Tips bij relatieproblemen

De vraag naar relatietherapie lijkt wel steeds meer te worden. Voor mijn gevoel en uit ervaring weet ik dat er het idee heerst dat de therapeut de problemen kan fixen. Een toverstokje noem ik het altijd. Een therapeut kan alleen maar patronen blootleggen en alternatieven onderzoeken.

Is er de wil om door te gaan? Is herstel mogelijk? Zo niet, wil je dan nog energie steken in het goed uit elkaar gaan?
Durf je daar eerlijk in te zijn?
De ervaring leert van niet. het is ook beangstigend om toe te geven dat er geen hoop meer is en de consequenties te dragen.

Is de therapie ook geslaagd als de uitkomst is dat ze uit elkaar gaan? Dat laatste is net zo belangrijk, want al die onverwerkte zaken neemt men mee een volgende relatie in. Want het gaat over de relatie onderling èn die met jezelf!

1. Vraag je af wanneer je je niet ‘veilig’ voelt in de relatie. Bijvoorbeeld als jullie al een poosje niet hebben gevreeën; bij een conflict; als jullie het te druk hebben om goed met elkaar te praten; of als je het idee hebt dat je veel meer doet in het huishouden dan je partner. Hoe reageer je meestal op zulke momenten? Hoe zou je partner je kunnen geruststellen? Praat daar samen over.

2. Herken je ‘duivelse dialogen’. Wat doe je als je het gevoel van verbondenheid kwijt bent? Neem je afstand of word je kritisch en probeer je de ander te veranderen? En hoe reageert je partner daarop?

3. Neem een recent conflict onder de loep. Wat was de aanleiding, hoe reageerden jullie op elkaar, wie viel aan en wie trok zich terug? Probeer je eigen passen te zien en het effect die ze hadden op je partner.

4. Besef hoeveel invloed je manier van reageren heeft op je partner. Die ziet alleen je emoties aan de buitenkant, niet het verdedigingsmechanisme dat erachter zit.

5. Geef je partner het gevoel dat je er voor hem of haar bent. Leef mee met elkaars kleine overwinningen en moeilijkheden in het dagelijks leven. Vraag hoe iets ging, stuur een lief appje. Geef de ander af en toe openlijk erkenning, zoals een compliment in gezelschap.

6. Probeer je te herinneren op welke momenten je je extra verbonden met elkaar voelde en deel die herinnering.

7. Voer positieve rituelen in. Even kletsen en knuffelen bij het wakker worden, een kus bij het afscheid, samen uitgebreid ontbijten op zondag.

Stel dat je partner iets zegt of doet waar je je aan ergert.
Schrijf eens kort op waar je je aan ergert en ook waarom.
Als de situatie zich daar voor leent, probeer jezelf te kalmeren, jezelf af te leiden, het te laten rusten. Lees dan de volgende dag je notitie nog eens terug en overweeg dan of het de moeite waard is om je ergernis en ook waarom je je ergert te bespreken met je partner.

Tijdens je leven bouw je een geschiedenis op van alle dingen die je mee hebt gemaakt. Leuke en vervelende dingen. Ook op het gebied van intimiteit heb je zo een geschiedenis opgebouwd. Die intimiteitsgeschiedenis kleurt je leven en daarmee ook je relatie. Je partner heeft ook weer een eigen geschiedenis.
Ook dat is bespreekbaar in relatietherapie.

In relaties is er vaak sprake van een bepaalde mate van bindings- en verlatingsangst. Bindingsangst is de angst je aan de ander te binden; als je dat doet gaat de ander misschien bij je weg. Je dekt jezelf als het ware in om jezelf tegen pijn van verlating te beschermen. Verlatingsangst is het tegenovergestelde; je klampt je als het ware aan de ander vast uit angst dat de ander bij je weg zal gaan. Het is goed om je hier van bewust te zijn en hierover met je partner te praten. Durf je eerlijk te zeggen waar je bang voor bent? Juist die kwetsbaarheid en eerlijkheid kan je relatie verdiepen.

Als een ander zijn/ haar mening wil opdringen, je naar beneden haalt en je in een patstelling terecht komt geef dan niet toe maar blijf ook niet eindeloos door discussiëren.
Trek hardop de conclusie: "Blijkbaar verschillen we hierover van mening."
En zet met je neutraal-vriendelijke stem en intonatie een duidelijke punt achter deze zin.

Zo stap je niet in de valkuil van trekken en duwen, beiden gelijk willen hebben. Je houdt de eer zowel aan de ander als aan jezelf.
Meningsverschillen mogen bestaan, dat is oké.

Deze tip komt uit het boek 'het gaslighteffect' van Robin Stern en is ook bruikbaar als er geen sprake is van gaslighting.

Working with couples I often find myself talking about how emotions work, who creates them and who is responsible for them. We often say things like: "you make me angry" or "you hurt me" and what happens after a similar statement usually goes in one of two directions: either total denial of what the other says "it's not true", or 'but what did I do?' or the other feels guilty. Neither reaction helps the communication.

What no one teaches us at home or in school is that each of us is responsible for our own emotions and how we choose to react to how we feel.
1- My partner says or does something
2- I interpret what I see or hear and have an emotional reaction that seems to me closely connected to my partner and his words or actions. Often I can no longer distinguish their action from my reaction, so I conclude that one must be the cause of the other.

In reality, what my partner said or did is just a trigger that I, with all my inner contents, interpret and often react to unconsciously.
With all my inner world of past experiences that have taught me to attach certain meanings to certain things and with all the pain that I have endured and not yet healed, I react to my partner. My partner does something and I respond using information that often dates from before the relationship I'm in now.

For example my partner forgot something important to me, I react based on how important that thing is to me, but I also react with the emotional charge of all the times a similar emotional event has occurred when I was little because that is the wound that awakens in me when my partner forgets that thing.

The step that leads you to understand what is really behind the event that becomes the trigger is a very important part of the process. It's probably not so much about your partner forgetting something as it is about how you feel when that happens: maybe not seen? This is a research that must be done every time within oneself to understand what really hurts.

The fact that I feel invisible is an important fact that I need to acknowledge to my partner, but saying that my partner makes me feel invisible is different. The reason why an episode seemingly less severe than my reaction evokes such strong emotion in me has everything to do with my past which, clearly in this example, needs healing.

A more mindful and supportive conversation in an evolving relationship might be:
1- My partner says or does something;
2- I realize there is an emotional trigger and share how I feel: "I feel ...,"
3- The partner is present to my pain and offers me a mirror that resonates with my emotion: 'I feel you, you feel...;
4- I have the space to be with what I feel, just paying attention without conflict or judgment of how I feel already relieves the negative emotion;
5- My partner keeps being present and setting aside space for me to be a safe so that I can find out what is going on inside me.

I am stronger after this process, because I have discovered something about myself, my emotions and my pain, but I have also learned to digest it and the relationship has become stronger because it is more and more a relationship where both partners can be present and they can express themselves.

To answer the initial question, you are responsible for your emotions and I for mine. When you and I are in a relationship it is a great growth to be able to be present with each other when strong emotion emerges.
Anyone who experiences the strong emotion knows that they possess that emotion and also know that their partner will be close, empathetic, and loving. Someone who observes a partner gripped by strong emotion will express her love for him with an attentive presence, but without feeling the need to protect himself from accusations or without trying to save the other from himself.
In doing so, a balanced relationship of love and respect, of presence and deep connection is created.

Als zij/hij maar gelukkig is

Samen delen is de aard/kern van een huwelijks-/partnerrelatie. Wil je dat de ander gelukkig is? Neem hem/haar mee in wat je beleeft hebt, wat je bezig houdt.

Hoe?
Stel jezelf (aan het einde van de werkdag) de volgende vragen:
- Waaraan heb ik vandaag plezier beleeft?
– Wat vond ik vandaag vervelend/irritant?

Het lijkt vanzelfsprekend dat partners van alles voor elkaar doen.
Je vindt dat 'het zo hoort' en dat 'het normaal is'
wat jullie voor elkaar doen. Je verwacht iets min of meer automatisch van elkaar en als het niet gebeurt, owee, dan is er vaak teleurstelling of irritatie.
Jammer. Ga er de komende dagen eens van uit dat het best bijzonder is wat je partner doet en zeg dan eens bewust en hardop 'dankjewel'. Dit maakt jullie relatie vast lichter en leuker.

Als je tegen dingen aanloopt en je weet niet meer goed of je nou blij bent of niet met je partner, of meer genuanceerd: over de communicatie met je partner zou je een lijstje kunnen maken met jullie samen-momenten (ontbijten, koffie drinken, samen boodschappen doen, etc....) en achteraf eens bij jezelf nagaan hoe je de communicatie vond gaan, De mate waarin je daarmee tevreden was, of blij, of juist niet. Dat kan je inzicht geven, ook in wat je nou eigenlijk zelf verwacht van de communicatie met je partner.

Soms lopen problemen in je leven een beetje door elkaar heen. Je hebt misschien stress op je werk, er gebeuren andere vervelende dingen om je heen. Dat maakt dat het soms moeilijk te onderscheiden is waar de problemen nou vandaan komen. Komt het vanuit mijn relatie, of komt het door de stressdingen van buitenaf? Het gebeurt nogal eens dat alle andere problemen de schuld krijgen terwijl het onderliggende echte probleem de relatie is. Binnen relatie therapie moet ook ruimte zijn om die andere problemen te bespreken!

In dit boek van Levine en Heller wordt helder weergegeven wat je hechtingstijl en die van je (toekomstige) partner bijdraagt aan het vinden van een goede relatie en die te kunnen behouden. Maar ook kunnen jullie problemen verklaart worden vanuit jullie hechtingstijl. Het is een boek om jezelf en de ander beter te leren kennen en wellicht ook jullie problemen beter te begrijpen en op te lossen. Mochten jullie toch verder begeleiding nodig hebben dan zijn jullie welkom om een afspraak in mijn praktijk te maken.

Deze haal ik er vaak bij vanuit de EFT relatietherapie. Loop de TOB eens door met elkaar en leg dat op de eigen communicatie.

T = Toegankelijkheid
kan ik je bereiken?
Ben je er?

O = Ontvankelijkheid
Stel je je dan open?
Stem je op me af?

B = Betrokkenheid
Mag ik mezelf zijn bij jou?
Laat je me in mijn waarde?
Blijf je?
Is waar ik mee kom veilig bij jou?
Geef je me wat ik nodig heb?

In relaties kunnen irritaties uitgroeien tot negatieve patronen. Patronen die energie kosten, niet geven, en de liefde voor elkaar in de schaduw kunnen zetten. Dat is jammer. Het kan anders als je je bewust wordt van wat je irriteert en om dan eens de moeite te nemen om 'te luisteren met je groene oor'. Zowel naar jezelf als naar de ander. Wat zegt je partner nu eigenlijk tussen de regels door? Met je rode oor hoor je waarschijnlijk een sneer, een verwijt, een kleinering of iets van 'au'. Horen met je groene oor is luisteren naar wat in de wanklank de wens van jou en/of je partner is.
Positief connoteren heet dat.
Bv. "Jij komt nooit meer eens gezellig bij me zitten."
Dit kan je met je groene oor beluisteren als: 'Ik heb je graag dicht bij me...nu.." :)

Daag jezelf eens uit om te (leren) luisteren met je groene oor....

Is soms best lastig en zorgt soms voor veel stress. Mijn tip: begin met luisteren naar de ander zonder meteen jouw eigen gedachten erbij te betrekken. Vraag door als je iets niet begrijpt. Wat bedoel je precies? geeft een mooie opening.

Deze tip is uit het leven gegrepen. Tot mijn verbazing vertelde iemand mij dat het een ongeschreven, maar wel redelijk harde regel is dat je bij het daten na de derde of vierde date seks met elkaar hebt.
Hûh? Hoezo dan?
Dan ken je elkaar nog nauwelijks! Je weet niet of iemand te vertrouwen is, of iemand respect voor je heeft, of iemand echt bij je past, of je je veilig voelt bij elkaar, etcetera.
Als je een duurzame relatie op wilt bouwen is dit toch veel te snel!
Het proces van elkaar leren kennen wordt geforceerd, waardoor de kans op een duurzame relatie zeer veel kleiner wordt.
Lees eens op internet over De zeven sluiers. En neem (als idee) voor iedere sluier een maan(d).
Wees zuinig op jezelf en op de ander, heb respect voor je eigen grenzen en die van de ander. Ga voor liefde bedrijven.
Deze tip komt voort uit diepe kwetsuren en teleurstellingen bij meerdere cliënten. Dus nogmaals: Wees zuinig op jezelf!

De goede eigenschappen van je partner kunnen tegelijkertijd een nadelige kant hebben. Bij teveel doorslaan in de goede eigenschap ontstaat de negative kant van de goede kwaliteit. Die negatieve kant kan zo opspelen dat je alleen dat nog ziet en niet meer de positieve zijde. Als je elkaar de ruimte geeft om de goede eigenschappen te kunnen blijven zien en tegelijkertijd de negatieve kanten daarvan te accepteren geef je elkaar de ruimte om te zijn wie je bent!

Je zou misschien denken dat bindingsangst een hele duidelijke angst is waar je je bewust van bent. Je wilt dan geen relatie aangaan en je blijft bewust alleen. Toch is bindingsangst meestal niet zo duidelijk. Je kunt echt heel graag een relatie willen en daar ook je best voor doen. Maar als je dan verliefd wordt, blijkt iemand al bezet te zijn. Of krijg je een relatie met iemand die toch niet die leuke persoon is als wat je dacht. Dat doe je natuurlijk niet expres, maar als dat een aantal keren achter elkaar het geval is geweest, is er misschien toch een onbewuste bindingsangst aan het werk. Je hebt dan een aantrekkingskracht naar mensen die niet emotioneel beschikbaar zijn. Vanuit deze onbewuste angst is de 'keuze' voor iemand die niet beschikbaar is, dus eigenlijk een veilige keuze. Je kunt met een therapeut kijken naar dit patroon zodat deze angst niet meer onbewust je keuze bepaalt.

In het boek 'de 5 talen van liefde' worden verschillende manieren beschreven van hoe je liefde kan tonen of juist nodig hebben. Het kan zijn dat je partner liefde toont door samen dingen te willen ondernemen terwijl jij het gevoel hebt dat je er in het huishouden alleen voor staat. Voor jou kan het belangrijk zijn dat de ander liefde toont door jou te helpen.
De 5 talen:
-positieve woorden: je geeft of ontvangt graag lieve positieve woorden, complimenten en aanmoediging
- samen zijn: kwalitatief tijd doorbrengen met elkaar. Samen iets ondernemen.
- lichamelijk contact: aanrakingen, knuffels, even een hand op je arm, hand in hand lopen.
- kadootjes: en kaartje, een briefje, een bloemetje etc. als blijk van waardering
- dienen/helpen: wat taken uit je handen nemen door te helpen met opruimen, je fietsband te repareren of even dat lastige telefoontje voor je plegen.

Welke manier heb jij om je liefde te uitten en welke manier heeft je partner nodig? Kun je hier een gesprek met elkaar over aangaan?

Vind je het nog te spannend om naar een therapeut te gaan of heb je het idee dat jullie het met iets hulp toch weer fijn kunnen hebben met elkaar, kijk dan eens naar het boek en werkboek Hou me vast van Sue Johnson. Er zijn ook online mogelijkheden. Zoek dan op EFT houd me vast online. Let op: ik heb het over Emotional Focused Therapy. (Er is namelijk ook een andere EFT; emotional freedom technique.)

Wat betekent een goede relatie voor jullie? En nog preciezer gezegd, wat betekent een goede relatie voor jou? Kijk eens of je 'goed' voor jezelf kunt omschrijven. Gaat het over sfeer, een gevoel van verbinding, of over het hebben van plezier, lichamelijke intimiteit, normen en waarden, uitstapjes, maatjes zijn? Misschien ontdekken jullie overeenkomsten en verschillen. En daar dan met elkaar over in gesprek gaan. Tenminste, als jullie beiden zo'n gesprek als 'goed' ervaren...

Onvoorwaardelijke liefde kent geen relatieproblemen. Het probleem in relatie is de voorwaardelijkheid.

In een relatie ben je, als het goed is, beiden volwassen.
Als dit niet zo is, kijk dan eens naar je relatie vanuit de theorie van de Dramadriehoek. Het is niet gezond als de één altijd/ te vaak de Redder is en de ander altijd/ te vaak het Slachtoffer (de hulpbehoevende).
Beiden zijn onvolwassen rollen. De Redder heeft het nodig hulp te bieden, zodat hij/ zij de ander aan zich bindt, omdat hij/ zij 'nodig' is voor de hulpbehoevende. Het Slachtoffer, de hulpbehoevende, is afhankelijk van de hulp van de Redder.
En hoe vaak komt in relaties de rol van de Aanklager tevoorschijn? De aanklager weet het beter en vindt dat de ander het niet goed doet. Het te vaak beter willen weten is ook een vorm van onvolwassenheid. Vaak het compenseren van de eigen onzekerheid. Vanuit deze drie rollen binnen de dramadriehoek is er sprake van een afhankelijke ongezonde relatie.
Volwassen rol: De persoon kan meestal voor zichzelf zorgen, is vrij en zelfstandig. Vanuit deze zelfstandigheid en vrijheid kan liefde ruimte krijgen.
Je hoeft niet volledig volwassen te zijn voordat je aan een relatie begint. Je kunt ook samen ontwikkelen naar volwassenheid toe. Dit noemt Harville Hendrix (Krijg de liefde die je wilt) een 'bewuste relatie'.

Een realistische visie op vreemdgaan. Waarom gaan mensen vreemd? Waarom raakt dat de partner zo diep? Hoe ga je daarmee om? Kun je na een verhouding nog gelukkig zijn met elkaar en die episode helemaal afsluiten?Vol nuttige en uit het leven gegrepen adviezen voor het verwerken van een buitenechtelijke relatie

De schrijvers, Alfons Vansteenwegen was jarenlang voorzitter van het Instituut voor Familiale en Seksuologische Wetenschappen aan de K.U.Leuven. En Maureen Luyens

Zo vaak zie ik dat mensen pas naar relatie therapie komen, als de problemen heel erg groot zijn en ze behoorlijk vast zitten.

Maar - er is ook al zo veel te leren over het creëren van een goede relatie, ook voordat je vast loopt. Het is een soort mythe dat relaties maar vanzelf goed moeten gaan. Het is wel degelijk iets waar je aan kan en moet werken.

Relatietherapie kan je de handvaten geven om de relatie nog beter te maken, om jezelf leren te zijn binnen je relatie en eventuele problemen voor te zijn.

Dus gun jezelf vroeg in je relatie, of vroeg in het proces van twijfel, tijd om vaardigheden te leren waardoor je actief aan je relatie kan blijven werken. Een soort APK voor relaties zeg maar.

Sleur is een sluipmoordenaar. Het lijkt de makkelijkste weg. De dag afwerken, voor de kinderen zorgen, voor het huishouden, werken. En dan in de avond moe op de bank ploffen. Klaar voor een nieuwe dag.
Het leven met elkaar verrassend houden is niet zo moeilijk en kan op heel veel kleine manieren. Maar buiten de gebaande paden.

Repareer uit jezelf iets waar de ander zich al lang aan stoort. Koop dat boek waar de ander het al een tijdje over heeft en schrijf een wens op de eerste pagina. Maak een foto van iets wat je opvalt of leuk vindt buiten of binnen en wens elkaar een mooie dag.

Bij relatietherapie komt altijd het thema hechting naar boven. Hoe ben je gehecht als kind, zegt veel over hoe je in relaties hecht en gehecht blijft. Martin Appelo legt dit mooi uit: hoe heb je vroeger je oersoep opgediend gekregen? Voor sommige mensen blijft het levenslang lastig om zich te hechten aan iemand. Hij geeft goed tips in zijn boekje: (h)echt niet.
Een boek wat je kan lezen terwijl je samen hulp zoekt voor de relatie.

Vertrouwen is voor veel mensen het belangrijkste in een relatie. Helaas is niemand perfect, dus onze vrienden of geliefden stellen ons, bewust of onbewust, heus weleens teleur. Soms kunnen we daaroverheen stappen, maar vaak ook voelen we ons gekwetst.
Wat doe je met een relatie die aangetast is door wantrouwen? Een dergelijke relatie wordt vaak beheerst door de angst dat geschaad vertrouwen niet meer hersteld kan worden. En dus blijven de partners samen in de hoop dat het probleem vanzelf overgaat, óf ze gaan uit elkaar. Met spijt in het hart in dat laatste geval omdat hun achterdocht een verder goede relatie zozeer heeft weten te ondermijnen.
Maar is er nu werkelijk niets meer aan te doen als het vertrouwen eenmaal geschonden is? Nee, zegt Mira Kirshenbaum, het is wel degelijk mogelijk je relatie te herstellen. In dit boek laat ze zien hoe.

Wees zelf de verandering die je wil zien.
Geef wat je zelf wil ontvangen

In een van mijn sessies met een echtpaar blijkt dat Esmeralda de nodige druk zet op het frequenter hebben van seks. Guido voelt zich (steeds meer) falen en geeft timide aan dat hij niet zo veel libido heeft als zijn vrouw.
Doorvragend blijkt dat Esmeralda vooral de emotionele intimiteit mist, die ze ondertussen vertaald heeft als seks hebben.
Als het echtpaar blijkt ook op andere manieren intimiteit te kunnen ervaren, neemt de spanning van het hebben van seks zienderogen af, Esmeralda voelt zich meer verbonden met Guido en Guido durft ook vaker het initiatief te nemen. De last wordt weer lust en evolueert in erotiek.

`Healthy couple relationships are fundamental to a healthy society, whereas
relationship breakdown and discord are linked to a wide range of negative
health and wellbeing outcomes. Two types of relationship services (couple
counselling and relationship education) have demonstrated efficacy in many
controlled studies`.
Bovenstaande is een citaat uit een onderzoek van Shoffield e.a. (2012) waarin
gesteld wordt dat counseling en uitleg over relaties effectief zijn.

Kortom: loop je tegen problemen aan in jullie relatie; meld je aan bij een relatie therapeut. Dat kan zorgen voor inzicht in jezelf en de ander waardoor je elkaar weer beter kunt gaan begrijpen en waarderen.

Tijd kun je niet maken, wel nemen!
Een van de belangrijke elementen in een relatie is tijd. Tijd nemen voor elkaar als het goed gaat. En tijd nemen als het eens even wat minder gaat. Hoeveel tijd geef je elkaar om te herstellen van een relatiecrisis?
Er kwam een stel bij mij met een relatiecrisis, zij waren 18 jaar gelukkig samen en gaven hun leven een 9. Toen kwam er de eerste grote crisis en wilde ze bijna de handdoek in de ring gooien. Gelukkig heb ik ze ervan kunnen doordringen dat je na 18 gelukkige jaren niet bij de eerste crisis de handdoek in de ring gooit. Je neemt tijd, en je geeft elkaar tijd om de verbinding te herstellen. Natuurlijk kan je leven weer een 9 worden, maar geef het de tijd.

Met regelmaat spreek ik relatiepartners die feitelijk bij elkaar blijven doordat ze angst hebben voor de consequenties als ze uit elkaar gaan.
Praktisch (huis, hypotheek, inkomen...?), maar ook emotionele (kinderen, verlies van sociaal netwerk, eenzaamheid?).
Soms echter -als alles geprobeerd is- verdient het de voorkeur om liefdevol en met respect elkaar los te laten, ruimte te geven tot persoonlijk groei en wederzijdse vrijheid.
Daarvoor is (zelf)vertrouwen heel belangrijk en voedend in de weg die partners gaan. Een scheiding verloopt nooit eenvoudig; het is een ingrijpend en emotioneel proces. Toch heb ik partners ook zien bloeien als ze van mening zijn dat een scheiding de beste oplossing is.

In een relatie ontstaan er altijd bepaalde patronen. Bijvoorbeeld hoe jullie omgaan met alledaagse gebeurtenissen, of jullie met elkaar praten over emoties of dat jullie de problemen liever zelf oplossen. Bijvoorbeeld om de ander te ontlasten. Op het moment dat jullie een ingrijpend verlies meemaken, zullen deze patronen versterkt worden. Omdat je zelf in een rouwproces zit, is het extra lastig af te stemmen op de ander. Als jullie gewend zijn problemen zoveel mogelijk zelf op te lossen, is het risico groot dat jullie de verbinding met elkaar verliezen. Mogelijk met een relatiebreuk tot gevolg. Wees hier alert op en voorkom dat je na het eerste ingrijpende verlies ook nog je relatie verliest. Probeer in contact te blijven met elkaar door regelmatig te checken hoe het met de ander gaat. Luister vooral, je hoeft geen oplossingen te zoeken. Lukt het samen niet om de patronen te doorbreken, zoek dan op tijd hulp bijvoorbeeld bij een relatietherapeut met kennis over rouw en verlies.

Binnen een goede relatie is er ruimte om op te komen voor jezelf, waarbij je rekening kan houden met het gevoel van de ander. Tevens lukt het je dan ook om jezelf te verplaatsen in de ander: Hoe zou het zijn om..? Wanneer er regelmatig spanning is binnen een relatie en de relatie onder druk staat, is het lastig om hieraan te denken en verval je makkelijk in dicussies.

Wat kun je hier samen doen:

Neem samen het verlies en daarmee de verantwoordelijkheid iets aan de situatie te willen veranderen. Dat kun je doen door een klacht, bijvoorbeeld de was (hij doet alleen zijn eigen deel van de was), om te zetten in een wens (ik zou graag willen dat hij mijn kleren ook opruimt) naar concreet gedrag (wil je mijn was ook even opruimen?)

Op die manier blijf je weg van de emotie en ontstaat er ruimte voor een gesprek in plaats van een discussie.

We worden meestal het meest teleurgesteld, boos of pijnlijk geraakt door de mensen die het dichtst bij ons staan. Wat je bij een kennis hooguit irritant vindt, tolereer je absoluut niet bij je partner. Daarom werkt juist een intieme relatie als een spiegel waardoor je precies kunt voelen en zien waar je zelf kwetsbaar bent.
In die spiegel van de relatie kijken, te voelen naar je kwetsbaarheid is moeilijk, vaak moeilijker dan dezelfde ruzie nog een keer te herhalen. Toch is in de spiegel kijken, een belangrijke weg om uit de kwetsende cirkel van aanvallen en verdedigen te raken. Relatietherapie helpt je daarbij.

Titel : Liever vrijen
Auteur : Maureen Luyens


Kun je seks leren? Kun je leren zin te krijgen? Moeten beide partners altijd evenveel zin hebben? Wie neemt het beste het initiatief bij het vrijen? Vrijen, doe je dat uit liefde of uit lust? Zijn de verschillen tussen man en vrouw op seksueel vlak te overbruggen? Heeft vrijen meer te maken met jezelf dan met je partner? En hoe houd je het vrijen spannend in een duurzame relatie? Liever vrijen is door de jaren heen een bestseller gebleven. Maureen Luyens schreef het boek vanuit haar jarenlange therapeutische ervaring. Het is een realistisch boek over de seksuele relatie tussen partners. Zij gaat ervan uit dat seks nooit af is, en dat de seksuele relatie voortdurend kan evolueren. Aan de hand van vele, herkenbare voorbeelden moedigt Maureen Luyens paren aan de eigen ervaring als uitgangspunt te nemen en niet een of ander idealistisch of rooskleurig beeld.

Verschillende cases worden daarvoor aangevuld met bevindingen uit wetenschappelijk onderzoek en inzichten van de auteur zelf. Na een korte inleiding bespreekt Luyens de redenen waarom mensen vrijen, gaande van relationele tot materiele motieven. Daarna komt het leerproces van seks aan bod, met een chronologische beschrijving van de verschillende fasen in het seksuele leven. In een volgend hoofdstuk wordt vrijen bekeken als een samenspel van lichaam, geest en relatie, en ten slotte wordt ook ingegaan op het vrijen in duurzame relaties, met aandacht voor pijnpunten als vreemdgaan. Er wordt afgesloten met een bibliografie. Echt nieuwe inzichten moet je in 'Liever vrijen' niet zoeken, maar het boek biedt wel een luchtige en heldere uiteenzetting van de seksualiteit, met de nodige verwijzingen naar concrete situaties en een aantal tips

(H)echt niet, Martin Appelo,

Sommige mensen hechten echt niet. Hun relaties lopen stuk of kennen extreme pieken en dalen. En hoewel je van onveilige hechting niet kunt genezen, kun je er wel degelijk mee leren omgaan, aldus psycholoog Martin Appelo. In zijn nieuwe boek reikt hij de lezer een cognitieve gedragstherapeutische methode aan die werkt. 'Hecht niet' is een realistisch en praktisch boek voor iedereen die te maken heeft met hechtingsproblemen. Het boek is nu verkrijgbaar bij Boom uitgevers Amsterdam.
(H)erkennen van hechtingsproblemen
Als therapeut komt Appelo regelmatig mensen tegen die worstelen met hechtingsproblemen. Ze blijken keer op keer niet in staat een (liefdes)relatie in stand te houden. Daarbij komen steevast dezelfde vragen naar boven. Wat is er aan de hand? Waarom gaat het zoals het gaat? Maar vooral: wat kan ik doen om mijn relatie te redden? In Hecht niet geeft Appelo antwoord op al deze vragen. Uitgangspunt daarbij is het gegeven dat sommige mensen zich écht niet aan anderen hechten, hoe graag ze dat ook zouden willen. (H)erkennen van dit feit is de eerste stap op weg naar een leefbare relatie die minder destructief is en meer wederkerigheid kent.

Cognitieve gedragstherapie als redding bij hechtingsproblemen
Appelo laat zien dat we binnen een relatie wel degelijk kunnen functioneren, ook al is er sprake van een hechtingshandicap. Zeker als we gebruikmaken van cognitief gedragstherapeutische methoden. Gebaseerd op het werk van Plato, Nietzsche, Freud en Sartre presenteert Appelo een helder stappenplan dat je helpt je verstand erbij te houden, je innerlijke desorganisatie te (h)erkennen en heldere doelen te stellen. Dit betekent dat je verantwoordelijkheid neemt: accepteer je hechtingshandicap en gedraag je ernaar. Aan de hand van treffende voorbeelden laat Appelo zien hoe verschillende mensen in zijn therapeutische praktijk deze uitdaging aangingen en wat het hen opleverde. Hecht niet is daarmee een realistisch boek met een duidelijke boodschap.

Voor wie is Hecht niet?
Het boek is geschreven voor mensen die met zichzelf overhoop liggen omdat ze (liefdes)relaties niet volhouden. Het is ook bestemd voor mensen die het steeds weer met hen proberen, en voor hulpverleners die denken dat niet-hechten te genezen is.

'Alles is relatie' schrijft Jim van Os. Deze week wezen meerdere mensen mij er op dat, op het moment dat ik in gesprek ben en iets opschrijf, er iets verandert in de relatie. En dat klopt: als ik met mijn aandacht bij mijn pen ben, is er minder aandacht in het contact. Zo snel verandert er dus iets in de verbinding.

Boekentip:
Ik wil heel dicht bij je zijn.
Schrijfster: Cocky Drost

Boekentip: Lang leve de liefde
Schrijster: Cocky Drost-de Wit

Je kunt individueel (ik ben WIE ik ben) en relationeel (HOE ben ik geworden wie ik ben) over jezelf denken en je kunt dit ook in relatie tot de ander doen. Maak hierin onderscheid en ervaar als hoe je meer in verbinding met de ander zult staan als je meer relationeel denkt.

Erectieproblemen.

Er zijn verschillende soorten oorzaken van erectieproblemen:

- Lichamelijke oorzaken van een erectieprobleem
- Psychologische oorzaken/seksuologische oorzaken
- Leefstijlfactoren

Bij lichamelijke oorzaken (zoals bijvoorbeeld diabetes mellitus (suikerziekte) hart- en vaatziekten beginnen de problemen meestal geleidelijk, tenzij er sprake is van een dwarslaesie van het ruggenmerg (doorsnijding van de zenuwbanen) of na een operatieve ingreep van bijvoorbeeld de prostaat. De penis wordt dan bij masturbatie (zelfbevrediging) niet of niet voldoende stijf en er zijn geen spontane nachtelijke en ochtenderecties meer. Als de oorzaak psychisch is, dan beginnen de erectieproblemen meestal plotseling. Er ontstaat dan wel een erectie bij masturberen (zelfbevrediging) en er treden ook spontane en nachtelijke erecties op. Het probleem is er de ene keer wel en de andere keer niet.

Vaak is echter een combinatie van meerdere factoren de oorzaak van erectieproblemen. Ook is het zo dat er regelmatig als gevolg van de erectieproblemen zich langzamerhand een psychische component begint te ontwikkelen. Er ontstaat een negatieve spiraal waarbij het zelfvertrouwen steeds minder wordt. Daarbij kan ook medicijngebruik een rol spelen, want diverse medicijnen kunnen erectieproblemen veroorzaken.

Lichamelijke oorzaken van een erectieprobleem

Medische onderzoeken tonen aan dat erectieproblemen bij meer dan de helft van de mannen ouder dan 50 jaar worden veroorzaakt door onderliggende hart- of vaatziekten.

Verhoogd cholesterol

Verhoogd cholesterol kan aderverkalking veroorzaken (Atherosclerose) Hierdoor kunnen de zwellichamen in de penis niet meer voldoende ontspannen en stroomt er niet genoeg bloed naar de zwellichamen Hierdoor ontstaat er geen of slechte erectie. Uit onderzoek blijkt dat circa 70% van de mannen met erectieproblemen een te hoog cholesterol heeft. Als er sprake is van een erectieprobleem is verder onderzoek gewenst. Het cholesterolgehalte moet worden bepaald en een eventuele behandeling met een cholesterolverlager (statine) moet worden gestart. Door deze behandeling wordt de kans op het verder ontwikkelen van hart- en vaatziekten tegengegaan.


Hoge bloeddruk

Door hoge bloeddruk kunnen beschadigingen in de vaatwanden ontstaan, waarop zich vet- en cholesteroldeeltjes afzetten. Het proces van aderverkalking neemt hierdoor toe en de doorbloeding van de penis wordt minder. Ook wordt het ontspannende vermogen van de bloedvaten als gevolg van hoge bloeddruk minder. Bij ruim de helft van de mannen met hoge bloeddruk is er sprake van een erectieprobleem. Bij een man met erectieproblemen zou ook altijd de bloeddruk moeten worden bepaald.


Diabetes mellitus

Bij diabetes mellitus ofwel suikerziekte treedt na verloop van tijd verstijving van de bloedvatwanden op en wordt de werking van zenuwvezels die de bloedvaten aansturen minder (diabetische neuropathie). Het is een langzaam verlopend proces, dat door het handhaven van goede bloedsuikergehaltes zo lang mogelijk kan worden uitgesteld. Mannen met diabetes hebben zodoende een extra groot risico op het ontwikkelen van erectieproblemen. Niet alleen is de werking van de zenuwen door de diabetische neuropathie sterk afgenomen; ook de kwaliteit van de bloedvaten is sterk verminderd. Erectieproblemen komen zodoende ook zeer frequent voor (in onderzoek tot wel 80%) bij mannen met diabetes mellitus.


Overgewicht

Mannen die te zwaar zijn, hebben vaker erectieproblemen dan anderen. Dat komt doordat overgewicht dikwijls gepaard gaat met hoge bloeddruk en een te hoog cholesterol.


Bestraling (prostaat- en darmkanker) of prostaatoperatie

Een goede prikkeloverdracht naar de penis is noodzakelijk om een erectie te krijgen en/of te behouden. Deze zenuwbanen lopen heel dicht bij de prostaat. Als er bijvoorbeeld een operatie aan de prostaat nodig is om kankercellen te verwijderen, is het helaas soms mogelijk (en veelal ook onvermijdelijk) dat deze zenuwen beschadigd worden. Afhankelijk van de ernst van de kanker kan er meer of minder 'zenuwsparend' geopereerd worden. Erectieproblemen komen zeer frequent voor na een chirurgische ingreep aan de prostaat.


Andere lichamelijke oorzaken


Ook bij neurologische aandoeningen, zoals een dwarslaesie en multiple sclerose, raken de zenuwbanen beschadigd, waardoor de erectie moeizamer of onmogelijk wordt. Afwijkingen aan de penis zelf kunnen ook de oorzaak zijn, zoals een vernauwing van de voorhuid of de ziekte van Peyronie. Peyronie kenmerkt zich door bindweefselvorming langs de schacht van de penis. Dit kan dusdanig ernstige vormen aannemen dat alleen een scheve erectie mogelijk is, die vaak gepaard gaat met pijn. Tot slot is het verouderingsproces zelf ook een risicofactor voor het ontwikkelen van erectieproblemen.


Psychologische oorzaken/seksuologische oorzaken

Spanning of stress kunnen de oorzaak zijn van een verminderde of geen erectie. Ook problemen en spanningen binnen de relatie kunnen tot erectieproblemen leiden. Dit gebeurt vooral als de man zich niet zo bewust is van eventuele negatieve gevoelens ten opzichte van zijn partner. Het kan moeilijk zijn je voor te stellen dat emoties zoals bijvoorbeeld boosheid of irritatie in de weg kunnen zitten bij het vrijen en zelfs een erectie onmogelijk maken.

Seksuele problemen, zoals te vroeg (ejaculatio praecox) of te laat klaarkomen (ejaculatio tarda), kunnen tot erectieproblemen leiden. En dat geldt ook voor pijn tijdens de seks, zoals hevige hoofdpijn, of rugpijn en pijn door reuma of artrose. Maar ook onwennigheid bij een nieuwe partner, en het gevoel te moeten presteren, kan tot - tijdelijke - erectieproblemen leiden. Bepaalde psychische factoren, zoals depressie, overspannenheid (burn-out), angst, verdriet en problemen in het verleden (seksueel misbruik) kunnen eveneens tot erectieproblemen leiden.

Leefstijlfactoren

Overmatig alcoholgebruik kan erectieproblemen veroorzaken. Door langdurig veel alcohol te drinken, kunnen lichaamsfuncties worden aangetast die belangrijk zijn voor de seksualiteit. Omdat bekend is dat een beperkte alcoholconsumptie een ontspannend en lustverhogend effect kan hebben, wordt nogal eens gedacht dat het gebruik ervan een positief effect heeft op het seksueel functioneren. Het tegendeel is echter waar. Het nuttigen van alcohol leidt zelden tot het gewenste resultaat en biedt per definitie geen fundamentele oplossing voor het bestaande probleem. Hetzelfde kan meestal worden gezegd van drugsgebruik en van roken. Het grootste deel van de mannen die stevig roken, heeft boven de 50 jaar erectieproblemen. Roken vernauwt immers de bloedvaten, waardoor op den duur een sterk verminderde doorbloeding van de penis kan ontstaan. Van overmatig marihuana-, methadon- en heroïnegebruik is bekend dat het de zin in seks vermindert, doordat het onder andere de testosteronspiegels verlaagt, waardoor de geslachtsdrift ofwel het libido afneemt.

Te weinig of helemaal geen lichaamsbeweging zal niet alleen een negatief effect hebben op het gehele hart- en vaatstelsel, maar ook op de bloedvaatjes in de penis. Regelmatig bewegen heeft dus een gunstige uitwerking op het functioneren van de zwellichamen in de penis

Als je relatie niet goed loopt is het logisch dat je veel let op de dingen die niet goed gaan.
De neiging om met een gekleurde bril te kijken naar de dingen die niet goed gaan ligt vaak op de loer, en als je niet oppast zie je alleen nog de negatieve dingen.
Wat dan kan helpen is om een tegenwicht te geven aan alle dingen die je irriteren of anders zou willen zien.
Dit kan door elke dag iets te noteren wat je positief vond aan wat je partner die dag deed, zei of juist niet deed of zei.
Zo kan je anders kijken naar je partner.

Waar je geboren wordt heeft invloed op hoe je je als persoon ontwikkeld. Dat gaat niet alleen over het gezin en omstandigheden waarin je opgroeit, maar ook over de cultuur waarin je opgroeit. Ook de culturele verschillen kunnen een rol spelen bij het ontstaan van relatieproblemen, de ene partner is ook daardoor anders dan de andere partner. Het is mooi om daar in de gesprekken plaats voor in te ruimen en rekening mee te houden

Lees: De ongetemde man van John Eldredge

Dit helpt je als man meer jezelf te zijn en dus meer te verbinden met je partner.

Vraag jezelf af wanneer je je niet ‘veilig’ voelt in je relatie. Bijvoorbeeld als je te moe bent voor seks terwijl jullie al een poosje niet hebben gevreeën; bij een conflict over de opvoeding; als jullie het al een paar dagen te druk hebben om echt met elkaar te praten; als je het idee hebt dat je veel meer doet in het huishouden dan je partner. Hoe reageer je meestal op zulke momenten? Hoe zou je je partner kunnen geruststellen? Dit kun je vervolgens samen bespreken.

Herken je ‘duivelse dialogen’. Wat doe je als je het gevoel hebt dat de band met je partner onder druk staat? Neem je afstand, of word je kritisch en probeer je hem of haar te veranderen? En hoe reageert je partner daarop?

Neem een recent conflict onder de loep. Houd in gedachten dat niemand schuld heeft aan de situatie. Wat was de aanleiding, hoe reageerde je op elkaar, wie viel aan en wie trok zich terug? Probeer je eigen passen te zien, en de weerslag die ze hadden op je partner.

Besef hoeveel invloed je reacties hebben op je partner. Die ziet alleen je emoties aan de buitenkant; niet het verdedigingsmechanisme dat erachter zit.

Geef je partner het gevoel dat je er altijd voor hem of haar bent. Leef mee met elkaars kleine overwinningen en moeilijkheden in het dagelijks leven. Vraag bijvoorbeeld hoe iets ging, stuur een sms’je (‘Succes!’). Geef je partner openlijk erkenning, zoals een compliment ten overstaan van vrienden.

Probeer je te herinneren op welke momenten je je extra verbonden voelde met je partner, en deel die herinnering. Bijvoorbeeld toen je partner je aan een collega voorstelde met: ‘En dit is dan mijn grote liefde.’

Voer positieve rituelen in. Bijvoorbeeld even kletsen en knuffelen bij het wakker worden, een kus bij het afscheid, samen uitgebreid ontbijten op zondag.

Bronnen o.a.: K. Wagenaar: Relaties, hoe doe je dat? Versterk je relatie met inzichten uit EFT. Van Duuren Psychologie, 2015

Culturele verschillen kunnen tot verwijdering en moeilijkheden leiden in jullie relatie. Een eerste stap is om bewust te worden wat die verschillen nu eigenlijk zijn en nieuwsgierig te worden naar de waarde die de cultuur van je partner voor hem/haar heeft. Vaak zul je merken dat je onbewust hebt aangenomen dat jouw culturele waarden beter zijn dan de culturele waarden van je partner. Toch delen jullie een universele behoefte aan liefde, waardering en veiligheid. Helder te worden over jullie verschillen, de vooroordelen en jullie overeenkomsten is een eerste stap om met elkaar een eigen relatiecultuur te creëren, waarin jullie liefde en waardering voor elkaar de leidraad wordt.

Uit elkaar gaan en scheiden kan altijd nog. Geef je relatie nog een kans, geef jullie gezin nog een kans, geef jullie liefde nog een kans! Relatietherapie is niet makkelijk, maar kan jullie communicatie verbeteren, jullie ruzies verminderen.

Wanneer je in discussie bent, kijk dan eens welk risico je loopt en hoe je dat aan het beschermen of voorkomen bent. Iets in jou wordt geraakt, doet pijn en dat wil je vermijden. Je wilt dat het ophoudt en de ander moet dat doen. Die veroorzaakt de pijn, maar is dat zo? Of kan diegene iets raken omdat daar al een wond zit? En als dat bij jou zo is, waarom zou dat ook niet bij de ander zijn? Is die ander zich ook aan het beschermen tegen pijn die indirect geraakt wordt? Oude pijn, die vaak onbewust een open wond heeft achtergelaten die opvlamt zodra iemand in de buurt komt. Kijk eens of je dit kunt herkennen...(bij jou en bij de ander)...
Succes!

Deze tip komt uit het boek "Het gaslighteffect" van Robin Stern.
Dit boek gaat kort gezegd over het omgaan met mensen die je in hun macht willen hebben of in ieder geval mensen die je op een vreselijke manier over jezelf willen laten twijfelen.
Ze willen altijd gelijk hebben en jou afkeuren. De tip van Robin is: Doe niet meer mee aan de discussies. "Haak niet in bij de negatieve tango als de ander 'je ten dans vraagt'.
Wat wél? Geef je mening. Blijf bij je eigen mening, herhaal deze domweg een paar keer.
En als dit niet afdoende is, zeg dan rustig en beheerst: "Blijkbaar verschillen we hierover van mening." (= Punt en einde discussie!)
Een heerlijke nuchtere vaststelling, die niet alleen nuttig is bij gaslighters!

Als ik de (afzonderlijke) intakes doe met een stel dat komt voor relatietherapie, is 1 van de vragen wat mijn client nog voelt voor zijn/haar partner op een schaal van 0 tot 10.
Vaak geeft men best een hoog getal - ook begrijpelijk want men wil de verbinding die men zo mist weer herstellen op basis van een goed gevoel naar de ander. Echter, het komt ook voor dat die score heel laag is.
"Wat wil je nu?" is mijn eenvoudige vraag. Als mensen vanuit hun hart (durven) antwoorden en feitelijk niet meer willen, kan de intake hen sterken in een voorgenomen besluit. Dan is respectvol scheiden een betere optie dan -met relatietherapie- doormodderen. Ook zonde van het geld; dat kun je dan beter stoppen in bv een goede mediator.

Boekentip : Als hij maar gelukkig is, van Robin Norwood.

Een heel fijn boek voor vrouwen die zich verliezen in de relatie met een man. DIe zich teveel wegcijferen in het belang van de ander, in de hoop dat de ander dan gelukkig is. Niet doorhebbend dat dit destructief voor zichzelf is.

Wat is nou het geheim van een goed seksleven in een langdurige relatie?

We weten uit onderzoek dat stellen die ook na jaren een sterke seksuele connectie weten te behouden, niet per se heel vaak spontaan zin in hebben in seks.

Wat ze wél hebben, is een sterke vriendschap en vertrouwensband. Ze vinden elkaar aardig en vertrouwen elkaar. En ze weten dat ze allebei nog prioriteit geven aan seks met elkaar. Ze nemen bewust de beslissing dat seks een belangrijk onderdeel blijft van hun relatie, waar ze tijd voor maken.

Dat kan betekenen dat ze in drukke periodes, een seks afspraak in hun agenda zetten: bijvoorbeeld zaterdag, 15.00 uur, seks. Dan stoppen ze met alle dingen die ze aan het doen waren, om met elkaar te vrijen. En duiken ze dan opgewonden het bed in? Nee, de opwinding volgt pas als ze elkaar aanraken, aandacht geven en plezier ervaren.

Op de een of andere manier stellen we verlangen vaak centraal in ons seksleven, terwijl het beter zou zijn als we plezier centraal stellen. Richt je op het plezier (fijne gevoel) dat seks je oplevert, dan volgt de opwinding vanzelf.’ Wees dus praktisch en breng jezelf en de partner bij de mogelijkheid om seks te kunnen blijven ervaren. Want in een lange relatie is het geen vanzelfsprekendheid!

Good Luck !!

Het komt geregeld voor dat echtgenoten de oorzaak van problemen in hun relatie bij de partner leggen. Voor beiden geldt feitelijk: je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen gevoel, gedachte en gedrag binnen de relatie. Als je meent dat een ander moet veranderen,.....ga er dan maar van uit dat het een kansloze missie wordt. De kunst is om jezelf te doorgronden binnen de relatie en de ander te respecteren in zijn waarde te laten.
Als je van deze zelfexploratie een "teamsport" maakt, groei je steeds meer naar elkaar.

Het boek 'Polysecure' van Jessica Fern biedt op een praktische en inzichtelijke wijze een overzicht van wat er in jou geraakt kan worden op het moment dat je je relatie opent of al een non-monogame relatie hebt.

Samen gaan we onderzoeken wat het belemmerende patroon is in de relatie.
Hoe meer ik………….des te meer jij……………..dan ga ik nog meer…………….totdat we gevangen zitten in………………
Als je het patroon samen herkent kan het je ook stoppen en er op een andere manier mee leren omgaan.

Dat waar veel vrouwen naar verlangen, ligt binnen handbereik, verzekert de Vlaamse seksexpert Marieke Dewitte. Door als vrouw je eigen lichaam beter te leren kennen en te ontdekken waaraan je plezier beleeft.

En door je eigen verlangen gelijkwaardig te maken aan dat van je partner. Haar boodschap luidt dan ook: kom op voor je eigen genot.
Nederlandse vrouwen én mannen – geven hun seksleven gemiddeld een 6,4. Maar liefst 4 op de 10 vrouwen zeggen het idee te hebben minder van de seks te genieten dan hun partner.
In die representatieve steekproef onder Nederlanders van 18 jaar en ouder zeiden 4 op de 10 vrouwen dat ze weleens seks hebben puur om hun partner te plezieren. Bijna evenveel vrouwen (38 procent) voelden in bed druk om te voldoen aan verwachtingen.

Het vrouwelijk genot verdient dus absoluut meer aandacht, zegt Dewitte, die seksuoloog, klinisch psycholoog en onderzoeker is. ‘Vrouwen krijgen van jongs af aan vooral waarschuwende boodschappen: pas op, seks kan pijn doen, je kunt er ziek van worden of zwanger.

Ook worden mannen stoer gevonden als ze meerdere bedpartners hebben en experimenteren, terwijl vrouwen dan voor ordinair worden uitgemaakt. Al neemt het af, van mijn studenten hoor ik dat slut shaming nog steeds voorkomt.’

Het gevolg is dat veel meisjes en vrouwen zich passief opstellen op seksgebied. En beginnen vaak pas te masturberen na de eerste keer seks, áls ze al gaan masturberen.

Daardoor kennen veel vrouwen hun eigen lichaam niet goed en weten ze niet wat ze lekker vinden. Ze stellen zich passief en afhankelijk op en plaatsen het plezier van de ander boven dat van zichzelf. Bij orale seks denken ze nogal eens dingen als: hij is al zo lang met me bezig, ik moet nu echt klaarkomen.

Vandaar dat er zoveel gefaket wordt. En dat vrouwen soms doorgaan met seks terwijl ze er geen plezier aan beleven of zelfs pijn hebben. Ze denken dat dat erbij hoort. De belangrijkste boodschap aan vrouwen is dus: neem de verantwoordelijkheid voor je eigen seksuele plezier.’

Hoe doe je dat concreet, opkomen voor je eigen seksuele plezier? Waar begin je?

Nou allereerst door je eigen lichaam te leren kennen. Ik stel vrouwen regelmatig de vraag: “Weet jij wat je lekker vindt?” Ja, is dan het antwoord, maar als ik doorvraag, blijkt dat ze het helemaal niet zo goed weten.

Dus het is belangrijk om dat te gaan ontdekken. Seks met jezelf is daar een heel goede manier voor. Het zou goed zijn als we de schaamte daarover zouden kunnen loslaten, want uit wetenschappelijk onderzoek is bekend dat vrouwen die masturberen meer genieten van seks met een partner en makkelijker klaarkomen omdat ze weten wat voor hen stimulerend is.

Uit onderzoek aan de Universiteit Maastricht kwam naar voren dat nog altijd 20 procent van de mensen zich na masturbatie schuldig voelt – vrouwen én mannen. Het idee is dat het niet in een relatie hoort; dat het een teken is dat de partner tekortschiet als de ander masturbeert.

Terwijl het een perfecte aanvulling is. Door masturbatie leer je jezelf kennen waardoor je beter weet wat je lekker vindt. Het heeft dus juist veel positieve functies in een gezonde gelijkwaardige relatie.

Hetzelfde geldt voor porno: het is een aanvulling, geen bedreiging. Maar vooral vrouwen betrekken het direct op zichzelf als hun partner naar porno kijkt en worden er onzeker van. Terwijl het helemaal niets met jou te maken heeft. Porno voorziet in onze behoefte aan variatie en is gewoon een extra seksuele trigger.

Ook zoiets: fantaseren over een ander tijdens de seks. Het is zo jammer als mensen zich daarvoor schamen of zich er schuldig over voelen. Je brein is je belangrijkste seksorgaan en dat geldt extra voor vrouwen. Vooral vrouwen hebben het nodig om meer in zichzelf te keren en in hun hoofd te gaan zitten om een orgasme te kunnen bereiken.
Wat maakt het dan uit waaraan je denkt? Het is maar fantasie. Alles wat jij nodig hebt om opgewonden te raken en die drempel over te gaan, is goed. Je bent de regisseur van je eigen film.’

Stel dat je op zeker moment weet wat je wel en niet opwindend vindt, dan moet je dat wel aan de ander laten weten. Veel mensen vinden dat moeilijk.
Daarbij speelt schaamte een rol, en de angst om de ander te kwetsen.

Laatst zei een cliënte “Mijn ex kon mij zo goed bevredigen. Dat mis ik nu. Mijn huidige partner is een minder goeie minnaar.”

Maar er bestaan geen goede of slechte minnaars. Je moet zelf aangeven wat je wel en niet lekker vindt. Dat is nodig, want de ander kan het niet raden. En je partner zal heel blij zijn als je het vertelt, want hij of zij doet ook maar wat. Je bent de enige die duidelijk kan maken: dit is wat ik nodig heb. De kans is groot dat je het dan ook krijgt.

Het werkt goed om ook buiten de slaapkamer een aanleiding te zoeken voor een gesprek over seks.

Als je er bijvoorbeeld een artikel over leest of door eens samen naar porno te kijken, want er zijn tegenwoordig veel vrouwvriendelijke films beschikbaar. Je kunt ook je seksuele wensen op kaartjes schrijven; doe die in twee potten en trek om de beurt een kaartje.

Niet dat je dan verplicht bent het ook uit te voeren, hè? Respecteer je eigen grenzen en die van de ander. Ga op zoek naar waar je elkaar kunt vinden, naar wat je allebei leuk lijkt. Maar probeer vooral ook dingen uit, want soms weet je niet precies wat je wel en niet lekker vindt.

Natuurlijk is dat extra moeilijk als je al tien jaar met iemand samen bent. Niemand wil het idee krijgen het al jaren niet goed te doen. Aan de andere kant: aangeven wat je wilt, maakt de kans een stuk groter dat je de komende tien jaar meer seksueel plezier hebt.’

Hechting en seksualiteit zijn ook sterk met elkaar verbonden. De eerste relatie in ons leven is die met onze ouders. Als je als kind het gevoel had dat je ouders er waren als je ze nodig had – psychologen noemen dat “veilig gehecht” zijn – dan helpt dat om later gezonde relaties aan te gaan, ook seksueel.

Had je het idee dat je ouders er soms niet voor je waren en soms wel, of waren ze liefdeloos, dan bestaat de kans dat je over jezelf denkt: ik ben niet de moeite waard en anderen zijn niet betrouwbaar. Dat “hechtingsschema” werkt door in seksualiteit.

Seks is kwetsbaar, het is de ultieme vorm van nabijheid. Je moet je durven bloot te geven en dat durven mensen die onveilig gehecht zijn minder goed door hun mentale schema. Deze mensen gaan doorgaans obsessiever om met relaties. Ze zijn bang de ander te verliezen en gebruiken seks als bindmiddel en ter bevestiging.
Ze dwingen seks min of meer af. Hun partner moet zo steeds weer bewijzen: ik vind je leuk, ik ga niet weg. Het komt dus vaak voor dat mensen met zo’n “angstige hechtingsstijl” veel seks willen, maar dat komt voort uit onzekerheid. In de seks zelf zijn ze vaak (te) pleaserig en gaan snel over hun grenzen heen; ze doen dus vaker dingen op seksgebied die ze eigenlijk niet willen.

Onveilige hechting kan ook leiden tot vermijding. Mensen die “vermijdend gehecht” zijn, koppelen liefde en lust vaak los van elkaar en kunnen zich slecht binden. Ze hebben gemiddeld veel sekspartners en zijn heel genitaal gericht, met weinig knuffelen en zonder veel aandacht voor de wensen van de ander.’

Je kunt niet met terugwerkende kracht veilig gehecht raken. Maar je kunt er wel een ander hechtingsschema naast plaatsen. Het is geen blauwdruk.
Door positieve ervaringen leer je dat niet iedereen onbetrouwbaar is en dat je wél de moeite waard bent. Je kunt jezelf daarin trainen door heel bewust tot je te laten doordringen: deze persoon houdt van mij en zal me nooit bewust pijn doen.
Het opmerkelijke is dat angstig gehechte en vermijdend gehechte mensen elkaar vaak aantrekken. En ze versterken elkaar juist: hoe harder de een gaat trekken, hoe harder de ander zich terugtrekt. “Ik val altijd op de verkeerde”, verzuchten ze dan. Dat komt doordat ze iets in elkaar herkennen.

Bij beide vormen is angst de motivatie, alleen gaat de een vechten en de ander vluchten. Maar beiden zijn bang om gekwetst te worden en de ander te verliezen. Je daarvan bewust worden is de eerste stap. Daarna kun je proberen te leren om anders met die angst om te gaan.’
En dan samen op een seksuele ontdekkingstocht gaan en praten over wat je fijn vindt.

Daarnaast is moeite blijven doen voor elkaar het allerbelangrijkst. Het is een misvatting dat seks in een goede relatie vanzelf gaat. Het is nodig, maar ook leuk, om elkaar te blijven verleiden en verrassen...

Carla Ketelaar - Vind je eindman
De doelgroep van Carla is de zelfstandige single vrouw die graag een partner wil voor langere tijd.
Carla heeft zelf enorm veel ervaringen opgedaan in de zoektocht naar haar levenspartner. Al deze ervaringen en extra onderzoeken hebben ertoe geleid dat zij nu coach is voor mensen die hun levenspartner zoeken.
Het boek is eerlijk, confronterend wellicht, maar absoluut bruikbaar om met jezelf op onderzoek uit te gaan: Wat zijn nog te nemen hobbels? Hoe presenteer ik mezelf? Het is een prettig leesbaar boek dat diepgang biedt en ook vertrouwen dat ook jij je 'eindman' zal vinden.
Kijk ook eens op Carla's website "Laatste Liefde" voor informatie en een gratis webinar!

Het moet helemaal anders - Jean Pierre van de Ven
Heeft als ondertitel: verander jezelf in drie stappen.

"Als je veranderd veranderd ook de relatie met je geliefde en als je anders omgaat met je omgeving verander je zelf ook". (blz. 9)

Heel helder geschreven boek, met humor. Het laat je zien dat oplossen van relatieproblemen ook vaak begint met het leren kennen van je eigen overtuigingen en automatische reacties