Burnout ervaringen

Hoi Pien, dit is een veelvoorkomende klacht bij bo. Zelf ook last van gehad. Geen zorgen dus.

Probeer goed op je ademhaling letten en oefeningen te doen om te ontspannen. Je stress zit heel hoog en dat betekent ook een hoge ademhaling

Maar bij hyperventileren gaat het toch altijd om kortdurende benauwdheid enzo? Maar ik heb het echt chronisch! Kan dat dan dus?
Bedankt voor je reactie, Anoniem!

Er bestaat ook zoiets als chronische hyperventilatie, waarbij je dus continu verkeerd ademt. Mensen die lange tijd onder hoge stress hebben geleefd, hebben hier vaak last van. De lijst met mogelijke bijbehorende klachten is aanzienlijk, ook benauwdheid en kortademig horen daarbij. Zoek het maar eens op, als je er meer van wil weten.
In het begin van mijn BO was ik ook heel kortademig en benauwd. Ik had ook last van de spieren tussen mijn schouderbladen en druk op de borst. Is na verloop van tijd gelukkig weer overgegaan.

Dankjewel KB. Dan zal dat tóch hetgeen zijn waar ik last van heb.
Tips? Welke oefs precies?
Pijn op borst heb ik idd veel ook.

Al laten testen op diabetes?

Bij mij helpt buteyko heel erg, bijna helemaal chv vrij nu, naar 4 maanden ellende

Is oorzaak van te hoog cortisol….
Rust en rust en nog eens rust en veel ontspannen en ontspannende activiteiten doen
Pak het probleem aan bij de bron.
Zie verhaal 1532 voor onder andere ontspannend activiteiten.

En natuurlijk kan je altijd je bloed laten testen om het eea eerst uit te sluiten

Ik heb al eens bloed laten prikken. Alles was in orde. Bedankt voor jullie tips en meedenken en geruststelling!
En Buteyko zal ik eens Googlen… 😉

Er zijn veel ademhalingsoefeningen te vinden op internet. Belangrijk is buikademhaling ipv borst. Let wel op dat je niet de hele tijd geforceerd diep gaat ademhalen, dat kan het erger maken. In principe is ademhaling iets dat automatisch goed gaat, mits je ontspannen bent. Let ook op je houding, niet teveel in elkaar gezakt op de bank hangen bijv. maar een beetje rechtop. Dat is minder belastend voor de spieren in dat gebied. Succes!

Enórm bedankt, KB!

Goeie tip KB. Mijn ervaring is ook als je heel veel en geconcentreerd bezig bent met je ademhaling, dan kan dat juist weer averechts werken.

Lieve Pien,

Ik had eerder al een berichtje geschreven, maar ik zie dat het niet geplaatst is. Gek!

Ik herken veel in wat je schrijft. Helaas heb ik deze klachten ook. Om mijn ademhaling rustiger te krijgen, heb ik onlangs de apps Deeprelax en Breath aangeschaft. Ik doe daar ademhalingsoefeningen mee en merk dat het me helpt om uit mijn hoofd te komen en mijn ademhaling langzaam weer tot rust te brengen. Soms word ik er wel een beetje duizelig van, maar ik denk dat dat een stressreactie is.

Daarnaast heb ik ook het Werkboek hyperventilatie, angst en paniek gekocht. Echt een fijn boek, met praktische oefeningen en ook stukjes over burn-out. Misschien heb jij er ook iets aan!

Heel veel sterkte en een dikke knuffel. Je bent niet alleen ❤️

Eens met Burnie.

En als je BO afneemt zullen je symptoom-klachten ook afnemen, zoals de benauwdheid. Dus werk vooral aan het oplossen van je BO, dan volgt de rest vanzelf

Bedankt Burnie en bedankt Kamillethee voor jullie reacties! Héél fijn jullie te horen!
Ik ga ermee aan de slag!

Hi Pien,

Mij heeft buteyko ademhaling heel erg geholpen. Vooral de ontspanning oefeningen van the Buteyko method. Er staan er veel op Youtube. Met andere oefeningen merkte ik dat ik te hard mijn best deed en juist ging hyperventileren ;). Inmiddels ben ik er zo goed als vanaf.

Klopt M, ik had precies het zelfde. En als je je even goed inleest dan is Buteyko ook heel logisch om toe te passen bij CHV. Bij CHV adem je te diep en te snel, waar door er minder zuurstof naar je hersenen en lichaamscellen gaat om te herstellen, vervolgens kan er een hele waslijst aan klachten ontstaan, niet alleen het benauwd zijn maar echt veel meer. En bij Buteyko leer je deze snelle en diepe ademhaling weer te kantelen door heel licht en niet diep te ademen zodat er weer meer zuurstof naar je lichaamscellen en hersenen gaat.

Het is alleen wel zo dat je niet zomaar CHV hebt, dat kan er na jaren verkeerd ademen en stress in zijn geworteld en dat duurt dus ook wel even om op te lossen, al merk je wel al redelijk snel resultaat.

Zoek maar eens op welke klachten er allemaal gepaard kunnen gaan met verkeerd ademen, daar schrik je van!

Ik wil evt ook wel wat yt filmpjes delen die mij heel erg hebben geholpen als er mensen interesse hebben.

Tom

Héél graag Tom. Zou je die filmpjes willen delen? Veel interesse!
En bedankt voor je het delen en ook je reactie. Heel fijn voor me.

Beste Pien,

Dat je kortademig bent, is heel herkenbaar.
Sinds een paar maanden doe ik aan mindfulness en yoga. Ik dacht dat ik hiermee al heel ver was.

Eergisteren ben ik voor het eerst naar een osteopaat gegaan. Daar zijn mijn ribben soepeler gemaakt. Hierdoor heb ik meer ruimte gekregen om te ademen. De denkbare band rondom mijn maag is verdwenen. Voor mijn gevoel krijgt mijn brein nu meer zuurstof. De osteopaat gaf aan, dat wanneer je lichaam in disbalans is, je met ademhalingsoefeningen kortademigheid niet oplost.

Misschien is osteopathie ook iets voor jou.

Hartelijke groet,

Ooh wauw Wieneke, dat klinkt heel hoopvol. Dankjewel voor het delen! Misschien is een osteopaat bezoeken zo gek nog niet dan. Ik zie er wel tegenop omdat elk uitstapje eigenlijk teveel voor me is. Maar ik ga er toch eens over denken.
Fijn dat het bij jou baat heeft!

Wél moeilijk zo als iedereen andere tips en adviezen geven. Super fijn uiteraard, ik ben er ontzettend dankbaar voor en ben heel blij met jullie steun en meedenken!
Maar ervaren jullie ook dat je wel onrustig wordt van verschillende adviezen? Moeilijk dan een keuze te maken ofzo.

Hoi Pien,

Ja die onrust bij verschillende, soms zelfs tegenstrijdige, adviezen had ik aan het begin van mijn burnout ook heel erg. Je hebt dan echt analysis paralysis, en dat geeft veel stress. Maar dit is er nu wel een beetje uitgesleten. Gaandeweg ben ik er achter gekomen dat er 1000 wegen naar Rome zijn, en dat er niet èèn specifiek advies gaat zijn wat mij uit mijn burnout sleurt, maar een combinatie van verschillende dingen die voor mij goed werken. Het kost tijd en moeite om die dingen te vinden, maar experimenteer als je wilt, en als je niet wilt dan hoeft het niet. Mijn psycholoog vertelde me ook dat sommige dingen die nu werken later misschien minder goed werken, en omgekeerd. Belangrijkste is uiteindelijk gewoon rust nemen en dingen doen die jou helpen ontspannen. Het komt goed! 💪

Goshie, Bart. Wat een helpend bericht. Dankjewel voor je woorden. Dat stelt gerust. Fijn dat je het ook herkent (of eigenlijk niet natuurlijk, want het is heel vervelend en moeilijk ermee om te moeten gaan) en fijn dat je dat deelt.
Het is prettig te weten dat er echt meerdere mogelijkheden zijn om hier uit te komen. Het lijkt soms zo’n diep dal en dan zie ik door de bomen het bos niet meer. Geen idee waar ik goed aan doe en ik dwaal maar wat.
De grootste angst blijft wel, zou het echt een burn-out zijn of is er meer aan de hand in m’n lijf. Maarja, die gedachtes heeft iedereen geloof ik wel hier. HA heeft andere dingen uitgesloten iig. Toch blijf ik wel angst voelen. Bijvoorbeeld omdat ik zelf heb ontdekt dat ik veel allergieën heb, waar de huisarts niet achter is gekomen. De huisarts is niet alwetend en dat geeft toch ook weer angst ofzo. Is dat maf?
Ik heb maandag een intake met een therapeut. Ik hoop zo enorm dat het klikt en dat ik er goed aan doe. Zij is gespecialiseerd in burn-out en ook in hsp. Dat zou toch bij me moeten passen. Dus ik probeer hoop te houden.
Nogmaals veel dank voor je woorden Bart. Het was heel fijn je bericht te lezen.

Hey Pien, hahaha ja ik ben ook heel blij dat ik lotgenoten heb, toch wens ik dit niemand toe uiteraard 😅. Fijn dat je er wat aan mijn bericht hebt!

Ik snap die angst dat er iets anders speelt ook wel, heb ik ook veel gehad en steekt soms nog de kop op. Vooral als je gaat Googelen dan kom je echt in een soort doolhof terecht. De huisarts weet het ook vaak niet inderdaad en zal burnout vaak ook nog beschouwen als iets puur psychologisch, terwijl er ook sprake is van fysieke uitputting. En daarbij slaat je immuunsysteem trouwens ook op hol, kan zomaar dat je dan ook meer, of überhaupt, last krijgt van allergieën. Wat ook niet helpt is dat iedereen weer net andere klachten heeft.

Als je echt geruststelling nodig hebt dan zou ik zeker langs de HA gaan, maar op een gegeven moment lukt het wel om je er bij neer te leggen dat het "slechts" een burnout is.

Heel fijn ook dat je bij een therapeut terecht kan!! Dat klinkt inderdaad alsof zij zeker wel geschikt is om jou te helpen. Succes maandag!

Google is écht funest inderdaad. Bahbah, wie dat toch heeft uitgevonden! Vreselijk, hahaha. Dan heb je écht alles wat er maar te vinden valt, zo bizar!

De allergieën kunnen dus ook bij deze BO horen, zeg jij? Goh, ik hoop het. Wat een handicap, hahahaha.

De huisarts heeft me helemaal onderzocht meermalen en niks gevonden. Dus tja. Ik moet het van mezelf op de burn-out houden en Google uitzetten. En dan focussen op herstel. Hoop enórm dat de therapie iets oplevert. Ben altijd een beetje argwanend ofzo. Wantrouwend, hoe noem je het. Twijfels erbij. Al zoveel geprobeerd namelijk waar ik weinig aan had, of te oppervlakkig was.
Maar wie weet is dit wat. Ik probeer hoop te houden. Hahahaha.

Nogmaals dank 🙏🏻 Ontzéttend fijn, mensen die het begrijpen!
Ik ken er weinig in mijn omgeving, daardoor voelt dit extra fijn! Alsof je echt gezien en gehoord wordt.

Hoi Allemaal,
Voor mij ook herkenbaar. Zeker als het gezellig is, je hebt al niet zoveel en wil er dan langer dan goed voor je is, van genieten. Maar ook wel last van om na een uur idd te zeggen dat je weer gaat. Niet fijn om de aandacht dan zo op jezelf te vestigen. Ik denk dan ook wel eens als ik weg ben gaan ze vast over me kletsen/roddelen. Het lukt me na lang oefenen al wel wat beter om er lak aan te hebben. Dat van die timer lijkt me wel wat, zal ik zeker een keer gaan proberen.
Sterkte allemaal met het oefenen hierin!
Groetjes, W

Hoi Pien, hoe is het met je benauwdheid? Is het minder geworden? Ik heb daar ook last van hoor, alhoewel niet de hele dag aaneengesloten, maar de hele dag regelmatig. Dit in combinatie met hartkloppingen. Heel onprettig vind ik het en dat is nog zacht uitgedrukt. Ik heb dit ongeveer 2 maanden nu terwijl bv andere klachten wat op de achtergrond lijken te zijn.

Het lijkt wel of het Bo monster denkt oh dit heb jij nog niet gehad, dus doe dit ook maar even. Persoonlijk vind ik het raar dat klachten verdwijnen of minder worden en dat je er dan weer andere bij krijgt.

Maar goed dat benauwde en die hartkloppingen zijn ook erg onprettig en ook word ik er onrustig van. Wat dan weer niet helpt natuurlijk. Dan weer proberen te ontspannen. Wat een gedoe toch allemaal

Hoi Burnie! Wat lief dat je er naar vraagt! Het gaat nog niet beter. Kamp er nog elke dag mee.
Vervelend dat jij het ook hebt zeg. Combi met hartkloppingen is idd rottig, zacht uitgedrukt. Ik vind het ook altijd zo’n zoektocht, al die lichamelijke klachten. Het feit dat er idd steeds een andere klacht langskomt waarvan je denkt…huh? Waarom wisselen die klachten zich steeds af? Zo’n zoektocht in je eentje vind ik. Want niemand weet het eigenlijk echt. Moeilijk hè. En angstig vind ik zelf.
Ik heb nu ook allerlei diverse huidklachten gekregen. Ook zo vaag en rottig. Over m’n hele lichaam. En dan maar weer zorgen dat je niet in paniek raakt 🙈
Wat een feest is het toch, zo’n Bo.

Fijn elkaar hier te hebben!

Helaas weet niemand het en daarom fijn dat er op dit forum herkenning is, hoe gek het ook klinkt. Dan denk je meer, oké het hoort erbij. Naar de huisarts ga ik niet, omdat ik dan weer een heel verhaal moet ophangen en 9 van de 10 keer zegt hij dan dat alles in orde is. Nou ja lichamelijk dan. Ondertussen zit ik dan nog steeds met dezelfde klachten en ga je weer huiswaarts.

En jij nu huidklachten erbij en waarschijnlijk net zo onduidelijk waardoor het komt als de benauwdheid. Praat je dan over eczeem of over pukkels?

Ik ben net aan het lezen over histamine. Kwam het op Instagram tegen. Ach misschien moet ik dat ook gewoon niet doen en dit weer “gewoon “ accepteren.

Wat een gedoe toch allemaal

Sterkte met jouw proces en gelukkig hebben we indd elkaar

Klopt Burnie, precies wat je zegt, herkenning op dit forum stelt zo enorm gerust en doet veel in het proces.

Om je verhaal over de huisarts moet ik lachen. Precies dát! Zo gaat dat bij mij ook altijd. Whahahaha wat een ellende hè.
Jij gaat daar dus niet meer heen.
Ik twijfel weer om te gaan,Ivm de huidklachten. Het is eczeem maar ook een soort pukkeltjes-plekken op benen armen en buik.
Over histamine heb ik ook al veel gelezen. Maar wat doe je er aan?
De huisarts weet er allemaal geen raad mee. Kan alleen maar zeggen dat het niet ernstig is. Pfffff daar heb ik geen fluit aan.
Kan jij rust vinden bij je lichamelijke klachten? Of word jij er toch ook lichtelijk hypochondrisch van?

Nee dat heb ik niet Pien. Eerder word ik er moedeloos van en soms ook chagrijnig. Maar verder heb ik niet (meer) dat er ergens iets mis is. En rust vinden is een beetje lastig. Door het benauwde en die hartkloppingen ga ik meer lopen, dingen doen om er maar niet mee bezig te hoeven zijn. Dus rusteloos. Maar van mij mag het natuurlijk wel een keertje klaar zijn. Ik heb hier weleens gezegd ik hang de vlag uit als het klaar is, maar ondertussen heb ik het idee om de hele straat te behangen met vlaggetjes als het klaar is, zo blij zou ik zijn.

Maar we blijven hier op dit forum elkaar steunen iig.

Leuheuk!!! We doen gewoon de hele straat met vlaggetjes!!!! Fantastisch idee, ik ga het doen!!

Ga het boek ' je mag er zijn ,'maar es lezen.
Dan ga je ook anders naar jezelf kijken

Ik herken je verhaal enorm, Branduit!

Poeh branduit, je zegt een paar dingen door elkaar. Natuurlijk stel je wel wat voor voor je gezin en dat je soms het gevoel hebt nutteloos te zijn, of eigenlijk meer dat je je gezin belemmert, dat gevoel heb ik soms ook. Zeker niet elke dag. Vaak heb ik dat soort gedachtes als ik me niet fijn voel.

Ik hou wel van mezelf, maar vind mezelf nu niet de leukste versie van mezelf. Verwar je dat niet misschien met elkaar?

Geen idee hoe lang je in je burn out zit, maar ik denk hoe meer je het gaat accepteren hoe het nu is, hoe rustiger je wordt.

En ja ik denk een stukje opvoeding. Dat besef is er bij mij ook gekomen. Ik had altijd het idee dat ik eerst iets moest dan om lief gevonden te worden en sowieso dat het gezien werd.

En we zitten niet voor niks in deze burn out hè. En die lat hebben we zelf zo hoog gelegd voor onszelf.

Bij mij is al veel helder geworden en heb veel geleerd. De lat ligt veel lager nu, ik moet niks meer en wat anderen daarvan vinden kan mij niet meer zo boeien. Perfectionisme ook losgelaten. Mezelf naar voren geschoven en dat ik er ook toedoe.

Dus begin in ieder geval heel veel van jezelf te houden en zet jezelf bij tijd en wijlen eens op de eerste plaats. En heus niemand gaat minder van je houden hoor en zeker je gezin niet. Zak eens lekker onderuit en laat de boel de boel.

Wees een beetje lief voor jezelf. En dat geef je ook door aan je kinderen hè. Dat je niet altijd hoeft te presenteren om gezien en gewaardeerd te worden. Daarmee zorg je dat het niet doorgegeven wordt hoe jij opgevoed bent.

En volgens mij ben je een heel lief mens, dus appeltje eitje dat je van jezelf kunt houden en ertoe doet voor je gezin. En pas heel lang daarna komt die maatschappij wel hoor 😉

Wat een mooie woorden Burnie!

Je bent altijd goed genoeg zoals je bent, ook als je veel rust neemt voor je herstel!
Ik vind je een mooi en vriendelijk persoon :-)
Steek die maar in je zak :-)
X Rodha (sorry lees niet meer alle reacties. Want is soms niet meer bij te houden alle verhalen en reacties 😅)

Dus ofwel: bedankt dat je bestaat lieve branduit en lieve andere lotgenoten

X Rodha

Super mooi dit Branduit ❤️
Ik denk stiekem precies dit. Ben zo perfectionistisch dat alles perfect en goed moet gaan. Zeer pijnlijk en jouw woorden zijn zeer herkenbaar. Pffff diepe diepe patronen en copingsmechanisme . Ik denk om te overleven? Staande te blijven? Geaccepteerd en gevalideerd te worden?

Ik ben nog bezig met een acceptatie proces wat ik zeer lastig vind. Ik blijf een soort van vechten…

Zooo herkenbaar Branduit.

Zet m op, we komen er wel

Ik ben even stil van jullie lieve woorden.
Dank 🙏❤️

❤️

Hoi Sander!

Ik neem ook mirtazapine (3.75mg), ben ook weer wat uren op werk aan het maken en slaap ook nog steeds niet goed. Met name inslapen duurt lang (vaak uren). Ik heb mij aangemeld voor the culture of sleep. Zij hebben ook ergotherapeuten die dit proces ondersteunen, misschien ook wat voor jou?

Hoi Timo, dankjewel voor je reactie. Ik ga t onderzoeken. Hoelang zit jij in je bo en hoeveel uur werk jij nu?

Hi Sander,

13 maanden nu, en ik werk helaas nog maar een aantal uurtjes per week. Meer therapeutisch eigenlijk.

Hoi Sander,
Wat dapper dat je ondanks slechte nachten toch re-integratie stappen maakt.
Dat zou mij niet lukken. Wauw! Hoe herstel jij van een slechte nacht en drukke (werk-)dag?
Is het ondanks de slechte nachten goed om te werken voor jou?

Kan het zijn dat je overdag nog teveel doet en te weinig rust neemt waardoor je hyperalert het bed in stapt? Als ik te overprikkeld ben of te overbelast ben, slaap ik veel slechter ook

Verder: Wat helpt is je slaapkamer gaan associëren met slapen: zorg voor een fijne temperatuur, verduisterende gordijnen en laat je laptop beneden.”

Ik spreek vanuit ervaring en het online artikel te vinden via Google onderschrijft dit ook: “Melatonine slikken voor het slapen onnodig en gevaarlijk”

Helemaal onderaan het artikel lees je over wat ik schreef

Artikel is van AD.nl

En aanvullend: uiteraard gaat het artikel uit van een gezond(er) persoon, dus in het geval van een BO is de belastbaarheid zowel fysiek als cognitief veel lager natuurlijk en gaat de hyperalertheid sneller af

Hoi Kamillethee en anoniem,

Ik heb het idee dat ik dat eerst had inderdaad: te veel doen en slecht slapen, gisteren dus 2 uur gewerkt op 5 uur slaap en vandaag 10 uur geslapen en niet uitgeput of extreme toename klachten. Zo ook gewoon wat sociaals doen.

Soms weet ik ook niet of het tijd is voor (meer) actie bij mij. Ik had afgelopen zaterdag afgesproken met 4 vrienden overdag was daar 2 uurtjes, totaal niet overprikkeld, en zondag slecht geslapen en zondag etentje met 8 personen en dag daarna heerlijk geslapen. Heel uitzondelijk hoor, maar probeer soms gewoon wat. toch houd de angst voor toename van klachten me in zijn greep. Ik doe soms ook gewoon 3 dagen bijna niks en dan kan er ook een slechte nacht tussen zitten.

Zo lastig dit allemaal!

Inderdaad, valt geen peil op te trekken. Soms heb ik heel veel prikkels op een dag en slaap ik heerlijk en andere dagen dan weer heel slecht en vice versa.

Ha Timo, Zo irritant! Het enige weet ik dat het echt met kleine kleine stapjes steeds beter gaat. Verder gewoon geen patronen te herkennen.

Als buitenstaander zonder echt extra info is het lastig te zeggen waar of waarom het precies fout gaat wbt slapen, en ik kan ergotherapie aanraden om te werken aan je opbouw van je cognitieve en fysieke belastbaarheid

Hi Timo en Sander,

Zelf ben ik ook aan het reïntegreren en is mijn slaap nog niet optimaal. Wel steeds beter gelukkig. Inmiddels werk ik 32 uur (en ga volgende week naar 36!). Wat mij heeft geholpen met slapen is het verminderen van schermtijd (minimaal een uur voor het slapen gaan geen schermen, doomscrollen, tv enz), maar stretchen, gedachten opschrijven, lezen. Hierdoor slaap ik makkelijker in en word ik minder vaak wakker. Als ik nu wakker word, kan ik het accepteren en val ik snel weer in slaap (er tegen vechten is het probleem). Ik merk nu echt dat de hersenmist is weg getrokken, waardoor ik hele dagen op werk kan concentreren. Wat een verademing. Helaas heb ik nog steeds erg veel verzuring in mijn benen en heupen, wat bij mij blijkbaar het laatste deel is van mijn burnout. Dat hoop ik tenminste haha..

Beste M, dank voor je succesverhaal. Dit geeft hoop

Heb jij dit zonder slaapmedicatie gedaan M?

Yes, geheel zonder slaapmedicatie. Wel vaak op het punt gestaan om dit te opperen bij de huisarts, maar toch niet gedaan. Wat mij ook helpt, is mijn kijk op slaap veranderen. Het is namelijk heel normaal om ’s nachts drie keer wakker te worden – zolang je daarna maar weer inslaapt (ik heb een slaaponderzoek gehad en KNO arts gaf dit aan). 3 keer wakker worden beschouw ik inmiddels als een goede nacht (vannacht bijvoorbeeld maar twee keer wakker – feest!). Als je dat als ‘goed’ bestempelt, voelt een nacht waarin je vier keer wakker wordt ook nog steeds prima. Die mindset helpt om er relaxter mee om te gaan en minder stress te ervaren over slapen.

Nog een aanvulling; ik zie hierboven dat je sociaal al aardig druk bent (zowel op zaterdag en zondag etentjes). Ook al ben je dan niet overprikkeld, de rekening (slechte slaap) komt dan vaak later. Dit kan ook een aantal dagen zijn. Zelf probeer ik 1 dag in het weekend iets sociaals te doen en de andere dag te spenderen aan selfcare; wandelen in de natuur, lezen, kopje koffie in de zon enz.
Vrienden zien geeft energie, maar kost dat natuurlijk ook. Dus ik denk een betere afwisseling tussen inspanning en ontspanning. :)

Hoi M, thanks. Die 3 keer wakker worden vind ik wel een goede. Dan heb ik gelijk 3 goede nachten in de week en 2 redelijke nachten :-). Ja vorig weekend was uitzonderlijk ! Heb vaak ook geen sociale afspraken in een week. Dankjewel voor je bericht!

Hallo Si,

Regelmatig trillende oogleden, hoort er allemaal bij ;).

Rustig aan en zet m op.

hallo si, ja ook ik heb er last van. Begin wel een patroon te ontdekken dat ik er meer last van heb als ik dingen denk die me lichte stress geven. knap dat je al een hele werkdag aankunt. Probeer voor jezelf wel op te bouwen, beter een paar dagen wat uurtjes dan heel veel uur in één keer. Dat was het advies wat ik van de arbeidsdeskundige kreeg. sterkte!

Sterker nog, zo ongeveer alle spieren in mijn lijf hebben het afgelopen halfjaar weleens getrild. Soms een enkele keer, soms een dag lang af en aan en soms ook meer dan een week. Nog steeds heb ik er last van, met name als ik erg moe ben of meer stress heb gehad en meer spierspanning heb opgebouwd. Het geruststellende is dat het ook telkens weer is gestopt.

Helaas heb ik dit ook veel en sinds kort ook een spiertje wat naast mijn neus trilt. Ik denk dat dit overbelasting is en stress. Weer een paar stapjes terug en even niets….

Sterkte 🍀

Kijk eens of magnesium helpt. Bij veel stress ga je sneller door je buffer heen. Trillend ooglid wordt wel eens gezien als een teken van magnesium tekort.

Neem er dan wel een die goed wordt opgenomen, anders krijg je buikklachten. Ik neem zelf sinds kort magnesium tauraat. Ik heb het idee dat het helpt tegen mijn angsten en bij prikkelverwerking. (Ik kan meer prikkels verdragen)

Ik lees dit met een trillend ooglid haha

En gefeliciteerd met een succesvolle eerste werkdag! Een hele dag, dat is best een prestatie. Let goed op jezelf en succes!

Dank je wel iedereen voor de lieve woorden! Zojuist de tweede succesvolle werkdag achter de rug. Ik merk wel dat ik me steeds meer op mn gemak voel op kantoor. Dus niet echt meer paniek krijg door het onbekende.

@bart is je oog inmiddels gestopt met trillen ? Hahahah

Ik ga zeker magnesium proberen! Dank jullie wel!

Engeltje/duiveltje uiteraard ;)

Engeltje/duiveltje bedoelde ik. ;)

Hoi B,

Heel herkenbaar! Die terugvallen zijn zo confronterend, vooral omdat je je dan beseft van: oja, ik ben nog helemaal niet hersteld.

Ik doe het eigenlijk een beetje hetzelfde als jou: noodzakelijke dingen laten staan en de rest schrappen of op de dag zelf kijken of het wel/niet lukt. Ik denk niet dat er een goed/fout is.. De een krijgt veel energie van sociale dingen (dus ook in een terugval) en de ander moet er niet aan denken. Vooral dus doen wat voor jou goed voelt (kijken of je ergens wel of geen zin in hebt)!
Mij helpt het ook om tijdens terugvallen veel te schrijven en mezelf een peptalk te geven op papier (‘ ook dit gaat weer over (zoals alle terugvallen)’, ‘je doet het heel goed’). Op die manier lukt het wat beter om te relativeren. Lief voor jezelf zijn!☺️

Hoi Marie,

Dank je voor de fijne reactie! Ik denk dat je wel gelijk hebt met dat er geen goed of fout is. Dat vind ik soms lastig om te onthouden, omdat ik iedere terugval of slechte dag wil verklaren. 😅
Goeie inderdaad om te schrijven. Ik schrijf iedere dag mijn piekergedachten op, maar ook een goed idee om wat positieve dingen te noteren en te relativeren.

Soms helpt het om even terug te kijken en je te realiseren waar je vandaan komt en hoe ver je al gekomen bent. En key blijft acceptatie, hoe irritant soms ook, en je energielevel bewaken. Wees extra lief voor jezelf, om wat tegengas te geven aan dat duiveltje met die kritische stem. 😉 Gun jezelf een lekker stuk chocola, een bos bloemen, een ontspannende massage of waar jij dan ook blij van wordt. You've got this!

mijn coach zegt dat is groeipijn.

is er wellicht een trigger geweest, bij mijn rouw om mn lieve oma.

Hoi B.,
Niet fijn en ook niet gemakkelijk.
Wat is eigenlijk een terugval? Ik heb namelijk nog geen periode gehad dat het goed ging.
Is het altijd een terugval of is het onderdeel van het proces? Ik zou echt voor jezelf kiezen en doen wat nodig is (of verplicht zoals bedrijfsarts). De rest kan in stapjes. Ben je al begonnen met re-integratie?
Ik plan zelf niet zoveel afspraken en heel veel tijd om bij te komen. Helaas moet ik soms ook afspraken afzeggen.

Heel veel sterkte in jouw proces 🍀

Hoi Anoniem(en) en Kamillethee,

Bedankt voor jullie reacties. Goede ideeën inderdaad wat betreft energie bewaken, lief zijn voor mezelf enz.

@kamillethee ik zie een terugval als een tijd waarin het weer slechter gaat en je klachten weer meer op de voorgrond staan vergeleken met die weken ervoor. Bij mij duurde het in m’n BO ook heel lang (meer dan een jaar) voor ik ietsje minder klachten begon te krijgen, maar ook ik ben nog een dag helemaal klachtenvrij geweest. In de weken hiervoor leek het wel beter te gaan, ik voelde meer energie, had minder klachten en dat is nu weer helemaal weg.
Ik ben 2x per week een ochtend op mijn werk en werk daarnaast een paar uren thuis. Daarin de afgelopen tijd ook wel wat opgebouwd.

Maar je hebt ook wel gelijk dat het misschien deel van het proces is. Dat zei m’n psycholoog deze week ook: dat herstel nooit in een rechte lijn omhoog gaat, maar als een golfbeweging. Ook wel goed om me dat soms te blijven herinneren. ;)

Dankjewel, en jij sterkte bij het jouwe! 💪🏼

Geen dag*

Ik zou helemaal niets doen. Althans; dat is mijn tactiek. Ik benader elke dag alsof het de slechtste dag is zodat mijn lichaam op de goede dagen kan herstellen. Zo ook besproken met mijn werkgever.

Zeker weten, luister goed naar je lichaam en vermijd prikkels tijdelijk die je herstel negatief beïnvloeden

Herstel en gezondheid is prio nr 1, luister goed naar je lichaam, zie ook verhaal 1910.

Hoe sneller je herstelt hoe eerder je weer aan alles kan deelnemen ☺️
Maar ook als je beter bent, houdt gezond zijn altijd op nummer 1. Want zonder gezond zijn kun je maar heel weinig….
Een gezond mens heeft 1000 wensen, een ongezond mens heeft er maar 1

Ps: ik zie dat er steeds meer forum topics volledig gesloten worden, dus dat het niet meer mogelijk is verhalen of reacties te plaatsen. Ik weet niet of ze dat gaan doen bij dit forum topic “burn-out”, en ik hoop het ook niet natuurlijk! Maar de kans is er….
Ik hoop echt oprecht dat dit behouden blijft….
Gr Rodha

Hoi Love!

Het is echt een balancing act, aan de ene kant wil je, zoals je het beschrijft, dingen meemaken en de leuke dingen niet missen, aan de andere kant weet je stiekem ook dat veel dingen voor het herstel niet heel verstandig zijn. Ik mis mijn werk en alle dingen die op dit moment niet lukken ook erg. Ik probeer eens per week/2 weken met mijn team van werk te lunchen als ik een goede dag heb, maar vaak staat de afspraak al en ga ik ondanks dat ik weet dat het eigenlijk te veel is (met name de reistijd). Ik heb een afspraak met een ergotherapeut om dit ook aan te pakken en mij verantwoord te belasten. Voor sommige dingen maak ik een uitzondering, zoals een feestje van een familielid laatst. Ik weet dat ik het eigenlijk niet aan kan, maar vind het wel belangrijk om erbij te zijn. Dan accepteer ik de gevolgen en weet ik dat ik mij een aantal dagen slecht ga voelen erna.

Iets anders, maar wat ik ook moeilijk vind om te accepteren is het gevoel dat mijn leven stil staat, terwijl anderen wel verder komen in hun leven. Veel van mijn vrienden gaan trouwen en krijgen kinderen en terwijl hij mij nog niet lukt om na een jaar 15 minuten tv te kijken. Telkens voelt het als een klap als weer een vriend weer met zo'n nieuwtje komt, ondanks dat ik ze dat natuurlijk van harte gun. Ook dat probeer ik te accepteren, maar vind ik ook erg lastig.

Hi Rodha, wat leg je dat goed uit over de wensen van een gezond en ongezond mens... Doordat ik zulke evenementen afwijs, kies ik voor mijzelf. En als er iets is wat ik vaker mag doen, dan is het kiezen voor mijzelf en liever zijn. Bedankt voor je berichtje en voor de mededeling over de sluitingen...
Veel liefs

Hi Timo, ik snap volledig waar je het over hebt. En vooral dat laatste stuk... Ik zat daar toevallig vanochtend aan te denken, aan dat het voelt alsof het allemaal stil staat terwijl de mensen om ons heen doorgaan.

Het is bitter. Ik ben 23 jaar, en uit je bericht kan ik concluderen dat jij ook nog niet erg 'oud' bent. Dat geeft de rol van de burn-out voor ons ook een andere belading. In de jaren waarin van ons (en ook door onszelf) wordt verwacht dat we vol energie zitten, zijn we opgebrandt. Ik besefte een vanmiddag dat ik mijzelf echt de tijd mag geven... (ookal sta ik te popelen om mijn dagelijkse routine zo snel mogelijk op te pakken)

Hoi Love, wat naar inderdaad dat je het gevoel hebt dat jouw leven stilstaat en de wereld om je heen doorgaat. En ik vind het persoonlijk ook erg voor de nog jonge mensen onder de forum lezers. Maar als je er goed over nadenkt, dan doet leeftijd er eigenlijk niet aan toe hoe burn out wordt ervaren. Want je kunt jong zijn en dan veel missen zoals bijvoorbeeld uitgaan, feestjes, veel sporten en je contact met vrienden. Maar onder de forumlezers zijn ook mensen met kleine kinderen of pubers en ook zij missen heel veel. Neem bijvoorbeeld schoolactiviteiten, verjaardagsfeestjes, vakanties en sowieso de kinderen om je heen te hebben als je zelf niet lekker bent en de prikkels niet kunt verdragen. En dan hebben we de ouderen nog onder ons en daar ben ik er zelf 1 van. Na 50 jaar hard werken dacht ik ook te kunnen genieten van mn vrije tijd. Om veel op vakantie te gaan, leuke dagje uit, theater en ook dat is spijtig dat dit niet kan. En dan niet te vergeten dat je tijdspad ook niet nog heel lang heeft hè 😉. Dus het is te kort door de bocht om te zeggen dat het erger/zwaarder is voor jonge mensen. Uiteindelijk missen we allemaal een deel van ons “normale” leven. En we willen allemaal hetzelfde, weer lekker meedraaien met de rest. Maar nogmaals ik persoonlijk vind het voor jonge mensen pittig dat ze dit al moeten meemaken, terwijl ze nog eigenlijk onbezorgd moeten leven.

Hopelijk krijg je weer snel je energie terug en kun je weer wat deelnemen aan leuke en gezellige activiteiten.

Het is idd niet leuk om langs de zijlijn te staan en niet te weten hoe lang het gaat duren voordat je zelf weer mee kunt doen, maar benut deze tijd ook vooral om voor jezelf helder te krijgen waarom je in een burnout bent beland en werk op die punten aan jezelf. Als je snel herstelt en oude patronen niet hebt veranderd, is de kans dat je opnieuw onderuit gaat groter. Ik bedoel dit trouwens niet vervelend, want het is mij helaas zelf overkomen.

Helemaal mee eens anoniem. En natuurlijk bedoel je dit niet vervelend. Uiteraard moet je eerst het eea onder de loep nemen waardoor je in een burn out terecht bent gekomen en daaraan werken. Uiteindelijk willen we dit niet nogmaals meemaken. Daar heb ik echt geen tijd meer voor 😉

Hey Burnie, bedankt voor je bericht.
Ik wil je alleen even wijzen op het feit dat ik niet heb benoemd dat een burnout zwaarder/erger is voor ons jongeren, ik benoemde slechts dat het een andere belading heeft...

Ik begrijp t heel goed Love. Ben zelf 33 jaar, ons plan was om dit jaar te proberen voor kinderen te gaan en om mn fotografie passie uit te breiden naar side job. Beiden gaan niet.
Ja het is heel rot zacht gezegd, alleen ik help mezelf niet uit de bo door daarin te hangen.

De enige weg vooruit is door het herstel in gang te zetten. Accepteren van de situatie zoals deze nu is. En dan zie ik wel wanneer al het andere weer op mijn pad kan en mag komen.

Sterkte!

Hoi Love, herkenbaar, leef met je mee. Dikke knuffel.

Hoi Laura,

Goed gezegd, alleen verdomde moeilijk, dat hoef ik jou niet te vertellen, helaas. Ik leef ook met jou mee, niks aan.

Ik ben 42 jaar oud, partner, 3 dochters, van 9, tweeling van 2, stond midden in het leven, heb m'n bedrijf moeten verkopen omdat werken niet meer ging, en al wat niet meer wat niet meer ging en gaat.

Dat komt bovenop de lichamelijke en mentale klachten die er al zijn. Poeh.

Moest het even kwijt ;) ;). Maar sluit me bij je aan dat het niet helpend is om te hangen naar wat er was of nog kan komen, maar wat er nu is.

Een goed voorbeeld en statement voor ons allemaal. En dat zijn we allemaal voor elkaar, alleen is de een soms wat sterker dan de ander, we wisselen elkaar hier een beetje af op het forum;);).

Wat herkenbaar dit. Ik word over een aantal weken 34. Kinderwens is aan de orde, maar dat staat nu even op hold. Ik ben het eens met je instelling: acceptatie is de key naar hestel, maar belangrijker nog een fijne relatie met jezelf. Dit vereist flink geduld.
Ik denk dat we hier allemaal een pro zijn in pushen, helaas moet je de dag erna op de blaren zitten.

Hoi Love,

Ik herken me ook goed in je verhaal ! Ik ben zelf ook nog "jong", ik word binnenkort 25.
En ja het is vreselijk om dingen te missen, feestjes, vrienden, leuke dingen doen. Ik denk dat iedereen zich daar wel in kan vinden.

Waar ik echt "leeftijdsgebonden" last van heb, is bijvoorbeeld mijn carrière op werk, ik heb een hele mooie interne vacature moeten missen om mezelf verder te kunnen specialiseren. Mijn vriend en ik willen ook heel graag een huis kopen en samenwonen, maar ook dat staat nu on hold, omdat ik niet in de positie ben om nu grote financiële beslissingen te nemen. Ik ben nu dus ook heel veel bij mijn ouders, waar ik eerst 5 a 6 dagen in de week bij hem was ben ik nu 5 a 6 dagen bij mijn ouders. Daarnaast verloopt de relatie nu moeizaam, omdat ik vaak niet de energie heb om bij hem langs te gaan of de dingen te doen die we eerst wel altijd samen deden.

Maar ik denk dat we allemaal ongeacht onze leeftijd, onze eigen problemen ervaren wat betreft de BO. En ookal zitten er verschillen in onze leeftijden, qua gevoel en ervaringen vinden we veel herkenning en erkenning bij elkaar, dat is al iets heel moois !

Verder, heel goed dat je voor jezelf zorgt en je grenzen bewaakt ! Heel knap dat dat je lukt ! Ik ga er nog geregeld over, dus daar zit nog wat werk. Ik hoop dat je veel steun vind hier op het forum.

Veel liefs,

Sorry dat ik niet op alle berichten kan reageren, maar schermpjes zijn zó moeilijk voor me!

Ik zelf heb voornamelijk veel moeite met het feit dat ik niet naar de activiteiten van mijn kinderen kan gaan kijken. Een presentatie op school, een wedstrijd, een open dag, een projectweek… Ik vind het voor m’n kinderen zo enorm sneu dat ik er al jaren niet bij ben. Of even samen stadten, samen naar de markt, wat drinken… Vooral in deze puberteit waarin ze zitten, zijn dat zulke leuke dingen om te doen. En ik ben gelukkig heel close met mijn beide kids. Maar poeh.. Daar doet mijn hart echt zeer van. Zoveel verdriet van!

Verder ervaar ik dat vriendinnen je op een gegeven moment “los” laten. Ik heb er steeds minder over… heel verdrietig en jammer vind ik dat. Want ja, na 5 jaar nog in een burn-out en niks kunnen… Is niet echt een gezellige vriendin natuurlijk. Ik begrijp het ook wel maar het is wél eenzaam.

Hoi Love,

Ik heb me best lang gedwongen om alles te doen maar helaas lukt dat echt niet. Als je geen burn out hebt of het niet kent kan ik me voorstellen dat dit voor de ander echt moeilijk is. Want he hoe kan dat nou?!

Helaas kan ik niet zoveel prikkels verdragen en verwerken waardoor ik een dikke vette rekening krijg. Het is niet leuk maar ik moet echt even voor mijzelf kiezen….
Ik kan helaas dus niet zoveel ondernemen en moet veel nee zeggen. Dat is verdrietig en soms ook best een beetje eenzaam.
Sterkte ❤️

Hi L,

Ik ervaar hetzelfde. Aan mijn slaap (of beter gezegd weinig slaap) merk ik pas wanneer ik over mijn grenzen ben gedaan. Soms is het lastig om te achterhalen waar het precies vandaan komt. Volgens mij hoort het ook bij een burnout en moeten we niet al te veel zoeken naar oorzaken van een slechte nacht, maar het gewoon accepteren.

Wat mij heeft geholpen om overdag rustmomenten in te plannen. Ook op mijn werk. Soms doe ik even 20 min yoga nidra (spotify) of buyteko oefeningen. Hopelijk heb je hier iets aan.

Hoi L,

Hier precies hetzelfde, meestal heb ik na een dag waarop ik me (vaak achteraf bezien) rustig voelde een betere nachtrust. Maar dit geldt ook weer niet altijd, en een perfect "recept" voor een goede nacht is er ook niet echt helaas. Ik ben soms lang bezig met zoeken naar de oorzaken maar soms weet ik het ook gewoon echt niet. Over het algemeen helpt het nemen van rustmomenten overdag wel echt gelukkig, maarja soms denk ik alles goed gedaan te hebben, maar lig ik dan toch weer wakker.

Hoi L,

Helaas heb ik dit ook. In de nacht ben ik veel wakker en slaap onrustig. Ik heb soms intense dromen. Ik heb gelukkig al even geen paniekaanvallen gehad maar afgelopen nacht wel weer een angst aanval over iets bizars kleins. Helaas wordt in de nacht alles groot en niet oplosbaar. De nacht is een totaal andere wereld. Ik heb wel ontdekt dat alles moet kabbelen bij mij dus een rustige dag met weinig prikkels/gesprekken/schermen etc. Eigenlijk helemaal basic (rust/reinheid en regelmaat haha).
Ik lees graag mee want ik ben benieuwd…
Sterkte ❤️

Ik heb heel regelmatig last gehad van RLS in aanloop naar bo toe. T kan een teken zijn van een ontregeld centraal zenuwstelsel. Bij mij werd t vooral savonds erg en dan snachts waardoor ik minder goed sliep. Op t begin van bo nog aantal keer gehad en daarna niet meer gelukkig.

Soms is het ook weer tijd weg en dan ineens weer tijdje. Kan overdag als je zit ook opkomen dat het ongemakkelijk in benen voelt. Zal dus van overprikkelt /ontregeld zenuwgestel komen.

Jaa ik herken dit voor t slapen gaan heb ik er een tijd last van gehad. Soms legde ik dan een verzwaringsdeken over mn benen heen, dat hielp wel eens! Ik heb er nu bijna nooit meer last van gelukkig, dus het kan weer over gaan

mindfulness is een oplossing daarvoor, je klachten mogen er zijn, het is oke. En ACT/CGT vanuit psycholoog kan je daarbij helpen :-)
Helaas lukt het mij niet om uitgebreid en op alle verhalen te reageren, hoe graag ik dat ook zou willen, ook ik moet helaas mijn rust zvm pakken, maar eens in de zoveel zal ik hier weer verschijnen op dit forum om wat tips te delen :-)
Take care lieve Love!
Veel liefs Rodha

in de zoveel tijd*

Dankjewel Taco!!! Wat een liefdevol en waardevol bericht!!

Dat is zeker een onderdeel van het herstellen van een BO, bedankt voor je aanvulling Taco! Leuk dat je nog weer even terug komt zo nu en dan op het forum! Hebben mensen veel aan!
X rodha

Wat fijn, Tom!
Ik word van zon zéker heel blij maar nu tijdens de BO ben ik er ook heel gevoelig voor. Snel klachten van de zon. Toch probeer ik veel buiten te zijn, dat is inderdaad helend.
Krijg jij geen klachten van de zon, zoals hoofdpijn, tintelingen op je hoofd, zonnesteek achtig gevoel?

Hoi Tom, ik zit soms heel kort in de zon en vind dat ook heel ontspannend. Even de warmte voelen en niks te moeten, behalve even genieten. Helaas is teveel in de zon zitten niet echt goed, vooral niet aan de kust. Dus ik beperk me tot een kwartier er echt in zitten. Verder wandel ik en dan loop je uiteraard ook in de zon. Ik denk trouwens dat het mooie weer al helpt om je beter te voelen, dus kom maar op met de lente en de zomer ☀️

ik slik vitamine D, Wat wel helpend voor mij is, is de temperatuur, heerlijk tijdens de lente en herfst. Ik heb veel minder energie nu nodig om mij zelf warm te houden, en dat is helpend bij mijn herstel. In de winter vergt warm blijven meer energie.
X rodha

Ik slik ook vitamine D bij, maar de zon doet me zeker goed! Meer licht, warmte en een heerlijk plekje in de tuin, uit de wind waar ik m'n thee drink.

sorry voor mijn korte reactie, maar onthoudt, hoe eerder jij toegeeft aan de dingen die bijdragen aan je herstel, hoe eerder je beter bent en weer meer kan doen, dingen die jou zingeving geven.
Qua ontspannende acitiviteiten kan ik vooral de tips aanraden uit verhaal 1861, en 1860. Dat zijn rustgevende dingen. Ik heb ze ook gekopieerd in de reacties onder verhaal 1532.
IK ken de frustratie, van meer willen maar niet kunnen. Ben je bewust van de voordelen van rust nemen en ontspannende activiteiten, en wat de nadelen zijn als je hier niet aan toegeeft.
Hoe eerder je beter bent, hoe sneller je weer meer kan, en ook meer kan bijdragen aan het geluk van je zelf en anderen.
Jouw verhaal is al helpend naar andere toe, vergeet dat niet.
En zorgen voor je lijf is ook een onderdeel van zingeving!
Heel veel succes bij je psycholoog! Echt heel dapper van je dat je therapie aangaat! En ik wens jou veel inzichten toe die jouw herstel snel bevorderen
X Rodha en een fijne nieuwe week alvast toegewenst aan jou en de alle andere lotgenoten

Bedankt voor je lieve reactie Rodha,

Hij was zeker niet kort en ook echt weer even helpend !

Ik ben blij dat ik de stap neem om de hulp te aanvaarden, dat zeker ! Maar ik vind het wel oh zo spannend, want de psycholoog gaat het werk natuurlijk niet voor me doen, je krijgt handvaten en hulpmiddelen, maar je moet zelf natuurlijk heel hard werken.

Ik probeer wel activiteiten te doen die ontspannend zijn, en als ik me wat beter voel probeer ik mezelf uit te dagen door naar de winkel te gaan, een extra lange wandeling te maken, van de week zelfs een ijstheetje gedronken op het terras.

Maar ik merk gewoon dat nu de nieuwe week weer gaat komen, iedereen om me heen weer aan het werk gaat, dat het met somber maakt dat ik maar weer een week thuis moet gaan zitten. Ik weet ook dat ik er nog lang niet ben en rust nodig heb.. maar toch frustreert het me weer en ben ik blij dat ik het hier even van me af kan schrijven.

Voor iedereen veel kracht en mooie momentjes de komende week !

Veel liefs,

Ja ik wilde het kort houden, maar was iets langer dan verwacht hahah, en toen had ik al op enter gedrukt!
Uiteraard graag gedaan! jij werkt ook! weliswaar thuis en aan je herstel :-) Dus het is maar hoe het je het bekijkt!
ja je moet het zelf doen inderdaad! Maar dat gaat jou helemaal lukken net als de rest :) zonder de handvaten is het maar een eind zoeken naar wat wel of niet helpend is.
Ik probeer er zelf niet teveel bij stil te staan bij de frustraties, probeer me vooral te focussen op dat wat nodig is om beter te worden en ben gericht op het doel wat ik voor ogen heb. Dus echt mindful gefocust op hestelbevorderende dingen, en de gedachten van frustratie laat ik als wolkjes aan mij voorbij gaan.
Elk lotgenoot heeft zo zijn manieren om om te gaan met deze dingen, dus je zult geheid nog meer antwoorden krijgen op je verhaal!
Liefs aan jou en de rest van de lotgenoten
X Rodha

Hoi Kaneel,

Ik begrijp je, maar ik zie t zelf anders. Net als wat Rodha al zegt, je werkt elke dag keihard, alleen dan aan herstel. Revalidatie is topsport. Elke stap vooruit is een zegening, iets om je lijf zo dankbaar voor te zijn dat dat weer lukt (en zo trots op jezelf dat je door de tijd die je in je herstel stopt, dit weer kan doen). Elke stap achteruit is een leerpunt en mogelijkheid voor reflectie.
Mijn zingeving zit verder in dit proces zien als kans om te transformeren, een betere versie van mezelf te worden. De tijd te steken in ontwikkeling van beter voelen van mn lijf, spiritueel te ontwikkelen en middels de tools van de psycholoog te groeien om mezelf te versterken.

Daarnaast in de dagelijkse praktijk zit zingeving voor mij in t meedraaien in het huishouden. Kleine huishoudelijke taakjes, elke dag doe ik wat. Hoe klein dan ook. De hond uitlaten, even naar de winkel gaan als dat lukt. Contact houden met collegas en vrienden.

Hoop dat dit helpt. Geef jezelf de ruimte want je bent keihard aan t werk, misschien wel op een nog mooiere manier dan "gewoon" werk.

Succes en liefs

Mooi geschreven laura!
Geen idee hoeveel mensen jouw reactie zullen lezen maar je helpt er vast velen mee!
X Rodha

Mooi omschreven Laura. Fijn om het even van die kant te horen, zo positief eigenlijk. Mooi. Dankjewel voor dit inzicht.

Mijn reactie werd niet geplaatst net maar lief van jullie beiden!

Het heeft bij mij ook even geduurd om te komen waar ik nu sta qua mindset. En dan nog heb ik ook mn momenten en dagen. Maar door ook dan te proberen terug te keren naar wat ik hierboven al zei, voel ik meer acceptatie en rust.

Het blijft een lang proces en er is geen snelle oplossing voor. Het is hard werken, eenzaam, rauw en oncomfortabel.

liefs

Wat mooi verwoord Laura, hebben we wat aan!

Lieve Laura,

Wat heb je dit mooi verwoord ! Heel helpend, voor zowel mij als andere lotgenoten zo te zien.

Ik denk het inderdaad ook een kwestie is van mijn mindset veranderen, maar dat is iets wat heel moeilijk is.
Ik heb vandaag mijn 1e intake gesprek gehad met de psycholoog, we hebben nu ook nog een 2e intake gesprek gepland omdat we niet genoeg hadden aan een uur.
Ondanks dat, heb ik in dit uur samen met de psycholoog al patronen die ik mezelf heb aangeleerd leren herkennen. En een daarvan is de schouders eronder, niet opgeven maar doorgaan. En ik denk dat daar ook het stukje zit waardoor ik moeite heb met de acceptatie van het even niet meer kunnen en rust nodig hebben.

Er valt nog veel werk te verzetten.. dat is iets wat zeker is. En ik hoop dat ik snel mag leren accepteren dat dit het even is voor nu, ook al is dat lastig..

Veel liefs,

Zet hem op Kaneel, komt goed, je bent goed bezig.

Lieve Gert,

Dank voor je woorden!
Hoe gaat het bij jou ? Nog geïnformeerd bij de huisarts ? Heel benieuwd of het iets voor je kan betekenen.

Liefs,

Hoi Kaneel,

Ik snap je helemaal, ik heb dit ook gevoeld en meegemaakt. Je voelt je soms goed en wilt dan weer van alles doen.
Als je op een dag weinig gedaan hebt voel je vaak nog schuldig ook omdat je zo weinig gedaan hebt.

Maar ik kan je nu vertellen doe het rustig aan want het is een valkuil waar veel mensen met een burn-out tegen aan lopen.
Heb dit zelf paar maanden geleden ook meegemaakt en was weer terug bij af en daar had ik heel veel last van. Het gevoel om weer opnieuw te moeten opbouwen is echt een hel.

Luister goed naar je lichaam en laat je niet verleiden door je gedachten.

Wens je veel sterkte en succes met je herstel.

Groet Aswin

Hi Kaneel, ik herken dat ook en t is niet makkelijk, t heeft bij mij ook tijd gekost om te komen waar ik nu sta.
En dan nog is t vallen en opstaan. Gisteren toch teveel gedaan, vandaag even een mindere dag. Even terug schakelen naar minder doen weer om dan weer op te kunnen bouwen. Maar met liefde voor mezelf. Het is oke, ook deze dagen zijn onderdeel van t proces.

Fijn dat je al wat patronen herkend na de intake en fijn dat er gewoon nog een intake komt om t verder te bespreken. Zet m op topper!

Fijn dat je al wat inzicht hebt gekregen na je eerste gesprek!
Het is logisch dat je je graag nuttig wil voelen, als alles en iedereen om je heen gewoon doorgaat. Toch moet je je eigen herstel nu op de eerste plek zetten.
Een paar ideetjes, voor als je toch iets kleins wilt doen, waar je een goed gevoel van krijgt (mits je er ruimte en energie voor hebt natuurlijk!):
- Als je van bakken houdt, kun je een misschien cake/muffins/koekjes bakken en uitdelen aan familie, vrienden, buren. Zomaar, als ze het niet verwachten. Wordt vaak gewaardeerd! 😋
- Als je creatief bent, kun je misschien zelf wenskaartjes maken en versturen voor bijv verjaardagen, of iets leren breien oid
Van geven aan anderen word je zelf ook gelukkiger. :)

Hoi Kaneel, topper!

Het gaat hier, na een aantal goede dagen, weer iets minder.

Ik heb vrijdag weer een afspraak, dan worden er als het goed is spijkers met koppen geslagen en krijg ik een wonderpilletje waardoor ik zaterdag weer beter ben ;) ;).

Als dat zo zou zijn krijgt iedereen hier er ook 1 hahah. Nee we wachten het af. Komt goed.

Fijne avond alvast!!

Ik moet grinniken om je pilletje Gert. Ik houd me aanbevolen 😂.

Haha B ik bewaar er 1

Ha Gert, wij willen graag allemaal zo'n wonderpilletje ontvangen ! 😛

Maar alle gekheid op een stokje, Fijn dat je een paar goede dagen hebt gehad, dat geeft toch wel weer wat vertrouwen om de mindere door te komen hopelijk ! Spannend voor vrijdag dan, heel veel succes ! Hopelijk brengt het je iets.

Ik heb vandaag ook geen beste dag helaas, heel negatief en somber, mijn burnout uit zich voornamelijk mentaal, de lichamelijke klachten vallen redelijk mee ( momenteel enkel hoofdpijn en een zere schouder ) dat mentale stukje is vooral heel vervelend. Maargoed, dan heb ik gister ook een intake gesprek bij de psycholoog gehad en vandaag weer een afspraak met de POH-GGZ gehad.. dus best drukke dagen gehad, vandaag rustig aan en hopelijk morgen weer wat betere energie en ook een vrolijker koppie..

@Anoniem, bedankt voor je tips ! Bakken vind ik inderdaad wel leuk, misschien dat ik dat weer eens kan proberen, dat is ook wat minder belastend dan echt uitgebreid koken denk ik. Qua creativiteit ben ik niet zo begaafd zal ik maar zeggen 🫠 Ik ben linkshandig, maar qua creatieve dingen heb ik echt 2 linker handen 😂

De POH-GGZ heeft me ook inderdaad verteld dat ik moet gaan werken aan een stukje acceptatie, en dat het helpt om dit ook echt uit te spreken of op te schrijven.
Dus hier komen de woorden die ik graag tegen mezelf zeg:
Ik moet even door dit diepe dal heen, het is zwaar, maar dit is wat ik nodig heb om uiteindelijk beter te worden en hier sterker uit te komen dan dat ik er in ben gegaan. Rust en goede zelfzorg zijn voor nu mijn prioriteit en alles wat ik extra kan doen is een overwinning, niks moet ! ( Misschien hebben jullie er ook wat aan. Wel bijzonder dat zelfs het opschrijven, in plaats van hardop zeggen al een beetje voelt als vooruitgang in acceptatie )

Ik lees jullie graag !
Liefs,

Lieve Kaneel,

Zingeving! Wat een mooi onderwerp. Hmm de tijd staat even stil bij mij maar eigenlijk ook weer niet. Ik ben mijzelf aan het ontdekken en leren kennen. Ook zie ik ineens heel veel kleine dingen- een mooie bloem- een prachtig roodborstje- een glimlach van iemand op straat of mooie gesprekken hier. Ik zie ineens zoveel kleins wat ook zo mooi is.
De kleine klusjes in huis worden ook gewaardeerd. Ik kan ineens mega genieten van een schone was of een kopje thee in de zon.
Ik heb mijzelf beloofd dat als ik beter ben ik sowieso iets terug ga doen voor de maatschappij. Een keertje voor iemand koken of wat dan ook. De gesprekken hier met jullie zijn me ook dierbaar. Ik ken jullie niet en misschien passeren we elkaar op straat of in de supermarkt maar hier begrijpen we elkaar ❤️

Ik heb een korte regel: Als meer doen leidt tot veel meer klachten, dus echte stagnatie/stagneren van je herstel, dan zou ik stapjes terugzetten.
Heb je therapie zoals een ergotherapeut, die je inzichten geeft hoe om te gaan met opbouwen? Dit kan ik zeker aanraden.
Succes en hopelijk zijn er meer mensen met tips voor je vanuit hier :-)
X Rodha

Zoveel mogelijk rust na je werk.. hoelang ben je inmiddels onderweg? Het gaat helaas met vallen en opstaan heb ik gemerkt. :(

Mijn arboarts adviseerde om bij toename van klachten stapje terug te doen. Verder merkte ik ook dat 2x per week naar mijn werkplek (ik werk ook in de zorg) toen nog te veel was. Hij zei toen: opbouw uren is belangrijker (dus je belastbaarheid rustig opbouwen) en als dat beter gaat kun je weer kijken of 2x een ochtend op je werkplek lukt.
Deze tips hebben mij toen wel geholpen. Ik ging een tijd lang 1x per week naar mijn werkplek en dat was toen intensief genoeg. Thuis ging werken een stuk makkelijker. Nu zit ik sinds ca. een maand weer op 2x per week en dat gaat nu wel goed. Alsnog de afspraak met werk dat ik in weken waarin ik meerdere afspraken heb (arbo, spoor 2, psycholoog) kijk of 2x lukt of dat ik dan deels thuis werk. Mijn leidinggevende was hiermee akkoord, ook omdat het advies deels van de arboarts kwam denk ik. ;)

Misschien dat je opbouw (op locatie) toch nog te snel is. En niet slapen is wel heel naar (en voor mij echt een teken: in het rood dus stapje terug doen).
Zijn er verder veel stressfactoren op je werk?
Succes en sterkte met alles!

Ik zou vooral focussen op de tips die je hebt gehad, dus dit vooral de tijd geven. Mocht je pijn ondraaglijk zijn dan zou ik de HA even contacten :-)
Heel veel sterkte!!!!
En ja mindfulness is zeker een goede optie om te ontspannen!
X Rodha

Hoi Love,
Ik ben ook bekend met het ACNES syndroom. Jaren geleden is dit bij mij geconstateerd. Ik heb idd jaaaren te veel stress gehad (als hsp‘er). Ik denk zéker dat er een link is met stress en spanningen inderdaad.
Nog bij weinig mensen/artsen bekend hè. Dat maakt het ook lastig.
Het kan je flink belemmeren! Met vlagen heb ik er meer/minder last van. Soms kan ik geen peil op trekken, soms weer wel. Ik weet het niet goed.
Hoe zie jij dat?
Liefs!

Love, mag ik vragen welk mindfullness boek jij hebt? Reuze benieuwd.

Sluit me idd aan bij Rodha, het devies is nog steeds denk ik vooral rust nemen, hoewel ik me kan voorstellen dat het erg lastig is om tot rust te komen met ernstige zenuwpijn. Misschien is een bezoek aan de arts dan idd goed voor eventuele pijnstillers.

Mindfulness is idd heel fijn! Hoe vaker je het doet hoe fijner het wordt vind ik. Zelf heb ik heel erg veel aan yoga nidra meditaties via youtube of de insight timer app. Ook doe ik meditaties via de waking up app, die vind ik ook heel fijn. Er is ook nog de VGZ mindfulness app met vele simpele meditaties in het Nederlands.

Bart, mag ik jou wat vragen? Doe jij thuis yoga of ga jij daarvoor naar een yoga les/studio? Ik kan helemáál niet goed de deur uit namelijk.. Dat kost me veel te veel.
Ik heb jaren yoga les gehad, maar daar ben ik mee gestopt een poos geleden. Ik merk dat ik mij thuis er niet toe kan zetten om het op te pakken nu tijdens de BO. Evenals dat mediteren. Hoe zet jij jezelf daartoe? Vaste tijdstippen oid? En tips hoe dat te doen met een gezin (man en 2 pubers)?
Ik ga maar een beetje door, met huis schoonmaken, eten bereiden, het verplichte half uurtje wandelen, tuinieren, kids opvangen na school/studie etc.
Misschien wil je even met me meedenken?

ik heb wel wat tips:
- ja inderdaad via youtube yoga oefeningen doen of de VGZ App, vaste momenten plannen, dit doen op een kamer waar je alleen bent evt. Dit ook communceren met kids: Mamma is even bezig een half uurtje en kan niet gestoord worden, behalve voor belangrijke dingen :-)
Je zelf motiveren doe je door je bewust te zijn van de voordelen van yoga, en de nadelen als je geen ontspannende activiteiten doet, Wat levert het je op als je yoga zou doen en wat gebeurt er als je niet toegeeft aan rust en ontspannende activiteiten? Ben je hier goed bewust van :) Zet een alarm of timer aan, hoe lang je bezig wilt zijn. En een agenda punt zodat je een melding krijgt zodra het ME-Time is. ME= Mij (van het engels). Als je klaar bent, sta even bij stil hoe je je voelt en wat voor fijn resultaat het levert, zodat je volgende keer weer daar jezelf aan herinnert hoe fijn het is om dit te doen.

hopelijk heeft Bart tips voor jou, maar ik zag je vraag, ik dacht kan vast wel wat op antwoorden alvast ook in de time being.
X rodha

( hopelijk vind je het niet erg dat ik gereageerd had op jouw vraag aan Bart ) X Rodha

Bedankt Rodha, voor je fijne tips!! Daar kan ik wel wat mee!

Gelukkig! en de reacties van anderen zullen vast nog wel binnenstromen, de reddingsbrigade hier is altijd actief of onderweg ;-) hahah
X rodha

Ja dat is zooooo fijn, Rodha! Hahaha Eerlijk waar, fantastisch fijne plek dit forum!

Hoi Pien, ja tuurlijk mag dat! Ik denk dat Rodha ook al heel mooie tips heeft gegeven.

Zelf heb ik geen kinderen en daardoor vind ik het wat lastiger om specifiek tips te geven om daarmee om te gaan. Maar ik kan me voorstellen dat een eigen kamer heel fijn is, misschien met een bordje/Briefje wat je kan ophangen dat je niet gestoord wilt worden? En daarnaast is een goede actieve noise cancelling koptelefoon of setje oortjes de investering ook echt meer dan waard denk ik. Dat scheelt zoveel geluid en is soms echt even nodig voor mij. Ook in het OV o.i.d.

Ik denk dat een vast tijdstip wel fijn kan zijn inderdaad, hoewel flexibiliteit in het precieze tijdstip misschien ook wel nodig is ( bij mij wel). Zelf mediteer ik in ieder geval altijd wel ergens in de ochtend omdat dit mij een heel goede start van de dag geeft, het effect van de mindfulness oefening blijft dan als t ware (soms) doorwerken in de rest van je dag. Ik denk dat het begin altijd het lastigste is, maar zoals Rodha al zegt zul je merken hoeveel voordeel het jou oplevert en daardoor vanzelf gemotiveerd zijn om het vaker te doen. Idd goed om daar dan bewust bij stil te staan!

Wat betreft yoga, ik doe dit ook thuis omdat ik het teveel energie vind kosten om naar een lesje te gaan. Zelf doe ik yin yoga omdat deze mij het beste helpt ontspannen op dit moment, mijn zenuwstelsel trekt flow/vinyasa yoga echt nog niet. Ik doe het via youtube, goede kanalen vind ik Yoga with Kassandra en Devi Daly yoga. Vooral lesjes met een bolster, welke ook echt de investering waard is.

Naast yin yoga is er ook nog yoga nidra, dit is eigenlijk ook een meditatie in de vorm van een body scan. Deze vind ik ook heel fijn om te ontspannen! Ik doe deze soms ook wel 2-3x 20 minuutjes op een dag.

Het is een beetje een lang bericht geworden maar hoop dat je er wat mee kan! Laat maar weten als ik nog ergens over mee kan denken :)

Zelf heb ik trouwens de soundcore space A40 oortjes, zijn nu 60 euro bij Amazon, wel een goede deal. Hebben echt best goede noise cancellation en ze gaan per lading 8 uur mee, en het doosje kan ze nog 3x opladen.

Dankjewel Bart voor jouw reactie! Héél waardevol voor me! Ik heb zojuist direct een bolster besteld. Een hele mooie ook nog, hahaha. Dat stimuleert misschien nog meer om de yoga thuis op te pakken. Ik wil het echt weer gaan proberen op te pakken en jouw woorden hebben me weer wat energie gegeven ervoor. Dankjewel!

Ik heb eigenlijk geen oortjes maar ga daar ook eens voor kijken. Ik ben idd vreselijk geluid gevoelig. Zouden gewone oordopjes raar zijn om mee rond te lopen (mocht ik even naar de supert moeten ofzo)? Hahahaha Die heb ik namelijk wél… voor de nacht. En die zitten fijn. Veel van die oordoppen zitten helemaal niet lekker en muziek luister ik eigenlijk niet.

Je verhaal heeft me in elk geval goed gedaan. In de slaapkamer ga ik mijn yogamat uitrollen en ik ga beginnen met de zachte yoga vormen idd. En misschien klein beginnen, niet gelijk heel lang maar even kort ofzo?
Bedankt nogmaals Bart, waardeer enorm dat je mee denkt!
Liefs!

Gewoon doen hoor Pien, ik heb het afgelopen jaar ook geregeld met gewone oordoppen ingelopen tijdens een wandelingetje of in de winkel. ;)

Bedankt voor al die reacties en tips!
@Pien, ik heb het boek Mindfulness van Edel Maex, ook de bijbehorende CD's. Deze hadden wij als een cadeau gekregen, heel wat jaren terug.

@V Dankjewel V! Ik ga gewoon oordoppen indoen!! Hahahahaha Lijkt me heerlijk! Maar wel gek ofzo. Zal wel even wennen zijn maar fijn te horen dat jij het ook doet! Dankjewel V!

@Love Dankjewel voor je boek tip! Ik ken die inderdaad. Heel fijn en zinvol boek! Geniet ervan!

Misschien heb je iets aan verhaal 1829

Niet teveel druk op jezelf leggen, maar slapen is zeker een onderdeel van je herstel. Vooral accepteren, ontspannende afleiding zoeken etc. Voldoende rust overdag plannen, en bijslapen overdag is ook helpend

En ik denk dat flora ook net reactie aan jou schreef onder verhaal 1894 maar waarschijnlijk onder het verkeerde verhaal dus i.p.v. de jouwe.
Tenminste daar leek het op

X rodha

En ja herstellen is mogelijk met minder slaap maar het gaat langzamer.
In het artikel van AD.nl vind je goede tips, Google naar: AD.nl melatonine

Daar staan tips in die je slaap kwaliteit verbeteren zonder gebruik van bijv melatonine

Gr rodha

Hoi Anoniem,
In september/oktober toen ik net in mijn burnout zat, heb ik een paar weken temazepam gehad voor het inslapen. Dat lukte toen totaal niet, omdat mijn zenuwstelsel veel te actief en op hol geslagen was. Ik wilde echter niet langdurig (slaap)medicatie gebruiken, vanwege een nare persoonlijke ervaring ermee in mijn familie. Toen het slechte slapen weer enigszins behapbaar voor me was (als in: wakker kunnen liggen zonder angst en paniek, maar nog wel met een enorm druk hoofd met gedachten die alle kanten op vliegen) ben ik er meteen weer mee gestopt. Dat betekende wel dat er nog veel slechte nachten waren met amper 4 uur slaap, maar ik heb me daar toen bij neergelegd, onder het mom van de situatie accepteren kost minder energie dan me ertegen verzetten. Dit klinkt trouwens makkelijker dan het was, want ik heb me ook toen nog vaak ellendig gevoeld 's nachts. Toch merkte ik langzaam maar zeker verbetering met inslapen, naarmate mijn zenuwstelsel ook meer kalmeerde. Vaak werd ik nog wel een of meerdere keren per nacht wakker. Nu na een half jaar kan ik zeggen dat ik over het algemeen redelijk makkelijk in slaap val en meestal minimaal 6 uur aan een stuk door slaap en ook wel minimaal 8 a 9 uur per nacht haal. Dus ja, het kan, maar bij mij gaat het toch ook nog wel eens een nacht wat minder.
Goed kunnen (in-/door-) slapen lukt als je zenuwstelsel zich helemaal veilig en ontspannen voelt en het grootste deel daarvan gebeurt overdag. In een burnout kan het heel lang duren voordat dit weer helemaal hersteld is. En ja, slaap is inderdaad heel belangrijk, maar als de focus daar teveel op ligt en je daardoor alleen maar meer stress ervaart is het ook niet bevorderend. Sterkte!

Dus ofwel/kortom het is wel belangrijk natuurlijk dat je je slaap verbeterd dmv de tips via de natuurlijke weg, of dmv mediatie
X rodha

Mediatie=medicatie

Hi,

Ik ben aan het herstellen zonder slaapmedicatie. Had hele slechte nachten (3 a 4 uur) en inmiddels 6/7 uur. Soms word ik nog wel een aantal keer wakker per nacht maar slaap ook weer snel in. Ben zelfs aan het reïntegreren en zit alweer op 32 uur.

Wat heb ik gedaan? Heel veel dingen als yoga nidra, slaap meditaties, spijkermatje. Maar wat bij mij de laatste tijd verbetering brengt is: geen koffie meer naar 10:00 uur (ik drink sowieso maar 1 koffie), 3 uur voor het slapen niet meer eten (anders is je maag nog te actief), 2 uur voor het slapen geen drinken meer (anders moet je in de nacht naar het toilet) en minimaal 1 uur (soms doe ik langer) geen schermen meer voor het slapen. Verder geen dutjes meer na 14:00 uur. Dan de lampen dimmen, stretchen (yin yoga), vaak schrijf ik nog alle gedachten op in een boekje naast mijn bed (zo neem je afstand van je gedachten), nog wat lezen en dan val ik tegenwoordig redelijk snel in slaap.

Soms lukt het niet en dan helpt het om het te accepteren en jezelf te sussen: ik slaap niet maar ik rust wel uit. Ik slaap morgen wel een uurtje bij. Ik lig in ieder geval in mijn fijne bed en rust uit van de dag. Lukt het lang niet, dan kan je best even uit bed gaan om te stretchen, maar vooral lief zijn voor jezelf.

Wat een fijne mooie tips, B! Dankjewel!

Na vier maanden zeer slecht slapen, ben ik mindfulness gaan doen. Ook ga ik wekelijks naar yinyoga.
Ik ben er nog lang niet, maar het helpt me in slaap te vallen.

Hai,

google even als je wil op "slapeloosheid door breken dmv slaaprestrictie".
Ik heb ook 4/5 maanden echt heel slecht geslapen, ook oxazepam en mirtazipine geprobeerd, maar sliep daar niet meer of beter van en wilde ook niet verslaafd raken aan medicatie.
Was echt wanhopig en wist wel dat de combinatie goed slapen en bewegen echt nodig was voor herstel.
Zat in een vicieuze cirkel, want bewegen is goed tegen de stress maar zonder slaap heb je de kracht niet om lekker te bewegen en overleef je dag dag alleen maar tot de volgende dag. Gek werd ik ervan!
Slaaprestrictie klinkt heel streng maar ook wel heel logisch en helpt mij weer enigzins grip te krijgen op mijn slaap. Het is wel even doorbijten, vraag desnoods je HA om advies of dit ook voor jou werkt.
Zeker nu de komende weken met de zomertijd en de prachtige weersverwachting is het een goede tijd om ermee te beginnen en het ook vol te kunnen houden.
De tips van B zijn natuurlijk altijd goed en rustgevend 🙏
Ik weet jouw woonsituatie uiteraard niet, ik woon alleen en dit geeft mij de ruimte om het vol te houden zonder dat anderen (partner en/of kinderen) er last van hebben

Hoop dat je de discipline kunt vinden in jezelf en dat het jou ook gaat helpen!👍
Veel succes!

slaapwijzer.net/slaaprestrictie

Moonbird aanschaffen, daar kun je mij in slaap vallen. Ook overdag gebruiken voor ontspanning is echt heel fijn Ik heb er veel baat mee

Hoi,

Ik heb een aantal weken gebruik gemaakt van slaapmedicatie om "bij te tanken". De nachten zonder slaapmedicatie bleven onrustig (slecht inslapen en onrustig slapen). Ik ben slaaprestrictie gaan toepassen. Aan het begin pittig, maar het heeft er bij mij voor gezorgd dat ik weer op eigen kracht in slaapval en doorslaap.

Succes!

Ja heel herkenbaar die stress over ‘slaap is belangrijk voor herstel en juist dát lukt niet’. Maar door overdag echt goed op m’n rust te letten, wandelen, yoga nidra etc. gaat het langzaam beter en maak ik nu (na heel wat maanden slecht slapen) regelmatig best goede nachten.
Nu vind ik het zelfs wel een handig signaal want als ik overdag teveel heb gedaan zie ik dat meteen aan m’n slaap en kan ik de dagen daarop aanpassen.

Hoi, mag ik vragen welke slaapmedicatie je gehad hebt? Ik heb zelf Zolpiderm, als het nodig is neem ik een halve. Ik word er niet suf of raar van. En ik heb heel veel aan 'zelfhypnose' gehad. Je moet wel een tijdje oefenen voordat het werkt. Ik ga liggen en zeg vijf keer tegen mijzelf Ik ga nu slapen, daarna ga ik weer even aan iets anders denken en dan weer vijf keer Ik ga nu slapen. Het klinkt mss raar maar soms hoef ik het maar twee keer te zeggen. Maar ik heb wel een tijdlang moeten oefenen. En ik heb al slaapproblemen sinds mijn geboorte. Het werkt niet altijd. Daar is de Zolpi dan voor. Hopelijk heb je iets aan mijn berichtje.

Hoi,
Ja, ik heb ook erg slecht geslapen.
Ashwanganda geporbeerd maar werd daar se volgende dag ook nog de halve dag erg suf van. Zonder slaapmedicatie met heel veel geduld en tijd en doorzetten in juist overdag genoeg rust nemen en zo min mogelijk prikkels hielpen mij. Langzaamaan ben ik beter gaan slapen en nu eigenlijk best wel oke, al gaat het nog soms op en af. Ook juist overdag m'n gevoel uiten (huilen, schrijven, in kussens slaan, of ventileren bij mn moeder of vriend) hebben geholpen. En denk dat dagelijks mn wandeling in de buitenlucht ook helpt. Wie weer heb je er iets aan, ik heb in ieder geval nooit slaapmedicatie geslikt en slaap nu echt veel beter.

En wat je zelf zegt: het accepteren helpt al heel veel. Ik slaap nu pas soms 10 uur per nacht (na dik een jaar herstellen) ben nog steeds moe hoor na die 10 uur slaap, maargoed ben dan ook nog niet hersteld maar herstellende;) Maar werd soms ook gek van overal te lezen: je moet slapen terwijl dat soms gewoon niet ging.

Heb trouwrns niks tegen slaapmedicatie snap dat sommige mensen het gebruiken en het ook herstel bevorderend kan werken,
Voor mij persoonlijk voelde het beter het zonder te doen.

Wie weet heb je iets aan mijn reactie

Liefs!

Sterkte

Hey had jij ook nachten dat je oversloeg met slapen? Ik word er depressief en wanhopig van heb een jong gezin met een baby van 8 mnd

Nee dat had ik niet en ook geen baby. Hoop voor je dat je, op welke manier dan ook snel wat meer slaap zal kunnen pakken. Heel veel sterkte!

Ik heb ook heeel erg last van het schip gevoel, ik denk dat dat ‘gewoon’ door de zware overbelasting komt. En de pijnlijke spieren ook, die staan continu strak aangespannen. Tis verschrikkelijk 🥲 sterkte hoor!

Hoi hoi!

Wat super pittig voor je! Ik kan me herinneren dat ik je eerder ook heb bericht volgens mij

De ontlasting wat jij had, had ik niet alleen in de ochtend maar de gehele dag, en dat maanden lang. Geen idee hoe lang het heeft geduurd, maar dat is automatisch gestopt toen ik uit mijn flight flight kwam.
De duizeligheid was een van mijn begin klachten ook maar had ik ook een paar keer per dag door overprikkeling en niet alleen in de ochtend. Duizeligheid heb ik sporadisch nog, wanneer ik teveel cognitief heb gedaan zoals bijv teveel lezen of op mobiel zitten.

Zijn er mogelijkheden om taken of dingen te delegeren, of te kijken naar vaker crèche/oppas mogelijkheden, zodat je meer rust overdag ook kan pakken? En evt kan bij kan slapen?

Verder: probeer ook ontspannende activiteiten zie reacties uit verhaal 1861 en 1860

Ze hebben ook groeps therapieën voor mama’s die op zoek zijn naar een beter balans, zou je eens naar kunnen googlen, ik weet dat een vriendin van mij dat volgende. Ik heb zelf geen kinderen dus geen idee hoe het heet

Je hebt al 7 jaar rug pijn dus al voordat je kinderen had, heb je bij de huisarts gekeken naar oplossingen? En ja stress kan zich zeker manifesteren in meer spanning op de rug en nek! Medicatie kan verlichting ook geven

Bij angst en paniek: denk altijd in oplossingen en mogelijkheden om het probleem op te lossen waar je stress of angst over ervaart of over piekert

Ik hoop dat je iets hebt aan mijn tips

Stay strong, you got this amazing momma!

X
Rodha

*fight flight ipv flight flight

Ik herken je verhaal ook heel erg. De pijnlijke spieren, het wiebelige gevoel en de diarree. Het zal er allemaal bijhoren, maar ik vind het ook spannend en akelig. Ook altijd maar weer bang dat het iets is.
Dus ik voel je!
Hou je goed

En mocht je bang zijn, kan je als oplossing dus ook altijd de huisarts bellen om je zorgen weg te laten nemen door het eea uit te laten sluiten of ook te laten bevestigen dat het bijbehorende klachten zijn van een BO :-)
X Rodha

Maar ik weet nog wel dat duizeligheid een van mijn eerste klachten waren, de huisarts deed wat fysieke testjes met mij en concludeerde dat het een BO was
En achter gezien had ze helemaal gelijk, had mij zelf jaren lang cognitief, fysiek en mentaal overbelast…….
X Rodha

Heel herkenbaar, met name de diarree. Ik ben naar de diëtiste geweest die heel begripvol was. Het komt (uiteraard) door de stress en is eigenlijk een normale reactie, je darmen hebben rust nodig voor vertering.
Wat fijne tips die ik kreeg, misschien heb je er wat aan: wordt niet te paniekerig over wat je kan eten, anders kom je ook voeding tekort. Eet voldoende bulkvormende vezels (die zitten in volkoren producten), zo min mogelijk bewerkt voedsel, niet te veel vet. Liefst wat vaker kleine porties.
En misschien stoppen met de borstvoeding? Dan komen je hormonen ook wat meer in balans.

Heel veel sterkte, het is niet makkelijk als moeder met kleine kinderen!!

Hoi! Wat fijn wat reacties te lezen. Ik ben inmiddels al lange tijd gestopt met borstvoeding.

@pien? Kan ik met jou in contact komen? Het wiebelige en ongecontroleerde gevoel vind ik namelijk echt het meest vervelend. Alsof ik letterlijk niet recht kan lopen.. of ineens meer naar links ga.. het voelt echt deinend? Heb je dit ook geheel de dag door? Ik sta er mee op en ga er mee naar bed heb dit nu 3 maanden….. hoe lang zal dit kunnen duren?

Hoi hoi Anoniemevrouw29jaar, tuurlijk mag je mij contacten! Dat deinende gevoel is heel herkenbaar.
Zelf merk ik dat schermen heeeeeeel erg triggeren. Vooral telefoon.
Zodra ik er naar kijk, verdriedubbeld dat deinende gevoel. Lezen idemdito, dichtbij kijken zal wel een fikse trigger zijn.
Ik heb wel eens geëxperimenteerd… telefoon drie dagen uit en het werd ECHT minder! Maar geen telefoon is in deze tijd echt bijna onmogelijk. Maar probeer het eens!
Ik probeer mijn telefoontijd fiks in te korten. Driemaal per dag eventjes kort, soms maar 2 maal. En geen dingen doen op je telefoon die niet nodig zijn.
Laat me weten hoe dat vergaat!
Je mag me ook appen als je wilt, maar ik weet niet of je je nr hier wilt zetten?

@pien ik heb voornamelijk altijd met lopen… heb je het dan ook?

Oh was van mij

Ja dan heb ik het ook. Je evenwichtsorgaan is gewoon helemaal van de leg…

Berichtje hierboven is van mij, Pien

@pien hoe lang heb jij dit al?

Uhhh eerlijk? 5 jaar. Maar ik kamp dan ook helaas al 5 jaar met die burn-out, wegens allerlei redenen en situaties die zijn voorgevallen.
Maar eerlijk, ik voel verschil als ik niet scherm!
En altijd als iets minder kan worden, is het niks ernstigs, denk ik altijd.
Het komt goed meid!

ja dat is zeer helpend, oa schermtijd beperken

Heel veel verhalen staan er geschreven op pagina 1 over AD ☺️ Ik weet zeker dat je daar veel aan hebt!
Gr rodha

Rodha mensen kunnen dat blijkbaar niet vinden

Flauw en niet helpend je reacties

Ik heb goede ervaring het doorbrak een negatieve cirkel succes

er staan 11 verhalen over AD alleen al op pagina 1. Met heel veel fijne en goede reacties waar deze persoon wat aan heeft. Als jij mijn reacties niet helpend vind op dit forum dan is dat jouw mening :-)
gr Rodha

ik zal ook even een voorbeeld geven, bijvoorbeeld verhaal 1815 en 1827
gr Rodha

en ik heb nog wat verhalen boven aan deze pagina gezet zodat de schrijver van dit verhaal ze makkelijker kan terugvinden :-)
X rodha!

citalopram is een antidepressiva overigens

Escitalopram word vaak gebruikt bij burn out

Ik gebruik nu bijna 5 weken escitalopram. Heb nu naar veel goede weer slechte dagen. Nog 3 weken en dan kan ik zeggen of dit het is of dat we moeten ophogen

Ik gebruik nu 4 maanden fluoxetine. Dit met name ook voor de angst en paniek. Wel wat last van bijwerkingen maar helpt erg goed tegen de angst en paniek!

Kan ook door stress komen.
Als ik 's morgens wakker hoor heb ik ook geen energie maar ga ik dan weer op gemak aan de slag gaat het prima

Kan altijd kijken of je slaapapneu heb

Ik ervaar vaak hoofdpijn 's ochtends na een (naar mijn idee goede) nachtrust. Alsof ik een kater heb. En dat terwijl ik mijn uurtjes wel heb geslapen. Ook (bijna) alle symptomen die bij slaapapneu horen heb ik of gehad. Nu natuurlijk in een burnout loopt alles door elkaar, maar ik kan mij herinneren dat ik vanaf de middelbare school ook al vaak deze symptomen had. Als ik een vriendin vraag of zij vaak uitgerust wakker wordt, dan is het antwoord ja. Ik heb dat echt al jaaaren niet gehad en ben radeloos. Vaak was het moe wakker en je altijd maar over de vermoeidheid heenstappen en dan ging het wel weer. Daarnaast heb ik mijn leven lang altijd wel 9-10 uren geslapen dagelijks met af en toe even een mindere nacht.

Ik ben alleen bang dat de huisarts niet echt gaat handelen naar een slaapapneu onderzoek aangezien ik nu ook in een burnout zit. Ik ga volgende week even contact opnemen en dan zullen we het wel zien. Ik hoop dat er iets uit mijn opname komt die ik vannacht ga starten.

Ja ze hebben een app die je geluid meet terwijl je slaapt wat je naderhand kan afluisteren
Toch raad ik je aan dit ook te communiceren met je HA
X rodha

Hoofdpijn, moe wakker worden, regelmatig eruit moeten om te plassen, dat zijn sowieso al een paar symptomen van slaapapneu. Misschien erop staan dat dit onderzocht wordt, want het zou vreemd zijn dat je huisarts wel een burn-out erkent (zonder onderzoek omdat dit er gewoon niet is) en dat hij een evt slaapapneu niet wil laten onderzoeken, want die bestaat wel en dan kun je dit door het onderzoek evt wegstrepen. Ik heb zo’n onderzoek gehad en lichte slaapapneu. Dus erop staan dat dit door een longarts wordt onderzocht.

@burnie heb je ook iets gekregen voor je lichte slaapapneu en verbeteringen gemerkt?

@rodha yes ik ga het aankomende week aankaarten

Super Kelly x rodha!

Hoi Kelly, ik kreeg eerst zo’n apparaat mee waarbij je een kap over mond en neus deed. Ik heb dat uitgeprobeerd maar niks voor mij, dus teruggebracht. Ik kreeg het er benauwd van. Misschien zou het lukken in gewone toestand, maar met een burn-out erbij niet te doen. Het is wennen en de eerste nachten slaap je niet of nauwelijks. Geen goeie combi met een burn-out. Nu krijg ik zo’n bitje aangemeten en dat moet nog gebeuren. Dit loopt weer via een kaakchirurg. En overal wachttijden hè. Dus ik kan daar nog niks over vertellen

Zeker, 2,5 jaar geleden ook een paar maanden last van gehad. Toen ging het over en kwamen die kilo’s er weer aan.
Nu weer veel stress en weinig eetlust dus ook alweer 5 kg kwijt. Moet mezelf ook echt dwingen om te eten op het moment.

Komt echt goed naarmate je stress zakt!

Ja ik kreeg de eerste weken ook geen hap door m'n keel en viel toen 4 kilo af. Dat is wat stress met je eetlust doet. Ik had veel moeite met brood eten. De huisarts adviseerde me om gedurende de dag steeds kleine porties te eten en dan te kijken naar wat je niet zoveel moeite kost, in mijn geval bijv. fruit of een plak ontbijtkoek. Qua brood heeft het mij geholpen om van boterhammen toast te maken, dat vond ik prettiger eten. Sterkte en onthoud maar dat dit weer overgaat!

Je zou wat eiwit shakes ook kunnen proberen met extra kcal, energie bommetjes zijn dat, via huisarts extra verkrijgbaar
En vooral inzien dat eten noodzakelijk is, het zijn je bouwstenen
Dus meedere porties over de dag consumeren
X rodha

Zeker herkenbaar. Heb daar ook maanden last van gehad. En @Anoniem, die is heel herkenbaar haha. Brood lukte mij op den duur ook niet, dus toen maar iedere dag als lunch toast. ;)
Ik probeerde vooral te kijken waar ik zin in had en wat wel lukte. In mijn geval yoghurt als ontbijt met vers fruit en dan ‘s middags toast of een soepje ipv droog brood. Tussendoor fruit of wortels, komkommer, noten, (of met mate koekjes of zoutjes). Avondeten lukte vaak wel (in kleine beetjes). Kon een tijd niet tegen te overheersende smaken, maar daar zocht ik m’n avondeten dan op uit.
Het werd vanzelf weer beter. Nu heb ik het heel soms nog als ik een slechte week of veel stress heb. Maar verder weer op m’n oude gewicht en meestal wel normale eetlust.
Hoop dat je er een weg in vindt en dat het bij jou ook weer snel mag afnemen. Sterkte Manon!

Ik kreeg hiervoor zoldiumtraat 10 mg als slaapmedicatie ik breek hem door midden want op 5 mg slaap ik goed gebruik het alleen af en toe als ik een paar nachten niet heb geslapen..... maar. Werkt goed mischien dit eens vragen aan je ha.... want slapen is wel belangrijk bij Bo

sterkte

@flora, klopt het dat jouw reactie eigenlijk hoort bij verhaal 1898?

Ja herkenbaar! Ook hierin minder streng zijn voor jezelf, ja je moet eten. Maar misschien wat later in de ochtend dan je gewend was. (Hielp mij). Of misschien wat anders eten. Ik begin nu de ochtend met thee en een banaan en dan later in de ochtend, yoghurt, ontbijtkoek etc. Succes!

Heel herkenbaar! Ik merkte dat het voor mij extra stress opleverde dat ik 'moest' eten. In het begin maakte ik dan expres een grote portie van iets en dat moest ik dan van mezelf opeten. Dan had ik dat maar vast gehad. Dat werkte echter averechts. Wat mij hielp was vaak hele kleine porties eten van (gezonde) dingen die je lekker vindt. Eén handje noten, klein schaaltje yoghurt, framboosjes, enz.

En vooral; wees niet te streng. Ja, je moet eten, maar wat vaker kleine dingen is ook oké. Je eetlust gaat echt wel terugkomen. Bij mij duurde het een aantal weken en daarna werd het beter.

Hoi Y

Wat weken terug schreef je nog dat het redelijk ging🤔 en nu dit🙈.wat erg voor je. Ik leef met je mee.

Misschien was het toch te snel dat afbouwen🤷‍♀️,nu moet je weer door die ellende. In me kennissenkring heb ik dat al vaak gehoord..
Het gaat goed,dus weg met de Ad. Maar als er dan weer wat ergs gebeurd,ben je nergens. En de angstgevoelens herken ik zeker , het is verschrikkelijk die angst voor ….alles!
Neem je wel soms een pammetjes? Dat kan nu ook wel even helpen.soms doe ik dat ook als het me teveel word 🤷‍♀️
Zelf heb ik paroxetine,dus weet niet hoe sertraline werkt,maar dat je er weer door moet is zeker. Hou moed,misschien toch zo min mogelijk doen,laat het over je heen gaan ! En voorlopig niet meer afbouwen of stoppen! Schijnbaar heb je het nu toch nodig. 🤔voor o.a. de angst.

Schrijf hier , sterkte meis 🤔 ik lees je

Korte reactie lieve Y:

cognitieve activiteiten zou ik zvm overslaan bij brainfog/overprikkeling; zoals tv kijken, lezen, kletsen, op je mobiel zitten, muziek luisteren, podcasts luisteren, teveel hier op het forum zitten lezen, gamen, puzzelen

Ontspannende activiteiten zijn te vinden in de reacties van verhalen 1861 en 1860

Je kan via je webbrowser heel makkelijk en snel de verhalen terugvinden door de getallen te plaatsen in de instelling “zoek op pagina”

Inderdaad, in donker kamer zonder geluid helpt ook.
En tegen de spanning wat spieren soms aanspannen en dan weer aanspannen

X rodha

*Aanspannen en dan weer ontspannen/loslaten

Jeetje Y, ik schrik er wel een beetje van en ik vroeg me al af hoe het met je ging. Maar wat ga jij door een heftige tijd zeg. En ik herken wel mentaal moe, maar niet perse uitgeput. En dat opgefokte, onrustige gevoel ken ik ook. Ik heb er hartkloppingen bij als ik gewoon rustig zit bv en dan moet ik even lopen of weet ik veel wat even doen en dan zakt het weer. En bleef het nou maar weg, maar dat is ook niet zo. Dit gaat in golven door mn dag heen. Hoe ik ermee omga, proberen rustig te blijven (wat overigens niet altijd lukt), afleiding, dus m’n gedachten afleiden, ademhalingsoefeningen (helpt ook niet altijd) en vaak tegen mezelf zeggen, er is niks aan de hand, het komt door mijn burn out. Maar Y wat een toestand hoor. Had ik maar de gouden tip, dan had je die zeker van me gekregen. En je vraag of het met ons beter gaat, nou het mag in mijn geval geen naam hebben hoor. En ja ik heb wel een naam, maar beter schrijf ik die niet hier.

Hoop heel erg dat je ad toch weer wat voor je gaat doen, maar het is wel weer een weg zeg. Weet dat er aan je gedacht wordt en hopelijk trekt de mist weer een beetje op.

Herken dat opgefokte gevoel heel erg. Ik heb ook het idee dat het steeds erger wordt. Misschien ook omdat m’n lichaam meer energie/ rust krijgt. Ik ben zelf ook zoekende naar een oplossing maar het blijft een taaie weg.

Heel veel sterkte en ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt en dat de medicatie eventueel kan helpen..

Om je lichaam wat te ontstressen kun je de triloefeningen van Nick de Waard doen.
Ik heb er baat bij. Sterkte

Hey lieve Y,

Ik vond het al wat rustig op de lijn, dat is vaak een goed, of ik jouw geval helaas, een slechter teken.

Ik vind het heel verdrietig en naar voor je dat je hier nu weer doorheen moet, bah niks aan.

Vervolg bovenste bericht,

Ik hoop dat de medicatie je gaat helpen net als eerder om weer terug bij een goed startpunt te komen.

Zet hem op, het komt weer goed dat weet jij ook topper. Dikke knuffel

Hey Y. , naar zeg dat je net je AD had afgebouwd, met alle gevolgen van dien, en nu weer moet opbouwen met alle bijwerkingen die daar weer bij horen 😅.

Dat mentaal uitgeputte maar lichamelijk aan staan is voor mij HET burnout gevoel eigenlijk, het is vreselijk want je wilt rusten maar het lukt niet echt. Toch blijft helaas het enige advies... zoveel mogelijk rusten. Misschien met ontspannende activiteiten of door gewoon te liggen, naja je kent het verhaal wel haha. Dit blijft een puzzel en wat de ene dag werkt, werkt de volgende dag soms weer niet, bij mij tenminste. En in elke fase van de BO ook weer anders.

Soms als ik fysiek te onrustig ben dan doe ik wat qigong, en vaak kan ik daarna dan weer beter tot rust komen met yoga nidra. Soms kan ik die stap overslaan, t is een beetje aanvoelen. En dat lukt ook niet altijd. Het klinkt nu misschien alsof ik het weet, maar ik praat mijn psycholoog ook een beetje na, ik blijf ook puzzelen hiermee.

Zelf heb ik trouwens ook ADHD maar kan stimulant en zoals dexamfetamine of methylfenidaat echt totaal niet vedragen, dan komt mijn lichaam helemaal niet meer tot rust..dit was voor mij wel altijd al zo, ik weet dat veel ADHDers juist meer rust ervaren. Hoewel ik ook altijd al teveel stress had..🤔

Sterkte en veel liefs!

Zelfde verhaal na 5 jaar ad dacht ik ook van ik ga nu afbouwen.. wel heel langzaam gedaan de eerste 2 weken voelde ik me goed maar toen ineens paniek aan vallen wat ik nog nooit gehad heb.. dus nu ook weer gestart met ad en ook weer bijwerkingen maar inmiddels 4 weken gebruik voel ik toch wel weer wat verbetering..... dus zet hem op!!! en ik ga voorlopig nooit meer stoppen

Lieve allemaal, bedankt voor jullie reacties ❤️
Ik heb niet de puf om overal uitgebreid op te reageren, maar ik ben heel dankbaar dat jullie de tijd hebben genomen te reageren en bemoedigende woorden te schrijven!

Het valt me vooral zwaar omdat mijn man op zakenreis is, en ik dus continu alleen ben. Ik ben wel 2 dagen bij mijn ouders geweest maar omdat ik zo weinig prikkels kan verdragen, is dat eigenlijk ook al teveel. Ik ben nu aan het twijfelen of ik daar de komende dagen toch heen ga, gelukkig kan ik me daar ook afzonderen maar ben ik dan toch niet helemaal alleen.

Die rotangst, het is zo stom want ik weet dat het nergens op slaat en dat het puur door overload aan stress komt. Maar heel de dag zo op het randje van de paniek leven is toch echt verschrikkelijk. Afijn, helaas kennen veel van jullie het wel.


Bedankt voor het meedenken, de tips en steun en ik hoop dat we allemaal een rustige week tegemoet gaan!

Je hoeft je niet te verontschuldigen dat je niet overal op kunt reageren, herkenbaar;). Voel je niet bezwaard en pak je rust.

Doe wat goed voelt, en zet m op, je komt er bovenop.

Heel veel succes en sterkte Y! Ik herken het, niet altijd of niet overal op kunnen reageren helaas, maar geeft totaal niet! Herstel en rust is prio voor ons allen. Doe wat jij nodig hebt en wat voor jou goed voelt
X Rodha

Hoi Y., gaat het met jou iets beter? Of voelt alles nog zwaar. Hoop echt dat het ietsje beter gaat met jou 🙏🏻

Lieve Y,

Wat ongelooflijk zwaar moet dit voor je zijn. Het klinkt alsof je lichaam en geest volledig uit balans zijn en dat je gevangen zit tussen uitputting en onrust. Dat lijkt me echt ontzettend moeilijk en frustrerend.

Ik herken dat gevoel van een opgefokt lijf terwijl je hoofd juist totaal uitgeput is. Het is zo lastig als ontspanning niet lukt en zelfs kleine dingen, zoals een telefoonscherm, te veel zijn. Wat knap dat je toch de kracht hebt gevonden om dit bericht te typen.

Weet dat dit tijdelijk is, ook al voelt het nu eindeloos. Je bent aan het herstellen en opnieuw aan het wennen aan de medicatie—je lichaam heeft tijd nodig om zich aan te passen. Tot die tijd doe je precies het goede: zo prikkelvrij mogelijk proberen te leven en kleine stapjes nemen.

Ik hoop dat je af en toe iets kleins vindt wat een beetje verlichting geeft, al is het maar een paar seconden ademruimte. Je bent niet alleen in dit. Ik stuur je veel warmte en kracht. ❤️

Ik raad aan een ergotherapeut om te werken aan je belastbaarheid, indien je daar nog geen gebruik van maakt
Gr rodha

Fijn dat je beter begrijpt wanneer je over je grens bent gegaan teveel en welke klachten dan voorbij komen zodat je beter op de rem kan trappen
Als gamen voor jou wel werkt tegen overprikkeling, top! Voor mij is echt een no go, cognitieve activiteiten, wanneer ik cognitief overbelast ben.
Gr Rodha

Volgende keer wat meer onder je grens blijven :-) waarschijnlijk waren de 5 winkels toch te veel gisteren?
Heb je therapie? Bijv ergotherapie? Dan krijg je handvaten om te werken aan je Belastbaarheid zowel fysiek als cognitief

Voor nu even wat rust in lassen zou ik zeggen

Succes!
X rodha

Hoi Si, soms vind ik het ook vreemd hoor Si, zo kan ik de ene dag er beter tegen dan de andere dag. En doe dan bv precies hetzelfde. Ik heb het opgegeven om er een verklaring voor te vinden. Dus ik probeer dan zo rustig mogelijk toch dat te doen wat ik moet doen. En ook bij mij mn hoofd die vervelend doet en mn hart te keer. Ik zeg dan tegen mezelf niks aan de hand en haal even diep adem. Thuis wel gelijk even je rust pakken. Maar dat doe ik ook als er niks is. Daarom zeg ik, ik doe niks bijzonders en toch gebeurt het soms. Probeer rustig te blijven en zorg voor een goede balans van rust en een activiteit.

En inderdaad kan een ergotherapeut je erbij helpen om het in kaart te brengen. Een ergotherapeut krijg je vergoed vanuit je basisverzekering.

Hoi Si

Ja..daar schrik je weer van! Googelen over dit herken ik ook, krijg je nog meer angst/ paniek.🙄
Maar wat Rodha zegt : teveel gedaan ,uitrusten. 1 of 2 dingen doen,en niet meer. Lief zijn voor jezelf.☺️

Hai An, hoe gaat ie met jou? Werkt je ad al een beetje? Hoop het echt voor je. Je hebt zoveel geduld gehad.

Hoi iedereen,

Bedankt voor jullie reacties.

Ja ik zo een kopje thee drinken wanneer de kids op bed liggen. Ik ben denkt ik een beetje te ver gegaan deze week. Ik ben al blij dat dit ook bij jullie herkenbaar is. Ik ben echt zo bang voor enge ziektes.

Jullie zijn echt allemaal schatten! ♥️

als je je ergens zorgen over maakt kan je altijd de HA bellen om het eea uit te laten sluiten zodat je je geen zorgen meer hoeft te maken :-) daar zijn ze voor
x rodha

en dit online artikel heeft mij onwijs geholpen tegen piekeren/angst : Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt)

x rodha

Dank je wel lieve Rodha, ik ga het artikel lezen.
Ik durf helaas de ha niet te bellen, ik heb daar echt angst voor. Ik ga er al vanuit dat ik iets ernstigs heb en ik krijg dan extra stress. Het geeft mij wel een gerust gevoel dat ik niet de enige ben met dit gevoel.

♥️

@rodha ik kan het artikel niet openen.. ik kom dan op de voorpagina van deze site..

Nee die titel moet je googlen :-)

“ Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) “

En een quote: men lijdt het meest door het lijden wat men vreest.
Ofwel we maken ons vaak zorgen voor niks.

En Piekeren lost helaas niks op

X rodha

Dus vanaf het woordje “Piekeren” tot en met het woordje “stopt” dien je de hele zin in Google te kopiëren en op te zoeken, Dan komt het op pagina 1 bovenaan

Nog beter uitgelegd: we lijden meer door de zorgen en angst zelf, die we hebben, dan dat we daadwerkelijk lijden aan bijv een ernstige ziekte

X rodha

Lieve Rodha, hartelijk dank voor je lieve en duidelijke uitleg! Ik ga het artikel lezen, en ik ben weer gerustgesteld. Dank je wel nogmaals!💐

Graag gedaan! :-)

Zet m op!

X
Rodha

Hoi Burnie

Was je alweer thuis ? Of heb ik niet goed gelezen?

Hier is het wel redelijk,🤔maar het duizelige,wazige gevoel ,is wel aanwezig.wat ik best eng vind soms. Hou me bezig , maar vind het wel heftig. Nu 8 weken Ad, maar pfff. Het zal wel door de ophoging zijn,dat ik dit rotgevoel van onrust,duizeligheid,draaierig heb🤷‍♀️
Liefs

Nee An, ben hier tot maandag. Dan naar huis. En ja dat hoofd hè pffffff, ik wen er ook niet aan. Probeer mezelf af te leiden, maar het zit me regelmatig in de weg hoor. Het zorgt er in ieder geval voor dat ik minder plezier heb in de dingen die ik doe. En ook al doe ik niks, ook dan zit het me in de weg. Ach die hele burn out ben ik klaar mee.

En jij alweer 8 weken aan de ad. En dan hoop je dat je je beter gaat voelen.

Wat een ellende hè An. Moeilijk om altijd positief te zijn. Maar dat blijven we proberen 💪🏻

Hoi Burnie

Wat erg voor je….ik herken het ook.
Mijn vriendin herkent dit niet…duizelig en angstig zijn😢 doe leuke dingen,geniet van dingen…..hoe dan? Als je je al zo k.t voelt..nu ook weer ff huilbui🙈hoofdpijn. Nee …ik hoop dat het niet meer zo lang duurt voor dit.en je kan het gevoel niet echt omschrijven
En zeker moeilijk om positief te blijven…maar ja…huilbui en hup 💪🏼 ook jij sterkte…ben gelukkig niet alleen hierin.

Ja herkenbaar helaas. Nu weer al een aantal weken veel echt slechte dagen en soms een best redelijke. Begrijp er soms ook niks van.

Hoi T. ja voor mij ook enorm herkenbaar. Het is voor mij ook best lastig om de doem gedachten op afstand te houden tijdens die slechte dagen, omdat ik me dan echt zo enorm verrot voel. En er zijn ook dagen dat ik me de hele dag redelijk voel.

Misschien doe je teveel nog op je goede dagen? Misschien heb je wat aan tips in de reacties van verhaal 1878

Gr Rodha

Heel herkenbaar en gekmakend.

Jep, zeer herkenbaar... ik heb het ook opgegeven te zoeken naar waardoor het komt... ik kan me er dan meestal ook wel aan toe geven maar soms ook helemaal niet. Dan vecht ik me er een beetje door, ga dan toch dingen doen omdat ik me er niet aan toe kán geven. Ik denk niet dat dat heel slim is, maar ja, soms lukt het gewoon niet!
Hang on!!

Zie reacties 1861 en 1860 en 1826 ;-)

X rodha

*Zie reacties op die verhalen

Ja idd, sommige tv programma’s zorgen voor lekkere afleiding. Dat is fijn. Ik heb een schilderen op nr doek gekocht. En lees soms een boek. En ik vind een luchtige podcast ook fijn.

En staan heel veel verhalen en reacties op pagina 1 over AD, hopelijk heb je er wat aan

Gr rodha

Ik kan het helaas niet vinden.

Verhaal 1794, 1874, 1877, 605, 759

Allemaal te vinden als je naar beneden scrollt op deze pagina

idem dito aan de schrijver van Anti depressiva (Verhaal 1896)
hopelijk heb je iets aan dit verhaal ook
x rodha

Hoi Olivia,

Ik merk vaak een toename van mijn klachten in de week voor mijn menstruatie. Dus ik denk zeker dat hormonen een grote rol spelen tijdens de BO. Het boek "de cyclus strategie" legt veel uit over de werking van onze hormonen, mocht je het interessant vinden.

Ik lees dit ook vaker. Ik heb er last van tijdens de menstruatie.
Ik heb zoveel boeken gelezen deze burn out kan geen boek meer zien hahaha

Zie verhaal Menstruatie (Verhaal 1740)
Op pagina 2
Gr Rodha

Een BO en stress heeft veel invloed op je hormoonhuishouding en cyclus, dus heel logisch dat je meer klachten ervaart rond je menstruatie.
Ik had voor mijn BO al PMS klachten en die zijn nu sterker aanwezig helaas. Je kunt letten op je voeding (weinig suiker, sterk bewerkte producten en alcohol laten staan, veel groente etc.) en verder vooral nog meer rust nemen in die week.

Ik heb dit ook en gebruik nu een ad twee weken voor elke menstruatie en geen last meer

Alleen twee weken voor je menstruatie en daarna stop je weer?

Helpt AD bij jou voor lichamelijke klachten (bijv. hoofdpijn, vermoeidheid, hartkloppingen, opgeblazen gevoel, ...) of vooral geestelijk?

Zijn er ook anderen die AD gebruiken en toch elke maand hier nog last van hebben?

Ik zit nu in de week voorafgaand en heb er toch steeds een beetje last van. Met name in de vorm van slechter, onrustiger slapen. Overdag ook wat meer onrust en meer in mn hoofd. Niet dramatisch, maar merk t toch wel elke keer.

Ik gebruik ook een AD escitalopram en helpt mij bij alles. Ik heb maanden gestreden en blij dat ik begonnen ben

Hoi
Dat heb ik sinds mijn burnout ook. Nu slik in van mattisson menstrucare homeopathisch en dat neemt de klachten echt veel weg. Heb er nu veel minder last van. Ben even gestopt geweest maar de klachten kwamen weer helemaal terug dus snel weer begonnen. Voor mijn burnout had ik hier ook helemaal geen last van.

Hoi Pieter, ik ben geen psycholoog maar heb vanuit mijn studie wel wat basiskennis. Als je heel veel stress ervaart kan je inderdaad paranoïde gedachten krijgen, vooral bij langdurige stress. Iedereen reageert anders op stress op basis van genen/omgeving/persoonlijkheid/ervaringen. Ik kan me voorstellen dat dit dus wel vaker voorkomt, hoewel ik het zelf niet heb ervaren.

Op basis van de informatie die je geeft is nu niet te bepalen of het een psychose was, en ik denk ook niet dat iemand hier ook echt in staat is dat te doen. Als je je zorgen maakt kun je sowieso het beste even langs je huisarts gaan om dit te bespreken!

Daantje stil

Dat noemen ze intrusieve gedachten meen ik, hebben gezonde mensen ook hoor :-).
Je kan altijd je huisarts contacten als je er heel erg veel last van hebt
Verder zo veel mogelijk rust nemen tegen je overprikkeling!
Zie opties voor ontspannende activiteiten in reacties uit verhaal 1860 en 1861
Gr rodha

Ja had ik ook gelezen, de onderzoeken, ja ik ben zelf niet depressief of angstig, maar slik wel lage dosis visolie, ik denk dat het helpend is voor versterken van cognitieve gedeelte.
Ze hebben visolie met hogere percentage EPA DHA, want Max 2 mg omega-3 is de ADH.
Het merk Jarrow formulas heeft bijv hogere percentage epa dha. Weet niet of het nog verkocht wordt
Maar ik zou vooral testen en het langdurig de tijd geven om te testen of het voor je werkt.
Ook zwemmen schijnt goed te zijn tegen depressie :-)

X Rodha

Maar goed alleen met visolie ga je er niet komen als de basis dingen niet goed zijn

En dan bedoel ik:
- optijd en voldoend slapen
- gezond eten
- geen alcohol/roken/drugs etc want versterkt depressie en angst
- veel rust nemen en afwisselen met ontspannende activiteiten
- etc etc etc

Maar gezien de onderzoeken heeft het zeker een toegevoegde waarde en kan visolie AD versterken of zelfs geheel of gedeeltelijk AD vervangen las ik :-) echt super interessant!!!
Ik ben zelf niet angstig of depressief. Wie weet komt het wel door de visolie….

Lijkt me 100% de moeite waard om te proberen hogere EPA/DHA, gezien er weinig bijwerkingen aan vast kleven. Al moet je het wel even overleggen met huisarts en apotheek als je bloedverdunnende medicatie slikt

Gr Rodha

“ik denk dat het helpend is voor versterken van cognitieve gedeelte.”
Denk=weet

Ik ben zelf ook niet depressief en heb ook nooit AD geslikt. Wel kan ik mij nog heel vaak raar voelen en angstmomentjes ervaren. Ik heb daarnaast ook nog veel last van brainzaps en las dat het daar ook bij kon helpen. Ik ben benieuwd en ga de komende 8-12 weken dagelijks een dubbele hoeveelheid innemen en kijken wat het doet.. :)

Walnoten en lijnzaad zit ook veel omega3, genoeg om visolie te vervangen mocht het te duur zijn.

Daar zit helaas geen epa/dha dacht ik in.
Maar walnoten zijn sowieso gezond!
Gr rodha

Goed plan! max 2 Mg omega 3 is adh.
Maar bij brainzaps zou ik ook zvm cognitieve activiteiten overslaan zoals: lezen, schrijven, denken, gesprekken voeren, muziek, puzzelen, podcast, tv kijken, op je mobiel zitten etc
Gr rodha

Ik gebruik ook al enige tijd omega 3 (H&B) en eet de ongezouten walnoten van de Lidl, maar eerlijk gezegd merk ik, of liever gezegd mn hoofd er niks van. Blijf het wel gebruiken hoor want sowieso is het gezond.

En de cognitieve activiteiten overslaan, is niet altijd goed te doen denk ik. Oh hahaha, schrijf ik ook nog denk ik en die staat ertussen, denken 😉 Of ik moet een tijdje het klooster in, zo’n stilte klooster. Maar ik snap wat je schrijft hoor, maar moet nog wel een beetje leven. Hoe kom ik anders m’n dag door. Want ook al ga je schilderen bv, dus iets creatiefs, ook dan denk je daarbij. Je kunt ook niet de hele dag gaan mediteren. Ben benieuwd wat dan wel mag/kan?

Zie opties uit verhaal 1860 en 1861 voor ontspannende activiteiten Burnie
Bij mij werkt het beste om zvm cognitieve activiteiten over te slaan of te verminderen tegen overprikkeling. Helemaal vermijden is soms onmogelijk
Ja als je thuis geen rustige plek hebt is zo’! stilte retraite of klooster een optie :-)
Met schilderen denk je minder dan wanneer je leest. Daar zit het verschil in ☺️
Helemaal niet denken is onmogelijk maar wel veel minder denken wel

X Rodha

Zo’! = zo’n

Ik slik die van vitakruid

Magnesium en Omega dat zijn goede combi's.
Wel slik ik deze van Neo Life, en heb al binnen enkele weken meer energie.

En @ burnie uiteraard kan je nog wel eens cognitieve activiteiten doen op een dag maar blijf voldoende onder je grens zodat je je zelf niet overbelast. Je dient je hoofd rust geven zodat het kan herstellen

X rodha

Waarschijnlijk was het niet een goed idee om wat meer te slikken. Vannacht een hele slechte nacht gedraaid waarbij het zo'n 3 uren duurde om in slaap te komen. Op Reddit ervaringen gelezen dat anderen ook slapeloosheid ervaarden. In ieder geval heb ik al een tijdje geen nacht als deze ervaren, dus gek dat ik opeens nu hele erge inslaapproblemen ervaarde. Vandaag ook een tikkie overprikkeld door een slechte nacht, maar nu neem ik wel wat minder pilletjes daarvan.

max 1-2 Mg omega 3 is het veiligst

Dat is ongeveer gelijk aan 1-2 stuks 100 gram zalm

Dus apart dat je zo reageert erop. Misschien volgende keer innemen met je avond eten? Indien je dit nog niet deed

X rodha

Ik zat gister op ongeveer 2 mg EPA. Ik nam het inderdaad ook later op de dag, dus nu doe ik het 's ochtends en halveer ik het met 1 mg EPA. Ik neem niet weer het risico op een slechte nacht nadat ik op een forum las dat meerdere mensen slaapproblemen ervaarden na visolie (vooral later op de dag).

Excuses ik Typte Het verkeerd

1000-2000 Mg omega 3 per is het veiligst

Ik slik zelf 1000 Mg omega 3 per dag. Als je dat 7 dagen neemt dan staat dat gelijk qua epa/dha 1 x 100 gram zalm per week

Dus wat je kan doen is verlagen naar 1000 Mg omega 3 per dag
Of innemen bij je avond eten
Of 1 of 2 of 3 x per week 100 gram vette vis eten, want epa/dha gehalte is veel hoger in vette vis dan in de capsules

Gr rodha

1000-2000 Mg omega 3 per dag is het veiligst Qua capsules bedoelde ik

Maar 1000 Mg omega 3 capsule per dag is voldoende, gaat bij mij prima en ik reageer ook sterk op dingen normaal maar dit gaat prima

Capsules bevatten 25% epa/dha per Omega 3
Vette vis bevat 80% epa/dha per omega 3

Dus om aan je epa/dha te komen krijg je veel minder omega 3 binnen als je vette vis eet i.p.v. capsules neemt

X rodha

Ik neem nu 3 pilletjes, dus 3000 mg visolie, 1080 mg EPA en 720 mg DHA. Dit ga ik dus de komende 8-12 weken slikken in de ochtend en kijken of ik iets merk. Als ik vannacht weer verrot slaap, ga ik het weer aanpassen haha. En ja, ik eet dus niet echt vis, eigenlijk (bijna) nooit.

Deze dosering lijkt mij prima en ben benieuwd hoe het uitpakt. :) Zou wat zijn dat mijn klachten door een omega 3 tekort komen...

Je kan altijd afschalen ;-)

Succes!

X rodha

Ik weet overigens niet of je een tekort hebt, want omega 3 zit ook in bijv walnoten, maar dat is de ela vorm i.p.v. de epa/dha
Maar heb veel positieve wetenschappelijk onderzoeken gelezen over epa/dha ten behoeve van het hart en het brein mbt angst en de depressie en concentratie oa

Hoop dat het wat extra oplevert voor je

Gr rodha

Ik weet ook niet of ik een tekort heb, maar als ik kijk naar mijn inname wat betreft vis of walnoten is dat echt mega weinig. Ik zit nu allemaal positieve ervaringen van anderen te lezen op Reddit (EPA >1 gr.) en het is veelbelovend!

op de site van voedingcentrum staat hoeveel je nodig dient te hebben, en wat bronnen zijn van omega 3
x rodha

en fijn dat mensen er baat bij hebben :-)!

en ik zo ook lekker een broodje zalm eten, jammmmmieee hahah :-)

Hoi, wat houden brainzaps in ?

Soort elektrisch schokje in hoofd, dat gevoel geeft het

Jep soort van elektrische schokjes in je hoofd, soms erger, soms minder, maar ervaar ze meerdere keren per week. Is begonnen bij een terugval na 9 maanden bo en ook heftig met flitsen erbij. De flitsen zijn vertrokken, maar de brainzaps zijn er een halfjaar later nog.

Ik heb dat alleen wanneer ik te erg overprikkeld ben, het enige wat mij dan helpt is zvm is rust
X Rodha

Omega 3 bevat onverzadigde vetzuren en die oxideren heel snel. Je kan er bij bijna alle drogistmerken vanuit gaan dat je geoxideerde omega 3 neemt, wat juist schadelijk is voor je lichaam.

Neem die van norsan, is me door een voedingsexpert aangeraden ooit. duur maar wel goed.

tekst van de website van healthline.com: To ensure you’re taking a supplement that isn’t oxidized, choose one that contains an antioxidant such as vitamin E.

In de capsules van action zit vitamine E, dus veilig begrijp ik :-)

gr Rodha

healthline.com/nutrition/omega-3-6-9-overview#choosing-a-supplement

gr rodha

nog even vertaald: Om er zeker van te zijn dat u een supplement neemt dat niet geoxideerd is, kiest u er een die een antioxidant bevat, zoals vitamine E.

Update: Tot nu toe twee weken lang elke middag 3 pilletjes omega 3 geslikt na het eten en echt minimaal last van brainzaps in deze twee weken. Het lijkt echt bij te trekken! 6 maanden lang echt wel veel last van gehad met periodes iets minder en periodes met heeel veel. Net voordat ik met omega 3 begon had ik ook weer dagen met heel veel brainzaps. Hopelijk verdwijnen alle sensaties nu langzaam in mijn hoofd. We zullen zien.

(Kleine) beetjes helpen :-)!

Heb je therapie?

Ik raad je een psycholoog aan en ergotherapeut.

Verder helpt dit online artikel tegen piekeren:
Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt)

Wissel veel rust afwisselen met korte activiteiten, verhaal 1860 en 1861 staan ontspannende activiteiten. Bij mij helpt veel rust juist wel…. Maar met ergotherapie kan je je kijken naar een juiste balans hierin

Ja blijven eten, ongeveer 2000 Kcal per dag heb je nodig als vrouw

Ik had ook zware hartklachten, hartfilmpje en echo laten doen, bleek niks aan de hand, nu nemen de klachten steeds meer af, enige wat mij hielp was zvm rust inlassen.

De meest recente verhalen en reacties staan vol met tips, ervaringen etc

X Rodha

*Wissel veel rust af met korte activiteiten

En je zit nog maar een maand in een BO, dan dien je sowieso zvm of meer rust te nemen….. Huisartsen weten zo weinig over BO…….
Overdag een middag slaap werkt ook top

Maar blijf eten, je moet aan je energie komen!

Gr Rodha

Hoi Manon, wat vreselijk allemaal voor je en zoveel vragen en weinig antwoorden. Het begin is zo vreselijk omdat alles wat je voelt en meemaakt nieuw voor je is. Ik weet dat ik in het begin wel wekelijks bij m’n huisarts zat. Alles trok ik in twijfel door de vele klachten die ik had. Gelukkig had ik een huisarts die graag mee wilde denken en me ook op verzoek van mij doorverwees naar specialisten. Maar er is niks gevonden en dat uiteindelijk losgelaten. Ik hoop dat jij dat ook kan en hopelijk vind je de rust om je te focussen op je BO. Je kunt hier veel lezen over allerlei klachten, zoals ook bv hartkloppingen. Die heb ik overigens zelf ook en heel naar en het put je ook uit. Maar op dit forum kom je ook veel goede adviezen tegen en wie weet zit er wat tussen wat jou kan helpen. En 1 maand is voor jou misschien al 3 weken te lang, maar je zult geduld moeten hebben en zeker in het begin veel rusten. Is heel moeilijk omdat je nog over van alles aan het malen bent. Ik zit in mn 11e maand BO en na de eerste 6 maanden ging het iets beter. En is het verschrikkelijk, ja!!! Liever had ik het ook niet. Probeer niet teveel tegen de stroom in te zwemmen en gebruik dit forum voor je vragen en ook om soms de ellende van je af te schrijven.

Ik wens je heel veel sterkte toe

Hoi, wat vreselijk vervelend voor je. Maar wel herkenbaar. Je interne stress systeem reageert, is een soort interne hyperventilatie wat je omschrijft. Ik werd door de huisarts naar een haptonoom doorverwezen, die leert je beter naar je lijf en gevoelens te luisteren. En het boek Zelfzorg van Nina Mouton staan veel herkenbare dingen in over je symptomen. Zeker in het begin is het heel moeilijk om dit te accepteren. Heb ik zelf ook veel moeite mee. Maar rust en eraan toegeven en lief zijn voor jezelf gaan je helpen. Je moet door de storm heen, maar die gaat echt een keer weer liggen. Sterkte!

Hoi Manon

Ik ben ook door de hele molen gegaan. Dacht dat ik van alles mankeerde want ik voelde ook van alles. Maar alles was okay, het was de burn-out die dit veroorzaakte.

Geloof me, en geloof ook de anderen die hier reageren, het gaat voorbij, echt. Het hoort allemaal bij een burn-out. Al snap ik dat het overweldigend is, al die klachten die in ene uit het “niets” lijken te komen.

Nu, na 2 jaar, ben ik weer zo goed als de oude. Maar er zit nog steeds een grens aan mijn lichaam. En als ik daar heel zelden weer eens overheen gaat dan reageert mijn hart daar nog steeds op, maar steeds minder vaak.

Vertrouw op je lichaam, sterkte

Hoi Manon,

Ik herken mij echt helemaal in jouw verhaal. Ook het stukje pots. Hoe gaat het nu met jou? Ik maak mij namelijk ook intens druk

Je huisarts heeft verkeerde adviezen! Je moet JUIST rust nemen, zoveel mogelijk, je zal zien wanneer je lichaam in de rust stand komt, door te rusten, mediteren, indien mogelijk kleine wandelingen te maken, de klachten langzamerhand zullen wegtrekken.

Hee Manon, ik kan wel een rijtje opsommen van 50 klachten die ik heb/had. Waaronder POTS, maar ook continue de hele dag hartkloppingen. Het is allemaal echt je zenuwstelsel. Écht waar. En daardoor mag je er juist rust in vinden, want het gaat écht over. Je bent niet kapot alleen volledig overvraagd. Geduld en proberen erin mee te gaan. Mij helpt de app "House of Deep Relax" echt enorm. Daarin staan veel sessies waarbij je in een staat van diepe rust zakt. Een soort meditatie. Hierdoor val ik savonds sneller in slaap en lukt het me regelmatig ook om overdag te slapen. + het is een goede continue herhaling om mee te gaan in de klachten, hoe moeilijk ook maar die herhaling werkt heel goed. Het is wel betaald maar valt mee en is mij het meer dan waart. Oja vermijdt wel de ademsessies, die zijn voor nu nog te intens :) Sterkte! Alle mensen op dit forum gaan door hetzelfde heen! We gaan hier echt uitkomen.

Hoi Leonie, hoe is bij jou pots gekomen? Is dit door de burn out gekomen? Kan dit dan ook weer overgaan? Hoe ik het bij jou lees?

Hoi manon,

Alsof ik mijn eigen verhaal lees. Ik ben ook continue bezig met klachten en met name ook wat jij omschrijft.

Ik zit er nu 2,5 maand in dus ook maar vrij kort.

De duizeligheid herken ik zeker! Ik kon er bijna niet meer door staan. Ik ben nu meer aan het bewegen en het neemt af. Maar de angst was echt vreselijk! Het is er nog maar neemt iets af. Vooral het slapen vind ik erg spannend. Ook de hoge hartslag herken ik.

Ik ben wel denk ik nog een stuk jonger. Ik ben nu 4x gecheckt door verschillende artsen, in een ambulance nog een ECG gehad en nog een bloedonderzoek. Maar ik ben echt gezond op de burnout.

Ik kan ook moeizaam afleiding vinden. Ik ga nu wel elke dag naar buiten om te bewegen. Ik heb een aantal paarden en daar voer ik wat kleine klusjes uit en loop rondjes met de hond. Ook in huis probeer ik meer van de bank af te komen. Maar door mijn klachten durf ik dat ook niet altijd. Het is een zeer lastige strijd!

Ik zou even kortsluiten met huisarts

En overdag meer focussen op rust en ontspanning, want als je dat niet doet dan blijft je hoofd teveel aan staan, ook al slik je AD

Gr
Rodha

Hoi Anoniem,

Heel herkenbaar !
Ik zit nu op 2 weken opbouw, maar inderdaad, slapen wordt een steeds groter probleem.
Ik zou even informeren bij de huisarts, eventueel kunnen jullie kijken of de tijdstip van inname anders kan, wat je eventueel meer rust geeft om te slapen.
Ik heb helaas ook nog niet de gouden tip voor je.

Liefs,

Ja misschien helpt het beter voor je in de ochtend het te nemen

Maar AD is niet iets wat je BO oplost naar mijn mening

Dit even als voorbeeld: stel je hebt een blessure aan je spier in je been, je hebt pijn en slikt daarvoor paracetamol omdat je anders niet kan slapen door de pijn, dan is dat helpend, maar als je dan nog steeds je been spier geen rust geeft en het nog steeds te veel overbelast dagelijks door ermee te bewegen dan is het dweilen met de kraan open.

Dus naast AD dien je ook meer rust te plannen oa en ontspanning door de dag heen

Het is niet zo dat als je symptomen gedempt worden door AD, dat dan opeens je BO verdwenen is. Je dient ook andere handvaten in te zetten
Maar het kan verlichting geven zoals anderen schrijven, waardoor je uit je negatieve cirkel kan komen

Gr
Rodha

Dit is mijn gedachten erover bij het nemen van AD bij een BO. Ik heb het zelf een half jaar geprobeerd citalopram 10mg.

Maar misschien hebben anderen een andere mening of een andere ervaring, over hoe AD werkt bij een BO :-)

Gr Rodha

De ad neem ik in de ochtend, maar ik zal het vanmiddag met de arts overleggen.

@Rodha, ik weet dat de ad geen oplossing is. Maar ik ben al een hele poos structureel bezig met ontspanning. Echter blijft mijn lichaam maar in de stress cirkel hangen. Die hoop ik hiermee te doorbreken.

Ja goed dat je gaat overleggen :-)

Ja wat mij het beste hielp is licht bewegen en kort spieren aanspannen en ontspannen, afgewisseld met veel rust en slapen, ook overdag bijslapen. Dus met rust bedoel ik echt plat liggen in het donker zonder muziek en geluid

Heel veel succes bij de HA! :-)

Gr Rodha

Of hele rustige tai-chi oefeningen tussendoor soms door de dag heen

Hoi Rodha en anderen, Jacoba

Ik heb de Ad20 mg nu 7 weken,voel er wel wat verbetering van.met name geen oxazepan 5 mg meer genomen sinds wel 3 weken.iets rustiger ook in me hoofd,maar nog wel wat duizelig,watten in me hoofd…dronken gevoel bij lopen …

Maar lees vrij weinig van paroxetine…vraag me dan af of deze goed is.
H.a. Zegt dat deze goed is🤷‍♀️. Veel meegemaakt,veeel gehuild, (nu zeker al minder) nog wel tegen dingen opzien etc. Zit nu 1 jaar alleen in dit huisje. Heftig….kan er nog niet goed aan wennen 🙄😥.
Lees graag je bericht !

Rodha.

Fijn hoe het beschrijft met het been.
Zelf ben ik nu ook aan opstarten,na reeds jaar en half zwaar BO te zijn zonder medicatie. Even een klein duwtje kan soms welkom zijn.

Maar het fundament is rusten. Zenuwstelsel tot zijn herstel laten komen.

Helpt het jou om in een donkere kamer in stilte te liggen? Mijn lijf heeft vaak die nood. Maar als ik er dan lig is dat soms zwaar, en is nou de vraag of ik dan wel herstel in die onrust.

Groetjes

@An de ene AD werkt voor de ene wel maar voor de ander niet. De "beste" AD bestaat dus niet echt, hoewel gemiddeld gezien Escitalopram het beste scoorde las ik ooit in een artikel. Maar als het voor jou werkt dan is het dus goed! Het werkingsmechanisme is grofweg hetzelfde.

Zelf heb ik 3 soorten SSRIs geprobeerd, fluoxetine, escitalopram en sertraline. Mijn slaap verslechterde bij alle drie helaas, hoewel bij fluoxetine veruit het ergste. Dit was uiteindelijk ook de reden dat ik er mee stopte.

Bij Escitalopram en sertraline voelde ik me wel daadwerkelijk een stuk rustiger. Inmiddels is dit allemaal wel tussen de 5 en 1.5 jaar geleden, en achteraf bezien besef ik dat ik toen zeker niet voldoende rust nam. Dat is misschien wel (deel) van de reden dat mijn slaap niet beter werd.

Daar heb ik nu wel spijt van, want ik ben niet echt bereid de AD nog opnieuw te proberen. Kort samengevat zou ik zeggen geef het een goede kans en neem vooral voldoende rust, ook al geeft de AD je wat symptoom verlichting. En overleg vooral ook met je huisarts! Eigenlijk wat Rodha dus al zei haha.

Succes!

Het word beter echt waar! Ik zit nu op 6 weken en merk nu echt verlichting

@ Jacoba, was bij de Ha om bloed te prikken,nuchter, hoor ik net dat de waarde 7,5 glucose/ suiker is .over 2 weken nog eens,en dan verder kijken of niet🙄 kan ik me weer zo druk om maken….stresskip dat ik ben ! Hoe kan dat nu ? Bruin brood,zuivel, ……doe ik al.zoveel mogelijk verse groenten….🤷‍♀️
Heb daar geen last van dacht ik.🤔

@ an, fijn dat je verbetering merkt!
Dikke knuffel natuurlijk nog steeds, het is natuurlijk niet niks verlies van je man, ook al is het even geleden, rouwen kent geen specifieke tijd
En op basis van je klachten kijkt de HA het beste wat werkt qua AD

Ik heb wel eens onderzoeken gelezen over visolie en dat bewegen beiden een positieve invloed hebben op je stemming, eet je vette vis 2-3 keer per week of neem je visoliecapsules? En beweeg je dagelijk? Bijvoorbeeld wandelen of zwemmen?

X Rodha

Hoi Bart
Dank je wel voor je bericht..

Het is ook “pas” 7 weken,maar als ik zo onrustig en duizelig,/watten in me hoofd etc.heb, word ik er niet blij van.en dan komt het malen…doe ik het goed, slaat het aan etc.
Zomaar Wat angstig sommige dagen, wat een verschrikkelijk iets!

Ben blij voor je dat je het nu zonder iets kan,👌🏻 en wat je zegt…zoveel Ad’s.
Maar paroxetine lees ik hier echt niet vaak.ik kijk het nog even aan. Maar leuk vind ik het zeker niet.

“Helpt het jou om in een donkere kamer in stilte te liggen? Mijn lijf heeft vaak die nood. Maar als ik er dan lig is dat soms zwaar, en is nou de vraag of ik dan wel herstel in die onrust.”

@ anoniem, ja dat helpt mij, en bijslapen ook overdag. De klachten mogen er zijn, je dient je lichaam ook rust te gunnen. Ik weet het, heel lastig! Je zou ook kunnen overwegen om mindfulness erbij te doen, zoals VGZ app, en/of wat spieren aanspannen en ontspannen om de energie een beetje kwijt te raken, of een korte wandeling

En andere ontspannende activiteiten lees je in de reacties van verhaal 1860 en 1861

X Rodha

Fijn dat je je ervaring met ons deelt Bart.

X Rodha

@ anoniem fijn dat je na 6 weken verlichting voelt

X Rodha

Dank je Rodha.
Inderdaad lastig want mn hoofd wil nog vanalles doen, mijn lijf niet.
Soms lijkt het alsof ik ga sterven.

Je tipt me enkele topic nummers. Hoe geraak je daar? Ik zie niet allle nummers.

Blijf toegeven aan rust en slaap Anoniem hoe moeilijk het ook is
En ben bewust van de consequenties als je niet luistert naar je lichaam
Deze verhalen staan nog op pagina 1 zie ik.
Je kan daarnaast ook via je webbrowser zoeken naar woorden of getallen als je dat invult. Vaak heet het “zoek op pagina” en dan vul je daarin de woorden of getallen en dan springt hij automatisch naar dat woord of getal op die pagina

X Rodha

Hoi An, ik begrijp je helemaal hoor.. hoeveel tijd ik wel niet heb besteed aan het googelen van alle mogelijke medicaties... Dat wil ik niet eens weten haha. Heb sommige dingen meerdere malen opgezocht omdat ik het alweer vergeten was of nogmaals bevestiging zocht. Het is ook gewoon lastig om vertrouwen te hebben wanneer je lichaam panieksignalen uitroept. Het is iig knap dat je de stap hebt durven zetten om het te proberen, die is al moeilijk.

En ik doe het niet zonder medicatie nu trouwens, ik gebruik pregabaline, hoewel ik me nu wel begin te storen aan de bijwerking haha. Met of zonder medicatie komen we er uiteindelijk wel, stap voor stap.

@ an, ivm je suiker, op internet even goed checken welk je voedingsmiddelen je wel kan nemen en welke beter niet. Daarmee pak je het probleem aan
X Rodha

Hoi Rodha

Knuffel terug 🙂
Ik eet 1x per week broodje haring, vaker zalm,op brood gerookte makreel.🤷‍♀️visolie met omega 3 pil (kruidvat) 🤷‍♀️
Loop 3x per dag met me kleine hond,dus ja….dat gaat goed.
En ach…de Ha. Zal het wel weten🤔🙏
Liefs

Goed bezig An ;-)
X Rodha

Hoi An, ik heb heel goede resultaten met paroxitine. Alleen nu duurt het veel langer omdat ik verschillende keren gestopt ben. Mijn zenuwgestel is nu echt helemaal ontregeld.
Voorheen merkte ik met 3 maanden verbetering nu zal dat langer duren heeft de ha gezegd.

Hoi Jacoba
Dank je voor je bericht, je leest niet zoveel van paroxetine 20 mg🤔🤷‍♀️

Hoeveel mg heb jij dan nu?

Had je ook zo’n wattenhoofd ,duizelig ,en wazig? Darmen rommelen, Vind het wel heftig🤔soms nog huilbuitje,en soms angstig 🤷‍♀️heb jij dat ook( gehad) ?
Hoor / lees graag van je

Goed gezond (blijven) eten, hygiëne maatregelen nemen, handen wassen etc, en blijf focussen op je herstel, hoe lang je BO duurt is lastig te zeggen, en daarmee ook je weerstand. Maar het gemiddelde was 10 maanden las ik, ook zijn er gevallen van een paar jaar

Gr
Rodha

Als de angst de oorzaak Is van overprikkeling of overbelasting dien je er naast ook te werken aan meer rust en ontspanning in je leven.
Gr rodha

Nog even wachten met 8 weken kan je pas zeggen hoe en wat

Ergotherapie! Die kan je daarmee helpen :-)
10 uur vergoed vanuit basis verzekering
X Rodha

Yep, ergotherapeut. Heeft mij ook goed geholpen, specifiek hierbij.

Je moet het uiteindelijk wel zelf doen... Ik heb vandaag alweer 19 punten uitgegeven, van de 12 die ik te besteden heb. (Geen wonder dat ik zo moe en overprikkeld ben) 😵‍💫

Ja lastig hè afremmen, we willen zo graag naar we moeten op de rem trappen optijd
Gr rodha

Hoi Coetsje,

Wat naar allemaal voor je.

Je zult hier veel her en erkenning en steun vinden.

Ik herken me wel in je klachten, vooral de riedeltjes en liedjes en zinnetjes.

Het niet goed kunnen lezen en tv kijken, cq niet kunnen volgen ook, maar is nu heel wat beter.

Zet m op, het komt goed.

Ik herken het ook. Die gedachten die non stop gaan dat zal op een gegeven moment minder worden, ik heb het nu alleen met een terugval weer, heel vervelend. En dat tv kijken en niet kunnen lezen heb ik de afgelopen 3 weken met terugval ook weer. Begint nu weer iets beter te worden. Daarnaast is slaap ook een ding. Ik ben zelf 21 maanden al onderweg in m’n burn-out en slaap nog steeds niet optimaal. Een nacht van 22-7.00 non stop lekker slapen kan ik me niet herinneren. Het is een lange rit; en jij zit er nog vrij kort in dus probeer het vertrouwen te houden! Ze zeggen dat het allemaal weer normaal wordt

Juist een heel bekend probleem, overprikkeling, bij BO!!

Zie tips uit verhaal 1861. En 1860, dit zijn activiteiten die je kan doen ipv op schermen zitten

Ook veel slapen en veel rusten overdag is belangrijk
en in donkere ruimte liggen zonder geluid helpt. Soms even kort staren op 1 punt als je te veel aan het malen bent

Cognitieve activiteiten zou ik overslaan zvm of zo vaak mogelijk: zoals gamen, lezen, puzzels, kletsen, tv kijken, op je mobiel zitten, muziek, podcast

Voor piekeren en angst raad ik dit online artikel aan: Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt)

Twee jaar terug was ik niet in staat om iets te lezen en te schrijven. Nu gaat dat weer. Maar ik dien altijd nog binnen mijn grens te blijven en genoeg rust te pakken overdag. Ik heb vaak de neiging om nog teveel te doen

Gr Rodha (vergeten naam bij te zetten)

Nu gaat dat weer, bedoel ik, gaat iets beter gelukkig maar heb vaak moeite om binnen mijn grens te blijven, waardoor ik vaak meer overprikkeld weer raak… ben hardleers, wil zo graag…..

Ik zit nu op 13 maand en kan ook nog steeds geen tv kijken of op mijn laptop zitten. Bijna gelijk krijg ik een overbelast gevoel in mijn hoofd en brandende voeten. Lezen gaat iets beter maar ook niet heel veel langer dan een kwartier tot een half uur.

Overigens heb ik ook die liedjes in mijn hoofd, wanneer ik wakker word tot ik naar bed ga, word er ook helemaal gek van.

Ik gebruik trouwens een 3,75mg mirtazapine voor het slapen, anders gaat dat ook niet goed. Misschien ook iets voor jou? Als je zo slecht slaapt dan wil dat herstel ook niet vlotten.

Meer rust overdag plannen is belangrijk
Gr Rodha

Dank jullie wel allemaal voor jullie reactie 🙏🏻

Ik vind naast de 10 uur slaap 2 uurtjes liggen overdag helemaal niet veel? Ik lig er een stuk meer in ieder geval.. zou gewoon naar je lijf luisteren en natuurlijk soms wat bewegen maar zoals ik lees doe je dat al!

Gewoon naar je lijf luisteren en weer voelen waar je lijf behoefte aan heeft. Ik slaap veelal 10u per nacht, dan lig ik nog 2u voor middag slaap en eind van de middag vaak nog een uur. En als ik merk dat ik minder nodig heb, kort ik t in. En soms lig ik alleen maar zonder te slapen. Laat je niet gek maken door je hoofd.
Idem met t roeien enz, let op dat je blijft voelen waar je lijf behoefte aan heeft en jezelf niet allemaal doelen oplegt omdat je vindt dat je te weinig doet.

Als je alleen maar meer klachten krijgt door “meer doen” dan weet je dat moet afschalen en is 12 uur Liggen of meer geen probleem om aan je rust te komen
Probeer dingen heel rustig uit, merk je achteruit gang of dat je klachten toenemen dan moet je meer rust in plannen voortaan. Het is echt testen met hele kleine stapjes. Je zelf uitdagen is goed maar als het voor achteruitgang zorgt weet je dat het teveel was


Rodha

Je bent bekend met ergotherapie lees ik, het stoplichtmodel ook dus, je daagt jezelf uit tot je in het oranje komt en dan weer terug schakelen naar het groen dmv rusten
Heftige Klachten uit categorie Rood dien je te allen tijde of zvm te voorkomen

Gr rodha

Dank, Rodha, Laura en Per.

Ik had al eerder gereageerd, maar mijn post is niet aangekomen?

Ik denk dat mijn kritische stem gewoon weer actief was geworden. En dat is nou juist de stem die me in deze BO heeft gekregen, dus een slechte raadgever.
Ik ga gewoon lekker liggen als die behoefte er is. Eat that, kritische stem 🤪

Haha ja juf censura is soms wat streng…. daardoor komen berichten soms niet aan

Goed plan! Goed bezig!

Gr Rodha

Ja. Ik heb maandenlang heftige mond en tongbranden gehad. Zelfs onderzocht in het ziekenhuis. Stress gerelateerd zei de arts. En inderdaad wordt het nu minder. Maar het is vreselijk om te hebben Marie.

Hi Pien,

Is het bij jou ook niet continu aanwezig? En voelt het bij jou ook of je tong dan gezwollen verdoofd is? Maar vooral het brandende gevoel vind ik vervelend.

Groetjes,

Marie

Klopt helemaal Marie. Ik had een branderig gevoel op mijn tong en binnenkant wangen, tot aan achter in m’n keel aan toe. Heel heftig voelde dat.
Maanden mee gelopen. Het is eventjes wat minder geweest en nu komt het weer terug.
Ik link het ook aan mijn huilbuien… klinkt misschien gek, maar hoe vaker ik huil hoe heftiger de klacht wordt. Is echt spanning gerelateerd dus.
Je kunt voor de zekerheid altijd even bij de huisarts je mond laten checken, had ik ook gedaan. Als ze niks zien, is het echt vd stress.
Als je googled op mond en tongbranden kun je er ook veel over lezen.
Hou je goed hoor!

Het kan heel goed dat je nektorsie heb.
Kun je goed je nek draaien? Zou ik eens naar een columbehandeling gaan, als je nek niet goed zit zorg voor een heel scala aan klachten

Heb je een coach?
Hij kan je helpen om de cirkel van angsten doorbreken

Een coach die de aanpak doet op fysiek dus op je zenuwstelsel. Echt succes gegarandeerd en een enkele maanden

Watvoor coach bedoel je? Ik heb namelijk wekelijks wel psychotherapie (ACT en CGT)

Nek draaien gaat prima verder. Daar heb ik geen problemen mee.

Lichaamsgerichte coaching

Wat nek betreft misschien heb je in het verleden of je kinderen of jeugdjaren een ongeluk gehad of dat je gevallen bent en dan kan er iets ontwricht zijn in je nek. Ik heb het ook gehad door ooit een hersenschudding en bin dr van opgeknapt.

Hoi Burno, mijn klachten bestaan ook voor het grootste gedeelte uit hoofdpijn en nek/schouderpijn. Toen ik nog niet wist dat ik in een burn-out zat had ik 24/7 hoofdpijn en ook last van schouders en nek. Mijn hoofdpijn is inmiddels wel veranderd in druk op het hoofd en een bonkend gevoel. Ik ga met last van het hoofd naar bed, tussendoor ben ik even wakker voor toiletbezoek en dan lijkt mn hoofdpijn weg. Maar niks is minder waar want in de ochtend kan ik zelfs niet eens blijven liggen bv door druk op mn hoofd en ook achterop op het hoofd. En dan begint de “pret” weer van vooraf aan. Ik heb wel al een scan gehad vorig jaar maar niks op te zien. Bij een hoofdpijnpoli terecht gekomen en daar dry needling behandelingen gehad. Heeft beetje voor verlichting gezorgd, maar zeker nog aanwezig. Ik zie niet wazig, dat heb ik niet, maar ben soms wel duizelig. Vorig jaar heel veel dingen uitgeprobeerd en niet het gewenste resultaat opgeleverd en dit jaar doe ik beetje fysio en worden mn nek en schouders gemasseerd. En verder hoop ik gewoon dat het een keer ophoudt. Ben het meer dan zat.

Wat ik pas mee ben begonnen is psychosomatische fysiotherapie. En dat is om meer afgeleid te worden van m’n hoofdpijn bv. Ben 1 keer geweest, dus kan er niet veel over vertellen. Maar wat afleiding zorgt er wel voor dat het op de achtergrond komt.

Sterkte en ik zou me niet te druk maken. Meestal is er niks aan de hand en is dit een onderdeel van een burn-out. Helaas moeten we er mee dealen en hopelijk gaat het een keer voorbij.

Hoi Burnie, bedankt voor je uitgebreide reactie. Wat naar dat jij ook zoveel hoofdpijn hebt. Als ik het zo lees heb jij het echt 24/7. Ik hoop dat de psychosomatische therapie je een beetje verlichting kan geven.

Ik heb het zelf niet 24/7, maar wel vaak en lang. Soms geef ik eraan toe en neem ik paracetamol, maar dat wil ik ook niet te vaak doen omdat je dan juist meer over je grenzen gaat omdat je het niet voelt.

Ik probeer me er inderdaad niet te druk om te maken, maar vaak neemt de angst het over. De huisarts heeft afgelopen zomer zeer uitgebreid bloedonderzoek gedaan en helemaal niets qua afwijkingen gevonden. Ik moet dus inderdaad leren accepteren dat dit bij de burn-out hoort. Er zitten gelukkig ook dagen tussen dat het er niet is, maar soms ineens weer heel heftig terwijl ik dan niet direct een aanleiding heb. Niet dat ik per definitie teveel heb gedaan de dag ervoor ofzo.

Burno, niet teveel paracetamol nemen hoor. Dat deed ik eerst ook en dan krijg je weer te maken met medicijn afhankelijke hoofdpijn. Dan moet je “afkicken” van paracetamol. Ik neem nu alleen heel af en toe ibuprofen in. En verder probeer ik er ook niet teveel mee bezig te zijn, dat helpt echt (uiteraard niet altijd)

En joh je bloed is nagekeken EN je hebt niet dagelijks hoofdpijn, dus ik zou me echt niet te druk maken. En ik snap dat dit soms lastig is, maar probeer dan juist je gedachten af te leiden met wat dan ook.

Maar leuk is anders hoor.

Sinds ik op aanraden van de fysio rek oefeningen doe om mijn schouders en nek soepel te houden is de hele heftige hoofdpijn een stuk minder geworden. Ik had vaak hoofdpijn, steken in m’n hoofd, soms achterin bij m’n nek maar ook bovenop of bij m’n voorhoofd, en soms een slapend doods gevoel aan de ene kant van m’n gezicht.
Schermpjes, lezen, snel het hoofd beweging ging dan allemaal niet. Heel vermoeiend want je kunt bijna niks dan. Het lijkt op migraine maar komt vanuit spanning in de nek en schouders.

Dus misschien is een bezoekje aan de fysio een idee. Net als Burnie krijg is psychosomatische fysiotherapie. Als je je verzekering checkt worden er meestal wel een aantal sessies vergoed. Dus dan kun je het eens proberen.

Gewone fysio doe ik ook Hilde en dat vooral om m’n nek en schouders soepel te houden. Hij masseert dan vooral de boel en dan ook minder spanning in mn nek. Maar inderdaad zitten er wel een aantal fysiobehandelingen in je verzekering en soms met aanvullende meer.

Oke dankjewel Hilde en Burnie! Zeker de moeite te proberen.

Zie tips uit verhaal 1861. En 1860, dit zijn activiteiten die je kan doen ipv op schermen zitten

Cognitieve activiteiten zou ik overslaan zvm of zo vaak mogelijk: zoals gamen, lezen, puzzels, kletsen, tv kijken, op je mobiel zitten, muziek, podcast

Als de huisarts en of onderzoek heeft uitgesloten dat er iets ernstigs aan de hand is, dan is er geen reden tot zorgen meer

Voor piekeren en angst raad ik dit online artikel aan: Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt)

En inderdaad fysio zoals de andere schrijven voor massage oa

En wazig zien heb ik ook als ik meer overprikkeld. Hoe meer overprikkeld ik ben hoe waziger mijn zicht. Heb ook mijn ogen laten checken maar niks aan de hand, hoort gewoon bij overprikkeling/overbelast brein
En als ik heel overprikkeld ben krijg ik ook hoofdpijn

En ook duizeligheid en verhoging krijg ik bij overprikkeling

Fysio/psychosomatische fysio bedoelde ik ook net als de vorige schrijvers, dat is ook lichaamsgerichte therapie.

Herkenbaar na lang verzuipen ben ik begonnen met anti depressiva het gaat nu een stuk beter

Ik zie in de morgen soms wazig

Om je gerust te stellen; ik had exact de zelfde klachten. Heb een pre scan laten maken omdat ik dacht dit kan niet goed zijn, elke dag koppijn, hersenmist, wazig zien.
De scan was helemaal in orde en nu een jaar verder is me hoofdpijn grotendeels verdwenen en zie ik ook helder. Soms komt het wazig zien en de hersenmist terug en dan weet ik dat ik er weer een paar dagen last van ga hebben en ik rustiger aan moet gaan doen!

Hi Burno, hoofdpijn is een onderdeel van een burn-out bij veel mensen. Helaas is het een signaal van je lichaam dat het nog niet goed gaat. Waar fysio of massage eventjes verlichting kunnen bieden, is er helaas maar één oplossing die op de lange termijn helpend is: eraan toegeven en het accepteren. Hoe meer je ertegen strijdt, hoe meer je lichaam in vecht/vlucht-modus komt - en dan neemt de spanning dus alleen maar toe.
Zie het zo: je bent ziek. Als je een stevige griep hebt, voel je je ook ellendig - en dan geef je er ook aan toe. Doe dat bij deze ziekte ook. Uiteindelijk wordt het beter, echt waar.

Hi Burno, ik heb echt precies hetzelfde... het is zo kl*te... sterkte ermee

Zie verhaal Wereld voelt onecht (Verhaal 1819)
😊

Wat ontzéttend akelig en naar voor je E.! Ja hoor herkenbaar, hoort erbij helaas…
Lees maar eens wat terug hierover, velen hebben dit inderdaad. Ik hoop dat je veel rust kunt pakken. Hou je goed hoor, kalm an maar. Liefs van mij!

Ik denk omdat we door de BO met andere dingen bezig zijn, fysiek en mentaal. Je moet je rust bewaren waar je misschien voor je BO geen rekening mee hoefde te houden. Drukte ga je waarschijnlijk uit de weg, discussies ga je uit de weg. Ontspanningsmomenten inlassen. En dan heb je geen oog meer voor wat er allemaal om je heen gebeurt. Zelf stond ik altijd “aan” en met alles en iedereen bezig. En nu gaat alles redelijk langs me heen. Lijkt meer op zelfbescherming.

Hoe ga je hier goed mee om? Ben er de hele dag mee bezig dat ik me zo raar voel. Soms doe ik mijn ogen dicht en lijk ik even terug te schieten een flits naar normaal.

Veel rusten en ontspannen zie tips verhaal 1861

En slapen helpt ook inderdaad. En in donkere kamer liggen zonder geluid
Soms even heel kort staren op 1 punt als je teveel gedachten heb.

Je moet gaan proberen te landen in je lijf.
Zoek eens op een oefening landen in je lijf.
En herhaal dit een aantal keer op een dag.

Is beter dan zomaar te gaan liggen. Kom je nooit uit je hoofd en eigenlijk ook niet tot rust Metal je gedachten. Je kan beter 15 minuten rust nemen met een aantal oefeningen en daarna we even wat gaan doen zo kom je uit die cirkel, jij ook meer het gevoel er weer te zijn. Zo heb ik dat ook als opdracht gekregen van een coach. Enkele week voelde ik al ik er weer was.

Landen in je lijf. Ga het opzoeken. Heb jij dat ook gedaan Frank?

Ik zit tien maanden thuis en heb er ook nog dagelijks last van helaas

Ik had dit ook verschrikkelijk op aanraden van de psychiater begonnen met escitalopram 10mg en nu 7 weken later compleet verdwenen en heb mijn leven terug

En als je stopt met medicatie dan komt het weer terug?
Ik doe het liever zonder medicatie, gewoon er door heen gaan tot me lichaam weer in de rust stand komt en dan verdwijnt het van zelf

Ja mee eens. Ben ook geen fan van onderdrukken door die pillen. Met afbouwen kom je weer in de ellende. Dan maar even zwaar klote en er doorheen

Hoelang zit jij er al in? En heb je er nog dagelijks last van of wel momenten dat je wel helder bent in de hoofd?

Ook al slik je AD, het kan voor sommige een steuntje in de rug geven lees ik ook, de cirkel een beetje doorbreken, maar het lost je BO niet op naar mijn mening. Daar dien je meer voor te doen, veel rust plannen oa, afwisselend met ontspannende activiteiten.
Bij mij heeft AD niet bijgedragen aan verbetering van mijn herstel, dus na 6 maanden ben ik ermee gestopt. Het was niet mijn ding. Maar ik lees dat sommige er wel bij baat bij hebben, dus dat is fijn te lezen.
Gr Rodha

Ik zou afschalen qua activiteiten op een dag en overdag meer en langere rustmomenten plannen

Indien je je zorgen maakt om je hart kan je altijd de huisarts bellen voor een check (indien je dit nog niet hebt gedaan) zodat hij het eea kan uitsluiten zodat je je geen zorgen meer hoeft te maken.

En mindfullness zou je kunnen overwegen zoals de VGZ app

En wat rustiger uitademen soms

Lieve Radeloos, wat vreselijk voor je. Nare klachten allemaal hè. Ik herken ze hoor. Ik had gaat bij kleine beetjes eten, niet teveel in één keer. En lichte voeding. Salades ofzo. Wat je lekker vindt en wat goed valt bij je.

Probeer je verder vooral te focussen op een lange uitademing. Je middenrif zit denk ik wat gespannen. De inademing komt vanzelf wel, je niet op richten, wel op de lange uitademing.

En probeer maar ontspanning in je hoofd te creeeren. Geen schermpjes! Gewoon naar de vogels kijken of in je tuin keutelen, beetje wandelen misschien als dat gaat. En maak je slaapkamer extra donker en misschien oordopjes in zodat je minder snel wakker wordt van geluid of licht.

Hou je goed, maak je geen zorgen, ik denk aan je, het gaat weer voorbij! Liefs!

Ja, ik heb er ervaring mee en ben er geen fan van. Het werkt op de korte termijn, maar kan de volgende dag een tegenovergesteld effect hebben, waarschijnlijk door rebound-effecten en downregulatie van je GABA-receptoren.

Als je al slaapmedicatie aan het afbouwen bent, zou ik voorzichtig zijn met supplementen die ook direct op GABA werken, zoals fenibut of hoge doses GABA zelf. Vaak ligt de kern van slaapproblemen niet in een GABA-tekort, maar eerder in een overactieve stressrespons (hoge cortisol, een overprikkeld zenuwstelsel).

Ik gebruik daarom zelf ashwagandha, tulsi, saffraan en magnesium. Vaak geven we onze hersenen te veel credit, terwijl het eigenlijk het lichaam is dat overbelast is. Daardoor gaan de hersenen piekeren.

Maar dit is natuurlijk mijn persoonlijke ervaring—altijd even kijken wat voor jou werkt. Succes!

Dank je wel A. Had je hier ook last van? Een overprikkeld zenuwstelsel. Probeer vooral veel in de natuur te zijn. Maar de wereld voelt al maanden onecht aan. Dus ben aan het zoeken wat het beste is

Wat mooi geschreven A.
Gebruik je dat als supplementen?
K

Hoi C. , bij mij was het tweede spoor traject iets wat vanuit mijn werkgever werd gecoördineerd, toen ik een WIA kreeg en ik dus uit dienst was stopte het tweede spoor traject ook. Ik weet het niet 100% zeker maar volgens mij is dat hoe het altijd gaat. Ik zou het aan je reïntegratie coach of het UWV vragen als je het zeker wilt weten. Succes met je gesprek met de UWV arts! Bij mij was de arts gelukkig heel fijn en begripvol.

Bij mij loopt spoor 2 ook tot 2 jaar ziek zijn en dan stopt het

Bedankt voor jullie reacties!

@Bart, mag ik vragen hoe jij je voorbereid hebt op het gesprek?
Heb je een lijst met je klachten / beperkingen op papier gezet of iets, of ben je op een andere manier het gesprek ingegaan?

Mijn hoofd werkt totaal niet en vergeet een hoop, dus wil eea op papier zetten, maar wil ook weer niet de indruk wekken dat ik maar wat klachten oplees ofzo.

Vind het best lastig om eerlijk te zijn….

En ben jij volledig afgekeurd door de burn-out, of deels?

Alvast bedankt weer voor je reactie.

Hallo C., Lukt het jou om naast spoor 2 te re-integreren (mij nog niet en heb daardoor het gevoel dat ik niet genoeg doe in hun ogen en mijn aanvraag straks niet goedgekeurd wordt)? En wanneer heb jij het gesprek? Ben je er al overuit hoe je je voor gaat bereiden? Misschien ben jij er inmiddels uit en heb jij tips voor mij? Weet jij wat ze dan vragen tijdens zo'n gesprek?

Hallo,

Ik heb circa 3/4 jaar wel gereïntegreerd, echter heeft dit mijn situatie alleen maar verslechterd. Momenteel volg ik dus alleen 2e spoor, ongeveer een uur per week.

Ik heb de uitnodiging voor de WIA beoordeling nog niet ontvangen, maar heb voor mezelf al wel vast op papier gezet wat ik allemaal gedaan heb aan re-integratie, welke klachten ik ervaar, welke specialisten ik heb bezocht en welke medicatie ik heb geprobeerd.
Daarnaast heb ik een behandelplan van mijn psycholoog en neuroloog, waarin ook duidelijk vermeld staat dat ik extreme hoofdpijn, overprikkeling etc. ervaar.

Meer dan dat kan ik niet doen denk ik, en nog maak ik me nu al extreem druk over hoe dat gesprek zal gaan verlopen….

Ja, sowieso is het soms zoeken naar de juiste dosering. Het kan zijn dat je meer nodig hebt voordat het z’n werk gaat doen.
Maar verwacht ook geen wonderen van de antidepressiva. Het gaat je klachten niet wegnemen. Enkel afzwakken, waardoor het iets makkelijker wordt om zelf te werken aan je herstel.

Spiegel opbouw is sowieso 4-6 weken en kan zelfs tot 8 weken zijn dus vooral de tijd geven. Ik zit nu in week 7 en merk nog steeds weer kleine verbeteringen. En dosering goed overleggen met huisarts, kijk wat nodig is samen.
Daarnaast heeft Hilde t hierboven al heel mooi verwoord. T is een hulpmiddel, geen oplossing.

En een tip. Lees het boek: the secret language of the body. Je zenuwstelsel kun je beïnvloeden met oefeningen. Angst wordt grotendeels veroorzaakt door een niet goed afgesteld zenuwstelsel. Je kunt hier zelf op die manier wat aan doen, helpt echt!

Hou het goed in de gaten, ga niet te hard van stapel. Als je merkt dat je steeds meer achteruit gaat dan is het teveel geweest

Ofwel begin met het heel klein stukje fietsen, paar minuutjes, en bouw dat op. Bijv steeds met een minuut erbij per dag

Thanks voor je tip! Zou goed kunnen dat het teveel was voor mijn lichaam, dus ga mijn rondje even wat inkorten. Had gehoopt dat het door conditie zou komen alhoewel ik altijd tijdens mijn bo wel wat aan beweging heb gedaan. Lastig om de juiste balans te vinden en tegelijkertijd het herstel niet in de weg zitten na 15 maanden. :(

Graag gedaan! Maar: Begin bij wandelen. Zou ik zeggen, voordat je wat zwaardere cardio doet zoals bijv fietsen en zwemmen.

En verlaag je tempo als je toch overweegt te fietsen. Maar Ik weet dat ze fietsen afraden tijdens een BO….. dus vandaar eerst wandelen en dit zo ver mogelijk uitbreiden zodat je lange afstanden kan wandelen en je meer aankan, voordat je begint met fietsen. Dat is even wat ik weet vanuit ervaring en heb gelezen. Misschien hebben andere lotgenoten nog aanvullingen over fietsen na een burn-out

Dus nogmaals ik zou het fietsen even links laten en heeel rustig opbouwen met wandelen voordat je overweegt met fietsen. Ga niet te snel met alles en heb geduld

Succes!

Overigens die 1 minuut per dag wandelen of fietsen erbij zou ik doen als je echt (voldoende) hersteld ben van je BO. Dat noemen ze ook wel graded activity

Als je nog in een burn-out zit dan raad ik de 20-3-20 regel aan. Stel: je kan minimaal 3 dagen met gemak 15 minuten wandelen, waarbij je goed/normaal hersteld na de activiteit, dan is dat je basisniveau. En dan mag je met 20% ophogen en zit je op 22 minuten

Hier de uitleg: Wat houdt de 20-3-20 regel in? Heb je een goede dag, doe dan tot 20% meer dan je basisniveau. Op een slechte dag doe je 20% minder. Heb je 3 goede dagen achter elkaar waarbij je 20% meer aankon, dan kun je dat als het nieuwe basisniveau aanhouden met inachtneming van leefregels die de ergotherapeut meegeeft. Het kan wel een aantal weken duren voordat je 3 goede dagen elkaar hebt.


Maar als ik zou mogen kiezen zou ik sowieso voor de 20-3-20 regel gaan want dan weet je zeker dat je iets aan kan en niet te snel gaat

Hoi Anna,
Ja dat is heel normaal, ik kon na een jaar in de burn-out toen ik veel gerust had bijna niets.
Een groot stuk lopen en ik was doodmoe. Me been voelden dat heel zwaar aan.
Ben toen voor heel veel gecontroleerd door het ziekenhuis. Hartfilmpje, long testen, bloedonderzoek, nieren, lever enz en daar is niet iets uitgekomen.
Weet dat het heel frustrerend kan zijn omdat nu je het gevoel gaat krijgen dat je weer zin krijgt om dingen te ondernemen en weer te gaan werken.
En nu werkt je lichaam niet mee.

Maar nu moet je echt naar je lichaam luisteren en stapje voor stapje opbouwen.
Ben hier ook mee de fout ingegaan dus weet wat het is.
Dus goed naar je lichaam luisteren en dan moet het goed komen.

Succes en sterkte met je herstel.

Groet Aswin

Morgen,

Ook ik zit op dit punt. Zoekend tussen herstel en (meer) conditie opbouwen. Ik probeer met de beginners schema's op te bouwen en ik merk dat mijn lijf op de inspanning soms prima reageert en soms met extra vermoeidheid. Ik ga er vanuit dat het binnen 36-48u hersteld moet zijn, anders was het teveel.
Ik heb ook gelezen over Pem (moe door inspanning), maar zo te lezen lijkt het ook wel typisch een Bo reactie van het lijf. Het herstel mechanisme doet het zeker nog niet helemaal goed.

@ aswin ben jij te snel te veel gaan sporten? Of hoe ben je de fout ingegaan? Ik hoop ervan te leren, dank je.

Dank voor jullie reacties! Heb zelf minimale klachten en voel me vrij snel weer goed na een activiteit, vaak is het echt tijdens een activiteit of kort erna. Was gister wel iets meer vermoeid, maar niet extreem. De dag erna voel ik dat ik wel heb gefietst, dus vandaag enkel een kleine wandeling maken en een rustdag. Het voelt inderdaad wel dat het iets teveel was ondanks dat ik echt rustig aan fietste, dus zal dat nog meer aanpassen. Beweging doet mij in ieder geval wel erg goed, dus probeer er nu een balans in te vinden dat het niet teveel gaat zijn.

Hoe lang fiets je dan ongeveer Anna? Meer voor mijn beeld.
Ik heb gister ook gefietst, circa 30 min, en vandaag ook reactie en alleen wandelen Ook ik geloof erg in beweging en zoek ook een balans..

@Lh Was een beetje veel ook, 13 km met maar 12 km per uur. Normaal zou ik makkelijk 16-18 km p/u halen, maar wel echt rustig aan gedaan. Ik heb altijd wel bewogen (wandelen & fietsen), maar in de winter minder, ook aangezien ik mij wat minder voelde. Daarvoor had ik een paar keer rondjes van 6-8 km gedaan (c.a. 30 min) en die gingen top.

Luister goed naar je lichaam, ziek = ziek

Ik kan me voorstellen dat een jaar voorbij gevlogen is, en dat het hard aan komt wanneer deze realiteit plots tot je doordringt. Je wordt even met je neus op de feiten gedrukt. Een jaar voorbij en nog niet beter.
Het herstel gaat zó langzaam. Ik probeer de maanden ook zo min mogelijk te tellen, maar wanneer ik dat doe schrik ik hoe snel de tijd gaat en voel ik me rot dat ik naar mijn idee weinig vooruitgang heb geboekt. Maar niks aan te doen.

Sterkte met alles en hou het vol om voor jezelf te kiezen. Je eigen tempo. Hoeveel druk je ook voelt van buitenaf en vanuit jezelf.

Hoi Anoniem,

Heel herkenbaar, je verhaal en zorgen. Ik ben 1 jaar en 3 mnd geleden uitgevallen. Kreeg in december/januari ook de hele molen van minder loon, starten spoor 1/2 enz. Gaf me toen ook veel stress. Inmiddels is dat wel gezakt gelukkig. Wat de anoniem van hierboven zegt: ziek is ziek, je kunt je herstel niet afdwingen of harder gaan dan je kunt. Daar heb ze zelf uiteindelijk alleen maar weer last van. Het is nu vast veel wat op je afkomt, maar ook deze periode gaat weer voorbij.
Ik hoop dat je financiële zorgen niet teveel stress geven. Ik (alleenstaand) red het precies met m’n 70% loon, terwijl ik vooraf ook bang was dat het allemaal net niet ging lukken.
Heel verhaal zo, maar weet dat je niet alleen bent en dat het echt weer beter wordt.
Sterkte met alles!

Hoi Anoniem,

Heel herkenbaar hoor.

Precies wat Hilde zegt, als je er bij stilstaat en denkt alweer een jaar voorbij of een jaar geleden, dat is wat je onrustig en verdrietig maakt.

Je hebt natuurlijk al stappen gemaakt maar voor je gevoel...en dat voor een jaar, terwijl het hele grote goede normale hele knappe en logische stappen zijn.

Ik snap je onrust mbt je situatie, financieel, mentaal, alles is voor je gevoel onzeker en heb je geen controle over, herken ik.

Stom stom stom zou ik niet zeggen, snap je gedachte maar is niet zo, en niet helpend. Het komt goed. Zet m op

Heel herkenbaar en goed om het even van je af te schrijven! Voor mij was het 1-jaars punt en alles wat hierbij komt kijken vorige week. Ondanks de hele BO situatie en het feit dat ik nog nauwelijks verbetering voel tov vorig jaar, is het gesprek met de reïntegratiecoach mij 100% mee gevallen. Ook ik kan voorlopig leven van de 70% dus ik kan mij blijven richten op het herstel.

Veel sterkte en hopelijk valt het 1-jaars punt voor jou ook niet al te zwaar!

En blijf denken in oplossingen als je stress ervaart. Op welke zaken zou je nog kunnen besparen als je het financieel krap zou hebben met 70% loon?
Zo heb ik nog maar maximaal de gaskachel op 1 uur per dag in de winter, ben ik precies vandaag weer overgestapt naar een goedkopere internetprovider waarmee ik 300 euro bespaar. Etc etc dus blijf altijd denken in mogelijkheden en oplossingen zodra je stress hebt!

En leef in het nu, niet bezig met zijn met gisteren of morgen. Alleen als je merkt dat je over een loop van tijd stapjes vooruit maakt dan mag je weer wat achterom kijken soms om te zien dat je vooruitgang hebt geboekt :-)

Mag = kan ;-)

Hoi Anoniem,

Zoals Gert en Hilde al zeggen luister vooral na je eigen lichaam.
Ik zat in december 1,5 jaar in de ziektewet en was al langzaam aan het opbouwen.
Heb toen een gesprek gehad ivm spoor 2.
Dit zag ik niet zitten en omdat ik me al een beetje beter voelde wilde ik zo gaan opbouwen dat ik voor mijn 2 jaar weer de volledige uren zou werken.
Daar heb ik me goed in vergist, zit nu weer thuis met alle klachten die ik ook had in het begin van mijn burn-out.
Dus naar me eigen grenzen niet goed geluisterd.

Wist dat het kon gebeuren maar dan voel je toch een druk van verschillende kanten en dan maak je toch de verkeerde keuze.

Vorige week gesprek gehad met Hr manager en mijn leidinggevende over het 2 spoor. Dit moeten ze nu inzetten.
Heb gezegd ik zal niet tegenwerken maar ook nee mee. Heb me nu weer volledig ziek gemeld en ga volgende maand een wia uitkering aanvragen.

Kies nu echt voor mezelf en las ik me over jaar weer wat beter voel dan ga ik net als Gert ergens vrijwilligerswerk doen. Toch iets doen maar dan zonder al te veel druk.

Dus luister goed naar je lichaam en geef het de tijd voor het herstellen.

Hoi Hilde en Gert met jullie alles goed?

Groet Aswin

Ook ik zit op het punt van 1 jaar. Nooit gedacht. Dacht dan ben ik allang weer hersteld. Helaas helaas. Mentaal wel een dingetje natuurlijk, en ook ik ga gekort worden. Druk om te werken voel je dan zeker weer. Doe het vooral in jouw tempo. Ik ga ook mijn best doen om ook nu goed voor mezelf te zorgen! Take care

Herkenbaar. Zit zelf op 21 maanden dus ga richting twee jaar, nog niet aan het werk. Weet nog dat ik op het punt van 1 jaar ziek zijn zat en dat ze al kort de wia toelichte en ik zei dat ik toch er vanuit ga dat dat allemaal niet nodig gaat zijn, nou toch wel helaas. Dat spoor 2 is me erg meegevallen. Die coach heeft in t begin wel allerlei testjes etc gedaan maar nu is t meer even kort bijpraten omdat het toch niet beter gaat zijn binnen nu en 3 maanden. Gewoon duidelijk je grens aangeven en eigenlijk doet je lichaam dat vanzelf

Nadeel na 2 jaar ziek zijn en wia is dat je je arbeidskorting verlies waardoor je netto veel minder overhoud dan gewoon 70 procent in je tweede ziekte jaar. Maargoed heb gelukkig lage lasten dus ook dat is wel op te vangen maar als dat niet lukt levert dat ook nog eens een bak stress op die je niet kan gebruiken

Bij mij deed het niks helaas

Ik vind het heerlijk ontspannend, ga nu eens per maand

Voor mij was het een ontspannen momentje, maar deed verder niks

Ik heb 4 behandelingen gehad maar deed niks, behalve een dag minder rugklachten.

Ja herkenbaar echt door stress

ja helaas herkenbaar... veel rust nemen is belangrijk en slapen en ontspannen, en vanuit daar weer heel rustig pas opbouwen wanneer het beter gaat

Jazeker, heel naar gevoel is dat. En vooral omdat er niks tegen lijkt te helpen. Probeer af en toe wat afleiding te vinden in simpele bezigheden die fysiek en mentaal niet te belastend zijn. Sorteer bijv. je sokken, ruim het badkamerkastje op, stof de boekenkast, wandel rustig een klein rondje buiten. De hoge hartslag gaat daar niet van weg, maar het verzet even je gedachten waardoor je het minder voelt.
En wanneer je je rustmomentje pakt en gaat liggen, verwacht dan niet dat de hartslag zakt maar laat ‘m voor wat het is. Het gaat echt een keer over maar het duurt gewoon lang dus probeer je er bij neer te leggen.

Jupp, ik krijg morgen 3 dagen een apparaatje ofzo op me geplakt ivm een holte onderzoek. Ben benieuwd wat hier uitkomt, heb al ander half jaar hartkloppingen en steken in mn hart. Mocht er niks uit komen geeft dat hoop ik wat rust.
Tom

Hier vooral in de ochtend, maar niet doorlopend. En waarom het ene moment wel en het andere moment niet 🤷‍♀️, ik weet het niet. Ik heb me erbij neergelegd en probeer er zo min mogelijk mee bezig te zijn. En heb het ook, hoe gek het ook klinkt, al ik in de avond net in bed lig om te gaan slapen. Dan moet ik eerst ademhalingsoefeningen doen om tot rust te komen. En in de avond niks gedaan om dit te veroorzaken. Het blijft een vreemd iets een burn out.

Maar zoals Hilde al schrijft, probeer het te negeren met wat kleine rustige activiteiten.

Zoek eens naar een moonbird. Merk je al snel verschil

Werden jullie niet angstig van die hoge hartslag? Ik merk dat ik er heel onrustig van wordt en angst erdoor krijg

Nee, want ik had hartfilmpje laten maken en er was niks aan de hand met mijn hart. Maar is oorzaak van BO/uitputting, de klachten. Dus het enige wat er is is werken aan herstel en zvm rust plannen. En daarmee merk ik verbetering

Ik heb in december een ecg en hartecho gehad. Alleen toen had ik nog niet zulke erge klachten op dat moment. Hier zijn geen bijzonderheden uit gekomen.

Ik merk wel dat ik niet echt kan rusten. Behalve s nachts dan. De hele dag voel ik me onrustig en probeer ik mezelf af te leiden met puzzels, diamond painting etc. Ook iedere dag een klein wandelingetje. Maar zoals vandaag was ik om 6.30 wakker, daarna is het altijd drama en super onrustig in mn lijf. Ik neem dan een halve lorazepam. Even ontbeten met de kinderen en daarna gelijk douchen want om 9 uur een video gesprek met mn coach. Dit duurde tot 10.30

Hierna moest ik om 11.00 weer bij de huisarts zijn om te bespreken hoe het gaat ook ivm de lorazepam die ik sinds vrijdag slik om de ergste onrust weg te nemen en te slapen. Hier was ik om 12 uur weer van terug.

Daarna lunchen en mezelf afleiden met puzzels en nog even de was opbouwen.

In de tussentijd ben ik eigenlijk constant gespannen omdat ik mn hart maar super snel voel kloppen.


Echt rust heb ik denk ik niet gehad vandaag. Maar iedereen zegt dat ik me een beetje bezig moet houden.

Hoe hebben jullie dit in het begin gedaan icm die veel te hoge hartslag?

Ja gewoon heel veel rusten en slapen, naar buiten kijken door het raam naar de vogels en wolken als afleiding

Als je je zorgen maakt kan je altijd even contacten met huisarts hij kan dan eea uitsluiten om je zorgen nogmaals weg te nemen :-)

En Ohja huilen hielp mij ook, dat is natuurlijk geen oplossing voor uitputting maar het maakt een rustgevend stofje aan in je hoofd.
Veel rusten is de oplossing bij uitputting in de begin fase

Jeetje Manon, zoveel bezig zijn zou ik ook onrustig van worden. Je hoeft echt niet constant afleiding te zoeken. Probeer geregeld even op de bank te gaan liggen en laat je hart voor wat het is. Voel ‘m maar kloppen en weet dat het van de burn-out komt. Probeer te ontspannen en accepteer dat je lichaam raar doet.
Ik had in het begin moeite met rustig blijven liggen. Daarom zette ik een timer van 15 minuten zodat ik niet de hele tijd ging kijken hoe lang ik al lag, en het maakte het behapbaar omdat ik ‘maar’ 15 minuten hoefde te ontspannen. Wat ook hielp was rustige muziek luisteren of een mindfulness oefening doen.

Niet alle rustige activiteiten zijn trouwens ontspannend. Puzzelen is voor veel mensen tijdens een burn-out niet per sé ontspannend omdat je naar van alles tegelijk moet kijken en onthouden. Heel veel prikkels. Je lichaam maar ook je hoofd hebben rust nodig.

Mooie aanvulling Hilde!

En gesprekken van 1.5 uur lang zijn erg lang…. Ik heb zelf videogesprekken van een kwartier met mijn ergotherapeut. Misschien kan je je therapie in kleinere stukjes opbreken?

En met bezig blijven los je niet de begin fase van je BO op. Maar als het goed is heeft dat je coach ook verteld.
Rust rust en nog eens rust. En wat Hilde schrijft sluit ik me bij aan. Al neem ik zelf grotere pauzes van 2 uur na een activiteit. Dan zijn pas mijn klachten weer iets minder voordat ik weer aan mijn volgende korte activiteit kan beginnen. Het is dus pauzes nemen tussendoor en dan ook checken hoe je je voelt, voel je je nog niet zo uitgerust na je pauze, verleng dan de pauze steeds met een kwartier of half uur.
Lees anders de reactie van Eric nog even uit verhaal 1839 :-) die legt het ook goed uit

Ik merk dat het me niet lukt om me van mn hart af te zetten. In rust al hoog. Maar als ik me alleen al even ga aankleden oid dan klopt hij bijna mn keel uit. Mn man zegt alleen maar stress je moet je er niet druk om maken maar ben zo bang om ineens dood neer te vallen

Als de huisarts heeft uitgesloten dat er iets ernstigs is dan is er geen reden voor zorgen :-)

En ging die hoge hartslag bij jullie ook gepaard met overslagen? De hele dag voel ik af en aan dat hart overslaan.

Bij mij persoonlijk niet, maar ik lees het wel vaker hier op het forum. Dus blijkbaar kan dat er ook bij horen. Maar bij twijfel kun je het na laten kijken. Als dat jou gerust kan stellen.

Zeker Manon heb ik ook. Naar gevoel, maar het gaat ook weer weg. Ik denk dat dit ook bij jou zo is. Probeer zo goed en zo kwaad als het kan ademhalingsoefeningen te doen. Niet teveel zorgen maken, het heeft met je BO te maken, want het komt en het gaat hè. Ik heb het ook als ik in alle rust naar bed ga en hop daar gaat mn hartslag weer tekeer. Ook dan doe ik ademhalingsoefeningen en zeg tegen mezelf dit gaat weer weg. En meestal keert de rust terug en val ik in slaap. Overdag komt het soms ook opzetten als ik gewoon rustig zit.

Dus geen zorgen Manon en als alles is nagekeken dan op vertrouwen dat er niks is. Nou ja niks 😉, nog wel de BO dan hè 🙄

Als ik echt ontspannen ben is het ook weg. Maar zodra ik weer in de 'aan' stand moet of me ook maar iets lichamelijk moet inspannen (douchen, broodje smeren etc) komt het weer volop terug

Ja hartoverslagen had ik ook zoals ik eerder schreef, nu gelukkig veel minder :-) dus dat neemt ook af naarmate ik meer herstel van mijn BO

Maar gelukkig was alles uitgesloten via ziekenhuis en dokter, niks met hart aan hand dus dat is fijn, bizar wat een BO voor invloed heeft op heel het lichaam

Ik ga richting 2 jaar ziek zijn en dan vraagt mijn bedrijfsarts wel gegevens op bij mijn huisarts. Ook voor uiteindelijke wia aanvraag

Hoi Kamillethee,

De bedrijfsarts kan inderdaad gegevens opvragen bij de huisarts of eerdere behandelaren.
Ik kan je geruststellen want zonder dat jij expliciet en op papier toestemming geeft horen de huisarts en behandelaren zich aan hun beroepsgeheim te houden, en mogen ze je gegevens niet zomaar delen.
Ik ken de situatie verder niet, maar doe waar jij je goed en vertrouwd bij voelt !
Ik ben nog niet zover in mijn traject dat dit al echt van toepassing is, dus verder advies kan ik je helaas niet geven..

Hopelijk kun je er wat mee !

Liefs,

Hoe dan ook mag de bedrijfsarts nooit medische gegevens aan jouw werkgever doorgeven. Ik ben altijd heel open geweest naar mijn bedrijfsarts, ook wat betreft eerdere behandelingen en gestelde diagnoses, en hiervan staat nooit iets in de terugkoppeling naar mijn baas.
Hij geeft een advies aan de werkgever maar geen verdere onderbouwing van het advies.

Als eerste, dank jullie wel voor jullie lieve en begripvolle reacties! Dat doet me echt goed.

De eerste maanden van mijn burn-out had ik zoveel moeite met gesprekken. Ik zat in totale paniek, en cognitief kon ik helemaal niet verwerken of goed overbrengen wat er met mij aan de hand was. Daarbij kwamen ook veel gevoelens van schaamte en falen – ik was (en ben soms nog steeds) veel te streng voor mezelf.

Ergens is er ook een soort wantrouwen ingeslopen. Waarom precies, weet ik niet, maar de korte nachten van amper twee uur zullen niet geholpen hebben. Daarnaast schaamde ik me voor het feit dat ik in mijn leven vaker moeite heb gehad met stress en mentale problemen. Want eerlijk is eerlijk, er heerst nog steeds een stigma op dit soort dingen. Dat maakte me bang – God weet waarom. Bang dat dit mijn eigen stomme schuld was.

Het is een ingewikkeld proces en ik vind het nog steeds lastig om hier open over te zijn. Maar jullie reacties helpen me om het wat minder zwaar te maken. Dank jullie wel daarvoor!

Ik begrijp wat je zegt. Ik heb zelf ooit pas na twee jaar therapie aan mijn omgeving verteld dat ik in therapie zat 🫣 Maar inmiddels heb ik die schaamte losgelaten. Want hoe eerlijker je bent des te passendere (is dat een woord?) zorg krijg je.

Wel heb ik geleerd om eerder symptomen te benoemen dan de diagnose die er aan geplakt is. Zeker naar gewone mensen toe, dus geen zorgverleners, omdat zoals jij al zegt mensen vaak al een oordeel klaar hebben zodra ze het woord ‘burn-out’ of in mij in mijn geval ‘autist’ of ‘depressie’ horen. Misschien is dat een tip die jou kan helpen iets opener te zijn over je problemen.

Hoi Kamillethee,

Ik begrijp je heel goed, alleen de stap naar herstel is acceptatie van wat is.
Ik had dit gevoel eerst ook aangezien de aanloop bij mij nu al 5 jaar was. 5 jaar geleden overspannen en nu dus burnout. Nooit helemaal klachtenvrij geweest, altijd geschaamd voor mijn moeite met stress.

Maar, ik heb nu een aantal dingen geleerd:
- iedereen heeft zn moeilijkheden. De een heeft aanleg voor diabetes, de ander voor botbreuken en wij voor stress gevoeligheid. T is zoals je zegt nog een ondergeschoven kindje, maar dat maakt t niet minder dan fysieke kwalen die we wel accepteren.
- je kwetsbaar opstellen en over je burnout en stress praten opent deuren voor anderen om zich ook kwetsbaar op te stellen. Sinds ik er open over ben hoor ik allerlei verhalen van mensen die ook dit soort mentale moeilijkheden ervaren of ervaren hebben. Je bent niet alleen. Dat denken we alleen maar.

Dit helpt in je acceptatie, schaamte verminderen en meer zelfcompassie ontwikkelen.

Ik heb een hogere stress gevoeligheid en HSP kenmerken, maar die zijn in mijn geval al terug te leiden naar mijn jeugd. De psycholoog heeft uitgelegd hoe je stress systeem ontwikkeld in de baarmoeder en daarna en dat meer stress in je jeugd ervaren, invloed heeft op hoe fijn gevoelig het afgesteld raakt. Ook in je latere leven kan dat zo aangepast raken.

Laat schaamte je niet klein houden en winnen. Mogelijk een goeie tip qua boek (misschien na je bo): de kracht van kwetsbaarheid. Ik heb hier ook veel aan gehad.

Sterkte

Haha ja dat is en woord. Ik snap je helemaal ❤️
En naar de bedrijfsarts toe?
Ja dat is mooi de symptomen. Die zal ik ook noteren om het uit te leggen aan de bedrijfsarts.

Ik heb een hele fijne bedrijfsarts dus geen moeite met openheid naar hem toe. Hij is degene die als eerste de rem op mij gezet heeft. Ik was in mijn hoofd al bezig met ‘Dan kan ik evt een uurtje werken en dan en dan..’. Maar hij zei streng dat ik eerst een stabiel dagritme van zelfzorg moest hebben voordat ik überhaupt aan werk mocht denken.

De bedrijfsarts is als het goed is niet iemand die jou kosten wat kost zo snel mogelijk weer aan het werk wil hebben, maar iemand die jou op lange termijn weer stabiel aan het werk wil hebben. En soms betekend dat juist een pas op de plaats doen.

Heb je anti depressiva al geprobeerd

Ik herken dit helemaal je zit helemaal in de cirkel. Kun je zeker uit maar zoek hulp met een coach voor je overbelast zenuwstelsel. Je gaat dan fysiek meer aan de slag zodat je die cirkel kan doorbreken. De moeheid blijft maar doordat je weer wat gaat doen door breek je het en daarna weer even aan toegeven. Is probeer rondje lopen al is het 5 minuten daarna ga je weer even uitrusten en dan ga je bijvoorbeeld even een wasje opvouwen al is het een paar dingen en dan weer even uitrusten. Probeer in de rust van mensen wat ontspanningsoefeningen te doen zoals heen en weer wiegen bijvoorbeeld diep ademhalen en langzaam uitblazen.

Dus bij een burnout is de beste aanpak fysiek luister naar je lichaam. Die moeheid blijft toch wel maar gaat dan op een gegeven moment wel minder worden omdat je insteken is op je lichaam, waar voel je pijn neem dat serieus maar ga wat doen alleen zit een paar minuten zo lang je kan en voel dan hey wat voel ik nu? Gever weer aan toe kwartier tot half uur en al ben je moe dan toch daarna weer even wat doen. Al ist hey bijvoorbeeld paprika zaadjes in een bakje met grond doen. Schaft een frambozen stukje aan en ga elke dag kijken hoe mooi dat is? Of stop wat snoeptomaatjes in een potje grond.
Probeer daar elke dag eens een paar minuten tijd in te stoppen, en zie wat het je oplever. Natuurlijk ben je moe moe en hopeloos en hoe het loos maar doe het even een paar minuten en ga dan weer even rusten.

Moonbird aanschaffen

Je kan natuurlijk eerst langs de dokter hè?

Maar eerlijk waar een dokter heeft eigenlijk geen verstand van een burn-out aanpak, dus wat gaat hij doen medicijnen gegeven, is ook niet alles want je krijgt bijwerkingen

Iemand nog tips om van die frustratie af te komen? Het vreet me op momenteel

Hoi Per, zelf net toevallig een vergelijkbaar topic gepost en ik snap je frustratie volledig. En dat gevoel van twijfel of je het allemaal fout doet.. vreselijk frustrerend. Maar als het goed ging dan doe je het goed, en terugvallen horen er wel bij. Als het beter ging dan kan je er ook op vertrouwen dat het wel weer beter zal gaan.

Nu acuut om van de frustratie af te komen... Als het mogelijk is iets van oxazepam? Zo niet, wat is de laagdrempeligste vorm van afleiding die je nu wel kan verdragen? Audioboek met ogen dicht? Podcast? Serie kijken? Zelf heb ik op zo'n moment daar het meeste behoefte aan.

blijf goed de tips opvolgen uit de meest recente verhalen Per!
Tegen overprikkeling werkt voor mij het beste: IN een donkere kamer liggen zonder geluid, Slapen, en natuurwebcams kijken op youtube, zoals Hvar live webcam, Venice Beach live webcam en Maho beach live webcam. Oook ziijn er natuurwebcams te vinden via google op de site van webamcamtaxi
OF naar buiten staren, de vogels en wolken volgen, leven als een koe zoals Eric dat zo mooi zei, hij is een van de forumlotgenoten die hersteld is van een burnout.
Cognitieve activieiten zou ik overslaan bij overprikkeling, dus geen tv kijken, niet lezen, niet schrijven, geen muziek, geen podcast

en even wat stapjes dus terugzetten bij een terugval. Zie een terugval als een leermoment.

Ik leef al 1.5 haar in fight or flight. Ik heb de vermoeidheid nog nooit gevoeld. Hoe doe je dat. Ik heb geen idee hoe dat voelt .

Dank voor de reacties. Ik ben nu tijdelijk weer bij mijn ouders gaan wonen. Heb een vrouw en dochtertje thuis maar kon daar niet de rust vinden die toch nodig blijkt te zijn. Een kind kan je niet uitzetten. Dan maar even zo, merk dat ik hier beter slaap dus hopelijk gaat dit helpen

Hoi Per,

Ik hoop dat deze stap je wat gaat helpen, ik duim voor je!

Hou ons op de hoogte, we denken en voelen met je mee..zet m op he!

Lieve mensen,

Ik herken dit, zoek een goede coach en je voel al snel verschil. Coach die het zenuwstelsel gaat aanpakken. Hij pakt op fysiek niveau, anders blijf je maar in de moeheid hangen. Echt doe het ik heb er heel veel baat mee. Zelfs al tools na het eerste gesprek. Terugval hoort dr nog bij, maar dan moet je ook weer kunnen herpakken...

Hoi Per,

Die frustratie is zeer begrijpelijk !

Een terugval kan vreselijk zwaar aanvoelen. Je beschrijft heel mooi de fases die je doorgaat in deze terugval. Dit zijn fases van een burnout. Je herstelt nu alleen sneller. Je doorloopt de fases sneller. Mits je je daar bewust van bent, het kunt accepteren en de juiste omstandigheden creëert om met deze terugval om te gaan.

Dat doe je allemaal !!! Je bent dus zeker op de goede weg !!!! Accepteer, het is zoals het is. Niet jezelf in de weg gaan zitten. Je doet het GOED.

Ik heb meerdere keren een terugval gehad, vaak voelde ik m eigenlijk al aankomen. Teveel gedaan, te weinig rust. Ga eens bij jezelf na of je niet te hard van stapel liep toen het even iets beter ging ? Of je een moment kunt benoemen voor jezelf waar je eigenlijk de grens over bent gegaan? Dit helpt bij je bewustwording.

Bij mij werden de terugvallen steeds korter, had ik het door en kon ik de juiste actie ondernemen. Rust pakken !!

Ik heb drie jaar in zware burnout gezeten, ben nu hiervan aan het herstellen. Daar bedoel ik mee, mij leven weer een mooie vorm te geven. Voel mij soms, zomaar zó intens gelukkig.
Een vriend van mij, ook in zware burnout gezeten, hielp mij altijd door te blijven zeggen HET KOMT GOED MAN, ECHT, GELOOF MIJ !
Ik heb hem afgelopen weekend opgezocht met de mededeling dat hij GELIJK heeft, Moest daarbij een traantje laten, van blijdschap.

Het komt goed, lieve allemaal xxx

Dankjewel Eric, je bericht ontroerde me een beetje, maar op een goede manier. Ook al ben ik ook al 2.5 jaar bezig en vraag ik me soms af of het goedkomt, weet ik dat je gelijk hebt. Mijn crashes nadat ik teveel heb gedaan op een dag duren nu meestal maar maximaal 3 dagen echte 24uurs ellende in plaats van wekenlang. Ook zijn ze steeds wat minder intens. En ook al kan ik nog steeds niet lang fysiek of mentaal actief zijn, of sociaal doen, langzaam gaat het steeds iets beter.

Volgens mij ontroert Eric hier alle forumlezers. Blijf dit af en toe doen Eric, het werkt echt zo goed. Dan geloof ik er gewoon ook weer even in dat het goedkomt. Dank je wel dat je dit soms doet voor ons. Heel lief 🫶🏻

Maar jouw verhaal ontroert me ook hoor Per, man wat lijkt me dit zwaar waar je doorheen moet. En ook nog eens wat een beslissing je hebt moeten nemen om je rust te krijgen. Je schrijft het even op, maar er zit voelbare pijn achter. Hoop echt voor je dat je je snel weer wat beter gaat voelen. En het verhaal van Eric heeft je vast positieve energie gegeven om door te zetten en vol te houden.

Had je bericht met die beslissing even gemist Per, wat een enorm moeilijk besluit. Maar wel heel knap van je dat je die keuze voor jezelf hebt kunnen maken. Het leven zit vol afwegingen. Ik hoop ook enorm voor je dat je nu even goed tot rust kan komen. Het is je van harte gegund.

Dankjewel voor de lieve en bemoedigende woorden! Ja liep al langer met de gedachte om even richting mijn ouders te verkassen maar wilde dat natuurlijk eigenlijk niet. Voelt alsof ik m’n vrouw en kind in de steek laat, maargoed uiteindelijk is het beter voor mij en ook voor hun dus. Gelukkig wonen mijn ouders vrij groot en natuur vlakbij dus ervaar hier veel meer rust. Gisteren had ik weer een vrij aardige dag, vandaag weer duizelig dus ga maar weer plat vandaag:) succes allen!

Hoi Bart, ik zit er ruim 1,5 jaar in en ik kan ongeveer wat jij kan. Ik wandel 40 min en kan dagelijks wel ruim 1 uur praten ofzo en wat kleine klusjes in huis zoals de was, een ei bakken. Ik herken de struggle van angst om teveel te doen en dan weer opeens ver over je grens te gaan. Wat mij helpt is een routine en daar aan vast houden. Als het moet tel dan punten. Een soort energiepuntensysteem. Wat mij ook helpt is per week kijken en streng zijn. Gister heb ik met succes een bezoek aan een winkelstraat en 1 winkel overleefd, vandaag en morgen doe ik dus niks nieuws of uitdagends, ook al voel ik me nog redelijk. Volgend weekend is er, als ik me nog steeds oke voel, weer ruimte voor een nieuwe activiteit. Het vergt allemaal veel discipline.

Ik heb ook zo vaak gejojo’t en het is zo doodvermoeiend allemaal. Getraumatiseerd door terugvallen.

Ik denk dat je veel eerder had moeten stoppen met werken inderdaad maar daar heb je nu niks aan.

Pak je rust. Elke dag, als onderdeel van de routine. Liggen en echt niks doen, of mediteren. Voel elke dag hoe je lichaam voelt. Zo leer je langzaam begrijpen in welke staat je zit en wat dat betekent voor hoeveel activiteiten je die dag kan doen.

En blijf proberen lief te zijn voor jezelf. Het is ook fucking moeilijk, zeker als je niet de goede hulp en adviezen hebt gekregen aan t begin (en dat zijn er nogal veel met een burnout. Inclusief mezelf en volgens mij jij ook als ik t zo lees)

Zelf compassie dus. Het hielp mij om heel veel begrip boor mezelf te krijgen door mezelf in te lezen over burnout, zenuwstelsel regulatie, polyvagaaltheorie.

Je bent niet zwak of hardleers oid, je zenuwstelsel is “gewoon” ontregeld. En daar kan je wat aan doen. Langzaam, stapsgewijs, met een zachte routinematige aanpak.

Hopelijk heb je hier iets aan!

Toevallig net een topic gestart om mijn frustratie te spuien. Ik ben bijna twee jaar onderweg en voel je. Ik heb niet echt tips verder.. ik werk in ieder geval niet, maar kan verder ook niet zoveel. Voor mijn terugval kon ik op goede dagen wel wat huishoudelijke dingen en stukje wandelen. Maar thats it. Sociale contacten staan on hold. Soms denk ik, moet ik dat dan toch maar wel doen? Weet alleen dat het me vaak te snel overprikkeld en ik die nacht dan weer slecht slaap..

Dankjewel anoniem! Daar heb ik zeker wat aan. En ja, wat je zegt, het is met recht fcking moeilijk. Heb achteraf bezien van mijn vorige psycholoog onhandige adviezen gekregen, dit voelde al niet echt goed maar ik dacht dat hij het wel zou weten...

Ik ga eens nadenken over zo'n puntensysteem en inderdaad ook beter per week plannen, zodat ik niet teveel uitdagende dingen in èèn week doe. Rust nemen doe ik wel al zeker, soms zelfs teveel/ te geforceerd uit angst maar dat is ook een leerpuntje.

En bedankt voor het hart onder de riem :) zal mn best doen om mild naar mezelf te blijven!

Hey Per, heb toevallig net ook in jouw topic gereageerd haha. Die eeuwige twijfel over iets wel of niet doen is echt gekmakend idd.. en heb ook vaak na sociaal contact dat de spanning dan de rest van de dag hoog blijft en ik die nacht wakker lig. Maarja niks doen is ook vreselijk, en word soms wel somber als ik lang niemand spreek. Bedankt iig voor je antwoord, het is al fijn om te weten dat ik niet de enige ben.

Hey Bart, ik zag het inderdaad! Beetje vergelijkbare situatie volgensmij. Wel pittig dat je partner er ook uit ligt lijkt me. Maar idd ik heb nu weer zo’n fase met terugval waarin ik me heel erg terug trek en bang ben om wat teveel te doen. Ik kan nu ook eigenlijk zo goed als niks. Maargoed ook als t beter gaat alsmaar bezig zijn met wat wel en niet doen, heel vermoeiend. En je bent niet de enige inderdaad, al voelt dat voor mij soms wel zo als ik om me heen kijk en iedereen lekker zn leventje leidt. Maargoed ze zeggen dat t ooit weer normaal wordt dus probeer me er aan vast te houden maar zeker met terugvallen verlies ik soms de moed. Hou vol! Zet m op

Hoi,
Heel herkenbaar! Die struggle wat wel of niet om niet terug te vallen. Vaak ook geen peil op te trekken. Ik worstel er al bijna 3 jaar mee. Ook hulpverlening gehad, die het niet begreep. En als ik het probeerde uit te leggen van het ontregeld zenuwstelsel, voelde ik me een roepende in de woestijn. Eindelijk nu eind vorig jaar een psychiater die tegen me zei: Jij hebt een ontregeld zenuwstelsel! Heb daar ACT gedaan om er iets lichter tegenaan te kijken. En ze heeft me naar een psychosomatische fysiotherapeut gestuurd. Voel me daar wel gehoord. En zei het is zoeken wat je zou kunnen helpen.Maar ook hij heeft geen pas klaar antwoord. Dat is er ook niet volgens mij.
Sterkte allemaal!
W.

Punten systeem noemen ze: activiteitenweger. Ze hebben ook een app die zo heet

En misschien heb je wat aan verhaal: 20-3-20 (Verhaal 1824)


Bij angst dien je activiteiten in hele kleine stapjes uit te breiden zodat je steeds meer vertrouwen krijgt in je kunnen

En blijf en gefocust op je motivatie-redenen, om beter te worden

En blijf onder je belastbaarheid, doe 60% maximaal van wat je kan en breidt daarmee stapje voor stapje uit. Een ergotherapeut kan je hierbij helpen Icm psycholoog en psychosomatische fysio

Je doet je best en dat is goed genoeg :-)

Met motivatie redenen bedoel ik dus focussen op de consequenties en voordelen (pain-pleasure). Bijv: door geen rust te nemen slaap ik slechter en ga ik achteruit, door wel rust te nemen, om te voorkomen dat ik over mijn grens ga, voel ik (morgen) fitter.
Je kan het bijvoorbeeld op een papiertje zodat je er naar kan kijken dagelijks, met een lijst van voordelen van het niet over je grens heen gaan

En de woorden “ontregeld zenuwstelsel” zou je misschien beter kunnen vervangen door: “overbelast brein”

Je hebt je hersenen uitgeput door lang te weinig slaap en dergelijke icm over je belastbaarheid gaan
Hersenen zijn spieren, als je die overbelast, heeft dat effect op heel je lichaam. Zie het als een tijdelijke blessure. Bij de een duurt die langer dan de andere, afhankelijk welke handvaten je inzet en hoe goed je dat doet

(Sorry voor al mijn losse reacties)

*Je kan het bijvoorbeeld op een papiertje schrijven

Hier nog korte uitleg van de 20-3-20 regel. Maar bij verhaal 1824 in de reacties staat verdere uitleg.

Wat houdt de 20-3-20 regel in? Heb je een goede dag, doe dan tot 20% meer dan je basisniveau. Op een slechte dag doe je 20% minder. Heb je 3 goede dagen achter elkaar waarbij je 20% meer aankon, dan kun je dat als het nieuwe basisniveau aanhouden met inachtneming van leefregels die de ergotherapeut meegeeft. Het kan wel een aantal weken duren voordat je 3 goede dagen elkaar hebt.

Hoi Bart, Per, Anoniem,

Inderdaad heel erg naar en vervelend, ik kan aansluiten, zit vanaf nov.23 in deze achtbaan.

Ik sluit me bij de rest aan, en dat puntensysteem is wellicht ook iets voor mij.

Zet m op medestrijders. Iedereen hier op dit forum leest voelt denkt mee.

W. , anoniem en Gert bedankt voor jullie begrip! Doet me goed. Wat je zegt W. is wel waar, er is geen pasklaar antwoord hoe graag ik die ook zou willen hebben. En het duurt idd gewoon zo lang als het duurt denk ik.. dat wisselt per persoon.

De 20-3-20 regel klinkt goed, en de volle 60% geven lijkt me ook een mooie richtlijn waar ik me aan wil gaan houden. Die percentages zijn natuurlijk helemaal goed bij te houden icm dat puntensysteem.

Bedankt allen!

Graag gedaan! En het is hartverwarmend ook altijd alle reacties van de andere met steun en tips, ik vind dat we elkaar heel goed aanvullen

ja je begint bij 60% eerst, dus ipv 30 minuten lopen loopje 18 minuten. En vanuit daar kan je de 20-3-20 regel toepassen, UItleg staat in het andere verhaal 1824. Maar kortgezegd: Wat vooral belangrijk is, is om goed te checken hoe snel je herstelt van een activiteit en hoe je je de volgende dag voelt, dat icm puntensysteem of een vast dag schema geeft duidelijker weer of je kan op te bouwen of dient af te bouwen. Als je snel/normaal herstelt na een activiteit weet je dat je kan opbouwen. Dat is hoe ik het heb begrepen van mijn ergotherapeut :-). EN die 60% heb ik van iemand hier uit vorige comments, en dat is een goede aanvulling omdat je dan zeker weer dat je niet te snel gaat, naar mijn mening, liever iets voorzichtiger dan een terugval

zeker weer = zeker weet

Heel herkenbaar.. Vanmorgen ging het redelijk goed en dan ineens misselijk en naar gevoel in mijn maag en hoofd gevoel weer terug bij af.... Herken je dit ook

Ja en waarom het dan ineens zo is kan ik niet achterhalen.
Ook soms 10 dagen veel beter en dan weer week weer onrustig en gespannen. Zakt je de moed weer in de schoenen.

Ik herken jouw verhaal.. Ben al zeker 15 jaar over mijn grenzen heen gegaan sommige dingen heb ik geen spijt van die heb ik met liefde gedaan... maar mijn instelling was altijd iedereen maar helpen en klaar staan als ze het moeilijk hadden en nu moet ik de prijs hier voor betalen. Ik ben inmiddels al 5 jaar onderweg met Bo. Inmiddels weer gestart met ad. was ik mee gestopt. maar alle klachten kwamen net zo hard weer terug had ik dus beter niet kunnen doen.. maar je wil zo graag vooruit vooruit.... het is een raar iets wat spanningen met je lichaam doen....................... Maar wel vertrouwen hebben dat het ooit goed komt. AL LIJK DAT NU ONMOGELIJK. sterkte ♥️

Vreselijk herkenbaar. Ik heb hetzelfde vreemde patroon. Gaat vaak 10, 11, 12 dagen redelijk en dan vanuit het niets plotseling dagen tot aan een week toe vreselijk slecht met veel lichamelijke klachten. En er is geen pijl op te trekken waar het dan opeens vandaan komt. Heel vreemd allemaal.

@Flora zit er ook al 3.5 jaar in. Wat betreft AD heb ik hetzelfde meegemaakt. Probeerde af te bouwen maar ging helemaal mis en toen weer opbouwen.

Heeel herkenbaar Bert.

Veel sterkte, ik lees voel en denk met mee, net als iedereen op dit forum.

Groetjes Gert

Ja, en ik kan ook heel slecht tegen hitte

Ik ook, en ook klappertanden als ik van binnen (warm) naar buiten (koud) ga.

Ja klappertanden inderdaad oa!

Zeker herkenbaar. Ik zit als de verwarming aan staat nog met dekentjes op de bank. En koude handen en voeten de hele dag door.

Ik heb super koude voeten maar hele warme rode wangen. Zeer vreemd.

Groetjes kamillethee

Ja ik had het vroeger nooit koud. Kon ‘s winters bij wijze van spreken in een t-shirt lopen. En nu voelt ieder zuchtje frisse wind als een overload aan prikkels. Dus muts op, sjaal om, kraag omhoog. En ook in huis snel last van koude handen en voeten. Electrische dekentje op de bank en in bed.
Maar ook warmte kan ik slecht tegen. Ik denk dat de ‘temperatuur prikkels’ gewoon heftiger ervaren worden / heftige binnen komen vanwege de BO.

Heel erg herkenbaar. Lig soms te rillen op de bank onder een deken en de verwarming aan....

Zeker, vooral koude handen en voeten.
Kan te maken hebben met ontregelde ademhaling / chronische hyperventilatie. Bij mij hangt dat iig heel erg samen

Heel herkenbaar. Ah Y ik denk dat het bij mij dan daar ook mee te maken heeft.

Ik heb ook vaak erg koude handen en voeten. En ineens koude rillingen.

Ik / we hebben sinds een paar dagen een verzwaringsdeken, ik heb het idee dat ik beter slaap, althans minder vaak wakker word, en warmer.

Fijne avond

Heel herkenbaar. Ik heb vaak het gevoel alsof ik griep heb maar dan zonder dat ik koorts heb. Vooral koude handen en voeten en koude rillingen.

@Gert fijn he zo’n verzwaringsdeken? Ik heb er ook pas eentje gekocht toevallig :)

@Anoniem ik herken ook dat grieperige gevoel zonder koorts. Bij ontregelde ademhaling kan het ook goed zijn dat je gaat rillen of soms zelfs zweten (ondanks dat je het dus koud hebt).

Nog een tip voor ons koukleumen: een warmtekussen, ik heb zo’n platte en zeker in bed helpt ‘t goed bij koude voeten. Of lekker op de bank als mijn dekentje niet genoeg helpt om op te warmen.

Ik zit nu ook op bijna 3 weken lees mee

Ik zit nu in week 6 en het komt goed. Ik heb dat de eerste weken ook gehad en nog andere bijwerking klachten. De scherpen randjes zijn er nu vanaf. Dus dat is fijn!
Succes, K (kamillethee)

Wat fijn K wanneer werd het beter?

Ik denk na 4 weken toch wel! Het is niet makkelijk maar houd vol 🍀

Kamillethee

Bij mij heeft de huisarts het destijds als diagnose bevestigd. Het begon met ‘surmenage’ (overspanning) en werd daarna omgezet in burn-out (omdat het door omstandigheden nog slechter ging en ik toen vrijwel niets meer kon).
In het boek ‘de burn-out reset’ staan overzichtelijke lijstjes en uitleg wanneer je het nog overspanning kunt noemen en wanneer het een burn-out is.
Ik hoop natuurlijk dat het overspanning is voor je, dan ben je minder ver van huis en herstel je sneller. Ik weet niet of dit je iets helpt, maar hoe dan ook: sterkte de komende tijd!

Huisarts en psycholoog geven diagnose

Wat voor mij helpt, is echt even bij je gevoel blijven. De spanning die nog in je lichaam zit, komt er vaak rond vier uur 's nachts uit. Heel vervelend, ik had daar de eerste maanden ook enorm last van. Maar naarmate ik meer tot rust kwam, en vooral wanneer het 's nachts gebeurde, zette ik een Yoga Nidra-sessie van vaak zo’n 40 minuten op. Door echt volledig bij mijn gevoel te blijven en alles te doorvoelen, viel ik vaak weer in slaap. Na een tijdje sliep ik ook steeds vaker gewoon door.

Je spanning zal eerst toenemen, maar houd vol het zal daarna afnemen!

Yoga Nidra is wel heel goeie tip, word ik overdag ook heel relaxed van. Ga ik proberen thanks!! T

Moonbird aanschaffen!!

Hoi T,
In t begin ook erg veel last van gehad en t gaat nu een stuk beter. Wat mij helpt/hielp: yoga nidra, delta waves binaural beats, heel bewust echt diep ontspannen proberen en op t gevoel focussen wat je hebt voordat je in slaap valt. Zo zwaar en lekker loom. En als t echt niet lukt even uit bed de cirkel doorbreken, wat journalen, thee drinken en in bed even een boek lezen.
Succes!

Wat moedig van je dat je ermee gaat starten. Mijn tip: onthoud dat als je de bijwerkingen voelt, je de werking ook gaat voelen.
Ik heb niet dezelfde medicatie gehad, wel andere AD. De eerste weken waren taai maar daarna werden de bijwerkingen steeds minder tot ze verdwenen. Veel succes, hou vol in het begin en hopelijk geeft het je gauw wat rust!

Hoi K Hopelijk heb je afgelopen nacht heerlijk geslapen door het innemen van je AD. Ik zal het ook niet te zwaar maken voor jezelf, je bent er anders in je hoofd teveel mee bezig. Ik duim voor je dat je meer rust krijgt.

Sterkte

Hallo K,

Heel knap van jou, je gaat het aan. Ik heb de stap nog niet durven nemen.

Ik hoop dat het je gaat helpen, zet hem op.

Hou ons op de hoogte!

Hoi Kaneel,
Wat dapper om die stap te nemen! Ik vond t ook echt mega spannend en kreeg bijna een paniekaanval op de eerste dag na innemen.
Je krijgt t niet zomaar van de huisarts en t idee alleen al dat je je nog slechter kan gaan voelen is heel rot.

Ik heb citalopram en merkte direct betere slaapkwaliteit en eerste week slaperig voelen, wat ik heel chill vond. De 2e en 3e week meer bijwerkingen, maar ik kon t beter handelen doordat week 1 me heel erg mee viel en de druk een beetje van de ketel was.

Ik hoop dat t je lukt om een beetje te ontspannen en je eraan over te geven. Hopelijk helpt t ook jou zoals t mij geholpen heeft om uit een heel diep dal te klimmen.
Ik zit inmiddels in week 6.

Liefs

Heel veel succes ik gebruik het nu drie weken en de bijwerkingen vallen en vielen mee. Ik hoop snel verlichting te merken

Heel veel succes!!

Hallo allemaal,

Bedankt voor jullie steun en woorden !
De eerste nacht zit er op,
Ik heb de AD een halfuurtje voordat ik naar bed ging ingenomen.
En wat heb ik slecht geslapen, ik heb de hele nacht wakker gelegen, meerdere malen eruit geweest om even wat te drinken.
Het leek wel alsof mijn hoofd ineens "aan" stond, alle vermoeidheid was verdwenen.
Ik weet niet of dit door de AD komt of door de angst voor bijwerkingen. Maar deze nacht was verschrikkelijk.
We gaan het vanavond maar weer proberen..

Veel liefs,

Ahhhh arme jij, weer zo herkenbaar ook. jammer he?
Sterkte vandaag, hoop voor je dat het beter gaat worden.

Hi Kaneel,
Wat rot van de nacht! Ik neem het zelf altijd smorgens in, ook in t begin.
Ik heb van de huisarts begrepen dat je citalopram iig makkelijk naar een ander moment kan verplaatsen (zeker in t begin), misschien ook even bekijken wat voor jou werkt qua moment.
Weet niet wat de andere ervaringen hier op t forum zijn qua tijdstip van inname.

Succes!

Beste K ik had dit ook daarom gekozen om het in de ochtend te nemen wie weet als dit aanhoud dat je kan switchen succes

Hallo allemaal ik zit nu 20 dagen op 10mg escitalopram wanneer merkte jullie verbetering

Hoe gaat het nu kaneel

Heb ik in het begin ook heel erg gehad. Je moet heel langzaam weer vertrouwen in je lichaam krijgen. Kleine stapjes. Verwacht niet teveel van jezelf.
Eerste weken van mijn burn-out kon ik amper een rondje door de straat wandelen zonder in paniek te raken. Boodschappen doen kon ik niet, verder dan 100 meter bij huis vandaan kon ik niet, bezoek ontvangen ging niet, zelfs douchen met de deur dicht durfde ik niet. Constant paniek of bang voor paniek.

Ik weet niet hoe lang je al in je burn-out zit, maar vermijd zoveel mogelijk situaties waarvan je in paniek raakt. Het heeft geen zin om jezelf te pushen tot je weer in paniek raakt. Dan blijf je enkel stress hormonen aanmaken terwijl je daar juist vanaf moet.

Hou alles klein. Sluit het positief af. Wandel naar de hoek van de straat en terug. Lukt dat, maak het de keer erna ietsje groter. Raak je in paniek, doe dan weer een stapje terug.

Heel erg herkenbaar! Ik zit nu 10 maanden in de burn-out en heb dit ook heel erg gehad. Ik heb het nog steeds wel maar wel een stuk minder. Wat Hilde hierboven beschrijft is precies wat ik ook had. De deur dicht met douchen vind ik herkenbaar..
heel gek, maar alles is eng en paniekerig. Ik was constant bezig met mijzelf afleiden door serie, TikTok, spelletje, tekenen noem het maar op. Dat is niet goed voor je weet ik nu want dan leer je niet meer alleen te zijn.
Ik doe het nu nog wel hoor als mijn vriend de hele dag weg is en de muren op mij afkomen, maar probeer meer nu een podcast te luisteren of een blokje om te gaan. Dit is soms niet meer dan 10 minuten maar dan ben je even uit je hoofd.

Het blijft een uitdaging maar het helpt ook om het te proberen accepteren. Laat die paniekaanval dan maar komen. Heel lastig maar wel helpvol’