Therapiepsycholoog
Netwerk van therapeuten
en psychologen
Therapiepsycholoog

Slaapproblemen - forum lotgenoten


 

Lotgenoten slaapproblemen

Heb je slaapproblemen en/of een slaapstoornis? 

Voor veel mensen lucht het op als ze hun verhaal opschrijven en delen.

 

  • Je kunt hier je hart luchten.
  • Je kunt de verhalen van lotgenoten lezen.
  • Je kunt reageren op de ervaringen van lotgenoten.

 

Ontdek hier de verhalen van andere mensen met slaapproblemen en deel jouw eigen verhaal.

 


+ Mijn verhaal delen




Alle verhalen


Verhaal 1 - Ik heb hevige slaapproblemen

Ben ik een mens? Ja, soms heb ik mijn slaap nodig. Eens per 3 a 4 dagen grondig, verder slaap ik gemiddeld 1 a 2 uur per nacht. Heel frustrerend.

 

Ik ben van beroep binnenvaart kapitein en dat vereist enige aandacht. Die aandacht behoud ik gelukkig.

 

Sinds ruim een jaar ondervind ik hevige slaapproblemen. Aan 1 a 2 uur per nacht schijnt mijn lichaam genoeg te hebben. Ik wordt na 2 uur slaap wakker, "als" ik al in slaap val en begin vervolgens te piekeren, woelen en draaien.

 

Ik behoud ruime energie en sporten werkt geen bijdrage na verschillende combinatie lessen/ kickboxen en judo te hebben gedaan. Ik heb een eigen goedlopend bedrijf werk 2800 uur in het jaar en wordt volgende week 22 jaar jong.

 

Toch brengt mijn slaap tekort enige problemen. Ik wordt somber, ga negatief denken en over elke beslissing bedenk ik eerst 36 scenarios over hoe het anders kan/ had gekund of hoe ik daar mensen meer tevreden mee had kunnen stellen. Ik wordt er onderhand gek van.

 

Nu ben ik voor de 2e keer in ruim een jaar tijd bij de huisarts belandt. Oxezepam en temazepam meegekregen. Bij de oxezepam slaap ik 6 a 7 uur maar ben ik gedurende de dag enorm suf "geen oplossing". Bij de temazepam wordt ik alsnog 6 a 7 keer per nacht wakker en ben ik minder uitgerust als dat ik 2 uur vast slaap.

 

Wat kan ik in godsnaam nu nog doen? Warme melk, thee, een uur voor het slapen niet naar een beeldscherm kijken. Ja, ik ben er bekend mee. Help mij, alsjeblieft.

 


Leon

6
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Hoi Leon,

Wat vervelend zeg, dat je zulke slaapproblemen hebt. Ik kan me voorstellen dat je hier letterlijk en figuurlijk moe van wordt.

Tegelijkertijd schrijf je "Aan 1 a 2 uur per nacht schijnt mijn lichaam genoeg te hebben."

ik heb een paar vragen die je kunt gebruiken voor zelfonderzoek:

1) Klopt dat? Heeft je lichaam inderdaad aan een paar uur slaap per nacht voldoende?

2) En wat zorgt ervoor dat je somber wordt en gaat piekeren?
> Je slaaptekort?
> Of misschien een overtuiging, bijvoorbeeld dat je meer "moet" slapen.

3) Hoe zou het voelen als je zou accepteren dat jij - op dit moment - nu eenmaal iemand bent die weinig slaap nodig heeft?

4) Wat voor moois zou je kunnen doen met al die extra tijd die jij wel hebt (omdat je meer "wakker-tijd" hebt), die andere mensen niet hebben.

Mocht je het gevoel hebben dat je er alleen niet uitkomt, zoek dan even een therapeut.

Wellicht spelen er bewust of onbewust wat zaken in je leven die je wakker houden. Therapie kan dan helpen om dit op te lossen, zodat je beter kunt slapen.

Heeft je lichaam echter niet meer slaap nodig, dan kan een therapeut je ook helpen om meer te accepteren dat je op dit moment niet zoveel slaapt, en hoe je daar anders mee kunt omgaan.

Als ik je verhaal lees, dan zou mindfulness wellicht ook kunnen bijdragen aan meer ontspanning bij jou.

Voel je vrij om nog eens een update te plaatsen waarin je aangeeft wat je gaat doen / gedaan hebt.



Jouw reactie:



Verhaal 2 - Ik word 's nachts wakker en ga piekeren

Inslapen is voor mij geen probleem, maar regelmatig word ik om 2.00 of 3.00 uur wakker, waarna ik met geen mogelijkheid meer verder slaap.

Ik verval dan vaak in gepieker en nutteloos gedenk. Ik word er gek van.


Anoniem

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 3 - Ik had een chronisch slaapgebrek

Heb ik slaapproblemen? Nee!, zei ik lange tijd. Ik had het gevoel dat ik altijd wel prima sliep. Jazeker, een paar keer per nacht werd ik wel wakker. Dan ging ik even snel naar het toilet. Terug in bed sliep ik al weer zodra mijn hoofd het kussen raakte. Prima toch?

Daar kijk ik achteraf anders tegen aan. Op een gegeven moment kreeg ik last van grote(re) vermoeidheid, 's avonds viel ik op de bank voor de tv in slaap. Dat zette het sociale leven op een laag pitje want ik ging daarom visite vermijden. Ik werd langzaam aan ook somberder gestemd. Mijn werk ging er onder leiden, ik werd trager en minder productief. Uiteindelijk kwam ik thuis te zitten met een hevige burnout en een depressie.

Ik zocht hulp bij een therapeut. Zij vroeg zich af of ondersteunende medicatie zou helpen. Ze maakte een afspraak voor mij met een psychiater. Die vroeg mij het hemd van mijn lijf. O.a. vroeg hij naar mijn slaapgedrag. Hij was het, die het niet eens was met mijn mening dat ik goed sliep. Hij vroeg mij of ik het er ooit met mijn partner over had gehad.

Mijn man vertelde mij dat hem al jaren opviel dat ik luid kon snurken. Hij maakte daaruit op dat ik goed sliep. Maar, vertelde hij, hij merkte ook vaak dat ik stopte met ademhalen. Daar lag hij soms wakker van. Hij zei, net als ik je wil wakker maken haal je dan weer rochelend adem en dat klinkt heel naar.

De psychiater vermoedde dat ik slaap apneu had. Hij stuurde mij door naar de slaappoli van het ziekenhuis. Eerst zei de arts daar na een gesprek dat ik geen slaapapneu kon hebben omdat ik geen overgewicht had. Mijn psychiater zei dat ik toch vol moest houden en een slaaponderzoek moest eisen. Gelukkig dat hij dit stimuleerde en ik het opvolgde!

Na een uitgebreid slaaponderzoek bleek mijn slaap ernstig verstoord. Er was slaapapneu en het bleek dat ik nooit de fase van de uitrustende slaap bereikte. Mijn klachten kwamen voort uit een chronisch slaapgebrek!

Inmiddels heb ik een slaapbeugel die mijn probleem, mijn kaken zakken weg als ik ontspan, goed opheft. Na een half jaar, waarin ik vaak de nacht doorslaap, heb ik weer genoeg lichamelijke en geestelijke energie. De ondersteunende medicatie heb ik nooit nodig gehad. De gesprekken met de therapeut hebben goed geholpen om een aantal zaken die meespeelden meteen ook aan te pakken. Ik zorg nu beter voor mijzelf, ben alerter op signalen van mijn lichaam. Ik vraag meer feedback. Ook mijn werk heb ik met succes weer opgepakt.


anoniem

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 4 - Door te mediteren val ik eerder in slaap

Het duurde vroeger heel lang voordat ik in slaap viel, meestal meer dan een uur. Als ik dan ook nog vroeg moest opstaan, dan ging ik hier over nadenken en dan viel ik nog minder snel in slaap natuurlijk.

 

Tegenwoordig probeer ik vooral uit mijn hoofd te blijven en met mijn aandacht naar mijn lichaam te gaan, naar mijn ademhaling, of naar mijn buik. Het wordt dan een soort van meditatie. Daarvan ontspan ik en dan val ik eerder in slaap.


Anoniem

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 5 - Mijn man heeft CRSD het free running type

Dit verhaal gaat niet over mij, maar over mijn man P. Hij heeft CRSD het free running type. Zijn biologische klok heeft geen 24 maar 25 uur of langer, waardoor zijn slaap geleidelijk opschuift.

Zo heeft hij 1 keer in de 40 dagen een paar "goede" dagen omdat hij dan 'snachts slaapt maar dat wordt dan steeds later en later. Zijn slaap is ook ernstig verbrokkeld. Hij slaapt nooit langer dan een uur achter elkaar en sprokkelt zo per etmaal een paar uur slaap bij elkaar.

Mijn man heeft 20 jaar geleden een ongeluk gehad en heeft daarbij een hersenbeschadiging opgelopen. Daardoor is zijn bioritme kapot en is hij slechtziend geworden. CRSD komt veel voor bij blinden mensen maar is zeldzaam bij slechtzienden.

Door een wild verleden met alcohol en drugsgebruik dachten we altijd dat dat de oorzaak van zijn slaapproblemen was. Pas sinds 2 jaar is hij de medische molen ingegaan en zijn we erachter wat hij heeft.

Nu is het probleem dat hij na 20 jaar volkomen uitgeput is. Zijn lichaam is op. Hij is zo moe dat er steeds meer lichamelijke en geestelijke schade ontstaat.

Alle tips over lichttherapie, naar buiten, wandelen en melatonine zijn natuurlijk geprobeerd maar door de uitputting is hij er vaak ook gewoon niet toe in staat.
Hij doet er soms 15 minuten over om zijn sokken aan te trekken omdat hij gewoon niet meer weet hoe het moet of het teveel energie kost.

Het is nu op zo'n punt gekomen dat hij het niet meer ziet zitten om zo verder te gaan. Hij kan eigenlijk niets meer. Let wel hij is niet suïcidaal en overigs ook allang niet meer aan de drank en drugs.

Ik heb alles gelezen wat ik over CRSD kon vinden maar mensen die dit herkennen of een partner hebben met deze stoornis kan ik nergens vinden.

Lot

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Voeg zelf een verhaal toe


Wil je ook je hart luchten?


+ Mijn verhaal delen




© Therapiepsycholoog - psychologen en therapeuten
| Disclaimer | Privacyverklaring | Reviews | Login | Aansluiten