Tips bij omgaan met ziekte

Bewegen is helend, als de ziekte het toelaat. De neiging bij ziekte kan zijn dat je binnenblijft en niet of minder beweegt. Hierbij gaat het niet zozeer om sporten maar zachte bewegingen zoals wandelen of fietsen wat heilzaam is. En zoek daarbij de natuur op wat bij kan dragen aan je herstel.

In het Journal of the National Cancer Institute blijkt het doen aan hypnotherapie en zelfhypnose, vlak voor een operatie, als effect te hebben dat minder anesthetica/ verdoving toegediend hoeft te worden, de ingrepen namen minder tijd in beslag en patiënten hadden minder last van pijn, misselijkheid of vermoeidheid.

Hoe kunnen we ons beter voorbereiden op tegenslagen zoals ziekte? Het valt niet mee wanneer je ernstig ziek wordt en je even helemaal van slag bent. Begrijpelijk natuurlijk. Maar hoe wil je er mee omgaan?

 

Zijn er goede momenten uit het leven te halen en hoe krijg je je leven weer meer op de rit? Wat kan jezelf en wat kan je omgeving voor je doen of juist niet? Hoe maak je bespreekbaar wat jij nodig hebt? Laat je niet weerhouden en haal het beste ervoor jou uit, je verdient het!

Ziekte kan je leven ineens kleiner maken. Dingen die vanzelfsprekend waren, kosten meer moeite of lukken (tijdelijk) niet meer. Dat kan gevoelens oproepen van verdriet, frustratie, onzekerheid of machteloosheid.

Wat veel mensen doen, is vechten tegen de situatie of juist proberen het weg te duwen. Ook dat is begrijpelijk. Tegelijkertijd kan het helpen om stap voor stap te onderzoeken: wat is er nu wel mogelijk?

Dat begint vaak met erkennen wat er is. Niet als opgeven, maar als vertrekpunt. Vanuit daar kan er ruimte ontstaan om opnieuw te kijken naar wat belangrijk voor je is. Soms in aangepaste vorm, soms in kleinere stappen.

Daarnaast is het helpend om mild te zijn naar jezelf. Je hoeft niet alles op dezelfde manier te blijven doen als voorheen. Je lichaam geeft grenzen aan, en daar naar leren luisteren is geen zwakte, maar een vorm van zorg voor jezelf.

Omgaan met ziekte betekent vaak dat je een nieuwe balans zoekt. Niet door het oude leven terug te krijgen, maar door stap voor stap een manier te vinden die past bij de situatie van nu.

Chronische ziekte en pijn zijn moeilijk om je mee te verhouden, zeker als er onzekerheid is over het ziekteverloop, of als je mogelijkheden in het leven door ziekte en pijn beperkt zijn. 

Het vinden van balans kan moeilijk zijn. Je gaat bv erg hard werken om toch nog zoveel mogelijk te kunnen, of je geeft het juist op om nog met je ziekte voluit te leven.

Hoe een balans te vinden om te leven met ziekte, maar om als mens meer te zijn dan de pijn, onzekerheid en beperkingen van je ziekte?



Het vraagt om gevoeld respect voor jezelf, voor de waarde die je hebt, en die onafhankelijk is van je ziekte. 
Met ziekte en beperking volwaardig te leven, kan vragen om een verdieping in jezelf. Om gevoelens van onzekerheid, waardeloosheid, frustratie met vriendelijkheid toe te staan. Om ze te delen met anderen, zodat je in relatie met jezelf en met anderen in de eerste plaats een mens bent, een mens met een ziekte.

Ziekte zet je leven stil. Waar je eerst vanzelf doorging, moet je nu nadenken over elke stap. Je energie is beperkt, je lichaam vraagt aandacht. Dat kan frustratie geven, maar ook onzekerheid en verdriet.
Veel mensen proberen eerst door te gaan zoals ze gewend zijn. Totdat ze merken dat dat niet meer lukt. Dan komt de omslag. Je gaat leren luisteren naar je lichaam. Je ontdekt waar je grens ligt en dat rust geen zwakte is, maar nodig.
In dat proces helpt het om mild te zijn voor jezelf. Je hoeft niet alles tegelijk op te lossen. Kleine stappen zijn genoeg. Een korte wandeling, een gesprek, een moment van ontspanning. Zo bouw je langzaam weer vertrouwen op.
Magnetiseren kan daarbij ondersteunen. Tijdens een sessie kom je uit je hoofd en zakt de spanning in je lichaam. Veel mensen ervaren meer rust en slapen beter. Dat geeft ruimte om anders met je situatie om te gaan.
In therapie kijk je naar wat de ziekte met je doet. Je leert omgaan met verlies van controle en zoekt naar wat nog wél mogelijk is. Zo ontstaat stap voor stap weer meer grip op je dagelijks leven.

Accceptance and Commitment Therapy (ACT) helpt je ondanks negatieve gedachten en gevoelens, om je te leren richten op die dingen die er voor jou werkelijk toe doen.
Je leert levensvaardigheden die een groter gevoel van welbevinden geven.
De zes veranderstrategieën van ACT zijn:
-contact maken met het moment (hier-en-nu),
-openstaan voor alle ervaringen (acceptatie),
-loskomen van de inhoud van gedachten en gevoelens (defusie),
-perspectief innemen en handelen vanuit je bewust-zijn (zelf-als-context),
-weten wat je belangrijk vindt om te doen, (waarden) en
-hiervoor kiezen (toegewijd handelen).

Neem gerust vrijblijvend contact op als dit je aanspreekt en je ermee aan de slag wil!

Als je je gezondheid verliest, dan heeft dat vaak veel invloed op je hele bestaan. Het accepteren, of liever gezegd aanvaarden, van wat je niet kunt veranderen en het aanpassen aan de nieuwe situatie vraagt nogal wat. En dat aanpassen is een rouwproces. Rouwen doet ieder op zijn eigen manier. Het is ook een zoektocht naar identiteit. Naar wie ben jij mét je beperking en hoe kan het leven voor jou weer de moeite waard worden? Dat is vaak een hele lastige klus, waardoor mensen vast kunnen lopen in een rouwproces.

Ervaar jij dat je vastloopt in jouw rouwproces door verlies van gezondheid? Wacht dan niet te lang en zoek hierbij ondersteuning!

Durf hulp te vragen als je het nodig hebt. Wees specifiek in je vraag en vertel waarom je hulp nodig hebt. Je hoeft je niet bezwaard te voelen. Mensen helpen graag omdat het hen een nuttig gevoel geeft. Dat betekent dus zelfs dat je een ander er een plezier mee kan doen.

Boek: Lichaamsverhalen, familiegeschiedenis en onze gezondheid. Elisabeth Horowitz
Over de invloed van vorige generaties en alles wat ons voorging

Op basis van meer dan vijftig jaar onderzoek laat Elisabeth in Lichaamsverhalen zien hoe de onzichtbare lijnen van je stamboom lichamelijke en emotionele klachten kunnen verklaren en transformeren. Ze biedt daarbij concrete tips en handvatten om te ontdekken wie je met je meedraagt, wat je onbewust overneemt, en hoe je je daarvan kunt bevrijden. Voor wie moed heeft om naar binnen te kijken is dit boek een wegwijzer naar diepe heling.

Een aandachtsoefening kan je helpen om meer bewust te worden van je emoties in het moment en deze te accepteren zonder er direct op te reageren. Dit kan helpen om beter met pijn om te gaan. Een van de eerste stappen in het reguleren van je emoties is het herkennen ervan. Benoem wat je voelt en waarneemt.

Het aanbrengen van rust maakt je brein rustiger.
Sta op vaste tijden op en ga op vaste tijden naar bed
Na inspanning volgt een rustperiode
Maak een planning, dit zorgt voor voorspelbaarheid en duidelijkheid
Gebruik een agenda en/of zet afspraken in je telefoon met een reminder.

1. Het gaat vaak niet over de ziekte zelf
Voor veel mensen is de ziekte niet het grootste probleem.
Wat zwaarder weegt, is:
hoe het leven ineens verandert
het verlies van vanzelfsprekendheid
de onzekerheid over wie je nu bent
De ziekte is de aanleiding — de worsteling zit in de betekenis ervan.

2. Moeite met accepteren is heel normaal
Acceptatie betekent niet: “ik vind het oké”.
Het betekent vaak:
erkennen dat dit er nu is
stoppen met vechten tegen het feit dát het zo is
Veel mensen blijven innerlijk strijden:
“Dit mag niet mijn leven zijn.”
Die strijd kost vaak meer energie dan de aandoening zelf.

3. Rouw om wat er niet meer is
Ziekte brengt verlies mee:
gezondheid
toekomstbeelden
rollen (werker, partner, ouder)
Rouw hierover is logisch, ook als je “nog leeft” of “nog zoveel hebt”.
Niet erkende rouw zet zich vaak vast als boosheid, verdriet of leegte.

4. Relaties veranderen — en dat doet pijn
Een ziekte zet relaties onder druk:
mensen trekken zich terug
verwachtingen verschuiven
afhankelijkheid groeit
Veel mensen voelen zich niet meer gelijkwaardig, of juist onbegrepen:
“Ze bedoelen het goed, maar ze zien mij niet meer.”
Daarover praten is vaak moeilijker dan praten over de ziekte zelf.

5. Je hoeft niet altijd ‘sterk’ te zijn
Ziekte roept vaak een omgeving op die zegt:
“Blijf positief”
“Je bent zo sterk”
Maar ruimte voor:
angst
wanhoop
kwetsbaarheid
is minstens zo helend. Je mag ook gewoon moe zijn.

6. Betekenis vinden, zonder dat het ‘mooi’ hoeft te zijn
Bij veel mensen die jij ook beschrijft — bijvoorbeeld bij kanker — ging het vaak over:
levensvragen
oude pijn
onvervulde verlangens
wat er echt toe doet
Dat maakt de ziekte niet goed, maar kan wel dieper begrip brengen.

7. Begeleiding mag breder zijn dan de diagnose
Goede begeleiding kijkt niet alleen naar:
symptomen
behandelingen
maar ook naar:
identiteit
relaties
zingeving
lichaam én emotie

Want genezing is niet altijd mogelijk — heling vaak wel

1. Het gaat vaak niet over de ziekte zelf
Voor veel mensen is de ziekte niet het grootste probleem.
Wat zwaarder weegt, is:
hoe het leven ineens verandert
het verlies van vanzelfsprekendheid
de onzekerheid over wie je nu bent
De ziekte is de aanleiding — de worsteling zit in de betekenis ervan.

2. Moeite met accepteren is heel normaal
Acceptatie betekent niet: “ik vind het oké”.
Het betekent vaak:
erkennen dat dit er nu is
stoppen met vechten tegen het feit dát het zo is
Veel mensen blijven innerlijk strijden:
“Dit mag niet mijn leven zijn.”
Die strijd kost vaak meer energie dan de aandoening zelf.

3. Rouw om wat er niet meer is
Ziekte brengt verlies mee:
gezondheid
toekomstbeelden
rollen (werker, partner, ouder)
Rouw hierover is logisch, ook als je “nog leeft” of “nog zoveel hebt”.
Niet erkende rouw zet zich vaak vast als boosheid, verdriet of leegte.

4. Relaties veranderen — en dat doet pijn
Een ziekte zet relaties onder druk:
mensen trekken zich terug
verwachtingen verschuiven
afhankelijkheid groeit
Veel mensen voelen zich niet meer gelijkwaardig, of juist onbegrepen:
“Ze bedoelen het goed, maar ze zien mij niet meer.”
Daarover praten is vaak moeilijker dan praten over de ziekte zelf.

5. Je hoeft niet altijd ‘sterk’ te zijn
Ziekte roept vaak een omgeving op die zegt:
“Blijf positief”
“Je bent zo sterk”
Maar ruimte voor:
angst
wanhoop
kwetsbaarheid
is minstens zo helend. Je mag ook gewoon moe zijn.

6. Betekenis vinden, zonder dat het ‘mooi’ hoeft te zijn
Bij veel mensen die jij ook beschrijft — bijvoorbeeld bij kanker — ging het vaak over:
levensvragen
oude pijn
onvervulde verlangens
wat er echt toe doet
Dat maakt de ziekte niet goed, maar kan wel dieper begrip brengen.

7. Begeleiding mag breder zijn dan de diagnose
Goede begeleiding kijkt niet alleen naar:
symptomen
behandelingen
maar ook naar:
identiteit
relaties
zingeving
lichaam én emotie

Want genezing is niet altijd mogelijk — heling wel

“Je moet het accepteren.” Het wordt vaak snel gezegd, en meestal goedbedoeld. Maar wat betekent dat eigenlijk? Moet je dan zeggen — en vooral voelen — dat het oké is wat er gebeurd is? Voor groot verlies voelt dat bijna onmogelijk.

Hoe accepteer je het verlies van een dierbare? Een ziekte waar je noodgedwongen mee moet leven? Of een situatie die je nooit had gewild, zoals onvruchtbaarheid of een relatie die eindigt omdat de ander een andere weg kiest? Dit zijn geen dingen die je “even” accepteert. Ze raken je diep, ze veranderen hoe je je leven ziet en hoe je jezelf voelt.

Veel mensen ervaren accepteren alsof ze moeten ophouden met hopen, vechten of verlangen. Alsof ze hun verdriet of boosheid moeten wegstoppen. Dat voelt vaak als verraad aan jezelf en aan wat je hebt verloren.

Daarom kies ik liever voor een andere manier van kijken: gedwongen leren leven met. Want dat is wat er gebeurt. Je wordt gedwongen om met je verlies te leven. Er is geen alternatief. In plaats van accepteren gaat het erom dat je je verlies langzaam verweeft met je leven. Het wordt een onderdeel van wie je bent, zonder dat het alles hoeft te bepalen. Het betekent leren verder te gaan, wetend dat het verlies altijd bij je hoort, terwijl er ruimte blijft voor verdriet, boosheid, gemis én voor momenten van lichtheid en betekenis.

Een verlies- en rouwtherapeut kan je begeleiden in dit proces. Je hoeft het niet te begrijpen of “goed te doen”. Je bent van harte welkom om te ontdekken hoe jij jouw verlies kunt verweven met je leven — op jouw tempo, op jouw manier. Van harte welkom!

Ziek ben je niet alleen

Als je ziek wordt, ben jij niet de enige die geraakt wordt. Ziekte draag je niet alleen. Het sijpelt door in je relatie, in je gezin, in het dagelijks leven. Jij bent ziek, maar je partner en eventuele kinderen leven mee, passen zich aan en verliezen vaak ook iets van wat eerst zo vanzelfsprekend was.

Misschien merk je dat je lichaam je in de steek lijkt te laten. Dingen die je altijd deed zonder erbij na te denken, lukken niet meer. Spelen of sporten met je kinderen gaat niet zoals vroeger. Een dagje weg vraagt te veel energie of is simpelweg niet haalbaar. Je hoofd zit vol zorgen, waardoor genieten lastiger wordt. Dat kan pijn doen en verdrietig maken. Het vraagt veel om steeds opnieuw te moeten accepteren dat wat ooit normaal was, dat nu niet meer is.

Ook in je relatie verandert er veel. Je partner neemt taken van je over, soms zonder dat daar woorden voor zijn. Dat kan voelen als een last, voor jullie allebei. Jij kunt je schuldig voelen omdat je minder kunt bijdragen. Je partner kan zich moe, overbelast of alleen voelen. Op het gebied van intimiteit en samen zijn kan er afstand ontstaan. Vermoeidheid, pijn of onzekerheid kunnen nabijheid ingewikkeld maken, terwijl de behoefte aan verbinding juist zo groot kan zijn.

Dit alles brengt verlies met zich mee. Verlies van mogelijkheden, van rollen, van toekomstbeelden. Dat roept rouw op, ook al is er misschien geen duidelijk moment waarop “iets eindigt”. Deze vorm van rouw is vaak stil en onzichtbaar, maar daarom niet minder ingrijpend. Het kan helpend zijn om hierbij stil te staan, in plaats van steeds maar door te moeten.

Bij een verlies- en rouwtherapeut is er ruimte voor jou. Voor jouw verhaal, jouw verdriet, jouw vragen. Ook als partner ben je welkom, alleen of samen. Hier mag worden uitgesproken wat moeilijk is, wat pijn doet en wat je mist. Door samen te vertragen en aandacht te geven aan wat er veranderd is, kan er weer ruimte ontstaan. Ruimte om te voelen, om elkaar beter te begrijpen en om te ontdekken wat jij – of jullie samen – nodig hebben om verder te gaan, op een manier die past bij deze nieuwe werkelijkheid. Van harte welkom!

Accepteren dat als je ziek bent zit je vaak ook in een rouwproces .Dit noemen we vaak levende rouw. Ziekte heeft vaak ook te maken met verlies. Iets niet meer kunnen bijvoorbeeld tijdelijk of dat je ziekte chronische is geworden.

Titel: Visualisatie-oefening uit de PDT: bewust kijken
Doe een oefening uit de PsychoDynamische Therapie en kijk bewust. Stappen:
Doe je ogen dicht en ga naar het moment waar het begon
Speel de film af
Wat moet je er nu allemaal voor laten?
Wat heeft het je gebracht?
Onderzoek beide vragen met aandacht
Haal diepe adem

Nieuwsgierig geworden naar de uitgebreide oefening? Laat het mij weten!
Gr. Karin - DKM

De één is van nature meer geneigd om te vechten tijdens t ziekzijn als de ander.
Sommige mensen wachten liever af in de hoop dat iets zich vanzelf oplost. De één heeft het nodig dat er op de rem getrapt wordt en dat hij meer rust pakt en het beste probeert te maken van het nu. De ander heeft het nodig om zichzelf een schop onder de kont te geven en toch te kijken of er niet meer mogelijk is. Maar uiteindelijk ben jijzelf de enige die kan bepalen wat voor jou de beste balans is.

De volgende vragen kunnen je helpen ontdekken of je een goede balans hebt en wat je eventueel kunt doen om deze te verbeteren:

Op welke gebieden ben jij op dit moment aan het vechten?
Op welke gebieden heb jij je gebrek aan gezondheid geaccepteerd?
Door wie voel je je gesteund in je gezondheid?
Wat is voor jou kwaliteit van leven?
Hoe zou die kwaliteit van leven eruit kunnen zien met je huidige fysieke of mentale problemen?
Wat kun je doen of laten om dat zoveel mogelijk te behalen?
De antwoorden op deze vragen kunnen je verder helpen in je zoektocht naar een balans die voor jou zo optimaal mogelijk is. Daarbij is het belangrijk om jezelf deze vragen regelmatig opnieuw te stellen, omdat jij, je omgeving en je gezondheid voortdurend veranderen waardoor ook het antwoord op deze vragen kan veranderen.

Ik wil je ook uitdagen om de antwoorden op deze vragen te bespreken met iemand die je vertrouwt. Daarmee geef je ruimte aan jouw gevoel en geef je de ander waardevolle inzichten in hoe hij of zij jou verder kan helpen. Bovendien kan deze persoon je een spiegel voorhouden op het gebied van de inzichten die je hebt opgedaan en de haalbaarheid van jouw wensen. Want ook al ben jij de enige die kan bepalen wat voor jou de juiste balans is, jouw omgeving vallen vaak dingen op waar je zelf nog niet aan gedacht had of die voor jouzelf ingewikkeld of moeilijk zijn om te zien of om aan toe te geven.
Daarom is het goed om in het nadenken over de juiste balans ook altijd de mensen te betrekken die dicht om je heen staan. Zij kunnen je ondersteunen in je ziek zijn.

Door nieuwe, soms experimentele, medische behandelingen leven mensen met levensbedreigende kanker maanden, zelfs jaren, langer dan verwacht. Iedereen haalt opgelucht adem: "Het gaat weer goed". Maar zo simpel ligt het niet.
In Doorlevers vertellen vijftien mensen-jong en oud, man en vrouw, met en zonder gezin-hoe zij met dit nieuwe leven omgaan.

Het verliezen van een hand of het leven met een lichamelijke beperking kan een diepgaand effect hebben op je emoties, zelfbeeld en dagelijkse functioneren. Hier is een tip die kan helpen om hier op een gezonde manier mee om te gaan:

Stap 1: Erken je gevoelens
Het is normaal om verdriet, boosheid, frustratie of angst te ervaren. Gun jezelf de ruimte om deze emoties te voelen, zonder oordeel. Schrijf ze eventueel op of praat erover met iemand die je vertrouwt.

Stap 2: Focus op wat wel kan
Probeer kleine stappen te zetten in het opnieuw ontdekken van mogelijkheden. Dit kan gaan om praktische vaardigheden, hobby’s of manieren om dagelijkse taken aan te passen. Het gaat niet om alles weer precies zoals vroeger, maar om het vinden van nieuwe manieren om je leven vorm te geven.

Stap 3: Betrek je lichaam
Lichaamsgericht werk, zoals adem- en stemcoaching of gerichte bewegingsoefeningen, kan helpen om weer contact te maken met je lichaam en spanningen los te laten. Het kan ook ondersteunen bij het verwerken van trauma dat soms samenhangt met het verlies.

Stap 4: Zoek steun
Therapie of lotgenotencontact kan enorm helpen. Het delen van je verhaal en het leren van andermans ervaringen kan een gevoel van erkenning en verbondenheid geven.

Stap 5: Geef heling tijd
Het proces van aanpassing en verwerking is niet lineair. Er zijn goede dagen en moeilijke dagen. Wees geduldig met jezelf en vier kleine stappen vooruitgang.
Het verliezen van een hand verandert je leven, maar het hoeft niet te bepalen wie je bent. Door aandacht te geven aan zowel lichaam als geest, kun je veerkracht ontwikkelen en nieuwe manieren vinden om volwaardig te leven.

Goed Leven Manu Keirse en Dirk de Wachter,
IN dit boek gaan de auteurs dieper in op mensen die moeten leven met ziekte of een beperking. En óók op mensen die leven met mensen die leven met een ziekte of een beperking. Hoe draag je bij aan een goed leven voor mensen voor wie een goed leven niet vanzelfsprekend is? Als individu, maar ook als maatschappij? In dit bijzondere boek vertellen de twee verhalen van mensen met een beperking, hun vrienden en familie. Er komen ook zeer concrete onderwerpen voorbij als slechtnieuwsgesprekken, dementie of euthanasie bij wilsonbekwaamheid, tot omgaan met een verlies dat nooit eindigt.

Nieuwe cijfers van het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL) laten zien dat steeds meer mensen met uitgezaaide kanker langer leven. Van de 60 mensen die in Nederland elke dag deze diagnose krijgen, leeft inmiddels 21% drie jaar later nog. In 2014 was dat nog 17%. Dit laat zien dat het verhaal over kanker niet altijd eindigt bij de diagnose.

Veel mensen ervaren een soort ‘tussenland’: ze zijn niet genezen, niet in actieve behandeling en niet terminaal. Een leven van door-levend zijn, van controle naar controle.

In mijn praktijk hoor ik vaak:
"Iedereen vraagt hoe het lichamelijk gaat, maar bijna niemand vraagt hoe het is om verder te leven met alles wat nooit meer hetzelfde wordt."

Doorleven betekent omgaan met wat verloren is en met wat er nog is. Het betekent grenzen verleggen, plannen bijstellen, kleine momenten koesteren. Het betekent leven met onzekerheid, met schuldgevoel, en uitleggen dat je niet ziek bent, maar ook niet volledig beter.

Medische vooruitgang geeft meer tijd. Maar tijd alleen is niet genoeg. Het gaat erom hoe je die tijd beleeft, met jezelf en met je naasten.

Doorleven doe je niet alleen. Het is samen dragen, samen zoeken naar een nieuwe weg.

Bij Onconsult ondersteunen we mensen bij het vormgeven van hun leven met alles wat veranderd is. Soms helpt het al om woorden te vinden voor wat stil is geworden.

Neem vandaag de stap: praat erover, deel je verhaal, en zoek steun bij anderen die begrijpen wat het betekent om door te leven met kanker. Samen maak je de weg lichter.

Voice Dialoque is een methode waarbij je leert luisteren naar verschillende 'innerlijke delen' of stemmen in jezelf, zoals de Pleaser, de Criticus, de Pusher, het kwetsbare kind, de Innerlijke Beschermer etc. Bij langdurige ziekte kan dit een heel helpende manier zijn om beter met je situatie, emoties en grenzen om te gaan. Door ze te herkennen, in gesprek te gaan met ze, ze ruimte te geven.

Praktische oefening ( 5 minuten)
1. Ga rustig zitten
2. Vraag jezelf 'Welke stem is er nu het meest aanwezig?"
3. Laat die stem even volledig praten
4. Bedank hem en zet hem als het ware 'naast je'
5. Vraag dan: 'Is er ook een stem die ik nog niet hoor, maar die ook iets wil zeggen?'
6. Sluit af door als 'Bewuste Ego'te voelen: 'Wat kies ik nu, vanuit overzicht'?

Het bewust ego is (je kern) deze is nieuwsgierig, objectief en in het hier en nu. Deze hoort aan het stuur te zitten van de bus die jij bent metaforisch. De rest van je innerlijke zooitje zit op de stoelen achter je bewuste ego chauffeur. Wil je ondersteuning bij het leren kennen van jouw delen en bij dit proces dat kan. Neem contact op met mij of mijn collega's die werken met Voice Dialoque. Liefs Maaike

Feitje: Compulsies houden dwanggedachten over ziek worden in stand doordat ze angst telkens wegnemen (Salkovskis, 1985). Met elke compuls waar jij aan toegeeft, krijgt het brein een signaal dat jouw angst reëel is en de compuls écht nodig is om veilig te zijn.
👉 Tip: Oefen om de drang níet uit te voeren — zo leert je brein dat de angst vanzelf afneemt.

In dit boek word je meegenomen in de wereld van verborgen stress en geeft inzicht in de overtuigingen en levenshouding die ziekte kunnen veroorzaken. De auteur is een internationaal spreekster over onderwerpen als spiritualiteit en intuïtieve geneeskunde.

Boos en gefrustreerd zijn omdat een bepaalde ziekte of aandoening jou treft (misschien bovenop allerlei andere nare dingen waar je al last van hebt) is heel normaal. Ga niet te snel naar ‘het is wat het is’. Kijk welke informatie die woede of frustratie je geeft over jezelf, voor je het weet kijk je daar overheen.

Wanneer je ziek bent, ben je soms geneigd je te verzetten en negatief te kijken naar en te spreken over je ziekte of lichaamsdeel dat aangedaan is. Dit deel heeft echter juist jouw liefdevolle aandacht nodig. Ga met je aandacht naar dit deel toe, en probeer het op een liefdevolle manier te benaderen en te ontdekken wat dit deel van jou nodig heeft. Als je dit lastig vindt, neem hiervoor dan contact op met een therapeut.

Boekentip: Winteren, Katherine May

Katherine verkent op een prachtige en troostrijke manier de donkere periodes van het leven, wanneer we ons hebben terug te trekken om onszelf te verzorgen en te herstellen.
We moeten leren de winter uit te nodigen in ons leven. Daar gaat dit boek over: het proces leren herkennen, begrijpen en zelfs koesteren. We zullen er misschien nooit voor kiezen om te winteren, maar we kunnen wel kiezen hoe.

Daniel Derweduwen --- Longkanker is geen fout van het lichaam, maar een overlevingsstrategie. Het is belangrijk dat we als samenleving niet alleen medisch-technisch kijken naar longkanker, maar ook menselijk en psychologisch.
Een andere kijk op ziekte doe je met de Germaanse Geneeskunde. Wetenschappelijk bewezen.
Meer lezen kun je in: spiegelbeeld magazine nummer 8 van dit jaar.

Als je ziek bent (geweest) of een zieke partner hebt, verandert je leven vaak ingrijpend. Je toekomst ziet er ineens anders uit dan je had gedacht. Dat kan gepaard gaan met gevoelens van verdriet, rouw en soms ook verwarring: Wie ben ik nog, nu het anders is?

Zingeving vinden begint bij het erkennen van dat verlies — ook als het gaat om iets wat er nog is, maar niet meer hetzelfde. Dit wordt ook wel "levend verlies" genoemd. Gezondheid, dromen of het leven zoals je het kende... Je moet het soms opnieuw uitvinden. En dat kost tijd.

Neem die tijd. En lotgenotencontact kan helpen om je minder alleen te voelen. In contact met anderen kun je erkenning vinden, jezelf spiegelen en misschien zelfs nieuwe kracht ontdekken.

Je hoeft het niet alleen te doen. Ook als mensen in je omgeving niet altijd begrijpen wat je doormaakt, zijn er wél mensen die je wél begrijpen. Ontmoet ze bijvoorbeeld via lotgenoten contactgroepen.

Goed luisteren naar je lichaam naar wat het aan kan is belangrijk, neem voldoende rust en zorg goed voor jezelf- laat goed voor je zorgen.
Zorg voor voldoende emotionele steun bij alle gevoelens die erbij komen kijken.

Het is niet makkelijk om te leven met wat voor ziekte dan ook! Het kent verschillende fases en door alles heb je, je zo goed mogelijk te navigeren. Dit is een zoektocht waarin het fijn kan zijn om iemand met je mee te laten denken, kijken en zoeken.

Te vaak hoor ik dat men dit binnen een bepaald tijdsbestek gedaan wil of moet hebben. Toch werkt dit vaak niet zo. Het is een langdurig proces met iedere keer een nieuwe fase of laag waar je iets in mag leren of ontdekken. Ons systeem (lichaam en geest) zit vol met helpende signalen, tools en kennis.

Geeft jezelf de ruimte om iemand in je proces toe te laten en mee te laten denken zonder dat hier een tijd of frequentie aan zit. Schakel deze professional in wanneer je voelt dat het fijn is dat er iemand met je meekijkt, duidt wat jij niet ziet of je nog niet gewaar van bent en die helpt/ondersteunt bij jou proces. Dit mag zolang duren als jij wilt en nodig hebt!

Liefs!

Hier een paar tips om beter om te kunnen gaan met ziekte of chronische ziekte.
1. Leer je aandoening accepteren. Dit klinkt als een open deur, maar is van groot belang.
Ontkennen helpt niet. Probeer je ziekte of aandoening te accepteren. Dat kost tijd, maar zo maak je ruimte voor nieuwe dingen.

2. Neem afstand van negatieve gedachten
‘Ik kan dit niet’. Herken je dit soort gedachten? Ze mogen er zijn, maar jouw wilskracht is er ook nog. Vaak kun je meer dan je denkt.

3. Durf hulp te vragen
Vraag hulp bij dingen die je zelf niet kunt: boodschappen, ziekenhuisbezoek, de ramen wassen. Veel mensen willen je graag helpen.

4.Blijf actief
Blijf dingen doen die je fijn en belangrijk vindt. Geeft dat problemen? Bespreek met je werkgever of school welke aanpassingen mogelijk zijn.

5. Verdeel je energie
Ontspanning is net zo belangrijk als inspanning. Verdeel je energie over de dag. Plan je agenda niet te vol. Neem ruimte voor ontspanning.

6. Houd een pijndagboek bij
Geef elke dag je pijn een cijfer tussen 1 (weinig) en 5 (veel) en schrijf het op. Zet erbij wat je die dag hebt gedaan. Zo kun je achterhalen welke dingen het ongemak erger of minder erg maken. Pas je gedrag daarop aan.

De herstelfase die zich na PE/HELLP aandient is complex en er komt vaak veel meer bij kijken dan je kunt overzien. Het is zoeken in wat je aan kan, de balans is kwetsbaar. Je kunt stuiten op veel vragen en onzekerheden en helaas ook op onbegrip. Soms lukt het niet om te werken of überhaupt niet om de dag redelijk door te komen.

Onderwerpen waar je in het herstelproces mee kunt worstelen zijn:
- Verwerking
- Trauma
- Overleving
- Omgaan met veranderde belastbaarheid/grenzen
- Begrip omtrent restklachten
- Onzekerheden betreffende werk, gezondheid, toekomst,
- Veranderingen voor de omgeving en soms hiermee gepaard gaand onbegrip
- Re-integratie
- Moeite met de keuze voor een volgende zwangerschap
- Vertrouwen in lijf kwijt
- Eenzaamheid
- Opbouwen fysieke conditie
- Perspectief

Tijdens mijn eigen moeizame weg naar herstel na HELLP zocht ik naar gerichte hulp, maar ondersteuning vanuit specifieke kennis en begrip bleek lastig vindbaar.
Daarom ben ik een aantal jaar later, vanuit mijn professionele achtergrond op het grensvlak van psychische en fysieke problematiek, vrouwen gaan begeleiden bij het herstel na PE/HELLP.

Mijn tip is; blijf niet in je eentje worstelen, het is zo'n zwaar proces. Hoe verder je in het rood gaat, hoe lastiger en langduriger het herstel. Zoek gerichte ondersteuning.

Wat zeg je wel? Communicatietips bij de diagnose kanker

Je hoort het nieuws via een appje, via via of tijdens een onverwacht belletje. Een goede vriend, collega, buurvrouw: de diagnose kanker. Terwijl je probeert te bevatten wat dit betekent, schiet er ook meteen iets anders door je hoofd: Wat moet ik zeggen? Wat kan ik doen?

Het is precies dat ongemak waar veel mensen last van kunnen hebben. Over de stiltes, de onhandige opmerkingen, de clichés en vooral: over wat mensen met de diagnose kanker echt nodig hebben van de mensen om hen heen.

Want niemand leert je hoe je steun biedt als het leven op zijn kop staat. Toch willen we dat allemaal kunnen doen: er zijn. Maar hoe dan?

Luister actief, zonder te willen oplossen

Probeer echt te luisteren, zonder het gesprek te sturen of meteen oplossingen te bieden. Je hoeft de pijn niet op te lossen, je mag die gewoon samen dragen.
Tip: Gebruik zinnen als:
“Ik hoor dat het veel is voor je.”
“Wat raakt je het meest op dit moment?”

Laat ruimte voor stilte

Stilte kan ongemakkelijk voelen, maar is vaak nodig. De diagnose kanker roept intense emoties op. Stilte is geen zwakte, het is ruimte om iets te laten binnenkomen.

Tip: Wees aanwezig, maak oogcontact, adem rustig mee. Je aanwezigheid is genoeg.

Vraag wat iemand nodig heeft – vandaag

De behoefte verandert vaak van moment tot moment. Wat gisteren prettig was, kan vandaag te veel zijn.
Voorbeelden:
• “Heb je behoefte aan afleiding of wil je er juist over praten?”
• “Wat kan ik nu voor je betekenen?”

Wees eerlijk als je het lastig vindt

Je kwetsbaarheid maakt je menselijk, niet ongeschikt.
“Ik vind het moeilijk om de juiste woorden te vinden, maar ik ben er wel.”
Door dit te benoemen, neem je de spanning weg voor jullie beiden.

Pas je communicatie aan iemands stijl aan

De één wil praten, de ander liever appen. De één wil diepgaande gesprekken, de ander luchtigheid. Kijk wat past bij de persoon vóór je.

Vraag eventueel: “Wat vind jij fijn qua contact de komende tijd?”

Blijf contact houden – zonder druk

Veel mensen haken na verloop van tijd af. Juist in de periode na de behandelingen, of als iemand terminaal is, is contact belangrijk. Maar: houd het licht, op maat en vrijblijvend.
Tip:
• Stuur een kaartje zonder vraag.
• App: “Ik denk aan je, geen reactie nodig.”

Normaliseer emoties en veranderlijkheid

Mensen met de diagnose kanker gaan vaak door een emotionele achtbaan. Ze mogen zich de ene dag krachtig voelen, en de volgende dag intens vermoeid. Help ze om zich niet schuldig te voelen over hoe ze zich voelen.

“Het is logisch dat je je zo voelt. Alles wat je voelt, mag er zijn.”

Blijf trouw aan jezelf

Soms proberen mensen ‘de ideale helper’ te zijn, maar daardoor wordt het contact ongemakkelijk of onecht. Blijf wie je bent. De ander heeft daar het meeste aan.

“Ik weet niet altijd hoe ik het moet doen, maar ik wil er voor je zijn zoals ik ben.”

Durf te vragen naar het onbespreekbare

Als de band sterk genoeg is, durf dan ook thema’s aan te snijden die vaak onbesproken blijven: angst, eenzaamheid, sterfelijkheid.
“Maak je je zorgen over wat er nog komt?”
“Zijn er dingen die je wilt delen of regelen?”

Let op: dit vraagt veiligheid, en het juiste moment.

Zorg dat je zelf in balans blijft

Zorgdragen voor een ander kan uitputtend zijn. Zonder zelfzorg geen lange termijn ondersteuning.
Ben je bewust van je grenzen: wees eerlijk over wat je kunt doen zonder aan jezelf voorbij te gaan.

Samengevat
Goede communicatie bij de diagnose kanker gaat over aanwezigheid, afstemming, echtheid en flexibiliteit. Er is geen perfecte manier. Maar door echt te luisteren, ruimte te geven en trouw te blijven aan jezelf, geef je vaak precies wat nodig is: menselijkheid.

Wil je meer weten over wat je als naaste kunt doen? Of wil je zelf ondersteuning bij alles wat op je afkomt, als patiënt of als betrokken ander?

Lindsay Kersten-Benders biedt professionele psychosociale begeleiding voor mensen met kanker en hun naasten, zowel tijdens als na de diagnose. Je staat er niet alleen voor.

Als je (chronisch) ziek wordt, moet je in versneld tempo een hoop leren over het leven en over goede zelfzorg. Laten we het eens niet hebben over de negatieve beeldvorming rondom chronisch zieken, maar over wat je van deze mensen kunt leren. Dat is een hele hoop namelijk!

1. Jezelf accepteren
Als je hoort dat je ziek bent, komt het accepteren van jezelf mét die ziekte ineens op de voorgrond te staan. Er zijn verschillende fases die je dan doormaakt, van ontkenning en rouw tot acceptatie. Laat je inspireren door mensen die dit voor elkaar gekregen hebben.

2. Pijn en ongemak verdragen
Pijn? Oh, dan neem je toch even een paracetamolletje? Bij chronische pijn is een paracetamol vaak niet meer genoeg. Bovendien kan er bij pijnstillers gewenning ontstaan, waardoor je steeds meer nodig hebt om de pijn te verminderen. Mensen met een chronische ziekte moeten dus vaak andere methoden gebruiken om de pijn te verdragen: afleiding zoeken, of juist rust nemen, iets creatiefs doen, een stukje wandelen, een (huis)dier aaien…

3. Je leven waarderen
Wat als er nauwelijks iets overblijft? Je moet stoppen met school, kan niet meer werken, kan nauwelijks relaties onderhouden en zelf je huishouden doen lukt ook niet meer. Hoe kun je dan toch nog een zinvol leven leiden? Veel mensen met een chronische ziekte hebben daar iets op gevonden. Ze bloggen bijvoorbeeld over hun situatie. Dat kan vanuit huis en draagt bij aan het begrip voor mensen met een chronische ziekte. Het vinden van waarde in andere dingen dan alleen werk kan heel bevrijdend zijn.

4. Genieten van kleine dingen
Als je ziek bent en geen grote uitstapjes of reizen meer kunt maken, moet je het zoeken in de kleine dingen: de zon die je kamer in schijnt, een leuk liedje op de radio of een paar uurtjes met weinig pijn. Rechts bovenin vind je een knop naar mijn Instagramprofiel. Daar laat ik zien van welke kleine dingen ik geniet.

5. Nee zeggen en grenzen aangeven
Je mag altijd nee zeggen. Een uitleg is vaak niet nodig. Chronisch zieken moeten vaker dan gemiddeld iets afzeggen en hebben daarom veel ervaring met nee zeggen. Let eens op hoe zij dat aanpakken.

6. Balans aanbrengen in je leven
Ik zie veel mensen die niet ziek zijn worstelen met de balans in hun leven. Ze hebben nooit geleerd dat je niet alles kan doen wat je wil, omdat je lichaam gaat tegensputteren als er teveel werk of stress in je leven is. Bij mensen die wel ziek zijn gaat het misschien om een hele andere balans: niet kunnen koken, omdat je naar het ziekenhuis moet en dat genoeg is voor die dag. Maar ze moeten wel, als ze nog een enigszins prettig leven willen hebben.

7. Mentale veerkracht/omgaan met tegenslagen
Als je chronisch ziek bent, krijg je te horen dat de symptomen van je ziekte misschien te hanteren zijn, maar dat je altijd met deze ziekte zult leven. Weer opstaan en verdergaan met je leven (op een aangepaste manier) is een grote opgave. Ik merk dat de chronisch zieken die ik ken daardoor goed bestand zijn tegen allerlei soorten tegenslagen. Ze storten misschien even in, maar staan snel weer op en gaan door.

“Ik dacht dat ik me aanstelde. Niemand had me verteld dat dit erbij kon horen.”
Het is een zin die ik zo vaak hoor in mijn praktijk. Mensen die behandelingen voor de diagnose kanker hebben afgerond en te horen krijgen: “Je bent klaar!” Maar zich allesbehalve klaar voelen.

Ze zijn uitgeput. Op. Alsof de stekker eruit is getrokken en er geen reservebatterij meer bestaat.
Ze proberen de draad weer op te pakken — op werk, thuis, sociaal — maar hun lijf doet niet mee. En hun hoofd begrijpt het niet.
Want iedereen denkt toch dat het nu weer ‘goed’ gaat?

Die uitputting is geen gewone moeheid. Het is Cancer-Related Fatigue (CRF).
Een klacht die 30 tot 40% van de mensen langdurig houdt, soms nog jaren na de diagnose.
Deze vermoeidheid ontstaat plotseling zonder reden, voelt als totale uitputting en je herstelt er niet zomaar van.

Toch blijft het vaak onder de radar. Niet besproken. Niet herkend. En voor degene die het treft? Ontzettend frustrerend en eenzaam.

In mijn praktijk zie ik hoe groot de impact is:
Mensen hebben moeite te re-integreren of verliezen zelfs hun werk, trekken zich terug uit het sociale leven, raken zichzelf kwijt.
Ze willen vooruit, maar hun lichaam zegt nee.

Wat ik kan doen, is luisteren, erkennen, uitleg geven en samen zoeken naar een nieuwe weg om te bewandelen.

Vermoeidheid na kanker is niet iets wat je ‘erbij neemt’.
Het verdient net zoveel aandacht als de behandeling zelf.
Want goede zorg stopt niet bij de laatste behandeling, daar begint pas het echte herstel en dat hoef je niet alleen te doen.

In mijn praktijk spreek ik als psychosociaal therapeut in de oncologie dagelijks mensen die leven met of na de diagnose kanker.
Wat mij keer op keer raakt, is hoe vaak mensen vertellen dat ze zich niet gezien of gehoord voelen.

Neem Ans. Ze kwam bij mij op consult, somber, uitgeput en alleen. Niet alleen door haar ziekte, behandelingen en angsten, maar vooral door het gebrek aan steun van haar omgeving. Haar man zei goedbedoeld: “Je moet positief blijven denken,” of “De artsen zeggen dat het goed komt.” Maar die woorden bereikten haar niet. Ze voelde zich niet getroost, maar juist nog eenzamer.

We denken vaak dat we iemand helpen met aanmoedigingen als “je bent sterk,” of “je moet vechten.” Maar in werkelijkheid zeggen we daarmee: “Ik zie jouw pijn liever niet.”

De diagnose kanker is geen strijd. Er is niets te winnen of te verliezen. Het is niet sterker of zwakker zijn. Het overkomt je. En wat mensen dan nodig hebben, is niet een oplossing. Geen advies. Geen positiviteit die het verdriet overschreeuwt.

Wat dan wel?

Wat echt helpt, is aanwezigheid.

Echtheid, oprechte interesse en luisteren zonder oordeel. Zoals Carl Rogers het ooit kernachtig samenvatte: empathie, echtheid en onvoorwaardelijke acceptatie, daar begint werkelijke steun.

Als naaste kun je dat vormgeven door simpelweg te beginnen met een open vraag.
Vragen die niet sturen of oplossen, maar uitnodigen:
“Hoe is dat voor jou?” of “Hoe ervaar je dit nu?”
Zo verschuift het gesprek van het praktische of medische naar wat er gevoeld wordt en daar zit de echte verbinding.

Empathie, zoals Brené Brown het zo treffend omschrijft, is de moed hebben om contact te maken met iets in jezelf dat herkent wat de ander doormaakt. Niet het proberen op te lossen, maar aanwezig zijn in het ongemak.

Vraag jezelf eens af: Hoe voelde ík me op een moeilijk moment in mijn leven? Wat had ik toen nodig?
Dat is het startpunt van echte steun.

1. Sta stil bij wat je voelt, niet alleen bij wat je hebt.
Ziekte raakt niet alleen je lichaam, maar ook je emoties, je zelfbeeld, je relaties. Geef ook die innerlijke ervaring ruimte. Wat doet het met je om ziek te zijn? Wat roept het op?

2. Vermijd de fix-reflex.
Niet alles hoeft direct opgelost of 'weg'. Soms vraagt een klacht niet om actie, maar om aandacht. Kun je erbij blijven, zonder het te willen fixen?

3. Luister naar je lichaam, zonder oordeel.
Je lichaam is geen tegenstander, maar een boodschapper. Misschien vertelt het je iets over grenzen, tempo, of oude spanning die eruit wil.

4. Vraag hulp – op tijd.
Je hoeft het niet alleen te doen. Zoek mensen op die met je mee kunnen kijken, zonder oordeel. Soms is één goed gesprek al een enorme opluchting.

5. Kijk voorbij het symptoom.
Soms ligt er onder een lichamelijke klacht een verhaal dat nog geen stem kreeg. Een gevoel dat lang is weggestopt. Door dat te erkennen, kan er iets verschuiven.

1. Jezelf accepteren

Als je hoort dat je ziek bent, komt het accepteren van jezelf mét die ziekte ineens op de voorgrond te staan. Er zijn verschillende fases die je dan doormaakt, van ontkenning en rouw tot acceptatie. Laat je inspireren door mensen die dit voor elkaar gekregen hebben.

2. Pijn en ongemak verdragen

Pijn? Oh, dan neem je toch even een paracetamolletje? Bij chronische pijn is een paracetamol vaak niet meer genoeg. Bovendien kan er bij pijnstillers gewenning ontstaan, waardoor je steeds meer nodig hebt om de pijn te verminderen. Mensen met een chronische ziekte moeten dus vaak andere methoden gebruiken om de pijn te verdragen: afleiding zoeken, of juist rust nemen, iets creatiefs doen, een stukje wandelen, een (huis)dier aaien…

3. Je leven waarderen

Wat als er nauwelijks iets overblijft? Je moet stoppen met school, kan niet meer werken, kan nauwelijks relaties onderhouden en zelf je huishouden doen lukt ook niet meer. Hoe kun je dan toch nog een zinvol leven leiden? Veel mensen met een chronische ziekte hebben daar iets op gevonden. Ze bloggen bijvoorbeeld over hun situatie. Dat kan vanuit huis en draagt bij aan het begrip voor mensen met een chronische ziekte. Het vinden van waarde in andere dingen dan alleen werk kan heel bevrijdend zijn.

4. Genieten van kleine dingen

Als je ziek bent en geen grote uitstapjes of reizen meer kunt maken, moet je het zoeken in de kleine dingen: de zon die je kamer in schijnt, een leuk liedje op de radio of een paar uurtjes met weinig pijn. Rechts bovenin vind je een knop naar mijn Instagramprofiel. Daar laat ik zien van welke kleine dingen ik geniet.

5. Nee zeggen en grenzen aangeven

Je mag altijd nee zeggen. Een uitleg is vaak niet nodig. Chronisch zieken moeten vaker dan gemiddeld iets afzeggen en hebben daarom veel ervaring met nee zeggen. Let eens op hoe zij dat aanpakken.

6. Balans aanbrengen in je leven

Ik zie veel mensen die niet ziek zijn worstelen met de balans in hun leven. Ze hebben nooit geleerd dat je niet alles kan doen wat je wil, omdat je lichaam gaat tegensputteren als er teveel werk of stress in je leven is. Bij mensen die wel ziek zijn gaat het misschien om een hele andere balans: niet kunnen koken, omdat je naar het ziekenhuis moet en dat genoeg is voor die dag. Maar ze moeten wel, als ze nog een enigszins prettig leven willen hebben.

7. Mentale veerkracht/omgaan met tegenslagen

Als je chronisch ziek bent, krijg je te horen dat de symptomen van je ziekte misschien te hanteren zijn, maar dat je altijd met deze ziekte zult leven. Weer opstaan en verdergaan met je leven (op een aangepaste manier) is een grote opgave. Ik merk dat de chronisch zieken die ik ken daardoor goed bestand zijn tegen allerlei soorten tegenslagen. Ze storten misschien even in, maar staan snel weer op en gaan door.

Zoek je hulp bij je acceptatie, neem contact met me op

" Wanneer we de situatie niet meer kunnen veranderen worden we uitgedaagd om onszelf te veranderen." - Viktor Frankl

In mijn scriptie geschreven in 2003 " Zin van Bestaan" vergelijk ik de situatie waarin Viktor Frankl zat met mijn eigen situatie toen dat ik ziek was op 21 jarige leeftijd.

Schrijf een brief aan de situatie waar je in zit, aan jouw thema, aan het onderwerp dat jou op dit moment het meest bezig houdt in het kader. Dit kan aan je ziekte ziekte zijn of bijv aan een (missend of ziek) lichaamsdeelaan.

Schrijf alles wat er in je opkomt. Denk aan: de verwachtingen die had, wanneer je merkte dat het anders liep, wat er speelt, welke gevoelens er waren, hoe het tot op heden is verlopen, je gevoelens in het hier en nu (kijk of het lukt om echt te schrijven hoe het voelt), de belemmeringen die (de huidige) situatie met zich meebrengt, over dat waar je afscheid van moet nemen, en mogelijk heeft de huidige situatie ook de voordelen, beschrijf die dan ook..
Nogmaals schrijf alles op wat in je opkomt.

Tips:’
- Schrijf in de jij vorm: bijv. Lief leven, Beste … ik had het me anders voorgesteld
…

- Neem de tijd en rust voor deze opdracht.
- Er is geen goed of fout of beter of slechter bij deze opdracht.
- Lees deze brief als je klaar bent hardop voor. Dit kan alleen of aan een bekende of tijdens een coachsessie.

" Wanneer we de situatie niet meer kunnen veranderen, worden we uitgedaagd om ons zelf te veranderen."

Viktor Frankl

De ingang tot verbetering en acceptatie ligt bij onszelf om om te gaan met de situatie die wellicht niet te veranderen is. Ik help je daar graag aan bij.

Steeds vaker wordt de diagnose kanker een chronische ziekte. Dat biedt hoop, maar brengt ook een andere uitdaging met zich mee: levend verlies. Het verlies van gezondheid is misschien het meest zichtbaar, maar het raakt zoveel meer. Je identiteit, je relaties, je toekomst – alles verandert.

In mijn praktijk hoor ik vaak verhalen die dat onderstrepen. Een cliënt vertelde:
"Een paar maanden geleden kreeg ik te horen dat genezing niet meer mogelijk was. Ik nam afscheid van mijn werk, mijn plannen, mijn dromen. Maar nu, dankzij immunotherapie, is de kanker verdwenen. Het lijkt bijna te mooi om waar te zijn. Maar wie ben ik nu? Het leven dat ik voor ogen had, bestaat niet meer. Het voelt als een nieuwe start, maar zonder duidelijke route."

Deze woorden laten zien hoe diep de impact van de diagnose kanker kan zijn, zelfs als de behandeling succesvol is. Levend verlies betekent leven met een voortdurende rouw, zonder afsluiting. Het vraagt om steeds opnieuw loslaten van wat ooit vanzelfsprekend was. Woorden als “gewoon” en “normaal” krijgen een andere lading.

Leven met levend verlies vraagt enorm veel veerkracht. Het dwingt je om je leven opnieuw vorm te geven, ook al weet je niet altijd hoe.

In mijn praktijk Onconsult, zie ik hoe belangrijk het is om aandacht te hebben voor al deze aspecten van verlies. De diagnose kanker raakt niet alleen het lichaam, maar ook het leven in al zijn facetten. Het vraagt om luisteren, erkennen, en begeleiden bij het vinden van een nieuwe balans.

Leven met de diagnose kanker gaat over meer dan overleven. Het gaat over opnieuw betekenis vinden in een leven dat onomkeerbaar veranderd is. Je hoeft dit niet alleen te doen.

Luisteren naar je lichaam is essentieel bij ziekte. Neem voldoende rust en forceer jezelf niet, ook niet op dagen dat je je iets beter voelt. Je energieniveau kan schommelen, en dat is normaal—geef jezelf de tijd om te herstellen. Daarnaast helpt een gezond dieet en voldoende hydratatie om je lichaam te ondersteunen en je herstel te bevorderen. Zelfzorg staat voorop!

Stop met vechten en ben mild voor jezelf.

1. Stop met vechten tegen je ziekte. Verander wat je veranderen kan. Maar als je gaat vechten tegen wat je niet veranderen kan, levert dat alleen maar frustratie op!

2. Stop met de vechten tegen professionals. Professionals die van alles vinden, van je verwachten, die zeggen dat het binnenkort echt beter zal gaan, of dat je juist geluk mag hebben, die vinden dat je nog een tandje bij moet zetten, die je hoop geven dat je met andere medicatie echt nog wel vooruitgang zal boeken, enz. enz.

3. Stop met vechten met je naasten. Hetzelfde geldt voor je naasten maar ook mensen die verder van je af staan. En die het zo goed bedoelen, maar waardoor jij je toch weer niet begrepen voelt en misschien toch aan jezelf gaat twijfelen.

4. Stop met vechten met jezelf! Sta je emoties toe en kijk wat er in het hier en nu wel mogelijk is en wat jij zelf belangrijk vindt. Het is jouw leven. Stop met het herkauwen of idealiseren van het verleden en stop met het proberen de toekomst te voorspellen. Je leeft nu.

En als dit allemaal helemaal niet lukt, dan is dat wat er nu is, en dan mag je daar met mildheid naar kijken. Af en toe (of in een andere fase misschien wel heel vaak) gebeurt dit. Fijn? Nee. Maar menselijk? Ja zeker!

Bij ACT wordt een onderscheid gemaakt tussen Pijn en Lijden. Pijn is concreet: je hebt pijn door een operatie, door een aandoening enz. Dat is naar maar wel een feit. Hopelijk is er medicatie die de pijn kan verlichten of een andere mogelijkheid, die de pijn draaglijk maakt. Lijden is niet zo concreet, het ontstaat door jouw gevoelens en gedachten over de ziekte en pijn. En met je gevoelens en gedachten kun je zelf iets doen: bekijk ze van een afstand, maak je er los van, accepteer de situatie op dit moment.....allemaal ACT technieken.
Een ACT therapeut kan je hierbij ondersteunen, ervaar hoeveel je daaraan kunt hebben.

Het gaat erom dat klachten een boodschap kunnen hebben. Zoals je koud voelen als je iemand mist, of het doet pijn in je hart?
Wat draag je op je schouders of wat ligt er zwaar op de maag.
Stil staan bij je klachten en de tijd nemen om te luisteren naar je lichaamsignalen maakt dat je wellicht een oplossing kan vinden binnenin jou.

Als je een ziekte hebt en er zijn momenten dat je je er alleen voor staat, dan kun je je verbeelding gebruiken om steun van anderen op te roepen.

In hypnose kun je in je verbeelding terug gaan naar de mensen die je eerder ooit steunden, aanmoedigden of geruststelden. Daar aangekomen ervaar je alle fijne ervaringen weer en neem je die als een spons met je mee. Om op momenten dat je het nodig hebt in de spons te knijpen, waardoor er wat van het gevoel van hulp en steun vrijkomt.

Als therapeut help ik clienten om vaardigheden in zelfhypnose te ontwikkelen, zodat ze ook buiten de sessies veiligheid en comfort voor zichzelf kunnen creeren.

Stel grenzen en wees mild voor jezelf: Chronische pijn kan je energie en capaciteit beperken. Het is belangrijk om te leren je eigen grenzen te respecteren. Overbelasting kan de pijn verergeren, dus luister naar je lichaam en wees niet te streng voor jezelf als je een rustpauze nodig hebt.

'Zelfherstel van binnenuit' is een boek van Pascale Bruinen. Zij heeft zelf ervaren hoe enorm helpend het is om positief met jezelf om te gaan in de onzekere tijd als je ziek bent. Zo heeft ze structureel, iedere dag, visualisaties gedaan over de operatie die ze moest ondergaan. De kracht van visualisatie, waarbij je ziet en ervaart hoe je een gebeurtenis wél wilt ervaren is groot.
In de sportwereld wordt dit al heel veel toegepast: in een visualisatie ervaren en voorbereiden van een aankomende wedstrijd.
Dit kun je met alles doen, ook met het verloop van ziekte en behandelingen van ziekte.
Eén van de belangrijkste besluiten die Pascale hierbij zelf genomen heeft: Het heeft geen enkele zin om me angstig te voelen. Dit helpt mij en mijn lichaam niet. Angst en stress zijn niet goed voor het lichaam.
Pascale kiest voor vertrouwen en voor zich zien hoe ze het wel graag wil.
Laat je inspireren door haar boek en ook door haar interviews.
Als hypnotherapeut kan ik je desgewenst begeleiden bij het maken van een goede visualisatie.
Veel vertrouwen en positiviteit toegewenst!

Bij lichamelijke (pijn)klachten is hypnotherapie zeer behulpzaam. Zo kan ik je begeleiden en verschillende methodes aanbieden.
Bij hypnotherapie heb je, omdat je in trance bent, meer contact met het wijze deel van je onbewuste. Met dit wijze deel kun je als het ware een reis door je lichaam maken. Je onbewuste begeleidt je naar de plekken in je lichaam waar je klacht 'is'. Hier krijg je inzicht in wat er aan de hand is en wat er verbeterd mag worden. Je kunt ook communiceren met een lichaamsdeel of met de pijnklacht. Zo kun je processen ten goede veranderen.
Het is helpend dat je deze oefening thuis herhaalt, dit is fijn om te doen: zo krijg je meer regie over je eigen gezondheid.

Er is momenteel geen behandeling bekend voor Long Covid, maar voor veel mensen heeft medische hypnotherapie geholpen bij het verlichten van symptomen zoals overmatige vermoeidheid, kortademigheid, cognitieve stoornissen, hoofdpijn, hoesten, verlies van reuk of smaak duizeligheid en algemene verwarring, wat ook wel bekend staat als ‘brain fog’

De behandeling van Long Covid is nog niet voldoende onderzocht, maar er zijn enkele manieren om de symptomen te verlichten. Eén van deze behandelmogelijkheden is hypnose.

Hoe kan hypnose helpen bij Long Covid?
Hypnose kan een goede manier zijn om met de symptomen van Long Covid om te gaan. Met een hypnosesessie kun je diep ontspannen en je concentreren op het genezen van je lichaam. Dit kan de symptomen van Long Covid helpen verlichten en je in staat stellen weer een normaal leven te leiden.

Uit onderzoek blijkt dat hypnose een effectieve methode is tegen de symptomen van Long Covid. In een onderzoek aan de Universiteit van Hertfordshire werden 60 proefpersonen behandeld met hypnose. De helft van de deelnemers meldde dat hun symptomen na de behandeling aanzienlijk verbeterden.

Het onderzoek liet indrukwekkende resultaten zien. Patiënten en vrijwilligers vertoonden:

meer uithoudingsvermogen en kracht
minder pijn
minder gewrichtspijn en spierpijn
verbeterde slaap
verbeterde mobiliteit en flexibiliteit
gemakkelijk ademen (en verbeterde ademhalingspatronen)
verbeterde zintuigen (smaak, geur, enz.)
verhoogde aandacht en concentratie
een beter humeur
verbeterde eetlust
meer vreugde en positiviteit
verbeterd zelfvertrouwen
verhoogde motivatie en positievere kijk op de toekomst
het vermogen om eenvoudige, alledaagse taken beter uit te voeren
verbeterde geestelijke gezondheid en psychologisch welzijn
verbeterde (en minder extreme) emoties
een algemeen verlangen om vooruit te blijven gaan
en een nieuwe vreugde in het leven



Hoe werkt hypnose voor Long Covid?
Medische hypnotherapie omvat diverse technieken die een balancerend effect hebben op het vegetatieve zenuwstelsel, de regulatie van het immuunsysteem normaliseren en de inzet van hulpbronnen verbeteren, zoals celhypnose.

Hypnotherapie is tevens een holistische behandelmethode die al tientallen jaren met succes wordt toegepast. Bij hypnose worden diepe ontspanningstechnieken gebruikt om lichaam en geest maximaal te ontspannen en daardoor psychosomatische symptomen te verlichten.

Er is vaak onvoldoende begrip Long Covid klachten waar het gaat om erkenning van de ziekte, zorg, verzekeringskwesties, onderzoek naar diagnoses en therapieën en de betrokkenheid van patiënten bij administratieve en administratieve zaken. politieke beslissingen zijn nog steeds ontoereikend."

Veel mensen zijn daarom op zoek naar een alternatief voor de traditionele geneeskunde en vinden hypnose een zachte en effectieve behandelmethode.

Door diepe ontspanning kan het zelf genezend vermogen van het lichaam onmiddellijk worden gestimuleerd en de symptomen van Long Covid worden verlicht.

Maar de vraag die de meeste mensen stellen is: hoe lang duurt het voordat ik resultaat zie?

In principe kan gezegd worden dat de effecten van hypnose al na de eerste sessie kunnen optreden.

Het leven met (chronische) ziekte is een vorm van verlies. Dit wordt wel levend verlies genoemd. Naast het verlies van gezondheid zijn er vaak andere verliezen. Zoals in je zelfbeeld en je relatie, in vriendschappen, op het werk en nog veel meer. Hier mag je om rouwen! En zoek zo nodig hulp, ik kijk graag met je mee wat je helpen kan om te leven met ziekte.

Het is belangrijk dat er ruimte is voor beide kanten van de medaille. Problemen ontstaan vaak vooral waar een van beide kanten er niet mag zijn, bewust dan wel onbewust. Zorg dat beide kanten aandacht krijgen. Dat hoeft niet elke dag even veel te zijn. Soms is er een periode meer behoefte aan stil staan bij de ene kant, of lukt het je niet om ruimte te geven aan een van beide kanten. Dat is prima. Het kan je helpen je te realiseren dat de andere kant er ook altijd is, en soms heb je mogelijk hulp nodig bij het stil staan bij / (her)ontdekken van die andere kant.

De ene kant van de medaille is dan de kant van het verlies, de rouw, de beperkingen, de wanhoop, de pijn, het verdriet, de onzekerheid, het oneerlijke, de angst, het uitzichtloze, de woede, de jaloezie, het schuldgevoel, de schaamte, enz.
En de andere kant van de medaille is de kant van de mogelijkheden en de toekomst, je groei, je leerproces, je waarden, het genieten, de leuke dingen, de waardevolle relaties, de kansen, de nieuwe inzichten en ontdekkingen, nieuwe doelen, dromen, verlangens en dát in/van jou wat helemaal niet veranderd is en wat jou jou maakt.

Realiseer je dat je gedachten krachten zijn, met andere woorden; je kunt jezelf voortdurend negatief toespreken over de situatie, of je kunt op zoek gaan naar positieve gedachten waardoor je je in elk geval beter gaat voelen. Richt je aandacht op datgene waar je je beter door gaat voelen.

Wanneer je te maken hebt met langdurig ziek zijn en met misschien geen duidelijke oorzaak of toekomstperspectief, is het de kunst om enerzijds te accepteren dat dit nu je situatie is en anderzijds je er niet bij neer te leggen.
Het kan helpend zijn om met iemand in gesprek te gaan, die een brede blik heeft en tegelijk in staat is naast te je staan, gedurende je proces. Samen kun je kijken naar welke opties wel nog ingezet kunnen worden en ook aandacht hebben voor een stuk rouw dat er ook bij hoort. Een ritme zoeken dat bij je past en waarbij je toch enige voldoening kunt ervaren.

Chronische vermoeidheid kan een zware last zijn, en vaak lijkt het alsof er geen uitweg is. Maar hypnotherapie biedt een prachtige en effectieve benadering om deze uitdaging aan te gaan.

Wat is de oorzaak van de vermoeidheid?
De oorzaak van chronische vermoeidheid is vaak moeilijk te achterhalen. Het is bekend dat een blijvende vermoeidheid kan ontstaan na een infectie, een operatie, een bevalling, een ingrijpende gebeurtenis, of bij het veranderen van werk, een verhuizing of het overlijden van een naaste. Hoewel de situatie reeds voorbij is, blijft je lichaam erop reageren.

Hoe werkt hypnotherapie?
Bij hypnotherapie wordt gebruik gemaakt van trance. De trance stelt je in staat om toegang te krijgen tot je onderbewuste. Juist omdat de lichamelijke en psychische oorzaken en triggers voor de vermoeidheid vaak onderbewust bepaald worden, is hypnotherapie het middel bij uitstek voor verandering.

Verminderen van stress
Hypnotherapie biedt een veilige en effectieve manier om de diepgewortelde stressreacties aan te pakken die vaak bijdragen aan chronische vermoeidheid.

Pijnbestrijding
Onderzoek wijst uit dat hypnotische interventies duidelijk meetbare effecten op alle neurologische systemen hebben die betrokken zijn bij het creëren van pijn. Afhankelijk van de aard van je klachten kunnen interventies gericht zijn op het hanteren van de pijn en het ervaren van controle, of het verwerken van onderliggende problemen zoals stress, angst, zorgen om de pijn, ziekte, toekomst en alles daaromheen, maar ook oud zeer, trauma en heftige levensgebeurtenissen.


Herprogrammering
Via gerichte suggesties in trance kunnen we je onderbewuste ‘herprogrammeren’ om op een nieuwe, positieve manier te reageren op de situaties die voorheen vermoeidheid, stress, of pijn opriepen, zodat de energiebalans in het lichaam herstelt en je en weer controle krijgt over je dagelijks leven.

Een Weg naar Vitaliteit
Veel mensen ervaren een significante afname van vermoeidheid en een toename van vitaliteit na een reeks sessies hypnotherapie. Het opent de deur naar een leven met weer meer energie en levenslust.

Hoe ga ik om met mijn beperkte energie bij ziekte?

Je hebt mensen die je energie geven en mensen in de nabijheid van wie jouw energie weglekt. Maak eens een lijst met mensen die je energie geven (dat zijn je bruistabletten) en een lijst met mensen die energie onttrekken (zuigtabletten). Wat kun je doen om uit de buurt te blijven van energiezuigers, of hoe kun je zorgen dat je bij hen in de buurt geen energie lekt? Vraag je vervolgens eens af hoe je beter gebruik kunt maken van mensen die jou energie geven.

Oefening uit het boek Natriltijd, terugbuigen na de storm van Riet Fiddelaers_Jaspers.