Tips bij relatieproblemen

Wanneer je problemen ervaart in je relatie met je partner is het belangrijk te kijken naar wat er in jezelf gebeurt en wat er nog geheeld moet worden in jou. Het kan zijn dat je vanuit een tekort aan bevestiging toen je een kind was nu nog steeds op zoek bent naar die bevestiging buiten jezelf, en dat bij je partner probeert te krijgen. Maar als je het al gelooft wanneer je partner je bevestigt is dat vaak maar van korte duur. De oplossing is dat je jezelf leert bevestigen. Therapie kan daarbij helpen.

In het nieuws kwam voorbij dat er steeds meer jonge stellen op zoek gaan naar relatietherapie. Ze voelen minder schroom om hulp te zoeken en voelen zich daardoor vrijer om sneller bij te sturen in hun relatie. Voor mij als relatietherapeut is dat een prettige ontwikkeling. Waar stellen nog wel eens aan het eind van hun latijn binnenkomen, omdat het echt niet anders kan, staan we nu met elkaar aan het begin van een hoopvol traject. Daarin kan vaak in een korte periode een belangrijk verschil
gemaakt worden, waardoor een relatie stevig voortgezet kan worden.

Als je problemen ondervindt in je relatie wacht niet te lang om ermee aan de slag te gaan. relatie therapie zou jullie dan kunnen helpen.
Tip: kijk op de website van de NVRG dat is de beroepsvereniging van gezins- en relatietherapeuten. De therapeuten op deze site hebben een gedegen opleiding gehad en dat is fijn in de zoektocht naar een therapeut.

Het is vaak een hele stap om samen in relatietherapie te gaan. Het kan zijn dat je het als laatste redmiddel ziet. Je zou er ook tegenaan kunnen kijken als groeimogelijkheid. Om je relatie te verbeteren, om oude koeien te onderzoeken, om elkaar weer te vinden, om beter met elkaars verschillen om te gaan. Een mooie kans dus!

Ontrouw is een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in een relatie. Het vertrouwen lijkt in één klap weg en emoties lopen vaak hoog op. In relatietherapie is er ruimte om dit verlies van vertrouwen bespreekbaar te maken. Beide partners krijgen de kans hun pijn, boosheid, schaamte of schuldgevoel te uiten.
Het proces vraagt eerlijkheid en bereidheid om moeilijke gesprekken aan te gaan. We onderzoeken wat er achter de ontrouw schuilgaat, zonder het goed te praten. Samen zoeken we naar inzicht, naar begrip en naar de vraag of herstel mogelijk is.
Soms lukt het om opnieuw verbinding en vertrouwen op te bouwen. Soms leidt het tot de conclusie dat een gezamenlijke toekomst niet meer haalbaar is. In beide gevallen gaat het om helderheid, respect en zorg voor elkaar, zodat ieder een stap vooruit kan zetten.

Dankbaarheid Delen
Dankbaarheid tonen is belangrijk binnen je relatie. Als je de positieve dingen die je partner doet erkent en waardeert, focus je op wat er goed gaat in plaats van wat er mis gaat.
Oefening:
Plan elke week een moment in waarop je samen gaat zitten op een rustige plek, zonder afleidingen.
Noem om de beurt iets op waar je dankbaar voor bent in je partner en in de relatie.
Geef na afloop terug aan je partner wat het met je doet om dit te horen en te delen. Wat doet het met je gevoel? Je stemming? De verbinding tussen jullie?
Je kunt natuurlijk ook in het moment dat je het voelt je waardering uitspreken naar je partner.

Oogcontact
Elkaar in de ogen kijken zonder te praten is intiem. En daarmee kan je de verbinding tussen jullie verdiepen. Het kan gevoelens oproepen van verbinding en intimiteit.
Oefening;
Zoek een rustige, comfortabele plek op waar jullie je allebei fijn voelen en je niet gestoord kan worden.
Ga tegenover elkaar zitten, dicht genoeg om in verbinding te zijn maar met voldoende ruimte om comfortabel te zitten.
Zet een timer op een aantal minuten
Kijk elkaar in de ogen, zonder te praten.
Focus op het volledig aanwezig zijn. Merk gedachten of gevoelens op, maar blijf gefocust op je partner.
Het kan helpen om op je op één oog te richten. Er wordt gezegd dat het linker oog het beste is, dat je daarmee makkelijker op emotioneel gebied komt.
Neem na afloop een paar minuten om te bespreken hoe jullie het hebben ervaren. Voelde je je meer verbonden? Was het (in het begin) ongemakkelijk? Welke emoties of gedachten kwamen naar boven? Het bespreken van deze gevoelens kan de ervaring verdiepen.

Neem de tijd om stil te staan bij wat op dit moment, in het heden, belangrijk voor je is. Tijd voor contact met vrienden of familie? Ruimte voor je professionele ontwikkeling? Een zinvolle invulling van je vrije tijd? Schrijf dat in een aantal steekwoorden op.

Tip: vervolg individueel
Stel de vragen op een later moment ook aan je partner. Bespreek waarin de dingen die jullie belangrijk vinden overeenkomen

Tip: vervolg samen
Vertel elkaar om de beurt wat er op dit moment voor jullie belangrijk is. En vertel elkaar wat je duidelijk geworden is over wat je partner belangrijk vindt. Vraag tenslotte aan elkaar of je iets kunt doen om elkaar te ondersteunen: hoe kun je elkaar ruimte geven om te doen wat belangrijk is.

Uit: Act in Love Denise Matthijssen 2023

Zoek allebei een plaatje op dat symbool staat voor wat je de komende tijd meer zou willen doen voor een prettige balans tussen eigenheid en verbinding in jullie relatie. Laat elkaar dat plaatje zien en vertel wat jij erin ziet en wat jij meer zou willen doen. Deel de intentie die je daarbij hebt: welk effect hoop je dat het heeft en op de manier waarop jullie met elkaar omgaan? Bijvoorbeeld:
Ik heb de intentie om minder vaak boos/ geïrriteerd te doen: ik ga als ik thuiskom eerst een ommetje maken zodat ik kan 'afschakelen' en daarna met aandacht bij het eten kan zijn
Ik heb de intentie om meer tijd en aandacht voor jou en ons te hebben: daarom plan ik een ochtend in de week vrij zodat we samen iets leuks kunnen doen, en ik leg mijn mobiel weg als we samen een film kijken
Ik heb de intentie om ruimte te maken voor mijn en jouw eigenheid: daarom ga ik een middag met de kinderen mee naar hun sportclubs zodat jij de tijd voor jezelf hebt, en spreek ik een keer per week met een vriend/vriendin af.

Sla het plaatje op in je mobiel. Bespreek samen hoe het was om dit te doen.

Uit: Act in Love Denise Matthijssen

Je kan herstellen na vreemdgaan maar je kan alleen herstellen als je de hele en niets anders dan de hele waarheid weet. full disclosure. En je partner die vreemdgegaan is moet keer op keer open staan om te vertellen, oude koeien moeten echt goed uit de sloot zodat het drinkwater niet vergiftigd.

Het vraagt moed om in relatietherapie stil te staan bij hoe jij je relatie ervaart.
Het invullen van vragenlijsten is geen must maar het kan je helpen om je gevoelens en gedachten beter onder woorden te brengen als jullie samen in een sessie zitten.
Soms ontdek je dat je partner een heel andere beleving heeft. Dat kan best confronterend zijn. Er schuilt waarde in het zichtbaar maken van die verschillen.
Door deze openheid ontstaat er mogelijk beter inzicht en wellicht ruimte voor meer begrip. Jullie leren elkaars perspectief beter kennen en begrijpen.
Dat kan duidelijkheid geven en ook een kans om op een nieuwe basis met elkaar verder te gaan….of niet…

Ontrouw raakt diep en maakt vertrouwen kwetsbaar. In relatietherapie onderzoeken we stap voor stap wat er is gebeurd en wat dit met jullie doet. Door openheid en nieuwe afspraken kan vertrouwen langzaam terugkeren. Zo ontstaat er ruimte om opnieuw te kiezen voor verbinding of eerlijk afscheid.

Vreemdgaan schudt vertrouwen en verbinding door elkaar. In relatietherapie leer je gevoelens uit te spreken in plaats van weg te stoppen. Door ruimte te maken voor pijn, boosheid én verlangen ontstaat er helderheid: kiezen jullie voor herstel of afscheid? Samen onderzoeken we de weg naar eerlijkheid en echte verbinding.

Een hele mooie die je vaak als kind al met je meedraagt is je liefdestaal. Als je niet wordt gezien in je liefdestaal kan je je alleen gaan voelen. Een boekentip: de vijf talen van de liefde (Gary Chapman). Om je zelf maar ook je partner of je vriendschappen beter te leren kennen en te gaan zien!

Geef aan of je een gesprek aangaat met je partner dat je graag of: - Een luisterend oor zou willen hebben
- Advies zou willen hebben
Zo creëer je duidelijkheid voor jezelf en voor je partner en ontstaan er ook geen spanningen omdat je je niet gehoord voelt.

Als therapeut is het fijn om met een stel te werken aan het verbeteren van de relatie. Maar in de praktijk is dat niet altijd de uitkomst van een traject. Een traject relatietherapie gaat over het
onderzoeken wat er nog is in de relatie, werken aan het verbreden en vergroten hiervan en eerlijk kijken naar wat dat oplevert. Dat betekent soms dat een of beide partners ervoor kiezen om de relatie te beëindigen. Dit zijn moeilijke processen waarin mensen dappere keuzes maken die op lange termijn vaak ruimte geven. Maar op het moment zelf doen ze zeer. Dat vraagt van iedereen in de kamer dit te verdragen. Als therapeut help ik jullie om dit te verdragen en zoek ik mijn eigen manieren om dit te kunnen verdragen.

Het boek (H)echt niet van Martin Appelo is een aanrader voor iedereen die kampt met moeilijkheden in de relatie vanwege hechtingsproblemen, die zich vaak uiten in bindingsangst of verlatingsangst. Je kunt dit overwinnen en compenseren met je verstand, door bewust het risico te nemen om anderen te vertrouwen en vooral jezelf leren vertrouwen. Aanrader!

In een moeilijke relatie denken we al snel: de ander moet veranderen, misschien moet ík me maar aanpassen, of zelfs: misschien passen we gewoon niet bij elkaar.
Maar vaak zit de sleutel niet buiten ons, maar juist van binnen.
In therapie nemen we de tijd om te kijken wat er écht speelt.
Je leert jezelf beter begrijpen – je verlangens, je angsten, je reacties.
En van daaruit kun je ook met andere ogen naar je partner kijken.
Niet om te zoeken naar schuld, maar om te bouwen aan begrip.
Als je jezelf durft te vertrouwen, wordt het ook veiliger om de ander toe te laten.
Zo ontstaat er ruimte voor echte ontmoeting, opnieuw of misschien wel voor het eerst.
Zonder druk om perfect te zijn, maar met meer rust, helderheid en verbinding.

Er wordt de laatste tijd heel veel met het etiket 'narcist' gestrooid. Een narcist is zelden gediagnosticeerd want ze gaan niet voor de diagnose, ze vinden zichzelf prima.
Dus we kijken naar mensen die vaak veel hokjes van narcistisch gedrag aantikken.

Mocht jouw huidige of ex partner heel veel vinkjes hebben, besef dan dat er met een narcist niet valt te praten. Ze wisselen per dag van mening, ze ontkennen dingen die ze gezegd/gedaan hebben (zelfs als er bewijs is), en ze leiden het gesprek heel snel naar de ander met beschuldigingen.

Dus mijn allerbest advies hierin is: bedenk wat jij wilt en ga er voor en ga niet met hem in discussie! Ga je ook vooral niet verantwoorden voor dingen die je gedaan hebt, maar vooral niet gedaan hebt.
Verspil je energie niet en kies voor jezelf!

Taal is heel belangrijk! Hoe je iets bestempelt, zo voel je dat ook.
Veel mensen in een slechte relatie durven de knoop niet door te hakken omdat ze bang zijn om alleen te zijn. Ik wil dat je beseft dat alleen en eenzaam niet hetzelfde zijn.
Uit eigen ervaring kan ik je vertellen dat ik toen ik getrouwd was en naast mijn echtgenoot zat vaker eenzaam voelde dan nu ik alleenstaand ben!
Als je denk dat een relatie nog kans van slagen heeft, ga er voor. En anders: ga niet aan een dood paard trekken en kies voor jezelf.
Sterkte!

Het grootste probleem binnen relaties is vaak gebrekkige communicatie. Veel relatieproblemen ontstaan niet zozeer door wat er gebeurt, maar door hoe partners met elkaar praten – of juist niet praten.
Enkele veelvoorkomende communicatieproblemen:
*Niet (durven) uitspreken van gevoelens – uit angst voor conflict of afwijzing.
*Veronderstellingen maken – denken dat de ander ‘toch wel weet’ wat je bedoelt.
*Luisteren om te reageren, niet om te begrijpen – waardoor echte verbinding mist.
*Oplopende irritaties en misverstanden – omdat kleine dingen niet op tijd worden besproken.
*Verschillende communicatie- of hechtingsstijlen – wat leidt tot botsingen of afstand.
Binnen de therapie is communicatie een onderwerp wat op verschillende manieren aangepakt kan worden.

Verschillende relatiedynamieken reageren verschillend op vakantie. Waar het ene koppel juist tijdens
een vakantie merkt dat de relatie stroef loopt, komt het andere koppel blij terug omdat ze het zo fijn
hadden samen. Om die reden is een vakantie een goede manier om duidelijker te krijgen waar de
moeilijkheden zich bevinden. Heb je het op vakantie eigenlijk heel fijn met elkaar omdat je dan weer
verbinding ervaart? Onderzoek dan hoe je in je dagelijkse leven meer verbinding met elkaar kunt
creëren. Botsen jullie op vakantie juist enorm? Wellicht dat je in het dagelijkse leven elkaar wat bent
kwijt geraakt en niet meer gewend bent om er samen uit te komen. Bouw momenten van samen een
klus oppakken langzaam op en onderzoek hoe je hierin weer goed kunt samenwerken. Gebruik je
vakantie dus in je voordeel!

Ben je emotioneel volwassen? Dan respecteer jij de individualiteit van je partner en ga je er niet van uit dat zij hetzelfde wil als jij. Je vindt het normaal dat je rekening houdt met de gevoelens en grenzen van je partner. Je vertelt haar niet wat ze moet denken, voelen en doen. Je luistert met oprechte interesse naar haar, stelt geen eisen maar overlegt met haar. Grote kans dat zij zich door jou gezien, gehoord en begrepen voelt.

Ben je emotioneel onvolwassen? Dan is de kans groot dat je controle of grip wil hebben op je partner door hem bijvoorbeeld te vertellen hoe hij zich echt voelt, hoe hij in elkaar zit, wat hij bedoelt en wat hij zou moeten doen. Misschien analyseer en psychologiseer je zijn gedrag op een manier die in je eigen straatje past. Grote kans dat hij zich door jou niet gehoord en gezien/begrepen voelt.

Veel mensen hebben niet in de gaten dat ze emotioneel onvolwassen zijn, simpelweg omdat ze opgevoed zijn door ouders die dat ook niet waren.

Het goede nieuws is dat je ook op latere leeftijd kunt leren hoe je op een emotioneel volwassen manier met elkaar kunt omgaan.
Zoek hulp bij een systeem en/of relatietherapeut en ga ervaren wat je kunt doen om het tij te keren zodat de liefde weer kan opbloeien.

Ruzies gaan zelden écht over waar ze over lijken te gaan. Achter boosheid zit vaak een diepere behoefte: gehoord worden, erkenning krijgen of je veilig voelen. Probeer daarom tijdens een conflict niet te winnen, maar te begrijpen.
Plan een ‘pauzemoment’ in als de spanning oploopt. Zeg: "Ik wil hier later rustig op terugkomen, nu lukt dat niet."
Dit voorkomt escalatie én geeft ruimte om na te denken over wat je écht wilt zeggen.
Richt je niet op wie gelijk heeft, maar op wat jullie verbinding versterkt.

Een aanrader is het boek 'Houd me vast' van Sue Johnson. Het laat jouw en je partner zien wat de zeven bepalende momenten in je relatie zijn en coacht ze je die momenten door zodat je een veilige en blijvende band creëert met je partner.

Als je merkt dat je iets van iemand hebt overgenomen wat eigenlijk niet van jou is. Dat kan één van je ouders zijn, je broer/zus of zelfs je opa of oma. Dit kan je dan gaan belemmeren. Je bent namelijk iets gaan doen, iets op je gaan nemen dat officieel niet jou plek was.

Deze oefening kan je helpen:
1. Pak twee stoelen en zet die tegenover elkaar. (één voor jou en één voor de ander).
2. Neem eventueel pen en papier als je de oefening schriftelijk wilt doen.
3. Adem een paar keer diep in en uit. Voel je lichaam.

4. Visualiseer die ander. Kies er één.
Sluit je ogen en stel je voor dat alsof die ander tegenover je staat/zit.
Kijk diegene aan vanuit je volwassenheid. laat komen wat zich aandient - oordeel niet.

5. Erken de verbinding en de last.
Zeg (hardop of in gedachten): ''Lieve .... Jij bent mijn (rol van die persoon) en ik ben jou (jou rol).
Ik heb van je gehouden zoals ik dat deed - totaal en zonder voorwaarden. Ik heb jou pijn, jouw verdriet, jouw overtuigingen op mij genomen, uit liefde en loyaliteit. Maar het is niet van mij''.
Neem echt de tijd om te voelen wat jij hebt overgenomen.

6. Stel je voor dat je al deze pijn, last en overtuigingen symbolisch in een rugzak of pakket draagt. Voel het gewicht ervan.

Zeg dan: ''Wat van jou is geef ik terug aan jou. Met respect en liefde. Ik laat bij jou wat van jou is en neem terug wat van mij is. Ik hoef het niet meer voor je te dragen''.

Visualiseer dat je het pakket neerlegt bij diens voeten. Als je wilt kun je zeggen: ''Als het voor jou te zwaar is, mag jij het op jouw beurt ook teruggeven aan diegene voor jou'.

7. Zeg: ''Ik kies ervoor om mijn eigen leven te leven. Los van de lasten die niet van mij zijn. Ik eer jou voor wie je bent, en laat jou jouw lot dragen.''

8. Neem even de tijd om te voelen wat er verandert in je lichaam of emotie. Adem rustig en open langzaam je ogen.

Eva en Tom hebben allebei kinderen, Eva heeft er drie en Tom twee. De kinderen van Eva kunnen goed voor zichzelf opkomen en zijn best assertief maar de kinderen van Tom zijn juist erg conflictvermijdend.

Eva ergert zich tijdens de ochtendspits aan de rommel die niet is opgeruimd. Zij zegt: Wie heeft er nu weer zijn bord laten staan?!. Haar kinderen reageren assertief: ik was niet eens aan tafel dus ik hoef er niks mee. Lieke, de dochter die erg bijdehand is zegt: “het is hier net een hostel”.
Tom en zijn kinderen schrikken er van. Vooral de kinderen voelen de geïrriteerde toon van Eva en durven niets te zeggen. Zij hadden er gewoon even niet aan gedacht hun bordjes op te ruimen…..

Tom stelt voor (in aanwezigheid van zijn kinderen), om dit weekend naar zijn ouders teden gaan. Hij heeft het de kinderen al beloofd. Eva reageert: “we hebben al afgesproken dat ik de kinderen naar mijn ex zou brengen, dus dat kan niet!” Zowel zijn kinderen als Tom zijn teleurgesteld. Men had gehoopt en oma te bezoeken.

Allebei geen grote rampen, toch enige wrevel, die kan leiden tot gedonder. Je voelt elkaar niet goed aan en beseft niet wat een bepaalde opmerking bij de ander doet. De geschiedenis van hun beiden is anders en dat maakt dat het nooit echt één geheel wordt, ook al zou je dat nog zo graag willen.

Het zijn beide situaties die veel voorkomen in een samengesteld gezin. In veel gevallen trekken beide volwassenen partij voor hun eigen kinderen en daarover kunnen grote ruzies ontstaan.

Waarom je als angstig gehechte steeds valt op de ‘vermijder’ en zijn potentie ziet.

En waarom je steeds hoopt op liefde die niet komt. Potentie is geen verbinding.

De vermijder laat je dromen, hopen op liefde.
Je valt op mensen met diepgang. Die mysterieus zijn. Moeilijk te lezen. Je voelt meteen: hier zit meer onder de oppervlakte.

Je ziet wat er achter die muur zit. Je kunt zijn potentie zien, wat hij zou kunnen zijn, als hij maar wil.

Hij zegt dat hij bindingsangst heeft, maar dat hij jou wél bijzonder vindt.
Zij zegt dat ze tijd nodig heeft, maar je voelt dat er iets tussen jullie is wat je niet loslaat.
En jij? Jij ziet potentie. Je voelt: als hij zich opent, wordt dit prachtig.

En dus blijf je.
Hopen. Wachten. Puzzelen. Pleasen.
Want ergens geloof je: ik kan dit helen. Hij heeft het in zich. Zij wil dit echt, ze durft alleen nog niet.

Maar laten we even heel eerlijk zijn.

Potentie is geen verbinding.
Het is een droom. Een idee.
En jij leeft op de kruimels van wat er zou kunnen zijn, terwijl je ondertussen structureel tekortkomt in wat je écht nodig hebt: veiligheid, emotionele beschikbaarheid en wederkerigheid.

Waarom je als angstig gehechte partner zo gevoelig bent voor potentie
Als je angstig gehecht bent, is je systeem constant op zoek naar bevestiging: ben ik veilig, ben ik belangrijk, blijf je bij me?

Je bent vaak hyperalert op signalen van liefde. En juist de mensen die je dat niet makkelijk geven, trekken je aan.
Waarom?
Omdat het lijkt op vroeger. Op hoe je als kind misschien liefde moest verdienen. Je aanpassen, sterk zijn, pleasen.

Dus als je nu een partner treft die jou laat hunkeren, die niet helemaal beschikbaar is – dan voelt dat paradoxaal genoeg ‘vertrouwd’.
En als er dan af en toe wél verbinding is? Een blik, een lief appje, een moment van zachtheid? Dan voelt het intens.

Maar dat is geen liefde.
Dat is overleving.

Potentie houden we in stand vanuit hoop (en zelftwijfel)
“Ik weet zeker dat hij diep van binnen om me geeft.”
“Ze moet gewoon eerst zichzelf vinden.”
“Hij heeft een muur om zich heen, maar ik mag daar af en toe doorheen.”

Zie je wat hier gebeurt?
Jouw geluk hangt af van zijn of haar emotionele proces.
Je zet je eigen behoeften op pauze.
Je blijft wachten op iets wat misschien nooit komt.

En onder al die hoop… zit vaak een overtuiging: misschien ben ik het niet waard dat iemand er echt voor me is.
Auw. Ja. Maar wel belangrijk om naar te kijken.

Wat er gebeurt als je wél voor jezelf kiest
Op een dag ben je moe.
Niet alleen van de ander, maar ook van jezelf in deze dynamiek.

Je voelt:
Ik wil geen relatie meer waarin ik mezelf moet bewijzen.
Liefde hoort warm en veilig te voelen. Zonder dat ik op eieren moet lopen.

En dan begint het pas echt.
Want dat is het moment waarop jij het oude script doorbreekt.

Niet omdat je weet hoe het moet.
Maar omdat je besluit: ik mag liefde ontvangen zonder mezelf te verliezen.

Hoe je loskomt van het idee van potentie
Zie de realiteit zoals die is, niet zoals je hoopt dat ‘ie wordt.
Wat doet je partner als jij verdrietig bent? Als jij je uitspreekt? Als jij iets nodig hebt?

Vraag je af: wat heeft deze relatie mij tot nu toe gekost?
En dan niet alleen in tijd, maar ook in energie, zelfvertrouwen, levensplezier.

Leer je eigen hechtingsstijl kennen.
Als je snapt waar jouw neiging om te trekken, te pleasen of te blijven vandaan komt, kun je veel bewuster kiezen.

Oefen met ontvangen.
Maar echt. Ga op zoek naar mensen (vrienden, coaches, partners) die al beschikbaar zijn. Die je niet hoeft te overtuigen.

Voel jij je vaak verantwoordelijk voor je partner? Zorg je voor hem, houd je het huishouden draaiende en denk je overal aan? Misschien merk je dat je partner steeds meer achterover leunt, terwijl jij de lijm bent die alles bij elkaar houdt.

Dan is de kans groot dat het archetype ‘de moeder’ in jouw relatie een dominante rol speelt.

Dit archetype heeft mooie kanten: ze is zorgzaam, betrokken en toegewijd. Maar als de moeder de overhand krijgt, kan dit de balans in de relatie verstoren. In plaats van twee gelijkwaardige partners ontstaat er een dynamiek waarin jij de verzorger bent en je partner (onbewust) de afhankelijke.

Waar komt dit patroon vandaan? Hoe beïnvloedt het je relatie? En hoe kun je ervoor zorgen dat de moeder in jou een gezonde plek krijgt, zonder dat je partner jou als een tweede moeder gaat zien?



Waar komt het archetype ‘de moeder’ vandaan?
De moeder in jou is niet zomaar ontstaan. Vaak ontwikkelt dit archetype zich al in de jeugd en is het een overlevingsstrategie die je hebt aangeleerd. Misschien:

groeide je op in een gezin waarin je vroeg volwassen moest zijn en verantwoordelijkheid moest nemen.
had je een afwezige of emotioneel onbeschikbare ouder, waardoor jij de rol van ‘verzorger’ op je nam.
kreeg je veel bevestiging als je zorgzaam en behulpzaam was, waardoor je leerde dat liefde verdienen gelijkstaat aan zorgen voor de ander.
voelde je je veilig als je alles onder controle had en anderen hielp.
Deze patronen zet je vaak onbewust voort in je liefdesrelatie. De moeder in jou voelt zich verantwoordelijk voor het welzijn van je partner en neemt als vanzelf de rol van ‘redder’ of ‘verzorger’ op zich. Opvallend genoeg trekken reddende- en verzorgende types vaak partners aan die die verantwoordelijkheid een stuk minder voelen. Hierin zijn zij een mooie spiegel voor het gedrag van ‘de moeder’.



Hoe de moeder in je relatie de overhand krijgt
Het begint vaak onschuldig. Je partner is gestrest, en jij neemt wat taken over. Hij vergeet iets, en jij regelt het. Je neemt je partner zaken uit handen omdat jij het sneller, efficiënter en beter kunt. Je helpt, steunt en zorgt, omdat je dat van nature doet. Maar langzaam kantelt de balans.



Voorbeeld 1: van zorgzaam naar uitgeput

Sophie (58) en Daan (61) zijn al jaren samen. Sophie regelt alles in huis: de boodschappen, de financiën, de verjaardagen van familieleden. Daan is makkelijk. Hij laat haar haar gang gaan, want ze doet het toch sneller en beter.

Sophie merkt dat ze steeds minder energie heeft. Als Daan vraagt waar zijn sportsokken liggen, reageert ze snauwend: “Waarom moet ik álles onthouden? Zoek het zelf eens uit!” Daan snapt haar frustratie niet: “Maar jij vindt het toch fijn om de controle te hebben?”

Wat begon als liefdevolle zorg, voelt nu als een last. Sophie voelt zich een moederfiguur in plaats van een geliefde.



Voorbeeld 2: een partner die afhankelijk wordt

Marieke (51) en Bas (49) hebben een vergelijkbare dynamiek. Bas is een rustige, zachtaardige man. Marieke houdt van plannen en organiseren, en zonder dat ze het doorheeft, neemt ze steeds meer verantwoordelijkheid op zich.

Ze regelt afspraken met vrienden, plant vakanties en herinnert Bas aan zijn werkdeadlines. Bas leunt hierop en begint steeds minder initiatief te nemen. Wanneer Marieke hem vraagt: “Wat zullen we eten vanavond?”, haalt hij zijn schouders op: “Geen idee, kies jij maar.”

Marieke voelt zich gefrustreerd. Ze wil niet altijd degene zijn die alles bepaalt. Maar als ze niets doet, gebeurt er ook niets. Ze voelt zich gevangen in een rol die ze niet meer wil.



De voordelen en valkuilen van het moederarchetype
Het archetype ‘de moeder’ heeft krachtige en mooie eigenschappen, maar het kan de relatie behoorlijk uit balans halen. De partner die de rol van moeder (of vader) aanneemt, voelt zich moe, uitgewrongen, geïrriteerd en gebruikt. De andere partner heeft echt het gevoel dat hij niets meer uit zichzelf kan ondernemen omdat hij nooit snel genoeg, goed genoeg, nadenkend genoeg is.

Voordelen van het moederarchetype:
✔ je bent zorgzaam en betrokken
✔ je creëert een veilige, warme relatie
✔ je partner voelt zich geliefd en gesteund
✔ je hebt oog voor detail en regelzaken

Valkuilen van het moederarchetype:
✖ je neemt (onbewust) te veel verantwoordelijkheid
✖ je partner kan passief of afhankelijk worden
✖ je voelt je niet gewaardeerd en raakt gefrustreerd
✖ de aantrekkingskracht kan afnemen – want wie wil er seks met zijn moeder (of met haar kind)?

Hoe breng je de moeder in balans?
De moeder in jou hoeft niet weg. Het is mooi dat je zorgzaam en attent bent. Maar om je relatie gezond te houden, is het belangrijk dat je partner niet in een kind-rol belandt. Jij moet opletten dat je je partner niet in die rol duwt en je partner moet ervoor waken dat hij zelf niet te comfortabel wordt in die kind-rol.

1. leer loslaten

Sta jezelf toe om niet overal verantwoordelijk voor te zijn. Zeg tegen je partner: “Jij mag dit regelen, ik laat het los.” Ook als het niet op jouw manier gebeurt.

2. stop met redderen

Elke keer dat je iets voor je partner regelt, vraag jezelf af: “Moet ik dit echt doen, of kan hij het zelf?” Geef hem de kans om verantwoordelijkheid te nemen.

3. geef aan wat jij nodig hebt

Zorgzaamheid hoort in balans te zijn. Spreek uit wat jij fijn vindt: “Ik wil dat jij ook eens initiatief neemt, dat voelt voor mij als gelijkwaardigheid.”

4. let op je aantrekkingskracht

Een partnerrelatie moet een relatie blijven, geen ouder-kind dynamiek. Geef je partner de ruimte om op eigen benen te staan en creëer ruimte voor speelsheid en spanning.

Het archetype de moeder in je relatie kan veel liefde en warmte brengen. Maar als deze rol te dominant wordt, kan het de balans verstoren en je relatie belasten.

Vraag jezelf af: Ben ik een partner of een moeder?

Als je merkt dat je te veel zorgt, is het tijd om je partner uit te nodigen om zelf meer verantwoordelijkheid te nemen. Zo ontstaat er een relatie waarin jullie beiden gelijkwaardig zijn – en waarin liefde niet alleen geven is, maar ook ontvangen. ❤️

De angstige hechtingsstijl: waarom liefde voor jou zo spannend is
Heb jij in relaties vaak het gevoel dat je méér wilt dan de ander? Ben je bang om verlaten te worden, zelfs als daar geen directe aanleiding voor is? Heb je de neiging om te veel te geven, jezelf aan te passen en je geluk afhankelijk te maken van de goedkeuring van je partner? Dan is de kans groot dat je een angstige hechtingsstijl hebt.

Wat is een angstige hechtingsstijl en hoe ziet het er uit in relaties? En: wat kun je eraan doen?

Wat is een angstige hechtingsstijl?
Onze manier van verbinden in relaties wordt grotendeels bepaald door de hechting die we als kind hebben ontwikkeld met onze verzorgers. Dit wordt ook wel hechtingstheorie genoemd.

Mensen met een angstige hechtingsstijl hebben als kind vaak ervaren dat liefde onvoorspelbaar was. Heb jij die ervaring ook? Misschien kreeg je de ene keer wél aandacht en liefde, en de andere keer niet. Dit kan ervoor zorgen dat je in volwassen relaties continu zoekt naar bevestiging: Ben ik wel goed genoeg? Blijf je wel bij me? Wat als je me verlaat?

Een angstige hechtingsstijl kenmerkt zich door:
-Een diep verlangen naar emotionele verbinding
-Angst voor afwijzing of verlating
-Sterke behoefte aan bevestiging van de ander
-Overanalyseren van kleine signalen in een relatie
-Moeite met alleen zijn of onafhankelijkheid

Herkenbaar? Dan is het tijd om te ontdekken hoe dit jouw relaties beïnvloedt en hoe je hier gezonder mee om kunt gaan.

Hoe uit een angstige hechtingsstijl zich in relaties?
Als je een angstige hechtingsstijl hebt, is de kans groot dat je intense emoties ervaart in relaties. Je voelt je snel afgewezen, je maakt je veel zorgen over de liefde en je bent misschien geneigd om te veel te investeren in de ander.

1. Angst voor verlating
Mensen met een angstige hechtingsstijl zijn voortdurend bang dat hun partner hen zal verlaten. Dit betekent niet dat je geen liefde ontvangt, maar dat je brein altijd op zoek is naar mogelijke tekenen van afwijzing.

🔹 Stuurt je partner even wat minder berichtjes? Dan denk je al snel: “Zie je wel, hij/zij vindt me niet meer leuk.”
🔹 Heeft je partner behoefte aan ruimte? Dan interpreteer je dat als: “Hij/zij trekt zich terug, ik word verlaten.”

Dit kan leiden tot clinging behavior: je zoekt constant bevestiging, stelt veel vragen of raakt in paniek als je partner even afstand nodig heeft.

2. Overmatig pleasen
Je wilt je partner zo graag bij je houden, dat je misschien geneigd bent om jezelf aan te passen en je eigen behoeften opzij te zetten. Je zegt ja als je nee bedoelt, je cijfert jezelf weg en je probeert op alle mogelijke manieren te voldoen aan de verwachtingen van de ander.

Dit patroon lijkt in eerste instantie liefdevol, maar zorgt er uiteindelijk voor dat je jezelf verliest in de relatie.

3. Emotionele achtbaan
Een relatie met een angstige hechtingsstijl voelt vaak als een emotionele rollercoaster. Als je partner liefdevol en aanwezig is, voel je je op de top van de wereld. Maar zodra er afstand ontstaat, stort je in.

Deze continue wisseling tussen hoop en angst kan ontzettend vermoeiend zijn – zowel voor jou als voor je partner.

Waarom trek je vaak vermijdende partners aan?
Als je een angstige hechtingsstijl hebt, is de kans groot dat je valt op iemand met een vermijdende hechtingsstijl. Dit is iemand die moeite heeft met intimiteit en die zich snel verstikt voelt in een relatie.

Dit klinkt als een rampzalige combinatie – en dat is het vaak ook. Jij wilt méér verbinding, terwijl je partner juist behoefte heeft aan afstand. Dit leidt tot een pijnlijk patroon waarin jij achter je partner aanjaagt en je partner steeds meer terugtrekt.

Herken je dit? Dan is het belangrijk om te begrijpen dat je in een patroon zit dat je waarschijnlijk al van jongs af aan kent.

Hoe kun je een angstige hechtingsstijl helen?
Het goede nieuws? Je kunt leren om veiliger te hechten en gezondere relaties aan te trekken.

🔹 Leer je eigen patronen herkennen – Begrijp waar je angst vandaan komt en wees je bewust van hoe je reageert in relaties.
🔹 Ontwikkel een gezonde relatie met jezelf – Hoe meer je jezelf leert geruststellen, hoe minder afhankelijk je wordt van bevestiging van een ander.
🔹 Werk aan zelfliefde en zelfvertrouwen – Je bent waardevol, los van hoe een ander jou behandelt.
🔹 Kies voor emotioneel beschikbare partners – Zoek iemand die je niet constant onzeker maakt, maar die stabiel en liefdevol is.
🔹 Communiceer je behoeften duidelijk – Durf te zeggen wat je nodig hebt in een relatie, zonder bang te zijn dat je ‘te veel’ bent.

Je hoeft niet vast te blijven zitten in angst
Een angstige hechtingsstijl kan je het gevoel geven dat liefde een constante strijd is. Maar liefde hoort niet te voelen als vechten voor aandacht of bevestiging. Echte liefde is veilig. Liefde is wederzijds en liefde mag rust geven.

Zit je vast in terugkerende ruzies of voel je je emotioneel afstandelijk van je partner? Relatietherapie kan helpen om communicatie te verbeteren, onderliggende spanningen bloot te leggen en opnieuw verbinding te maken. Een professionele therapeut biedt een neutrale omgeving waarin beide partners zich gehoord kunnen voelen en samen kunnen werken aan herstel en groei. Het is geen teken van falen, maar juist van moed om actief te investeren in je relatie.

Net als dat je jouw binnenwereld begrenst en daar bewust mee bezig bent kan je dat ook doen met de relatiewereld. Soms voelen zaken niet oké binnen de relatie en dan moet dat besproken worden want dat betekent dat er grenzen worden overschreden. Dat kan te maken hebben met de partners zelf of met een derde persoon die deze binnenwereld binnen komt. Werk hier aan met een therapeut want voelen is een mooi signaal.

Binnen relaties komt fysieke en seksuele mishandeling voor, maar ook psychische en emotionele mishandeling. Waarschijnlijk komt dit zelfs vaker voor dan fysieke en seksuele mishandeling. Maar het is nóg minder zichtbaar en ook voor het slachtoffer (m/v) is het moeilijker te herkennen.
Een vorm van psychische en emotionele mishandeling is dwingende controle.
Lotte Kok is ervaringsdeskundige, zij heeft uit een destructieve relatie weten te stappen. Om meer bekendheid aan het probleem van psychische en emotionele mishandeling en dwingende controle te geven heeft zij haar ervaringen opgeschreven in het boek 'Wat liefde kan doen'.

Lotte heeft veel gehad aan een steungroep bij het Fiom in Utrecht. Het lijkt erop dat het Fiom dit niet meer faciliteert.
Wél heel actief is Iris Koops. Ook zij heeft boeken geschreven over dit thema. Zij biedt ook workshops aan.
Zie hiervoor haar stichting 'het Verdwenen Zelf'.

Ben jij slachtoffer van geweld binnen je relatie?
Beseffen dat je slachtoffer bent van psychische en emotionele mishandeling door je partner is een proces, en ook het komen tot het punt: dit kan zo niet langer.

Ik raad je aan om hulp te zoeken, bij een gespecialiseerd therapeut en bij de Stichting het Verdwenen Zelf.
Er is een weg naar bevrijding en vrijheid. Deze weg is niet gemakkelijk, zoals ook te lezen is in het boek van Lotte. Maar jij bent het waard en het is de moeite waard!
Heel veel kracht en succes toegewenst!

Er is veel hulp en informatie te vinden voor samengestelde gezinnen. Het blijkt dat 2 op de 3 samengestelde gezinnen weer mis gaat en dat is toch echt verschrikkelijk voor de kinderen en voor het stel zelf! Om dit te voorkomen kun je vragen stellen en goede tips krijgen en in contact komen met andere ouders uit samengestelde gezinnen. Zo goed om dit serieus te nemen! Behulpzame websites zijn te vinden bij: stiefacademie Nederland en bij stiefgoed.nl

Een heel mooi en duidelijk boek dat enorm kan helpen bij spanningen in een samengesteld gezin is: De Mijne zijn de liefste. Dit boek gaat over dynamieken in samengestelde gezinnen. Schrijfsters: Magda Hengst en Karin den Hollander

Mijn eigen statement is altijd: ben je in je relatie trouw aan jezelf? Echter, ik maak ook mee, dat dit argument gebruikt wordt door een partner ("Ik wil wel trouw zijn aan mezelf") zonder daarmee rekening te houden met de andere partner. Dan kan "trouw aan jezelf" ook een blokkade zijn in de verbinding. De kunst is samen hierin de balans te vinden.

Kun je als iets in jouw geraakt wordt door de ander spreken vanuit het stuk dat in jouw geraakt wordt? Anders dan dat jij je helemaal vereenzelvigd met dat wat geraakt is. Deze manier van communiceren schept ruimte voor jezelf en ook voor de ander, zeker als je ook iets van kwetsbaarheid kunt delen waarom het jou zo raakt. Deze manier van delen is nooit beschamend voor de ander of voor jezelf.

Een tip om in verbinding te blijven, ook in moeilijke tijden, is:

Oefen met ‘emotioneel aanwezig zijn’ zonder te willen oplossen.
In plaats van meteen oplossingen aan te dragen als je partner stress, verdriet of boosheid uit, probeer je nu simpelweg volledig aanwezig te zijn bij wat de ander voelt.

Dat betekent:

• Kijk je partner aan en luister met open aandacht, zonder oordeel.
• Benoem wat je ziet of hoort, bijvoorbeeld: "Ik zie dat dit je raakt."
• Laat stiltes vallen als die nodig zijn, zonder ze op te vullen met advies.

Ruimte maken voor gevoelens. Je oefent om ongemak toe te laten in plaats van het te fixen, zodat er ruimte ontstaat voor echte verbinding.

Een tip om in verbinding te blijven, ook in moeilijke tijden, is:
Oefen met ‘emotioneel aanwezig zijn’ zonder te willen oplossen
In plaats van meteen oplossingen aan te dragen als je partner stress, verdriet of boosheid uit, probeer simpelweg volledig aanwezig te zijn bij wat de ander voelt.

Dat betekent:
• Kijk je partner aan en luister met open aandacht, zonder oordeel.
• Benoem wat je ziet of hoort, bijvoorbeeld: "Ik zie dat dit je raakt."
• Laat stiltes vallen als die nodig zijn, zonder ze op te vullen met advies.

"Ruimte maken voor gevoelens" – je oefent om ongemak toe te laten in plaats van het te fixen, zodat er ruimte ontstaat voor echte verbinding.

Ontrouw kan alle vormen aannemen en de veiligheid binnen de relatie beschadigen.

Degene die ontrouw is kan met een therapeut ontdekken wat het waardoor hij of zij het nodig vond deze stappen te zetten.
De vraag is dan ook wat de ander nodig heeft om het vertrouwen terug te krijgen in de ander.

Dit is een moeizaam proces omdat het gevaar op de loer ligt dat de ontrouwe partner al een emotionele verbinding aan is gegaan met iemand anders. En die verbinding moeilijk los kan laten of dat zelfs helemaal niet meer wil.

Voorkomen is dus beter dan genezen, voel je een tekortkoming in de relatie, praat dan met elkaar en samen met een therapeut.

While navigating relationships as adults, we need to remember that we always have a lot more power than we think we have.

When having problems with our partners, it might feel as if the issues will never change or as if there's nothing we can do to help or change the other person. This is normal, however, there are two huge things we can do about this that can help greatly.

First, we need to keep communicating clearly and repeatedly regarding what we truly want and need - even if it feels "pointless" sometimes.

Second, we need to keep coming back to the amazing power that we all have as adults: Our power to choose.

Yes, we can't directly change or control our partners, but, we can directly change and control how we choose to respond to them.

Remembering this crucial fact of adult life will keep you empowered and liberated in all your relationships.

Als je uit elkaar gegroeid bent en elkaar een beetje (of meer) bent kwijt geraakt is het moeilijk om de focus weer op elkaar te krijgen. Die focus (oprechte aandacht) is echter wel nodig om elkaar weer te vinden en de verbinding weer te voelen. Soms zijn een paar gesprekken met en relatietherapeut al voldoende om het 'samen-gevoel' weer terug te krijgen.

Wat maakt het verschil tussen een gelukkige relatie en een ongelukkige relatie? Wat zie je als je kijkt naar een gelukkig stel? Wat doen ze? Wat stralen ze uit? Wat zeggen ze tegen elkaar ? Ze hebben in ieder geval aandacht voor elkaar! Wat betekent aandacht voor elkaar hebben? Dat betekent dat je elkaar ziet en hoort. Dat je je onverdeelde aandacht kunt geven aan de ander . Dat is het mooiste dat je iemand kunt geven. Als je aandacht krijgt betekent het dat je de moeite waard bent. Iemand is echt geïnteresseerd in je. Iedereen wil aandacht. Belangstelling tonen in een ander betekent dat je de ander ziet en hoort.

Stel dat er een wonder gebeurt en je partner is plotseling perfect geworden. Je soulmate, geen fouten, geen vervelende gewoonten, hij/zij kan je alles geven wat je nodig hebt, is er altijd voor jou. Als dat zou gebeuren, hoe zou jij dan veranderen?

De Amerikaanse psycholoog John Gottman (één van de grondleggers van relatie-onderzoek) omschreef de zeven pijlers die een goede relatie onderscheiden van een slechte. Volgens Gottman houden de gelukkige paren zich, meestal onbewust, aan deze pijlers. Op internet kun je meer info vinden over de pijlers en John Gottman heeft verschillende boeken gepubliceerd.

De zeven pijlers:
1- Interesse in elkaar.
2- Genegenheid en respect.
3- Koester de kleine dingen.
4- Gun je partner invloed. .
5- Accepteer de ‘fouten’ van de ander.
6- Richt je bij een conflict op de dialoog en niet op de oplossing.
7- Creëer gelijke waarden.

Als ervaren relatietherapeut ben ik steeds op zoek naar hetgeen bij kan dragen aan het onderhouden van je relatie. Want dan hoef je namelijk niet naar een therapeut. Er zijn een aantal podcasts die ik de moeite waard vind. Lekker luisteren in de tuin of in de auto en hetgeen je hebt gehoord natuurlijk toepassen in je relatie! Relatie 2.0 van Ferdinand Bijzet en Hans van Raalte. Seks, relaties & liefdes van Nynke Nijman bijvoorbeeld.

There are 4 different attachment styles:

1. Secure Attachment: Securely attached individuals grow up with caregivers who consistently meet their needs, fostering emotional stability and healthy relationships. As adults, they are comfortable with intimacy, balance closeness with independence, and communicate well.

2. Avoidant Attachment: Avoidant individuals struggle with emotional closeness, often shutting down or avoiding vulnerability. This stems from childhood experiences of unresponsive caregivers. They may seem distant, but deep down, they fear rejection. Learning to embrace emotional closeness can improve their relationships.

3. Anxious Attachment: Those with anxious attachment fear abandonment and often seek constant reassurance. This develops from inconsistent caregiving, leading to self-esteem and trust issues. Anxious individuals may struggle with emotional regulation and rely heavily on their partner for validation, which can cause relationship tension.

4. Disorganized Attachment: Rooted in trauma or inconsistent care, disorganized attachment leads to emotional instability. Adults with this style may struggle with fears of abandonment and building stable relationships. Healing often requires professional support to address past trauma and develop healthier relational patterns.

By understanding our attachment patterns, we can make conscious choices to build healthier relationships. Through therapeutic support it is possible to heal from early attachment wounds and create more secure relationships with yourself and with others.

Leestips:

De waarheid over seks, Plezier en gendergelijkheid op planeet aarde, Ellen Laan en Rik van Lunsen

Kom als jezelf, De opzienbarende nieuwe wetenschap die je leven zal veranderen, Emily Nagoski

Ze geven een vernieuwende gendersensitieve en wetenschappelijke visie op seks én voegen nieuwe – betere – woorden toe aan ons seksuele vocabulaire.

Realiseer je dat ieder zijn/haar eigen manier heeft om liefde te ervaren. Voor de één zijn positieve en lieve woorden van belang, voor een ander quality time (echte aandacht voor elkaar) of cadeautjes (kan ook klein zijn), weer een ander voelt zich geliefd als de ander iets voor hem doet (bv lievelingsgerecht koken) en een deel van de mensen voelt zich vooral geliefd door aanraking. Weet jij welke liefdestaal jij spreekt? En je partner? Als je dit van elkaar weet, kun je hier rekening mee houden.

Vaak ontstaan problemen door misverstanden of onvervulde verwachtingen. Probeer rustig en zonder boosheid uit te spreken wat je voelt en wat je nodig hebt. Luister ook echt naar de ander, zonder meteen in de verdediging te schieten. Zo creëer je een veilige ruimte om samen naar oplossingen te zoeken.

Problemen met een relatie, betrek je relatie erbij. Maak in eerste instantie een afspraak alleen om helder te krijgen waar je tegen aan loopt en nodig dan je relatie uit om ook alleen een afspraak te maken. Ga daarna samen in relatietherapie.

Have you ever had a “love-hate” relationship? Of course you have… like you love your partner even though she may often nag you to help out, and you love your father even though it’s annoying how much he repeats himself. That's because two seemingly contradictory things can both be true at the same time. We call this dialectical thinking. And believe it or not, it's not contradiction or hypocrisy, it's a healthy way to keep things in perspective. Life is not black and white. People are not *always* bad or *never* good.

Life is comprised of many dialectics, two simultaneous yet opposing truths. My favorite dialectic is: “I’m doing the best I can AND I want to be doing better.” This can apply to many situations. On the surface, doing the best I can AND I want to do better seem like opposite statements. Yet, I can imagine many times both exist right next to each other in someone’s life. Notice when describing these dialectical situations I’m using the word AND, not BUT! That’s intentional. If I wrote, “I’m doing the best I can BUT I want to be doing better,” the first part of that sentence doesn’t matter anymore. You’re left only with I want to be doing better, and that’s not a dialectical statement.

HINTS FOR THINKING DIALECTICALLY:

*Avoid words like “always” and “never”*
*Practice looking at other points of view*
*Remember that no one has absolute truth*
*Use “I feel” statements*
*Remind yourself that the only constant is change*
*Accept that different opinions can both be legitimate*
*Consider that we all have both good and bad qualities*
*Check out your assumptions – do not put words in other peoples’ mouths or expect others to read your mind*
*Try to appreciate how different from each other we all are and what a gift that is*

Twijfelen over een relatie is heel normaal en kan op verschillende momenten voorkomen. Een goede tip is om eerlijk en oprecht te reflecteren op je eigen behoeften en gevoelens, en vervolgens op open en respectvolle wijze te communiceren met je partner.

Neem wat tijd voor jezelf om te onderzoeken waar de twijfels precies vandaan komen. Stel jezelf vragen zoals:
• Zijn mijn behoeften en verwachtingen veranderd?
• Voel ik me ondersteund, gerespecteerd en gelukkig in deze relatie?
• Zijn er specifieke problemen die me onzeker maken over de toekomst?

Het kan ook helpen om de focus te leggen op wat jullie samen hebben opgebouwd en de momenten waarin je echt gelukkig was met je partner. Probeer daarna op een rustig moment met je partner te praten over je twijfels. Geef aan wat er in je omgaat zonder direct beschuldigend te zijn. Open communicatie kan helpen om samen aan eventuele problemen te werken en te ontdekken of jullie nog op één lijn zitten.

Als je het lastig vindt om je gedachten te ordenen of om met je partner te praten, overweeg dan om met een relatietherapeut te praten. Soms kan een objectieve, externe kijk enorm verhelderend zijn en handvatten bieden voor verdere stappen, wat die ook mogen zijn.

Een echtpaar dat ik begeleid, ervaart relatieproblemen. Ze hebben 3 jonge kinderen. Een vierjarig jongetje is een soort "stuiterbal die heel veel tijd en energie vraagt", aldus het echtpaar. Gaande de sessies wordt steeds duidelijker dat de bron van hun relatieproblemen is gelegen in gezinsstress (1) en verschil in opvoedingsstijl (2).
Daardoor werd ook duidelijk dat hun communicatie daarover niet soepel verliep. En dat terwijl ze juist nu als een "opvoedingsteam" zouden moeten acteren. Ze hebben aandacht besteed aan de wijze waarop ze complementair aan elkaar kunnen opvoeden, elkaar kunnen steunen en afwisselen als de energie bij 1 van hen even op is. Ook hebben ze hulp gezocht voor hun gezin. En ze zijn meer "we-time" gaan inplannen om echte tijd voor elkaar te hebben en oog voor elkaars wederzijdse behoeften.

Hoe is het m op te groeien in een onveilige omgeving, waar jouw behoeften en veiligheid van ondergeschikt belang zijn, omdat de vader of moeder niet in staat is dat jou te geven? Veel volwassenen merken in hun huidige relatie daar de gevolgen van. Soms weet je niet wat je behoeften zijn en kan ze je dus ook iet uitspreken. Je leven lang heb je je aangepast, doe je wat anderen van je verwachten. Je hebt ook geen idee hoe het anders kan, want dat is je niet voorgeleefd. Je eigenheid heeft zich niet kunnen ontwikkelen. Je bent ongezien en ongehoord. Je partner kan heel veel geven, maar erkennen dat dit een diepe , jeugdwond is , is van belang. Eigenlijk rouw je dan om wat je niet gekregen hebt en ook nooit zal krijgen van diegenen die het je hadden moeten geven. Nu als volwassen zal je je daar mee moeten gaan verhouden en dat is geen eenvoudige opgave. In therapie kan je de relatie met je ouders verder onderzoeken en een uitzoeken wie jij bent en waar jouw behoeften en verlangens liggen.

Vaak ontstaat spanning doordat partners onbewust aannemen dat verbondenheid betekent dat ze alles samen moeten doen, of dat autonomie betekent dat ze afstand moeten houden. In werkelijkheid kunnen autonomie en verbondenheid elkaar versterken. Ruimte geven versterkt dan de nabijheid en nabijheid kan ruimte geven.

Een goede balans vinden tussen ruimte en nabijheid is mogelijk door een
‘ruimtegesprek’ te (leren) voeren.
Bespreek eens openlijk wat ‘autonomie’ en ‘verbondenheid’ voor jullie allebei kan betekenen. Dit hoeft geen zwaar gesprek te zijn. Bespreek eens je wensen en grenzen.

Bijvoorbeeld:
• Wat geeft jou het gevoel dat je jezelf kunt zijn binnen de relatie?
• Welke momenten zorgen voor een gevoel van verbinding?
• Waar ligt de balans tussen tijd voor jezelf en tijd samen?

Door dit ruimtegesprek kunnen jullie elkaar beter (leren) begrijpen en een balans vinden zodat de behoeften van beiden kunnen worden gerespecteerd.
Relatietherapie kan hierin bijdragen.

Het boek “Houd me vast” van Dr. Sue Johnson over “Emotionally Focused Therapy” (EFT) spreekt over drie veelvoorkomende patronen, ook wel ‘duivelse dialogen’ genoemd.
Herken jij één van deze drie patronen in je eigen relatie?
1. “Zoek de boef” – waarbij de voornaamste bezigheid is, het over en weer aanvallen, beschuldigen en veroordelen.
2. “De protestpolka” – het meest voorkomende en verstikkende patroon. De één reikt uit naar de ander, maar dan op een negatieve manier, en de ander doet een stapje achteruit en trekt zich terug.
3. “Verstijf en vlucht” – is een ‘dans’ waarbij beide partijen de dansvloer als het ware hebben verlaten. Wel hangt er een voelbare spanning in de lucht en is de pijn van de gezichten af te lezen.

Een probleem bestaat altijd uit twee variabelen: de FEITEN en jouw daaraan tegengestelde VERWACHTING.

Wij vergeten nogal eens onze verwachting / wens over te brengen naar de ander. En zien onze verwachting aan als feit. Waar die ander een heel andere verwachting (en dus "feiten") kan hebben...

En dan hebben wij dus een probleem met elkaar....
I.p.v. je beider verwachtingen uit te spreken en te kijken of je elkaar daarin tegemoet kan komen en zo niet, wat dan wel mogelijk is.

Iedereen is op zoek naar de leukste relatie en als we deze gevonden denken te hebben, is het de kunst die in een zo goed mogelijke conditie te houden. Maar wat maakt een relatie nu echt goed?
Luister naar Corine Koole en Frederique Bicker!

Boek van Jeffry Wijnberg: Horken en Heksen
Jeffry Wijnberg heeft een boek geschreven in de provocatieve stijl, een aanrader voor iedereen die zijn relatie wil verbeteren.
Hij beschrijft het hilarisch. Dus er valt wat te lachen.
Met tekeningen van Peter de Wit, bekend van het stripverhaal in de Volkskrant: Sigmund!