Burnout ervaringen

Saffraan

Bij mij was het doorslaggevende écht de blootstelling van mijn angsten. Ik probeerde om te gaan met de angsten die ik had en vertelde mijzelf dat het wel goed zat. Het heeft enkele maanden geduurd en ik kan nu echt zeggen dat ik flinke stappen heb gemaakt.

Probeer de angsten niet je leven te laten beïnvloeden. Anders blijf je in angst leven.

Men lijdt het meest door lijden wat men vreest

Dat is ook een fase,,,,,,

Hoi Anoniem,

Zo herkenbaar, voor velen, dit wil je niet. Ik / wij allemaal zitten of zaten erin.

Maar het klinkt gek, hoe meer je het niet wil, wat logisch is, hoe meer het er is.

Probeer afleiding te zoeken, probeer het er te laten zijn zonder dat het invloed heeft, hoe moeilijk ook.

1 ding, het wordt beter, en hier op het forum vind je veel herkenning, erkenning en steun!

Zet m op.

Zenuwstelsel ook van slag? Ik wil dit ook niet en het stopt maar niet. Wanneer houdt dit eens op?

Gert word dit vanzelf beter?

Ik zit echt in twijfel om met sertraline te starten

Het wordt als het goed is beter, zie hier vele reacties en verhalen. Het gaat alleen wel op en neer, dat merk ik zelf iig. Het is moeilijk om positief te blijven, maar het helpt wel.

Bij mij gingen die angstige gevoelens en gedachten na ruim een jaar pas weg. Durfde niet meer alleen te zijn en relativeren kon ik niet meer. Kon dingen zo groot maken en kon alleen maar de worst case scenario’s zien. Dat is nu eigenlijk zo goed als weg. Dus is wel met de tijd weggegaan zonder medicatie oid. Nu vooral nog gebrek aan energie en cognitief nog niet op orde. Succes!

Op dit forum is het al eerder gezegd over dat mentale problemen wat op de achtergrond raakt en lichamelijke klachten op de voorgrond. Meer mensen hebben daar last van. Bij mij bv gaat het mentaal iets beter, maar nu meer lichamelijke klachten zoals bv pijn rug, spierspanning, soms heel schor, duizelig en piep in oren. Misschien vallen die klachten meer op omdat je wat helderder wordt. Vertrouw op je lichaam en misschien is aan het werk gaan iets te vroeg. En ik snap die afleiding wel hoor. Zelf heb ik al heel lang gedacht, en soms nog wel, is het wel een burn out en is het niet post COVID. Post covid heeft ongeveer dezelfde klachten namelijk. Aan de huisarts gevraagd, maar die zegt gelijk nee. Maar ook post covid is moeilijk te achterhalen. Ook gelezen dat bv bij vrouwen mogelijk de klachten te maken kunnen hebben met de overgang. Conclusie, over burn out is nog weinig kennis, terwijl zoveel mensen er mee te maken heeft en daar komen alleen maar heel veel mensen bij door bv personeelstekort en stressvolle werkomgevingen. En het schijnt dat een burn out te zien is op een mri. Heel voor sterkte en hopelijk verdwijnen ook jouw klachten snel.

Ik heb hier dus ook voornamelijk maag en darmklachten en een raar hoofd en suis in mijn oren. Twijfel ook steeds moet ik niet wat laten onderzoeken maar dat heb ik 5 jaar terug allemaal gedaan en daar wordt je niet beterder van. Maar twijfel dus nuook steeds.
Groet suus

Dank jullie wel voor jullie lieve reacties.
Ik merk zo lang ik bezig ben dat de klachten. Niet echt opvallen. Vandaag nieuwe aarde in de tuin gelegd 1 kuub en een gat opgevuld.
Dan ben ik ff lekker bezig en dan is de druk er nog wel maar minder. En tijdens eten en drinken past de pijn niet echt aan. Alleen smorgens als ik wakker word dan heb ik soms wat dieper in me buis/maag/ darmen een stekende pijn. Of het lijkt ook alsof je huid samen word vastgehouden. Zou je een mri scan aan kunnen vragen om kanker uit te sluiten. Of doe ik nu wat hypochonder achtig ?

Burnout is niet te zien op MRI.
Waarom vraag je niet een gastroscopie onderzoek?

@ anoniempje, misschien het boek Over de kop lezen van brankele Frank. Zij is neurobioloog en heeft behoorlijk wat onderzoek gedaan. Dus tja, zeker weten doe ik het niet, maar ik mag aannemen dat zij wel weet waar ze het over heeft. Dat ze dit soort onderzoeken niet doen om de kosten te drukken, of de druk op de zorg niet te verhogen snap ik enigszins. En ook al kun je het wel zien, wat dan nog. Dan nog is er geen klinkklare oplossing voor een burn-out. Het zou wel een mooie eerste stap zijn om meer duidelijkheid te krijgen.

Hier dezelfde klachten. Pijnlijke gespannen buik, middenrif, keel en wat al niet meer. Het is soms lastig accepteren.

Een ergotherapeut zou je hierbij kunnen helpen

Of fysio therapeut

En de “20-3-20 regel” kan ik aanraden

Die kan je googlen

Heel herkenbaar Burnie, en soms denk ik dan is het maar zo en doe ik teveel. En dan heb je de volgende dag weer spijt ;)

@ anoniem, ik heb de 20-3-20 regel proberen op te zoeken en vind eigenlijk alleen maar sites over post COVID. Ook een webinar over post COVID. Wel iets gevonden, maar slecht uitgelegd en snap nog steeds niet hoe ik dit toe moet passen. Dus mocht je een heldere uitleg hebben….

@ haha Gert dat doe ik ook, maar toch achteraf spijt. Want niemand zit op een rot dag te wachten. En ik weet zeker dat ik nog regelmatig over de grens ga en dat komt vooral omdat ik zo graag wil. Maar ja dat lijf hè pffff Ook wil ik er natuurlijk vanaf komen. Wie niet trouwens. Het blijft steeds 2 stappen vooruit en soms weer 1 of 2 stappen terug.

Het is kortgezegd:
Een vaste routine aanhouden elke dag zvm, dus rust afwisselend met fysieke of creatieve activiteiten.
Heb je geen klachten: dan kan je opbouwen door 20% meer te doen dan normaal. Lukt het je om dit drie dagen vol te houden zonder klachten dan is dat je nieuwe basis niveau. Een fysio of ergotherapeut kan je evt verder helpen.


Hier de uitleg van de eerste site die je tegen komt op Google:

Wat houdt de 20-3-20 regel in? Heb je een goede dag, doe dan tot 20% meer dan je basisniveau. Op een slechte dag doe je 20% minder. Heb je 3 goede dagen achter elkaar waarbij je 20% meer aankon, dan kun je dat als het nieuwe basisniveau aanhouden met inachtneming van leefregels die de ergotherapeut meegeeft. Het kan wel een aantal weken duren voordat je 3 goede dagen elkaar hebt.

Dus als je de volgende dag klachten, krijgt in jouw geval, dan was je vorige dag dus te zwaar en dien je 20% minder te voortaan, je schaalt dus steeds weer af tot dat je minimaal 3 goede dagen hebt.

Een vaste routine is dus heel belangrijk

Succes!

*Minder te doen voortaan

@ anoniem Dat is het proberen waard en klinkt goed. Dank je wel voor je heldere uitleg. En naar ergotherapeut al gekeken en voor wie dat weten wil, het zit in je basis pakket.

Ik kan er bij zeggen, liever iets te langzaam opbouwen dan te snel.
Ik hoop dat hetiets duidelijker was zo. Goed Typen is toch wel echt een kunst heb ik gemerkt.
Succes!!!

Bedankt voor de uitleg

Graag gedaan!

Anergo is misschien in de buurt?

Voor sport zou ik overigens een fysio misschien eerder aanraden

Je bent nog te overbelast, veel rust, slapen en ontprikkelen is het advies. Bij klachten stappen terug zetten, en als de klachten weg zijn weer heel heel rustig opbouwen en luisteren naar je lichaam.
Tv kijken en andere cognitieve activiteiten overslaan en focussen op zvm rust en soms afwisselen met fysieke en creatieve activiteiten

Dankjewel anoniem!

Herkenbaar niet te veel op de media zitten en neem je rust ik pieker nog erg veel en mediteer veel en neem mijn rust en Yoga Nidra doen elke dag geeft mij rust en wandel veel met de hond sterkte ook zoals zovele hierzo zit er 17 maanden in nu pffffff Aly

Bedankt LN voor je reactie. Jij dus ook al best wel lang. Fijn dat er herkenning is. Jij ook sterkte.

Bijzonder. Ik heb juist last van het tegenovergestelde. Wanneer ik rustig zit kan ik dichtbij alles prima zien en doen. Wanneer ik zit of loop waarbij ik mijn hoofd beweeg/draai etc. en veelal op afstand naar dingen kijk voel ik een vervelend drukkend, dronken en soms licht gevoel in mijn hoofd. Wanneer het donker is (avond) lijk ik minder last te hebben ( met licht meer prikkels?).

Muziek aanzetten. Bijvoorbeeld het nummer: bitter sweet symphony

Of het nieuws lezen hahaha dat is vaak zo triest dat ik erom kan janken soms

Andere nummers: somebody that i used to know

Het eind stukje is prachtig: Miley Cyrus - Slide Away (2019 MTV VMAs)

Schrijven, proberen meer stil te staan bij waar je emoties in je lijf voelt, ik lees momenteel een boek over ACT (acceptance commitment therapy) op aanraden van m’n psycholoog en dat vind ik ook wel helpen bij het meer stilstaan bij emoties en ze voelen.

En verder helpt muziek mij ook geregeld, met mensen praten, wandelen, reflecteren. En dan komen die emoties op den duur vanzelf, al duurt het soms best even. (Bij mij in ieder geval). Wie weet heb je er wat aan, sterkte!

Of coldplay luisteren helpt ook

Voor mij helpt een piano afspeellijst me om met mijn gevoel te zijn. Soms wekt het huilen op, en soms gewoon diepere gevoelens waarmee je dan kunt ‘zijn’. Voelen wat je voelt, waar je het voelt en er met diepe ademhalingen doorheen ademen is ook verwerking. Idea 10 - Gibran Alcocer vind ik een hele mooie, zelf ga ik vanuit dat nummer naar de ‘nummerradio’ in Spotify, dan krijg je een fijne afspeellijst (kan de link helaas niet plaatsen hier). Hopelijk heb je er wat aan!

En nog een greep uit de dingen die voor mij werkten als aanvulling..; Keihard schreeuwen in je auto, met een knuppel op je bed rammen, in m’n eentje in de zee gaan zwemmen en volledig immersen in het moment, harde muziek opzetten en daar intuïtief op dansen, muziek die je raakt luisteren, ongeremd schrijven, TRE (tension release exercises)..

hallo ,jou situatie mbt het uiten van je ongewenste emoties klinkt herkenbaar. Je ongewenste emoties op de juiste manier uiten is 1 ding, ze op de juiste manier opruimen is echter een ander verhaal.Er bestaat een krachtige manier om je opgekropte emoties uit het verleden op te ruimen, nl de Persoonlijke Archief Kast(P.A.K.) Dit in combinatie met NLP visualisatie technieken.
Hierbij ga je aan de slag met ongewenste emoties.
Visualisatie therapie heeft een direct merkbaar resultaat waardoor je er weer tegenaan kunt.
Dit is een greep uit de collectie die bij mij enorm hebben geholpen.
Last but not least :Alles begint bij de juiste mindset.
Bij mij was en is dit nog steeds de leidende factor.

Dank zij NLP ben ik heel anders naar mezelf gaan kijken en als een ander het kan...
warme groet lucien tower

Er staan veel eerder geschreven verhalen hierover zag ik, hopelijk kan je er in herkennen

Ja ik zag het! Alleen dat zag ik allemaal in het begin van de burn out. Dus zocht eigenlijk naar herkenning voor mensen die er wat verder in zitten.

Bij burn-out is het vaak komen en gaan van klachten, die ook plotseling kunnen komen, of weer terug komen

Hi Marianne, ik heb dit ook, nu zelfs nog na 1,5 jaar. Bij mij lijkt het steeds op een maagontsteking/maagzweer en dan ben ik vervolgens weer een paar weken met maagzuurremmers in de weer (het doet dan ook best pijn na het eten).
Vervolgens is het dan weer een tijdje weg en dan komt het weer op, heel irritant.

Ik heb dezelfde klachten, maar dan met pijn.

Ik zou het wel even laten checken als het al een aantal weken duurt, want eenmaal een maagontsteking ben je echt wel weer even onderweg voordat het weg/genezen is, ondanks dat het een typische burnoutklacht is.

Ja sowieso altijd verstandig inderdaad om even de huisarts te contacten, die kan ontstekingswaarden checken altijd

Dmv een vingerprikje

Ik heb ook al maanden last van maag/darmen, het is een typisch burn-out verschijnsel.
Altijd goed om te laten checken, maar denk dat het erbij hoort.

Ik heb er even wat voor geslikt, maar uiteindelijk bleven de klachten alsnog.
Het zal weer wel overgaan…

Zie verhaal 1590

Kort verhaal: heel erg belangrijk

Belangrijk! Ik let ook op me voeding, drink geen prik of koffie meer enkel water of thee. Elke dag een shake met fruit of groente maar ik eet soms ook een zak chips weg of een doos met koekjes. Het moet wel leuk blijven, denk niet dat ik me ineens minder ziek voel als ik die zak laat liggen.

Hi Suus en anderen,

Eerder nog niet meegeschreven maar wel veel meegelezen. De herkenning doet me veel goed. Het moedeloos voelen hoe naar het ook is, dat je tijdens die momenten kunt denken ik ben hier niet alleen in. En er zijn talloze mensen ook weer uit opgekrabbeld. Dat kunnen wij dus ook.

Ik zit nu 4 maanden (en 8 dagen ;)) in een BO en het wisselende ervan, het niet kunnen plannen, vind ik zo lastig. Vaak denken nu heb ik “het” gevonden: een uur wandelen is heerlijk, dit ga ik elke dag doen! En dan steeds langer! En dag daarna te moe of duizelig om überhaupt te wandelen.

Ik wens je goede onderzoeken vanmiddag. En voor de anderen een goed begin van het weekend, hopelijk met wat fijne momentjes.

Groetjes Bente

Hoi Suus

Jammer dat je verder Weg zit 🤷‍♀️
Jou verhaal lijkt wel wat op mij….
Ik heb ook nooit alleen gewoond,35 jaar samen geweest,en sinds 2 jaar weduwe. nu sinds april 2024 alleen. Kan daar nog niet aan wennen.wil ook iemand om me heen…maar geen partner meer. Paniek /stress ,huilen regelmatig ook. Eng is het. Begrijp je heel goed. Mijn kinderen komen regelmatig, maar is toch anders. En zoveel kennissen heb ik niet .

Dag Bente en An,

De echo is goed verlopen; er waren geen bijzonderheden te zien.
Omdat ik wel galstenen-symptomen heb, kan ik evt. nog een scan aanvragen, daarop zijn de kleinste steentjes te zien die op een echo niet te zien zijn.

Ik twijfel hier nog over, maar volgende week weer even overleggen met huisarts.

@Bente:
Heel herkenbaar wat je schrijft, ik probeer ook elke dag te wandelen, maar soms ben je ik zo enthousiast dat het juist weer uitput. Ik heb dat ook, ik neem dan weer een pauze dagje.
Ik denk dat het ultieme middel voor genezing niet bestaat, behalve rust. Maar waar je rust in vindt kan elke dag weer anders zijn.

@An:
Knap dat je je toch staande houdt. Ik kan me heel goed voorstellen dat dit ontzettend moeilijk voor je moet zijn.
Ik herken het huilen en het dingen eng vinden.
Je bent een strijder ♥️

Iedereen fijn weekend toegewenst x

Hoi Suus,

Haha ja krijg er bijna een lamme hand van ;).

Dat is het minste wat we voor elkaar kunnen doen Suus, en doe het graag.

Gelukkig dat de druk in dat opzicht wat meevalt, maar je bent er toch mee bezig. Ondanks dat je wel wat wilt, moet je inderdaad niet de eerste de beste nemen. En als het verwaarloosd is al helemaal niet.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je dat beangstigd. Is ook niet erg, je bent het niet gewend. Je komt straks op een moment dat je zegt en nou ga ik doorpakken, dat komt goed.

Heel tegenstrijdig, maar heel begrijpelijk haha. Ik wil juist wel eens alleen zijn ;) ;). Maar ook weer niet te lang haha.

Wel fijn dat je je ouders nog hebt, broers, enz. Daar heb je ook steun aan.

Suus laat het maar weer even wat dalen, dan voel je je hopelijk de komende dagen wat beter. Dat hoop ik voor An Bente en iedereen die meeleest ook natuurlijk. Oja en mezelf;).

Hoi Suus,Gert

Ben echt blij dat de echo goed is 🙏💪🏼 nu even bijkomen van de stress! En dat heb je zeker met deze stress.

Strijder zeg je,…..maar zo voel ik me nog lang niet! Zeker niet als ik
Het aanbod van de woningen zie.
En het alleen zijn…ik hoop dat het ooit wat rustiger word! Ook in mijn (drukke) hoofd,..je blijft overal mee bezig. Dus…veel huilen helpt ook om de emmer niet te laten overlopen. 🥲💪🏼

@ Gert ,jij ook bedankt weer, je zegt : wel eens alleen zijn ,maar ook niet te lang . Zo wil ik het ook ! Maar ja ….alles op ze tijd toch 😌

Hoi "onbekenden", ik lees al heel lang mee. Hier nog een lotgenoot. Het fijne van dit forum is de herkenning. Vooral de onzekerheid speelt bij mij ook een grote rol. Kan ik dat aan? .
.......geeft dat weer geen stress?.....
Allemaal sterkte en kracht en moed. Ik ben gelovig, heb al mijn kracht van de Heere nodig.

@Gert:
Dankjewel! Het klopt dat ik er in m’n hoofd veel mee bezig ben, ondanks dat ik het niet wil. Ik moet door die angst heen om het te kunnen overwinnen, denk ik. Maar dat komt dan later, als ik ga verhuizen en daadwerkelijk op mezelf ga.

Dit weekend gaat niet zo lekker: veel angsten door mijn maagklachten. De eerste kilo is er inmiddels ook weer af. Huilbuien die omhoog komen en gedachten van oude maag-trauma’s 🤦🏻‍♀️🤷🏻‍♀️
Ik kon al zien dat de bloedwaardes allemaal goed waren, dus ik denk dat ik geen vervolg scan krijg.

Bizar hoe bang ik ben geworden sinds meneertje burnout is langsgekomen. Door deze angsten ook gelijk weer duizelig.

Hoe gaat jouw weekend? Ik hoop beter!

@An @Jacoba:
Hoe gaat het bij jullie? Wat hebben jullie dit weekend gedaan?
Veel sterkte en kracht teruggewenst
🩷💜

Hoi Suus

Niet echt veel gedaan,maar wel gisteren bij de Mac .geweest met me vriendin,was lekker. Was even afleiding. Alleen doe ik dat niet zo snel.

Ik begrijp die angsten wel van jouw ,! Gelukkig hoef je geen vervolg afspraak.Heb het zelf ook. Huilbuien,angstig voor van alles….
Nu al paar dagen hoofdpijn,ook boven de ogen,zware ogen, steken,en achter in je hoofd,kuiltje spanning….hoop ik dan maar. Heb 3 weken geleden scan hoofd MRI gehad en was goed. Zelfs met een tablet wil het niet weg! Dan weer duizelig, en moe. Met 2 handen me hoofd Masseren,dan gaat het even. Pfff wat doe jij eraan ? Tablet ? Neem jij ook weleens oxazepan om wat rustiger te worden,? En helpt dat ? Soms neem ik 5 mg.
En ja…je blijft er toch mee in je hoofd bezig ,overuren lijkt het wel ! Les je graag !

Hoi Suus,

Dat is logisch, het zit ergens in je hoofd verstopt, en dat komt er zo nu en dan weer uit, helemaal nu je er weer even mee bezig bent geweest, en dan komt het nare gevoel wat jij ermee associeert weer uit. Nou niet jij, maar je hoofd.;).

Heel vervelend voor je, je voelt jezelf dan heel duidelijk weer in die spiraal glijden he, althans dat ervaar ik wel duidelijk. Ik zou niet teveel op de weegschaal gaan staan, is alleen maar een bevestiging van je angst. Ik ben in 2 weken wel eens 4 kg afgevallen tijdens m'n bo.

Probeer je vast te houden aan het feit dat de waardes goed waren, en je verder gezond bent! Makkelijker gezegd dan gedaan, weet ik hoor. Ja he, ongelooflijk wat het met je "angst" systeem doet. Ik ben soms bang voor dingen, dat ik denk en soms ook wel moet lachen, van hoe bedenk je het. Ook wel weer knap.

Ik had gister ook geen goede dag, veel angst, paniek, nare gedachten, ook erg misselijk, barstende koppijn, zere ogen. Ik had een redelijk goede week, waarschijnlijk wat te veel gedaan. Gaat vandaag iets beter. Net even gewandeld met de tweeling, het is lekker weertje.

Zet hem op.Suus, probeer de goede kant weer op te kijken. Dat probeer ik ook vandaag, hoe lastig ook.

Hoi An,

Wat goed dat je eruit bent gegaan en even lekker gezondigd hebt bij de Mac;). Wat heb je gehad, een big mac ;)?

Zie het weer als een lichtpuntje van je week. Je bent niet thuis gebleven. Je kunt dat soort dingen ook opschrijven . Ik schrijf elke einde dag een soort verhaaltje, met de focus op dingen die wél goed gingen en geef de dag een cijfer. Leuk hoor.

Ook voor Jacoba alle kracht!

Hi allemaal,

@suus, ik snap de angst. Iedereen heeft z’n zwakke plekken, bij jou is dat de (angst voor) maagklachten. Ik heb wel veel aan zelfcompassie meditaties oa van Kirsten Neff. Dan praat je tegen jezelf als tegen een vriend/in: “he wat vervelend voor je je dat je je zo voelt, dat is ook niet makkelijk om pijn te hebben. Maar het gaat weer over” Echt lief en mild zijn.

@An, fijn dat je de deur uit was met een vriendin! Hoop dat je daar even op kan teren.

@Gert ik bewonder enorm je optimisme in hoe je omgaat met goede en slechte dagen. Zo kom je er wel.

@jacoba die onzekerheid herken ik helemaal. Kan daardoor wat minder genieten van goede dagen of momenten. Ik probeer ook niet door te slaan in het steeds zo alert te zijn op m’n lichaam, maar ook wel weer te luisteren, moeilijke balans vinden.

Hier schijnt de zon, straks even naar buiten. gister weer eens piano gespeeld en gezongen met m’n vriend. Voelde me even mezelf, zo fijn.

Veel liefs voor jullie.
Bente

Hoi Bente,

Bedankt voor je reactie, op ons allemaal. We leven / denken ook met jou mee.

Herkenbaar dat het soms lastig is om te genieten van goede dagen. Je, ik althans, heb altijd het oeh gevoel van dan zal het morgen wel weer slecht zijn of zo voelen of denken voel ik iets.

Niet altijd, maar betrap me er ook wel eens op van he ik denk aan niets en dan denk ik weer hahaha. Ik probeer m'n best te doen en positiviteit te behouden. Lukt niet altijd, maar als je het maar probeert.

Wat fijn dat je lekker muzikaal bezig bent geweest, lijkt me een fijne uitlaatklep. T zonnetje doet ook veel he, heerlijk.

Liefs en zet m op!!

Hoi allen

Ja…was even leuke afleiding de Mac….

Gert, was idd. Big Mac menu! 😃 en opschrijven …ook een goed idee.
Ook ik betrap me met de negative gedachten….zeker als je het niet kunt loslaten/angst 😒.

@ anoniem…ook ik ben alert op alles…wat niet altijd goed is, het sluipt er vaak in……
Lees jullie graag weer !

@An,
Ik gebruik geen medicijnen (behalve nu voor mijn maag), wat mij goed helpt zijn ademhalingsoefeningen, ik merk dat ik dan gelijk in de ontspanning zak.

Ook buiten wandelen helpt mij als ik veel in m'n hoofd zit, eigenlijk alles wat veel afleiding geeft, je moet dan echt even uit je hoofd als je veel spanningsklachten hebt.
Heb je iets van hobby's waarbij je je handen kunt gebruiken? Tekenen/schilderen/iets crea's?

@Gert:
Gaat het vandaag wat beter met je? Is je hoofdpijn al een beetje gezakt?

Ik heb mijn uitslagen binnen: zoals gedacht: was alles goed, het is 'slechts' een maagontsteking, heb voor de komende weken medicijnen, kan wel 2 maanden duren...

@Bente:
Bedankt voor de tip, ik zal de meditatie eens opzoeken.

Sterkte allemaal xx

Hoi Suus, Gert

Ik loop ook wel veel buiten,en diamant painting ,lees ook wel . Maar niet altijd zin.lees ook wel veel🤷‍♀️
De spanningshoofdpijn is weer gezakt, pff gelukkig..

Gelukkig dat het met de medicijnen weer goed kan komen!
Angst en stress is geen goede combi hè ? Weet er alles van.

@ Gert ..hoe is het nu met je .?

Lees jullie!

Hoi Suus,

Gelukkig niks "ernstigs", alhoewel ernstig genoeg natuurlijk. Vervelend dat je zolang wat moet slikken, maar als het helpt? Ik hoop dat je snel opknapt. Hoe voel je je verder?

Gister ging het al een stuk beter dan zaterdag gelukkig. Vandaag weer iets minder, ook erg slecht geslapen dat speelt ook mee denk ik. Hoofdpijn wel wat afgezakt.

Sterkte allemaal en fijne dag!

@An:
Toen ik in een periode van spanningshoofdpijn zat, merkte ik dat lezen mij juist nog meer hoofdpijn gaf, ik ben toen aan de luisterboeken en podcasts gegaan, misschien ook iets voor jou?
Je kunt dan een beetje wegdromen bij een goed verhaal in een stoel met je ogen dicht...
Heb je ook een beetje rek- en strekoefeningen voor je nek? Dat hielp mij ook wel...

@Gert:
Het gaat... heb wat gewerkt vandaag, maar ben alweer gaar, ook weer vroeg wakker vanmorgen (05:15 uur).
Jij ook slecht geslapen... gaat lekker he met ons?
Ben jij al iets aan het werk of nog volledig thuis?

Hoi Suus,

Toch goed dat je gegaan bent, logisch dat je nu moe bent. Ja joh 3.00 wakker vannacht en eigenlijk niet zo zeer meer geslapen. Nou niet echt he, vandaag gaat het hoelanger de dag duurt hoe slechter helaas!

Had een goede week te pakken maar sinds zaterdag eigenlijk weer stuk minder. Wellicht speelt het feit ook mee dat ik morgen een begrafenis heb, kijk ik vreselijk tegenop, sowieso altijd al.

Ik ben nog thuis, wel van plan binnenkort wat vrijwilligerswerk te gaan doen voor paar uur per week. Het lastige is met 3 kinderen en een partner die werkt dat als de kinderen een keer naar de opvang zijn ( meiden tweeling van 2 ) en de oudste naar familie ( dochter van 9 ) ik dat gebruik om proberen te rusten of naar therapie oid te gaan.

Om ze vaker naar de opvang te laten gaan is én heel duur ( krijgen ook geen toeslagen meer ) en iets wat we liever niet willen. De mogelijkheden in de familie enz zijn al maximaal benut.

Heel verhaal weer ;). Groetjes

Hoi Suus

Lees misschien 30 minuten per dag. Niet echt veel,maar soms wil je wat anders🤷‍♀️. Veel rust in me lijf heb ik ook nog niet…
Rek en strekken doe ik dagelijks ook. Zal eens naar luisterboeken kijken🤔….wat doe jij aan het duizelige gevoel ….?

Lees je

Hoi Gert

Naar een begrafenis gaan/ moeten is nooit leuk, je bent er toch mee bezig🤷‍♀️ en als je al mindere dagen hebt …kost dat extra energie. Wens je sterkte !

Je slaapt dus ook niet zomaar?
Dat niet kunnen slapen begrijp ik bij mij ook nooit. Ga om half 11 naar bed,ben moe,…en vervolgens 2 uur later nog wakker ., hoe kan dat dan? Ga je dan je bed uit en lezen of zo?

Lees jullie

Hoi An,

Nee zeker niet, ik heb er altijd al een aversie of angst voor gehad, al vind niemand dat leuk natuurlijk. En vaak al ik er ben of er naartoe ben geweest is het achteraf mee gevallen, zoals met zoveel dingen.

In slaap vallen gaat meestal wel, maar vaak vroeg wakker 3 u 4u 5u. Om daarna weer te kunnen slapen is lastig. Gaat met periodes, net als het goed of slecht voelen. Ik probeer vaak weer in slaap te komen, maar anders ga ik of lezen, of er even uit, of was opvouwen ;).

Hoe dat kan, is dat je zenuwstelsel ontregeld is en het niet in de gaten heeft dat je gaat rusten of dat het tijd is. Je staat continu aan. Herkenbaar hoor voor velen denk ik.

Sterkte morgen, Gert 💫🌸

Dankje Suus

Hoi Gert,suus

Zenuwstelsel. Wat moet ik eraan doen dan! ?
Houd me rustig,loop buiten, hobby…nog veel huilbuien, op moment niet zoveel angst meer ( durf het haast niet te zeggen) want…

@suus, Hoe is het jou ?

Hoi iedereen, die angst voor ziektes heb ik ook, vooral angst voor kanker...
Met deze hypochondrie is alles bij mij begonnen. Ik gebruik paroxitine en alprazalam om de dag door te komen.....
Op een gegeven moment krijg je zo iets van angst voor de angst hè.
Geloof dat mede paroxitine de angst wel wat minder is maar m n zenuwstelsel is nog steeds van slag. Fijn dat de uitslagen van de onderzoeken goed waren. Sterkte en GEDULD allemaal

Men lijdt het meest door het lijden wat men vreest

Hoi Jacoba

Die angst en bang zijn voor K. heb ik ook .

Paroxetine heb ik ook,10 mg. Wat het met zo weinig doet weet ik niet, maar wat je zegt….de angst voor …
Je bent niet alleen!
Hoeveel mg heb je dan.?
Lees je

Hoi An.
Ik ben verschillende keren gestopt wanneer het goed ging. Om nu weer uit het dal te komen zit ik nu op 40 mg. Telkens was er meer nodig om weer "normaal" te zijn. Stoppen doe ik nooit meer en minderen ook niet. Door te minderen zit ik nu in de knoop, wat m n zenuwgestel betreft.

Hoi Jacoba

Dat is zeker vervelend…heb je veel bijwerkingen daarvan.?
Maar …wat is “normaal dan” ? Tegenwoordig?

Mijn Ha. Zei dat het ophogen niks zou doen, omdat het met 20 mg niet lekker was. Dus terug op 10 mg. zit nu 1 jaar op 10 mg.,maar omdat ik nog veel huil en druk in me hoofd ben….heb het tijd nodig🤷‍♀️.die 10 mg doet wel wat, maar ….ik weet het ook niet. Eraf gaan doe ik ook niet,want dan weet ik niet wat me te wachten staat…..moeilijk!
Lees je

@Gert:
Hoe gaat het vandaag, ben je gisteren een beetje doorgekomen?
Misschien ben je vandaag wel helemaal uitgeblust en niet op dit forum, begrijpelijk, dan komt het later wel.

@Jacoba:
Jij bent ook - net zoals ik - in de hypochonder stand geschoten?
Ik herken zoveel wat je schrijft... wat is dit toch, hebben we een angststoornis ontwikkeld door onze vriend burnout?

@An;
Je kunt je zenuwstelsel reguleren met oefeningen, kijk maar eens op youtube.
Maar eigenlijk er zo minmogelijk mee bezig zijn, heeft mij destijds het meeste geholpen.
Dus niet de hele dag denken 'wat moet ik doen', 'medicijnen verhogen/verlagen' etc., maar eigenlijk je focus verleggen naar andere zaken, zaken die jou uit je hoofd halen.
Ik weet het, het klinkt makkelijker als gezegd dat gedaan, maar ik heb gewoon geen betere tip voor je.

Met mij gaat het water beter, de medicijnen voor mijn maag beginnen te werken, ik ben alleen ontzettend moe en sloom sinds die maagontsteking, dus ik sleep me een beetje door de dag heen.

Ook weer duizelig... ja ik denk ik dat weer een terugval heb gehad/heb sinds dit gedoe... maar ik probeer er niet te druk om te maken.
Dus veel Winter vol Liefde kijken elke avond, overdag naar buiten, beetje werken en verstand op 0.

Hoi Suus, Gert

Blij voor je dat de pillen aanslaan, !


Uit je hoofd…probeer ik zeker,door lezen, hobby , buiten zijn, etc.,
idd. Valt het niet mee ! Dat doe jij ook dus als je duizelig, huilbui hebt? Of Toelaten ?
Jij werkt dus nog, 🤔 dus de afleiding heb je daarvan ook ? (Werk)
Netflix ook wel leuk !

@gert… je bent het weer gehad,hoop dat het goed gaat met je.
Even verwerken weer !

Hoi Suus,

Fijn dat de medicatie werkt, en dat je je daardoor iets beter voelt. Blij voor je.

Wel naar dat je als bijwerking sloom / moe bent, niks aan. Dan is het extra pittig.

Probeer inderdaad uit je hoofd te blijven, hoe lastig ook. Ik heb gister een hele pittige dag gehad, vandaag niet veel beter.

Maar we moeten het er mee doen voor nu, morgen einde dag tot maandag een lang weekend weg. Wel zin in, maar nu nog niet echt, kijk beetje tegen inpakken enz op. Tegen de drukte voor het weg kunnen.

Vandaag maar rustig aan.

Thanks An, zie reactie Suus.

Hoi Gert

Ik wens je dan vast prettige dagen toe…
Lekker uitrusten…zover dat kan met je kinderen🙂

Hoi An,

Dankjewel. Ja dat is even de vraag he, maar goed ;) ;). M'n schoonouders gaan ook mee dus heb wat afleiding voor ze haha.

Ik ga begin maart naar een stilte retraite voor 4 dagen, ben heel benieuwd, helemaal alleen, helemaal niks. Speciaal voor burnout, angst, depressie, en al wat niet meer voor klachten.

Fijne avond allemaal

Lieve Gert, An, Aswin en de rest,

Ik heb besloten dat ik eventjes niet meer het forum ga bezoeken.
Ik merk hoe meer verhalen ik lees, hoe meer angst ik krijg en dus hoe meer onrust ik voel.
Ik leef met iedereen mee, misschien wel iets te veel.

Ik wens jullie heel veel sterkte, beterschap en kracht, wellicht tot later weer

Goedzo suus! Lekker focussen op rust en ontspanning! Zal je goed doen, als het goed is heb je veel tips gehad waar je wat mee zou kunnen ook. Dus je mist verder niks meer aan het forum hierna.
Rust en geduld is de oplossing

Je hebt helemaal gelijk Suus. Snap het wel, ik wens jou hetzelfde! Zet m op !

Beterschap, geduld en blijf vertrouwen.
Groetjes

Hoi suus

Ook van mij beterschap en bedankt voor alle adviezen!

Hoi Thijs.

Even een hart onder de riem.

Heftig verhaal, je bent het rigoureus anders gaan doen. Niet voor niks zoals ik het lees, maar doe het maar eens.

Ik kan me voorstellen dat als je je dan, met ups en downs, slecht voelt dat je daar op z'n zachtst gezegd van baalt. Ik ken deze rotdagen ook maar al te goed, heb er vandaag ook 1 na 4 goede dagen.

Je went er niet aan, maar Thijs het komt goed. Daar ben ik van overtuigd, ook voor mezelf. Die overtuiging sleept je er door.

Hoi Gert, Bedankt voor de opbeurende woorden.

Ik ben het inderdaad rigoreus anders gaan doen, op mijn manier. Voorheen niet en daarom begrijp ik het ontstaan van de burnout. Het frustrerende is alleen dat mijn leven nu in principe zo zou kunnen zijn ik het zou wensen.

Behalve dat elke dag een struggle is door burnout. En daardoor twijfel ik vaak of het nog wel goedkomt.

Jij ook heel veel beterschap!

Hoi Thijs, graag gedaan, daar is dit forum ook voor.

Maar ik snap ook je gevoel, en frustraties die daar bij horen.

Ik denk dat je niets anders kunt doen dan volhouden en alles er aan doen om beter te worden, zgn laat het maar gebeuren, hoe zwaar ook.

Die twijfel hebben we hier allemaal, die onzekerheid, is logisch. Maar je wordt weer beter. Geloof dat maar.

Hoi Marijke

Dit herken ik heel goed. Ik heb het eerste jaar zeker over nagedacht. Ik dat veel mensen hier dat hebben omdat het allemaal lastig vast te stellen is wat je precies hebt.
Heb het eerste jaar het hele ziekenhuis gezien of ze iets lichamelijks konden vinden. Het enige wat daar is uitgekomen is dat mijn lever niet goed functioneerde. Ook veel huisartsen en dokters spreken zich niet uit over long- COVID of burn-out. Dus dat maakt het nog lastiger.
Hier of dit forum zijn wel veel mensen met dezelfde klachten. Hier haar ik veel begrip en steun uit en dat helpt mij veel in mijn herstel.

Hoop dat jij wel een arts kan vinden die het kan vaststellen wat je hebt.

Succes en beterschap.

Groet Aswin

Hoi Marijke,

Zelf zit ik al 2 jaar in mijn burnout, ik ben uitgevallen een jaar nadat mijn vriendin long-covid kreeg. Een lastige situatie zo met zijn tweeën ziek.

Om heel eerlijk te zijn verschillen onze symptomen wel wat, maar dat is ook onderling bij mensen met een burn-out. Als we allebei ook kritisch naar onszelf en de afgelopen jaren kijken waren we best vaak gestresst en vermoeid. Ook zijn we allebei heel perfectionistisch, cijferen we onszelf snel weg, en zijn we gevoelig voor het oordeel van anderen.

Voor ons allebei is de aanpak om te herstellen eigenlijk ook precies hetzelfde. Met de hulp van een psycholoog kijken naar onderliggende stressfactoren, leren met onze emoties om te gaan en deze toe te laten, en vooral heel veel rust en pauzes nemen. Activiteiten afwisselen met ontspannen, zo goed of kwaad als dat gaat.

Wat ik eigenlijk wil zeggen: ik denk dat je de zoektocht naar het antwoord misschien beter kan laten varen. De zoektocht geeft je constant het gevoel dat er iets niet klopt of dat je nog iets moet doen. Dit weet ik want zelf heb ik ook COVID gehad en lang zitten twijfelen over of ik nou long-COVID of burnout had. Uiteraard wel goed om met de dokter gezondheidsproblemen uit te sluiten.

Toen ik het liet voor wat het was kon ik ook beter ontspannen en herstellen. Nog wel een weg te gaan maar er is zeker hoop. Datzelfde geldt voor mijn vriendin. Het komt dus goed! Heel veel sterkte in ieder geval, en ik hoop dat je hier wat mee kan.

Hoi Marijke,

Je verhaal klink zeker herkenbaar. Ik heb me precies hetzelfde afgevraagd het afgelopen jaar. Mijn burn-out begon met 3 weken covid met flinke klachten en lang koorts. Hierna begonnen de paniekaanvallen, vermoeidheid, hoofdpijn, en alle andere klachten die ik sindsdien heb. De huisarts wist bij mij ook niet goed wat de kip en het ei was. Ze zei dat het ook kon zijn dat de covid het laatste duwtje richting een burn-out was. Inmiddels zie ik wel in dat ik al jaren wel veel over grenzen ben gegaan en ook (soms onbewust) al heel lang verschillende stressklachten had. Ik zie het zelf wel als een burn-out, maar het zou kunnen dat de covid toch ook een rol heeft gespeeld.

In het begin bleef ik hier veel over piekeren en Googlen, maar ik merkte dat ik eigenlijk alleen maar meer stress gaf en niets oploste. Ik heb er inmiddels meer vrede mee dat ik het antwoord hierop waarschijnlijk niet ga krijgen. Het blijft focussen op rust, en op geleide van grenzen weer herstellen.

Sterkte met alles!

Zeker weten !! Niet bang van worden maar rustig op gaan reageren.
Gewoon denken dat het komt door een ontregeld zenuwstel want je lichaam is adrenaline aan het verbranden.

Hoi Ellis

Kan je helaas niet het juiste medicijn geven om goed te herstellen.
Maar je vraagt of het ooit beter wordt ?

Daar kan ik wel iets positiefs over zeggen. Ik zit nu 1,5 jaar in mijn burn-out en ik merkte dat ik rond de 10/12 maand langzaam iets beter ging.
Iets minder onrustig, even uurtje winkelen, zin om iets leuks te doen en voelen dat het veranderd.

Dat was een fijn gevoel, helaas ben ik weer terug gevallen door omstandigheden. Moet werk veel werken om financieel rond te komen en blijven wonen waar ik nu woon. Het frustrerende hiervan is dat je voelt dat het weer de verkeerde kant op gaat. Ben nu ook weer op zoek naar hulp hiervoor, want ik wil dit niet weer laten gebeuren.

Dus als je rust kunt houden en niet teveel inspanning hebt.m, zal het op een gegeven moment beter moeten gaan.

En iedere dag positief beginnen en hopen dat het 1% beter als gisteren gaat. Dan moet het vanzelf een keer goed gaan.

Succes en veel sterkte met je herstel.

Groet Aswin

Springen, schudden etc kan helpen om de spieren te helpen ontspannen.

Hoi Ellis,

Hier een klein beetje positiviteit ;).

Je hoeft je geen zorgen te maken, je komt hier weer uit. Je verhaal leest als een eigen ervaring en denk voor veel mensen hier.

Het gaat niemand snel genoeg, iedereen vind het naar, eng, verdrietig, bah! Maar hoe sneller je wilt hoe langzamer het gaat, probeer dat te onthouden. Er staan hier verschillende verhalen vol met tips, houvast, herkenning. Doe er je voordeel mee en blijf vooral vragen en vertellen hoe je je voelt.

Komt goed .

Ik sluit me aan bij de anderen. Zelf al 1.5 jaar onderweg en gaat nu wel een stuk beter dan de eerste paar maanden, met name het minder in en in slecht voelen (uitgeput etc). Ik kan cognitief nog steeds weinig maar met weinig prikkels kom ik de dagen vrij goed door zonder me zo slecht te voelen. 4 maanden is relatief kort nog. Uiteindelijk gaat het beter worden, maar kan wel ‘even’ duren!

Mooi gezegd Gert,

Vraagje Gert ben jij ook al weer aan het werken of gedeeltelijk ?

Iedereen maak er een mooie dag van 🙏

Groet Aswin

Herkenbaar Tessa, ook voor jou zet hem op!

Hoi Aswin,

Nee ik ben niet aan het werk, ook niet gedeeltelijk. Ik ben vooral met mezelf aan het werk, het andere werk hoe weinig ook kan ik gewoon niet hebben.

Komt vast wel weer.

Hoi Gert misschien een te persoonlijke vraag je hebt kinderen begrijp ik.
Hoe kunnen jullie dit financieel opvangen.
Voor mijn gevoel moet ik werken om te kunnen overleven maar misschien doe ik dingen fout. Ik verlang zo naar rust maar weet niet hoe ?

Groet Aswin

Hoi Aswin,

Mijn partner heeft een baan, en ik krijg een ziektewet uitkering van het uwv.

Ik ben zelfstandig ondernemer geweest, maar kreeg de burnout binnen het half jaar dat ik begonnen was en ziek werd.

Was ik na een jaar burnout geraakt had ik nergens recht op. Nu kon ik terugvallen op m'n oude rechten die ik de afgelopen 25 jaar had opgebouwd. Verder nooit ziek geweest.

Wat ik wel heel vreemd vind is dat ik eigenlijk niets hoor van het uwv, ze hebben letterlijk 2x gebeld in al die tijd, 1x aan het begin en 1x om medische gegevens op te vragen.

Ik heb zelf meerdere keren contact proberen te zoeken, met vragen, enz. Wil binnenkort wel een keer een gesprek om misschien uurtje per week vrijwilligerswerk te proberen om te kijken hoe dit gaat en voor mn ritme. Dit ook gemeld hoe dit aan te vangen. Geen reactie.

Zal wel wat meer horen als ik bijna einde ziektewet ben en richting wia traject ga, wat ik natuurlijk niet hoop. Maar is het zo dan is het zo, hoeft niet levenslang te zijn.

Wij moeten er ook flink op letten, krijgen ook geen kinderopvangtoeslag meer, 70 procent van laatst verdiende loon, maar redden het net. Teren wel elke maand wat in op het spaargeld maar het zij zo. Blij dat we wat buffer hebben.

Maar maak me, logischerwijs, net als jij, wel zorgen over de toekomst. Past ook bij onze klachten, maar zou ik zonder BO ook hebben.

Hoi allemaal,

Fijn om deze reacties te lezen. Het geeft iets van steun om te weten dat je niet alleen bent. Ondanks dat ik een lieve familie en vriendengroep heb, merk ik vaak dat er toch onbegrip is - puur doordat men gewoon niet weet wat het inhoudt. Ik denk dat het ook lastig is om voor te stellen als je het zelf niet hebt meegemaakt.

Veel dank voor het hart onder de riem. Jullie ook allemaal succes en sterkte met het herstel. Fijn dat deze plek er is zodat we ervaringen kunnen delen!

Komt allemaal goed Ellis. Het is voor jezelf al moeilijk voor te stellen soms, laat staan voor een ander.

Succes!

Ja onbegrip is erg zwaar als je een burn-out hebt. Je bent steeds de anderen uit te leggen wat je voelt. Het voelt soms dat jezelf moet bewijzen dat je ziek bent. Bij veel ziektes begrijpen mensen dat je ziek bent maar nu hebben ze geen idee wat er aan de hand is. Dat kan erg frustrerend werken.
Het niet begrepen worden.

Daarom ben ik ook zo blij dat dit forum er is.
Hier kun je makkelijker je gevoel delen met anderen en word je ook begrepen.

Fijne avond nog
Groet Aswin

Als je geen arbeidsongeschiktheidsverzekering hebt afgesloten tijdens eigen onderneming, dan kom je terecht in de bijstand bij ziekte.
Je krijgt na 2 jaar ziektewet vanzelf bericht over WIA keuring.
Als je situatie verbeterd is of je gaat/wilt vrijwilligerswerk doen dan moet je dat verplicht doorgeven per formulieren, je dient de site raad te plegen daar staan deze formulieren. WIA is ook 70% van je laatstverdiende loon
Gr toch even Rodha tussendoor

En met zorgen los je niks op, het verandert helemaal niks aan de situatie… :-). Probeer altijd te blijven focussen op oplossingen en mogelijkheden

@ Ellis, ja dit hoort erbij, en nee ik zeg dit niet om dat je dit wilt horen maar om dat het zo is. Veel Rust en veel geduld hebben. Het zullen mini stapjes zijn. De verhalen met tips hieronder kan ik van harte aanbevelen

@ normaliter: Je krijgt na 2 jaar ziektewet vanzelf bericht over WIA keuring. Maar aan jou is vast gecommuniceerd wanneer je wia keuring start of hoe lang je ziektewet duurt of je WGA. Ze nemen soms tussentijds contact op, maar als je iets wilt doorgeven dan moet dat middels de formulieren

Hoi Aswin,

Ik zat in een startersperiode vanuit het uwv.

Ik ben vanuit de ww een eigen onderneming gestart, waarbij de voorwaarde geldt dat als je ziek wordt of stopt binnen 6 maanden je je oude rechten en dus ww terug krijgt.

Ik ben dus niet in de bijstand terecht gekomen, maar weer in de ww en na 6 maanden in de ziektewet. Mocht ik in de wia terecht komen krijg ik inderdaad 70 procent van mijn laatst verdiende loon in loondienst.

We gaan het wel zien, ik ben / was er gelukkig hiervoor niet in thuis wat ww zw wia betreft, maar ontkom er nu niet aan en ben blij dat het er voor nu is. Als het zover is zien we wel verder.

Klopt dit kun je aangeven bij het invullen van je inkomsten opgave begreep ik, heb het zelf maar uitgezocht. Ik ga me er wel even in verdiepen.

Fijne avond iedereen.

Als je googelt: vrijwilligerswerk doorgeven uwv. Kom je het vanzelf tegen

Fijn dat je toch weer terug terecht kon naar de ww/ziektewet ingeval van ziekte. (“Financieel fijn” gezien bedoel ik natuurlijk).

Goedemorgen Gert

Ja dan heb je nog één beetje geluk gehad dat je op je ww kan terugvallen.

Ik werk al 20 jaar voor mezelf en 15 uur voor een baas. Ben wel een soort zzp maar heb nooit een vast inkomen gehad. Heb goede maanden/jaren gehad maar ook mindere. En vorig met mijn burn-out moest ik even met alles stoppen. En dan gaan je spaarpotjes snel op.
Dus daarom moet ik nu weer aan werk om toch inkomsten te hebben.
Voor mijn hersenen is bezig zijn wel goed maar het sloopt me lichaam zo.
Maar misschien heb ik een keer geluk in de postcode loterij of staatsloterij.

Ja blijf dromen 😴
Groet Aswin
En een fijne dag vandaag

Hoi Aswin,

Ja in dat opzicht zeker. Ik snap je en kan je frustratie heel goed begrijpen.

Maar als ik morgen al m'n geld, materiële zaken, huis, kon inruilen voor niet meer in deze gezondheidssituatie te moeten zitten deed ik het direct ;).

En als ik dan nog 30 euro over had, kocht ik ook een staatslot ;).

Fijne dag!

Hallo Anissa,

Ik herken wat je zegt, voelt, bedoeld. Ik worstel daar momenteel ook mee. Met ups en downs. Ik denk dat het een beetje bij een burnout hoort als ik het zo ervaar en lees, maar ben geen dokter.

Je bent dusdanig ontregeld bij een burnout dat ook je gevoelens en gedachten alle kanten op gaan. Ik heb ook een gezond gezin, fijne relatie, ben verder gezond, maar het is er ook. Heel naar en vooral eng.

Als je het niet vertrouwd wellicht contact opnemen met je huisarts, psycholoog, enz. Maar ik denk dat het bij je herstel hoort, ik had het eerder ook niet, is iets van de laatste maanden. Goed in de gaten houden, maar vooral niet meer aandacht aan schenken dan nodig, dat helpt ook.

Zet hem op Anissa je komt er weer uit.

Dank voor je reactie Gert. Ik hoop dat het snel beter wordt inderdaad. Hoelang zit jij al thuis? Ga jij lichamelijk wel vooruit? Slaap jij oké?

Slikken jullie medicatie?

Graag gedaan. Daar kun je vanuit gaan, probeer je niet teveel op je gedachten te focussen. Ik zit nu ruim een jaar in mn burnout. Ik ga lichamelijk en geestelijk wel vooruit, maar soms ook achteruit. Het is een proces van vallen en opstaan. Wisselt, laatste weken minder, vaak vroeg wakker, 3 of 4u in de nacht. Maar daarvoor prima. Zal.wel weer komen.

Ik heb voor nood lorazepam 1mg, verder, nog, niets.

Wat ben je lekker positief Gert! Fijn. Ik zal hier vaker rond kijken op de site

Je kunt hier zeker wijzer worden en je ei kwijt!!

Sterkte!!

Beste Anissa ik zit helaas in een soortgelijke situatie. Lichamelijk voel ik me bijna weer 100%, maar ben aan het einde van mijn burn out helaas zwaar depressief geworden. Zo depressief dat de kleinste dingen mij niet eens meer lukken… iom de huisarts ben ik begonnen met anti depressiva, zit pas op dag 4 dus behalve de vervelende bijwerkingen merk ik nog niks. Hoop heel erg dat dit me zal helpen aangezien dit echt mijn laatste hoop is.

Hoi A.

Wat naar voor je.

Hou vol, het kan wel even duren, stop niet te snel, switch niet te snel.

Er moet een medicijn zijn wat jou hier doorheen helpt, echt. Is het deze niet is het de volgende wel.

Zet.m op

Wat naar voor je, wat voor medicijn gebruik je? En wanneer besloot je dat dit niet door de burn out kwam maar je echt in een depressie zat?

@Gert, dankjewel voor je lieve woorden! Ik ga proberen om het vol te houden aangezien ik veel positieve verhalen heb gehoord over dit medicijn. Hoop zo erg dat het me uit deze donkere gat kan halen zodat ik mijn leven weer kan oppakken.

@Anoniem, ik heb nu de citalopram omdat deze AD volgens mijn huisarts de minste bijwerkingen geeft. Ik ben zelf erg gevoelig voor medicatie, maar tot nu toe gaat het wel okay! Heb last van wat vermoeidheid en droge mond, en ik merk dat de depressie wat erger is geworden, maar dit hoort er ook bij. Het gaat eerst wat slechter en na ongeveer 3 weken moet je verbetering merken. Ik merkte dat het echt depressie is aangezien ik mezelf niet meer terug herken… ben de hele dag door in een slechte bui en werkelijk niks of niemand kan me meer boeien. Was eerst bijv. heel ambitieus en sociaal, maar dat kan ik nu helaas niet meer zeggen. Het klinkt misschien heel gek maar het voelt alsof “het licht” in mijn hoofd gewoon is uitgedoofd en ik alles nu door een zwarte bril zie. En natuurlijk als je dag in en dag uit zo moet leven komen er ook hele donkere gedachtes in me op… wat ik vroeger absoluut nooit had.

Hoi A,

Graag gedaan daar zijn we hier allemaal voor. Een vriend van mij heeft ook citalopram, duurde inderdaad even maar gaat er goed op. Hou vol!! En ik snap dat als je dag in dag uit zo moet leven het niet makkelijk is. Ik herken dat en heb dat ook geregeld. Ik ben er wel een beetje door aan het komen denk ik, maar ga anders ook ad proberen mocht het erger worden of niet verder verbeteren.

Zet m.op je kunt het.

@Gert hoop heel erg dat het ook voor mij zal helpen!! Dat zou werkelijk mijn leven zo erg veranderen. En mijn grootste tip is dat wanneer je merkt dat het slechter gaat, je echt zsm hulp moet zoeken!! Ik deed er zelf heel makkelijk over en dacht dat het allemaal wel vanzelf over zou gaan, maar het is de laatste maanden alleen maar erger geworden. Op tijd hulp zoeken kan echt zoveel ellende voorkomen!!! Heel veel sterkte toegewenst ik heb er vertrouwen in dat het echt wel goed moet komen!

Ik snap helemaal wat je bedoelt en hoe je je voelt. Je snakt weer naar een "leven". Maar die krijg je terug, heb geduld.

Klopt, ik ben ook niet zo'n hulpzoeker, maar ik snap je punt. Ik stond ook op dat punt, maar het gaat iets beter, dus dan wacht ik maar weer, niet tot het slechter gaat, maar weer wat beter;).

Hou ons op de hoogte en hou vooral vol

Geen ervaring mee, je zit het nummer van de belastingdienst kunnen informeren

Zit=zou

( sorry overigens voor mijn korte reactie :-) ) wie weet of er nog andere zijn die info hebben. Met mijn reactie is jouw verhaal weer boven aan nu

Op de belastingdienst site staat ook: “ Bent u (gedeeltelijk) arbeidsongeschikt of werkloos en volgt u een traject naar werk? Dan kunt u waarschijnlijk kinderopvangtoeslag krijgen. “

Hallo ja hoor hier dus ook .ziek kapot moe .tot niks komen. Kort londje enz enz .

Ha,

Dit heeft te maken met cortisol niveau die in de ochtend het meest hoog is. Dit zakt na mate de dag af vandaar dat je die gevoelens hebt! Niks geks

Ja heb ik ook ,ook in de ochtend veel darmproblemen vaak ga ik na het ontbijt even rondje wandelen dit wil het onrustige gevoel nog wel eens verbeteren. Zie er soms gewoon tegenop om naar bed te gaan savonds

De ochtenden zijn ook bij mij de moeilijkste momenten. Ik spreek nooit iets af bv in de ochtend (als ik al iets afspreek) Later in de middag en avond gaat het wat beter. In de ochtend meer last van m’n hoofd en duizeligheid. Iets meer spanning ook in mn lijf. Schijnt te maken te hebben dat cortisol in de ochtend hoger is (maar ik kan het mis hebben hoor) De ochtenden rustig aandoen door misschien even wandelen en/of mediteren. Sterkte en weet dat je niet alleen bent met deze klachten.

Hoi Anoniem

Ja..weet er ook alles van.woon alleen ,dus geen aanspraak.veel piekeren ,en huilen.duizelig,hou me wel bezig ,maar geen 24/7 per dag. Dus laat de tranen vaak lopen, lucht op 🤷‍♀️ …bah
Leuk…cortisol….sterkte

Ja dit herken ik heel goed,word heel naar wakker en probeer dan van alles om me wat beter te voelen ,gaat t in de namiddag wat beter en de volgende ochtend weer t zelfde verhaal

Bij mij precies andersom. ‘s Morgens ben ik op m’n best, ‘s middags ben ik goed, en tegen 17:00 stort ik in. Dit is al vanaf het begin van mijn burn-out en is nu, 6 maanden later, nog steeds zo. Heel vreemd want voor die tijd was ik juist een avondmens.

Ik herken me in veel van jouw klachten

En magnesiumcitraat zou beetje kunnen helpen tegen spierkramp in kuiten.
Maar je klachten zijn vooral klachten van fight fligt dus probeer te focussen op het herstel van je BO

Heel herkenbaar pffff sterkte ook

Zeker herkenbaar dit en je gewrichten niet slapen ontlasting dat lees je hier zo weinig met een Burnout zag wel dat wat mensen hier ook last van hebben en maag klachten hoort bij de Burnout ik gebruik vitamines b 12 en magnesium tabletten en slecht slapen weet er alles van klote piekeren wat zullen we morgen weer hebben pffffff succes ook Anoniem en sterkte iedereen die dit heeft 😥

Beste allemaal zo herkenbaar al die vervelende klachten is gewoon bloed irritant en maakt je steeds angstig en daardoor krijg je steeds meer klachten is gewoon visuele cirkel waar je in zit.
Probeer echt je rust te pakken en die pijn onder borstbeen heb ik ook af en toe maar dat is gewoon een gespannen middenrif ademhalingsoefeningen kunnen echt helpen geloof me

Heb je toevallig ook licht gevoel in je hoofd ik heb dat meerdere keren per dag is echt vervelend maar gelukkig zakt het wel elke keer

Hou vol

Heel herkenbaar allemaal, die band onder je borst en maag is stress.
Heb ook veel stress in m n lichaam en het duurt nu alweer 8 maanden.
Soms ook moedeloos.
Sterkte allemaal

Zie verhaal 1589 en 1581 alvast :-) hopelijk kan je je vinden in deze verhalen en reacties met tips

Hoi Anoniem,
Deze vraag komt heel veel voorbij op het forum dus je bent zeker niet de enige die dit meemaakt! Het is inderdaad heel moeilijk en verdrietig. Ik weet er ook alles van.

De intrusieve gedachten worden echt minder naarmate je stress afneemt. Mijn voorbeeld: in t begin was ik 24/7 bang om mezelf iets aan te doen, echt volledig angstig en in paniek. Dat is inmiddels allang helemaal weg.

Derealisatie is -in mijn optiek- omdat je in de freeze toestand van je zenuwstelsel zit. Het beste werkt voor mij mindfulness en bewegen. Milde beweging, buiten wandelen, yoga, stretchen en dansen. Heen en weer bewegen op muziek, jezelf “vasthouden”, knuffelen met jezelf / een pluche knuffel / een huisdier / een ander persoon. Jezelf kriebelen, bijvoorbeeld zachtjes met je nagels over je armen (als je dat fijn vindt).
Kortom contact maken met je lichaam, zodat het kan gaan ervaren dat het veilig is.

Zoek vooral ook eens naar Nervus Vagus oefeningen of de Polyvagaal Theorie.

Veel sterkte hoor!

Veel goede tips van Y.!

Ik ben me ook steeds meer in het zenuwstelsel aan het verdiepen, en het gevoel van derealisatie schijnt een soort laatste redmiddel te zijn, je zenuwstelsel gaat zeg maar nog voorbij de freeze-modus, het gevaar lijkt nu zo ernstig (voor het ontregelde zenuwstelsel, niet in werkelijkheid) dat je het maar beter "niet meer bewust kunt meemaken". Soort overlevingsmechanisme.

Als je zenuwstelsel weer meer in balans komt, gaan deze gevoelens en gedachten ook weer weg.

In het boek "the secret language of the body" staan veel oefeningen om je zenuwstelsel weer in balans te krijgen, en wetenschappelijke onderbouwing. (Gaat over polyvagaal theorie en nervus vagus ook)

Richt je op je lichaam.

Bedankt voor de fijne goeie tips!

Wellicht goed om uit te zoeken of er sprake is van trauma. Dit klinkt als PTSS klachten... Zijn er triggers vooraf aan de klachten?

Beste anoniem,

Ik kom hier graag voor geruststelling, herkenning en tips. Aub niet voor enge zelfdiagnoses door anderen.
Yoga en wandelen in het zonnetje doet voor nu goed!

Mee eens laatste Anoniem.

Heerlijk he dat winter zonnetje, geniet er van!

Ik zit in fase 3 en heb soms ook nog last van derealisatie

Hoi! Ik heb ook dagelijks last van derealisatie. Heel vervelend, eng en vermoeiend. Wat mij een beetje helpt is focussen op mijn zintuigen, dus bijvoorbeeld de winterzon op je gezicht voelen, een warme kruik tegen je buik houden, ruiken aan een lekker geurtje, je voeten op een spijkermatje zetten, knuffelen met je huisdier of partner, etc. Daarnaast ben ik iets minder bang voor deze klacht geworden doordat ik tegen mezelf blijf zeggen dat dit komt door een soort ‘freeze’ van het zenuwstelsel. Hier op het forum en op andere plekken heb ik gelezen dat rustig bewegen ook kan helpen om je zenuwstelsel uit deze staat te krijgen en je lichaam weer het gevoel te geven dat het veilig is. Wandelen, yoga, dansen, schudden, stretchen, etc.
Veel sterkte en liefs

Ook voor jou sterkte Nienke, komt goed!

Dankjewel Gert, super lief. Ik lees jouw reacties geregeld en wens jou ook veel sterkte. Volgens mij ben je net als iedereen hier af en toe nog zoekende, maar ben je wel op de goede weg omdat je jezelf en je eigen behoeften steeds beter leert kennen. Het lijkt me extra pittig met een jong gezin. Denk goed aan jezelf en probeer te luisteren naar wat je hart nodig heeft in plaats van wat je hoofd voor je bedenkt!

Dat laatste berichtje was dus van mij, Nienke

De tips over het rustig bewegen stond hier boven al van Y. zie ik nu, daar had ik hem ook vandaan :-)

Heel erg bedankt voor je lieve reactie!

Klopt wat je zegt, maar vergeleken met meer dan een jaar terug ben ik goed op weg inderdaad. Twee stappen vooruit, 1 terug, soms 3 terug, soms weer 2 vooruit, en heel soms 3 vooruit.;).

Haha beter goed gejat dan slecht bedacht.

Y heeft altijd tips waar je wat aan hebt, schrijft ook heel duidelijk haar verhaal.

Bedankt, en voor jou net zo, luister naar je hart, goed op jezelf, we spreken wel weer!

Thanks Gert :) toevallig zie ik dit berichtje voorbij komen.

Ik ben er weer om iedereen een hart onder de riem te steken (hopelijk).

Het gaat over het algemeen al een poos goed met mij, alleen nu last van griep die niet doorzet. Mijn hele familie heeft die griep gehad maar bij mij wil het maar niet écht doorzetten. Denk omdat mijn lijf toch nog deels in overlevingsstand staat (geen ruimte voor griep ofzo? 🤷🏻‍♀️)

Dit leidt wel weer tot wat meer klachten zoals derealisatie en soms wat duizeligheid. Maar er is nu voor mij een wezenlijk verschil met voorheen: ik ben er (eindelijk) niet meer bang voor! Gewoon weer even op de rem gaan staan en dan waait het vanzelf een keer over.

Ondertussen ben ik gewoon aan het lachen, rommelen in huis, wandelen. Afgelopen tijd ook buitenshuis een aantal leuke dingen gedaan.

Om maar aan te geven: het wordt écht beter, de lading wordt minder zwaar en je veerkracht en draagkracht gaan weer toenemen! En ook dan zijn er soms mindere dagen waar je letterlijk en figuurlijk doorheen moet bewegen.

Liefs en sterkte weer allemaal.

Hoi Y,

Geen dank ;), graag gedaan!

Wat fijn om te horen ( lezen ),.dat je lekker blijft gaan.

Een voorbeeld en houvast voor iedereen die wanhopig is niet beter te worden, wat logisch is.

De griep heerst hier ook flink, maar gaat aan onze deur voorbij tot nu toe ;).

Hoop dat je niet ziek wordt!

Zet m op!!

Bewegen is het beste medicijn vind ik! Je lijf schudden en trillen, zo voer je de stress af. Wandelen, regelmatig even strekken.
Als je de puf ervoor hebt: zwemmen of dansen (als dat je ding is). Zoek op youtube naar shaking exercise en je komt er een paar tegen. Vooral ‘s ochtends en voor het slapengaan vind ik het zelf fijn. Even de nacht of de dag van je af schudden.

Ja heb ik ook! Hoort bij overprikkeling/burn out. Als ik minder overprikkeld ben is mijn zicht veel beter weer.

Als je nou heel de dag door evenveel slecht voor een langere tijd dan kan je altijd even je huisarts bellen. Maar als je merkt dat het toeneemt bij overprikkeling en afneemt bij veel rust of bijvoorbeeld wanneer je opstaat dan is de kans groot dat het van je Burn-out/overprikkeling komt

Evenveel slecht ziet*

Ik heb dit ook. Het is al wel minder geworden naar mate de stress afneemt. Maar als ik een aantal uur heb gewerkt, begint het ook weer. Ik sta dan gewoon even op en wandel. Bij ondertiteling zou ik deze gewoon lekker uitzetten of een boek lezen.

Veel/voldoende eiwitten is belangrijk voor de hersenen
Vis twee keer per week bij voorkeur vette vis zoals haring of zalm, sardientjes etc
En thee zonder theïne drinken.
Gezonde producten spreekt voor zich, dus producten met langzame koolhydraten. Taartjes en suikers zvm overslaan
Nootjes eten
Decafe wel
Alcohol no go
Zoet beleg overslaan

Nootjes eten wel *

Goedkoopste manier om voldoende/extra eiwitten binnen te krijgen is dmv kwark trouwens

En als vette vis soms te duur voor je is kan je ook visolie slikken, maar een heel visje is nog beter dan een visolie capsule

Ohja en mediterraans dieet zo noemen ze het is dus heel gezond

Fruit mag wel, twee x per dag max

Maximaal 220-300 gram vis eten per week overigens

Suikers overslaan bedoel ik snelle suikers zoals koekjes, frisdranken etc

Ohja: en niet vasten of afvallen of diëten tijdens je burn-out. Je herstel gaat voor

En geen drugs, energiedrankjes of sigaretten consumeren. Zo dat waren al mijn tips 😅. Sorry dat het allemaal losse antwoorden zijn geworden

Drugs en energie drank is helemaal men ding niet . En ja eten blijven doen . Ook al heb ik helemaal geen honger op de moment .

Als je geen honger hebt is niet erg, alleen je moet het verschil weten tussen geen honger of geen trek. Je kan ook bijhouden of je aan je Kcal komt dmv de app van Voedingscentrum: mijn Eetmeter

(Hoef je niet dagelijks in te vullen, kan ook eenmalig, maar geeft goed beeld of je voldoende kcal eet en voldoende voedingsstoffen binnen krijgt)

Probeer jezelf niet teveel te stressen met wat je wel en niet mag eten of calorieën tellen.

Hou gewoon aan: 3 x per dag goed eten, ongeveer vaste tijden, routine, voldoende eiwitten en vetten. Zoveel mogelijk onbewerkt.

Als je veel suiker/koolhydraten/ tussendoortjes neemt stress je je lichaam onnodig. Probeer dus om niet 6x per dag te eten En heel erg te jojo’en met je suikerpieken. Dat wil je voorkomen. Dat jojoen heeft namelijk ook invloed op je stresshormonen die je juist in balans wil brengen

Als je toch graag een tussendoortje neemt, zorg dan dat het iets is met eiwitten/vetten.

Als je elke twee/drie uur wat eet waarvan 3 grote maaltijden, dan zit je goed en voorkom je lage bloedsuikerspiegels. Dit vertelde mijn Dietist.
En gewoon luisteren naar je lichaam, als je honger hebt gewoon eten. Gezond voedsel is al benoemd hierboven
Gezonde tussendoortjes zijn; kwark, yoghurt, fruit, groenten, volkoren brood met hartig beleg oa

Zie verhaal 1162 incl reacties

mindfulness, VGZ app kan je hier voor downloaden
Yoga / meditatie
Focussen op je zintuigen, wat zie je, wat ruik je, wat voel je, wat hoor je
Op YouTube natuurwebcams kijken
De vogels en wolken volgen

Bij een burn-out zou ik cognitieve activiteiten afraden: dus niet lezen, gamen, puzzelen, luisterboek/podcast/muziek luisteren, schrijven, veel kletsen, tv kijken . Het brein is al overgestimuleerd. Dus je moet je brein rust geven.

Zvm rust nemen, slapen en focussen op fysieke en creatieve activiteiten waardoor je uit het hoofd komt is het beste om wel te doen.

Ik gebruik Altijd zelf de app “ Poe “ . Dat is een AI app waar je vragen aan kan stellen zoals: welke creatieve of fysiek activiteiten zou ik kunnen doen? (Moet je er erachter schrijven na de vraag: “graag antwoord in Nederlands”. Want soms geeft hij het antwoord in Engels als eerst.
Deze app kan je op je telefoon downloaden

AI geeft als eerste opties;
Er zijn tal van creatieve activiteiten die je kunt doen! Hier zijn enkele ideeën:

Schilderen of Tekenen: Gebruik acrylverf, aquarel of potloden om je ideeën op papier of canvas vast te leggen.

Fotografie: Ga op pad en maak foto's van je omgeving, of experimenteer met macrofotografie.

Handwerken: Probeer breien, haken of naaien. Maak bijvoorbeeld een sjaal of een tas.

Koken of Bakken Experimenteer met nieuwe recepten of creëer je eigen gerecht.

Creatief met papier: Probeer scrapbooking, origami of kaarten maken.

Mozaïek of Beeldhouwen: Gebruik klei of andere materialen om sculpturen of mozaïeken te maken.

Diy-projecten: Maak zelf meubels of decoraties voor je huis.

Ps: Zelf vind ik schilderen op nummer leuk, en tekenen in volwassen kleur boeken.

En als je wel cognitieve activiteiten wilt doen, zorg dan dat je het beperkt doet op de dag, je wilt niet je burn-out in stand blijven houden namelijk

Ik zal het dan idd meer over een Creatieve boeg gooien . En slapen lukt niet zo goed , dus dat is op de moment nog niet de oplossing . Maar met de tijd zal dit wel weer beter lopen denk .

Dagelijks schrijven. Zo hou je je proces bij, kan je je uiten. Check bijv de JournalSpeak methode. Of gewoon schrijven zonder methode 😜.

Afhankelijk van je niveau uiteraard maar: natuurdocus, simpele luchtige boeken, fotoboeken. Mindfulness. De natuur aanschouwen, erover schrijven of natekenen of fotograferen. Kleurboeken, mandalas.

Ik zou zeggen kijk uit met gamen en sporten. Beter wandelen of yoga of qi gong.

Naarmate je meer rust overdag ondervindt zal het slapen ook steeds beter gaan, vergt geduld

En het klinkt een beetje alsof je heel de tijd iets te doen moet hebben. Doe je ook genoeg niks? Gewoon liggen met je ogen dicht. Voelen wat er te voelen valt.. meditatie, visualisatie, of gewoon bestaan, uit t raam staren.

Schrijven is voor mij juist wel belastend/overprikkeld omdat het je hersenen aanzet tot denken, maar fijn dat het voor jou wel werkt anoniempje! Het is dus voor jezelf testen wat voor jouw brein wel rust geeft en wat niet, houdt dat bij (ja op papier of op je mobiel, zodat je dat ieg niet hoeft te onthouden meer, sommige dingen ontkom je natuurlijk niet aan om het uit te schrijven)

Ja precies zoals anoniem zegt: ook vaker niks doen juist. In het hier en nu zijn. Goed gezegd anoniem!

Ja smiddags probeer ik even een dutje te doen . Voor men raam zitten en kijken naar de natuur en of mediteren . Ik ga nu een paar sessie bij een coach volgen om mindfulness aan te leren . En ja stilzitten is niet makkelijk voor mij . Maar het begint wel stilaan te lukken .

Ja is ook moeilijk rust nemen….. waren we maar wat luier hahah. Moeten we meer leren

En wbt sporten kan ik bevestigen wat anoniempje zegt

Dat is moeilijk te zeggen zo van een afstand, heb je een psycholoog of ergotherapeut die met je mee kijkt naar je belastbaarheid? Dat kan ik ten zeerste aanraden. Als het vaak voorkomt dat je slechte dagen hebt zou ik zeggen dat je sowieso een stap terug moet nemen. Je kan googlen naar de 20-3-20 regel, als je er niet uit komt dan zou ik professioneel hulp inzetten

Ja ik heb een psycholoog. Ik zit er nog maar 2 weken in . Dus de dagen zijn voornamelijk slecht . Had gisteren eigenlijk eens een betere dag . Niet super veel gedaan . Goed in slaap gevallen in de avond ( wat ook niet makkelijk gaat normaal ) , maar dan om half 5 wakker geworden met een stress gevoel dat heel de dag weer aanwezig was

Wat goed van je!
Ja “de 20-3-20 regel” kan ik aanraden, kan je op Google vinden
Ook onderin in deze website vind je het kopje “forum tips” met heel veel tips hij het onderwerp “burn-out”
Je moet geduld hebben bij een burn-out, niet te snel willen :-) lief voor je hersenen en lichaam zijn en icm je therapie gaat het zeker goed komen waarbij de slechtere dagen steeds minder zullen worden

Bedankt

En verhaal 1162 staan ook goede tips in!
Graag gedaan en er zullen vast nog meer mensen op je reageren :-)

Top bedankt voor de tip .

☺️👌🏽

ik vraag het me ook af, de vorige 2 dagen beetje normaal gedaan, niets speciaal hoor, gewoon wat kleine huishoudelijke taken, wat opgeruimd, helemaal op het gemak. en vandaag voelde ik het al toen ik opstond, kon amper op mijn benen staan, misselijk, extreem moe, dan denk ik, dit kan nu toch niet ?

Heb hier zelf ook veel last van. Ik denk wel dat dit "normaal" is. Ons stressysteem is ontregelt en gaat daarom sneller of zonder reden in alarm stand.

Ik heb vaak slechte dagen na te drukke maar ook geregeld zonder reden. Dan is het zaak dat te accepteren en niet oneindig door te zoeken naar de oorzaak

Heel herkenbaar.

Heeft vaker niet dan wel een reden. Tenzij je weet wat je teveel hebt gedaan.

Hoort erbij, hier heel vaak, kan er niet aan wennen, maar wat Herman zegt klopt, laat het zo zijn, dan gaat het het snelst over.

Ja voor mij ook heel herkenbaar. In het begin frustreerde mij dit enorm, vooral omdat ieder advies was: “Luister naar je lichaam.”. Maar er was geen logica, enkel chaos. Het hele systeem was van slag. Er viel niks te luisteren want m’n lichaam deed maar wat.

Daarbij komt wel dat stress op een andere manier uit je lijf moet dan bijv. vermoeidheid. Liggen en niks doen is niet altijd de manier om er vanaf te raken. Als ik met een gejaagd gevoel in slaap val kan ik midden in de nacht wakker worden met nog steeds dat gevoel. Slaap heeft dat niet weggenomen.
Natuurlijk moet je veel rusten om te herstellen, maar rusten kan soms ook een kleine wandeling betekenen. Je gedachten verzetten en gedoseerd in beweging zijn.

Heel herkenbaar, hier net zo. Ik zit sinds december thuis en gisteren ook ineens een slechte dag met nog slechtere avond.
Ik probeer dan ook de oorzaak te zoeken, maar heb inmiddels ook gemerkt dat er niet altijd een oorzaak is.
Moeilijk, maar accepteren en vandaag is weer een nieuwe dag.

Sterkte!

Sterkte ook Hilde en Laura!

Komt allemaal goed

Hier nog iemand met vandaag hetzelfde onrustige opgejaagde gevoel dat elke dag toch weer anders is.
Ook geen idee waar dit dan weer vandaan komt. Frustererend hè?

Ben stiekem wel opgelucht dat ik niet de enige ben die hier last van heeft.

Dank voor je woorden Gert, dat geeft de burger moed, haha.

Sterkte dus weer vandaag, allemaal! Morgen hopelijk een betere dag!

Hier ook vandaag een prutdag. Onrustig, meer lichamelijke klachten zoals dan bv meer spanning nek, onverklaarbare rugpijn en meer duizeligheid. Ik vraag me inmiddels niet meer af waardoor het komt. Wel vind ik het dan moeilijk om positief te blijven. Dan maar wandelen en even paar boodschappen doen op de fiets, allemaal om mezelf een beetje af te leiden. M’n lontje is dan ook weer wat korter. Van mij mag zo’n dag dan wel weer om zijn in de hoop dat het morgen weer een betere dag is. Raar dat zo’n dag me toch weer uit m’n balans brengt. Zit nu in mn relaxstoel, tv aan, mok thee en warmte kussen voor mn rug en een warme pittenzak op mn schouder. Op naar een betere dag.

Ook hier een prut dag, ik zal niet in details treden probeer hem snel te vergeten. Ligt het aan het weer vandaag? Hahah.

Zo maar even ontspannen in bad!

Fijne avond allemaal

Hoi. Ik ben al 2 jaar burn-out. En idd soms betere dagen en dan ineens weer mega rot. Is niet altijd een aanleiding voor. Accepteren is het enige wat je kunt doen. Hoe moeilijk ook. Het is gewoon afschuwelijk

Veel mensen hebben last van duizeligheid tijdens BO. Ik ook gehad. Logisch dat je met Auto rijden er meer last van hebt, had ik ook

Dusja niet vreemd dat je dus wagenziekte hebt nu

Toevallig reed ik laatst met iemand mee in de auto en werd me toch duizelig. En dat met 50km per uur. 🥴

Veel rust, slapen en geduld hebben. Zie meest recente verhalen met verdere tips.
Gezonde tussendoortjes zijn, fruit, volkoren brood met gezond beleg. Kwark en yoghurt

En noten ook

En met gezond beleg bedoel ik alleen hartig beleg

En groente

Hoi anoniem,
Ja het wordt echt beter! Ik ben ook nog niet volledig hersteld maar ik ben 2,5 jaar geleden BO geraakt en inmiddels ben ik echt weer een stuk opgeknapt. Ik heb medicatie en therapie gehad en daarnaast zelf enorm veel aan heling gedaan. Het beste werkt naar buiten gaan en bewegen. Je lijf schudden, losmaken. Rekken en strekken, zingen, dansen, wandelen.
Het duurt ontzettend lang en het is een rot proces maar het wordt echt beter
Als voorbeeld ik ben laatst voor het eerst sinds 2 jaar naar de stad geweest op een zaterdag. Ik heb 3 winkels gehad, kleren gepast, tussen de boeken geneusd. Daarna een taartje gegeten met mijn zus en toen weer lekker op de fiets naar huis. Nou dit kon ik vorig jaar, of zelfs een half jaar geleden, echt niet. Nu ging het prima en had ik er niet eens dagen lang last van daarna.

Qua tussendoortjes heb ik niet echt tips, ik vergeet vaak tussen maaltijden door iets te eten 😅 en dan vraag ik me af waarom ik zo gaar ben haha

Hoi Anoniem,

Het wordt beter, het gaat met vallen en opstaan maar het wordt beter. Ik heb gister een erg slechte dag gehad, vandaag een vrij goede, waar het aan ligt, zeg het maar ;).

Je verhaal, klachten, wanhoop, zijn zo herkenbaar. Maar wat Y zegt, het wordt beter. Voor jou, voor Y zoals ze aangeeft, en voor mij vast ook.

Ik eet op vaste tijden, goed ontbijt, lunch, avond eten. Soms als ik een slechte dag heb en misselijk ben wat minder, maar blijf eten. Ik neem tussendoor vaak een bakje thee, een mandarijn appel blauwe bessen oid en soms natuurlijk ook wel een koekje ;).

Koffie ben ik mee gestopt, na 20 jaar en 10 bakken per dag, was wel even afkicken. Nu aan de thee, maar zonder theiine. En voor het slapen een bakje puka slaapthee.

Zet m op!

Hoi Y,

Fijn om weer wat van je te lezen. Mooi dat t goed gaat, heel goed.

Je bent de burnout onder andere van je af aan het schudden, ga ik.ook even naar kijken. Zo schudden en shaken lukte me vroeger wel met een borrel op, maar nu haha ;). Tre ken en doe ik wel.

Mag ik vragen wat voor medicatie en sterkte jij had en welke therapie soort?

Schudze en fijne avond

Hoi Allemaal,
Bedankt voor jullie tips en fijn om te horen dat het beter gaat worden, helpt me enorm om dit te lezen! 😊

Ik moet ook maar eens meer gaan wandelen buiten, zingen, rekken, los schudden en strekken en meer fruit eten misschien wordt het dan ook veel beter bij mij, bedankt!

Groetjes Anoniem

Zet m op!

Hoi Anoniem,

Herkenbaar! Ik zit in maand 8 en heb ook nog last van de duizeligheid maar wordt heel langzaam een beetje beter. Al is mijn hoofd helemaal niet helder. Ik heb een vast schema van de dag en met eten en tussendoor heb ik mn fruit en noten om te pakken. In het begin had ik ook helemaal geen eetlust, dus ben blij dat dat ook weer is teruggekomen.

En wandelen iedere dag, als is het maar een kwartiertje, ik kom altijd beter terug dan ik begon. Iedere middag rusten.. en veel water / thee drinken.

Hoi Gert,
Dankjewel voor je reactie!
Natuurlijk mag je dat vragen. Ik ben in oktober ‘22 zo extreem angstig geworden dat ik 4x 10mg oxazepam slikte dagelijks. Toen kreeg ik sertraline (antidepressiva), dat opgebouwd tot 100 mg per dag waardoor ik de oxazepam binnen een paar maanden kon afbouwen.
De sertraline heb ik geleidelijk aan af kunnen bouwen, heel lang op 50mg blijven hangen. Sinds deze week slik ik nu nog 25 mg per dag maar dit gaat eigenlijk prima, dus ik ga over een paar weken de laatste stap nemen en dan ben ik ervan af. Het op- en afbouwen van medicatie was altijd erg zwaar, ik ben zo’n geluksvogel die dan alle bijwerkingen krijgt die op de bijsluiter staan.

Qua therapie heb ik eerst cognitieve gedragstherapie gehad en daarna Acceptance & commitment therapy (ACT). Ik heb ook EMDR gehad een paar maanden. Het heeft me allemaal echt wel wat gebracht, vooral het weten wat angst inhoudt en waar het vandaan komt.

Maar ik liep vast op lichamelijke spanning, en daarmee mentale klachten. Inmiddels weet ik sinds kort ook dat ik ADHD heb. Daar ook 3 maanden medicatie voor geprobeerd maar dat leverde zoveel nare bijwerkingen op, dat ik er maar weer mee ben gestopt.

Het beste werkt voor mij echt ontladen, bewegen. Ik ben klaar met therapie, het is afgerond. Ik ken alle tools en weet hoe ik ze in moet zetten. Praten helpt maar tot op zekere hoogte, vind ik. Ik heb nog steeds dagelijks spanningsklachten en ben snel overbelast, maar voldoende beweging maakt voor mij zoveel verschil. Ik merk dat ale ik fysiek genoeg ontlaad, mijn hoofd niet zo vol raakt.
Doe ik een dag minder fysieke activiteit, dan slaap ik gelijk slechter, ben ik futlozer en neerslachtiger. Het schudden heb ik een paar maanden geleden opgepakt en ineens maakte ik weer stappen vooruit. Ik zweer er nu dus bij :)
En zingen en dansen doet ook veel voor mij persoonlijk.

Ik doe nog wel cupping therapie met name om de spieren los te maken. Daarbij komen in mijn geval ook veel emoties los, dus weer wat ontlading.

Nou een heel verhaal weer maar mochten er nog vragen zijn waarmee ik kan helpen, blijf ze gerust stellen :)
Sterkte allemaal!

Vraagje bedoelen jullie met duizeligheid licht gevoel Je hoofd ik ervaar namelijk niet echt duizeligheid maar meer licht gevoel en daarbij veel geeuwen is dat herkenbaar ?

Hoi Y, super bedankt voor je reactie.

Haha heel verhaal inderdaad maar dat heb ik ook altijd hoor. Je typt zomaar een eind weg ;).
Je kunt het in elk geval altijd snappend en duidelijk beschrijven dat leest fijn.

Hier kan ik wel wat mee, ga het straks even goed lezen. Bij mij ADD geconstateerd, zelfde verhaal qua medicatie. Werd er niet beter op. Maar dat ontladen en vol overprikkeld hoofd is zoo herkenbaar. Bewegen helpt inderdaad!

We houden contact hier, wellicht komen er weer wat vragen, en andersom natuurlijk ook goed hé als je vragen hebt.

@anoniem, ja het licht in je hoofd gevoel is heel herkenbaar. Ik heb dat ook meer gehad dan echt het duizelige of draaierig zijn.

@Gert goh wat toevallig dat je ADD hebt, dan zullen we vast veel van elkaars uitdagingen begrijpen! We houden zeker contact, ik vind het altijd fijn om ergens een reactie van je te lezen. Ik vind je positief overkomen en knap dat je altijd anderen ook probeert op te beuren!

Bedankt Y, was dat licht gevoel bij jouw er met vlagen bij mij is het vooral in de middag dan is het er ineens en bij jouw ?
Nog tips om er snel vanaf te zijn hoe ging jij ermee om maakte jij je dan ook angstig dat het je hart was etc ik heb dat namelijk wel denk gelijk het ergste en vind het dan heel moeilijk die knop om te zetten

Groetjes Alma

@ alma, als je piekert kan ik het online Artikel: “ Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) “ aanraden.
Het heeft tijd nodig om uit je BO te komen dmv veel rust, slapen en ontprikkelen, maar de klachten zullen verdwijnen als je blijft focussen op het herstellen van je BO

Bedankt ik ga hier zeker wat mee doen groetjes Alma

Succes en heel veel sterkte!

Hoi Y,

Nou inderdaad, heel toevallig! Jazeker, ik herken zeker je verhalen, klachten, waar je tegenaan loopt.

Dat is insgelijks, ook jij doet erg je best om je duidelijk te maken, op een fijne en begripvolle manier. En ga zo door met je herstel! Ik denk dat met positief proberen te blijven iedereen er het meeste baat bij heeft.

Groetjes Gert

Hoi Y,Gert,LN.

Ik hoop ook dat ik ooit weer erom kan lachen…maar nu nog niet🙈
Het angstig zijn in de ochtend al vind ik verschrikkelijk,alleen, kermis in me hoofd,hartkloppingen,duizelig, op het moment wat minder huilen,maar ertegenaan zitten. Trillen van binnen ,angstig….pfff
Is het nou een Bo, of depressie….ik weet het niet meer. Heb het “alleen “ zijn nu veel impact ? Wanneer weet je dat? Zit niet de hele dag op de bank,hou me bezig.🤷‍♀️Lees het graag!

Als je overwerkt bent dan is het vaak een BO. Als je merkt dat je buitenshuis minder piekert dmv activiteiten en je daardoor juist beter voelt, dan dat blijven doen vooral.
Het huilen toe laten. Is belangrijk.
De rest van de tips is bekend bij je en blijf geduld houden. Je bent niet in 1 dag beter, geef het meer tijd. Wees lief en begripvol naar je lichaam toe.
Hele Fijne zondag toegewenst

Hoi anoniem…alweer

Bo krijg je bij te veel werken toch?
Heb nooit naar me eigen gekeken, veel meegemaakt,nooit alleen geweest , wat een ramp kan het zijn. Net even op de bank gelegen, (moe) maar dat hielp niet echt. Even met de hond uit ,denk ik! Overal tegenop zien,
Sorry voor het vele zeuren,…maar pfff ik doe me best

Ja of als je teveel fysiek of cognitief hebt gedaan, dus bijvoorbeeld je brein teveel overprikkelen dmv teveel lezen, tv kijken, teveel muziek luisteren, 24/7 op je mobiel zitten, drugs gebruik, prestatiedruk, hoge werkdruk, nooit rust nemen om maar iets te noemen etc. Maar sommige mensen kunnen ook mentaal BO zijn, ik weet alleen niet of dat ook een BO daadwerkelijk is of een depressie. Zou je eens moeten googlen wat een depressie echt precies inhoudt en of je je daar in herkent of juist niet. Als je je niet herkent dan zou het een BO kunnen zijn. Een psycholoog geeft de juiste diagnose.
Toegeven aan moeheid is belangrijk ook!
Voor jou is het fijn steun te ontvangen dus ik begrijp je.

Hoi anoniem…

Ik doe alles een beetje op de automatische piloot…denk ik.
Ben niet meer zo enthousiast als vroeger over alles,ergens op verheugen of zo .
Had gekeken op de “depressie “ maar dan interesseert je niks meer,..dus er is hoop voor mij 😏 misschien is het een lichte depressie!. Zo ben ik wat moe,en zo niet…
Ben zo blij met jullie 🥲

Nog ven toevoegen….langdurige stress wel nu -+3 jaar dat voelde ik toen ook wel..maar mijn man zij toen nog….dat kan niet..gewoon doorgaan.(eigen zaak,nooit Vakantie,( 3 weken even op de camping) man werd ziek,àlles regelen met me de kinderen,en zelf ook ziek geweest….
Dus ja ,er is heel veel te werken . Rust en acceptatie kende ik niet.
Nu het alleen zijn nog ,maar nooit verwacht dat je zo hard kan vallen.

@Alma,
Ja zeker bij mij kwam het ook met vlagen. Vaak eind vd middag want dan ben ik moe en heb ik al trek voor het avondeten.
Ik ben heel vaak heel bang geweest om flauw te vallen (is nooit gebeurd) en ook dat het iets aan mijn hart was, omdat ik ook heel veel last heb gehad van hartkloppingen.

Misschien helpt het om op het moment dat je je licht in je hoofd voelt, even ergens houvast te zoeken (bijv even je hand tegen de muur), een keer diep adem te halen en je aandacht naar je voeten te verplaatsen. Even voelen hoe je voeten op de grond staan en dat je niet zomaar omvalt. Of even rustig om je heen kijken, oriënteren en bewust stilstaan bij wat je ziet. Eigenlijk mindfulness dus. Je verplaatst je aandacht door je zintuigen te gebruiken. Daardoor kan de lichtheid in je hoofd wat minder eng aanvoelen, vind ik.

Of gewoon weer even gaan zitten en dan weer tot jezelf komen.
In elk geval is het heel herkenbaar en ook de angst die erbij komt kijken!
Sterkte hoor!

@An ik weet niet precies welke naam het beste bij je situatie past (BO, overspannen, depressie, angst), bij mezelf heb ik me dat ook heel lang afgevraagd. Eigenlijk doet het er niet heel erg toe hoe het heet: je zenuwstelsel is ontregeld geraakt en dat moet gaan herstellen. Zo te lezen door een opeenstapeling van factoren in je leven. Tijd, rust, geduld, emoties doorvoelen en stress ontladen is de sleutel.

Knap dat je jezelf zo bezig probeert te houden en positief probeert te blijven, dat valt echt niet mee. Echt alle begrip voor jou hoor, ik heb ook gestaan waar jij nu staat en weet hoe zwaar het elke dag is.
En het is geen zeuren, hier is een plek waar je je verhaal mag doen en steun mag zoeken. We gunnen het je allemaal, denk ik zo, dat je hier geruststelling kan vinden.

Knap dat je jezelf zo bezig probeert te houden en positief probeert te blijven, dat valt echt niet mee.

Hoi An,

Ik sluit me volledig bij Y aan.

Jij zeurt helemaal niet. Jij zoekt antwoorden, houvast, herkenning, zekerheid, warmte, op je eigen manier. Doen we hier allemaal.

Ik denk zelf dat alles wat jij hebt meegemaakt in de laatste jaren, het moeten missen van je lieve man, hoe je geleefd hebt, hoe je gewerkt hebt, hoe je leven eruit zag en hoe dat in 1 keer 100 graden gedraaid is, er nu allemaal uit komt.

En dat is heel naar, eng, machteloos, bah! Maar het is lichamelijk en geestelijk gezien een normale menselijke reactie. Je weet alleen niet wat je er mee aan moet, heel normaal, heel logisch, heel herkenbaar. Maar daar ga jij je weg in vinden, zeker weten.

Heb je een BO, depressie, angststoornis, wat dan ook, ik weet het niet, misschien van alles wat, net als ik zelf misschien? Ik denk de ene dag sus de andere dag zo. Helpt niet en maakt ook niet uit, en wat Y ook zegt, je zenuwstelsel is overbelast en daardoor ontregeld. Komt goed.

Hou vol, zet hem op.

Dat zou ook kunnen hoor An, dat het een lichte depressie en BO is
Blijf altijd hoop hebben en je kunt erop vertrouwen dat het goed komt!

Hoi Y, Anoniem,Gert,

Is idd. Heel veel ,maar probeer altijd de “afleiding “ te hebben ,om maar niet de angst of duizelige ,piekeren te hebben. Maar dat lukt dus niet zo erg!

@ y, je zegt knap dat ik dat doe, maar iedereen ( familie etc.) afleiding moet je doen,dus vandaar dat ik me bezig hou! Maar pfff.

@Gert idd. Van alles naar niks.niemand in de buurt om de arm om je heen te hebben,en die zegt: huil maar,komt goed.
Heb me kinderen wel in de buurt,maar ja…dat wil je ook niet elke x zeggen!
Zenuwstelsel….wat moet je dan doen .? Rust, slapen, ? Lukt ook niet altijd .

@anoniem daar hou me maar aan vast ,….dat het met tijd ,rust,goedkomt. Ik zie het nu nog niet 🤷‍♀️🙏

Bedankt voor de oppepper! Als ik dit niet had ……🙏

Afleiding zoeken is helemaal niet erg, zeker niet als je nog zoveel klachten hebt. Je hoeft echt niet 24/7 met herstelwerk bezig te zijn. Afleiding in de vorm van ontspannende activiteiten draagt ook bij aan je herstel.

In mijn diepste dal was ik mezelf ook constant aan het afleiden met woordzoekers, legpuzzels etc. Nu vind ik die afleiding ook nog steeds in hobby’s. Er komen steeds meer momentjes dat je even NIET piekert en er komen ook echt momenten waarop je je piekergedachten makkelijker los kunt laten. Ze verdwijnen steeds meer naar de achtergrond.

Als voorbeeld: 2 jaar terug was ik doodsbang dat ik gek zou worden en mezelf iets aan zou doen. Die gedachten spookten continu door mijn hoofd. Mijn man moest de messen in de schuur opbergen vanwege mijn extreme angst.
Die gedachten werden steeds minder en nu heb ik ze al heel lang helemaal niet meer.

Om maar aan te geven dat dingen écht kunnen slijten en beter worden. Ik ben er het levende voorbeeld van ;)

Hoi Y,

Wederom een boel herkenning in je reactie. Ik zit er een beetje tussen in qua herstel denk ik.

Ik zoek ook veel afleiding, maar laat het ook steeds vaker maar wat komen, en dan valt het vaak iets mee, en gaat het ook weer over. De puzzelboekjes, tekenen, enz kan ik wel dromen.

Aan het begin, en soms op heel slechte dagen nog herken ik je doodsangst om gek te worden, jezelf iets aan te doen, je messenverhaal, het lijkt wel 1 op 1 te lopen op veel vlakken ;).

Wat bij mij heel erg was en soms nog terug komt is het bang zijn voor de dood, niet de pijn of niet de manier waarop maar dat het zo is. Raar he. Instrusies lijken wat rustiger laatste tijd, zijn beetje inspiratieloos denk ik ;) ;).

We komen dr wel,.ook.jij An en iedereen. Ik heb warempel bijna 3 redelijk goede dagen achterelkaar. Niet te hard zeggen, zeggen we ook altijd als de kinderen lekker slapen, goh wat zijn ze stil, en dan,.ja hoor ;).

Zet m op

Hoi Y.

Is ook heftig geweest dan bij / met jouw. Ja ,die gedachten staan bij mij ook niet stil,niet zoals bij jou,maar evengoed word ik er gek van. Daarom soms 5 mg oxazepan,dan is het wat rustiger in me bol. Had jij oxazepan ook ?
Vertrouw er dan ook op dat het tijd nodig heeft. Maar oh…zo moeilijk. Dus ik zal nog regelmatig support nodig hebben 😢
Alweer…..dank je / jullie wel !

Hoi An,
Ja zeker ik heb 3 maanden lang elke dag oxazepam geslikt. In het begin zelfs 4 x 10mg op een dag. Ik kreeg toen antidepressiva en dat nam de werking over waardoor ik oxazepam af kon bouwen. De rust die de medicatie gaf, had ik ook echt nodig. Dus wederom heel herkenbaar. En niks mis mee he dat je dat af en toe nodig hebt.
Ik ben nu aan het laatste “restje” antidepressiva bezig, nog 1 stapje afbouwen en dan ben ik voor t eerst sinds ruim 2 jaar weer helemaal medicijn-vrij. Dat kan dus ook echt weer, dat je zo opknapt dat je ‘t uiteindelijk niet meer nodig hebt. Hopelijk een opbeurende gedachte :)

Blijf vooral support zoeken, samen is het makkelijker dan alleen <3

Hoi Y.

Bij 2x 5 mg oxazepan zeg ik tegen mezelf al…..nee niet meer 🙈
Maar dat valt niet mee.
Net zoals vanochtend….je voelt al gelijk dat het weer zo’n dag is!
Brood eten ,bakkie erbij,dan even me verslaving met de hond uit.

Dan ben je al bibberig,druk in je hoofd,buikpijn/ darmen door stress denk ik.veel boeren in de loop van de ochtend….etc. 11 uur toch maar 5 mg,en dan gaat het weer even. Wat is dat toch. Heb niet veel om handen,maar hou me bezig. S’middags even op de bank,niet echt slapen. Tv kijken,spelletje , diamant painting.ook niet altijd zin in. Dus zo’n dag is best lang. Maar dit is altijd de ochtend..dan denk ik ,ik wen er wel aan dat het NU zo is,maar valt niet mee. Dan angstig…: omdat het niet over gaat.
Heb wel 10 mg antidepressiva paroxetine,maar misschien niet voldoende . 20 mg was een jaar geleden teveel,dus terug naar 10 mg. Kan niet zeggen dat het veel helpt…denk ik🤔 of het is omdat ik nu zo ben. 🤷‍♀️andere Ad.. Ha. Zegt dat het dat niet is.zie zoveel soorten….angstig, wat luchtiger / rustiger worden in me hoofd….🙈

Wat gebruik jij dan…als ik vragen mag ?
Vind het heel wat. Support is goed !
Liefs

Ja vreselijk hoe lang een dag soms duurt als je je zo rot voelt. Als ik het zo hoor denk ik wel dat je veel goede dingen doet voor je herstel!

Ik heb sertraline, verder geen ervaring met andere soorten AD

Hoi..Y
Lange dagen ja..soms 5 mg oxazepan voor als het te druk in me hoofd word.

H.a. Zegt toch even kijken bij psychiater,hij overlegd nog even met de praktijkondersteuner,en dan zal ik wel horen. Maar psycholoog zou ik niet zoveel aan hebben….omdat ik dat al eerder gedaan heb.
En als dat met de psychater moet …tja.
Wil gewoon wat luchtiger en minder angstig zijn….lijkt schijnbaar moeilijk te zijn.hoef niet te dansen, of zo,maar rustiger zijn, emoties dempen ,maar ook geen zombie….
Weer heftig…
Ik doe wel dingen ook , nu met dit weer natuurlijk alleen als de hond uit moet,en soms naar a.h.of zo.ik heb ook niet veel vrienden,en niet-echt veel zin in vrijwilligerswerk,wat je leuk moet vinden….maar dat heb ik nog niet gevonden.best moeilijk.

Sertraline zeg jij, lage dosis of zo 🤔 ?
Had ik ook even,maar geen succes.
Lees je graag weer

Beste Y bedankt weer voor de fijne woorden
Zondag ging het super goed geen enkel moment slecht gevoeld gisteren na huisarts geweest overvolle wachtkamer met vele prikkels sinds ik daar ben geweest heel moe en ontzettend licht in me hoofd kom er ook slecht vanaf echt heel irritant want moet over 2 weken weer erheen ben ik dan erna weer zo van slag want daar heb ik echt geen zin in

Groetjes Alma

Hoi Y. Gert,Suus….

Had gisteren ook geschreven,en zit nu nog met wat de Ha. Zei ! Zie hier boven.
Hou me bezig,veel spierpijn kuiten,gewrichten,in de benen,puddingbenen….
Hele dag je eigen bezig houden of niks doen? Dan ga je weer piekeren! Dus zit je wat meer,dan rugpijn grote spieren aan weerszijde en heeft rug,darmen,buik daarmee te maken door rugpijn?
Ben nog niet goed in “alleen” zijn,…hoe doen anderen dat?
Woont er ook iemand in Houten ?

@Alma oh wat vervelend dat je zo last hebt na de afspraak bij de HA. Herken het heel erg. Ook dat je dan over 2 weken weer moet en het dan zo belastend is. Ik had zelf op den duur alleen maar afspraken (therapie, reintegratie, bedrijfsarts enz) en dat was ook elke keer zo slopend. Ook de afspraken die goed voor je zijn zoals de HA kunnen zo intensief zijn. Hopelijk kun je tussendoor goed bijkomen en opladen voor de volgende afspraak!

@An je vroeg naar dosering sertraline. Ik heb 100mg per dag gehad als hoogste dosering. De max is 200mg volgens mij. Nu zit ik nog op 25mg en die ga ik volgende week ook weglaten.
Maar doseringen kunnen variëren per medicijn dus deze getallen zullen misschien niet vergelijkbaar zijn met een ander antidepressivum.
Hopelijk heb je wat aan die psychiater en kan hij/zij je weer een stapje vooruit gaan helpen.

Een tip: probeer niet teveel te piekeren over wel of geen afleiding zoeken. Ik heb al die tijd ervaren: alle beweging en creatieve hobby’s (alles wat niet op een scherm is) is goed en helpend. Als je dat soort dingen elke dag even doet, doe je helpende dingen en daar mag je op vertrouwen. Verwerking komt vanzelf als je angst wat gedaald is. En om de angst/piekergedachten wat te laten zakken, is afleiding best prima.

Om te herstellen hoef je echt niet continu met emoties of verwerking bezig te zijn. Je mag jezelf best even rust gunnen in de vorm van wat positieve afleiding. Wees niet te streng voor jezelf <3

Hoi Y.

Dank je wel

Hoi Y

Hoe gaat het met jou?

Hoi…Y, Gert …ben ik weer

Nu even 2 redelijke dagen zonder 5 mg oxazepan,en nu ineens boem….huilen ,angstig duizelig wat ,licht in me hoofd…hoofdpijn
Hoe kan dat nu . Word er zo depri van….🙈🤷‍♀️ wat een k.zooi

Moest het ff kwijt…niemand zegt wat natuurlijk 🤷‍♀️dus

Hoi An.

Wees blij met je redelijkere dagen. Fijn toch, probeer die te onthouden. Dat het nu even weer minder is is heel normaal.

Zet m op

Hoi Gert
Dank je wel

Hoe gaat het met jou . ? Wat doe jij als je (weer) 1 of meer mindere dagen hebt. Ik weet dat jij kinderen hebt…dus wat meer afleiding hebt, maar alleen is maar alleen hier.
Lees je

Hoi Anoniem, wat mij geholpen heeft tijdens mijn burnout is yin yoga. Een hele zachte vorm van yoga die voornamelijk op het bindweefsel en de psoas spier werkt. Het hielp me om fysiek te ontspannen, stress slaat zich ook in je lichaam op waardoor stijfheid, verkramping ontstaat. Wanneer de spieren zich weer wat kunnen ontspannen komen er ook vaak emoties vrij. Ik heb heel wat traantjes gelaten tijdens de yoga :)

Het toelaten, en ook afleiding zoeken

Heel herkenbaar heel lastig afleiding te zoeken gedachten komen steeds weer terug en kortademigheid en angst dat ik iets mankeer enz het is echt heel irritant

Ik heb ik een van de meest recente verhalen tweemaal geschreven hoe je angstgedachten kan oplossen Anoniem
Maar de strekking is; men lijdt het meest door het lijden wat men vreest

Gedachten zijn maar gedachten en hebben weinig effect op de realiteit. Ofwel: wat je denkt zijn geen feiten. Je hersenen bedoelen het goed maar 99,9% van de gevallen is de uitkomst positiever dan je angstgedachten.
Denk even terug hoe vaak je angstgedachten had, die niet zijn uitgekomen, dan zul je zien dat dat er veel zijn.
Dus je kan vanaf nu je gedachten meer loslaten en minder serieus nemen. Met lijdt het meest door het lijden wat men vreest

Met lijdt= men lijdt

Die benauwdheid is zeer waarschijnlijk chronische hyperventilatie door chronische stress. Hier heb ik zelf ook veel last van. Heel vervelend maar gelukkig niet iets met je hart. Uiteraard ben ik geen arts maar hopelijk stelt dit je iets gerust.

Beste Herman

Bedankt voor je reactie? Heb jij dat benauwde gevoel continu of als je echt afgeleid bent is het voor je gevoel weg.
Ik heb het voornamelijk als ik zit en erover denk of pieker etc en dan weer ga lopen googlen etc.
As maandag gelukkig afspraak huisarts om voor zekerheid dingen uit te sluiten al zei de assistente dat dit zeer herkenbare burn out klachten zijn maar snapt en het ook goed vind dat ik wel aan de bel trek.
Als jij je benauwd voelt voel je dan ook af en toe pijnlijke arm of drukkend gevoel borst of nek etc

Beste a, ik heb precies het zelfde ervaren en dit was indd chronische hyperventilatie. Verdiep je eens in buteyko ademhaling, dit heeft mij voor 90procents van mijn sociale angst, paniek en chronische hyperventilatie “genezen”

Op deze website onder het kopje “forum tip” helemaal onderaan deze website vind je veel tips voor je burn-out.
Als je werkt aan je burn-out dan verdwijnen je klachten

Bedankt voor jullie reacties

Ik herken jou angst om die benauwdheid ik heb het ook
Kracht en sterkte komt goed

Hey M.,

Ik ben ondertussen 16 maanden op weg en bij mij is het begonnen met maagklachten, ik ben weken misselijk geweest, 10 kg vermagerd, uiteraard ook de grote vermoeidheid gehad en andere symptomen.
Ik heb omeprazole, pantoprazol tot 80mg geprobeerd. Soms dacht ik "ja, het is beter", maar kwam altijd snel terug.
Ik heb ook die gastroscopie gehad, zelfs NMR van mijn buik want er moest toch iets te vinden zijn dat ik me zo ellendig voelde, maar zoals bij jou: niets te vinden.
Ik ben bij een maag/darm specialist terecht gekomen en die heeft me gezegd dat ik functionele dyspepsie heb, dit gaat gepaard met o.a. misselijkheid maar ook maagpijnen. Er is een grote link ook met stress.
Wat men hierbij voorschrijft is een lichte dosis antidepressiva. Dit heeft mij vooral geholpen om terug te kunnen slapen en eten, mijn maaglast is er soms nog steeds maar het gaat al stukken beter met mij. Ik ben 2 maand geleden gestart met werken omdat mijn maag zowat mijn enigste probleem nog was en ik het helemaal gehad had met thuis zitten...ik voelde de laatste weken toch geen verschil of ik meer of minder rustte en het was de beste beslissing want ik heb nu net een week achter de rug waar ik geen maaglast heb gehad...gisteren was het even terug in milde mate maar vandaag heb ik een rustdag ingelast want ik moet blijven luisteren naar mijn lichaam en het is zo vlug gebeurd om terug even die grenzen over te gaan...blijft een moeilijke.
Hopelijk helpt het jou als je eens zoekt op de term "functionele dyspepsie" en herken je jezelf daarin...

Groetjes,

Probeer hypnotherapie tegen maagklachten / PDS

Dankjewel S. Ik heb het opgezocht en ik herken wel gedeeltes. Soms lijkt het ook alsof ik een maagzweer heb, waar ik maar niet vanaf kom.
Heel vervelend allemaal.

Ik heb hetzelfde en zit er inmiddels al 2.5 jaar in... mijn voornaamste klachten zijn maag- en darmklachten. Soms gaat het goed en bij het geringste beetje stress gaat het weer mis. Veel maagzuur, boeren, krampen, veel plassen enz. Dit heeft ook weer z'n weerslag op mijn geestelijke gesteldheid. Slecht slapen, onrustig, paniekerig, depressief. En zo is het cirkeltje weer rond. Het doorbreken lukt mij nog steeds niet.

Ik heb dit ook... deze irritante maagpijn - en nog snel een moe hoofd - blijven me achtervolgen helaas.
Bij mij helpt zo min mogelijk koffie drinken, geen alcohol, geen zoutjes, geen chocolade, nou ja het bekende lijstje.
Maar helemaal weggegaan is het bij mij ook niet.

Hoi even korte reactie op jouw vraag?
Ik zit nu 1,5 jaar in.
Maar wat met burn-out het lastige is, is het herstellen ervan.

Heb je een lichamelijke ziekte die vastgesteld is. Kun je vaak goed herstellen.
Maar met een burn-out is het lastiger omdat je niet goed weet hoe je moet herstellen.
Iedereen probeert van alles en bij de een lukt dit en bij de ander weer niet. En die constante druk van je omgeving en de overheid maakt het ook niet makkelijker. Omdat je niet kunt zeggen ik heb een gebroken been. Het is niet zichtbaar.

Ben op het moment weer tegen allen en iedereen aan het schoppen uit frustratie. Weet dat het niet goed is maar word er soms zo moedeloos van.

Groet Aswin

Foutje bij verkeerde verhaal

Hoe lang ben je al bo? Ik had echt niet slapen vooral aan het begin als je nog volledig in overlevingsmodus zit. Nu slaap ik nog niet zo diep, vaker wakker en soms een keer een nacht nauwelijks maar naarmate ik verder kom in het herstel gaat dit wel beter, ik denk bij jou ook.

De angst om niet te slapen werkt in ieder geval tegen je. Probeer te beseffen dat een mens echt heel lang zonder slaap kan, en plan activiteiten die je hebt zo veel mogelijk in de middag.

Op een gegeven moment wordt slapen een werk woord en dat is nou precies wat je niet meer doen. Het enige wat je zelf kan doen ik gewoon lekker liggen en je niet bemoeien met je slaap dat regelt je lichaam vanzelf. Heb er op dit moment vrede mee zoals het is, het wordt zeker beter is ook mijn eigen ervaring. Zelf was ik indertijd aan de slaappillen gegaan maar is moeilijk om weer vanaf te komen. Ik ben ook naar een slaapcoach geweest en die gaf aan overdag meer rustmomenten te nemen ( plat liggen) van ongeveer 20 min. Ook dit om beter te slapen

Ja ik heb deze nacht men laatste pilletje genomen . En slapen is idd een werkwoord nu . Het enige dat ik nog even ga nemen is trazodone . Deze zorgt ervoor dat als ik ,ik gwn langer kan slapen . Soms lukt het me wel om rustig te liggen . Denk dat het iets is dat gwn een tijd nodig heeft . Bedankt Eef .

Aan Herman . Ik zit er nu anderhalve maand in . Best wel een hevige klop voor me . Vooral omdat het van de ene op de andere dag er ineens was . Er waren ntrlk al wel wat tekenen ervoor , maar die heb ik dus genegeerd . Daarom dat ik er nu inzit

Hi Tom,

1,5 maand is vrees ik nog kort. Inmiddels ben ik 10 maanden op weg en is mijn slaap alsnog slecht. Wel beter dan het begin maar nog steeds lang niet hoe het was. Maar precies wat Eef zegt, je moet het proberen te accepteren. Dus als je wakker ligt, ontspan en rust je wel uit. Er tegen vechten maakt het alleen maar erger.

Hi Tom,

Ik heb ook erg last van die gedachtes. Wat mij heeft geholpen is het werkboek slaapprotocollen van de ggz (Protocollen voor de ggz - Verbeter je slaap). Hier leer je met je gedachtes over het moeten slapen om te gaan.

Succes!
Timo

M , bedankt voor de reactie . Dat is idd wat ik probeer te doen . Het is de angst en de hartkloppingen die het niet makkelijk maken . Maar dat zal ik ook maar even moeten accepteren . Of toch proberen .

Bedankt Timo . Ik zoek het even op

Al die boeken zorgen er voor dat je in je gedachten nog meer met slaap bezig bent…. Ik heb ze ook gelezen. Heb het idee dat ik toen de hele dag aan het voorbereiden was om ‘s nachts te kunnen slapen. Ik maakte het veel te groot wilde alle adviezen opvolgen nou echt waar hoor het best advies voor mij was “ bemoei je niet met je slaap dit regelt je lichaam zelf” . Nou ik kan alleen maar zeggen, als je het gaat lezen doe het dan een half uurtje en niet langer, kijk ‘s nachts niet op je wekker ….. ooit komt het goed het hoort er nu gewoon even bij. Met mij gaat het beter maar de angst kijkt soms nog om de hoek, zeker als ik afspraken heb staan, trusten voor straks…

Dank je Eef , ik dacht ook al dat ik er idd minder mee moet bezig zijn . Maar door de burnout pieker ik veel . En ntrlk veel over men slaap . Voorlopig pak ik trazodone om men slaap toch wat te verbeteren . En mss moet ik dat voorlopig maar even accepteren en het medicijn me laten helpen . De wekker staat al een paar weken omgedraaid . Accepteren dat het wss de burnout is dat me angstig maakt . En ja het opzoeken hoe het op te lossen maakt het idd niet beter . Heb jij hier zelf ook mee gezeten , die angst om niet te kunnen slapen ?

Ja ik heb ook met die angst gezeten, slapeloze nachten of nachten van een paar uurtjes. Ik slaap nu met oordoppen wat beter

Hoi Tom herkenbaar slapeloze nachten pffff zit er nu bijna 18 Maanden in de Burnout en soms stappen vooruit en jawel nu weer stapje terug ik pieker veel in de nacht en heb last van angststoornissen pffff en gebruik nu van Dokter Vogel overdag voor de angsten en voor het slapen gaan ook van Dokter Vogel 1 tablet is een natuurproduct want ik gebruik ook nog andere medicijnen de dokter zei even wachten er mee voor de tabletten heb vroeger een flinke depressie gehad na de bevalling van mijn kind en bijna 2 jaar erover gedaan om van er af te kikken sterkte ook 👍

Bedankt voor het delen Eef

Dank voor het delen LN. Ja die angsten zijn niet makkelijk . Vooral als ze in de avond aanwezig zijn .

Kopje kamille thee kan ik aanraden,
Veel rust nemen overdag en evt slapen, ontprikkelen
Je gedachten minder serieus nemen vooral
Afleiding zoeken
Veel ontspannen overdag
En twee uur van te voren voordat je wilt slapen alvast wat ontspannen en niet teveel meer doen fysiek en cognitief. Tv uitzetten en mobiel
Oordoppen slapen
Niet naar je klok kijken

Hallo Rosa. Ik zou me er zo min mogelijk van aan trekken. Heel veel mensen zullen je niet begrijpen. Heb ik hier ook last van en hoe. Het is misschien wel belangrijk om naar je huisarts te gaan .en deze klachten niet zo maar aan je voorbij laten gaan.de vermoehijd kan namelijk ik zo erg worden je dadelijk helemaal niks meer kan .en je dadelijk een vermoehijd heb en een depressie. Gezien door de vermoehijd ook dat kan.maar blijf zeker door gaan op zoek naar je klachten. Evt met een terapie. En je schamen? Echt niet nodig. Het is jouw leven en jij moet je er goed in voelen en niet iemand anders .op dit forum en op internet kan je tevens ervaring op doen. Hoe anderen er mee om gaan .en kunnen je tevens de goede kant opsturen uit hun eigen ervaring. Geef het nooit op en ga er voor. Elke dag is een andere dag.hoop je hier een beetje iets aan hebt. En hoor graag hoe het verder met je gaat .

Hoi Rosa.

Wat naar voor je dat je je zo voelt. Ik en iedereen hier leven en voelen met jou mee.

Ik kan het me voorstellen en begrijp hoe je je voelt, ook ik zit er middenin, al een lange tijd.

Loop ook tegen veel onbegrip aan van zowel mensen om me heen als iets verder af. Maar weet je Rosa, probeer het te laten zijn.

Je kunt het ze tot zover ook niet kwalijk nemen, ze weten niet, gelukkig, wat het is. Focus je op jezelf en op je herstel en op enkele die meer begrip hebben. Zonder diegene die het minder hebben teniet te doen.

Er gaat licht komen, zeker voor jou, voor iedereen. Je voelt je wel, maar bent niet alleen. Ook al is dit digitaal, ik hoop dat je de steun voelt.

Gert

Hoi Rosa,
Weet je zeker dat het geen long covid is?

Hey Gert en Anoniem en Eef,
Heel erg bedankt voor deze lieve en helpende reacties!
Wat fijn (hoe akelig het voor andere is) maar om te weten dat je niet de enige bent. Ik wist nog maar kort dat dit bestond maar het helpt enorm! Ik vind het moeilijk om me niks aan te trekken van anderen. Ik wou verpleegkundige worden en ik focus me enorm op het alsnog helpen en er zijn voor andere omdat dat het enige is waarbij ik nog een beetje mee kan doen aan de maatschappij naar mijn gevoel.
Geen idee of dit ook herkenbaar is?

Ik ben al een aantal keren naar de huisarts geweest voor bloedonderzoekjes van vitamines en lever-alvleesklier waarden ect. Alles was elke keer goed. Op en duur zeggen ze al vanzelf dat ik er maar niet op moet hopen dat er iets uitkomt omdat t toch wel goed zal zijn. Wel denk ik vaak van het kan toch niet dat t alleen een burnout is. Ik heb wel covid gehad. Maar mijn klachten veranderen elke paar maanden. De ene keer heb ik elke avond hoofdpijn de andere keer wordt ik misselijk en nu lig ik telkens ziek in bed met keelpijn en koorts. Het is telkens gewoon een manier dat mijn lichaam verteld dat het genoeg geweest is (denk ik). En ik las hier ook al dat het dan ook draait om acceptatie. Al zou je zo graag willen dat er meer is wat verholpen kan worden.

Hallo Rosa. Weet je ik ben schrijver van je eerste bericht. Ook ik zit met extreeme vermoehijd. Tot gewoon niks meer kunnen als slapen. Ook ik heb van alles laten na zien, ook wat bloed prikken betreft. Maar uit ervaring en behandeling kompt het maar op een ding uit. In mijn geval dan .welke terapie je evt ook ondergaat.
Rust
Regelmaat
Naar buiten
En je niet afzonderen
Met te veel rustig slapen. Worden de klachten aleen maar nog erger. Houd dit in je hoofd. Het zal niet makkelijk gaan worden. Maar nooit op geven .dozeer je energie. Denk niet dat alles op een dag moet. Wat betreft niet luisteren naar andere. Bedoel ik.dat je idd weinig begrip zal krijgen van evt vrienden en omgeving. Maar zo is dat nu eenmaal. Mensen die het niet mee maken. Zeggen gewoon stel je niet aan of wat dan ook.maar het gaat hier om jou leven en jou klachten.!!!!.hier op het forum zijn echt wel mensen die je zeker begrijpen. Blijf ook niet te veel zoeken naar je klachten en doe er wat mee.te veel zoeken werk ook niet. Dat is mijn eigen ervaring ook gedaan. Schrijf elke dag eens op wat wel gaat Schrijf elke dag iets op wat je als positief heb ervaren. Gaat het vandaag niet kijk dan naar morgen. Hoe het dan met je gaat. En probeer zo langzamerhand naar boven te klimmen. Leg dus geen druk op dingen die jij vindt dat moet. Morgen is er weer een dag .het is vallen en op staan. En hopelijk zal je langzamerhand er uit klimmen. Maar daar is tijd voor nodig. Houd dit evt in je hoofd en zoek ook eens een terapuet. Mvg anoniem

Hey anoniem,

Heel erg bedankt voor je reactie! Ik ga wat doen met je tips, ze zijn erg helpend!

......trouwens ook nog heel veel stress en angsten gehad in deze periode.

Vorige bericht ook van mij....Petra dus......ben ff niet zo scherp op moment.....sorry

Ik herken jouw verhaal Petra. Waar ik normaal gesproken de dagen rustig doorbreng, is dat met de feestdagen anders. Blijkbaar heb ik tijdens deze dagen ook weer extra veel energie verbruikt en ben ik over mijn grens gegaan. Hierdoor ervaar ik momenteel ook meer duizeligheid, een watten gevoel in het hoofd en ben ik weer sneller overprikkeld. Je bent zeker niet terug bij af, maar moet nu wel weer even aan jezelf denken. Dat ga ik ook doen. Hopelijk verdwijnen deze extra klachten na een paar weekjes rust dan vanzelf weer. Hoe lang zit jij momenteel in een burn-out?

2 jaar geleden is alle ellende begonnen. Was behoorlijk wat jaartjes aan het doordraven geweest. Heb al heel veel geleerd deze afgelopen 2 jaar en ben ook heus al heel erg vooruit gegaan. Weer wat activiteiten kunnen oppakken waar ik heel blij mee ben. Maar die grenzen hé......dat vind ik zo moeilijk......je zit er zo weer overheen. Wat stress en angsten over wat fysieke dingetjes en de feestdagen erbij.......en hoppa daar val ik weer stukje terug. Nu dus maar weer een poosje pas op de plaats maken.

Ook hier nu echt een dipje na alles. Ik heb ook echt wel genoten van alles wat wel kon. Maar merk toch ook de reserves onbewust benut zijn... nu weer snel moe, angstiger etc. Hopelijk met een aantal rustige weken weer vooruit...

Ik ben blij dat de onrustige, drukke en structuurloze periode van feestdagen voorbij is. Ik moet dan over mijn grenzen, omdat ik anders mijn gezin en familie te veel teleurstel. B.v. lange stukken autorijden. (Mijn vrouw rijdt niet)
Ik vind ook vaak dat ik van alles wel weer moet kunnen, maar dat zijn allemaal gedachtes, en gebruik mijn gevoel dan weer niet of te weinig.
Ja dan gaat het mis.
Het is enorm lastig, grenzen voelen, maar ook grenzen aangeven en voor jezelf opkomen. Keuzes maken, vaak moeilijke.

Vooraf en tijdens de feestdagen had ik weer veel meer hartkloppingen. Dat vind ik echt vervelend. Die zijn gelukkig de laatste paar dagen weer weggetrokken. Nu wel nog veel duizelingen. En heel hypochonder. Meer angsten. Voor de feestdagen ging het veel beter.

Ik zou willen dat de duizelingen ook een keer eventjes weg gingen, al was het maar voor een enkele dag, zodat ik weet dat het kán.

Hoi Liesie probeer je emailadres eens naar Y te sturen met ruimte er tussen. Bijvoorbeeld L ie s ie apestaartje h ot mai l . C om. Ik denk dat het forum emailadressen blokkeert veiligheidsredenen

Oh ja ik denk dat Gert gelijk heeft, zal vast met veiligheid te maken hebben. Op het forum communiceren vind ik ook prima hoor, onder dit bericht kan ik het wel terugvinden.

Hoe is het vandaag met jou? Hier schijnt t zonnetje dus straks maar weer lekker even een rondje wandelen :)

Ja misschien heb je gelijk Gert dankjewel!
Ik zal dat misschien nog eens proberen wat je aangeeft.
Lekker het zonnetje Y. 🌞😊
Het begint hier nu op te klaren en zit letterlijk NU klaar om een wandeling te maken:-)

Van Liesie was dat berichtje dus👆🏻

Nog een poging Y., op aanraden van Gert:-)🙏🏻:

En dan alles aan elkaar:
l i e s i e b u r n o u t
(apenstaartje)
g m a i l
(punt)
c o m

Yay gelukt🧚🏻
Y. stuur me maar een mailtje als je wil:)

Liefs Liesie

Nou super dat het gelukt is, hopelijk hebben jullie wat aan elkaar!

Dankjewel voor je hulp Gert!

Ik kan alleen voor mezelf spreken.

Ik ben vaak vroeg moe en tuin er dan zelf in door te vroeg te gaan slapen. En om 4 uur ben ik dan wakker en slaap niet echt meer in. Pas tegen de tijd dat de wekker bijna gaat, dan kan ik weer in, maar dan moet ik er weer uit.

Door in de avond op tijd af te schakelen, dingen die spelen op te schrijven en niet te vroeg te gaan slapen, merk ik dat mijn nachtrust beter wordt. Alleen neem ik mijn eigen advies te vaak niet ter harte

Bij klachten zou ik stappen terug nemen door meer rust te plannen. Totdat je beter door slaapt weer. Heb geduld en luister naar het fluisteren van je lichaam zodat het niet hoeft te schreeuwen. Bij een burn-out wordt niets vanzelf beter als je blijft doen wat je deed. Vergelijk het met griep: als je door blijft hollen en geen rust neemt blijf je verkouden
Zijn de klachten afgenomen/weg dan kan je weer cognitieve/fysieke activiteiten opbouwen. Dit is mijn tip. Hopelijk zijn er andere mensen die dit kunnen bevestigen of juist een ander antwoord hebben op jouw vraag

Vroeg wakker worden was namelijk een van mijn begin klachten door een te hoog cortisol vanwege een overprikkeld brein. Alleen ontspannen en rust helpt daar tegen

Uiteraard vergt het herstel wel geduld

Hi Christel,

Hier hetzelfde. Cognitief ga ik enorm vooruit en ook klachten nemen af maar slapen is al 10 maanden rot. Ook ik word elke nacht tussen 5/6 wakker. Volgens de chinese geneeskunde heeft dit te maken met de dikke darm en nieren, dus te ongezond en te laat eten. Dit herken ik zelf niet.

Elke avond doe ik ontspanningsoefeningen, spijkermat enz, maar ik blijf wakker worden. Vrees dat het er wel een beetje bij hoort inderdaad.

*Kristel

Hoi kristel,

Ik heb veel slaapproblemen gehad met inslapen, doorslapen, vroeg wakker etc. Soms sliep ik helemaal niet.

Het hielp mij op ten duur om het te accepteren (wat moeilijk is als je amper slaapt en weet dat slapen ook zorgt voor herstel). Hoe beter ik me voel hoe beter ik slaap en hoe langer ik ook doorslaap.

Het heeft me ook enorm geholpen om toch wel een aantal troeven in te zetten.
- (nog) minder doen op een dag en kijken wat het doet. Dus minder dicht op je grens zitten. Geef elke dag de volle 60% 😜 (Dit werkte bij mij) ik heb deze tip uit een burnoutprogramma. (Camp burnout)
- een consistent slaapritueel: elke dag om dezelfde tijd in bed liggen. Elke dag hetzelfde ritueel. Bijvoorbeeld: spijkermat, binaural beats op slaapfrequentie (0-4herz), magnesium (voeten)bad, slaaptheetje. Het hoeft niet uitgebreid. Doe wat voor jou werkt. Al is dit misschien voor jou minder relevant omdat je wel inslaapt.

- het zorgen maken om niet slapen zorgde voor stress en dat is weer niet goed voor je slaap. Dus radicale acceptatie in combinatie met doen wat je kan (dus praktisch gezien een goede slaap hygiëne maar niet elke dag opnieuw bedenken hoe je het op kan lossen)

Ik gebruik soms ook een verzwaringsdeken als het echt niet wil lukken. Misschien kan jou dat in de ochtend ook helpen verder te slapen omdat het stresshormonen schijnt te verlagen.



Succes en het komt echt goed! 🍀

En CBD olie!

Hoi Kristel,
Ik heb alles wat me overkwam al die tijd tot in den treure geanalyseerd, geGoogled, nagevraagd bij professionals etc. Altijd op zoek naar antwoorden en bevestiging.
Ik ben er geen centimeter mee opgeschoten. De momenten waarop ik me het beste voel, zijn die waarop ik niet nadenk of bezig ben met mijn burnout. Accepteren is super, super moeilijk maar gaat je denk ik wel meer opleveren.

Van de week kon ik ook totaal niet slapen, op den duur was het half 4 en pas daarna lukte het. Was er ook weer teveel over aan t nadenken. Heb ook geregeld in de beginfase van mijn BO beneden om 2.00 u ‘s nachts met een paniekaanval gezeten omdat ik niet kon slapen. Nu ga ik in zo’n geval even uit bed om te stretchen als ik spierpijn heb, of even wat eten als ik echt veel honger heb, en verder probeer ik er maar gewoon niet teveel over na te denken.

Sterkte hoor!

Hey ik herken jullie verhalen echt zo in mn eigen verhaal. Hebben jullie ook veel last van nachtmerries? Ik maak me denk ik zo druk of het ooit wel beter word en of er geen ziekte in het spel is..

Michel herkenbaar dat is echt je gedachte en de ontregeling van je zenuwstelsel

Herkenbaar en na vorige keer langdurig klachten na overspannen ook heel lang slaapproblemen gehad. Nu midden in BO en zelfde probleem.
Wat voor mij werkt om toch nog wel wat te slapen na vroeg wakker worden is uit bed voor thee of iets anders warm drinken, even lezen en vooral accepteren dat t even niet lukt om te slapen.
Als je verder in herstelfase zit kan t zijn dat je toch teveel doet waardoor je slaap weer gestoord raakt. Het blijft lastig, sterkte

Het is niet het autorijden en winkel wat eng is. Het is de gedachte die je erbij hebt/maakt wat het eng maakt.
(En ja, heel herkenbaar. Niet specifiek autorijden bv, maar je eigen gedachten die je stemming bepalen. Het is geen waarheid, maar toch voelt het zo. Hoe meer je er tegen vecht, hoe erger het wordt. Vergelijkbaar met drijfzand. Niet dat ik daar ooit in heb gelegen lol)

Daar ben ik het niet helemaal mee eens, anoniem. Je kan visuele schade hebben opgelopen. het is iets te kort door de bocht om te stellen dat je gedachtes ervoor zorgen dat je klachten ervaart. Prikkels om je heen kunnen bijvoorbeeld tijdens het autorijden zo ongefilterd binnenkomen waardoor je je klachten ervaard.

Visuele schade bij een burn-out? Dat zou extra zuur zijn 😒
Als er een fysieke oorzaak is dat prikkels extra binnen komen dan kan ik me voorstellen dat het niet alleen de gedachte is.
Maar vaak is het wel zo dat het gedachten een "oorzaak" kunnen zijn. Het geloven van je eigen gedachten dan.

Kort door de bocht is dan weer leuk in dit topic 😊😁. Humor is belangrijk vind ik.

Bij angst door een angststoornis werkt exposure therapie. Ofwel in stapjes jezelf uitdagen om het toch te doen voor dat gene waar je angst voor hebt

Bij angst door een burn-out vanwege een overprikkeld brein, werkt veel rust, slapen en ontprikkelen, zie tips in de verhalen hieronder

Als je werkt aan herstel en geduld neemt komt het goed

Ik luister momenteel een podcast op Spotify naar "Life coach aan zee" (iemand hier had dat als tip, en ik dacht eerst, ja ja reclame maken.. Maar ik vind het toch wel erg fijne podcast 😊) en ik moet nu, bij aflevering 4 geloof ik, aan dit onderwerp denken.

Ik heb dit ook dit is ontstaan na paniekaanvallen in de auto. Ik heb nu geen paniekaanvallen meer gehad maar heb het heel moeilijk. Ik kan vrij weinig alleen ondernemen buitenhuis dit ivm angst

Hi, ik heb dit ook, kon voor mijn burnout uren dwalen in de winkels/hangen in restaurants etc., en nu wil ik alleen maar weg. Ik denk dat de overprikkeling van je zenuwstelsel gewoon nog aanwezig is, en je lijf schreeuwt dan 'ga weg' d.m.v. paniek.

Autorijden idem: is multitasken en dus veel prikkels en dus sneller paniek.

Bij mij is het na 1.5 jaar wel verbeterd, maar ben nog niet terug als voorheen.
Ik kan nu max 30 min in een restaurant/auto/gesprek zitten en dan is het weer genoeg, ik moet dan ook weer 30 min ontprikkelen, anders trek ik het niet.

Houd moed, het schijnt allemaal weer te genezen, maar lastig is het wel.

Duurt lang. Ik zit er twee jaar in bijna.
En mijn hoofd is nog niet hersteld. Laat staan de overprikkeling en de burnout.

Duurt lang. Ik zit er twee jaar in bijna.
En mijn hoofd is nog niet hersteld. Laat staan de overprikkeling en de burnout.

Anoniem, helaas hoort dit bij uitstek bij een burn-out. Je zenuwstelsel is namelijk volledig ontregeld. Bij gezonde mensen heb je balans tussen de rustmodus (waar je bij kunt tanken) en de actiemodus (o.a. wanneer je lichaam gevaar detecteert). Maar bij een ontregeld zenuwstelsel blijft je lichaam volledig hangen in die actiemodus. In deze modus is je zenuwstelsel eigenlijk constant aan het scannen op gevaar. En bij jou is dat dus nu al-tijd. Als een rookmelder die verkeerd is afgesteld, en daarom bij elk zuchtje wind al afgaat.
En dat betekent dus dat dingen die je normaliter helemaal niet eng vond, nu ineens doodeng lijken. Dat doe jij niet zelf - dat doet je lijf. Je zenuwstelsel.

De eerste twee maanden heb ik zelf geen auto gereden, mijn man deed de boodschappen. Daarna ging ik soms zelf weer, maar dat was verschrikkelijk: nare reacties. Tot begin mei gingen we samen.

Vanaf eind mei bracht mijn man me naar de koffiemomentjes. Nu rijd ik zelf weer, een half uur heen en een half uur terug. Ik ben zo blij dat dat weer gaat.

Vorige week zijn we een weekje naar Frankrijk geweest in de Bourgognestreek, een rustig gebied. Zelf heb ik niet gereden, het put me uit. Autorijden in het buitenland heb ik altijd vermoeiend gevonden, omdat ik vaak moe ben voordat we gingen.

Hoi Jessie, ik heb zelf geen last van duizeligheid, maar wel andere klachten aan mijn hoofd zoals moeilijk kunnen scherpstellen, hersenmist en derealisatie en dat lijkt in het donker soms ook erger te zijn. Gelukkig komt het voorjaar eraan en worden de dagen weer wat langer ☀️

Hoi!
Ik heb ook veel last van derealisatie, nu zo’n maand of 10. Bij mij is het gelukkig ook minder dan op het begin, maar ik heb er nog dagelijks last van. Het is heel akelig en ik ben soms ook bang dat het blijvend is, maar wat je zelf al zegt, die gedachten helpen niet... Ik probeer te bedenken dat de klacht niet uit het niets is gekomen, maar echt een gevolg is van de burn out. Als je verder herstelt dan zullen deze klachten steeds minder worden.
Iets creatiefs doen of lezen helpt mij om er even niet aan te denken en ik vind het ook fijn om mij te focussen op mijn zintuigen, dus bijvoorbeeld de kou op mijn gezicht voelen als ik buiten ben, mijn voeten op een spijkermatje zetten, een warme kruik op mijn buik voelen of aan iets lekkers ruiken.
Veel sterkte!

Beste Harry, ik denk dat wij soortgelijke klachten hebben…. dat het gewoon voelt alsof je hoofd echt kapot is. Ik ervaar zelf constant verdriet/geen motivatie/geen zin in sociale ontacten en eerlijk gezegd kijk ik nergens meer naar uit. Terwijl ik vroeger juist het tegenovergestelde hiervan was. Zelfs mijn karakter is nu zo verandert heb gewoon geen zin in gesprekken nu soms. Het voelt echt alsof ik niet genoeg seretonine meer aan maak ofzo en ben zelf bang dat dit nooit meer vanzelf kan herstellen. Echt zo lastig allemaal.

Om het verhaal iets completer te maken. Het begon met tintelen van alle ledematen. Bloedonderzoek kwam niks naar voren. Bij de neuroloog is uitgebreid onderzocht en ook hier kwam gelukkig niks naar voren. Wel heb ik achteraf gezien jaren geleefd in stres en zijn er ook veel andere raakvlakken die wijzen op een burn-out.

Hi Michael,

Ik heb dit ook heel erg gehad, het was weer weg en is nu weer een beetje terug. Op welke momenten van de dag is het bij jou het ergst? Bij mij in de ochtend (doordat ik nog te veel spanning in mijn lijf heb zitten) en in de avond (lijkt meer overbelasting). Probeer eens te kijken naar hoe je slaapt. Ik maakte vaak vuisten van mijn handen waardoor ik mijn handen (en armen) in de nacht te veel heb belast. Hiervoor helpen ontspannende oefeningen voor het slapen gaan. :)

Hoi M,

Dankjewel voor je reactie. Dat ik hier niet de enigste in ben voelt toch een beetje als een opluchting. Momenteel gedurende de dag. Soms links wat meer, soms rechts wat meer. Het lijkt erop als ik mijn handen (te)veel
gebruik dat het met overbelasting te maken heeft. Toevallig ook last gehad van koude handen? Bedankt voor de tip!

Het is niet gek als je er tijdens je burnout niet best uit ziet. Ik heb ook wallen sinds mn burnout. Het wordt langzaam iets beter naarmate ik herstel. Maar zie er nog steeds niet enorm sprankelend uit. Komt wel weer.

Helemaal niet gek hoor lijkt me. Ik zie er ook vaak moe uit (witjes, sneller onrustige huid enz). Gaat de laatste tijd wel iets beter en ik ben inmiddels een jaar in m’n BO. Zou me er dus niet teveel zorgen over maken, het was/is bij mij de klacht waar ik me de minste zorgen over maak. Van de rest heb ik veel meer last.

Ik zie er ook echt niet uit... soms word ik er verdrietig van als ik in de spiegel kijk. Maar het is ook wel weer een voordeel vind ik, dat mensen aan je kunnen zien dat het niet zo goed gaat!

Een trauma is een emotionele of psychologische reactie op een schokkende, stressvolle of gevaarlijke gebeurtenis. Het kan ontstaan na ervaringen zoals een ongeluk, natuurramp, geweld of verlies van een dierbare. Trauma's kunnen zich op verschillende manieren uiten, zoals angst, stress, nachtmerries of herbelevingen van de gebeurtenis. Een minder leuke ervaring kun je uiteindelijk wel aan de kant zetten. Je gaat verder met je leven. Maar bij een trauma, houd het probleem jou in de greep.

Ik denk dat je erachter moet komen wat jouw overlevingsmechanismen zijn. Welke overtuigingen en gedragingen heb je ontwikkeld, om je jeugd te overleven, maar dienen je nu niet meer? (People pleasen, perfectionisme, workaholic, uitstellen, je klein maken en niet opvallen, of juist een blaaskaak zijn, een helper zijn, pas goed genoeg zijn als je zus en zo doet, veel kritiek op jezelf hebben, of juist anderen overal de schuld van geven).

Ik denk dat iedereen in meer of mindere mate trauma heeft ervaren in zn jeugd. Als je een bijv boze of afwezige vader had kan dat zijn sporen hebben achtergelaten in je. Ook als je niet enorm bent mishandeld/misbruikt. Het kan subtiel zijn.

Ik wist zelf voor mijn burnout niet dat ik op emotioneel vlak veel tekort ben gekomen. Ik dacht dat mijn jeugd prima was. Dat was het ik veel opzichten ook, maar door een emotioneel onvolwassen ouder toch t een en ander tekort gekomen.

Ik heb veel gehad aan info rondom:
Trauma in t lichaam: Gabor Mate / peter levine / bessel van der kolk (ze hebben allemaal boeken of youtube filmpjes)
Codependency (veel op youtube van bijv the breathwork coach, hij heeft veel gratis tools op zn site ook)
Het boek “adult children of emotionally immature parents”

Je kan in je eerste 3 jaren van je leven bijv ook getraumatiseerd zijn, terwijl je t je niet herinnert. of als 1 van je ouders trauma draagt kan je t ook gedeeltelijk geerfd hebben in de vorm van een gevoeliger zenuwstelsel, sneller stress ervaren dan anderen.

Hopelijk heb je hier wat aan!

Hier nog wat wijsheid uit boek van gabor maté over hoe je weet of iets trauma is of niet.
But how will we know if we have experienced trauma or not? The Myth of Normal explains that an event is traumatizing only if it makes us psychologically (or physically) more limited than before in a way that persists.

Everyone experiences trauma differently, and it's difficult to predict how a person may respond or react. But one of the most common signs can include persistent fear, anxiety, depression, emotional numbness, avoidance of triggering topics or activities, flashbacks, nightmares, and physical symptoms such as headaches or stomach aches.

myndlift. com /post/6-lessons-we-learned-from-the-myth-of-normal

Het is niet altijd even makkelijk om dat te weten . Zelf heb ik een jeugd vol leugens en geweld gehad . En heb dit altijd als normaal bezien . Tot ik emdr ben begonnen , dan ben ik er volledig onderdoor gegaan . Dit heb ik dan 5 jaar geleden kunnen verwerken . Nu met men burnout vraag ik me af of er toch nog een stuk niet verwerkt is en dat men drang naar perfectie daar mogelijks toch nog iets mee te maken heeft. En trauma hoeft niet altijd geweld of misbruik te zijn . Het niet jezelf mogen zijn of weinig liefde krijgen in je jeugd kan al genoeg zijn om op latere leeftijd problemen met zich mee te brengen .

Hierdoor leefde ik jaren van dag tot dag. In de avond rust nemen voor jezelf.

Hoi E

Echt paniekaanval is het niet bij mij🤔 l
Maar wel slappe benen,hartkloppingen,piekeren,veel huilen,overal tegenop zien….alleen zijn .geen aanspraak .
Maar als ik door anderen afgeleid word,heb ik het stukken minder. Maar teveel mensen om me heen,word ik ook weer soort Duizelig en wazig. Wat angstig .Wat is wijsheid?
Weet wel dat deze feestdagen er extra inhakken.
Dus ik begrijp je helemaal!

Hoi E,

Ik herken het helaas. Hoe lang zit jij al in je BO ? Bij mij duurt het nu al 2.5 jaar en eerlijk gezegd weet ik ook niet meer hoe nog vertrouwen te houden.

Beste daan. Ik zit er een jaar en een paar maanden in. Het is slopend. Jezelf kwijt zijn en kapot gaan ergste dat er is

Hi E., heel herkenbaar, ik probeer niet per week terug te kijken maar per 3-6 maanden, dan zie ik toch wel (kleine) verbeteringen en dat geeft me moed.

Maar frustrerend en beangstigend is het zeker. Je bent niet alleen, en een heleboel mensen zijn eruit gekomen (alleen die zijn hier allang niet meer op het forum).
Probeer te kijken wat wel lukt ipv wat allemaal niet meer gaat, ik weet, het klinkt als een dooddoener, maar dat trekt mij echt door de zwaarste dagen heen.

Hier nog 1 elke dag angsten heb alle klachten wel gehad nu weer last van mijn ontlasting niet kennen poepen pfffff wie herkent dit

Hoi Suus,LN

De angsten zijn zeker eng, vol hoofd,gaat van alles doorheen. Piekeren volgende week controle longen,en zit nu alweer in de stress ! Kan het niet loslaten. Dus is de cirkel weer rond. 😰
Wat doen jullie dan als je zo angstig bent? Afleiding weet ik…maar niet altijd 🤔

@LN. Drink veel water, pruimen soms ook, misschien is dit ook wel iets voor je .?! Sterkte

Hi An, als ik zo angstig ben ga ik flink een potje zitten huilen en dan lucht dat toch op. Vervolgens pak ik mijn schriftje er weer bij met de 'oefeningen voor cognitieve gedragstherapie' en praat ik mezelf moed in dat alles slechts tijdelijk is en dat het ooit - op een dag - weer goed komt. Je kunt ook een vriendin/moeder bellen en daar je hart luchten.

Soms voel ik me dan beter en soms ook niet. Als het echt een zwarte dag is dan ga ik in bed mijn favoriete serie kijken en verwen ik mezelf met wat lekkers te eten en dat scheelt ook weer.

Het klinkt heel kinderachtig allemaal, maar mij helpt het.

Hoi Suus

Helemaal niet kinderachtig!
Dat huilen lucht zeker wel op…en dat is dagelijks wel! Het is tijdelijk(hoop ik) maar hoe angstaanjagend kan het zijn….woon nu sinds 8 maanden in dit huisje,en dus alleen,en het vliegt me aan. Heb wel kinderen,maar die hebben ook hun eigen ding. Je moet erdoor heen….
Overal tegenop zien ,duizelig,moe. Heb 1 vriendin, maar die weet niet wat het is. Ze is psychisch heel sterk ! En zegt dan: doe dit,ga hierheen, of zo. Ga zo weer ff met me hondje 🤷‍♀️ pfff
Lees je hoop ik weer !

Wat bedoel je met ontregelt zenuwstelsel?
Welke symptomen heb je?

Mn hele lijf staat strak van de spanning. Voel het in de benen als ik lig . Kaakklemmen. Angsten. Het hele lijstje. En er komt maar geen einde aan. Dacht dat een lichaam een zelf herstellend vermogen had.

Heeft het ook! Maar dat kost tijd dat kan echt weken tot maanden duren voor je weer een beetje rust in je lichaam krijgt

Bij mij duurde het 5 maanden voordat mn lijf een beetje tot rust kwam. Had zware bo. Nu, na 2 jaar, nog steeds veel spierspanning maar stuk minder dan in t begin. En slaap (meestal) weer goed. Dus het wordt echt beter! Maar kan dus ook jaren duren, afhankelijk van hoe lang je aanloopfase heeft geduurd. Maar die eerste fase is inderdaad echt ellendig. Dus houd moed!

Ik ben een jaar bezig en het voelt soms nog steeds als de eerste fase. Hoe kan dat. Ik houd rust. Mediteer. Slaap op tijd en lang
Toch is elke dag een ramp. Gebed zonder einde. Ik ben bang om gewoon echt kapot te zijn qua zenuwstelsel. Het houdt maar.niet op.

@anoniem: een ontregeld zenuwstelsel is omkeerbaar! Maar als je heel lang roofbouw hebt gepleegd heeft je lijf dus ook heel veel tijd nodig om weer te normaliseren. Belangrijk is structuur in je dag en inspanning en rust afwisselen. Afleiding ook belangrijk.

Wat denk ik het allerbelangrijkste is, is de volledige acceptatie van al je gevoelens die je voelt. De angst voor deze gevoelens is het daadwerkelijke probleem. Als je dit rustig in je eigen tempo weet te integreren dan zal dit de cirkel doorbreken. En daarna (of wanneer het weer lukt) is het nodig om je stress niveau te verlagen. Maar zolang de angst voor wat dan ook in de weg zit blijft het lastig om echt te herstellen van een burn-out. Als bij jou de angst een issue is kun je overwegen om een tijd medicatie te gebruiken om die drempel over te komen.
Rust, ademhalingsoefeningen en meditatie etc. is natuurlijk hartstikke goed, mits je ze niet alleen maar inzet als trucje. Het moet bijvoorbeeld geen doel zijn om te ontspannen wanneer je gaat mediteren. Mediteren is alleen bedoelt om volledig in de acceptatie te gaan met alles wat je voelt of denkt en je aandacht te houden bij je meditatie. En als blijkt dat je nadien ontspannen bent, dan is dat natuurlijk hartstikke fijn meegenomen, maar moet nooit het hoofddoel zijn. Voor ademhalingsoefeningen geldt in principe hetzelfde. Het is prima om die toe te passen om even weer jezelf rustig te krijgen. Niks mis mee. Maar bedenk dat wanneer je je zenuwstelsel terug wilt krijgen naar een situatie waarin het zichzelf weer kan herstellen, kan het helpen om op zoek te gaan naar andere vormen van ademhaling. Als eerst denk ik dan aan de buteyko-methode. Eventueel kun je een verbonden ademsessie proberen, hoewel ik zelf voorstander ben om dit iets later in je herstel te doen. Aan de andere kant kan het je wel helpen om diep gewortelde trauma's en emoties los te weken en te verwerken.
En inderdaad wat C ook zegt: regelmaat en structuur. En ontdek vooral ook waar liggen je stress triggers. Misschien vind je het lastig om jezelf te zijn bij anderen, vind je het lastig om emoties te tonen, pas je je altijd aan, wil je aardig gevonden worden, ben je perfectionistisch. Emotie verwerking kan ontzettend helend werken. Verdriet, boosheid en wat dan ook moet (vroeg of laat) stromen. Depressie staat tegenover expressie. En emotie betekent ook motion: het wil dus bewegen, stromen. Misschien kun daarvoor ook eens TRE (Trauma Releasing Exercises) proberen of een spijkermatje.
Kortom: misschien kun je ontdekken (met hulp wellicht) hoe je de angst uit je vicieuze cirkel kunt halen.

Sorry voor mijn lange verhaal. Hopelijk haal je er iets uit dat werkt. Het ga je goed E.

Herkenbaar, ochtenden zijn vreselijk.
Naar wat ik begrepen heb is in de ochtend je cortisol op zijn hoogst, waardoor je dus extra onrust, spanning en negativiteit ervaart….

Om het nog maar niet te hebben over de fight flight. De adrenaline ademhaling. De algehele.malaise. het hele.lichaam.uit balans.
Wie is hier ooit uitgekomen?

Sterkte!
Zie verhaal 1534 van Eric.
Groetjes een Medelotgenoot

De meeste mensen hebben hier in gezeten en dit zo ervaren in het begin van de burn out. Waarschijnlijk allemaal met de gedachte van dit komt nooit meer goed, ik kan me niet voorstellen ooit te herstellen, of ooit weer te kunnen werken, op een dag opstaan en me goed voelen, of ooit weer te kunnen genieten van iets. Toch is een burn out tijdelijk, mits je aan jezelf werkt. Veel rust neemt en naar je lichaam leert luisteren.

En dan komt er de ellende nog bij van bedrijfsartsen en de belachelijke werkwijzes van uitkeringsinstanties. Als ik niet al uitgeput was dan nu wel. WIA, toeslag, bijstand en WW. En oh ja, u kunt wel weer gedeeltelijk aan het werk hoor.

De psycholoog kan er een andere diagnose/label aan hangen waardoor het wel vergoed wordt. Dat gebeurt vaak (psycholoog wil ook geld verdienen 😉).

Wat C zegt klopt inderdaad. Soms kan een huisarts een reden voor doorverwijzing bedenken (anders dan burn-out want dat wordt niet vergoed). In mijn geval werd een psycholoog geadviseerd door de arboarts. Dit krijg ik door mijn werkgever vergoed, daar ben ik heel blij mee. Soms kan dat een idee zijn, om te vragen naar die mogelijkheid. Anders had ik ook nooit een psycholoog kunnen betalen (ik ben alleenstaand).

Als burn-out niet wordt vergoed, wordt het dus ook niet erkend! En daar wordt IK nou pissig van.

Ik krijg koppijn van dit land. (Echt waar)

Hoi Cor,

Ik heb het ook erg gehad, is nu gelukkig wat minder. Ik zit in een zware burnout. Het gaf mij het gevoel van migraine.

Wellicht heeft het met je mentale toestand te maken met alle stress en spanningen en kun je het daardoor verklaren.

Denk je dat het iets anders is zou ik de huisarts even bellen.

Hoi,

Ook veel last van, is nu wel verminderd.
Veel op bed liggen met ogen dicht ooglapje en oordopjes in, echt veel rust nemen.
Pijnstilling als het niet te doen is.
Ik zit nu 1,5 jaar in m'n burnout. Nu is het lichte hoofdpijn die ik nog veel heb en op sommige dagen geen, in het begin waren het hele heftige hoofdpijnen die door pijnstillinh heen kwamen. Het wordt minder. Ik hoop er uiteindelijk ook helemaal vanaf te komen, waar ik wel vanuit ga.

Sterkte!

Hoi @Liesie Had jij ook van die erge hoofdpijnen die door de pijnstilling heen kwamen? Die heb ik ook. Wanneer werd het minder? Ik vind het hel

Het werd langzaam minder weet niet precies na hoelang maar vooral toen ik echt meer rust ging nemen

Sterkte

Liesie @liesie dank je wel.
Het is hel. Ben wel eens bang dat het nooit meer weg gaat.

Hallo Cor,

Hoe lang gebruik jij de AD inmiddels?
Ik ben zelf bezig met Escitalopram op te bouwen, zit nu op 5,5 week ongeveer, maar merk ook nog niet heel veel verbetering, maar heb wel veel bijwerkingen.

Ik las wel eens ergens dat het soms ook 2 tot 3 maanden kan duren voordat je echt verbetering merkt, dus ik ga nog even doorzetten…

Ik heb geen anti dep. Heb een keer een week. Of twee gebruikt maar door bijwerkingen gestopt. Maar nu zonder is het ook een ramp.
Mega hoofdpijnen. Druk op hoofd. Etc.
Het voelt gewoon kapot voor altijd.
Wat zijn ervaringen van andere mensen hier?
Ik zit nu een jaar in de shit.
Ik mis het normaal zijn enorm..
Ik weet niet eens meer hoe dat aanvoelt.

Ik denk echt dat als je begint met je lichaam aanvoelen en rust pakt en je zenuwstelsel reguleert op dagelijkse basis je echt stapjes vooruit gaat.

Hoi A. Hoe zwaar burnout ben jij? Qua klachten? Hoe hard neer gegaan?

Hoi Daan,

Heel herkenbaar.

Ik heb vanuit het niets goede dagen, en dan de dag erna, of 2 dagen erna weer heel slecht voor een aantal dagen.

Als je je al niet top voelde, maw het een beetje aan voelde komen, was het wellicht beter geweest niet te gaan. Maar dat is achteraf en heb je nu niks meer aan.

Je baalt nu en bent er klaar mee, dat snap ik, ik ben er ook elke dag klaar mee. Maar voor vandaag hoe meer je je verzet en baalt hoe slechter je je gaat voelen. Laat het voor nu zo zijn morgen voel je je vast beter.

Zet m op, Groetjes Gert

Hoi Daan, zeker herkenbaar. Je wil zo graag weer wat leuks doen en achteraf is het kennelijk weer teveel geweest.
Worstel er ook al 2,5 jaar mee. En daar baal je idd flink van.
Als ik het verhaal van Eric lees (1534) is rust en nog eens rust en doseren echt het belangrijkste.

Groet en Sterkte!
W.

Ik probeer op slechte dagen toch wel in mijn routine te blijven, doe dan wel rustiger aan. En wat betreft die leuke dingen al dan niet doen: je moet blijven doseren inderdaad, anders beland je weer in een terugval. Maar ik ben er ook verschrikkelijk klaar mee na 2 jaar. Het "spontane leven" is er niet meer, je moet over alles nadenken (als ik dit doe, kan ik dat niet...). Maar als ik me slecht voel bedenk ik iedere keer weer hoe veel slechter ik er 2 jaar geleden aan toe was, dat helpt!

Hoi Gert, dank voor je reactie. Ik voel me ook vaak zomaar uit het niets vreselijk slecht. Kan dan ook niet erachter komen wat de triggers zijn. Bij mij lijkt het een patroon te zijn van 10 tot 12 redelijke dagen en dan 4 tot 5 vreselijke dagen met heel veel lichamelijke klachten. Ik snap er echt niks meer van...

Als ik om 5 uur wakker word voel ik mij soms zo verschrikkelijk rot. Ook als er geen duidelijke reden voor is. Na een paar uur zakt het af.

Daan, je moet het ook niet meer willen snappen, ik ben daar mee opgehouden, is zinloos. Kost alleen maar veel energie. Herstel is grillig, gaat met ups en downs. Het enige dat ik vooral na 2 jaar geleerd heb is dat je maar tot op zekere hoogte invloed hebt op je herstel. Als je jezelf teveel hebt belast - over bv een periode van paar dagen of paar weken - moet je ervoor zorgen dat je weer extra rust inbouwt, zgn hersteltijd. Van daaruit ga je weer verder met je normale dagpatroon. Bij overbelasting reageert mijn lijf ook met extra spierspanning, en vooral pijn. Ik herken nu wel de patronen.

Hallo C, dank voor je reactie. Ik probeer ook tegen mezelf te zeggen dat ik gewoon teveel gedaan heb en probeer het te accepteren, maar het lukt niet echt. Blijf me steeds maar afvragen waarom ik me nu weer zo voel en wat de oorzaak is. Google is dan mijn beste vriend hoewel ik weet dat dat me niet gaat helpen. Heb vooral last van maag- en darmen, oorsuizen, slijmvorming in mijn keel, steekjes in mijn hoofd, vermoeidheid, depressief. Wordt er gek van om zo te leven. Na een paar dagen slecht voelen gaat het dan weer beter en dan begint de ellende weer van vooraf aan. Vraag me ook constant af of ik hier ooit nog uit ga komen wat ook niet echt helpt.

Hallo Hans, ik wordt ook rond 5 uur wakker. Ben dan misselijk, veel slijm in mijn keel, vreselijk oorsuizen, darmen die tekeer gaan als een gek en een steen op de maag (voelt ook echt zo). Heb jij ook last van lichamelijke klachten ? Bij mij trekt het niet echt weg, maar misschien ook omdat ik er constant mee bezig ben...

Het is ook heel moeilijk om geen normaal lijf/geen normaal leven meer te hebben. Maar probeer er niet tegen te vechten. Dat maakt het erger. Ik heb nu ook weer n paar slechte dagen met erge hoofdpijn, oorsuizen, overal spierpijn. Maar ik heb twee best wel goede weken achter de rug. Daar focus ik dan op.

Sorry, mijn tekst plaatste ik perongeluk hier

Hoi Daan, Ik heb verder geen klachten met darmen etc. Ik weet niet zeker of ik een burnout heb. Ik heb nog een aantal andere aandoeningen waardoor ik soms niet meer weet wat waar vandaan komt. Zodoende ben ik ook vaak misselijk door mijn medicijnen tegen o.a. cholesterol, maar soms ook wel van wat stress. Oorsuizen had ik vroeger vaak, toen ik op school gepest werd. Bedoel je met roofbouw misschien een fantastische baan? 😜 Hey Daan, doe kalm aan he?

Hoi Hans, stress is nooit goed uiteraard. Ik dacht een fantastische baan te hebben. In 23 jaar bedrijf van niks opgebouwd tot marktleider. Werkte of het mijn bedrijf was. Toen het even niet zo goed met mij ging door de roofbouw kreeg ik stank voor dank. Een bloemetje was nog teveel 😤

Hoi Daan,

Herkenbaar. Hier nu soms 3 a 4 goede en dan 1 of 2 slechte dagen.

Wat C ook zegt, focus op de goede dagen.

Je went sneller aan de goede dan aan de slechte helaas ;).

Bij mij kwam het vanmiddag ineens bam en daar ging ik weer.

Ik heb vooral ook in de ochtenden last. En soms dus ook enorm misselijk wakker worden, hoofdpijn, onrustig. Oorsuizen en hart in oor horen kloppen ben ik inmiddels aan gewend, weet ik iig dat ie klopt;)

Ik slaap meestal wel ok, maar ga er wel direct uit als ik me zo voel, anders weet ik het wel.

Zet m op he.

Als jij straks hersteld bent Daan, dan lach je om het werk wat je had, en weet je wat wel belangrijk is, geloof mij.

Ik ben er nog lang niet, maar werk, geld, oid ik kijk er al heel anders naar.

Niet belangrijk, buiten het feit dat je moet kunnen leven.

Bovenstaande reactie was van Gert

Dank voor je reacties Gert. Ik vind het zo verdomde moeilijk om die slechte dagen door te komen... op de betere dagen probeer je weer vanalles te doen en ben je die slechte dagen snel vergeten. Maar als je in die slechte dagen zit kun je je die betere dagen niet meer voorstellen. Vreemd is dat hè

Vraag me soms af of ik ooit nog wel hieruit ga komen. Zit er nu al zolang in. Kom ook niet echt achter de triggers waarom ik elke keer zo terugval. Dit is mijn tweede burnout, maar de eerste keer was ik er rond 9 maanden weer uit. Nu lukt het me niet om het te doorbreken.

Hoi Daan,

Geen probleem kerel ik leef met je mee.

Ik ook, ik heb er vandaag ook 1. Ik moet altijd oppassen me niet mee te laten slepen door de o nee stel dit wanneer stopt het ik wil dit niet gedachtes, want dan is het hek van de dam.

Klopt dat is heel apart. Ik had laatst zo'n goede dag ik denk ik ben d'r weer gohh zo blij, en dan doe ik ook van alles en teveel zo blij ben ik dan. Je bent het inderdaad snel weer vergeten.

Daan jij komt er uit, ook al geloof ik dat van mezelf vandaag ook niet, maar je / we komen eruit. Gister geloofde ik het wel, dus het moet zo zijn haha ;). Ik hou de humor er maar wat in.

Het is voor mij de eerste en hopelijk laatste keer. Mijn triggers waardoor ik er ingekomen ben zijn, geen nee kunnen zeggen, add hebben, pleasen, andere mensen op 1 zelf op plaats 100, altijd volgas, moeilijk echt praten, piekeren, sowieso al wat angstig van vroeger / huis uit, jong gezin met 3 kinderen, eigen bedrijf moeten verkopen door de burnout, net een echt mens dus ;)

Als ik je verhaal zo lees zou ik je het boek ‘de burn-out reset’ willen aanbevelen. Hierin las ik o.a. dat therapie pas zin kan hebben als je lijf meer tot rust is gekomen. Ik denk dat het bij jou nu juist teveel onrust zou geven als ik je klachten lees.
In het boek staan per fases tips die mij tot nu toe wel hebben geholpen. Ik ben er ook nog lang niet, maar slaap inmiddels wel weer redelijk goed en heb op sommige dagen wat minder onrust. Dus als positief: het wordt zeker beter! Maar vooral accepteren dat je lichaam en geest heel veel rust nodig hebben, en vooral even niets moeten. Dan pas gaat er ruimte ontstaan voor herstel.
Wie weet heb je er wat aan, sterkte met alles!

Bedankt voor je reactie @G! Wat fijn dat het ietsje beter gaat, dat geeft mij ook hoop! Dat niks moeten is nog lastig met een omgeving die vind dat ik vanalles moet. Maar goede tips dankjewel

Dat kan ik me goed voorstellen hoor, de omgeving begrijpt het vaak ook niet meteen en daardoor kun je (had ik eerst in ieder geval nog wel veel) nog aan allerlei verwachtingen willen voldoen. Maar dat gaat gewoon even niet. Je lichaam zegt het gewoon eigenlijk al zelf. Proberen te accepteren en blijven vertrouwen dat het goed komt. Herstel kost tijd en je hebt vaak al maanden tot jaren roofbouw gepleegd, dat is niet zomaar hersteld (helaas) ;)
En graag gedaan hoor!

Hoi Ella,
Zo te lezen zit je nu heel diep, net als ik twee jaar geleden. Mijn psycholoog snapte dat ik lange gesprekken niet aan kon. Ik had twee keer per maand n gesprek van 30 min. Daar moest ik dan de rest vd dag van bijkomen. Het komt echt weer goed, geloof me! Maar de kunst is juist dingen te LATEN en niet te doen. Ik heb de eerste 5 mnd heel veel gerust op de bank, tussendoor deed ik wat kleine dingetjes in mn huishouden. Na die eerste 5 mnd kreeg ik weer wat meer energie. Nu, na 2 jaar (aanloop naar burnout van 7-8 jaar gehad!) ben ik er nog niet maar het gaat echt stukken beter. Kan weer paar uurtjes per week werken naast t huishouden maar doe t nog steeds rustig aan.
Acceptatie van je huidige situatie is heel belangrijk, dat is dus ook n proces.
Het herstel gaat echt met mini stapjes maar je zult zien dat als je eenmaal in een stijgende lijn zit, je lijf dat herstel ook oppakt. Voor nu moet je echt zo min mogelijk doen want je lijf en hoofd willen alleen maar rust.

Heeft u ook dat doffe hoofd? Wordt er gek van. Verdwijnt ook maar niet. Ik heb een mri gedaan maar kwam niks uit. Ik weet niet eens meer hoe normaal aanvoelt .

Hoi g
Ik heb het boek gisteren ook besteld ben heel benieuwd of het me wat gaat helpen. Zit nu 1.5jaar in een burnout. En 't gaat echt wel beter al maar blijf nog zoveel spanning in m.n lijf houden de ene dag meer als de andere. Hoop uit dit boek nog wat te leren. En harry een dof zwaar hoofd heb ik ook helaas. Merk wel als ik meer spanning heb heb ik daar ook meer last van. Als ik een goede dag heb voel ik dat ook minder.

Hoi Ella, ik ben in het begin ook op aanraden van mijn omgeving op mijn tandvlees naar een coach gegaan. Had nog geopperd even te wachten, maar nee moest het toch maar doen. Achteraf denk ik dat het me alleen maar tegen heeft gewerkt en nu na ruim 2 jaar worstel ik er nog mee. Maar ieder geval is anders. Sterkte ermee!

Ik herken ook wel iets hierin. Ik ben nog niet zo lang thuis, maar de druk van (snel) moeten herstellen voel ik ook al. Maar in mijn hoofd werkt dat precies verkeerd. Ik ben nog in de fase van "ontspanning vinden" (is al héél moeilijk) en ik moet echt nog veel uithuilen ofzo...
Sterkte en succes! Ik kijk mee hier.
Lieve groet, een andere W

Als je zo diep zit dat een gesprek teveel is (Ive been there) raad ik je aan om voorlopig alleen te focussen op rusten, juist geen actie ondernemen. Energiereserve opbouwen. Dus liggen zonder prikkels, meditatie, yoga nidra, beetje bewegen als dat kan, yin yoga, binaural beats luisteren (zijn kalmerend). En je overgeven. Je wil juist nu vast graag hulp en actie maar je hebt er de belastbaarheid nog niet voor. Ga liggen, ga zeer rustig aan doen, en dan merk je dat het elke weer ietsje beter zal gaan. Als je een lichaamsgerichte therapeut in je buurt hebt zou ik dat aanraden, daar hoef je niet veel te praten. Zij kunnen je met zeer zachte oefeningen/co regulatie helpen om meer veiligheid en rust in dat systeem te krijgen (althans in mijn ervaring)

En qua hoop: het wordt echt beter. Luister naar je lijf en niet haasten. As je je herstel wil versnellen moet je juist vertragen. Als therapie teveel is dan is dat ff zo. Stap 1 is bijkomen, rust, veiligheid. Daarna kan je aan je patronen/gedrag werken wat je heeft opgebrand, met een therapeut

O en laat je niet te gek maken door advies van anderen, zeker niet als zij zelf nooit een BO hebben gehad… je hebt je eigen kompas. Je gaat leren te luisteren naar de signalen van je lichaam en die te eren.

Hoi Anoniem

Heb de verhalen gelezen, en vraag me af : leer je dan accepteren omdat ik veel moet huilen ,angstig duizelig, alleenstaande ben sinds 8 maanden.. ?
Zo is het redelijk,en zo een huilbui in de winkel wat geen uur duurt,maar minuten.ik voel het ook aan,
Laten gebeuren? Is dat dan accepteren? Nooit zo geweest..en heb zeker veel meegemaakt ! Lees graag je bericht !
Hopeloos voel ik me zeker…

Hoi Harry, ik zit in hetzelfde schuitje als jij. 2,5 jaar bezig en nog steeds vast in fight or flight.
Er zijn wel momenten dat het wat beter gaat en de dalen worden steeds minder diep. Op dagen als vandaag (baaldag) vraag ik me ook echt af of er ooit nog verbetering komt. Andere dagen sta ik er weer positiever in.
Maar het is een lange adem he… (ironische woordkeus want ademen lukt ook niet zo goed).

Niet echt een reactie waar je wat aan hebt maar wou even laten weten dat ik je begrijp. Sterkte!

Hoi Harry en Y, ook ik ken dit gevoel maar al te goed. Wat een zwaar en ondankbaar proces is het toch. Iets waar we absoluut niet voor hebben gekozen maar wat we wel voor onze kiezen krijgen. Uiteindelijk zullen we denk ik moeten vertrouwen op het helende vermogen van ons lichaam, want het kan en zal echt beter worden. De angst dat het nooit meer beter wordt werkt alleen maar tegen, maar hoe je deze gedachten los kan laten weet ik ook niet goed. Mij helpt het vaak wel om mijn herstel te zien als een lijn en iedere dag te zien als een stapje verder op die lijn (en dus dichter bij beter worden). Sommige dagen zit je misschien in een ‘kuil in de weg’ en vervolgens loopt de weg weer langzaam wat omhoog.
@Y, je hebt mij al vaak geholpen met fijne inzichten en adviezen en je bent volgens mij een enorm sterke vrouw. Vergeet niet uit welk diep dal je bent geklommen en dat het echt tijd nodig heeft om daarvan te herstellen. Is er iets wat je vandaag zou kunnen doen om je maar 1% beter te voelen? Leg de lat laag voor jezelf en laat die shit gevoelens er maar zijn… misschien is morgen weer een betere dag ✨

Ik zit er een jaar in en idd ook de fight flight.
Ik mediteer me suf. Probeer gezond te eten en te slapen. Maar mn lichaam is helemaal kapot en doorgedraaid. Raar gevoel in hoofd ook..
Het is een klote ziekte. Ook snachts een oppervlakkige adrenaline ademhaling en dat doffe hoofd erbij. Ik mis hoe ik was. Zo klote als je verkeerd met stress omgaat.. volgens mij blijft mn lichaam in deze stand. Vind het wel fijn . Nou ik niet. Allang niet meer..kan wel huilen

Hoi Harry , Y, N
Sorry dat ik hier even wat neerzet🤷‍♀️

Ik haal hier ook veel steun uit de berichten,ook zeker van Y.
Woon alleen sinds 8 maanden,weduwe sinds net 2 jaar. Vind het angstig zijn, veel huilen, ook nu met de feestdagen, heel moeilijk.
Vol hoofd , overal tegenop zien, zoals bezoek ,leuk doen terwijl je stressig en angstig word.(Kerst) Mensen zien het niet aan je , dus soms 5 mg oxazepan dan. Huilen is ook vaak dagelijks even, piekeren , gaat van alles door je hoofd…….zo moe van! Vooral in de ochtend is het klote ! …..

Sterkte An. Ik leef met je mee. Op laten we elkaar hier wat steunen

Hoi Allen, ook ik heb dit al 2 en half jaar. Lijkt het iets beter te gaan en dan plop weer een stap terug. Ik ben net met ACT therapie begonnen. Best inspannend. En in die weken had ik ook nog iets anders waar ik graag naar toe wilde. Je wordt thuiszitten zo beu. Maar ik had er wel rekening mee gehouden dat het me zou kunnen opbreken, maar nu dat idd zo is, voelt dit toch echt weer K. Hoop dat het morgen met Kerst iets beter gaat. En dan idd maar een oxa nemen om met mijn kinderen en kleinkinderen toch wat te kunnen genieten. Jullie allemaal sterkte en fijn te weten dat ik niet de enige ben. Groet, Wilma

Lieve allemaal,
Allereerst fijne kerstdagen gewenst en alvast voor ons allen hopelijk een beter 2025!

N.: dankjewel voor je lieve woorden, ze raken me echt en geven weer wat steun. Zo fijn om te lezen dat anderen iets aan mijn reacties hebben. Ik vind het zo rot dat we soms allemaal het gevoel hebben het wiel zelf opnieuw uit te moeten vinden. Zelf ervaar ik ook veel steun aan berichten van anderen! Daarom blijf ik terugkeren naar het forum.
En An: ik merk aan je berichten dat je heel graag het goede wilt doen voor jezelf, dat vind ik knap! Het is een zoektocht en het is ontzettend zwaar, maar je doet je best en dat is meer dan genoeg.

Ik hoop dat jullie allemaal de komende dagen (weken) goed doorkomen. Vorig jaar had ik het zelf na de feestdagen weer even taai, dus dit jaar heb ik me voorgenomen extra lief voor mezelf te zijn en mezelf straks als t allemaal achter de rug is, lekker zoveel mogelijk te ontzien.

Voor nu allemaal het beste gewenst <3

Hoi allen

Heb een verschrikkelijke dag…moet zo naar familie met me kinderen…15 man. Maar heb nu al de hele ochtend : duizelig,angstig voor ? ,hartkloppingen,huilen ,bibberende benen..hoofdpijn etc.
Komt dit nu weer omdat ik me zo druk maak voor de kerst? Even op de bank gelegen, naar helpt niet. Ik wil niet de hele dag me zo voelen….help….hoe dan?
Dan maar oxazepan 5 mg ? Helpt me vaak om de randjes eraf te krijgen…,ben ik daar alleen in? Hoe gaan jullie ermee om? Wil ook niet de hele dag alleen zijn,dus vandaar .alleenstaande sinds 8 maanden🤷‍♀️
Vast bedankt

Hoi An, kan goed hoor dat dit komt omdat je je druk maakt. Ik ga zo ook naar mijn schoonfamilie en ondanks dat ik weet wat ik aankan, ben ik ook zenuwachtig. Het is ook gewoon niet leuk om diegene te zijn die eigenlijk niet fit genoeg is.

Ik zou echt zeggen push jezelf niet teveel, ga zo lang je zelf wil/kan. En je mag ervan balen he als het niet helemaal gaat zoals je wilt. Ik ga vanavond vast ook een potje janken omdat ik het jammer vind dat ik als enige eerder naar huis moet. Morgen weer een dag, overmorgen weer… en over een poosje denk je al helemaal niet meer aan vandaag. Sterkte en hopelijk kan je een klein beetje genieten.

Hoi An,

Heel herkenbaar. Ook net terug van kerst vieren met familie.

Van te voren al druk maken kan het wel, enzovoort. Maar ik ben / we zijn wel gegaan.

Ik zit ruim een jaar nu overprikkeld/burnout thuis. Vorig jaar zat ik er als een zombie bij met kerst, nu toch aanzienlijk beter.

Maar wel enorm overprikkeld, ondanks oordopjes en optijd weggaan ivb onze jonge kinderen ( ook een lekkere prikkelbron trouwens ;).

Hier heb ik weer 2 a 3 dagen flink last van. Maar dat is dan zo, al praat ik morgen waarschijnlijk wel anders.

Ik hoop dat het bij jou een beetje gegaan is, het is allemaal wat he, ik kan me heel goed voorstellen hoe je je voelt.

Wat voor mij heel zwaar is zijn de angstaanvallen/paniek, bij de gedachte komt het wel weer goed enz je kent het wel.

De gekste gedachten vliegen voorbij, denk ook wel eens goh wat knap dat je 't kan bedenken ;).

Zet m op, sterkte!

Hoi Gert en Y

@Y Nou….heb het weer gedaan ! Weliswaar met 5 mg oxazepan,maar heb het gedaan. Nu doodop ,net weer thuis.
Het ging redelijk voor mij!

Ik zal eraan denken : volgende dag beter
Kleine huilbui en wat stil zelf, maar de meesten zagen het niet geloof ik! Die waren te druk met kletsen….🥲

@ Gert , wat je zegt …de angst voor ? Red ik het wel, drukte, angstig….is een verschrikking, maar toch gegaan.💪🏼anderen snappen het niet, voel me dan ook zo dom ! Jonge kinderen krijg je ook veel prikkels van lijkt me
Maar als je vroeg naar huis kan door de kids,is dat wel weer een + toch?
Gekke gedachten zijn op zo’n moment heel erg….ik ken dit zeker.

Ben blij dat ik hier niet de enige in ben die het nu zwaar vind. Ben 66 jaar ,en dit heb ik nooit verwacht. Maar heel blij met de berichtjes dat ik er. Niet alleen voor sta. Qua gevoel met dit.
Ben dus wel blij met jullie, omdat jullie het snappen !
Bedankt …en lees jullie graag ,

Nou An en Gert, we mogen trots op onszelf zijn! Ik ben ook maar 2 uurtjes gebleven, grote gezellige schoonfamilie met veel (kleine) kids dus qua prikkels was het op den duur genoeg. Maar heb wel echt kunnen genieten. Wat Gert zegt herken ik ook: het ging al beduidend beter dan vorig jaar. En het jaar daarvoor moest ik het overslaan dus zo zie je maar: vooruitgang. Van dag tot dag zie je het vaak niet, maar op lange termijn is het er zeker.

@An, als je nu de komende dagen wat meer klachten hebt dan weet je hoe het kan komen. Hopelijk stelt dat je dan wat gerust.

Fijn om te lezen dat het toch allemaal vrij positief was, ondanks de omstandigheden :)

Nou, jullie zijn niet de enigen idd hoor, ik heb me vooraf ook al dagen lang druk gemaakt over de kerst, dit heeft gewoon te maken met het feit dat je zenuwstelsel ontregeld is.

Ik heb het uiteindelijk 4 uur vol kunnen houden, maar heb wel zwaar vals gespeeld met 10 mg Oxazepam en zelfs een tramadol pijnstiller tegen mijn eeuwige hoofdpijn. 🙈

Vandaag voel ik me idd slecht, maar heb geen activiteiten vandaag, dus probeer heel rustig weer een beetje bij te komen…..

Sterkte allemaal 🙏

Hoi An en Y,

We mogen zeker trots zijn. Zijn wel gegaan, weer een overwinning.

Fijn dat het bij jullie ook gelukt is, ondanks de vermoeidheid en overprikkeling.

Ja An, dat is dan wel weer een voordeel, haha. We kunnen optijd weg. Al met al 3 uurtjes geweest.

Klopt Y, dat is weer een plus ten opzichte van vorig jaar. Vandaag zoals verwacht niet goed, onrustig geslapen, veel gedachten, meer emotioneel.

Maar ik weet waar het van komt.

Zeker An, ik snap dat, je zoekt houvast, her en erkenning, mensen die je begrijpen. Dat heb ik ook, en Y en vele anderen, wellicht, ook.

Is heel normaal. Ik heb een heel gezin en familie om mee heen, maar toch voel je je soms alleen en niet begrepen.

Ik durf het ook niet altijd te zeggen, bang m'n vrouw teleur te stellen of ongerust te maken, terwijl dat iets is wat ik zelf denk niet zo is.

Voor vandaag iedereen een fijne 2e kerstdag.

Groetjes Gert

Hoi Gert

Ik heb dat vandaag ook weer, moe ,huilerig, emotioneel,alleen zijn weer…..
Ook niet veel zin in iets, op de bank hangen zeg maar.
Druk hoofd, kermis in me hoofd🤷‍♀️.
Ga zo maar spelletje doen,of lezen. Of zo.

Maar als je een groot gezin hebt, is afleiding goed,maar niet altijd.(te druk om je heen ) dat zal je vrouw ook weten. Heb je dan een hobby? Of zo?

🙈Het angstgevoel komt ook zomaar opzetten,ff huilbui ,en weer door. Zo raar. Dus dan even naar buiten met de hond,maar niet de hele dag toch!
Ik hoop dat je deze dag ook weer snel door kom…..ik lees je 🙏

Hallo An,

Het is heel begrijpelijk na zo'n dag als gister, hier is het niet anders.

Klopt, maar vaak is het ook teveel, het is erg lastig om rust te vinden / te pakken. Er gebeurd altijd wel wat.

Ik zoek het meer buitenshuis, sporten, wandelen, als dat lukt. Helpt wel, ook om van je nare gedachten af te komen op dat moment.

Dat heb ik ook, zo is het er niet, en dat heb je niet door omdat je niet in het hier en nu leeft, en zo is het er ineens, erg lastig.

Daar gaan we vanuit, hoop ik voor jou ook.

Uiteindelijk komt het wel goed denk ik, maar dat kost heel veel tijd..

Groetjes Gert

Hallo A,

Goed dat je toch bent geweest. Noem het geen valsspelen, noem het voorzorgsmaatregelen ;).

Lekker rustig bijkomen vandaag.

Groetjes

Hallo Allen, ook ik heb vals gespeeld op 1e Kerstdag om kerst met mijn gezin(kinderen en kleinkinderen) samen te zijn. Ik heb ook oxazepam genomen. Haalt de scherpe kantjes ervan af en kon er zo toch meer van genieten. Ook al hoefde ik niets te doen gelukkig. Wel op tijd naar huis. Maar vandaag niets gedaan, geen fut en zin. En maak me maar geen illusie dat het morgen al weer beter zal gaan.
An. ik lees dat jij 66 bent. Ik ben 67. Ik heb het 8 jaar geleden ook gehad, maar nu lastiger. Soms denk ik wel eens omdat ik niet meer zo heel jong ben, het allemaal langer nodig heeft om te herstellen. Heb jij dat ook?
Sterkte allemaal met het bijkomen!
Groeten, W.

Hoi W.
Ik heb dat angstige, vaak ook in de ochtend 🤷‍♀️ben natuurlijk alleen,dus niks te kletsen.dan .wel mij. Hondje uitlaten en zo, maar dat zenuwachtige of zo ,puddingbenen ,zeggen ze dan, is ook niet leuk. Zeker als ik nog naar de winkel moet,neem ik dan soms 5 mg oxazepan,dat helpt me dan net . Ik weet dat ik uit moet kijken daarmee,maar pfff. Neem er nooit meer dan ( 2x5 mg op een dag,en soms ook paar dagen niet….dus ach….

Lijkt idd. Dat je naar mate je ouder word,meer tijd nodig hebt.maar ja….je kan er toch niks aan doen. Was je 8 jaar geleden overspannen of zo dan? Heb je dan antidepressiva of zo ? Of is het zonder iets overgegaan? Neem je ook geregeld oxazepan voor de rust in je hoofd,en of angstig zijn?

Ik heb vaak korte huilbuien,vind het niet leuk omdat het zomaar kan opzetten. Mijn vriendin zegt dan : waarom moet je huilen,dat kan je wegdrukken,dat is een keuze. ..nou…ik kan dat niet ! Voel me dan zo 🙈.mijn kinderen zeggen dan: laat maar lopen….vind dit echt niet leuk ! Als ik hier zo lees ,hebben anderen daar minder last van. Waarom ik dan zoveel? Piekeren daarover weer. Sinds 8 maanden in dit huis,maar. Tjonge……heftig. Dit hebben we weer gehad….
Lees je graag !

Hoi An, in 2010 zelfde klachten gehad, werd als angst paniek stoornis gezien, dus alles tussen mijn oren. Ben anti depressiva gaan gebruiken. Mijn was toen ruim 1 jaar geleden overleden. Daar toen wel met een psycholoog gesprekken over gehad. Toen ook af en toe 10mg oxazepam gebruik op hun aanraden. Is op een gegeven moment weer beter gegaan. Achteraf had ik toen op mijn werk meer verantwoordelijkheid gekregen. En denk dat de angst toen een symptoom van overspannen was. In 2014 was ik bijna gestopt met AD en naar een nieuwe werkplek. Weer dezelfde klachten, weer alleen tussen mij oren gezocht. Meer naar depressie kant deze keer. Weer AD en oxa en schematherapie deze keer. Na ongeveer 1,5 jaar wel weer oké. Ging nu langere tijd goed. Tot 2022 na corona weer dezelfde klachten. Nu wel als BO gezien.Ws te enthousiast teveel weer gewild. Met veel spanning toch door gezet naar een coach via het werk, maar was te snel en teveel, werd erger. Toen toch weer via de HA naar andere hulp, maar hoe ik ook probeerde uit te leggen, dat mijn lichaam ontregeld is. Kwamen ze weer met angst stoornis en traumatisch verleden. Daar ga je dan toch een soort in geloven. Tot pas geleden eindelijk een psychiater eindelijk zei: Dat is een ontregeld zenuwstelsel. En vooral rust,rust,rust! (Zie verhaal van Eric) En naar de psychosomatische fysio voor ademhaling. Als ik nu echt ergens heen wil gebruik ik een oxa of als ik smorgens erg veel spanning voel eentje. En begin nu echt te denken dat heeel weinig doen en vervelen het beste is. Wat best lastig is.Als ik langer ergens geweest ben of wat doe, dan krijg ik weer meer klachten. Groeten en sterkte! W.

Oeps, lang verhaal geworden, w.

Hoi W.

Nou…dan heb je ook veel moeten doorstaan. !
Maar je hebt nu nog wel AD. en soms Oxazepan ?

Dat heb ik dus ook met 10 mg.paroxetine ,haalt niet alles weg,…maar ja ,soms even 5 mg oxazepan.
Mijn man is nu , 8 december 2 jaar weg, altijd (35 jaar ) samen geweest,àlles afwikkelen,en nu 8 maanden in een klein huisje.alleen zijn. Het is een ramp, sommige dagen gaat het ,maar soms angstig,en veel huilen. Piekeren, moe en geen zin in iets.heb wel hobby’s.
Ik gebruik in de ochtend als ik al gespannen ben,ook 5 mg oxazepan. Het is niet anders🤷‍♀️
Ontregeld zenuwstelsel,betekent dat dat je teveel op je bordje hebt/ had ? En te lang doorgelopen hebt?
Lees je weer ?!

Hoi An., google maar eens op ontregeld zenuwstelsel.
Vaak idd door te veel stress, waardoor je lichaam "aan" blijft staan, ook als er niets is.
Gr, W.

Hoi W.

Heb het gezien…en wat een ellende. Komt nooit meer goed….dat zit ook in me hoofd. Zeker de ochtenden. / middag.
Korte huilbuien, onrustig, wat wazig zien, duizelig 🤷‍♀️

Sta begin januari weer voor ct-scan,en de uitslag daarvan….kan nu al in de stress schieten,al voel ik me wel goed! Angst voor…
Rook wel iets, sigaretten..schuldig voelen🙈

“Aan staan” hoelang dan ?…..hou me zo rustig mogelijk, maar….
Gr.

Probeer eens Vagus Nerve oefeningen. Heeft mij echt heel veel rust gegeven, kan je zo vinden op YouTube.

Boek The Secret language of the body (waar ook nerveus vagus oefeningen inzitten) is echt heel helpend. Ik ben eindelijk uit mijn survivalmodus en voel opnieuw rust in mijn lijf. Het HEAL programma van de auteurs is helemaal top. Ben het nu aan het volgen en ik voel me na een paar weken helemaal anders. Hiervoor heb ik maanden verschillende dingen geprobeerd, die allemaal weinig tot niet hielpen.

Ik heb precies wat jij beschrijft ook gehad en heb het nu al een tijdje niet gehad. Het wordt idd steeds minder. Die extreme vermoeidheid is niet gek! Je lichaam moet opnieuw leren energie te doseren.

Ha Harry,

Ik gebruik het inderdaad als vervangen voor de oxa’s. Ik wordt er rustig en relax van. Zorg er wel voor mocht je er voor kiezen het je gebruiken dat je het van goede kwaliteit haalt. Dutch healing heb ik de mijne van. Top product

Ik gebruik die van ncy essentials. Heb me laten vertellen dat in zwitserland het gereguleerd wordt en je dus betere kwaliteit koopt zonder dat er bijv nog veel thc in zit. Het is geweldig, kan helpen tegen slapeloosheid/angst/stress. Het is kalmerend voor je zenuwstelsel. Niet zomaar combineren met andere medicatie.

In CBD hoort geen THC te zitte

Ik neem CBD druppels van nordic oil. Merk dat ik er relaxed van word en ipv van na 2/3 uur pas moe word en in slaap val(Komt ook door ADD) ik nu binnen anderhalf uur in slaap val.

In cbd olie hoort idd geen thc te zitten maar dat is soms wel zo omdat het moeilijk is het eruit te filteren. Daarom dus een potje kopen van goede kwaliteit ;)

Ik heb er ook goede ervaringen mee

Nog nooit van gehoord. Maar als het eerste wat ik erover lees het volgende is, zou ik lekker terughoudend zijn. ;)

‘ De werking van Ashwaganda is niet wetenschappelijk onderzocht voor menselijk gebruik.
Op 5 maart 2024 publiceerde het RIVM een risicobeoordeling waarin het instituut adviseerde om geen middelen te gebruiken waarin Ashwaganda verwerkt is.’

Ashwaganda kan cortisol verlagen maar dat kan ook lange termijn impact hebben op je libido. Ik zou t niet doen. CBD olie is beter en heeft geen bijwerkingen (maar niet combineren met andere medicijnen). Zorg wel dat je goede kwaliteit hebt. Als het een potje van 10€ is is het geen goeie.

Niet doen
Ik heb dit genomen op advies van Charlotte lager consulente
Ik eindigde met een lever ontsteking

Huisarts zei dat dit middel nog al discutabel is..
ik moest er meteen mee stoppen

Hoi Michelle,
Bedankt voor je advies!
Hoe kwam je erachter dat je lever ontsteking had?
Kreeg je klachten? Of via bloedonderzoek?

Ik slik het al een tijdje en voel me er goed bij wat dat betreft.

Zwaar marga. Ik herken veel van jouw verhaal. Ik ben inmiddels al een jaar onderweg en ben er nog steeds niet. Het is een hel waar je in beland en het is heel moeilijk om weer jezelf terug te vinden. Ik heb poh gedaan. Cgt, act. Nu momenteel een traject waar ook adhd is geconstateerd. Ik ben ten onder gegaan aan werk en prive. Ik had een mooi leven en mis enorm hoe ik was. Misschien wel voor altijd weg.

Houd de moed erin, Marga en Harry. Het is niet voor altijd, echt niet. Therapie kan wel helpen (en dan met name bij een goede psycholoog, in mijn ervaring heb je niet genoeg aan de poh). En dan gaat het met vallen en opstaan, maar uiteindelijk komen we er weer ;)

In mijn eigen ervaring is alleen praattherapie (zoals CGT) niet voldoende bij burnout maar moet je dmv lichaamsgerichte therapie meer bewustzijn gaan creëren rondom wat je eigenlijk opgebrand heeft, wat je in je lichaam voelt. Vastzittend stress/emoties/traumas eruit ademen/huilen/trillen/bewegen/schreeuwen/schrijven. Minder in je hoofd zitten. Je er niet alleen uit proberen te denken/praten. Denk aan haptonoom, PMT, lichaamsgerichte psychotherapie, een manueel therapeut, BSR.

Ik zou in de weken dat je je goed voelt en beter lijkt, proberen om nog rustig aan te doen en niet van 0 naar 100 te gaan. Langzaam, wekelijks, kleine stapjes zetten (meer activiteiten oid). Zodat je echt duurzaam herstel kan ervaren en niet weer wegzakt. Een terugval krijg je (in mijn ervaring) als je gewoon teveel doet op een dag/week of vervalt in oude patronen die niet dienend zijn (voorbeeld: people pleasen)

Aanvulling op Anoniempje: ook ACT is heel geschikte therapie. :)

Hoi Suus,

Dat klinkt zeker herkenbaar. Ik ben de afgelopen maanden extra blij met m’n noise cancelling oordopjes. Die doe ik dan ook vaak in als ik boodschappen doe, kook, de vaat opruim of ga stofzuigen. Anders is het geluid te overweldigend. Met dopjes scheelt het een hoop. Ook met veel muziek merk ik dat die te druk is. Ik probeer maar te denken dat het er voor nu bij hoort, en dat ik op den duur wel weer (deels) zonder kan.

Welk merk dopjes heb jij Lou?

Hoi Suus,
Ik heb in ear oordopjes van JBL met een noise cancelling functie erop.

Ok, dank!

@Suus jup, bekend symptoom van een burnout. Vaak ook een teken dat je rust moet pakken, voor mij iig wel. Dus die huishoudelijke klusjes laten liggen en drukte op straat vermijden. Het is je lichaam die smeekt om prikkelvrije rust