Communicatie tips

Herken je in je eigen familie dat je bepaalde dingen doet, hoe je nu leeft herkenbaar is voor wat geld bijvoorbeeld t.a.v. normen en waarden in het gezin van herkomst. Dat je zoiets hebt zo deden mijn ouders het ook.
Of dat je juist zoiets hebt, mijn ouders hebben dit gedaan t.a.v. bijvoorbeeld studie, verdeling van taken, opvoeding van de kinderen, helemaal goed.
Alleen ik ga dit anders doen omdat dit beter bij mij past en hier voel ik me goed bij.

Herken je dit? Hoe ga jij hiermee om?

Een systeem is eigenlijk een aantal mensen die een groep vormen. Dit kan zijn in een klas, een sportclub, studentenvereniging, een team, een streek zelfs een land en o.a. in de samenleving.

In deze elke unieke groep gelden vaak regels en kaders die anders zijn dan in de andere unieke groepen of systemen.

Het mooie is dat onbewuste patronen die wij met ons dragen gedurende ons leven terug zijn te voeren op deze systemen m.n. het familiesysteem.
Hieromheen kunnen gewoon echt niet, we zijn er hoe dan ook als lid mee verbonden.

Herken je dit? Hoe ga jij hiermee om?

Adem altijd eerst bewust in en bewust uit, zo win je iig 3 seconden voordat je een reactie geeft en soms is dat net genoeg om niet vanuit de irritatie te reageren en hiermee voorkom je een onnodige discussie of escalatie.

Het is goed om regelmatig te checken of je de ander goed heb begrepen voordat je het verkeerd of te snel gaat invullen voor de ander.

Dit boek geeft inzicht in vier gedragstypes (of; Hoe hen te begrijpen die niet begrepen kunnen worden )

Beren op de weg, spinsels in je hoofd.
Omgaan met emoties op het werk: de rationele effectiviteits training. Auteur: Theo IJzermans.

Het bromvliegeffect.
Alledaagse fenomenen die stiekem je gedrag sturen.
Auteur: Eva van den Broek

Parafraseren
Het is nuttig om uitspraken van cliënten te parafraseren om van onmogelijkheden mogelijkheden te maken. Daarbij kunnen ook de werkwoordsvormen een rol spelen: spreek over de problemen in de verleden tijd, over de mogelijkheden in de toekomende tijd:

- ‘Ik kan nooit een afspraak met een meisje maken’
(‘Het is je tot nu toe niet gelukt om een afspraak met een meisje te maken’)

- ‘Ik kan niet afvallen’
(‘Het is je nog niet gelukt gewicht te verliezen’)

- ‘Als ik uit deze depressie kom, kan ik mijn hobby weer oppakken’.
(‘Wanneer je uit de depressie zal komen, dan kun je je hobby weer oppakken’)

- ‘Als ik een baan zou vinden, dan zou dat geweldig zijn’
(‘Wanneer je een baan vindt, dan zal dat geweldig zijn’)

- ‘Ik ben depressief’
(‘Depressie heeft je al een tijdje in zijn greep gehouden’)

Voorbereiding

• Voor je begint met het luisteren naar een cliënt is het van belang je daar goed op voor te bereiden.
• Neem de tijd om contact te maken met je hart om te kunnen luisteren vanuit het hart.
• Neem even de tijd, plaats jezelf in het heden en neem tempo terug.
• Laat bewust alle spanning in je lijf los.
• Adem rustig in door je neus naar je buik.
• Houd de adem in vast en adem rustig uit door je mond. Herhaal dit die keer minimaal.
• Richt je bewust op de energie van waaruit je wil gaan werken.
• Muziek, een oneliner, een gedicht, een beweging of een moment van intense stilte kan je helpen.
• Maak bewust ruimte in jezelf om vast te houden aan mededogen, helderheid, empathie, aan verzoeken waaruit respect blijkt inclusief onszelf.
• Dit zijn hulpmiddelen om ons te verankeren in onze hartenergie en ons te concentreren en voor te bereiden op datgene wat we gaan doen.

Merk je dat je nu toch je nieuwe liefde ook wegjaagt?
Na je scheiding of je laatste verbroken relatie dacht je misschien dat je nooit meer een leuke partner zou tegenkomen. Je voelde je teleurgesteld dat het met je ex niet gelukt was en je wist vooral wat je NIET meer wilde in een relatie.

‘De volgende keer moet het anders’, had je besloten.

En die nieuwe liefde kwam! Wat heerlijk!



Maar gaandeweg merk je dat de geschiedenis zich herhaalt. Bij bepaalde opmerkingen of reacties van je partner voel je die golf van frustratie of verdriet door je heen gaan. Je reageert fel of je trekt je terug in je schulp. Je laat je beïnvloeden door je emoties en bent niet in staat rustig te praten over wat je voelt en wat je denkt. Meteen van 0 naar 100: BAM!



‘Shit’, denk je bij jezelf, ‘waarom kan ik mezelf nou niet in de hand houden?

Waarom drukt ook deze partner weer precies op die knop bij mij, waardoor ik niet anders kan dan uit mijn stekker gaan? Wat is er mis met mij? Straks loopt hij ook bij me weg.’

Er is niets mis met jou.

Dat de geschiedenis zich herhaalt, is geen toeval. Sterker nog, het is juist de bedoeling dat deze partner nu bij jou is beland. Deze partner laat jou zien wat in jou nog geheeld moet worden. Geeft je partner je het gevoel dat je niet goed genoeg bent? Of voelt het meer dat je het niet waard bent om geliefd te zijn? Of krijg je vaak zo’n stemmetje in je hoofd dat zegt: “Zie je wel dat hij je niet belangrijk vindt?”

Jouw emoties en hoe je hierop reageert, zijn vaak prima te verklaren, want ze zijn het resultaat van oude pijn die je (onbewust) meedraagt. Denk aan eerdere relaties of vanuit je jeugd. Misschien voel je je in de liefde snel afgewezen, voel je je soms machteloos of zelfs onveilig. Misschien word je boos omdat er geen rekening met je gehouden wordt of denk je dat je er altijd alleen voor staat. Je brein herkent dit gevoel van vroeger en reageert supersnel: “Dit willen we niet meer voelen! Dit doet te veel pijn! Ik laat dit niet gebeuren!”



Het gevolg? Kies maar:

-In de verdediging schieten om jezelf te beschermen

-Aanvallen en de ander ook pijn willen doen

-Verwijten maken om de aandacht van jezelf af te leiden

-Oude koeien uit de sloot halen om jezelf goed te praten

-In je schulp kruipen en helemaal niet meer praten



Maar wat is het probleem hierbij?

Je nieuwe liefde heeft hier niets mee te maken. Het zijn jouw gevoelens, jouw triggers, die je al zo lang pijn doen. Maar jouw gedrag trekt hem of haar wel mee in een destructief patroon, waarbij jullie niet meer in verbinding kunnen staan.

Hoe emoties je nieuwe relatie kunnen saboteren:

Bijvoorbeeld: Karin, een 42-jarige vrouw, is dolgelukkig met haar nieuwe vriend, Thomas. Hij is attent, geduldig, lief, heeft humor, is avontuurlijk en is alles wat haar ex niet was. Dit is haar droompartner. Maar na een paar maanden merkt Karin dat ze steeds bozer wordt om kleine dingen. Als hij niet binnen een uur reageert op haar appjes of afgeleid lijkt tijdens een gesprek, ontploft ze. Thomas vindt dat Karin hem behoorlijk begint te claimen en voelt zich hier steeds minder fijn bij. Hij begint afstand te nemen, waardoor Karin’s gedrag alleen maar erger wordt.

Karin’s boosheid heeft weinig te maken met Thomas. Het komt voort uit een diepgewortelde angst om niet belangrijk genoeg te zijn. Zonder dat ze het door heeft, projecteert ze deze oude angst op Thomas. Hoe harder zij probeert zijn aandacht te krijgen, hoe meer hij zich ongemakkelijk voelt en afstand neemt. Het resultaat? Precies datgene waar Karin bang voor is: ze raakt hem kwijt.


Herkenbaar? Dan is het tijd om in actie te komen.


Stop met wijzen, start met kijken

De makkelijkste en snelste reactie is om de schuld buiten jezelf te zoeken, zeker als je eerder partners had die jou niet op waarde schatten, te veel kritiek hadden, niet normaal communiceerden, etc. Je denkt misschien: ‘Waarom loop ik steeds tegen dat soort klootzakken aan?

Maar de ongemakkelijke waarheid is: de enige constante factor in al jouw relaties ben jij. En als je hier niets mee doet, zal deze relatie je door de vingers glippen. Je zult je droompartner verliezen omdat je je eigen aandeel in het probleem niet zag.

Als het probleem in jou zit, is dat eigenlijk goed nieuws. Want als het probleem in jou zit, zit de oplossing dat ook. Je kunt echt leren om je emoties onder controle te krijgen, je triggers te herkennen en op een manier te reageren die passender is voor de situatie.


Wat is ervoor nodig om te voorkomen dat je je partner wegjaagt?

Hier zijn drie stappen om je relatie te redden voordat het te laat is:

Herken je triggers:
Welke situaties maken je boos, verdrietig of onzeker? Is het echt iets wat je partner doet, of raakt het aan iets ouds? Als je je diep geraakt voelt, is het meestal iets ouds en herkenbaars.

Voorbeeld: Als je partner niet meteen reageert op een appje, voel je je misschien afgewezen. Vraag jezelf af: is dit gevoel gebaseerd op het nu, of heb ik dit gevoel eerder in mijn leven gehad?

Communiceer anders:
In plaats van verwijten te maken, deel je gevoelens op een rustige, open manier. Zeg bijvoorbeeld: “Ik merk dat ik me onzeker voel als je niet reageert. Dat ligt bij mij, maar ik wil het wel bespreken.”

Dit haalt de druk van de ketel en nodigt je partner uit om begrip te tonen. Natuurlijk is dit niet makkelijk als je in die trigger zit, maar kom er in elk geval later op terug als je je hebt laten gaan. Je zult het steeds eerder bij jezelf herkennen, waardoor je reactie milder wordt.

Zoek hulp:
Dit soort reacties en patronen zitten vaak diep. Je doet ze op de automatische piloot. En als je er over nadenkt, blijf je in cirkeltjes denken, zonder dat er echt iets verandert. Je hebt dan een therapeut nodig die vragen stelt en je naar een doorbraak helpt.



Ga je het zelf nog wel even proberen?

Het is verleidelijk om te hopen dat de dingen vanzelf beter worden. Maar oude patronen verdwijnen niet door ze te negeren. Sterker nog, hoe langer je wacht, hoe groter de kans dat ook deze relatie strandt.

En dat zou zonde zijn, toch? Je hebt iemand gevonden die je gelukkig maakt.

Koester deze relatie. Zorg ervoor. Investeer er in. Investeer in jezelf, zodat je het beste van jezelf aan je partner kunt geven.


Ga je de toekomst herschrijven of de geschiedenis herhalen?

De geschiedenis herhaalt zich alleen als jij dat toelaat. Door te werken aan jezelf en je gedrag te veranderen, kun je niet alleen deze relatie redden, maar ook een sterker en gelukkiger mens worden. Je kunt vanuit je eigen emotionele stabiliteit op een gezonde manier weer met liefde verbinden met je partner. Hoe heerlijk zou dat zijn voor jullie?

Praten in ik-boodschappen zorgt er niet alleen voor dat je de ander minder in de verdediging zet, maar je ook helpt om je eigen gevoelens en gedachten beter te begrijpen en over te brengen. Ze zorgen voor duidelijkere communicatie en voorkomen dus defensieve reacties, wat het gesprek constructiever maakt!

Luister niet om te antwoorden, maar om te begrijpen.

Deze benadering helpt je om je volledige aandacht te geven aan wat de ander zegt, zonder direct bezig te zijn met je eigen reactie. Door eerst echt te luisteren, voel je niet alleen beter aan wat de ander nodig heeft, maar kun je ook effectiever en empathischer reageren. Het voorkomt misverstanden en bouwt vertrouwen op, omdat de ander merkt dat je openstaat voor zijn of haar gevoelens en gedachten.

Ik heb het mensen in mijn praktijk al zo vaak zien ontdekken. Zowel individuen als koppels begrijpen dat communiceren een belangrijk onderdeel is in het leven.

Nou, dat is ook weer geleerd.

... maar ... hóe communiceer je dan? Tja, daarvoor heb ik geen gelikt plan van aanpak dat gegarandeerd werkt. Het blijft volgens mij uitzoeken, uitproberen, uitdagen.

Hoe gaat dát dan? Over die zoektocht, schrijf ik in "Lief, ik heb je (n)iets meer te melden". Een boek zonder oplossingen, met veel inspiratie.

Kijk bij gevoelens naar de onderliggende behoefte.

Een gevoel is altijd verbonden met een behoefte; onder een onaangenaam gevoel ligt een niet vervulde soms onbewuste behoefte.
Als iemand een gevoel uitspreekt kun je je afvragen welke behoefte daar onderligt. Je kunt de ander er ook direct naar vragen. En als je een vermoeden hebt welke behoefte meespeelt kan je die ook benoemen. Bijvoorbeeld: “ben je verdrietig omdat … je vader geen belangstelling toonde voor je nieuwe baan?”

Geef ik wel echt een grens aan? Een grens is een consequentie die jij liefdevol kan uitvoeren als je jezelf in bescherming wil nemen. Een grens is dus niet:
- wens uitspreken
- nee zeggen
- de ander aanvallen of zeggen wat de ander moet doen

1. geef aan wat je onprettig vind
2. geef een consequentie wat "jij" zal doen als stap 1 nog een keer voorkomt
3. DOEN, volg je eigen consequentie op

Alle stappen kunen liefdevol verwoord worden.

1. geef aan wat je onprettig vind
2. geef een consequentie wat "jij" zal doen als stap 1 nog een keer voorkomt
3. DOEN, volg je eigen consequentie op

Alle stappen kunen liefdevol verwoord worden.

Communicatie kent vele facetten. Eentje die vaak ontbreekt is oprecht geïnteresseerd zijn in de ander. Dus je best willen doen om te begrijpen wat de ander zegt; vragen stellen, je gedachten over hetgeen net gezegd is checken, aannames uitvragen e.d. Dit is ook niet altijd gemakkelijk maar wel noodzakelijk om elkaar recht te doen en werkelijk te kunnen begrijpen.

Hoe blijf je in verbinding met je gesprekspartner als het lastig wordt?
Stel je voor.. de emoties lopen op.. en je voelt je getriggerd. Dan kan het heel lastig zijn om nog vanuit je ware zelf -vanuit rust- te communiceren.

Maar als je dit doet: een verzoek doet.. i.p.v. per ongeluk een eis te stellen.. kun je vaak toch weer in verbinding zijn, met jezelf én met de ander.

Een verzoek: hoe doe je dat?
Je beschrijft hoe je het graag wilt, wat je wilt.. en je koppelt daaraan een vraag. Je doet een verzoek of de ander dat ook zou willen met jou. Concreet. (Simple and with a smile)

voorbeeld; Ik zou graag ongedeelde aandacht beleven met je. Dat zou eruit zien als stilte tijd (zonder stoorzenders zoals tv) voor 15 minuten, waarbij we elkaar in de ogen kunnen kijken en niet over iets specifieks hoeven te hebben. Het liefst ervaar ik dan de stilte met je.. zodat we kunnen voelen. Zou je dat ook willen? En wanneer..

Dit is heel wat anders dan het stellen van een verkapte eis.
Stel je voor je zou in de conversatie al helemaal op de kast zitten in getriggerde toestand. Dan zou je hoogst waarschijnlijk verwijten uitdelen.. en helemaal niet helder overkomen, eerder belerend, verwijtend en eisend. waardoor juist ook de ander zich niet begrepen voelt en jij al helemaal niet.

Dus een verzoek doen is de gouden tip om trouw te zijn aan wat je bedoelt.. wat je voor ogen hebt. En daarbij dus een 'vraag' te stellen waarbij er ook ruimte is voor de ander om wat in te brengen.

Een respons van de ander is bijvoorbeeld: Vrijdag komt mij niet uit.. maar zaterdag wel. En je wilt dit 15 minuten? Kunnen we dit doen na het eten, met een kopje thee op de bank? Is dat een goed idee?

Heel veel plezier met 'in verbinding blijven in communicatie'.

Veel mensen willen vaak alleen 'gehoord' worden, het zin in de mens om elkaar te willen helpen. Een tip om 'wel' gehoord te worden, geef van te voren aan dat je een luisterend oor zou willen hebben. Als je advies zou willen hebben, geef je dit ook van te voren aan. Zo weet de ander wat de verwachting is van jou en komt jouw uiting van wat je wilt vertellen beter tot uiting.

Pursuing therapy for the first time (or maybe even the fifth time!) can be daunting. Whether you are looking to build insight, change behaviors, or improve relationships, congratulations for recognizing that need and for taking this sometimes scary step in the right direction. Let me tell you a little bit about what to expect and how to make the most of it.

First of all, I want to be clear that everyone is different. In fact, there's a saying “if you've met one autistic person, you’ve met one autistic person”. That's because no two people will have the same set of challenges and needs, even if they have the same diagnosis. Maybe you are struggling with depression. And maybe your new therapist has treated hundreds of patients with depression. Still, your therapist doesn't know YOU. So give her a chance to get to know you.

Your therapist will likely send you some forms to complete and/or do what we call a “psychiatric interview” to find out a little bit about you. And even if that first “intake” session goes great, she still doesn't know you. If she summarizes your issues in a way that doesn't sound right, correct her. If she doesn't seem to “get it”, explain it again. If she is proposing a technique that isn't working for you, let her know. If she doesn't seem to be paying attention, ask her if this is a bad time. We're human, and sometimes we misunderstand or make mistakes. I promise you, we want to get it right; we want to be as helpful to you as we can possibly be. So please give us a chance to course-correct.

About techniques: there are a lot of them, and your therapist may advertise that they use CBT or DBT or ACT or work from a humanist or feminist orientation or any other of a number of models. None of it matters very much! A famous study we all read in grad school indicated that 90% of your treatment outcomes can be attributed to the therapeutic relationship, not any particular technique. So that being said, if after a few sessions, you just don't feel rapport, don't feel seen or heard, it might just not be a good fit. We're all different, including therapists!

Je nek is heel gevoelig voor spanning. Als er veel spanning op staat, heeft dit een negatieve invloed op hoe jij communiceert. Zorg dus dat je je nek regelmatig even losmaakt. Bijv. door kleine stretchoefeningen of door massage.

Als je aan een ander wilt duidelijk maken dat je ergens moeite mee hebt in de relatie (partner/collega/vriendin) communiceer dan altijd vanuit 'ik'.
Dus bv: 'Ik heb het gevoel dat je me niet liet uitpraten vanmorgen en dat vond ik lastig', in plaats van 'Je liet me vanmorgen al weer niet uitpraten'.
Vanuit 'ik' voelt de ander zich niet meteen aangevallen en kan de ander vaak ook beter openstaan voor wat jij te vertellen hebt.

Krijg je verwijten naar je hoofd gegooid? Neem het dan niet persoonlijk op. Het laatste wat je wil is in een welles-nietes discussie belanden. De ander uit de verwijten omdat er ergens onvrede over is. Ga daarover het gesprek aan, en ga je vooral niet verdedigen. De ander zit meestal niet te wachten op uitleg waarom je zo handelde, maar is ergens door geraakt. Ga daarnaar op zoek. onder harde woorden zit vaak een zachte hulpvraag!
vb je partner is niet boos als je vergeten bent de kliko buiten te zetten, maar voelt zich mssn niet gewaardeerd, gehoord of gezien, of er helemaal alleen voor staan.

Ik kom vaak mensen tegen, die van de ander verwachten wat ze zelf ook zouden doen of zeggen. Natuurlijk weten we eigenlijk in ons hart allemaal dat de ander nou eenmaal een ander persoon is. Toch verwachten we hetzelfde van de ander!
Laat bijvoorbeeld de ander dus zelf bepalen hoe hij/zij zijn liefde aan je laat zien. En is dat niet wat je nodig hebt, ga dan het gesprek hierover aan, en vraag de ander of hij/zij aan jou tegemoet kan komen hierin.
Werkt beter dan de ander verwijten dat hij/zij niet laat zien dat hij/ zij van je houdt!

Bij communicatie is het zoals iedereen wel weet belangrijk om ook echt naar de ander te luisteren. Ook als iemand iets tegen je zegt wat je niet leuk vindt en waardoor je waarschijnlijk snel in verdediging gaat (of aanval :-) ).

Kijk of je het jezelf wat makkelijk kan maken door even tot 5 te tellen en vervolgens te reageren vanuit begrip (ook al ben je het er niet volledig mee eens).

Bijvoorbeeld door te zeggen: Ik snap heel goed dat je je zo voelt en dat dat je boos maakt
of:
Ik kan mij goed voorstellen dat je hier boos van wordt, klopt dat?

Door echt te luisteren en te erkennen hoe de ander zich voelt, komt er ruimte om de emotie te laten zakken en vandaar uit vanuit je eigen gevoel een antwoord te geven hoe iets voor jou is. Op deze manier kan je uit discussies komen/blijven en is het makkelijker om samen een oplossing te ontdekken.

Veel problemen binnen de communicatie gaan over dat we het lastig/spannend vinden om iets te uiten omdat we bang zijn dat de ander op een bepaalde manier gaat reageren of omdat we bang zijn niet serieus genomen te worden. Dit maakt dat we het dan vaak (half) uit de weg gaan waardoor de communicatie ook niet optimaal gebeurd en datgene waar je bang voor bent, vaak uitkomt.

Er zijn maar 3 dingen waar je verantwoordelijk voor bent in alle relaties en communicatie. 1. Je gedrag. 2. Je gevoel. 3. Je Gedachten.
Hoe meer je bij jezelf blijft, hoe meer je kunt bewaken dat je niet getriggerd wordt in oud zeer in de communicatie met de ander.
Erkennen wat je denkt en voelt is belangrijk.
Je kunt het uitspreken naar de ander mits je bewaakt dat jij hier een bepaalde verantwoordelijkheid in hebt en niet perse die ander.
Als je niet meer kunt ontvangen wat de ander zegt, geef het dan eerlijk aan . Benoem wat je gaat doen om ervoor te zorgen, dat jullie op een ander moment weer de communicatie kunnen hervatten over het onderwerp.

Blijf zoveel mogelijk weg van dat je gaat invullen en als je dit wel doet, wees je er dan zoveel mogelijk bewust van - wat dus ook inhoudt dat je ruimte moet maken of geven voor de input van de ander (waardoor dus je invulling aangepast kan worden).

Zeg eens eerlijk blijf jij echt bij iemand zijn/haar verhaal of ben je ook al bezig met wat je wilt zeggen/ een vergelijking met je eigen leven, of een advies. Probeer echt bij iemand zijn/ haar verhaal te blijven en durf door te vragen je komt op mooie inzichten!

Wist u dat er op de wachtlijst van de GGZ maar liefst 90.000 mensen staan? Jaarlijks zijn er 3,5 miljoen mensen die gebruik maken van de GGZ. Er zijn te weinig therapeuten, de bureaucratie is verschrikkelijk, en er zijn gewoon veel mensen met zware problemen. Uiteraard kan ik mensen met zware problemen niet helpen, maar veel lichtere problemen (relatieproblemen, opvoedingsvragen, conflicten, communicatieproblemen) kan ik zeker wel verhelpen.

Bureaucratie
Ik erger me nogal eens aan de bureaucratie en de angst dat mensen niet de juiste behandeling krijgen als ze bij een vrijgevestigde hulpverlener om hulp vragen. En inderdaad dat is een risico. Want er is veel kaf tussen het koren. Maar soms is het essentieel dat men tijdig hulp krijgt en niet hoeft te wachten tot het erger wordt. De wachtlijsten in Nederland (op elk gebied) zijn mij een doorn in het oog. Heel veel mensen moeten te lang wachten op
- Hulp, zorg, psychische zorg
- Een woning, onderdak
- Schuldhulpverlening
- Vergunningen, subsidies, aanvragen van allerlei documenten, etc.

Wachtlijsten
En daar wordt het niet beter van. Veel ellende kan worden voorkomen als je tijdig aan de bel trekt. Uit schaamte doen veel mensen dat niet en hoewel heel begrijpelijk, het is altijd beter om snelle en kortdurende hulp te krijgen voor een beginnend probleem, wat nog niet groot is dan een jaar op een wachtlijst te staan terwijl het water je over de schoenen loopt.

Escalatie
Of maar afwachten tot conflicten zodanig escaleren dat niemand er nog raad mee weet, dat er ernstige dingen gebeuren, soms tot aan suïcides en familiedrama’s toe. Soms kan het al helpen om gewoon eens te kunnen sparren over je probleem. Een gewoon gesprek van mens tot mens, waarbij je op een rij zet waar je je druk over maakt, wat jou ellende geeft.

Geen directe oplossing,
Zelfs als er geen oplossing kan worden bedacht, is dat toch vaak behulpzaam. Maar soms kan iemand, die van een afstand meedenkt tot heel andere conclusies komen en zelfs wel 2 oplossingen vinden die mogelijk bij jou zouden kunnen passen.

Mijn motto
Mijn motto is: je kunt bijna iedere brand blussen met een glas water…..
…als je er maar op tijd bij bent.

Vraag jezelf af 'wat zou Liefde zeggen?' als je communicatie met de ander niet lekker loopt. Liefde gaat niet over gelijk hebben, liefde gaat over verbinding maken, oog hebben voor jezelf én de ander. Open je hart en laat je hart mee communiceren en je zult ontdekken dat het makkelijker gaat.

We kunnen vaak goed vertellen wat ons niet aan staat of wat je anders zou willen.
Bijvoorbeeld: Jij bent heel veel aan het werk en nu laat je mij opdraaien voor de kinderen. Dat is nu net niet de juiste manier van communiceren.
Met regelmaat vertellen we er dan niet bij wat het met je doet.
Voel eens wat het met je doet. Waar gaat het echt over? Waar zit je angst, pijn. Wat is je verlangen en wat is je behoefte. Wat maakt je nu zo verdrietig of boos of wat mis je? Als je dat kunt vertellen aan de ander, zonder dat er een verwijt, oordeel of een aanval op de ander is gericht dan is er weer verbinding. Antwoord op bovenstaand voorbeeld kan zijn:
Ik mis je en ik heb behoefte aan meer verbinding met jou. Ik vind het zo fijn als we samen tijd doorbrengen. Daar word ik gelukkig van. Je zult merken dat de ander dan veel meer naast je komt te staan in plaats van tegenover je.

Zeggen wat je dwars zit

Het zal heel duf, gekunsteld en onwennig voelen. GOED ZO! Het is een teken dat jullie nu echt iets anders doet samen. Wellicht krijg je nu dus ook een andere uitkomst dan geruzie en irritatie…

1. Neem een positieve grondhouding
Ga uit van het goede fundament van jullie relatie, dat er een basis aanwezig is van liefde voor elkaar, respect voor de ander, gevoel van gelijkwaardigheid en vertrouwen. De ander wil jou niet opzettelijk pijn doen.

2. Benoem de feiten
Benoem concreet gedrag dat je waarneemt. Begin je zin met; Ik zie dat…Ik merk dat…ik hoor je zeggen dat… (Benoem wat een ander zou waarnemen als je het zou filmen)

3. Benoem je gevoelens
Wat doet het gedrag van de ander met jou? Begin je zin met; Ik voel me daardoor…wat het met mij doet is dat….Wat er dan bij mij vanbinnen gebeurt is…

4. Geef je behoeften aan
Geef aan wat jouw wensen zijn en waar jouw behoeften liggen. Begin je zin met; Ik zou het fijn vinden als…ik zou het prettig vinden als…ik verlang ernaar dat…

Toen ik gisteren met je wilde praten, onderbrak je me middenin een zin en zei je dat je geen tijd had, omdat je net van plan was het gras te maaien. Je bent er later niet op terug gekomen. Ik voel me daardoor erg verdrietig omdat ik dan de indruk heb dat jij het niet belangrijk vindt waar ik het over wil hebben. Ik voel me daardoor niet gekend of bemind. Ik vul voor mezelf in dat jij vlucht. Ik zou het fijn vinden als je af en toe echt wat tijd voor me neemt en naar me wil luisteren, zodat we meer contact krijgen met elkaar.

Luisteren is belangrijk. Hoe kun je weten waar de wereld behoefte aan heeft als je niet luistert? Het is heel eenvoudig om je te omringen met jaknikkers, die jouw mening delen en versterken. Maar het kan je ook onredelijk maken.

En weet je wat jou behoeften zijn? Luister jij naar je eigen behoeften?

Ik luister naar jou behoeften. Dit kan nieuwe perspectieven opleven.

Wist je dat je ook eenzijdig een relatie kunt verbeteren? En dat je dus zelfs de relatie met een bijvoorbeeld een dementerende ouder of een onwillige partner kunt veranderen.

Beleving speelt hierbij een belangrijke rol. Zodra je je beleving verandert, verandert ook de energie in een relatie.

Naast de reeds beschikbaar technieken en methodieken die ik al tot mijn beschikking heb, ben ik me verder aan het verdiepen in de mogelijkheden via het ERV traject. Neem dus gerust contact met me op als je interesse hebt.

Zo ook wat is een communicatie proces?
Wat wil je bereiken in interactie met elkaar.
Vaak is dit een bepaalde vorm van samenwerking en understanding naar elkaar toe.
Hoe doe jij dit? Wat betekenen die woorden voor jou.

Het erkennen van emoties is belangrijk, ook in communicatie.

Als je een emotie goed kan voelen, dan verteld die je hoe het met je is op dat moment, en ook wat je nodig hebt (van jezelf of van een ander).

Dat maakt communiceren vaak effectiever, want je hebt het over wat belangrijk (voor je) is, ipv dat je meegesleept wordt door je emoties.

Dus betrek eens wat vaker in communicatie die lastig is, voor een moment wat je nu precies voelt (dat beroemde 'tel even tot 10'). Als je dan wat duidelijker hebt wat er binnen in jezelf speelt, kun je meer gefocused het gesprek aan.

Betekenen woorden voor jou hetzelfde als voor degene waar je (verwoed) mee in gesprek bent? Het woord 'schuld' bijvoorbeeld kan voor jou een heel andere lading hebben dan voor de ander. Mocht je in een strijd verwikkeld zitten is het dus goed om ook eens bij de ander na te vragen wat het woord (wat vaak in jullie strijd gebruikt wordt) voor de ander inhoudt. Vaak zul je dan op een oude pijn terecht komen die geraakt wordt met het woord en in feite dus niets met jou te maken heeft.

It takes two to tango..
Voor communicatie heb je meerdere mensen nodig. Dat is een open deur, maar vaak zijn we teveel met onszelf bezig om de ander echt te horen.
Ik ga er vanuit, dat als je de ander niet begrijpt, je waarschijnlijk niet genoeg en/of niet de juiste vragen hebt gesteld.
Stel dus vragen, totdat je de ander echt begrijpt.

Als je communiceert, praat vanuit jezelf en voorkom dat je vanuit een verwijt reageert

Sub-assertiviteit is het tegenovergestelde van assertiviteit. Het betekent dat je vooral rekening houdt met de relatie waardoor je onvoldoende voor jezelf opkomt. Hoe komt sub-assertiviteit tot uiting:

1. Je geeft je eigen mening niet.
2. Je durft niet voor jezelf op te komen.
3. Je verzint uitvluchten.
4. Je zwijgt als iets verkeerd loopt.
5. Je komt niet op iets terug als anderen je overtroeven.
6. Je geeft achteraf kritiek op anderen

Sub-assertiviteit is het tegenovergestelde van assertiviteit. Het betekent dat je vooral rekening houdt met de relatie waardoor je onvoldoende voor jezelf opkomt. Wat zijn de kenmerken van sub-assertiviteit?

1. Je laat je rechten schenden. Anderen maken misbruik van je.
2. Je bereikt je doel niet.
3. Je voelt je gefrustreerd, gekrenkt en geïrriteerd.
4. Je stelt je aanpassend, voorzichtig en geremd op.
5. Je laat anderen voor je kiezen.
6. Je houding is op termijn relatie verstorend.

If there were a top 3 of relationship issues, communication would certainly be up there.

We all come from different backgrounds, different sub-cultures if you like and we have all learnt how to communicate through looking at our parents/ caregivers/ environment. Which can lead to quite interesting situations once we pick out a partner who speaks the same native language we do.

However, having to speak with your partner in a second language can at times be even more challenging.

My tip: take it slow. Stop for a minute. Especially when you can feel yourself getting wound up or emotional, when the stakes are high or when you both feel unable to reach the other. Breathe out…that’s it.. ;) Focus on being mild to yourself and to your partner. And remind eachother that language can be a nuisance but it doesn’t have to be.

Go slow, be mild. Try again.

Could you use some help with this? Drop me a line or give me a call and we will get the two of you talking again, so you can actually hear and understand eachother.

Wanneer een eerste bezoek bij een therapeut spannend is voor je of dat je denkt dat je moeilijk onder woorden kan brengen om te vertellen wat er met je aan de hand is of wanneer het moeilijk wordt .
Zet jezelf stil en ga rustig aan de tafel zitten; telefoon uit!
Pak Pen en Papier en schrijf het voor je zelf op waar je hulp bij wil .Waarom kies je voor hulp, wat wil je graag leren, omdat je het van huis-uit niet mee' gekregen hebt. Schrijf een praktijk situatie uit waarvan je achteraf denkt; dit had ik misschien wel anders kunnen doen als ik vooraf geweten had hoe ik dit misschien anders had kunnen aanpakken.

AANDACHT Wat maakt het verschil tussen een gelukkige relatie en een ongelukkige relatie? Wat zie je als je kijkt naar een gelukkig stel? Wat doen ze? Wat stralen ze uit? Wat zeggen ze tegen elkaar ? Ze hebben in ieder geval aandacht voor elkaar! Wat betekent aandacht voor elkaar hebben? Dat betekent dat je elkaar ziet en hoort. Dat je je onverdeelde aandacht kunt geven aan de ander . Dat is het mooiste dat je iemand kunt geven. Als je aandacht krijgt betekent het dat je de moeite waard bent. Iemand is echt geïnteresseerd in je. Daar gaat je ziel van zingen. ;) Iedereen wil aandacht. Belangstelling tonen in een ander betekent dat je de ander ziet en hoort.

Wanneer een ander worstelt, ergens mee zit of moeilijke emoties ervaart is dat doorgaans voor ons moeilijk aan te zien. Het is pijnlijk te zien dat je kind, je geliefde of een goede vriend het zwaar heeft.

Een valkuil is dan dat we oplossingen gaan aandragen of het gebeurde wat relativeren. Goed bedoeld. Alleen geef je impliciet de boodschap dat hoe de ander zich op dat moment voelt, niet oké is. Dat die gevoelens weg moeten.

Nog een laag dieper, gaat zo'n poging tot helpen soms eerder over onszelf dan over degene die het moeilijk heeft. Namelijk het wegnemen van ons eigen ongemak bij de pijn of worsteling van de ander. Deze neiging is sterker naarmate je zelf moeite hebt je éigen worstelingen en pijn onder ogen te zien. Hoe meer je aanwezig kunt blijven bij je eigen pijn, hoe beter je dat lukt bij de pijn van iemand anders.

Wat kan je wél doen? Wat vaak hogelijk gewaardeerd wordt...! Het gevoel van de ander erkennen en er laten zijn. "Huil maar even", "ik snap dat je boos bent". Vraag wat de ander nodig heeft? Graag wil? Even luisteren, een knuffel.

En laat de emoties VANZELF verschuiven.

Ik-boodschappen lokken meestal minder reactie uit dan jij-boodschappen. Jij-boodschappen plakken een etiket op de andere persoon (egoïstisch, onverschillig, overgevoelig). Ik- boodschappen brengen gevoelens over, zoals verdriet, boosheid, blijheid. Ik-boodschappen bieden geen garantie dat je een reactie krijgt, maar de kans dat gehoord te worden is veel groter. Jij-boodschappen lokken doorgaans een defensieve reactie uit
Voorbeelden:
Je denkt alleen aan jezelf! wordt: Ik mis je
Je kinderen zijn sloddervossen wordt: Ik heb het moeilijk met zoveel rommel
Jij bent aan het overdrijven wordt: ik voel me overweldigd

Een aanval vraagt om een tegenreactie. Een verzoek wordt makkelijker aanvaard dan kritiek. Een verzoek uiten biedt echter niet altijd garantie op succes. Maar kritiek garandeer bijna altijd een defensieve reactie.
Bijvoorbeeld:
Jij maakt nooit tijd voor mij, wordt: Ik zou graag wat tijd met jou doorbrengen
Je vraagt je kinderen nooit eens om te helpen wordt: Ik zou het leuk vinden als je ... zou vragen om de tafel te dekken.

Wanneer je merkt dat je steeds vaker in hetzelfde patroon terechtkomt met je partner.

Wanneer jij iets over je dag vertelt, of over iets wat je leuk of juist moeilijk vond vandaag, begint je partner meteen over zijn of haar dag. Terwijl jij helemaal nog niet was uitgepraat. Je voelt je niet gehoord, en gaat nog harder om aandacht vragen. En voor je het weet kom je in een welles/nietes, ja maar ik, ja maar jij discussie terecht! En je voelt je niet gehoord en begrepen (en je partner waarschijnlijk ook niet ;-)).

Probeer dan een keer te stoppen met hoe je altijd reageert.
Kies ervoor het een keer anders te doen.
Verander je reactie!

En doe dit vaker. Je kunt er rustig mee gaan experimenteren. Kijk wat voor jullie werkt!

Geweldloze communicatie
Op you tube vind je een uitgebreide workshop over geweldloze communicatie oftewel verbindende communicatie.
Heel interessant en leerzaam.
De hoofdmoot is praten in behoeftes en wensen.
Zie:
NVC Marshall Rosenberg San Francisco Workshop Nederlandstalige ondertiteling

Veronderstellingen kunnen meer kapot maken dan helpend zijn.

In een veronderstelling leg je alles wat jijzelf voor jezelf wenst in bij de ander. Jouw wereldbeeld leg je op die ander waar deze aan moet gaan voldoen.
Dit is een onmogelijke opgave waar aan geen enkel mens kan voldoen.

Het interessante is ..... dat er in ons een mogelijkheid ligt .... waarmee we in de communicatie met de ander duidelijkheid voor elkaar kunnen scheppen.

Ik ben dan ook benieuwd wat het dan bij jou zou kunnen zijn, wat er bij jou als vanzelf opkomt nu je hier zo jouw gedachten over laat gaan wanneer je in contact bent met de ander waardoor je beter kan overbrengen of ontdekken wat jullie beiden nodig hebben,.

Vaak worden mensen boos op een ander als diegene iets zegt wat hen niet aanstaat. Ze kunnen bijv. zeggen "snap jij dat nu, hoe kan hij/zij dat nu zeggen?" Ze zijn dan boos en communiceren niet meer.
Wat je ook zou kunnen doen is je afvragen, wat maakt mij nu zo boos of verdrietig, etc.? Dan ontdek je je eigen thema's, je waarden en normen, dingen die jij belangrijk vindt. En van hieruit kun je beslissingen maken en anders gaan communiceren. Bijv. door niet boos te worden op die ander maar het gesprek aan te gaan.

Bij een lastige communicatie zie je vaker dat er 2 visies zijn, die vaak erg uitlopend zijn en dat daar erg aan vast gehouden wordt. Om van zwart-wit naar het midden naar grijs te gaan, kun je misschien jezelf afvragen: zou het kunnen...... dat de ander dat vanuit zijn of haar perspectief als zijn/haar waarheid vertelt. Om zo wederzijds begrip te krijgen.

Succes.

De woorden altijd en nooit zijn soms achterhaald, als iemand veranderd is, zoek dan ook naar die andere persoon, zeg niet: jij doet altijd je eigen zin, terwijl diegene hard eraan werkt om meer rekening met jou te houden. Kijk eens met nieuwe ogen naar je veranderde partner en vraag hem/haar dat bij jou ook te doen.

Wat een gesprek helpt:

Luisteren (Wat zegt de ander?)
Samenvatten (Heb ik de ander goed begrepen?)
Doorvragen (Wat zijn goede vervolgvragen?)

Deze oefening komt uit sociale angst training. Hierbij ga je kijken naar het verschil tussen de 'omgeving' (wat je ziet), de 'taak' (wat je wil doen of doet) en 'ik' (alles dat met jouw eigen gedachten, gevoelens, etc te maken heeft). Ik zou je aanraden om eens te experimenteren met je aandacht verschuiven naar de verschillende onderdelen tijdens dat je met iemand praat.

Zou het kunnen dat ze overeenkomen met het onderstaande?
- als je aandacht bij de 'taak' is, dan is het gemakkelijk om je te concenteren en goed uit je woorden te komen
- als je aandacht bij 'ik' is, dan is het ingewikkeld om een coherent verhaal te vertellen

Vaak ligt er angst ten grondslag aan het niet willen starten met relatietherapie. Opmerkingen al zo erg is het niet, praatjes vullen geen gaatjes. Ik geloof niet in zweverig gedoe. Vaak ligt er angst om de schuld te krijgen, angst voor afkeuring of verwachtingen over de therapie.
Belangrijk is om discussie te vermijden en niet te schieten in het bewijzen.
Wat je wel kan doen is luisteren naar de argumenten van je partner en je liefde laten zien. Laat weten dat je het beste voor jullie wil en laat je toewijding zien. Wat je verder kan doen is je zorgen over de toekomst uitspreken. Je kan ook geruststellen door aan te geven at jezelf ook onderdeel bent van het probleem. Geef je partner de tijd om er over na te denken. Vraag ook of hij/zij er voor jou ook rustig over wil nadenken. Wanneer het lastig voor je partner is om te luisteren vraag dan rustig of je je verhaal mag afmaken. Probeer de focus te leggen wat je hoopt dat de relatietherapie jullie kan brengen. bedank je partner dat hij/zij heeft geluisterd en vraag hoe het voor hem/haar is geweest.
Mocht het antwoord op een gegeven moment nee zijn dan kun je aangeven dat dit voor jou iets is wat jij dan niet kan volhouden of accepteer het antwoord en kom er op een later moment op terug. Allerbelangrijkste is dat je rustig blijft en dit gesprek nooit doet na een ruzie. Het ijzer smeden als het koud is!
Vaak zijn er weinig tot geen kosten verbonden aan een kennismakingsgesprek dus dat kan ook nog wel eens helpend zijn voor iemand om zo.n eerste gesprek aan te gaan.

Ben je speels (humor), accepterend, empathisch en nieuwsgierig zonder oordeel naar jezelf, je partner, je kinderen en omgeving? Goed bezig, dit is de houding die ruimte geeft en (zelf) liefde genereerd,

Pace is Engels en staat voor playfull, curious, accept en empathic

Heb jij weleens stilgestaan bij de betekenis van het woord Aandacht?

Diverse psychologen wél. Een van de eerste psychologen, William James, formuleerde onderstaande definitie van aandacht:
"Everyone knows what attention is. It is the taking possession by the mind in clear and vivid form, of one out of what seem several simultaneously possible objects or trains of thought... It implies withdrawal from some things in order to deal effectively with others."
-Principles of Psychology, 1890-

Vrij vertaald betekent dit:
Iedeereen weet wat aandacht is. Je brein neemt bezit van één specifiek object of gedachtegang, terwijl het lijkt alsof het meerdere objecten of gedachten tegelijkertijd zijn. Het betekent dat je je aandacht terugtrekt van het ene om effectief aandacht te kunnen geven aan anderen.

Eenvoudig gezegd:
Hoewel het niet zo lijkt, kun je maar aan één ding tegelijk je volledige aandacht geven. Ik geloof dat ik dit wel herken. Ik kan bijvoorbeeld niet én deze blog schrijven en tegelijkertijd mijn volle aandacht geven aan mijn dochter die iets wil vertellen over haar dag.

Onze aandacht wordt de hele dag door verlegd van het ene naar het andere. Met de opkomst van het digitale tijdperk, inclusief alle social media, wordt het voor mensen ook steeds moeilijker om zich te concentreren op één taak of persoon. Wie zit op een werkdag níet op zijn telefoonscherm te kijken tegenwoordig? Tijdens de lunch of koffiepauze is het soms zelfs lastig om een face-to-face gesprek met iemand te voeren, want je collega's zijn allemaal met hun smartphone bezig. Ik merkte toen ik veel thuis werkte, ik minder productief ben als mijn privé mobiel op mijn bureau ligt. Gelukkig zit er een focusknop op, waardoor alle apps gedempt worden en ik me kan concentreren op mijn werk.

Hetzelfde geldt vast en zeker ook voor de aandacht die je geeft aan je partner of kinderen. Hoewel ik soms erg doe alsof, lukt het me niet om mijn Instagram account bij te werken én naar de belevenissen van mijn zoontje te luisteren. Dit heeft hij altijd feilloos door, want hij weet al van jongs af aan op zeer luidruchtige manier mijn aandacht te vragen, ook wanneer ik niet met een beeldscherm bezig ben trouwens.
Ik vind dat wel mooi, hoewel ik zijn geschreeuw niet altijd kan waarderen. Maar hij geeft wel duidelijk aan wat hij nú, op dit moment, nodig heeft. Hij eist mijn aandacht dan echt op en eerlijk gezegd heeft hij daar ook recht op.

Oprechte aandacht is iets waar ieder mens in meer of mindere mate behoefte aan heeft. Het mooiste tijdens gesprekken met cliënten is dat ik mijn aandacht volledig kan richten op de persoon die zijn verhaal aan mij vertelt. Die persoon heeft ook het volste recht op mijn aandacht, want hij vertelt mij iets heel persoonlijks, wat hem kwetsbaar maakt. Wanneer je met je volledige aandacht bij iemand bent, vallen je meer zaken op dan wanneer je half luistert en af en toe eens beleefd knikt. Non-verbale signalen bijvoorbeeld, die iemand (onbewust) aan het zenden is, vertellen je vaak veel meer dan de woorden die iemand uitspreekt.

Stel je eens voor dat je je buurvrouw tegenkomt als je terugkomt van het boodschappen doen. Je groet elkaar, waarbij je nu eens niet doorloopt naar je eigen voordeur, maar je wilt oprecht eens weten hoe het met haar gaat. Je vraagt aan haar: "Hoe gaat het met je?" De buurvrouw antwoordt uit gewoonte: "Goed hoor," maar aan haar ogen of afhangende schouders zie je dat dit niet het geval is. Omdat je echt geïnteresseerd bent, vraag je misschien wel door. "Dat zeg je nu wel, maar jouw ogen stralen iets anders uit. Vertel eens?"
Als je buurvrouw daarvoor open staat, kan er zo een mooi gesprek ontstaan, waarin de persoon zich ook echt gehoord kan voelen. Oprecht aandacht hebben voor de ander, waarin je luistert zonder een oordeel te hebben, of met adviezen te komen, leidt tot echt contact, verbinding met de ander. En verbinding, dat echte contact dat je met een ander kunt hebben, is wat wij als mensen nodig hebben. Wij zijn nu eenmaal sociale wezens, die elkaar nodig hebben.

Om verbinding met anderen te kunnen aangaan, is het nodig dat je in verbinding staat met jezelf. Vanuit daar kun je de verbinding, het echte dieper gaande contact, met anderen maken.

Hoe zit dat bij jou? Kun je verbinding maken met jezelf? Met jouw gevoel, met wat in jou leeft? Kun je verbinding maken met jouw behoeften? Ben je in staat om jezelf te zien, te horen en te waarderen zoals je bent, zonder oordeel? Deze vragen kun je alleen beantwoorden als je tijd wilt nemen om bij jezelf naar binnen te kijken, om op jezelf te reflecteren.
Durf je dat? Lukt jou dat, of merk je dat je niet zo diep bij jezelf naar binnen durft te gaan? Dit is niet gek, want het kan best pijnlijke inzichten opleveren, oud zeer waarvan je niet wist dat je daar nog last van hebt. Dan is het fijn wanneer iemand je daarbij kan helpen. Sta je daar voor open? Neem dan gerust contact op.

In een discussie blijf je soms maar doorpraten of weet de ander niet precies tot de kern te komen. Stel dan eens de volgende vraag: zou je hetgeen wat je bezighoudt kunnen verwoorden in een vraag.
bijv. we lopen al zolang aan tegen het feit dat de balans tussen werk en privé niet oké is: de vraag zou kunnen zijn: hoe kunnen we werken aan balans tussen privé en werk?

Wat doe je als iemand je iets vertelt: Heel vaak hoor ik dat mensen in de verdediging gaan of iets over zichzelf vertellen. Doe het eens anders: stel eerst een vraag: wat bedoelt hij/zij en vraag dan ook door, wat wil diegenen nu eigenlijk vertellen? En kom niet te snel met je eigen ervaringen.
Als iemand je iets vertelt, probeer dan eens 1 vraag te stellen, luister naar het antwoord en stel nog een vraag.