Tips bij trauma

Vechten, vluchten of bevriezen, dat zijn de keuzen die prooidieren hebben als ze in direct levensgevaar verkeren. Hetzelfde geldt voor mensen in overweldigende of traumatische gebeurtenis. In tegenstelling tot de prooidieren slagen mensen er niet altijd het leven weer op te pakken en te hervatten. De spanning die zich vast zet in het lichaam kan vervolgens leiden tot slapeloosheid, angstgevoelens, concentratieproblemen, onverklaarbare woedeuitbarstingen en prikkelbaar gedrag.

Somatic Experiencing is een methode waarin de oorzaak van het trauma opnieuw wordt beleefd, zonder herbeleving van het trauma. Het uitgangspunt is dat traumaverschijnselen eerder biologisch dan psychologisch zijn. Hierdoor is een lichaamsgerichte benadering een passende manier om het trauma te onderzoeken.

Onlangs heb ik me verder gespecialieerd in traumatherapie door het volgen van de cursus CMFT (Connect Mirror Focus Therapy). D.m.v. het beleven wat je in je lichaam voelt (alle trauma is nl opgeslagen in je lichaam) en het oogcontact met de therapeut, wat erop gericht is om neuronen van beide breinen te laten samenwerken, komt het brein tot rust. Diepe, pijnlijke emoties die opgeslagen liggen in het lichaam komen tot diep herstel waardoor triggers en daaruit voortkomend gedrag gewoon einde verhaal zijn. Het is ongelofelijk wat voor resultaten er met CMFT te behalen zijn. Ik houd van deze vorm van therapie omdat hij heel persoonlijk is en er geen afstandelijk middel wordt toegepast om iemand bij zijn eigen pijn/lichaamsgewaarwordingen te laten stilstaan. Alles gebeurt in het veilige contact. Zeer aan te raden. Zie CMFT.nl voor meer info.

Trauma. De meeste mensen denken direct aan een slachtoffer van een overval. Maar wanneer spreken we nu over ene trauma?

Wanneer je als een pasgeboren baby op de wereld komt, ben je puur en zuiver. Als kind groei je op in jouw omgeving en in deze wereld. Wanneer een kind pijn of verdriet mee maakt en het brein (de linker en rechter hersenhelft) de gebeurtenis met pijn en verdriet niet kan verwerken, dat wil zeggen geen ruimte krijgt om de gebeurtenis en bijbehorende prikkels te verwerken, spreken we over een onverwerkte situatie. Ongeacht welke situatie het is. Een onverwerkte situatie is een trauma.

Onbewust kan je het trauma wat is opgeslagen in jouw lichaam, nog meedragen. Jij kan het trauma zijn vergeten. Echter jouw lichaam heeft het onthouden. En omdat jouw lichaam graag voor je wil werken (beschermen). Herinnert jouw lichaam je eraan wanneer je in een situatie beland waarin je pijn en verdriet zou kunnen ervaren. Jouw lichaam geeft je dan signalen in het lijf. Denk hierbij aan het drukkende gevoel op je borstkas. De zenuwen in je maag, het paniekerige gevoel in je lichaam wil jou waarschuwen.

Wij mogen dankbaar zijn dat ons lichaam ons wil helpen herinneren zodat we een mogelijke pijnlijke ervaring opnieuw zouden kunnen ervaren.

Maar hoe kan je nu van het onbewuste en onverwerkte afkomen? En hoe komt het nou dat je paniek ervaart, terwijl je rationeel kunt denken dat de situatie wel mee valt.

Tijdens therapie en coaching onderzoeken we de kern. In een sessie met een psychodynamisch therapeut wordt je begeleid naar de oorsprong van het onverwerkte. Wil je meer weten hierover? Stuur mij dan een bericht of zoek naar een psychodynamisch therapeut bij jou in de buurt.

Trauma en het autonome zenuwstelsel. De polyvagaal theorie

Meer dan de helft van ons heeft een chronische aandoening zoals hoge bloeddruk of een auto-immuunziekte of klachten van depressie, verslaving, PTSS en angst .
Deze aandoeningen zijn vaak terug te voeren op trauma, ongunstige ervaringen uit de kindertijd, chronische stress en uiteindelijk ontregeling van het zenuwstelsel.

Ons autonome zenuwstelsel beheert onze overleving en stressreactie. Het is ons ingebouwde detectiesysteem dat voortdurend de omgeving scant op bedreigingen en tekenen van gevaar. Er zijn drie biologische toestanden die automatisch worden geactiveerd; Veilig, gemobiliseerd of geïmmobiliseerd.

Deze video geeft uitleg over in welke mate psychologische en fysieke stoornissen terug te voeren zijn op trauma. Het kan dienen als een educatief en evaluerend hulpmiddel om ons te helpen begrijpen hoe trauma ons beïnvloedt en hoe ons autonome zenuwstelsel nadelig kan worden beïnvloed.

Deze video helpt je te accepteren dat trauma een ervaring is in plaats van een gebeurtenis en dat het dus onze reacties op de gebeurtenis zijn die ons in staat zullen stellen te genezen.

Corona stress en trauma
De corona-crisis heeft verschillende soorten 'slachtoffers'. Onze veerkracht wordt getest. Soms is het teveel, duurt het te lang of komen de gebeurtenissen te snel achter elkaar. Dan kan het behulpzaam zijn om begeleiding te zoeken. Zodat het zenuwstelsel veilig kan ontladen en de gebeurtenissen verwerkt worden. De inzichten en behandelvorm Somatic Experiencing kan dit goed ondersteunen.

Mensen die ziek geweest zijn en hun naasten
We hebben allemaal de beelden gezien op de intensive care. Mensen die op de IC behandeld zijn zullen vaak veel tijd en veelzijdige begeleiding nodig hebben. Het gaat om ademhalen, eten en bewegen. Maar ook om psychische processen zoals concentratie, verlies aan tijdsbesef en verwerking van angsten en eenzaamheid. Schroom niet om hier goede en veelzijdige behandeling te zoeken. Het staat bekend onder het Post Intensive Care Syndroom of Long Covid.

Ook voor mensen die wel ziek zijn geworden, maar gelukkig niet op de IC terecht kwamen, kan de ziekte angstaanjagend geweest zijn. Deze angst en schrik kunnen nog lang in het lichaam hun sporen achterlaten. Ook kan het oudere trauma's oproepen, getriggerd door gevoelens van machteloosheid, benauwdheid of eenzaamheid.

Voor naasten is het ook een tijd waarin je angstig kunt worden en weinig kunt doen. Waar soms de informatie ontbreekt en het vooruitzicht onbekend is. Als de dierbare is overleden, was het soms niet mogelijk om goed afscheid te nemen. Dit is moeilijk te verwerken.

Ook tijdens het herstel van je dierbare, kan het moeilijk zijn om de opgestapelde emoties te verwerken; omdat je er voor de ander wilt zijn. Zorg goed voor jezelf, zodat je goed voor de ander kunt zorgen!
Zorgverleners en gestapelde stress
Er is en wordt veel gevraagd van zorgverleners. Of je nu in een verpleeghuis, de gehandicaptenzorg, thuiszorg of in het ziekenhuis werkt. Er zijn en worden lange dagen gemaakt, soms in beschermende kleding. En men treft mensen aan die soms bang, machteloos, ernstig ziek, verdrietig, alleen zijn. Je kunt het bijna niet goed genoeg doen. En natuurlijk gebeuren er ook incidenten, gebeurtenissen die je schokken, die je had willen voorkomen.

We noemen dit 'gestapelde stress'. Als mens zijn we in staat om veel stress te dragen, te verwerken. Maar als het teveel is, te lang duurt of het komt te snel achter elkaar; dan stapelt de stress zich op. Dat voel je in je lichaam, merk je aan je nachtrust en je emoties. Ontspannen wordt steeds moeilijker, je energie wordt minder. Vakantie zou fijn zijn, maar daar is geen gelegenheid voor. In sessies nemen we de gegelenheid om in stapjes de stress-ervaringen te verwerken en het lichaam de gelegenheid te geven de spanning los te laten.

Onzekerheid
Deze crisis brengt voor iedereen onzekerheid. Ons 'normale' leven wordt flink door elkaar geschut. Kunnen we binnen wat wel mogelijk is, ons staande houden en onze weg vinden? Of is het te lastig en roept het angsten en gevoelens van onmacht op.

Bekend is dat 'oude trauma's' boven kunnen komen. Het vraagt van ieder van ons om onze geestelijke gezondheid actief te ondersteunen. En indien nodig om de hulp van naasten, een coach of therapeut te zoeken. Zodat je zo goed mogelijk verder kunt.

Brainspotting is een therapeutische interventie die helpt bij het verwerken van bewuste en onbewuste blokkades in het neurobiologische systeem. Het is toepasbaar bij tal van psychische en lichamelijke klachten.
Brainspotting is een techniek waarbij via een oogpositie verbinding wordt gemaakt met de betreffende gebieden in de hersenen waar de onverwerkte ervaringen liggen opgeslagen. Waar je kijkt bepaalt hoe jij je voelt.

Lees : verlamd van angst van Agnes van Minnen

Je lichaam slaat alles wat je meemaakt op, vooral schokkende en ingrijpende gebeurtenissen. Dit maakt dat het lichaam soms heftig reageert op iets terwijl je met je hoofd weet dat er niet veel aan de hand is.
Je lichaam duikt ineen bij het horen van een knal, terwijl je tegelijk met je hoofd weet dat het oud en nieuw is. Je lichaam heeft dit geluid gekoppeld aan gevaar. Dit kun je ook hebben met geur, met aanraking, zien van een bepaald persoon, bepaalde woorden....dit kan echt van alles zijn. Dat maakt het dagelijks leven voor mensen met PTSS / trauma zo moeilijk.
Belangrijk is dan om positieve ervaringen toe te gaan voegen aan het lichaamsgeheugen en gevaar los te gaan koppelen van wat jouw lichaam triggert. Dat kun je doen met lichaamsgerichte therapieën en lichaamswerk.

Stel: je kind maakt iets ergs mee en elke keer als je kind daaraan herinnerd wordt komt bij jou als ouder ook je angst en stress omhoog.....

Trauma van een van de gezinsgenoten kan doorwerken in het gezin, dus is het van groot belang dat het gezin wordt meegenomen in de behandeling rondom het trauma zodat iedereen zich kan verhouden tot het trauma en het verwerkt kan worden op meerdere lagen en in meerdere gebieden
.

Bij trauma denken we gewoonlijk aan een heftige gebeurtenis. Maar dat hoeft niet. Als je langdurig te maken hebt gehad met een situatie die je klem heeft gezet heeft dat hetzelfde effect. Zo kan het zijn dat als je als kind langdurig voor één van je ouders hebt moeten zorgen en zo niet de ruimte hebt gehad om je eigen identiteit te ontdekken dat dat werkt als een trauma. Je bouwt dan automatische gewoontes op (agressief gedrag of juist passief, of verslaving, etc.) zonder dat je weet waarom. De uitweg is om te erkennen dat je beschadigd bent en daarin begeleiding nodig hebt die je helpt te ontdekken dat ander gedrag je kan bevrijden en daarmee het trauma kan verlichten.

Charlie Morley is een expert in slaap en droom. Hij heeft zich de laatste jaren in samenwerking met veteranen die lijden aan PTSS gespecialiseerd in methoden om het trauma te helpen verwerken. Er is een nieuw boek van hem uitgekomen met een aantal heel praktische oefeningen die mensen met een stress probleem veroorzaakt door traumatische ervaringen helpt om een eerste stap te zetten naar een betere nachtrust en verwerking. Uiteraard is dit geen vervanging van een therapeutisch traject. Desondanks zijn er zoveel positieve ervaringen van PTSS slachtoffers dat ik dit boek toch graag onder ieders aandacht breng.

"Wake up to sleep", Charlie Morley, uitgeverij Hay House LTD.
Verkrijgbaar bij BOL. Engelstalig!

Probeer regressietherapie niet altijd maar te begrijpen. belangrijker is om het trauma te doorleven op zowel cognitief, fysiek en emotioneel niveau. Verlichting treedt op als het trauma op alle niveau's is doorleefd. NIet te veel over nadenken dus!

1. Gun jezelf de tijd

Een trauma heeft tijd nodig om verwerkt te worden. Hoe lang het duurt is van te voren niet te zeggen. Hoe meer je je verzet tegen de tijd, hoe langer het duurt en hoe frustrerender het proces.

Door je stappen één voor één en in alle rust te zetten, zijn de stappen minder zwaar en krijgt het de tijd die nodig is om vrij te komen. Gun jezelf die tijd en wees mild naar jezelf. Als je zo nu en dan eens achterom kijkt, dan kun je zelfs genieten van de weg die je al hebt afgelegd en dat geeft energie om door te gaan.

2. Ga je emoties aan

Bij traumatische gebeurtenissen komen gevoelens naar boven. Vaak veel verschillende gevoelens. Als gevoelens niet verwerkt worden, hopen ze op. Als er veel gevoelens zijn opgehoopt in je lichaam worden ze afgedekt met emoties.

Begin met het doorvoelen van emoties. Doe dat op een bewuste manier. Kijk maar eens in alle rust welk gevoel eronder zit. Spreek dat gevoel heel bewust naar jezelf uit en voel in je lichaam waar het zit. Leg er maar eens je hand op. Als je het werkelijk binnenlaat, kan het je loslaten. Je zult dan merken dat het een rij van gevoelens zijn die elkaar opvolgen en waar je heel rustig doorheen kunt gaan. Brandon Bays heeft dit proces mooi omschreven in haar boek "De Helende Reis".

3. Durf terug te gaan naar waar je die emoties het eerst hebt gevoeld

Als een situatie in je huidige leven je erg uit balans haalt, durf dan terug te gaan naar waar in je verleden je dit voor het eerst hebt gevoeld. Doe dit op een plek waar je je veilig voelt. In welke situatie, vaak in je jeugd, herken je dit voorval? Ga nu vanuit je veilige setting terug naar de situatie van toen en voel hoe het toen voor je voelde op de manier die ik hierboven heb beschreven.

4. Leer te vertrouwen op je gevoel

Waar emoties de eerste laag zijn, komen gevoelens in het dagelijkse leven te voorschijn als er al enige verwerking is geweest. Hoe meer je door stap 2 en 3 gaat, hoe meer je alert zult zijn wanneer gevoelens zich aandienen. Een gevoel is een boodschapper. Het wil je iets vertellen.

Als je leert luisteren naar je gevoel als het zich aandient, zul je steeds meer merken dat het je kompas wordt. Oude ophopingen van gevoelens of herinneringen daaraan, willen verwerkt worden. Nieuwe gevoelens willen je aanzetten tot actie. Hoe meer je leert luisteren naar je gevoel, hoe meer je de kapitein van je eigen leven wordt.

5. Vind een vertrouweling en breid daarna rustig je netwerk uit

Traumatische gebeurtenissen kunnen voelen als gevangenschap. Eenzame opsluiting. Zoek een vertrouwenspersoon om een stukje mee te delen. Breid in je eigen tempo het aantal mensen uit met wie je iets deelt. Zorg ervoor dat het mensen zijn bij wie je je veilig voelt.

Je hoeft niet iedereen hetzelfde verhaal te vertellen. Het is beter van niet. Het gaat erom dat je gevoel een uitweg krijgt. Door steeds een stukje te uiten, krijg je nieuwe ruimte in jezelf. Spreek langzaam en bewust. Zoek maar naar woorden. Hoe minder woorden je gebruikt, op een bewuste manier, hoe beter je voelt wat je zegt.

Door de nieuwe ruimte in jezelf krijg je weer nieuwe inzichten en gevoelens die je weer kunt voelen en delen. Gaandeweg zul je merken dat je verhaal verandert. En als je langzaam maar zeker meer mensen toelaat, zul je merken dat je het één liever aan de één vertelt en het ander liever aan een ander. Ook kun je dan kiezen wie er gemakkelijker beschikbaar is.

In dit boek vertelt mijn lieve (ervarings-)deskundige collega Jose Al wat het kan betekenen om op te groeien in een omgeving die bevlekt is door generationeel trauma: trauma dat overgaat van generatie op generatie totdat er iets aan gedaan wordt. In het boek worden ook de resultaten van haar onderzoek samengevat en die geven weer de schokkende waarheid aan: vaak worden deze slachtoffers niet gehoord en vaak wordt er zelfs niet eens geluisterd. De boeklezingen die ze geeft helpen je als slachtoffer of als therapeut handvatten te vinden. Erover praten kun je natuurlijk ook met mij.

Vaak denken we met trauma aan slachtoffers die iets intens hebben meegemaakt. Het woord trauma is een beetje een taboe. Maar wat is trauma nu echt: een situatie waarin een persoon de gebeurtenis onvolledig heeft kunnen verwerken. Het zegt dus iets over een onverwerkte situatie. Dit betekent dat het brein onvoldoende ruimte heeft gekregen om de onverwerkte situatie te verwerken. We spreken dan nu van een trauma.

Het lichaam onthoud het 'trauma'. Je lichaam is een instrument en geeft signalen (om je te waarschuwen) wanneer je in een soortgelijke situatie bent. Dat kan als heel lastig worden ervaren. Denk bijvoorbeeld aan een paniek of hyperventilatie aanvallen.

Maar hoe kom je van een trauma af?

1. Heel je wonden en trauma's door allereerst jezelf de ruimte te geven.
2. (H)erken je situatie.
3. Vraag om hulp - en ga opzoek naar een therapeut die bij jou past.
Tijdens therapeutische sessie kan er gewerkt worden met verschillende technieken denk hierbij aan EMDR, Innerlijk Kindwerk, Regressie therapie, Bio energetica ofwel Ademwerk, lichaamsgerichte therapieën. Je hoeft je er niet per se in te verdiepen.
4. Vraag ook in jouw omgeving wie bekend is met een goede therapeut.
5. Geef jezelf de ruimte om te helen
6. Wees mild voor jezelf wanneer je de eerste stappen hebt genomen. Je bent namelijk al op weg.

Meer informatie over kinder- en jeugdtrauma's, trauma's, angst, paniekaanvallen, burn-out klachten, somberheid, verwaarlozing, misbruik, het gevoel te hebben dat je niet meer weet wie je bent. Neem dan contact op met mij of een Psychodynamisch Therapeut bij jou in de buurt.

Als je last blijft houden van heftige reacties en 'praat' -therapie helpt je daarmee niet verder, dan kan Brainspotting een goede optie zijn. Brainspotting is een vorm van EMDR en kan geblokkeerde energie te bereiden die in het lichaam is opgeslagen na een heftige (traumatische) ervaring. Van harte welkom in mijn praktijk om je hierover in te lichten en je ermee van dienst te zijn.

Ingewikkelde materie in begrijpelijke taal.
De Nederlands-Amerikaanse psychiater Bessel van der Kolk is pionier in onderzoek naar traumaverwerking. In dit boek beschrijft hij o.a. hoe traumatische ervaringen (opgelopen zowel als kind als bij volwassene) impact hebben op het lichaam. Daarnaast komen verschillende behandelmethoden aan bod zoals EMDR, lichaamsgerichte therapie, Yoga en Chi-Kung.

Edith Eger - Het Geschenk. 12 Lessen die je leven kunnen redden.
Dr. Edith Eger, 'de ballerina van Auschwitz', gevierd therapeut en Holocaustoverlever, heeft deze praktische gids geschreven om ons zachtjes aan te moedigen de gedachten die ons gevangen houden en het destructieve gedrag dat ons belemmert te veranderen. Haar krachtige lessen vormen samen met de verhalen uit Egers’ eigen leven en die van haar cliënten Het geschenk. In dit boek leer je om je slechtste momenten te zien als je beste leermeester, en vind je vrijheid door de kracht die erin zit.

Edith Eger is een Hongaarse vrouw die Auswitch heeft overleefd. Ze is naar Amerika gegaan en is daar psycholoog geworden. Ze nu 93 jaar en is nog steeds werkzaam als psycholoog.
Haar boek de Keuze is een meesterwerk. Hierin beschrijft hoe zij haar trauma's heeft verwerkt en uiteindelijk zichzelf bevrijd heeft door te vergeven. Een echt aanrader over vergeving

Wanneer je een goed verhaal en prachtige levenslessen wilt leren van iemand die zelf een enorm slachtoffer van trauma is geweest in de 2de wereldoorlog, lees dan het boek 'de keuze' van Eva Edith Egler. Zij heeft dit boek op haar 90ste geschreven en heeft als tiener in een concentratiekamp gezeten. Ze neemt ons mee in haar traumatische ervaringen, maar deelt ook de levenslessen die ze geleerd heeft om te kunnen komen tot een leven van rust, kracht en overvloed.

Niks voelen of verdoving van het gevoel zijn traumasymptomen.
Het is als het ware een deken die ons beschermt voor te heftige gevoelens. Wanneer we respectvol omgaan met 'niks voelen' en dit niet afwijzen of willen veranderen , kan het een poort of opening naar heling vormen.

Ik werk als traumacoach, met EMDR, in Rotterdam en als mensen mij bellen, dan is het 'ik ben bang om te rijden' 'bang om te vliegen' 'ik trek altijd de verkeerde mannen aan' 'ik heb een traumatische bevalling gehad en heb veel schuldgevoel daardoor' enz. enz.
Wanneer ze dan in mijn praktijk zijn, dan ga ik op zoek naar de oorzaak/oorsprong van dit. Want alles wat ik opgenoemd heb, zijn gevolgen ergens van! Door naar de oorsprong te zoeken en dat te behandelen, zullen de gevolgen ook veranderen, men raakt die negatieve/vervelende gevoelens kwijt (ik noem het verwerken) en krijgt veel meer rust in het leven.
Dat wens ik jou ook toe!

Ik heb op mijn visitekaart als onderschrift staan: "Een trauma overkomt je, met een trauma blijven lopen is een keus." Sommige mensen vinden dat zeer confronterend en dat is ook de bedoeling, Je bent al hier op de site, dus je bent wel aan het oriënteren maar hoe graag wil je van je angsten/trauma's af? Zet je het ook door? Maak je een afspraak bij iemand om er echt wat aan te doen? Want alleen ergens over klagen heeft geen zin, daar gaat het probleem niet van weg. Je moet iets ook doen! Onderneem iets!

Innerlijk kind werk kan goed helpen bij het verwerken van trauma s uit
je jeugd. Het innerlijk kind werk richt zich namelijk op erkenning van de geleden pijn, zodat je er alsnog om kunt/mag huilen. Alsnog huilen om wat je gemist hebt, boos worden om wat je pijn heeft gedaan, is onderdeel van de verwerking. In een visualisatie ( je stelt het je voor ) laat je het jonge kind van vroeger weten dat het niet zijn/haar schuld is. Je laat ook weten dat het kind niet iets anders had kunnen doen ( had ik nou maar beter mijn best gedaan, had ik nou maar........ is vals hoop ) Dit betekent dat je valse hoop ( dat het alsnog goed komt ) opgeeft, ook ik in het heden.
Je kon dit niet anders doen, je had er geen invloed op. Opgeven van valse hoop betekent dat je je verlies toelaat, erom rouwt en tot acceptatie komt.
Dan pas kun je weer verder, is de emotionele blokkade opgelost, ook in het heden. En wordt je niet steeds getriggerd door bepaalde actie van betekenisvolle anderen.

Tineke van der Werff psychotherapie amsterdam en heemskerk

Traumatische ervaringen worden opgeslagen in ons biologische systeem, in ons lichaam. Vaak gaat het om een blokkade die vast zit in het lichaam. Het is zaak om het lichaam de ruimte te bieden om alsnog de beweging af te maken wat het destijds niet kon. Zoek hiervoor de steun en de begeleiding van een lichaamsgerichte therapeut.

Het boek: "stilstaan bij trauma" is een helder en eenvoudig boekje waar wordt geschreven over het ontstaan van trauma en de traumaverwerkingsmethode van Franz Ruppert.

EMDR zie ik als een manier om de grote baksteen in je rugzak te verkleinen naar een kleiner formaat, bijvoorbeeld een kiezelsteen. De ervaringen van een trauma zal je mijn inziens altijd met je meedragen, echter, de zwaarte hiervan, die kan je mogelijk verlagen middels EMDR.

Naar een psycholoog gaan voor je trauma en daar alleen maar praten/herkauwen, zal je niet helpen met je trauma verwerken. Simpelweg omdat je logisch nadenken in een ander deel van de hersenen zit dan waar je je trauma opgelopen hebt en die twee delen niet zo een goed contact met elkaar hebben. (Prof. dr. Bessel van der Kolk)
Voorbeeld is van mij: als je in je woonkamer bent en je krijgt het koud, dan heeft het geen zin om de verwarming in de logeerkamer aan te doen en de deur dicht te houden, je woonkamer zal er niet warmer van worden!
EMDR is in ieder geval één van de betere methodes om dit aan te pakken!

Hoe heftig het begrip trauma ook klinkt, traumatische ervaringen komen veel meer in het leven voor dan we in eerste instantie denken. Het gaat over gebeurtenissen die te snel, te onverwacht, te veel, te alleen en te pijnlijk zijn waardoor ze overspoelend zijn voor de persoon. Het systeem kan er niet mee omgaan. Het gaat daarbij niet zo zeer om de gebeurtenis zelf maar om de reactie van het zenuwstelsel. Als je daarin vastzit kan lichaamsgerichte (trauma) therapie helpend voor je zijn.

Voor corona was de meest gebruikte methode om EMDR te geven het met de vingers heen en weer bewegen op korte afstand van de cliënt zodat die de vingers met de ogen kon volgen. Aangezien we nog steeds de 1,5 meter afstand moeten bewaren zijn er steeds meer mogelijkheden ontstaan om toch EMDR te kunnen geven.
2 punten op een muur of zijkanten van de laptop bij online therapie maken zodat men van het ene naar het andere punt kan bewegen met de ogen.
Met geluiden kan het ook. Hier zijn verschillende tonen en snelheden voor zodat iedere cliënt kan kiezen welk geluid en welke snelheid het fijnste is.
De butterfly hug pas ik nu ook vaker toe. Dit kan op zichzelf maar ook als toevoeging naast geluiden of oogbewegingen. Hierbij heb je de armen overkruist voor de borst en tik je zelf afwisselend links en rechts op je schouders.
Het wordt nu zelfs gedaan met bepaalde taken uitvoeren ipv oogbeweging, geluid of aanraking.
Bij EMDR gaat het namelijk vooral om het toevoegen van een extra prikkel terwijl iemand aan een beeld denkt of zich concentreert op gedachten of gevoel.

Een hulpbron is een veilig eilandje waar je - in gedachten - naar terug kunt gaan. Denk eens aan een persoon die er vroeger voor je was, of nu voor je is. Of een bepaalde omgeving waar jij je veilig voelde. Waar word jij blij van?
Heb je geen mooie herinneringen, kijk dan eens om je heen. Wat roept een prettig gevoel op?

Waarvan ontspan je? Waar krijg je energie van?

Voor het werken met trauma, is het belangrijk om ook een veilig eilandje als hulpbron te hebben waar je tot rust kunt komen in een heftig proces.

Vraag je je wel een af , is dit nu een trauma of een heftige gebeurtenis?
Onderscheidend is dat trauma levensbedreigend is voor jezelf- of de ander en een gevoel van machteloosheid geeft.

Toch is de impact van trauma bij iedereen anders. Zo kan het zijn dat wat bij de een traumatisch is voor de ander een heftige gebeurtenis is ...en vice versa.

Weet: er hangt verder geen waardeoordeel aan.

Wees mild voor jezelf je bent het waard.

Veel goed Bea

De stap naar een hulpverlener is soms heel moeilijk als je seksueel misbruik hebt meegemaakt. Dat kan komen door is er angst of schaamte.

In haar boek Helen van seksueel misbruik , beschrijft Ivonne Meeuwsen heel duidelijk wat de impact is van seksueel misbruik. Het is een boek waar je veel herkenning in zal vinden en het zorgt er voor dat je het gevoel krijgt dat je er niet alleen voor staat.

Heb je onverwerkte trauma's ?
EMDR is een snel werkende zeer effectieve methode om traumatische gebeurtenissen te verwerken.
Bij heftige gebeurtenissen is je bewuste deel van je hersenen even afgesloten geweest. De gebeurtenis is daardoor niet goed opgeslagen in je hersenen. Het is nog wel aanwezig in het onbewust gedeelte ven de hersenen.
Je kan hier last van krijgen als er iets gebeurt dat op de gebeurtenis lijkt.

Door middel van EMDR zorg je er voor dat de situatie wel goed opgeslagen wordt in je hersenen. Hier door verdwijnt de emotionele lading van de gebeurtenis en kan je er aan denken als een gewone (nare) herinnering.

Een trauma is een wond die vaak je leven lang open blijft. Als je iets traumatisch hebt meegemaakt leer je misschien in de loop der tijd wel weer je leven gewoon op te pakken en kun je het allemaal een plekje geven. Mijns inziens betekent dat niet dat het dan 'voorbij' is. Eerder lijkt het me dat je 'wond' (het trauma) 'ingekapseld' is. Je kunt je er tegen beschermen en het gewone leven weer oppakken. Maar soms kun je zomaar weer terug vallen in die emotie. Je kunt dan zomaar weer agressief worden, verdrietig of wanhopig. Dat kan verwarrend werken. Houdt het nooit op? Ja en nee. Niet in de zin dat het voorbij is. Wel in de zin dat je je leven weer kunt oppakken. Alleen soms kan je zomaar weer terugvallen in de emotie. Als dat veel gebeurd, of je dagelijks leven in de weg staat, heb je professionele hulp nodig. Gebeurt het soms, dan mag je weten dat dat er bij hoort. Je valt dat 'even' terug in je emotie. Het is niet anders.

De tijd die het je kost om je trauma's onder ogen te durven komen en het ervaren van vrijheid, kan voor je gevoel lang duren. Onderweg kom je allerlei blokkades tegen: "Verzin ik het niet? Het moet nu wel eens klaar zijn. Helpt het praten wel? Stel ik me niet aan? Kom ik hier ooit nog uit?" Moedeloze en wanhopige gedachten die ervoor kunnen zorgen dat je de therapie opgeeft. Ik zou je willen zeggen vanuit mijn jarenlange ervaring in het werken met mensen die trauma's hebben doorleeft: heb geduld. Want dit alles wat je meemaakt is nodig.. Je mag je weerstansden hebben. Laat ze er maar even zijn, en geef niet op. Overigens kan een pauze in de therapie soms ook heel helpend zijn. Het hoeft niet allemaal in 1 keer. Alles op zijn tijd, wanneer jij er aan toe bent. Take care!

van Alfred en Bettina Austermann - over de verloren tweelinghelft

Een op de tien zwangerschappen begint met een tweeling. Als een van de foetussen sterft, is dat voor de overlevende tweelinghelft een geweldige schok, waarvan hij of zij zich later niet meer bewust is. Er blijft een leegte in de ziel achter. De gevolgen van dit vroege verlies kunnen bijvoorbeeld eenzaamheid, onverklaarbare schuldgevoelens en een onvervulbaar verlangen naar eenheid zijn. De verloren tweelinghelft wordt overal gezocht.

Pijn, spanning, verdriet, angst, ze kunnen zich allemaal in jouw houding gaan nestelen zonder dat je je daar bewust van bent. Automatische reacties op iets wat nu gebeurt, maar niet zo heftig is als je ooit wellicht gewend was. Maar je moest je wapenen......en dat doe je vaak vanuit een negatieve emotie die ingegeven wordt door een gevoel. Een fysieke sensatie die direct tot een soort alertheid leidt die milder mag. Hoe? Door echt te voelen wat er gebeurd en waarom. Werd je ooit gepest en maakt iemand nu een grapje, dan hoef je niet te verstarren. Lekker ad rem mag en kan nu ook. Met alle respect een leerproces, maar eentje die de moeite waard is om jezelf te gunnen dat je meer bent dan wie je was, anders en zonder meer alles waard.

Dit boek helpt je om je trauma's en jezelf beter te begrijpen. Het laat je zien hoe ( vroegkinderlijke) trauma's kunnen ontstaan en wat de gevolgen daarvan zijn. Ook geeft het inzichten hoe de gevolgen van trauma herkend en geheeld kunnen worden. Dit boek is gebaseerd op de traumatheorie en de inzichten van Franz Ruppert, een Duitse traumatherapeut.
Hij heeft ook een therapie ontwikkeld om trauma te helen.
Het boek is erg toegankelijk geschreven.

Veel mensen blijven in een isolement na een trauma. Ze proberen de emoties te negeren om de emotionele verwarring onder controle te kunnen houden. Hierdoor gaan ze vaak uit verbinding en ontstaan er relatieproblemen. Echter helpt het hebben van een hechte band om om te gaan met het trauma en genezen mensen sneller van een trauma bij een liefdevolle en ontvankelijke liefdespartner. Laat je partner dus toe en sluit je niet af. Zoek begeleiding van een therapeut in dit proces.

Wat een mooi boek is dit! Ik lees het boek momenteel samen met een groepje mindfulnessleraren om beter om te kunnen gaan met traumatische ervaringen die in de mindfulnessbeoefening naar de voorgrond treden bij mijn 'studenten' en 'cliënten'. Het boek bespreekt eerst het onderwerp mindfulness en daarna trauma. Aan de hand van levendige voorbeelden beschrijft de auteur in deel I waarom mensen met een traumatische ervaring problemen kunnen ervaren in hun meditatiebeoefening. Deel II biedt handvatten voor de meditatieleraar of therapeut en de beoefenaar hoe professioneel om te gaan met trauma sensitieve situaties.

Titel: Trauma-Sensitive Mindfulness
Auteur: David A. Treleaven
Taal: Engels!
ISBN: 9780393709780

Een nuchter en helder boekje met een aantal sleutels om je behandeling in eigen beheer te krijgen en houden.
Titel: Trauma: herstel in eigen hand.
Auteur: Babette Rothschild

Het werken met trauma's is een complex gebeuren. In de reguliere sector wordt het (te) vaak lichamelijk aspect vergeten of amper meegenomen in de behandeling. Bij deze geef ik jullie boekentips waar jullie meer informatie kunnen krijgen over het effect van traumatische gebeurtenissen, zowel eenmalige als langdurige op je heel systeem:

1.Traumasporen- Bessel van der Kolk, het herstel van lichaam, brein en geest na overweldigende ervaringen.

2. De tijger ontwaakt- Peter A. Levine, traumabehandeling met lichaamsgerichte therapie

3. De polyvagaaltheorie - Stephen W. Porges, de polyvagaaltheorie en de transformerende kracht van je veilig voelen

Voor mij zijn dit belangrijke inspiratie- en kennisbronnen.

Ga ontspannen zitten en sluit je ogen. Voer je gedachten mee naar een plek (fictief of bestaand) die voor jou veilig voelt. Kijk er rustig om je heen: wat zie je er allemaal, wat hoor je er, wat ruik je er. Maak dat veilige gevoel dat je er hebt maar groot, blaas het op/adem het in. Focus ondertussen op een mooie buikademhaling.
Open langzaam weer je ogen.

Oefen dit dagelijks op een plek/moment waarop je je ontspannen voelt (onder de douche, tijdens het koken, op de bank). Wanneer je het goed kunt toepassen op momenten dat je je ontspannen voelt, kun je langzaam gaan oefenen met toepassen op momenten dat je gespannen bent en het nodig hebt.

Als je iets naars hebt meegemaakt, vroeger of korter geleden, dan kan het helpen om je verhaal te delen met iemand. Een familielid of een andere dierbare.

Wel iemand die jij goed vertrouwt en waar jij je veilig bij voelt. Vraag diegene of hij/zij alleen maar naar je verhaal wil luisteren.

Er hoeven geen tips of meningen gegeven te worden. (tenzij je dat wel wilt natuurlijk)
Alleen maar een geduldig luisterend oor.

Geef dit van te voren goed aan, want op het moment dat jij je verhaal doet en iemand komt met een ongevraagde mening op de proppen of begint zijn of haar eigen verhaal te vertellen, dan werkt dat vaak averechts.

Naast goede psychologische hulp, kan het van waarde zijn om je verhaal aan iemand te vertellen.