Burnout ervaringen

met bloed bij ontlasting altijd naar dokter !!

Bloed bij ontlasting is niet typisch burnout, dus ik zou daar zeker verder op laten onderzoeken.
Het kan ook gewoon een bloedvat of aambei zijn.

Oververmoeid, veel slapen, slijm bij hoesten, veel boeren herken ik wel van mijn eigen burnout, overigens ook het hypochonder worden. Ik heb ook vaak gedacht dat ik de ergste ziektes had.
Maar nogmaals, bloed in ontlasting moet je niet negeren.

Hi Marko,

Ja, ik had het ook. Is echt een teken van een overprikkeld zenuwstelsel en komt heel veel voor bij burnout. Wat het erger maakt, is dat je in paniek raakt. Probeer het te zien als iets tijdelijks en iets wat niet gevaarlijk/blijvend is. Hierdoor nemen de klachten uiteindelijk af. Bij mij hielp het om tegen mezelf te zeggen: ik lig veilig in mijn bed. Deze sensatie is maar tijdelijk en er is niks mis met mij of mijn oren. Dit gaat ook weer over.

Hopelijk kan het jou ook helpen.

Groetjes

Ik heb het ook nu al 10 maanden. Zit nu 11 maand thuis.
De hartkloppingen in mijn oor en hals heb ik ook. Ik denk al ruim 2 jaar last van. Het wordt vaak erger als ik mij ga bewegen.
De oorsuizen ben ik inmiddels redelijk aan gewend alsof het erbij hoort, maar die hartkloppingen geeft mij toch wel vaak een stress gevoel omdat het vrijwel continue aanwezig is.

Hoi, ik heb hier zelf ook last van gehad in de eerste twee maanden van mijn burnout. Oorsuizen, alsof ik contstand harde wind hoorde. Dit werd gelukkig steeds minder heftig en na twee maanden ging het weg. Maar de paniek bij de gedachten dat die suizen voor altijd zouden blijven kan ik mij nog goed herinneren, komt goed! Veel rusten!

Groetjes

Ja! Bij mij begon het met enorme spierpijn en depressieve gevoelens, toen evenwichtsstoornissen en nu tandenklappen en hyperventilatie. Ik denk dat het komt doordat je hard aan het werk bent en veel dingen dus wat beter gaan. De stress komt dan ergens anders tot uiting, maar gaat ook weer eerder weg. Zo heb ik "slechts" 3 weken last gehad van het tandenklappen en is dat nu ook weer verdwenen. Wel bizar om te merken wat stress met je lijf doet, maar tegenwoordig zie ik het ook als een leuke uitdaging om de klacht weer te laten verdwijnen. Dit probeer ik vanuit de overtuiging dat het allemaal body-mind klachten zijn. Verkeerde gevaarsignalen van het brein, die zorgen voor allemaal vervelende klachten. Maar er is niks met je, je hebt geen chronische ziekte, het is allemaal tijdelijk. Ik heb een maand geleden het boek the way out van Alan Gordon gelezen en dat heeft me heel erg geholpen om dit beter de begrijpen. Daardoor heb ik denk ik 80% van mijn klachten weten te verminderen. Misschien kan het jou ook helpen om de angst/paniek te verminderen (en daarmee je klachten :))

Hoi, dankjewel voor je antwoord. Bij mij zit het opeens heel erg in het inslapen en eerst was het doorslapen een probleem. Kan gewoon bijna de hele nacht wakker liggen. En die dagen daarna zijn echt vol heftige emoties, aan staan en paniek. Echt zo van geschrokken. Voelt echt als een dip. Zit dan ook weer na 5 maanden aan de oxazepam. Wil sterk zijn, maar vind dat niet slapen te intens, dus toch kijken of ik tijdelijk een ander slaapmiddel kan gebruiken.

Hoelang zit jij in een burn-out en hoe gaat t nu?

Hi,

Momenteel zit ik 8 maanden in BO. Ik had eerst ook moeite met doorslapen en nu ook met inslapen. Ik probeer ademhalingsoefeningen te doen voor Ik ga slapen en lig vaak op mijn spijkermat. Wat mij helpt is lief zijn tegen mezelf. Dus ipv frustratie over niet slapen, zeggen: ik slaap niet, maar ik lig wel en rust uit. Morgen kan ik ook een dutje doen om me wat beter te voelen. Slaapmedicatie zou tijdelijk ook een optie kunnen zijn. Of wellicht valeriaan druppels?

Dankjewel. Altijd fijn die herkenning. Bizar dit proces!

Ik herken je verhaal helemaal, ben zelf inmiddels ook een jaar weer aan het opbouwen en dat gaat nog elke dag niet vanzelf en dus met klachten. Ook ik twijfel of ik nu wederom gewoon teveel stug doorga of naar mijn lichaam moet luisteren.

Al hoor ik ook van mensen die in hetzelfde schuitje hebben gezeten dat het erbij hoort. Erg lastig.

Hoi Anoniem,

Ik ben ook al maanden aan het re-integreren en dat gaat tot nu toe ook gepaard met veel klachten. Ik heb vrijwel wekelijks migraine en pak ieder virus op dat er voorbij komt. Ik worstel met dezelfde vragen: ga ik te snel? Hoort dit erbij? Vind het ook maar ingewikkeld om daar zelf een weg in te vinden.

Na dagen piekeren ben ik tot realisatie gekomen dat er niks anders is dan vertrouwen en accepteren, hoe moeilijk deze situatie ook is. Ja ik hoor ook van mensen om mij heen dat het erbij hoort en dat je weer opkrabbelt. Maar misschien toch goed voor ons om te kijken wat we teveel doen of welke kleine aanpassing we kunnen maken voor ons herstel. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het erbij hoort maar dat ik ook zeker weer te veel heb gewild en eigenlijk ging ik dan te snel. Ik leverde er flink op in naast mn werk. Het is een hele ingewikkelde weg en we gaan hier vast uitkomen. De enige keuze is met goede moed en vertrouwen weer verder in dit herstel. Ik heb voor mezelf een nieuw schema gemaakt en kijk hoe ik toch meer prikkel arme momenten gedurende dag kan gaan inplannen. En beter te langzaam dan te snel voor een duurzaam hetstel

Hoi Chantal,

Ik zit met hetzelfde. Handen en voeten gaan tintelingen en ik ga "aan" in een gesprek, schouders gespannen en ademhaling hoog. Ik heb het vooral met mensen die ik niet goed ken en collegas, maar eigenlijk niet met mensen die ik vertrouw en goed ken. Ik kan je vertellen dat het beter gaat na lang rusten, dwz dat dit punt eerder na een minuut kwam en nu naar een half uur ofzo. Dus het kan echt wel overgaan, maar het kost mij in ieder geval wel veel tijd en rust.

Hoop dat het voor jou ook snel beter gaat!

Ik zit ook vaak hoog in mijn adem tijdens een gesprek en vind dat erg vermoeiend.
Toen ik dit eens benoemde bij de haptonoom, vroeg zij me of ik me bewust was van de energie van mijn gesprekspartner. Dat heeft mij wel de ogen geopend: ik paste mijn energie altijd onbewust aan aan degene die tegenover me zat. Een voorbeeld: laatst kwam er een vriendin langs voor een kop thee en vanaf het moment dat ze binnen was, kwam er in hoog tempo een (heel goedbedoeld) vragenvuur op me af. Ik gaf in datzelfde tempo antwoord op alle vragen tot ik merkte dat ik hoog ademde, een hoge hartslag kreeg en allerlei spieren aanspande.
Bij mensen die van zichzelf een rustige energie over zich hebben, heb ik dit veel minder. Ook herken ik wel wat Timo schrijft dat het minder voorkomt bij mensen die ik goed ken.
Ik ben nu aan het leren om dit in gesprekken te herkennen en in mijn eigen energie te blijven en me dus niet aan de ander aan te passen.

Ik herken dit. Ik ben een tijdje helemaal gestopt met gesprekken voeren omdat t gewoon niet ging. Ik zou als tip willen geven om je over te geven aan je beperkingen en praten gewoon even te laten en t langzaam opbouwen. Het komt wel weer!

Klinkt als hyperventilatie.
Probeer in het gesprek van uit je buik te ademen. Je zult voelen dat het veel beter gaat.

Ja heel erg last van gehad in het begin van mn BO, nu al ruim een jaar niet meer. Komt helaas heel veel voor bij burnout. Super naar om mee te maken.. hopelijk kom je er gauw van af. Sterkte!

Hoi Harry, ik denk dat de meesten hier dit gevoel herkennen. Een soort brainfog of het gevoel dat er iets niet is zoals het hoort te zijn. Al deze sensaties zijn normaal en horen bij je zenuwstelsel dat uit balans is. Vertrouwen dat het beter wordt en accepteren wat nu is (je ademhaling, je onrustige gevoel, het doffe gevoel in je hoofd) . Probeer het te laten zijn zoals het is en je zal merken dat als dat lukt het niet zo eng is als je nu denkt! Je hoeft je geen zorgen te maken!

Ben jij dezelfde anoniem als van de mirtezapine?

Nee niks gebruikt hier! En ben na een half jaar (met forse lichamelijke en mentale klachten, niet slapen, paniekaanvallen, enorme brainfog en derealisatie) inmiddels weer voor meer dan 50% aan het werk, 4x per week aan het sporten en normale sociale activiteiten aan het ondernemen! Gaat heus niet elke dag vanzelf (ben nog wel heel veel mee bezig met hoe ik me elk moment van de dag voel, misschien iets teveel) maar overall wordt de basis steeds beter.

Wel snel weer aan het werk. Dat lukt mij niet

Geeft niet! Ieder z’n eigen weg en ik weet ook niet of ik burn out was of vooral zwaar overspannen. Maar ik wil ermee zeggen dat ik ook heel diep heb gezeten en vooral door vertrouwen (dat komt ook weer terug door juist dingen als sporten en “normale” sociale dingen weer op te pakken, op een manier die past) merk dat het beter wordt, en niet door alleen uitrusten en zoveel mogelijk niks doen. Juist door af en toe iets te doen terwijl je je niet goed voelt en dan tóch blij zijn dat je hebt gedaan en zien dat dat kan.

Hoi A,

Ik denk dat er weinig mensen zijn die geen depressieve episodes krijgen tijdens een burnout. Het is volgens mij een van de meest voorkomende symptomen juist. Belangrijk om te begrijpen dat dit te maken heeft met de burnout. Zodra jij je fysiek beter gaat voelen en je zenuwstelsel tot rust komt ga je je mentaal ook beter voelen. Bij mij komt het af en toe nog eventjes bovendrijven, vooral voor de menstruatie. Maar vergeleken met een jaar geleden zijn de depressieve gevoelens echt veel minder.

Ook goed om na te gaan: ben je somber omdat je veel dingen wil doen maar dit nu niet lukt? Of heb je nergens zin in en wil je ook niks doen buiten de deur. Dat verschil is ook goed om te erkennen want bij mensen met een burnout is het over het algemeen vooral het eerste (maar bij vlagen ook wel het tweede).

Vaak gaat een burnout en/of een depressie samen met een groot geheim. Dit geheim kent niemand maar brengt jou in grote problemen. Dat kan bijvoorbeeld een verslaving zijn waar niemand van weet of een geheime relatie waar je spijt van hebt. Ik merk in mijn praktijk dat er toch vaak een onderliggend probleem is, maar het duurt vaak lang voordat de persoon met de waarheid naar buiten komt. Vooral een seksverslaving of een gokverslaving komen veel voor. Men denkt dat er geen begrip zal zijn als je het opbiecht.

@Anoniem @Hans ik denk dat dit heel gek gaat klinken, maar ik voel echt dat er iets in mijn hoofd/hersens gewoon zwaar achteruit is gegaan. Ik voel me zo traag/soms dom/ongemotiveerd en heb hierdoor ook totaal geen zin in sociale contacten. Omdat ik me zo voel trek ik me ook vaak terug en word ik nog depressiever… echt zo zwaar.

Hoi,

Ik ben ook net gestart met reïntegreren. En ik ervaar dan ook weer meer klachten. De zin/energie is er wel, het doen gaat bij mij ook wel, maar ergens houd ik wel de spanning en angst vast. En dan ja hoor, twijfel, stress, angst etc. Doe ik hier wel goed aan.
Volgens mijn psycholoog is mijn lijf hyper alert op elk stress signaal en slaat het aan. Ik ga er nu maar vanuit dat het een fase is... herkennen mensen dit?
Grt L

Ik noem ze wegtrekkers, ik heb ze vrijwel dagelijks. Waarschijnlijk even een kortsluiting in de hersenen. Het zweten en warm krijgen erna, is volgens mij meer de schrik. In het begin begon ik ook te zweten, maar tegenwoordig schrik ik er niet meer zo van.

Ja ik ben ook vrij zeker dat de zweetreactie de schrik is. Blijft een apart gevoel van bijna onwel worden en inzakken die dan plots uit het niets komen.

Ja ik heb dit ook!! Het gaat over, maar het duurt even.. sinds ik dat heb, is mijn slaap ook erg verslechterd. Ook hoor ik van mensen die dit ook hebben, dat zij veel slechter slapen. Ik slaap nu gelukkig weer beter als ik een beetje oplet ook met wat ik doe op een dag.

Ja ik heb het ook, voor mijn gevoel is het een uiting van stress die zorgt voor rare dingen

Ik heb zoiets ook ervaren,, ze noemden het korte abcessen.

Je hersenen zijn overbelast, je hebt teveel gedaan. Rust rust en nog eens rust en tv uitzetten en elk 2/3 uur even wat eten voor je bloedsuikerspiegel, luister goed naar je lichaam

Hi D,

Ik ben zelf ook aan het reïntegreren en heb soms ook nog duizeligheidsklachten. Bij mij komt dit door een oppervlakkige ademhaling. Dus te snel en te hoog ademhalen. Hiervoor kan je een testje doen (bolt score). Gezond is volgens mij als je je ademhaling 20 sec in kan houden, ik zit momenteel op 15 (dit was 11). Ik merk dat mijn duizeligheid door ademhalingsoefeningen beter word. Zelf heb ik een fysio in de arm genomen die gespecialiseerd is in ademhaling. Wie weet heb je er iets aan en kan het jou ook helpen.

Groetjes,

Hallo M,

Dankjewel voor de tip, ik zal eens kijken wat bij mij uit de test komt.

Zelf doe ik ook elke dag ademhalingsoefeningen, en loop ik al langere tijd bij een fysio. De laatste keer was mijn ademhaling onder controle, en heeft mijn fysio ook het idee dat het nu vanuit mijn evenwichtsorgaan komt, omdat deze nog niet hersteld is door alle burn out klachten.

Groetjes,
D

Hier hetzelfde 6 maandejnny

Vraag me af of het gevoel ooit over gaat.

Ik heb het ook. Na een jaar

Hoi lotgenoot hier ook 4
Maanden thuis met een burn out laatste weken nemen de klachten toe denk in het begin meer op automatische piloot doorgegaan.
Ik snap wat je bedoeld qua gevoel wat ik zelf ervaar is vaak in de middag ineens heel licht gevoel in me hoofd en veel geeuwen en erg afwezig zijn herken je dit toevallig ook ?

Veel sterkte gewenst en besef je bent niet alleen

Hallo,

Ik ben heel benieuwd wat je ervaart en denkt bij de mensen. Waarom ben je bang voor ze?
Wat voel je hierbij, en waar voel je het?

Ik ervaar dat ze zien dat het niet goed met me gaat en ik ben bang dat ik in paniek raak ik voel het overee weer l

Angstig zijn herken ik heel erg (en aan overige berichten te zien veel anderen ook). Voor mij gelden wel andere onderwerpen.

Wat betreft angstig zijn dat mensen zien dat het niet goed gaat. Wat zou daar erg aan zijn? Het is nu eenmaal waar je mee te maken hebt, dus stel je maar eens kwetsbaar op. (Ik weet hoe moeilijk dit is ;) ) Wat wellicht zou kunnen helpen is eerlijk zijn over je situatie. Als een collega, buur, of vriend vraagt hoe het gaat, wees dan eerlijk. Zo creëer je duidelijkheid voor jezelf omdat je niet langer hoeft te twijfelen over de gedachtes van een ander persoon. En wat ik geleerd heb, steun en hulp kan op die momenten juist van onverwachtse hoeken komen :).

Heel veel sterkte, maar ook jij bent sterker dan je angst!

Hoi A ik ben ook alleen weduwe en teken schilder als mijn hoofd er naar staat wandelen met de hond en werk wat 2ochtenden in de week en zit weinig op de media kost een hoop energie en prikkels luister veel naar muziek sterkte ook en beterschap 👍

Hoi A.
Yoga doe ik niet,maar wel al het andere wat je opschreef.
Diamant painting ook.
Vind het ook erg moeilijk om niemand om je heen te hebben.
Soms vliegt het me aan,even huilen, op en af gaat het.
Mijn kinderen wil ik ook niet altijd belasten🤷‍♀️.
Zit nu 6 maanden in een klein huis,alleen,mijn man is in december 2 jaar weg. Ben nooit alleen geweest. En nu….😬
Decembermaand…heb er niet veel zin…🙈
Schrijf hier van je af, doe ik ook. Je bent niet alleen .

Tekenen is fijn, puzzelen inderdaad, ik heb heel veel gemediteerd ook in het begin dat is een prettige wijze om de dag door te komen zonder te slapen. Rustige natuurfilms kijken op youtube (vooral diepzee onder water dingen hebben een rustgevende werking), stukjes wandelen, oude hobby's weer oppakken. Nieuwe hobby's beginnen zoals breien, modelhuisjes bouwen (je hebt van die kant en klare bouwpakketjes) borduren etc.

Lezen maar dan wel hele prikkelarme boeken. Nothing Much Happens is bijvoorbeeld fijn (en heb je ook in podcast vorm), of boeken in het genre cozy fantasy (maar dat komt omdat ik zelf erg van fantasy boeken hou). Vertroetel jezelf even met fijne dingen, misschien kun je een lekkere deken kopen, mooi theekopje, warmtekussen, mooie kaarsjes. Allerlei zaken die voor mij het comfort en daarmee gevoel van veiligheid vergroten, zeker als het kouder is buiten.

Vermijd zeker in deze periode dingen die te intensief zijn voor je lichaam of brein, geen zware sporten, geen drukke of gewelddadige films.

Heel veel sterkte A! Het is ook een fijne periode want je lichaam krijgt in de herfst/winter veel rust.

Ik heb heeel veel hobby’s geprobeerd, vooral haken vind ik heel erg leuk en doe ik dagelijks. Verder: schilderen op nummer, scrapbooken, sieraden maken, puzzelen, tekenen, kleurboek, van die miniatuur DIY pakketten, bakken. En ik vergeet vast nog dingen. Mijn huis is een halve hobbywinkel ondertussen 🤪.

Maar iets creatiefs met je handen vind ik zelf het beste helpen naast wandelen, yoga en luisterboeken/podcasts. Haken is wel iets waar je je hoofd een beetje bij nodig hebt, je moet steken tellen en soms een patroon volgen. Dat geeft mij veel afleiding van het piekeren.

Sterkte!

Voor mij kostte EMDR veel energie, meer dan bijv schematherapie. Maar de klachten hebben natuurlijk ook te maken met stress en EMDR/therapie kunnen stress verminderen. Ik ben zelf ook met therapie begonnen toen mijn klachten nog erg aanwezig waren en het heeft voor mij goed uitgepakt.

Veel succes!

Hoi F,

Bedankt voor je berichtje!
Merkte jij na de EMDR en schematherapie dat de vermoeidheid minder werd?
Hoe lang ben je totaal al bezig?

Ik ga eens informeren naar schematherapie.

Het heeft mij erg geholpen toen ik niet meer kon slapen.

Ik werd er ook overdag extreem moe van en viel steeds in slaap. Daarom op weer mee gestopt. Van anderen ook positieve verhalen gehoord, hoop dat het jou kan helpen om beter te slapen.

Mirtazepine helpt mij om in slaap te komen. Ik ben er erg blij mee

Nee, mij helaas niet, maar ik ben ook erg bang voor bijwerkingen, dus heb er maar een paar geprobeerd. Voordat je de juiste soort en dosis vindt, kan het best zijn dat je er een aantal zou moeten uitproberen. Maar dat kost wel tijd en afbouwen is ook niet altijd prettig. Ik hoor er ook positieve verhalen over, dus wellicht het proberen waard. En wat voor de een werkt, doet het de ander weer helemaal niks.

Hoi anoniempje,
Inmiddels een jaar. De eerste fase was dat ik overal letterlijk stress van kreeg. Dat heeft zo'n 5 maanden geduurd. De tweede fase voelde ik mij beter maar had ik nog wel klachten, o.a. angst/onrust. Dit heeft zo'n 4/5 maanden geduurd. De laatste 2 maanden voel ik mij goed, maar het lijntje is dun en voel nog in lichtere mate onrust.

Ben ook benieuwd

Hi,
Ik zit sinds september 2023 in een burn-out en ben nu dus 14 maanden onderweg. De eerste 3 maanden kon ik echt alleen maar liggen en was eigenlijk alles teveel. Anderen hebben in die periode ook intensief voor me gezorgd (gekookt, gewassen etc.). Daarna kwam er een periode van 3-4 maanden waarin ik weer wat meer naar buiten kon gaan om te wandelen, maar bijvoorbeeld de prikkels van een supermarkt kon ik toen nog helemaal niet verdragen. Ook sociale dingen of "iets leuks doen" was niet mogelijk. We zijn nu ongeveer in mei 2024.. ik merk dat ik vanaf dan ook weer ruimte heb om iets actiever te sporten en om 's middags weer eens in een lunchroom te zitten of een paar uurtjes naar de sauna kan gaan.. al gaat dit allemaal niet gepaard zonder stress/klachten. Vanaf september 2024 merk ik weer een aanzienlijke verbetering en merk ik bijvoorbeeld dat ik weer eens klachtvrij naar een film kan kijken, geen moeite meer heb met supermarktbezoeken en weer wat dingen durf in te plannen.
Echter rijd ik tot op de dag van vandaag niet langer dan 20 minuten auto, daar heb ik de concentratie nog niet voor. Ritsen van 4/5 dagen die semi klachtenvrij zijn wisselen zich af met ritsen van ongeveer 3 dagen waarin ik weer even helemaal de bank gekluisterd ben. De dagen waarop het goed gaat worden steeds langer en beter en de mindere dagen duren steeds minder lang. Maar ik ben er zeker nog niet hoor! Gezien het verloop denk ik dat ik er zeker nog 6 maanden zoet mee zal zijn.

Hoi Cindy,

Jeetje wat heftig. Het breinfijn programma is misschien een idee?
Start aub eerst met ademhalingsoefeningen (chibs okereke, ademhaling volendam, Michael pylarczik, allemaal via youtube). Ze leren je om je ontspannen deel van je zenuwstelsel weer te vinden. Doe dit echt 3x per dag minimaal. Verder veel wandelen met de kleine, frisse lucht doet je goed.

En dan heb je nog de angsten en het denken in angstige verwachtingen. Dat is therapie. Je kant tapping proberen via YouTube. Maar ik denk dat je veel baat hebt om te leren om angstig denken om te buigen. En dit is echt veel een langere weg dan een berichtje op dit forum.

En schrijf alles op in een boekje. En start met waarop je trots bent. Waarschijnlijk werk je keihard om een goede moeder te zijn. Vertrouw erop dat je ook bent als je er bent voor jouw kids. Liefde is genoeg! Sterkte en reageer gerust.
Groetjes van L

Hi Cindy,

Heel veel rusten begin daarmee. Wanneer je kan ga je even in het donker liggen met je ogen dicht, doe dit om de uur voor ongeveer 20 minuten. Wat mij heel erg heeft geholpen is meditatie, goed leren ademen. Op een gegeven moment toen wat meer uitgerust was ging mijn derealisatie ook weg.

Succes, je bent niet alleen hierin! Je hebt handvaten nodig om te herstellen en die missen een beetje bij de meeste huisartsen😊

Hallo Cindy,
Je bent geen hopeloze maar een liefdevolle overbezorgde mama.
Hopelijk kun je de angst een beetje ombuigen zodat je nog meer kunt genieten van je kinderen.
Het valt allemaal niet mee maar het is mogelijk!
Er zijn gelukkig heel veel verhalen op dit forum die dat bewijzen.
Liefs, een Medelotgenoot

Dag Cindy, je kan het ook anders bekijken, je bent inmiddels al van de brainzaps en de slapeloosheid af, dat is al een groot gewin. Ik ken de brainzaps en de rare sensaties in het hoofd helaas maar al te goed en slaap nog steeds niet na 1 jaar. Als je een hersentumor zou hebben, dan zouden de klachten inmiddels juist erger moeten zijn en zou je er ook een scala aan klachten bij moeten hebben gekregen. Duizelig en licht in het hoofd ben ik al 40 jaar en ik leef nog steeds! Mijn angst voor ziektes heb ik kunnen laten varen door te denken als het zo is dan kan ik er toch weinig tot niets aan doen. Je kan beter genieten van elk moment met je kinderen dan dat je grotendeels tijdens hun leven steeds bij de huisarts zit omdat je een symptoom voelt die een ziekte zou kunnen betekenen. Beter een korter leuk leven, dan een langer leven constant bij de huisarts zitten en je je zorgen maken. Je zegt zelf dat wil ik hun niet aandoen (zonder mama). Maar hoe wil je dat ze je herinneren? Liever de onbezorgde mama toch?

Hallo Cindy,
Dit lijkt me inderdaad heel heftig, vooral als moeder.
Hopelijk kan ik je een beetje hoop bieden. Angsten over jouw kind komen uit liefde voort, het betekent dat je om jouw kind geeft. En dat is een teken van heel goed moederschap!
Het heeft mij enorm geholpen om uit te zoeken wat er precies lichamelijk gebeurd bij een burn-out en bij paniek, dat is een aanrader. Als ik dan iets engs ervaar kan ik zeggen 'dat ik nu wazig zie komt doordat mijn brein overprikkeld is' of als ik in paniek ben simpelweg 'dit is een lichamelijke sensatie door stress, de vorige keer dat dit gebeurde gebeurde ... ook niet'.
Ook ben ik erachter gekomen dat mijn angst voor de angst/stress/paniek etc het veel erger maakte. Dus als ik nu angst voel opkomen heb ik mezelf aangeleerd om liefdevoller te denken, bijv 'ik vind dit eng, dat snap ik het is ook een enge gedachte, dit gevoel mag er zijn en gaat vanzelf weer weg'.
Maar wat me het allermeeste heeft geholpen is therapie. Burn-outs en paniekstoornissen komen vaak voor, er zijn mensen opgeleid om je daarmee te helpen. Het gebeurd regelmatig dat mensen zo angstig zijn dat ze het huis niet meer uit durven en na therapie weer helemaal goed kunnen functioneren, dat kan ook voor jou. Het is een lastige stap, dat was het voor mij ook, maar achteraf was het de beste beslissing die ik ooit heb gemaakt. Succes, je doet het heel goed en alles zal goedkomen, echt waar.

Hi Cindy ik.mag geen link toevoegen maar als je eens googled op Geert belg en angsten dan kom je op zijn site angst overwinnen en hij is echt goed heeft veel geholpen na jaren lange therapie

Ja, ik. Erg beangstigend steeds. Net of je hart echt even stil staat. Hopelijk wordt dit gaanderweg de herstelperiode ook minder.
Sterkte 🍀

Yep, hier ook helaas last van. Bij mij kan het een periode wat beter gaan met af en toe de overslagen, maar soms ook dagen achter elkaar om de paar minuten aan een stuk door. Wordt er ook altijd benauwd van, vreselijk!

Ik heb het ook, alleen weet ik niet of het hartoverslagen zijn of dat het een onregelmatige hartslag is. Zelf vind ik dat lastig te voelen/ beoordelen.

Ik heb het ook, maar zolang die verdwijnt bij inspanning kon het geen kwaad volgens de cardioloog

Ik denk dat een van de meestvoorkomende klachten bij BO het overprikkeld raken is. Door bewegingen, door geluiden, noem het maar op. Laat je dus ook niet te snel hoogsensitiviteit diagnostiseren.

Kan je wat meer informatie geven over haptotherapie?

Hoi Liza, ook ik ben hsp en burn out gegaan. En ik merk dat prikkelverwerking daardoor (nog) moeizamer is en langzamer verbetert. Mijn energie is wel weer oke.

Net als jou heb ik ook een angststoornis. Vooral aanwezig als ik niet oke ben, dan wel overprikkeld ben.

Het maakt het pad niet makkelijker, maar ik weet dat mijn hsp een kracht was ooit. Dat gevoel ben ik al wel jaren kwijt (ivm burn out opbouw), maar t kan zeker.

Hoe voel jij je verder nu?

Ooh, ik zit hier ook middenin. Mag ik vragen welke klachten je van het hooggevoelige ervaart? Ik ervaar vooral veel onrust en emoties die ik bij mezelf niet kan plaatsen. Daarnaast altijd de “schuld” bij jezelf zoeken en perfectionistisch zijn. Tuurlijk zitten er ook mooie kanten aan het hooggevoelig zijn, maar voor mij is het ook nog nieuw dus de balans moet nog gevonden worden. Ook heel erg zoekende naar wat bij hooggevoeligheid hoort en wat bij mij.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaring!

Hoi Liza,
Dank je voor het delen van je verhaal. Het klinkt voor mij herkenbaar. Ik weet sinds een paar jaar dat ik hoogsensitief ben, maar schaam me daar nog steeds voor en probeerde net zo hard door te gaan. (Één van de redenen van m’n burn-out ;))
Wat fijn dat jij er met je psycholoog over kunt praten, de (h)erkenning kan vast helpen.

Ik ben met m’n psycholoog vooral bezig met het leren omgaan met veel piekeren, angstklachten en het leren van het aangeven van grenzen. Wil haar binnenkort nog over m’n HSP-zijn vertellen maar durf dat niet zo goed.

Wat betreft het vinden van de balans: daar ben ik ook nog erg naar op zoek. Ik probeer dit maar te zien als de juiste periode om dat ook te gaan uitvogelen.. 🥲
Tot slot: ik begrijp wat je zegt over het veel overprikkeld zijn. Dat kan bij beiden horen natuurlijk (burn-out en hoogsensitief).

Ik ben wel benieuwd: had je als je nu terugkijkt eerder ook al vaak last van overprikkeling?

O, ik las misschien te snel. Psycholoog moet haptotherapeut zijn. ;)

Hallo!
Rianne nee klopt hoor! Alleen ik bleek het als kind al te zijn en 25 jaar geleden bestond de term nog niet haha..
Les wat vervelend om te horen dat je de kracht kwijt bent uit je hsp. Ik loop vooral mentaal tegen een blokkade aan nu! Energielevel inderdaad wel op en neer maar al veel meer dan maanden geleden! De angsten hoop ik voor behandeld te worden bij de psycholoog.

Liefs nou precies dit ervaar ik ook! Struggle er heel erg mee en neem alles van anderen over. Hierdoor dus veeeeeel piekeren. Kan ook niet zo goed omgaan met alles wat nu op me afkomt.

Anoniem ik volg haptotherapie nu al even. Ik dacht eerst dat dit veel te zweverig voor me was. Toch merk ik dat ik echt veel baat heb bij de aanraking. Dit verminderd mijn stress echt enorm. Ik vind het dus echt wel het geld waard! Wel lastig dat je jezelf dus niet zo kan aanraken en in thuis de oefeningen minder kan doen.

Sterkte allemaal!

Hallo Bo!

Je hoeft je er zeker niet voor te schamen! En ik zou het juist aangeven bij je psycholoog, omdat piekeren en angst er wel ook bij hoort. Ze kan je juist handvaten geven denk ik. Ik lees nu een boek ‘hoogsensitief? Je grootste kracht’ .
Misschien een aanrader als je dit nog niet hebt gelezen.

Ja als ik terug kijk ben ik heel vaak over mijn grenzen gegaan. Kon ook niet goed nee zeggen dus deed vaak ook maar mee terwijl ik eigenlijk niet wilde. Ik heb de signalen van overprikkeling zeker genegeerd!

Hoi Liza,

Dank je voor de tip, ik ken het boek nog niet en zal het eens opzoeken. :)

Dat laatste is wel herkenbaar. Ik hoop dat deze periode je meer duidelijkheid en rust brengt en dat je een fijne psycholoog treft. Alvast succes !

Hoi, ik heb al 40 jaar klachten en ervaring op medisch en psychisch gebied. Eigenlijk heeft een psycholoog of psychiater mij nooit ver gebracht. Wellicht kom je veel verder met zelfhulpprogramma's zoals bureau breinfijn. Ten eerste wordt je daar heel duidelijk informatie gegeven over waarom je je zo voelt, waar het vandaan komt en wat je eraan kan doen. Ik hoorde daar van veel deelnemers dat alleen die informatie ze al een heel stuk verder bracht in herstel en acceptatie. Een soort aha moment en de puzzelstukjes die op z'n plaats vallen. Je kan daar allerlei programma's doen van instap tot uitgebreid en je kan je eigen tempo bepalen. Helaas heeft het voor mij niets gebracht, omdat ik na 40 jaar al deze kennis grotendeels al had geleerd. Wel gaf het me de bevestiging dat het deze weg is die ik en vele anderen moet inslaan en ik zie ook echt de waarde in van hun programma. Er is ook iets wat er op lijkt en heet Breinmedicijn, beetje hetzelfde idee, iets andere insteek. Daar heb ik zelf geen ervaring mee, maar wat ik ervan lees, klinkt het wel goed en betrouwbaar. Het kan best zijn dat bovengenoemde zelfhulpprogramma's aansluiten op het boek dat je gelezen hebt.

Voor mij precies hetzelfde! En nu al een half jaar paniekaanvallen

Ik kreeg het ene virus op het andere en ik kreeg steeds meer klachten. Eerst veel last van mijn stofwisseling (meteen een dip na het ontbijt), daarna een wazig hoofd en veel duizelig. En na een derde griep/corona helemaal opgebrand. (Had ook nooit geleerd om naar mijn lichaam te luisteren dus ik ging maar door, ook al kreeg ik veel signalen door dat ik het rustiger aan moest doen.

Duizelig, alles kwam op me af, heel veel geslapen, was niet in staat om te werken of iets te ondernemen. Toen na paar dagen paniekaanval

Pijn op de borst (wat ik inmiddels ook kan linken aan een paniekaanval). Hele rare fysieke symptomen (koude rillingen en jeukaanvallen 's nachts). Niet meer in slaap kunnen vallen 's avonds en hele zware intense dromen. Steeds vaker last van derealisatie, en uiteindelijk totale fysieke instorting. De aanloop met die eerste klachten was ongeveer een halfjaar bij mij totdat ik echt instortte. De aanloop naar de burnout zelf natuurlijk al veel langer.

Goedemiddag ik heb ook diverse klachten die er op lijken, maar ik ben erg bang dat het iets ernstigs kan zijn. Neuropathie, parkinson, ms. Is dit voor jullie ook herkenbaar?

Is mijn symptoom vanaf dag 1
Altijd zo’n gevoel van blozen .

Dat kan prima ontstaan bij overprikkeling of stress, niks om je zorgen over te maken. Er zijn ergere klachten toch?

Ik herken dit heel erg. Ik rij al een half jaar geen auto. Ondertussen lukken kleine stukjes alweer maar bij de snelweg krijg ik een paniekaanval. ( paar keer langs de weg beland 🙈)

Alleen zijn vind ik zelf ook echt niet fijn, maar moet zeggen dat hoe langer ik erin zit hoe beter ik hier mee om kan gaan.
Hopelijk heb je er wat aan en het komt goed!

Ik heb zelf geen rijbewijs maar ik durf al twee jaar nauwelijks om te fietsen dus lijkt me heel normaal. Ik weet dat er in het boek DARE van Barry McDonagh een hoofdstuk staat over autorijden. Misschien de moeite waard om te lezen!

Hoi Noe,
Dat herken ik ook wel. Bij mij hielp het om het te blijven doen (kleine stukjes, bekende wegen op een rustig tijdstip). Op den duur ging het weer makkelijker en nu rijd ik ook weer geregeld langere afstanden of op de snelweg. Vervelend dat je er last van hebt, maar het kan volgens mij wel bij een burnout (en bij angsten en/of gebrek aan concentratie, gestresst zijn) horen. Blijven volhouden, het wordt weer beter!

Geen zorgen, heb ik ook wel eens gehad, inderdaad 1 kant. Heb het ook eens maanden gehad met mijn grote teen. Het lichaam kan zich soms raar uiten door een ontregeld zenuwstelsel.......

Hi F., ik heb dit precies hetzelfde. Ik lees hier op het forum dat je dan in de laatste fase zit, maar hoe lang het duurt is per persoon verschillend.

Ik heb bijvoorbeeld energie om te gaan sporten, maar vaak hoofdpijn waardoor ik niet kan sporten, of kan werken, heel frustrerend. Ik probeer het te accepteren, maar weet je dat je niet alleen bent.

Hoi Suus,

Fijn om te lezen dat het een goed teken is! Ik probeer veel te wandelen en fietsen zonder koptelefoon, dat helpt voor mij tegen de hoofdpijn.

Ben jij al aan het re-ïntegreren? Ik doe nu 2 uur werken op locatie en 1 uur thuis werken

Hoeveel maanden zitten jullie al in je bo?

Hier hetzelfde, lichamelijk kan ik steeds meer, maar ik blijf enorme duizelingen hebben waardoor werken wel vermoeiend is. Ik ben nu aan t reïntegreren - 2 x 2 uur per week. Dat gaat tot dusver goed. Ik probeer om een paar keer per dag voor me uit te staren (dus geen podcast,muziek, tel,tv, boek). Ik merk dat ik daar erg rustig van word en er dan toch vermoeide gevoelens naar boven komen. Wie weet kan het jullie ook helpen. :)

Ook herkenbaar. Mijn energie is aardig toegenomen, maar mijn hoofd biedt nog veel weerstand. Ik blijf last houden van een zwaar, vol hoofd en veel tintelingen/prikkels. Vooral als ik weer wat meer stress ervaar en een paar uur werk. Ik vind het daardoor ook wel weer lastig om grenzen aan te voelen, omdat mijn lijf al wel wil, maar mijn hoofd nog niet. Tegelijkertijd gebruik ik mijn hoofd dan maar toch als een kompas voor de benodigde rustmomenten. Mediteren/yoga nidra helpt me om mijn hoofdklachten op een dag weer wat te verlichten, maar zal ook eens proberen om gewoon eens uit het raam te staren. Ik werk nu drie dagen, een dag 2uur op kantoor en twee dagen 3 uur thuis. Best pittig en meer kan ik me nu ook nog niet voorstellen. Heb soms ook de angst dat ik nog lang niet van deze klachten af ben. Dus de reacties onder dit bericht geven me weer wat hoop.

Ik heb hetzelfde. Lichamelijk kan ik veel. Ik loop 3 x per week 5km hard en ben ook actief in het huishouden e.d.
Maar autorijden, boeken lezen, dit bericht typen, of you name it waarbij concentratie nodig is... error. Word er duizelig van, mijn nek- en kaakspieren schieten op slot en ik krijg hoofdpijn. Ook dwingt mijn hoofd me op zulke momenten bijna om mijn ogen te sluiten.

Bedankt voor de reacties allemaal, het is fijn om te weten dat meer mensen dit hebben.
En als reactie op anoniem: ik heb helemaal moeten stoppen met werken in juni vorig jaar. En ik ben weer aan het reïntegreren sinds september dit jaar.

Maarja dat overprikkelde brein zorgt wel ook voor fysieke klachten zoals hoofdpijn.. dus lichamelijk gebeurt er ook nog van alles. Maar die oververmoeide lichamelijke toestand is wel echt passé ja :-).

Anoniem: ik viel in september 2023 volledig uit

Ik viel in mei 2023 volledig uit en ben inmiddels weer volledig aan het werk. Let op, de aantal uren in je reintegratie zeggen niets. Buitenstaanders zeggen altijd dat je weer hersteld bent omdat je weer volledig werkt, niets van dit is waar. Ik ervaar nog altijd de klachten die ik in het begin ook had, alleen in mindere mate en kan ik inmiddels 36 uur werk aan. Verder blijft het zoeken naar de balans. Teveel gewerkt is amper iets doen prive. En dat voelt heel dubbel. Ik wil niet weer mijn uren maken, ik wil gezond zijn. De leuke vriend zijn, de aardige vader zijn. Wat kan mij dat werk schelen.

Anyhow, volhouden en uiteindelijk beetje bij beetje je eigenleven weer op zien te pakken. Het heeft gewoon lang nodig.

Herstel van burnout gaat nooit met een rechte lijn omhoog, terugval en stapjes terug is normaal, maar wil niet zeggen dat je niet op de goede weg zit. Uiteindelijk moeten de goede momenten steeds langer worden, laat je er niet door ontmoedigen! Je bent op de juiste weg!

Herstel van burnout loopt nooit in een rechte lijn, het is normaal om terugval te ervaren of het idee dat het laatste reststukje maar niet wil. Uiteindelijk ben je op de goede weg en zullen de goede momenten steeds langer worden. Voor iedereen die dit leest, het brein neemt een loopje met je omdat je zenuwstelsel ontregeld is. Kijk eens bij Breinmedicijn of Breinfijn programma of Dr sarno en zo heb je er nog een aantal. Daar wordt zo prachtig uitgelegd hoe je brein je zo ziek kan maken en je eigenlijk voor de gek houdt. Ook de valkuilen bij herstel of het laatste reststukje wordt duidelijk uitgelegd met tips.

Hi Mitch

Ik weet echt wel een beetje hoe jij je voelt, het is heel raar want je voelt het niet echt meer als een burn out maar meer als een soort van mentale oververmoeidheid , ook ik heb heel lang last gehad van lichamelijke pijnen en verzuring , nu heb ik daar bijna geen last van maar heb ook continue last van brainfog / wazig zijn en last hebben met lezen en concentreren en nieuwe dingen onthouden lukt ook helemaal niet. Ik heb zelf in de afgelopen 2 jaar in het weekend wel altijd rustig aan gedaan maar ben toch altijd wel blijven werken , en sinds een paar weken met PT buiten aan het sporten en na het sporten een meditatie merk dat dat me wel heel erg goed doet. Waar heb je precies last van met jou brainfog , en misschien is het gewoon het weer dat omslaat nu het echt koud begint te worden hebben meerdere mensen last van vermoeidheid en hersenmist

Als ik jouw verhaal lees lijkt het erop dat je aan het "jojo-en" bent. Althans, zo noemt mijn psycholoog dat. Dat betekent dat je binnen een bepaalde bandbreedte op en neer gaat maar die volgende stap niet zet. Luister naar je lijf! Jij voelt zelf je klachten het beste, jouw coach voelt dat niet. Als jij na 5 min in gesprek met iemand duizelig wordt is dat geen goed teken. En steeds meer belasting opzoeken is prima maar wel binnen de grenzen van wat jij aankan.
C.

Dank voor jullie reactie. Met name het jojo-en herken ik wel. Wat ik lastig vind is wat nu de volgende stap moet zijn. Wat is jullie idee / ervaring hierin?
Mitch

Ik zou toch echt even terugschakelen als ik jou was. Kun je je ZZP werk niet op een lager pitje zetten? Bedenk dat je belasting door het totaalplaatje veroorzaakt wordt (privé, werk, sport, sociale contacten). Dus op 1 (of meerdere) fronten zul je moeten "downsizen".
C.

Hi,

Ik lig er zelf sinds sept 2023 uit en herken mezelf in een groot deel van je verhaal. Nu het weer iets beter gaat merk ik dat ik soms door mijn klachten die op de achtergrond zijn heen kan bewegen en door kan gaan. Als ik dan echter later thuis kom en me overgeef aan de rust, komen mijn klachten in alle heftigheid opzetten. Met andere woorden.. als ik verstil en vertraag voel ik pas echt hoe het met me gaat.
Volgens mij is "doorgaan met opbouwen en de volgende stap zetten" een actie die voortkomt vanuit het hoofd, en "terugschakelen en nog langer de tijd nemen om echt en duurzaam te herstellen" de actie die komt vanuit het hart & gevoel.
Ik kies zelf voor optie 2.

Laatste anoniem

Ik herken me volledig in jou verhaal.Mooi omschreven. Als ik tot rust kom dan merk ik ook hoe ik me nu eigenlijk echt voel, mijn lichaam geeft dat dan ook perfect aan.

Na 20 maanden zou ik zeggen dan komende vanaf nul ik 4% per maand herstel, met ups en downs.

Snel teveel willen doen of denken te kunnen doen is wat in mijn aard en waarschijnlijk in de meeste van ons op dit forum zit.

Niet stapje voor stapje of voetje voor voetje maar schuifelend naar voren, anders komt er weer een stapje terug.

erstel van burnout loopt nooit in een rechte lijn, het is normaal om terugval te ervaren of het idee dat het laatste reststukje maar niet wil. Uiteindelijk ben je op de goede weg en zullen de goede momenten steeds langer worden. Voor iedereen die dit leest, het brein neemt een loopje met je omdat je zenuwstelsel ontregeld is. Kijk eens bij Breinmedicijn of Breinfijn programma of Dr sarno en zo heb je er nog een aantal. Daar wordt zo prachtig uitgelegd hoe je brein je zo ziek kan maken en je eigenlijk voor de gek houdt. Ook de valkuilen bij herstel of het laatste reststukje wordt duidelijk uitgelegd met tips.

Ik heb nooit gereintegreerd want contract na 1 jaar opgezegd. Ik zou wel je klachten serieus nemen. Een snel opbouwschema is nooit goed. Mijn psycholoog zei ooit: je start met 2x2 uur en dan komt er elke maand 1 uur bij. Vergeet niet dat je privé activiteiten ook al veel energie kosten.
C.

Stop alsjeblieft op tijd als je het niet trekt aan denk aan je zelf en je eigen herstel!
Werk is maar werk! Er is niks maar ook niks belangrijker dan je gezondheid.

Luister alsjeblieft naar je lichaam. Ik heb zelf veel te snel opgebouwd met als gevolg dat ik helemaal in elkaar gestort ben na 9 maanden reïntegreren toen ik op 7 uur per dag zat. Ik voelde me ook schuldig naar mijn werk toe en kon het werk ook niet loslaten. Maar na 25 jaar alles gegeven te hebben voor mijn werk werd ik gedumpt als grofvuil. Kreeg niet eens een bloemetje of iets. Dus ga geen rekening houden met je werk !!!!

Als je klachten zo toenemen en je uren snel worden opgebouwd, zou ik het schema aanpassen. Eerst eens kijken of je het een tijdje volhoudt met je huidige uren bijvoorbeeld en of je klachten dan afnemen. Als het wat beter gaat, weer een stapje erbij. Zo is hoe ik het zelf probeer althans. Ik heb inmiddels helaas zelfs weer een stapje terug moeten doen omdat ik weer teveel klachten kreeg.

Dat is inderdaad de beste les, luisteren naar je lichaam. Ik zit zelf bijna weer op mijn oorspronkelijke uren, maar geen dag gaat vanzelf en ik heb de rust echt nodig om in de avond soort van bij te komen. Echter gaat het leven thuis met een partner en kind ook gewoon door dus die rust is er amper. Ik denk dat werken voor mij de grootste afleiding is maar ook tegelijkertijd de grootste prikkelgenerator. Erg dubbel. Accepteer dat het een slechte dag of week kan zijn maar onthoud ook dat morgen zomaar weer je beste dag kan zijn.

Hoi An, ik lig ook op de bank met n flinke verkoudheid.
Gelukkig is mijn hoofd ff rustig, ik laat het op me afkomen. Fijn dat je toch ook redelijke dagen hebt. Maar het alleen zijn is idd niet leuk. Is bij jou geen buurtcentra waar je mensen kunt ontmoeten en waar activiteiten plaatsvinden? Zelf heb ik daar nu geen behoefte aan. Zijn teveel prikkels voor mij.
Hoop op den duur weer wat vrijwilligerswerk te doen, doet ook goed.
Maar alles op zijn tijd, hou je goed An!
Liefs Gabje

Hoi An, ik lig ook op de bank met n flinke verkoudheid.
Gelukkig is mijn hoofd ff rustig, ik laat het op me afkomen. Fijn dat je toch ook redelijke dagen hebt. Maar het alleen zijn is idd niet leuk. Is bij jou geen buurtcentra waar je mensen kunt ontmoeten en waar activiteiten plaatsvinden? Zelf heb ik daar nu geen behoefte aan. Zijn teveel prikkels voor mij.
Hoop op den duur weer wat vrijwilligerswerk te doen, doet ook goed.
Maar alles op zijn tijd, hou je goed An!
Liefs Gabje

Hoi An, ik lig op de bank met n flinke verkoudheid. Dus momenteel niet zo lekker.
En dan is alleen zijn al helemaal moeilijk.
Maar goed, ik lig lekker, heb het warm en n dak boven mijn hoofd.
Fijn dat je toch al redelijke dagen hebt. We zullen er toch iets van moeten maken.
Is er bij jou geen buurtcentra in de buurt waar ze activiteiten doen? Zelf heb ik daar nog geen behoefte aan. Teveel prikkels nog.
Deze tijd vh jaar geeft mij wat meer rust, gek he?
Hou je goed, liefs Gabje

Sorry dat mijn reactie zo vaak geplaatst is.

Hoi Gabje
Ik heb het na de griepprik gekregen ,4 dagen erna had ik dit. Ben dus niet de Maar dat hoesten….pfff

Nee..zeker niet leuk ..alleen zijn, ben wel naar zo’n buurtcentra geweest,maar is nog niet mijn ding. 🤷‍♀️
Doe lezen,diamant painting,spelletjes.
Kun je goed tegen alleen zijn/ wonen?

Soms heb ik dat ook dat er 2 dezelfde antwoorden staan! Ach….🤷‍♀️ groetjes

@ Hoi Corrine, ik hoop dat je het leest!

Ik lees je niet ?! Gaat het wel goed ?
Is het nu wat beter ?

Hier is het ook vaak gespannen zijn om al kleine dingen. Duizeligheid ,hoofdpijn etc.
Neem dan toch halve oxa. Pff

Beterschap An!🌺

Hoi Gabje,L.N.
Hoesten word gelukkig al wat minder

Hoe is het ?
Herkennen jullie dat ook…enkele dagen dacht ik dat het iets beter was,en nu heel toch weer huilen,wat angstig,piekerig etc. Gelijk van slag. Blijft klote natuurlijk dat het alleen zijn nog niet in me zit,…maar pffff
En dan die huilbuien en angst …helpt ook niet echt! Nergens zin..
Sorry voor het klagen even !

Hoi An, ik heb het ook moeilijk momenteel, het allemaal alleen doen is niet leuk. Ben momenteel somber, weet ook afentoe niet hoe ik verder moet. Ben gevoelig voor depressie, en dat erbij kan ik nu echt niet hebben. We hebben heel wat te verwerken samen, je moet je wel vasthouden aan dat je soms al betere dagen hebt. Ik zou willen dat ik die al had. Het weer werkt nu ook niet mee. Hou je goed, liefs Gabje

Hoi Gabje

Maar waarom zoveel huilen en paniekerig?
Ik weet ook dat het lang kan duren,maar het alleen zijn,en stilte om me heen….pfff ,hoe doe je dat? Piekeren ,wat duizelig of zo,net of je dronken ,dus weer naar buiten 🤷‍♀️🙈
heb wel tv aan voor geluid. Word er zo moe van. Hou me wel bezig, maar ….

Hoe maak jij je dag dan? Hobby ?
Heb je helemaal niemand meer om je heen,?
Misschien wonen we wel in de buurt,🤷‍♀️ konden we samen dingen doen!
Heb je antidepressiva of zo ? Om het wat beter aan te kunnen?
Het kost zoveel energie om je staande te houden….dus ja veel drukte in me hoofd.
Zit nu sinds half april in dit huisje, nooit alleen geweest, en nooit bij stilgestaan dat het zo pittig is.
Ik heb paroxetine 10 mg,helpt wel wat,met soms halve oxa.voor de scherpe randjes.! Van de H.a.

Ik hoop je te lezen ,gedeelde smart is halve smart….zeggen ze toch🙏💪🏼

Hoi An, in het alleen zijn moeten we onze weg vinden, heb net ook op het forum van rouw gekeken, dan zie je toch dat we echt niet alleen zijn met dit euvel. Ik heb n dochter in Engeland wonen en een dochter in de buurt. Die is net geweest met mn kleinzoon.
Ik slik 30mg paroxetine al vele jaren.
De radio staat bij mij ook altijd aan.
Hobby's heb ik niet echt momenteel, heb nergens zin in. Wandel wel 5x per week met n buurvrouw, en doe de dingen die nodig zijn. Ik woon in Heerlen (Zuid Limburg).
Zeker gedeelde smart is halve smart.

Hoi An met mij gaat het nu redelijk naar het ziekenhuis geweest echo voor buik gelukkig goed pfffff ik denk ook altijd aan het ergste hoor en ook af en toe somber en zit nu ook bij een praktijk ondersteuning ik heb PSST hoop niet kunnen verwerken wat ik in mijn leven heb mee gemaakt en wandel wel veel en probeer het positief in te zien ik mediteer 1 keer per week met een groep stilte daar zitten ook mensen die wat mankeren denk wel dat je de goede kant op gaat zo te lezen en straks komen de feestdagen weer aan dan is het gemis van mijn man het ergste zal jij ook hebben maaar de Zoons Schoondochters en kleinkinderen sleuren me er wel weer doorheen sterkte hé 👍😘

Hoi Gabje, L.N.

Gabje ik heb ook bij het rouwen gekeken, we zij. Zeker niet
De enige…

Gelukkig heb je nog 1 dochter dichtbij, die je ook steun geeft. Jammer dat we ver weg zitten, ik zit in Houten.
Soms denk ik ook of ik wat meer paroxetine moet doen,maar bij mij viel verhogen naar 20 mg toen niet mee,dus sta ik nog steeds op 10 mg. 🤷‍♀️ met soms oxa 5 mg.
Echt zin in iets.? …nee ook niet, meer op de automatische piloot.bezig houden…ga hier heen of ga dit doen ,hoor ik ook van anderen,maar zo moeilijk…word er zo moe van dat het me zoveel energie kost.wat mankeer ik toch…denk ik dan! angstig dan, veel huilen, kinderen wil ik ook niet steeds lastig vallen.dus ben heel blij met deze site,kun je toch even van je afschrijven. 🙈

@ L.N.
Gelukkig is het goed dan met buik.zit er ook veel stress bij?dat doet ook veel met je .
Verwerken moet ik ook nog heel veel,maar valt toch niet mee. Mijn man was altijd : doorgaan en niet zeuren..
Dus ja …ik wist nooit beter,maar nu….lijkt het wel of ik er OOK MAG ZIJN. Huilen was er nooit bij….Misschien daarom
Dat ik nu zo ben.duizelig,hoofdpijn,angstig,alleen zijn,
altijd van het ergste uitgaan.
En straks feestdagen….liefst verstop ik me in bed, maar dat zullen de kinderen niet leuk vinden.

Maar ik kan en mag huilen, me klote voelen ,(voor alle shit kon dat niet) als ik bij hun ben.
Ach….komt wel goed toch🙏😥 zo blij dat wij hier kunnen appen ,! Hoor / lees jullie graag weer .🤣

Ja An dat zei mijn man ook altijd wij waren kermisreizigers altijd mensen om je heen en vrolijk en is idd stress van mijn buik gaat overal in zitten ook ik haf veel last van duizeligheid nek schouders arm alles wat ik zo lees heb ik wel gehad hoort denk ik bij een burnout en ook huilen hoor lucht op en PSST ik heb vroeger ook een ernstig ongeval gehad coma en een doodervaring gehad zie die tunnel nog voor mij was toen 11 jaar en nog meer mee gemaakt maar dat zet ik het niet op dat moet ik allemaal verwerken ook dus van mijn man die viel van de trap tia en geen afscheid kunnen nemen en de Zoons ook niet nooit meer bij gekomen na 1 week met overleg met de kinderen stekker eruit 2 procent werkte nog maar .....vind het moeilijk dat ik uit eindelijk zijn dood bepaal 😓 maar we moeten verder en jij ook An 👍

Hoi L.N.

Dat duizelige,nek en schouders..heb ik ook. Hoofdpijn,of alles rondom je bovenlijf vastzit. Huilen ook , je word er niet blij van.
En zo te lezen heb jij ook veel meegemaakt,en nog steeds.
Het valt niet mee,angstig zijn…..pff

De 19e een MRI weer van het hoofd,en nu al in de stress,terwijl ik verder geen klachten heb ….denk ik! Maar als je eenmaal een stresskip bent….alle enge dingen weer in me hoofd….bah…
Lees je !

Hoi…L.N.

Had net getypt…zeker verkeerd gedaan. 🤷‍♀️
Ja..het is niet leuk,zeker met stramme spieren,hoofdpijn, duizelig lijkt of alles vastzit in me bovenlijf. Onrustig,angstig…

En ja…jij hebt ook zat meegemaakt,en nog ! Valt niet mee!

Controle op de 19e van me hoofd,(MRI) nu al weer aan denken….
Brrr, geen klachten ,maar toch.je moet er weer doorheen!
Stresskip …kan het niet helpen. En dan weer de tranen. Gelijk het ergste denken, terwijl ik me goed voel🙈
Lees je !

Krijg het niet voor elkaar,wilde reageren op L.n. Op nr.1386
maar ik zie niet het antwoord wat ik getypt heb !

Hoi An jij hebt ook veel mee gemaakt en snap dat je bang bent van de MRI scan zo ben ik ook haal dan alles in mijn hoofd pffff duizeligheid heb ik af en toe nog probeer me rustig te houden dan met ademhalen en veel druk bij mijn slaap nog en bovenlijf gaat nu ook redelijk hou vol ook hé je doet het goed denk dat je de goede kant op gaat lees je weer 👍

Hoi L.N.

Ja...wat een ramp is dit
Neem jij dan ook wat oxazepan of zo om even rust in je hoofd / angst/ huilen te hebben ? Helpt dan wel 3 uurtjes of zo. Ook nog niet ergens bij vrijwilligers werk gekeken. Als je je zo onrustig /stressig en huilerig bent is dat ook niks toch?! Wil wel wat doen buitenshuis , maar als een berg tegenop zien dus. Heb geen buddy/ kennis of zo dat het wat minder heftig lijkt 🤔pff
Als ik me druk maak...ergens heen moet afspraak, dan wel duizelig/ dronken gevoel !
Blij met de berichtjes.

Hoi An ik lees Je bericht nu en ik heb pilletjes van Dokter Vogel geeft mij rust natuurproduct en doe vrijwilligers werk bij de Zonnebloem dankbaar werk en ja ik teken veel en schilder nu even op 1 laag pitje wandel met de hond en probeer weer te genieten van de natuur en heb geen buddy maar wel wat kennissen waar ik mijn ei kwijt kan die weten hoe ik ben en huilen mag hé dat lucht alleen maar op niet ....opkroppen lees je weer hou vol probeer ik ook 👍

Hallo An, goed dat je van je afschrijft op dit forum. Snap je gepeins. Ik heb een man naast me die in de diepte van deze hel steeds weer zei “ het komt goed met je”. Maar ook iemand waar ik naar toe kon als ik volkomen verstijfd van paniek was of wat ik meer deed kon appen. Hij was zelf hoe zeg je dat ervaringsdeskundige en kon heel goed op me inpraten. Tis wat allemaal. Jij hebt dat niet op dit moment, misschien omdat je niemand wil belasten en ik moet zeggen er zijn er niet veel die het echt snappen ( begrijpelijk). Sterkte An,weet dat er heel veel zijn die het zwaar hebben, ook al lijkt iedereen weer gezellig de feest maand in te gaan. Het is soms niet wat het lijkt.

Hoi Eef
Leuk je weer even te appen,spreken🙂

Nee …heb geen man of zo die dat zegt🤷‍♀️ wel een vriendin ,en die helpt me wel,maar ze heb een heel ander leven . Psychisch stabiel,zeg maar. Ze kan goed tegen alleen zijn,heb geen psychische issuis ..zeg maar. Dus vaak snapt ze niet dat een huilbui zomaar komt. Of wat depri ben. Burn out …staat ze me aan te kijken🙄 of ik gek ben.
Piekeren,en dan weer hoofdpijn daarvan, dus wil nu iets van borduren of zo knopen🤷‍♀️ het niet kunnen kletsen ,of arm om je heen,zo van : kom op meid….dat mis ik heel erg. Maar ja ..zoals je zegt,er zijn veel mensen die dat hebben!
Maar hier appen vind ik leuk,en bedankt voor je berichtje.

Hoi Eef,

Nee ,er zijn er heel veel die er ook last van hebben. Dus ben niet de enige🤷‍♀️ maar het alleen zijn is k.t.

Kerstmaand …moet ik ook niet aan denken !

Hoi Gabje,L.N. Eef, en anderen natuurlijk

Hoe is het bij jullie?

Hebben jullie dat ook : ineens huilen,heel onrustig, hoofd maakt overuren,van alles door je hoofd,piekeren, maar kan het niet altijd benoemen. Wel angstig wat, met name : stel dat,hoe straks met kerst, geen drukte willen,en toch niet alleen willen zijn….etc.
Mijn vriendin ( de enige die ik heb) zegt dan: dan moet je ook ergens aan denken / reden hebben om te huilen, of ik me eigen zielig vond? Vroeg ze?🤷‍♀️. Ik zeg dan ..emmer loopt over🤷‍♀️ na 5 minuten of zo gaat het weer.
Veel meegemaakt, begin december is mijn man 2 jaar weg, + daarna nu 6 maanden alleen wonen, dus ja…pittig. Ga wel naar buiten,maar als ik dan b.v. Naar buurtcentrum kijk dan vind ik het zo’n berg waar ik overheen moet. Zoals laatst: naar een bingo gegaan,kwam huilend binnen van de stress…waarom? hebben me wel opgevangen…,maar vond het zo erg. Dat ik dat had. was blij dat ik toch gegaan ben, maar was daarna zo moe…..iss dit ook herkenbaar? Dat alleenstaand…kan het nog niet loslaten of zo. 🙈
Ben ik nou zo gestoord?
Pfff, ik lees jullie graag…

Hoi Eef,L.N. Gabje…en anderen

Ben naar de buurtcentra voor bingo geweest…als een berg tegenop gezien🤷‍♀️door stress natuurlijk huilen zomaar,
Vertelde het aan mee vriendin : huilen, zegt ze komt alleen omdat je ergens aan denkt. Zegt ze vaak tegen mij. Zei is psychisch heel sterk….( ik dus niet nu) 🤷‍♀️
Het komt in golven bij mij….
Zoals de kerst, mijn man begin december 2 jaar weg. Half jaar nú alleen wonen.vliegt me zomaar aan,dan huilen,duizelig , piekeren,overal tegenop zien….alles is teveel….hopeloos voelen..
Hier van me afschrijven helpt gelukkig ook, maar ook blij met de reacties.!

Hoi An, ik ben ook al 2 wkn aan het hoesten, gister koortsig. En dan voel ik me ook alleen. Ik mis ook erg de arm om mij heen. Mijn eetlust is weg, voel me down.
Ik heb ook allang n vervelende klacht, heb veel spanning op de bekkenbodem, kan slecht zitten en dat belemmerd enorm.
Vorige week wel drie uitjes gehad, maar die doe ik met moeite, ben dan wel trots dat ik het gedaan heb.
Goed dat je naar de bingo bent gegaan 👏🏻.
Ja de decembermaand is voor ons nu niet de leukste maand, het is dan een jaar geleden dat mijn man is overleden, de tijd van vorig jaar roept veel bij mij op.
Ik zie ook tegen alles op, de kleinste dingen vind ik al teveel.
We zijn niet alleen, sterkte An

Hoi Gabje,
Het hoesten is nu wat minder gelukkig…
Bij mij is het ook niet geweldig met eten, ja ..ik eet, maar niet zoals vroeger. Automatische piloot zeg maar ,!

Bekkenbodem…kun je er niks aan laten doen? Lijkt me verschrikkelijk als je niet goed kunt zitten🙈🤔of komt het door alle spanningen? Heb je therapie ?

De feestdagen zijn ook bij mij iets dat van mij niet hoeft. Ook nog regelmatig huilbuien, en wat angstig of zo…ik denk weer overal aan,pfff.
Overal tegenop,en zo besluiteloos, niks willen, maar ook niet alleen willen zijn ! Even schrijven helpt mij ook.
Tot snel…sterkte jij ook !

Hoi LN, Gabje..
Had al gereageerd,maar komt er niet te staan 🙄vind deze indeling helemaal niks!
@LN
de MRI hoofd gehad gisteren en het was (weer) goed. Over 6 maanden weer. Pfff wat een stress…altijd het ergste denken…🙏

Hoi Gabje :
Bekkenbodem..heb je daar therapie voor? Lijkt me erg pijnlijk om dan niet te kunnen zitten😟
En voor de bingo…tja wel veel duizelig,puddingbenen, huilen Gehad.is dar dan wel goed…? Die stress🤷‍♀️weet het soms niet!
En ja…feestdagen…moet er net aan denken. Aan je man denken ,..
Deze tijd is zo zwaar…ik weet het ! Ook heel veel huilen,en overal tegenop zien nergens zin in….maar…we moeten wel.🙈

Hoi An, ik ben in behandeling bij een bekkebodemfysiotherapeute, het belemmert me enorm, de stress is op dat gebied geslagen. Ben gister weer bij de dokter geweest, heb n longontsteking, ben uitgeput en dat maakt me nog neerslachtiger. Je moet het maar allemaal accepteren maar dat valt vies tegen. Heb ook nergens zin in, alles is teveel.
Fijn dat de mri goed was.
We gaan dapper verder, zal wel moeten.
Liefs

Hoi Gabje
Ik hoop dat je bekken weer snel beter gaat.😟
Wat erg…Heb je antibiotica gehad…Of zo ? Het valt ook allemaal niet mee….accepteren is heel moeilijk,zeker als je zoveel al meegemaakt hebt. Weet er alles van! Alles zelf moeten doen als je je al zo klote voelt. Wees lief voor jezelf zeggen ze…maar hoe dan?
Toch doorgaan….en schrijf hier van je af! 🤔 sterkte meis….

Hoi Gabje,Eefje,LN,

Hoe gaat het ? Wat doen jullie als je zo’n verschrikkelijk gevoel hebt van binnen? Onrustig,huilerig, piekeren? Heb wel hobby’s,maar niet altijd zin n.
Hou me wel bezig, droge mond door de zenuwen of zo🤷‍♀️. 6
maanden verder, (alleen wonen dus) hoe lang duurt zoiets ? Heb mezelf nog niet gevonden ….ik lees het graag !

Hoi An, ik heb ook n flinke dip, de antibiotica slaat aan, ik denk dat alle ellende eruit komt. Ik probeer deze periode te accepteren, hoe moeilijk me dat ook valt. Ik heb stressvolle jaren gehad en dat gaat niet een twee drie uit je systeem. Ik pak veel mn rust, doe meditaties, wandel. De dagelijkse dingen doen kosten me al moeite. Er tegen vechten heeft geen zin.
Maar het blijft n heel rot gevoel, ik begrijp je goed. En alleen is maar alleen. We moeten hier samen doorheen, hebben geen andere keus. Liefs

Hoi Gabje..
Ben blij dat je medicijn aanslaat.🙏 zo te horen heb jij ook veel meegemaakt,net als ik. Wat doe jij per dag dan,hobby’s om je af te leiden?

Maar hoe doe je dat ..accepteren?
Doe wel dingen ,maar blijft door me hoofd spoken, tegen het huilen aanzitten,dan maar hobby /of lezen doen,maar ….zomaar ff duizelig,en dan ga ik alweer denken.zo van: stel dat,of kan dat wel,…etc.
Rusten doe ik ook ,s’middags ff 45 minuten op de bank liggen,met de hond lopen,en bij een huilbui laat ik het gewoon gebeuren…dat is toch accepteren 🤔soort angstig of zo denk ik🤷‍♀️
Sorry voor het klagen…ben zo nooit geweest ,en nu…stresskip om alles 🙈
Liefs

Hoi An, momenteel heb ik geen hobby's, kan me er niet toe zetten. Ik lees, en luister veel naar podcasten op de telefoon. Ik ben ook n stresskip geworden, afgelopen jaren is teveel gebeurd. Heb het gevoel dat ik op slot zit. Zou graag eens flink willen huilen, of schreeuwen, zelfs dat lukt niet. Accepteren is moeilijk, maar ik probeer het.
Klagen mag, vooral hier kan dat.
Liefs

Hoi Gabje

Denk ik ook weleens : ik zit op slot….in me hoofd wil ik ook dingen doen….doe ik even dit,of ga dan naar de markt of zo….uiteindelijk doe ik het niet🤷‍♀️ wat is dat ? Je zegt het goed… op slot zitten ..en hoe eruit komen. .? Met tijd…verwerken …hoop ik . Maar eng is het wel. Het is vaak geen paniek,maar heel erg onrustig,en dan huilen🤷‍♀️.niemand om je gerust te stellen,…nou..daar weet je alles van.daarom vind ik dit wel goed om je te uiten!
Jammer dat je niet goed kunt huilen,😟lucht op…althans bij mij dan,tranen komen zomaar op waar ik ook ben .daar ben ik ook niet echt blij mee, maar ja,kan er geen rem op zetten.
Accepteren is ….zijn zoals je bent..denk ik🤔,maar pfff we doen ons best! Lees je graag !

Hoi Gabje

Hoe gaat het met de longontsteking.? Ik hoop dat het wat beter is!🤔 hoe is het verder ?

Herken jij het ook ,dat als je opstaat in de ochtend al voelt dat het zo’n rotdag ,angstige dag en duizelig wordt ?
En natuurlijk niemand zegt : “het komt goed” vind het moeilijk dan om dingen / naar een winkel of zo ,te doen,omdat je al zo angstig ben. Lijkt wel of je soort van lamgeslagen bent . Alles lijkt wel een berg…waar je niet overheen komt. 🙈
En kennissen zeggen dan: ga naar buiten,doe wat….etc zoveel vriendinnen,maar 1, heb ik niet. Zo moeilijk….🤷‍♀️ komt het ooit goed 🙈 lees je weer …hoop ik !

Hoi An, het gaat iets beter, morgen controle huisarts.
Ja, ik herken dat in de ochtend, krijg dan ook niks door mn keel. Ben nog niet vooruit te branden. Ben wel weer aan de wandel met een buurvrouw, zij is mijn grote steun.
Vooruit te branden ben ik ook nog niet, elk klusje is me teveel. Stel veel uit 😣. Heb ook weer n gesprek aangevraagd met n rouwcoach. Het is gewoon veel, burnout van veel stress, rouw, en dan verder moeten, maar hoe? Ik doe wat ik kan, het is ook nu bijna 1 jaar geleden van mijn man, alles komt weer boven.
Probeer het ook dag voor dag te nemen.
Hou je taai, liefs

Hoi Gabje

Ik hoop dat de controle goed was. En goed dat je met de buurvrouw gaat lopen weer. Is leuk toch?
Ook niet veel zin, maar doe het nodige schoonmaakwerk,en dan…lezen of zo. Zo’n dag duurt best lang dan hé .?
Ga wel naar de winkel,of hond uitlaten, maar je doet àlles alleen.
En dat heb ik overschat . Stilte..
Gisteren naar de bingo in buurthuis geweest, met 5 mg oxazepan ,ging wel redelijk, tranen in me ogen, niks gewonnen🙂 maar het kost je zoveel energie, veel vrouwen hebben dit natuurlijk ( alleen zijn ) maar het duurt wel lang voor je het verwerkt ,of weer aankunt. Dus gewoon laten gaan die tranen…dat doe ik ook,!
Mijn man is in december 8e, dan 2 jaar weg. Klotemaand vind ik het, doe jij nog wat aan kerst .?
Jammer dat we niet in de buurt zitten denk ik🤔 woon in Houten .

Liefs,lees je graag

Hoi LN, Eefje

Hoe gaat het nu bij jullie?

Zien jullie ook zo tegen de feestdagen op?
Hoelang hebben jullie dat duizelige al,is het gewoon stress? Huilen ook wel regelmatig, loop ik buiten met de hond, ineens een huilbui ….zo moedeloos van.
Vanmiddag komen de kinderen even,dat is weer leuk,…maar als ze dan weggaan,huilbuien….🤷‍♀️vind het zo erg !

Liefs

Hoi Ann ja de feestdagen komen er weer aan het gaat redelijk met mij vanmorgen bloedprikken in het ziekenhuis voor aankomende maandag voor mijn hart daar word het onderzocht heb daar af en toe wat druk op en heb sinds 3 dagen weer last van plassen pfffff ben daar ook al in het ziekenhuis geweest echo vet vervelend als je te bed ga en heb veel stress nog steeds huil ook af en toe in bed duurt allemaal zo lang denk je dat je er bijna bent met de burnout na ruim 15 maanden wandelen doe ik wel veel met de hond hoor je 👍

Hoi LN

Tja.. de feestdagen..ik vind er niks aan🤷‍♀️.
Ik duim voor het onderzoek ! Ook door stressklachten 🤔? Net als je buik ?

Duurt zeker lang …huilen gaat hier op en neer. Angstig wat, door alleen zijn. Word er zo moe van!

Succes maandag ,ik lees je weer !

Hoi….

hoe is het met iedereen,? LN, Eefje,Gabje

Soms zit ik gewoon tegen m’n hondje te praten, en zelfs te huilen.🤷‍♀️ het alleenstaande….is wel echt een hel! Zo is het enkele dagen redelijk, maar ook wel heeeeel erg klote.veel huilen, stilte, duizelig ook,bibberig in de benen. Heb wel hobby’s,maar geen 24 uur .En dan zie ik de kleine vorderingen niet meer, zoals mijn vriendin zegt. Geduld heb ik niet 🙈 komt het ooit goed….? Vraag ik dan? Tuurlijk wel….zegt ze dan! 🙏
Kerst heb ik ook niet echt zin in,kerstboom etc. Nooit zo geweest …ben de enige niet…denk ik dan maar !
Lees jullie ….

Voor mij hetzelfde hoor An, de ene dag redelijk de volgende dag weer heel zwaar. Fysieke en mentale ongemak zijn elkaars kameraden denk ik. Maar ja An we moeten er wat van maken. Dus probeer iets te vinden waar je een beetje van kan genieten een voeten behandeling, kappertje, een lekker geurtje, of iets wat bij jou past, verwen jezelf een beetje An. Niet blijven zitten in oude makkelijke kleding op de bank. Ook niet uren zitten piekeren en dat is lastig omdat het op een gegeven moment zo’n patroon is geworden, maar sta jezelf dat niet toe. Maar misschien doe je dat ook allemaal niet An.
Ik denk dat er heel veel mensen tegen de feestdagen opzien en al helemaal mensen die zitten zoals wij. Mensen die aan mij vragen hoe het gaat zeg ik vaak “ach ja ieder heeft zo z’n dingen “ en stel dan al heel snel de vraag “ hoe is het met jou?”gewoon omdat ik mezelf naar beneden haal en energie verlies door steeds m’n verhaal te vertellen. Houd moed An ik ben de laatste die zal zeggen dat dat makkelijk is, liefs

Hoi Eef

Ik doe zeker wel dingen…zoals de kapper ,heb net vanmorgen een broek gekocht weer, die strakke broeken hoef ik niet meer,maar eentje die lekker zit.dus ja …blij mee. Het is niet iedere dag alleen maar stress of angstig gelukkig,maar het zijn golven 🤷‍♀️ zo’n golf is zo angstig….maar ik ga zeker door!
Afgelopen zondag,de 8e was de sterfdag van mijn man,nu 2 jaar weg.dat heb me 2 dagen gekost om het meer weer los te laten,
Met huilen, angstig,duizelig.
En nee, heb geen kerstboom staan,wel kleine dingen,zoals je bij A.h. Kunt kopen🤷‍♀️ prima zo.
Ik zeg dat ook …het gaat wel….als iemand wat vraagt…anders lopen de tranen weer!
Doe jij nog wat met de feestdagen? Of niet ?
Had je nu. Antidepressiva ? Kan het niet meer terug vinden.🤷‍♀️ hobbyen zeggen ze tegen mij…maar niet ieder uur toch.?
We appen weer !?

Goed bezig An….Ik doe niets aan de feestdagen. Ben wel iemand die van gezelligheid houd nou ja wie niet maar zoek naar dingen die ik/ wij fijn vinden….thermoskannetje met chocomel, ontbijtkoek en ergens op een bankje bij strand zoeken en lekker mensen kijken en de natuur in maar niet op een druk terras,heb ik niet zoveel plezier in. Zelf wilde ik niet aan de antidepressiva maar arts vond mij ook niet echt depressief had wel veel last van angst en onrust spierspanning, gebruikte slaapmedicatie, wist vaak niet waar ik het zoeken moest etc maar is stukke minder en precies wat jij zegt, het zijn golven nu. An jij hebt dubbelop en in de rouw en burn-out dus neem de tijd er maar voor. Liefs

Hoi Eef

Ik begrijp dat je niet helemaal alleen zit🤔?
Dat je nog iets van aanspraak hebt?
En ja… de kinderen /en de rest van de familie willen 1e kerstdag vanaf 16 uur of zo met dobbelen wat doen,maar zo geen zin in.
Wat jij doet lijkt me wel wat…gewoon …niks doen. Maar ja🤷‍♀️ben dan bang voor zomaar een huilbui, of zoiets….staat ook niemand op te wachten…denk ik dan. Maar alleen zijn is dan ook niet geweldig.pfff blij als het weer over is allemaal.

Ik heb ook Ad,paroxetine 10 mg, doet wel wat …maar helemaal weg is het natuurlijk niet. De angst ,onrust, en drukte voor dingen,zoals de kerst, daar neem ik dan 5 mg oxazepan voor en dat haalt de scherpe randjes even weg.
En juist accepteren van alles …daar ben ik niet goed in. Hoelang nog….
Lees je graag weer

En als aanvulling hierop:
Ik ben me er van bewust dat er bepaalde patronen en overtuigingen achter zitten, maar evengoed zou ik het zo fijn vinden als ik de wereld om mij heen ook op pauze kan zetten :-)

Heel herkenbaar. Ik ben nu 2 jaar bezig, gelukkig gaat het nu echt beter. Maar het eerste jaar heb ik me een beetje afgesloten v vriendinnen/familie omdat ik gewoon mn handen vol had aan mezelf en omdat ik oo n gegeven moment ook niet meer wilde weten hoeveel leuke dingen anderen allemaal deden. En inderdaad, vervelende dingen in je eigen omgeving geven extra stress. Zo moest ik in het voorjaar onverwacht geopereerd worden. Dat gaf dus behoorlijk veel stress! Ik heb dat gelukkig weer vrij snel achter me kunnen laten. En ondertussen steeds geduimd dat er met partner of kinderen geen " rampen" zouden gebeuren. Dus dat "op pauze" willen zetten snap ik heel goed. Je kunt er gewoon niks meer bij hebben.
Je moet jezelf dus steeds op 1 blijven zetten en een beetje in je eigen bubbeltje blijven. Dat is vaak wel eenzaam maar heeft voor mij goed gewerkt.
C.

Dankjewel voor je reactie C! Wat fijn dat het met jou beter gaat. Ik lees vaker reacties van je op dit forum en die zijn erg helpend! Succes met je verdere herstel ✨

N.

Ja, is heel normaal bij burnout. Je zenuwstelsel is overgeactiveerd, dus bij inspanning snel hoge hartslag. Op de lange termijn gaat alles weer normaliseren.
C.

Maar ook echt een onregelmatige hartslag of overslagen?
Zit ook er hoog in m'n ademhaling. Gespannen kaken.

Hoi Marie,
Die overslagen herken ik ook, na elke paar hartslagen lijkt het of hij er eentje overslaat om dan nog snel twee te doen. Het kan gewoon je normale hartslag zijn maar kan ook door stress komen

Als je hoog in je ademhaling zit is het belangrijk die te veranderen naar buikademhaling. Focus op je uitademing en maak die twee keer zo lang als je inademing. Dit kalmeert je zenuwstelsel. Wat ik de afgelopen jaren veel heb gedaan is yoga ontspanningshoudingen op een yogamatje. Bijv kindhouding, zijdelingse twist. Google
maar eens, er is genoeg te vinden op YouTube.
C.

Dank voor jullie reacties en tips!
Hoop dat het snel beter mag gaan.

Groetjes

Hoi Loïs,

Dit probleem heb ik ook, ik heb inmiddels een knarsbitje via de tandarts, heb je die al? Deze heb je nu je knarst eigenlijk sowieso wel nodig om je tanden tegen slijtage te beschermen, daarnaast helpt het met het klappertanden/knarsen wat minder intens te maken en ook de kaakpijn te verminderen.

Zeer herkenbaar voor wat betreft het kaakklemmen, dit deed ik altijd al voor mijn burn-out, maar de hoeveelheid spanning die nu op mijn kaken staat is immens.
Soms net het gevoel als ik zwaar aan de extacy zit.

Als gevolg hiervan elke dag barstende koppijn, waardoor ik me daar weer druk om ga maken, en zo blijft de stresscirkel maar doorgaan, wat een ellende…

Ik overweeg om aan de amytriptiline te gaan, aangezien ik gelezen heb dat dit goed kan helpen tegen deze klachten, en je hiermee ook veel beter kan slapen…..

Dank voor jullie reacties. Fijn dat jullie het herkennen, maar vervelend dat jullie hetzelfde ervaren. Ik zal inderdaad contact opnemen met de tandarts. Heb het gekregen na een soort paniekaanval. Heel naar gevoel wel.. hebben jullie ook wel eens fysio gedaan om de spanning te verminderen? Vannacht gingen mijn kaken opeens heel hard open ipv dicht, niet bevorderend voor de slaap. Ook slis ik overdag een beetje, ik denk omdat ik aanraking van tanden probeer te vermijden. Herkennen jullie dit ook? Bij mij voelt het ook alsof ik aan de extacy zit. Ook ben ik duizelig en heb ik hoofdpijn.

Loop hier al twee jaar mee te vechten. Heb een bitje van de tandarts maar voor mij uiteindelijk zeer oncomfortabel, dus doe hem voor het slapen niet in. Ben de hele dag aan het klemmen en heb daarvoor waarschijnlijk ook tunitis opgelopen. Want als ik op mijn kaak druk wordt het geluid nog intenser. Het schijnt dat botox kan helpen om de kaakspieren te laten ontspannen. Is volgens mij redelijk prijzig want is na een tijdje weer uitgewerkt. In ieder geval sterkte.

Er zijn speciale kaakfysio's die je hierbij kunnen helpen, zou eens met de dokter overleggen of je een doorverwijzing kan krijgen.

Heb er zelf positieve ervaringen mee, ik draag inderdaad ook een bitje sindsdien maar heb oefeningen gekregen die de kaak goed laten ontspannen.

Zelf geen ervaring mee, maar weet dat dit kan voorkomen bij burnout of andere psychische aandoeningen. Vaak ook gelezen dat het een tekort kan zijn aan een bepaalde vitamine of mineraal. Misschien even googelen op hoofdhuidproblemen en tekorten.

Ik vind dat je bedrijfsarts en werkgever veel te veel druk op je leggen als ze je na 6 maanden weer aan de slag willen hebben terwijl je een intensieve therapie volgt en ook nog veel last ondervindt van de burn-out.

Als iemand aan mij vraagt: "hoe gaat het met je?" dan zeg ik tegenwoordig: "kan beter."

Heeft geen nut om er over te liegen uit schaamte of beleefdheid, door eerlijk te zijn creeer je uiteindelijk ook meer begrip.

Ik wens je veel sterkte en zou je toch aanraden het gesprek aan te gaan met de bedrijfsarts dat je hier echt nog niet klaar voor bent en dat het ook te veel is naast de intensieve therapie. Als deze niet luistert kun je eventueel een second opinion aanvragen. Nog meer stress over dit proces werkt uiteindelijk ook alleen maar averechts.

Ik wens je heel veel sterkte! We zijn allemaal zoekende hier, maar ik kan je vertellen dat het echt beter wordt, en dat je juist ook veel moois gaat vinden in dit proces, dingen die je waarschijnlijk nooit had verwacht!

Hoi Anoniem,
Dankjewel voor jouw reactie.
Voel steun uit jouw woorden over de bedrijfsarts. Ik ga er eens op broeden...
En ik neem je "Kan beter"-antwoord mee. Hoop dat we allebei van "Kan beter" naar "Gaat beter" gaan, in ons eigen tempo.

Hai!

Vervelend die druk vanuit je werk en arts. Dit zou anders moeten gaan.

Ik zeg altijd ‘wisselend’. Meestal krijg ik dan geen wedervraag haha.

Zeker weten. Denk dat er zelden iemand is geweest met een burnout die dit niet zo heeft ervaren. Dit is ook een van de meest voorkomende fysieke symptomen bij angst. En burnout en angst gaan eigenlijk altijd hand in hand.

Ik heb het precies zo omschreven tegen mijn dokter: "ik heb het gevoel alsof ik de hele dag op een boot staat die lichtjes op en neer schommelt." Zelfs als ik in bed lag leek het soms alsof het hele gebouw aan het deinen was op lage golven.

Na een maand of drie is dit gevoel bij mij compleet verdwenen. Wel nog af en toe duizelig maar echt dat deinende gevoel niet meer gehad.

Jazeker, hier heel veel mee te maken gehad. Grappige was dat ik vlak voor mijn uitval nog op een schip zat en het voelt precies zoals toen.

Absoluut, het was zelfs zo erg in het begin dat ik in een rolstoel zat. Ik ben nu 13 maanden bezig en de duizeligheid is veel en veel minder, kan vooral optreden als ik slecht geslapen heb of me te lang (>60 min) op iets probeer te concentreren. Waardeloos... hoop dat het ooit echt helemaal verdwijnen zal want het is vreselijk beperkend én niet zichtbaar voor anderen.. waardoor het begrip er soms niet is.

Yep, helaas ook een vervelende symptoom van stress! Bij iedereen uit het zich anders.
Tip: Dr. Yonit Arthur,The Steady Coach

Hallo anoniem.

Dit gevoel herken ik zelf ook zeker! Vooral als ik net uit een lift stap heb ik dit erg, is behoorlijk vervelend. Maar als je op dat moment er van bewust bent en rustig aan probeert te doen, bijvoorbeeld even stil staan, gaat het al vrij snel weer weg bij me.

Ja hoor hier idem
Al 7 maanden dit gevoel. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed

Ik heb dit ook! Sinds een paar weken een drukkend gevoel op me oren en constant duizelig alsof alles ik niet echt recht kan lopen. Het schommelt….

Hebben jullie dan ook een raar gevoel rondom je neus? Ik merk dus zelf dat ik allemaal sensaties bij mijn neus voel (alsof het strak staat) en dat dan in hand gaat met de duizeligheid.

Ja dat heb ik bij de kapper
Zelfs alsof ik mijn gezicht niet voel
Nekoefeningen van fysio lijken ten helpen

Ik zit 2 jaar in burnout. Spierspanning (en daardoor pijn) in bovenlijf en hoofd/kaken is mijn voornaamste klacht. Wel minder heftig maar zal nog wel even duren schat ik zo in. Ik heb een zeer lange aanloop gehad tot burnout helaas. Belangrijk is om goed te blijven bewegen (yoga, pilates), verder laat ik me regelmatig masseren. Ik wandel ook elke dag. Maar t is inderdaad een beproeving...
C.

Sterkte iedereen 🙏

Dankje C voor je reactie en idd een beproeving pffff sterkte ook en Dankje Newbee👍

Zelfde verhaal als C. Ook twee jaar, ook de klacht die nog het meest aanwezig is. Ook in borstgebied, bovenrug, zij en kaken. Ik volg nu lichaams gerichte therapie waarin we ons richten op slow release, dat heeft de laatste maanden best goed geholpen.

Heftige zaken zoals kraken of deep tissue massage werken bij mij niet, dat werkt juist alleen maar averechts want alles doet dan nog veel meer pijn voor een tijdje. Alsof het gebied die kracht helemaal niet aan kan nu.

Als de spieren zo lang al onder spanning staan dan is het ook beter om daar niet te snel de spanning van af te willen krijgen. Ik zweer wel bij mij spijkermatje.

Pijn kan trouwens wel ook een teken zijn dat er iets eindelijk aan het loslaten is. Zie het dus niet per se als iets slechts maar misschien ook gewoon iets waar je even doorheen moet voordat de spieren weer kunnen ontspannen.

Dankje Anoniem en een spijkerjasje dat lees ik wel meer misschien dat dat ook helpt moet er wel 1 kopen eerst en mijn spieren staan al heel lang onder spanning beterschap ook 👍

Heftige behandelingen (bv dry needling) prikkelen je zenuwen te veel, die dus al overgevoelig zijn. Dat is het probleem. Elke behandeling die te veel pijn doet is uit den boze. Ik houd het daarom bij yoga en pilates, stretching is sowieso heel goed voor een gespannen lijf. Stuitte onlangs op stress release exercise (SRE) op YouTube. Gewoon elke dag een paar minuten "trillen" om spanning los te laten. Ben daar nu mee begonnen en vind het wel fijn.
C.

Correctie: het is TRE, tension&trauma release exercises.
C.

Zal het opzoeken C en ja dry needling heb ik vorig jaar zoveel gehad nek armen schouders ook overbelasting en veel stress ik werk ook nog 52 jaar nu wel 1 stapje terug en de dood van mijn man niet kunnen verwerken viel plotseling van de trap 6 jaar geleden geen afscheid kunnen nemen alles was stuk in zijn hoofd 98 procent dus besloten met mijn gezin de stekker eruit te halen valt niet mee

Ik heb nog steeds wel last van sombere dagen en moet over 2 weken echo laten maken van mijn buik voor mijn gemoedsrust zegt de dokter dat 2 weken geleden dus al met al weer 1 maand stress en maar piekeren hé pfffff wat komt daar weer uit spanning spanning spanning is toch niet goed sterkte ook Anoniem en C 😓

Het zelfhulpprogramma van Bureau Breinfijn waar heel mooi informatie wordt gegeven waarom je je zo voelt en waardoor dat komt. Voor veel mensen reduceert dit al veel klachten of geeft veel herkenning en vaak opluchting. Voor mij bracht het programma geen herstel, maar kanttekening is dat ik al 40 jaar zeer zware klachten ervaar en al alles heb geprobeerd en wel het idee heb dat de theorie achter bovenstaand zelfhulpprogramma eindelijk het pad is dat ik moet inslaan. Breinmedicijn is een ander zelfhulpprogramma dat een beetje hetzelfde idee is, maar met een iets andere insteek. Ook Dr Sarno was al een pionier op dit gebied. Kort samengevat heeft het allemaal met je brein te maken die weer terug moet naar een veilige modus en al die jaren al een loopje met je neemt. Als je het allemaal zal lezen, zal er veel duidelijk worden en achteraf is het eigenlijk ook logisch, geen rare zweefverhalen. Het is ongelofelijk wat het brein allemaal met je lichaam kan doen!

Voor de duidelijkheid, nee ik maak ik geen reclame, ben niet de eigenaar, krijg geen aandelen! Toen ik het teruglas en commentaar kreeg bij een andere post, dacht ik ook even....hhmmm....zou zo wel kunnen lijken. Ik vond het destijds ook weggegooid geld omdat ik het eigenlijk allemaal wel wist, maar voor nieuwkomers de moeite waard om in ieder geval even in te lezen over de theorie erachter. Ik heb zo van meerdere zelfhulpprogramma's een combinatie gemaakt wat voor mij zou kunnen werken.

Hoi ANONIEM,

Klachten aan de ribben zijn heel normaal bij een burnout. Dit kan meerdere oorzaken hebben maar de meest voorkomende verklaring is dat dit veroorzaakt wordt door chronische hyperventilatie. Mensen die onder grote stress staan ademen veel hoger en oppervlakkiger dan gezond is, dit geeft extra druk op het middenrif waardoor je pijnlijke uitstralingen kunt krijgen naar de ribben. Wat hiertegen helpt is om elke dag kalmerende ademhalingsoefeningen te doen. Dus niet dat snelle ademwerk, maar bijvoorbeeld box breathing of resonant breathing. Ook ademhalingsoefeningen die erop gericht zijn de Vagus Nerve te ontspannen werken goed.

Daarnaast kan het ook komen door spierspanning vanuit de nek en schouders. Dat hele gebied is met elkaar verbonden, en als jij je schouders constant onbewust aanspant door de stress dan kan dit gaan uitstralen naar de ribben.

Dan is er zelfs nog een verband tussen de heupen en de ribben. Mensen die heel veel onverwerkte stress en emotie met zich meedragen slaan dit vaak op in de heupen. Wanneer de heupen vastzitten moet het bovenlijf dusdanig gaan compenseren dat dit enorme druk op het bovenlichaam kan veroorzaken met spierspijn en pijnlijke ribben tot gevolg.

Pijn is soms ook een teken dat iets aan het loslaten is, dat hoeft dus niet altijd een slecht teken te zijn maar kan ook juist betekenen dat die regio tijdens de aanloop naar de burnout ZO erg onder spanning heeft gestaan dat het hele gebied nu eerst even heel beurs moet worden voordat het weer kan ontspannen.

Hip openers, ademhalingsoefeningen en spierontspanning d.m.v. bijvoorbeeld een spijkermatje. Dat zou ik in jouw geval even gaan uitproberen.

En vooral geen zorgen, dit komt heel veel voor bij burnout.

Ik vind het heel fijn! Gebruik 'm bijna dagelijks om te ontspannen. Heb eerst een goedkoper matje uitgeprobeerd en daarna wel geinvesteerd in een iets duurder model (heb nu een Shakti mat). Gevoel dat het schuim wat steviger is in het duurdere model en deze mat is ook langer dan de goedkopere variant. Het is wel even wennen, en op de harde vloer vind ik niet prettig. Doe het vaak 's avonds op bed. Ik wandel veel en vind het soms ook fijn om mijn kuiten op de mat te leggen. Je kunt er zelfs op staan (maar dat moet je wel echt opbouwen). Goed voor de doorbloeding in de benen.

Ik vind het ook heerlijk! Even wennen, maar nu moet ik een wekker zetten als ik erop ga liggen. Je kan er volgens mij al 1 kopen voor 20 euro op bol.com.

Ja! Al 2 jaar dagelijks in gebruik. Had er eentje van 2 tientjes en nu een duurdere ‘advanced’. Ik wil niet meer zonder

Ja!! Heeerlijk! Elke avond inmiddels en val er soms zelfs op in slaap 😅. Reguleert m’n zenuwstelsel enorm. Rustig muziek erbij opzetten helpt om in de bubbel te komen.

Ik gebruik het spijkermatje een paar keer per week. Koptelefoon met binaural beats of een meditatie op en ontspannen. Zeker een aanrader!

Ik heb sinds 1,5 week een spijkermatje en noem het toeval of niet, maar ik slaap sindsdien elke nacht beter.
Voorheen kon ik vaak niet in slaap komen, of werd ik minimaal 2x per nacht wakker met een torenhoge hartslag en lag dan uren te woelen.
Sinds ik het matje gebruik val ik snel in slaap en als ik 's nachts wakker word, slaap ik ook makkelijker weer verder. Afgelopen nacht zelfs voor het eerst in tijden weer eens van 12 tot 7 geslapen! Elk klein lichtpuntje is er een, dus hier ben ik erg blij mee.
Ik ga 's avonds 20 minuutjes erop liggen en doe dan tegelijkertijd een ademhalingsoefening of yoga nidra.

Hoe helpt een spijkermat bij het herstellen ?

Ik heb sinds 1,5 week een spijkermatje en noem het toeval of niet, maar ik slaap sindsdien elke nacht beter.
Voorheen kon ik vaak niet in slaap komen, of werd ik minimaal 2x per nacht wakker met een torenhoge hartslag en lag dan uren te woelen.
Sinds ik het matje gebruik val ik snel in slaap en als ik 's nachts wakker word, slaap ik ook makkelijker weer verder. Afgelopen nacht zelfs voor het eerst in tijden weer eens van 12 tot 7 geslapen! Elk klein lichtpuntje is er een, dus hier ben ik erg blij mee.
Ik ga 's avonds 20 minuutjes erop liggen en doe dan tegelijkertijd een ademhalingsoefening of yoga nidra.

Op de website zeggen ze:

✓ Betere nachtrust
✓ Betere ontspanning
✓ Meer energie
​✓ Verlichting bij pijnklachten
✓ Verlichting bij stijve en vastzittende spieren
✓ Betere doorbloeding van de spieren
✓ Betere afvoering van afvalstoffen
✓ Aanmaak van endorfine en oxytocine
✓ Verlichting van hoofdpijn
✓ Inzetbaar bij reumatische klachten & fibromyalgie
✓ Inzetbaar bij burn-out en stress
✓ Hulpmiddel bij autisme & ADHD (ook bij kinderen)

Voor mij helpt het voornamelijk om te ontspannen, slapen en doorbloeding van spieren.

Hier nog iemand die enthousiast is. Het helpt me soms om te ontspannen, me wat rustiger te voelen. En ik val er ook geregeld op in slaap.

Hoi, zeker herkenbaar, al is bij mij alles ‘pas’ begonnen eind augustus met een paniekaanval. Ik heb mijn kinderen in co-ouderschap en heb bijvoorbeeld al momenten als ik weet dat ze komen. Terwijl ik dat juist ook heel fijn vind nog steeds!
Ik moet geloof ik nog door heel wat heen, maar hoop met je mee dat dit in ieder geval geen blijvende nawerking zal zijn..

Hoi L,
Heel herkenbaar, ik ben inmiddels een jaar ziek en had alleen in het begin last van paniekaanvallen. Maar sinds een paar weken zijn ze terug, heftiger dan ooit. Ik kan door de paniek eigenlijk m’n werk niet meer uitvoeren. Ik kan je niet geruststellen met hoe lang het duurt, maar het is in ieder geval heel herkenbaar!

Ik heb dit ook gehad tijdens mijn burn out die vorig jaar september begon, maanden lang ontzettend veel spier klachten ervaren maar magnesium heeft mij mij niet echt geholpen, ik slikte grote magnesium citaat pillen van de kruidvat, bij mij was het een kwestie van uitzitten en uiteindelijk gaat het over ookal ben je soms bang van niet omdat het zo lang duurt. Sterkte

Hi KB,

Ik slik ook een aantal maanden bysglycinaat bij voor mijn spierspanning en om een betere slaap te krijgen. Voel nog niet echt verschil eerlijk gezegd... slaap jij er snachts ook slecht door?

Groetjes

Hoi M.
Ik ben altijd al een moeilijke slaper geweest en slechter slapen was dan ook een signaal dat de burnout eraan zat te komen.
Ik zit nu vanaf eind augustus thuis en mijn nachten zijn heel wisselend. Ik heb temazepam in huis voor als het echt nodig is en verder neem ik dus magnesium en ook valeriaan.
Hoeveel magnesium neem jij per dag?

Hi KB,

Ik neem 150 gram maar merk er dus niet veel van haha.. hoopte ook dat het voor mij zou werken. Toch maar een spijkermat en meer ontspanningsoefeningen om de spanning te minderen.

Hoi M,

Ik slik op aanraden van de schrijver van het boek DARE (over angsklachten) een combinatie van calcium, magnesium en vitamine d. Allemaal in één pil. Volgens hem zijn dat de beste supplementen om te slikken als je langdurig last heb van angst en stressklachten. Daarnaast slik ik ook extra omega-3 supplementen (ik eet geen vis of vlees).

De pillen die ik slik zijn Cal Citraat+ Tabletten van Orthica, en gewoon visolie tabletten van de Etos.

Ik slikte ook lange tijd magnesium, maar blijkbaar zitten er zoveel verschillen in dat je het beste even kan laten doormeten bij een natuurarts. Dan weet je precies welke variant je nodig hebt en hoeveel. Ik slikte al jaren een variant die ik blijkbaar niet kan opnemen, dus jaren voor niks. Ook schijnen bij veel mensen voetenbaden met magnesium beter op te nemen dan oraal. Daarnaast is ijzer, vitamine D, vitamineB12 en omega-3 een tekort dat ook veel voorkomt. Dit zijn ook de stressvretende mineralen.

Hey Tom,

Absoluut aan toegeven! Had ik dit maar sneller gedaan tijdens mij herstel ipv blijven vechten / bezig moeten blijven van mezelf. De vermoeidheid is, weet ik nu achteraf, een ‘goed’ teken. In die zin: je bent dus uit de ergste stress / aanstand en kunt nu gaan opladen. Luister naar je lichaam, super belangrijk.

Stertke,
Amber

Ik heb die vermoeidheid nog niet..
Ben al een jaar bezig.
Ik doe iets verkeerd
Groet

Hoi Tom,
Ik kan helaas niet zeggen of het een normaal onderdeel van het proces is omdat ik er zelf ook middenin zit, maar ik herken me erg in je verhaal.
Ik had ook de eerste vier maanden veel angst- en paniekklachten, maar ik was over het algemeen wel vrolijk en ook weer aan het reïntegreren op werk. Sinds september lijken de angstklachten echter ingeruild voor veel extremere vermoeidheid en lusteloosheid. Ik werk nu ook niet meer. Ik deel je hypothese dat stress er in de eerste fase voor zorgt dat de vermoeidheid niet echt gevoeld kan worden.
Mocht het hoop geven, sinds een week of twee kan ik beter de vermoeidheid accepteren als onderdeel van het proces. Daardoor ben ik optimistischer en heb ik het gevoel dat al het rusten wat ik nu doe, hoe vervelend soms ook met bijkomende klachten, bijdraagt aan eerder herstel. Ik probeer depressie te ‘voorkomen’, in zover mogelijk, door meditatie, koud afdouchen, een dagritme te behouden, wandelen en vrienden langs laten komen (in hoeverre dat lukt met energie natuurlijk). Hoop dat we allebei de goede kant op gaan!

4 maanden is nog niks in een burnout. Je bent in ieder geval wel de ergste maanden voorbij. Daarnaast zullen er uiteraard nog wel (veel) momenten volgen dat je geen puf hebt. Daarnaast is heel normaal om je in maand 4 nog somber, ongemotiveerd te voelen en geen energie te hebben. Heeeeel langzaam komt de energie weer terug. Een kwestie van veeeeeel rust! Ik ben bijna een jaar verder en heb nogsteeds momenten met weinig energie en dat het nog niet allemaal lukt. In ieder geval al wel veel beter dan toen ik in maand 4 zat!

Moeheid betekend dat je lichaam kan ontspannen en dat je aan t herstellen bent, is een goed teken!

Ik ervaar dit ook ben er klaar mee dit is geen leven elke dag een strijd met mezelf

Heel herkenbaar!

Gewoon duidelijk blijven uitleggen dat je heel graag wil, maar dat je rustig aan moet doen met je energie, júist in deze fase. Wat mij helpt is om het initiatief wat meer in eigen handen te nemen, aan te geven dat je ontzettend zin hebt om mensen weer te zien en dat je het zelf zal initieren wanneer je daar weer de energie voor hebt.

Het zal nooit makkelijk worden vrees ik, ik heb er ook last van. Maar ik merk vooral dat ik tegenwoordig nee kan zeggen zonder me schuldig te voelen. Ik heb nu vaak juist dat ik trots ben dat ik voor mijzelf op ben gekomen en naar m'n lichaam heb geluisterd.

Er heeft oprecht nog nooit iemand boos of teleurgesteld gereageerd als ik nee zei of een afspraak wou verzetten, de enige die daar moeilijk over deed was ikzelf (richting mijzelf).

Dus geen exuses verzinnen of dingen aangaan waar je helemaal geen energie voor hebt, gewoon duidelijk uitleggen wat de situatie is en ik kan je verzekeren dat iedereen dat echt wel begrijpt!

Het is natuurlijk fijn en lief dat iedereen je graag weer wil zien maar het blijft een proces met pieken en dalen, je bent niet in een klap weer helemaal de oude die zo weer het voorgaande leventje instapt (en maar goed ook want die oude jij kwam ook in een burnout terecht).

Wat goed dat het verder zo veel beter gaat. Ik hoop dat het reintegreren soepel verloopt en het klinkt alsof je je al heel goed bewust bent van je grenzen. Goed bezig!

Dankjewel voor je fijne reactie! Daar kan ik wat mee.

Geef aan dat je al je energie nodig hebt voor je werk en dat er daaromheen dus niet zo veel mogelijk is. Inderdaad: wees gewoon eerlijk. Ook mijn ervaring dat niemand daar boos om wordt. En als dat zo is laat je dat bij hen. Ik ben inmiddels ook de sociale schaamte wel voorbij en zet mezelf/mijn herstel nu op de eerste plaats.
C.

Hoi Arthur,

Dit is een vraag die heel moeilijk te beantwoorden is. Om te beginnen is dit natuurlijk persoonlijk, zit er nog een hormonaal element aan (bij vrouwen werkt het allemaal net even iets anders) en heeft het fysieke element natuurlijk ook invloed op de mentale gesteldheid (en andersom).

Voor mij begon het voornamelijk psychisch. Kreeg last van nachtmerries, verhoogde angst, paniekaanvallen, emotionele uitbarstingen etc. Dat ging uiteindelijk over in het hele fysieke plaatje van duizeligheid, spierzwakte, maagklachten, oogproblemen, enorme spierspanning etc. Toen de fysieke klachten weer wat minder werden kwam de angst opeens weer wat meer bovendrijven. Mijn persoonlijke ervaring is dus: eerst vooral psychisch, dan vooral fysiek, en tijdens het herstel daarvan verschoof dit weer even terug naar psychisch wat inmiddels ook weer steeds beter gaat (nu 2 jaar verder ongeveer). Heb wel af en toe nog fysieke klachten maar stuk minder.

Maar zoals gezegd, dit is heel erg persoonlijk.

Ik voel me ook al langere tijd ‘wazig’ in mijn hoofd en dit is nog geen dag voorbij gegaan. Geen idee wat het is en waardoor het komt

Hoi A,
Ik weet precies wat je bedoelt want ik ervaar dit gevoel ook al een maand of 8 dagelijks. Heel naar en eng is het. Alsof je helemaal niet verbonden bent met jezelf en je omgeving en inderdaad alsof alles langs je heen gaat. Het is volgens mij hersenmist of derealisatie, wat beiden voorkomt bij burn out. De oplossing heb ik helaas ook niet, behalve jezelf kalmeren door te bedenken dat deze klacht niet zomaar uit de lucht is komen vallen, maar een gevolg is van enorme overprikkeling van je hersenen. Als we verder herstellen zal dit hopelijk ook steeds minder worden. Sterkte 🩷
Liefs N

Hi,
Ik heb inmiddels ook al een jaar klachten. Het gaat ook zoveel beter met mij, maar ik heb voornamelijk nu ook dat rare gevoel in mijn hoofd. Het wordt wel steeds iets minder weer naar mijn idee. Vertrouw er maar op dat het overgaat!

Hoi hoi ik heb ook dat rare gevoel en dat doffe hoofd. Het is een hel. Wil zo graag dat het weggaat

Hi Tommy,

Ik zag je reactie al op mijn berichtje, maar ik heb dus echt precies dezelfde klachten. Heel vervelend als je wel energie hebt, maar je door je lichaam wordt tegen gehouden.

Fibromyalgie is een lichamelijk burnout. Dus dat zou kunnen. Ervaar je ook veel spierspanning? Uit je berichtje lees ik dat je niet veel rust neemt. Je polsen/handen kunnen komen doordat je met vuisten/t-rex handen slaapt (stress reactie). Mij heeft het geholpen om met een brace te slapen zodat je deze niet kan buigen. Ook ontspanningsoefeningen helpen voor het slapen gaan (yoga nidra, meditatie, ademhalingsoefeningen).
Duizeligheid kan komen door een oppervlakkige ademhaling. Dit kan je checken door je ademhaling te checken via boltscore (youtube). Ademhalingsoefeningen. Helpen om deze weer wat rustiger te krijgen .

Zelf ben ik ook pas 32 en begrijp ik je gevoel heel erg. Wel denk ik dat je nu flink overprikkeld bent en je echt rust momenten in moet gaan bouwen. Bij mij gaat het nu wat beter, maar het duurt echt lang.

Groetjes,

Hoi Tommy,
Ik kan je uit de droom helpen: dit gaat niet over als jij geen gas terugneemt. Je bent jezelf al heel lang aan t overbelasten. Ik spreek uit ervaring want ook jarenlang met spierspanning, veel pijn en slaapproblemen gelopen. Kortom, op een gegeven moment kom je in een situatie dat je alle klachten normaal gaat vinden en gewoon maar doorgaat. Je functioneert dan dus op adrenaline. Op die manier put je jezelf volledig uit. Bij mij heeft dat 7 jaar geduurd, toen een complete "breakdown". Nu 2 jaar verder en een stuk beter maar gaat nog wel 1-2 jaar duren schat ik zo in.
Ga eens naar je huisarts en bespreek je
klachten. Nb: Fibromyalgie begint trouwens ook heel vaak na een periode van overbelasting.
C.

Ik herken veel in je verhaal Mijn man zit al ruim 2.5 jaar thuis is ook helemaal op. Kan ook niets meer vroeger actief werkte 60 uur per week. Concentratie 0 Geheugen 0 weggaan kost zoveel energie dat ik zelf liever thuis blijf omdat hij op is daarna. De winkel is idd een vreselijk gebeuren en zo kan ik nog heel veel opnoemen Auto rijden fietsen alles is vreselijk
Zweet hutst over zijn lijf bij enige inspanning radeloos ben ik ervan

Als je klachten, of sommige daarvan, gaan verminderen (ook al is dat maar een beetje) is dat een teken van herstel. Bijv toename van energie, betere slaap, lagere spierspanning etc. Dat je blijft hangen of een terugval krijgt is heel normaal. Herstel is nooit een recht opgaande lijn, is een grillig proces. Houd een redelijk vaste dagstructuur aan (met voldoende beweging in de buitenlucht) en ga
niet zitten navelstaren. Je lijf heeft een zelfhelend vermogen, vertrouw daarop.
C.

Wat fijn voor je. Heb ik voldoende aan alleen het boek lezen of word ik dan toch steeds verwezen naar een CSR coach.
Ik heb een afspraak bij een CSR coach gehad en was daar niet zo van onder de indruk. Veel wist ik al en had het gevoel dat zij een verkooppraatje afdraaide.


Groet Eric

Hoi Ax,

Ik heb zelf geen ervaring met een CSR coach, heb alleen het boek. Dus kan hoe dan ook aanraden om het boek aan te schaffen, want er zit uitleg in en advies. Misschien dat de coaching niet voor iedereen is, en misschien dat je ook de klik miste met deze specifieke coach - dat kan natuurlijk ook. Ik had het boek in ieder geval graag eerder gehad en eerlijk gezegd had ik ook graag de coaching gehad, want dat had bij mij wel wat angst weggenomen over allerlei lichamelijke klanten en fenomenen.

Hi, wat vervelend dat je dit ook hebt moeten ervaren. Wat ik lees uit jou verhaal, is dat je nog in de fight modes zit. Je bent constant gespannen voor wat er kan gaan gebeuren ( maar hoogst waarschijnlijk niet zal gebeuren).

Wat mij goed heeft geholpen om daar uit te komen is om te leren ontspannen en heel veel te rusten. Mijn hersenen waren heel erg overprikkeld en daardoor ontwikkelde ik angsten en spanning in me lichaam.

Mediteren. Wandelen, heel veel rusten (niks doen) heeft mij hier heel erg bij geholpen. Ik rust na langer dan een half jaar nog steeds dus je moet echt je tijd ervoor nemen

Hoi Mei,

Ik kan je het boek DARE van Barry McDonagh hierover aanraden. Ik denk dat bijna iedereen met een burnout uiteindelijk hier tegenaan loopt. Uiteindelijk is dat onderdeel van de paniekcirkel: je gaat situaties vermijden uit angst voor de paniekaanval maar de paniekaanval kan op elk willekeurig moment opkomen dus jouw wereld wordt op die manier steeds kleiner.

Het belangrijkste is dat je jouw zenuwstelsel weer in de ruststand krijgt, dit doe je door veel uit te rusten. Wanneer dat allemaal weer wat meer in balans is dan kun je stapsgewijs je wereld weer wat vergroten.

Dit is een beetje trial en error (zoals je ook in het boek kan lezen) en het is belangrijk om daarin wel goed naar je lichaam te luisteren zonder dat je élk signaal ziet als een reden om weer naar huis te vluchten. Het is een moeilijke balans, we kennen het allemaal. Ik heb twee maanden gehad dat ik bijna de deur niet meer uit durfde te gaan uit angst voor een paniekaanval. Nu ga ik gewoon weer op vakantie met het vliegtuig en gaat dat (m.u.v. een klein beetje paniek hier en daar) gewoon weer goed.

Rust, tijd en vertrouwen. Accepteer dat het erbij hoort, besef je dat niemand ooit is overleden aan een paniekaanval, hoe vreselijk het ook voelt. Veel mediteren, rustig wandelen, qigong yoga om een beetje in beweging te blijven en gezond eten. Dat zijn de dingen die je nu kunt doen. Mocht je behoefte hebben aan meer tips dan hoor ik het graag.

Het is vooral heel normaal waar je doorheen gaat. Het zal eerder abnormaal zijn als je dit niet zo ervaart met de burnout. Uiteindelijk kom je echt weer uit de paniekcirkel. Succes!

Oh en nog een concrete tip die mij altijd heel goed helpt om direct uit de paniekcirkel te komen. Download de app Insight Timer en zoek op de meditatie: Vagus Nerve Meditation van Chibs Okereke.

Dit is een ontzettend goede en fijne meditatie om vanuit je hoofd weer even terug in je lichaam te landen.

Bedankt voor jullie reacties. Ik weet dat het overgaat (ooit) maar zo voelt het niet maar dat weten jullie ook als geen ander.

Ik zou dolgraag willen wandelen maar alleen durf ik dit ook niet. Ik moet ook vermelden dat ik non stop hoofdpijn heb en mezelf draaierig voel. Hoge spierspanning etc etc.

Ik ga me voor nu storten op het leren ontspannen maar dit is echt enorm lastig!

Ik ga ook zeker kijken of meditatie wat voor mij is, bedankt!

Hoi Mei,

De reden dat ik bijna twee maanden het huis niet durfde te verlaten was omdat ik zo ongelofelijk duizelig was dat ik bang was dat ik zou flauwvallen buiten. Het enige dat daartegen hielp was om gewoon heel erg veel rust te nemen thuis. Dat is normaal in de beginfase van de burnout. Ik zou je dan ook aanraden om je voor nu gewoon over te geven aan dat gevoel en niet boos op jezelf te worden dat simpele dingen even niet lukken. Probeer wel thuis een beetje in beweging te blijven. Gewoon af en toe de benen een beetje strekken, Yin Yoga iets in die richting. Lage intensiteit maar het is ook niet goed om alleen maar in je bed te liggen. Doe het natuurlijk wel met mate en binnen de grenzen van je lichaam.

De duizeligheid heeft te maken met verstoorde hormonen. Je zit vast in de flight modus zoals anoniem hierboven ook aangeeft. Je lichaam is allerlei systemen aan het aanzetten omdat het in de hoogste staat van paraatheid vastzit, en in een burnout kun je daar echt wel een paar weken in blijven hangen (soms zelfs maanden).

Ik kon persoonlijk ook moeilijk slapen in die periode en meditatie was daarin voor mij echt de uitkomst. De Insight Timer app is fijn, ook kun je Deeprelax proberen, dat zijn Nederlandse, zeer toegankelijke ontspanningsmeditaties.

Je zult merken met de meditatie dat de spierspanning ook wat gaat zakken en hopelijk de draaierigheid ook. Eet je wel genoeg? Ik kon in deze periode bijna niet eten van de misselijkheid en ellende en denk dat ik daarom ook extra duizelig was. Dronk ook veel te weinig water.

Geef je er vooral aan over. Als je lichaam even niet wil bewegen dan doe je dat gewoon niet. Maar het is wel belangrijk dat je een beetje uit je hoofd komt. Dan kan meditatie echt een hele goede tool zijn om mee te starten.

Een mooi gedicht uit de meditatie die ik je hierboven aanraadde:

The Mountain:

If the mountain seems too big today
then climb a hill instead;

If morning brings you sadness
it’s okay to stay in bed.

If the day ahead feels heavy and your plans feel like a curse,
There’s no shame in rearranging,
don’t make yourself feel worse.

If a shower stings like needles
and a bath feels like you’ll drown;
If you haven’t washed your hair for days,
don’t throw away your crown!

A day is not a lifetime.
A rest is not defeat.
Don’t think of it as failure,
Just a quiet, kind retreat.

It’s okay to take a moment
From an anxious, fractured mind.
The world will not stop turning
While you get realigned!

The mountain will still be there
When you want to try again
You can climb it in your own time,
Just love yourself till then!

Heel veel sterkte❤️

Nou een heerlijke glas goede wijn op zijn tijd doet me heel goed en vind je bericht behoorlijk ongepast.

Ik zal eenmalig op u reageren,

ik heb het met de allerbeste intenties geschreven

Ik kon het niet meer laten om dit te schrijven omdat zoveel mensen er aan onder door zijn gegaan, ik kan voor hun de tijd niet meer terugdraaien, hoe verschrikkelijk hun leven is geworden door het gebruik van deze middelen is niet met woorden te beschrijven. Deze mensen zijn of overleden inmiddels of lijden een ernstige ziekte erdoor, waardoor het leven ondragelijk geworden is. Ik schrijf dit met een traan en hoop dat niemand ooit dit hoeft mee te maken. De verkopers van met name drugs hebben geen idee wat ze andere aanrichten en familieleden, voor hun telt het geld. Het doet mij zoveel verdriet en pijn. Ik kon het niet meer vanaf de zijlijn aanzien en moest het bericht posten

Misschien had ik het wat beter en netter kunnen verwoorden, ik wilde u echt niet kwetsen.
Sorry mevrouw of meneer. Ik wens u een heel prettig leven toe, dat is juist waar het allemaal om gaat.

Ook naar andere mensen excuses, ik had het te hard geschreven, wordt alstublieft niet boos, het is met allerbeste bedoelingen geschreven

Hoort erbij Arthur, je zult nog veel van dit soort golven meemaken maar als het goed is worden de goede momenten steeds frequenter en langer! Het is nou eenmaal een hobbelig proces.

Laat je niet ontmoedigen en luister vooral naar je lichaam. Als je rust nodig hebt dan is dat maar even zo, de energie komt wel weer terug.

Succes!

Het pad van herstel is grillig. Goede dagen met wat meer energie gevolgd door mindere dagen met weinig energie. Ga vooral niet navelstaren en je afvragen waarom dit nu weer gebeurt. Luister gewoon naar je lijf. Op de mindere dagen meer rusten/kalm aan doen (maar ook niet niets doen). Er komen echt weer betere tijden!
C.

Hallo Marco,

Wat een ellende met die antidepressiva hè.
Ik zit zelf sinds juni vorig jaar thuis met een burn-out, maar 3 maanden later al weer gaan re-integreren, meer vanuit verveling en schuldgevoel dan dat het zo goed met me ging.

Vanaf oktober 23 ben ik gestart met Escitalopram, en heb dit gebruikt t/m afgelopen maart.

Daarna ben ik helaas per mei weer volledig stil komen te vallen in re-integratie, in de periode ervoor heb ik een zeer complex project begeleid voor t werk, en dus gestopt met SSRI.

Per eind mei toch weer de keus gemaakt om te beginnen met AD, echter leek het de 2e keer niet meer te werken zoals voorheen.

Ik ben dus circa 5 weken geleden weer gaan stoppen, maar voelde me vorige week zo slecht dat ik toch weer een paar dagen gebruikt heb.

Maar aangezien ik merkte dat ik opnieuw door alle bijwerkingen van het opbouwen heen moet, heb ik na 5 dagen gebruik toch weer besloten om er mee te kappen, en heb nu al mijn voorraad in de afvalbak geflikkerd.

Het zal de komende maanden wel zwaar worden, maar ik laat het maar over me heen komen, wil niet meer afhankelijk zijn van medicatie, en ik was de bijwerkingen als wazig zien, zweethanden, gespannen kaken etc ook helemaal beu.

Ik heb me laten inschrijven bij de psycholoog, want ik wil nu blijvend en op natuurlijke wijze herstellen, hoe moeizaam die tocht ook gaat zijn.

Achteraf gezien wou ik dat ik nooit aan die AD begonnen was, aangezien je je grenzen ermee niet goed kan aanvoelen, en er wat mij betreft veel duidelijker gewezen moet worden op hoe moeilijk het is om er weer vanaf te komen als je eenmaal begonnen bent.

Sterkte in de keuze die jij gaat maken, en wens je een goed herstel! 🙏

Je bent niet nutteloos als je zorgt dat je beter wordt. Als je meer of teveel doet dan je aankan blijf je ziek, daar zou je eerder iemand mee teleurstellen dan wanneer je je focust op zelfzorg. Maar je omgeving heeft er in beide gevallen vast begrip voor
Hoe meer je focust op rust hoe sneller je beter wordt en weer stapjes vooruit kan zetten

Er is echt licht aan het eind van de tunnel als je beter luistert naar je lichaam



Ik heb zelf ook geen goede ervaringen met antidepressiva. Het is geen oplossing voor de burn-out zelf maar het is een symptoombestrijding in mijn optiek in het geval van burn-out. Als je wil afbouwen raad ik je aan om heel rustig af te bouwen, ze hebben ook AD in druppels.
Daarbij wil ik wel zeggen dat het misschien voor de een wel werkt AD en voor de ander niet, maar ik heb geen goede ervaringen mee omdat het niet de oorzaak oplost van de burn-out en je je grenzen inderdaad niet meer voelt, die je juist nodig hebt om niet verder je burn-out te verslechteren. Heb half jaar citalopram gehad en zou het nooit meer zelf nemen…
Vraag je zelf af hoe je terecht ben gekomen in je burn-out, los dit op, focus op rust en slapen en therapie en dan ga je er komen.

Dit gedeeltelijke stukje hier onder, wat ik in mijn vorige reactie aan je schreef, was bedoelt onder een ander bericht van iemand dus die is niet van toepassing op jou of je reageerders ☺️ Excuses hahah. Het onderste gedeelte van mijn vorige reactie was wel voor jou bedoelt Marco


“ Je bent niet nutteloos als je zorgt dat je beter wordt. Als je meer of teveel doet dan je aankan blijf je ziek, daar zou je eerder iemand mee teleurstellen dan wanneer je je focust op zelfzorg. Maar je omgeving heeft er in beide gevallen vast begrip voor
Hoe meer je focust op rust hoe sneller je beter wordt en weer stapjes vooruit kan zetten

Er is echt licht aan het eind van de tunnel als je beter luistert naar je lichaam”

Ik herken dit wel. Heb zelf ook afgebouwd maar ben na een paar weken weer begonnen omdat ik dacht dat ik gek ging worden. Zoveel klachten niet normaal meer. Huisartsen schrijven maar voor, maar hebben totaal geen idee in welke hel je terecht komt als je af wilt bouwen. Ken verschillende mensen die er ook niet meer vanaf komen. Op Engelstalige websites vindt je veel meer info over de ellende bij afbouwen en weer opbouwen.

Mij was het dus wel gelukt uiteindenlijk met behulp van AD in druppel vorming, maar ik heb het heeeeeeel traag gedaan het afbouwen

Of je pilletjes prakken en verdelen in kwartjes of nog kleiner verdelen dat kan ook indien ze geen druppels hebben (van citalopram hadden ze het wel)

Visolie heeft ook een antidepressiva-werking , in totaal 1000-2000 mg omega3 vetzuren per dag mag je hiervan slikken, misschien kan je dat er naast doen indien je geen viseter bent.

En kamille of valdispert/valeriaan zou een uitkomst kunnen bieden, weet niet of dat mag samen met AD

Het is heel belangrijk dat je gaat voor een duurzame oplossing, dus heel veel rust, veel slapen, therapie (oplossing verzinnen voor de problemen en de oorzaak verhelpen van je burn-out) en stress tips heb ik zojuist ook onder een andere post “Nooit meer dat fijne ouderwetse gevoel” hier geplaatst. AD lost zelf niet het probleem op van een burn-out maar helpt alleen om symptomen te verlichten dat is alles, het verhelpt je burn-out zelf niet dus de kans is groot dat je oorspronkelijke klachten dus weer terug komen zodra je stopt met AD.

X
Rodha

Dit is ook precies de manier hoe het bij mij begon. Kortsluiting of de sensatie alsof je hersenen als een soort handdoek worden uitgewrongen. Gevolgd door een heftige paniekaanval.

Heel herkenbaar Roel
Hoe voel je je inmiddels?
Eng he!
Bizar hoe dat kan ineens he
Best eng.

Bij mij ook

Hebben jullie er daarna nog last van gehad

Anoniem..niet meer die sensatie zelf maar wel gewoon het klote voelen..na een ene naar nog steeds een grote ellende.

Ik kan wel huilen..
Als ik die bewuste dag de laptop van werk dicht gelaten had en me ziek gemeld.had dan was ik nog op tijd geweest..helaas.

Ja maar dat is echt een doen gedachte. Ik ging de avond voor ik bijna flauwviel van een burn out nog op stap. Geen idee wat er de volgende dag zou gebeuren.

Alles gebeurd met een reden, en ook wij komen hier sterker uit! Je hersenen zijn gewoon overprikkeld en daarom voelt je hoofd zo raar aan.

Heel veel rusten, ontprikkelen, om de 1,5 uur gaan liggen en je hersenen laten rusten door 20 min prikkel vrij te gaan liggen of te mediteren.

Begin hiermee en je gaat echt een enorm verschil merken

Dat doe ik al.
Ben alleen een jaar verder en het voelt nog steeds waardeloos .
Ik ben toendertijd ook met bier drinken gestopt en kreeg daar dus ook heftige detox op soort van delirium volgens mij.. Ik kreeg dus eerst de kortsluiting en daarna de detox. Ik wilde de troep mn lichaam uit hebben met de crash. Was niet de beste timing. Hersenen hebben dus dubbele klap gehad. Ik ben de lul.

Dat doe ik al.
Ben alleen een jaar verder en het voelt nog steeds waardeloos .
Ik ben toendertijd ook met bier drinken gestopt en kreeg daar dus ook heftige detox op soort van delirium volgens mij.. Ik kreeg dus eerst de kortsluiting en daarna de detox. Ik wilde de troep mn lichaam uit hebben met de crash. Was niet de beste timing. Hersenen hebben dus dubbele klap gehad. Ik ben de lul. Weg plezier in het leven. Ik merk ook nu na een jaar nog steeds weinig echte vooruitgang..vandaag precies een jaar geleden dat de crash ik het hoofd ontstond. Fijne herinnering not!

Hey,

Ja ik heb het nog 2x ervaren. Één keer tijdens het wandelen alsof ik een soort klap op mn hoofd kreeg en voor 2 seconden wegviel. Daarna stevige spanningshoofdpijn. Het andere moment weet ik niet eens meer.

Heftig @roel
Hoe gaat het nu?
Ik zit al een jaar in ziekte wet..
Ben ook best bang om nooit meer beter te worden.
Voel me elke dag ellendig. Mis het gezond zijn..doet echt pijn.

Ik heb vaak last van een tik bij m’n slaap.

Ik spanningshoofdpijn , tintelingen in hoofd en angst. Angst voor levenslang gehandicapt te blijven met deze handicap. Dag in dag uit.
Dat dit je leven is geworden.
Psych patient.

Vraagje hebben jullie dit al eens laten onderzoeken via ct of mri scan
Wat kwam eruit?

Groet spiraal

Het heeft tijd nodig maar blijf focussen op wat anoniem schreef aan tips, en je zult beter worden, alleen niet meteen vandaag, dus blijf hoop houden want het gaat goed komen
Ik weet er alles van, en ik kan dit allemaal bevestigen

Aanvullend: Veel rust nemen, slapen en therapie volgen

Ja, zo is het bij mij ook begonnen. Ik zat bij mijn moeder in de tuin en dacht mijn god wat gebeurt er met mijn hoofd. Kortsluiting idd. Rust nemen en zoveel mogelijk prikkels vermijden! Sterkte.

Ik neem rust genoeg maar blijft hoofdpijn houden. Dof hoofd. Ik heb ook nare detox gehad. Was gestopt met bieren.komt er nog bovenop. Dubbel plezier
Groet S

Elke dag je zo beroerd blijven voelen.
Druk op het hoofd. Hoofdpijn, overprikkeld,
Hoe kan dit nou ooit. Beter worden
Voel me elke dag verschrikkelijk.

Stond middenin het leven.
Groet.s

Heel goed dat je gestopt bent met bier drinken. Vanaf nu zal het beter worden maar dat heeft veel tijd nodig dmv heel veel rust nemen. Ze hebben ook een gratis spreekuur van stichting Brijder/Parnassia , kan je altijd vragen stellen ivm je vervelend Detox die je hebt gehad

Hoi anoniem
Ik hoop het.
Ik ben een jaar inmiddels in deze ellende nu en voel me allerminst goed. Wat een hel. zo moe , het gevoel om met elk dingetje zo dood neer te vallen, Waar hoofd, slappe benen.
Elke dag opnieuw.
Het is een grote nachtmerrie

S

Ik ben ook lang onderweg naar er is licht aan het eind van de tunnel

Hoe lang anoniem?
Werk je alweer ?
Of in wia.

lang, zal het aantal jaren niet vermelden maar ik ben stapjes vooruit aan het zetten daarom dat ik nu eindelijk in staat ben om te delen dat het goed kan komen voor iedereen, dat je moet blijven doorzetten tot je beter bent, want ook jou gaat het lukken

Rust, slapen en therapie is de oplossing

Nee helemaal afgekeurd

Lang, ik zal het aantal jaren niet benoemen maar ik kan eindelijk zeggen dat ik met mini stapjes vooruit ga, en ben nu ook in staat eindelijk om te delen aan andere dat herstellen voor jullie ook mogelijk is. Blijf focussen op je herstel, het gaat goed komen

Veel rust veel slapen en de juiste therapie is de oplossing

Ik ben volledig afgekeurd

Het lijkt alsof mijn berichten niet aankomen dus ik probeer het nog eenmalig:

Lang, maar ik kan eindelijk zeggen dat ik met stapjes vooruit ga, en ben nu ook in staat eindelijk om te delen aan andere dat herstellen voor jullie ook mogelijk is. Blijf focussen op je herstel, het gaat goed komen

Veel rust veel slapen en de juiste therapie is de oplossing

Ik zit in de wia

Ik probeer een reactie plaatsen maar het lijkt alsof het niet aankomt

Lang, maar ik kan eindelijk zeggen dat ik met stapjes vooruit ga, en ben nu ook in staat eindelijk om te delen aan andere dat herstellen voor jullie ook mogelijk is. Blijf focussen op je herstel, het gaat goed goed komen

Veel rust veel slapen en de juiste therapie is de oplossing

Ik zit in de wia

Mijn berichtjes komen niet meer aan dus ik kan helaas niet op je reageren 😔

Hebben jullie ook dat irritante dat je maar vast blijft zitten in fight flight? Ik heb dit nooit gehad. Ik merk het met ademhalen gewoon..voelt als een adrenaline ademhaling..
Zou zo graag eens willen dat dat stopt..
Groet s

Ja ook gehad!! Hoort er allemaal bij bij de burn-out

had niet verwacht dit te lezen dacht dat ik de enigste was lijkt juist alsof het alle dopamine/serotine dumpt en geen rem op is en erna een dikke dip van ervaart het zelfde met paracetamol bij mij blijf er lang op bollen voel mij er echt goed van klachten trekken weg dagen tot ik die klik in mijn kop krijg zodra ik mij lichtjes overbelast of iets verkeerd eet vloeit de klachten beter dat ge stabiel blijft gezond eten en geen verslavende middelen weet dat het soms moeilijk is in dagen dat ge ellendig zijt

Anoniem Roel
Hebben jullie ook dat doffe hoofd?
Brainfog of zo? Dan weer helse hoofdpijnen?

Ja hersenmist dagelijks, hoofdpijn als ik extreem overbelast ben. Allemaal seinen van overprikkeld brein en een signaal om nog meer rust in te lassen

Is het mogelijk om ooit weer jezelf terug te vinden? Het oude fijne.gevoel terug te krijgen?
Het voelt allemaal.andersz.raar,.vreemde.wereld
, zo naar.

Herkenbaar mensen?

@anoniem is dat doffe hoofd met hoofdpijn en brainfog ook weggegaan?
Duurde dat lang?

Groet s

Dat kan lang duren brainfrog, van een paar uur tot een paar weken of maanden bijv, afhankelijk hoe erg overbelast je bent.
Ik heb nog steeds dagelijks maar het neemt af met veel rust nemen

Hoe stop je de fight flight. Mijn lijf staat vast erin.
Zijn er mensen die dit hebben weten te herstellen. Zodat de vermoeidheid eindelijk kan komen.

S

Bij te veel adrenaline / flight flight kan ik aanraden:
- kamille thee
- Wandelen
- Spieren aanspannen en ontspannen
- Heel veel rusten (niks doen)
- Veel slapen
- In de natuur zijn
- !Therapie
- Meditatie muziek / mediteren
- Luister naar je lichaam wat het nodig heeft
- Gezond eten (volkoren/niet teveel suiker/vis/noten/pinda’s oa)
- Ze hebben ook valeriaan
- Blijf focussen op je herstel en het zal uiteindelijk beter worden

Gr Rodha

Visolie heeft ook een antidepressiva-en-rustgevende eigenschappen , in totaal 1000-2000 mg omega3 vetzuren per dag mag je hiervan slikken, dat kan je doen indien je geen viseter bent en geen liefhebber bent van vette vis zoals zalm/haring

En kamille of valdispert/valeriaan zou een uitkomst kunnen bieden

Gr Rodha

@anoniem
Heb jij ook van die tintelingen in je hoofd? Ik heb ze in het achterhoofd.
Zo raar gevoel.
Gaan die ook weg ooit?

Groet

S

Hebben jullie ook van die tintelingen in het hoofd? Ik heb van die rare tintelingen.
Gaat dit ooit weg?
Wie heeft dit gehad?

S

Ik heb ook vreemde tintelingen in mijn hoofd en spanningshoofdpijn. Ik heb daarbij altijd het gevoel alsof er een blokkade van spanning aan de rechterkant van mijn nek/keel zit. Ik heb iedere dag de gedachte dat er meer aan de hand is, waardoor ik in paniek raak. Ik wil geen MRI scan doen, omdat ik weet dat het vooral angst is. Ik ben vorige week begonnen met re-integreren, maar misschien was dit toch geen goed idee. Ik vraag me af wanneer ik me weer beter voel.

Ik snap het gewoon niet. Ik werk al 6 maanden niet en heb voor mijn gevoel geen stress. Waarom houden die klachten dan aan....

Ik heb heel veel soorten symptomen, en ook diverse gehad door overprikkeling. Bij elk persoon kan dat ook verschillen

Heel veel succes met toepassen van de tips S, je moet veel geduld hebben, het komt goed als je blijft focussen op je herstel

Gr Rodha

Ik heb diverse symptomen, en ook diverse gehad. Bij elk persoon is dat natuurlijk ook anders

Veel succes bij toepassen van de tips S! Je moet veel geduld hebben maar als je blijft focussen op herstel dan komt het goed en zullen de klachten afnemen

Gr Rodha

Anoniem wat voor therapie

psycholoog, ergotherapie, of als je aanvullend verzekerd bent; psychosomatische fysiotherapie, of psychomotorische therapie kan ook. Maar als eerst zou ik via de huisarts een verwijzing vragen voor een psycholoog en/of ergotherapie

Hi, fijn om te horen dat het zo goed met je gaat! De maag/buikklachten zijn wel echt typerend bij een burn out helaas.. jij voelt je al stukken beter maar je lichaam heeft natuurlijk wel een aardige klap gehad

Dank je wel voor de reactie Anoniem....ik word er soms wat moedeloos van omdat ik er totaal geen controle over heb: het ligt niet aan mijn voeding, niet aan hoeveel ik rust...in tegendeel, ik heb de indruk dat het beter is als ik meer beweeg i.p.v. meer te rusten.
Ik ben nu ook in therapie gegaan, gezien ik hier las dat emoties doorvoelen heel helend kan zijn...voorlopig lijkt dit weinig op vlak van mijn maagklachten te doen maar we geven het nog even...en er maar op vertrouwen dat ook dit goed zal komen.

Groetjes,

Dank je wel voor de reactie Anoniem....ik word er soms wat moedeloos van omdat ik er totaal geen controle over heb: het ligt niet aan mijn voeding, niet aan hoeveel ik rust...in tegendeel, ik heb de indruk dat het beter is als ik meer beweeg i.p.v. meer te rusten.
Ik ben nu ook in therapie gegaan, gezien ik hier las dat emoties doorvoelen heel helend kan zijn...voorlopig lijkt dit weinig op vlak van mijn maagklachten te doen maar we geven het nog even...en er maar op vertrouwen dat ook dit goed zal komen.

Groetjes,

Weleens Accupuntuur overwogen?

Accupunctuur reeds geprobeerd, osteopaat ook, diëtist ook,...en nu voor 2e keer in therapie.
Wil hier echt wel vanaf want met de vermoeidheid, het oorsuizen,...kan/kon ik wel om maar die maagklachten elke dag, vind ik het verschrikkelijkste.

Wat voor soort klachten zijn. Het precies ?

Het is moeilijk te omschrijven. Het is zeker geen pijn en ook geen reflux maar het is alsof er iets op je maag ligt, of alsof je de vorige dag te veel alcohol hebt gedronken. Een overgevoelige maag. Het is praktisch altijd aanwezig...
Het is al veel beter want ik ben weken misselijk geweest maar laatste maanden lijkt het niet meer te verbeteren en gaat het op en af in ernst...

Hai Sammy, ik ben nu 15 maanden thuis en nog steeds doodmoe. Slaap nog steeds elke middag een uur of 2 uur en in de avond lig ik om 2030 op bed. Kan heel weinig en ben zo snel door mijn energie heen. Word hier ook zo verdrietig van.

Sterkte!!!