Tips voor grenzen aangeven

Veel mensen geven aan dat ze moeite hebben met het aangeven van hun grenzen. Als je meer geeft aan de ander en meer bezig bent met het welzijn van anderen in plaats van stil staan bij wat jij nodig hebt, dan is het lastig te bepalen wat je grenzen zijn: grenzen vloeien voort vanuit je intrinsieke wensen. Het is eenvoudiger om te voelen en te weten wat je wensen zijn, je innerlijke waarden zoals bijvoorbeeld respectvol zijn, liefdevol zijn, oprechtheid, eerlijkheid, betrokkenheid.., en vandaaruit te meten in hoeverre daar aan tegemoet is gekomen of juist niet. En zo niet, dan is dat je grens. En dát voel je, dus handel dan ook oprecht liefdevol omarmend naar jezelf daarin.

Heb je wel een aan een stilte retraite mee gedaan. De stilte werkt helend. Je wordt niet afgeleid door dingen van buiten en kan helemaal naar binnen keren. Het is een prachtig manier om te verstillen en te verbinden met jezelf.
Als je met je zelf kan verbinden kan je dat ook beter met de ander

Boundaries, being assertive we often hear about this. You would think we are all very able to stand up for ourselves. Looking at figures to do with burn out and relationship issues, you can conclude that we are not really that good at it.

Why is that? Several possibilities:
1. you do not know or feel where your boundaries are so you cannot speak up when they are being crossed
2. you do feel or know them but you do not take it and yourself seriously (enough)
3. you feel your boundaries but you are afraid to stand up for them and youurself out of fear of damaging the relationship.

Which one do you recognize? 1,2 or 3? Or maybe a combination?

Are you having difficulties with boundaries? Do contact me. Let's see together where you are at and which steps you can start to take.

Vaak hoor ik van mensen die moeite hebben om 'Nee' te zeggen tegen een ander dat zij de ander niet willen kwetsen of teleurstellen.
Dat vinden zij moeilijk en pijnlijk.

Maar wat dan als 'Ja' zeggen tegen een ander, eigenlijk 'Nee' zeggen is tegen jezelf?
Met andere woorden, wat als je je eigen behoeften en grenzen ondergeschikt maakt aan die van een ander?
Is dat handig? Is dat prettig? Wat voor gevolgen kan dat hebben?

En op de lange termijn...heeft iemand er wat aan als je jezelf telkens voorbij loopt?

Meestal is het antwoord dan nee...daar heeft niemand wat aan. Het is dus van belang om goed voor jezelf te zorgen en te leven naar je eigen mogelijkheden.

Nee zeggen tegen een ander is Ja zeggen tegen jezelf.

Om grenzen te leren aanvoelen is het handig om eens een dun koord om je heen te leggen wat jou ruimte weergeeft waarin jij je prettig voelt. Binnen die grens adem je ontspannen en sta of zit je stevig.

Beeld je dan verschillende situaties in die impact op je hebben. Bijvoorbeeld iemand die boos op je is, een vriendin waarmee je een geheim deelt, een vriend die erg verdrietig is. Stel je dan voor dat die persoon tegenover je gaat zitten. En kijk of je het koord nu wilt verplaatsen. Wees je bewust als je je ruimte groter of kleiner maakt wat er dan gebeurt met je ademhaling, met je spierspanning en met je gevoel van vaste grond hebben. Is deze ruimte de ruimte die je eigenlijk wilt hebben? Of zou je iets willen zeggen of doen zodat je ruimte weer een goede ruimte voor je wordt?

Op deze manier gebruik je de wijsheid van je lichaam om beter te leren je grenzen in acht te nemen.

Hier zijn een paar tips om je te helpen grenzen te stellen:

Wees duidelijk over je behoeften: Identificeer wat je wel en niet comfortabel vindt en wat je nodig hebt in verschillende situaties. Wees eerlijk tegen jezelf en anderen over je grenzen.

Communiceer assertief: Oefen het op een respectvolle en duidelijke manier communiceren van je grenzen. Gebruik "ik"-verklaringen om je gevoelens en behoeften uit te drukken, bijvoorbeeld: "Ik voel me ongemakkelijk als... en ik zou het op prijs stellen als je..."

Wees consistent: Het is belangrijk om consequent te zijn in het aangeven van je grenzen. Dit helpt anderen te begrijpen dat je serieus bent en dat je grenzen niet flexibel zijn.

Leer "nee" te zeggen: Het is oké om nee te zeggen als iets niet goed voelt of niet past bij je behoeften. Oefen met het vriendelijk en respectvol afwijzen van verzoeken die je grenzen overschrijden.

Zorg voor zelfzorg: Het is essentieel om goed voor jezelf te zorgen en je eigen behoeften op de eerste plaats te zetten. Neem de tijd om te rusten, te ontspannen en activiteiten te doen die je energie geven.

Onthoud dat het stellen van grenzen een proces is dat tijd en oefening vergt. Wees geduldig met jezelf en wees trots op elke stap die je zet om jezelf te beschermen en je welzijn te waarborgen. Je verdient het om je grenzen te respecteren!

Waar ligt jouw grens?
Dat merk je per situatie, want een grens geef je aan tegenover iemand anders. Als je als kind leerde dat je lief moet zijn, dat je moet luisteren en dat je geen eigen mening mag hebben, dan is het later lastiger om voor jezelf op te komen. Ook als je dat als kind wel meekreeg, is het best ingewikkeld om bij jezelf te blijven in de relatie met je partner, ouder, collega omdat je liever geen conflict wil.

Je lichaam geeft aan dat jouw grens bereikt is.........je voelt irritatie, spanning.
Wuif dat niet weg en luister naar wat dit wil zeggen. Als je begint met goed voor jezelf te zorgen en nee leert zeggen, levert dat jou veel op!! Niemand kan jouw grens bepalen, dat kun alleen jij.

Als je nog wat moeite hebt met het aangeven van je grenzen, kan het soms lastig zijn om de juiste woorden te vinden. Het helpt om dicht bij jezelf en jouw behoefte(n) te blijven en bijvoorbeeld zoiets te zeggen als: 'Ik merk dat ik behoefte heb aan rust dus.... ga ik niet mee/blijf ik thuis/......'. Door het zo te benoemen, is het duidelijk dat je vóór jezelf kiest en niet tegen de ander. Dit maakt het makkelijker om je grens aan te geven.

Jouw lichaam geeft je informatie over waar jouw grenzen liggen. Om dit te kunnen ervaren, is het nodig dat je zoveel mogelijk met je bewustzijn aanwezig bent IN je lichaam. Yoga kan hierbij helpen, wandelen in de natuur, grondingsoefeningen of met je aandacht naar binnen gaan en je lichaam van binnenuit verkennen.

Wil je hulp bij het meer aanwezig zijn in je lichaam? Je bent van harte welkom in mijn praktijk!

Grenzen aangeven is soms hartstikke lastig, doe je de ander niet tekort? Voldoe ik wel aan de ander zijn verwachting, wat zouden ze denken van me, zijn vragen die flink kunnen opspelen. Elke keer dat je weloverwogen nee zegt tegen de ander heb je ja gezegd tegen jezelf. Iets wat jij belangrijker vind, behoefte aan hebt gaat voor de wensen van de ander. Geef maar een pluim als het gelukt is om dicht bij je eigen verlangens te blijven en dus nee te zeggen tegen de ander.

Onthoud: wanneer je 'ja' zegt, wanneer je eigenlijk 'nee' bedoelt, is dit voor de ander ook erg onveilig. Die kan niet vertrouwen op jouw antwoord.
Grenzen aangeven is niet alleen voor jou veel fijner, ook voor de ander.

Heb jij allerlei contacten via Social Media die van alles van jou willen?
Mensen die je nog nooit IRL hebt ontmoet maar wel allerlei dingen van jou verlangen die jij helemaal niet wilt?
Verwijder deze contacten. Je bent er onnodig veel tijd en energie aan kwijt en je laat je misschien verleiden tot het doen van dingen waar je later spijt van krijgt. Stel je grenzen, kies voor jezelf en besteed je tijd en energie aan activiteiten waar jij blij van wordt.

Moeite met grenzen aangeven heeft vaak te maken met de angst om anderen teleur te stellen. Want als je de ander teleurstelt kan de ander bijvoorbeeld boos worden, de relatie verbreken, weggaan, je niet begrijpen... vul maar in.

Deze angst heeft te maken met een bepaalde belemmerende overtuiging in jezelf. Het kan zinvol zijn op zoek te gaan naar de oorsprong van deze overtuiging en jezelf een nieuwe reële overtuiging eigen te maken. Hierdoor pak je de kern aan en lukt het ook om beter je grenzen aan te geven doordat je zelfvertrouwen groeit.

Lukt het niet om deze overtuiging zelf op te sporen? Dan kan het zinvol zijn om hierbij therapeutische hulp te zoeken.

Vraag je eerst af waar je 'ja' tegen wilt zeggen. Wat vind je belangrijk in jouw leven? Door je agenda eerst te vullen met datgene wat jij graag wilt, wordt het gemakkelijker 'nee' te zeggen tegen de dingen je niet wilt.

Mentale grenzen zijn belangrijk. Deze grenzen geven je namelijk de mogelijkheid om je eigen mening te hebben en te vormen en daarnaast geven deze grenzen je de mogelijkheid om je gedachten te uiten. Niemand anders kan over jouw gedachten ownership nemen en je omgeving hoeft het echt niet altijd met jou eens te zijn of andersom. Tip is om iedere dag een keer een eigen gedachte te delen, door bijvoorbeeld aan te geven: Ik denk op deze manier over de situatie .. Het feit dat dit jouw gedachte is is prima. Jouw gezinsleden of collega's hoeven het ook niet met jou eens te zijn, maar mogen wel weten hoe jij erover denkt.

Fysieke grenzen zijn hetzelfde als lichamelijke grenzen. De grenzen stel je om aan anderen aan te geven hoe ver ze mogen gaan met fysieke aanrakingen. Door hierin grenzen te stellen geef je aan wie je mogen aanraken en in welke mate ze dit mogen doen. Dit is een hele belangrijke grens want het is niet prettig om door "Jan en alleman" aangeraakt te worden.
Tip: probeer in dit geval te voelen wat de aanraking met je doet en stel jezelf de vraag: Vind ik dit prettig ja/nee. Wanneer je ervaart dat je dit NIET prettig vindt, probeer aan te geven: Ik vind dit niet prettig. Zou je dat de volgende keer kunnen laten? Uiteraard is dit een heel lastig onderdeel, omdat je misschien graag aardig gevonden wil worden of dat je iemand niet wil teleurstellen of confronteren. Toch is dit een stap naar het stellen van je eigen (fysieke) grens.

Iedereen die geboren is, heeft bestaansrecht, zo stelt de contextuele therapeut. Jij mag dus bestaan. Ook jouw grenzen. Je mag deze uitdrukken met je stem. Of aangeven met je gedrag.

Hoewel deze 'wet' voor iedereen geldt, voelt niet iedereen deze zo duidelijk. Gelukkig kun je het wel duidelijk voor jezelf maken. Gewoon door de kracht van herhaling.

Vertel het jezelf. Schrijf het voor jezelf op. Verbeeld het voor jezelf. Mediteer hieromtrent voor jezelf.

"Ik mag bestaan, met mijn grenzen."

Net als de ander trouwens ;-)

Bij het stellen van grenzen, geef je aan wat je wel en niet wilt. Veel mensen kunnen worstelen met het aangeven van hun grenzen. Vaak is het niet zozeer dat we het moeilijk vinden om bijvoorbeeld duidelijk nee te zeggen. Het zijn eerder de (onbewuste) gedachtepatronen, waarin we verstrikt kunnen raken tijdens zo'n beslismoment. En kan dat juist de reden zijn waarom we soms over onze grenzen gaan.
Om een voorbeeld te geven: op je werk zijn er meerdere mensen ziek. Dit is al voor een langere periode. Je merkt dat je moe bent van al die extra diensten die je al hebt overgenomen. Wat je uit collegialiteit hebt gedaan en dat was ok. Je verheugd je nu op het weekend. Eindelijk weer even tijd voor jezelf, om op te laden en leuke dingen te gaan doen. Net als je naar huis wilt gaan, komt je leidinggevende naar je toe. Hij of zij zit omhoog met het rooster. Er heeft zich weer iemand ziek gemeld. Hij zegt het vervelend te vinden om het weer aan jou te moeten vragen, omdat je al zoveel overuren hebt staan. Maar hij weet echt geen andere oplossing voor dit moment en kijkt je vragend aan.
Wat gaat er dan in je om en welke gedachten leiden tot een beslissing? Is het ok voor jou om op zo'n moment voor jezelf te kiezen en een vrij weekend tegemoet tegaan?


Warme groet,

Als je ergens tegen opziet of bang bent om tegen iemand in te gaan, kan het zijn dat je gewend bent om het uit de weg te gaan (vermijden). Of je vindt dat het aan de ander ligt dat dingen niet zo lopen als je zelf wil.
Stop dit patroon: zoek geen ZONDEBOK maar kijk naar jezelf en jouw rol. Hoe kun je duidelijk(er) voor jezelf opkomen, hoe zeg je wat je wil en niet wil.
Oefen met een goede vriend(in), dat helpt echt om te merken dat je wel duidelijk kunt zijn.
Succes

Vind je het lastig nee te zeggen? Of zeggen dat je iets niet wilt, niks vindt, of dat iets niet oké voor je is?
Vaak houdt angst je tegen. Angst voor wat?
Probeer het gewoon eens. Rustig nee zeggen.
Want de angst is meestal ongegrond en komt helemaal niet uit. Sterker nog: de meeste mensen vinden het alleen maar prettig als je duidelijk bent.

Sommige mensen kunnen geen grenzen stellen omdat ze zichzelf niet belangrijk genoeg vinden om hun eigen gezonde en veilige ruimte te bewaken. We leren anderen hoe ze ons moeten behandelen door hen te laten zien hoe we onszelf behandelen. Geef het goede voorbeeld en behandel jezelf met respect: je mag er zijn, helemaal!

Wanneer je vaker je grens wilt aangeven is het slim om een moment te kiezen wanneer je niet overloopt van de emoties. Wanneer dat wel zo is , kun je jouw gevoelens beter eerst ventileren door er met iemand over te praten of van je af te schrijven.

Oefening baart natuurlijk kunst. Begin bij kleine dagelijkse dingen die je afleiden of irriteren, bijvoorbeeld in je gezin of bij collega’s. Wanneer je vaker jouw grenzen goed bewaakt, zal je merken dat je zelfverzekerder en assertiever wordt én meer energie overhoudt. Ook zullen jouw relaties met anderen over het algemeen verbeteren, wellicht in tegenstelling tot wat je zou verwachten. Het is voor de ander namelijk ook prettig als je helder en congruent communiceert met wat je denkt en voelt.

Zo geef jij jouw grenzen aan:

- Formuleer je grens duidelijk en concreet.
- Breng je grens vriendelijk en nooit verwijtend.
- Praat altijd vanuit jezelf in de IK-vorm.
- Communiceer wat je wél wilt (i.p.v. wat je niet wilt).
- Verduidelijk eventueel door de consequenties te benoemen als de ander er niet aan voldoet.
- Neem daarbij een assertieve houding aan, neem jouw fysieke ruimte in (i.p.v. jezelf klein en onbelangrijk te maken).
- Aanvaard dat je geen invloed hebt op de reactie van de ander (gun de ander diens teleurstelling).
- Voorkom discussie, blijf stevig achter jouw standpunt staan en herhaal jouw grens en wens zo nodig.
- Zoek waar nodig samen naar een oplossing.

Grenzen heeft alles te maken met lichaamsbewustzijn. Uit je hoofd en kunnen voelen. Kunnen voelen wat jij wilt en daarnaar handelen. Dan is het wel nodig dat je je bewust bent van je lichaam, daar voel je namelijk wat goed voor jou is. Zorg dat je jezelf aard bv dmv blote voeten lopen, trampoline springen, wandelen enz.

Succes.

Door vragen te stellen stel je ook grenzen

"Hij die vraagt ​​is een dwaas voor vijf minuten, maar hij die niet vraagt, blijft voor altijd een dwaas." – Chinees gezegde

Partners willen elkaar vertrouwen en dat is ook een goed ding, het is het fundament van je relatie. Maar het rare is dat we het niet o.k. vinden om dan grenzen aan te geven aan de ander. Dat kan op allerlei gebied zijn. De manier waarop de ander tegen je praat, of je behandelt. De wijze waarop je partner over jou praat in het bijzijn van de ander. De wijze waarop je partner met anderen omgaat. De verdeling van het huishouden, werk, opvoeding van de kinderen, etc., Vaak hebben we geen zin in gedoe. Maar als je geen grenzen aangeeft wat voor jou belangrijk is, kan de ander het ook niet leren en kan doorgaan. Dat leidt op den duur tot grenzeloos gedrag. Grenzen aangeven aan elkaar is een kwestie van volwassen omgaan met elkaar! En het houdt je relatie helder in de zin wat voor jou onwenselijk is en wat voor jou belangrijk is.

Grenzen aangeven, het klinkt zo mooi en makkelijk. Maar dat is het niet he.

Hoe weet je nu hoe je je grenzen aan moet geven, als je niet eens weet, of niet door hebt, waar je grenzen líggen?

Ik help je graag te (her-) ontdekken wie je bent en waar jij tegen aan loopt als mensen iets naars doen in jouw ogen of als jijzelf iets doet, wat je beter niet had kunnen doen. Hoe voel je dat je tegen je grens aan zit en hoe voel je dat je er over heen gaat of dat andere mensen er over heen gaan? Waar merk jij dit aan? Waar merkt jouw omgeving dit aan?

Wat voor angst heb je om je grens niet aan te geven, wat zit daar achter en vooral hoe voorkom je herhaling?

Dit soort vragen wil ik graag met je ontdekken en hier krijg je ook huiswerkopdrachten over.

En vooral daarná: hoe geef je dan respectvol aan dat er over jouw grens gegaan wordt, Of hoe corrigeer je jezelf zodat je niet nog verder heen bent.

Al dit soort vragen neem ik graag met je door en graag help ik jou naar een gelukkiger en rustiger leven, zowel in je hoofd, in je hart als in je gedrag en contact met andere mensen.

Bij het stellen van grenzen, geef je aan wat je wel en niet wilt. Veel mensen vinden het moeilijk om hun grenzen aan te geven.

Een mooie quote van Brene Brown over het stellen van grenzen:

"Daring to set boundaries
is about having the courage
to love ourselves
even when we risk
disappointing others".

Warme groet,

Het kan moeilijk zijn om nee te zeggen, vooral als je het gevoel hebt dat je iemand teleurstelt of als je bang bent dat je de kans misloopt om iets te doen. Hier zijn vijf tips die je kunnen helpen om nee te zeggen:

1. Bepaal je prioriteiten: Denk na over wat echt belangrijk voor je is en wat je moet doen om je doelen te bereiken. Als iemand je vraagt om iets te doen dat niet bijdraagt aan je prioriteiten, wees dan niet bang om nee te zeggen.

2. Wees eerlijk: Als je nee moet zeggen, wees dan eerlijk over waarom je het doet. Je hoeft geen excuus te verzinnen. Leg gewoon uit waarom je niet kunt helpen of waarom je de uitnodiging moet afwijzen.

3. Wees beleefd: Je kunt nee zeggen zonder onbeleefd te zijn. Bedank de persoon voor het aanbod of de uitnodiging en leg uit waarom je het niet kunt accepteren.

4. Bied alternatieven aan: Als je nee moet zeggen, bied dan een alternatief aan. Misschien kun je niet vandaag afspreken, maar kun je wel volgende week? Of misschien kun je niet helpen bij het evenement, maar kun je wel iets anders doen om te helpen?

5. Oefen het: Het kan moeilijk zijn om nee te zeggen als je het niet gewend bent. Oefen het in verschillende situaties, zodat je je comfortabel voelt bij het zeggen van nee wanneer dat nodig is. Herinner jezelf eraan dat het oké is om nee te zeggen en dat je de controle hebt over je eigen leven en tijd.

Merk je dat je al een aantal keer je grens hebt aangegeven, maar dat deze niet wordt gerespecteerd? Verbind dan een consequentie aan je grens.
Dat kan klinken als: 'als je zo tegen me blijft schreeuwen, dan wil ik niet meer met je verder praten. Ik ben pas weer bereid naar je te luisteren als je op een rustige manier met me kunt praten'.

Zorg er voor dat het niet alleen bij woorden blijft, maar dat je ook daadwerkelijk uit contact gaat als de ander je grens over blijft gaan. Houd de consequentie bij je jezelf, dus kies iets dat je zelf kunt doen, en iets dat niet afhankelijk is van de ander. Ga bijvoorbeeld zelf weg (als dat kan), ipv dat je probeert de ander weg te laten gaan. Je kracht ligt bij jezelf en je eigen gedrag, niet bij de ander.

'Nee, is oké;', een boek geschreven door Carianne Ros en Michelle van Dusseldorp geeft je inzicht in waarom je geen 'nee' durft te zeggen en hoe je dit kunt veranderen zodat je meer ontspannen door het leven kan gaan, zonder schuldgevoelens.

Wanneer we vanuit ons verleden hebben geleerd dat de behoeften van anderen belangrijker zijn dan die van onszelf kan er een patroon ontstaan waarbij we onze eigen behoeften stelselmatig negeren en altijd maar rennen en vliegen voor anderen.

Wanneer behoeften stelselmatig worden genegeerd gaat dit aan ons vreten, er ontstaan dan emoties zoals frustratie, boosheid of zelfs een gevoel van leegte en verdriet. Deze emoties hebben natuurlijk invloed op je zenuwstelsel en dit kan ontregeld raken waarna er ook weer somatische klachten kunnen ontstaan en zelfs dingen als depressie.

Het aangeven van behoeften kan als ontzettend moeilijk worden ervaren. Wat belemmert je om dit te doen? Hoor je een stemmetje die zegt: "Het antwoord zal toch nee zijn.." Of "Je gaat weer teleurgesteld worden.." Een goede therapeut kan je helpen om deze belemmeringen te overkomen.

Hierbij een oefening om te beginnen met het leren om jouw behoeften te voelen en te omschrijven. Aangeven zou de volgende stap zijn.

1. Breng je aandacht naar je ademhaling

2. Heb aandacht voor je ervaring in dit moment. Wat voel ik nu?

3. Ervaar de staat waarin je verkeert als geheel en vraag je zelf af: Waar heb ik op dit moment behoefte aan? Hoe zorg ik nu goed voor mezelf?

Wil je een grens aangeven, geef dan ook een wens aan. Met een grens geef je aan welk gedrag van de ander wel of niet oké is voor jou. Met een wens spreek je uit wat je liever zou zien, of wat voor jou wél werkt. Zo geef je naast een halt, ook een manier aan waarop fijn contact wel mogelijk is.

Ken en communiceer je eigen grenzen!

Het is belangrijk om je grenzen aan te geven om jezelf te beschermen en te zorgen voor je eigen welzijn. Hier zijn enkele tips die je kunnen helpen om je grenzen aan te geven:

Wees duidelijk en assertief: Geef op een duidelijke en assertieve manier aan wat je grenzen zijn. Wees niet bang om nee te zeggen of je mening te uiten.

Ken je eigen grenzen: Weet wat je wel en niet comfortabel vindt en wat voor jou acceptabel is. Luister naar je intuïtie en respecteer je eigen grenzen.

Communiceer je grenzen: Maak duidelijk wat je grenzen zijn en waarom ze belangrijk voor je zijn. Leg uit hoe het overschrijden van je grenzen je beïnvloedt en wat je nodig hebt om jezelf veilig te voelen.

Grenzen aangeven (vervolg):

Wees consistent: Blijf consistent in het aangeven van je grenzen. Dit zal helpen om anderen te laten weten dat je serieus bent en dat je je grenzen respecteert.

Wees bereid om consequenties te accepteren: Het kan zijn dat anderen niet blij zijn met je grenzen en dat ze proberen deze te overschrijden. Wees bereid om consequenties te accepteren als je grenzen niet worden gerespecteerd.

Zorg voor jezelf: Vergeet niet om voor jezelf te zorgen en tijd te nemen voor zelfzorg. Als je je goed voelt, ben je beter in staat om je grenzen aan te geven en deze te handhaven.

Vraag hulp: Als je moeite hebt met het aangeven van je grenzen, vraag dan om hulp. Praat met een vriend, therapeut of coach die je kan helpen om je grenzen te bepalen en te handhaven.





Regenerate response

Schrijf een recept.
Schrijf een een recept aan derde (in de 3de persoon) waarin je uitlegt hoe je op je allerbest NIET je grenzen aan kunt geven.
Dus: wie zijn er, hoe moet je je voelen, wat moet je denken hoe moet je je gedragen. Alles om een ander die dit thema 'grenzen aangeven' niet kent maximaal te instrueren om hun grens niet aan te geven.
veel plezier

Vind je het een uitdaging om jezelf te begrenzen tijdens seks?
Of vind je het lastig om jezelf te verbinden tijdens seks?

Lees dan "Hoe heb ik je lief" van Piet Weisfelt. Dit boek geeft je vast veel te overwegen over grenzen trekken en grenzen vloeibaar maken.

Voordat je gedrag begrenst, kun je jezelf van de ander onderscheiden. Jullie grens is jullie huid. En tussen jullie is er afstand. Je bent niet de ander. De ander is niet jij. Het zal dus wel zijn dat jullie beiden anders denken en voelen. Dat mag. Zelf vind ik dat juist wel charmant. Maar...ik ben niet jij. En er zitten twee schermen en heel wat tijd tussen ons.

Hoe denk jij dat het verbeelden van jezelf, los van de ander, jou kan helpen grenzen te hanteren? Ik ben benieuwd.

Elke emotie die we uiten heeft een doel, ontlading of fijn gevoel. Zo kan boosheid helpen bij het stellen van (gezinde) grenzen. Als je boos bent, ga stevig staan: zet je beide benen en maak jezelf groter. De ander merkt dat je er gaat staan.

Als je vroeger nooit boos mocht zijn, kan het moeilijk zijn je grens aan te geven. Je voelt je wel boos van binnen, maar geef je dit duidelijk genoeg aan? Of te wel, ben je in overeenstemming met jezelf? Laat je zien wat je voelt?

Boosheid is een functionele emotie. Het bewaakt jouw grens, zolang je dit functioneel gebruikt, is dat helemaal prima.

Grenzen aangeven doe je met een ik-boodschap.
Stel alleen grenzen waarvan je weet dat je ze kunt handhaven.

Bespreek wat je niet wilt of kunt op een moment dat je de ander rustig kunt uitleggen waarom je deze grens stelt en waarom dit belangrijk voor je is.

Voor een gezonde, evenwichtige levensstijl is het belangrijk duidelijke grenzen te hebben. Een grens is een persoonlijk eigendomslijn die aangeeft voor welke zaken wij verantwoordelijk zijn. Met andere woorden, grenzen definiëren wie we wel en wie we niet zijn. Grenzen hebben invloed op alle terreinen van ons leven; lichamelijk, mentaal, emotioneel en geestelijk.
In het boek 'Grenzen' van Dr. Henry Cloud en Dr. John Townsend, laten de schrijvers zien hoe we gezonde grenzen kunnen stellen aan onze ouders, echtgenoten, kinderen, vrienden, collega's en zelfs naar onszelf.

Om grenzen aan te kunnen geven, moet je eerst weten wat jij zelf wil. Ben je meestal meegaand, wil je door iedereen aardig gevonden worden, ga je problemen uit de weg? Dan is de kans groot dat je over je grenzen laat gaan.
De eerste stap is je bewust worden, daarna oefenen met bij jezelf blijven en positieve ervaringen opbouwen. Doe maar eens een rollenspel met een vriend-vriendin en merk in je lichaam op hoe een grens stellen voelt.
Succes en schakel een therapeut in als het je alleen niet lukt.

Als je moeite hebt met grenzen aangeven, of je merkt dat mensen steeds tegen je zin jouw grens overgaan, onderzoek dan - al dan niet samen met een therapeut - je relatie met boosheid. Hoe was dat vroeger, mocht je boos zijn toen je klein was? Hoe werd daarop gereageerd door je ouders? Zag je hen wel eens boos zijn en het daarna weer goedmaken?
Is boosheid voor jou taboe of heb je er geen probleem mee?
Om je grenzen te kunnen aangeven is boosheid een goede en gezonde informatiebron. Handig als je daar contact mee hebt.

Om je eigen 'ík' neer te zetten zijn grenzen en respect naar elkaar toe belangrijk. Sommige mensen vinden "nee" zeggen en hun grens aangeven erg lastig. Hier kunnen tal voor oorzaken voor zijn oa angst voor afwijzing. Als je in je leven kijkt zijn de meeste kansen en mogelijkheden "toevallig" op je pad gekomen. Bij angst voor afwijzing maakt men zich vaak onbewust "afhankelijk" van de ander. Maar als je begrijpt dat het leven je áltijd nieuwe kansen en mogelijkheden biedt of dit nu qua werk of relaties is, dan hoef je niet langer je afhankelijk te voelen en kan de 'nee' van de ander je vooral verder in je leven brengen.

Succes

Doe een visualisatie-oefening uit de PsychoDynamische Therapie en zet letterlijk een grens.
In het kort volg je deze stappen:
1. Pak een touwtje of draadje van minimaal 2 meter lang
2. Maak hier een cirkel, vierkant of streep van op de grond
3. Ga er in staan en doe je ogen dicht
4. Visualiseer dat deze grens jouw grens is
5. Bedenk nu wie of wat er in jouw terrein is geweest of mogelijk probeert te zijn
6. Zet deze nu denkbeeldig buiten de lijn en/of wijs op de grens

Nieuwsgierig geworden naar de uitgebreide oefening?

Voordat je je grenzen kunt aangeven is het natuurlijk wel belangrijk dat je ze ook voelt. Vaak stappen we er in contact met anderen toch ongemerkt overheen. Als je weet dat dit je valkuil is dan kun je altijd even een pauze inlassen naar de ander toe door aan te geven dat je er nog op terugkomt. Zo creëer je even de ruimte voor jezelf om eerst even rustig te voelen hoe jij in een situatie staat en hoe je zou willen handelen.

ps: Dit kun je natuurlijk ook naar jezelf toe toepassen als jij iemand bent die impulsief iets kan gaan doen en daar later dan vaak spijt van heeft.

Hoe kun je je grenzen aan geven als je niet weet wat je grenzen zijn. Gun je zelf eens een beschouwing om je grenzen te verkennen in een counseling.

Leven vanuit je waarden en essenties

Als je helder hebt wat je werkelijk belangrijk vindt - wat je waarden of essenties zijn - dan is het eenvoudiger om te begrenzen. Als bijvoorbeeld natuur erg belangrijk voor je is, dan wil je daar graag tijd in doorbrengen. Dit kan helpen in het maken van keuzes en je focus van aandacht. Je begrenst andere bijkomende minder belangrijke zaken om hier prioriteit aan te geven.

Wat zegt je lichaam?

Als je tegen een grens aanloopt, hoe reageert je lichaam? Welke signalen geeft je lichaam als je over je grens gaat of schuurt aan je grens? Door opmerkzaam te zijn over signalen van je lichaam, ontvang je informatie waarna je een keuze kan maken hoe je ermee omgaat.

Bij individuele begeleiding bekijken we samen naar dit spannende gebied van begrenzing. Voel je welkom online of in Zeist.

Misschien heb je geleerd dat jouw boosheid er niet mag zijn. Boosheid heeft in onze maatschappij vaak een negatieve lading maar we hebben het ook nodig. Boosheid helpt jou om voor jezelf op te komen en jouw grenzen te bewaken. Jouw boosheid is een menselijke emotie en mag er zijn, net als blijdschap, verdriet, etc.

Hoe vaak zorg je veel beter voor een ander, dan voor jezelf. Je zet jezelf aan de kant om voor de ander te zorgen. Je kunt pas goed voor een ander zorgen, wanneer je eerst goed voor jezelf zorgt. Denk daarbij aan de zuurstof in een vliegtuig. Daar moet je eerst zorgen dat jezelf zuurstof krijgt, daarna kun je de ander helpen. Zo is het in je dagelijkse leven ook. Stel je grens wanneer blijkt dat een ander wil dat je voor hem of haar zorgt, zonder te kijken of jij het aan kunt.

Dé tip die ik zelf ooit van een haptotherapeute kreeg:
Durf te zakken in je lijf en naar de pijn toe te gaan als je last hebt van pijnlijke spieren (of tijdens de weeën met een bevalling, zoals bij mij).
Dit werkt ook als je last hebt van flinke menstruatiepijn, waar ik regelmatig last van heb.

Ik zal proberen het hier stap voor stap uit te leggen:
1. Ga zitten in een gemakkelijke stoel of ga liggen op bed
2. Probeer nu heel bewust een paar keer diep in en uit te ademen, leg eventueel je handen op je buik en probeer die handen weg te duwen tijdens het ademen. Hierdoor krijg je een buikademhaling
3. Ervaar dat je ruimte krijgt in je buik, voel die ruimte en blijf ondertussen rustig door ademen
4. Leg nu je handen onder je billen. Dit kan zowel zittend als liggend, probeer het maar.
5. Voel met je billen dat je het matras of de zitting van de stoel waar je in zit dóór je handen heen voelt. Ga met je aandacht naar je billen, naar je handen onder je billen, naar de zitting/het matras en blijf rustig ademen.
6. Als je merkt dat je aandacht verslapt: niet erg, probeer je aandacht weer te vestigen op je handen, billen.
7. Na een paar minuten: haal rustig je handen onder je billen vandaan, terwijl je rustig blijft zitten/liggen.

Hoe zit je nu in je stoel (of lig je in het matras) ten opzichte van voordat je aan deze oefening begon?
Ben je gezakt in je lijf?
Ervaar je dat je nu letterlijk ín je stoel zit in plaats van op je stoel?
Of hoe je nu in je matras ligt in plaats van op je matras?

Lukt het je? Of nog niet? Blijf vooral oefenen en als je denkt dat je wat hulp kunt gebruiken: neem gerust contact met me op!

Ken je dat? Dat je lichaam aangeeft dat het moe is en toe is aan een dagje rust? Ik wel.

Eerlijk gezegd was mijn lijf de hele week al bezig met het sturen van signalen naar mijn bewustzijn. Ik was moe, geprikkeld, reageerde vaker dan nodig geïrriteerd naar mijn omgeving. Ik stond eigenlijk continu AAN.

Tegen het einde van de week stonden mijn nekspieren gespannen, wat resulteerde in een hoofdpijn die ook na een nacht slapen niet meer weg ging.
De signalen waren overduidelijk: ik was toe aan een lummeldag!

Herken jij deze signalen bij jezelf?
En wat doe je dan? Dender je dan door totdat "het vanzelf weer over gaat" of trap je op de rem om toe te geven aan wat jouw lichaam heel duidelijk aangeeft?

Er is niets mis met een adempauze als je lichaam signalen geeft dat je even een stapje terug moet doen.
Wat is er mis met een dag lekker niksen, niks moeten, genieten van de kleine geneugten des levens, lekker op de bank, met een kopje thee, in een goed boek lezen, of je ogen even dicht doen?

Inderdaad, helemaal niets. Het voorkomt namelijk dat je echt te lang doordraaft, overbelast raakt, wat uiteindelijk leidt tot overspannen zijn, of burn out.
Bijkomend voordeel: je komt dan tot de meest creatieve ideeën, omdat je hersenen op een andere manier geactiveerd worden. Net als bij verveling, waar ook niets mis mee is.

Ik zou zeggen: probeer het eens uit, zo'n lummeldag. Ik ben benieuwd hoe het jou vergaat!

Grenzen aangeven is vaak moeilijk omdat we zelf denken dat we daarmee de (keuze)vrijheid van de ander beperken (en dat dan zien als iets negatiefs). Het tegenovergestelde is juist wat er gebeurt: doordat jij je grenzen aangeeft kan de ander betere keuzes maken (met respect voor jou). Dus in plaats van dat je het voor een ander moeilijker maakt, maak je het juist veiliger/makkelijker. Wanneer je dit in je achterhoofd houdt, is het veel makkelijker om je grenzen aan te geven.

Grenzen stellen is belangrijk voor je welbevinden. Het lijkt misschien logisch, maar je kunt geen grenzen stellen als je je eigen grenzen niet kent. Het is dus eerst belangrijk om te ontdekken waar jouw grenzen liggen. Gevoelens van boosheid, irritatie of verdriet kunnen het bewijs zijn dat jouw grens is overschreden. Wees je bewust van deze gevoelens. Bedenk eens wat aan deze gevoelens vooraf ging. Hield iemand misschien te weinig rekening met jouw behoeften?
Schrijf je gedachten op. Door het op te schrijven zul je steeds beter gaan ontdekken waar jouw grenzen liggen.

Schroom niet, neem gerust contact op voor meer informatie of therapie als je wil leren om je grenzen beter te (her)kennen.

Manage de verwachting

Komt een collega bij je met een verzoek waaraan je wilt of moet voldoen, zeg dan: ‘Ik heb het druk, donderdagmiddag kijk ik ernaar.’ Dat is namelijk veel duidelijker dan: ‘Ik doe het straks.’ Je bakent je grenzen af en voorkomt dat iemand 10 keer komt informeren of het al klaar is. En als het jou lukt om de klus woensdag al te klaren, dan is je collega extra blij met jou. Ook fijn toch?

Gebruik het ‘piepsysteem’

Voer je taken uit op jouw manier en in jouw tijd als er niemand over klaagt. Doe lekker je ding, tenzij er iemand piept.

Een grens aangeven is vaak niet makkelijk als je moeilijke contact maakt met je gevoelens en daardoor de grens zelf nog niet voelt.
Mocht dit zo zijn neem dan de tijd om regelmatig jezelf te vragen: 'Wat voel ik? Wat zijn mijn behoeften?' Richt daarbij je aandacht naar binnen, luister naar wat je lichaam en je gevoel je zegt. Als je van binnenuit een grens voelt is het vaak makkelijker om deze ook echt aan te geven.

Vaak helpt het ook om een situatie nog eens met iemand anders te bespreken. Door dingen hardop uit te spreken wordt een situatie ook vaak helderder.

En natuurlijk kun je altijd terug komen op een situatie die gebeurd is waar je je niet goed over voelt. Een ik boodschap is daarbij aan te raden, dat kan een ander vaak beter horen. Bijvoorbeeld:
Ik voelde met toch wat overdonderd door je gedrag, ik merk dat ik er spanning van kreeg en wil je vragen dit een volgende keer .....te doen.

Succes!

Om je grenzen te kunnen aangeven moet je eerst ervaren dat er een grens is bereikt, of overgegaan. Als je merkt dat je in een bepaalde relatie irritatie voelt, of boosheid, ga dan eens na of dit met jouw grenzen te maken heeft. Je boosheid geeft informatie, zorg dat je die boodschap niet mist.

Vaak voelen mensen ergens wel dat er over hun grens wordt gegaan alleen doen ze er niets mee. Neem jezelf voor om voortaan voor jezelf op te komen omdat je dit waard bent. En doe dit dan ook echt. Als je merkt dat over jouw grens wordt gegaan, benoem dit dan . Je kunt bijv. zeggen 'Ik merk dat ik dit ongemakkelijk vind / niet prettig vind / etc....' Of zeg dat je even tijd wilt nemen om het te laten bezinken als iemand jou iets vraagt. Hiermee voorkom je dat je zonder meer 'ja' zegt terwijl je het eigenlijk niet wilt.