensen noemen dit ‘schoolweigering’. Deskundigen op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg bevestigen dat verschillende factoren, zoals angst, depressie, gezinscrises en traumatische ervaringen zoals pesten, schoolweigering kunnen veroorzaken. Overgangsfasen, zoals het veranderen van school of de overstap naar de middelbare school, hebben de neiging de stressniveaus te vergroten en de strijd rond het naar school gaan te vergroten.

De rol van hypnotherapie in de geestelijke gezondheid van kinderen
Kinderen die worstelen met schoolweigering koesteren vaak een intense angst die empathische en op maat gemaakte ondersteuning vereist. Als u als ouder of verzorger vermoedt dat uw kind met aanzienlijke schoolangst kampt, is het verstandig om te overwegen om hulp te zoeken bij een professionele therapeut. Hypnotherapie komt naar voren als een veelbelovende oplossing.

Hypnotherapie biedt namelijk een unieke manier om stress en angst aan te pakken. In tegenstelling tot farmaceutische interventies duikt hypnotherapie in het onderbewustzijn om negatieve denkpatronen te ontwarren en positieve reacties op uitdagende situaties te cultiveren. Je zou kunnen stellen dat hypnotherapie “het potentieel ontsluit dat je hebt om je te bevrijden van negatieve denkpatronen en om positiever en zelfverzekerder te reageren op situaties in je leven die je voorheen misschien angstig maakten.”

Het transformatieve proces van hypnotherapie
De reis van hypnotherapie begint met een beoordeling van de angst van het kind. Een ervaren hypnotherapeut identificeert op bekwame wijze de onderliggende bronnen van stress en angst, waardoor de weg wordt vrijgemaakt voor een gezamenlijk proces van het stellen van doelen. Dit proces stelt het kind in staat zich de emotionele toestand voor te stellen die het wil bereiken, waardoor het een doel biedt om naartoe te werken. De schoonheid van hypnotherapie ligt in de veelzijdige toolbox aan technieken, elk afgestemd op de individuele behoeften van het kind.

Een betere toekomst omarmen
Hypnotherapie dient als een baken van hoop voor kinderen en ouders die door de tumultueuze wateren van angst voor het terug naar school gaan navigeren. Door gebruik te maken van de kracht van de geest stelt hypnotherapie kinderen in staat hun verhalen te herschrijven, waardoor veerkracht en zelfvertrouwen worden bevorderd. Klinische hypnotherapie ontpopt zich als een transformerende bondgenoot, die kinderen begeleidt naar een plaats van emotionele stabiliteit en empowerment. De samenwerking tussen kinderen, ouders en ervaren hypnotherapeuten belichaamt de geest van collectieve genezing en biedt een veelbelovend pad naar een betere toekomst voor iedereen.

Wil je meer weten over de mogelijkheden van hypnotherapie voor kinderen en adolescenten, of wil je weten of hypnotherapie geschikt kan zijn voor de situatie van jouw kind, neem gerust contact op

vriendelijke groet
iris gonet (hypnotherapeut en verpleegkundige)




deel deze tip

Tip 218 - een ander besef van tijd

Kinderen en jongeren hebben een ander tijdsbesef, zij leven meer in het nu. Dat betekent dat als er wat aan de hand is en ze vragen om hulp, aandacht of anderszins dat ze dat zonder uitstel doen. Volwassenen hebben geleerd om gedrag uit te stellen. Jongeren reageren veelal direct. Wil je van betekenis zijn voor jongeren dan doe je er goed aan om flexibel om te gaan met hun appèl. Als je rigide vast zit aan wanneer een kind/jongere bij je kan komen zul je merken dat hij/zij je niet meer nodigheeft. Het gaat er om om er te zijn op het moment dat het nodig is.



deel deze tip

Tip 219 - onbegrepen fysieke klachten bij kinderen

Als ouder van een kind met fysieke klachten waarvoor geen medische oorzaak gevonden wordt, kun je je behoorlijk machteloos voelen. “Zit het dan tussen de oren?”, is een vraag die vaak gesteld wordt. “En hoe kan dat dan, want ze heeft toch echt buikpijn!”

Onderliggende oorzaken
Het is mijn ervaring als verpleegkundige en hypnotherapeut dat fysieke klachten vaak worden veroorzaakt of verergerd door (onbewuste) spanning. Bij veel lichamelijke klachten is er sprake van onderliggende oorzaken zoals angst, schuldgevoel, schaamte, ouders of anderen willen ontzien, of andere problemen.

Hypnotherapie
Er komt steeds meer bekendheid over de heilzame werking van hypnotherapie bij kinderen, in de vorm van visualisaties (verhaaltjes) om de klachten te verminderen. Echter is hypnotherapie zoveel veelzijdiger dan enkel visualisaties. Want wat communiceert een klacht?

Inzicht
Met hulp van hypnotherapie kan een kind ontdekken wat het is dat de fysieke spanning of het ongemak oproept. Dat kan inzicht geven. Als ouder is het prettig om te weten wat aan de klachten ten grondslag ligt, want dan kun je er ook iets mee.

Ouders
Soms kan het ook wel confronterend zijn voor ouders als klachten iets communiceren over het familiesysteem. Mogelijk overvalt het hen. Kwetsbaarheden zoals schuldgevoelens, onzekerheid, trauma, of angst om tekort te schieten als ouder kunnen een open verbinding in de weg staan. Soms is het dan ook nodig om in aparte behandelsessies aandacht te hebben voor wat het therapieproces van het kind oproept bij ouders.

Hulpbronnen
Naast het geven van inzicht, leert hypnotherapie kinderen ook om hun eigen hulpbronnen te ontdekken en in te zetten, Emoties worden verwerkt, klachten verdwijnen en spanning wordt losgelaten. Het kind krijgt weer rust, stabiliteit, zelfvertrouwen en plezier.

Goed om te weten
Voordat je met fysieke klachten bij de hypnotherapeut komt, is het verstandig om ervoor te zorgen dat het kind gezien is door arts of specialist. Hypnotherapie is een bewezen effectieve en laagdrempelige interventie voor lichamelijke en psychische problemen bij kinderen en wordt (deels) vergoed door de zorgverzekeraar

Meer weten?
Wil je weten wat hypnotherapie kan betekenen voor jou of voor je kind? Neem gerust contact op

Warme groet,
Iris Gonet



deel deze tip

Tip 220 - Praat met andere ouders

We zijn geneigd issues met onze kids voor onszelf te houden, niet te delen. Het allerbelangrijkste is juist om het te delen met andere ouders. Zo voel je je gesteund, sta je er niet alleen voor en wie weet heeft de andere ouder het al eens meegemaakt.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 221 - Mogen voelen

Wat volgens mij erg belangrijk is om een kind mee te geven is dat het mag voelen. Dat het kind leert hoe met (ongemakkelijke) gevoelens om te gaan. Er niet van te schrikken. Als we dat zelf wel doen, is dat wat we het kind laten zien als voorbeeld. Dat zal het als waarheid gaan zien.
Je hoeft niet in gevoelens te verdrinken, maar je hoeft ze ook niet te verdringen.
Mag voelen wat je voelt. Simpelweg omdat het gevoel er is.



deel deze tip

Tip 222 - leren over jezelf uit het gedrag van je kinderen

Soms valt het leven met je kinderen je zo tegen. Je had het je anders voorgesteld, hoe het contact zou zijn, hoe jij je er zelf bij zou voelen. Je voelt je onzeker over je aanpak, en je twijfelt steeds: ligt het nou aan mij of ...? Of je voelt je boos over hoe je kinderen op je reageren. Je wilt het zo niet maar dat gebeurt gewoon en je weet het soms echt even niet meer.
Zoek eens hulp, ga eens praten met een gezinstherapeut. In mijn praktijk zie ik veel ouders met vragen/twijfels rond opvoeden. Je hoeft niet meteen een heel traject aan te gaan waarbij je hele gezin mee moet komen. Nee we kijken gewoon in samenspraak wat er speelt, wat jouw behoefte is, wat mij raadzaam lijkt. Je kunt enorm veel leren over jezelf uit het gedrag van je kinderen.



deel deze tip

Tip 223 - Hypnotherapie bij buikpijn

Hypnotherapie helpt echt bij buikpijn en buikklachten.

Professor dr. Marc Benninga kinderarts maag darm en leverziekten zegt: "Hypnotherapie, de meest aangetoonde effectieve methode voor kinderen met functionele buikklachten". (Wanneer er geen organische oorzaak wordt gevonden is er sprake van functionele buikpijn).
Bij een onderzoek waarbij de helft van ruim 50 kinderen gedurende drie maanden zes hypnotherapiesessies kreeg van een hypnotherapeut en de andere helft kreeg een standaardtherapie bij een kinderarts (Benninga).
85% van de kinderen in de hypnosegroep was één jaar na afloop van de therapie pijnvrij, versus 25% van de kinderen in de groep van de kinderarts.

Heeft je kind last van chronische buikpijn, pds of functionele buikpijn dan wil ik hem of haar graag helpen door middel van Hypnotherapie.
Ik heb hier ook heel goede resultaten mee geboekt.
Voor meer informatie neem gerust contact met me op.
Met hartelijke groet, Alexandra



deel deze tip

Tip 224 - Empatische baby- en kindertherapie

Hoewel kleine kinderen, en zeker babies, geen expliciet geheugen hebben aan wat ze hebben meegemaakt, registreren ze wel degelijk. Dit verblijft dan wat we noemen in het impliciete geheugen (zeg maar celgeheugen). Dit is het geheugen waar ook bijvoorbeeld onze herinnering aan hoe het is om te fietsen, daarbij je evenwicht te bewaren, etc., is opgenomen. We hoeven daar niet meer bewust aan te denken. Onze benen, ons evenwichtsorgaan, weten het als het ware nog.

Door bijv. vanuit pijn, verkramping, "doodse" plekken contact te maken, kan onder de juiste begeleiding herinnering vrij komen aan hoe het was toen het zo moeilijk was. Een baby wil dat altijd nog aan z'n ouders vertellen. Dit dient wel in kleine stapjes te gebeuren, want de bandbreedte om een en ander te verwerken is vaak niet zo breed. Er vindt vaak ook een heen en weer gaan tussen kind en ouders plaats in de praktijk. Ouders hebben uiteraard meer herinnering aan wat er gebeurd is en die kunnen dat vertellen. Maar ook is het soms nodig voor jullie kind dat moeder en/of vader ook zich uit over hoe het voor haar / hem was. En daar ook in ontvangen en ondersteund worden. dat geeft voor jullie kind de nodige veiligheid om weer stapjes verder te gaan.

Er kan gehuild worden door het kind, of bepaald gedrag of lichaamshoudingen kunnen herhaald worden. Iets wil zich namelijk altijd voltooien voordat we het kunnen laten rusten en daarmee losgelaten kan worden. Soms kan dat redelijk snel, maar het kan ook meer tijd (sessies) nodig hebben. Het is dus een wisselwerking tussen kind en (in eerste instantie) moeder. Moeder omdat nu een maal ieder mensje dat ontstaat 1 op 1 verbonden is met de moeder tijdens de zwangerschap en zo ook vanalles meemaakt en voelt. Vader's invloed verloopt via de moeder.

Empatische babytherapie kan daar bij helpen. Helpen dat jullie kind, hoe klein ook, van lieverlee zijn / haar verhaal kan vertellen, aan jullie. zodat je als moeder en vader je kind in liefde kan omarmen. Dan kunnen problemen, pijnen, die er zijn zich oplossen.



deel deze tip

Tip 225 - Mooie docuserie over de ontwikkeling van babies

Van aanleg tot opvoeding. De serie Babies laat op een wetenschappelijke manier zien waartoe babies al in staat zijn en wat ze ervaren. Op Netflix.



deel deze tip

Heb je zelf een goede tip?

+ tip toevoegen



Tip 226 - Stop met diagnosticeren en start met normaliseren.

Je kind heeft niet perse een diagnose nodig, want als je die hebt? En dan?
wat is er nu anders? Leer je kind omgaan met hoe en wat het is. Accepteer je kind zoals het is, met al zijn leuke en minder leuke kanten. Je kind hoeft niet "gefikst" en geef je kind niet onnodig het gevoel dat het niet goed is zoals het is. Drukke kinderen mogen er zijn, lastige kinderen ook. Vraag zelf hulp om er mee om te leren gaan. Je kind hoeft niet gefikst, het is oke zoals het is.



deel deze tip

Tip 227 - Draakje vurig

steeds meer ouders worstelen met kinderen met heftige emoties. Om hier meer inzicht en handvatten voor te krijgen raad ik aan het boekje draakje vurig te lezen. Hier wordt heel helder hoe het bij het knd werkt en wat het kind van je vraagt.



deel deze tip

Tip 228 - Kijk in de spiegel

Bij heel veel 'problematiek' bij pubers blijken er vooral problemen bij de ouders te zitten. Deze ouders willen het kind in therapie, maar het zou enorm helpen zijn als deze ouders zelf in therapie gaan en hun thema's behandelen. Meestal hoeft de puber dan niet meer.



deel deze tip

Tip 229 - 3 emotionele basisbehoeften

Er zijn 3 emotionele basisbehoeften die pubers hebben:
1.Liefde, zorg en verbinding
2. Controle en consistent stellen van grenzen
3. Het stimuleren van de ontwikkeling

Pubers kunnen je behoorlijk uitdagen met explosieve emoties en gedrag dat je wilt begrenzen. Hoe doe je dat, zodat ook de relatie nog goed is?



deel deze tip

Tip 230 - Liefdevol begrenzen

Er zijn 3 emotionele basisbehoeften die pubers hebben:
1. Liefde, zorg en verbinding
2. Controle en consistent stellen van grenzen
3. Het stimuleren van de ontwikkeling

Pubers kunnen je behoorlijk uitdagen met explosieve emoties en gedrag dat je wilt begrenzen. Hoe doe je dat, zodat ook de relatie nog goed is?
Onthoud: achter dat moeilijke gedrag liggen behoeftes van je puber. Welke zou dat kunnen zijn?

1. reguleren
accepteer de emoties van je kind. Luister. help je kind te kalmeren en zich veilig te voelen. Help ze terugkomen in een rustiger brein
2. Relatie
Erken hun gevoelens: verwoord de emotie, wens of behoefte. Toon empathie met een kalme stem. Hierdoor voelt je kind zich begrepen en geliefd
3. Rede
Nu kun je jouw grens stellen en alternatief gedrag benoemen. Laat je kind weten dat je het gedrag afkeurt en niet hem/haar als persoon





deel deze tip

Tip 231 - verbindende communicatie

Het doel van verbindende communicatie met je puber is:
* helder communiceren met jezelf en de ander
* duidelijk krijgen voor jezelf wat je voelt, wilt, of wat je wilt vragen aan de ander
* eerlijk, open en zonder ruzie communiceren

de essentie:
1. waarneming van wat er gebeurt, van de situatie, wat de trigger is, of wat iemand doet, zonder oordeel of interpretatie
2. Wat je ervaart aan emoties en gevoelens
3. wat jouw behoefte/ verlangen is
4. wat jouw verzoek aan de ander is
a. zo concreet mogelijk
b. realistisch op korte termijn haalbaar
c. geen eis

Let op het volgende:
gebruik ik-taal i.p.v. jij- taal
Gebruik geen verwijten, geen oordelen, geen moeten, geen eisen.
Haal geen oude koeien uit de sloot, richt het gesprek op het hier-en-nu
Laat door je lichaamshouding en oogcontact zien dat je luistert
vermijd extreme woorden zoals 'altijd' en 'nooit'
Gebruik geen pseudo gevoelens (bijv. ik voel dat je me niet serieus neemt), dan gata het namelijk om een indruk en er wordt 'jij' gebruikt



deel deze tip

Tip 232 - Onderwerpen die weinig voorstellen.. futiliteiten of niet?

Een weduwnaar met twee grotere dochters (23 en 21 jaar) en een zoon van 19 leerde een onderwijzeres kennen, die niet bij hem om de hoek woonde. Zij had zelden een relatie had gehad, geen kids, en dus leek het logisch dat zij bij hem zou intrekken.
Na even praten over allerlei dingen kwam ik er al snel achter dat mevrouw goed bedoelde maar weinig reële gedachten had over het samenwonen. Zij wilde bv. dat meneer (en zijn zoon) zittend zouden plassen. Een onsmakelijk onderwerp, maar oké, Ze was aan het vertellen dat het sowieso voor mannen op leeftijd gezonder zou zijn, maar dat het ook hygiënischer was. Dat klopt allemaal.
En zo had mevrouw nog enkele duidelijke wensen, bv. over eten met mes en vork, op zichzelf niks mis mee, maar het is belangrijk dat je je realiseert dat bepaalde gedragingen moeilijker te veranderen zijn. Bovendien kun je het gevoel van “indringer zijn” daarmee ernstig versterken.
Tijdens het gesprek bij mij gaf meneer duidelijk te kennen dat hij niet van plan was zittend te plassen, en al helemaal niet om dat van zijn zoon te eisen. Hij wilde zich nog wel aanpassen aan het eten met mes en vork, vooral omdat de kinderen dat heus wel konden (maar lang niet altijd deden).

Mevrouw was in shock dat hij niet automatisch gehoor wilde geven aan haar wensen en probeerde mij aan haar kant te krijgen (hygiëne, gezonder, etc.) maar ik vertelde dat hij misschien dan wel zou instemmen, maar het mogelijk regelmatig zou “vergeten”. En dat ze daar dus vaak ruzies over zouden krijgen. Mevrouw besefte dat een samengesteld gezin vormen nog niet zo eenvoudig was. Want als dít soort gewone zaken al tot ophef moesten leiden, wat zou er dan nog allemaal meer komen?

En inderdaad hebben we nog over allerlei onderwerpen gesproken in de loop van de begeleiding, zoals over de loyaliteit van de kinderen naar hun overleden moeder. En hoe men daar het beste op een liefdevolle manier mee kon omgaan. Het verstevigde de relatie tussen vader en zijn kinderen, het verbeterde de relatie met de nieuwe vriendin en de kinderen en uiteindelijk deed het ook veel goed aan de liefde die het stel voor elkaar voelde.

Uiteindelijk verhuisde zij naar een eigen woning in de omgeving, zodat onder begeleiding de juiste stappen konden worden gezet. Inmiddels wonen ze samen nu de kinderen op zichzelf wonen. Maar ze hadden nooit verwacht dat het zo ingewikkeld kon zijn.



deel deze tip

Voeg zelf een tip toe


Heb je zelf een goede tip?


+ tip toevoegen



Zoek een therapeut

 
Druk op de plaatsnaam om te kijken welke therapeuten in de buurt zitten:


Staat jouw plaats er niet bij? Zoek dan vrij op plaatsnaam >>