Burnout ervaringen

Ik snap precies wat je bedoelt…
Ik denk en hoop dat ik uiteindelijk een betere versie wordt van mezelf! Daar probeer ik in te blijven geloven. Denk ook dat het kan. Maar de weg er naar toe is een flinke zoektocht en uitdaging.

Ik denk en ik wil er ook in geloven dat ik mezelf weer ergens terugvind. Vind mezelf nu minder leuk, heb veel minder plezier en ik heb hier wel vaker geschreven, ik lach wel, maar ben niet blij. En natuurlijk zijn we veranderd als we de bo weer te boven zijn, maar hoop toch dat ik weer echt kan genieten van alle dingen die ik doe.

Daar gaan we voor Fred. Daarin blijven geloven.

Herken dit heel erg. Het voelt allemaal zo nep en over alles wat je doet moet je nadenken. Ik zou zo graag weer in het moment willen leven

Heel herkenbaar. Dacht er vandaag nog aan. Waar is mijn enthousiaste ik gebleven! Soms best wel even een beter gevoel, maar slaat soms zo weer om.
Groet,W

Nou Fred hier nog een hoop dat ik ooit weer mezelf word na 2 jaar burnout nu soms goede dagen en dan weer terug vallen en de angst blijft hie zal ik me vandaag weer vielen pffffff

Nou dat hoop ik hier ook heel erg. Dat ik weer lekker mezelf wordt zonder overal 10 keer over na te gaan denken. Lekker spontaan iets doen. Al merk ik dat ik na 2 jaar echt wel meer kan ik ben er nog lang niet maar hoop er echt weer tekomen.
Dus je ben niet alleen hier in.
We houden moer en hopen op goede tijden...

Heel herkenbaar, ik hoor mezelf regelmatig tegen mijn man zeggen 'had ik gewoon maar een paar uurtjes energie en hoefde ik me dan maar niet meteen druk te maken over de consequenties van iets doen.'
Laatst las ik wel een interessant artikel over gelukkig voelen aandacht geven en 'trainen'. Ergens voelt dat wel kloppend. Door alle ellende van de BO weet ik eigenlijk niet meer hoe ik me gelukkig moet voelen. Dat lichte gevoel dat je op dat moment zelf gelukkig bent en er even niets tegenzit... ik denk dat, in ieder geval voorlopig, het gelukkig voelen nog maar hele kleine momenten zijn. Ik probeer die bewuster op een dag mee te maken. Zoals het krijgen van mooie knutsels op moederdag ;) dan 'train' ik mezelf door diep te ademen en heel bewust te voelen dat ik dan blij ben. En s avonds schrijf ik die momenten op. Het is maar heel klein, ik hoop ook dat dit ook weer makkelijker word, maar met deze bril op zie ik ook weer wat geluk in een dag
En heel veel sterkte! Wat een k&*;# gevoel is het

Ja echt heel herkenbaar. Sommige dagen heb ik echt even totaal geen hoop meer, maar gelukkig zijn er soms ook goede dagen. Op goede dagen kan ik me dan soms ook niet meer voorstellen dat ik me ooit weer zo verschrikkelijk en hopeloos zal voelen.

En toch gebeurd het uiteindelijk wel weer haha, helaas. Denk dat het er bij hoort. Maar aan het begin had ik ook helemaal geen goede dagen. Dus het wordt langzaam beter Fred, dat kan niet anders. Het lastigste is om de slechte dagen te accepteren, en jezelf een beetje in toom te houden op de goede dagen.

En knap van je A. dat je zo van de kleine momentjes kan genieten soms! Daar ga ik ook mn best voor doen.

Heel herkenbaar. Sterkte allemaal.

Komt dit gevoel weg terug ?

Dat is voor mij vooral herkenbaar als de fase waarin ik vond dat ik weer bijna beter was en veel te veel ging doen. Kreeg een enorme terugval en kon weer helemaal opnieuw beginnen….

Gelukkig schrijf je wel iets over overdag niet teveel doen. Maar als je je nog regelmatig opgejaagd en hyperventilerend voelt, doe alsjeblieft voorzichtig. Klinkt alsof je lijf nog best stressgevoelig is. Liever nu nog vertragen en echt goed je rust pakken dan te snel besluiten dat het ‘de laatste fase is’.

Misschien is wat jij beschrijft bij sommigen wel de laatste fase? Dan hoop ik dat je die reacties ook krijgt. Maar bij mij was het dat achteraf gezien nog totaal niet.
Ik hyperventileerde soms nog, was sneller moe en idd soms opgejaagd en wat sneller van slag. Maar ja, niet dat helemaal niks kunnen en 1000 klachten van het begin van m’n burn-out dus ik vond dat ik er bijna was. Terwijl ik achteraf echt nog m’n belastbaarheid een heel stuk trager had moeten opbouwen.
Niet om je bang te maken. Maar ik gun je heel erg dat je straks echt helemaal beter beter. Dus neem vooral de tijd. Als je nu te snel gaat zoals ik deed duurt het straks allemaal nog veeeel langer.
(Maar misschien doe je gewoon nog heel rustig en vul ik dit teveel voor je in… Dan is het top, want ben je iig duidelijk een stuk beter dan bij het begin :) En blijf dan vooral rustig aan doen)

Hoi mag ik al jouw klachten weten?

Hoi Anoniem, bedankt voor je reactie. Ik doe inderdaad wel mijn best om gewoon zo lang mogelijk niet echt meer te gaan doen dan nu. En dat is een uurtje werk per dag en wat wandelingen. Ik heb n gelukkig de situatie en tijd om zoveel tijd te pakken als ik nodig heb. Maar goed dat je aangeeft dat het toch weer langer duurt dan je denkt en je al snel weer teveel wilt.

En @anoniem, ben je inmiddels helemaal hersteld? En hoelang heeft het geduurd?

@Anoniemevrouw29jaar, ik heb eigenlijk alles gehad wat je maar kunt bedenken, hartkloppingen, steken/ druk op de borst, benauwdheid, elke dag brain fog/ derealisatie, enorme spierpijn overal, spierspasmes/ rillingen, paniekaanvallen, hyperventilaties, misselijk, duizelig, enorm opgejaagd gevoel in de buik, en enorm veel verschillende sensaties in m’n lichaam waarvan ik niet eens wat het is

Ja wat is de laatste fase, goeie vraag. Ik zou gewoon doorgaan zoals je bezig was en je niet afvragen of het de laatste fase is. En ik snap het helemaal hoor, ook ik wil heel graag geloven dat ik in een laatste fase zit. Heb ook minder klachten, behalve m’n hoofd en dat onrustige waar jij het over had. Blijf doorgaan waar je mee bezig was om je burn out eronder te krijgen en ik denk dat je het echt wel voelt als het “klaar” is. Wat ik hoor is dat een burn out een onderdeel in je leven blijft en je altijd moet waken er niet weer in terecht te komen.

Hoi D,
klinkt alsof je een stuk verstandiger bent dan ik dus komt vast goed!
Ik werkte na 6 mnd alweer drie ochtenden en nam dan na werk wel eerst rust maar deed ook weer regelmatig sociale dingen. En dacht vooral te vaak ‘dit moet toch wel heel even kunnen’ of ‘dit kon ik twee weken geleden ook dus zou nu ook moeten lukken’ ipv steeds goed naar m’n lijf te luisteren.

En nee, ben helaas nog niet beter. Die terugval is nu 5 maanden geleden en ik vond het vooral ook geestelijk zwaar. Me opnieuw zo ontzettend beroerd voelen (herken je klachten helemaal), weer dat nauwelijks slapen, helemaal niks kunnen en mezelf daarbij heel erg kwalijk nemen dat ik het herstellen dus duidelijk ‘helemaal fout’ had gedaan…

Ben inmiddels een jaar bezig in totaal, volgende week is m’n burnaversary ;)
Nu gelukkig meestal geestelijk wel weer oké en in de acceptatie en er is duidelijk een (golvende) stijgende lijn.
Jij veel sterkte en heel erg slim dat je echt de tijd neemt! Dat doe ik nu ook, moest dat alleen even op een niet aan te raden manier leren

Fijn dat het momenteel weer wat beter gaat

Hoi D, ten eerste heel fijn dat het steeds beter gaat!! Mijn vraag: slaap jij ook weer gewoon goed? Dit is bij mij echt een signaal dat ik een stap terug moet doen als ik slechter ga slapen.

@anoniem, ja ik slaap echt weer stukken beter. Soms duurt het even voordat ik in slaap val, maar slaap daarna bijna altijd de hele nacht door. En inderdaad als ik weer wat teveel gedaan heb, ben ik veel onrustiger met inslapen en word ik soms om 5 uur al onrustig wakker.

Ah, gaat de goede kant op! Fijn! En jaloers dat je doorslaapt. Heb ik lang niet gehad haha

Herkenbaar

Beste M, Herkenning. Ik heb voor mijn burn out altijd veel vriendengroepen gehad. Het is bizar met het is een van de redenen dat ik in bo ben beland. Ik probeerde met iedereen contact te houden en naast een fulltime baan had ik bijna nooit rust. Dan kwam er ook nog perfectionisme en hoge doelen bij kijken. Een perfecte formule voor een burn out.

Zie deze periode dan ook echt als periode waarbij je je echte vrienden leert kennen. Ik ben er heilig van overtuigd dat je gewoon niet meer dan 10 vrienden kan hebben. Dan heb ik het over echte vriendschappen waar wat diepte in zit. Laat al die vage vriendengroepen los. Prima als je ze in de toekomst nog af en toe ziet, maar het hoeft niet. Dit geeft mij zoveel ruimte. Ik de toekomst heb ik eindelijk een legere agenda en dat voelt goed. Hiernaast moet je beseffen dat je gewoon niet meer naar het zelfde niveau kan gaan.

Deze zorgen zijn heel herkenbaar.

Waarom zou je loon verder omlaag gaan na 2 jaar ziekte? Als het goed is kom je in de WIA en blijft je loon 70%. Toch? Of is je zorg dat UWV je ziekte niet goed beoordeelt? Die zorg heb ik ook gehad, maar dat is allemaal heel erg meegevallen. Ik heb eigenlijk vooral goede ervaringen met UWV. Ben eerlijk en open.

Waarom zou je werkgever eromheen manouvreren? Zij zouden naar HR of UWV kunnen verwijzen.

Je kunt ook eens kijken op de website van samenveerkrachtig punt nl.

Vreselijk!!

Ik wil je gewoon sterkte wensen want dit is zo naar. Ik heb geen gezin waar ik voor moet zorgen wat de geldzorgen aanzienlijk kleiner maakt. Heb ook geen oplossing :(

Wat BrandUit zegt, de WIA is loongerelateerde dus dan krijg je ook nog steeds 70% van je salaris doorbetaald.

Daarnaast hoef je niet binnen 2 jaar volledig weer aan het werk te zijn om je baan te behouden. Er zijn ook nog mogelijkheden voor een aangepaste functie. En hoe meer je weer gaat werken, hoe meer je tzt weer gaat verdienen.

In Nederland is het weliswaar niet perféct geregeld, maar ze laten je ook niet aan je lot over gelukkig! Het komt echt allemaal goed ;)

Als je arbeidskorting nu nog ontvangt dan vervalt dat zodra je in de wia komt. Bij mij is dat ongeveer 400 euro per maand. En daarnaast heb ik ook een paar honderd euro aan zorgkosten ivm huishoud hulp. Gelukkig heeft dat laatste niet iedereen nodig huishoud hulp.
Mijn tip is; ga kijken waar je op kunt besparen alvast. Dus echt alles onder de loep nemen, van internet abonnement tot eten, tot besparen op gas. Als voorbeeld: Zo zit ik in de winter 23 uur in de kou per dag in de winter omdat ik anders mijn rekeningen niet kan betalen.

En als er problemen zich voordoen in de toekomst: kijk of de gemeenten of uwv iets voor je kan betekenen.

En inderdaad een aangepaste functie is ook een optie

Succes!! En blijf focussen op rust en herstel en oplossingen

En via berekenhet.nl kan je berekenen hoeveel je in loondienst krijgt of via de wia. Je moet dan 70% van je bruto inkomen daar invullen

Of in jouw geval het bruto inkomen invullen wat je nu krijgt, omdat je 70% krijgt in de Wia, net zoals Je nu krijgt in de ziektewet. Maar dan kan je het netto bedrag berekenen via die tool

En voedselbank is ook altijd een optie. Die kijkt volgens mij niet naar het bruto inkomen maar naar het netto inkomen en je uitgaven meende ik. Maar pin me er niet op vast!

Maar blijf altijd in oplossingen en mogelijkheden denken!

En voor mensen die al in de schulden zitten:
- budget coach optioneel, informeer bij je gemeenten of een maatschappelijk werker
- stichting nieuw vaarwater helpt mensen financieel uit de schulden, ik weet niet of ze zich alleen beperkten tot regio Rotterdam

Hoi Anoniem,
Wat vervelend dat je (weer) paniek ervaart. Wanneer heb je de laatste afbouwstap gezet? Ik heb vorige zomer 50% van mijn antidepressiva afgebouwd en ik kreeg na ieder afbouw stapje ook toenemende angst en paniekklachten. Ik was toen mega bang dat ik terug zou vallen, maar het stabiliseerde telkens na een week of 2 a 3. Ik begreep toen van mijn psychiater dat het soms ook langer kan duren voordat je stabiliseert.
Als je toenemende klachten ervaart, is mijn advies in ieder geval om de volgende afbouwstappen veel kleiner te maken (tapering) en meer tijd tussen de afbouwstappen te laten zitten of de keuze te maken om voorlopig even niet verder af te bouwen.
Veel sterkte! 💛

Dank je wel voor je reactie 🥰 In het begin van het afbouwen had ik ook angst inderdaad. Dit kwam door de afbouw. De afbouw is nu ca. 1 maand geleden dus het is nu juist gestabiliseerd denk ik. Dat maakt me juist zo angstig. Dat dit het nu weer is en dat ik dus eigenlijk niet zonder de medicatie kan.

Misschien nog even geduld hebben en je lichaam wat meer tijd geven om te wennen aan de nieuwe dosering? Een maand is nog vrij kort en medicatie afbouwen is niet niks. Heb je een fijne arts die je hierin begeleidt en met je mee kan denken?

Ik weet niet hoe lang je medicatie gebruikt, maar mijn psychiater adviseert mij om de AD minimaal een jaar te gebruiken vanaf het moment dat mijn angst klachten stabiel werden (om terugval te voorkomen).

Linksom of rechtsom komt het goed en met de juiste timing en kleine afbouwstapjes heb ik er alle vertrouwen in dat je uiteindelijk zonder medicatie kan als je dat wilt.

En waar de angst nu ook door komt, probeer je angsten maar een beetje te troosten en ze er te laten zijn. Weet ook dat jij je angst niet bent, maar dit ervaart. De laatste tijd is er op het forum veel over acceptatie geschreven. Hopelijk kun je daar voor jezelf ook iets uithalen.

Veel liefs en sterkte 🌸

Heel herkenbaar, ik zit nu in precies dezelfde fase. Zo demotiverend en irritant als je denkt het weer een beetje door te hebben en lekker te gaan. Vooral dat slechte slapen… Ik probeer nu een stapje terug te doen door wat vaker te pauzeren en meer ontspanningsactiviteiten in te plannen door de dag. In de hoop dat de stijgende lijn zich daarna weer voortzet 🙏. Hoeveel uur per week ben je aan het werk? Misschien kijken of je daar weer wat pauzes tussen kan plannen?

Hoi anoniem,

Dankjewel voor de herkenning. Heb ik soms nodig. Zit nu op 6 uur. Jij?

Oh toevallig ik ook! Ik denk dat het heel normaal is om weer even wat klachten te krijgen. En dat opbouwen ook niet zonder terugval mogelijk is helaas. Proberen gewoon aan toe te geven en weer wat bij te schroeven door die pauzes denk ik. Zeg ik nu wel zo makkelijk maar snap helemaal hoe vermoeiend en frustrerend het is.. Soms ook weer helemaal de hoop en motivatie kwijt. Maar we worden uiteindelijk echt beter en daar is dit onderdeel van!

Hoi anoniem, lang zit jij in je burn out? Ja, inderdaad aan proberen toe te geven. Enige positieve bij mij met een slechte nacht volgt altijd een nacht van 9 uur slaap. Houd me daar maar aan vast. Dank voor je advies.

Dat is zeker fijn. Vorige week trouwens ook een oxazepam genomen na maanden niet. Was voor mij wel de uitkomst om daarna weer de draad op te kunnen pakken. Zit nu 7 maanden thuis. En jij?

O, heel herkenbaar! Ik werk nu 3x3u. Helaas al even, want als ik meer doe steekt het slapeloze de kop op. Als ik overdag te veel inspanning/onrust heb, kan ik de nacht (soms een paar nachten later) niet slapen. Een losse slechte nacht hoort denk ik bij het opbouwen, maar als er meer een patroon in zit, kan het een signaal zijn dat het nog wat te veel is of dat je deze uren even moet aanhouden voor je verder opbouwt.

Ah, ja af en toe een pilletje is prima. Ik zit op 11 maanden. Heel veel succes! Je kan het!

Hoi A, vind je nu al sterk. Een hele nacht niet slapen lijkt me pittig. Ja, en dat is dus kapot irritant!!!! Dat het soms een paar dagen later lijkt te komen. Sterkte A!!

Zo herkenbaar . Vooral dat je pas de rekening in de nacht krijgt. De prikkels lijken dan pas verwerkt te worden.
Ik zit op 8-12u, was eerder al meer (maar alleen thuis) en nu op kantoor oefenen. Maar het is intens vind ik.
Merken jullie nu ook meer mentale of psychische klachten die opspelen? (Zoals angst, piekeren etc)

Hoi LH, ik doe nu deel kantoor en deel thuis. Ja maar echt. Ik heb zelf niet heel erg overprikkeling meer. Dus snap er dan geen hol van. Helaas kan je alleen accepteren. Ja, ik pieker wel echt meer: gaat me dit lukken? Ga ik me baan anders verliezen? Komt het ooit nog goed? Kan dit soms wel uitzetten, maar soms neemt het echt de overhand

Hihi die vragen komen me bekend voor...

En er geen hol van snappen ook. Frustrerend.

Succes man

Ja dat klinkt wel herkenbaar. Kriebelend gevoel en tintelingen, spier trillingen herken ik ook.

Herkenbaar. Kunnen restless leggs klachten zijn

Beterschap Saskia. Zoals hierboven vermeld negeer de trollen. Neem je rust

Heb ik ook regelmatig last van.. ik ga dan wat yoga oefeningen doen en goed diep door je buik ademen en wat wandelen. Help mij ook.... allemaal stress... komt goed...

Hi Tom, als je ervan geniet en je krijgt er niet te veel last van, gewoon doen! En anders lekker afwisselen met de schaduw/binnen. Maar genieten is ook superbelangrijk (:

Maar beter te vermijden ?

Mij doet het heel erg goed, beetje met mate.

Waarom zou je de zon vermijden? Die geeft je juist energie. Ga buiten zitten! (Natuurlijk niet continu in de zon, maar elke dag wat zonnestralen op je bakkes zal je goed doen)

Ik persoonlijk wordt als ik vol in de zon zit er erg duf en vermoeid van. Mijn systeem lijkt dan niet te willen. Dus ik doe dit max 20 minuten ongeveer.

Hoi Dirk, wat voel je precies met dof gevoel ? Licht in het hoofd ? Het komt echt allemaal goed stap voor stap. Als je steeds negatief denkt, dan blijf je in die negatieve spiraal. En geloof me ik weet dat het makkelijker is gezegd dan gedaan. Maar het is zeker niet te laat!

Doordraaien met paniek of eindeloze gedachtestromen, niet kunnen stoppen met huilen, vreemde angsten, hersenen die het nauwelijks doen, wazig horen/zien/denken etc.… herkennen veel van ons denk ik wel. Ik in ieder geval zeker.

Mij helpt het altijd weer opnieuw als ik bedenk dat het er echt bij hoort. Je wordt en bent niet gek, je hebt ‘gewoon’ een burn-out en het wordt echt echt beter! Een duidelijk dagschema en een goede professional die met je meekijkt zou ik wel erg aanraden als je dat nog niet (genoeg) hebt. Ga iig even langs de huisarts om aan te geven dat je het niet trekt zo. Want natuurlijk is het niet te laat. Hou vol, er gaan zeker betere tijden komen!

Doordraaien met paniek of eindeloze gedachtestromen, niet kunnen stoppen met huilen, vreemde angsten, hersenen die het nauwelijks doen, wazig horen/zien/denken etc.… herkennen veel van ons denk ik wel. Ik in ieder geval zeker.

Mij helpt het altijd weer opnieuw als ik bedenk dat het er echt bij hoort. Je wordt en bent niet gek, je hebt ‘gewoon’ een burn-out en het wordt echt echt beter! Een duidelijk dagschema en een goede professional die met je meekijkt zou ik wel erg aanraden als je dat nog niet (genoeg) hebt. Ga iig even langs de huisarts om aan te geven dat je het niet trekt zo. Want natuurlijk is het niet te laat. Hou vol, er gaan zeker betere tijden komen!

Houd de moed erin Dirk!
Er komt een moment dat datgene dat je nu ervaart, minder wordt.

Heel normaal wat je ervaart, hoe moeilijk het ook is. Probeer zo min mogelijk prikkels te krijgen (weinig schermtijd, niet te veel praten met mensen, etc). Probeer zo veel mogelijk buiten te zijn (wandelen etc), daar worden je angsten minder van en je hersenen komen ervan tot rust. En gewoon blijven denken dit komt allemaal door de burn out, en uiteindelijk gaat het weg. En blijf bij de dag leven, niet te ver vooruit denken!

Hoi Dirk , heel zwaar, is het ook. Mij helpt het om te denken: hoort erbij.
Geef het tijd. Sterkte.

Nou….hier ook. Veel stress gehad,en regelmatig nog. Angstig soms voor controles ziekenhuis.kost je zoveel stress,regelmatig huilen,soms dan oxazepan 5 mg.en de gedachten gaan maar door. Nu op ad20 mg paroxetine en het doet wel wat. Nu 6 mei al drie maanden. En ook zomaar een huilbui. Duizelig, Hoort erbij zegt de apotheek. Het kan me zomaar aangrijpen de emoties. 🙈 ook veel hoofdpijn.en moe. Ben nu 1,5 jaar in dit huis ,alleen. Regelmatig met me hondje uit , houd me bezig.
Valt niet mee!

Zo heb je 1 goede dag….en zo…huilen🤷‍♀️meerdere dagen….hoe dan..

Hoi Dirk, er is altijd nog hoop ook al voelt het soms even niet zo. Alles verandert constant, en dit gevoel zal ook weer wegzakken. Gisteren nog was ik totaal ontregeld en had ik de hele dag hartkloppingen en angst, vandaag is het alweer stukken beter. Sterkte!

Hoi Dirk, ik heb net een uitgebreide uitleg gegeven waarom je zo hoog in de angst zit - en ook uitgelegd hoe je eruit kunt komen, uiteindelijk. Als het lukt, lees dan verhaal 2026. Het gaat echt beter worden.

Nog even een kleine aanvulling op mijn verhaal. Ik heb vanmiddag ook wat kleine dingetjes in de tuin gedaan....geen zwaar werk.....maar voor nu misschien toch iets teveel. .Zou deze pijn eventueel ook door overbelasting kunnen komen?

Ik heb het ook. Vage pijn in ledenmaten rug, keel. Ik voel van alles. En gaat helaas ook niet zomaar weg. Ben al 7 maanden verder . Misschien met kleine stapjes vooruit. Als ik meer inspanningen heb gedaan lijken de klachten heftiger. Groetjes!

Na lichte inspanningen klachten krijgen herken ik ook. Vaak veel spierpijnen rondom nek en zware vermoeidheid wat een paar dagen kan aanhouden. Ook slechter slapen na de inspanningen.

Hier ook pijn lichaam

Hoi Marga, ik las in een ander stukje dat je met vervroegd pensioen gegaan bent, mede door je burn out. Hier hetzelfde, vlak voor m’n pensioen burn out gegaan. Dat wat ik voor ogen had om te gaan doen in het water gevallen.

Bij elke afspraak heb ik dat hoor. Me druk maken of het wel goed gaat en ook of ik daarna niet een terugval krijg. En ik heb daar ook nooit over hoeven nadenken voor m’n burn out en was juist altijd een heel sociaal mens die er graag op uit ging. Dus ik snap je helemaal en bij mij zorgt het ervoor dat ik heel onzeker ben geworden.

Hoop echt dat dit alles over gaat. Zit nu een jaar in mn burn out.

Heel veel sterkte met alles

Dank je wel Burnie voor je reactie.
Dat onzekere herken ik ook.
Ik was altijd een hele sterke vrouw die voor iedereen klaar stond en niks was me teveel. Mijn leven is ook zo veranderd maar kon de druk van de koffiemomentjes op het werk en de contacten met de bedrijfsarts echt niet meer aan. Vandaar besloten om te stoppen met m'n werk. De angst voor leuke uitjes of vakanties vind ik vreselijk. Wordt dan boos op mezelf en snap het ook niet. Waarom kan ik er niet gewoon van genieten.
Bedankt voor jouw reactie....ik ben niet alleen besef ik weer.

Ik snap werkelijk niet dat werkgevers/managers koffiemomentjes willen voor mensen die burn out zijn gegaan. Dat is nou juist niet wat je moet willen/doen. Dat kan goed zijn voor mensen die depressief zijn om ze zo uit hun isolement te halen. Maar iemand met een burn out wil wel wat ondernemen, maar hoofd en lijf wil niet.

Ook kom je hier op dit forum veel verhalen tegen van lezers die met hetzelfde te maken hebben hoor vwb vakanties en uitjes. Heb er zelfs op dit forum een topic over gemaakt. Daarin lees je de antwoorden van veel lezers. Misschien kun je het nog terugvinden en lezen. En vooral niet boos worden op jezelf, ook dat lost niks op en verergert het alleen maar. En ik herken het allemaal hoor en mij lukt het ook zeker niet altijd om er relaxed mee om te gaan. Maar leg het tegenwoordig sneller naast me neer, met soms een huilbui uit frustratie.

En dat je altijd een sterke vrouw was en voor iedereen klaar stond, ook dat herken ik in mezelf. En dat is dan vaak ook 1 van de redenen dat we hierin beland zijn geraakt. Te veel, te lang en onszelf voorbij gelopen.

Wens je veel sterkte toe en wees vooral lief en zacht voor jezelf. Omring je met lieve mensen die nu voor jou zorgen.

Je bent niet alleen, k herken het helemaal.
Ook gestopt met werken buitenshuis.
Nu op gemak en mijn tempo mijn eigen huis schoon houden, heerlijk rustig.
Ja die onzekerheid is heel vervelend. K weet het. Ik probeer dan tegen mezelf te zeggen : je kunt het! .Bidden om kracht en doen wat je kunt.

Zeer herkenbaar hoor, ik kan al in de stress raken als er een monteur bij mij langs gaat komen of zoiets.

Afspraken met bekenden maak ik allemaal onder voorbehoud, en vaak spreek ik eigenlijk last minute pas iets af, als ik weet dat ik me op dat moment redelijk voel….

Het is wat het is, dus de omgeving moet zich maar aan mij aanpassen… 😉

Bedankt voor de reacties. Lief!
@A zit jij ook al langer dan een jaar in deze narigheid?
@ Burnie Heb jij nu na een jaar ook nog steeds van die pieken. Ik snap er niks van dat iemand zo van heel goed naar belabberd kan gaan. Of je helemaal terug bij af bent.

@Anoniem voorheen leek je heel goed, maar in feite was je jezelf voorbij aan het rennen. Was je op je energie in aan het teren. En daardoor ben je nu ziek.

Hoi Anoniem (ik denk Marga), jij noemt het pieken, maar ik noem het terugvallen en ja daar heb ik zeker last van. Gelukkig kun jij al spreken van heel goed naar belabberd. Ikzelf zeg vaak dat ik oké dagen heb en prutdagen (zachtjes uitgedrukt). En een burn out, zo is me uitgelegd, gaat in een golfbeweging. Dat zegt dan gelijk veel hoe het verloop zal zijn, met redelijk goede en niet goede dagen, om uiteindelijk het doel te bereiken dat je weer beter bent. En beter is dan vaak dat je toch op moet letten niet over je grens te gaan. Dus beter is niet terug naar je oude ik. Ik denk persoonlijk naar een betere ik die beter in balans is en mezelf niet uit het oog verliest van wat mijn behoeftes zijn. Dat ik niet in dienst ben om iedereen te pleasen.

En of ik er iets van snap, inmiddels wel een beetje. Terwijl ik altijd dacht dat ik de meest relaxte persoon op de aarde was hè. Blijkbaar zag ik het eea over het hoofd. Vooral mezelf 😉

Hoi Marga

Je bent zeker niet alleen. Beren op de weg als ik bv. Controle ziekenhuis afspraak heb, of zo….hartkloppingen gewoon van de stress 🤷‍♀️.vind het ook niet leuk ,maar de tranen lopen dan en duizelig even.is maar paar minuten,maar toch…je wil het niet,maar het gebeurt. Niet teveel prikkels willen,maar kan ik niet altijd voorkomen.
Liefs

Ik was idd m'n naam vergeten Burnie.
Als ik goed ben dan kan ik de hele wereld weer aan. ( zo voelt het) dan valt het zo erg tegen als het weer helemaal mis is zoals nu. Dan ben ik doodop. Ga piekeren geen eetlust en noem maar op. Het contrast is zo groot. En wat duurt het lang.
Bedankt voor je reactie. Ik ga weer proberen om te accepteren.
Ook @ An bedankt voor je reactie.
Ik voel me vaak zo'n slappeling.
Iedereen veel sterkte. Dikke knuf van mij.

O die dagen dat het minder gaat.....vreselijk.dan vi d ik het zo moeilijk om op de goede dagen terug te zien., hoewel die er wel zijn. En we zijn geen slappelingen hoor, het proces is gewoon heftig. Vandaag ook weer een dag m et veel zenuwen in m'n lijf. Na het huilen is het dan wat gezakt.

Dank je voor je reactie Jacoba. Hier nu ook al drie dagen belabberd. Ook dan kan ik haast niet geloven dat dit ook weer beter wordt. Ik snap ook echt niet hoe dit kan die pieken( deze zijn fijn) en dan weer een dal waarbij je denkt dat je weer terug bij af bent. Radeloos wordt je er van en het duurt zo lang.
Sterkte voor jou.

Jacobina…

hoe gaat het met jou Ad.? Mg ?
Ik ben nu net 3 maanden bezig,en voel er wel wat van🙏 emoties zijn er wel ( huilen regelmatig) onrustig als ik visite krijg of afspraak 🤷‍♀️ herkenbaar ?
Lees je graag

Hoi Em, heel erg herkenbaar en hier ben je zeker niet de enige in. Feestdagen zijn echt het meest confronterend soms.

Ik blijf deze Koningsdag thuis ook op de bank.. misschien volgend jaar beter!

Heel herkenbaar Em. Ik voel me vandaag ook extra verdrietig. Zelf woon ik in Amsterdam en ik zie iedereen in het oranje richting de binnenstad gaan… 😢 flink balen, maar zoals Bart zegt volgend jaar hopelijk beter🤞.
En het lijkt misschien alsof de hele wereld op pad is en feest viert, maar er zijn natuurlijk veel meer mensen die in een situatie als de onze zitten. Sterkte en onze tijd om te genieten komt weer 💕

Zeer herkenbaar, ik ga straks een rustige boswandeling maken, en verder blijf ik zo ver mogelijk weg van alle drukte.

Misschien vanmiddag nog even een loos autoritje rijden, beetje dom van me af kijken het en der, vind dat soms wel ontspannend….

Hoi Em, ondanks dat ik me niet optimaal voel net toch tompoezen gehaald en wat je zegt is hier ook voelbaar hoor en dat is al een jaar zo. De wereld draait door (soms letterlijk en figuurlijk) en mijn leven staat deels stil. En dan heb ik nog een man voor de broodnodige afleiding. Alleen zijn in dit proces lijkt mij een dubbele uitdaging. Misschien een wandeling maken straks en dan maar toch even Alex kijken 🙄🤣. Zo niet m’n ding.

Hopelijk lukt het je om even te wandelen in de zon.

Wens jullie een fijne dag toe 👑

Hoi Bart, Nienke, A. en Burnie,

Bedankt voor jullie reacties! Dat voelt alweer ietsje minder alleen. Ik ga inderdaad straks ook maar even een rondje wandelen. Wat afleiding is wel goed.
Lekker dat je toch tompoucen hebt gehaald Burnie, geniet ervan!

Sterkte en rustig aan allemaal.

Hoi em
Hier ook geen fijne dag vandaag. Gisteren moesten de kids zingen bij de vlag op school ben ik wel geweest. Daardoor vandaag ook geen fijne dag erg moe snel overprikkeld. Voel me nu ook beetje schuldig tegenover de kids dat ik niks kan. Maar idd hopen dat het volgend jaar wel lukt. Ik probeer ook wel positief te kijken van dat ik gisteren wel op school heb gestaan. Dat lukte vorig jaar niet, dus de kleine stapjes gaan wel vooruit al duurt het erg lang....
Sterkte allemaal denk aan jullie.
Groetjes Mo

Hoi Mo,

Dat klinkt ook als een pittige dag, niks aan.. Wel fijn dat je er gisteren bij kon zijn, maar kan me voorstellen dat je het vandaag graag anders had gewild.
En goed om het inderdaad zo te zien. Kleine stapjes vooruit en wie weet hoe volgend jaar eruit ziet.
Sterkte!

Hoi allemaal,

Vervelend al die nare gedachten en gevoelens.

Al die gedachten en gevoelens mogen er zijn. Dit ben jij op dit moment. Strijden hiertegen heeft geen zin, laat t maar gebeuren.

Wat mij uiteindelijk hielp was mijn gedachten onderzoeken. Waarom moet ik naar dat feest, omdat ik gezien wil worden, voor mijn vrienden, ik mis wat leuks ?
Vervolgens onderzoeken welk gevoel ik daarbij ervaar en waar dat gevoel zit in mijn lijf, in je maagstreek, je buik, achter je ogen.
Dan op de bank gaan liggen ogen dicht en ademen naar dat gevoel toe, door je neus in naar het gevoel toe ademen. Tel je ademhaling, focus op je ademhaling en stuur je adem met je gedachten naar het rotgevoel toe.

Echt heel lastig en vergt veel oefening, maar blijf liggen. De gedachte wordt naar de achtergrond gedrukt door focus op de ademhaling, de gedachte zal verdwijnen en het gevoel daarbij ook.
In het begin zal je het gevoel steeds versterken door de gedachte weer toe te laten, dit vergt oefening, oefening...

SIT WITH IT... THIS TOO SHALL PASS !!

Het gaat inmiddels goed met mij, ik onderzoek nog dagelijks mijn gedachten. Vind het nu zo interessant hoe gek je jezelf kunt denken.

Het komt allemaal goed !!

Na drie jaar in zware burnout, héél goed op de weg terug. Ik VOEL weer, dat het lente is, dat ik lief mag zijn voor mijzelf, dat ik niet zoveel MOET.

Ik mag er zijn, ik ben goed genoeg precies zoals ik ben. Er hoeft niet meer of minder van mij te zijn. ALLES zit in MIJ, niet in de ander of in materialistische zaken. Dus ik kan ALLES toestaan om te veranderen.
Kan wat zweverig klinken maar geeft mij zo'n vrijheid, vrij gevoel dat ik het ben die dingen anders kan doen.

" Je ziet het pas als je het doorhebt " zei een wijs man eens, weten jullie wie? Zo ongelofelijk waar !!

Ik heb m door en jullie krijgen m ook door, weet ik zeker !!

Liefs,

Dank je wel Eric voor je mooie woorden. En natuurlijk heb je helemaal gelijk, met ons verstand weten we dat ook wel. Maar nu nog dat gevoel erbij toelaten, das even een dingetje. En die vragen over m’n gedachten doe ik ook, maar niet die oefeningen. Heb het gevoel dat ik dan bijna de hele dag op de bank moet gaan doorbrengen 😉. Maar het is altijd fijn om jouw positieve berichtjes te lezen en gelukkig gaat het met jou goed na zoveel tijd.

Hopelijk blijf je zo nu en dan wat delen. Ik word er in ieder geval altijd blij van.

De man met de mooie uitspraken, Cruijff

Hoi Eric,
Bedankt voor je reactie. Daar heb je wel gelijk in ja, vaak gaat het om gedachten van wat anderen vinden of erbij willen horen. De oefening die je beschrijft herken ik geloof ik uit mijn ACT-boek? Daar ben ik sinds kort ook mee aan het oefenen.
Geeft hoop om te lezen dat je weer uit het dal geklommen bent, daar probeer ik voor mezelf ook op te vertrouwen, dat die tijden weer komen.

Fijn dat je het deelde, een mooie dag gewenst ☀️

Ja, feestdagen zijn super lastig! K heb bewust geen sociale media meer, want dan zie ik iedereen om me heen leuke dingen doen

Hoi Sander,

Verstandige en begrijpelijke keuze. Ik heb er nog 1 (rest ook verwijderd) waarop ik een keer per week via internet inlog maar verder kijk ik er ook niet meer op. Is vaak confronterend ja, om alle succes en blije momenten van anderen zo onder je neus te krijgen.
Sterkte ook!

Ik wou even delen dat ik ook al mn social media apps heb verwijderd en dat dat enorm helpt met rust en me lekker bezig houden met mezelf en even niet met de hoogtepunten van anderen. Aanrader. Had hierdoor tijdens koningsdag niet eens FOMO

Hoi Anoniem,

Ik heb hetzelfde had geen fomo, maar wel zo van: wil iets doen. Lastig

Lieve love, je schrijft het zelf al, wees wat liever voor jezelf. Dat harde, dat doorgaan en niet zeuren herken ik ook hoor. Heel moeilijk om dat los te laten. Dat is je karakter en misschien ook wel een stukje vanuit opvoeding. Maar het komt vast goed met ons, daarin blijven geloven.

Misschien wil je de tips van je huisarts wel delen met dit forum. Behalve uiteraard de hele persoonlijke tips. Wie weet hebben de lezers hier er ook wat aan. Huisartsen zijn niet zo scheutig met tips geven hoe om te gaan met burn out klachten.

Doe rustig aan en probeer van de kleine dingen te genieten. ☀️

Herkenbaar love hier nog een na dik anderhalf jaar burnout wat een ..... Buikklachten komen weer terug duizeligheid enz pffffff sterkte ook he we krijgen idd mooi weer deze week 👍☀️

Echt heftig.. Denk je er vanaf te zijn, komt het harder terug. Ik vraag mij af of jij wel enige klachten voelde voor de paniekaanvallen? Dus weer meer vermoeidheid, angst, hoofdpijn of iets? Bij mij leken die paniekaanvallen ook uit het niets uit de lucht te vallen, maar achteraf wel verklaarbaar vanwege mijn hbo studie. Heb geleerd dat je een burnout echt niet moet onderschatten. Ook al voel je je beter, blijf rustig aan doen.

Daarnaast, je bent nooit te oud om te studeren. Ik ken zelfs mensen die op hun 27e/28e zijn begonnen op de uni, die zijn er genoeg. :)
Ik denk dat je goed moet weten waar jouw klachten vandaan komen. Uit jouw verhaal blijkt dat de druk van school je de das om heeft gedaan. Kan natuurlijk heel goed zijn dat er ook andere privés zaken spelen. Mochten de stressklachten vanwege school ontstaan, dan zou ik daaraan proberen te werken nadat je wat meer uitgerust bent. Misschien kun je eerst nadenken om een jaartje mbo te doen (versneld) aangezien je al een vwo diploma hebt en vanuit daar weer opbouwen richting hbo. Er zijn genoeg mogelijkheden. :)

Heel veel sterkte en het komt goed!

Een extra tussenjaar kan echt geen kwaad, je bent echt niet te oud om dan nog te beginnen. Ik had mensen van 27 in mn klas herinner ik me nog op het HBO. Ik zou juist proberen om niet te haasten en in therapie te gaan als je dat nog niet doet. De onderliggende reden van je burnout/klachten aanpakken zodat het juist nooit meer terugkomt. Juist deze periode aangrijpen om goed en duurzaam herstel te krijgen! En kan me voorstellen dat dat lastig is zeker op jouw leeftijd. Je wil gewoon leven, genieten, door. Maar het is echt beter om het nu goed te doen dan om hier tegenaan te blijven lopen is mijn opvatting.

Ben je al in therapie geweest? Iets wat ook lichaamsgericht is (niet alléén praten) zou ik aanraden.

Helemaal met bovenstaande reacties eens. Ik ben heb zelf ook niet de 'normale' route bewandeld in m'n examens en vervolgopleiding door omstandigheden. Daardoor was ik altijd een paar jaar ouder op m'n opleiding dan de rest. Maar bij mij op de opleiding zat ook iemand die na 10 jaar bedrijfsleven het roer omgooide en een medische opleiding ging doen. Dus daar zou ik me niet te druk om maken. :)
En bij veel studies is er ook een deeltijd variant waarbij je vaker wel mensen treft die wat ouder zijn.

Voor nu op geleide van je klachten kijken wat lukt en goed voor je is. En als een periode van rust is/hulp zoeken en je er bovenop helpt, heb je daar in de toekomst alleen maar profijt van.

Hai, bedankt voor de lieve reacties. Nee had op dat moment totaal niet door dat er een paniekaanval aan zat te komen. Had dit ook echt nog nooit eerder meegemaakt. Maar ik zat zo in een modus van gaan gaan gaan dat ik dit zelf niet eens meer door heb gehad. Rust nemen lukte toen eigenlijk ook steeds minder goed. Wel gek want 2 jaar geleden was ik elke keer ziek en vermoeid etc. dus toen wel veel klachten.

Ik ben bij een psychosomatische fysio geweest en poh-ggz. Deze hebbe beide wel geholpen maar merkte toch dat ik echt mee rust nodig had. Kreeg namelijk zoals veel anderen hier elke keer veel spanning en stress voor deze afspraken wat mn herstel ook niet echt hielp op dat moment.

Jullie reacties geven me wel iets meer zelfvertrouwen dat het oke is om nog een tussenjaar te nemen als studeren dit jaar nog te snel is.

Ik vraag me af of er nog meer mensen zijn die echt jong BO hebben?

Ik las ergens dit jaar een verhaal van iemand die 16 of 18 was ofzo. Ff zoeken tussen de topics. Ook weet ik dat Gwen van Poorten 18 was toen ze een BO kreeg. (En kijk haar nu shinen 😜) Ze heeft hier youtube videos over gemaakt, misschien helpt dat ook met herkenning!

Hallo! Ik heb 17 en heb bijna 2 jaar een bo. Je bent dus zeker niet alleen. Hoe moeilijk het ook is, je wordt niet beter tenzij je echt uitrust. Waar ik me ook aan vasthoudt is dat de 2 jaar totale vertraging die ik heb opgelopen bijna niks meer zal uitmaken. Mensen die bijvoorbeeld voor het hbo mbo hebben gedaan zullen al even oud zijn ongeveer. En wij hebben dan al weer een voorsprong kwa zelfkennis.

Dit kan er zeker bij horen. Ik heb er ook veel last van gehad. Op een gegeven moment bedacht ik me wel: als ik na zoveel maanden burnout nóg niet gek ben, zal het wel nooit gebeuren.

Hang in there, probeer je gedachtes niet te serieus te nemen. 🙏🏽

Ja hoor, heel herkenbaar. Maar wat mij soms helpt als ik daarin doorsla, is ernaar googlen. En dan staat er bij ‘gevoel dat je gek wordt’ dat het heel normaal is bij een burn-out, vooral bij overprikkeling.
En dan word ik weer rustig want blijkbaar ben ik niet gek maar gewoon heel normaal ;)

Vreselijk is dat he! Ik denk bij mezelf dat het komt omdat ik dan toch die dag of de dag ervoor teveel gedaan heb… misschien meer rust inbouwen voor je?

Ik hoorde ooit een vriendin tegen mij zeggen dat ik dan juist niet gek word. Mensen die doordraaien of gek worden kunnen zich dat niet afvragen. Het is helaas onderdeel van het proces. Je hart luchten, delen met lieve warme en begripvolle mensen en lief zijn voor jezelf ❤️
You can do this !
Liefs

Ik heb hier ook veel last van gehad. Bang dat ik gek wordt of in een psychose beland. De angst wordt steeds minder en veel mensen hebben er last van

Ik heb hier idd ook enorme angst voor gehad. En nog soms. Ik heb net als Kamillethee ook begrepen dat wanneer je het nog kan bedenken je zeker niet gek wordt. Dat vind ik wel geruststellend. En ik weet niet hoe oud je bent, maar ik heb ook begrepen als je voor je 25ste nooit een psychose gehad hebt is de kans zeer klein dat je daarin beland. Er zullen natuurlijk altijd uitzonderingen zijn…maar die gedachte helpt mij ook. Ik ben echt heel diep gegaan en heb bizarre psychische klachten gehad in het begin. Ben niet gek geworden en heb geen psychose gekregen ;-)
En je realiseren dat het de gedachten zijn die je onrustig maken hierover. Niet de feiten..
Hoop dat het voor jou iets helpend is…

Angst hoort er helemaal bij helaas. Ik heb een uitleg geschreven waarom je zoveel angst ervaart en wat een buen-out is (verhaal 2026). Misschien helpt het je om het allemaal beter te begrijpen.

Ja dat kan zeker de stress zijn die er allemaal uit komt. Juist als je je lichaam eindelijk rust geeft worden de klachten in eerste instantie erger.

Bij mij begon de BO ook met een paniekaanval, toen ging ik meer rust pakken en heb daarna 3 vreselijke maanden gehad met heel veel verschillende klachten. Nu ben ik bijna 6 maanden onderweg, meeste paniek en klachten zijn veel minder, maar ben er voorlopig nog niet.

Probeer rustig te blijven en het kost gewoon veel meer tijd dan je denkt om te herstellen. Sterkte!

De klachten herken ik.druk op de borstkast. Hartkloppingen, Steeds aan staan. Lichaam signaleert gevaar terwijl er helemaal geen gevaar is. Ik heb nog wel energie om dingen te doen. Eigenlijk kan ik niet stilzitten...Word ik gek van...ik reageer ook fel op medicatie omdat mijn lichaam zo op scherp staat. Ik ben nu vooral bezig met lichaamsgerichte therapie zoals accupunctuur en fasciatherapie. Heeft wel nog geen echt resultaat...
Bij mij staat een zware scheiding aan de basis...blijven doorgaan en niet naar mijn lichaam geluisterd...

Als de huisarts heeft uitgesloten dat het een fysieke oorzaak heeft, dan is het iets mentaals. Heb je geen diagnose gehad?
Heeft de dokter niet gezegd wat het wel kon zijn?

Heb je ook een doorverwijzing gekregen voor therapie? Denk aan psycholoog/psychosomatische fysio/ergotherapie

De klachten kunnen passen bij een BO, maar ik zou als ik jou was nog even overleggen met de huisarts voor de zekerheid aangezien je 4 maanden geleden daar bent geweest

Succes!!!

Het kan het syndroom van tietze zijn, wat je voelt op je borst? Ik heb dat zelf ook en herken je klachten. Kan erger worden en kan verminderen. Afhankelijk van stress. Huisarts heet mij dat ooit verteld. Zijn eigenlijk je spiertjes en zo. Niks ergs, wel heel naar en angstig als je nog niet weet wat het is. Als je met je vinger daar duwt op diverse plekjes, kun je de zere plekjes gewone voelen. Je spieren dus.
Misschien kan dat het zijn?

Hou je goed.

En als anderen nog tips hebben om te werken aan 't masker wat je op werk opzet(of opzette) proberen los te laten, hoor ik dat ook graag.
Ik heb de neiging om mn klachten te verbloemen daar en te glimlachen.

Misschien deels uit zelfbescherming/veiligheid of oncomfortabel voelen om helemaal mezelf te zijn oid. Ga hier ook nog mee aan t werk met de psycholoog

Het kort houden: dus duidelijk en vriendelijk blijven en aangeven wat de consequentie is / de actie die daarop volgt

Dus bijv, ik moet helaas naar huis merk ik want mijn vermoeidheid neemt toe maar bedankt voor het fijne gesprek we spreken we elkaar volgende keer weer verder
Actie: hand geven en weglopen

Oefenen oefenen en nog eens oefenen, desnoods in je hoofd vooraf. En je kan een timer aan zetten hoe lang je daar wilt zijn en dan geef je de timer een naam bijv: STOP MOE. Zodat je wordt herinnert aan de gevolgen van over je grenzen gaan

En je mag jezelf zijn, dat kost veel minder energie dan dat dat masker. Niemand gaat jou afwijzen als je jezelf bent! Wees je zelf, altijd!!!! <3

Correctie: Het kort houden: dus duidelijk en vriendelijk blijven en daaraan een consequentie/actie aan koppelen.

De actie is dus een hand geven of een knuffel geven of een hand op iemand s arm leggen of helemaal niks, en dan gewoon weglopen.

Oefenen dit ook in je hoofd

Ik lees deze graag mee, ik loop precies tegen hetzelfde aan op werk Laura. ;)

Ik moet er echt mee gaan oefenen ja, super lastig vind ik t. Ik spreek van tevoren wel een tijd af maar als t dan uit loopt vind ik het lastiger om op dat moment nee te zeggen tegen de situatie en ja tegen mezelf. Dus op afstand gaat t juist goed met oefenen.

Verder ben ik deels wel mezelf en zit het verbloemen en masker opzetten heel diep. Stamt nog uit mn jeugd door nare thuissituatie. Dat is iets waar ik met de psycholoog ook mee aan de slag ga. Het wordt alleen verstrekt door de werksetting waarin ik werk: de zorg. Jezelf aan de kant zetten, masker op, zorgen voor de ander. Ik ben me daar nu heel erg bewust van vs voor mn bo. Dat is een begin, maar ook daar wil ik wat mee.

Ik ben een redelijk open boek dus ik kan wel echt mezelf zijn op werk, alleen als ik dus klachten heb, vind ik het moeilijker en is t ergens ook dat ik de ander niet oncomfortabel wil laten voelen en dus zelf verbloem van klachten.

Het is een proces en ik wil hier heel graag aan werken, bedankt iig vast voor je tips anoniem. En hoe ervaar jij t @B?

In je hoofd oefenen vooraf is ook een goeie tip, dank!

Graag gedaan! Nieuw gedrag en nieuwe routines aanleren kost helaas ook tijd… Ik kan dat helaas bevestigen… maar met het repeteren programmeer je je hersenen om te leren hoe het wel voortaan beter kan wbt grenzen aangeven. Het blijft oefenen, desnoods oefenen met een vriendin/vriend. Of alleen, en dan het liefst ook hardop de woorden zeggen zoals je het zou willen zeggen. Hersenen laten zich geleidelijk aan herprogrammeren. Ik heb deze info uit een boek geschreven door twee psychologen.

Het is een “nieuwe ik” die je wordt

Nog meer herkenbare punten die je noemt Laura. Ik werk ook in de zorg en heb naar patiënten en collega’s vaak een masker op en ben eeuwig vriendelijk en geduldig (terwijl dat van binnen niet altijd zo voelt.) ;)
Dat is iets wat er inderdaad diep in zit. Ik probeer nu op werk te oefenen met wat standaard zinnetjes.
‘Hoe gaat het met je? >> wisselend maar langzaam steeds iets beter.’
‘Ik ga weer even verder hoor’

En ik wil nog veel meer oefenen met:
‘Ik merk dat ik moe begin te worden/ het kost me nu nog teveel om nog langer te praten/ we spreken elkaar later weer,goed?’ Enz.
Die laatste vind ik lastig, omdat ik dat echt moet forceren. Maar ik weet wel dat het goed voor me is, dus probeer het te oefenen. Met vallen en opstaan zeg maar. 😅

@Laura en iets anders: is er bij jou wel een goed plan m.b.t. je re-integratie en aangepaste taken op den duur?
Ik vind het re-integreren in m’n baan in de zorg erg lastig. M’n eigen functie is nog veel te intensief en vervangende taken zijn er niet veel. Iedere keer weer wat zoeken en dat kost me ook best veel energie merk ik..

@Anoniem:goeie tips, thanks! Welk boek gaat t om?

@B: ja, het is heel geleidelijk gegaan en ik besef me dat nu veel meer. Dank ook voor de tips, ik ga oefenzinnen voor mezelf opschrijven hiervan.
Er is nog geen reïntegratie plan, de eerstvolgende keer op werk gaan we daar wat aan zitten verwacht ik. Ik ben afgelopen week pas voor het eerst op werk wat wezen drinken nadat ik sinds december thuis zit. Voorlopig g ik ook nog niet aan het werk, maar we moeten wel een plan maken.

Ik kan me helemaal voorstellen wat je zegt ja. T is of je ziet een patiënt, of niet.
Ideeën die ik zelf heb zijn mn eigen email verwerken vanaf december, oefenapparatuur in de oefenzaal schoonmaken (sowieso een taakje van de fysio's en manueeltherapeuten), iets van achterstallige dossiers wegwerken en bijwerken. Verder misschien wat qua protocollen en klinimetrie wat nog aangepast moet worden.
Moet dus nog concreet worden gemaakt, maar dit zijn mn eigen ideeën zover.
Hoe is dat bij jou nu?

En verder misschien iets van eerst oefenzaal patiënten en oefenpatiënten voordat ik weer echt in de kamer aan het werk ga. En dan daar ook eerst de laag complexe patiënten en daarna pas complexer. Ben zelf fysio-manueeltherapeut.

Dan is dat zo te horen pas voor later voor jou. Heel rustig aan hoor, en onderschat niet hoe intensief koffiedrinken is.
Zo te horen heb je al goed nagedacht over eventuele taken op den duur, klinkt als een mooi plan. En op den duur zul je zelf ook voelen welke taken en uren lukken.

En dat is herkenbaar ja: het er voor een patiënt moeten zijn. Ik werk zelf in de acute zorg, en daar vind ik het wel zoeken hoe naar de laatste stappen toe te werken. Daar is het aanwezig zijn en aan staan, of er niet zijn. Niet echt andere opties. ;)
Heb een tijd kantoorwerk gedaan, doe thuis deels werk op laptop en sinds een tijdje dingen als materialen en medicatie nalopen / controleren en aanvullen. Vanuit daar maar weer verder zien.

Beste anoniem en B.,

Hartelijk dank voor jullie reactie en tips voor Laura. Ik werk in het onderwijs, maar de situatie lijkt op die van Laura.
Ik kan er ook wat mee.

Hoi B, lijkt me ook heel lastig om aan te passen! Goed in gesprek erover blijven met wat er dan eventueel toch mogelijk is.
Ik zag ergens te tip staan om aan t werk te gaan alsof je een stagiaire bent. Nu kan dat in onze vakken denk ik lastig, maar zo ben ik wel op die taakjes die ik tot nu toe bedacht heb gekomen. Misschien helpt t jou ook.

Ja, dat koffie drinken is echt al pittig merk ik. Ben er kleine 40min geweest en lag maandag zelf er al vanaf, dinsdag was erg slecht en vanaf woensdag middag weer wat beter. Ik ga voor de volgende keer ook aangeven dat ik het op wil delen in even apart zitten om te bespreken hoe het gaat enz. met mn leidinggevende. En daarna nog even gewoon relaxt wat drinken met collegas.

Het boek heet “grip” van Marc bosma en Johan van Zanten waar ik die tekst vandaan haalde. Ik gebruik het boek vooral om meer controle te krijgen over mijn Schermtijd en het moeite hebben met “niks doen”, en daarnaast staan er ook interessant stukken in over hoe je je grenzen dus kan aangeven etc. Boek is dus ook interessant voor mensen zonder autisme die problemen hebben met niet helpende gedragspatronen. Je kan de inhoudsopgave online checken. Het boek heeft een gele kaft met roze vuist erop.
Maar wat ik ook aan het leren ben (ik weet niet of dat in het boek staat) is dat sommige gevoelens er nu gewoon mogen zijn, ik hoef niet continue bezig te zijn om gevoelens te verdoven door veel op mijn mobiel te zitten of bezig te zijn om maar af te komen van eenzame gevoelens of gevoelens van verveling. Het mag er zijn ook door gewoon juist niks te doen. Heel interessant, moet nog oefenen hiermee.
Ja burn-out zijn ontstaat door zoveel dingen… Het zijn echt patronen die je dient doorbreken en ja dat kost tijd.
En ook graag gedaan Wieneke!
En Laura kijk vooral goed naar de taken die bij je Passen, niet alleen naar taken die je graag wilt doen. En luister ook goed naar je lichaam.
Dat is ook een tip naar anderen, zoek niet alleen een baan waar je gelukkig van wordt maar ook een baan wat past bij jou als persoon en jouw karakter etc.
X Rodha (soms schrijf ik anoniem, soms vanuit mijn naam, no strings attached 😉)

@Laura, ja dat is inderdaad een goeie om het zo te zien (wat je zei over doen alsof je een stagiair bent).
Klinkt als een goed plan om het koffiedrinken zo op te splitsen. Ik hoop dat het beter zal bevallen op die manier.

@Wieneke, kan me voorstellen dat de tips voor veel sociale beroepen (en ook vast voor mensen op kantoor met sociale collega’s ) toepasbaar zijn. Jij ook sterkte en succes met alles!

@Rodha bedankt voor de boekentip, zal ik eens opzoeken. Ik lees tegenwoordig heel wat zelfhulp boeken dus deze kan misschien wel in het rijtje. ;)

@ B. Ja je kan eruit halen wat voor jou van toepassing is. Ik lees ook niet alle hoofdstukken ook, omdat ik geen autisme heb. Maar de klachten van autisme lijken heel heel erg op die van iemand met een burn-out :-). Bijvoorbeeld overprikkeling.
Ik gebruik het ook voor mijn patroon “laat slapen omdat ik geen zin heb om te slapen”. Zoals psycholoog Bram bakker ook schrijft op zijn blogs ook: de meesten mensen met een burn-out willen continue actie. We zijn niet in een burn-out terecht gekomen omdat we te lang op ons vakantiebedje lagen…. Hadden we dat maar optijd gedaan. En daar herken ik me ook erg in. Dus vandaar oa dit boek gehaald.
Overigens zeg ik “we” maar als je je niet kan vinden hierin, voel je vooral niet aangesproken ☺️ Dus met “we” bedoel ik veel mensen met een burn-out maar niet elke persoon met een burn-out.
X Rodha

En zo zie je maar, een burn-out komt in verschillende lagen voor. Pieter omtzicht stapt uit politiek want herstellen van een burn-out binnen zijn eigen baan is niet mogelijk. Zo zie je hoe belangrijk het is om de juiste baan te hebben, niet alleen 1 waar je je hart in ziel in legt maar ook 1 die goed past bij je als persoon.
Ik ken hem niet zo goed maar weet wel dat hij veel betekent heeft voor mensen die getroffen zijn door het toeslagen schandaal.
Pfff zo zonde dat hij moet stoppen maar gezondheid gaat altijd voor alles. Je gezondheid is de basis. Niks werkt als dat er niet is…..
Toch realiseer ik me weer dat de meeste getroffenen burn-out lot genoten hele lieve mensen zijn. Misschien wel soms te goed zijn voor de wereld, misschien zijn we te lief.
Ze zeggen wel eens: met slechte mensen gaat het altijd goed. Kunnen we daar wat van leren? Misschien toch wel een beetje…. Maar het zit toch ook een beetje in aard van het beestje soms.
We leren van onze fouten en we leren van anderen, dat is de les voor nu denk ik voor mijzelf weer. Alles is een leermoment.

X Rodha

Hoi Laura en B. !

Ik las jullie berichtjes, en ook ik heb een baan in de zorg.
Ik ben inmiddels 3 weken 1 keer in de week op de koffie geweest, de bedoeling is om dit dalijk uit te bouwen naar 2 keer in de week en daarna 1 of 2 keer in de week enkele uurtjes..

Maar ik herken me heel erg in de situatie dat je je afvraagt, wat kan ik dan gaan doen ?
Ik werk zelf als Medisch analist, dus ik werk op het laboratorium, naast het bloedprikken in de kliniek heb ik niet veel direct patiënten contact, maar wel een hele verantwoordelijke baan.
En aangezien ik ook nog vaak een beetje een "wazig" hoofd heb probeer ik hier ook heel open en eerlijk in te zijn tegenover mijn werkgever, een foutje op het lab kan natuurlijk grote gevolgen hebben voor een patiënt..

De bedrijfsarts heeft ook wel duidelijk aangegeven dat ik op dit moment en tot ik "hersteld" ben geen eindverantwoordelijke mag zijn, geen avond en nachtdiensten mag doen en ook geen leiding mag geven aan anderen.. maar wat blijft er dan nog over ?

Ik hoor graag wat jullie ideeën zijn !

Veel liefs,

Ps: Ik ben overigens weer voor een tijd offline van het forum, extra rust pakken en minder op mijn telefoonschermpje zitten. Mocht ik reacties gemist hebben onder dit verhaal oa, excuses! X Rodha

Heb je al wel een gesprek gehad bij de arbo arts? Vaak wordt er dan een indicatie gegeven. Voorbeeld: bij mij was de indicatie 4 maanden. Het heeft bij mij een stuk langer geduurd en je kijkt gewoon per maand, per 2 weken, per week wat kan en wat niet. Een diagnose geven ze sowieso niet zo snel (Burnout dan).

Hi MW,
Ik heb bij aanvang aan werk aangegeven dat werk geen optie was omdat het niet ging. Over mn grenzen gegaan en het lukt niet om te werken. Ik ben eerder overspannen geweest dus was dit keer met bo makkelijker voor hen om te zeggen dat ik iig even 3 weken niet zou werken. Wat uiteraard niet genoeg was uiteindelijk.
Na 3 weken overleg gehad met proces regisseur van de arbo en zij heeft een afspraak bij de bedrijfsarts gemaakt voor 6 weken na ziekmelding.

Dus ik ben in t begin wel echt even los gelaten door werk.

Ik kan me voorstellen dat je het lastig vindt, alleen duidelijk aangeven dat je over je grenzen gegaan bent en dat het even niet gaat zou voldoende moeten zijn denk ik. Ik heb er beide keren ook aangegeven kort welke klachten ik ervaarde op werk waardoor het echt niet meer ging. Als je band goed is, kan je dat doen.

Succes en sterkte

Ik wel al contact met de arbodienst, maar nog geen gesprek met de Arbo arts gehad nog. Dat word nú zo’n beetje ingang gezet dus dat zal nog wel 2 weken duren voor ik daar word uitgenodigd

Hoi!
Ik heb toen ik 3 maanden in mn burnout zat een 10u gevlogen naar Amerika. Achteraf gezien was dat hele plan veels te ambitieus en weet ik niet hoe ik dat heb overleefd (waarschijnlijk vol op adrenaline).
Wat ik het naarst vond was het heen en weer lopen op schiphol op zoek naar je gate en het zitten bij de restaurants (allemaal geluid en mensen die van alle kanten komen en gaan). Dus als tip voor het vliegveld: weet waar je moet zijn en hoe je er kan komen, en (als je t geld ervoor over hebt) koop toegang tot de lounge waar je lekker rustig kan wachten op je vlucht.
Het vliegen zelf ging me best prima af gezien ik een hele goede noise canceling koptelefoon had. Deze zou je ook evt op het vliegveld de hele tijd op kunnen doen als dat prettig is.

Ik weet niet waar je naar toe vliegt, maar als het een plek is met best wat tijdsverschil, zou ik gewoon alsnog een beetje rond nederlandse tijd gaan slapen. Je gaat waarschijnlijk veels te kapot zijn om ook die jetlag aan te pakken.

Succes!!

Los van het vliegen lijkt een vakantie met de hele familie me erg intensief, zie je dat deel wel zitten?
Verder geen ervaring met vliegen tijdens m’n BO. Weekendje weg in NL met 1 iemand was met 10 mnd burn-out voor mij zelfs nog teveel. 😅 Maar iedereen is weer anders, dus wat voor mij niet werkte kan voor jou wel werken.
Zou vooral dicht bij je gevoel blijven en als je het al wilt proberen het zo makkelijk en prikkelbare mogelijk maken (oordoppen mee, ruim vooraf inpakken, duidelijke afspraken maken, enz.).
Succes met alles!

Ik zou een vliegvakantie zelf niet durven op dit niveau. Zou eerder een x een weekend weg in de buurt proberen en kijken hoe dat gaat.

Als je je zorgen maakt om de prikkels/wachttijden vliegveld kan je misschien aanvragen dat je speciaal behandeld wordt net als bij gehandicapten enzo. Dat kan gewoon. Zeg je gewoon dat je prikkels en wachten niet aankan.

Succes!!

Ja priority vliegen bijvoorbeeld zou ook kunnen. Scheelt wachten. Of met de trein als het in Europa is, kan natuurlijk ook, dan kan je meteen instappen ipv lang wacht in alle drukte zoals een airport

Of sorry waarschijnlijk heb je je vlieg ticket al geboekt, dan gaat de trein over. Ja het kan altijd, maar dan heb je dubbele kosten….
Dus kijk voor priority opties

Beetje late reactie maar ik zie je berichtje nu en wie weet heb je er nog wat aan:

Ik ben op verre vliegvakantie met twee vriendinnen geweest in het begin van m’n burn-out want dat had ik al geboekt zonder annuleringsverzekering. Ik kon in die periode echt nog helemaal niks maar het ging uiteindelijk best goed! ‘s Ochtends nog paniekaanval maar eenmaal op het vliegveld met noise cancelling koptelefoon en zonnebril was het wel oké.
Vakantie zelf heeel rustig aan gedaan (die vriendinnen gingen vooral samen op pad) en door de warmte en de rust ging het daar duidelijk beter dan thuis en kon ik zelfs een paar dingen doen.

Slechte nieuws: thuis had ik enorme instorting (erger dan voor ik ging) van een aantal weken, ook door de jetlag.

Ik heb er geen spijt van want supergoeie herinneringen en ik heb daarna de muren van m’n huis nog lang genoeg mogen zien. Maar calculeer wel een terugval in en bedenk dus of je dat het waard vindt als je nu blijkbaar een beetje beter aan het worden bent.

Mij lijkt me op vakantie met familie en daardoor de hele dag sociale prikkels nog veel zwaarder dan het vliegen eigenlijk…

Hi Bert,
De prikkelende/tintelende lichaamsdelen die vervolgens heel heet en branderig voelen herken ik. Ik had daar last van toen ik heel angstig en paniekerig was. Probeer elke dag een wandeling te maken, 3x kort buiten zijn is ook goed. Let ook op je voeding als je dat niet deed.
En niet helder zijn herken ik ook. Ik heb dagen waarbij ik helder ben, en dagen waarbij ik écht heel veel moeite heb met 'concentratie' (laat ik het maar zo noemen). Vandaag is helaas zo'n dag waarbij ik niet zo scherp ben en somberheid voel. Ik heb gisternacht niet goed geslapen, en ik merk de gevolgen ervan.
Tijdens overspannenheid/burnout is het belangrijk om rust te nemen, zoals iedereen zegt. Maar het is belangrijk om te onthouden dat lichte beweging, zonlicht en voeding ontzettend belangrijk zijn in deze periode.
Ik verblijf tijdelijk bij mijn tante wegens mijn situatie en zij dwingt mij om elke dag naar buiten te gaan. Dit is op sommige dagen echt ontzettend moeilijk door de lichamelijke klachten die ik ervaar naast het mentale aspect, maar ik probeer het dan laagdrempelig te houden.

Ik wens je veel sterkte toe 🤍
En als je je ergens niet ok bij voelt, is het mijn advies om naar de huisarts te gaan

Dank je wel. En jij uiteraard ook heel veel sterkte in deze strijd.
Als ik weer meer klachten voel zit ik ook weer snel op Google te zoeken. Dat prikkelende/branderige gevoel op benen en rug is zo irritant. Ik gebruik ook al heel wat jaren AD en is 4,5 maand geleden opgehoogd van 20 naar 30 mg. Je leest dan ook wel eens over Akathasie bij ophoging. Ik word het dan best wel bang voor dat die prikkelende branderige gevoelens dat is. Je moet vaak ook de voeten bewegen als je dan ligt. Soort RLS

Houd het in de gaten, als het te belastend is voor je na meerdere sessies dan zijn er nog andere mogelijkheden zoals psychosomatische fysio of ergotherapie bijv of mindfullness trainingen om maar iets te noemen. Je zou ook kunnen overleggen of de sessies korter kunnen zodat ze minder belastend zijn

Ik ken PMT niet. Wat is het precies?

Psychomotorische therapie staat het voor

Hoi Pien,

Zoals anoniem al schreef staat het voor Psycho Motorische Therapie. Je leert te voelen vanuit je lichaam. Vaak (zoals bij mij) ingezet bij onbegrepen langdurige lichamelijke klachten. Ik heb pas een sessie gehad dus kan er nog weinig over zeggen. Weet wel dat ik al 4 jaar in deze shit zit en mijn gewone leven weer terug wil. Dus probeer alles waarvan ik denk dat het me misschien kan helpen. Nadeel is alleen dat het niet vergoed wordt door de meeste zorgverzekeraars.

Als het toch niet vergoed wordt zou ik lekker naar een lichaamsgerichte psychotherapeut gaan. Kan het enorm aanraden. Lichaamswerk én praattherapie in 1 afgestemd op wat jij nodig hebt.

Ja dat noemen ze psychosomatische fysio

Maar zelf heb ik het meeste baat gehad bij een ergotherapeut icm psycholoog. Dit wordt wel vergoed. Je zou dit nog kunnen combineren ernaast met psychosomatische fysio.

PMT wordt overigens wel vergoed als je wordt behandeld via het ziekenhuis.
En PMT is natuurlijk ook lichaamsgerichte therapie.

Hai, voor mij allemaal heel herkenbaar. Heb zelfs allerlei onderzoeken gehad maar daar kwam niets uit. Geloof me, hoort er allemaal bik. Het lichaam is totaal op en probeert er weer bovenop te komen. Niet ertegen vechten maar gewoon laten gebeuren is mijn advies. Het is een ware hel maar het komt echt weer goed! Hou vol...

Hoi hoi! Ja ik kan me herinneren dat ik twee keer eerder of in elk geval 1 keer eerder op jouw bericht had geschreven
Ja diarree herkende ik me in, was onderdeel van mijn fight flight incl buikklachten. Maar ik had het heel de dag door.
En ja ook duizelig voelen had ik ook! Ook door de grond zakken dat gevoel, en de rest van de klachten herken/had ik ook.
Volgens mij had ik je de tips meegegeven: probeer te delegeren waar kan, probeer overdag bij te tanken door bij te slapen. En verder zou je een psycholoog kunnen overwegen. Evt ergotherapie is ook optioneel. En veel rust inlassen dus.
Bij angst: Het beste is om jezelf af te leiden
En weten dat gevoelens er ook mogen zijn, je kan dit aan
Als je zorgt dat je klachten afnemen dan zal je angst ook afnemen. Piekeren lost niks op, los het probleem op waar je over piekert of angst over hebt. Dat betekent in jouw geval de huisarts contacten om dingen uit te sluiten zodat je je geen zorgen meer hoeft te maken.
Verder: men lijdt het meest door het lijden wat men vreest. Ofwel we lijden meer door onze angstgedachten, dan dat we daadwerkelijk lijden door iets ernstig, dus je kan je gedachten vanaf nu meer los laten.
Een dokter/psycholoog geeft diagnoses maar het lijkt op een (beginnende) BO in mijn ogen.
Je kan altijd terug scrollen naar je vorige verhaal 1897, ik lees dat daar veel mensen zich herkende in jouw klachten ook.
Heel veel sterke lieve anoniemevrouw

Oh herken je deze klachten echt allemaal?? Ik ben echt heel erg radeloos…… kun je me vertellen wat je allemaal ervaart en hoe dat begon? En hoelang je er al last van hebt? Heb je ook dat het een beetje op en af gaat. De ene dag te doen, de andere dag echt werkelijk een hel. Liefs

Dat brandend gevoel zou verhoging kunnen zijn, dat is de enige klacht die ik nog heb als ik te overprikkeld ben. De rest die jij noemt heb ik niet meer. Hoe lang ze duurde…. Maximaal een paar maanden tot een jaar uit mijn hoofd gezegd. Spierpijn heb ik heel soms bij slaapgebrek nog.
Bij mij is alles ontstaan door veel veel en veel te hard werken (kantoorbaan), slapeloze nachten, weinig zelfzorg…
Heel veel rust en slapen heeft mij uit de fight flight gehaald, en heeel licht bewegen soms.
En verder helpt ergotherapie mij enorm bij mijn belastbaarheid zodat ik geen tot weinig schommelingen meer heb en stappen vooruit zet. En psycholoog voor het mentale stuk.

Met mentale stuk bedoel ik dus angst/paniek/piekeren. En sommige mensen hebben ook trauma gerelateerde problemen, of andere dingen zoals autisme of gedragsproblemen die een oorzaak zijn van de Burn-out en het in stand houden

Met mentale stuk bedoel ik dus angst/paniek/piekeren. En sommige mensen hebben ook trauma gerelateerde problemen, of andere dingen zoals autisme of gedragsproblemen die een oorzaak zijn van de Burn-out en het in stand houden. Maar met een psycholoog krijg je handvaten om hier beter mee om te gaan zodat de burn-out ook afneemt en uiteindelijk steeds meer verdwijnt

Ja dat van elke ochtend met nodig met diarree naar de wc heb ik ook echt wel zo'n 10 maanden gehad

Hi lieve poster, dit is voor mij ook min of meer herkenbaar. Als je het niet vertrouwt, of als je jezelf gerust wilt stellen, kun je je zorgen uitspreken bij de huisarts en vragen naar bijv. bloedonderzoek.

Ik wens je veel sterkte. Het is allemaal erg verwarrend en het lijkt onvoorstelbaar dat je al die klachten krijgt door een burnout, maar dit is de realiteit... Ik kon tot 2.5 week geleden geen conversaties voeren met mensen omdat ik moeite had met praten en niks kon onthouden. Gelukkig is dat nu inmiddels over. De klachten die je hebt zijn ook tijdelijk, probeer dat te onthouden in deze moeilijke periode. Veel liefs

Hoi Love,

Heb je ook deze zelfde dingen ervaren? Hoelang heb he daar last van of gehad? En hoelang zou dit allemaal nog moeten duren? Zelf denk ik dat ik echt ingestort ben in januari…. Daarvoor natuurlijk heel veel stress gehad… slapeloze nachten met baby en borstvoeding. Nu inmiddels al een tijd mee gestopt.

Ik denk echt vaak dat er wat erg is…. ms bijvoorbeeld… mijn vader heeft dat…..

Bloedonderzoek was prima, niet hele gekke dingen.

Maar ik ben zo ontzettend moe…. en het ergste vind ik de ochtenden dat ik wakker word met het gevoel van buikpijn en gelijk naar de wc moet met diarree…. Ben dan zo zwak en misselijk en de pijn in mijn rug en nek zijn ondragelijk. En het schip gevoel met lopen… alsof ik door de grond zal… zo eng….

Heel herkenbaar, ik heb dezelfde dingen in ook meegemaakt. Zit nog steeds in bo

Als je bang bent dat je ernstige ziektes hebt zit er maar één ding op en dat is naar de huisarts, die kan het dan uitsluiten zodat hij je zorgen weg kan nemen.

Hoi hoi anoniemevrouw29 jaar,

Ik herken ook al je klachten en kamp er al lang mee. Helaas is het de burn-out. Een burn-out is heftiger dan men vaak denkt…

Angst is een grote trigger.
Probeer zoveel mogelijk te ontspannen. In je hoofd en ook met je lichaam.
Hou je goed!

Hoe lang al @pien?

Het word beter! Het k heb dit maanden gehad

De ene heeft er langer last van dan de andere, hangt echt af hoe je burn-out is ontstaan en wat je al hebt gedaan aan het herstellen van je BO.

Zou je toch echt dringend adviseren eerst met deze klachten naar je huisarts te gaan!!
Zeker omdat je aangeeft deze klachten al een paar maanden te hebben.
Je kunt niet alle klachten "zomaar" koppelen aan een burn-out, lijkt mij.

Sterkte en beterschap!!

Hoi hoi anoniemevrouw29,
Je vroeg hoe lang ik al deze klachten heb… Ik zit al 5 jaar in m’n burn-out, dus heb al 5 jaar deze klachten. Soms wisselen ze wat af, soms komen er nieuwe klachten bij of verminderen ze iets. Maar ze zijn er continu.
Ben al meermalen bij huisarts geweest en heb alle onderzoeken al gehad. Er komt steeds niks uit.

Maar bij jou hoeft dit echt niet 5 jaar te duren natuurlijk.
Kalm an maar schat. Het komt goed.

@H, waarom dringend naar de huisarts? Iedereen zegt hier dat ze ook deze klachten hebbben… hoor het van je

Je kunt altijd naar de huisarts om bloed te prikken als je dat nog niet hebt gedaan. Als daar niets uitkomt en je weet dat je veel stress hebt geleden dan kun je er vanuit gaan dat je een tijd echt veeel rustiger aan moet doen. Je zult zien dat de klachten geleidelijk afnemen en soms kun je ook te maken kan hebben met terugvallen. Dat betekent niet dat je verkeerd bezig bent, maar hoort bij het proces.

Je hoeft niet van mij hoor, het was "maar" een advies en goed bedoeld 🤷‍♀️.

Dit is echt een overbelast zenuwstelsel oftewel burn out

@Pien Zit je ook al 5 jaar thuis of lukt het jou om te blijven werken?

Hoi Corrine, Pien

@corrine ..Lees net je verhaal,en herken je terug van maanden terug ! Hoe gaat het nu met je? Je zat heel diep (toen) als je dezelfde bent natuurlijk🤔 je zat aan da Ad,toch ? Oxazepan? Is het nu beter? Lees je.

zelf heb ik nu na verhoging van paroxetine 20 mg sinds 2,5 maanden, doet wel wat ,maar nog niet toppie. Misschien dat het nog meer tijd nodig heeft,maar geduld is niet mijn sterke kant🤷‍♀️
En voor de rest…bij een k.dag huilen ,aanvliegen bij alleen zijn, draaierig ….bezig houden 🙄

@pien…heb de zeep bij me benen ,maar voel er niet veel van (nog) schmeer wel ook magnesiumspray op de kuiten / enkels 🤷‍♀️
Lees je

@anoniemevrouw29

Precies wat jij beschrijft heb ik ook! Alleen niet elke ochtend vaak is het zo in de middag, maar dat gevoel van alsof je op een schip staat heb ik bijna elke dag! Vooral in supermarkten. Het lijkt alsof je indd valt/instabiel bent. Het hoort er helaas allemaal bij! Geef het tijd en raak niet in paniek. Laat het je gewoon overkomen, hoe makkelijk gezegd dat ook is.

Het is altijd verstandig eerst een huisarts te contacten voordat men zelf gaat dokteren via een forum. Maar deze tip geven we ook altijd mee. Als je een diagnose hebt kun je beter en sneller geholpen worden door hulpverleners. Een forum vervangt deze hulp niet maar kan wel een onderdeeltje of steuntje in de rug zijn zijn van je herstel. Als het goed is heeft ze de tip ook gehad eerder om de huisarts te contacten, al is het maar om dingen uit te sluiten. Maar het is aan haar wat ze doet met de tips natuurlijk. De klachten komen zeker voor bij een BO maar wij geven geen diagnoses lieve anoniemevrouw, dat doet de huisarts oa

Ofwel, als je geen fysieke diagnose hebt, als er dus geen fysieke oorzaken zijn van je klachten dan is het mentaal, en dan kan dat dus heel goed een BO zijn, aangezien je immens veel stress had, en ook 3 maanden lang nachten van 2 uur slaap had, net een baby etc etc wat je vertelde in je vorige verhalen.
Ik vind het knap dat je 2 uur slaap maanden lang hebt overleefd…. Maar met zulke situaties is het niet vreemd dat je lichaam nu in de fight flight is gekomen.
Maar om zeker van te zijn, voor een diagnose: neem altijd eerst contact op met de huisarts ☺️
Ik wens jou heel veel sterke toe lieve anonieme vrouw

Lief van je!!

@anoniemevrouw29
Ik zit idd al 5 jaar thuis helaas… Er kwamen verschillende vervelende situaties op mijn pad waardoor het allemaal extra lang duurt.

@An
Ik zou de zeep even stug vol houden! Wie weet! Enne… leuk man dat je het wel gewoon probeert!

Heel herkenbaar helaas. Zit al drie jaar in BO (wat niet wil zeggen dat het bij jouw ook zo lang gaat duren) en herken je klachten allemaal. Heb zelf ook kleine kinderen en dat werkt niet echt met rust nemen 😥

Hey love, d en pien…..

Ervaren jullie echt hetzelfde???ben echt zo angstig. Ik ben net wakker en het is deze ochtend zo erg.. zelfs als ik zit ben ik wiebelig en heb ik het schip gevoel en uiteraard heb ik overal helse pijn.. onderrug… nek… gewone rug.. moest met spoed naar de wc en had diaree en erge buikpijn.. zit nu onder de douch voor mijn spieren wat warm te maken… ook had ik een koud rillerig gevoel gewoon echt een ziek gevoel… misselijk… wil toch vragen of jullie echt hetzelfde ervaren?? Rond 13:00 wordt het meestal iets minder… behalve het gevoel te lopen op een waterbed blijft heel de dag.. dat gevoel vind ik nog het ergst.. niet stabiel voelen en totaal wankelig en slap. Liefs

Lieve anonieme vrouw,
Wat akelig dat je zo angstig blijft over je klachten. Ik heb dit een week of 4 gehad, die golvende wereld, maar de diarree is er nog steeds na een half jaar. Ik vraag me alleen af of dit je echt gerust stelt. Probeer toch eens naar de huisarts te gaan, ook al denk je zelf dat het door de stress komt. De hele dag door zo angstig zijn, is ook verschrikkelijk. Iemand die even goed naar je luistert is belangrijk, en misschien ook wel medicatie om de angst wat te dempen.
En pak je of kun je rust pakken? Als je door blijft werken en voor de kinderen alles blijft doen, krijg je ook te weinig rust om op te knappen. Ik heb ook twee kinderen, ze maken herstel gewoon lastiger ;)
Zorg goed voor jezelf

Hoi A, heb je ook dat heftige in de ochtend gehad? Dat misselijke en buikpijn en heel slap gevoel in combinatie met rugpijn en nek pijn enzo…. Vandaag was echt de heftigste ochtend ooit… nu is het 9:30 en is het iets afgezakt.. maar nogsteeds erg aanwezig. Herken je dat wat ik heb ook alles? En hoelang heb je daar last van gehad? Ik heb het nu al 3 maanden… maar hoe het vandaag is.. nog nooit zo erg geweest. Hoor van je!! Groetjes

Ik lees dat mensen hetzelfde ervaren of iets wat er op lijkt, dan kan je er vanuit gaan dat ze het zo ervaren anders hadden ze dat niet aan je geschreven.
Echter dien je altijd eerst naar de huisarts te gaan om uit te sluiten of je klachten een fysieke oorzaak hebben.

Ben je al naar de huisarts geweest inmiddels?

Aangezien je ook elke dag in angst leeft is een verwijzing voor een psycholoog niet geheel onverstandig.

In de tussentijd kan ik je dit online artikel via Google aanraden tegen angst/piekeren/hypochondrie: “ Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) “. De hele titel tussen de aanhalingstekens dien je te kopiëren en in Google te plakken

Heel veel liefs kanjer!! You got this!

Laat je ons weten wat de huisarts heeft gezegd? Als je dat fijn vindt om te delen, niks moet, alles mag! Maar daarmee help je ook weer anderen.

En probeer inderdaad en zoals ook is geschreven in de tussentijd ook zvm je rust te nemen, bij te slapen, zaken te delegeren, dingen die geen prio hebben uit te stellen, te kijken naar dagelijkse oppasmogelijkheden.

Maar sowieso naar de huisarts ook gaan, dat is heel heel belangrijk!

Raar, ik probeer vanmorgen al 2 x een bericht te plaatsen, krijg dan een melding dat het zal worden geplaatst, maar dat gebeurt dan niet.
Mocht mijn bericht dus 2 x worden geplaats, weten jullie waarom.
Ik probeerde ook Anoniem29 een hart onder de riem te steken.
Hopelijk komt mijn bericht dus nog en anders zijn er inmiddels al zoveel lieve en verstandige reacties.
We leven, in welke vorm dan ook, met je mee!!

Kan vaak aan sommige woorden liggen als een reactie niet direct geplaatst wordt

Laat ik voorop stellen, dat het mij enigszins rust geeft al deze verhalen te lezen. Heb sinds een maand ongeveer, dat ik 's nachts wakker word en gloei dan helemaal, vannacht had ik het vooral op mijn rug, dat gevoel. De ene nacht verdwijnt het weer en een andere dag duurt het langer. Neem meestal een kwart oxazepam in, wat mij goed helpt. Overdag heb ik nergens last van, maar die nachten zie ik steeds meer tegenop. Is het stress of zijn het onbewust angsten. Als het door stress komt, kan ik mij er wel in berusten, maar ik ben een hypochonder en denk meteen aan iets ergers. . .

Daar ben ik weer!!

Nogsteeds helaas met de zelfde klachten. Ben er wel achter dat ik volgensmij pppd heb. Dat is het ongecontroleerde coordinatie gevoel waar ik het over had. Dat je het gevoel heb op een waterbed te lopen. Dit komt ook door langdurige stress en angs. Verder ben ik begonnen aan L-theanine dit is natuurlijk en zorgt voor rust in je hersenen en bevordert ook de aanpaak van GABA…

Doe er dus alles aan om hopelijk me ooit eens beter te voelen. Ook eet ik heel gezond en vermijd ik glutten melk en suikers.

Helaas nog elke ochtend rennen naar de wc… en heb over heel mijn lijf spiertrillingen en het gevoel dat er steeds beestje in mijn voet lopen.. enorme rug en nek pijn en dus het gevoel van onbelans met lopen en alsof ik op een waterbed loop en door de grond zat. Sochtends misselijk en buikpijn.

Hoop echt dat het beter wordt ik voel me echt zo erg ziek.

Liefs

Hai, wat vervelend dat je je nog steeds zo slecht voelt.
Ben je inmiddels wel bij de huisarts geweest?

Hoi Anoniem, ja. Heb een afspraak bij een orthopeed en neuroloog en ben aan het lezen over de ziekte van Lyme

Hoi A., goed om te lezen dat iemand anders dit ook heeft. Ik word ook altijd gloeiend heet wakker rond 0200. Soms helemaal nat van het zweet. Dan smeer ik mijn lichaam altijd in met water om af te koelen hahaha. Beetje gek maar het helpt wel heel goed. In de ochtend heb ik het juist altijd weer ijskoud. Vreemd allemaal maar hoort er bij! Het is bij mij erger als ik overdag mezelf overbelast heb.

Hoi Bart,

Herken je al mijn klachten of een deel?

Hoi Bart, helpt inderdaad als je leest, dat een ander dezelfde klachten heeft. Heb ik niet, dat ik nat van het zweet word, meer dat ik gloei. Heb ik 's morgens ook af en aan, dat koude gevoel. Gelukkig is dit alles weg, als ik afleiding heb. Het is dus vooral de nacht en dan meestal na 2 à 3 uur slapen. Zó irritant, want voel mij dan ok, ga even naar de wc en du moment ik eraan denk, komt het weer. . . Wat ik al eerder schreef, helpt zo'n kwart oxazepam, maar voel mij er toch angstig door in de nacht. . .

Ik herken deze klachten zit inmiddels al 5 jaar in Bo.. deze klachten verminderen bij mij door gebruik van antidepressiva.. was ermee gestopt alles kwam weernet zo hard terug. dus inmiddels weer opnieuw gestart hier mee
maakt mijn leven toch een stuk beter............ Misschien kan daar eens over nadenken voor mij werk het goed.... Sterkte ❤️

Wat vervelend.. ik heb vorige week ook weer bloedonderzoek gedaan na 1.5 jaar en dat was ook prima.. stiekem hoop je dan toch dat er was uitkomt, tenminste zo denk ik.. hoe ziet jouw week eruit? Heb je al die tijd gewerkt of ben je al die tijd aan het rusten?

Ik herken al je klachten. Kamp al 5 jaar met burn-out. Houd hoop!!!!!

Nou welkom .als of ik het verhaal zelf schijf. Wat hier aan te doen geen ide. Wel moet houden. Maar het is zwaar heel zwaar.
Niet slapen
Vergeetachtigheid enz enz.de zin in leven gaat je hier echt van over.maar hou aub moet. Beterschap mvg anoniem

Als ik je een tip mag geven: verdiep je eens in (het resetten / reguleren van) de vagus nerve (ook wel nervus vagus genoemd). Al jouw klachten zouden het gevolg kunnen zijn van een zenuwstelsel dat vast zit in de overlevings stand (dit kan meerdere oorzaken hebben: trauma, chronische stress etc). Dit is omkeerbaar.

Allemaal herkenbaar! De meeste van die klachten zijn verdwenen of afgenomen bij mij. Voor tips zie verhaal 1959 en 1532.

X Rodha (sorry naam vergeten, en lees niet alle reacties excuses, want moet wat rust nemen weer maar kon het weer niet eens laten om op een verhaal te reageren, ik voelde je schreeuw om hulp)

Allemaal herkenbaar! De meeste van die klachten zijn verdwenen of afgenomen bij mij. Voor tips zie verhaal 1959 en 1532.
X Rodha

zoek een coach die met jou gaat werken aan je overbelast zenuwstelsel.
echt een aanrader, ben ook mee bezig en lrijg weer normaal leven terug

Herkenbaar. Zit er al 1.5 jaar in

Ik heb precies deze klachten ook. Ben ook helemaal doorgelicht tot aan ct scan toe. Ook al 3 jaar mee bezig ondertussen en 2 weken geleden me ziek moeten melden omdat dit niet langer gaat zo.

Helemaal herkenbaar. Zit al bijna 4 jaar in burnout en ziek thuis..... en daarvoor al zeker 10 jaar op mijn tandvlees gelopen. Slik al AD maar helpt niet echt. Nu sinds kort toch maar aan de pammetjes. Wordt hier wel rustiger van en sta niet meer zo 24/7 aan.

Ja die gaan weg als je meer rust neemt, zie tips uit verhaal 1532. En verder helpt dus heel veel rust nemen, slapen en liggen in donkere kamer met zo min mogelijk geluid

Hoelang had jij er last van? Dat verhaal is te ver terug en moeilijk terug te vinden aangezien we nu al bijna op de 2000 zitten

Ik heb het helemaal zojuist boven aangezet voor je J, het verhaal 1532.
Ik heb er alleen nog last van als ik te veel heb gedaan qua lezen, schrijven of als ik veel te lang op mobiel filmpjes heb lopen kijken. Dus dat is dan mijn eigen schuld maar de volgende dag na een goede slaap is het altijd weg. Als ik onder mijn grens blijf heb ik er geen last van.

De tips staan in de reacties van verhaal 1532 bedoelde ik :-)
Veel succes en sterkte J!

Hij staat nu boven aan op plek 3 van de verhalen, maar hij blijft sowieso voorlopig nog op deze Pagina staan, op pagina 1 dus, dit is pagina 1 :-) dus je kan hem altijd makkelijk terug vinden, je hoeft niet ver te scrollen

Telkens als je een reactie ergens onder een vertaal plaatst, wordt het verhaal boven aan alle verhalen weer geplaatst, ongeacht het getal van het verhaal

Vertaal = verhaal

Mensen die al van die brainzaps af zijn?

En altijd eerst naar de huisarts voor een diagnose, indien je dit nog niet hebt

Helaas krijg ik geen diagnose van de huisarts. Wel 2x bloedgeprikt en doorgestuurd naar de praktijkondersteuner.

Dan heeft de huisarts uitgesloten dat het een fysieke oorzaak heeft, dus dat is ook oké. Blijf vooral de tips opvolgen die je hebt gekregen. Helen kost tijd……
Tips staan oa in verhaal 1959

Ik heb dit ook al jaren met liedjes en als ik bijv en film kijk of te lang naar een scherm staat, heb ik de hele nacht een replay. Daarom vermijd ik ook redelijk veel mijn telefoon en tv. Opzich wel fijn is dat, bij mij is dus add vast gesteld. Lees ik dat meer mensen met add en adhd hier last van hebben.

Tom

Herkenbaar…. Vreselijk vervelend en energie slurpend…

Jup heel herkenbaar. Je hoofd draait overuren. Het trekt weer bij als je verder in je herstel bent en je lichaam weer wat beter geleerd heeft tot rust te komen.

Ja hoor.....herkenbaar.......zo irritant en vermoeiend.

Hier heb ik ook last van, heel vermoeiend.

Ja gaat voorbij! Het beste is zvm opschrijven dingen en zvm rust inplannen voor je hoofd, ontprikkelen door bijv in een donkere ruimte te liggen zonder geluid of zie opties uit reactie van verhaal 1532
X Rodha

Ja die herhalend zinnen in je hoofd! Gek word ik er soms van. Wat fijn en geruststellend om te lezen dat jullie dat herkennen

Hoi Ax, ik had een heel verhaal getypt maar het is niet geplaatst.. heb nu ff opnieuw maar met hulp van chatgpt, sorry.

------

Ik begrijp dat je je zorgen maakt over je aankomende WIA-keuring. Het is volkomen normaal om hier wat spanning bij te voelen, maar ik wil je graag wat geruststellen en tips geven om je goed voor te bereiden.

Aangezien je keuring pas over 5 maanden plaatsvindt, heb je nog ruim de tijd om je hierop voor te bereiden. Hier zijn enkele suggesties:

1. Begin met het opschrijven van al je klachten en beperkingen. Noteer hoe deze je dagelijks functioneren beïnvloeden, zowel op werk als privé. Wees hierbij zo concreet mogelijk. Tijdens het gesprek ben je waarschijnlijk gestresst en dan helpt het om terug te kunnen vallen hierop.

2. Het is belangrijk om te weten dat verzekeringsartsen tegenwoordig veel beter bekend zijn met burn-out en soortgelijke klachten dan vroeger. Ze zijn over het algemeen vriendelijk en begripvol, en weten dat dit soort aandoeningen echt zijn en grote impact kunnen hebben.

3. Overweeg om je medische dossier bij je huisarts en/of psycholoog op te vragen. Deze documenten kun je meenemen naar de keuring als extra onderbouwing van je situatie.

4. Weet dat je altijd iemand mee mag nemen naar de keuring. Een vertrouwd persoon die je steunt kan niet alleen morele steun bieden, maar ook helpen om belangrijke punten te onthouden of aan te vullen tijdens het gesprek.

Probeer de keuring vooral te zien als een gesprek waarin jij jouw situatie kunt toelichten, en niet als een "examen" of "test". Wees eerlijk over je klachten en beperkingen, maar ook over wat je nog wél kunt.

Mocht je in de tussentijd nog vragen hebben of extra ondersteuning nodig hebben, aarzel dan niet om contact op te nemen.

Dankjewel Bart! Zowel voor je eerste niet geplaatste bericht als voor die van chatGPT. Ik begrijp dat jij ervaring hebt met de WIA aanvraag?
Het lastige is dat er bij mij wel wat dingen fout zijn gegaan in de begeleiding vanuit de werkgever. Toen ik uitviel, heeft mijn leidinggevende letterlijk niks gedaan van de stappen die ze moest ondernemen. Ik ben bang dat het UWV daarover gaat struikelen én dat mijn werkgever dan wellicht met het vingertje naar mij gaat wijzen. En uiteraard heb ik de uitkering echt nodig om mijn leven te kunnen leiden...

Super tips van Bart. Ik ben er zelf ook doorheen gegaan. Mijn tips ..

Neem vooral iemand mee die ook kan bevestigen hoe beroerd het met je gaat.

En.. doe niet alsof het allemaal wel meevalt (zeer belangrijk!). Maar laat vooral merken dat het écht slecht met je gaat.

Bedankt Pien! Heb je nog iets speciaals in de voorbereiding gedaan? Documenten bij de huisarts of psycholoog ofzo opgevraagd?

Ik heb dat niet gedaan nee. Ik heb wel mijn man meegenomen.
Ik heb van tevoren ook wat dingen opgeschreven. Een hele waslijst aan klachten.

Wees je ervan bewust dat ze áltijd op zoek zijn naar wat je wél nog kan! Dus nogmaals, beter om een beetje te “overdrijven” dan te doen alsof het allemaal wel meevalt.

En huilen is niet erg… zien ze tenminste hoe je in je vel zit. Ik kon namelijk zelf alleen maar huilen. Maar achteraf gezien hélemaal niet erg… want ze zien veel aan je; Je houding, je mimiek, non verbale communicatie, je wallen, rimpels, je “afwezig “ zijn tijdens het gesprek, niet uit je woorden kunnen komen, het gesprek niet kunnen volgen, etc.

@Pien dankjewel <3 Ik ben emotioneel redelijk stabiel, maar mijn lichaam werkt gewoon echt niet mee. Ruim anderhalf jaar verder en ik kan nog steeds/alweer geen prikkels aan. Maximaal een uurtje met iemand kletsen, en dan heb ik al flinke klachten. Heb inmiddels van de sportarts ook een post covid diagnose erbij gekregen, gebaseerd op een inspanningstest, ik hoop dat dat nog helpt om aan te geven dat ik écht niet in staat ben om te werken.

Hoi Ax, dan kan je dus niét een uurtje met iemand kletsen hè 😉
Wat ik bedoel te zeggen is, dat je pas iets kan als je er geen klachten van krijgt. Dus dit is een goed voorbeeld (voor bij het gesprek voor de WIA). Jij kan dus niét een uurtje kletsen.
Wanneer heb je het gesprek?

Wat akelig dat je ook post covid erbij hebt… taaie bedoeling zo alles bij elkaar.

de WIA gaat ook controleren of de werkgever er alles aan heeft gedaan om jou te steunen in herstel. Indien zij in gebreke zijn gebleven zullen zij jou door moeten betalen. Zorg dat je juridische bijstand hebt, scheelt hoop kopzorgen. Lees wet Poortwachter even en aanvraag WIA rechten en plichten werknemer/ werkgever.

Hoi Ax,

Ja zelf ook WIA keuring gehad en toen 100% afgekeurd. Was zelf alleen gegaan en zonder dossiers e/d, maar wel goed dingen op papier gezet van tevoren. De arts was heel vriendelijk en begripvol gelukkig.

Snap dat je bang bent dat je problemen gaat krijgen als je werkgever zo laks is geweest. Maar daar kun jij dus niets aan doen. Ik zou dan ook de gang van zaken goed op papier zetten voor jezelf en voor het UWV, zodat je een standaard verhaaltje hebt wat je hierover kunt vertellen en/of sturen en daar gewoon bij blijven. De UWV artsen weten ook precies welke vragen zij moeten stellen om te achterhalen of jouw werkgever het juiste heeft gedaan, ik kreeg heel veel specifieke vragen weet ik nog.

Het UWV ziet dit ongetwijfeld wel vaker, en zal denk ik ook wel inzien dat jij niet (nog meer dan dat je dat al bent) de dupe moet worden van de nalatigheid van je werkgever. Ik twijfel er niet aan dat jij een heel oprecht en integer persoon bent, anders was je niet in deze burnout terecht gekomen. Dat zal die arts ongetwijfeld ook inzien.

Mocht je nog vragen hebben brand los, ik kijk eens in de paar dagen hier. En anders, heel veel sterkte💪!

Wat een mooie tips van iedereen, ik sluit me erbij aan.
En als vakbond zou je kunnen denken aan CNV. Volgens mij kan je daar lid van worden en ondersteuning van ontvangen naderhand als het uwv gesprek of keuring niet in lijn ligt/lag met jouw verwachtingen en of belastbaarheid

Hi Marjan,

Ik heb ongeveer dezelfde klachten. In de nacht doet het soms ook meer pijn dan overdag. Denk dat het komt doordat ik in nacht nog steeds onbewust mijn spieren aanspan en ze dus nog meer overbelast. Ook is het moeilijk een houding aan te nemen; ik slaap altijd op mijn zij, maar soms doen miijn heupen pijn. Mijn benen kunnen niet op elkaar liggen omdat mijn knieën dan pijn doen. En ga zo maar door. Het is al wel ietsjes beter, maar blijft mijn voornaamste klacht (11 maanden onderweg). Helaas geen antwoorden, behalve dat het fysieke overbelasting is. Mijn bedrijfsarts zei dat het een klacht is die erg lang kan aanhouden vanwege kleine beschadigingen in de spieren.

Dank je wel voor je reactie Anoniem. Die spierspanning heb ik ook snachts dat merk ik wel. Dat het fysieke overbelasting is kan wel kloppen want deze klachten ontstonden toen ik weer merr ging bewegen. Dat van die kleine beschadigingen in de spieren had ik nooit van gehoord. Maakt wel wat duidelijk. Sterkte voor jou.

Ik heb inderdaad precies hetzelfde.. heb je ook last van koude voeten? En wat ik bijvoorbeeld ook heb is als ik van de trap loop mn knieën erg trillen/schokken. Een burn-out is zo verdomd raar.. had in het begin ook veel van die spier trillingen maar die lijken nu weer iets minder

Jazeker Mb,ook soms koude voeten en dan weer heel warm. Maar vooral heel erge pijn in de voeten (spieren) ???? geen idee. Spier trillingen een flinke poos over geweest maar zijn nu weer terug. Wat een ellende allemaal hé.

Ik adviseer iedereen met pijn in de benen een arts te raadplegen.

Ben jij dezelfde anoniem die eerder ook reageerde. Ik snap deze reactie n.l niet zo goed.

Nee een andere anoniem. Zelf ben ik al naar de huisarts geweest en er zijn meerdere onderzoeken gedaan. Lijkt toch gewoon op een burnout/ontregeld zenuwstelsel. Met mij begint het nu langzaamaan iets beter te gaan, maar het is een lange en vermoeiende weg. Is je ademhaling wel in orde Marjan? Dit zorgde bij mij ook weer voor spierspanningen namelijk.

En spierpijn in mijn voeten heb ik ook heel erg gehad. Heb zelfs zooltjes aan laten meten, maar blijk die nu helemaal niet nodig te hebben. Kwam door verkrampt slapen. P

Snap nu wat je bedoeld Anoniem. Voor deze klacht niet bij de huisarts geweest, ben er al zoveel geweest de laatste jaren. Mijn ademhaling is niet altijd oké, ik ben er wel mee bezig om dit weer goed te krijgen. Het zal allemaal inderdaad wel door verkrampte spieren komen. Wat kan het lichaam in deze situatie toch rare dingen met je doen. Dank je wel voor je reactie.

Nog een vraag aan jou Anoniem. Ik weet van mijzelf dat ik snachts verkramp. Ik zou alleen niet weten hoe ik dit kan veranderen. Heb ik dan geen controle over. Heb jij daar soms tips voor hoe jij dit doet.

Hi Marjan,

Het is heel lastig om dit te veranderen, maar wat mij heeft geholpen is om te beseffen dat de nacht een weerspiegeling is van de dag. Elke avond voor het slapen kijk ik minimaal 1 uur van te voren niet meer naar schermen (mijn tel blijft in de woonkamer). Dan ga ik stretchen (yin yoga), dit helpt me om te ontspannen waardoor ook de spierspanning afneemt. Daarna ga ik naar bed en schrijf ik mijn gedachtes op in een boekje (wat ik altijd naast mijn bed heb). In de ochtend stretch ik weer (knieën 1 voor 1 naar mijn borst en butterfly pose, soms nog childspose). Verder neem ik 1 x per 3 weekenden shiatsu massage wat ook helpt tegen spanning in heupen. Dan als laatste luisteren naar je lijf, dus als je aan het wandelen bent en je voet of heup doet pijn, ga even zitten op een bankje. Vaak kan je dan na 10 min wel weer verder. Soms neem ik trouwens ook een bad met magnesium vlokken wat goed is voor de ontspanning. Hopelijk heb je hier wat aan. Mijn naam is trouwens Michelle, maar vergeet het er heel de tijd bij te zetten ;)

En nog 1 ding; voor ademhaling helpt buteyko ademhaling heel goed. Bekijk Buteyko Method op YouTube. En dan met name de oefeningen waar bij light breathing.

Hallo Michelle, dit is een hele duidelijke uitleg van jou. Ik ga het allemaal eens op mij laten inwerken wat je schrijft. Dank je wel voor de moeite die je voor me hebt gedaan.

Niemand? :(

Sorry Anoniem, ik heb geen ervaring met AD..

Hoi Anoniem,

Sorry ik zit nog in de opbouw.. over de afbouw kan ik je helaas niet informeren.

Liefs,

Lieve anoniem,
Ik heb een tijd terug sertraline geleidelijk afgebouwd van 100mg naar 50mg, omdat ik klachten had die mogelijk door de medicijnen kwamen. Ik kan me herinneren dat ik een paar dagen na iedere afbouw stap toenemende angstklachten kreeg en dat dit een week of 2 aanhield.
Als je klachten vrij kort na het afbouwen toenemen dan is dat niets om je zorgen over te maken, maar natuurlijk wel super vervelend. Je lichaam moet wennen aan de nieuwe serotonine niveaus. Je weet nu in ieder geval wel hoe je lijf reageert op afbouwen dus het vervolg van de afbouw zou je in kleinere stapjes kunnen doen (hyperbool afbouwen).
Veel sterkte en het gaat echt weer rustiger worden 💜

Wanneer hielp escitalopram?

Ja ik ga de 5mg naar 0mg maar iets langzamer afbouwen met druppels. Dat lijkt me wat meer behapbaar.

En wat bedoel je Anoniem? Na hoe lang het begon te werken? Dat was na een week of 2/3 denk ik.

Hoi anoniem,

Helaas heb ik geen ervaring met afbouw. Ik slik dezelfde medicatie als jij maar pas sinds 2 maanden. Ik heb er wel veel over gelezen/geluisterd. Er zijn zoveel wisselende signalen over het gebruik van ad. Inmiddels heb ik wel vrede mee maar ik vond het doodeng om deze medicatie te gaan slikken.
Ergens kan ik me voorstellen dat het afbouwen heel pittig is. Ik heb wel gehoord van tapering/taperstrips? Zelf ga ik pas afbouwen als ik echt stabiel ben zodat ik de onrust ook kan opvangen als ik afbouw.
Ik lees dat je schematherapie gaat volgen of volgt? Zou je daar wat meer over willen vertellen? Ik zou dat ook willen doen en misschien zelfs wel wat intensiever. Wellicht speelt therapie ook een rol bij de gevoelens die je ervaart. Er komt wellicht veel los. Ik zou zeggen neem je tijd, doe rustig aan en ben lief voor jezelf ❤️

Wat goed dat je zo snel verbetering had ik zit in week 6 en merk nog niet veel helaas

Beste anoniem,

Ik ben net zoals jij sinds maart ‘23 in een zware burn out + depressie beland. Ik wilde eerst geen medicatie, maar op den duur vond ik de situatie zo onhoudbaar dat ik toch maar ben gestart. Ook escitalopram 10 mg. Het maakt me iets rustiger, maar de somberheid/depressie is niet verdwenen.
Wat ik me afvraag is of je somberheid al is opgelost tijdens het gebruik van de AD. Ik heb namelijk ook afbouw met mijn behandelaar besproken en hij raadt aan pas af te bouwen als de depressie is verdwenen.
En wat me opvalt is dat je van 10 mg naar 5 mg bent gegaan (als ik het goed begrijp in 1 keer?) Afbouwen schijnt in hele kleine stapjes te moeten gaan (20% per keer oid).

Heel goed dat je schematherapie gaat doen. Uiteindelijk hebben we onze trauma’s te helen. En dat kost soms tijd.

Sterkte!

Ik ben gaan afbouwen met druppels van citalopram, het kost tijd afbouwen.
Helaas werd ik oa heel vlak van AD, dus daarom mee gestopt na een half jaar
Ik deed 6 weken over het afbouwen of langer volgens mij
Heel veel succes en hopelijk zijn er meer mensen die antwoord hebben op jouw vraag/verhaal

@Kamillethee, knap dat je alsnog bent begonnen aan de antidepressiva. Ik vond het ook erg spannend om te starten met medicatie, maar het heeft me uiteindelijk wel veel geholpen.
Schematherapie is een therapie waarbij je diep gaat graven (in tegenstelling tot cognitieve gedragstherapie waarbij je meer gevoelens en gedachten in het hier en nu aanpakt) en bv kijkt naar hoe je als kind bent opgevoed. Waren je ouders bv emotioneel betrokken? Voelde je je veilig? Zijn er trauma’s? Ik heb zelf veel disfunctionele patronen aangeleerd (bv emoties vermijden) omdat ik dit vanuit vroeger zo geleerd heb. Met schematherapie ga je middels oefeningen ‘oud zeer’ verwerken, leer je welke patronen je hebt aangeleerd en ga je actief werken aan het veranderen van deze patronen. Het is idd een behoorlijk pittige therapie die natuurlijk ook weer allerlei emoties oproept.
Ik vind het soms lastig om die emoties te linken aan de therapie en om deze te accepteren (zie hier dus een patroon).

Hopelijk is het zo duidelijk!

@Anoniem: ik heb niet echt een depressie, maar kan tijdens terugvallen wel wat somber zijn (gevoel hebben dat het nooit meer overgaat bv), maar een paar dagen later kan ik alweer een stuk beter relativeren. Ik denk dat de stap van 10 naar 5mg iets te groot was inderdaad. Maargoed, nu dus even door de zure appel.

Waarom al afbouwen? Is t niet beter om een paar jaar op je niveau te blijven?
Ik heb slechte ervaringen. met te vlug afbouwen. M n hersenen waren net gewend aan het niveau en toen kwam er weer verandering voor de hersenen.
Maar ieder mens is uniek en als je therapeut er achter staat, dan heeeeel langzaam afbouwen.
Succes.

Wat een mooie therapieën. Heel herkenbaar jouw verhaal. Ik vind het steunend om te lezen. Dankjewel voor je tijd en uitleg. Werk je op dit moment of ben je aan het reïntegreren? Hoe combineer je de therapie? Ben je transparant geweest naar je werkgever/bedrijfsarts?
Sorry voor al die vragen maar ik vind dit proces zo moeilijk. ❤️

@Kamillethee, geen probleem. Ik help graag! Ik ben na 6 maanden burn-out begonnen met reintegreren, maar achteraf gezien was dit veel te snel voor mij. Ik ben echter toch doorgegaan (aard van het beestje) en dit ging met veel vallen en opstaan. Ik vond vooral de combinatie van eerste spoor (eigen werk), de gesprekken met de bedrijfsarts, tweede spoor en schematherapie heel erg veel. Het is me dan ook niet gelukt om op te bouwen op mijn werkplek. Nu was ik daar (achteraf gezien) ook niet meer helemaal op mijn plek en was de koek een beetje op. Ik zit nu sinds 1 maand volledig thuis en word binnenkort door het UWV verder geholpen om te kijken of ik al energie heb voor reintegreren op een andere plek. Maar niks ‘moet’ gelukkig nu. Ik ben tijdens het reintegreren zeker transparant geweest en heb vaak aangegeven dat de therapie heel zwaar voor mij was en dat dit invloed had op mijn energie. Maar voor mij was therapie op dat moment belangrijker dan werk. Zeker omdat ik dus die dysfunctionele patronen heb die overal in terugkomen. Vond het heel moeilijk dat ik weg moest bij mijn werkplek en het voelde als falen. Maar er is nu een enorme last van mijn schouders gevallen.
Ben jij ook al aan het reintegreren?

Hey,

Ik gebruik zelf geen AD maar heb van mijn psycholoog daar ooit een tip voor gekregen, op het gebied van geleidelijk afbouwen.

Noem het begrip taperingstrips op bij je huisarts. Het is misschien niet een optie voor alle medicatie, maar wellicht iets waar je huisarts je mee kan helpen.

In een Taperingstrip is de medicatie verpakt in een zakje dat dagelijks ingenomen dient te worden. Ieder zakje is genummerd en heeft dezelfde of een iets lagere dosering dan de dag ervoor. Zo wordt er geleidelijk afgebouwd.

Taperingstrips zijn ontwikkeld voor patiënten voor wie het afbouwen van medicijnen niet mogelijk is met de geregistreerde doseringen. Er wordt een oplossing voor het afbouwprobleem geboden.

Met Taperingstrips kunt u het tempo van uw afbouw over de loop van de tijd regelen en kunt u de medicatie geleidelijker, gemakkelijker en veiliger afbouwen dan mogelijk is met de momenteel beschikbare standaarddoseringen. Hierdoor worden onttrekkingsverschijnselen tot een minimum beperkt.

Misschien helpt dit ook anderen die willen afbouwen met AD, maar het afbouwen als ontzettend moeilijk ervaren 😇

Heb je ook al wel eens aan de overgang gedacht? Ik ken je leeftijd niet, maar de klachten die je opnoemt kunnen ook hormonen zijn. Ik ben er over gaan lezen en voor mij ging er een wereld open en ga binnenkort naar een overgangsconsulente. Ik ben 44 jr.

Koffie en thee met theïne kan ik sowieso niet drinken nu, krijg daar teveel spanning van. Suikers zo min mogelijk. Je lijf is al hard genoeg aan t werk met herstel en je immuunsysteem werkt minder, dus kan me voorstellen dat je vanuit daar allergieën of intoleranties kan ontwikkelen, ook al zijn die wellicht tijdelijk.

Verder cafeïne en theïne ivm oppeppend effect, zelfde beetje voor suikers.

Alcohol is sowieso een slecht idee tijdens bo mijns inziens. Je lijf is al hard genoeg aan t werk voor herstel.

Daarnaast kan je ook spijsverteringsklachten krijgen tijdens bo.

Lactose kan ik al langer niet goed verdragen, net als casseïne eiwit. Maar is wel begonnen na overspannen 5 jaar terug en eigenlijk nooit helemaal klachtenvrij geweest tot nu bo tot gevolg. Dus wellicht ook daaraan gerelateerd.

Probeer t los te laten en te kijken wat voor jouw lijf op dit moment werkt. T hoeft niet te blijven, geef je lijf de tijd. Heb vertrouwen dat t weer goed komt.

Hoi Laura, heel erg bedankt voor je bericht. Je laatste zin hakt er in bij me. Ik heb namelijk helemáál geen vertrouwen meer, merk ik. Ben al weken aan het huilen door de angst omtrent voeding. Ik kan zoooo weinig eten! Nu moet ik van de diëtist ook nog een fodmap dieet (voeding elimineren en daarna 1 voor 1 toevoegen om te kijken op welke fructanen etc je reageert) doen en kan dus nóg minder eten. Panieeeekkkk.
Ik eet nog rijst en aardappelen. Vlees en groenten, fruit. Dat is het. Driemaal daags. Kan ook geen brood eten ofzo. Dus moet drie keer per dag koken voor mezelf. Wat een zorgen er om.
Ik vind het alleen gek dat de allergie testen bij een huisarts niks laten zien! Ik schijn geen enkele allergie te hebben! Bizar..
Maar het zou dus kunnen dat de bo daar wel mee te maken heeft. Aangezien jij ook veel herkent. Fijn dat je reageerde, wat herkenning geeft me wat rust. Dankjewel.

Hoi Pien,
Begrijp ik heel goed. Alleen de paniek helpt je niet. Wel echt zo rot dat je er zoveel last van hebt en ook zo emotioneel ervan wordt. Weet alleen dat dat ook bij bo hoort. Zeker eerste fase. Komt echt goed!
Probeer jezelf niet gek te maken, hou t simpel en de dingen te eten die nog wel gaan. En wie weet lukt t met t fodmap dieet!

Je lijf kan gewoon gek reageren op vanalles tijdens bo.

En anders proberen wat vooruit te koken? Kan me voorstellen dat t veel is om 3x per dag te moeten koken.

Is spelt of glutenvrij brood of crackers wat voor je?
X rodha

En heb het ook gehad in begin van mijn BO, maar dat gaat nu veel beter met suiker en eten
Cafeïne en theïne en alcohol neem ik sowieso niet, ook als ik meer beter ben zou ik dat sowieso niet meer gebruiken weer want er zijn genoeg gezondere en betere alternatieven
X rodha

En ook rookte ik, kreeg er angst van en werd er depressief van, daar ben ik ook mee gestopt.

En Het fodmap dieet is een goede!
En weet dat deze sterke lichamelijke reacties die je ervaart bij de BO horen en ook weer kunnen verdwijnen net als bij mij. Alleen sommige dingen heb je gewoon niet nodig als je beter bent, denk aan cafeïne, alcohol oa die kan je voor altijd verbannen

als je paniek ervaart: denk ik in Mogelijkheden en oplossingen

Liefs Rodha

Denk ik in= denk in

Bedankt Rodha voor je berichtjes!
En voor je tips.
Kon jij dus ook zoveel voeding niet eten??

Sommige dingen ga idd nooit meer nemen; er zijn idd betere alternatieven.

Spelt kan ik niet eten. Zitten gluten in. Glutenvrije crackers eet ik soms, gaat redelijk. Maar glutenvrij brood gaat weer niet.

Tis echt tobben en angstig. Ik zal proberen er rustiger onder te blijven en in mogelijkheden te denken. Thanks voor je steun!

Jouw tip is ook heel fijn Laura, om vooruit te koken!
En het is super geruststellend te weten dat dit dus bij de BO hoort. Dankje! Liefs!

Ik reageerde gewoon sterk op van alles en had veel darmklachten oa maar opeens was het weg, dat was toen ik minder in mijn fight flight zat ook. Ook mijn ontlasting is weer prima

Heel Graag gedaan pien! You can do this!

X rodha

En focus daarnaast op zvm rust afwisselend met ontspannende activiteiten, zie verhaal 1861 en 1860
X rodha

Rust/slapen

Ben gewoon zo bang dat er iets ernstigs aan de hand is. Dat er echt iets mis is in mijn lichaam.

Daarbij vind ik het zo angstig dat ik dus van een aantal producten geen buikpijn krijg, maar wel benauwd/kortademig en extreem vermoeid. Das toch gek??

Als het goed is heeft je huisarts het uitgesloten dat er iets ernstigs aan de hand is :-) dus geen reden meer tot zorgen

Had ik ook, dumping klachten had ik.
Ook nadat ik veel had gegeten had ik daar last van.
Eet meerdere porties op een dag, weet dat de klachten horen bij je BO, en focus op de tips/oplossingen/mogelijkheden/alternatieven

Liefs rodha Xxx

Wat zijn dumping klachten Rodha? Is dat hetzelfde als wat ik heb?

Mijn naam vergeten hierboven, Liefs pien

Hoi Pien, wat ellendig allemaal!

Ik wil je alleen op het hart drukken dat ik hoop dat je je zorgen dat er iets goed mis met je is toch los kan laten. Want het komt echt goed.

Het lichaam is tijdens burnout uit balans. Dat kan een sneeuwbaleffect geven. Maar het mooie is, dat het lichaam ook ongelofelijk sterk en slim is en weer helemaal kan herstellen. Daar is ironisch genoeg.. rust en vertrouwen voor nodig! Niet nog meer zorgen!

Probeer, hoe moeilijk ook, de situatie te accepteren, te eten wat wel kan, stress te vermijden, en je zult zien dat je stapje voor stapje zult herstellen.

Ben je al bij een orthomoleculair therapeut geweest? Die heeft er misschien ook nog wat zinnigs over te zeggen en kan je ook helpen om de balans terug te vinden!

Ik herken zulke allergieën zoals jij beschrijft niet maar wel mildere variant. Mijn gehemelte kriebelt veel sneller bij allerlei uiteenlopende voedingswaren. En ik heb ook opeens een gekke huid joh met allemaal rode vlekjes en weet ik t wat! Word er ook gek van maar denk dan “laat het los!!!!!! Het is niks ergs!!!!!”

dumping klachten waren bij mij extreme vermoeidheidsklachten na eten. zie google voor bredere uitleg
x rodha

Reisde met ov. Ik ben een man. Dus zonder ob 😉

Hoi Ruud, je bent in ieder geval je gevoel voor humor niet kwijtgeraakt 😉. Dat trillen herken ik persoonlijk niet, maar dat niet jezelf meer voelen wel. Maar ik denk de meeste forumlezers hier ook. Wel is op dit moment voor mij veel dingen een uitdaging geworden en dat zorgt voor meer stress en dat uit zich bij mij in meer spanning hoofd, nek en schouders en hartkloppingen. Het lijkt wel alsof het monster burn out steeds weer nieuwe vervelende dingen verzint om het ons moeilijk te maken. Hartkloppingen had ik in het begin van mn burn-out niet bv en nu wel. Maar je hebt het erover dat je vaak met ov reist, betekent dit dat je nog werkt? En bedoel je dan de trein. Want zijn het de tram of de bus, dan zou je misschien kunnen kiezen voor de fiets. Maar kan in het drukke verkeer stressvol zijn. En die angst of het ooit goedkomt heb ik ook regelmatig hoor, vooral uiteraard wanneer het niet goed gaat.

Sterkte en hopelijk vind je een oplossing voor het reizen met ov

Ik herken je verhaal volledig Ruud. Mijn lichaam trilt ook van binnen. Ik zeg altijd, alsof het lijkt dat mijn cellen trillen 🤣
Vreselijk naar. Je bent dus niet de enige. Met vlagen wordt het erger en soms wordt het minder. Ik smeer soms wat magnesium. Dat helpt wel. En licht bewegen. Verder heeft het tijd en rust nodig.
Ik vind het dapper dat je überhaupt nog reist! Ik kom niet verder dan m’n tuintje.. hahaha.
Kalm an maar.

Hoi Ruud,

Ik herken het trillen heel erg. Ervaar eigenlijk constant een lichte trilling. Maar als ik iets ga doen, helemaal iets wat spanning geeft trillen mn benen en armen zichtbaar. Als ik heel hoog in mn spanning zit trilt mn hele lijf. Heel vervelend maar ik denk dat het allemaal van de stress komt...

Hoi Ruud,

Hoort ook bij een burnout, bespreek t uiteraard wel even met je HA. Ik ben geen HA maar heb wel de hele burnout in al zijn facetten doorlopen.

Helpend voor mij was de volgende uitleg :

....." Disbalans in de hersenen
De meeste mensen hebben zo’n adrenalineroes wel eens ervaren en normaliter doe je het daarna wat rustiger aan, pak je het gewone leven weer op en komen we tot rust.

Helaas gaat dit niet op voor mensen die langdurig en herhaaldelijk onder zware stress staan. In die gevallen raakt het lichaam gewend aan het produceren van adrenaline en cortisol, waardoor de basisproductie van deze hormonen wordt verhoogd.

Door deze verhoging is het lichaam niet in staat zijn natuurlijke ritme van opwinding en rust te volgen. Er is dan sprake van chronische stress met een biochemische disbalans in de hersenen.

Trillen bij stress, angst of paniek
In ons lichaam is daarnaast het verschijnsel van onwillekeurig trillen als we bang of nerveus zijn, en soms ook als we kwaad zijn. Je ziet het ook terug in onze taal: ‘Ik trilde van woede’, ‘Met knikkende knieën’ en ‘met angst en beven’.

Waarom doet ons lichaam dat? In wezen is het een natuurlijke methode van het lichaam ter ontlading van extreme spanning en het hoge gehalte aan chemische stoffen tijdens en vlak na een stressvolle situatie.

Door het proces van trillen ontlaadt het lichaam de overtollige spanning en keert het terug tot een toestand van rust en ontspanning. Bij zoogdieren zie je dit proces ook gebeuren na een stressvolle situatie.

Onderdrukken van spanning
Wij mensen hebben echter onszelf aangeleerd om dit trillen te onderdrukken. Als wij nerveus of opgewonden raken en dus gespannen zijn proberen we juist niet te trillen. We zijn bang dat andere dat opvatten als een teken van zwakte of angst.

Deze zelfcontrole brengt het lichaam en denken in conflict. Het lichaam wil trillen om de overtollige energie te ontladen, maar het hoofd houd het tegen. Doordat het hoofd meestal de baas is zoekt het lichaam een andere manier om met deze spanning om te gaan.

Het spant spieren aan om op een later tijdstip te ontspannen. Als de samengetrokken spieren daar geen gelegenheid voor krijgen ontstaat er een chronische toestand van spanning in het lichaam "...

Hoop dat dit enige rust en inzicht geeft.

Hou vol lieve mensen, alles komt goed... echt waar, geef jezelf tijd en ruimte. Probeer jezelf niet teveel in de weg te zitten.

Liefs,

Erik bedankt voor je reactie. Wat is jullie advies qua anti dep? Helpt het wel of niet. Ik weet het gewoon niet meer mensen.
Ik ben alles kwijt. Baan , sociale leven, mijn identiteit. Is dit allemaal burnout? Hele dag ook brainfog. Hoe komt een mens hier uit

Rust rust rust en nog eens rust, overdag ook bijslapen en verder afwisselen met ontspannende activiteiten Zie verhaal 1861 en 1860

Ik raad aan een ergotherapeut icm evt psycholoog

Bij de ene werk AD wel, als steuntje in de rug, bij de andere minder. Kwestie van proberen. Of eerst kijken of pammetjes meer rust geven voor je

Je sociale leven komt terug zodra je herstelt

Ja er is zeker hoop op verbetering :-)

Gr Rodha

En veel veel kracht en succes toegewenst!

Gr rodha

Hoi Ruud, ik weet hoe lastig het is. Ben zelf ook al langdurig bezig; acceptatie en rust is toch het belangrijkst. Heb zelf ook regelmatig frustratie en weerstand maarja dat levert me niks op uiteindelijk. Doe het zelf zonder medicatie. Ik wil vooral blijven voelen hoe ik me voel en dit niet onderdrukken met een pil. Sterkte!

En cognitieve activiteiten zou ik zvm overslaan bij brainfog/overprikkeling; zoals tv kijken, lezen, kletsen, op je mobiel zitten, muziek luisteren, podcasts luisteren, teveel hier op het forum zitten lezen

Ik zelf had geen baat bij AD, maar andere blijkbaar wel zo te lezen, dus ik ben blij voor hun!
Voor mij zijn juist de klachten het sein om rust meer in te lassen, door AD voelde ik het sein niet meer waardoor ik niet herstelde. Het is soms een beetje het kip en het ei verhaal. Maar ik zou dan eerst kijken voor pammetjes omdat bijwerkingen van AD soms niet mild zijn

Gr rodha

Nee zeker niet alleen fysiek! Ook door cognitieve overbelasting zoals Overprikkeling ook helaas

Je overbelast je hersenen, en dan krijg je dus klachten als dat bijv

Luister goed naar je lichaam stop op tijd door rust te nemen

Gr
Rodha

Bij mij is het beide.

Ik heb ook meer last van een mentale burnout.

Hoi An, bij mij is het beide. De ene keer ben ik overprikkeld en krijg ik daardoor lichamelijke klachten en soms meer lichamelijke klachten en dan krijg ik daar weer meer stress van. Het is een constante wisseling. Het is in ieder geval nooit saai in mij 🙄. Ik probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken, of ontspanningsoefeningen. En ook dat lukt de ene keer beter dan de andere keer.

Hier hetzelfde. Kon eerder wel een paar dagen een shirt dragen voor het in de was hoefde. Nu denk ik na 1 dag al… 🤔
Vroeg me ook af of meer mensen dat aan hun BO linken. Bij mij is het wel sinds toen begonnen.

Ja dit heb ik ook soms! Heeft denk ik iets te maken met de hormonen die net even wat anders aanslaan ofzo. Soms had ik zelfs een soort ammoniak lucht. Dit is bij mij nu wel zeldzaam, alleen als ik echt erg gestresst ben. Het is ook zo dat deze geur in je kleding gaat zitten, en vervolgens ondanks een wasbeurt meteen weer naar boven komt bij het minste beetje zweet. Wat hiertegen helpt is de stinkende kleding even een nachtje laten weken in een mix van natuurazijn en water en daarna in de wasmachine gooien. Dan ben je voorlopig even van die geur af. Als je dat combineert met minder stress dan blijft het weg, maar dat laatste is wat lastiger helaas 😂

Jaiks, klopt, hier nog eentje die het herkent…

Ja, hier ook! In eerste instantie echt stresszweet met een hele sterke geur, toen de cortisol door mijn lijf gierde. Dat is inmiddels wel beter, maar het stinkzweet is gebleven. Denk ook door hormonen...

Jep hier ook ja, echt goor. Als ik weer een tijdje slecht ga zweet ik ook mega onder m’n oksels, ook zonder inspanning

Herken ik, probeer strakke dagschema. 5 minuten wandelen per dag, week bv daarna opbouwen. Ook als het een mindere dag is er aanhouden. Zo kom ik er bovenop

zie reacties uit verhaal 1868 :-)
Gr Rodha

En inderdaad toegeven aan slaap en rusten

En verder raad ik ergotherapie aan en evt een psycholoog.
Gr Rodha

Ja ik zou zeggen neem stapjes terug en vaker vanuit huis werken zodat je klachten af kunnen nemen

Maar misschien hebben andere lotgenoten juist andere tips weer

Rodha

Hoi Anne,

Ik herken wel wat je vertelt. Toen ik begon met re-integreren heb ik ook maanden spanning gehad om naar werk te gaan en op werk te zijn. Achteraf denk ik dat ik misschien te snel weer ben begonnen met re-integreren en dat de klachten daardoor kwamen (of te grote stappen). Het voelde in die maanden ook alsof m’n herstel maar niet wilde vlotten en daar werd ik best wel moedeloos van.
Inmiddels gaat het stukken beter dan toen. Sinds ongeveer 2 maanden is de spanning aan het afnemen, merk ik (eindelijk) dat mijn herstel weer wat vordert en ben ik ook weer aan het opbouwen in uren en taken.

Ben je op je werk veel in contact met mensen? Dat vond ik in het begin namelijk erg intensief. Houd je korte pauzes? En verder vroeg ik me af: zijn je klachten stabiel of heb je nog veel klachten ook buiten je werk? Anders misschien verstandig om een stapje terug te doen en te kijken of je spanning dan ook wat afneemt als je de momenten op werk wat korter maakt.
Mijn arboarts adviseerde op den duur niet 2x op kantoor, maar 1 ochtend een paar uur, omdat ik toen veel klachten had. Dat gaf lucht destijds en inmiddels ga ik weer een paar keer per week.
Wie weet heb je er wat aan. Sterkte en succes!

Heel heel heel herkenbaar Burnie…. Geen steun, geen begrip, geen geduld, mensen die alleen gericht zijn op zichzelf en niet te moeite nemen om te vragen hoe het met je gaat… maar als het wel een keer gebeurt dan sta ik daar heel erg bij stil en ben ik daar heel dankbaar voor
Wat ik altijd tegen mezelf zeg is: vergeef het ze, ze kunnen niet begrijpen waar ik doorheen ga. Pas als ze zelfs iets meemaken zullen ze je beter begrijpen en weten ze veel beter wat de behoefte is van iemand die ziek is
Het is een eenzaam proces, ziek zijn, maar hier hebben wij elkaar

Op internet staan ook vaak lijstjes met wat je niet moet vergeten als je op vakantie gaat, misschien heb je daar ook wat aan, dan hoef je het niet helemaal uit je hoofd te doen

Een andere omgeving zorgt ervoor dat je minder in je hoofd zit en meer gericht bent op je omgeving, dat was mijn ervaring, wat weer gunstig was tegen overprikkeling

Ik wens jou een fijne vakantie nogmaals toe

Liefs
Anoniem

En als je iets kwijt wilt, we zijn er voor je Burnie!!

En ik moet af en toe lachen om je smileys, het maakt het erg levendig je verhaal 🤭

Dank je wel lieve anoniem en ja ik probeer m’n verhaal zo een beetje smeuïg te maken. Oh ik deed het bijna weet hahaha

Altijd graag gedaan Burnie

Smeuïg als een pakje 🧈(boter) 😋

Tja weet je, mensen hebben vaak hun eigen leven. En wanneer je net ziek bent zit je vers in hun gedachten. Kaartjes, appjes, telefoontjes. Maar na verloop van tijd gaan zij verder en denken niet meer aan jouw BO, terwijl jij er zelf iedere dag mee geconfronteerd wordt.
Aan de andere kant weten mensen na een tijd vaak ook niet meer wat ze moeten zeggen/vragen.

“Hoe gaat het inmiddels met je?”
“Nog steeds slecht.”
“Oh.. vervelend hoor.. Het duurt wel lang he..”
“Ja, dat hoort er helaas bij.”
“Tja.. vervelend hoor.. ”
“Ja..”
“Ja…”
En dan zo’n ongemakkelijke stilte.

In onze nuchtere Hollandse cultuur hebben weinig mensen geleerd om met empathie, medeleven en warmte met de ellende van een ander om te gaan. Een lief woord, een knuffel, een luisterend oor… Wij Hollanders zijn vaak meer praktisch ingesteld. Bereid te helpen en met een oplossing te komen. Schouders er onder en gaan! Maar een BO heeft geen snelle oplossing dus vinden veel mensen dat ongemakkelijk om naar te vragen. Ze weten niet wat ze er mee moeten. Soms ook bang dat jij het misschien vervelend vindt om er over te praten.

Uiteindelijk heb ik liever 2 of 3 goede vrienden om me heen die mij begrijpen en naar me luisteren, dan constant moeten uitleggen en verdedigen waarom ik nog ziek ben.

Hoi Burnie

Ja dat hebben we allemaal wel denk ik. En ja is heel frustrerend en je word er ook moedeloos van.

Dat is ook de reden dat ik steeds minder mensen zie of spreek. En als ik dan iemand tegenkom dan zeg ik je het gaat al iets beter. Geen zin meer om het weer allemaal uit te leggen en dan snappen ze me toch vaak niet.

Maar komt ook dat veel dokters het niet erkennen en er weinig aandacht op tv word besteed. En wat ik ook denk dat veel mensen (bekenden) zeggen dat ze een burn-out hebben en er naar paar maanden weer van af zijn.

Daarom fijn dat je hier lotgenoten spreekt. Heb je toch een luisterend oor en begrip voor wat je voelt.

En het moet een keer goed komen en hoop voor jou dat het snel beter gaat.

Fijne vakantie en wat je ook vergeet alles is te koop .
Groet Aswin

Volgens mij is de mensheid sowieso ook wat meer zelf-centred heb ik begrepen. Dat zit in onze aard. We verwachten veel van anderen maar een feit is een feit, dus soms is het fijner om je neer te leggen bij een feit dan te veel te verwachten van anderen, iets wat ze misschien niet in staat zijn om te geven

En inderdaad mensen weten soms ook niet wat ze precies het beste kunnen zeggen. Wanneer weten ze dat wel? Zodra ze hebben meegemaakt wat jij hebt meegemaakt of iets soortgelijks

Ik weet nu dat de eerst vraag, wat ik altijd zal stellen aan iemand, die is ziek is of iets ergs meemaakt heeft, is: waar heb jij behoefte aan en wat kan ik voor je doen?
Daar zelf was ik nooit opgekomen als ik niet een BO had meegemaakt. Ook ben ik veel begripvoller geworden door mijn BO en weet ik hoe het voelt om in nood te zitten zonder hulp. Dat gevoel is in geen woorden te beschrijven aan anderen.
Dat is ook waarom je vaak zwevers hun laatste geld ziet delen met anderen, terwijl mensen die beter bedeeld zijn nog niet eens omkijken wanneer je om een euro zou vragen.
Ik bedoel ermee te zeggen, is dat mensen je pas goed begrijpen als ze iets vergelijkbaars hebben meegemaakt. Uiteraard wil ik natuurlijk niet iedereen over 1 kam scheren maar het is even een globale uitleg. En Sommige mensen zijn veel empathischer dan anderen

En een ander feit is, is dat mensen bang zijn dat ze meegesleurd worden in jouw ziekte, dat ze zelf depressief of BO raken

Als je googlet naar: “ startpagina waarom laten vrienden je vallen/zijn ze er niet voor je? “
Dan krijg je uitleg over soortgelijke situaties, daar wordt het wat beter uitgelegd over wat ik schreef

En inderdaad zoals Hilde zegt: het gaat om kwaliteit en niet om kwantiteit, wat betreft vrienden

En als iemand vraagt hoe gaat het met je dan zeg ik: lief dat je erom vraagt, ik heb weinig nieuws te zeggen maar elke dag staat nog steeds in het teken van herstel, elke dag gefocust op herstel

En met mijn toename van begripvol zijn en empathie oa probeer ik ook zvm mogelijk het goede voorbeeld te geven omdat het aanstekelijk werkt op anderen

En laatste aanvulling: alles draait om elkaar leren begrijpen, heel moeilijk, maar zo bouw je bruggen

Velen weten er niet zo goed raad mee denk ik, t is moeilijk uit te leggen dat je over elke stap die je die dag zet moet nadenken en plannen wanneer je wat doet. Of hoe je je voelt. En dat begin van de dag heel anders kan zijn dan eind van de dag.

Ik hecht daarom waarde aan alleen mn inner cirkel om me heen. Man, moeder, broer en twee beste vriendinnen. En dat vind ik helemaal best. Vind t vaak teveel energie kosten om anderen uit te leggen hoe ik me voel, dus meestal een antwoord zoals anderen hierboven al gegeven hebben. Kleine stapjes met hier en daar een helling naar boven of beneden.

Het is zeker eenzaam, maar t bied ook de kans om echt naar binnen te keren en te voelen van je lijf, echt te voelen, en daarmee ook te voelen wat jij wilt in t leven. Of wat je deed daarmee in lijn was of niet. Dat is iig hoe ik t zie en wat me de meeste rust geeft.

Geniet van je weekje, hopelijk wordt t fijn!

Hoi Burnie, topper!

Zooo herkenbaar, en ook erg verdrietig zo nu en dan.

Ik sluit me bij Laura en de rest aan,.ook qua herkenning.

Jij gaat lekker genieten, vergeet deze dag maar snel.

Komt goed zet m.op!

@ Hilde Klopt helemaal wat je schrijft, blijkbaar de hollandse nuchterheid waar ik mee te maken heb. Ben toch blij dat ik ondanks die nuchterheid toch betrokken blijf bij de mensen om me heen. Maakt mij nooit uit hoe lang dat duurt. En natuurlijk weet ik dat niet iedereen dat doet, maar is soms toch pijnlijk om dat te constateren. En gelukkig heb ik m’n man en 2 goede vriendinnen die me blijven steunen.

@ Aswin. Allereerst ben ik blij om wat van je te horen. Ik denk dat mensen vaak overspannen zijn en een burn-out hebben met elkaar verwarren. En dan krijg je dat gedoe dat zij zeggen, ik was er binnen een half jaar vanaf. Het is ook nog niet zo lang dat mensen openlijk ervoor uitkomen dat ze burn out zijn. In bv Amerika nemen ze dat woord niet eens in de mond. Burn out is voor zwakkelingen. Gelukkig hoor je nu wel meer dat “bekende” Nederlanders ervoor uit durven te komen. Dat is iig een begin. Hoop dat het met jou wat beter gaat inmiddels en een beetje opgekrabbeld bent. En ik zal maar niet naar je puzzel vragen 😉

@ Anoniem Das een goeie van jou om dat als antwoord te geven. Die sla ik direct op. En vwb vrienden, daar heb ik door BO veel van geleerd. Wat je zegt, het gaat om kwaliteit. Ook wat je schrijft dat er misschien mensen denken dat ze door het steeds te moeten aanhoren mogelijk zelf er iets aan over houden. Hoe gek is dat. Soms is wat je vertelt confronterend voor ze, herkenbaar.

@ Laura Ook mijn kringetje is klein die er echt toe doen. Mijn man en 2 vriendinnen steunen me door dik en dun. Daaromheen nog een aantal mensen en ook zelfs mn zus begrijpen het vaak niet. Soms wil je gewoon een arm om je heen en dat ze zeggen het komt goed. Bij deze mensen voel ik me soms zelfs schuldig dat ik nog niet beter ben, hoe gek is dat.

Daarom ben ik ook gewoon heel blij met jullie hoor, dit alles doet me echt goed. 🫶🏻 (anoniem hier is er weer 1 hoor 😉) Dank jullie wel voor de lieve berichtjes.

Ondertussen is alles ingepakt op een paar laatste dingen na en morgen op pad naar het altijd mooie, rustige Twente.

En fijn weer iets van jou ook te lezen Aswin

Gr
Anoniem

Dank je wel Gert en ik ga deze dag inderdaad snel vergeten. En ik hoop er ook van te gaan genieten, ik laat het weten.

Kijk en dat is nou altijd zo heerlijk om te horen, dat het goedkomt. Dat hebben we gewoon soms nodig om te horen, want er zijn soms momenten dat je er zelf niet meer in gelooft.

Met jou en met ons allemaal komt het goed en daarom is dit forum ook zo fijn, allemaal mensen die elkaar heel goed begrijpen.

Hoop dat jouw dag net zo goed, of misschien wel beter, als gisteren was.

🫶 en een Virtuele knuffel terug

Vind jullie allemaal 1 voor 1 top mensen

Hoi Burnie

Allereerst wens ik je een leuke vakantie , dus laat de Bo maar thuis ,! 🙂 en de “smeuïge “ plaatjes ,ook heel leuk zo. 👌🏻moet er even om lachen 😉

Steun en begrip is bij velen zoek….als iemand wat vraagt aan mij ,zeg ik meestal. Het gaat op en af , anderen moeten het eerst ervaren voor ze het begrijpen 🤷‍♀️ ( wat ik niemand gun).

Als je steun tijdens de vakantie nodig hebt ,kun je ons allemaal hier vinden. Zet m op !💪🏼 even wat anders is eng,maar goed voor jezelf!
Veel succes

En nog een quote:

Just because it’s taking time, doesn’t mean it’s not happening

Ofwel: ook al duurt je BO wat langer, herstel is nog steeds 100% mogelijk

Je hoef je niet schuldig te voelen omdat je ziek bent geworden. Je bent goed bezig met je herstel lees ik

Geniet van je vakantie

Ohja en dat zeg ik ook altijd tegen mijn vrienden: zorgt dat je niet ziek wordt, maar als het gebeurt, bel me en ik zorg ervoor dat je sneller weer op je pootjes staat.

Ik leg ze ook altijd uit dat ik dankbaar ben voor hun geduld en dat het niks te maken heeft met “willen” maar met “kunnen”.

Wat een lieve berichtjes van iedereen….

X anoniem

Heel mooie woorden weer Anoniem!

Jij ook Gert, altijd!

Ik ben trouwens Rodha, ga al lange tijd gebukt onder de naam Anoniem, dan voel ik me minder verplicht om overal op te reageren, want rust is vooral mijn prio. Maar was nooit helemaal weg van het forum. Heb veel aan jullie steunende berichten naar elkaar toe oa

En toevallig net een artikel over BO op nu.nl

Wat een lieve mensen hier op het forum. Ik ben hier nog niet zo lang maar zit wel al 13 maanden in een BO. Ik haal veel uit jullie ervaringen en verhalen en vind het jammer dat ik hier niet eerder heb rond gekeken. ( beter laat dan nooit)
Ik wens de topicstarter Burnie een fijne vakantie. Uit ervaring weet ik dat de tijd ervoor her ergste is.
Bedankt iedereen hier voor het delen van zijn of haar strubbelingen.

Je bent een topper Rohdaniem

Welkom Marga,

Ook voor jou zet m op en voel je welkom.

@ An, ook blij om wat van jou te horen. En we gaan er wat van maken. Er staat in dat huisje ook een relax stoel voor het raam en ik kan de vogeltjes spotten (zit in een bos) en veel eekhoorntjes daar (ben er vaker geweest) 🐿️🐿️ En verder zien we het wel en kijken het per dag aan wat we gaan ondernemen.

@ anoniem Wat een goede uitleg naar je vrienden toe en lief om te zeggen dat je altijd voor ze klaarstaat.

@ Rodha (mooie naam trouwens) Voel je nooit verplicht om te reageren op wat dan ook. Gewoon je gevoel volgen. En eerlijk gezegd vind ik een naam of een letter wel zo prettig. Soms weet ik niet of alle anoniempjes dezelfde persoon zijn of bv 3 verschillende.

@ anoniem Helaas is het artikel niet te lezen, behalve als je lid bent. Wel jammer, las een klein stukje over jonge mensen met burn out en dat zij vaak niet serieus worden genomen als ze burn out raken. Hoe triest is dat.

@ Marga Welkom op dit forum. Wat natuurlijk ook inhoudt dat je helaas ook BO bent gegaan. Heel veel sterkte en hopelijk haal je hier soms je troost uit door het lezen van alle verhalen. Je bent in ieder geval nooit alleen. En hopelijk heb je gelijk en heb ik alleen maar de stress vooraf 🤞🏻 Normaal gesproken is op vakantie gaan wel altijd een beetje stressvol, maar daarnaast ook voorpret en dat laatste zit er dit keer niet bij. We gaan het zien.

@ Gert Ik hoop dat je vandaag een goeie dag hebt en jij zegt altijd tegen iedereen topper, maar jij bent een kanjer hè. Altijd voor iedereen een opbeurend/motiverend berichtje.

En nu ga ik ontbijten en me verder voorbereiden en de laatste dingetjes doen. Ik lees jullie.

Je kunt betaalde artikelen gratis lezen als je de link invoert op removepaywall punt com

Burnie, daar gaan we voor!

Jij net zo, altijd blij je te zien / horen hier!

Ga maar lekker genieten! Komt goed!

Gert

Fijne vakantie Burnie. Vooraf is het idd altijd stressvol. Welkom Marga. Sterkte iedereen voor deze dag.

Ja ik wens je ook een hele fijne vakantie Burnie, hoop dat je in de natuur wat extra rust kunt vinden!

fijn Iets van je te lezen An en zoals ik zie Aswin

@ Gert Die is leuk verzonnen hahah, en wat je zegt ben je zelf, topper ;-)

@ marga welkom hier, je gaat hier veel vinden, tips, steun, herkenning

@ burnie, eekhoorntjes zijn zo schattig!! Kan er uren naar kijken. Nee soms zijn er ook andere anoniempjes zoals nu ook ik in de reacties. Het was gisteren nog gratis het artikel! Flauw weer hoor dat het nu betaald is maar anoniem geeft aan dat het blijkbaar te omzeilen is. Ik reageer wanneer het lukt, soms is het dagelijks iets en soms ga ik even er tussenuit voor een tijd. Ik blijf altijd wel verbonden met het forum

@ Bart ik hoop dat je het nog steeds naar je zin hebt in de duinen op je vakantie, ben wel stiekem jaloers op je, er is niks mooiers dan de duinen en het strand ;-)

X rodha

En zoals ik Zie= en zoals ik zei

Lief dat je dat hebt onthouden Rodha, en dankjewel!! Het is hier inderdaad echt prachtig, en de rust en zee- of vogelgeluiden doen me echt goed. Ik heb tot en met zaterdag hele fijne dagen gehad, alleen zaterdag echt teveel gedaan, daardoor was ik gisteren helemaal uitgeschakeld, en vandaag ook wel een beetje. Maar goed, dat hoort er natuurlijk ook een beetje bij. Ik kan nog steeds genieten van de vogel geluidjes en hele korte wandelingetjes 😄, en wie weet gaat het morgen alweer beter en kan ik er weer een beetje op uit.

En @ Gert ik gooi er ook eentje in: jij heet voortaan Ger-Topper hahah ;-)

X rodha

Je verhaal klinkt al geweldig! En ff pas op de plaats kan geen kwaad inderdaad als je Iets te enthousiast was

Lekker van genieten van je vakantie!

Rodha

Haha das ook een goeie!

En Bart,.lekker genieten kerel!

Hoi Jacoba
Hoe is het nu met je?

Jij hebt toch ook paroxetine? Hoe gaat dat bij jou ?
Ik heb nu 20 mg sinds 7 weken! Sommige dagen noch wat wazig,hoofdpijn,spierpijn 🤷‍♀️onrustig,soms nog een huilbuitje.
Is dat herkenbaar?
Ik lees niet zoveel van deze Ad. Op dit forum .
Lees je graag!

Jacoba
Oh ja….en dat duizelige…net of je dronken bent🤷‍♀️🙈

Hoi Jacoba, Burnie

Hoe is het nu ?

Naam vergeten 🙄

Toevallig nog een artikel over iets soortgelijks, op 1vandaag, te vinden als je zoekt naar “ geghost “

Maar de eindconclusie van verhaal was: je vindt de meeste steun bij lotgenoten, in pittige tijden, omdat zij precies weten waar je doorheen gaat

X rodha

Nee, ben de enige zelf die ontzettend ongeduldig is. Te veel gedoe wat mij betreft.

Opties : Natuurwebcams kijken op YouTube zoals Hvar live, maho beach, venice beach

Wierook aanzetten

Kaarsjes aan en je ogen richten op vlammetje

Lekker thee drinken en naar buiten staren naar wolken en vogels

In bad

In hangmat liggen (sterren kijken)

Spa dagje thuis of buiten

In natuur zijn, strand/bos. Focussen op je zintuigen, wat hoor je, wat zie je, wat voel je, wat ruik je

En floating lijkt me ook goed in rijtje Passen maar geen ervaring mee

Of creatieve activiteiten zoals schilderen
Of Hele rustige fysieke activiteiten zou ook kunnen

Een spijkermatje kan ook heel prettig zijn!

Geen antwoord op je vraag maar die afleiding hoort juist bij mindfullness. Het gaat er om dat je herkend dat je afgeleid raakt en dan weer terug komt naar de oefening. Soms is dat wel 20x tijdens een bodyscan. De verwachting is niet dat je aan niks kunt denken tijdens mindfullness maar dat je leert om gedachten te laten voor wat ze zijn zonder er lang bij stil te staan.

Eens met wat Hilde schrijft.
Heel normaal om afgeleid te raken tijdens een bodyscan of andere mindfulness oefening. De kunst is om dit er gewoon te laten zijn, zonder dat je erover oordeelt. Hoe vaker je het doet, hoe meer gewend je eraan raakt.

In de heftige beginfase van mijn bo ben ik ook 3x gaan floaten in de hoop dat ik er ontspannen van zou worden. Bij mij werkte het helaas niet, omdat ik ook licht claustrofobisch ben en het bad waarin ik lag me een beetje benauwde. Het voelde ook als geforceerd moeten ontspannen van mezelf en dat werkte alleen maar averechts. Het magnesium deed ook niet veel voor mijn spierklachten.
Uiteraard kun je het proberen om te zien of het voor jou wel werkt, want ik snap heel goed dat je vanalles wilt aangrijpen om je beter te voelen! Maar de andere tips die hierboven al gegeven zijn, werken misschien wel beter en zijn bovendien goedkoper ;)

Of lekker tuinieren, dat was een tip van een ander lotgenoot :-)!

Hoi Kaneel, lekker uitproberen dat floaten. Zelf heb ik het nooit gedaan, maar vriendin meerdere malen en die vindt het heerlijk ontspannend. Sowieso moet je gewoon je gevoel volgen wat voor jou werkt en daarom lekker uitproberen. Is het niks, dan blijft het bij 1 keer.

Zelf neem ik regelmatig een massage. Er zijn verschillende zachte massages om te doen. Heerlijk een uur ontspannen en vaak blijf je op z’n minst die dag heerlijk ontspannen. En wat Hilde ook schrijft, ontspannen kun je ook met mindfulness. En zelf heb ik dat moeten aanleren om rustig te gaan zitten en te mediteren. Doe nu ook anderhalf uur in een yogastudio mediteren maar dan in stilte. Half uur zitten, ogen dicht, niet bewegen, dan 10 min loop meditatie, dat is heel bewust en langzaam je stappen zetten en dan weer anderhalf uur weer zitten in stilte en niet bewegen. Daarna cirkelgesprek en mag , hoeft niet, iedereen zeggen wat ie wil. Op wat er gezegd is mag je later niet op terugkomen bv. Het klinkt makkelijk, maar dat is het zeker niet. Vooral dat stil zijn en stilzitten 😅. Ben daar nog lerende in hoor.

Nidra yoga is bv ook heerlijk. Kun je volgens mij op YouTube terugvinden. Zelf doe ik dat in een yogastudio.

En voor m’n burn-out deed ik zumba en hield van salsa dansen. Hahaha zoek de verschillen. Wat kan er toch veel veranderen.

Hopelijk vind je iets wat bij jou past en dat weet je pas als je het uitprobeert. Wens je heel veel relaxmomentjes toe

Je kunt ook de app gebruiken van VGZMindfulness. Deze is gratis voor iedereen (je hoeft dus niet daar verzekerd te zijn) Er staan veel begeleide gesproken oefeningen op. Ik vind het superhandig en fijn. Daar ga ik bijna elke dag even goed voor zitten, of liggen.

Heb dit al vaker doorgegeven hoor, dus misschien wist je dit al. Dan is het een goede tip voor de forumlezers die het nog niet weten.

Schommelen. Klinkt gek maar het is heel goed en kalmerend voor je zenuwstelsel.
Een schommelstoel in de tuin bv

Zelf hou ik van simpele huishoudelijke taken waar ik m’n aandacht bij moet houden maar waar geen druk op ligt. Kleine behapbare dingen. Dus bijv. de bureaulade eens uitmesten, m’n sokken organiseren, het badkamerkastje opruimen, boekenkast ordenen, kabels van computer netjes wegwerken, plantjes verpotten, dat soort dingen. Niet te groot, niet teveel. Maar ook geen dingen die je gedachteloos doet zoals stofzuigen. Wel iets waar simpele keuzes gemaakt moeten worden en structuur aangebracht moet worden. Dat helpt met focussen.

Breien! Ik heb t geleerd nu ik thuis zit en hoef er niet teveel over na te denken en je bent toch creatief bezig. Tuinieren verder ook erg fijn. Vooral dingen met je handen doen.

Fotos van vroeger bekijken heb ik ook gedaan maar vond ik iets intensiever. Heb een heleboel fotos uitgezocht voor foto album en dat was wel weer heel leuk. Ik denk dat kleuren in kleurboek voor volwassenen of puzzelen mits cognitief mogelijk ook fijn is. Ik red t vanaf begin om een stukjes te lezen, maar als ik echt wil ontspannen doe ik liefst dus wat met mn handen.
En kleine huishoudelijke taakjes zoals Hilde al zegt.

Ja zeker huishoudelijk taakjes!

Hallo Kaneel,

Ik neem geregeld een bad met magnesium kristal zout, heerlijk floaten, aanrader.

En een lekkere zachte huid, top.

Hallo allemaal,

Sorry dat ik nu pas reageer op al jullie tips en ideeën.
Ik probeer nu elke avond voordat ik ga slapen een begeleide meditatie te doen via YouTube, maar ik merk dat ik het nog steeds heel lastig vind om te luisteren en mijn gedachten los te laten, dus ik denk dat ik mijn weg erin nog een beetje moet vinden.

Gelukkig heb ik de afgelopen dagen wat betere dagen gehad en mezelf bezig weten te houden. Ik heb gewandeld, buiten wat gerommeld.
En ik ben voor het eerst in lange tijd wezen "winkelen", gewoon even naar de drogisterij om wat spulletjes te halen, dat ging goed en ik dacht nou, nog een andere winkel doen ? Dat heb ik gedaan en ik heb mezelf getrakteerd op een heerlijke nieuwe pyjama.
Ik ben vanavond zelfs voor het eerst in maanden weer even in bad gegaan, iets waar ik vroeger echt van genoot, en ik heb er vandaag ook heerlijk relaxt in gelegen.

Bedankt voor al jullie lieve reacties en tips,

Ik hoop dat jullie ook wat fijne momenten hebben gehad.

Ik lees jullie graag !
Veel liefs,

Trots ik jou kaneel! X Rodha

Ik=op

Nog een tip voor wie instagram heeft en van natuur houdt:
Het account van Martijn Nugteren heeft prachtige, rustgevende video's van dieren op de Veluwe. Ik vind ze geweldig om te zien!

In dat geval kan ik ook explore.org aanraden.
Alleen maar webcams van natuur en wilde dieren
X rodha

En ook webcamtaxi en earthtv zijn leuk, te vinden via Google
X rodha

Explore.org ook via Google te vinden

Goeie tip denk ik!
Wat fijn dat je de moeite neemt om dit te delen met ons, ik hoop dat je in een rustiger vaarwater nu zit

Denk idd wel goede tip. Ik wil ooit naar een andere (anticonceptie)pil met lagere dosering. Maar zolang ik in m’n BO zit laat ik het even zo. Te bang dat het weer van alles ontregelt en een terugval geeft.

Naar dat je zo’n reactie kreeg met een terugval. Sterkte met alles!

Hier ook een soortgelijke ervaring.
Op aanraden van de huisarts heb ik vorig jaar van mei tot augustus 3 maanden de pil geslikt voor acne-klachten. Toen zat ik al in mijn burn-out. Na 3 maanden zou het effect zichtbaar moeten zijn op mijn huid, maar helaas verbeterde het totaal niet. Ik ben na 3 maanden dus weer gestopt en juist in de weken daarna kreeg ik de heftigste angstklachten tot dan toe. Bewijzen dat het door die hormoonschommelingen komt is lastig. Wie weet had ik anders ook wel angsten gekregen, maar het heeft het er zeker niet beter op gemaakt.

Wat vervelend, Onbekend! Heel akelig.
Bij mij lijkt álles veel heftiger binnen te komen. Medicatie en vitamine tabletjes etc ook. Heel bizar. Ik neem helemaal niks meer. Puur natuur wil ik zijn. Ik wil het liefst gewoon voelen wat er in mijn lijf gebeurt en wat er is. Dan kan ik daarop veel beter anticiperen.

Ik wens je heel veel sterkte toe, Onbekend!
Liefs van mij

Ja ook ik kan/kon slecht tegen sommige vitamine pillen, zoals vitamine c. Vitamine D en visolie gaat overigens wel goed nog steeds.
En bijv Paracetamol ging ook eerst niet goed, was na een half uur uitgewerkt en kreeg er paniek van maar dat kan ik nu ook weer goed verdragen eindelijk

Hoi Pien, wat heftig voor je! En fijn dat je veel herkenning vindt, dat vind ik zelf ook prettig. Het is idd soms eenzaam, het zit in jezelf. Ik hoop dat je veel lieve mensen om je heen hebt om te kunnen praten en afleiding hebt. Sterkte.

Hoi Pien, fijn dat je dit forum hebt gevonden en hier lotgenoten vindt. Het niet benoemen van een burn out vind ik ook irritant, praat dan ook lastig. En die twijfel of het wel een burn out is lees je hier ook regelmatig terug. Best verwarrend is het ook allemaal. Allerlei klachten waar je nooit mee te maken hebt gehad. Lucht hier je hart en hopelijk heb je fijne mensen om je heen. Alhoewel het ook voor de mensen om je heen lastig is om het te snappen. Dat is nog zo’n proces die er nog bij komt.

Sterkte met alles en hier gewoon alles delen of vragen waar je tegenaan loopt.

Uiteindelijk is een burnout een overbelast zenuwstelsel. Dat wil zeggen je rem en gaspedaal van je lichaam zijn uit balans.
Vandaar ook zoveel verschillende klachten.
Als je een goede coach neem, dan kun je binnen enkele maand al verschil merken.
Ben er wel een coach die op fysiek niveau inspeelt. In je lichaam gaan emoties zitten dat kunnen ook onverwachte trauma s zitten daarom kunnen er zoveel klachten zijn.

Hallo ik word bang van je bericht hoe kan je vijf jaar lang al een burn out hebben?

Dat kan bij sommige mensen door dat:
De aanloop langer was naar een burn-out dan bij andere
Verkeerde/onjuist hulp/therapieën
Te weinig hulp
Wachttijden hulp
Verkeerde diagnoses
Medicatie negatief effect kan hebben
Misschien long covid in het spel is
Een ander onderliggende fysiek of mentale ziekte
Omstandigheden zoals verlies van naasten / famillie
Geen extra financiële middelen bijv voor hulp aan huis of therapie
Geen hulp vanuit gemeente
Indirecte problemen door corona / energiecrisis
De druk van het uwv (onjuiste keuring)
Tweede spoor traject wat niet altijd bijdraagt aan herstel
En zo zijn er nog zoveel factoren waarom iemand langer ziek kan zijn dan de ander…. Maar dat betekent niet dat dat voor iedereen zo lang duurt! Wees gerust. En sommige mensen hebben eenmaal meer pech, dat is het leven. De vraag is: hoe ga je ermee om en hoe los je het op. Thats all that matters!

Ik ben niet Pien maar dit is even een algemene uitleg waarom sommige mensen langer een burn-out kunnen hebben dan andere.

Blijf je voor richten vooral op je herstel en dan zul je vooruitgang merken Anoniem

Of verlies van Baan (ook een factor)

Pien!! Houd vol en wat fijn dat je hier ook bent.
Ik vind het verhaal van anoniem hierboven niet echt helpend voor je.
Ik ben ook 5 jaar onderweg, maar met herstel tussendoor (alleen niet duurzaam). Eigenlijk pas echt Bo een jaar geleden.
En bericht voor alles waarmee je zit er is hier alrijd een warme reactie.
Grt

@ pien, ik hoop dat je hulp krijg van een psycholoog. Zelf heb ik veel baat bij een psycholoog en ergotherapeut. Ook hebben veel mensen baat bij een psychosomatische fysio

Krijgt*

Bedankt voor jullie lieve reacties, Es, Burnie en Anoniem. Heel fijn!
Ik heb helaas weinig mensen om mee te sparren over mijn burn-out. Ik ben er achter gekomen dat ik zeer hoog sensitief ben, helaas als enige in mijn familie. Weinig herkenning en begrip helaas. Een burn-out vinden ze een onzin-ding. Doorzetten en niet zeuren is het motto waarmee ik ben opgevoed. Gelukkig heb ik wel enkele vriendinnen maar zij hebben zelf nooit een burn-out gehad. Dus begrip is er wel maar geen herkenning. Daarom kletst het hier toch wel fijn!

Anoniem, niet bang zijn!
Ik zit idd al 5 jaar thuis maar mede doordat ik van alles heb mee mogen maken in deze jaren. Daardoor geen tijd heb kunnen pakken om te herstellen want het volgende diende zich al weer aan.
In een notendop; het begon in de coronatijd. Vond ik een heftige tijd. Ik heb omdat de ziekenhuizen vol lagen, 1,5 jaar moeten wachten op mijn heup operatie. Dat was vreselijk dat wachten met veel pijn. De operatie was pittig. Daarna een half jaar revalideren, toen langzaamaan reintegreren. Helaas vonden mijn invallers het niet fijn dat ik terug kwam (want zij vonden de baan wel tof) en ben ik niet goed begeleid hierin. Ik viel dus weer uit. Alle trajecten bij uwv vond ik ook stressvol waardoor ik niet kon herstellen.
Een jaar daarna ben ik op straat overvallen en mishandeld door een onbekende man uit waarschijnlijk een psychiatrische instelling. Dat was ook een flink trauma. En als klap op de vuurpeil ben ik noodgedwongen moeten verhuizen naar een geheel nieuwe provincie. Nu kom ik er achter dat ik allerlei allergieën ontwikkel. Ook heel naar om te ervaren omdat deze meestal niet duidelijk naar voren komen bij een huisarts. Veel zoekwerk dus (en angst). Want wat hoort bij de burn-out en wat bij een allergie.
Dus Anoniem, bij mij is het een opeenstapeling! Geen zorgen, de meesten mogen vlotter door hun herstel heen!
Alle liefs voor jullie

Excuses, ik wilde alleen zorgen dat de anonieme persoon die bang was geruststellen dat een burn-out niet voor iedereen lang zal duren, er zijn mensen die ook binnen een paar maanden herstellen maar dat hangt af van een aantal factoren
En daarna vermeld ik ook erbij dat als je de juiste handvaten hebt (zoals psycholoog/ergotherapeut/psychosomatische fysio) dat herstel mogelijk is, (zelf als je al wat langer erin zit.)
Dus er is 100% hoop nog steeds om te herstellen zelfs als je langer een burn-out

En ik vergeet jou te bedanken, L, voor je warme reactie. Heel lief. Fijn te horen dat er meer mensen al langere tijd mee worstelen. We komen er wel! En wat een bak ervaringen en wijsheid hebben wij straks bij ons!

En ja.. alle mogelijke therapieën etc zijn hier uiteraard allang de revue gepasseerd. Ik ken ze zo onderhand allemaal. Hahahaha
Soms is gewoon rust en niks moeten ook even noodzakelijk en op dat punt sta ik nu. Iedereen trekt maar aan je namelijk en iedereen zegt wat anders. Ik ga nu zelf eens even goed voelen en luisteren naar wat ik wil en kan.

*Dus er is 100% hoop nog steeds om te herstellen zelfs als je langer een burn-out hebt

“Soms is gewoon rust en niks moeten ook even noodzakelijk en op dat punt sta ik nu. Iedereen trekt maar aan je namelijk en iedereen zegt wat anders. Ik ga nu zelf eens even goed voelen en luisteren naar wat ik wil en kan.”

Heel goed Pien! Dit is precies wat ik bedoel ook en wat je goed doet, je luistert naar je lichaam! Je gaat er komen, ik ben ook van ver gekomen. Blijf hoop en vertrouwen houden

Dikke knuffel

Dankjewel 🙏🏻

Graag gedaan en ik wilde juist hoop meegeven aan iedereen. Niet omdat het een illusie is maar omdat ik er vierkant achter sta dat herstel mogelijk is, zelfs als je factoren hebt gehad die je herstel wat langer hebben laten duren. Ik schrijf dit omdat ik het zelf ervaar, vooruitgang. En zo er zijn nog velen voor mij die opgeknapt zijn of onderweg naar herstellende zijn

Ik had overigens ook meer last van allergische reacties, maar die zijn inmiddels verdwenen ook. Ik koppel dit aan mijn BO
Maar goed ook heb ik voor de zekerheid mijn matras vervangen en was ik nu om de 8 weken mijn dekbed en kussens toch voor de zekerheid tegen huismijt. Waar ik nooit vroeger last van had… een burn-out kan echt gekke klachten geven….

Ik kamp vooral met voeding allergische reacties. Heftig hoor. Zou dat idd ook van die BO komen? Het lijkt wel alsof ik niks meer kan eten. Echt heftig.
Bedankt voor het delen van je ervaring!

Lastig te zeggen nu even, maar ik heb het zelf heel erg met theïne en cafeïne waar ik niet meer tegen kan

Het beste is sommige voedingswaren waar je allergisch voor bent tijdelijk vermijden denk ik totdat je weer beter bent en dan kan je het weer testen. Er is vast nog wel iets waar je tegen kan neem ik aan, of kijk naar alternatieven, zoals spelt, soja etc

Het is bij mij momenteel vreselijk veel wat ik weg moet laten. Ik eet momenteel glutenvrij, lactosevrij, suikervrij, geen nachtschaden groenten en geen theïne/cafeïne. Gelukkig zijn er nog producten om te vervangen en ik hoop zoals jij zegt dat het tijdelijk is. Hahahaha want dit is een ellende hoor.
Ook hooikoorts speelt op en huisstofmijt. Nou… meer kan er niet bij denk ik! Hihihi

Ja hooikoorts heb ik ook! Cetrizine werkt goed daarvoor of een neusspray van Kruidvat bijv.
Ja gelukkig hebben ze tegenwoordig heel veel vervangers. En zelf eten bereiden is beter, dan weet je wat er in gaat

En ze hebben ook geitenmelk producten of van die lactose pillen bij de Kruidvat

Ja soms groeien mensen, die geen burn-out, hebben ook over een allergie heen. Tijd zal het leren of jouw allergieën tijdelijk zijn of niet maar je kan ze vermijden de producten en dan beetje bij beetje weer testen of het gaat, zodra je meer hersteld bent, om te kijken wat je weer aankan qua extra voedsel waar je allergisch voor bent of was


Ja ik denk dat je de bingo kaart vol hebt ;-)

(grapje natuurlijk, maar er blijven nog opties voor je over die je wel kunt nemen of qua vervanging zoals ik lees)

Neusspray en oogdruppels voor hooikoorts bedoel ik

Nog bedankt voor al jouw bovenstaande reacties, Anoniem. Sorry dat ik niet meer gereageerd had! Ik heb beperkte schermtijd want ik word er duizelig van..
Maar heel lief al je teacties!

Geen sorry hoor, jouw herstel is veel belangrijker dan een reactie aan mij
Maar Graag gedaan hoor!

Hallo Pien, ik heb dat precies hetzelfde. Ik loop ook al 2 jaar bij de huisarts met mijn klachten. Alle onderzoeken gehad die er maar zijn waar niks uitkomt, maar het woord burn-out willen ze maar niet zeggen. Wat continu voor twijfel zorgt.
Met name om de beslissing te kunnen nemen om mij er ziek om te gaan melden. Wat ik super moeilijk vind om te doen.

Vooral ook omdat het vaak ook paar dagen juist goed gaat en dan word je de volgende dag ineens weer wakker als een wrak

Meld je ziek alsjeblieft! Je hebt echt rust nodig om te herstellen. Ik wens je dat echt toe. Kies voor jezelf! Liefs!

Ja ga ik ook doen. Had al voor mezelf besloten dat vandaag de laatste dag op werk is voorlopig

Dank je voor je reactie Pien.
Voor jou ook het beste met het herstel ❤️

Yess veel lotgenoten hebben hier last van. Lees goed de verhalen en reacties,staan veel goede tips/handvaten tussen

Ja komt allemaal bekend voor. Sommige dingen heb ik nog steeds, andere zijn inmiddels gezakt.

Als je vanwege de misselijkheid weinig eet kun je aan de huisarts vragen of die iets wil voorschrijven (ik heb in het begin pilletjes tegen misselijkheid gehad). Eten is belangrijk voor je herstel, en van weinig eten kun je ook extra duizelig worden.

Alle andere klachten is helaas weinig tegen te doen. Het moet slijten. Rust en regelmaat. Accepteren is moeilijk, en het geeft niks als dat niet altijd lukt, want het is verdorie ook gewoon enorm kl*te! Dus wees soms gewoon boos, verdrietig, onzeker en zelfs bang. Je kunt dat niet tegenhouden. Maar weet wel dat deze gevoelens ook weer weg zullen trekken. Laat het geen wanhoop worden.

Hopelijk heb je de energie om wat verhalen hier te lezen. Je zal een hoop verkenning tegenkomen hier.

*herkenning

Weer mooi geschreven Hilde!

Dank je voor de reacties. We doen maar ons best elke dag. Accepteren is moeilijk. Is ook moeilijk om uit je hoofd te komen als je het grootste deel van de dag vervelende gedachten hebt

Probeer fijne afleiding te zoeken om uit je hoofd te komen

En ging die hoge hartslag bij jullie ook gepaard met overslagen?

Ja zeker ook die had ik, nu heel soms nog

Hi Inge, hier ook.. heb dit sinds het begin van mijn burnout. Ze zijn ook opgezwollen, lijkt alsof de afvalstoffen niet weg kunnen. Vaak verzuring, en ook last van mijn heupen, bekken en liezen.

Ja ook herkenbaar echt hele nare pijn vooral de achterkant van mijn benen en voeten. Spanning is daar gaan zitten maar gelukkig is het stukken minder geworden maar heeft zo lang geduurd

Mijn voeten zijn gelukkig ook beter, maar benen blijf ik houden. Kan er niet door sporten. Heel vervelend..

Ik meer voorkant benen en heupen trouwens.

Ook ik heb hier last van. De benen tot aan de voeten, bekken, onderrug en soms lies doen pijn. Heel zwaar voelt het.

Klopt allemaal wat jullie noemen qua klachten. Inderdaad vanaf de heupen helemaal tot aan de voeten. Voor en achterkant. Slapen op de zij dat gaat ongeveer een uurtje goed en dan wakker worden van de pijn. Hopen dat het bij ons allen snel over gaat.

Magnesium wil zeker helpen.

magnesium bij vitamine per post zijn ze aan te raden. En eventueel Omega

Veel water drinken hè

ik had dit ook heel erg. Kon ook niet sporten. Gebruik magnesium en drink veel, maar de verlichting kwam toen ik s middags ging slapen. weinig energie gaat in mijn benen zitten blijkbaar.

Hebben jullie ook veel blauwe plekken? Ik heb het gevoel alsof de doorbloeding naar mijn benen niet top is sinds mijn burnout. Ook veel meer cellulitus, maar goed ik ging van 30 km per week hardlopen naar 500 meter met moeite wandelen.

Als de huisarts de klachten heeft gecheckt en heeft uitgesloten dat het iets anders is, dan hoort het bij de BO

Jouw vraag doet mij eigenlijk wel goed.
Ik ben dus niet alleen.
Bij mij begon het met mijn benen. Heel moe en amper er op kunnen staan. Daardoor raakte ik ook in paniek en ben zo snel mogelijk naar de dokter gegaan. Er zat een weekend tussen dus onderhand was ik behoorlijk in paniek. Had het twee maanden ervoor ook al gehad. Toen niet naar de dokter want daar ga ik eigenlijk nooit naar toe.
Conclusie dokter: burnout. Nu 13 maanden verder. Soms gaat het zomaar een paar weken goed waarna het weer terug komt. Moe en het gevoel dat je ze steeds onder spanning moet zetten. Accepteren zegt de poh en soms lukt dat maar vaak ook niet. Dan zit ik er door heen omdat mijn hoofd graag actie wil maar mijn benen niet.

Het kan heel goed een tekort aan magnesium zijn.

Héél herkenbaar allemaal! Bij mij helpt licht bewegen en ik smeer magnesium op mijn benen elke dag. Helpt fantastisch!! Lekker flink er op smeren, uurtje in laten trekken en daarna douchen (er af spoelen). Het gaat een beetje prikken/tintelen dat spul maar dat is een teken dat het magnesium opgenomen wordt. Werkt fantastisch!

blauwe plekken herken ik niet, dat zou ik even bij HA laten nachecken indien je nog niet hebt gedaan

Ik heb het ook al van af het begin. Moeie zere benen en constant krampen in kuit

Wat rot voor je zeg, dat valt niet mee.
In juni is het voor mij 3 jaar geleden dat ik met een burnout uitviel. Verschrikkelijk he, hoe lang het kan duren… wens je veel sterkte hoor!

Je bent niet de enige hoor voor mij ook al 3 jaar en dagelijks ongemak, wat een proces! Sterkte

Hier bijna 2 jaar onderweg. Het is wel mijn tweede burn-out, die duren vaak langer van wat ik begrijp. De eerste was ik na 8 maanden zo goed als hersteld

Gelukkig dat ik niet de enigste ben geef mij weer een beetje het gevoel dat ik niet de enigste ben heel veel sterkte allemaal hoop gauw op verbetering

Ja, maar met stapjes ga ik vooruit dus er is hoop gelukkig!

En Hopelijk heb je ook therapie. Ik kan een psycholoog/ergotherapeut/psychosomatische fysio aanraden

Een natuurlijke trigger is een moonbird.
Heb er zelf veel baat mee, kun je overal gebruiken ook 's nachts om in slaap te vallen

Om precies te zijn 22 maanden. Ook al lang vind ik zelf.

Al 3.5 jaar. Is mijn tweede burnout, de eerste keer was ik vrij snel weer hersteld na een maand of 10

Hoi T,

Ik heb een aantal maanden Mirtazapine gebruikt op aanraden van mijn psychiater omdat ik ook niet of hooguit 2 uur per nacht sliep. Ik heb eerst 7.5 mg gebruikt en later 3.75 mg. Vanaf 15 mg werkt Mirtazapine (ook) als antidepressivum. Volgens mij is die dosering aan de hoge kant als je het alleen voor slaapproblemen gebruikt. Dit zou je nog eens goed bij je HA kunnen checken. Mij heeft de Mirtazapine goed geholpen. Toen mijn slaapritme weer wat was genormaliseerd lukte het ook makkelijk om de Mirtazapine weg te laten zonder ontrekkingsverschijnselen te krijgen.

Hopelijk gaat het jou ook helpen!

Ik gebruik het ook om te slapen en werkt redelijk goed. Kreeg ook van de huisarts 15 mg, maar eigenwijs het pilletje in vieren gedeeld (met een pillensplitter verkrijgbaar bij apotheek) en dat werkt prima. Mocht ik toch 1 a 2 nachten wat minder slapen, dan neem ik gewoon een halve in (dus 7,5 mg) Gewoon uitproberen joh, het is jouw lichaam hè. Ik heb het op deze manier gedaan zodat ik zo min mogelijk bijwerkingen zou hebben en ook zo snel mogelijk kan stoppen als ik weer beter slaap en wat rustiger geworden ben. Ook dat ga ik op zeker moment zelf uitproberen met desnoods het pilletje nog meer delen/splitten.

Ik gebruik Temazepam, ik kom bijna niet inslaap...op het moment dat ik merk in slaap te vallen schrik ik hier zelf van..,.zon naar gevoel...en dan weer stress gevoel...pff wat een ellende...

@ HK Ik zou dit met huisarts bespreken. Dat zou de eerste stap zijn. Niet te lang blijven lopen met allerlei klachten. En niet kunnen slapen is sowieso niet goed om van je burn out af te komen.

Hoi, Ik had precies hetzelfde: had moeite met inslapen en doorslapen. Als je het idd ook slikt als antidepressivum dan is 15 de goede keuze. Als het echt voor slapen is en je lichte angst/deppresieve klachten hebt dan is 7,5 aan te raden.

Ik had weinig bijwerkingen. Eerste twee dagen misschien iets moe’er dan voorheen en een dag wat duizelig als ik opstond. Na een paar dagen krijg je al betere nachten. Slik het nu 3 maandjes en slaap bijna nooit minder dan 8 uur. Wordt wel gewoon nog vaak wakker, maar val bijna altijd snel weer in slaap.

@Nienke Merkte je verschil toen je 3,75 ging slikken? Hoop over een maandje dat ook te doen :-).

Hoi T,

Voor mij heeft ook erg geholpen. Ik kon na een jaar met amper slaap opeens een nacht volmaken met 7,5mg. Voor mij werkt dit ook veel beter dan oxazepam. Omdat ik er overdag toch wel duf van word gebruik ik nu 3,75mg of zelfs minder.

Ik hoop dat het jou gaat helpen zoals het mij geholpen heeft!

@S, het is al even geleden maar ik merkte volgens mij geen verschil toen ik na een aantal maanden een lagere dosering nam. Ik ben in die periode ook begonnen met een ander antidepressivum voor mijn extreme angstklachten (Sertraline), dus dat heeft misschien ook wat opgevangen. Het was volgens mij vooral een mentaal ding dat ik bang was dat slapen niet meer zou lukken zonder Mirtazapine (of met een lagere dosering), maar uiteindelijk lukte dat dus wel omdat mijn lijf denk ik ook weer was gewend aan vaste slaaptijden. Mij stelde het wel gerust dat ik geen haast hoefde te maken met stoppen en dat ik het ook altijd weer opnieuw kon gebruiken als slapen wederom niet ging. Succes en het komt goed ❤️

Bedankt voor jullie snelle en positieve reacties!!

Nu durf ik er wel aan te beginnen idd met 7.5 mg.
Het is voor mij echt bedoeld om beter te slapen, zit nog steeds teveel in de fight/flight modus, vandaar dat het slapen ook niet beter gaat helaas. Op deze manier kom je in een vicieuze cirkel, zo frusterend!
Ik zag nl dat de bijwerking was dat je er nog slechter van zou gaan slapen en de onrust /stress klachten erger zouden worden maar daar hadden jullie dus geen last van?
De sufheid in het begin begrijp ik wel maar nog minder slapen zie ik wel erg tegen op.

Hoop maar dat het meevalt, hou jullie op de hoogte!

Fijne dag,

T.

Hai HK,

Wat jij hebt had ik dus ook met Temazepam en Oxazepam.
Dit komt omdat je zenuwstelsel is ontregeld, waardoor je lichaam en brein niet tegelijk willen slapen, en dat geeft dat schokje.
Bizar he?

Sterkte hiermee!.

Wat een positieve reacties inderdaad. Ik denk er nu ook overna hiermee te willen beginnen. En dan neem je het kwartje of halfje een uur voor slapen?

En zoals T. ook al vraagt: stress en onrust klachten worden niet erger? En qua andere bijwerkingen valt het bij zo'n lage dosering ook mee? Hadden jullie bij die lage dosering wel last van bijwerkingen en zo ja, welke? En Burnie: bedankt voor de tip van de pillensplitter. Top!

Hoi Anoniem en T,

Nee, stress en onrust nam niet toe. Bijwerkingen: 2 dagen iets moe’er dan normaal en een week soms extreme moeheid op de dag, iets meer dan ik normaal had. Had 1 dag last van duizeligheid als ik opstond (verder tijdens bo nooit last van gehad) en had een week dat ik 5 dromen op een nacht kon onthouden. Vond ik wel bijzonder haha. Geen zorgen dus!

Oja, wel een droge mond bij wakker worden. Dat is mn enige bijwerking. Zelf niet of zelden last van sufheid. Groetjes!

Nou top !!
Ben blij met jullie reacties, dank hiervoor.
Ik ga mij (voorzichtig) verheugen op een goede nachtrust met mooie dromen, haha.🙏😂

Allemaal een fijn weekend gewenst!

Interessant!

T. Al begonnen met dit middel? Bevalt het je?

Raden meer mensen hier dit middel aan?
Of andere tips om eens een goede nacht te hebben? Of nou ja, liever meer goede nachten...

Ik gebruik prometazine. Niet verslavend, werkt versuffend. Helpt mij vooral als ik ‘s nachts wakker word snel weer door te slapen. Droom ook veel ineens; weet niet of dat daardoor komt of dat m’n rem slaap gewoon beter wordt. Merk geen bijwerkingen

Heb veel goede dingen over mirtazapine gehoord idd, ook hier op dit forum. Zelf heb ik de dag erna teveel bijwerkingen (sufheid en vage tintelingen), en gebruik ik nu soms trazodon, ook een atypische antidepressiva zoals mirtazapine, dus niet verslavend zoals de pammetjes. Denk dat meerdere middelen het proberen waard zijn, als je het geluk hebt een huisarts/psychiater te hebben die bereid is meerdere opties met je te proberen. Zoals anoniem hierboven promethazine noemt, een antihistamine. Je kan ook droomsap proberen (zonder recept te koop), is ook een antihistamine die in Nederland niet geregistreerd staat als geneesmiddel (maar andere landen wel) en daarom vrij verkocht mag worden, helpt ook veel mensen.

@ z: je zou melatonine kunnen proberen
En verder overdag veel rusten en ontspannende activiteiten doen
En kamille thee is ook Rustgevend
X Rodha

Bedankt voor de reacties allemaal!

@ Bart: gingen de bijwerkingen ook gelijk weee weg bij het stoppen ervan (die tintelende bijvoorbeeld)?

@ Rodha: melatonine dus. Gebruik jij dit ook? En welke is dan goed (merk/aantal mg?)?

Lees je goed in over het gebruik van melatonine. Bijvoorbeeld het artikel van het AD.

Nee ik gebruik geen melatonine want ik slaap goed maar het lijkt mij minder heftig spul dan slaapmedicatie
Bij Kruidvat of apotheek hebben ze het
Gr
Rodha!

Heb het AD artikel gelezen en ja ben het er mee eens! Goed dat je het nog even deelt anoniem!

Inderdaad de basis moet goed zijn, als je bijv overdag te weinig rust en ontspanning plant, dan wordt slapen lastig. Dus 100% mee eens. In het artikel staan goede tips. Als je googlet naar “ ad.nl melatonine “ dan zie je het vanzelf

Kijk altijd eerst wat je aan je basis kan veranderen, voordat je medicatie start of pillen in welke vorm dan ook

Gr rodha!

Hoi T. Ben je inmiddels al begonnen? Ik heb dit ook voorgeschreven gekregen en ben benieuwd naar je ervaring. Welke dosis heb je gebruikt?

Hai Anoniem + lotgenoten

na 2 weken Mirtazapine te hebben gebruikt heb ik vanmorgen besloten er toch weer mee te stoppen.
De 1e nacht volgens voorschrift 1 tablet 15 mg genomen, Op zich die nacht wel prima geslapen (8-9 uur) maar was de volgende dag tot 17.00 uur nog steeds heel duf en vermoeid. Was echt teveel voor mij.
Daarna over naar 7.5 mg, (half tablet), een aantal nachten redelijk geslapen, max 6-7 uur maar nog steeds regelmatig wakker tussendoor, maar was hier al heel blij mee!
Eind van de 1e week ineens een nacht waar ik helemaal niet in slaap kwam en daarna in de 2e week bleef dit steeds wisselender worden. De afgelopen 3 nachten 3.75 mg geprobeerd nav ervaringen van lotgenoten in dit topic, maar helaas ook geen verbetering in slapen.
Ik ben verder totaal niet depressief, vandaar dat ik heb besloten ermee te stoppen, nu het nog vrij makkelijk te doen is.
Uiteraard iom HA. Hij vindt het sowieso beter om geen slaapmedicatie te gebruiken om dat er altijd weer een andere bijwerking/ongemak voor in de plaats komt. Een sterker slaapmiddel raad hij af omdat dit nog erger verslavend werkt en het probleem (oorzaak) hiermee alleen maar uitstelt. Zit ook wel wat in....
Ik ga het nu proberen los te laten en per dag te bekijken wat de nacht gaat brengen.
Ik ben onderhand wel helemaal uitgeput en kan steeds minder doen.
Het advies is lekker naar buiten en bewegen en ontspannen.
Klopt en heerlijk met dit mooie weer, maar is lastig als je helemaal geen reserves meer hebt.
Uiteraard ken ik alle slaaptips/adviezen onderhand wel, maar zit nu in een vicieuze cirkel.
Ben nu ruim 4 maanden thuis, heb de fight/flight periode soort van overleefd, dus moet nu echt gaan herstellen met rust, dus beter slapen is hard nodig.
Ga nu toch proberen vol te houden zonder medicatie en een regelmatig dag- en nachtritme aan te houden.
Houd mijn agenda zo leeg mogelijk en ga alleen naar afspraken waar ik echt niet onderuit kan.
Neem voorlopig maar elke dag zoals hij komt afhankelijk hoe ik heb geslapen, dit geeft ook minder druk.
Dit wordt eigenlijk, waar je ook leest, het meeste geadviseerd met beter slaapeffect op langere termijn.
Ik hoop echt dat mijn lichaam zo snel mogelijk gaat begrijpen wat de bedoeling is 😜🙏.

Hou jullie op de hoogte en hoor ook graag jullie ervaringen!!

Groetjes

Goed dat je meer rust overdag gaat plannen T!
X Rodha

Helpt het??

Sterkte T en hopelijk gaat het je lukken. Het is wederom weer een weg, maar je komt er wel. En mijn huisarts zei overigens hetzelfde over slaapmedicatie. Ik slik overigens wel 3,75 mg mirtazapine en dat helpt redelijk goed om te slapen. En wil ook niet meer gebruiken zodat ik ook makkelijker kan stoppen. En zo zie je maar geen mens is hetzelfde.

Zet hem op T 😴😴😴

Ik zit op 10mg ^

Niemand?

Er staal veel verhalen hieronder waar je vast wat aan hebt over escitalopram en citalopram

Oa Opbouw AD (Verhaal 1734)
En
Ervaringen Citalopram (Verhaal 1815)

Dat is nogal een statement uit het boek..... op thuisarts lees ik juist:

Wanneer heb je een grotere kans op slaap-apneu?
Je hebt een grotere kans dat je slaap-apneu hebt in deze gevallen:

Je bent man.
Je hebt overgewicht.
Je bent op oudere leeftijd.

Vrouwen hebben voor de overgang bijna nooit slaap-apneu. Na de overgang hebben vrouwen vaker slaap-apneu. Net zo vaak als mannen.

En: Ja dagelijks hoofdpijn, vooral in de ochtend is een sein wat je altijd goed in de gaten moeten houden, en een link kan sein naar een ander lichamenlijke ziekte,bijv Iets met hart/hersenen/apneu etc! Goed dat je het hebt laten nachecken :-)
Maar dat apneu vaak de oorzaak van een burn-out is dat vind ik nogal een heftige statement. Maar goed dat kan je nagaan voor jezelf ook deels, wanneer en hoe is je BO ontstaan oa. Als je plotseling klachten hebt zonder dat er iets aan vooraf gegaan is dan kan je een BO uitsluiten

Hoi anoniem, ik geef weer wat ik heb gelezen en eerlijk gezegd schrok ik er ook van. Maar het staat er en wat ervan klopt weet ik natuurlijk ook niet en of dat wetenschappelijk is onderzocht laat ik ook maar in het midden. Ik ben vrouw en ben 67 en heb geen overgewicht, maar wel lichte slaapapneu gemeten. Maar zij stellen het zelfs nog harder in het boek en dat maar niet gedeeld. Daarom vind ik het lezen van zulke boeken lastig hoor. Word er altijd wat onrustig van. Er zijn op dit forum best wat mensen die veel uit dit boek halen. Uiteraard moet iedereen ermee doen wat ie wil. En wat ik al schreef, geen idee of dit wetenschappelijk onderzocht is.

Je valt wel in de categorie (vrouw op oudere leeftijd)
Het is en/of man zijn en/of overgewicht en/of op leeftijd. En na overgang hebben vrouwen dus evenveel kans op apneu als mannen.
En als je bijvoorbeeld niet overwerkt bent dan moet er dus een andere oorzaak zijn, en dat was dus bij jou ieg apneu blijkt dus.

Ja dagelijkse hoofdpijn klachten dienen heel serieus genomen te worden.

Heel fijn dat ze er achter zijn gekomen.
Als er geen bron vermelding van onderzoeken is gedaan voor zo’n statement dan is het lastig het voor waarheid aan te nemen

Dus kortgezegd als je als vrouw overgewicht hebt of op leeftijd bent dan maak je ook meer kans hierop. Evenveel als mannen die geen overgewicht hebben en niet op leeftijd zijn.

Ik weet dat zij slapen veel beter is ook i.p.v. rug slapen indien je snurkt wat voor apneu kan zorgen

Maar bedankt voor het delen van iets uit het boek :-) was ik benieuwd naar

En fijn dat je een klem krijgt i.p.v. zon apparaat! Ik wens je snel minder klachten toe :-)

🤞🏻ik hoop het ook

Gaat vast en zeker wat voor je doen :-)

Houdt ons op de hoogte :-)

En ik denk zeker dat er ook goede (basic) dingen staan in het Boek. Heb even ervaring gelezen van iemand die de methode had gevolgd. Dus vandaar mijn conclusie.

Hi Burnie, toevallig heb ik net ook een slaaponderzoek gehad (let wel op je eigen risico - peperduur ;)). Verwijzing via de huisarts omdat mijn slaap slecht blijft en ik in de nacht naar lucht snak/hap (en wakker word). Het kan dat dit vanuit het onderbewustzijn komt (zo klaar mee als het zo is!!), maar komt ook overeen met apneu. Ik wacht nu op de uitslagen.

Hoi M, hopelijk komt er wat uit zodat eea duidelijk is voor jou. Hier op het forum zijn veel mensen met slaapproblemen in combinatie met andere klachten en wie weet heeft dat ook hiermee te maken. Ik dacht ook van waarom stuurt ze maar zoiets, totaal nooit daaraan gedacht. En ook al heb ik niet veel stops, ze zijn er wel. Dus ik probeer dat op maat gemaakte bitje en ik zie het wel. Zo’n kap over mond en neus de hele nacht was voor mij echt niet te doen. En eigen risico goede tip. Alhoewel ik sinds mn burn-out snel er doorheen ben en dat zal dit jaar niet anders zijn. Ben voor de zorgverzekeraar geen goede klant meer 😉

Ik heb wel eens een tijd terug voor de grap een app gekocht voor mijn mobiel, die je geluid opneemt snachts zodat je kan horen of je snurkt. Handig voor mensen die alleen slapen. Ik was vooral toen benieuwd of ik veel praat in mijn slaap, maar snurken deed ik niet, en had ook geen last van wakker worden snachts.
Mijn klachten zoals vermoeidheid en overprikkelingen nemen ook af bij rust en slapen, en nemen toe bij overbelasting.
Verder nooit hoofdpijn.

Maar een check up, bij de huisarts, is altijd verstandig bij klachten voor als je twijfelt en niet zeker weet of je klachten van een BO komen of door ander onderliggende ziekte

Of belangrijkste tip ipv tips mag ook!
Nogmaals dank 🙏🏼

Dit zijn overigens de tips die ik nu zelf hanteer:

Helemaal elimineren is makkelijker dan iets met mate doen
Hypnose / affirmaties
Focus op Consequenties en redenen/motivatie om te stoppen
Gezonde Alternatieven zoeken
Hoe vaker je nee zegt tegen iets hoe makkelijker het wordt

En ik lees ook tips op forum: verslavingdebaas

Maar dat is vooral een forum voor middelen verslavingen, niet zozeer voor bijv social media of werkverslavingen. Vooral mijn social media verslaving houdt mijn burn-out vaak in stand…..

Ik zou gaan voor een Anit depressivA

Hoi E, ik zou zeggen, als je toch de middelen hebt, om eea op coach gebied uit te proberen. Je hebt div coaches online en op dit forum worden enkele genoemd. Of iets in je buurt zoeken. Maar zoals je al schrijft zijn het zelf benoemde coaches he en vaak ervaringsdeskundig. Waarschijnlijk weten ze er veel vanaf, maar het blijft lastig qua behandeling omdat de 1 de ander niet is. Dus ik vraag me af of het maatwerk is. En volgens mij heb jij daar behoefte aan, aan iemand die jou echt ziet. Psycholoog weet je waarschijnlijk wel, maar ook daarmee moet je ontzettend boffen. Mocht je een goede coach vinden, dan vooral hier delen 😉! De behoefte is hier groot namelijk. En je hebt al veel overwonnen lees ik, dus dit monster burn out ga je ook van winnen 💪🏻 En ja het is pittig, dat zal niemand op dit forum ontkennen.

Wens ik je sterkte toe en een fijne relaxte zondag ☀️

En bij de coach waar jij je goed bij voelt ga je mee door. Dat is het belangrijkste

Ik heb erg veel baat bij een ergotherapeut icm psycholoog

En vooral ook dit forum lezen want staan veel goede tips in. Niet alleen onder het kopje “lotgenotenverhalen” maar ook onder het kopje “tips” helemaal onderaan deze pagina te vinden

Ps: wat is de belangrijkste tip uit dat boek “burn-out reset” wat jou heeft geholpen om uit je burn-out (meer) te komen? Ik heb ook hun boek “gek op stress” gelezen maar dat was niet zoveel soeps. En heb het gevoel dat csr een mindere kopie is van psychologie en ergotherapie.

En het begint bij acceptatie, wetende dat het herstel mogelijk is als je de juiste handvaten krijgt aangereikt! Wat knap dat je al zoveel overwonnen hebt! Chapeau

Ik heb al antwoord gehad op mijn vraag mbt het boek

Een coach om je zenuwstelsel te resetten.
Het liefst iemand die ervaring heeft uit de praktijk, en niet uit een boekje.

Albert van Berge uit Krabbendijke is aan te raden

Misschien burnoutpoli?

Ik slik nu ook valeriaan om de oxa nog even uit te stellen. Ik merk zeker wat rust en kalmte. Het is allemaal natuurlijk dus gewoon doen! Enige nadeel is dat het onwijs op m’n buik slaat. Maar liever dat af en toe en even wat rust toch?

Hoi Y.

Ik gebruik soms natuurlijk stress tabletten en daar zit valeriaan in.
Heb ook wel eens valeriaan thee gedronken. Ik merk daar niet zoveel van eigenlijk haha.
Ik weet dat cannabisolie en thee ook kan helpen. Heb daar nog geen goed onderzoek of ervaring mee. Moet ik nog even doen.

Onrust ken ik helaas ook. Ik zoom dan stap voor stap uit. Of ik ga even op de spijkermat liggen. Of ik schrijf even op waarom ik zo onrustig ben. Of ik ga even springen , dansen. Dan is de onrust even uit het lijf .

Meestal als ik veel wakker schrik komt dat door adrenaline en sta ik nog te veel aan. Dat moet dan eerst even zakken.

Succes Y.
Veel sterkte in deze periode ❤️
Kamillethee

Hoi Y

Nu met de ophoging naar 20 mg paroxetine sinds 4 weken ,(wat meer onrust / angstig) en ook niet elke dag 5 mg oxazepan zei de apotheek dat ik ook ipv.oxazepan ,valerian kan nemen, rust sterk staat erop.heb het ook nagevraagd bij hun,en het kan samen met Ad. Van mij. + cholesterol pil. Heb pas 1 valeriaan genomen,dus ff afwachten ,neem vanavond voor ik naar bed ga de 2e. 🤷‍♀️
Je mag 3xper dag 2 tabletjes staat erop ,maar dat wil eerst met 2 per dag kijken.
Ik hoop dat het je helpt 🙏

Hoi Y, wat balen dat je zoveel onrust ervaart.
Ik heb een tijd geleden valeriaan van Dormiplant gebruikt voor het slapen, dat heeft mij toen wel geholpen (of het was placebo effect 😊). Valeriaan kan volgens mij inderdaad niet zo veel kwaad, maar het kan met andere medicijnen vaak niet gecombineerd worden. Je zou ook eens kunnen kijken naar supplementen zoals magnesium of L Theanine.
Los hiervan mag je er op vertrouwen dat je het zonder dit ook red en dat je de spanning er mag laten zijn, hoe vervelend het ook voelt. Je hebt voor (nog) hetere vuren gestaan weet ik uit je eerdere verhalen. Je hebt mij met veel van jouw tips geholpen, hopelijk kan je deze er zelf ook weer bij pakken ❤️

Bedankt allemaal voor de reacties en de lieve woorden 🥰 en voor de tips. Spijkermatje en even de boel los schudden helpen voor mij idd ook goed!

Verder moet ik ontzettend veel huilen, vooral ‘s ochtends. Dus ergens is het wel al los aan het komen gelukkig. Tis gewoon zo rot hoe snel het weer zo om kan slaan. Deels wel omdat ik zelf te veel wil, maar vooral door omstandigheden waar ik niks aan kon doen. Maar goed, die veerkracht bouwen we stukje bij beetje wel weer op 🍀

Heb de valeriaan vanavond ingenomen maar merk niet echt verschil nog, morgen maar weer zien hoe t gaat. Ik had er ook niet al teveel hoop op gevestigd, ik probeer nu maar vooral de dagen door te komen met voldoende rust en wat beweging. En dan zien we wel weer hoe het loopt.

Liefs voor jullie!

Hoi Y.

Herken het ook wel die ochtenden, laat de tranen gewoon lopen,dat helpt ook.en de valerian heb ik van / met 750 mg , bij de apotheker overlegd,deze kan ik nemen ook met de Ad. En het kan met 2-3 dagen al wat rustiger zijn zij hij.🤷‍♀️. Ik neem 1 in de ochtend, en 1 in de avond.
Stukje voor stukje komt het weer goed toch? Vallen en opstaan, en geduld !
Liefs

Dankje An, fijn dat het bij jou icm je AD kan! Hopelijk geeft het je wat rust. En inderdaad, vallen en opstaan en geduld, we komen er wel 🥰

Het nadeel van valeriaan vind ik, dat als het niet voldoende werkt, ik daarna geen Oxazepam meer "erbovenop" durf te nemen.
Ik word er ook heel slaperig van. Dus voor overdag voor mij niet zo handig. Maar ik merk dus zeker wel een direct effect.

Ik zou overigens uitkijken met het idee "het is natuurlijk, dus what could possibly go wrong"... Ik heb net een minder fijne ervaring achter de rug met saffraan. Ik werd er manisch van en kwam in obsessie-tunnels terecht.

Oh dat is heftig zeg Branduit!
Ja ik denk ook niet dat het een duurzame oplossing is, je lichaam vraagt om rust en ontspanning, dat kan ook vaak op andere manieren dan (natuurlijke) medicatie. Door juist je lichaamsignalen te dempen is de kans groot dat je nog meer over je grens heen gaat, terwijl juist heel veel rust en bijv even kort bewegen om de adrenaline kwijt te raken het remedie is

Jazeker! Ik heb vooral spierpijn. Nu is het bij mijn been. Maar vaak ook buikpijn..

Ja nu vooral nek, schouder en hoofdpijn. Maar ook buikpijn en pijn op de borst. Sowieso gevoeliger voor kou en pijnprikkels.

Ja hele herkenbaar en vervelend. Ik heb veel last van mijn onderrug/bil door gespannen spieren aldaar.
Pijn in mijn gewrichten door spanning op de spieren en krampachtige houding.
Heel veel last van mijn kaken.
Fysio is fijn en wam bad of douche doe ik ook regelmatig. Daarnaast neem ik magnesium tabletten (voor het idee/gevoel)

Alle spieren doen pijn benen, armen, nek en bekken. Pfff 2 jaar onderweg…

Ja zeker herkenbaar

Ja hier ook

Heel herkenbaar! Ben pas bij de osteopaat geweest voor de pijn in m n rug tussen de schouderbladen. Ook stijve spieren in m n been, gespannen buik en soms op m n borst.
Hoort er allemaal bij. Lees je ook veel bij al de andere lotgenoten

Heel herkenbaar. Herstel verloopt hoe dan ook grillig. Ik moet de eerste nog tegenkomen die lineair hersteld is :)

Zeker, inderdaad, met stressvolle gebeurtenissen. Je systeem is weer snel van slag. Ik had eergisteren een uitvaart (inclusief autorijden door de spits rondom Utrecht), ik dacht het kon wel, maar vandaag heftige plotse duizelingen. Ik heb van schrik maar een Oxazepam genomen en ben gaan liggen.

Herkenbaar ja. Hier ging t ook een tijdje weer redelijk. Was rustig en kon kleine dingetjes doen. Vervolgens nu weer een week paniek, angst, heel slecht slapen; totaal opgejaagd.

Hoi L,

Hier ook herkenbaar. Na het arbeidsdeskundig onderzoek en de introductiegesprekken voor spoor 2 had ik ook een paar weken dat het wat minder goed met me ging door alle stress die het opleverde. Had weer meer lichamelijke klachten, stress, piekeren, somberheid, enz.
Ik moet wel zeggen dat het (ondanks dat ik dat hele spoor 2 maar gedoe vind) na een aantal weken weer afnam en m'n herstel weer langzaam wat vorderde. Nu probeer ik het spoor 2 maar als een noodzakelijk kwaad te zien en niet al m'n schaarse energie erin te stoppen.
Hopelijk verloopt het voor jou ook zo! Het herstellen gaat echt in golven, slechte en betere weken. Dus die betere weken komen er voor jou ook weer. Sterkte met alles! (En laat je niet gek maken door alle druk van buitenaf. Je kunt herstel niet afdwingen, het heeft tijd nodig). ;)

De welbekende golfbeweging 🙄, om gek van te worden. Gisteren na bijna een jaar weer naar schildercursus geweest. Waar gaat het over zou je zeggen. Er zitten nog 4 mensen rustig te schilderen, ik ook, even koffie pauze en kletsen. Voelde heel fijn om dat weer op te pakken en daar nergens last van. Maar met slapen (nou ja slapen) hartkloppingen, ook in de ochtend. Ik vind dat zo bizar. Maakt je zo onzeker om iets te ondernemen.

Het stelt me gerust om dit te lezen. Maar ook bizar hoe t lijf nu reageert op een gesprek, cursus, file etc.
@burnie, nou dat heb ik dus ook. Komt de reactie pas in bed.
@b dank voor het delen, fijn dat het erna weer beter ging. Ja dat spoor 2.. een wettelijk iets, maat of bijdraagt aan ons herstel..
@ brand uit, hopelijk gaat het vandaag alweer wat beter.
@anoniem voor jou ook het beste en hopelijk weer snel wat fijne momenten.

Ik zit nog niet in die fase maar ik kan het me helemaal voorstellen. Dat komt omdat ik de huidige gesprekken al zeer belastend vind. Ik krijg er veel stress van. Het voelt als verantwoording afleggen en ik schiet snel in de alles wil ik goed doen rol. Het triggert mijn controle verlies waar ik veel angst door kan krijgen. Wat ik nu doe is goed voorbereiden-alle op papier zetten en voorlezen. Maar lastig is het wel.
Ik wens je heel veel succes toe 🙏

Ja controle verlies...dat herken ik zeker. Dank je

Hartkloppingen is een sein dat je teveel van je lichaam hebt gevraagd en meer stappen terug moet zetten

Ja die hartkloppingen. Ik hoor vaak ook mijn hart kloppen in mijn oor als ik op mijn zij lig en inslaap wil vallen. Heel irritant….

Controle verliezen is een heel lastig gevoel.
Ik heb zo lang gevochten om alles van mijzelf bijelkaar te houden. Poh niet makkelijk .

K

Hele goede tip K! Voorbereiden is heel belangrijk

Hoi L, ik heb het zelfde. Totaal in de war en emotie. Linda

het is inderdaad zo apart, bijzonder, irritant, gek, vreemd etc. hoe je lijf reageert. Ik probeer, niet goed, dan te analyseren. Dat heb ik nu in de gaten en probeer dat los te laten. het zij zo. Maar dan de volgende keer weer iets doen..... gelukkig gaat t ook weleens goed, daar houd ik me dan maar aan vast. sterkte allemaal.

Hoi Monique, is dit ACT therapie? Therapieland ken ik wel, allemaal duidelijk uitgelegd. Kreeg ik tijdje terug via m’n praktijkondersteuner. Maar je klinkt positief en dan is het altijd goed. Wel goed ook dat ze dit in een groep doen. Vaak heb je veel aan elkaar. Was dat niet georganiseerd vanuit div praktijkondersteuners? Zouden ze vaker moeten doen. Zelf act therapie gedaan, maar was voor mij niks. Ook in een groep en dat vond ik wel weer fijn. Zelf ga ik morgen horen welke therapie ik krijg nav intake psycholoog. In ieder geval geen act. Ik wacht het maar af.

Maar fijn dat het wat voor jou doet en lekker mee doorgaan dus.En je energie komt vast gauw terug 🤞🏻

hey burnie, geen idee wat act therapie is. Inderdaad de praktijkondersteuners hebben dit gedaan, wellicht wel vanuit een ander therapie methode. Ben benieuwd wat je voor therapie mag doen.

Hoi Monique, ik krijg 8 sessies cognitieve therapie dus. Al eerder gehad van psycholoog van het werk toen. Ik ga het maar doen, veel meer is er gewoon ook niet. En wie weet krijg ik nog meer goeie en heldere inzichten. Ik laat me maar verrassen 😉 Vroeg nog wel hoe heb je dit alles genoemd in je rapportage, want je hebt niet 1 keer het woord burn out genoemd. Daarvan raakte ze een beetje in de war. Maar ik weet het wel natuurlijk. Als ze het een burn out noemen, dan wordt dat niet vergoed door zorgverzekeraars. Burn out bestaat eigenlijk niet volgens de zorgverzekeraars. Dus uiteindelijk zei ze ik heb psychosomatische klachten genoteerd. En dan wordt dit wel vergoed. Ik vind dat eerlijk gezegd jammer omdat ze dan niet komen tot een juiste behandeling voor burn out. En een burn out kent nog vele varianten van klachten, maar ook oorzaken. Het had ook iets met Amerika te maken, want daar spreken ze dat woord burn-out liever niet uit. Al met al word ik er een beetje mie en moedeloos van. Noem het beestje bij de naam zou ik zeggen en start met een behandelplan gericht op de klachten van die persoon.

Nou ik heb m’n frustraties weer even hier gedumpt 😉

Dus op naar 8 sessies cognitieve therapie.

Succes Burnie!!!

@burnie, wat fijn dat je de therapie gaat doen, succes daarmee.
Ik denk dat het niet echt uitmaakt wat de naam is die er genoteerd wordt. Als het maar werkt. Zo krijg je het vergoed, betekent niet dat ze tijdens de therapie de naam burn out niet noemen. Helaas hebben de therapeuten te maken met de zorgverzekeraars en wetgeving. Vind dat ook bullshit. De wachtlijsten zijn lang, vind je een andere route, krijg je dit bijna niet betaald. Ik zou denken dat lost dan toch ook wat wachtlijsten op als mensen ook andere routes kunnen nemen. Kun je meer kijken wat er bij je past.

Zo ben ik gisteren weer naar de cranioloog geweest. Zij werkt met mijn zenuwstelsel en ik vind het zo fijn!

Hoi anoniem. .... bij mij hetzelfde op een ochtend kon ik niet meer uit bed komen. Kon niet meer lopen kon echt niks meer heb me eigen nog nooit zo verschrikkelijk gevoelt . terwijl ik al heel wat heb meegemaakt in mijn leven... maar dit nergens geen grip meer op hebben..... Onbeschrijfelijk

Hoi Finn ik hoop echt dat iemand jou antwoord kan geven. Want blijkbaar heb je veel meegemaakt en ik hoop heel erg dat je gaat zien dat er ook goeie mensen bestaan en dat je meer vertrouwen krijgt. En wat betreft trauma’s, ik denk dat mensen in hun leven allemaal te maken krijgen met trauma’. Er zullen er weinig zijn die dit niet hebben. En verwerken doen we allemaal op onze eigenwijze manier. En soms komt het weer bovendrijven en soms goed verwerkt en is het diep verstopt. En het hele leven zal vallen en opstaan worden. Misschien meer je therapeut vertrouwen en je meer bezig houden om van je burn out af te komen, dan komt de rest vanzelf goed denk ik.

Hopelijk gaat de zon voor je schijnen en niet teveel piekeren (makkelijker gezegd dan gedaan hoor)

Je zou Emdr therapie ernaast kunnen overwegen via je huidige psycholoog

Indien je therapeut geen psycholoog is, zou ik zeker een psycholoog aanraden! Het gaat hand in hand met elkaar. Burn-out vergt een multidisciplinaire benadering. Goed dat je zelf tot dit inzicht bent gekomen, dit had je therapeut moeten beamen.....

Hoi Finn,
Je zou eens kunnen kijken of schematherapie (SFT) iets voor je is. Ik ga hier over een paar maanden mee starten omdat ik ook aanloop tegen hardnekkige patronen die zijn ontstaan in mijn (niet altijd makkelijke) jeugd. Deze patronen hebben bij mij ook zeker bijgedragen aan het ontstaan van mijn BO en het moeizame herstel hiervan. Lang niet alle psychologen zijn opgeleid om SFT te geven, dus als je dit zou willen doen is het wel belangrijk om een psycholoog te vinden die hierin gespecialiseerd is.
Veel sterkte met jouw proces!

Och beste Finn,

Ik sluit me aan bij de andere reacties, heb daar niets aan toe te voegen, weet er ook te weinig van.

Wat ik wel goed kan is je sterkte wensen, veel steun en herstel, hier op het forum vind je iig steun, warmte, herkenning en erkenning.

Groetjes Gert

Hoi Finn, je hebt waarschijnlijk juist een burnout door (o.a.) dit trauma. Het gaat hand in hand. Zo ervaar ik het in ieder geval. Ik heb een depressieve bipolaire ouder die emotioneel onvolwassen is en altijd het slachtoffer was. Ik moest altijd me druk maken om haar niet van slag te maken (wat onmogelijk was). Als volwassene ben ik dus een people pleaser geworden. Ik kan niet tegen afwijzing/niet begrepen worden (ironisch genoeg juist wat ik het meeste ervaar in deze burnout). Ook ik vraag me wel vaak af wat nou het “trauma” is en wat de “burnout”. Maar het is vervlochten in elkaar.

Wat ik wel kan zeggen, is dat ik zelf 1 specifieke heftige traumareactie (freeze) heb op een specifieke trigger. Dat is in mn burnout ontstaan en had ik voorheen nooit zo extreem. Maar naarmate ik langzaam herstel, merk ik ook dat die traumareactie iets minder intens wordt of minder lang duurt, of ik kan mezelf beter reguleren.

Dus ik denk dat de burnout mijn triggers intenser maakt, en herstellen van mn burnout lost ook grotendeels die extreme reacties op triggers op. Tegelijkertijd houdt mijn trauma me langer in burnout, want als ik getriggerd wordt stagneer ik of val ik terug.

Een trek en duw spel. Maar er is vooruitgang. Het is een gekke trauma-burnout puzzel die je moet leggen 😂 hopelijk helpt dit je

En ja hulp hierbij is fijn en nodig lijkt me. Ik doe zelf lichaamsgerichte psychotherapie. Als mn belastbaarheid nog iets hoger is en de intense traumareacties blijven, dan overweeg ik EMDR/hypnose/brain spotting datsoort dingen.

En ik lees het boek “the secret language of the body” tip via dit forum gehad haha. Ik vind t een aanrader. Veel praktische oefeningen.

Ik ben ook ontelbaar vaak teruggevallen omdat in een poging te people pleasen, mensen niet kwijt te raken. Mn eigen grenzen helemaal niet begrijpen. Allemaal door trauma.

Dus nee je bent niet hardleers!!! Sorry voor alle aparte berichten 🫠

Wat een mooi topic.
Ik moet je eerlijk zeggen dat mijn burn out zeker voorkomt uit onverwerkt trauma.
Te lang doorgaan, niet verwerken of rouwen, patronen, grenzen negeren, altijd aan staan en in de overleef stand.
Ik ga in trauma therapie. Helaas is er een wachtlijst van 9 maanden.

K

Hallo!
Heel erg herkenbaar. Ik word ook vaak erg boos op mijn partner. Ik ben van mijzelf ook niet een boos persoon. Ik probeer nu de momenten op te schrijven dat ik boos ben en wat ik dan voel. Vaak komt de boosheid weg uit frustratie, angst of onzekerheid. Het is dan vaak ook niet persoonlijk gericht op je partner maar die is dan in de buurt. Mijn vriend en ik hebben hier fikse ruzies over gehad afgelopen tijd, maar ik probeer nu vaak kwetsbaar te zijn en probeer dan te zeggen wat er is. Ook geeft hij mij even de tijd om af te koelen.

Ik heb ook met deuren staan slaan en gooide het liefst alles om in huis. Zo’n boosheid had ik zelf ook nog nooit ervaren.

Ik hoop dat je er wat aan hebt!

Dank je wel om dit te delen met me
Heel herkenbaar.
Ik was nooit boos.

En ja herkenbaar... Ik heb al vaak met deuren geslaan en dingen gegooid sinds de BO. :( en dit heb ik nog nooit ervaren.
Het is inderdaad niet persoonlijk gericht. Alles behalve zelfs. Maar zoals je schrijft die is dan in de buurt, veilige haven, waarbij ik dit dan durf uiten.

Goede tip om die momenten eens te gaan opschrijven. Ga ik eens wat mee doen. Zo komt er misschien iets helder te liggen wat ik aankijken mag.

Het is ook zo tegenstrijdig. Want die boosheid neemt alle energie weg, van het weinige dat er is. En het is niet dat ik nu even kan gaan hard rennen om het eruit te laten. Ik ga dan wel meestal wandelen, maar dan wandel ik zo snel en lang door de kwaadheid dat ik uitgeput thuis kom en nog meer kwaad ben door de uitputting.

Nou, ik neem er eens een schriftje bij. En kijk wat me dat brengt.

Groetjes

Ik zou het in proporties toe laten. Paar keer per dag stil staan bij je emoties en doorvoelen voor korte periode. En een psychloog is raadzaam voor als je er niet uit komt, die kan handvaten geven en de oorzaak vinden ervan. En er voor zorgen dat je wat milder en met meer begrip gaat kijken naar zaken

Als je normaal nooit boos was.. heb je het misschien heel je leven (onbewust) onderdrukt. Uit je boosheid! Lekker blijven stampen! Of naar lichaamsgerichte therapie. Daar schop ik ook altijd boosheid eruit.

Hoi anoniempje, wat rot dat je ook in een burnout bent beland. Maar fijn dat je het forum hebt gevonden, hopelijk heb je er steun aan.

Het is wel mogelijk om te gaan reïntegreren voordat je in behandeling bent, maar ik zou het niet per se aanraden. Stel je gaat weer wat uren werken (op termijn) en dan komt behandeling erbij, dan kan het ineens heel veel worden. Als je dan weer moet afschalen van werk, is dat geen fijne ervaring. Ik heb zelf ook een hele tijd lang alleen maar gefocust op reïntegreren en therapie, waardoor ik helemaal niet aan leuke dingen toe kwam en ook niet echt ontspande of goed herstelde.

Ik ben destijds begonnen met reïntegreren na een maand of 7/8, eerst 2x 2 uur per week, later volgens mij 3x 2 uur en uiteindelijk moest ik naar 3x3 uur. Achteraf gezien zat er steeds te weinig tijd tussen het opbouwen en was het überhaupt te snel allemaal, ik zit momenteel volledig thuis met een WIA-uitkering. Qua reïntegratie is mijn verhaal dus helaas geen succesverhaal.
Wel wilde ik het met je delen om aan te geven dat het echt belangrijk is dat je niet te snel, te veel wilt, daar lopen veel mensen met BO tegenaan (ook hier op het forum).

Ik zou het weer beginnen met werken nog even als je laatste prioriteit proberen te zien op dit moment. Belangrijkste nu is tot rust komen, laten bezinken wat je is overkomen.

Natuurlijk klopt het wat je zegt: een BO is voor iedereen anders, en misschien werkt het voor jou juist wel goed om nog deels aan het werk te blijven, dan moet je daarin zeker je gevoel volgen.

Ik hoop dat je gauw terecht kunt voor behandeling, en ik wens je veel sterkte en rust toe! Hier op het forum zijn we heel actief om elkaar te steunen dus als je nog ergens benieuwd naar bent, zien we het vast verschijnen :)

Hi Anoniempje, welkom op dit forum.
Na 7 maanden ben ik begonnen met werken vanuit huis. 3x 2 uurtjes per week. Op dat niveau zit ik nu een maand.

Het belangrijkste is dat je werk niet ten koste gaat van je herstel. In een burn-out zijn al je reserves en energie opgebrand. Deze moet je langzaam weer gaan opbouwen. Wanneer je na een tijdje weer wat energie hebt is de valkuil om deze te gaan inzetten om te werken. Zo hou je namelijk geen energie over om aan je herstel te werken.

Laat je niet pushen door uitspraken als ‘re-integratie is onderdeel van je herstel’. Of ‘hoe langer je uit het werkproces bent hoe moeilijker het is om weer terug te komen’. Dit legt allemaal onnodige druk op je. Iedere burn-out is anders, ieder mens is anders, en wat voor de ene energie geeft is voor een ander juist uitputtend.

Je vraag over de psycholoog is denk ik opgelost met de antwoorden van re-integratie na minimaal een half jaar. Dat zijn ongeveer dezelfde wachttijden als bij een psycholoog.
In de tussentijd kun je soms wel terecht bij de POH.

Kortom, rustig aan. Echt rustig aan. Er is zéker in de begin fase van een burn out weinig concreets dat je kunt doen om je situatie te verbeteren behalve rust en regelmaat. Echt even voor jezelf kiezen. Liefst zó weinig prikkels dat je je gaat vervelen. Je lichaam gaat allerlei signalen afgeven die kant nog wal raken. Er zit geen logica in. Probeer daar niet te veel over te piekeren maar hou vast aan een rustig dagschema.

Veel sterkte en lees hier wanneer je daar energie voor hebt.

Y en Hilde,

Bedankt voor jullie reactie. Het delen van jullie ervaring en het geven van tips. Dat waardeer ik enorm, dat jullie daar de tijd en de moeite voor hebben genomen! Dat voelt als een warm welkom op dit forum :)
Ik denk dat mijn “valkuil” is dat ik graag de controle wil houden en wil weten waar ik aan toe ben. Dus mijn gedachten kort gezegd: vorige week burn out geconstateerd bij de HA, nu “even” rusten en geef me alvast maar een schema wat ik wanneer moet doen zodat ik weet waar ik aan toe ben”
Nu ik dit zo op schrijf klinkt dat natuurlijk achterlijk.. en toch voelt het zo.

Haha Anoniempje, helemaal niet gek dat je zo denkt. Sterker nog, ik was ook precies zo. Je wil gewoon concrete oplossingen vinden, schema’s en handvatten krijgen, weten wat je moet doen en dan weer verder.

Ervaring heeft me geleerd dat het niet zo werkt, maar ik denk dat deze zoektocht onderdeel is van het acceptatie proces. Ik denk dat iedereen hier wel een keer een terugval heeft gehad omdat ze teveel te snel deden. Hoort er bij. Dus niet gek als je het nu nog niet los kunt laten en op zoek gaat naar wat jou helpt om te herstellen. Maar hou in je achterhoofd dat het uiteindelijk gewoon lang gaat duren. Wees daar niet al te teleurgesteld over 😊

@anoniempje, geen zorgen, ook het willen hebben van controle is herkenbaar, heb er heel wat therapie sessies aan gewijd 🤪

Dat is echt een van de lastigste elementen van een BO: dat het zo onvoorspelbaar is en daarmee niet controleerbaar. Een hele goede tip van Hilde om je niet gek te laten maken door alle signalen die je lijf gaat geven, en een fijne dagroutine aan te houden.

En inderdaad, hou er rekening mee dat het lang kan gaan duren. Heb je voor jezelf een beetje een idee wat er aan je BO vooraf is gegaan? Was het vooral je werk of ook andere omstandigheden?

Je kan klein beginnen met een lang weekend ergens wat niet al te ver is van huis, kijken hoe dat je afgaat

Ik durf dat echt nog niet

@ anoniem, ja gedaan voor eind maart Overijssel. Maar zelfs daarvan denk ik als dat maar goed gaat. Voordeel is wel dat we zo naar huis kunnen mocht dat nodig zijn. Nog meer hoop ik dat het fijn is en ook kan genieten. Maar blijft rare manier om zo op vakantie te gaan. Voorpret nog 0

Hoi Burnie,

Heel herkenbaar. M'n partner begon er toevallig vandaag over, ook ivb planning op haar werk.

Gelijk weeig gevoel, ik zei oja ja kijken wel even joh. Terwijl ik normaal er zelf al over was begonnen.

Exact hetzelfde als bij jou.. Maar denk wel dat t goed is, en we gaan ook vast wel, vorig jaar ging het ook ok, in NL. Voorheen altijd buitenland, maar nu met BO en die kleine tweeling mooi in NL.

Ik woon alleen en ga bijna altijd op vakantie met familie of vrienden. Die zijn nu al 2x zonder mij weggeweest omdat ik het niet zag zitten. Eind maart hebben we weer iets in de planning staan. Weekje Zandvoort. Ik denk dat ik weer niet mee ga. Net wat jij zegt, wat als het teveel is en ik daar niet goed word. Maar ook de druk op de mede-vakantiegangers, want die moeten rekening houden met mij en zorgen dat ze mij niet overbelasten enzo. Nee, ik blijf liever thuis.

Is voor jou ook niet zoiets mogelijk? Ik weet je thuissituatie niet, maar een vakantie boeken waar je zelf evt kan afhaken. Of eerder naar huis kan. Dus niet te ver weg.

Ik heb eens op een camping gestaan naast een gezin met twee jonge kinderen waarvan de moeder (denk ik) in een burn-out zat. Het was gewoon sneu om te zien hoe vader en kinderen op eierschalen liepen om moeder maar niet van de kaart te laten raken. Geen lachen of spelletjes of gezellig kletsen. Alles moest heel zachtjes en langzaam. En ook sneu voor die moeder want die zat de hele dag voor de tent en als die kinderen iets te veel geluid maakte liep ze weg omdat ze het niet aan kon 😰 Toen dacht ik wel ‘Wat bezield iemand om zo op vakantie te gaan.’

Ja lastig onderwerp he?
Ik ben in juni ‘22 ziek geworden, we zijn dat jaar een midweekje naar de Veluwe geweest. Het jaar erop een paar dagen in een appartementje op ‘t platteland in de Vogezen. Afgelopen zomer een appartementje in België op de grens met Luxemburg. We zoeken steeds een middenweg, want mijn man kan natuurlijk in principe overal heen en ik bleef het liefst thuis. Op vakantie gaan betekent ook uit eten gaan etc., dat kan ik geen 2x per dag zoals we normaal altijd deden. Dus zoeken we de natuur op en boeken we een appartementje zodat we ook wel eens zelf kunnen koken. Het kost(te) mij wel veel energie, omdat ik het in mijn BO toestand lastig vond om mijn veilige haven te verlaten, en niet goed te weten wat ik kon verwachten. Dat 2e jaar in Frankrijk liepen we wel tegen frustraties aan, als ik over mijn grens ging en m’n man juist graag meer uit de dag wilde halen. Ik sliep toen ook nog vaak ‘s middags even en dan ging hij er alleen op uit, met zijn racefiets of hardlopen.
Achteraf was het wel altijd leuk om even in een andere omgeving te zijn geweest.

Mijn man wilde graag dit jaar naar Griekenland maar ik heb aangegeven dat ik vliegen echt niet zie zitten. Alleen al de gedachte aan een vliegveld, doodvermoeiend. We gaan waarschijnlijk met de auto naar het Gardameer en dan met 1 overnachting tussendoor. Dit jaar heb ik er voor het eerst meer zin in dan dat ik er tegenop zie sinds ik de BO heb.

Zomaar boeken doen wij in elk geval niet, we denken er goed over na en zorgen dat het past bij mijn “beperkingen” maar dat het voor mijn man ook aan zijn wensen voldoet.

Dit jaar heb ik officieel geen baan meer in het onderwijs dus wij gaan in elk geval in het voor- of naseizoen, das dan weer een voordeel

Hij rijdt overigens altijd sinds we met de auto op vakanties gaan, hij vindt dat gelukkig niet erg en ik hou het niet langer dan een uurtje vol denk ik

Pfffff ben niet de enige dus die hiermee bezig is/moet zijn. Normaal (wat was dat ook alweer 🤔😉) boekten wij altijd 2 vakanties Griekenland. Vorig jaar oktober moeten annuleren ivm burn out. En dat wil ik niet meer. Was echt een rotgevoel om dat te moeten doen.

@ Gert Ook lekker in Nederland dus, niks mis mee. En langere reizen met 2 kleintjes lijkt mij in je “normale” doen al stressvol. Water en zand voor 2 jarige is meestal al voldoende. En kinderen blij ouders ook blij hè? Nog favoriete provincie? Wij komen graag in het rustige Overijssel als we in Nederland blijven.

@ Hilde Ja vandaar dat ik al schreef, eind maart Overijssel. Lukt het niet, dan gaan we gewoon naar huis. Dan jammer geld. En wie weet voor een volgende vakantie ook nog Nederland hoor. Maar het allerliefste Griekenland 🏖️

@ Y Ja dat is het he, als je een partner hebt, dan wil je daar ook graag rekening mee houden. Dat maakt het ook zo lastig. Mijn man doet er niet moeilijk over hoor, maar ik vind het gewoon niet leuk dat ik ons allebei beperk. Maar knap van je hoe je toch op die manier jouw vakanties hebt gepland. En fijn dat je er nu ook zin in hebt. Dat hoop ik ook weer eens te voelen.

Hopelijk gaan we allemaal een fijne en rustige vakantie tegemoet. Ik zit iig in een rustige omgeving. Vakantiepark met weinig vertier, met schreeuwende activiteiten. Vooral een park voor ouderen, of voor ouders met kleine kinderen. In een stuk bos, met elke dag eekhoorntjes op bezoek 🐿️. En we zien het wel verder. Ik laat het jullie weten of het een succes is geworden of niet 🤞🏻

En ik bedoelde met weinig vertier en zonder schreeuwende activiteiten

Hi allen,

Hier zelfde probleem. Mijn man is super lief en makkelijk dus we zien t wel.
Ik heb mn vakantie wel aangevraagd en we hebben voor nu Oostenrijk op de planning staan, maar het is een accommodatie helemaal in de bergen met eigen tuin. En annuleren kan gratis tot eind juni dus ik kan tot 2 weken voor vertrek bedenken wat ik wil. Rijden doen we samen normaal, maar t zal grotendeels op hem komen. Dus keuze is vanuit ons beiden te maken tegen die tijd.
Als t niet lukt blijven we thuis of gaan we iets heel simpels doen. Ergens in de natuur in NL of zoiets in de Ardennen voor korte periode.

Onze vakanties bestaan de laatste jaren toch ook uit veel natuur en wandelen. Vinden we heerlijk rustig.

Het is even wat t is.

@Burnie alvast veel plezier met je weekendje weg, goed om zo eens te testen hoe dat gaat. Hoop dat je ervan kan genieten, en dat je keuze qua vakantie daarmee misschien iets makkelijker wordt 😊

Hoi Burnie,

Ik heb precies hetzelfde.
Vorig jaar mijn vakantie met dochter en kleinzoon geannuleerd. 1 week voor vertrek. Ik zat zo vol met spanning vanaf het begin van mijn Bo zo bang was ik ervoor. We hadden net geboekt voordat ik in die Bo kwam. Toen zijn we een weekje in Nederland gegaan wat heel goed is verlopen. Afgelopen maand zijn we ook een weekje weg geweest. Was heerlijk. Nu wordt ik er wel voor afgestraft. Dood en dood moe. Veel teveel gedaan natuurlijk. Hoe dom van mezelf. Als ik me goed voel denk ik dat ik de hele wereld aankan en ben ik in staat om weer zo'n reis te boeken. Nu ik weer bij af ben moet ik er niet aan denken. Dus onze jaarlijkse traditie is ten einde helaas.

Groetjes Marga

Hoi Burnie, hier ook een herkenbaar onderwerp hoor! Afgelopen herfst een weekendje weg geweest, dat was toen echt nog teveel. Nu voor de zomer vakantie binnen Europa met familie gepland (ik heb momenteel geen relatie). Ik zit met m'n ouders in een huisje en kan met hen meerijden. Huisje ligt in een rustige en groene omgeving. Ik hoop dat het op die manier lukt om mee te gaan. Wel al afgesproken dat ik af en toe aanhaak bij activiteiten, maar dat zij vooral lekker hun gang moeten gaan. Naar een stad of lange wandelingen zit er voor mij misschien nog niet in. Hopelijk lukt het op deze manier, ik heb er ergens wel zin in, maar vind het ook erg spannend en ben net als jij bang dat ik daarna dan weer een terugval zou krijgen.
Blijft toch ingewikkeld hè, ook maanden vooruitdenken lukt me gewoon nog niet. Tot nu toe steeds dagkoers en tegen die tijd maar kijken hoe de vlag erbij hangt. ;)

Hoi Burnie,

Jazeker, blijven in NL.

Nee hoor,vorige zomer was het ook prachtig weer. Toen waren we in Gelderland, Doesburg.

Klopt, je hebt niet veel nodig met ze. Toen we nog met z'n drieën waren gingen we vaak naar Italië, Toscane, dat komt wel weer eens.

Limburg, Brabant, Zeeland, Drenthe erg mooi, ach overal is het mooi. Wij wonen in Friesland aan het water, ook prachtig en rustig.

In het eerste jaar van de tweeling hebben we de caravan een heel seizoen hier in de buurt gezet op een camping, prachtig. Daar zetten we hem van 1 april tot 1 juli weer neer.

In de zomervakantie kiezen we nu even voor een chalet of huisje, net als vorig jaar. Heb even geen zin in opzet en in en uitpak gedoe voor 2 of 3 weken ;).

Hoi!

Ik heb hier vorig jaar ook erg over getwijfeld en ben naar Samos geweest. Heb het toen wel gedaan ook al zag ik er wel tegen op. Mijn vriend en ik hadden er wel rekening mee gehouden dat het een andere vakantie zou worden dan anders en hadden om de dag een rustdag ingepland.
Ik vond het achteraf toch wel heel fijn, ook al bracht het veel spanning met zich mee. Nu zijn wij natuurlijk maar met z’n 2en maar met kinderen of grotere groepen zou ik het ook niet doen.
Omdat het me vorig jaar toch wel goed is bevallen gaan we dit jaar wel weer. Ik heb ook nog vliegangst wat extra versterkt wordt nu maar alles kwam wel goed en het gaf me enigszins ook rust. Nu is samos een heel rustig eiland en hadden we een kleinschalig hotel, dat helpt ook mee.

Je moet uiteindelijk zelf die keuze maken en doen wat goed voelt, maar dit is mijn ervaring.

Wat mooi hoe jullie dit aanpakken, heel inspirerend allemaal hoor.

@ Y Dank je wel, we gaan zelfs een week. Dus 🤞🏻En wat ik al schreef desnoods gaan we naar huis. Hier ook fijn hoor, loop m’n huis uit en sta op het strand. Kom ik net vandaan en zo mooi al dat blauw van de zee en de lucht. Wat is dat toch in ons dat we op vakantie willen 🤔?

@ Marga, dat is nou precies waar ik bang voor ben, dat je ongemerkt teveel doet. Dus op m’n hoede zijn daarvoor. Hopelijk ben je snel weer op het niveau waar je voor die vakantie was.

@ Wat goed dat je vantevoren al aangeeft dat je mogelijk hier en daar afhaakt. En dan even je rust pakken. Een goede balans aanhouden en dan komt het vast goed

@ Gert Nog volop mooie plekjes in Nederland hoor, dat vind ik ook. Doesburg mooie stad. En nu moet ik toch wat opbiechten ☺️, ik ben nog nooit op vakantie geweest naar Friesland 😱 Gek he. Wel vaak over gehad. Wel Leeuwarden gezien 🤣🤣 Nou toch een heel klein stukje Friesland. En alle provincies gehad, behalve dus Friesland. Schaam me nu wel een beetje.

@ Liza, fijn om te horen dat het jou ondanks je bedenkingen toch goed is bevallen. Ik heb gelukkig geen vliegangst, dus dat scheelt iig. Samos staat nog op ons lijstje. Veel eilanden al gehad van Griekenland. Dus tja, we, of liever gezegd ik, ben er nog niet uit. Eerst maar even Overijssel 😉

Maar nogmaals heel inspirerend hoe jullie met dit onderwerp omgaan. Monster burn out krijgt ons niet klein 💪🏻 We lossen het “gewoon” op.

Hahaha nou Overijssel is ook mooi! Ik woon zelf in Friesland ook een aanrader! Ik las dat die tip al was gegeven.
Wij zoeken nog een nieuw Grieks eiland, tips?

Succes met alles!

Hi Burnie,

Volgens mij gaf je mij een tijd het advies om gewoon op dat weekendje weg te gaan. Ik zou jou hetzelfde advies willen geven. Ik ben een lang weekend naar Palermo geweest en heb daar zo enorm genoten. Natuurlijk sliep ik soms slecht en was ik moe, maar daar heb je een heerlijke siësta voor. :)

Jazeker genoeg te beleven. Haha geeft niet hoor, maar het is hier erg mooi! Ook genoeg prachtige plekjes hier

Dan wordt dat je volgende trip, Friesland

@ Liza. Karpathos, rustig eiland. Dus als je van rust houdt, mooie begaanbare wegen, dan is karpathos mooi eiland. Kefalonia ook prachtig en ook nog niet overspoeld met toeristen.

@ anoniem Ik ben hartstikke goed in adviezen geven, maar zelf doen….. Maar ik ga nu een week naar Overijssel en daarna zien we wel. Alles ligt nog open. De stap nemen. Maar lief dat je mij nu hetzelfde advies geeft. En ben wel blij dat je gegaan bent en nog fijner vind ik dat je genoten hebt.

@ Gert Komt misschien omdat ik ze niet versta in Friesland 🤣🤣 En de plaatsnaamborden kan ik ook al niet lezen 😉

Nee hoor, ik ga zeker een keer en wie weet dit jaar nog.

Hahaha de plaatsnaam borden zijn tweetalig he ;) ;).

snap je twijfels. Ik heb gewoon geboekt. ga het gewoon proberen met het gezin. je kunt natuurlijk rust opzoeken, niet te ver etc. wat passend is nu bij je. je mag zeker op vakantie.

Hoi Burnie,

Ja denk dat vakantie voor iemand met een burn-out wel goed zal zijn. Maar denk dat de locatie waar je heen gaat wel belangrijk is.
Zie me zelf nu niet in resort lopen met allemaal schreeuwende kinderen. Lekker rustig ergens de natuur in lijkt me een betere optie.
Dus precies het tegenovergestelde van wat ik vroeger deed.
Ja een burn-out zet je aan het denken 🧐

Groet Aswin

@ Monique, wat knap dat je gewoon geboekt hebt en misschien werkt dat ook beter. Niet piekeren, maar doen. Maar op dit moment werkt m’n brein gewoon anders dan voor m’n burn out. Ik heb nu meer de mitsen en de maren.

@ Aswin Helaas zet een burn out je teveel aan het denken, het spontane en het onverwachte is er wel een beetje vanaf. Zo ben ik op mn “best” in de middag of avond en dan wil ik nog weleens een afspraak of een vakantie te boeken. De volgende dag/ochtend denk ik jeetje waarom heb ik dat weer gedaan. Jij nog een vakantie geboekt?

@Burnie oo dat is zo herkenbaar! Ik zeg altijd maar tegen mezelf: ‘avond-ik’ mag geen belangrijke keuzes meer maken, want die is veel optimistischer dan ‘ochtend-ik’ 😂

Goedemorgen Burnie,

Nee heb geen vakantie geboekt. Leef op het moment meer met de dag/week en zie wel wat de zomer brengt.
Mijn herstel is zo wisselvallig dat ik niet te ver vooruit durf te kijken. Kan vandaag opstaan met het gevoel daar gaan we naar toe maar dat kan morgen helaas weer anders zijn. Dat maakt het voor mij allemaal zo lastig dat mijn gevoelens en emoties nogal schommelen.

Heb ooit van iemand gehoord dat een burn-out net een achtbaan is. Nou kan ik me helemaal bij aansluiten. Want mijn gevoelens gaan soms alle kanten op.

Groet Aswin

Dat is één van de vele dingen die voor mij moeilijk waren en nog zijn.
Vorig jaar moest mijn man dat alleen plannen en wou ik er niets over horen. Dit jaar voor de komende vakantie heb ik een beetje meegekeken en vind alles prima. Ik hoop dat ik en ook jullie er een beetje kunnen ontspannen en van genieten.

Dat hoop ik ook voor je Nadine en toch niet erg dat je man dat nu doet. Bij mij is het zo als ik niks boek, we dan ook niet verder komen dan het dorp waar ik woon 😉 Dus ik doe het wel, altijd gedaan, maar het moet allemaal wel in 1 keer goed gaan. Anders stress 🤯 Maar je ben wel vorig jaar geweest iig en hopelijk er ook van genoten. Dus hopelijk dit jaar nog meer genieten. Het blijven de kleine stapjes. En alleen dat is al moeilijk als je altijd in de hoogste versnelling stond.

Ik weet zeker dat we allemaal ons best doen om ervan te gaan genieten.

@burnie, nou gewoon geboekt..... Ik heb daar zo erge stress van gehad. Wat moest ik kiezen, dit land, dat land, hotel, of niet. Vliegen, rijden. alles trok ik in twijfel.
Gezin erbij betrokken en knopen samen doorgehakt, daar had ik wat moeite mee.
uiteindelijk geboekt en het is een grieks eiland geworden waar ik kan wandelen, fietsen. Rust op kan zoeken indien nodig. maar ook genoeg is voor de rest. Compromis, voelt het. we gaan het zien.

Oh Burnie en Y alsof ik het zelf zeg. In de avond een held, in de ochtend op sokken ;) ;). Lekker weertje he vandaag. Alvast fijne avond!

Laatste reactie was van mij Gert

Hahaha das ook een goeie omschrijving Gert 😂

Wat grappig dat dit nu net verschijnt op het forum. Ik zit al twee jaar thuis en gaat er niet beter op fysiek geestelijk emotioneel...
En net deze week had ik idee om een week te boeken op een fijne boerderij hotel in Toscane.

Bij mij om diverse redenen...
- ik heb mezelf dit nooit eerder durven gunnen. Ik hield altijd goedkope camping vakanties
- ik deed niet veel vakanties want ik durfde het financieel niet
- reden dat ik de muren op kijk... En er eens uit wil
- en vooral ook. He hoe leuk. Een week lang, eens echt een niets doen vakantie. Zwembad, siësta, voeten onder tafel, geen huishouden, geen gedoe... En vooral eens een vakantie durven boeken die ik met mijn burnout kan gebruiken

Uiteraard ook angsten. Want ik zie af van chronische pijn. Kan niets.
Maar toch trok ik mezelf over die streep. Anderen gaan ook soms even helemaal uit staan voor een vakantie en ik heb dat nog nooit gedaan zo een lekker luieren vakantie. Dolce farniente hier kom ik! :)
Ook goed afgestemd met m'n partner. Van ik ben daar dezelfde, ik zal geen uitstapjes maken... Ik ben al moe na een telefoontje. Kan nog niet naar de winkel. Maar hij kan z'n fiets meenemen om daar te sporten, trekt er wellicht eens alleen op uit naar een stadje.

Ik zie mezelf al liggen met een gelato.
En dat is een hele oefening.
Want ik heb meer dan 30 fysieke klachten gehad en nog vele nu. Ben altijd heel erg obsessief geweest met voeding en beweging. En met de BO nog meer want ik zocht lang op fysiek vlak. Dus ik zie het als een oefening in loslaten van die controle' overgave aan rusten en genieten.

Neemt ook dat Toscane haalbaar is voor me qua afstand, want wij wonen in de Franse alpen aan de Italiaanse grens.

Fijn jullie ervaringen te lezen hier.
Ben nieuw hier.
Blij dit forum te leren kennen.

@ Monique, juist supergoed dat je dit samen met je gezin hebt gedaan. Dan is het een gezamenlijk “projectje” en dan staat eea vantevoren redelijk vast. Zo is iedereen goed voorbereid. Minder stress daardoor en wie weet gaat het juist daarom misschien heel goed. En ík onderschat het niet hoor zo’n vakantie boeken. Maar vind het toch stoer dat je het ondanks alles wel doet. Zelf ben ik er nog niet uit, Grieks eiland, eentje die we kennen en ook weet waar ik kan uitwijken naar rust. Of Nederland (Friesland 😉🤣), of met de auto buitenland. En dan hebben we in ons hoofd Denemarken, heerlijk rustig daar, of Duitsland net over de grens.

@ Gert. Het was zeker heerlijk weer. Niet gewandeld vandaag omdat ik al 2 dagen achterelkaar 5 km heb gelopen en gisteravond naar yoga ben geweest. Was om uit te proberen. Heb er inmiddels 2 gehad en gisteravond was de 3e. Maar die ga ik niet doen iig. Het was er zo 1 dat je 3 keer in de knoop lag en er niet meer uitkwam 😅, dus die sla ik nog even over. Jij veel plezier met je stilte retraite hè, die is morgen of overmorgen 🤯 toch? Kan ik daar niet boeken voor 2 weken? Maar of m’n man dat leuk vindt 🤔 Die kan niet stilzitten en nog geen minuut z’n mond houden 🤣 Maar we horen wel hoe het geweest is, ben wel benieuwd.

Ja was heerlijk. Ik heb wat bloemetjes in potten gedaan enz, erg rustgevend en leuk.

Snap ik, dan is het ook even genoeg he. Ik ga morgen weer even lopen. Haha dat klinkt allemaal goed, maar als je in de knoop raakt, was dat toevallig yin yoga ;) ?.

Ik ga van donderdag 14u tot zondag 15u onder water haha. Ja ze vragen ook vrijwilligers voor langere tijd, ik zal je wel even opgeven. Je kunt je man ook thuis laten haha. Ja ik laat het weten ben ook erg benieuwd

Hoi Sofie, ja ik zou zeggen welkom op dit forum, maar tegelijkertijd zegt dat mij ook dat je net als iedereen op dit forum met lotgenoten in een vreselijke burn out zit. Maar ik vind het grappig hoe je al droomt over je vakantie en hoe dat eruit gaat zien, dat alleen is toch al heerlijk, de voorpret. En ook nog eens goed om dat monster burn out even uit je hoofd te hebben. Zelfs het ijs ontbreekt niet 🍦😉 En die zijn heerlijk in Italië. Trouwens de pizza ook 😋 Ik eet nooit pizza, maar wel in Italië. En goed dat je aangeeft dat het tijdens je vakantie dezelfde dagindeling gaat worden en wie weet lukt het eea misschien daar wel. Lekker doorgaan met je voorpret en ik gun je een heerlijke vakantie toe.

Ze hebben ook retraite vakanties, met Mindfilness, yoga etc
Of uitgebreide spa vakanties
Misschien ook iets voor mensen met een relatie want ook ja de partner kan er baat bij hebben om lekker te zen-nen

Hoi Burnie, Gert,Sofie, Y en …….

Als jullie op vakantie gaan hoe plannen jullie de dagen in. Heb altijd moeite mee om een zonder planning op vakantie te gaan. Dat is ook mijn probleem bij de burn-out, altijd maar alles plannen en steeds iets meer erbij. Spontane dingen kwamen er bij mij vroeger nooit voor. Moest altijd de touwtjes in handen hebben en daar controle over uitvoeren. Dit is voor mij een grote valkuil en wil dit anders gaan doen.

Fijne dag vandaag,

Groeten Aswin

Hahaha Aswin, heel herkenbaar. Daarom zitten we nu ook denk ik in een burn-out. Alhoewel ik het vast inplannen van de dagen in een vakantie los heb gelaten hoor, al best lang. Wel doe ik “voorwerk” wat we eventueel kunnen doen, maar niks staat vast. En dat lijkt me toch niet gek toch? Ik hou er niet van om doelloos op vakantie te gaan. En is trouwens ook al de voorpret van een vakantie hè van wat is daar te doen/beleven. Maar wij gaan nu een weekje naar Overijssel en hebben 0 planning, wederom wel ideeën, maar afgesproken we zien wel. Dat is makkelijk als je met z’n tweetjes bent, maar met kleine kinderen en pubers een ander verhaal. Ik vind de voorbereiding om weg te gaan een ander dingetje, dat is altijd een beetje stressvol, maar nu met m’n hoofd vol watten (of het lijkt meer op stenen) een uitdaging.

Maar lekker loslaten dat plannen. Misschien even kijken wat is er in de buurt zoal te doen en ook op je vakantiebestemming kijken wat kan. En dit misschien ook vooraf afspreken met je gezin. Geen idee of je kinderen hebt, maar dan zou ik ergens naartoe gaan waar zij zichzelf ook kunnen vermaken en kun jij je rustmomentje inplannen. Ja Aswin het is een andere manier van vakantie vieren dan dat we gewend zijn. Maar eerlijk gezegd vind ik het ook fijn, de druk is eraf van iets te moeten doen elke dag en ook dat ik dat niet allemaal moet verzinnen. Nu zeg ik vaker tegen mn man tijdens een vakantie verzin jij iets en dan gaan we dat doen. Lekker de controle loslaten ☺️ Ben benieuwd of dat jou ook lukt. Ach ik zeg gewoon doen!, niks proberen 😉

@Gert en Burnie, ik moet bekennen, als beelddenker, dat ik erg moest lachen om het stilte retraite en jouw man die ze mond niet kan houden. Hahah
Best lang onder water, knap van je. ;)

Aswin, misschien goed om eerst een dagje weg te proberen zonder te plannen, dus naar ene bos en verder niks bv. Want als dit jouw oorzaak is alle controle willen houden, kun je daar wellicht best wat aan doen. Wat burnie zegt, wel opzoeken wat er is, maar niet wanneer je wat gaat doen. Laten afhangen aan de dag, energie, mood etc. Suuces hiermee want dat is best lastig.
Fijn burnie dat je naar overijssel gaat, ook heerlijk.

Dank je wel Bernie. Blij dit forum gevonden te hebben. Al zal het met vlagen zijn, mijn gsm die kan soms dagen uit staan.

Nou, fijn dat je al eens een weekje naar Overijssel gaat. Zou zeggen, maak er vooral een vakantie van die afgestemd is op je situatie. Dat lijkt me het voornaamste. In de natuur, waar je rusten en genieten kan.

Haha ja ik droom al van de gelato en de Italiaanse keuken. Het was een heel impulsieve boeking. En ik ben helemaal niet impulsief van aard. Ik kreeg het idee, zag ook al mijn patronen waarom ik het niet zou doen, en besloot ze toch te gaan doorbreken. En we zien wel... Voelt het echt niet goed nou dan nemen we auto terug naar huis.

@aswin, ik zou vooral niets plannen. Dat doe ik dan. Ik ga herstellen, maar dan even op een andere locatie zo zie ik het. Boeken lezen, zwemmen, rusten, siësta, lekker eten... En geen planning.

Hoi Aswin, Burnie, Y, Monique, en iedereen die ik vergeet.

Ik plan juist helemaal niets op vakantie, mijn partner ook niet zo zeer. Onze kinderen plannen de dag hahaha ;).

Nee zonder gekheid, op vakantie zien we vaak wat de dag brengt, dat is nog niet echt veranderd, gelukkig.

Maar buiten dat, waar jullie ook heen gaan, ik vind het al knap dat iedereen hier wat onderneemt nagelang zijn of haar voelen en welzijn op dit moment. Ook al is dat een dagje weg, wat geeft het.

En dat op onze klachten moeilijk te plannen valt dat is nu eenmaal erg lastig.

Hoi Burnie Y An Hoi iedereen,

Ik ben weer boven water na mijn stilte retraite vanaf donderdag.

Wat een bijzondere ervaring, echt heel fijn en bijzonder.

Een prachtige plek, een prachtig weer, fijne warme mensen.

Eerst erg spannend en wennen, er wordt na een introductie eigenlijk ook helemaal niet meer gesproken. Eerst erg confronterend en ongemakkelijk, daarna erg fijn.

In de ochtend een meditatie, in de avond ook, geen klok geen telefoon niks. Gewoon proberen te zijn in het nu. Vertragen, En genieten van wat er is. Ik heb geholpen in de tuin, in de afwas, enz, dat ging per toerbeurt.

Het eten was uit eigen tuin en geweldig lekker. Ik heb 4 dagen geen vlees gegeten, maar niet gemist haha.

Iedereen komt er met een reden, fijne en stuk voor stuk bijzondere lieve mensen. We waren met een groep van zo'n 18 mensen.

Gistermiddag was de afsluiting, toen erg emotioneel en kwam alles binnen en of eruit. Het heeft me zeker iets gebracht, en ik ga zeker nog een keer. Het is in tweede exloer veen, het heet de maanhoeve. Kijk maar eens.

En hoe is het met jullie toppers?

Hoi Gert, wat klinkt dat goed zeg en heerlijk relaxed allemaal. En ja wat zal dat moeilijk zijn geweest om stil te zijn. Dat is best een uitdaging. Ik vind anderhalf uur bij meditatie les al lang. Doen moest ik ook nog stilzitten en tja dan krijg ik jeuk op mn hoofd of aan mn neus 🤣🤣 Niet te doen bijna. En wat had je veel geluk met het weer zeg ☀️☀️☀️, dat maakt het geheel wel compleet. Vond je de groepsgrootte niet vervelend? Nou ja als iedereen stil is, dan is het niet heel erg.

Uiteraard ga ik het even opzoeken en wie weet ……

Thanks voor het delen en hopelijk geeft het je nog steeds de rust.

Fijne dag ☀️☀️☀️

Hee Gert,

Klinkt als een hele bijzondere ervaring, wat fijn dat het je goed bevallen is! 😁
Knap ook dat je het “gewoon” gedaan hebt, zoiets compleet nieuws.

Ik wil zoiets ook wel eens proberen als ik eraan toe ben. Voor mij is jouw locatie een beetje te ver weg vanuit Zeeland 🤪 maar gelukkig zijn hier ook wel eens retreats in de buurt.

Hoop dat je er lekker van kan nagenieten!
Voor iedereen een fijne zonnige dag gewenst vandaag ☺️

@ Gert, ben ook nieuwsgierig of het ook een positief effect op je hebt gehad vwb je burn out. Dat hoop ik gewoon heel erg voor je. En ik heb inmiddels gekeken waar je bent geweest en ziet er geweldig uit zeg!! Opgeslagen en wie weet….

Hoi Gert

Je bent er weer,…leuk. En ik hoop dat het “rustige” wat doorzet.
Stilte vind ik niet altijd leuk,maar voor jou misschien wel🤔.
Vond het al knap dat je ging, ..💪🏼
Lees je

Hoi Y,

Hoe is het bij jou?

Hoi An, wat lief dat je het vraagt, dankjewel!

Het gaat op en neer, heb vooral veel onrust nog, zowel mentaal als fysiek. Maar ik heb wel het idee dat het langzaamaan weer een beetje de goede kant op gaat. Gisteravond in bed een yoga nidra gedaan en ineens kon ik weer even rustig ademhalen, dat was heel fijn. Stapje voor stapje maar weer.

Hoe is het met jou?

Hoi allemaal,

Hele bijzondere ervaring inderdaad. En Y,.er is vast wat in de buurt te vinden,.alhoewel er nu ook mensen waren uit heel Nederland. Hoe ist met jou?

Ik ben gegaan, ondanks dat ik enorm onrustig en gespannen was voor alles wat zou komen, en daar ben ik inderdaad trots op.

Ja Burnie wat een plek he, ongelooflijk. Het heeft me zeker goed gedaan, ben nogsteeds wat rustiger, vertraag wat, geniet wat meer van het moment. Hoe ist met jou?

Hoi An, wat fijn je weer even te lezen. Dat dacht ik ook, wou zelfs naar huis na 1 dag, maar dan vind je de stilte ineens fijn en ben je bij jezelf. Je bent op jezelf aangewezen. Confronterend maar ook heel mooi. Hoe ist met jou?

Zet m op vandaag

Hoi allemaal,

Ik vind vakanties (boeken) ook lastig.
Vorige zomer dacht ik dat het een goed idee was om een natuurhuisje in Duitsland te boeken voor drie nachtjes met m'n vriend. Dit klonk heel passend voor bij een burnout. De praktijk: de reis was al teveel en eenmaal daar sliep ik mega slecht en moest zo wennen aan de nieuwe omgeving en oooh🥴😂..al met al goed geprobeerd maar geen succes, een kleine wandeling in het bos daar wat alles wat ik kon en dat 1 keer. De laatste avond had mn vriend lekker indiaas eten gehaald en dat daar voor het huisje in het zonnetje opgegeten, dat was wel een fijn moment.

Er zijn vorig jaar zomer ook met de twee meisjes (toen 4 en 6) vijf dagen naar een fijne camping in Nederland gegaan. Dat ging oke, al was het hard werken voor m'n vriend en kon ik er alleen met avondeten en naar het brengen van de meiden bij zijn, maar dat was thuis toen hetzelfde.
Toch was even eruit zijn, en mn vriend en de meiden zo 'zien' genieten fijn.
Maar het is ook confronterend dan hoe weinig je kan..
Ook getwijfeld of ik mee moest gaan uberhaupt, maar het scheelde toch voor mn vriend en de kids vonden het ondanks dat ik weinig kon fijn en gezellig om mama dichtbij te hebben☺️ en vijf dagen en in Nederland was dus ook wel genoeg.

Maar Nederland is inderdaad gelukkig ook heel mooi en een minder verre autorit (met kids achterin) veel waard, en voor hen was het belangrijkste: een speeltuintje op het veldje, en de zwemvijver en wat leuke activiteiten georganiseerd vanuit de animatie van de camping 🤩

Waarschijnlijk doen we dit jaar weer zoiets met de meiden en verder lekker thuis, en een keer een nachtje weg in ons eigen huis, waarbij de meiden bij de opa en oma slapen is beter nu (doen we sowieso zo eens in de 6 weken ofzo met veel dank aan de opa's en oma's)

Eigenlijk vind ik thuis zijn gewoon het allerfijnst en hoeven vakanties van mij tijdens m'n burnout eigenlijk niet.

Zoals ik eerder typte in een ander topic: een uitje naar de kapper daar bereid ik me al een half jaar of voor;) en vind voor nu af en toe een taartje doen met mezelf in een leuke koffietentje in de buurt eigenlijk al genoeg qua uitjes, self wandelingen maken en soms een wandeling samen met 1 van omze meisjes of m'n vriend. Allemaal lekker vanuit huis, in de buurt, veilig en vertrouwd.

Fijn die herkenning hier ook deels ook weer wat betreft het topic vakantie.

Zijn er hier nog meer mensen met (kleine maar schoolgaande) kinderen die de schoolvakanties zwaarder vinden dan normale schoolweken?

Vorige week voorjaarsvakantie van de meiden, en hoewel het ook gezellig is ze iets meer om heen te hebben geniet ik nu zo enorm van de meer rust thuis, het huis voor mezelf en meer structuur in de weken.

Ik vind dat wel spannend hoor 6 weken schoolvakantie van de meiden straks..en dan met die warmte erbij (vind alles boven de 20 graden snel te warm erg hè, we gaan wel een draagbare airco aanschaffen voor komende zomer gelukkig)

@Burnie: wanneer ga je een weekje naar Overijssel? Benieuwd hoe het je bevalt!

@Gert: wat fijn dat je retraite zo goed beviel, ik zou zoiets nu nog teveel vinden maar heb het wel ooit gedaan vond het ook een heel bijzondere ervaring!

@Y. En Burnie/Gert: herkenbaar dat het schommelt op een dag hoe je je voelt, maar ook per dag/week en het goed is je daar bewust te zijn mbt het maken van beslissingen. Ik denk ook altijd maar op goede dagen waarop ik van alles wil plannen ineens: keep it real!;)

Fijne dag iedereen!

Toevallig begon mijn vriend vorige week over de zomervakantie, en omdat het vorig jaar die vijf dagen op die camping 'ok' was gegaan ervaar ik er wel wat minder spanning voor dan vorig jaar.
We gaan dan met onze eigen vouwwagen (zonder voortent scheelt opzetten), en werkt goed voor oudste dochter de slaapplek is dan vertrouwd en bekend en is ook cosy onze eigen vouwwagen:-), maar de laatste dag met opbreken opruimen en terugrijden deed me toen wel de das om. (En dit goldt ook een beetje voor m'n vriend) Bedenk me daarom nu dat we daar misschien hulp van opa en oma voor kunnen gaan vragen, goed om te lezen dat iedereen zo goed nadenkt over de vakantie dat ga ik bij deze ook even extra doen voor een zo ontspannen mogelijke vakantie...hopelijk zonder terugval daarna.🙏🏻

Hoi Liesie,

Bijzonder he zo'n retraite.

Heel herkenbaar allemaal.

Hier ook 3 kids waarvan een meiden tweeling van net 2 en een dochter van 9, bijna 10.

Ik werk momenteel niet, en het komt, voor een groot deel van de week op mij aan. Gelukkig met m'n partner, goede hulp, opvang 2 dagen, maar het is zo.

In de vakanties is dat inderdaad met de oudste even zoeken. Maar ze is gelukkig steeds zelfstandiger, dat merk je wel.

Zet m op.fijne dag

Hoi Liesie, wij gaan eind maart naar Overijssel . Een kleinschalig park met prachtige huisjes, maar met weinig vertier eromheen. En dat is nou net wat we zoeken. En verder zien we het wel. Probeer me er zo min mogelijk druk over te maken. Uiteraard maak ik met m’n man afspraken over eea dat daar geen misverstanden over kunnen bestaan. En lukt het toch niet, dan gaan we gewoon naar huis. Maar we kijken er toch naar uit en we kennen het park en de omgeving. Dus lekker vertrouwd, dat voelt ook fijn.

In jouw geval gewoon de hulptroepen regelmatig inroepen joh, dat zorgt ook voor rust. Of afspreken vooraf om dit doen als het nodig is. Want wie weet gaat het gewoon best prima. Maar dat zorgt iig voor rust in je hoofd en lijf. Komt vast goed.

Fijne dag allemaal

In de vakantiewoning zit ook een Finse sauna en een infrarood sauna, dat is goed om heerlijk te ontspannen. Dus tja wie weet zit ik de hele week in de sauna 🤣 En m’n man houdt er totaal niet van (want dan moet je stil zijn en ook stilzitten, niks voor hem dus) Maar hij neemt z’n elektrische gitaar mee en gaat dan oefenen. Dat vindt hij weer heerlijk. En tussendoor boswandeling, eekhoorntjes voeren op ons terras en met een goede dag evt op pad. En zo bekijken we per dag hoe de vlag erbij hangt. Het is wat het is voor dit moment. 🤔 Het monster burn out heeft me toch al wat veranderd en eerlijk gezegd vind ik dat niet eens erg. Maar hij mag nu wel weg, dat dan weer wel 😉

Hoi

@Gert, ja heel bijzonder zo'n retraite inderdaad. En dank voor je herkenning. Fijn dat jullie oudste wat zelfstandiger begint te worden, ik vind dit nu (meiden zijn 5&7) al zo'n verademing met toen ze jonger waren (was ook deel van ontstaan BO bij mij) respect voor jou met nog twee van die kleintjes erbij!!!

En @Burnie ja dankje ik zal het doen de hulptroepen inschakelen;) jullie vakantie klinkt fijn en wat fijn met infrarood en sauna erbij, je brengt me op ideeen:-) en in een bos..oordoppen mee voor als je man gaat oefenen op z'n elektrische gitaar en jouw vakantie kan niet meer stuk;)

Ik herken wat je zegt; het monster burnout heeft mij ook veranderd en vind dat ook steeds minder erg, misschien is dat monster stiekem wel een engel;) maar regelmatig vervloek ik 'm ook als monster;)

Liefs voor iedereen

Hoi Liesie, daar heb je tegenwoordig apparaatjes voor (te technisch voor mij om het goed uit te leggen 😅), maar dan hoor ik zo goed als niks en hij hoort dan z’n eigen gejengel door z’n koptelefoon 👍🏻

Handig!

Moet dit toch even delen met jullie hoor. Ik heb hier geschreven dat ik een weekje wegga naar huisje in Twente. Dat is aanstaande maandag. Nu had ik op 1 van m’n goede dagen bedacht, oh misschien kan ik een midweek bijboeken en weet je wat ik vraag een bevriend stel waar we vaker mee op vakantie gaan om een paar dagen te komen. Gezellig dacht ik toen op dat moment. Huisje is groot genoeg. Jullie voelen hem al aankomen, spijt van 😞. Dus heb al veel zitten piekeren hoe los ik dit nou op. Uiteindelijk ook met m’n man besproken dat het uitnodigen van vrienden geen goed idee was. Mijn ochtenden zijn nog zo naar dat ik eigenlijk niemand daarmee wil confronteren. Voor allemaal dan niet fijn. Maar inmiddels een oplossing gevonden zodat ik iig mn vrienden niet hoef teleur te stellen (zij keken erg uit naar die paar dagen omdat zij het nu zwaar hebben met ziekte in familie) Midweek er weer af en extra huisje voor die dagen gehuurd zodat zij een eigen huisje hebben. Gelijk gezegd dat mijn dagen pas in de middag beginnen en dat zij zichzelf in de ochtenden moeten vermaken. Dat was uiteraard geen probleem.

Maar tjongejonge, wat een gedoe is een vakantie plannen tegenwoordig. Elke keer ongerust of die man met de hamer zich verschuilt achter elke boom en me elke keer een klap wil verkopen. Wat zou ik het fijn vinden om weer eens onbezorgd en zonder gedoe op vakantie te gaan. En dat ik me alleen maar zorgen hoeft te maken of ik m’n tandenborstel wel bij me heb 😉 Om daarna te beseffen dat je die overal kunt kopen.

Maar goed maandag weg en we zien het wel wat het gaat worden. Het organiseren om alles mee te nemen is nog wel een dingetje. Komt vast ook goed.

Mijn gouden tip is na dit alles, niks plannen op goede dagen, maar er eerst nog een paar nachtjes over “slapen”

Wordt vervolgd ☺️

Mooi dat je zo goed luistert naar je lichaam en een oplossing hebt bedacht voor het probleem! Thats the spirit!
Ik wens jou een hele ontspannende vakantie toe

Ik worstel met de zomervakantie. De afgelopen jaren van mijn BO heb ik gedaan wat van me verwacht werd; op vakantie gaan met het gezin. Steeds wat dichter bij huis en steeds wat korter. Maar elke keer vond ik op vakantie gaan vreselijk! Zo moeilijk en confronterend als je zelf niks kan en je gezinsleden van alles willen ondernemen. Ik wil dit jaar het liefst thuisblijven, maarja… kan ik dat mijn gezin aandoen? Mijn man maakt het niks uit maar ik heb ook 2 pubers (14 en 18). Die willen wél graag. Voorheen gingen we altijd met de tenten en de caravan, redelijk rustige campings altijd wel, maar zelfs dát vind ik al teveel. Hele dagen op elkaars lip bijvoorbeeld. Teveel prikkels van camping gasten, een douche die niet werkt ofzo, afwassen en een sociaal praatje moeten doen, buiten koken in alle onhandigheid en naar onbekende supermarkt moeten… Stomme dingen allemaal maar ik trek het niet.
Als leerkracht vond ik het heerlijk om in vakanties weg te gaan maar nu ben ik het liefst thuis. Hele dagen thuis en vooral niks moeten. Heeft iemand een tip? Ga ik voor het eerst naar mezelf luisteren of ga ik voor de kids tóch op vakantie?

Is een Spa hotel iets voor je/jullie? Ipv camping?

Of een rustig relaxed resort ofzo, of boerderij hotel met zwembad? In een fijne natuurlijke omgeving?

Uhhhh, bedankt voor je tip anoniem, maar wij zijn geen hotel mensen nee… Hahahaha maar ik vind het lief dat je meedenkt!

Ah oké :-) als de camping dan de enige optie voor je is, en je geeft aan dat je het niet trekt dan is dat een feit

En glamping? Met zwembad? Maar dan all inclusive? Dat is een luxere versie van Camperen

Of vakantie huisje met iets waar het beter geregeld is? Zodat je niet hoeft te koken, afwassen etc bedoel ik

Ja dat hebben we vorig jaar gedaan. Ging redelijk. Maar het lastige is dat gezinsleden uitstapjes willen maken en zéker de pubers vermaak nodig hebben. En ik kán helemaal geen uitstapjes maken… Ik voel me vreselijk schuldig naar m’n gezinsleden toe.

Zit zelf op dit moment in een huisje in de duinen, ben alleen op vakantie gegaan voor het eerst in mijn leven. Was wel echt spannend maar het is echt heerlijk.

Kan alles precies op mijn eigen tempo en manier doen. Als ik een stukje ga lopen stel ik niemand teleur als ik elke 5 minuten even stilsta of op een bankje ga zitten. Ik koop gewoon (semi) kant en klaar maaltijden voor het avondeten, geen zin om moeilijk te doen.

De natuur doet me ook erg veel goed, en het zonnige weer zit natuurlijk ook mee. Het kost me ook een rib uit mijn lijf, en het voelde wel raar om zoveel uit te geven voor een lange week in Nederland op vakantie, maar het stelt niet teleur.

@ Pien, ik begrijp je helemaal. Ik hik er ook tegenaan. Diep in mn hart ben ik het liefst thuis in mn vertrouwde omgeving en waar iedereen (ik heb alleen nog man thuis hoor) lekker z’n ding kan doen. Ik hoef dan niks te bedenken en eigenlijk bijna nergens voor te zorgen. En dan moet je weten dat ik voor BO dol was op vakanties. Dus tja ik kan je ook niet echt adviseren, want ik ga ook 😉 en niet met heel veel plezier. Maar wel in Nederland. Dus misschien zoiets bedenken. Hou het dichtbij. En maak vooraf afspraken over bv activiteiten die zij beter zelf kunnen doen. En rustige campings genoeg. Maar met 2 pubers een uitdaging, want die willen wat. Wel lastig trouwens omdat je in het onderwijs werkt dat je genoodzaakt bent om in drukke periodes op vakantie te moeten gaan.

Met mijn man afgesproken dat hij in de buurt een weekkaart koopt om te sporten bv. Ook neemt hij z’n gitaar mee om te oefenen en in de middag gaat het meestal redelijk met me en dan gaan we gezamenlijk wat doen, zoals bv wandelen of fietsen. En we gaan een week, dus dat is nog te overzien.

Hopelijk kom je eruit 🤞🏻

Wauw Bart! Super trots op jou! Wat een voorbeeld! Geniet ervan!

Dat betekent dat je dan alleen in het huisje achter blijft als de uitstapjes niet (allemaal) gaan. Dat is even hoe ik het snel voor me zie op basis van wat je vertelt

Ik begrijp het schuldgevoel, maar hoe eerder jij beter bent hoe sneller je weer mee kan doen. Ziek zijn is je overkomen, jij hebt er niet om gevraagd. En het is niet zo dat je chronisch ziek bent, je hebt de kans om beter te worden. Het is roeien met de riemen die je hebt en vast houden aan de handvaten die je hebt om beter worden. Luisteren naar je signalen is daar een van. En ja dat betekent ook dat je soms over de grens gaat, we zijn mensen. Maar er zit een verschil in een beetje over je grens heen gaan soms of teveel over je grens heen gaan.

Ik weet niet of je iets hebt aan mijn reactie maar ik probeer altijd te kijken of er toch mogelijkheden of alternatieven zijn, zonder dat het je herstel negatief beïnvloedt

@Burnie, Bedankt voor het delen van jouw verhaal Burnie! Heel herkenbaar en fijn van je te horen! Liefs voor jou

@Anoniem, ook bedankt voor jouw reactie. Je hebt gelijk. De afgelopen jaren bleef ik steeds achter en gingen de gezinsleden een uitstapje doen. Maar ook dat geeft een eenzaam gevoel.

Nu gaat m’n telefoon uit… mijn tijd zit er op 😉 Rustig de avond in. Ik wens jullie allen een fijne, rustige avond toe 🌷

Het is wikken en wegen. Fijne avond Pien! En ook aan de rest!

Dankjewel Pien, ik hoop dat jij ook iets passends kan vinden! Ik begrijp je schuldgevoel, ik heb geen gezin maar mijn vriendin heeft long covid en ik wilde haar niet alleen achter laten. Maar zij is er beter aan toe dan ik eigenlijk, en ze begreep dat ik er ook even uit wilde, ondanks dat het voor haar ivm werk even niet mogelijk was. Maar ben wel heel blij dat ik dit voor mezelf heb gedaan. En uiteindelijk komt dit haar ook ten goede, als ik weer iets meer opgeladen thuiskom.

Fijn Bart! Wens je fijne vakantiedagen toe

En bij eenzaamheid is de enige oplossing afleiding, maar wel afleiding dat bijdraagt aan je herstel. Of een vakantie hondje meenemen , die bij jou achter blijft? Sinds ik een kat heb voel ik me nooit meer eenzaam namelijk

Achja ik ga ook af sluiten, fijne avond nogmaals lieve mensen :-)

Ps: dat van dat vakantie hondje is misschien een wilde gedachten, maar was goed bedoeld. :-)
Kon even niks anders verzinnen even op dat moment sorry!

Gister aangekomen op m’n vakantie adres. In de ochtend de laatste dingen ingepakt en zorgen dat m’n huis netjes achtergelaten werd en toen op pad. Gelukkig geen files of toestanden op de weg. Na een rit van meer dan 2 uur naar receptie om sleutel te halen en voor informatie. Gelijk gezegd dat we eerder geweest zijn dat scheelt een hoop informatie die op dat moment m’n ene oor ingaat en de andere er weer uit. En de mevrouw was super enthousiast hoor, maar kon dat drukke even niet hebben. In het huis nog het eea uitgepakt en op de bank neergeploft. Helemaal op was ik. Tijdje met mn ogen dicht zo gezeten. M’n man ongerust omdat, zo zei hij, ik een heel wit gezicht had. Na ongeveer een uur toch voorgesteld voor korte wandeling en dat ging redelijk. Bij de vijver ik weet niet hoeveel kikkers gezien en op de weg ook, maar dan helaas platgereden 🥲 Heb er nog nooit zoveel gezien. Wel fijn om even in een bos te zitten en de geur op te snuiven. Normaal zie ik strand en duinen. Heb nog geen eekhoorn gezien hier overigens, terwijl je die hier normaal veel ziet.

Maar vandaag nieuwe dag en we gaan er weer wat van maken. Maar het blijft een gek gevoel dat ik wat van de dag MOET gaan maken terwijl normaliter het er gewoon was. Daar hoefde ik nooit over na te denken. Het enthousiasme om dingen te ontdekken dat is totaal weg. Ik hoop dat er iets van terugkomt deze week.

Zou het echt ooit overgaan? Het is soms zo moeilijk te geloven en dat terwijl ik van nature zo’n positief mens ben.

Wens jullie allemaal een fijne dag toe

Oh hahaha terwijl ik dit allemaal schrijf en wil eindigen rent er een eekhoorntje langs m’n raam 😀. Zou dat een teken zijn 😇🤔🙏🏻🤷‍♀️

Korte reactie aan lieve Burnie: Als herstel niet mogelijk zou zijn dan zou dit forum niet bestaan, geen therapieën meer ervoor bestaan, en er geen succes verhalen zijn of mensen zijn die vooruitgang boeken (zoals ik)
Omdat iets tijd kost betekent het niet dat het niet gebeurt ;-)
We zijn in deze maatschappij gewend dat alles maar heel snel moet gebeuren, maar zo gaat dat niet vaak.

Het is zo makkelijk te denken, wat als het nou niet lukt?
Maar omgedraaid: wat als het nou wel lukt?
Het is niet zo dat je met negatief denken niet beter wordt, maar als je dan toch mag kiezen dan zou ik voor een hoopvolle gedachte gaan, dan zit je wat fijner erin gewoon :-)

Wat leuk dat eekhoorntje even hoi komt zeggen! Zo super schattig! Zie je, geduld is een schone zaak, zelfs de eekhoorntjes moeten even op gang komen ;-)

Liefs Rodha

En heel goed dat je toegeeft aan rust momenten! Luister goed naar je behoeften!

En dat er nog velen eekhoorntjes voorbij mogen komen voor je, (ik vind het ook zulke mooie beestjes!)

X Rodha

Dank je wel Rodha en je hebt natuurlijk gelijk en dat weet ik ook wel. Op de wat donkere dagen is dat lastig om positieve gedachtes te hebben. Daarbij komt bij mij het schuldgevoel erbij dat ik m’n man hier ook mee opzadel. Met andere woorden dat ook zijn vakantie nu saai is en in het teken staat van mijn BO. En dat vind ik he en mn man blijft gewoon geduldig wachten totdat het weer goed gaat.

Heb jij dan echt nooit van zulke momenten? Of ben jij al zover in je burn-out dat je meer goede dan niet goede dagen hebt?

Zoals iemand hier zei ook: even bij stil staan dat je het pittig hebt maar niet te lang in blijven hangen

Het vooruitgaan geeft mij vertrouwen en hoop, dus daardoor sta ik er nu zo positiever in. Als ik veel te veel heb gedaan op een dag en meer klachten ervaar dan baal ik ook maar schakel erna naar de gedachten: wat kan ik nu doen om mijn probleem op te lossen?

Deze mindset heb ik moeten leren ook, ze noemen het ook wel helpende gedachten binnen de ggz

Ik heb veel minder slechte dagen, maar fouten maak ik zeker nog steeds, door nog te veel te willen doen. Maar ik zie het als een leermoment

Lief dat je man geduld heeft! Als jij laat zien dat je je best doen dan is hij alleen maar trots op je. En ook op vakantie is rust nemen voor beiden vast goed ook, en dat betekent ook dat je daarnaast soms even je eigen ding doet ook.

X Rodha

En ik heb ik geleerd dat herstel nooit helemaal in rechte lijn om hoog gaat, maar als je over de grote linie vooruitgang boekt dan is het goed!
X Rodha

*En ik heb ook geleerd

Hey Burnie topper,

Fijn dat jullie goed zijn aangekomen op jullie vakantie adres.

Het is logisch dat je even kapot was / bent, je onderneemt iets wat normaal heel normaal is maar nu veel energie kost.

Ik begrijp je gevoel volledig, ik ken het natuurlijk ook. Die onmacht, dat denken, komt het wel weer goed.

Maar het komt goed, linksom of rechtsom.

Probeer te genieten van je gezelschap, de kikkers, de eekhoorns, en jezelf.

@ Gert, heb vandaag iig genoten van mn wandeling en we zijn heel even Duitsland ingegaan om in te slaan bij DM (alleen maar Nederlanders daar hahaha), even getankt en weer terug naar het huisje. Nu weer uitrusten om straks om 17:00 uur ergens een hapje te eten. Dus alles in een slakkengang. Dus ach het is goed zo, niet wat ik ben gewend, maar geniet nu van de kikkers, eekhoorntjes, de vogels, boslucht (is weer eens wat anders dan zeelucht) en de rust. M’n man kijkt af en toe een filmpje en zit wat te pingelen op z’n gitaar (niet om aan te horen hahaha) Zo’n rustig vakantie hebben we nog nooit gehad. Dus we komen weer Zen thuis straks.

Heb jij nog een oplossing gevonden met je huisarts om eea te doorbreken? En hoe gaat het verder moet jou? Zijn je dagen inmiddels beetje beter? Ik hoop het. 🙏🏻

Hoi Burnie,

Goedzo, fijn! Vast ook een mooie omgeving daar.

Haha herkenbaar, doen wij dan ook, waren laatst in Aelderholt, toen ook gedaan. Haha scheelt wel een boel he..en even naar de kaufland.

Je hoeft ook niet zo snel, je bent lekker op vakantie, en doe lekker kalm aan. Heerlijk toch. Haha heb je oordopjes mee dan ;). Nou daar doe het voor, helemaal Zenn.

Nee nog niet echt, wel een gesprek gehad gister, met de psycholoog, en deze gaat overleggen met z'n collega welke over medicatie gaat, en daar heb ik dan weer een afspraak mee binnenkort.

Goed gevoel bij, het gaat wel weer iets beter, maar moet wel wat gebeuren om te doorbreken.

Heb je lekker gegeten? Fijne avond.

@ Gert, nog even afwachten dus en alvast fijn dat jij er een goed gevoel bij hebt. Oh zo belangrijk. Ik had een tijdje terug een praktijk ondersteuner en daarbij dacht ik, jeetje die kan ik nog wat leren. Die heeft zelf hulp nodig 😉 Maar hopelijk lukt het je om die vicieuze cirkel te doorbreken.

Nou je vraagt naar het eten en we hebben heerlijk gegeten. Was een dagschotel met zalm en noedels/groente voor 12,50 euro!!! En lekker en veel zalm. Bizar toch.

Wij zitten in Oldenzaal, dus dichtbij de grens. Binnen een half uurtje al die Duitse winkels. En scheelt heel veel geld inderdaad.

Ben blij dat het weer beetje beter met je gaat. Het gaat goedkomen met ons, dat kan echt niet anders.

Fijne avond nog Gert en uiteraard alle forumlezers

Jij ook Burnie hele fijne avond ✨🐿
X Rodha

Hey Burnie topper hoegaat het in Oldenzaal?

Groetjes Gert

Hey Gert, eerlijk gezegd voelt het een beetje als overleven. En natuurlijk doe ik wel iets, maar het is bikkelen. De natuur is heerlijk, daar geniet ik wel van. Ook de vele vogelgeluiden door de stilte is heerlijk. Aan de kust de schreeuwende meeuwen en met hier en daar wat duiven. Gisteren kort gewandeld in het Lutterzand in De Lutte, prachtig daar. Maar toch Gert alles bij elkaar genomen was ik toch liever thuis in m’n vertrouwde omgeving. We maken er nog een paar dagen het beste van en dan met gierende banden weer naar huis. Ik wacht nu met boeken van vakanties totdat ik het gevoel heb dat dit weer kan. Ik wil dan echt al aan de beterende hand zijn. Dus dat is voor nu wel mn les. Ik wil natuurlijk heel graag en op goede momenten heb ik ook goede plannen, maar ik wacht nu dan wat langer af voordat ik iets onderneem. En joh als ik een goede dag heb kunnen we er ook een dag erop trekken. Gelukkig hebben we de tijd aan onszelf. Dat is wel een voordeel. Verder is het hier natuurlijk een prachtig gebied en het park waar we zitten is heerlijk rustig. Zeer geschikt voor mensen met bv kinderen tot ongeveer 12 jaar en voor mensen die de rust willen opzoeken. Villapark Eureka heet het park. Voor als iemand geïnteresseerd is.

Ik hoop dat ik niemand afschrik met mijn ervaring, want het kan zomaar weer anders uitpakken voor een ander. En er staan ook positieve verhalen tussen bij de eerdere berichten. Ik zou zeggen uitproberen en aankijken wat het met je doet.

Hoe gaat het verder met jou Gert. Ben je weer wat verder opgeknapt?

Hoi Burnie,

Goed om even van je te horen.

Ik snap het wel, alles is toch anders en kost ongemerkt toch veel energie, hoe vreemd ook.

Fijn dat je toch wel kunt genieten, ondanks dat het misschien nog te vroeg is geweest. Dan weet je dat ook weer, je bent wel weer een ervaring rijker.

En lekker een dagje erop uit is ook heel fijn en niks mis mee. En je bent dan zelf in houders hand.

Thanks voor de tip, zal het onthouden. Sowieso mooie omgeving. Nee joh, het gaat de ene keer sus de andere keer zo,.dat weet je toch niet.

Van de week mag ik opzich niet klagen, vooral gister en vandaag wel aardig. Dus die hebben we maar weer.

Probeer nog even te genieten topper. Komt allemaal goed.

Dit verhaal sluit er goed bij aan: Wat gaan jullie anders doen? (Verhaal 1678)

Wat fijn dat het beter gaat met je, Patrick. Het accepteren van de situatie en actief bezig zijn met je eigen herstel door rust en ontspanning te zoeken kan een enorm verschil maken.

Ik denk dat iedereen die in een burn-out zit de drang voelt om ‘iets’ concreets te willen doen waardoor ze zich beter gaan voelen. Het onvoorspelbare en ongrijpbare van een burn-out maken het extra frustrerend.

Super dus dat jij een stukje controle hebt terug gepakt door structuur aan te brengen in je herstel. Goede tips! Dank voor het delen.

Hoi anoniem,

Nee ken ik niet. Kan je er wat meer over vertellen?
Groetjes kamillethee

Ik heb verschillende Nei sessies gehad in mijn burn-out proces . Liefs S

Heeft het je geholpen S?

Het heeft mij veel inzichten gegeven en het heeft mij zeker geholpen groetjes S.

S mag ik vragen bij wie je nei hebt gevolgt? Bedankt alvast

Lijkt sterkt op haptonomie?

*sterk

Ik heb zelf geen ervaring met haptonomie dus ik kan niet zeggen of het er op lijkt ik heb NEI therapie gevolgd bij iemand in Brabant

En daarbij heb ik NEI sessies bij haar gehad maar ook reiki behandelingen Liefs S

Nee inderdaad de behandel Methode is anders. Heb het ff gechekt op YouTube. Lijkt beetje spiritueel NEI

Het lijkt mischien spiritueel maar toch was het dat niet voor mij

Nei en reiki zijn beide technieken die wortelen in de new age. Dus ik zou daar persoonlijk van weg blijven. Je speelt met kanalen die je wellicht niet wenst open te zetten. Het lijkt allemaal ongevaarlijk, want het wordt net allemaal heel erg aangemoedigd, maar dat is het niet. Je kan niet meer van links naar rechts kijken zonder de new age invloeden te zien. Ik ken vele mensen die echt schade hebben opgedaan van diverse new age praktijken. Zelf ben ik ook doorheen de hele kermis gegaan als ik ziek werd... En dit heeft me meer schade gebracht dan me geholpen. God trok me hier radicaal uit.

Dat is jou beleving voor mij heeft het mij wel geholpen en inzichten gegeven het is voor iedereen anders ik dwing er ook niemand toe er word alleen naar mijn ervaring gevraagd Liefs S.

Ik zeg niet dat het niet helpt. Kan me zelfs heel erg goed voorstellen dat het helpt. Het gaat helemaal niet over mijn beleving. Maar over waar het vandaan komt, welke wortels het heeft. Toch even de lijntjes volgen vanwaar het zijn oorsprong heeft. En dan kan je alsnog de keuze maken om je er mee in te laten of niet.

Ik zeg niet dat dit NEI dit is, want kan er weinig over vinden, maar je moet inderdaad uitkijken voor selfmade of niet voldoende goed opgeleide tiktok instagram healers. BOOS heeft gisteren een mooie aflevering over gemaakt op YouTube. Overigens geloof ik ook niet dat er een God bestaat.

* maar je moet inderdaad uitkijken voor selfmade of niet voldoende goed opgeleide therapeuten, die je vaak ook voorbij ziet komen op tiktok en instagram, maar eigenlijk gewoon niet meer dan alleen onbekwame healers zijn en in sommige gevallen dus alleen zijn op het het geld

Zeker daar hebben jullie gelijk in doe goed onderzoek bij wie je zo iets gaat doen want er zitten helaas veel mensen tussen die eigenlijk niet weten wat ze aan het doen zijn maar toch de behandelingen uitvoeren en dan kan het zeker alleen maar verslechteren en dan word je er niet beter van daar ben ik het zeker mee eens Liefs S.

Goed gezegd S :-) (was overigens niet specifiek gericht aan jou maar gewoon voor iedereen)

Dat weet ik mijn reactie had ook anders gekund :) liefs S

Nee hoor was super vriendelijk je reactie :-)

Hoi Joost, ik zou iig die vraag ook stellen aan je psycholoog, misschien kan hij/zij iets voor je betekenen. Ikzelf ben een aantal keren naar een ACT training geweest, maar was niet mijn ding. Maar kan voor een ander weer wel helpen. Meestal ook als je naast je burn out paniek aanvallen hebt en die heb ik niet. Ik weet niet of je werkt, maar ook je werkgever kan wat voor je betekenen om bv de kosten voor een training te betalen. Mijn werkgever deed dit bv voor de act training. En als het bv niet klikt met je psycholoog, dan zou ik voor een ander gaan. Maar 2x is iig nog niet veel om resultaat te voelen. Sowieso gaat je burn out niet over door bezoek aan een psycholoog, je zult zelf met de tips aan de slag moeten gaan. Zelf ga ik binnenkort naar psychosomatische fysiotherapie. Dus ik kan je daar niet veel over vertellen of het wat voor me doet. Dat is iig verzekerd voor aantal keer. Geen idee hoeveel fysio jij kunt doen, wat dat valt daaronder.

Sterkte met je zoektocht

Een betere psycholoog, of een ergotherapeut, (psychosomatische) fysio therapeut of een psychomotorisch therapeut raad ik aan

Top thanks! Mijn contract is niet verlengd vanwege mijn burnout dus vergoeden zit er niet in helaas! Psychosomatische fysio zal ik me even in verdiepen dankjewel!:)

Succes!!!

Ergotherapie heeft mij geholpen. Heb daarnaast psycholoog, Ostheopaat, fysio, haptonoom gezien, dat hielp mij niet

Haptonoom heeft mij ook niet geholpen inderdaad. Fijn dat ergotherapie jou ook helpt

Meer holistische therapieen zoals haptonomie of bio-energetische psychotherapie hebben mij heel goed geholpen. Veel meer dan de traditionele psychologen en fysio's konden.

Nog even toevoegend, als je op google zoekt op lichaamsgerichte psychotherapie zijn er volgens mij best wat praktijken te vinden die binnen de Nederlands erkende therapie vormen horen en gewoon vergoed worden vanuit de basisverzekering. Dat is de hoek waarin ik het zelf zou zoeken, zeker als je veel last hebt van hyperventilatie.

Moet wel nog even toegeven dat ik vind dat 2 therapie sessies ook wel erg weinig is om op te baseren of het werkt of niet zoals je hierboven aangeeft. Het is hoe dan ook een langer proces wat je aangaat met een therapeut. Snelle resultaten krijg je alleen uit medicatie, dat is meer een korte termijn oplossing dan therapie.

@ H, maar die worden nauwelijks vergoed bij je zorgverzekering. En al helemaal niet als je geen aanvullende hebt. En anders valt het onder alternatieve zorg en krijg je deels vergoed

Lichaamsgerichte psychotherapie!!!!!! (Taktieken zoals core energetics, somatic experiencing, bio energetica)

Maar zoek gewoon op lichaamsgerichte psychotherapie, dan moet t goedkomen.

Ik zweer hierbij. Psycholoog heeft me niet geholpen, deze therapeut wél. Werken met je lichaam en coregulatie (polyvagaaltheorie) en emoties eruit gooien. En soms ook gewoon praten zoals bij psycholoog.

Ik heb soms sessies gehad waarbij ik direct minder overprikkeling en meer energie voelde. De droom van iedereen met een burnout. Het is geen quick fix hoor maar wel het meest nuttige wat ik heb gedaan en nog steeds doe.

Volgens mij komt dat overeen met psychosomatische fysiotherapie, dat is lichaamsgericht icm een deel psychotherapie

Ik heb ACT bij een psycholoog gehad, dat was wat mij betreft perfect als je hoog in de stress en de paniek zit. Een psychomatische fysiotherapeut kan volgens mij ook wel helpen, vooral de combinatie is aan te raden om zowel het mentale als fysieke aspect aan te pakken.

Eens met Ax!

Cognitieve gedragstherapie vond ik bij m’n psycholoog niet helpend. ACT (1 op 1 bij psycholoog en zelf veel over gelezen) vond ik wel helpend. Verder ben ik aardig bezig met veel zelfhulpboeken waarbij ik dan weer meer over technieken leer die me helpen. (Mindfulness, ACT, tapping)

Ik ben anoniempje die schreef “lichaamsgerichte psychotherapie!!!!!!”

Ik zie iemand eronder zeggen dat psychomotorische therapie (PMT) zelfde is als lichaamsgerichte psychotherapie. Dat is niet waar.

Lichaamsgerichte psychotherapie is veel “completer” integreert alles en ziet alles als geheel (dus een holistischere aanpak van je emoties, lichaamshouding, energie, ALLES) Zo zit er bij lichaamsgerichte psychotherapie ook een combi van dingen die ik eerder noemde maar ook ACT, afhankelijk van wat jij nodig hebt.

PMT wordt vergoed, dat is dan wel weer een voordeel van PMT.

Nee ik zei het lijkt op psychosomatische fysiotherapie ;-) niet PMT, PMT is wat anders weer, heb ik ook gehad. Of misschien bedoel je iemand anders uit de comments die PMT vergeleek ermee

En inderdaad de schrijver van het verhaal is op zoek naar therapie wat vergoed wordt

Wat goed Monique. En ja fijn om mensen te ontmoeten die hetzelfde ervaren, je hoeft niks uit te leggen. Ooit ACT training gedaan, maar haakte na een paar keer af. Was niet in mn buurt en was vanuit werk geregeld toen. De weg ernaartoe was al stressvol. Eerst tram, toen trein. Alles overvol. De training vond ik niet bij mij passen. Moesten vreemde opdrachten doen daar, maar ook huiswerk met echt vreemde vragen. Het fijnst vond ik eigenlijk om met de mensen samen te zijn die hetzelfde ervaren. Eigenlijk zou er zoiets moeten zijn, met als aanvulling bv mindfulness/mediteren. Dat werd ook bij ACT training gedaan hoor, maar ook dat was niet fijn.

En ja de eerste keer vond ik ook stressvol en ik vond het vooral verdrietig om jonge mensen daar te zien. Sowieso de hele groep hoor en wat ze meemaken.

Wat voor training heb jij gevolgd? Heb je dit zelf geregeld, of vanuit werk of huisarts?

Hoi bunnies en monique
Wat voor soort groepstherapie is dat en via welke instantie,ik kan er niets over vinden,
En bunnies ik heb van de praktijkondersteuner ook act oefeningen gehad en vond het ook niks ,voor mijn gevoel ligt deze methode weer heel dichtbij alles negeren en dat doe ik al 10 jaar is me ook vakkundig geleerd door artsen en vorige psycholoog van 5 jaar terug. Er is niets lichamelijks dus letterlijk gezegd niet teveel aandacht aan schenken. Nou dat heb ik gedaan en dus in november weer omgevallen. Ben van plan om nu toch meer naar mezelf te luisteren

Hoi Anoniem, beter luister je inderdaad naar je eigen lichaam, dat werkt uiteindelijk het beste. En ja ondersteuning van wat dan ook kun je doen en ook daar belangrijk om te voelen of het wat voor je is en of het bij je past. Ondertussen weet ik heel goed wat bij me past en soms probeer ik wat uit en trek dan m’n plan. Zo ga ik begin maart naar psychomatische fysio therapeut. Dat even afwachten. Ook heb ik nu 2 soorten yoga uitgeprobeerd en aanstaande maandag nog 1, is mindfulness en yoga les. Andere waren nidra yoga en yoga met klankschalen en ze werkte met allerlei stenen. Ook apart. En na de derde maak ik keuze wat voor mij het beste voelde. Zo doe ik het tegenwoordig en dat bevalt me best. Dus lekker naar je gevoel luisteren, je lichaam vertelt je genoeg.

Anoniem: misschien is het “ stoplicht model psychologie “ iets voor je, je kan het Googlen om te voorkomen dat je over je grenzen heen gaat

Ze noemen het ook wel een signaleringsplan zie ik

Via Google afbeeldingen zie je hoe zo’n model eruit ziet

de therapie is ontwikkeld door 2 praktijkondersteuners die in de praktijk veel mensen tegenkomen met zulke klachten en hebben dit ontwikkeld. Alle deelnemers zijn benaderd vanuit de huisartsenpraktijk en samengevoegd. als ze dit wilde.

Wat een goed idee van die praktijkondersteuners. Ik ga dat eens met die van mij bespreken, wie weet. Maar fijn dat je iets hebt wat goed voelt. Dat is gelijk al winst