Burnout ervaringen

Moe huilen hartkloppingen is geen burnout meisje... Daar komt veel meer bij kijken.. niet aanstellen.

Wel slim dat je in de Ziektewet zit om erger te voorkomen....slim!

Wat is trouwens een burnoud . Nog nooit van gehoord

Wauw, ik wist niet dat je een 10 voor taal moest hebben om op dit forum een verhaal te mogen posten, wat is een burnoud? Serieus? Iemand naar beneden halen om een spellingfout?

En iemand vertellen dat zij zich niet aan moet stellen? Mijn mond viel letterlijk open. Je kent haar verhaal helemaal niet. Ik zie gelukkig niet vaak dit soort botte en tactloze reacties.

Saskia, wat vervelend dat je je zo gevoeld hebt. Ik hoop dat het nu een stuk beter met je gaat. Waar ik altijd veel steun haal uit dit forum, heb jij helaas met botte en ongelukkige reacties te maken gehad.

Ik reageer niet heel vaak, maar ik voelde de sterke beweging om dit signaal te geven. Iedereen heeft een eigen verhaal.

Ik geloof dat we hier (net als een tijdje geleden) weer te maken hebben met trollen. Beste om te doen: negeren, niet op reageren. Blijft wel vervelend en vooral triest dat die op een site als deze, (waar mensen op zitten die het al moeilijk genoeg hebben) steeds de kop opsteken om de boel te vergallen.

@Saskia als je niet kunt werken, kun je niet werken. Je bedrijfsarts kan je niet dwingen. Het is ontzettend vervelend dat die niet begrijpt wat er met je aan de hand is, maar het is juist een heel belangrijke les om voor jezelf te kiezen, wat nu goed voor jou is.
Ik zou daarnaast op zoek gaan naar een zorgverlener met ervaring met Burn-Out. Een psychosomatisch fysiotherapeut of een psycholoog die verstand heeft van chronische stress. Of eventueel CSR coaching, als je dat kunt bekostigen.

Ps: Negeer die troll hierboven. Je hebt nu eenmaal een paar zieke geesten in de wereld.

@anoniem
Dit zijn reacties die horen zeker niet op dit forum thuis!

@Saskia
Sterkte! Hopelijk helpen de berichten op dit forum jou!

Hee Anniek,

Ja heel erg herkenbaar! Merk het ook elke maand weer, al vanaf het begin. Rot he? Je kan er ook weinig aan doen.
Ik heb het boek ‘Het cycluskompas’ gekocht, daar staan wel tips in over hoe je je ritme aan kan passen aan je cyclus.

Sterkte!

Herkenbaar ik gebruik hiervoor escitalopram en geen hinder meer!

Hier ook erg last van. Was met menstrucare begonnen wat goed hielp. M.n klachten waren echt een stuk minder geworden. Toen dacht ik na 7maanden gebruiken ik kan wel zonder. Nou blijkbaar niet dus want deze maand was weer vreselijk zoveel klachten spanning op m.n borst raar duizelig in m.n hoofd. Heb snel weer besteld en hoop dat het de volgende maand al beter gaat. Ben er nu na bijna een week nog niet over heen.

Voor mij ook herkenbaar elke maand een kleine terug val

Wat is menstruatie care

Dat zijn van mattison pillen menstrucare heet het.

Oké en wat de werking er van? Minder klachten?

Ik heb daardoor echt minder klachten ja. Zoals ik hierboven schreef van de afgelopen week die zijn dan echt veel minder. Heb wel eens een dag dat het dan niet wil maar niet zo heftig als nu weer. Dus ik ben ze snel weer gaan slikken.

Boektip: de cyclus strategie!

Heel herkenbaar inderdaad. De dagen voor mijn menstruatie begint het al, meer duizelig, hartkloppingen, onrust. Heel erg vervelend.. :(

Ik slik de anticonceptiepil door, nergens last van meer, kan ook geen kwaad het doorslikken gelukkig

Anti conceptie doorslikken lijkt me niet heel gezond! Ben wel echt opzoek naar goede eventueel natuurlijke alternatieve/tips!

Als je eenmaal Anticonceptie slikt is doorslikken ongevaarlijk. Heb dit heel goed onderzocht, en oa mijn huisarts heeft het bevestigd. Ik zou nooit iets schrijven wat gevaarlijk is, dat wil ik niet op mijn geweten hebben! Maar wie weet hebben andere mensen nog tips voor je, zodat je geen anticonceptie hoeft te gebruiken

Om je menstruatie in toom te houden bedoel ik

Gevaarlijk of slecht voor je gezondheid bedoel ik daarmee

Ik snap je bericht dankjewel en begrijp dat je het goed bedoelt. Ik denk alleen van vanuit de natuur dient een vrouw maandelijks te menstrueren, niet enkel voor de voortplanting maar ook om het lichaam te reinigen. Daarom leek het me niet gezond om bewust dat deel te blokkeren

En dokter kan zoveel zeggen daar geloof ik niks meer van!

Bij het slikken van de pil is er al geen sprake meer van een natuurlijke cyclus. De bloeding die je hebt in een stopweek is ook niet gelijk aan menstruatie.
Ik slik de pil ook door. Kan mijn hevige menstruatiepijnen (waarvoor ik de pil slik) nu niet erbij hebben en heb anders nog vaker migraine als ik wel stop. Ieder haar keuze ;)
En wat naar dat veel van jullie meer last hebben van BO-klachten rond de menstruatie. Sterkte allemaal!

Mensen die jaren lang geneeskunde hebben gestudeerd, daar neem je helemaal niks van aan? Dan blijft er weinig over voor je ;-)
Als je eenmaal de anticonceptiepil pil slikt heeft doorslikken geen extra nadelig effect. Maar je hoeft mij niet geloven, ik ben alleen maar iemand die heel veel onderzoek doet bij diverse bronnen en pas dan ook keuzes maakt. En dan heb ik het niet over louche websites als bronnen.

Er zijn vast nog andere opties die beter bij jou passen of waar jij je wel prettiger bij voelt, zoals bovenin de reacties stonden al een paar opties en volgens mij hebben ze ook Aleve feminax wat kan helpen :-)

Ja zeker hoor! Ieder zijn eigen keuze! 100% mee eens hoor! Ik deel alleen mijn bevindingen, met onderbouwingen, en wat voor positieve en/of negatieve invloed dat heeft gehad op mij en evt anderen. De stopweek is inderdaad geen echte cyclus. Maar om alles te schrijven hoe het in elkaar steekt is voor mij niet haalbaar ivm met mijn burn-out daarom ben ik soms wat kort van stof :-)

Wat fijn dat je dit schrijft zeg, heel herkenbaar! Ik dacht ook hiermee weer de enige te zijn... ik probeer ook een beetje op te letten wat ik eet en drink rond die periode. Dat je je lichaam niet nog extra belast.

Ervaren jullie het ook als een kleine terug val? Alle symptomen die weg waren komen deze dagen weer voorbij

Zeker herkenbaar! Ik heb sinds een miskraam 2 jaar geleden veel last gekregen van PMS. Eerst uitte het zich vooral lichamelijk, maar sinds 8 maanden icm burnout ook heel erg geestelijk. Veel meer last van spanning en angsten in de week voor mijn menstruatie. Slaap dan ook meteen weer veel slechter. Hormoonschommelingen hebben behoorlijk wat invloed op hoe je je voelt helaas...

Ja zo zie ik het ook ja als een kleine terugval. Vooral nu ik met die pillen (menstrucare) gestopt was. Ik hoop dat het volgende maand weer beter gaat. Bij mij is het ook sinds m.n burnout veel erger geworden de klachten daarvoor had ik er nooit zo veel last van.

Heftig! Verdwijnen ze bij jullie tijdens of na de menstruatie?

Nu hebben ik veel last tijdens de menstruatie en de week erna ook nog. Maar vind het deze maand echt heftig.

Ik heb het vooral in de week voor mn menstruatie (soms nog eerder zelfs) en dan duurt het tot dag 2 of 3 ongeveer. Dan gaat het even wat beter, maar rond de ovulatie ook weer klachten.

Ik ook vooral de week/dagen voor ongesteldheid en dan ongeveer tot dag 2 ook. Die rot hormonen van ons ook.. bij mij krijg ik dan ook weer (iets lichtere) klachten rond ovulatie.

Ik tijdens heel mijn menstruatie en daarvoor.. zo vervelend

Ik heb het na ovulatie, altijd een dip in energie. Ik hou er nu rekening mee dat ik dan ook minder doe om de schade te beperken. Hoe beter ik me voel hoe minder erg ik het merk maandelijks

Herkenning! Ik heb het ook tijdens en nog paar dagen erna

Kan tot 6 weken duren voordat het volledig werkt en je lichaam eraan gewend is. Bij mij waren de ergste symptomen ook ongeveer 2-3 weken daarna zakte het wat af.
Maar: de psychiater zei destijds tegen mij “als je de bijwerkingen voelt, ga je de werking ook voelen” en dat is waar! Hopelijk geeft dat je wat moed. Succes!

Hoi anoniem
Ik weet wat je door maakt….

Ik ben 2,5 weken bezig met 20 mg paroxetine ,eerst wordt het erger, daarna beter. 🤷‍♀️dat zei mijn ha.
Ik weet niets van jou Ad, maar dat zal niet veel schelen met die van mij denk ik?!

Maar je doet het om je beter te voelen,minder angst ook ? Denk ik. dus ja …je moet erdoorheen,het is rot …schrijf hier van je af.

Ik vraag ook support hier, dus doe dat ook hier gerust,dat helpt.
Ik hoop dat ik je even gerustgesteld heb, maar het hoort erbij deze fase.
Lees je

Ik denk dat het voor elk soort geldt de bijwerking.

Hi,

Ik gebruik nu bijna 1 week escitalopram 5 mg (bedoeling is naar 10mg) Ik ervaar ook bijwerkingen en met name onrust/angst heel vervelend! Ik heb oxazepam indien nodig en dat haalt de scherpe randjes eraf. Misschien dat je ook zoiets kan aanvragen om deze periode te overbruggen.

Hoi Y. anoniem…ik weet niet welke anoniem?

@ anoniem Maar ik neem 5 mg oxazepan als het echt niet anders kan,of als ik ergens heen moet. Zeker angstig, onrust…en veel maag en darmklachten.moe zijn hoort er ook bij🤷‍♀️

@ Y. Daar hou ik me maar aan vast….als je bijwerkingen hebt,dat je het dat ook voelt. ….al duurt het dan nog weken 🙈pfff
Ook nog niet dat ik denk : leuk dat doe ik of zo, of ergens zin in, vrijwilligerswerk ook niet…. Wat markeer ik ? Dat soort dingen….
Allemaal emoties die nog door me lijf gieren….denk ik.
Ben zo nooit geweest ! Best eng….

Lees je graag weer !

Hoi An, snap het helemaal hoor. Ik had wel juist weer dat het de goede kant op ging en nu door veel heftige omstandigheden ook weer veel stress en angstklachten. Veel piekeren, nergens zin in, heel erg gefocust op alle klachten. Ik baal dat ik dit nu weer heb maar het is ook een bevestiging dat het écht stress en emotie is die verwerkt moet gaan worden, en dat je niet te snel, teveel moet doen.
En dat het echt weer beter kan gaan, en dan komt dat positieve en optimistische wel weer. Ik voel het nu ook niet, maar ik weet uit ervaring dat het weer kan komen.

Bewaak je grenzen, zorg voor rust en blijf doen wat goed voor je is. Ik zeg dit ook maar weer even tegen mezelf, tot de storm weer een beetje is overgewaaid.

Hoe jij je nu voelt, dat piekeren en nergens zin in, dat is niet te echte jij. Dat is de uitgeputte jij. Zo is het bij mij ook: als ik me goed voel, ben ik vrolijk, enthousiast en ondernemend. Die versie die ik nu ben, is er eentje die teveel op haar bordje heeft en dat moet weer gaan slijten.

Sterkte!

Hoi Y.

Dank je wel….
Het valt idd. Niet mee. Malen,nergens zin in, ik doe wel me routine,gefocust op mijn lijf/ hoofd zijn…op alles…pfff.
Ook nog wel tranen. De Ad.die ik nu 2.5 weken heb,doet wel wat ,maar wat precies 🤷‍♀️, MAAR het doet alweer iets dan!

Jij had geen Ad. Meer toch?
Het zal ook allemaal wel stressklachten zijn,maar toch,je bent er weer mee bezig! Ik hoop ook voor jou dat het rustiger wordt,want dit wil niemand.

Ook ik doe mijn best voor niet over grenzen gaan.heb ook niet veel zin in “leuke dingen” doen, zoals iedereen tegen me zegt.
Je gaat ook nergens heen …hoor je me vriendin dan zeggen 🤔
Dan gaat het niet over 🙈 kan dan zo boos worden! Ze voelt mij niet 🙄wil ik ook niet zielig overkomen, maar…..pfff
En nee, ik ben zo ook niet geweest, maar nu …zoveel emoties…
Ook jij sterkte, lees je

@An, Klopt, ik slik nu alleen nog ADHD medicatie. Maar ik twijfel de laatste tijd elke dag hoor, of ik niet toch de laagste dosis AD er weer bij pak. Dat zou vast de scherpe randjes er weer even afhalen. Maar ik heb nu expres een hele lege agenda zodat ik hopelijk met genoeg rust er weer bovenop kan komen.

Nou nee dan snapt je vriendin je inderdaad niet, wat logisch is maar ook frustrerend. Ik snap je wel heel goed, leuke dingen forceren gaat je ook niet altijd helpen. Het is echt per situatie afwegen of je er wel of niet goed aan doet om iets te gaan ondernemen.

Voor mij is het nu ook gewoon veel thuis zijn, veel alleen zijn. Dat is zwaar want je zit maar met je eigen gedachten. Maar jezelf pushen erop uit te gaan werkt soms ook maar averechts. Gelukkig begrijpen wij elkaar wel!

Snap je goed hoor, al die emoties zijn soms echt zwaar om mee te dealen. Logisch dat je er de balen van hebt! We zullen nog maar eens een beroep op ons geduld moeten doen…

Liefs voor jou!

Hoi Y.

Ze snapt het idd. Niet. Zij heb die psychische dingen niet. En ik ga ook niet tegen me wil dingen doen🤔.donderdag ga ik misschien wel naar de bingo voor 2 uurtjes is dat.maar ook dat is dan weer…
Wel of niet doen,vind het leuk,maar heb dan ook vaak een hele kleine huilbui als ik daar naar binnen moet. Vond het altijd leuk,en nu is alles moeilijk,stress. Misschien toch 5 mg oxazepan dan helpt dat even! …hoop ik. Anders zit ik ook maar iedere dag alleen . Ook dat is nog moeilijk . 🤷‍♀️gedachten zijn niet echt zeggen ze,maar als je alleen zit zoooo moeilijk.

En wat je zegt..wel of niet laage dosis AD. Ik denk dat je het zelf wel aanvoelt. Het is ook geen ramp als je het wel nodig hebt!
(Scherpe kantjes)
Geduld…niet goed in !

Liefs 💪🏼

Hoi Y Topper.

Ik wou juist even vragen hoe het gaat, maar heb stiekem even met jou en An meegelezen.

Zo herkenbaar, jullie allebei. Het komt weer goed, met jullie, met mij. Ik wil jullie graag een échte knuffel geven, maar dat gaat niet. Dan maar een digitale!

Zet m op

Hee Gert,
Lief van je! Dikke knuffel terug!
Zeker we komen er wel. Bij mij ging t vandaag alweer wat beter dan gister dus dat geeft weer een beetje een boost :)

Hoe is het met jou? Kom je een beetje toe aan prikkelverwerking na t weekend?

Waar gebruik je de ad voor? Wat is je doel

Rust in lichaam en geest anoniem

Hoi Gert

Knuffel terug voor jou ! Dat doet (ons) altijd goed😌💪🏼

Ik hoop ook voor je dat het weekend niet te heftig was. .! Zet ‘m op ook !

Dankjewel Y! Graag gedaan!

Ja hoor, langzaam maar zeker. Wat super fijn om te horen, dat geeft de burger weer moed!

Afgelopen dagen wat minder, was te verwachten. Mhoah niet echt, mssr vandaag lekker shiatsu gehad, dat was echt weer heerlijk. Viel bijna in slaap haha.

Fijne avond alvast!

Dankjewel An topper.

Flink aan het bijkomen, maar komt goed!!

Fijn Gert dat je toch vandaag even lekker kon relaxen en je positiviteit behoudt 💪🏻

Ik ben vandaag 14 dagen bezig met de ophoging van de Venlafaxine, deze twee weken vielen niet mee. Kunnen jullie mij geruststellen dat het nu beter zal gaan? Ik haal veel uit jullie verhalen,,,,,,,❤️😘

Anoniem ik kan je niet gerust stellen omdat ik een andere AD heb maar hou vol het word zo veel beter!!!!

Hoi anoniem

Ik heb paroxetine 20 mg nu ,morgen is het 3 weken. Maar ook heel moeilijk.soms neem ik 5 mg.oxazepan daarvoor.
Hou vol….

Heey ik las jullie gesprekken... en mijn dokter wil na de angst medicatie me ook op ad zetten .. vinden jullie dat beter die ad ? Of is dat iets waar je niet meer af geraakt kan.je daar even goed van slapen en gaan de hartkloppingen even goed weg als met angstremmers ? Vriendelijke groetjes el

Kan weg gaan maar ook versterken in het begin

Wat is de angst medicatie?

Hee anoniem,

Heel herkenbaar ik was ook super bang voor de medicatie. Ik ben langzaam van 5 naar 10 gegaan want ik had best wat lichamelijke bijwerkingen. Helaas ben ik stom gaan Googlen en dat is eigenlijk niet aan te raden. Stom dat er zo weinig positiefs aan is. Maar de scherpe randjes zijn wat af. Het is natuurlijk niet de oplossing maar poeh zonder medicatie was echt te heftig. Nu is het draagbaar heftig. Weet niet goed hoe ik dit moet uitleggen. Klinkt vaag want genoeg klachten om moedeloos van te worden maar medicatie draagt bij. Probeer nog even door te zetten lieve anoniem. Het is je zo gegund ❤️

Kamillethee hoe lang gebruik je het al en merk je al verbetering

Dit is mijn 6de week anoniem.
Ik merk zeker verbetering alhoewel je het meer kan omschrijven als de scherpe randjes zijn er wat vanaf, emoties gaan niet zo diep en intens. Slapen is nog niet verbeterd en daar word ik wel heel verdrietig en moedeloos van. De angst en paniek is wel echt wat minder hoewel me dat soms kan overvallen. Ik ben wel blij dat ik heb doorgezet.

Groetjes Kamillethee

Ik zit nu in week 4 van citalopram 20mg (direct op 20) en begin verbeteringen te merken. In mijn geval is dat niet meer zo ellendig down en emotioneel zijn, wat ik ervaar als opluchting. Huilen was al te vervelend en de klachten werden er alleen maar erger van.

Verder ervaar ik wat meer rust in mn hoofd, geen derealisatie meer en was mijn slaapkwaliteit vrij snel al beter. De duur van mijn slaap nog niet perse, maar met betere kwaliteit mn uren maken is al heel fijn.
Ik kan de momenten die ik wakker lig ook beter handelen en relativeren.

De 2e en 3e week waren in mijn geval de slechte weken met veel bijwerkingen. Meer angst, meer klachten, minder slapen. Dat begint nu dus af te zakken. T hoort erbij en wordt echt beter daarna.

Sterkte!

Hoi Laura

Nou...ben echt blij voor je !

Ik ben nu precies 3 weken aan de gang...best heftig wel en voel wel wat.
Huilen is minder...maar wat je zegt.opzien tegen alles , zoals nu naar bingo voor 2 uurtjes, nooit last gehad, maar nu in de stress zijn daarvoor.
Duizelig ,hartkloppingen ,angstig, etc.bang voor wat?
Pas 3 weken ,maar hoe slecht moet het zijn. ? Woon alleen, dus deze afleiding is goed voor me. Maar hoop dat het nog beter, zoals ik lees?!
Ik slik paroxetine 20mg.
Lees je

Hoi An,

De spiegel opbouw heeft 4-6 weken nodig, dus het kan even duren.. Ik zorg verder voor echt heel weinig prikkels en geen activiteiten buitenshuis buiten een stukje wandelen. De combinatie rust nemen, gedoseerd binnenshuis ontspannende activiteiten doen en wat fysieke taakjes van huishouden, helpen mij denk ik heel erg in combinatie met de AD.

Ik begrijp goed dat je de afleiding ook nodig hebt en het je ook genoeg brengt. Kan het niet zo zijn dat de stress die je voelt voor de Bingo ook een manier is van je lijf om aan te geven dat dat even teveel is?
En misschien proberen wat te bellen met sociale contacten of buren over de vloer vragen om toch wat afleiding te hebben zonder dat t je misschien teveel kost?

Sterkte

Hoi Laura
Tja…misschien wel ,Ok…maar ik doe al zo weinig. Hoor vaak : je bent alleen, geen aanspraak,dus hup naar buiten . Afleiding.

En veel mensen hebben het druk met kinderen,die van alles te doen hebben, dus,die ga je ook niet last vallen 🤷‍♀️
En het is niet altijd..,maar deze middag was niet leuk.
Nu ben ik thuis om weer te koken,is het weer beter. Geen rare dingen🤷‍♀️.nu geen bibberbenen,soort duizelig, hartkloppingen.
Zo raar…., en de bingo ,dat is maar 1x in de maand.
Kinderen komen ook wel,maar natuurlijke niet elke dag.en dat is logisch,dus ga er vanuit dat met de Ad.dat het toch wel rustiger word,en niet gelijk in de stress schiet. Over het algemeen voel ik dat het wat doet. Dus nog even geduld dus?
Vandaag 3e week lijkt wel of het heftiger is of ben ik nou gek😥

6 maart weer naar de Ha.voor controle .
Lees je graag !

Hoi An,

Ja het lijkt me super lastig. Ik heb zelf ene man en hond en ben dus iedere dag wel even buiten met de hond en heb aanspraak thuis. Verder weinig bezoek, 1-2x per week max van familie en vrienden. Als ik behoefte heb bel ik ze even. Maar ik heb hier wel veel korte aanspraak momentjes met buren enz. Wat t fijn maakt.

Ik had de 2e week heel veel last en begin van de 3e week net zo. Bij mij hielp t om wel wat afleiding te zoeken door iets te doen of te luisteren, want niks doen maakte de klachten erger.
Accepteren dat het normaal is dat die eerste weken erger kunnen zijn, jezelf gerust stellen dat je veilig bent en dat er echt een keer licht aan het einde van de tunnel komt.

Hopelijk nemen de bijwerkingen snel af en de effecten toe! Succes bij de huisarts volgende week!

Hoi Laura
Dank je wel voor je reactie

Was gisteren idd. 3 weken,de ophoging,maar ik vind het angstige gevoel wel heftig.🤔van paroxetine. Van 10 naar 20 mg …nooit verwacht!😢
Ik neem de tablet altijd tijdens het avondeten . Heb ik er minder last van dacht ik. Maar de ochtenden zijn een ramp,hartkloppingen,wat angstig ,spierpijnen,etc. Neem dan soms wel 5 mg oxazepan dan zakt het wat af. Misschien ander tijdstip? Vraag wel aan de Ha. Verder loop ik ook met de hond, boodschap doen , lezen,I-pad 🤷‍♀️
De buren heb ik ook een praatje mee,maar niet zoals ik hier even praat/ schrijf. Geruststellende berichtjes lees.
Lees je graag !

ad kan zeker helpen.. even kort zijn verhaal in middels al vijf jaar aan het vechten tegen burn-out... helemaal ingestort 5 jaar geleden. langzaam voor uit gegaan.. ook ad gekregen dat hielp uiteindelijk.. dus ik dacht vorig jaar zomer.. ik ga heel langzaam afbouwen om te kijken hoe ik me daarbij zou voelen.. nou ik kan je vertellen de eerste 2 weken waren heel goed... maar daarna zoveel klachten.......... Ik dacht dat zijn de bijwerkingen.. tot dat ik een paniekaanval kreeg nooit gehad arts schreef oxazepam voor maar toen leek ik wel een zombie... dus nu weer 11 dagen bezig met opstarten ad. weer verschrikkelijk klachten als mijn burnout klachten.. ik hoop dat het uiteindelijk weer mij zal helpen... moedeloos word ik er van...

Hoi Flora

Ja..dat is de valkuil denk ik🤔
Je voelt je goed,afbouwen,/stoppen. Ik hoop dat je niet al teveel bijwerkingen krijgt.

Ik heb hetzelfde, ik heb paroxetine was eerst 10 mg ,en nu 20mg sinds 5 weken omdat de emoties en angst ,(alleen wonen), teveel was. In de ochtenden heb ik vaak duizelig zijn,hartkloppingen,druk zijn in me hoofd,bibberende benen etc.
Maar het huilen is wel al minder,dus het doet wel wat al. Maar je hoort / leest overal 4 tot 6 weken waar je doorheen moet…zo ongeduldig . Ik hoop ook echt dat het wat stabieler word…maar dat kost geduld🙈…..pfff

Wat gebruik jij aan Ad. Dan en hoeveel. ?
Lees je graag

Ik zit in week 3 en weet het niet meer wanneer word het beter plz help

Hoi anoniem
Ik weet niet welke Ad. Je hebt, en hoeveel🤔 maar je moet er wel doorheen. Valt niet mee, men zegt 6 weken of langer 🤷‍♀️ik hoop dat je al iets voelt van de Ad? (Iets Beter) mag je een kalmerende tablet erbij? Om de angst/ stress wat op te vangen ?
Ik zit ook in de opbouw…. Nu 5 weken .
Sterkte…

Hoi.An......... ik gebruik amitriptyline. Ik heb dit al eerder gehad werkte wel kon in ieder geval meer maar nu moet ik weer opbouwen een hel als ik dit had geweten had ik er nooit mee gestopt.

Hoi An. dokter heeft inmiddels oxazepam voorgeschreven.... moet het alleen nog halen hoop dat ik me dan wat beter ga voelen ik ben alleen dus moet gewoon wel dingen kunnen doen

Het gaat echt helpen maar het kost tijd. Dat je bo klachten hebt net als wij allen hier helpt ook niet mee. Onze draagkracht is daardoor ook wat minder en daarom wellicht extra pittig. De scherpe randjes worden echt minder. Bij mij zijn de angst en paniekklachten echt minder. Ik zit in week zes en gebruik 10mg.

Groetjes K (kamillethee)

Hoi Flora,K,

@ Flora ja ,als je alles had geweten….het lukt je wel ,alleen duurt het even .ophogen naar hoeveel mg ?
Ametriptelyne kon ik niet tegen,dus nu paroxetine 20 mg.
En daar zal je toch wat ongemak van krijgen,maar je doet het voor jezelf om je beter te voelen,hou je daaraan vast…ik zit met hetzelfde.
Ook ik zit alleen, en herken het ook. De oxazepan geeft je even rust,dus niet vergeten te halen !

Schrijf hier van je af, ook voor gewoon even support 😉 doen wij allemaal….sterkte

@ K…ik sluit me aan bij wat je schrijft.soms laat ik ook de moed zakken , maar hou me vast aan : ….het gaat echt helpen . Daar ga ik dan maar vanuit,zoals de Ha. Ook zegt. Zit nu in week 5, -20 mg.
Eind van de week weer naar de Ha. Voor controle
De angstige momenten/ uren/ samen met trillen in je lijf vind ik heftig, maar ja…..dan maar met 😪
Welke Ad. Heb jij dan….? Zoveel verschillende soorten 🤔

Lees jullie

Hoi Flora

Hoe gaat het nu met de ophoging ametriptelyne naar ?mg

Ik zie hier ook niet veel over paroxetine ? Heb geen berichtjes daarover gelezen bij andere mensen 🤔
Is het dan wel een goed middel ? ….denk ik dan weer ! Ga nu de 6e week ophogen in.

Lees je

Ik zit nu op 3,5 week escitalopram waarvan 2,5 weken op 10mg wanneer zal ik echt effect merken

Heel herkenbaar je verhaal. Bij mij ook zo begonnen met dezelfde fysieke klachten en altijd gewoon zin in alles hebben maar je wordt tegengehouden door je lichaam.
Ook mijn huisarts zei destijds is geen long covid. Ik ben ook extreem moe tot niets meer kunnen.
Vitamines zoals B12 alles al geprobeerd.
B12 was aan de lage kant bij mij maar binnen de norm van NL. Kijk je naar de norm van andere EU landen dan was het te laag. Inmiddels is mijn B12 gestegen, maar ik heb ook ergens gelezen dat enkel B12 bloedwaarde onderzoek niet een compleet beeld geeft daar is uitgebreider specifiek bloedonderzoek voor nodig Dit is ook iets wat bij huisartsen onbekend is.
Ikzelf heb het boek ook. Voor mij niet heel veel onbekende dingen te lezen want ik heb al heel veel geprobeerd. Daarom zoek ik de bron van mijn klachten uit en dat lijkt nu meer naar Long Covid te wijzen dan Burnout omdat toen mijn klachten zijn begonnen.
Hoe lang zit jij al thuis? Heb je de extreme vermoeidheid elke dag of soms ook een dag normale vermoeidheid?

Hoi Anoniem, er zijn speciale B12 klinieken. Je kunt ze vinden op internet. Ik wist ook niet dat ze bestonden. Ik ben officieel vanaf mei vorig jaar in burn out. Daarvoor, begin 2024, al klachten. Hoofdpijn, nek en schouderklachten en extreem moe. En dan begint het hele circus van onderzoeken en wegstrepen. Dus ik ben er ook nog niet uit, maar zelf van het begin af aan het idee gehad dat het long covid is. Maar ja wie gaat mij zeggen en bewijzen dat dat het is. Het enige vervelende van dit alles is dat je op verschillende manieren moet omgaan met burn out of long covid. Bij burn out kun je na verloop van tijd wat starten met bewegen. Bij long covid moet dat juist weer niet. Dan kan dat juist averechts werken. Maar je hebt het boek, dus heb je dat op zeker gelezen.

En nee ik heb niet meer die extreme vermoeidheid meer. Wel m’n hoofd blijft vervelend doen. Verder ben ik niet fit hoor, maar heb niet de behoefte om bv de hele dag te willen slapen. Wel aan het eind van de dag moe door hoofd nek en schouders. Dus tja ik weet het soms ook niet meer. Er worden, vind ik, te vaak verkeerde diagnoses gesteld. Lekker makkelijk ervan zijn bij huisartsen. En misschien is dat wel een tekort aan kennis hoor, geen idee.

Sterkte met alles

Hoi Burnie,

Ja klopt die B12 klinieken heb ik ook van gehoord. De vraag is waarom ineens B12 tekort? Bij gezonde voeding moet je voldoende binnen krijgen.
Bij Long Covid kunnen de klachten ook even minder worden en daarna meer. Helaas wordt het label Long Covid ook bijna niet gegeven. Soms denk ik ook wel bewust want de groep die dat heeft is denk ik vele malen groter als waar ze vanuit gaan en daar zal een zorgverzekering niet blij mee zijn denk ik zomaar.
Als je klachten zijn begonnen net na Covid dan lijkt mij dat toch duidelijk? Of heb je al daarvoor veel stress ervaren dat kan natuurlijk ook? Ik heb ook wel horen zeggen dat Covid de druppel is geweest en dan Burnout, maar ik weet zelf niet zo goed wat ik daarvan moet vinden.
Bij beide is het zenuwsysteem ontregeld. De vraag is wel of er bij Lond Covid niet meer aan de hand is als alleen dat. Helaas gaan die onderzoeken erg traag vergeleken toen er ineens een vaccin nodig was kon er wel veel sneller gehandeld worden.

Jij ook veel sterkte en zou zeker gewoon je vitamines via bloedonderzoek laten testen dan heb je dat ook uitgesloten.

@ anoniem, het blijft een beetje zoeken (alhoewel ik niet echt ziek, maar het komt weer op mn pad door dat boek) Ik heb wel stress ervaren op mijn werk toen. Dus klinkt burn-out logisch. Maar soms moet je eea tegen het licht houden en dat ga ik nu iig doen om te kijken hoe de waarde is van B12. Uiteraard leg eea voor bij de huisarts over post covid. En dan zien we wel verder. En je hebt helemaal gelijk vwb de snelheid van het vaccin en de traagheid vwb behandeling post covid. Zal inderdaad wel een centen kwestie zijn.

Maar ik deel hier wel wat de uitkomsten zijn en ik heb de wijsheid natuurlijk niet in pacht. We gaan maar gewoon weer door om de klachten die ik heb het hoofd te bieden 🙄

@anoniem, b12 tekort kan komen doordat je lever, alvleesklier niet meer het stofje afgeeft aan de dunne darm om de voedingsstoffen uit je eten te halen. Dit was bij mij het geval, doordat de lever hard moest werken om mijn epilepsie medicatie te verwerken. Dit alles kwam er bij mij uit bij de kinesioloog. De HA en ziekenhuizen konden dit niet vinden.
Ik had toen meer tekorten, ferritine ook bv. geeft ook veel vermoeidheid.
die norm waarover gesproken wordt is binnen de wetenschap, geneeskunde een ding. Het blijkt dat veel vrouwen tekorten hebben die weggezet worden aan andere dingen, omdat er nog te weinig bekend is bij HA over de waardes. Een b12 kliniek zal je zeker de juiste weg op kunnen helpen.
@burnie Ik wist niet van long covid. interessant voor sommigen in de BO.
ik heb het boek besteld bij de bieb, maar wacht er nog op. als ik hem goed vind kan ik hem altijd nog bestellen.

Hoi Monique, je hebt helemaal gelijk, er is nog zoveel onduidelijk en huisartsen, iig de mijne, weten geen raad met zulke klachten en ook niet de kritische vragen die je stelt. Bijvoorbeeld, maagbeschermers zorgen er bv ook voor dat b12 minder goed wordt opgenomen. En goed dat je het boek gereserveerd hebt bij de bieb. Had ik ook gedaan maar duurde me te lang. Dus gekocht. En daar staat best veel in over COVID en de overeenkomsten met burn out. Ook over ME, chronische vermoeidheid en overeenkomst post covid. En tja veronderstel het blijkt toch post covid te zijn, dan zou een andere benadering nodig zijn. Anders werk je post covid weer tegen. Vandaar mn zorgen.

Maar vanmiddag naar huisarts om eea aan te kaarten. Wordt vervolgd 😉

Monique hoe is dat bij jou weer goedgekomen dan met B12? Was ik nog even nieuwsgierig naar.

burnie, ik heb via de kinesioloog druppels en homeophatische pillen gekregen om de lever te ondersteunen. Daarnaast alle tekorten die ik had, ik had nogal wat, aangevuld. dus zoals mijn kids zeggen mama slikt wel 28 pillen. Nou is dat overdreven, maar bij elkaar helpt het wel. Ik kreeg meer energie en de klachten zoals hartkloppingen, duizeligheid etc. gingen weg.
hoe was het bij de huisarts?

Hoi Monique, huisarts net van terug. B12 is vorig jaar nagekeken en was boven de 400. Dus dat sloot hij uit. Long covid kan het ook zijn, maar net als bij burn out heb je daar geen test voor. En sowieso voor beiden ook geen behandelplan. Ik heb het soms ook benauwd namelijk en word dan ook schor. Maar kan ook weer door stress komen. Al met al is het shit en kom je er niet uit. Hij adviseerde me om door te gaan met wat ik al deed. En naar psychosomatische therapeut is prima voor beiden, zo ook de psycholoog. Ik zei nog wel, ze waren zo snel met een vaccin uitvinden, maar iets vinden voor long covid duurt lang.

Maar wel fijn dat het jou iig met die klachten geholpen heeft. Wat een gevecht is het toch eigenlijk hè pffff. En we gaan gewoon weer door Monique met waar we mee bezig waren. Het spook genaamd burn out laten verdwijnen.

Vanuit de poli krijgen long covid een ergotherapie toegewezen icm fysio en een psycholoog

Long covid patiënten*

En dat raadt ik zelf ook aan bij mensen met een burn out, ik heb er veel baat bij! :-)

En zelf heb ik weinig vertrouwen in zulk soort klinieken met therapieën zoals kinesiologie omdat het niet wetenschappelijk bewezen is dat het werkt.... Google maar.

En online zijn er CVS testen te vinden zodat je dat kan uitsluiten. En onderin de verhalen is nog een verhaal wat ook gaat over long covid

Overigens ben ik ook geen voorstander altijd van AD. Omdat het soms/vaak even goed werkt als placebo. Op RTL z was hier ooit een geweldig docu over van een huisarts die hier onderzoek naar deed, wat beter werkte was juiste voeding en dagelijks zwemmen, dat was zon beetje de conclusie in een notendop.

Excuses voor mijn spellingsfouten :-)

Als iets niet wetenschappelijk bewezen is wil dat niet zeggen dat het niet werkt. Enkel dat er (nog) geen wetenschappelijk bewijst is of het wel of niet werkt. En daarbij komt dat ‘de wetenschap‘ geen constant iets is. Het is in beweging. Dus wat niet is kan nog komen, en wat er al is moet soms worden teruggeroepen.

Maar natuurlijk moet je bij alternatieve geneeskunde (net als bij reguliere geneeskunde) wel je gezonde verstand blijven gebruiken. Niet klakkeloos dingen aannemen.

En is iets een placebo effect? Mij best, zolang het maar helpt hou ik mezelf graag voor de gek 😄

Mee eens Hilde. Er is nog zoveel niet bewezen. Ik ga bv naar lymfe drainage massage. Ook niet bewezen dat dit wat voor je doet, maar hey ik vind het fijn en voel me daarna ook fijn. En zo zijn er genoeg dingen op te noemen die waarschijnlijk ook nooit worden bewezen. Lekker doen waar je zelf achter staat.

Bron Wikipedia: De Natural Standard heeft in samenwerking met het National Center for Complementary and Alternative Medicine en de medische faculteit van Harvard een onderzoek gepubliceerd waarin staat dat "toegepaste kinesiologie niet aangetoond heeft effectief te zijn voor het stellen van een diagnose of het behandelen van ziektes".
Ook is er onderzocht of er bij het herkennen van (in)tolerantie voor materialen in de mond, gebruikgemaakt kon worden van toegepaste kinesiologie; maar er bleek dat dit niet beter werkte dan willekeurig gokken.
Beoefenaars van deze behandelwijze geven soms ook voedingadviezen. Op 9 Februari 1988 is er wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd naar toegepaste kinesiologie als middel om voedselallergieën te detecteren en daaruit zijn geen bewijzen voor enige effectiviteit gekomen.
Verscheidene belanghebbenden schrijven kritisch over het onderwerp "toegepaste kinesiologie" en wijzen erop dat het niet-wetenschappelijk is. De American Cancer Society schrijft bijvoorbeeld:
Available scientific evidence does not support the claim that applied kinesiology can diagnose or treat cancer or other illness.
Beschikbaar wetenschappelijk bewijs ondersteunt niet de bewering dat toegepaste kinesiologie (gebruikt kan worden) voor de diagnose of behandeling van kanker of andere ziekten.



Maar zeker waar, wetenschap staat nooit stil! Ben ik helemaal met je eens hoor

Ja in sommigen gevallen schreef ik maar voorzichtig ;-). Maar misschien ook vaker, het was een interessante docu ieg. Als het jou helpt dan helpt het! Of nu het nu placebo is of niet. Ik vind alleen persoonlijk dat AD heel makkelijk snel voor geschreven wordt terwijl er meerdere wegen naar Rome soms ook mogelijk zijn, in eerste instantie. Ik dacht ik deel het, voor mij was AD helaas geen prettige ervaring, dus ik wou er niet te lichtjes over doen maar ik ben alleen maar blij als het voor anderen wel prettig werkt!

Ik heb voor mijn werk eens samengewerkt met Amerikaanse wetenschappers die onderzoek deden naar mensen die claimen op afstand te kunnen genezen. Wel in dezelfde ruimte als de cliënt, maar zonder aanraking.
Ik ben behoorlijk skeptisch met zulke dingen, het is mij allemaal te zweverig. Maar de onderzoekers vertelde mij dat ze (tegen alle verwachtingen in) ontdekt hadden dat sommige mensen inderdaad op afstand invloed konden uitoefenen op hun meetapparatuur, en dat ze dat nog niet konden verklaren maar wel duidelijk konden zien in de metingen. Echt bizar. Dat deed me weer beseffen hoeveel wij nog niet weten.

Als het helpt of fijn is, dan is het helemaal top! Alleen, als je dingen ook kunt doen via de reguliere weg wat vergoed wordt, of op andere manieren die minder ingrijpend zijn, dan zou ik daar als eerst voor gaan, daarna kan je altijd nog van alles proberen en zou ik zeker ook doen!

Heel interessant Hilde! Maar ik zie het ook vaak voorbij komen op tv “healing” of wat ze ook in kerken doen. Zelf ook een healing gehad ooit met aanraking maar niet geholpen en zo nog meerde mensen gezien waarbij het helaas niet hielp. Waarom het bij (sommige) andere wel helpt? Geen idee! En net als bij placebo waarom het wel bij de een werkt en bij de ander niet, geen idee. Daar heb ik overigens niet naar gezocht nog. Maar het is een gecompliceerd iets, Het lichaam, en tegelijkertijd super interessant om te onderzoeken! Wel super stoer dat je hebt gewerkt met wetenschappers! Ben jaloers op je ;-)

Alles wat ik schreef, is geschreven vanuit eigen ervaringen en met een goed hart, soms moet je ook wat tegenlicht geven :-)

Waarom ik begon over AD was trouwens omdat iemand schreef uit verhaal 1732: “Op welke manieren kan je nog meer ontspannen naast medicatie en Mindfulness?Klinkt echt stom maar ik heb gewoon geen idee hoe ik kan ontspannen”

Maar de reageerde bedoelde meditatie i.p.v. medicatie, denk ik 😅 Daarom dacht ik dat die persoon meteen medicatie als een van de eerste opties zag i.p.v. eerst andere (natuurlijke) dingen geprobeerd te hebben.

Hoi anoniem, natuurlijk reageer je met een goed hart en vanuit je eigen ervaringen en ook je eigen onderzoek. Dat doen we volgens mij allemaal. En wat voor de 1 niet helpt kan juist bij een ander wel helpen. Ik denk dat je sowieso bij alternatieven geneeswijze je verstand moet blijven gebruiken, zo ook bij de reguliere geneeswijze hoor. Want wat je schrijft, er wordt te makkelijk iets voorgeschreven. Ook AD. En dat komt misschien ook uit een goed hart vanuit de huisarts hoor, ze weten niet goed wat een burn out is, maar willen misschien toch de patiënt helpen. Altijd verstandig 🤔?? Dat weet ik ook niet. Daarom, altijd het koppie erbij houden.

Hoi Burnie,

Snap je probleem helemaal ik heb hier ook al bijna 2 jaar vragen over. Het eerste jaar is heel veel onderzoek gedaan naar allerlei lichamelijke problemen. Maar geen enkel resultaat.
Heb ook meerdere boeken geluisterd en zet mij iedere keer weer tot denken.
In begin van burn-out was ik moe en had ik totaal nergens geen zin meer in. Na een jaar kwam de zin langzaam terug en nu heb ik vaak weer veel zin om dingen te ondernemen en te doen. Maar nu maar mijn lichaam me in de steek.
Ben bij kleine inspanning al heel snel moe. Werken lukt niet meer stukje wandelen na paar 100 meter heel moe in de benen.
Word er helemaal gek van weet niet wat ik moet doen om dit te laten herstellen.
De een zegt dit de andere weer heel iets anders. Allemaal goed bedoeld maar ik kan er niets mee.
Geeft ook veel onrust en frustratie omdat anderen het niet begrijpen en zeggen kom je moet het gewoon even opbouwen.
Huisarts weet het ook niet en artsen in het ziekenhuis verwijzen je naar allerlei therapieën waar ik nog nooit van gehoord heb.
Word er wel met de week slechter door want het begint stress te geven door het dagelijks malen.

Hoop dat je een oplossing vind het dat je kunt herstellen.

Groet Aswin

Dank je Aswin, dat hoop ik echt voor iedereen. En al die goedbedoelde adviezen lijkt mij ook lastig. Ik krijg ze gelukkig niet zo vaak, hou m’n kringetje bewust klein. En die mensen kennen me goed en weten heel goed dat ik inmiddels veel heb uitgezocht en dat ik nu, op dit moment, alleen nog maar dingen doe waar ik blij van word en die ik fijn vind. En omdat ik m’n kringetje bewust klein houdt krijg ik geen commentaar. En de anderen buiten dat kringetje zeg ik als ik weer opgeknapt ben, dan hoor je me weer. En dan hebben we wel wat app contact en dat is voor mij genoeg. Kost me teveel energie om alle ballen hoog te houden en iedereen tevreden te houden. Die tijd is sowieso geweest. Dat was ook mijn valkuil door te denken dat ik iedereen blij moest maken en voor moest zorgen. Dus dat heb ik iig geleerd door de burn out.

Dus aswin doe waar jij je goed bij voelt en je hoeft niemand verantwoording af te leggen.

Sterkte met jouw weg en het komt goed met je.

In jouw geval kan ik echt ergotherapie aanraden Aswin. Zit in basispakket 10 uren.

Maar goed dat is wederom een advies, wel iemand die er baat heeft en ook mensen met long covid.
Succes ieg met je zoektocht naar het juiste hulpmiddel! Wat je ook kiest, het is ieg iets!

“Het enige verschil is bij een burn out kan en wil je niet“. Niet mee eens zelf, ik wil juist wel, veel te graag, daarom ga ik steeds over mijn grens heen helaas.
Ik weet dat mensen met long covid last hebben van benauwdheid, dat herken ik zelf niet. Onderin is nog een verhaal over dit onderwerp uitgeweid.

In dat boek gaven ze dat zo door. En ik herken me er ook niet in als het burn out is, ik wil ook, maar mn lijf niet. Maar bij burn out komt wel vaak depressie erbij en ook paniekaanvallen. En beide heb ik niet en gelukkig ook, want dat lijkt me dubbel zo vreselijk. Ik heb het wel vaker benauwd en dan ook schor. En of dat nou bij burn out hoort, ik weet het niet . Wel bij long covid. Maar wat het ook is, zeker weten doe ik het waarschijnlijk nooit welke van de 2 ik heb. Uiteindelijk deal ik daar ook maar mee en het enige wat telt is dat ik ervan wil.

Hey Burnie topper,

Kom op he, t komt goed met jou.

Wat ik een beetje aan het leren ben is hoe meer je je er tegen verzet en hoe meer je er vanaf wil hoe erger het wordt.

Ik probeer de angst en paniek en alle andere ellendige klachten en gedachten "gewoon" te signaleren en over me heen te laten komen. Gaat het sneller van over dan vechten.

Hoegaatie verder vandaag?

Welterusten alvast

Hoi Gert, het gaat ook wel goedkomen. Maar komt door mn huisarts bezoek van gisteren. We hebben het erover gehad dat m’n burn out, of liever gezegd de eerste klacht vlak na covid is gekomen. En omdat ik het ook soms benauwd heb en dan ook schor word zei de huisarts dat het mogelijk long covid kan zijn. Je hebt niks aan die wijsheid natuurlijk omdat voor beide niks is behalve uitzitten.

En verder ging het vandaag hoor. Kon ineens naar lymfe drainage massage in de middag en geweest, dus dat was fijn. Laat in de middag met m’n man naar vis restaurant geweest. Vis was lekker, maar te druk, te luide muziek, dus teveel prikkel. Dus de vis naar binnen gewerkt en weer naar huis. Maarrrr wel lekker gegeten. Ach het is wat en weer uitgeprobeerd. Express om 17:00 uur gegaan, maar totaal niet in beeld dat het vakantie is. Dus half Nederland gaat naar het strand met de kids en na afloop vis eten. Hahaha dus druk!

En gaat het met jou een beetje? Goede dag gehad? Ik hoop het echt voor je.

Voor jou straks ook welterusten

En ik vind het zo knap hoe jij met je burn out omgaat. Mij lukt dat zeker niet alle dagen. En vaak leg ik me erbij neer en soms komt mijn vechtersmentaliteit weer naar boven. Zo zit ik m’n hele leven, en da’s inmiddels best lang 😉, in elkaar. Maar ik lees wat je schrijft hoor en dat zit dan weer in mn hoofd. Loslaten!! Ik doe mn best ☺️

@anoniem, ik ben eerst in de wetenschappelijke route geweest. Zij wisten het allemaal niet. Via mijn route in de alternatieve geneeswijze wel. Zij hebben geen diagnose gesteld, zeker niet van mijn burnout.
Maar wel van mijn tekorten die mij klachten gaven. Ik heb er baat bij. Niet alles wat vergoed wordt is ook goed voor je. Inderdaad je verstand blijven gebruiken. Hoewel ik me bij de alternatieve wijze meer gehoord voel, dat is ook veel waard. Ik geef een tip maar ieder moet zelf weten wat ermee te doen.
Daarnaast weet ik niet of wikipedia nou een wetenschappelijke bron is?

@burnie, wat fijn dat die drainage massage goed voor je werkt. Goed om te weten dat je B12 hoog is, kun je die weer afstrepen.

De bronnen worden weer door gelinkt naar waar het vandaan komt! Wikipedia deelt daarin de links weer. Wikipedia zelf is meer een verzamelaar ;-) Ik mag hier geen links naar de oorspronkelijke bronnen plaatsen. Maar je kan het zo googelen.
Ik vond het vooral apart dat je opeens veel tekorten hebt en veel pillen daar voor moet nemen, maar wat helpt dat helpt!
Fijn dat je je gehoord voelt!
Alle verhalen met ervaringen van iedereen zijn waardevol!
Aan jullie allen een virtuele knuffel en veel kracht toegewenst!

Hoi Burnie,

Ik snap het helemaal hoor. Dat gaat dan weer in / op je mind zitten. Logisch nu.

Wat fijn dat je daar naartoe kon, vast heerlijk. Ik heb gister shiatsu gehad, was ook heerlijk, viel bijna in slaap. Even een uurtje voor jezelf.

Ahh ja de vakantie is hier nu voorbij, maar nu heeft de andere helft natuurlijk vakantie. Gezellig druk dus... ahum ;). Maar net wat je zegt, je bent wel gegaan topper.

Gister was wel redelijk, dankjewel. Ik ben ook zo hoor, en makkelijker gezegd dan gedaan. Jij doet het ook super, wij allemaal. Maar het lukt mij ook niet alle dagen hoor.

Niet dat ik me anders voordoe hoor maar ik heb er ook dagen bij dan denk ik jeemig wat is dit toch allemaal. Wat mij vooral nekt op dat moment is angst en onrust en dan misselijk en stijf zijn.

Ik wens je een fijne dag. Ik ben alweer lekker vroeg wakker ( 6.00 )

Hoi Gert, dank je wel. Het komt ook wel goed, met hier en daar een dip. Angst gevoelens ken ik niet perse. Wel die onrust. Geen fijn gevoel.

Fijne dag en hopelijk zonder sores en ik was ook al vroeg wakker.

Hoi Burnie, Pas ten eerste op met zomaar teveel B12 slikken; laat vooral testen of je een tekort hebt, kan gewoon bij de huisarts. Een teveel kan namelijk juist schadelijk zijn.

Uit het boek van Brankele Frank (Over de kop) is duidelijk geworden dat een ontregeld zenuwstelsel een gevolg van een burn-out kan zijn. Post covid kan ook zorgen voor een ontregeld zenuwstelsel. En het is niet direct te herleiden met een onderzoek welke de oorzaak is.

Het lastige is: bij een burn-out denkt bijna iedereen - inclusief zorgverleners, zoals je huisarts - dat het iets psychisch is. Dat je huisarts zegt dat het een gebrek aan willen is, klopt simpelweg niet - dat is in heel veel gevallen helemaal niet aan de orde. Maar je zenuwstelsel staat zo op z'n kop dat je lichaam niet meer kan, en dat je constant in de stress zit. Ik vind het heel jammer (en ook frustrerend) dat dit niet gewoon algemeen bekend is.

Ik ben zelf recent bij een sportarts geweest en die heeft me de diagnose "post covid" gegeven. Zelf ben ik er nog steeds van overtuigd dat mijn klachten komen door een ontregeld zenuwstelsel door burn-out, maar ik ben allang blij dat ik nu hulp krijg bij mijn fysieke problemen. Ik merk ook dat in mijn omgeving nu ineens ook meer begrip is over het feit dat het iets fysieks is - iets wat ik al anderhalf jaar zeg, maar nooit echt geloofd wordt.

Goede aanvulling Ax. Overigens bestaat de diagnose “burn-out” nog niet eens zo heel lang, kun je nagaan

hoi ax, wat zijn de hulpzaken die je krijgt bij je ontregelde zenuwstelsel? helemaal met je eens dat het andersom ook kan, dus eerst fysiek en dan psychisch. net als omdraaien ook kan. fijn dat men in jouw omgeving meer begrip heeft,.

Het is gewoon puur een overbelasting van het brein, met alle fysieke gevolgen van dien en daarnaast natuurlijk ook mentale gevolgen die daar weer door kunnen ontstaan.

Hoi Ax, ja dat van B12 weet ik hoor. Morgen even bloed afnemen en dan weten we het zeker. Vorig jaar gedaan en was waarde over de 400, dus prima. Maar ik slik nu soms maagbeschermers en deze zorgen ervoor dat je minder goed B12 opneemt. Dus vandaar nu ook even nakijken.

Boek van Brankele Frank ook “gelezen” Was best ook technisch hoor, maar ook met wat humor.

En ja burn out of post covid blijft lastig welke het van de 2 is. En ben je met de 1 bezig, dan kan dat (mocht het toch de ander zijn) je herstel tegenwerken. Daarom ook naar de huisarts gegaan. Zijn advies was, en dat heb ik geloof ik al geschreven, door te gaan waar ik al mee bezig was. En beweging heb ik al een tijdje door te wandelen, te fietsen en Nederland in beweging. Naar de sportschool ga ik al 10 maanden niet.

Maar dank je wel voor het meedenken. Kan nooit kwaad om andermans ervaring te horen.

Dus jij focus je nu op post covid? Maar is sporten dan wel handig? Het is toch een tijdje terug duidelijk geworden dat je dan juist niet moet sporten/fitnessen. In het begin werd dat wel in gezet omdat men dat dit zou helpen. Uiteindelijk uitgekomen dat dit juist herstel tegenwerkt. Of is dat inmiddels weer veranderd, dat kan ook en heb ik dan gemist.

Maar zet hem op Ax 💪🏻, uiteindelijk komen we eruit

Hoi B12 kenners,
Na jullie verhalen over vit. B 12 te hebben gelezen, heb ik mijn B12 laten bepalen. Via een thuis bloed test. Mijn ha doet altijd erg moeilijk over zo iets en ik had daar geen zin in. Ha is ook erg van het zit tussen mijn oren. Mijn uitslag is: 161, licht verlaagd volgens de site. Ik ga dus nu extra B12 slikken en eens kijken of het wat doet. Ben benieuwd. Zal het laten weten.
Groet, W

@anoniem 161 is echt te laag. gelukkig kun je daar nu wat aan doen.

Als je de tweede test over een tijdje doet bij de huisarts en uitlegt dat je een tekort had en wilt checken of hij nu oké na meer vitamine b12 geslikt te hebben, dan zal hij vast niet tegenwerken je huisarts en dan weet je zeker dat je een betrouwbare uitslag hebt

Met: over een tijdje, bedoel ik minimaal 6 weken of langer. Het duurt een tijdje voordat je tekort is aangevuld, precies aantal weken weet je huisarts wel

Beste W, de waarde van mijn B12 was 459. 161 lijkt mij ook wat laag. Geen idee of je man of vrouw bent, want daar zit ook verschil tussen. Ik zou in jouw geval B12 innemen. En wat een rare huisarts. Hij betaalt de rekening toch niet. Maar goed een te lage B12 kan ook voor diverse klachten zorgen.

Terugkomend op jullie reacties: ik heb me enorm ingelezen over een ontregeld zenuwstelsel door chronische stress. Het is een lang verhaal om uit te leggen, ik zal een verkorte (versimpelde) versie geven.

Een gezond zenuwstelsel is in balans: je staat afwisselend "aan" en "uit", en dat weet te switchen per moment. Maar als je meer aan staat dan uit, bijvoorbeeld doordat je agenda te druk is, je veel piekert, je gewoon nooit een momentje even volledig rust pakt, dan raakt je zenuwstelsel uit balans. Dan pleeg je roofbouw op je energie, als een bankrekening waar je meer geld van afhaalt dan dat er binnenkomt. Dit kun je een tijdje volhouden, maar op een gegeven moment raakt het op.

Het lastige is, dat je dan vaak in een vicieuze cirkel terechtkomt. Je lichaam raakt namelijk steeds vermoeider, maar je gaat wel door. Hoe lost je lichaam dat op? Door stresshormonen aan te maken, want die zorgen ervoor dat je je alert en wakker voelt. Ze onderdrukken dus het gevoel van vermoeidheid.
Maar stress is gemaakt om je alert te maken voor potentiële gevaren. In de oertijd was dat: opletten of er een roofdier in de buurt is. Tegenwoordig zoekt je hoofd die gevaren ergens anders, namelijk in je grootste angsten. Bijvoorbeeld om afgewezen te worden, om het niet goed te doen, om te falen. Het gevolg van die extra aangemaakte stress is dus dat je hoofd tegen je blijft schreeuwen dat je door moet gaan, dat je absoluut niet rust moet pakken, terwijl je lichaam juist daar behoefte aan heeft. Lekker tegenstrijdig.

En dan komt die klap: de burn-out. Dat is het moment dat die energie "bankrekening" niet alleen op is geraakt, maar zelfs de min is ingegaan. Herstellen is dan niet gewoon "even rust pakken": het is cent voor cent de schulden afbetalen. Je herstelvermogen is naar de knoppen, je zenuwstelsel is de weg kwijt en weet niet meer hoe het in de rust moet komen. Dus zelfs als je op bed ligt, blijven je hoofd en lichaam overuren draaien.

Je zenuwstelsel kan zich herstellen. Maar het kost tijd, heel veel tijd. In het begin van je burn-out is het eigenlijk een kwestie van heel veel bijtanken - dus constant rust pakken wanneer je dat pakken kan. Kom je wat verder, dan is de afwisseling tussen rust en activiteit juist belangrijk. Activiteit waarbij je wel binnen je grenzen blijft, dus niet sporten, maar een wandelingetje - al is het maar één van 5 minuten. En daarna weer rusten, want je wilt je zenuwstelsel weer die afwisseling aanleren.

Ik kan hier pagina's over volschrijven haha, maar dat ga ik niet doen. Maar wat dit betreft is het mijns inziens dus echt niet heel anders dan de problematiek van post covid, wat ook op het zenuwstelsel slaat. Men denkt nog steeds dat een burn-out enkel psychisch is, maar dat is dus gewoon echt niet waar (als je deze hantering van burn-out gebruikt tenminste).

Goed uitgelegd Ax en duidelijk verhaal zo. Maarrr hahaha, wanneer weet je nou precies wat en hoeveel je kunt doen? Dat is en blijft lastig hoor. En ik weet de 20-3-20 regel en kan ook naar een ergotherapeut om dit in kaart te brengen, maar wil dit gewoon zelf kunnen en nog mooier op mn eigen lichaam kunnen vertrouwen. En dat laatste is op zichzelf al een ontdekkingsreis. Want je kunt wel stellen dat mijn zelfverzekerdheid met de grond gelijk is gemaakt. Ik moet mezelf weer een soort van uitvinden.

Enne van mij mag je pagina’s volschrijven hier hoor, altijd in voor goede en nuttige tips

Zit jij nog in je burn out, of ben je er inmiddels uit?

In Jip en Janneke taal uitgelegd: Als je meer doet dan je aankan krijg je klachten of blijf je klachten houden. Dmv een vaste dagelijkse routine, rust met activiteit afgewisseld, kan je het goed monitoren en ga je onder je niveau zitten tot dat je je beter voelt. Zodra je je beter voelt kan je weer heel rustig opbouwen.

@ anoniem, dank je wel voor je uitleg. Misschien ben ik niet zo heel bijdehand hoor, maar dat komt omdat, ook hier op het forum, rust houden op verschillende manieren wordt uitgelegd. Zo ook activiteiten. Want bedoel je bij rust, slapen, liggen, zitten met je ogen dicht, mediteren (of valt dit onder activiteit) En over welke activiteiten heb je het dan, wandelen, fietsen, of juist iets minder dan dat zoals was uithangen, vaatwasser leegruimen, douchen, telefoongesprek voeren. Daarom vind ik het altijd best vaag. Mijn psycholoog vroeg in het begin van mn burn out bv wat doe je zoal op een dag? Ik antwoordde, niks, want ik ben tot niets in staat. Ze vroeg douche je, ja natuurlijk zei ik. Nou zei ze dat is ook een activiteit. En dan over klachten. Ik heb de hele dag klachten, zoals druk op mn hoofd, piep in mn oor, regelmatig spanning nek. Wat doe je dan? Dus ik ben het deels met je eens dat er een balans moet zijn tussen de dingen die je wilt doen en om daarna zoals jij zegt rust te houden, maar dan zou ik wat specifieker zijn met wat jij dan een activiteit noemt. Want als ik even een puzzel doe, moet ik dan daarna rusten? En van mijn psycholoog kreeg ik toentertijd door om soms iets uit te proberen en te zien of dat goed gaat.

Ik stuur de reacties in drie delen anders komt het niet aan.
Want bedoel je bij rust, slapen, liggen, zitten met je ogen dicht, mediteren (of valt dit onder activiteit) Yes! Dit zijn rustgevend dingen die je opladen.

En over welke activiteiten heb je het dan, wandelen, fietsen, of juist iets minder dan dat zoals was uithangen, vaatwasser leegruimen, douchen, telefoongesprek voeren. Ja valt allemaal onder activiteiten, bezig zijn. Je kan dus ook een afwisselingen daarin weer maken qua cognitieve en fysieke acitiviteiten. In het beginsel zou ik vooral focussen op: rust-fysieke of creatieve activiteiten en weer rust erna en zo steeds elkaar afwisselend. Mijn rust pauzes zijn vaak 2 uur minimaal tussen de activiteiten. (Maar misschien volsta jij met een half uur rust tussendoor de activiteiten ook). Merk je/ik dat dat te weinig is qua rust dan dien ik dus af te schalen qua taken en meer rust te plannen.
Zodra je meer fysiek hersteld bent en merkt dat je overprikkeling af is genomen kan je beetje bij beetje cognitieve activiteiten toevoegen zoals lezen, tv kijken, gamen, muziek luisteren, podcasts in je schema. Als je elke dag een vast schema aan houdt weet je snel of je teveel doet of merkt dat het goed gaat en heeeeel rustig kan opbouwen. Maar een half uur stofzuigen is niet hetzelfde als een half uur de tafels afnemen met een stofdoekje. Dus zorg dat je dat goed evenveel taken doet op een dag met dezelfde intensiteit. Als je elke dag een half uur wandelt is dat gelijk aan een half uur winkelen bijv. Beetje creatief hierin zin. Ja douchen is ook een bezigheid.

Die klachten herken ik en komen door een overbelasting van je hersenen. Waarschijnlijk heeft long covid iets getriggerd erin bij jou. Zoals Eric zei: leven als een koe in de wei. Dat kan zijn: even je ogen dicht doen en in donkere kamer liggen, naar buiten kijken naar de vogels en wolken, slapen, ze hebben ook natuur webcams of filmpjes op YouTube voor als het uitzicht vanuit je raam begint te vervelen :-)

Alleen van eten en slapen en rusten krijg je energie. Alleen je moet heel nauw samenwerken met wat je ernaast aan kan qua bezigheid. Vandaar is een vast schema elke dag belangrijk. Mensen zeggen wel eens: ik krijg positieve energie als ik met vrienden afspreek, dat is niet fysiek maar mentaal en dat lijkt meer op enthousiasme dan dat je er fysiek van oplaadt. En bijv Yoga valt ook onder een activiteit. Maar bijv een bad nemen is niet intensief en beschouw ik als rust nemen

Ik vind puzzelen cognitief belastend, dus ik sla dat over maar misschien kan jij het wel aan. Ja dat is een bezigheid puzzelen want je zit erbij en je moet erbij nadenken. Je moet goed checken als je iets doet: hoe voel ik me naderhand? Opgeladen of juist meer overprikkeld? Dan kan je voor kiezen om het korter te doen voortaan op een dag of te elimineren.

De app activiteitenweger is ook handig hiervoor

Zo dat waren de berichten…. Toch gelukt om de reacties erin te krijgen uiteindelijk

De kans is groot dat ik je reacties niet lees want moet goed mijn rust pakken weer, maar ik hoop dat je er iets uit hebben kunnen halen. Ben van mening dat we elkaar allemaal heel goed aanvullen hier! Dus er zullen vast nog meer tips bij komen! Zet m op Burnie!

En yoga nidra en mindfullness valt voor mij ook onder rust en opladen

Heel fijn al je info anoniem en ik denk dat meer lezers hier wat aan hebben. Ik neem aan dat je yoga nidra en mindfulness als rust ziet als je dat thuis beoefent. Ikzelf ga naar een yoga studio om dit te doen. En daar zit ik dan uiteraard niet alleen.

Maar bedankt en ik snap dat het voor vandaag even genoeg is al dat geschrijf, maar wordt gewaardeerd.

Ja thuis, evt de oefeningen uitschrijven zodat je het kan lezen op jouw tempo.

Het gaat om de juiste balans alles rust/bezigheden

Graag gedaan burnie, en wie er nog meer wat aan heeft

Het advies qua afwisseling activiteiten/rust is niet zo eenvoudig te geven, omdat het echt per persoon afhangt wat je aankunt, en ook waar je in het proces zit. Maar ik heb het volgende geleerd:
Doe elke tijdseenheid een prikkelvrije pauzes van 15-20 minuten. Die tijdseenheid is afhankelijk van wat je aan kunt (voor mij is hij momenteel 1,5 uur). Die kun je bepalen door bij opstaan te timen hoe lang je zonder (heftige) klachten wakker kunt zijn; en dan houd je dat de hele dag aan. Ik zet er de wekker op gelijk. Je kunt verhogen met 10 minuten zodra je je 's avonds niet meer helemaal uitgeput voelt.
Dit houd je dus ook aan als je ergens naartoe gaat, als je gaat wandelen, maar ook als je heel weinig doet. En ook als je je nog niet moe voelt - júíst als je je nog niet moe voelt - neem je die pauze ook. Want op die manier train jij je zenuwstelsel voor de afwisseling tussen actief en rust.
En inderdaad, yoga nidra of meditatie valt ook gewoon onder rust.

ben midden in het boek en wat een fijn boek is het. Ik heb er zo veel houvast aan. snap ook wat ze schrijven en leest makkelijk weg. Ook valt t me op dat ik nu al zoveel baat heb bij het meer slapen dan dat ik deed. Je krijgt van uit de HA toch wel het advies niet te lang te slapen en nu laat ik het aan mijn lijf over. Automatisch slaap ik dan ongeveer 45 minuten, dus wat prima is.

Hoi Monique, ben blij dat je veel aan het boek hebt. En dat het je helpt om hier doorheen te komen. Zelf heb ik het boek ook, maar word er onrustig van. Ik heb de rare eigenschap om soms de negatieve dingen eruit op te pikken. Zie einde boek 🙄 Waarom doe ik dat? Dus het boek ligt voor m’n neus, maar echt lezen ho maar. Maar komt goed 😉

hey burnie, zou ook niet weten waarom je dat doet. Ik denk misschien niet zo waardoor het anders is. Wel naar lijkt me. ik moest zelfs enorm lachen om het recept voor een ultieme burnout, zo herkenbaar. Dat geeft me denk ik moed, dat ik niet alleen zo denk, of tegen de zaken aan loop. Het hoort bij het proces.
misschien hebben ze een luisterversie? hoewel dat misschien ook niet werkt voor jou.

@Burnie je zenuwstelsel zit constant in fight/flight. Dan ben je dus de hele tijd alert voor gevaren. Als je dan het boek leest, zie je niet de positieve dingen maar alleen de potentiële gevaren ;)

Ja slapen is zo Helend voor mij! En geef er ook aan toe als ik voel dat ik het nodig heb overdag

Je bedoelt het stuk mbt schildklier? Dat kan je laten testen dmv bloedonderzoek toch? Vaak doet een huisarts dat ook wanneer je al sowieso langs gaat voor checks voor vitamine tekort etc wanneer hij bekend is met je klachten

Ja daar begint het mee

Ja zo is het oa bij mij ontstaan

Ja om nog even op terug te komen een van de grootste oorzaken

Maar hoe pak je slaap gebrek aan als je al jaren slecht slaapt?

Ik zou de huisarts even bellen
Melatonine kan je proberen
En verwijzing naar een psycholoog is een optie

Herkenbaar heb ik ook vooral in het begin nu ook nog regelmatig

Hmmmm het kan, wie zal het zeggen. Ik had geen slaapgebrek voor mn burn out en in het begin van mn burn-out sliep ik ook prima. Het niet kunnen slapen kwam bij mij later, ongeveer 5 a 6 maanden later

En indien je in een burn-out zit, vooral de tips uit voorgaande verhalen lezen

Ik slaap nu beter maar als ik denk aan hoe kom ik nooit meer in een burn out terecht vindt kinderen wel lastig gezien ik gewoon jaren slecht slaap

Groet lente

De vraag is een beetje wat veroorzaakt wat. Slaap je slecht vanwege een burn-out of heb je een burn-out omdat je slecht slaap.

Slaapproblemen kunnen allerlei oorzaken hebben. Mentaal maar ook fysiek. Belangrijk is dus om de oorzaak te vinden voordat je verdere klachten ontwikkeld. Wat zegt de huisarts?

Gewoon even de huisarts contacten die kan je verder helpen

De huisarts zegt weinig er over en bied enkel medicatie aan. Ik heb sinds mijn Burn out wel het idee dat ik beter slaap en sinds ik meer rust neem gaat het wel stukken beter. Ben alleen benieuwd als ik straks hervat hoe ik het weer kan voorkomen door slecht te slapen.

Als ik je goed begrijp ben je bang voor een terugval wanneer je in de toekomst weer minder goed gaat kunnen slapen?

Ik denk niet dat je direct in een burn-out beland vanwege slaapgebrek, maar door het ontbreken van een juiste balans tussen ontspannen en inspannen. Slaap is niet de enige manier waarop je kunt ontspannen. Dus je zou kunnen kijken naar andere manieren van ontspannen en uitrusten. Door bijvoorbeeld mindfullness of meditatie te doen.

Bedankt Hilde voor je bericht. Zo zie ik het ook. Op welke manieren kan je nog meer ontspannen naast medicatie en Mindfulness?
Klinkt echt stom maar ik heb gewoon geen idee hoe ik kan ontspannen

Het hangt er echt van af hoe lang je slaapgebrek al hebt en hoe erg het is.
Lekker Spa nemen, creatieve dingen doen, wandelen, in buiten lucht zijn, via Google krijg je ook genoeg opties te zien als je er naar zoekt

Een slaapgebrek is niet eenvoudig op te lossen. Vaak heb je in een burnout het probleem dat je zenuwstelsel op z'n kop staat en deze niet makkelijk meer in "rustmodus" komt. Het is dus zaak om je rustmodus te trainen en zo te zorgen dat je weer in balans komt. Een belangrijke manier om dat te doen, is om regelmatig prikkelvrije pauzes te nemen. Vooral de afwisseling tussen actief zijn (binnen je grenzen) en helemaal rusten (20 minuten liggen met je ogen dicht) is belangrijk. Zo leer je je rustmodus weer te activeren.

Ik merk zelf inmiddels heel goed wanneer ik weer te veel gedaan heb, dat mijn zenuwstelsel weer meer "aan" staat en dat ik dan direct aanzienlijk slechter slaap (en dus ook positief gezien andersom). Hulp van een psycholoog kan inderdaad fijn zijn, maar ook een sportarts of psychosomatische fysiotherapeut voor het fysieke aspect. Ik heb zelf ook wel verschillende boeken gelezen over dit onderwerp om meer inzichten te verkrijgen, maar het boek "Over de kop" van Brankele Frank was voor mij het startpunt.

Pffff Niels hier hoef je iig niet je excuses te geven hoor. Wat een weg heb jij al afgelegd. En dat van dat van het korte lontje thuis is voor jou en voor je gezin ook niet fijn. Maar ook vaak logisch. Veilige omgeving. Ik doe dat soms ook naar m’n man toe en dat vind ik ook verschrikkelijk. Ik spreek dat ook uit naar hem hoor en misschien doe jij dat ook en anders zou ik dat zeker doen. Met zo’n klein meisje is dat natuurlijk heel moeilijk. En ja wat moet ik jou nog voor advies geven als je al zoveel hebt uitgeprobeerd. Behalve dan dat je hier op dit forum je hart ongestoord kunt luchten. Er zullen veel lezers hier op jou reageren hoor en veel lieve reacties verwacht ik zomaar. Ik ga ervan uit dat je je bloed al hebt laten testen op van alles en nog wat, ook op allerlei vitamines e.d. zelf ga ik binnenkort naar psychosomatische fysiotherapie om hopelijk m’n lichaam en m’n geest op 1 lijn te krijgen. Heb ook veel fysieke klachten en vorig jaar zei mn neuroloog na mri scan, of bij burn-out heb je last van hoofd, of last van maag. Bij mij is het dus hoofd, schouders en nek. En verder ga ik wekelijks voor massage, voetreflex massage (is ook voor organen) en lymfe drainage massage (zoek dat misschien beter even op)

Nou Niels ik heb je misschien niet kunnen helpen, maar wens je alle goeds toe. En nog meer hoop ik dat jouw paar goede dagen overgaan in een heleboel goede dagen.

Dank voor je lieve reactie Burnie. Dus jij zit ook al lang in je burnout ? Bloed, ontlasting, urine, alles laten testen. Soms denk ik dat stress dit niet met je lichaam kan doen, heb jij dat ook ?

Heb je mentaal of fysiek last?

Wat een lieve treffende reactie van jou voor Niels Burnie.

Niks aan toe te voegen.

Sterkte Niels, hou vol.

Heel veel sterkte Niels 🙏
Het is echt een pittig proces. Ik herken veel van wat je schrijft ondanks dat ik pas (4 maanden) onderweg ben.

Net als Burnie ga ik ook starten met de psychosomatische fysiotherapie. Ik heb onlangs de eerste sessie gehad en dat was heel fijn.

Houd vol Niels 🍀

K (kamillethee)

Hee Niels,
Hier ook al bijna 3 jaar bezig maar met nog veel beperkende klachten. Ik begrijp je frustratie heel goed.

Net als de anderen denk ik niet dat ik nog veel tips voor je heb, je zult ze allemaal al wel eens gehoord en/of geprobeerd hebben.

Wel wil ik je veel sterkte wensen en een warm hart toedragen, en je laten weten dat je hier volledig begrepen wordt. Liefs!

Heftig zeg dat je hier al zo lang last van hebt. Echt heel zwaar lijkt me.

Maar kan het niet zo zijn (ik ben natuurlijk geen expert en wil niet wijsneuzerig overkomen) dat het andersom is? Dat zodra de stress minder wordt de darmklachten ook zullen verminderen. Ik lees hier namelijk geregeld dat stress op de darmen slaat. Of denk ik nu te simpel?

Niels je vroeg aan mij of ik ook dacht dat stress dit niet kan doen met je lichaam. Ik denk juist wel dat langdurige stress dit met je lichaam kan doen. En vind ik dat ook verschrikkelijk, jaaaaa!!! Ik heb er nog een ander woord voor, maar is niet netjes. En soms heb je die stress bij jezelf niet eens goed door. Dat merk ik nu meer dan voor mn burn out. Ik dacht altijd van mezelf dat ik de meeste relaxte persoon op aarde was, niks is minder waar. Ongemerkt span je spieren aan en verkrampen ook. Had wel wat klachten al bv hoofdpijn, nekpijn, schouders vast, maar ging naar fysio en klaar en door. Nu merk ik eerder op dat ik spieren aanspannen en bv mn kaken stijf op elkaar zet. En dat voel ik dan ook en probeer dan gelijk de boel te ontspannen door lichte oefeningen en mediteren. En op dit forum zijn ook mensen die last hebben van maag en darmen. Daar heb ik gelukkig geen ervaring mee. Lijkt me ook vreselijk.

En verder zie ik al dat je flink wat lieve reacties krijgt. Mij helpt dat altijd als ik er even doorheen zit en zulke warme berichtjes krijg.

@ K Fijn dat je je goeie ervaring deelt over psychosomatische therapie. Ik ben ook benieuwd en uiteraard deel ik dat ook op dit forum.

Fijne zondag allemaal en heerlijk weer voor wandelingetje, of even fietsen. Net stukje gefietst, dus heb mn eierkoek er weer af gefietst 😉. Straks weer beetje puzzelen, vanmiddag klein stukje wandelen en verder weer als een koe in de wei zijn 😅

Hoi Anoniem,

Het zijn vooral fysieke klachten, vooral maag- en darmklachten en oorsuizen als een gek.

Hallo K,

Ik ga me ook eens verdiepen in psychosomatische fysiotherapie

Oorsuizingen heb ik ook. Altijd rechts en soms links. Dat is wel een teken van mentale overbelasting. Als ik alles teruglees van iedereen hierboven denk ik dat het een combinatie is van alles. Ik heb ooit wel eens gelezen dat je darm en maag stelsel je tweede hersenen zijn.

K (kamillethee)

Hallo Y, dank voor je lieve reactie. Het is in iedergeval een bevestiging dat ik niet alleen in dit proces zit. Maar jeetje wat duurt het lang 😥

Hoi Hilde,

Helemaal niet wijsneuzerig. Je hebt hier zeker een punt. Soms denk ik ook dat ik daarnaast mijn situatie nog steeds niet helemaal geaccepteerd heb en dat ik teveel focus op mijn lichamelijke klachten. Maar het is zo moeilijk om dat niet te doen als je constant geconfronteerd wordt met die klachten......de laatste tijd wordt ik weer heel vroeg wakker tussen 4 en 5 en dan begint de ellende al. Probeer dan maar eens niet te focussen

Dat heeft wel echt te maken met een overbelast zenuwstelsel. Heb je toevallig COVID gehad voor of tijdens je burn out?

Heel herkenbaar Niels wat je schrijft, als je klachten zo de overhand hebben is er niet op focussen vreselijk moeilijk. Herken ook wat je zegt over het toch nog niet volledig geaccepteerd te hebben.

Is ook logisch he! Je bent al zo lang onderweg. Op den duur denk je ik ben klaar met deze ellende, ik wil door. Dat is denk ik het allermoeilijkste aan een burnout. Wel willen, maar niet kunnen.

Herken ook enorm wat je zei dat je altijd dacht een BO overkomt mij niet. En wat Burnie zegt dat ze zichzelf altijd heel relaxed vond.
Ik had dat 1 op 1 ook zo kunnen zeggen. Mijn collega’s waren ook stomverbaasd want ik leek altijd zo rustig en alles zo onder controle te hebben. Blijkbaar gebeurt er intern onbewust meer dan we destijds wisten.

Ik heb wel echt ontdekt dat de lichamelijke klachten bij mezelf door stress komen, en als ik er niet op tijd aan toegeef, krijg ik daarna de depressie- en angstklachten erbij. Het is echt een patroon.

Ik hoop voor jou dat je ook op de een of andere manier meer duidelijkheid en daarmee berusting over je klachten kan vinden, dat acceptatie daarop mag volgen.
Ik vind je in elk geval een doorzetter.

Hoi Niels zeker herkenbaar ik zit er nu bijna 18 maanden in een burnout en heel veel darmklachten gehad maag enz veel onderzoeken naar het ziekenhuis en slaap veel slecht en pieker me suf om alles pffffff nu weer veel druk bij mijn hoofd en slaap ik wandel wel veel met de hond de natuur geeft me wel wat rust en idd wat duurt dit lang zeg wist nooit wat een burnout was nou nu dus wel sterkte en iedereen ook die dit leest

Maag darm klachten is nog wel het minste. Hebben jullie ook je zenuwstelsel over de zeik gehad?

@ Fred, volgens mij kun je niet stellen wat meer of minder voelt van waar je last van hebt. Want je hebt natuurlijk geen idee wat een ander voelt.

En nu jouw vraag. Volgens mij is bij iedereen het zenuwstelsel helemaal van slag, dat heeft te maken met een burn out. Dus ik heb geen idee wat je precies bedoelt met “zenuwstelsel over de zeik” Kun je wat specifieker zijn? Wie weet zullen er dan lezers reageren die dit dan ook hebben en misschien tips hebben. Of herkenning, ook voor jou dan fijn dat je weet dat meer mensen hetzelfde hebben.

Blijf vooral de andere verhalen ook lezen ivm tips en uitleg

Als je langer dan drie jaar in een Burn out zit dan herstel je niet voldoende. Je moet goed herstellen voor je weer je dagelijkse dingen kan oppakken en normaal kan functioneren. Als jij elke keer een paar maanden rust en daarna weer vol aan de bak gaat val je terug en dit blijft zo door gaan tot je echt je rust neemt, je burn out accepteert en veel rust neemt.

Doe je dat niet blijf je terug vallen en kan een burn out inderdaad langer dan drie jaar duren

Hallo anoniem,

Ik heb wel een keer of twee of drie covid gehad maar wie niet. Was niet veel meer of minder dan een flinke griep.

Hallo Fred,

Geloof me, maag- en darmklachten de hele dag door zijn echt geen pretje. Ik denk ook vaker ik had liever spierpijn of hoofdpijn maar iemand die dat heeft zegt waarschijnlijk hetzelfde als mij dat het geen pretje is. Ik vrees dat alle klachten te maken hebben met een zenuwstelsel dat over de zeik is.....

Hallo anoniem,

Ik denk niet dat ik na een aantal maanden vol aan de bak ga. Ik ben twee jaar ziek geweest bij werkgever en zit nu al meer dan 1 jaar in de WIA. In iedergeval niet vol aan de bak met werken dan. Maar rusten is niet zo eenvoudig met 5 kinderen kan ik je vertellen. Hoe kun je dan voldoende rusten 😩 het is elke dag high life in huis.....

Tja en accepteren blijft toch wel moeilijk voor mij. Dat is wel een dingetje.

Hoi Niels, ik heb pas het boek De burn out reset gekocht van Carolien hamming en Rebecca vandenabeele en daarin wordt een heel hoofdstuk beschreven over mogelijk andere oorzaken dan een burn out. Dus dezelfde klachten. En ook long covid staat daar bv bij. Maar ook bv vitamine B12 tekort. Zelfde klachten als bij een burn out. Helaas kan ik geen foto toevoegen, want anders had ik dat natuurlijk gedaan. Zelf heb ik in het begin ook aan long covid gedacht, maar huisarts zei direct nee dat is het niet. Wat ik overigens knap vind hoor. Maar ik ga volgende week wel zorgen dat ik weet of mijn vitamine B12 in orde is. Kreeg al eerder op dit forum een tip hierover. Onderzoek naar long covid is natuurlijk in volle gang. Maar ik zou dat boek lezen. Kopen of lenen bij de bieb. Het is teveel om hier uit te leggen.Ik heb het ook net hoor op aanraden van diverse mensen op dit forum. Dus ik ben net begonnen met wat te bladeren. Lezen is op dit moment ook een beetje een uitdaging.

Hoi Niels,
bij wordt het in mei ook 3 jaar. Herkenbaar dus. Sinds eind december nu psychosomatische fysiotherapie. Door ademhalingsoefeningen, heb ik nu wel het gevoel me minder gestrest te voelen. Maar lijken mijn lichamelijke klachten meer naar de voorgrond te schuiven. Last van mijn maag, druk op mijn borst.
Als ik even wat meer doe, weer meer last. Vind het lastig om weinig te kunnen doen. Wil zo graag wat gezelligheid en leuks doen. Denk dat ik nog steeds te vaak hieraan toe geef en er dan weer last van krijg. Die balans vinden is echt lastig vind ik. Ook heb ik aan het begin van mijn klachten covid gehad. De fysio vroeg er ook naar. Maar is lastig te bepalen. Vraag me af of er een duidelijk verschil is tussen BO en post-covid?
Als iemand dit weet, hoor ik het graag.

Groetjes en sterkte allemaal, W

@ W, ik heb er net over geschreven in een bericht over boek De burn out reset. Zelf ook covid gehad eind 2023 en begin 2024 begonnen mijn klachten. Maar ook al denken we dat, het is last vast te stellen. Maar de benadering zou wel verschillend zijn. Bv bij burn out kan na verloop van tijd wat gestart worden met bewegen. Bij long covid zou dit juist averechts werken. Ik zou zeggen lees het boek en is ook in te kijken bij een bieb in de buurt mocht je geen lid zijn. Ook tekort B12 soortgelijke klachten en die zou je kunnen bekijken op een site van B12 kliniek (wist niet eens dat zulke klinieken bestaan)

Sterkte in ieder geval en wat een weg is het toch.

@Niels, darmklachten had ik ook. Ik kreeg v d dokter rustgevende m edicijnen
Daarmee verdwenen de darmklachten
Toen wist ik dat het puur v d stress is.
Misschien voor jou ook een optie? Of ben je huiverig voor dit soort medicatie? Het heeft mij wel geholpen.

Hoi Niels,
Ik zit nu 2 jaar en 4 mnd in zware burnout. Mijn belangrijkste klacht is enorme spierspanning en daardoor de hele dag pijn, in rug, schouders, kaken, hoofd. Dagelijks hoofdpijn. Ook geen pretje kan ik je vertellen. Mijn enige tip aan jou is: laat het meer los, stop met zoeken naar oplossingen. Die zijn er namelijk niet. Het gaat om tijd, heel veel tijd.... en acceptatie. Bewegen is heel belangrijk, structuur in je dag, afleiding zoeken. Nu is het ook wel moeilijk met een druk gezin, mijn kinderen zijn volwassen en de deur uit. Dat is wel heel fijn, heb nu alle tijd voor mijn herstel. Heb ook veel gehad aan traject bij psycholoog. Houd je vast aan de kleine stapjes die je zet. Vorig jaar om deze tijd zat ik bijv in een forse terugval, (terug op nulpunt) Nu, 1 jaar later, toch alweer een stuk verder. Vandaag 2,5 uur gewandeld (met pauzes tussendoor). Dan ben ik trots op mezelf dat ik dat toch weer kan.

Ik herken in ieder geval, dat ik ook slecht tot rust kom, door mijn gezin. En dan soms onaardig uit de hoek kan komen. Ik voel me gewoon niet begrepen, maar mijn gezin past zich al veel aan, en daar zit geen rek meer in.
Ik heb dan nog maar 2 kinderen, maar soms zijn er vriendjes en vriendinnetjes over de vloer. Ook wonen wij in een drukke stad. 5 kinderen, ik kan me het niet voorstellen hoe druk dat is.

Ik heb nu gelukkig wel de zolder voor mezelf. Daar ga ik heen als het me allemaal te veel is. Er is een bed met bluetooth speakers erbij en verzwaringsdeken, mijn muziekapparatuur en rustgevende instrumenten (handpan), airco en veel licht.
Als het me te veel wordt: "ik zit op zolder". Soms eet ik er ook, want avondeten met het gezin aan tafel vind ik ook vrij intensief. (De avond is vaak het slechtste)

Aan de andere kant probeer ik ook het huis/de stad te ontvluchten. Onze buren kunnen best veel herrie maken. Geklus, kapotte afzuigkap (die ze niet willen laten maken), verbouwingen, het gaat in deze oude wijk maar door. Gaan de werkmannen hier achter rond 4 naar huis, komt een andere buur thuis die in de tuin een schuur aan het verbouwen is tot woonruimte, gaat die weer door met zagen en schuren en lassen. Die doet dat ook gerust op zondag. Ze wisselen elkaar af.
Enfin.
Autorijden vind ik vrij stressvol hier, dus dan vaak te fiets. Ik denk erover een goeie electrische fiets te kopen, dan is mijn actieradius veel groter, en wat kampeerspullen die mee kunnen. Een relax-stoel en kookstelletje voor thee. Zodat ik in the middle of nowhere kan gaan zitten/liggen en een boek lezen, van de stilte genieten en in de wolken staren. In RUST. Wie weet komt daar ook ooit een tentje bij. Dan word ik een fiets-nomade :D

Mijn burnout zit vooral in het hoofd, ik ben snel mentaal vermoeid. Dus electrisch fietsen zal prima gaan. En het buitengebied doet me meestal veel goed. Bewegen, frisse lucht, natuur, vogels, wind en hopelijk zon.

Wat ik wel erg vind, is dat ik mij zo afzonder, en daardoor dingen mis met de kinderen en het gezin. Ze gaan binnenkort zonder mij een paar dagen op pad, naar Antwerpen. Dat lukt mij niet, om mee te gaan. Daar heb ik wel verdriet van. Maar goed, 2 jaar geleden kon ik niet eens mee op vakantie, dat kan ik nu wel weer. Dus er zit vooruitgang in.

Hoi Niels,

Ook hier veel herkenning in het jonge gezin gedeelte qua rust. Of zeg maar geen rust.

Wij hebben 3 kinderen, twee van 2 jaar oud, en 1 van bijna 10. Ik ken het gevoel van je schuldig voelen helaas maar al te goed.

Vaak ssst, of zucht, of doe nou even rustig, enorm schrikken, je kent het wel. Het gaat soms iets beter, maar heeft nog wel de overhand.

Wat mij helpt buiten alle andere tips en trucs hier, is tijd voor jezelf nemen wanneer het kan.

Heel lastig, maar ga bijvoorbeeld eens een nachtje weg met of zonder partner, kan al wonderen doen. Ik ga over kleine 2 weken naar een stilte retraite. Van 5 tot 9 maart, helemaal alleen.

Anders red ik het simpelweg niet, en zoals Branduit ook zegt, meer rek zit er bij ons in het gezin ook niet in.

Ik voel met je mee, zet m.op

Respect voor alle forum lezers met kleine en wat oudere kinderen (pubers bv), wat een opgave moet dat soms zijn voor jullie. Als ik dat al soms met mijn man heb, hoe moet dat dan voelen als je dat x 4 of 5 hebt. Heb dit tijdje terug zelfs een keer gevraagd bij mn psycholoog van hoe moet dit zijn voor mensen met kinderen. Niet te doen leek mij. Ik zat toen nog niet op dit forum, maar lees nu jullie verhalen en dan lees ik soms ook de wanhoop uit jullie verhalen.

Blijf vooral troost zoeken bij elkaar en jullie verhalen delen. Ik lees hier ook tips die jullie elkaar geven. Blijven doen, is zo belangrijk lijkt mij.

@ Gert, wat dapper dat je dat gaat doen een stilte retraite. Lijkt mij heerlijk. Laat je lekker in de watten leggen daar die paar dagen en geniet ervan.

En jullie zijn kanjers hoor

Hoi Burnie, topper.

Wat een fijne warme reactie, insgelijks hoor!! Jij kunt er ook wat van hier op het forum, we kunnen samen wel coach worden ;) grapje hoor.

Met ( jonge ) kinderen wordt het inderdaad niet makkelijker, ik kijk die jongste humpies dan aan als ze lekker onbezorgd en puur spelen en denk je moest eens weten hoe ik me voel, en baal er dan nog meer van dat ik er in zit. Maar goed, genieten proberen we ook! En lukt vaak ook wel hoor.

Ja ben heel benieuwd, is met meditatie, yoga, eventueel massage, enz. Spannend maar wel zin in. Ben normaal zelf niet zo stil zeg maar, uitdaging ;) ;).

Hoe gaat het met jou vanochtend?

@ Gert, daarom ben ik zo benieuwd naar je ervaringen. Ik hou ook van kletsen en heb wel al vaker gekeken naar zo’n stilte retraite, maar denk dan tegelijkertijd oh jeetje kan ik wel de hele dag m’n klep dichthouden en lachen ze daar soms wel. En ook weet ik niet goed welke dan goed is, kom ik niet in een sekte terecht 🤣.

En dat zou wat zijn wij coach worden. Nee hoor niks voor mij, niet dat ik het niet zou kunnen, maar ik zou alles meenemen naar huis. Het is m’n kracht om heel erg betrokken te zijn bij mensen, maar tegelijkertijd een grote valkuil voor mij ben ik inmiddels achter. Dus ik pas 😀

Maar vind het wel leuk om te horen hoe het je is vergaan daar. En of je helemaal zen thuisgekomen bent. EN of jij stil kon zijn 😂

M’n hoofd blijft me vooral bezig houden. Als dat toch eens weg zou zijn….. En dan hopen dat er niks anders voor in de plaats komt.

Maar komt goed en ook met jou. En natuurlijk met alle lezers. Daar vertrouw ik gewoon op.

Ohw heerlijk een stilte retraite. Dat lijkt mij ook wel wat. Goed idee ben benieuwd hoe je het hebt ervaren. Laat je het weten?

Ik las hier over een mentale burn out. Wat is dat precies?

K (kamillethee)

Hoi Kamillethee, ik weet niet of het een ding is, maar ik merk gewoon aan mezelf dat ik meer moeite heb gekregen met alles dat mentaal is, maar dat fysiek nog relatief veel kan. Mijn werk was heel mentaal, dat ging echt niet meer. Maar ik werk nu wel 2 ochtenden in een zorgtuinderij. Dat is vrij fysiek. Langer dan dat gaat nog niet. Maar ook daar kunnen de prikkels te hoog oplopen. (In de pauze met al het gewauwel) En ik ben van mezelf vrij druk in mijn hoofd 🤭

Al vraag ik me af, nu ik dit schrijf, of ik niet gewoon meer last heb van het mentale aspect, dan van het fysieke. Want ik moet ook echt wel 1 of 2 keer per dag gaan liggen rusten.

Anoniem = BrandUit 🔥

Hoi Burnie

Haha ik ben ook erg benieuwd. Ik heb wel wat research gedaan, maar het is altijd afwachten. Ik heb bij deze een goed gevoel. Hahah een sekte, ik dacht precies hetzelfde.

Ik denk dat het allemaal wel vanzelf gaat en loopt, we zien het wel. Ik denk dat ik nog nooit zoveel rust om me heen heb gehad, en ben vooral benieuwd wat het met me doet. Verwacht er niks van, valt t altijd mee.

Nee joh is voor mij ook niks hoor, ik neem ook alles mee en ben er veel te gevoelig voor. Zeker,als ik geweest ben doe ik uitgebreid verslag ( Ook aan jou Kamillethee).

Oja mijn hoofd weet ook van geen ophouden, maar uiteindelijk zijn het maar gedachten en dat ben jij zelf niet. Uiteindelijk komt het allemaal wel goed denk ik. Duurt alleen "even" .. ;).

Hoi Burnie, Gert….

@ Gert, vind het wel stoer om die uitdaging aan te gaan,ben benieuwd hoe dat afloopt!🤔😉. Relaxen dus…soort van…neem ik aan ? Dat lel ik dan wel!

@ Burnie…dat drukke hoofd ? Gaat er van alles door je heen of zo?
Kermis in je hoofd 🙄
Herken ik wel, daarom nu de Ad. Van 20 mg….ze zeggen eerst slechter, en dan pas beter 🙈 nou…of ik daar nu blij mee ben🤔.
En nu maag en darmen rommelen, hoofdpijn,is nu 2,5 weken die verhoging.

Zijn er meer die paroxetine nemen 20mg? Dan lees ik het graag !

Hoi An, nee meer een druk op mn hoofd. Oorsuizingen erbij. Concentratie prut. Laat van alles uit m’n handen vallen. Knoeien. Duizelig. Pffffff echt niet fijn.

Met jou ook al niet fijn hè An. En hoofdpijn verschrikkelijk ook.

Sterkte An, we zijn er nog niet, maar we komen er wel. Zo dat klinkt positief hahaha, maar dat ben ik nu niet hoor.

@An hoi ik slik paroxitine 40 mg. Gaat met veel stress gepaard. Volhouden

Hoi Jacoba
Hoe lang slik je het al dan?
Wat zijn jou bijwerkingen dan. ?
Pas 2.5 weken, bezig maar pfff
Op zich word het huilen minder,maar zin iets iets,of ergens heen spontaan is nee… of wat luchtiger denken zou ik ook willen🤷‍♀️
Maag en darmen ,onzeker zijn,etc

Lees je graag weer?

@gert, wat een goede tip een retraite, of dat nou in stilte is of niet. Lijkt me heel fijn. hopelijk heeft het ook het gewenste effect.
@Niels, ikzelf mag geen gluten en met lichte stress of spanning gaat het bij mij ook op de darmen zitten, niet vreemd denk ik. Ikzelf denk dat voeding ons ook heel erg kan helpen. Al weet ik niet wat dan de beste voeding is.
Ik merk de laatste tijd dat ik niet meer flexibel ben en improviseren, dat was een sterk punt van mij, gaat niet fijn. Krijg daar stress van. duidelijkheid en structuur is wat me nu helpt. wellicht zit daar voor jullie ook wat in. Als de dagindeling duidelijk is dat het helpt.

Hallo Gert en Branduit,

Bedankt voor de (h)erkenning. Iedereen zegt steeds veel rust nemen, maar met een gezin is dat helemaal niet eenvoudig. Ik heb het gevoel dat ik gewoonweg niet tot rust kan komen. Mijn vrouw loopt ook al op haar tandvlees en de situatie wordt eigenlijk alleen maar slechter. In het begin was er nog veel steun maar die maakt nu steeds meer plaats voor onbegrip.

Ik kan wel gaan liggen als de kinderen naar school zijn, maar het is denk ik meer dat ik geen rust in mijn hoofd krijg omdat je toch constant geconfronteerd wordt met drukte en verplichtingen. Voel me soms ook net een taxichauffeur.

Soms denk ik eraan om alleen te gaan wonen maar je wilt ook je gezin niet in de steek laten. Maar misschien is het ook beter voor mijn gezin want ik begrijp hun ook heel goed.

Hoi Jacoba,

Ik slik al langere tijd Citalopram 20 mg. Ben bang om verder op te hogen vanwege de vele bijwerkingen die ik dan ervaar. Gebruik jij ook pammetjes ? Daar zit ik ook soms aan te denken.

Hoi Niels, wat een wanhoop klinkt er uit jouw berichtje. Je hebt het zwaar. Maar omdat iedereen roept je moet rusten, dan zit dat ook in je hoofd dat dit moet en hè anders niet beter wordt. Maar rusten kan op velerlei manieren hoor. Even naar buiten gaan voor wandeling als het thuis bv druk is. Ik wandel vaak als mn man bijvoorbeeld op z’n gitaar gaat oefenen, zo hebben we allebei dan ons ding. Ook kun je bv bij drukte een koptelefoon opzetten met muziek waar je van houdt. En je hebt tegenwoordig goede koptelefoons die geluid goed afschermen. Of oordoppen in. Ik zou me niet al te druk maken over de term rusten. En als het wel kan bv onder schooltijd, dan rusten zoals jij dat wilt. Ik slaap bv niet overdag, maar rust in mn relaxstoel. Ga op tijd naar bed om 22:00 uur en sta ongeveer half 7 op. Mijn man is een avondmens dus die gaat laat en staat ook later op. Dus op die manier ook rustig. En nee ik heb geen kleine kinderen in huis of puberkinderen, dus iets makkelijker praten. Blijf met je vrouw praten en vertel wat je voelt en wat het ook met je doet om zo in een gezin te leven. Zeg hoe dapper zij ook is. En ik heb het hier al eerder gezegd, het hele gezin heeft ermee te maken. Bedenk samen met je vrouw wat voor jullie allemaal werkt. En doe niet te krampachtig over het woord rusten.

Wens je sterkte toe en blijf hier je hart luchten

Hoi Burnie,

Dank voor je lieve reactie en je tips. Als je zo lang in deze ellende zit begin je langzamerhand te wanhopen. Vooral dus omdat het zo lang blijft aanhouden. Je hoopt elke dag dat het beter gaat, maar zo werkt het helaas niet. Je begint aan jezelf te twijfelen waarom het niet lukt om eruit te komen en gaat jezelf de schuld geven wat ook niet echt helpend is. Door die lichamelijke klachten is het ook heel moeilijk om hier niet op te focussen.

Hoi Monique,

Ik probeer op mijn voeding te letten en heb zelfs een heel schema gemaakt van wat ik eet. Maar er is geen pijl op te trekken. Ben getest op glutenintolerantie en dat heb ik volgens de huisarts niet. Lactose heb ik al aan gedacht evenals histamine. B12 tekort enz. enz.

Denk dat ik teveel focus op mijn darmklachten en constant probeer een oplossing te zoeken. Heb alle middeltjes al geprobeerd maar niets helpt. Denk dat als ik van mijn darmklachten af ben het mentaal ook beter gaat. Maar misschien ligt mijn focus wel helemaal verkeerd....

Hoi Niels en die begrijp ik helemaal. Heb ik ook mee te maken, maar dan hoofd nek en schouders. Concentratie waardeloos en heel onhandig geworden met alles. En ook bij mij zie ik nog niet perse een verbetering. Gisteren zelfs weer naar huisarts geweest tegen beter weten in. Want ja, wat gaat hij doen. Niks dus. Bloed weer eens nakijken. Dus ook hier treedt de moedeloosheid vaak op hoor.

Hoi Burnie,

Heb hetzelfde. Vorige week ook weer naar huisarts maar die kan idd niks doen. Gaat beetje aan de buik voelen en stelt wat vragen en dat was het weer. Weet ook niet waarom ik nog naar de huisarts ga. Kom ik buiten en denk ik steeds waarom ben ik nog gegaan. Heeft geen zin. Huisarts heeft het dan steeds over stress maar denk vaak dat stress dit niet met je kan doen.... en daarom regelmatig weer een afspraak bij de huisarts. Ik heb er schijnbaar moeite mee om te geloven dat het erbij hoort 😩 vraag me af hoe anderen dat doen. Als ik echt iets lichamelijks had was ik allang dood geweest denk ik.

Hoi Niels, en dat is helemaal waar. Accepteren dat het stress is. Je bent waarschijnlijk ook al binnenstebuiten gekeerd en van alles onderzocht. Dus je zult moeten geloven dat het stress is, dus je burn out. En dat is het allermoeilijkste. Vond ik ook en vind ik nog steeds. We willen graag alles verklaren. Dat zit in ons. En daar komt nog bij, in mijn geval althans, dat ik van mezelf nooit had gedacht hierin te komen. M’n omgeving ook niet trouwens. Dus loslaten en overgeven (niet echt overgeven he 😉) Geen idee wat jij nog wel kan om beetje energie van te krijgen, dan dat doen. Ik ga bv wandelen en krijg er niet altijd energie van en soms moet ik mezelf een schop onder mn kont geven, maar kom er toch beter van terug. En ik probeer elke week een massage te doen. Misschien kun je zoiets doen bij bv fysio. Geen verwijzing nodig en wie weet kan de fysio zachte massage buik doen of misschien is rug ook fijn voor je buik. Bedenk vooral wat jij prettig zou vinden.

Niet opgeven Niels, elkaar hier blijven steunen. En ik hoop voor jou dat het beter gaat worden. Mag ook aannemen dat het anders is dan in het begin en dat je misschien ook soms oké dagen hebt (zo noem ik ze, want goed is het niet)

Hoi Burnie,

Dank weer voor je reactie. Ik heb altijd een beetje minachtend gedaan ten opzichte van mensen met burnout. Hoe kun je nu burnout raken, mij gaat dit nooit gebeuren. BO is voor zwakkelingen en losers..... jeetje wat ben ik daarvan teruggekomen en wat een spijt heb ik van mijn gedachten. Aan de andere kant kan ik wel relativeren als mensen niet snappen wat een BO is omdat ik er zelf zo eentje was 😩

Er zijn wel betere dagen of zoals ik ze noem redelijke dagen want een echt goede dag heb ik al jaren niet meer gehad. Zelfs niet toen ik officieel nog niet BO was. Liep al zeker 10 jaar op mijn tandvlees voordat ik me uiteindelijk ziek meldde. Wist toch op een of andere manier ergens nog iets van kracht uit te persen om toch door te blijven gaan. Waar ik het vandaan haalde geen idee.

Soms lijkt het een beetje de goede kant uit te gaan maar dan komt er weer een gigantische terugval. En zo blijft het op en neer gaan. En ik kom maar niet achter de triggers waarom dit gebeurt. Maar misschien ben ik ook te hard op zoek naar een verklaring. Mijn huidige psycholoog zegt wel altijd dat ik veel te streng voor mezelf ben. En dat hebben al meerdere psychologen gezegd !

Hoi Niels, ook ik ben heel streng voor mezelf, zal wel een opvoedingsdingetje zijn. Mijn psycholoog zei vaak tegen mij als ik het weer eens lastig had en het wilde oplossen of verklaren, dan zei ze, wat zou je je zoon adviseren in zo’n situatie. En dan had ze me. Want ik kan hard zijn voor mezelf, maar m’n zoon zou ik adviseren om het rustig aan te doen, iets te doen wat fijn voelt en ook zou ik zeggen wees niet zo streng voor jezelf. Dusssss. Goeie vraag dus ook voor jou, wat zou jij je kinderen adviseren als ze in dezelfde situatie komen te zitten. Ben benieuwd.

Dus Niels wees liever voor jezelf en let it go

En nu zit de hele dag dat liedje in je hoofd 😉😅🤣

Hoi Niels is ben bezig met ophoging van de paroxitine. Nu 3 maanden bezig. Ik merk wel wat ietsje meer stabiliteit. En ik Jan ook wat beter naar m n verstand luisteren. Ik gebruik ter ondersteuning alprazolam. Wanneer ik me stabiel genoeg voel ga ik de alprazolam afbouwen. Anders kan ik alles niet handelen.

Hoi Jacoba

Je bent ook aan het verhogen…🤔 paroxetine.ik heb nu 20 mg.en jij?
maar had jij ook klachten van moe zijn, buik/ darmen.? Even wat meer angstig of zo / rot voelen
Heel onrustig,bibberig,spieren? Klopt dat, hoe ga jij daarmee om ?

Heb het nu sinds 6 februari,dus nog niet zolang 🤷‍♀️
Wat moet ik menig stabiliseren voorstellen?

Lees je graag (weer)

Hoi Burnie,

Dank voor je tip. Ik zou mijn kinderen uiteraard hetzelfde adviseren. Maar het gekke is dat ik mensen in burnout dingen adviseer die ik zelf dan niet toepas. Waarom ? Geen idee. Dan denk ik zit ik hier een heel advies te geven terwijl ik zelf het tegenovergestelde doe.

Goedemorgen Niels,

Dat van anderen in burnout advies geven en het zelf niet doen is heel herkenbaar. En als ik het advies geef of er dusdanig over praat voelt het goed.

Vreemd he ;).

Hoi Gert,

Dus ik ben niet de enige gelukkig. Schijnbaar is het gemakkelijker om anderen advies te geven dan om het zelf toe te passen....

Hoi An, ik gebruik nu 40 mg paroxitine.
En de Alprazolam is een rustgevende tablet.
Ik slik nu 10 jaar paroxitine, maar omdat ik 3x heb geprobeerd om te stoppen moet mijn dosis telkens verhoogd worden om weer stabiel te zijn. Vorige keer bv ben ik met 30 mg genezen.
Onder stabiel zijn versta ik gewoon mezelf zijn.
Zonder angst om niets bijzonders, ik ben ook nog hypochonder. Door de paroxitine ren ik niet met elk pijntje of plekje naar de dokter maar kan ik eerst nadenken of afwachten of het vanzelf weggaat. Door dat verminderen van paroxitine ( wat ik zelf gedaan heb) is m n zenuwgestel ontregeld, zoals bij een echte BO
Mijn psychische klachten zijn hetzelfde. Ook fysieke klachten. M n darmen, spierpijn hoog in de rug,en MOE
Heb je hier wat aan An? Ik vind de herkenning zo fijn om te lezen en ook hoe men er mee omgaat.

Hoi Jacoba
Dat stoppen was misschien niet zo handig dan. Als het dan nu maar wat voor je doet, is het toch goed!

Ik doet het om wat rustiger,minder druk in me hoofd te zijn,en onrustige/ soms angstige te zijn. Donderdag (morgen) is het 3 weken 20 mg. En het doet wel wat, ook de bijwerkingen voel ik,eerst slechter worden,en nú hopelijk beter voelen🤷‍♀️.
En de spierpijn,moe zijn,trillen….hoofdpijn? Heb jij dat ook dan?
Lees je graag weer !

Hoi An
Ik heb geen hoofdpijn maar rugpijn en trillen doe ik niet door de alprazolam.
Ik doe elke dag 2 of 1x triloefeningen van Nick de Waard. Helpen mij heel goed.

Hoi Jacoba

Maar jij had / heb niet veel bijwerkingen? Door de paroxetine ophoging?
Ik zal eens kijken bij Nick de waard !

Hey Niels. Ik weet uit mijn ervaring dat stress en maag en darmklachten samenhangen. Simpel te herkennen bij examenstress. Je kan niet eten.
Je zit al lang in deze situatie, en het feit dat je frustratie hoog is blijft je stress ook hoog. Stress put jouw lichaam uit in nutriënten. Vit B12, magnesium, ... en de aanhoudende cortisol. Het is niet gezond. Je lichaam blijft in paraatheid staan. Het put uit.

Al gehoord van "hartcoherentie"? Door bewust je ademhaling te gebruiken kan je je stresslevels omlaag halen, kan je je hartgezondheid herstellen en kan je lichaam in balans krijgen.

Verder doe zo veel mogelijk wat je graag doet. Wat je blij maakt. Ze je focus op constante "ontspanning". Richt een "cave" in bij je thuis. Wanneer je agressie of prikkelbaarheid voelt. Ga daarheen om je tot rust te komen.
Meditatie, muziek, bokszak, ..... dit kan allemaal in je cave zijn.

Zoek een nieuwe passie, hobby, sport, muziek, kunst, ..... allemaal dingen die je kunnen helpen naar jezelf te keren. Ga dieper in jezelf. Naar je hart. Ga uit het hoofd. Uit het overdenken... Dit kan je doen door wat ik daarnet al opsomde.

Blijft erin geloven dat het je zal lukken. Maak een visionboard wat je wil bereiken. Zet je dromen op papier. Fantaseer.

Heb geen verwachtingen, geen oordelen, geen druk. Leef in het nu. Mindfulness is hier heel goed voor.

Ga naar een vechtsportschool (dat helpt mij enorm). Vooral de traditionele vechtsporten zoals kung fu, karate, tai chi voor als je het rustiger wilt, want die zijn gericht op mind en body in balans te krijgen.
Deze helpen ook om bijvoorbeeld jouw "fighting spirit" erin te houden. Jouw WIL tot overleven, je kan het, je wil het, voel een vlam of vuur in je dat je vooruit wil.

Ja de lastige moment gaan er steeds nog zin. Alles loopt met vallen en opstaan. Alles verloopt met golven. Net zoals je de berg beklimt waar je soms terug omlaag moet.

Wees niet te afhankelijk van wat anderen je zeggen, wat specialisten zeggen. Gebruik hun adviezen, maar vooral kies wat jou kan helpen. Want jij hebt zelf je leven in eigen handen. Jij bent het wie het moet doen.
En jij kan dat.

Bekijk de 3 jaren als 3 jaren ervaring hoe het niet moet of ga na wat er in die 3 jaar wel voor verbetering zorgde. Het is 3 jaar expertise dat je hebt.

En ja, het is altijd gemakkelijk gezegd dan gedaan. Zeker waar. Maar er hebben het er ook al veel gedaan hoe moeilijk het ook is.

Ik wens je veel beterschap en energie toe.

Groetjes

@anoniem. Dank voor je uitgebreide reactie en je tips ! Het is niet helpend dat weet ik, maar als je al zolang in deze ellende zit verlies je langzaam het geloof in een goede afloop. Ik heb nog steeds moeite met het accepteren van de situatie en het accepteren/geloven dat de klachten door stress komen. Maar liep al jaren voordat ik me uiteindelijk ziek gemeld heb met heel veel klachten, dus logisch misschien dat het dan ook lang duurt.....

Hoi BS, Wat vervelend dat je daar last van hebt hoor. Heb je dat alleen in de winkel? Bij mij is kortademigheid de hele ochtend aanwezig, ook met hartkloppingen erbij. Ik heb het niet als ik een winkel inga zoals bij jou. Maar eerlijk gezegd zou ik niet zo gauw in de ochtend een winkel ingaan omdat dit niet mijn beste moment van de dag is. En wat ik probeer, en ik schrijf al probeer, is me zo goed mogelijk te ontspannen. Lukt niet altijd hoor. En jezelf afleiden en tegen jezelf zeggen dat er niks aan de hand is. En je schrijft al dat dit moeilijk is en dat is ook zo. Hier op dit forum lees je er veel over hoor en wie weet staan er tips bij. Ga je misschien ook op je minst goede moment van de dag boodschappen doen? De meesten hier op dit forum hebben bv meer BO klachten in de ochtend. Laten we hopen dat dit alles van tijdelijke aard is
Sterkte

Grote kans dat dit chv is

Hoi Burnie, nee het is niet alleen in de winkel of ochtend maar wel in de ochtend heftiger inderdaad. Het zijn vaak een soort korte ‘aanvallen’ die meestal opkomen als ik iets
‘moet’ van mezelf en daarna ben ik vaak even helemaal uitgeput, wat ook bang maakt want het vertrouwen in mijn lijf is weg. Maar soms komt het ook pas achteraf. Mijn lijf en spieren voelen dan zo enorm zwak dat ik bang ben elk moment om te vallen. En Anoniem, ik heb inderdaad ook al vaker aan chronische hyperventilatie gedacht, ook omdat soms juist als ik beweeg en dus niet echt nadenk het gevoel verdwijnt. En de ademhaling misschien weer automatisch gaat? Maar het blijft wat moeilijk om uit die vicieuze cirkel te komen van spanning > paniek >uitputting.

Zie verhaal 1703

Ik had een heel verhaal getypt maar het is verdwenen. Nogmaals dan:

Hoe lang zit je al in je burn out? Ik herken deze klachten vooral uit de eerste paar maanden. In het begin kon ik amper een rondje door de straat lopen zonder pudding-benen te krijgen en duizelig te worden.
Eerst dacht ik dat mijn conditie gewoon slecht was, maar zodra ik samen met iemand liep ging het beter. Kortom, het zat voornamelijk tussen m’n oren. Dat maakt niet dat het weg ging, maar gaf al iets meer rust.

Inmiddels zes maanden verder en het gaat allemaal steeds een beetje beter. Wat mij geholpen heeft is iemand vertellen wat ik ging doen/waar ik heen ging, met de vraag of ik hun mocht contacten als het fout ging. De wetenschap dat ik niet alleen was gaf me rust. Ik heb tot nu toe nooit daadwerkelijk iemand moeten bellen om hulp.
Ook heb ik veel dingen eerst samen met iemand gedaan, zodat ik de keer erna tegen mezelf kon zeggen dat het goed ging toen diegene erbij was, dus dat het nu ook zal gaan.
Wat ook hielp was om de activiteiten klein en overzichtelijk te houden. Bijv. 4 boodschapjes halen en dan naar huis. Niet direct een kar vol. En niet teveel om me heen kijken in de winkel maar focussen op de boodschap die ik moet halen. Zoveel mogelijk onnodige prikkels vermijden.
Met wandelen ook. Liever 2 keer een korte wandeling dan 1x te ver. Ga terug als je merkt dat het teveel is. Ik heb zelf laatst zelfs de bus terug gepakt omdat ik het niet zag zitten om naar huis terug te wandelen.

En daarnaast vooral luisteren naar je lijf en niet naar je hoofd. Niet door blijven lopen omdat je vindt dat je het moet kunnen. Wees lief voor jezelf. Kleine stapjes die goed gaan. Zo krijg je weer vertrouwen in je lichaam.

En ja, het duurt lang. Verschrikkelijk lang. En gaat veel te traag. Maar overhaasten heeft geen zin. Er zit niks anders op dan afremmen.

Ik zit er pas net een maand of 2 in dus eigenlijk best kort. Samen met anderen dingen doen helpt mij tot nu toe ook en elke dag eventjes iets ondernemen als wandelen o.i.d. maar niet te lang. Toch om dat vertrouwen weer op te bouwen. Het luisteren naar mijn lijf is nog wat lastig want ik ben vaak streng voor mezelf. Fijn om te weten dat ik niet de enige ben met deze klachten (hoe raar dat misschien ook klinkt). Ik probeer me vooral te focussen op de momenten dat het wel goed voelt en dat ik het toch steeds wel doe. Rustig aan door blijven gaan en ik probeer er maar op te vertrouwen dat het langzaam blijft verbeteren.

Wat goed dat je toch iedere dag iets kleins probeert te doen. Zolang je daar positive energie van krijgt is dat super. Dat geeft moed.

Twee maanden is echt nog heel vers. Als je hier wat meer leest zul je zien dat het best lang kan duren voordat je weer een beetje richting ‘normaal’ gaat. Als je dat eenmaal erkend zal het makkelijker worden om minder streng te zijn. Ik herken het heel goed, in het begin moest ik ook van alles van mezelf. Ik wilde concrete dingen doen die mijn herstel zouden bevorderen. Maar ook als je alles goed doet heeft het nog steeds tijd nodig. De stress moet uit je lichaam, en dat gaat heel langzaam.

Dus rustig aan en gun jezelf de tijd om bij te komen, want je bent niet voor niks in een burn-out terecht gekomen. Waarschijnlijk heb je heel lang in stress geleefd, heeft het zich opgestapeld, en is je lichaam uitgeput. Sterkte 😊

Ja ik merk dat als ik teveel heb gedaan cognitief, mijn brein dan overprikkeld is en krijg dan oa spierklachten

En je zou ook kunnen kijken daarnaast voor voldoende eiwit inname indien Je dat te weinig binnen krijgt

Ik ben ook +/- sept 2023 burnout geraakt. In eerdere fasen had ik heel erg veel last van mijn heupen. Geen idee hoe dat te verklaren valt maar dat is inmiddels weg. Nu heb ik wel na een flinke wandelling een wat zwaar gevoel in me benen. Maar ik denk dat dit gewoon met conditieopbouw te maken heeft. Een uur wandellen (wat gelukkig weer kan) is nu voor het lichaam even hetzelfde als voor BO een workout.

Heb je dit na een fysieke activiteit of ook na rust?

Hi L.,

Ik heb precies hetzelfde. Ben ook bijna weer volledig aan het werk maar de spierpijn/verzuring in mijn benen blijft. Heb het idee dat ik mijn benen teveel aanspan. Sowieso in de nacht en ook als ik gewoon sta. Ik probeer hier nu op te letten en hoop dat het over gaat. Hele vervelende klacht want het weerhoudt mij enorm om echt op te bouwen met sporten.

Heb dit ook vooral achterkant jullie ook?

Probeer rustiger uit de ademen als je zo’n aanval hebt
Kamille thee zou kunnen helpen
Even wat rustig bewegen
Meerdere keren Aanspannen van spieren en weer rustig loslaten de spieren
Vooral blijven focussen op het oplossen van je burn-out omdat de hyperventilatie een symptoom is, dus zvm rust plannen
Afleiding zoeken door naar buiten te kijken, vogels of wolken volgen
Focussen op andere zintuigen, wat ruik je wat hoor je wat zie je bijv

Goede tips al gegeven. Ik doe inderdaad veel van die dingen als ik hyperventilatie voel opkomen.

Maar ook de gedachten dat het vanzelf weer gaat zakken, dat ik het ‘gewoon’ moet ondergaan, helpt mij ook. Er tegen vechten maakt het enkel erger. Dingen als ademhaling tellen en in zakjes blazen enzo maken mij alleen maar meer gespannen.
Afleiding zoeken en er op vertrouwen dat je lichaam vanzelf weer het juiste ritme oppakt.

Oh en als ik met andere mensen ben vertel ik ze direct dat ik me even niet zo lekker voel, dat ze niets voor me kunnen doen, dat ik er zelf even doorheen moet. Dat geeft mij de rust om niet te hoeven doen alsof er niets aan de hand is.

Ohja en huilen helpt mij ook vaak, geeft ook een soort rustig gevoel. Gr Anoniem

uit de ademen = uit te ademen

Die vervelende Autocorrectie 😅

Staren naar een kaars of open haard
En/of een lekker geur kaarsje of wierook aansteken

Ohja en om de een of andere reden helpt kauwgom kauwen bij mij. Misschien omdat het je dwingt om door je neus te ademen? Of omdat je regelmatiger gaat ademen als je kauwt? Ik heb geen idee waarom, maar het helpt. Vooral als ik een aanval voel opkomen.

Bedankt voor de tips! En hilde er actief mee aan de slag gaan (ademoefeningen etc) maakt het bij mij inderdaad ook veel zwaarder.

Het lastige is alleen dat het bij mij soms uren aanhoudt. Dus zo lang afleiding zoeken vind ik dan ook lastig.

Uren?? Daar heb ik (gelukkig) geen ervaring mee. Ik doelde op hyperventilatie aanvallen waarbij je handen gaan tintelen en je duizelig wordt etc. Maar dat duurt meestal een half uurtje.

Wel kan ik sinds m’n burn-out dagen lang benauwd zijn omdat mijn borstspieren verkrampen van de stress. Daar zijn helaas geen trucjes voor om dat snel over te laten gaan.

Ja, het is chronisch. Altijd gehad bij stressmomenten bijvoorbeeld in vliegtuig (ben ik geen held mee) of na een avond te veel alcohol (dat is me het dus ook niet meer waard.

Maar ook geregeld als stress signaal die ik voortaan niet meer zal negeren, maar nu wel mee heb te dealen.

Ik voel wel wat er mis gaat, me middenrif lijkt een beetje te blokkeren waardoor ik zwaar inadem. De frequentie en buik gaat nog best goed.

Maar ondanks dat ik voel wat er mis gaat kan ik het gewoon niet zelf resetten. Dus dan is het uitzitten maar dit duurt afhankelijk van de oorzaak soms uren. Als ik erg slecht heb geslapen kan het gerust de hele dag zijn. Erg vervelend.

Overigens heb ik die tintelingen enzo wat minder. Vooral echt het gevoel te weinig lucht te krijgen. En wat druk op borst, maar ik begrijp dat dat spierspanning is dus daar kan ik wat beter mee leven.

Goed dat je al veel inzichten hebt gekregen waardoor het ontstaat zodat je dat kan tackelen.

Over vliegen gesproken, auto rijden is vele malen gevaarlijker…. Angst is een slechte raadgever, je moet je angsten niet altijd voor waarheid aannemen. En als je vliegt begin dan met kleine routes eerst zodat je weer wat gewend eraan raakt.
Zorg dat je zvm afleiding hebt tijdens de vlucht en van te voren even goed bewegen zodat je ontspannender in het vliegtuig stapt. Bijv even goed kracht oefeningen doen van te voren of wat cardio. En tijdens de vlucht even je spieren paar keer ontspannen en los laten. Iets van kauwgumpje pakken of een lollie/lolly voor de afleiding (niet teveel want teveel suiker is een no go)
Misschien kan je proberen je middenrif wat te masseren?

Theïne/cafeïne, Suiker, alcohol en ongezond eten zijn ook killing voor hyperventilatie

En voor je burn-out, zvm blijvende rust en ontspannende dingen plannen, dingen die stress geven vermijden, en veel slapen

In sommige gevallen schrijven ze ook benzo’s voor. Maar je zou ook bijv valdispert kunnen proberen dat is wat natuurlijker, of kamille thee

Ik bedoelde: En tijdens de vlucht even je spieren paar keer “aanspannen” en los laten

En je kan natuurlijk ook de internationale trein pakken, dat is nog/veel beter dan vliegen en misschien raak je daar minder van in de stress 😉

Als al mijn tips uit 1699 niet helpen dan is eens psycholoog het overwegen waard. Maar zelfs met deze tips, zoals je vast hebt gelezen, moet je gewoon geduld hebben. Tijd is niet te zeggen als buitenstaander

En misschien vraag je teveel van je lichaam fysiek/cognitief

Hoi Burnie,
Vervelende klachten zeg, herken het helemaal. Zo frustrerend ook als je al zo je best doet en het niet zo goed lukt om je eraan over te geven.

Ik heb er de laatste dagen ook weer veel last van na een te drukke periode. Heb altijd het idee dat het er dan uit komt als je weer je rust pakt. Misschien helpt het om het als een soort ontlading te zien? Om stress te kunnen loslaten, moet het zijn weg uit je systeem vinden (is mijn idee erbij iig). Waar ik ook altijd heel hard probeerde die nare klachten weg te werken, probeer ik er nu zo goed mogelijk “doorheen” te bewegen en er verder niet te veel over na te denken (lukt niet altijd natuurlijk). Regelmatig even (mild) bewegen, misschien helpt dat een beetje.

Sterkte hoor!

(Ik bedoel als buitenstaander hier op het forum hebben we te weinig info van jou om een schatting te maken hoe lang het duurt, omdat we ook niet weten hoe je herstel-proces er precies uit ziet, maar zelfs als we alles precies weten is het lastig te zeggen hoe lang iets precies nog gaat duren. Wat ik wel vaak hoor is dat als iemand er 2 jaar over heeft gedaan om in een burn-out te komen, dat je niet moet verwachten dat je binnen 1 maand beter bent) en het is ook geheel afhankelijk hoe hard je je inzet voor je herstel en of je wel het juiste doet of niet.

Hoi Burnie, Y,, anoniem….

Herken dit ook wel, je wil niet piekeren,vol hoofd etc. Onrust met alles wat je wil doen ,of niet doen,maar over je heen laten komen. ?
sinds een jaar had ik al 10 mg, maar nu 10 dagen Ad. Paroxetine van 10 naar 20 mg verhoogd door de Ha. Nou….dit is ook heftig nu. Trillen,eetlust minder,moe…hoort erbij zegt de Ha.even doorheen🤷‍♀️ zo klote voelen ,angstig. Soms 5 mg oxazepan.ik hoop dus dat het hoofd en angstig voor alles wat vermindert door deze Ad. Ook het alleen wonen valt nog niet mee.hobby’s heb ik wel,maar niemand die even de arm om je heen slaat. Dus ja ook hier heftig🤔🙄ik zal niet alleen dit hebben,!
Nu ook nog hoest en snotteren…..duizelig…feest compleet 😪kan wel huilen.

Hoi Burnie, vervelend en herkenbaar. Zit zelf al 18 maanden erin. En de klachten die jij omschrijft zijn bij mij zo goed als weggegaan na een maand of 14 denk ik. Maargoed dat zegt niks want iedereen is anders. Proberen te beseffen dat die gedachten en piekeren de burn-out is en niet jij. Probeer het los te zien van jezelf en vooral accepteren dat t er is nu. Niet tegen verzetten want levert alleen maar stress op. Het gaat echt weer voorbij

Dank voor jullie lieve berichtjes. En dat terwijl jullie zelf ook kampen met jullie eigen sores. Maar het helpt me toch weer om mezelf weer bij elkaar te rapen. Ben blij met dit forum. Voor mijn gevoel snappen jullie hoe het voelt en dat is moeilijk uit te leggen aan de mensen om me heen. Hoe lief ze ook zijn hoor. Ik wil het ook vaak niet meer uitleggen, zelfs dat is vermoeiend. Het blijft een weg met hobbels hoor en soms een venijnige punt ertussen.

Een dikke welgemeende knuffel voor jullie

Dikke knuffel terug voor jou Burnie!!
Blij om te horen dat je je begrepen voelt hier. Ik ervaar dat ook altijd zo. Klopt wat je zegt, hoe lief mensen ook zijn, je begrijpt het pas als je het meemaakt. Blijf vooral lekker je hart luchten hier!

Sterkte ook voor alle anderen ❤️

Hoi Burnie,

Wat vervelend voor je dat het even een drukke boel is daarboven, niks aan he die achtbaan.

Hier hetzelfde na een paar te drukke dagen, net als bij Y. Probeer het te laten zijn, niet teveel vechten, er komen ook weer goede dagen.

Je doet super je best en bent goed op weg en een topper.

Groetjes Gert

En An jij ook he, zet hem op het komt goed. Naar dat je ook nog eens niet zo fit bent.

Hoi Burnie en andere,

Als eerste heel herkenbaar jullie verhalen ❤️
Ik vind het een lastig proces. Ik wens iedereen veel sterkte toe.
Ik herken veel van jullie verhalen en geeft hoe gek het ook klinkt steun.

Piekeren en malen kost ook veel energie.
Als ik over dingen pieker (en dat is vaak over: gesprekken bedrijfsarts, gesprekken met teamleider, werkgever, gesprekken met de psycholoog, en over hoe nu verder, help)
Dan moet ik alles op een rijtje zetten. Ik praat er met twee mensen over die dichtbij mij staan en probeer het op papier te zetten.
Ooit heb ik gelezen dat piekeren, malen een overlevingsstrategie is om niet te voelen- dus wat voel je en hoe zit je in je lijf. Even mijn hart luchten helpt maar het is heel complex. Het kan echt een dag duren en is niet bevorderlijk voor het herstel.

Hoi Burnie,

Zo te lezen probeer je al verschillende tips en werkt dat gewoon even niet. Ik denk dat je het dan juist aan moet kijken ipv proberen het op te lossen met "tips".

Soms helpt het mij om echt even op de grond te zitten ogen dicht en echt even te voelen wat er nu aan de hand is. Vaak is dat iets minder erg als wat je aanvankelijk dacht en op deze manier kan je wellicht iets rustiger worden.

Daarna zoek ik dan juist wel afleiding met bijv een film of serie.

Zorg dat je zvm oplossingen zoekt voor de problemen die je hebt waar je over piekert
Blijf afleiding zoeken
Angst is vaak een slechte raadgever
En weet: men lijdt het meest door het lijden wat met vreest. Vaak maak je veel te veel meer zorgen dan nodig was. Mensen hebben de overtuiging dat wat zij denken zal gebeuren, maar dat is helemaal niet zo. Gedachten zijn maar gedachten en hebben niet zoveel effect op de realiteit. Niet teveel aandacht besteden verder aan je gedachten

Wat men vreest*

Goedemorgen Burnie,

Hoe is het gisteravond en vannacht gegaan? Ik wens je vandaag een betere dag toe.

Zet m op, Groetjes Gert

@ Gert, ik krijg gewoon tranen in mn ogen nu van je berichtje. Ik zit er gewoon even doorheen. De laatste paar avonden, vlak voordat ik naar bed ga, gaat mn hart tekeer en heel onrustig. Ga toch naar bed en na ongeveer een uur word ik weer rustig en val in slaap. Tussendoor een keer eruit, maar val wel oké in slaap weer tot ongeveer 6 uur. Maar dan begint de pret weer, onrust, hartkloppingen, ademhaling niet goed. Gewoon vreselijk op dit moment. Nog niet eerder zo gehad de afgelopen 9 a 10 maanden. En ik weet met mn verstand het gaat wel weer voorbij, maar dit zijn gewoon vreselijke dagen. Vraag me dan steeds af wie ben ik of nog beter waar ben ik. Waar is mijn leuke, gezellige, sociale, pleziermakende ik gebleven? Gistermiddag en gisteravond avond ging het wel. Hopelijk vanmiddag en vanavond ook weer iets beter. Maar nu, op dit moment is het vreselijk. En zo lief dat je het navraagt, jeetje en dan moet je zelf ook nog dealen met jouw burn out.

Dus hoe gaat het met jou Gert. Ik las ook ergens dat je ging beginnen met vrijwilligerswerk, echt super. Hoop dat je iets gaat doen waar je energie van krijgt.

Wens jou en natuurlijk de anderen een fijne dag met zo min mogelijk burn out gedoe toe. Ik ga zo maar even wandelen in de hoop dat dit voor wat verbetering zorgt 🙏🏻 En dan maar weer als een koe in de wei zijn zoals Eric dat mooi schreef. Zitten, eten, beetje rondkijken en ff loeien.

En Gert toch misschien een carrièreswitch gaan doen en coach worden. Dan heb je iig alvast 1 aanmelding. Je bent op dit forum zo motiverend en troostend. Waarschijnlijk heb je dat niet eens in dat gaten en dat siert je ook nog eens. Maar uiteraard eerst zelf helemaal opknappen, dat eerst. En er zijn er nog een paar hoor waar ik altijd van opknap en de dag weer enigszins aankan.

Hoi Burnie

Lees net je bericht ,en herken dit ook.
Jezelf kwijt zijn. Toch lijk je me iemand die toch door gaat. Zoals iedereen hier. Onrust ,hartkloppingen, huilen, je druk maken om alles etc.
Daarom heb ik de paroxetine met 10mg verhoogd,dus nu 20mg bijwerkingen zijn ook best heftig soms.Is de 10e dag nu ,en soms 5mg oxazepan als het niet gaat! Het is even niet anders !
Neem jij nog iets daarvoor ,of Ad.?
Ik lees dat je zo'n 9 maanden bezig bent.
En nu weer van die rotdagen hebt, die je liefst niet wil. Ben je alleen ,of heb je nog iemand om je heen? Ik loop vaak met me hondje buiten....
Hou vol...lekker schrijven hier helpt mij ook altijd wel.
Knuffel voor jou !

@burnie, kan het zijn dat je toch teveel hooi op je vork nog neemt? Heb je een vaste dagelijkse routine met rust en activiteiten afgewisseld? Als je dat hebt dan zou ik de activiteiten wat afschalen zo lang je zulke klachten hebt, als je weer een aantal goede dagen hebt kan je steeds stapje per stapje opbouwen.

De 20-3-20 regel kan hierbij helpen:

Wat houdt de 20-3-20 regel in? Heb je een goede dag, doe dan tot 20% meer dan je basisniveau. Op een slechte dag doe je 20% minder. Heb je 3 goede dagen achter elkaar waarbij je 20% meer aankon, dan kun je dat als het nieuwe basisniveau aanhouden met inachtneming van leefregels die de ergotherapeut meegeeft. Het kan wel een aantal weken duren voordat je 3 goede dagen elkaar hebt.


Succes!

Hoi An, lief wat je schrijft. Ja ik slik ad om te kunnen slapen en dat lukt aardig. Maar wat ik al schreef, en dat is nieuw, is dat ik een uur voordat ik naar bed ga heel onrustig word en dan ga ik wel naar bed, maar kan dan niet slapen door het geraas in mn hoofd en een hart dat van slag is. Ongeveer na een uur keert de rust weer terug en val ik in slaap. De volgende ochtend gaat de ellende dan weer beginnen, hartkloppingen, onrust en moeite om goed adem te halen.

En nee ik ben niet alleen, ben samen met m’n man. We zijn allebei sinds eind vorig jaar met pensioen. En dat is gelijk ook zo lastig, burn out heb je dus niet alleen als je een partner hebt, of ook kinderen erbij. Soms voel ik me daardoor ook schuldig en dat zit in mijn hoofd hoor, want m’n man doet veel nu. En soms wil hij me bv troosten en dan wil ik dat bv niet en soms is hij druk en aanwezig en dan wil ik dat ook eigenlijk niet. En toch ben ik natuurlijk heel blij met mn man en dat maakt het ook allemaal ingewikkeld soms. Hoe ervaren anderen dit eigenlijk. Ik lees er niet heel veel over op dit forum. Misschien te privé of te pijnlijk.

En ik weet uit jouw berichten dat je alleen ben en dat lijkt me ook weer moeilijk. Ben wel blij dat je je hondje hebt. Ook al praat ie niet je moet dan naar buiten en krijgt toch liefde van je hond. Heb je wel ook mensen om je heen die je een beetje aandacht geven?

Dus ja ik heb nu gewoon s… dagen (ik zal het woord niet voluit schrijven, want misschien wordt mn tekst er dan weer niet ingezet 😉)

Hoe lang zit jij in je burn out An? Laten we hopen dat jouw medicijnen aanslaan en er wat meer rust komt. Dat hoop ik echt voor je. Laat je dat nog even weten?

Rustig aan An en we berichten elkaar

Hoi Burnie

Ben blij dat je niet alleen bent, hoewel ik wel begrijp dat het ook best lastig kan zijn. Maar je hebt goede afspraken gemaakt met je man.is ook wel knap hoor !

Mijn man is nu 2 jaar overleden,30 jaar samen geweest,altijd gewerkt.ben nooit alleen geweest.nu na verkoop huis,in een klein huisje,waarvan ik dacht: ik kan dat…..nou…nee dus.vind het moeilijk,vandaar dus Ad. Heb wel hobby’s,maar geen 24/7 per dag.nu hoop ik door de Ad. Wat luchtiger te worden,en niet overal tegenop te zien , druk hoofd , wat angstig ,duizelig. Je kent het wel🤷‍♀️Heb ook nooit veel vriendinnen gehad,stond ik nooit bij stil,maar nu …
Mijn kinderen zijn ook druk,en die wil je niet altijd lastig vallen.maar zekeren wel regelmatig bij me! 🙂
En om te zeggen ik loop zomaar in de stad ,winkels kijken of zo . ?
Nou nee…geen zin in!
Nooit gedacht dat het zo zou lopen, maar ..het is niet anders !
Ben blij met dit forum, velen weten wat het is als je in een grote of kleine dip zit.🤔

Hoi Burnie,

Wat fijn je bericht terug, en ik vind het vervelend dat je van die shit dagen hebt nu, ik weet hoe je je voelt. Hoe ben je vandaag doorgekomen?

Heb je lekker geloeid of lukte het niet ;) haha.

Mijn dag was iets beter dan gister, ben ook lekker aan de wandel geweest, nwe wasmachine gekocht want die gaf de geest.

Dus genoeg prikkels gehad, nu in de rust, kids op bed. Ja ik ga binnenkort vrijwilligerswerk doen, 2 uren per week, en heb woensdag een gesprek waar en hoe.

Ik weet niet of ik er aan toe ben of energie voor heb maar dit is ook niks. Ik hoop dat het me een zetje in de goede richting geeft. Zo niet probeer ik het later nog eens.

Haha wie weet, wat aardig dat je dat zegt, ik ben me er inderdaad niet van bewust maar voel me gevleid. Ik behandel iedereen zoals ik zelf ook behandel wil worden, dan kom je een heel eind.

Rustig aan he, zet m op

@ An, blijf hier je hart luchten, dat helpt in ieder geval een beetje. Ik heb, omdat je die vraag stelde of ik alleen was, er een apart verhaal (verhaal 1704 partner, kinderen of alleenstaand) over gemaakt. Lees het maar An. Er zijn al wat reacties op gekomen en daar zijn ook mensen die het alleen moeten doen. En net zoals jij hebben ze zoveel kracht in zich. Heel bijzonder om te lezen. En wie weet kom je lieve mensen tegen tijdens je hondje uitlaten. Even een praatje maken helpt al en wie weet komt er een keer een koffiemomentje bij.

Sterkte An en ik denk aan je hoor

@ Gert, ja heb ff flink geloeid hoor 😉😢 en vooral zitten herkauwen. De wandeling nog even gedaan en hielp een beetje. Wilde wolken tellen en niet 1 te vinden vandaag, meeuwen dan pffff ook niet te vinden. Dan maar gewoon een beetje voor me uitgekeken en m’n rondje gelopen. Om ongeveer 15:00 uur ging de storm in m’n lijf en hoofd weer een beetje liggen. Niet weg, maar minder heftig.

Hoop echt dat je vrijwilligerswerk wat voor je gaat doen, ben benieuwd. Maar nu eerst paar wasjes draaien denk ik zomaar. Ben blij om te horen dat je vandaag een goeie dag had en ik gun je er heel veel.

Ik zet hem op Gert, als jij dat ook blijft doen

Ha die Burnie,

Hoe ging het vandaag, ik hoop weer wat beter dan gister.

Ik had gister een aardige dag, vandaag bleh. Die schommelingen wordt ik ook gek van hahah. Geen pijl op te trekken, en dus ook niet op te plannen.

Hoi Gert, ja ik ben ook niet dol op die schommelingen, of eigenlijk word ik er soms moedeloos/gek van. En ik weet natuurlijk wel dat het nergens door komt, maar denk daar toch over na. Soms moet er toch een logische verklaring voor zijn denk ik dan. En jij vandaag een loei dag, verschrikkelijk. En dan weer terug naar de basis, in de wei, dus rust, beetje wandelen misschien.

Mijn dag was nog steeds niet best. Ben vanmiddag wel even met een vriendin naar sauna geweest in de hoop dat het wat me zou doen. Nou niet dus 🙄 Ja ben vocht verloren door het zweten daar, maar dat was het dan wel. Ontspannen kon ik niet. Mn schouders lijken de mont blanc wel. In de ochtend was het al prut hoor, maar hoopte op verbetering. Ik had het er ook met m’n vriendin over, voordat ik ga ben ik zo in tweestrijd, ga ik niet en blijf thuis rustig zitten, of ga ik wel in de hoop dat het wat helpt. En dat heb ik vaker hoor. Ik heb het wel vaker hier op dit forum geschreven, onbezorgd iets gaan doen is er niet meer bij. Maar ik blijf het toch proberen en probeer wel mn balans daar in te vinden, bv morgen doe ik niet veel en hooguit wandelen en oh ja Nederland in beweging hahaha. Verder ben ik pas begonnen met nidra yoga. Is meer liggen en proberen te ontspannen dan dat je wat doet hoor. Dus past op dit moment helemaal bij me, lekker passief.

Hopelijk heb je morgen weer een oké dag Gert. We komen er wel. Maar van mij mag het wel een keer klaar zijn. Ik praat wel een tegen mn burn out van oké burn out, nu weet ik het wel, ik zal nooit meer teveel hooi op mn vork nemen, of ik zal niet altijd meer ja zeggen etcetera etcetera. Dus verdwijn uit mn leven.

Hoop dat je gesprek morgen ook fijn is en fijn aanvoelt en dat ze iets leuks voor je hebben. Of mag je dat zelf aangeven? Geen idee hoor.

We spreken elkaar weer

Hoi Burnie,

Nee joh hou op, je kunt er helemaal niks mee.

Klopt, ik mag ook graag analyseren, maar vaak komt ik daar niet verder mee inderdaad.

Het is wat het is, en dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ja even in de rust, gister misschien wat te gek. Ach ik weet 't ook niet ;).

Toch goed dat je geweest bent, ondanks dat het niet het resultaat heeft wat je had verwacht. Ik mis dat onbezorgde ook, maar zeg wel steeds minder vaak af dan eerst.

Ik zat ook weer eens helemaal vast, leek wel een robot als ik om moest kijken haha. Maar gaat sinds vandaag weer beter, tocotolin erop smeren, warmte kussen, oefeningen, zo'n massage apparaat van de lidl erop, haha;).

Wat toevallig, heb ik vanmiddag ook voor het eerst gedaan, ik was wel redelijk ver weg haha, ga er wel verder mee oefenen.

Dat hoop ik ook, ik ben er ook wel klaar mee, hou op. Nou ik zeg het inderdaad ook wel eens, ik weet het onderhand wel, ben je bijna uitgepest.

Ja ik ben benieuwd. Vast wel, maar mag het zelf ook aangeven. We houden contact!

Gert

@ Gert, die nidra yoga doe ik in groepsverband in yogazaaltje. Met nog 7 vrouwen les gehad. Maar jij schrijft ik was even ver weg, nou 2 dames ook in die groep, snurken daar joh en probeer je dan maar eens te concentreren cq te ontspannen 🤣 🧘‍♂️.

Voel je je vandaag wat beter?

Gesprek goed gegaan? Is er iets fijns en passends uitgekomen?

Mijn dag was gelukkig redelijk oké. Iets meer ontspannen. Niks gedaan hoor, behalve wandelen. Hoop dat de jouwe ook oké was.

Hoi Burnie,

Haha nou ik snap je helemaal, zie het voor me haha ;). Ik deed het alleen thuis, best relaxed.

Vandaag gelukkig wat beter. Ja was een leuk gesprek, heb 2 opties, op een basisschool conciërge helpen paar uur per week, of in een kringloop winkel, even kijken wat past.

Moet gewoon wat proberen, afleiding, wat zingeving, vrijblijvend.

Fijn dat je dag iets beter was, hou dat vast dat het ook steeds iets beter kan gaan.

Fijne avond he!

Hoi Gert

Ik lees net dat je gesprek toch wel goed ging. Mooi is dat !
Kun je kiezen wat goed voelt. Je komt er wel…💪🏼

Lijkt mij misschien ook wel wat ….1-2 uurtjes iets doen🤔afleiding. Wil me niet echt gebonden voelen daarin .
Kun je daar zo binnen stappen,kringloop of zo ?
Hoe heb jij dat gedaan?
Of mag ik dat niet vragen? Sorry anders 🤷‍♀️

Rustige avond gewenst !

@ Gert, oh ben blij voor je dat het iig een fijn gesprek was. En nu nog kiezen uit die 2. Even goed over nadenken. Zou ik wel moeilijk vinden, lijkt me allebei leuk om te doen en is inderdaad voor de afleiding. Ben benieuwd welke het gaat worden. Ik wilde na m’n pensioen ook vrijwilligerswerk doen, maar moet even wachten. Ik ga dat waarschijnlijk dan in verzorgingstehuis doen. Maar dan de gezellige dingen doen met de oudjes hoor, de zorg zelf ben ik niet in thuis. Weleens tussendoor ook gedaan toen ik nog werkte, zo’n dag in februari dacht ik NLDoet, wordt elke jaar gedaan.

@ An , goed idee van je en gewoon de stoute schoenen aantrekken en naar binnen lopen. Kun je nog zelf ff lekker neuzen daar 😉 Zo zie je maar, op dit forum kom je zelfs aan goede ideeën.

Wens jullie een fijne avond toe en ondertussen verder opknappen hoor.Dan doe ik dat ook oké 😀

Ja je kan vast zo binnenlopen hoor bij de kringloop! Vergeet niet aan uwv door te geven als je vrijwilligerswerk gaat doen, indien je een uitkering hebt. En op: nlvoorelkaar punt nl , hebben ze ook heel veel aanbod van vrijwilligerswerk

Had altijd super fijne banden met Conciërges, moet ik vaak aan terug denken, ben jij volgens mij ook geknipt voor Gert!

Of je kan ook googlen op: nlvoorelkaar

Hoi allen

Ik zal idd.eens rondneuzen,en kijken of het wat is. Zo heb je even dat je het ziet zitten….🤔en de volgende dag helemaal prut.🙈
Pfff wat een gedoe! Zomaar huilbui …word er zo moe van…
Maar..doorgaan💪🏼
Prettige dag !

Hoi An hier precies hetzelfde, gisteren een oké dag, ‘s nachts slecht geslapen, veel wakker, hoofd en hart weer op hol 🙄. En waarom en waardoor geen idee. Gisteren alleen gewandeld, gym op tv en boodschapje gedaan. Dat was het. Net even gewandeld en vandaag maar weer niksdoen. Zo niet m’n ding, maar het is beter voor die rare zenuwen in mn lijf. Vanavond ga ik een soort van yoga uitproberen met klankschalen en geurtherapie en weet ik veel wat hahaha, ik probeer maar wat joh en ik hoef niet veel te doen. Zo probeer ik het nog een beetje leuk te maken voor mezelf. Maar dat is zeker niet makkelijk hoor. Maar erin blijven hangen hoe verschrikkelijk alles is helpt me ook niet. Maar grrrrrrr ik wil heel graag dat dit over is, ben er totaal klaar mee.

Dus An, lekker flink hard huilen en pak lekker je hondje en even naar buiten. Al is het maar een klein rondje. Of even iemand bellen, dat helpt mij ook weleens.

Sterkte An en ik vind het rot dat je je zo voelt. Maar je bent niet alleen, dus doen we het samen. Je zou me nu moeten zien zitten, relax stoel, warmte ding in m’n rug en om m’n nek pittenzak Schapenvacht sokken , mok thee, koekje erbij en me s… voelen . Dus al met al zie ik er niet uit op dit moment en past precies bij hoe ik me voel.

Hoi Burnie

Ook jij zo'n rotdag ( alweer).kan er slecht tegen. Doe ook wel kleine dingen in huis, in je eentje is het zo klaar.
Wat ik schreef vanmorgen...heb soms zin om wat te doen, buitenshuis, maar er nog niet aan toe ben of zo. Weet het soms niet 🤔kan er ook nog weleens in blijven hangen,en er dan weer uitkomen is vaak lastig.ook omdat je niemand om je heen hebt die zegt: kom op ,we doen dit of dat.
Bellen doe ik ook wel, maar zijn meestal aan het werk. Dus tv,serie, lezen etc.
Moet wel even 🤣 ,zie je al zitten in je relax stoel.
En de verhoging van de Ad. Doet wel wat, maar hoeveel weet ik natuurlijk nog niet, hoef niet elke dag te lachen, te dansen...maar iets meer rust in lijf en hoofd. En geduld....wat is dat ! Pfff

Ook jij veel sterkte en rustig aan doen !! lees je

Geduld is zo moeilijk en toch moeten we dat leren. Sterkte hoor allemaal. Al kennen we elkaar niet, herkenning doet goed

Hoi Burnie( en An ),

Ja was leuk gesprek. Ik denk dat 1 van beide wel iets is, maar neig naar de conciërge kant ;). Komt vast goed.

Wat vervelend dat het vandaag een rotdag is voor jullie, hier valt het vandaag gelukkig mee, al had ik dat niet verwacht na gister.

Ik doe het via reïntegratie bureau via uwv An, maar je kunt ook zo eens even ergens gaan vragen denk ik hoor. Overal is wel wat.

Komende dagen druk hier, kijk beetje tegenop. Veel voorbereiding enz, onze tweeling wordt 2 jaar zaterdag, dus dat wordt lekker veel prikkels.

Voor nu een fijne avond toppers. Zet m op en geniet van je Yoga Burnie.

@ Gert, heel veel plezier zaterdag en wie weet valt het heel erg mee met de prikkels. Misschien is je burn out wel op z’n retour (geen idee hoe lang je al in een burn out zit hoor, heb je vast al eens ergens aangegeven), dat hoop ik gewoon voor je 🙏🏻. Lekker genieten van de kids iig.

Mn yoga was apart laat ik het zo maar noemen. Wel rustige sfeer en dat is wat ik nu ook wil. Op dit moment barstende hoofdpijn (had ze al beetje voorspeld) en dat terwijl ik met een geneeskrachtige steen op m’n voorhoofd heb gelegen 🤣 Schiet mij maar lek.

@ An, ben je oké ? Vandaag iets beter? Hoop het voor je. We gaan er gewoon weer tegenaan aan.

Wens jullie en uiteraard iedereen op dit forum een fijn weekend toe

Hoi Burnie,

Dankjewel, we zien het inderdaad wel, komt goed.

Nou vandaag is ie er weer hoor, hij is me nog niet vergeten, iets teveel gedaan afgelopen dagen denk ik ;). Ik ben inmiddels 16 maanden de pineut zeg maar.

Haha grappig he, ik vond het ook heel apart soms, heb ik het verleden ook wel eens groepslessen gedaan. Even goed water drinken vandaag ;).

Fijn weekend

@ oh pffff Gert, dat overkomt mij dus ook regelmatig. De rekening. Waardeloos! Neem vandaag gas terug en morgen een goede dag, ik duim voor je en jij kunt dat in je hoofd herhalen. En we gaan die burn out killen 😉

Hoi Burnie,Gert

Het gaat wel 🤔 maar..

Gisteren bij de ha. Geweest voor de verhoging naar 20 mg ,nu dus 2 weken al, we gaan er gewoon mee door. Over 14 dagen even terug naaar de Ha. Ik wil gewoon te snel, voel wel dat het wat doet,maar ja….maar ook de angstgevoelens nog. Pfff.. het vliegt me dan weer aan. Bah….

@burnie je had hoofdpijn ,door de yoga ? Ik hoop dat je er snel vanaf bent.💪🏼
@ Gert verjaardag is wel leuk, maar alle drukte ,minder denk ik voor je. Ze worden maar 1x 2 jaar 😉 ..vast gefeliciteerd , !

Lees je

Hoi An, ja door de yoga. Degene die les gaf zei het na afloop ook hoor en het klopte inderdaad, barstende koppijn. Kan zijn door de lichte oefeningen, of door de klankschalen, of door die stenen. Of ze is een heks en ze heeft me behekst 🤣🤣 Oh we kregen ook nog gemberthee vooraf 🤔, zou dat het zijn geweest 😉. Ik weet het niet. Ik ga volgende week weer en dan eens zien of ze me niet in een pad veranderd.

Alle gekheid op een stokje. Jij dus naar HA geweest en ja die zegt uiteraard nog even langer uitproberen om te zien wat het met je doet. Ik vind dat ook lang duren hoor. Dat zeggen ze vaker bij ad. Bij die van mij die alleen bedoeld was om te kunnen slapen werkte dat wel meteen. De eerste nacht sliep ik 9 uren (was alleen die ene keer hoo omdat ik al een week niet had geslapen. Maar nog even geduld An, hoe vreselijk ook hoor.

Laat je het weten als het wat voor je gaat doen?

@ Gert, gefeliciteerd met je tweeling en ik hoop dat je vandaag nergens last van hebt en zoveel als mogelijk is kunt genieten.

Goedemorgen Burnie,

Super lief, dankjewel. We gaan dr voor!

Hoegaat ie met jou?.Fijne dag!

Het kan altijd beter Gert 😉, maar we maken er maar weer wat van as usual. Jij proberen te genieten, dat is voor mij nu een betere gedachte. En 2 is echt zo’n leuke leeftijd. Nou ja dat vind ik dan hoor. Ik vond toen dat ik door m’n zoon van 2 en ook natuurlijk daarna weer dingen zag waar ik geen oog meer voor had. Hoe mooi is dat. Inmiddels is hij 32 hoor. Daarom, lekker genieten en de prikkels even niet aan denken. En morgen zie je dan wel weer.

Doe je best Burnie, maar dat doe jij wel. Ja zeker het worden nu echt van die mensjes he. Klopt ze hebben een heel andere kijk dan ons, eigenlijk zijn ze een voorbeeld.

Vanochtend ging goed opzich, nu even in de rust!

Zet m op vandaag topper

@burnie heb je toevallig al eens gecheckt of je B12 te laag is? onder 450 is voor vrouwen te laag bijvoorbeeld, huisartsen vinden 150 pas te laag. Ikzelf heb namelijk een tijd de klachten gehad die je omschrijft en dat is verholpen met slikken van B12 na check bloedprikken. wellicht een idee?
verder wens ik je veel sterkte, er komen vast weer tijden aan dat je minder klachten ervaart.
dikke knuffel

gefeliciteerd Gert met de tweeling, fijne, goede dag gewenst. en niet teveel ellende na deze dag.

Monique, wat lief dat je meedenkt. Ik slik wel B12 maar misschien niet genoeg. Dus goeie tip en ga dit eens aankaarten bij de huisarts. Even bloedprikken en dan misschien meer duidelijkheid. Uiteraard laat ik het op dit forum weten, want wie weet helpt dit anderen vrouwen ook.

Wordt vervolgd 😀

Gert, alvast de ochtend genoten, die pakken ze niet meer af en even rust nemen is geen gek idee. Dan straks weer wat energie.

Gefeliciteerd Gert!

Hoi Burnie, Gert

Herken veel van wat je schrijft…
Loop ook vaak buiten ,kijk om me heen,maar helpt mij ook niet altijd om rustig / ontspannender te worden. Gek word je ervan.
Mede Daarom nu de Ad.

Heb nu 16 dagen de Ad paroxetine,voel wel wat, maar pfff bijwerkingen.dus van mij word je ook niet echt vrolijk….maar even een hart onder je riem doen….als ik het goed zeg💪🏼

@ Gert. Hou je haaks, gefeliciteerd met de meiden !

Bedankt An, Bedankt Burnie.

We hebben het weer overleefd;) ;).

Fijne avond!!

Lieve Burnie,

Wat rot dat je hoofd zo op hol is geslagen en je lijf ook zo onrustig voelt. Ik herken dat gevoel, en ik weet hoe uitputtend het kan zijn als niks écht helpt om die rust te vinden. Je doet al zoveel om ermee om te gaan, en ik vind het knap hoe je steeds weer probeert de juiste tools te gebruiken. Dat alleen al kost energie!

Soms helpt het om even niet te moeten ontspannen, hoe gek dat ook klinkt. Ik heb zelf gemerkt dat als ik me geforceerd probeer te kalmeren, het juist meer spanning geeft. Misschien mag het er even zijn, zonder meteen een oplossing te zoeken? Een koptelefoon met rustgevende muziek of een luisterboek werkt voor mij soms beter dan ‘actief’ ontspannen.

Wat betreft hoe lang dit duurt… was er maar een vast antwoord op. Maar één ding weet ik zeker: het blijft niet altijd zo. Jij bent niet je onrust, en dit gaat voorbij, ook al voelt dat nu niet zo. Weet dat je er niet alleen in staat.

Een hele dikke knuffel, en wees een beetje lief voor jezelf.

Liefs ❤️
K. (Kamillethee)

Dank je wel K, soms hebben we een knuffel nodig van mensen die hetzelfde voelen en snappen wat dit met je doet. En het klopt wel dat het soms ook goed is om de spanning er te laten zijn, maar het voelt niet lekker aan. Maar het komt wel goed, maar mag van mij wel morgen of zo zijn 😉 Of ben ik dan te veeleisend 🤔 Weet je wat zo gek is, men zegt vaak, ook hier op dit forum, dat je van een burn out zoveel leert en er wat aan gaat hebben. Maar ik ben bijna 68, dus tja, waarom nu pas zou je je kunnen afvragen. Ach en ook dat, het komt even op in mn hoofd en dan veeg ik het ook weer weg hoor. Ik heb er geen antwoord iig.

Dank je wel voor je lieve reactie.

Sommige dingen gebeuren gewoon, de vraag “waarom” heeft nooit zoveel zin vaak, de vraag wat je ermee doet is een betere vraag en wat het je oplevert en wat je ervan geleerd heb.
Waarom dingen lopen zoals ze lopen is weinig op te zeggen, waarom de zon schijnt of waarom het regent, geen idee.... maar laten we in beide gevallen een positieve draai er aan geven want ook in de regen kan je de regendans doen, zwemmen in de regen is geweldig en geluk zou niet bestaan zonder ongeluk.
68 is een prachtige leeftijd en je hebt nog heel veel jaren waarbij je je burn-out lessen kan blijven toepassen, je bent nooit te oud om iets nieuws te leren, zelfs mijn oma van 92 vond het leuk om nog even Turks te leren praten, gewoon omdat het kan.....

Overigens is voor mij een luisterboek en podcast zeer overprikkelend, maar kijk vooral wat het voor jou doet. En super leuk dat je aan haken doet!

Lekker positief Anoniem en je hebt natuurlijk gelijk. Nooit te oud om te leren. Het was gewoon iets wat ik me afvroeg en bleef daar ook niet in hangen hoor. Leren doen we elke dag weer.

Alleen weet ik niet hoe je aan haken komt 🤔 Misschien stond dat bij een andere reactie. Want ik haak iig niet. En luisterboeken doe ik ook niet. Zodra ik weer rust in mn hoofd heb lees ik liever een boek. Maar mogelijk las je dat bij een ander.

Oh dan was het een ander iemand die het over haken had! Ik haalde twee verhalen door elkaar ;-) Foutje!

We haken ieg niet af, dat dan weer wel hahaha 😄

Ja heb ik ook, is normaal bij overprikkeld brein

Heb ik ook

Same, kon zelfs tijdje de namen van collegas niet eens meer bedenken, was lekker awkward.

Heb ik ook.. soms wil ik een woord zeggen, maar zeg ik een totaal ander woord. Ook namen van collega's heb ik gehad. Awkward inderdaad haha

Ik (man) kreeg een burn-out toen onze zoon 6 maanden was. Nu 1.5 jaar later ben ik nog niet hersteld. Mijn ervaring is dat het hebben van een baby je herstel erg tegenwerkt tenzij je volledig ontlast kunt worden maar dat gaat eigenlijk niet, zeker als moeder zijnde. De invloed op de zwangerschap zelf weet ik natuurlijk niet maar de periode erna is niet aan te raden als je nog herstellende bent. Een baby is loodzwaar, laat staan als je een burn-out hebt, zeker het eerste jaar (mijn ervaring). Wij hebben ook een kinderwens voor een tweede maar daar beginnen we pas aan als ik volledig ben hersteld

Hey

Ik ben in feb 2023 uitgevallen met een burnout. Ik ben ook mid 35 en had net dezelfde wens als jou tijdens mijn burnout. Ik ben in mei 24 bevallen van mijn tweede kindje. Ik was mijn hele zwangerschap enorm vermoeid en veel ziek, maar ik was in ziekte dus ik kon veel bijslapen overdag. Ik merkte dat mijn lichaam veel zwakker was en veel meer rust nodig had dan bij mijn eerste zwangerschap zonder burnout. Op je baby heeft het geen impact, ik heb voor mijn beslissing met mijn gynaecoloog gepraat.

Nu gaat mijn baby naar de kinderopvang wat ervoor zorgt dat ik overdag kan rusten. Maar de nachten zijn nog steeds pittig bij ons wat ervoor zorgt dat ik niet kan herstellen helaas. Het is pittig. Maar als je een doorslapertje hebt of een man hebt om de nachten af te wisselen kan dit mss wel beter gaan. Ik zou zeggen volg je hart, ik heb geen spijt , ik heb een gezond kindje en dat maakt me gelukkig.

Ik zou eerst 100% focussen op je herstel en dan aan kinderen beginnen. Baby’s en kinderen kosten veel energie, dus het zou zo maar kunnen dat dat je herstel in de weg ligt. Jouw kindje wil een gezonde mama natuurlijk uiteindelijk weer

Je moet je kindje wel iets kunnen bieden uiteindelijk.

Ik zit een beetje in hetzelfde schuitje. Zo lastig.. en de maanden vliegen voorbij en als vrouw begint dan toch de biologische klok te tikken. Wel denk ik dat je er nooit echt klaar voor bent en er altijd iets zal zijn. Als je een sterke, fijne relatie hebt (en een goed sociaal vangnet) zou ik niet al te lang wachten. Het komt echt allemaal wel goed, misschien met wat meer hulp van anderen.

Ondanks burnout moet je wel en juist je hart blijven volgen. Niet alleen ratio.

Ik zou bij het nemen van kinderen juist je verstand gebruiken en niet alleen je hart. Wat heeft een kindje aan jou als je niet kan herstellen omdat je een kind hebt, wat veel zorgt vergt. Het kindje wil een gezonde mama die er voor het kindje kan zijn.
Ik zou zeggen: knal nog even goed door met je herstel, zet je 100% in ervoor, en over 1 of twee jaar maximaal, wanneer je je veel beter voelt, zou ik aanraden om te beginnen met kinderen. Denk niet alleen alleen jezelf maar ook aan het kindje, verplaats je in het kindje
Ik hoop dat ik niet te hard over kom maar ik bedoel het allemaal heel erg goed :-)!!

Vergeet niet dat je verstand op 35 jaar ook zegt. Wie weet word ik niet meer zwanger of krijg ik een ongezond kindje ... als je 25 bent is het veel gemakkelijker dan zou ik ook gewacht hebben ;-)

Praat erover met je gynaecoloog of huisdokter, dat hielp me om te beslissen ;-)

Als je je zorgen maakt dat je niet zwanger meer kan raken dan kan je dat laten testen of dat echt zo is. Of eicellen bevriezen. Ik ken zoveel mensen die op latere leeftijd zwanger zijn geraakt.
Een ongezond kindje kan iedereen krijgen, en dat kost nog meer zorg waardoor het verstandig is om sowieso zvm hersteld te zijn, of het nu een ongezond of gezond kindje is. Ik zou nog even kort knokken voor je gezondheid.

Ook met een half jaar volledig inzetten op herstel kan je veel bereiken

Ik heb het ook gehad, op trauma en voor angst en paniek. Het heeft mij wel geholpen, de angst om een paniekaanval te krijgen is minder geworden en de trauma’s wat minder zwaar.

Het is wel vrij intensief, het vraagt veel van je brein. Dus een tip is om daar rekening mee te houden in je planning.

Succes en sterkte!

Ben wel benieuwd hiernaar hoor gaat zo’n behandeling ?

Dit had ik begrepen Y!
Ik hou de dagen eromheen vrij.


Anoniem ik denk dat je dat het beste even online kan opzoeken want ik kan het zelf ook nog niet heel goed uitleggen. Gaat om verbindingen die je hersenen leggen en deze worden dan veranderd doormiddel van licht/geluid..

Zeker aanrader, dit heeft bij mij enorm geholpen in herstel van m’n burn out en energie levels gingen omhoog. Ik heb ook veel sessies gehad voor angst en trauma. Maar erna ook voor paniek of angstige gedachten. Ik was bijvoorbeeld opeens ook claustrofobisch of durfde niet in het OV. Dit konden we met EMDR sessies ook aanpakken. Ik vond de sessies wel pittig en je moet er echt voor openstaan om alles wat in je opkomt ook te uiten tijdens zo’n sessie. Dan werkte het voor mij echt goed. Ik zou de dagen erna zeker rust inplannen en lief zijn voor jezelf. Je kunt het! Heel veel sterkte.

Wat lief M.
En fijn om te horen want dit herken ik. Ik ben ook claustrofobisch en het OV lukt mij ook niet meer. Daarnaast autorijden ook ineens niet dus fijn om een positieve ervaring te lezen! Bedankt! Ik ga me zeker ervoor openstellen.

Zover ik weet krijg je als je na 2 jaar nog niet direct gekeurd bent door het uwv sowieso een voorschot op de wia. Dus je gaat niet naar de ww.

Hallo,

Ik ben hier ook benieuwd naar, ik heb mijn WIA aanvraag formulier inmiddels binnen.

Ga je dus na 2 jaar ziektewet automatisch naar de (voorlopige) WIA, in elk geval tot je daadwerkelijk gekeurd bent?

Bedankt voor het delen van info…

Ik zou even het uwv contacten als ik jullie was

Ik heb begrepen van mijn begeleider bij spoor2 dat je automatisch in de wia belandt en als je keuring pas later komt dat je dus een voorschot kan krijgen voor die maanden die je dus wacht op je keuring. Volgens mijn begeleidster krijg je hier vanzelf bericht over maar kunt natuurlijk uwv contacten

Volgens mij moet je vragen voor die voorschot. Nogmaals: contact het uwv

Ik weet dat (angst)gedachten, die kunnen zorgen voor overprikkeling, verminderen door AD. Of AD tegen overprikkeling zelf werkt heb ik geen ervaring mee, maar ik neem aan dat je dokter dit heeft bevestigt alvorens je het neemt

Ik lees ook op Google dat het bij sommige wel helpt en bij sommige niet. Google maar: setraline overprikkeling. Dus dan lijkt het mij de moeite waard om het te proberen toch

Ik heb ervaring met sertraline. De angstgedachten werden bij mij zeker minder, en als ze er waren hadden ze minder impact.

Of het nou echt goed hielp met overprikkeling weet ik niet goed meer. Ben het 2 jaar geleden gaan gebruiken dus t is al een tijdje geleden.
Ik moet nog steeds opletten met overprikkeling dus ik geloof niet dat het mij daar nou enorm mee geholpen heeft. Maar: dat is mijn specifieke ervaring, ik blijk ook ADHD te hebben dus dan ligt overprikkeling altijd op de loer. Misschien helpt sertraline voor anderen juist wel goed op dit gebied, dat weet ik niet.

Maar het heeft voor mij met de angst absoluut geholpen, het werd rustiger in mijn hoofd en de angst was niet meer zo extreem. Langzaamaan is het gaan verdwijnen en ik kon en durfde steeds weer meer te ondernemen.

Ik hoop dat het jou ook kan helpen, mocht je besluiten het te proberen.
Sterkte!

Tegen overprikkeling werkt voor mij het beste:
- natuurwebcams kijken
- Naar buiten kijken evt met zonnebril op, zoals Eric zo mooi schreef: leven als een koe in de wei.
- Op bed liggen met slaapmasker, dus in het donker zonder geluid
- Veel slapen
- Geen cognitieve activiteiten doen zoals muziek, sudoku, tv, lezen etc
- Wel rust afwisselen met fysieke activiteiten en creatieve activiteiten
- Als er een gedachten voor bij komt zwaai ik het in mijn hoofd weg, net zoals bij tinder, zwaai ik de gedachten met mijn hand denkbeeldig weg naar links, en zeg ik soms: doei! (Tegen die gedachten)
- Of soms even staren op 1 punt of de vogels of wolken volgen helpt ook om gedachten te verminderen

Het online artikel, te vinden via Google, heeft mij heel erg geholpen tegen angstgedachten en piekeren: Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt)

Verder niet helpende gedachten omzetten in helpende gedachten: help ik ben wakker nu val ik niet meer in slaap -> ik ga even iets ontspannends doen en dan val ik vanzelf weer in slaap, alles komt goed

Hallo Y,

Heb jij nog bijwerkingen welke gebleven zijn op de lange termijn?
Ik heb Escitalopram gebruikt, maar stoorde me vooral enorm aan het wazig zien en overmatig zweten, en ook beetje glazig gevoel zeg maar.

Valt dit enigszins mee bij Sertraline?

Alvast bedankt voor je ervaringen…

Ik had als bijwerking vooral darmklachten, veel geborrel en elke dag 1x diarree. Maar is allang over inmiddels. Verder in het begin en na een verhoging van de dosering had ik een droge mond, maar ook dat was dan tijdelijk.

Kan me goed voorstellen dat je de bijwerkingen van Escitalopram vervelend vond, als ik het zo lees lijkt me dat ook heel naar. Die klachten heb ik ook af en toe gehad, maar vooral in periodes van overbelasting. Dus denk niet dat dat aan de sertraline lag.

Zoals ik schreef, is het al een poos geleden en weet ik niet alles heel goed meer. Dus hopelijk kan er nog iemand wat recentere ervaringen delen hier.

Sterkte!

Ik ben een paar dagen geleden met sertraline begonnen. De bijwerkingen voor mij zijn vooral enorme sufheid en het verdwijnen van het libido.

Hoeveel mg?

En slaap je er beter door ?

Zijn dat bijwerkingen Timo in de opbouw fase? Of is dat blijvend

Ik heb 50mg. Ik slaap er wel ietsje beter door, maar niet zo goed als ik met mirtazapine deed.

Ik heb eerder fluoxetine gehad, wat ook een SSRI is, en daar had ik dezelfde bijwerkingen, ook na drie maanden. Het schijnt wel veel per persoon te verschillen

Wat is het verschil tussen sertraline en mirtazapine?

Ja! Je gaat veel herkenning vinden in onderstaande eerdere verhalen.

Verder kan ik dit online artikel aanraden wat te vinden is op Google: Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt)

En Werk aan het oplossen van je burn-out: veel rusten, veel slapen, lees onderstaande verhalen met meer tips, ontprikkelen, en heel veel geduld hebben. Dat is een beetje een korte samenvatting

Bedankt.....tja bij een GAS heb je zoveel overeenkomsten met een burnout/overspanning.
Is vaak een lastig iets. Ik maak mij alleen eigenlijk maar zorgen over hoe ik mij voel en dat het ooit weer over gaat.

Je kan angst fysiek ervaren of in gedachten. Als je je zorgen maakt is dat GAS. Ofwel niet helpende gedachten voor je herstel.

Een burn-out is niet levenslang. Zie verhalen van mensen die opgeknapt zijn hieronder.
Zorgen maken verandert niks aan de situatie. Ik denk dat je veel hebt aan het online artikel en dit forum zodat je hoop en vertrouwen krijgt. Het is geen makkelijke weg maar als je werkt aan je burn-out en geduld hebt zul je beter worden.

Dus de fysieke angst en onrust past goed bij een BO weer.

Overigens hangt het wel af wat de oorzaak is van je fysieke angst voordat je het een BO of GAS kan noemen. Uit jouw verhaal lees ik dat je niet goed luistert naar je lichaam en daarom schreeuwt je lichaam om rust en ontspanning nu dmv van fysieke klachten zoals onrust, overprikkeling etc

Hoi Bas,

Heel herkenbaar verhaal qua ontstaan, verloop en huidige situatie. Ik lees / denk / voel met je mee, en typ zo nu en dan ook ;).

Zet hem op, sterkte. En of het nou een BO of GAS is, op dit moment veranderd dat niets aan je klachten. Probeer jezelf over te geven aan de situatie ipv vechten.

Komt allemaal goed, ik weet precies hoe je je voelt mbt gaat het weer over, het giert door je lichaam, maar het komt goed.

Gert

Bedankt voor hartverwarmende reacties!

Ik weet zo ook zelf niet eens hoe ik aan die onrust/angst kom. Ook niet wat de oorzaak is.
Tja ik ben een binnenvetter en laat emoties niet echt zien.

Vaak hebben diagnoses overlapping, bijv depressie en een burn-out of autisme of verslavingsproblemen, perfectionisme, add, hsp, trauma etc etc etc. Voor de verzekering is zo’n label belangrijk zodat je het vergoed krijgt.
Maar bijv fysieke Angst door GAS heeft een andere benadering nodig dan BO. Zie verhaal 1655 waar ik wat over heb geschreven in de reacties.
Heb je GAS dan krijg je meestal CGT en exposure therapie, dus in stapjes activiteiten aangaan zodat je vertrouwen krijgt in het kunnen. De angst heeft dan een ongegronde reden. Er is geen reden om ergens angstig voor te zijn ook al ervaar je het wel.
Als je fysieke angst ervaart bij een BO moet je dat juist niet doen of in elk geval sowieso niet aan het begin van je BO (die overigens in sommige gevallen lang duurt), want dit signaal is juist een sein dat je teveel doet.
Het zou dus kunnen zijn dat je beiden diagnoses hebt, wat alleen maar handig is omdat je dan wel de behandeling krijgt vergoed.

Als je fysieke angst ervaart bij een BO moet je dat juist niet doen, ik bedoel daarmee: dat je dus niet meer moet doen dan je nu aankan. Dus je moet het omgekeerde doen van exposure therapie en dat is afremmen.
CGT is wel raadzaam als je angstgedachten hebt, ofwel niet helpende gedachten hebt.

Ik heb overdag vaak onrustig/nerveus gevoel en verzink daar dan soms in. Ik doe wel alle dingen
en ben wat dat betreft daar niet bang voor. Ook de laatste 8 maanden als ik wakker wordt dan
kan het zijn dat meteen dat nerveuze gevoel er is en soms tegen de middag verdwijnt.....dan voel je
weer dat je meer aan kunt.
Veel mensen die BO zijn ontwikkelen ook die angst/nerveuze gevoelens toch?

Ja klopt. Cortisol is in ochtend het hoogst. En bij BO nog hoger. Te veel Cortisol kan je linken aan stress/paniek/angst/onrust zijn

Ik heb geen angst voor iets of iemand of situatie maar voel mij gewoon gespannen/nerveus/overprikkelt.
Kan dan ook slecht concentreren of heel rustig iets lezen.
Algeheel nerveus gevoel. Ik ben ook niet fysiek uitgebrand. Kan veel lopen en ga sinds kort naar de sportschool. Op mijn werk is het ook altijd druk en neem ik ook nooit pauzes. Dit heb ik mij
zo al wel 15 jaar zelf opgelegd. Na dat ik 3 weken thuis was ben ik vanuit huis al weer begonnen met
werken ...ca. 3 uur per dag. Om maar wat afleiding te hebben. Tja misschien niet verstandig geweest zo snel.

Je kan er alleen maar van leren. Je hersenen zijn overspannen/opgebrand. Heel veel rust, slapen, ontspannen/ontprikkelen en veel geduld hebben. Niet te hard van stapel lopen met sporten, lagere intensiteit pakken of blijven wandelen. Want je brein is gewoon toe aan rust. In de verhalen hieronder vind je veel tips verder! Succes Bas!

Alles klinkt herkenbaar. Ging bij mij de eerste 8 maanden precies zo. Nu ruim 1.5 jaar erin en die constante paniek, onrust etc is een heel stuk minder dus het wordt echt beter. De vermoeidheid is er nog en de hersenmist met name. Het duurt gewoon ontzettend lang. Probeer te bedenken dat jij dit niet bent maar dat de burn-out is en dat het weer weg zal gaan. Je kunt jezelf helemaal gek maken namelijk maar het levert je alleen maar meer stress op. Ik weet dat die onrust en angst zo overweldigend kan zijn dat je er niet omheen kan maar probeer toch te bedenken op die momenten dat dit tijdelijk is en weer over gaat

Ik heb overigens ook vernomen dat die mentale klachten zoals angst paniek etc eerst verdwijnen en daarna de fysieke klachten. Bij mij klopt dat wel. Na een maand of 15 werd het bij mij in mijn hoofd een stuk rustiger, kan weer veel meer relativeren en die angst paniek is veel en veel minder dan hoe het was

Jouw verhaal is erg herkenbaar. Op het punt dat ik uitviel was ik zo angstig dat ik amper over straat durfde te lopen. Ik werd van alles bang. Hier heb ik nooit eerder last gehad in mijn leven, waardoor de psycholoog aangaf dat dit een symptoom is van de burn-out. Naast de angstklachten heb ik nog tal andere burn-out klachten. Bij mij is ook een gegeneraliseerde angststoornis geconstateerd. Mijn psycholoog vertelde mij dat als de GAS is ontstaan voordat de burn-outklachten begonnen, de GAS op zichzelf staat. Maar als de angstklachten zijn begonnen in de periode dat ook de andere burn-out- symptomen zijn begonnen, dit als een symptoom van de burn-out moet worden beschouwd. De GAS wordt dan ook steeds minder naarmate je meer van je burn-out herstelt. Dit klopt ook. Ik zit nu ruim 11 maanden in mijn burn-out en merk dat de angstklachten en overige klachten minder zijn geworden en ook minder aanwezig zijn als ik veel rust houd. Als ik over mijn grens ben gegaan dan merk ik dat gelijk en worden de klachten weer erger.

Hoi Leo,

Tja is een lastig iets. Voelt soms zo raar. Dan weer aantal dagen redelijk helder in het hoofd en
kun je het allemaal weer relativeren en begrijp je niet hoe je in zo'n bubbel terecht kon komen en zo
weer ineens een aantal dagen dat je er weer in zit.
Nu vandaag ook weer een hele rotdag. Nerveus gevoel, opgejaagd en veel in je hoofd / eigen bubbel zitten.
Niet echt spraakzaam en teruggetrokken. Mijn vrouw merkt dat dan ook meteen als het niet lekker gaat.
Is zo frustrerend terwijl ik het wel wil accepteren. Tja ik weet dat er ook weer goede dagen aankomen maar als je erin zit dan kun je je dat niet meer voorstellen.
Ook al had ik altijd wel iets van spanning/angst mijn hele leven ik heb het niet zoals nu gevoeld.
Misschien te lang doorgegaan en er nooit aandacht aan besteed en nu is alles teveel geworden.

Hoi Bas zo herkenbaar dit ik zit er nu ruim 17 maanden in een burnout en de angsten heb ik ook piekeren pffff ben bij een praktijk ondersteuning ze begrijpt me wel kan me ei kwijt en ook dagen dat het wel goed gaat wandel veel met de hond de natuur geeft me rust maar nu weer veel dagen onrust in mijn hoofd net of je veel gedronken heb bovenop bha ik ben bijna 7 jaar weduwe en heb 2 kinderen en kleinkinderen en wil mijn kinders er niet te veel mee lastig vallen hoop dat ik weer eens de oude word en er weer kan zijn voor iedereen wacht maar weer af duurt langgggggg sterkte ook en iedereen die dit leest

Tja het is een niet te begrijpen iets. Ik vind de onrust / nervositeit het ergste wat je de hele dag mee kan dragen. Dit gaat dan ook meteen in je hoofd zitten.
Jullie allemaal veel sterkte en houd moed...het komt uiteindelijk goed.

@Bas. Ik herken heel erg wat je zegt dat je afgelopen jaren altijd wel wat nerveus was/ spanning had. Heb je een idee waar dat vandaan komt bij jou? Ik nam dat altijd voor lief en dacht gewoon dat dat bij mij hoorde ofzo maar als ik terugdenk is het meer iets van de laatste 5/10 jaar ofzo. Lastig om er echt de vinger op te leggen waardoor het komt. Ben zelf ook een binnenvetter en kan moeilijk emoties doorvoelen, laat staan delen met anderen. Ben ook streng voor mezelf, perfectionist etc etc maarja dat is toch ergens door gekomen denk ik dan.

Hoi S

Ik weet zo niet waar het door komt.....ben altijd wel beetje neurotisch geweest denk ik.
Voelt het voor jou nu ook als een mentale burnout dat de spanning teveel is geworden?
Herken je ook dat onrustige/zenuwachtige gevoel wat wel dagen kan aanhouden?
Ik raak er niet van in paniek maar het is steeds aanwezig. Je hele kijk op de wereld/omgeving voelt dan ook heel anders.

Ja heb wel het idee dat het mentaal teveel is geworden waardoor ik hier in terecht ben gekomen. Ik merk het overigens ook fysiek heel erg qua klachten. Dat onrustige is er nu met momenten nog wel maar wel veel minder. De fysieke ongemakken overheersen (vermoeidheid, brainfog). Heb nog steeds wel snel spanning voor dingetjes, m’n zenuwstelsel is nog gevoelig. Wil er alleen graag achterkomen waarom ik de laatste jaren altijd zo gespannen/ nerveus was. Is nog een zoektocht momenteel voor me. Wil ik uiteindelijk weten om te voorkomen dat ik ooit weer hier in beland

Hoe lang heeft dat geduurd bij jou dat het onrustige / nerveuze meer weg bleef?
Je wordt daar ook depri van en voelt soms zo uitzichtloos.

Hmm denk een jaar ofzo. Het wordt geleidelijk minder. Over een tijdje denk je waarschijnlijk van: hé ik ben nu veel minder vaak/ lang onrustig. Ik heb het nu vooral als ik over een grens ga, dan komen veel klachten weer terug voor dagen, soms weken. Maar snap je gevoel, ik werd er ook gek van. Ik was daarnaast ook mega uitgeput, maar kon niet ontspannen/ goed slapen door dat onrustige gevoel, heel frustrerend. Maar dat wordt dus echt minder.

Bij mij speelde ook mee dat ik hier 2 kleine kinderen heb rondlopen waardoor dat onrustige zo lang heeft aangehouden vermoed ik. Het liefst was ik alleen zonder geluid en prikkels, dat was de enige manier waarop ik rustiger werd. Bij alle geluiden van de kinderen ging m’n hartslag omhoog en werd ik paniekerig van de onrust

Nog een tip. Ga yoga doen en ademhalingsoefeningen/ meditatie. Ik het begin zal dat raar voelen met die onrust maar gaat steeds beter overtijd. Heb/had ik zelf baat bij

Ik herken erg veel van wat je zegt bas, ik heb het ook, alleen iets meer lichamelijk dan in mn hoofd denk ik. Vooral dat brandende gevoel en last van gewrichten. Ik ben enorm bang de afgelopen periode dat ik een ziekte heb omdat het zo heftig voel. Kan ik me niet voorstellen dat een burnout dit kan veroorzaken. Het is gewoon te gek voor woorden. Echt bizar. Hoelang zit je er nu in bas? Ik eind deze maand een jaar en zit er nu op zn slechts bij denk ik. Ik ga morgen waarschijnlijk starten met antidepressiva, hopelijk geeft dat net t setje wat modig is

Ik nu 8 maanden. Heb in januari twee redelijke weken gehad en nu weer week erg nerveus/onrust en wordt er ook depri van. Gevoel alsof er geen goede dagen meer komen.
Soms denk ik ook dat het haast depressie is of GAS die weer meer is komen opspelen. Weet het soms ook niet meer.

Het kan heel goed zijn dat je het alle drie hebt. Blijf focussen op de tips die je hebt gekregen. Er is geen quick fix voor een burn-out. Herstel heeft gewoon tijd nodig.

@Anoniem

Angstklachten, depressie komt toch vaak voor bij een Burnout/overspannenheid lijkt mij?
Als ik goede dagen heb dan denk ik weer waar maak ik mij druk om ......om vervolgens soms weer paar dagen het niet meer te zien zitten.
Vandaag ook weer 4 uurtjes naar het werk geweest. Ging wel wat nerveus heen maar gaandweg de uren
werd dit rustiger en op terugweg naar huis (1 uur rijden) was ik aardig ontspannen. Dus het kan wel.

Ja je kan behoorlijk somber raken door een burn-out, logisch natuurlijk als je ziek bent want wie wil er nou ziek zijn?, maar als je daar niet te vaak te veel aandacht aangeeft en blijft focussen op herstel en alles wat daar aan bijdraagt, zul je merken dat je met mini stapjes vooruit gaat, het vertrouwen terug krijgt, en daardoor weer positiever in het leven staat.
Ook helpt relativeren mij, het focussen op lichtpuntjes, en dankbaar te zijn voor dingen die wel goed gaan en dingen die je nog wel hebt bijv.
Ja angst is zeker een onderdeel van BO zoals ik hierboven eerder had geschreven

En wat helpt qua voeding en supplementen.
Ik gebruik magnesium, omega 3 en vitamine D.
Sinds kort ook foliumzuur. Fit was bij bloedonderzoek te laag.

Ja dat is genoeg/voldoende hoor! Lekker gezond eten: volkoren, genoeg eiwitten, groente, fruit, hartig beleg op brood, kwark, yoghurt, noten, vette vis is nog beter dan supplement, maar volstaat als je niet van vis houdt. Aardappels, zilvervliesrijst is ook prima

Heel herkenbaar in mijn leven. Ben ook nog steeds bezig met dit proces om mijn lichaam en geest te leren begrijpen.

Hoi Bas, hier ook een hoofd vol en een opgejaagd gevoel in m’n lijf. Voelt zo niet fijn. Ook mijn man ziet het aan mij als het weer eens zeer aanwezig is. Dan trek ik me in mezelf terug. Wat trouwens ongewoon is voor mij. Maar het blijft een ding hoor pffff. Wel slaap ik nu wat beter en heb tussendoor als ik wakker word niet meer die enge onrust in mn hoofd. Wat ik wel vreemd vind is dat ik in de ochtend wakker word met die druk op mn hoofd en eigenlijk kan ik dan ook niet meer blijven liggen. Maar hopelijk gaat dat ooit verdwijnen, daar hopen we maar op.

Wat ik ook doe om een beetje te ontspannen zijn de oefeningen (mindfulness, ademhalingsoefeningen, meditatie) van de gratis app vgz. Die app kan iedereen gebruiken ook al ben je niet verzekerd bij vgz. Ik ben daar ook niet verzekerd. En ik heb een pittenzak speciaal voor schouder en nek. Opwarmen in de magnetron en lekker ontspannen. Het helpt mij iig goed.

Fijne dag allemaal

Ben jij ook Bas van forum topic eenzaamheid uit de reacties verhaal 28? Ik had daar een reactie geplaatst en was zeer benieuwd op jouw reactie weer (indien jij dezelfde Bas bent). Indien jij het niet bent mag je deze reactie gewoon helemaal vergeten

Heel herkenbaar, ik lees mee voor tips ;).

Sterkte en zet m op!

Hoi, ik zit denk ik een beetje in dezelfde fase, maar val soms nog wel terug en voel me dan toch wel weer aardig beroerd. Werk jij alweer? Ik nog niet, wacht op wat meer stabiliteit. Ik probeer zelf juist niet vooruit te plannen en echt te kijken naar hoe ik me voel. Je zou het boek: de burn-out reset kunnen lezen. Daarin staat wel vrij goed uitgelegd hoe je je veerkracht etc kunt verbeteren in deze fase. Verder zou ik qua opstaan en naar bed gaan juist wel een zelfde tijd aanhouden, evenals de eet momenten. Hoe meer structuur hoe beter volgensmij. Succes!

Hoi Anoniem, eerlijk gezegd heb ik nooit echt een planning, behalve op tijd opstaan 7 uur, op tijd naar bed 22:00 uur en 3 x per dag zo gezond mogelijk eten. Verder wandel ik elke dag en Nederland in beweging doordeweeks (maar kan zomaar ook minder zijn) Afspreken doe ik alleen maar met een paar mensen en altijd onder voorbehoud. Want eerlijk gezegd weet ik niet hoe ik me een volgende dag voel. Misschien moet je niet zo streng zijn voor jezelf en de dag nemen zoals hij komt, want stress hebben voor je dagplanning lijkt mij weer niet goed voor je burn out. Luister goed naar je lichaam en neem je rust tussendoor. Ook nu het wat beter met je gaat en doe wat goed voelt.

Hoi anoniem,

Ik herken je verhaal zooo goed! Ik heb ook altijd vreselijk moeite met structuur volgen voor mezelf. Toen ik gewoon moest werken, had ik houvast: op tijd opstaan, op tijd vertrekken enz.
Toen dat wegviel viel ik in een gat met vreselijke onrust als gevolg. Want hoe ga je die dag nou inkleden? Ik blijk ADHD te hebben dus dan zijn dit soort dingen echt enorme uitdagingen.

En dat schuldgevoel! Heel herkenbaar! En zo irritant. Ik zette ik het begin ook altijd een wekker want ik vond later dan 9 uur opstaan echt niet kunnen. Allemaal onzin regeltjes die ik mezelf oplegde. En ik vond het zo verschrikkelijk eng om dat los te laten, bang om in een soort verval te raken.

Inmiddels gaat het een stuk beter en doe ik gewoon waar ik zin in heb, wanneer ik het wil.
Ik zet al maanden geen wekker meer en ik slaap vrij consistent: meestal val ik in slaap tussen 00.00 en 1.00 en ik word wakker tussen 9.00 en 10.00. Prima, hoef toch nergens heen.
‘S ochtends vaak al iets van een klusje (pakketje ophalen of wegbrengen, even naar een winkel) en een wandeling en dan ‘s middags zie ik wel. ‘S Avonds lekker hobby’en op de bank of nog een klein rondje lopen buiten.
Eten doe ik op ongeveer vaste tijden en ik zorg altijd dat ik wel rond 22.30 in bed lig. Dan nog even lezen en iets ontspannends zoals op mijn spijkermat liggen of yoga nidra.

Kortom: veel gewoonten zijn er vanzelf ingeslopen omdat ik ze fijn vind om te doen, niet meer omdat het van mezelf MOET.
Eerst vond ik het loslaten van ‘moetjes’ doodeng maar nu voelt het bevrijdend. Heeft wel tijd nodig hoor.

Sterkte!

Een vaste routine helpt mij, veel rust plannen afwisselen met fysieke of creatieve activiteiten.
Dus bijvoorbeeld ik doe het huishouden veen kwartier en neem daarna 2 uur rust.
Ik slaap altijd op het zelfde tijd stip en zet geen wekker.
Als ik merk dat ik teveel klachten heb, bouw ik de activiteiten af. Tot dat ik meerdere dagen heb waarbij ik me goed voel weer kan opbouwen met 20% meer taken. In verhalen hieronder en op Google staat de “20-3-20 regel” beschreven die je kan toepassen.
Ik eet wanneer ik honger heb. Maar beste is elke 2-3 uur even wat eten.
Als je elke dag zvm het zelfde doet kan het niet fout gaan.
Dus activiteit -> rust -> activiteit -> rust etc
Ik houd meestal een kwartier maximaal aan per activiteit en neem dan 2 uur rust

Veen kwartier= een kwartier

Vanwege de stress heb ik soms moeite met eten, dus ik heb mijn ‘eet momenten’ als vaste punten op de dag. 9.00 ontbijt. 11.30 snack. 13:30 lunch. 16:00 fruit 18:30 avondeten. 20:30 snack. Tussendoor heb ik dan zo’n 2 uur om iets te ondernemen en daar doe ik dan 1 ding. Vaatwasser uitruimen of de was in de machine of het bed verschonen. Maar altijd 1 ding en daarna rusten tot het volgende eet moment. De wekker van mijn telefoon staat op die tijden dus ik hoef niet constant te kijken hoe laat het is.

Even uit nieuwsgierigheid, wat bedoelen jullie als jullie zeggen dat je overdags tussendoor rust neemt? Betekent dit dan bijvoorbeeld 2 uur lang op de bank of op bed liggen, zonder te lezen / muziek / wat dan ook?

Ik merk vaak dat ik hier nog te onrustig voor ben, of is dat iets wat je jezelf gewoon moet aanleren?

Alvast bedankt voor de reacties…

@C. Ik ga iedere middag na de lunch ongeveer 1,5u liggen en zet een wekker. Geen mobiel of muziek, niets lezen. (Doe ik sinds ik dat als tip in het boek ‘de burn-out’ reset heb gelezen).
Soms val ik in slaap en soms lig ik gewoon. Vond ik in het begin gigantisch moeilijk ook met alle onrust, maar inmiddels merk ik dat het veel beter lukt en ik zie er ook geregeld naar uit.
Als ik onrustig ben als ik ga liggen probeer ik eerst een bodyscan/ rustig ademhalen of een mindfulness oefening. Merk dat ik er de laatste tijd soms wel weer even van opknap.
Wie weet heb je er wat aan. Succes!

En wat betreft het oorspronkelijke onderwerp van dit verhaal: ik maak sinds kort een soort weekplanning. Merk ook dat een dag van uur tot uur plannen stress geeft, plan daarom nu per dagdeel en dat ziet er ongeveer zo uit:

Ochtend:
Ontbijt
Yoga
Werk (thuis of op locatie)

Middag:
Lunch
Rusten
Wandelen
Koken

Avond:
Diner
Vaat opruimen
Douchen

Hier omheen doe ik vooral rustige of kleine activiteiten op geleide van m’n energie. Op een slechte dag dus veel rusten en op de bank, op een goede dag ergens een half uurtje iets in het huishouden erbij bijv. En werken doe ik maar een aantal uur, dus op dagen dat ik niet werk bijv op zo’n ochtend boodschappen doen.

Voor mij betekent even rust, zitten en bv ademhalingsoefeningen doen, meditatie, tv kijken, muziek luisteren. In het begin van m’n burn out heb ik mezelf gedwongen om in de middag naar bed te gaan om te rusten en viel dan vaak in slaap. En ook kon ik dan weleens in de stoel wegdutten.

Hi C. Écht niks doen kan ik ook slecht. Daarom begin ik met een kwartiertje mindfullness. Ik doe graag de bodyscan meditatie van een kwartier. Daarna ben ik relaxt en blijf vanzelf nog even lekker liggen onder een dekentje met m’n ogen dicht. Maar inderdaad, daarna ben ik klaar met niks doen en luister ik een boek of podcast, kijk tv (maar geen drukke programma’s), speel een spelletje op m’n telefoon, zet een kopje thee, aai de hond, app een vriendin, dat soort dingen.

Hallo Luna!

Ik ben ook door hsp in een burn-out gekomen. Ik wist alleen nog niet dat ik het had haha 🙃
Daardoor ook altijd grenzen over gegaan!
Succes met je herstel!

ja ik ook hsp en nu een burn out. Alle moeite nu om prikkels buiten te houden. Wat normaal al lastig is als je in een burn out zit maar voor een hsp-er wellicht extra lastig. Zelf heb ik hulp gezocht in het alternatieve circuit voor mijn zenuwstelsel. Dit heeft mij goed geholpen. Craniotherapie.

Hoi Luna,

Hier nog een HSP in een burn-out. ;) Herkenbaar, dat al tijden in de overleefstand en teveel zorgen en pleasen. En wat Liza zegt: al tijdenlang over grenzen gegaan. Daarbij een leuke maar erg intensieve baan, mantelzorg, een onverwachte scheiding.. Achteraf vind ik het niet zo gek dat ik onderuit ben gegaan. Vind het nog steeds wel een uitdaging om m'n HSP-zijn te accepteren en om meer rust in te (blijven) plannen. Ik wilde altijd even hard als andere collega's of vrienden, maar dat houd ik gewoon niet vol.
Ik zie de burn-out maar als een periode om veel te reflecteren en m'n lijf/grenzen beter te gaan leren kennen.

Sterkte allemaal!

Hier ook een HSP-er in hetzelfde schuitje.

Sterkte en ik lees mee ;), en waar nodig typ ik mee ;).

Bedankt voor jullie reacties 🙂
En toch fijn om te lezen dat er meer hsp lotgenoten zijn die in hetzelfde schuitje zitten.

Nu ik beter grenzen aan kan geven,merk ik wel dat sommige vriendschappen stuk lopen.
Zie het nu als een onderdeel van mijn proces in het loslaten.

Krijgen jullie hulp voor de burnout/therapie?
Zelf ben ik nog wat zoekende hierin,wat past bij me enz.

Hoe gaan jullie om met het sociale isolement wat een burnout vaak met zich mee brengt?

Hoi Luna, ik heb vanuit het bedrijf waar ik werkte een psycholoog voor een periode gekregen. Dat heeft in mijn begin periode wat geholpen. Verder veel over gelezen en uitgeprobeerd wat voor mij werkt en wat me aansprak. Een burn out coach niet geweest. Ik vind het door het grote aanbod lastig om de goeie en de juiste te kiezen. Voor nu heb ik een praktijkondersteuner bij de huisarts. Dit door lange wachttijden psycholoog.

Mijn sociale leven staat op een zeer laag pitje en ik zie bv 2 vriendinnen die het dichtste bij mij staan. De rest moet even wachten. Maar bij mij is er veel begrip voor mijn situatie nu en hopelijk blijft dat zo. En zo niet, dan weet je genoeg lijkt mij. Maar tegelijkertijd vind ik dat, naast mijn burn out klachten, het moeilijkste om mee om te gaan hoor, want ik wil ook zo graag weer genieten van alle leuke dingen van het leven. Dat zorgt soms ook voor ongeduld bij mij.

En je schrijft over je hsp en ik heb het zelf niet (alhoewel ik nooit van drukte hou) maar door mn burn out heel gevoelig voor bv geluid/drukte en daardoor begrijp ik nu zoveel beter wat een hsp-er meemaakt. Lijkt me daarom lastig voor jullie in combinatie met een burn out. Dan lijkt het mij dat het nog heviger is allemaal.

Heel veel sterkte in je proces

Hoi Luna,

Het geeft je het gevoel er niet alleen voor te staan, niet de enige te zijn.

Herkenbaar, ook hier zijn er verschillende "afgevallen", maar ik heb er steeds minder moeite mee, de juiste blijven over. Hoort inderdaad bij het proces, loslaten.

Ik ga 1x per week of 1x per 2 weken naar een psycholoog, en doe pmt ( psycho motorische therapie ). Helpt me zeker, maar ze sturen ook veel op zelf doen aan, wat prima is tot zover. Al is het alleen al om even lekker je verhaal kwijt te kunnen en te janken ;).

Ik heb een vrouw en 3 jonge kinderen, dus er is altijd wat te beleven in dat opzicht, vaak wat teveel ;). Het niet of weinig leuke dingen kunnen doen, niet kunnen plannen, dingen moeten afzeggen, of met de kinderen iets niet kunnen doen valt me wel zwaar.

Ik ben er eigenlijk de hele dag wel mee bezig of in mn hoofd of anders. En dat is erg vermoeiend en vervelend. En wat Burnie ook zegt je raakt je geduld wel eens kwijt.

Het ene moment gedij je lekker en denkt joh t komt wel goed, t andere moment denk je wanneer gaat het nou beter of komt het überhaupt weer goed. En dan is het oorlog in het hoofd ;).

Zet m.op!

Hoi Luna,

Ik meld me ook aan voor de HSP-club hier op het forum ;-).
Hoewel het bij mij ADHD blijkt te zijn.

Fijn dat je hier herkenning vindt! Denk dat we elkaar allemaal goed begrijpen. Gevoelig zijn is een kracht maar ook absoluut een uitdaging.

Herken helaas ook wat je zegt over veel verliezen mee hebben gemaakt. Dat hakt er extra in he, bij mensen als wij. Hopelijk kun je nu de tijd en ruimte vinden/krijgen om dit een plekje te geven.

Sterkte en liefs!

Heey daar , ik ben ook een hoogsensitief persoon en zware traumas vroeger jaren lang op werk vast gezeten waar ik niet ben uitgegaan heel giftige omgeving allee de mensen die niet oprecht en lief waren maar vals enzo ... als hoogsensitief komt alles heel hard binnen e wil je altijd te goed zijn voor een andere op alles vlakken.. voor jezelf voor anderen. Op mijn loopbaanbegeleiding was me dat eens super goed uitgelzgd .. het is een voordeel maar als je je zelf niet beschermt serieus nadeel... boeken lezen over die sensitief zijn helpt ... we trekken alles ons heel intens aan ... en te veel zorgen... heel diepe emoties .. maar te lang en te veel ..denk dat we het niet willen weten maar dat het nu toch zijn tol heeft geëist. En het verlies kan in alle vormen komen dat is ook zwaar ... zeker gaan spreken met iemand en er alles uit gooien ook opschrijven helpt en merken waar je bij weent dar klaarde veel op bij me ook. Grts knuffel el.

Hoi allemaal,

Ik heb veel herkenning en baat gehad bij de gratis meditaties en HSP podcasts van Irene Langeveld.

Fijne dag,

Het komt allemaal goed, echt !!

@ Eric, word altijd een beetje blij van jouw berichtjes. Dan geloof ik ook echt weer even dat het goed komt.

@ALLEMAAL...

Fijn om te horen Burnie, dankjewel !

Ik check zo af en toe het forum nog omdat het mij veel gebracht heeft in momenten van enorme onrust, wanhoop. Wil graag allen een hart onder de riem steken, juist omdat ik het allemaal ook zo intens heb meegemaakt !

Kan het niet vaak genoeg zeggen, hou vol !! Het komt goed, echt xxx

Liefs

Eric ik sluit me bij Burnie en de rest aan.

Je bent hier een soort van baken van hoop en voorbeeld hoe het ook kan.

Thanks Eric, dat had ik echt ff nodig om te horen vandaag! Blij dat het goed gaat met jou!

Bedank Eric 🙏🏼

En echt heel fijn dat je af en toe terug te vinden bent op het forum, zodat mensen kunnen lezen dat herstel mogelijk is!

En hoe meer succesverhalen hoe beter, net als die van KB, taco, William etc

Herkenbaar Luna, alles wat je schrijft.

Zit even in een dipje dus even niet veel tips maar wel veel herkenning qua hsp en sociaal isolement wat soms lastig is om mee om te gaan.

Ga zelf naar een psycholoog eens in de zes weken, wat wel wat helpt maar vind de gesprekken ook intensief. Doe ook veel zelf qua reflectie en verwerking (misschien weer een voordeel van hsp groot reflectief vermogen)

Uiteindelijk ervaar ik dat een combi van van alles wat voor mij werkt het beste werkt- acceptatie- de ups en downs accepteren, blijven zoeken en uitproberen en richten op wat wel werkt of helpt.

Goed bij jezelf blijven en naar jezelf blijven luisteren.

Een flinke uitdaging soms.


Liefs en sterkte

Hi Michel,

Geen zorgen, ik heb exact dezelfde klachten gehad en heb ze soms nog steeds wel eens. Als een neuroloog onderzoek heeft gedaan (tot 3 x toe), mag je er echt vanuit gaan dat er niks aan de hand is. Sterker nog, die gedachte is nodig om te herstellen. Zelf ben ik nooit naar een neuroloog gegaan, maar ik heb mezelf overtuigd dat het stressklachten zijn (mind-body) en daardoor zijn mijn klachten heel veel minder. Door de angst, worden je klachten alleen maar erger. Mij heeft het boek The way out van Alan Gordon heel erg geholpen om bewijs te verzamelen dat mijn klachten mind body klachten waren. Hij heeft ook een (gratis) podcast op spotify, tell me about your pain, Jouw klachten zijn onderdeel van een ontregeld zenuwstelsel en stap 1 is jezelf vertellen dat deze sensaties niet ernstig/gevaarlijk zijn, dat het tijdelijk is en ze ook weer overgaan. IK snap je angst, die rare sensaties zijn niet niks, maar een ontregeld zenuwstelsel geeft rare sensaties. Je bent veilig.

Wat mij ook heeft geholpen is ademhaling. Je kan heel makkelijk checken of je hyperventileert door te kijken hoelang je je ademhaling in kan houden. Dus ga rustig zitten en adem in en uit. Als je rustig bent, adem je nog 1 keer uit, mond dicht en knijp je neus dicht. Zet een timer hoelang je dit volhoudt. Bij mij was dit in t begin van mijn BO 11 sec. Inmiddels heb ik met een ademhalingscoach dit weten op te bouwen naar 28 sec. Hierdoor nemen ook spierklachten af. Mocht je onder de 20 sec zitten, begin dan met 3 x per dag ademhalingsoefeningen: 3 sec in, 3 sec uit, 3 sec vast (door je neus) en bouw dit langzaam op. Dus als het goed gaat, ga je naar 4x4x4 enz. Inmiddels zit ik op 8 en hyperventileer ik in principe niet meer.

Succes, het komt echt goed! Tijd om je mindset te veranderen :)

@ M, is het niet zo dat je bij een inademing je adem moet inhouden en dan tellen? En misschien klopt het wat jij schrijft hoor, maar soms hoor en lees je weer wat anders

Ik heb het anders geleerd via mijn ademhalingscoach. Omdat ik hyperventileerde, verleng ik door deze techniek mijn neiging om direct weer in te ademenen als ik uitadem. Maar er zijn verschillende technieken voor verschillende problemen. Dit heeft mij alleen geholpen doordat ik niet meteen naar adem snak als ik net heb uitgeademd. 😊

Dank je wel voor je uitgebreide bericht. Ik vind het echt knap dat je daar zelf je rust in kan vinden. Met al de rare burnout klachten ben ik echt hypochonder geworden. Ik zie overal het ergste in en ben bijna overtuigd. Ga dan zelfs twijfelen aan de artsen.

Ik denk inderdaad dat ik pas kan herstellen als ik zelf geloof en overtuigd ben. Want als ik op deze manier blijf zoeken, dan blijft mn lichaam denken dat het niet veilig is. Een burnout is zo verdomde moeilijk. Had echt niet geweten dat het zo erg kon zijn.

Ik heb net je oefening gedaan, ik heb in en uit geademd dan nog een keer uit. Ik heb 19 seconden gehaald, maar voelde bij de 13 de paniek al helemaal binnenstromen. Ik ben toevallig een aantal weken begonnen met een youtube ademhaling 5 in en 5 uit. Ik ga jou oefening vanaf nu proberen.

Nogmaals dank voor je bericht, het doet me echt goed om iemand te spreken die in dezelfde fase heeft gezeten. Hoelang duurte het bij jou ma de acceptatie? Ik zit al bijna een jaar thuis maar vandaag de dag nog steeds alleen maar medisch aan het zoeken. Ik ga dat nu proberen om te zetten. Denk dat dat echt zal helpen.

Oh bedoel je inademen , uitademen en dan als laatste nog een keer uit? Dus eigenlijk uit en uit? Zo heb ik de oefening gedaan

Hi Michel,

Wat zei de neuroloog nog?
Even ter verduidelijking, opdr. 1 is de bolt score (kijk op youtube). Dus hoelang je je adem in kan houden na uitademenen (dus niet 2 x uitademenen).

Oefening 2 is 3 x per dag 4 sec in, 4 sec uit en 4 sec vasthouden (en alleen door je neus ademenen). Dit zo verder opbouwen.

Ook ik was mega hypochonder door al die rare klachten. Heb de hele lijst gehad. Maar inmiddels zijn er ook heel veel verdwenen en werk ik weer 32 (!) uur. Bij mij begon het na 8 maanden beter te gaan en dit kwam voornamelijk door de acceptatie. Ik geloof er nu echt in dat ik geen enge ziektes meer heb en heb daar ook veel bewijs voor. Ik zou je echt het boek the way out aanraden omdat dit heel erg gaat over mensen die door angst steeds meer klachten krijgen. Het heeft voor mij een positieve werking gehad.

Voor pieker gedachtes kan je proberen te schrijven. Dus al je gedachtes 10 min opschrijven. Alles wat er in je opkomt, zonder kritisch te zijn. Daarna verscheur je het papier en gooi je het weg (zonder terug te lezen). Hierdoor neem je afstand van je gedachtes. Dit deed ik vaak in de ochtend.

Ook hielp yoga nidra bij mij om te kalmeren. Op Spotify kan je veel gratis sessies vinden. Zelf vind ik die van Ayla Nova fijn. Daar staan er ook heel veel van op. Yoga sowieso is erg fijn, Yin yoga heeft mij ook echt leren ontspannen.

Verder, als ik snachts wakker word met rare sensaties (slapende ledematen, trillende spieren), dan zeg ik tegen mezelf: ohh wat een rare sensaties vanuit mijn brein. Er is niks ernstigs aan de hand en het is tijdelijk. Ik ben veilig.

Hopelijk is het zo iets duidelijker en veel succes!

Aanvulling bij oefening 2, 5 min per keer. Handige website hiervoor is breathing exercise van bmind > bmind.nl/breathing-exercise-timer/

Dit online artikel heeft mij helemaal verholpen van mijn angstgedachten: Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) .

Laatste aanvulling: bij ademhaling, beide handen op je buik. Bij inademen zet de buik uit en bij uitademenen gaat de buik in. Dus niet vanuit je borst ademhalen!

Hey de neuroloog bleef bij zn eerste uitspraak. Volgens hem duidelijk een overbelast zenuwstelsel en ondertussen ook een enorme angst voor de lichamelijke klachten.

Ik kom na 1 keer uitademen op een hogere score maar ik heb alle tintelingen en trillingen ik denk dat ik vooral alle fysieke klachten heb door mn zenuwstelsel en ik denk wel dat ii snachts hyperventileer en ook mn spieren aanspan innde nacht.

Ik ben vandaag begonnen met antidepressiva. Wilde het heel graag zelf doen maar ik blijf zo in mn angst hangen. Ik vind het doodeng snachts en zo hypochonder op het moment. Ik hoop ook dst ik er uit kom met zoals jou

Welke ad ga je krijgen Michael

Wat fijn dat je neuroloog nogmaals heeft bevestigd dat er niks ernstigs aan de hand is, hoe vervelend je burn-out of het overspannen zijn ook is. Hoop, vertrouwen, geduld hebben en werken aan je herstel is de sleutel tot succes

Zet m op Michel, ik leef met je mee, doen we allemaal. Gelukkig niks "ernstigs" op neurologisch gebied.

Houd hoop, en wellicht heb je wat aan de AD. Hou ons op de hoogte, welke ga je stikken/sterkte?

Groetjes

Hey allemaal

Ik ben begonnen met sertraline 25mg de eerste 4 dagen en daarna 50mg.

Ik ben alleen de laatste week weer zo angstig. Ik blijf maar afvallen en zwakker worden. Herkent iemand dit? Ik slaap echt maar een oaar uur per nacht..

Hallo Michel,

Misschien kan Y je geruststellen of heeft wellicht tips als ze meeleest.

Volgens mij wordt het eerst erger / krijg je bijwerkingen, en daarna beter, maar er zijn vast andere ervaringsdeskundige op het forum.

Sterkte

Hoi Michiel,

Wat een rotsituatie! Ik heb ook wat tintelingen gehad ,zeker niet zo erg als bij jou, die ook pas over gingen toen ik echt voelde dat het door stress en angst kwam. En dat duurde wel een paar maanden. Eindeloos veel yoga/meditatie/ademhalingsoefeningen helpen wat (down dog app kan ik heel erg aanraden voor alle drie deze dingen).
Na start van die sertraline kan je zeker een toename van angst, maar ook maagdarm bijwerkingen hebben. Meestal wordt dit wat minder als je lijf eraan went. En je hebt natuurlijk ook een energievretende tijd achter de rug, met bezoeken aan het ziekenhuis, onderzoeken, etc. Dat kan natuurlijk ook voldoende zijn om een (tijdelijke) terugslag te geven. Ik hoop dat het je wat helpt om op te knappen, veel sterkte!

Hallo b.
Wat vervelend om te lezen en het lijkt me ook frustrerend. Ik ben persoonlijk ook echt enorm prikkelbaar. Om alles boos en mijn vriend kon/kan op veel momenten niks goed doen. Ik bedoel het dan vaak niet zo maar dat is frustratie vanuit binnenuit. In jou geval misschien ook wel. Je zit ineens thuis en je doet voor je gevoel niet meer mee in de maatschappij. Daarnaast geen leuk bericht van je vrouw. Logisch dat je in de paniek schiet!

Wat mij helpt is het opschrijven. Op schrijven hoe je je voelt en dan geen blad voor de mond nemen. Mijn vriend en ik communiceren ook altijd goed en ik vertel hem vaak ook mijn angst en onzekerheid. Wat zich ook kan uiten in boosheid!

Ik hoop dat je wat aan de tips hebt en veel sterkte! Let op jezelf.

Tja altijd lastig te zeggen of het een burn out is of niet. Een heldere diagnose krijg je niet vaak. Vooral omdat er zoveel verschillende klachten zijn bij een burn out. Maar als ik voor mezelf spreek dan zijn die klachten die jij noemt ook bij mij aanwezig. Heftige vermoeidheid eerste paar maanden met hoofdpijn en nek en schouderpijn. Nu na 9 maanden iets meer energie, spierspanning nek nog steeds en een wazig hoofd, druk op het hoofd. Ook soms duizelig. Ook supermarkten lang overgeslagen en inmiddels ga ik wel weer, maar nog niet van harte. In het begin kwamen alle geluiden, alle kleuren en mensen op me af. Nu langzaam aan het wennen en probeer bijna dagelijks wel een winkel/supermarkt in te lopen om te wennen . Geen idee hoe lang je hiermee inmiddels loopt. Wens je in ieder geval sterkte toe en lees vooral waar mensen hier op dit forum over schrijven en wie weet herken je klachten waar jij ook last van hebt en ook staan er veel goede tips tussen.

Bij hoge bloeddruk altijd even huisarts contacten voor zekerheid

Sowieso raad ik ook iedereen aan eerst naar de huisarts te gaan om het eea uit te sluiten, en een diagnose te krijgen, voordat men hier op het forum komt en zelf doktertje gaat spelen.
Als je hebt gemeten hebt dat je een hoge bloeddruk hebt dan dien je dit met de huisarts te communiceren.
Hartkloppingen door bijv stress kan niet zoveel kwaad direct. Maar je dient wel te werken aan het oplossen van je stress, als je stress of spanning ervaart.

Huisarts vertelde dat alles oké was ondanks hoge bloeddruk en hartslag weet alles aan de burn out / stress

Ik heb dit ook al 6 maanden op en af

Oké dat is fijn dat de huisarts dit weet en zegt, dan kan het dus geen kwaad, anders had je wel medicatie gehad voor de bloeddruk. Dus dan is er geen reden voor paniek, want alles is oké
Blijf focussen op rust en ontspanning

Hoe lang houdt dit aan??

Misschien was dat wel al aanwezig, maar nu je mentaal wat beter bent valt dat wat meer op. Zelf ben ik ook wat aan het opkrabbelen en krijg ook steeds gekke klachten erbij die komen en die gaan. Bijvoorbeeld onderrugpijn, spierspanning zijkanten nek. Hoofd blijft wat achter met vooruitgang en duizeligheid wisselend. Al met al blijft frustrerend allemaal en de ene dag kan ik er beter mee omgaan dan de andere dag. Sterkte met hopelijk je laatste stukje burn-out.

Herkenbaar hier na 1.5 jaar burn-out. Mentaal voel ik me weer een stuk normaler/ normaal maar de duizeligheid en vermoeidheid lijken erger te worden. Mss omdat je nu meer kunt voelen en de klachten meer kan toelaten. Ik probeerde het denk ik altijd onbewust te verdoven door afleiding etc. En nu ik mentaal beter ben heb ik minder behoefte tot verdoven of afleiden en voel ik de klachten beter denk ik? Mss werkt dit bij jou ook zo

Ja!! Dit heb ik ook!! Ik snapte er helemaal niks van en was het daarom de eerste weken/maanden ook aan het negeren wat het waarschijnlijk alleen maar erger heeft gemaakt. Ik heb met de therapie enorme stappen gemaakt, was de stress een beetje kwijt, sliep weer beter, ik had zin om weer het leven een beetje op te pakken en toen kwam de man met de hamer. Enorm zwaar gevoel/druk in mn hoofd, vermoeide branderige benen, vermoeide branderige ogen, totaal geen puf... Mn psychologe zei dat het vaker zo gaat, dat geest en lichaam niet gelijk op gaan. Ik heb me er nu echt bij neergelegd, ik vecht er niet meer tegen en kijk per dag wat gaat. En ik merk sinds een paar weken lichte verbetering, dat gevoel in mn hoofd en benen is soms weg! Soms heb ik opeens best een goeie dag. De volgende dag kan het dan weer helemaal niks zijn, maar ik koester die dagen. Het geeft hoop! Probeer toe te geven aan wat je voelt... heel veel sterkte!

Dank voor jullie verhalen....ik weet nu dat dit dus meer voor komt. Allemaal sterkte.

Had je ook angst als fysieke klacht

Het kan zijn dat de klachten erger worden als je weer meer dingen gaat doen. Ik had dit ook! Blijf doorzetten, en wees oke met de klachten. Je herkent ze en je weet dat ze geen kwaad kunnen. Het heeft een langere tijd nodig, dan gaan ze beetje bij beetje hopelijk weg.

Misschien bouw je veel te snel op. Kleinere stapjes doen

Aan annoniem......jazeker had ik angst als fysieke klacht.....nog steeds niet over......zo irritant al deze klachten.

Zo herkenbaar, ik ben vooral bang dat er iets van een onderliggende ziekte is en dat werkt ben ik vang averechts

Misschien leuk om op dit forum goede ideeën te delen. Zo help je mogelijk rechtstreeks mensen met BO. En wie weet krijg je er leuke reacties en dankbare reacties voor terug.

Goeie anoniem!!!!

Mee eens Anoniem!

Hoi Tine,

Ik weet niet of dit medisch gezien "goed of fout" is.
Maar wat betreft burnout is het volgens mij heel normaal dat je na angst/spanningsklachten in een vermoeidheidsfase terecht komt.

Als je zoveel slaapt maar verder geen klachten heb denk ik dat je juist goed bezig, en aan het herstellen bent.

Ik weet niet hoe lang je dit al hebt natuurlijk maar anders zou ik er gewoon aan toegeven.

Als er echt een duidelijke reden achter je burnout zit zal het gewoon een burnout zijn, als dit allemaal echt voor je helemaal uit het niets kwam kan het em cvs zijn.

Ik slaap vaak ook 12 uren op een nacht en heb de laatste periode dat ik het lastig vind om de dag door te komen aangezien ik vaak liever wil slapen. Ik zit nu 13 maanden in mijn burnout en veel klachten zijn bij mij ook verdwenen.

Anoniem had je ook een periode gehad waar je volledig in de overlevingsstand zat met paniekaanvallen angstig etc?

Ik weet niet 100% zeker op welke anoniem jij reageert Tony? Als je op bovenstaande bericht van mij reageert met mijn 13 maanden burnout, dan is mijn antwoord ja. Mijn burnout begon eigenlijk met paniekaanvallen en continu angstig + nog 100 klachten, je kent het wel. Die tijd is nu grotendeels voorbij. Kan eigenlijk nog wel wat vlagen ervaren hoor of dat ik veel stress voel in mijn lichaam, maar 9 van de 10 keer niet heel belemmerend meer.

Komt heel erg bekend voor heb ook van alles en nog wat meegenaakt. Hoe gaat het slapen nu ?

Echt supergoed! Merk wel dat ik na een drukke dag niet goed kan inslapen. Op deze dagen slik ik dan uiteindelijk melatonine en slaap ik, maar kan dan nog wel een aantal keer wakker worden. Op normale dagen slaap ik eigenlijk binnen een kwartier/halfuur wel. Vaak ook wel aan 1 stuk door. Eind vorig jaar was dit nog wel anders. Dus ben positief! :)

Hoelang ben jij onderweg Tony en hoe gaat het nu met je?

Ik ben nu 6 maanden onderweg en het slapen gaat redelijk maar zeker niet zoals eerst.
Dagen waarin ik niet in mijn diepe slaap kom en als ik wakker word weer moeilijk inslaap.
Klachten worden gelukkig minder, alleen voel ik wel dat ik nog in de overlevingsstand zit en de vermoeidheid niet goed voel.
Heb alleen nog angstige gedachten dat ik dood ga enzo, wat wel weer een beetje naar de achtergrond aan het gaan is .
Ben blij voor je dat het de goede kant op bij je! Hou vol en zet door!!

Erg herkenbaar! Ik heb ook een hele lange tijd nooit echt die vermoeidheid gevoeld alleen in het begin eventjes. Na ongeveer 11 maanden kickte die vermoeidheid er opeens behoorlijk vaak in. Ik wissel af en toe ook nog met dat ik die vermoeid niet voel, vooral als ik weer overprikkeld geraakt ben, dus op drukke dagen bijvoorbeeld. Desondanks heb ik heb mij de afgelopen 2 maanden echt ontzettend vermoeid gevoeld, ook mede door de griep/koorts die er nog bij kwam 2 weken geleden. Hierdoor weer erg neerslachtig/somber en nergens puf voor gehad. De vermoeidheid neemt eindelijk weer wat af qua intensiteit alhoewel ik nog wel het best functioneer op zo'n 10 uur slaap. Hopelijk nu weer de goede richting op! :)

Ik heb daarnaast ook dus nog slechte dagen, maar terugkijkend elke maand wel kleine verbeteringen, hier en daar wel wat grote en kleine terugvalletjes. Het is een lang proces, maar ik vertrouw erop dat de weinige klachten die ik nog heb op den duur ook wel weer naar de achtergrond gaan.

Je bent goed op weg!! Ik weet wat het is om dit mee te maken, wens het mijn vijand zelfs niet.
Hoop dat we weer gauw weer klachten vrij kunnen rondlopen. Kan niet wachten om weer eens heerlijk te kunnen slapen.

Tony en anoniempje allebei het komt goed. Heel herkenbaar allemaal, maar we komen er doorheen;). Zet m op. Groetjes Gert

@ Gert, zo lief dat je dat schrijft en dat helpt ook als iemand een keer zegt het komt goed en ik begrijp het. Weet ik uit ervaring hoor.

Even een vraagje. Als je niet slaapt ben je dan wel in staat om iets te ondernemen? Geen idee hoor en misschien doe je wel het een en ander om je conditie beetje bij beetje te verbeteren.

Beste,

Bij mij zijn ook de klachten en paniek grotendeels verdwenen hier en daar nog wel eens wat..

Zouden we dan in de laatste fase zitten naar hopelijk herstel? Ik slaap ook veel heel veel en ben vaak moe overdag maar de paniek aanvallen zijn er niet meer.

Als je niet slaapt komt het denk omdat je vol zit met cortisol en adrenaline daardoor kan je wel functioneren.

Ik droom van een nacht van 12 uur 🤣. Denk dat beide situaties niet top zijn, maar veel slapen klinkt me op dit moment als muziek in de oren.

Dat klinkt mij ook als muziek in de oren kan er niet op wachten haha

Hahah ja het blijft beter dan niet slapen, dat zeker!! Maar na een tijd continu 11/12 uren slapen zonder echt uitgerust wakker te worden word je ook een beetje hopeloos van 😂

Heb dat liever dan gelijk vol met adrenaline zitten na her wakker worden alsof je 6 blikken redbull achter over hebt gedrukt🤣🤣

Dat was ik hierboven

Hahaha ja dat is zeker waar!! Die periode was echt heel naar, maar is gelukkig voorbij voor mij. Het is meer die onzekerheid waarvan je denkt wanneer is het nou allemaal eens helemaal klaar na langer dan 13 maanden.... 😂🥺

Had je ook last van hartoverslagen ?

Jeppp. Lag in bed en voelde mijn hart niet meer kloppen. Ik werd er zo bang van hahaha dat soort dingen. heb nu eigenlijk sws niks meer met mijn hart, zoals hartkloppingen etc. Ik denk dat dat 2/3 maanden geleden ongeveer wel is gestopt. Ben nu eigenlijk best wel weer kalm wat dat betreft.

Heb gelukkig ook geen kloppingen alleen in rust en als ik in bed lig heel vaak hartoverslagen echt irritant

Oh dat is fijn! Ja in bed inderdaad had ik ook heel veel

Hoi, ik kan als tip meegeven het boek 'burnout reset'. Deze methode heeft mij echt geholpen, ik ben er nog niet, maar heel veel klachten zijn al verdwenen. Veel sterkte !

Dank je wel voor de tip.

Ik ben het eens met anoniem van hierboven. Ik wist op den duur ook van gekheid niet meer welke verhalen en tips je wel moest geloven en welke niet. Op internet worden heel veel tegenstrijdige dingen genoemd over een burn-out en het herstellen hiervan. Het boek dat anoniem noemt heeft mij geholpen om een burn-out beter te begrijpen en om dingen toch anders te doen en rust heel serieus te nemen.

Sterke met alles!

Hoi S, dank voor je reactie en ben ergens toch wel blij dat ik niet de enige ben die niet om kan gaan met al die goedbedoelde adviezen op internet. Uiteindelijk is het beste aan te voelen wat goed werkt en dat is natuurlijk voor iedereen weer anders. Boek ga ik zeker lezen en wie weet haal ik daar weer onderdelen uit die voor mij werken. Wens sowieso iedereen sterkte toe en hopelijk dat deze ellende snel voorbij is.

Ik merk dat ik hetzelfde heb. Met name dat er niemand is die je advies kan geven en dat je het echt volledig zelf uit moet zoeken. Er is ook gewoon niet één manier denk ik en het is te complex om echt te begrijpen misschien? Ik vind dit forum dan wel weer fijn omdat ik er dingen in herken. Ik ben namelijk bijvoorbeeld ook super onhandig geworden en kan heel chagrijnig worden als ik weer voor de 5e keer op een dag dingen uit m'n handen laat vallen. Nu ik jouw verhaal lees weet ik weer dat dit er ook bij hoort en het dus ergens vandaan komt. Maakt het weer iets makkelijker om te accepteren. Ik ga ook het boek bestellen, dank voor de tip! Sterkte en succes allemaal!

Hoi Ellis en herkenbaar dat onhandig zijn, heel frustrerend. Wat mij dan helpt is elke keer te zeggen focus op wat je nu doet. Het is vaak zo dat je veel op je automatische piloot doet en totaal in gedachten bezig bent. Doordat tegen mezelf te zeggen, desnoods hardop, zorgt ervoor dat ik iets minder onhandig ben. En ook ik vind het heel fijn om te lezen waar mensen tegenaan lopen en dat dit voor mij soms ook speelt. Dan kan ik het laten rusten en denk dan oh dat hoort er dus ook bij. Alles rondom burn out is nieuw voor mij en herken mezelf soms niet eens. Sterkte ermee en gewoon dingen delen met elkaar. Dat helpt

Ja, dat is het hè. Je herkent jezelf niet meer en de hele dag door word je met je neus op de feiten gedrukt dat je je anders gedraagt dan voorheen. Ik deed laatst boodschappen, had alles afgerekend, kom thuis en zie dat ik een deel van mn boodschappen mis. Ik denk gewoon na het afrekenen bij de kassa laten liggen. Dat soort dingen worden inmiddels wel frustrerend. Fijn om te horen hoe jij er mee omgaat! Ga ik ook eens proberen. Het gaat me vast helpen. Succes!

Heel herkenbaar, ik lees mee ;).

“ Met name dat er niemand is die je advies kan geven en dat je het echt volledig zelf uit moet zoeken “
Er is heel veel advies gegeven in de onderstaande verhalen, net als S schrijft: door rust heel serieus te nemen.
Deze website bevat zoveel tips en 90% komen overeen gelukkig

Het is geduld hebben en de voorgaande tips blijven opvolgen. Maak je de keuze om ze niet op te volgen volledig dan blijft herstel helaas uit

Ik herken het helemaal. Het is fustrerend dat er ik meen 1.6 miljoen mensen bo zijn, alleen al in Nederland. Het is dus absoluut geen zeldzame ziekte. Maar toch is er geen duidelijke oplossing. Zelf heb ik ook al 3 coaches gehad, dit hielp een beetje maar uiteindelijk moet je het toch zelf doen.

Van de andere kant moeten we het denk ik ook niet overdreven ingewikkeld maken.

We hebben een burnout door teveel stress voor een langere periode. Aan ons om uit te zoeken wat dit was (werk, relatie, omgeving, trauma etc) en op te lossen dat het stopt.

Vervolgens is het devies voor herstel zo veel mogelijk rust. Het is alleen ongelofelijk hoe lang de klachten blijven waardoor we constant blijven zoeken naar nieuwe tips (althans ikzelf).

Helaas is er geen wondermiddel. Accepteren, uitzoeken wat de bron van stress is, rusten en geduld.

Met voorgaande tips, bedoel ik tips uit voorgaande verhalen en reacties en de tips bij het kopje “forum tips” onderaan deze website

Ik bedoelde meer wat Burnie inderdaad aangaf, dat een huisarts er weinig over zegt en een psycholoog het ook lastig vindt, omdat het geen officiële stoornis is. Dat waren bij mij wel de eerste mensen die ik er over sprak en je verwacht toch ergens dat zij je een beetje op weg kunnen helpen? Dit forum heb ik na 4 maanden gevonden en deze tips helpen inderdaad maar je moet het dus wel zelf vinden. En ook met deze tips merk je dat sommige dingen wel werken en andere niet.

Ben het ook eens met Paul! Misschien ook gewoon niet te moeilijk maken. Ben er inmiddels wel achter dat voor alles een verklaring proberen te vinden mij vaak toch niet echt verder helpt. Gewoon rust houden en proberen te accepteren.

Duidelijk, bedankt voor je uitleg! Burn-out is wel een officiële diagnose sinds een paar jaar. Alleen je krijgt de behandeling niet (vaak) vergoed. Alleen als je een extra diagnose hebt uit de DSM-5. Dus een echt goede behandeling voor alleen de burn-out is er vaak dus ook niet. Het werd namelijk niet herkend vroeger.
Inderdaad heel dankbaar dat dit forum bestaat! Hopelijk weten zvm mensen dit te vinden.
Sommige dingen kunnen misschien minder werken maar de basis die verteld wordt is voor 90% gelijk.
Ik heb zelf veel baat bij de “20-3-20 regel” die kan je googlen. Deze kan je gebruiken bij cognitieve en fysieke activiteiten.
Zoals velen schrijven hier op dit forum: Het is heel moeilijk maar simpel: veel rust en veel geduld
Door heel veel op het forum te zijn zul je geen rust ervaren, dus dat moet men soms even los laten ook.
Pas als je minder klachten hebt kunt je nadenken wat de oorzaken waren zodat je een burn-out voortaan kunt voorkomen

Hoe je het best rust kunt nemen dien je de verhalen en reacties te lezen op pagina 1, en de “forum tips”, te vinden onderaan deze website.

En je kan deze website ook doorgeven aan je huisarts zodat hij zijn cliënten er weer naar door kan verwijzen voor tips

Dank voor de tips! Ik ga de 20-3-20 regel ook eens opzoeken.

Ik heb het boek ook besteld, heb inmiddels een burnout bibliotheek, maar steek overal wat van op. Het meeste gelukkig via marktplaats, dus als ik "beter" ben maar weer in de verkoop ;). Alleen deze was niet te vinden, dus dan maar via m'n vriend Bol ;). Fijne dag allemaal

Het bestellen waard hoor Gert. ;) vond ik in ieder geval. Dit boek ga ik wel bewaren ook voor als ik ooit weer hersteld ben en ooit uit balans dreig te raken staan er ook goede tips in om overbelasting te voorkomen.

Hoi M. Top, ben heel benieuwd. Er zijn inderdaad een aantal boeken het bewaren waard, deze als ik jullie mag geloven ook, en de reviews zijn ook lovend. We kunnen wel een ruilbeurs beginnen met alle zelfhulp boeken ;).

Mooi omschreven Paul!

Fijn al jullie ervaringen, zo herkenbaar maar lastig uit te leggen aan je omgeving helaas.

Hoi Dirk, ik ben zelf ook op zoek naar die balans. Kwam net een podcast tegen en moest denken aan jouw vraag die ik gister zag. Ik moet hem zelf ook nog luisteren maar het is denk ik wel relevant.

Hieronder de podcast en episode:
The Cure for Chronic Pain with Nicole Sachs, LCSW

S3 Ep19: Am I "Journaling My Way Into Depression?" with Magid

De titel van de podcast suggereert dat het over pijn gaat maar het gaat over van alles eigenlijk, inclusief vermoeidheid. Het gaat over zogeheten "Tension Myositis Syndrome" wat veel mensen die (sociaal) perfectionistisch en gedreven zijn vaak hebben.

Beste Dirk, ik zit in maand 9 van mijn burn out en doorloop datzelfde proces. Veel huilen in het begin en nu veel minder. Ook ik denk regelmatig van oké ik moet blijkbaar nog iets opruimen, maar hoe? Door erover na te denken lijkt mij niet voldoende. Door tegen mezelf te zeggen het is oké en laat het los, dat heb ik allang gedaan. En dan zijn er mensen, nee je moet het echt voelen pfffff. Zelf ben ik van nature een optimistisch mens en blijf niet te lang hangen in de dingen die op mijn pad komen, wat heeft dat ook voor zin. Dus ja wat is verwerken dan precies. Dus ik snap je en hik daar ook tegenaan. Het begint dan inderdaad op piekeren te lijken en wat er in het verleden is gebeurd kun je niet terugdraaien, maar er wel vrede mee hebben. Uiteindelijk zorgt het er ook voor van wie je nu bent. En als ik voor mijzelf spreek ben ik best een leuk en sociaal mens. Dus misschien over verleden nadenken en het een plek geven. Vooral niet gaan piekeren daarover. Veel sterkte

Super bedankt voor jullie reactie, fijn dat je dan toch merkt dat hier andere mensen ook mee bezig zijn. Ik ga de podcast is luisteren. Heel herkenbaar, zit ook een balans te vinden door het soms wel op te wekken. Maarja verwerk je dan wel echt emoties uit het verleden of denk je jezelf suf. Moeilijke keuzes, misschien moet ik het wat meer proberen los te laten, het zen eigen gang laten gaan.

Ik vindt dat ook zo lastig. Hoe kom je er echter wat je hebt geaccepteerd en waar je nog tegen aan loopt? Ik weet het soms zelf niet meer, maar mijn gevoel heb ik alles doorvoelt en heb ik er vrede mee.. maar hulpverleners geven aan dat ik in therapie moet gaan en naar een psycholoog. Sta wel op de wachtlijst maar geen idee of het me wat gaat brengen

Hoi Anoniem,

Herkenbaar en een normaal, en vooral goed proces als je het mij vraagt. Teken dat je "het" toe gaat laten en in een volgende fase van herstel komt.

Klopt, is heel naar en gaat met ups en downs. Probeer je er aan over te geven, hoe naar ook. Hier op het forum kun je herkenning erkenning steun en info vinden. Schroom niet te vragen, hoe gek ook, alles komt hier voorbij ;).

Sterke!

Ik had dit heel erg in het begin van mijn burn out. Aan toegeven en veel rust nemen

Inderdaad, laat het vooral eruit, en geef toe aan de vermoeidheid. Dat is een teken dat je niet meer op stresshormonen door je dag heen gaat. Dat is een goede ontwikkeling.

Ik schrok altijd ervan als ik me weer vermoeider begon te voelen, maar eigenlijk is het juist goed.

Ik heb dit traject van flight flight naar heel erg vermoeid al een paar x gehad, meer mensen die dit vaker ervaren?

Bedankt allemaal dit stelt mij gerust!

Heel herkenbaar die grote vermoeidheid, het huilen. Het moet er allemaal uit.
En ja, het gaat in golven, soms iets minder moe en dan dacht ik joepie, ik ben er om daarna weer heel moe te zijn maar de golven worden steeds minder lang en minder diep!

Fijn die herkenning, had je ook last van angst klachten?

Wat voor angstklachten heb je ?

Tony ik voel me erg onzeker dit kwam door paniekaanvallen enkel zijn deze niet meer gekomen maar sindsdien ben ik bang voor menigste, autorijden en ook winkelen gaat mij niet meer zonder slag of stoot af. Ik mis mijn oude ik, ik ondernam van alles met of zonder gezelschap en nu wil niks meer alleen

Ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik voelde me op het gegeven moment niet meer veilig in mijn eigen lichaam. De kunst is jezelf niet laten leiden door die angsten en gewoon proberen stap voor stap wat je voorheen ook deed anders blijf je in een vicieuze cirkel.

@ Aswin, Je zei nee tegen iets en daarmee ja tegen je gezondheid! Heel goed! Hoe eerder je beter bent hoe sneller je weer wat kan betekenen voor andere. Leg uit aan ze dat het niks te maken heeft met willen, maar met dat het te maken heeft met het niet kunnen vanwege je BO.
Je kan altijd je waardering blijven uitspreken voor/naar/aan de vrienschappen die je hebt door in contact te blijven en zelf niet het contact te laten verwateren. Dat kan zijn: een appje door interesse te tonen, kaartjes of kadootje geven met verjaardagen etc. De beste vrienden blijven over. Misschien ook accepteren dat het mogelijk is dat je vrienden kwijt zult raken. Ik zeg altijd tegen mijzelf ook: als ik al mijn vrienden kwijt zou raken dan waren het geen echt vrienden. Je wilt toch ook alleen het allerbeste voor jezelf? En tegelijkertijd onthouden dat sommige mensen nou eenmaal niet weten hoe ze om moeten gaan met mensen die ziekte hebben. Dus blijf ook begripvol zelf naar hun toe. Het heeft echt te maken met elkaar leren begrijpen, leg heel goed je situatie uit en niet boos worden op elkaar.

En ik hoop dat suus wat heeft gehad aan mijn tips en het online artikel over piekeren. 🙏🏼

@suus Gert An Aswin , ben ik iemand vergeten!? Ik wens jullie een hele fijne rustig zondag toe en dat we elke dag mini-stapjes vooruit mogen maken, zowel mentaal, cognitief als fysiek. Blijf geduld houden. Ik kan helaas niet op iedereen apart reageren ook omdat ik me heb voorgenomen minder op het forum te zitten, het lukt me niet alle verhalen bij te houden, maar in gedachten ben ik bij jullie en stuur ik jullie positieve kracht toe en zal ik sporadisch iets blijven sturen om jullie een hart 💛 onder de riem te steken ✨✨✨✨✨
Rodha

Ps:,Je kan ze ook altijd nog na appen je vrienden met: ik baalde dat ik er niet bij kon zijn, ik kijk weer uit naar het moment dat ik weer gezond ben en dat alles straks weer normaal is, als vanouds met jullie mijn vrienden

PS2: als vanouds maar wel met een verbeterde versie van jezelf waarbij je je grenzen altijd blijf bewaken.

Ps3: @suus dit online artikel bedoelde ik: “ Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) “

@ Gert: ik ben gek op grapjes, lachen is gezond :-) En nee, gisteren weer veel te veel cognitief gedaan, erg teleurgesteld in mijzelf, maar vanaf vandaag mijzelf weer herpakken en meer gemotiveerd rust te nemen voortaan

Hoi Rodha, ik weet dat nee zeggen goed voor me is. Bij vrienden zou ik er ook niet echt een probleem mee hebben maar het is vaak naar mijn ouders of kinderen waar ik nee tegen zeg. Mijn begrijpt het soms een beetje maar mijn ouders niet. Kan ze het ook niet kwalijk nemen en heb ze wel eens verteld wat een burn-out is of ze een keer op deze site willen kijken. Maar ze snappen niet echt wat ik mankeer. Ze zijn nu allebei wat ouder en hebben zelf ook wat lichamelijke klachten dus wil ze er niet al te veel mee lastig vallen.
Probeer maar niet te reageren anders blijf je hier hangen en je wilt wat afstand nemen van hier.

Fijne zondag en hoop dat je snel mag herstellen.

Groetjes van mij 🙏

Ps het scrollen begon ik al als een ontspannend moment te vinden. Even lekker scrollen zonder bij na te denken. 😂😂

Ik vind allemaal best je mag ook op het oude verhaal reageren 🤣 als jij scrollen leuk vindt🤭 ik ben heel ongeduldig altijd dus dat is mijn probleem weer hahaha. Maar dit verhaal zal vast ook wel weer veel reacties aantikken straks.
Mijn ouders snappen het ook niet hoor! Denk dat het de leeftijd is ja…..

En Ik denk dat andere ook vast en zeker nog aanvulling hebben op jouw reactie!

Tot horens! take care

Hahah dit wordt ook weer een heel scroll verhaal ;). Aswin heel herkenbaar, mijn ouders waren hier vanochtend ook op de koffie.

Er wordt niet eens naar gevraagd. Ik neem het ze niet kwalijk, praten over emoties of angsten werd bij ons vermeden.

Niet bewust, was er gewoon niet of gaat wel weer over joh. Is een generatie en ik neem ze niks kwalijk.

Het heeft er alleen wel aan bij gedragen dat ik op die vlakken geworden ben zoals ik ben en het er nu wel uitkomt bij mij. Had graag wat anders geleerd. Wat ik doe is het stoppen en met mijn eigen kinderen het anders doen ;).

En ik leer ook opnieuw. Redelijk zware les, maar goed ;).

Je doe je goed Gert om het met je eigen kinderen anders te doen.
Maar waar ik nu met mijn ouders heb is dat hun mij niet begrijpen en ze hebben zelf ook de nodige mankementen nu en ik kan er niet voor hun zijn zoals ze het graag zouden willen.
Dat doet me veel pijn omdat mijn ouders ook voor mij altijd hebben klaargestaan. Ben enigs kind dus dat zal ook nog wel meespelen denk ik. Wil het wel maar het lukt me gewoon niet.
Ben me ook steeds aan het verontschuldigen en probeer uit te leggen wat er allemaal in mij omgaat. Dit gaat 24/7 door mijn hoofd heen en kan het geen plek geven.
Had ik 10 jaar geleden maar beter naar hun geluisterd dan was dit allemaal niet gebeurd. Of wel ik weet het soms ook niet meer.
Maar ik probeer positief te blijven want ik wil nog graag opa worden.
Fijne avond allemaal.

Groet Aswin

Ha die Aswin, dat is het enige wat ik er aan kan doen om het een positieve draai te geven. Hun leren te praten, bij ons te komen als er wat is, het gevoel geven zichzelf te mogen zijn, goud waard voor de rest van je leven.

Ik begrijp heel goed wat je bedoeld, zeker. Je wilt wel maar kan simpelweg niet, en dat is lastig uit te leggen als je ouders je problemen niet begrijpen. Wat ook weer te begrijpen is, snap jij het nog ;). Heel vervelend, zo'n cirkel.

Maar door alleen maar te malen, en te denken had ik maar dit had ik maar dat, help je jezelf niet, en je ouders al helemaal niet. Probeer eens te denken, wat kan ik wél doen of wie kan me wél helpen om iets voor je ouders te doen, hoe klein ook. Dat gaat je helpen en een beter gevoel geven. Je bent nergens schuldig aan.

Je doet je best Aswin, en dat is goed genoeg. En inderdaad sluit ik me aan bij wat Gert schreef
Sommige mensen hebben niet eens kinderen…. Onthoudt dat ook. Kijk goed wat wel mogelijk is, of wat je kan uitbesteden tijdelijk. Zorgen verandert niks aan je situatie.
Waarschijnlijk had een BO altijd op de loer gelegen, dit gaat je sterker maken zodat je een gelukkiger leven zal hebben voortaan, waarbij je uiteindelijk ook opa zult worden!
Rodha

En Ps: het geeft mij heel veel rust heb ik gemerkt om niet op het forum te zitten, dus ik zal pas weer actief zijn hierop als ik voldoende hersteld ben over een lange tijd zodat ik andere kan bijstaan in hun herstel.
Ik wil iedereen daarom ook enorm bedanken voor alle tips, herkenning en de steun 🙏🏼☺️💗 en wens jullie het allerbeste toe en een duurzaam herstel toe!
X Rodha

Ik jou ook het allerbeste en hoop dat je snel en goed mag herstellen.
Je hebt mij en anderen al een hoop geholpen en daar ben ik je erg dankbaar voor.

Groetjes Aswin 🙏

Zet hem op Rodha, veel geluk.

☺️🙏🏼

Beste lotgenoot heel herkenbaar ik ga in de ochtend vrij goed en halverwege de middag stort ik soort van in begin dan te geeuwen en heb heel licht gevoel in hoofd en dat maakt me dan weer angstig.
Dan moet ik echt ff bijkomen en me rust pakken en dan zakt het wel weer weg en dan gaat de avond eigenlijk best wel weer goed ?
Herken je dit ?

Je vergeeft in de ochtend waarschijnlijk je energie-punten en dan gaat je lijf in de middag aangeven dat het moe/op/leeg/overprikkeld is. Heel herkenbaar. Elke middag houd ik leef en lig ik voornamelijk op de bank te rusten.

Ja heel herkenbaar in de avond dat het dan weer beetje beter gaat. Vind dat zo gek
Zou inderdaad kunnen dat ik dan in de ochtend te veel wil doen al vindt ik soms al dat ik zo weinig doe op een dag. Ppffff zo moeilijke doseren he

Heel herkenbaar. Hier exact zo. Lastig he

Dat lichte gevoel in hoofd is dat herkenbaar ? Wat doen jullie er tegen

Rust rust rust en rust kan ik meegeven

Sluit me aan bij bovenstaande. Uit boek de burn-out reset haalde ik de tip om in fase 1 en 2 van je burn-out iedere middag nog 2 uur een siësta te houden. Daar houd ik me sindsdien weer aan. Voorheen werd ik ook vaak heel moe al in de middag, maar omdat ik op andere sites las dat slapen overdag niet goed zou zijn deed ik dat niet meer. Dat blijkt dus niet waar te zijn, als je maar een ritme houdt en je nachtrust er niet onder lijdt. Ik heb die 1,5 a 2u rust overdag echt nog nodig en val heel vaak wel even in slaap. En anders lig ik lekker (zonder mobiel en prikkels). Zo houd ik de dag vol en dan ga ik rond een uur of 21:30u-22u weer naar bed.

Ja ik herken precies wat je schrijft! Ja goeie bevestigende tip Doornroosje! Zo helend die siësta tijdens een BO. Ik wou dat ik dat had geweten toen in de begin fase van mijn BO.
Als je BO verbeterd zul je zien dat je drang naar siësta’s ook minder wordt en je langer doorslaapt in de nacht ook. Ja inderdaad zonder mobiel en zonder prikkels.
Ik was nogal kort in mijn reactie maar goed dat jij het zo duidelijk beschreven hebt

Bedankt allemaal voor de reactie’s
Heb ook een tijd wel kunnen slapen ‘s middags nu lukt het niet altijd meer maar gewoon even rusten en niks doen is ook wel een goed idee ja

Ook ik heb iedere middag een siësta. Zonder dat rustmoment kom ik de dag niet door.

Voor mij is dit inmiddels maand 5 en ik doe bijna vanaf t begin aan siëstas van 1130/12-14. Heel helpend om de rest van de dag door te komen. Eind van de middag rond 16/1630 ga ik ook nog liggen voor langere meditatie en yoga nidra, zodat ik twee langere rustpunten heb op de dag.
Ik heb t uit t boek Burnout reset zoals hierboven al genoemd.

Inmiddels maak ik de momenten korter aangepast aan mn energie en dagen, maar houd ik de 2 langere rustmomenten per dag aan.

Daarnaast fijn om de ochtend rustig op te starten, zodat je energie bewaard voor de middag. Zeker in t begin hielp me dit heel erg. Alles opdelen in deeltaken.

Succes!

Hoi koos
Ik herken je klachten ook. Heb zelf nu 1.5jaar een burnout en vooral dat autorijden kost me veel energie. Korte stukjes gaan wel maar langere afstanden durf ik nog niet raak overprikkeld en raak dan ook het overzicht kwijt op de weg vooral snelwegen.
Ook plekken waar het druk is kan ik ook niet echt tegen. Heb ook geen tips helaas hoe hier mee om te gaan zou ik ook graag hebben. Tis bij mij nu echt vooral die drukte nog dat ik dan overprikkeld raak dan komt gelijk weer veel spanning in m.n lijf vooral op m.n borst erg vervelend. Verder voel ik me echt wel beter als vorig jaar maar ben er nog lang niet dat voel ik helaas ook.

Je bent nog te overbelast, veel rust en ontprikkelen is het advies. Bij klachten stappen terug zetten, en als de klachten weg zijn weer heel heel rustig opbouwen en luisteren naar je lichaam.
“ 20-3-20 regel “ kan je hiervoor gebruiken zie Google.

Is dit dezelfde anoniem?

Iedereen kan schrijven als anoniem, dus is niet eendezelfde persoon

Wat bij mij heel erg hielp is om gewoon dingen te doen waar je juist bang voor bent. Met het idee in je hoofd van hoe erg is het als er iets fout gaat, de wereld vergaat niet. Hoe vaker je dingen doet waar je bang voor bent hoe makkelijker het word.

Ik vind angst tijdens burnout een lastige. Ik heb zelf ervaren dat angst soms ook een signaal van je lichaam is dat zegt: dit is teveel! Stop! Echter moet je soms ook dingen blijven proberen, in kleine stapjes. Probeer het op te breken. Probeer bij angstgedachtes te leren dat jij niet je gedachtes bent, niet al je gedachtes zijn waar. En probeer dus het verschil te gaan herkennen tussen “dit is teveel voor me” of “ik ben gewoon bang terwijl ik dit wel kan”

Verder heb ik tijdens lichaamsgerichte therapie geleerd en ervaren dat angst ook kan komen doordat je emoties onderdrukt (onbewust). Bij mij was het vaak boosheid die ik niet goed kon uiten en wat dan in angst veranderde. Ik heb echt bizarre sessies meegemaakt waarin ik boosheid uitte dmv oefeningen waarna ik opeens veel minder angst en overprikkeling had na zo’n sessie! Ik zou iedereen lichaamsgerichte psychotherapie gunnen, heeft mij zo geholpen.

Veel rust, veel slapen, ontprikkelen zie tips uit verhaal en reacties 1587. En geduld hebben

Elke dag ook brainfog een dof hoofd. Kapot overprikkeld. Kan zoiets uberhaubt ooit genezen. Totaal doorgedraaid geweest. Veels te veel en veels te veel stress , prikkels. Wat doe je jezelf aan.. stomme lul ook. Van een gezonde vent naar een kapot mens. Psych patient..

Als blijft focussen op rust zal je herstellen. Mijn klachten nemen ook steeds meer af. Blijf vertrouwen houden en heb geduld

Welke klachten heeft of had u heer Anoniem?

Welke niet bedoel je 🤭
Het aller ergste als klacht was dat mijn hersenen in brand stonden, dat gevoel. Dat is oa volledig weg. Ik kan je een lijst geven maar omdat schrijven belastend is lukt dat nu nog niet, dus mijn reacties probeer ik zo kort mogelijk te houden en ben heel weinig op het forum. Maar veel klachten nemen af of zijn weg. Ben er nog lang niet, omdat ik rusten gewoon heel moeilijk vind, maar hopelijk geeft dit jou hoop.

En je zelf niet uitschelden ;-) dat verdien je helemaal niet

Ik heb een dof hoofd zo eng. Alsof ik niet mezelf ben. Een retard. Zo dom. Terwijl ik hbo geschoold ben. Het is zo kapot in het hoofd. Kan wel huilen. Altijd normaal gewerkt. En nu zo kapot gegaan.

Je hebt je zelf overwerkt, net als ik.
Blijf gefocust op alles wat helpt voor je herstel, dus de tips die in de verhalen worden gegeven oa en op deze site verder
Rust en geduld hebben, het is een proces van wachten/geduldig zijn

En je emoties toe laten dat is belangrijk

Heel veel sterkte gewenst Fred! Zet m op!

Wat bedoelt u met hersenen in brand? Kunt u nog een paar vb noemen? Ik ben ook verward geweest en heb een soort absence gehad heel kort. Nu veel brainfog 24_7 en hoofdpijnen gemengd
Dank heer Anoniem

Ja het voelde alsof mijn hersenen in brand stond, net als of je huid verbrand is, maar dan je hersenen
Hallucineren had ik, komt bijna nooit meer voor
Derealisatie is ook helemaal weg
Verward is helemaal weg
Onderstaande heb ik nog wel maar neemt af met rust. Ik vertik het alleen vaak rust te nemen…. ( Vind rust nemen heel moeilijk maar ik moet nu blijven doorzetten):
Hersenmist / Brainfrog
Concentratie problemen
Moeite met lezen en schrijven
Dit waren een paar voorbeelden

Het is dus mogelijk beter te worden, maar je moet er wel wat voor doen (in mijn geval dus passief zijn). Zoals iemand ook zei: trust the process

En ik las ook van iemand hieronder die ook vaak last had van flauwvallen dus je bent niet de enige ook.

Dusja echt rust rust rust, geen cognitieve activiteiten doen (zie tips in andere verhalen ook) en slapen en geduld hebben. En voor de afwisseling kan je fysieke en creatieve dingen doen die niet te zwaar zijn

Nogmaals heel veel succes bij herstel 🍀🍀🍀 en leer van de tips die in de verhalen en ik op deze website worden gegeven, enorm waardevol zijn ze

Hallucineren? Wauw wat hoorde u of zag u? Ik heb dat niet gehad. Wel verward. Ook eng.
Het hoofd voelt gewoon niet goed. Vind het doodeng. Wat een ellende.
Wat voor werk deed u.

Ben u anoniem nooit bang voor blijvend letsel als een gehandicapte?

Beste heer Anoniem
Hoe voelt de brain fog bij u

Ik heb echt een dof hoofd vol watten. Voelt heel naar. Je voelt het ook echt.

Gebruikt of gebruikte u nog anti dep oid?
Of helpt dat niks.

Stemmen en zag van alles…. alleen als ik heel overprikkeld ben heb ik het weer, dan heb ik teveel muziek geluisterd bijv en gelezen ervoor. Ik ben nog steeds erg overprikkeld maar hallucineren is echt een uitzondering geworden, alleen als ik echt te bont weer heb gemaakt, eigen schuld dus….
Ik zat veel achter pc en telefoon met werk
Nee niet bang voor blijvende schade, dat komt omdat ik stapjes vooruit ga, maar het is blijven doorzetten, dat vind het moeilijkste, dus het kost tijd, maar ik heb er volle vertrouwen in dat het goed komt
Als ik voor 90 of 95% herstel ben ik ook tevreden hoor, ik weet zeker dat het gaat lukken. De verhalen van mensen die hier hersteld zijn, incl mijn stapjes vooruit, daar haal ik mijn hoop uit en icm alle tools die ik heb geleerd sta ik heel positief nu in het herstel, waarvan ik er ook een paar heb gedeeld hier op forum
Fijne avond Fred, ben mijn rust pakken, hoe moeilijk het ook is voor mij

Ik heb ook 0 angstgedachten sinds ik het online artikel “ Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) “ heb gelezen.
Hopelijk heb er iets aan

Succes Fred nogmaals ☺️!! Als ik het kan, herstellen, kan jij het ook!

Bij brainfrog, kan ik niet meer denken, inderdaad zo’n watten gevoel
AD hielp mij niet tegen brainfrog.
Verhaal 1580 heb ik tips geschreven tegen overprikkeling/brainfrog en 1587
Rustige kamer liggen in donker met slaapmasker vind ik altijd fijn ook

Heeft u wel anti dep gebruikt of niet.

Ja had ik beantwoord: “AD hielp mij niet tegen brainfrog”

Hopelijk zijn er nog meer mensen die zich herkennen in jouw verhaal/verhalen en verder reageren op je post ☺️🙏🏼

Op pagina 3 van dit forum heeft spiraaltje ook wat geschreven met tal van reacties, die ook herkennen wat jij hebt.

Had u ook last van fight flight anoniem

Hoe stoppen

Gewoon elke dag weer dat niet je voelen zoals het hoort. Zenuwstelsel van slag.hoe lang duurt zoiets. Heel lang. Ik mis de normale homeosthase verschrikkelijk

Zie tips in deze reacties, die gelden ook voor fight flight

Ik heb echt zo een eng dof hoofd. Hele rare brain fog. Voelt dof en trekkerig. Gewoon nooit meer dat normale gevoel in het hoofd. Ik zou niet eens meer weten hoe dat voelt.

Hoi,

Ik ben ook aan het herstellen, nu maand 7, maar herken dat gevoel van dof/brainfog hoofd. Had ook heel veel last van duizeligheid waar het allemaal mee begon. Kon ook niet nadenken of praten was heel moeizaam. Gelukkig gaat alles heel langzaam een beetje beter. In het begin kon ik niet geloven dat dat ooit nog goed zou komen. Maar nu geloof ik dat wel, al zal het een lange weg zijn.

Zij begrijpen jou niet en jij hen niet…. Als ze hetzelfde zouden hebben meegemaakt zouden je vast beter begrijpen. Vergeef het ze. Ik ben zelf ook een nog beter mens geworden door mijn BO (empathischer en behulpzamer), soms moet iets meemaken om te kunnen veranderen. Hier op dit forum begrijpen wij jou wel! Je bent niet alleen. Liefs en heel veel kracht toegewenst 🍀

Hier wat uitleg erover vanuit AI:

Het kan erg teleurstellend zijn als vrienden soms er niet voor je zijn tijdens een moeilijke periode, zoals ziekte. Er zijn verschillende redenen waarom dit kan gebeuren:

1. Onwetendheid: Vrienden weten misschien niet hoe ze moeten reageren of wat ze kunnen doen om te helpen.

2. Eigen drukte: Iedereen heeft zijn eigen leven en verantwoordelijkheden, en soms zijn vrienden druk bezig met hun eigen problemen.

3. Communicatie: Misschien hebben ze niet goed begrepen dat je hun steun nodig hebt. Soms kan een open gesprek over je behoeften hen aanmoedigen om er voor je te zijn.

4. Emotionele afstand: Sommige mensen vinden het moeilijk om met ziekte en lijden om te gaan, wat kan leiden tot afstand.

5. Verlies van contact: Soms kunnen vriendschappen verwateren, vooral als je lange tijd afwezig bent of als jullie levens in verschillende richtingen gaan.

Het kan helpen om je gevoelens te delen met je vrienden, zodat ze beter begrijpen wat je doormaakt. Als je merkt dat sommige vrienden niet de steun bieden die je nodig hebt, is het misschien ook goed om te kijken naar andere sociale kringen of steunnetwerken.

Hoi Anouk,

Wat vervelend voor je dat je je zo naar voelt.

Het is voor mij en velen hier heel herkenbaar, helaas. Het onbegrip kun je ze niet kwalijk nemen, maar frustreert wel.

Ik heb soms het gevoel dat ik de hele dag of wel dagen kan gebruiken om mensen te vertellen wat ik voel, beleef, doormaak om het duidelijk te maken. Kan het wel uitschreeuwen soms.

Wees gerust, er komen ook weer goede dagen, het voelt nu niet zo maar vertrouw er op. Van mij en veel anderen hier krijg jij de er en herkenning die je soms even zoekt.

Zet m op en lucht je hart

Dankjewel Gert

Echt super lief. Het lucht op dat er mensen zijn die het erkennen. Ik zal me best doen op hoop het beste ook voor de rest van alle mensen hier.

hey Anouk, ook ik ben heel lang blijven doorlopen omdat ik dacht, niet flauw doen,het gaat wel weer over, maar helaas is dit niet zo, integendeel het is alleen maar erger geworden. en net als bij jou, heb ik heel weinig begrip in mijn omgeving en krijg vaak via via te horen dat ik alleen maar "DENK" dat ik een burnout heb. dit maakt me zo verdrietig. ben nu gewoon zo blij dat ik toevallig op dit forum gekomen ben en lees dat er toch veel mensen dezelfde klachten hebben en me hierdoor een beetje meer begrepen voel

Hi Anouk

Mijn vriendin had een burn-out en ik begreep haar niet.

Ik kreeg een paar jaar erna een burn-out (veel meer fysiek dan haar) en na verloop van tijd kon zij geen begrip meer opbrengen.

Zoek geen erkenning of begrip bij een ander maar zoek het bij jezelf. Je zult dit zelf moeten oplossen,het is gewoon onbegrijpelijk voor iemand die dit zelf nooit aan de lijven heeft ondervonden.

Hoi Anouk, op dit forum kom je veel mensen tegen die begrip zullen hebben voor wat je meemaakt. We zitten allemaal in hetzelfde burn out schuitje. En vervelend ook voor je dat er in je privéleven weinig begrip is. Maar het is ook moeilijk te begrijpen he, zij voelen niet wat jij voelt en al helemaal niet als het ook nog eens lang kan gaan duren. Voor de buitenwereld zie je er gewoon uit als altijd, terwijl het toch stormt in jou. Maar huil gewoon veel als je wilt huilen, deel hier eventueel je zorgen. Hier op dit forum is altijd wel een luisterend oor. Heb geduld en neem je rust. Het gaat beter worden kan ik uit ervaring spreken, terwijl ook bij mij het nog niet over is. Gelukkig in mijn omgeving wel begrip is, alhoewel ik wel voel dat sommigen zullen denken jeetje is het nou nog niet klaar. En ook dat laat ik lekker daar. Ik ga nu even voor mezelf en ik hoop dat jij dat ook gaat doen.

Het komt goed Anouk, echt waar. Daarin geloven, hoe moeilijk dat soms is. Ook voor mij.

Ik heb veel tips geschreven over angstgedachten uit het artikel: “piekeren”
Van De psycholoog punt NL
Je kan het ook googlen zelf. Heeft mij enorm geholpen, al mijn angstgedachten zijn weg omdat ik mijn gedachten niet meer als feiten beschouw, ook al bedoelen ze het vaak goed

En anders is natuurlijk een psycholoog een optie mogelijk vanuit therapiepsycholoog of via reguliere weg. Die kijkt dan met je mee naar oa helpende gedachten en afleiding om geen gehoor te geven aan je negatieve gedachten, of juist de gevoelens er te laten zijn. Het zijn allemaal trucjes die helpen zijn voor je herstel

De website is zonder het woordje: van

En ik lees dat het bij 90% van de mensen voorkomt, dus niks geks. Je gedachten niet al te serieus nemen, ze willen je beschermen maar vaak staat het veel te strak afgesteld. Blijf altijd logisch nadenken. Neem even een pauze en bedenk je dan dat gedachten maar gedachten zijn, net als programma op een tv. Het komt en het gaat weer.

Programma’s en die vervelende reclames ;-)

Bedankt

Heel graag gedaan, veel succes en sterke!

Sterkte*

Hoi, ik heb wel vaak gedachten dat al het andere in het leven nooit gaat lukken.

Intensieve gedachten bedoelt u

Intrusieve bedoelt u

Blijf hoop houden, richt je op de lichtpuntjes en oa Taco en Eric, die inmiddels hersteld zijn, hebben hieronder in de verhalen hun verhaal geschreven, daar moet je je aan vasthouden.
Luister goed naar je lichaam, rust rust en nog een rust, veel slapen en ontprikkelen en geduld hebben.

En Ik kan dit ook beamen vanuit mijn eigen ervaring

En gedachten zijn vaak geen feiten. Je denkt dat het niet goedkomt meer misschien, maar dat betekent nog niet dat dat een feit is. Probeer het naast je neer te leggen en je gedachten minder serieus te nemen
Zorg voor ontspannende afleiding en blijf gefocust op oplossingen die leiden tot herstel

Hoi Suus
Ik snap je helaas helemaal. Dit gevoel heb ik ook steeds vaker, vooral omdat het allemaal zo lang duurt.
En wat ook een van de grootste problemen is dat niemand je begrijpt. Je bent steeds aan iedereen uit aan het leggen wat je voelt en denkt en daar wordt je zo verdrietig van.
Maar blijf hoop houden en dat het ooit weer de goede en positieve kant op gaat.
Wens je veel succes en sterkte met je herstel.
Groet Aswin

En ook het verhaal/de reactie van William gaf mij hoop

@Taco en Eric: hebben jullie blijvende schade overgehouden aan de burnout?

@Aswin: dankjewel, lief. Hoe lang zit jij er al in?

Je kan altijd zoeken naar de namen via je webbrowser, dan kan je de verhalen lezen.

Dit is wat Eric schreef 27 dec oa:


“ Wauw, ik merk langzaamaan zo'n ontspanning ! Het gaat echt over en ik zie het als een cadeautje. Ben er nog niet, maar op de goede weg... Wat een bewustwording, in februari is het drie jaar geleden dat ik opgebrand raakte.

Hou vol allemaal, het komt goed! Echt...
Eric“

En wederom: men lijdt het meest door het lijden wat met vreest :-) blijf hoop houden, die positieve kracht kan je goed gebruiken voor je herstel. Je zal beter worden.

Wat men vreest*

Hallo Suus,

Wat vervelend dat je dag een nare wending heeft genomen.

Ook voor mij is het heel herkenbaar, zo ineens is het er weer. Maar gelukkig zijn er, zoals je zelf zegt, ook betere momenten. Probeer daar aan te denken. Die komen steeds meer.

Het gevoel van onbegrip en machteloosheid hebben we hier allemaal. Ook het mensen leuke dingen zien doen, lachen, enz, ik ben er soms jaloers op. Maar gun een ander dat ook, dat krijgen wij ook weer, want het is ook zo geweest.

Doorbijten Suus, zet m op, hoe moeilijk ook.

Ik leef met je mee.

Hoi even korte reactie op jouw vraag?
Ik zit nu 1,5 jaar in.
Maar wat met burn-out het lastige is, is het herstellen ervan.

Heb je een lichamelijke ziekte die vastgesteld is. Kun je vaak goed herstellen.
Maar met een burn-out is het lastiger omdat je niet goed weet hoe je moet herstellen.
Iedereen probeert van alles en bij de een lukt dit en bij de ander weer niet. En die constante druk van je omgeving en de overheid maakt het ook niet makkelijker. Omdat je niet kunt zeggen ik heb een gebroken been. Het is niet zichtbaar.

Ben op het moment weer tegen allen en iedereen aan het schoppen uit frustratie. Weet dat het niet goed is maar word er soms zo moedeloos van.

Groet Aswin

@Gert:
Dankjewel. Door mijn maagklachten ben ik - voor mijn gevoel - gewoon weer terug bij af en dan komt alle angst weer in 1x terug.
Mijn burnout is begonnen met maagklachten en 10 kg gewichtsverlies, ik ben als de dood dat dat nu weer komt. De angst is zo sterk, die neemt alles over. Ik vond het begin van mijn burnout zo traumatisch, dat ik nu bijna niet meer kan relativeren. De rust zal wel weer een beetje terugkomen als de maagklachten weg zijn 🤦🏻‍♀️

@Aswin:
Oh jij ook 1,5 jaar, dan zitten we een beetje op dezelfde tijdslijn.
Ik voel ook die druk, en eenmaal betergemeld voor je werkgever is betergemeld voor de buitenwereld terwijl je nog herstellende bent.

Ik merk dit ook goed aan mijn familie: je bent toch aan het werk, dus het zal wel goed gaan.
En het probleem burnout is voor hun opgelost.

Ik snap je frustratie, ik heb hem ook, alleen hoe langer we gefrustreerd blijven hoe langzamer we herstellen. Ik ben gisteren maar een heel eind gaan wandelen als afleiding, dat helpt een beetje.

Bedankt en sterkte allemaal ⭐️

Hallo Suus,

Je verhaal is zo ontzettend herkenbaar. Ik zit al 2.5 jaar in deze ellende en vraag me ook steeds vaker af of ik hier ooit nog uit ga komen. Het wordt steeds moeilijkere om nog te geloven in een goede afloop. Soms gaat het even wat beter en dan klap ik van het ene op het andere moment weer terug in dat zwarte gat. Klim ik er weer uit en vervolgens herhaald het hele ritueel zich weer. Om moedeloos van te worden. Het lukt me gewoon niet om eruit te komen. Soms denk ik dat ik blijvende hersenschade heb overgehouden aan deze ellende.

Een oplossing heb ik helaas niet, maar ik leef met je mee. Je bent zeker niet de enige...

Ik vind het knap dat je wel lekker kunt lunchen met een vriendin. Houdt dat vast. Ik zit nog dieper. Ik ben mn hele identiteit kwijt en daarnaast mn werk, mn hobbies, ik ben totaal ingestort. Een verkeerde baan, het verlies van een dochter (geen contact) heeft me totaal kapot gemaakt.

Hoi Suus, Daan, Ashwin,

Ik ga ook richting de 1,5 jaar ( nov '23 ) . Heel herkenbaar Suus, ik heb dat met angstklachten die dan ineens weer opsteken.

Zoals bang dat niet meer overgaat, bang voor de dood, bang voor van alles en nog wat, intrusieve gedachten. Dat neemt het bij mij dan ook over, soms snel soms langzaam.

Ik heb afgelopen 2 dagen goede dagen gehad, mn partner zei zelfs goh je gaat lekker he. Maar vandaag helemaal niet ok. Zo vanuit het niets is het er weer, bam.

Ben er misselijk van. Ik hoop dat ik het weer wat kan draaien en toch een leuke dag heb.

Ashwin heel herkenbaar dat je je afzet, maar geloof mij, op dat moment ben je het voor je gevoel het even kwijt, maar het komt als een boemerang terug. Probeer te focussen op iets positiefs. Ga ik vandaag ook weer proberen.

Daan kop op, we moeten er met z'n allen doorheen, maar wat is het zwaar he. Laten we elkaar wat her en erkenning geven op dit forum.

Of we moeten met z'n allen een keer samenkomen, maar weet niet of dat een hele positieve middag wordt haha ik bedoel het grappig hoot ;) ;).

Groetjes Gert

Hi Daan en Gert, we zitten een beetje in hetzelfde schuitje allemaal. En ergens heel fijn dat jullie herkennen wat ik heb en vice versa.
Laten we elkaar steunen op onze donkere dagen…

Vandaag ga het weer beter… ik heb gisteren lang gewandeld en daarna gemediteerd, eigenlijk afleiding is de grote truc.

Ik hoop dat jullie vandaag ook een beetje afleiding kunnen vinden en uit je hoofd kunnen komen.
Ik ga vandaag een grote pan kippensoep maken, ben ik tenminste weer even uit dat ‘doemdenk’ hoofd van mij… ja je moet wat toch?

@Daan: dat van die hersenschade denk ik ook vaak. Maar ik probeer nog steeds te geloven dat we er goed uit gaan komen, misschien met wat butsen en krassen, maar we komen eruit 💪

Ik heb veel tips geschreven over angstgedachten uit het artikel: “piekeren”
Van De psycholoog punt NL
Je kan het ook googlen zelf. Heeft mij enorm geholpen, al mijn angstgedachten zijn weg omdat ik mijn gedachten niet meer als feiten beschouw, ook al bedoelen ze het vaak goed

De website is zonder het woordje: van

En anders is natuurlijk een psycholoog een optie mogelijk vanuit therapiepsycholoog of via reguliere weg. Die kijkt dan met je mee naar oa helpende gedachten en afleiding om geen gehoor te geven aan je negatieve gedachten, of juist de gevoelens er te laten zijn. Het zijn allemaal trucjes die helpend zijn voor je herstel

Hoi Suus.

Dat denk ik ook. Veel herkenning over en weer.
Dat is het minste wat we kunnen doen.

Fijn dat het vandaag weer beter gaat, bij mij is het een beetje andersom. Je hebt helemaal gelijk, afleiding en of er uit!

Ik ga straks ook even wandelen, het is lekker weer. Oh dat klinkt goed, ik heb vrijdag een pan kippensoep gemaakt, er waren hier een paar in de lappenmand. Wel veel vermicelli erin he ;).

Veel plezier met maken en alvast eet smakelijk.

Hoi allemaal
Zo gaat het goed en word je er weer vrolijk van.
Maar een paar uur later kan zo allemaal anders zijn en dan denk je waarom gebeurt dit weer.
Heb zelf vrijdag ochtend een gesprek gehad met een arbeidsdeskundige over spoor 2.
Zit nu in mijn 2 jaar en is de werkgever dit verplicht te doen.
Was een heel aardige vrouw maar ik zei meteen dat er geen spoor 2 komt voor mij.
Werk nu bijna 40 jaar, heb hierbij 3 werkgevers gehad en dan willen ze dat ik iets anders ga doen.
Ik snap het volkomen maar ik werk maar 15 uur per week (5x3). Mijn directe leidinggevende heb ik een goed contact mee ook de bedrijfsarts geeft me veel hulp en steun. En dan zou ik toch eventueel ergens anders moeten gaan werken. Terwijl ik me niet altijd goed voel.
Werk ook nog steeds voor mezelf en dit doe ik zo al 20 jaar. Nooit problemen gehad en nu zou ik verplicht worden om ergens anders te gaan werken.
Zei tegen haar dat ik me uiterste best doe en dit me weer veel stress geeft.
En dat is nou net iets wat ik probeer zo min mogelijk te hebben.
Zo krijg je het gevoel dat je gestraft wordt voor al die jaren werken.
Maar je heb ik weer iets waar ik me druk om kan maken. Wanneer houd deze onzin op.
Zo dat lucht op.
Fijne avond allemaal

Groet Aswin

Een van de therapeuten van hier had een mooie tip op deze website hierover gegeven. Die kan je terug vinden bij tips onder het onderwerp burnout. Het woord arbo-arts kan je vervangen voor arbeidsdeskundige.

Hoe om te gaan met je arbo-arts

Wanneer je in de ziektewet belandt vanwege je burn-out, krijg je vrijwel altijd te maken met de arbo-arts. De arbo-arts wil je meestal graag weer aan het werk hebben. Ik wil graag wat tips met je delen voor jouw gesprek met je arbo-arts. Wat ik vaak zie is dat mensen in een burn-out slecht grenzen aan kunnen geven en de buitenwereld graag laten zien dat ze veel aankunnen. Dat is vaak de reden dat ze burn-out zijn geraakt. Wanneer je net in de ziektewet zit, kan je dus nog met moeite grenzen aangeven en is het nog lastig jezelf om jezelf volledig te laten zien. Laat nou net de arbo-arts één van de eerste mensen zijn die jou ziet in zo'n periode en jou weer aan het werk wil. Je ervaart hierdoor extra druk, terwijl je net aan jezelf had toegegeven dat je dat niet meer wil. Het vraagt veel van je, maar het is zo belangrijk dat jouw therapeut of een nabij persoon jou helpt om in zo'n gesprek heel specifiek aan te geven wat jouw behoeften en grenzen zijn, wat je wel en niet ziet zitten. En laat maar zien hoe moe en uitgeput je bent, hoe verward je bent en hoe je het even niet meer weet. Stap niet in je oude valkuilen.
Een arbo-arts is vaak niet therapeutisch geschoold, dus zal niet snel door je buitenkant heen kijken. Laten die ontmoetingen een leerervaring voor je worden om jezelf meer te laten zien en aan te geven wat je nodig hebt zodat jij de tijd krijgt die je nodig hebt om volledig tot herstel te komen.
Lydia Therapie Klundert - Moerdijk

Het enige wat ik dus zelf persoonlijk kan geven als tip is dus ook: wees heel duidelijk in je grenzen wat je wel en niet aankan. En doe je zelf niet gezonder voor dan je bent. En je wordt niet gestraft, ze kijken alleen naar mogelijkheden om mensen toch te kunnen laten werken. Je mag trots op jezelf zijn met zoveel arbeidsjaren en je werkgever ook! Het zijn eenmaal de protocollen waarom het zo loopt, heeft niks te maken met jou persoonlijk

Even voor de duidelijkheid het is niet mijn bedrijfsarts of mijn werkgever die dit wilt maar volgens mij het uwv.

Wat mij ook best irriteert is als je op zoek gaat naar een burn-out coach of therapeut. Dan kom je van alles tegen op internet. Ze hebben het allemaal zelf meegemaakt en daardoor willen ze anderen graag helpen. Maar je kunt er geen een telefonisch bereiken en overal word meteen over de vergoedingen gesproken.
Heb zelf al wat meegemaakt in mijn leven.
Dit doet me denken aan al die mensen die je in Afrika van je verslaving af willen helpen. Allemaal mensen met een verleden maar het bij iedereen wel om geld.
Als ik hier ooit uit kom en anderen kan gaan helpen zal ik daar nooit 1 euro aan willen verdienen.
Want onze maatschappij draait veel te veel om geld.
Sorry het is mijn dag niet.

Groet Aswin

Ik weet het niet of dat vanuit uwv was 2de spoor. Maar het heet de wet van poortwachter.

Het is gewoon een wettelijke verplichting bedoel ik hier mee te zeggen

Dat is ook mijn toekomst: gratis/vrijwillig mensen helpen zodat ze nooit hoeven mee te maken wat ik heb meegemaakt. Maar je moet ook begrijpen dat mensen ook brood op de plank moeten hebben, ook al zouden ze graag gratis willen helpen.
Kan je via je huisarts op zoek naar een psycholoog evt? Als je meerdere DSM diagnoses hebt kan je vast via de reguliere weg aan de slag

Morgen weer een nieuwe dag, met hopelijk meer positiviteit voor jou

Take care

En die verslavingskliniek in Afrika werd dacht ik (deels of geheel) vergoed via basisverzekering. Afhankelijk van de verzekering

En ohja: Je gaat hier uit komen!

@ Aswin:
Ben je je baaldag een beetje doorgekomen? Ben je nog naar buiten gegaan?

Vervelend voor je dat je zo die druk hebt van je werkgever/spoor 2-traject. Ik snap dat je daar helemaal niet op zit te wachten en dat dat allemaal nog meer stress geeft.
Waarschijnlijk ben je op een punt gekomen dat je door je financiële reserves heen bent? Anders zou ik zeggen, neem ontslag en neem een jaar rust.
Ik denk persoonlijk als niemand achter je broek aan zit, je pas echt tot rust komt en je dus een grote stap in je herstel zult maken. Maar goed, ik weer niet wat mogelijk is.

@Gert:
Hoe gaat het bij jou vandaag? Jij had ook een mindere dag he?
Heb jij nog een goede afleidingstip behalve wandelen?
En sorry, maar ik ben niet van de vermicelli hahahahaa

Hoi anoniem,

Bedankt voor je reactie want ik lees nu dat ik me wel heel negatief uit. Mijn excuses hiervoor.

Ik weet dat er ook goede psychologen zullen zijn. Die wel vanuit hun eigen ervaring andere kunnen helpen.
Maar wat er mee bedoel te zeggen dat iemand met een burn-out heel moeilijk aan een juiste hulpverlener komt.
Mijn huisarts die heeft een andere beeld van mij en kan/wil me ook niet helpen met een goede diagnose en behandeling.
Ben vorig op advies van haar doorverwezen naar pro persona GGZ en heb daar mijn klachten neergelegd.
Maar ik voelde me niet gehoord en ze begrepen niet waar ik tegen aan liep.
Heb na enkele gesprekken gevraagd wat mankeert ik nu eigenlijk. Wat is er met mij gebeurd.
Ik kreeg daar geen antwoord op, waardoor ik er geen geloof meer in had.
De psychiater waar ik enkele gesprekken mee heb gehad,die heeft me verschillende medicatie voorgeschreven. Hierbij voelde ik me net een zombie. Dus ben er meteen mee gestopt.
Wil wel graag de persoon blijven die er voorheen was.

Hoi Suus,

Mwoah vandaag niet heel lekker inderdaad, ik voel het vaak al als ik wakker wordt.

Ben wel even wezen wandelen met de 2 jongsten, was wel lekker, frisse neus! En even lekker warme douche. Is wel wat beter geworden, maar het angstige en onrustige gevoel blijft.

Ik ga vaak even wat in huis doen, proberen te lezen, tekenen, puzzelboekje(lekkere simpele woordzoeker), vooral niet proberen te Googlen en weer een boek te kopen over burnout haha, lekker even muziek luisteren of meditatie, eft ( tappen) , TRE trillen, of even proberen te slapen.

Haha ;), is het verder wel gelukt en heeft ie wel gesmaakt? Vaak is het een dag erna nog lekkerder.

En hoe voel jij je verder in de loop van de dag? Het betere dan gisteren een beetje weten te behouden?

Groetjes

Als je ontslag neemt en een jaar later toch gebruikt wilt maken van de wia, 70% van je laatst verdiende loon, dan valt dat loon weg als hij een jaar niet heeft gewerkt en dan is je uitkering dus ook veel lager, met 15 uur Pw werken schat ik op zo’n 900 euro per maand minder bruto. Dus je moet voor jezelf afwegen of je een aan jaar rust voldoende hebt om weer te kunnen werken vervolgens

Tenminste dat dacht ik, maar ik zou het nog even als ik jou was van te voren goed checken hoe dat zit in het geval van zelf ontslag nemen.

Nee hoor Ashwin geen excuses, ik snap je frustratie! :-)
Ik herken jouw frustratie ook met vinden van juiste hulp. Ik loop nu bij een ergotherapeut. Ook veel verschillende therapeuten gehad hiervoor. Als ik beter ben kan ik alles vertellen wat ik heb doorlopen maar nu gaat dat niet met mijn burn-out omdat ook ik moet toegeven aan rust helaas
Soms is de burn-out een combi van iets anders. Bijv gedragsproblemen zoals verslaving, of autisme of depressie etc, of je krijgt de stempel SOLK, dus gekoppeld aan een van dsm-5 diagnoses kan je behandeld worden samen met burn-out
Als je ontevreden bent over je huisarts kan je vast een second opinion vragen bij andere huisarts die je wel kan en wilt helpen. Het is goed zoeken naar de juiste therapeut, geef ik 100% toe maar ze zijn er wel. En gelukkig bestaat dit forum met ook tips, daar heb ik ook veel aangehad, dus op de tips op deze website naast het forum

Bij mij was de BO oa het gevolg van te veel werken en een veel te hoge werkdruk, had een mentale/cognitieve baan (veel achter pc en bellen). Alle klachten die iedereen op dit forum schreef heb ik ook gehad of nog steeds. Mijn hersenen heb ik volledig overbelast. Nu is het mijn plicht om rust te blijven geven aan mijn hersenen en lichaam. Ik merk dat dit helpend is. Ook veel slapen en ontprikkelen geeft mij rust. En samen met mijn ergotherapeut werk ik aan mijn belastbaarheid. En daarna ga ik aan de slag met een psycholoog om te werken aan mijn gedragsproblemen zodat ik een burn-out kan blijven voorkomen voortaan.
Hopelijk heb je hier iets aan.
Ik ben weer een lange tijd offline van dit forum, rust is mijn sleutel tot succes. Maar ik hoop dat ik een klein beetje helpend ben geweest voor andere

Hoi anoniem,
Je zegt een second opiinion aanvragen bij een andere huisarts. Nou dat heb ik ook geprobeerd maar er zijn gewoon te weinig huisartsen op dit moment. Ik wil al jaren weg bij deze huisarts.
Maar is onmogelijk al veel afwijzingen gehad.
Hiervoor heb ik een huisarts bijna 30 jaar gehad. Daar bouw je dan een band mee op .
Dit is nu niet mogelijk onze idee over veel onderwerpen liggen ver van elkaar af.
Weet dat zei professioneel moet zijn maar loop nu al 3 jaar tegen veel dingen op waarover wij van mening verschillen. En heb me nooit door haar gesteund gevoelt bij mijn klachten.
Mijn bedrijfsarts en een arts uit het ziekenhuis hebben geprobeerd om met haar te overleggen over een plan van aanpak.

Ik snak nu ook weer naar rust maar het is echt onmogelijk om minder te gaan werken. Na 1,5 jaar zijn de buffers bijna leeg. En ik weiger om me bij de gemeente te melden en dan moet werken en via hun in contact te komen met de voetselbank.

Goed dat het er is maar niet voor mij zijn genoeg andere mensen die betoon hard nodig hebben.

Wens je al het goede en hoop dat Je door rust weer van het leven kunt genieten.

Ben gelukkig een volhouder dus ik blijf hoop houden.
Groet Aswin

Dat heb ik ook helaas, wil ook weg bij mijn huisarts maar overal een patienten stop in deze buurt….
Kan je evt kijken buiten je buurt? Of contact opnemen met je verzekering of zij je kunnen helpen? Ik zie ook een online huisarts “Arene” is dat wat?
Blijf goed je grenzen aangeven bij de arbeidsdeskundige en vooral bij de Arbo arts ook! En soms kan het ook helpen om je in te schrijven bij een vakbond zoals fnv zij kunnen ook veel betekenen hierin. Of zoek op Google naar: ziek melden tijdens tweede spoor. Hopelijk heb je hier iets aan.
Als je voedselbank nodig hebt ooit dan is dat maar zo, gewoon je overheen zetten, hulp vragen en krijgen is juist goed, maakt niet uit waar het om gaat. Voedselbank is niet levenslang. Ook jouw burn-out niet.

Dank voor je woorden! Bij mij zit het vooral in doorzetten met rust nemen, vind het heel heel moeilijk!

Blijf denken in mogelijkheden en oplossingen, blijf kracht putten uit mensen die ook stappen vooruit zetten. Zij zijn jouw en mijn voorbeeld! Heb vertrouwen dat het goed komt! En zorg dat je fijne afleiding hebt

Dit gaat je lukken! Heel veel succes! En wens je het beste toe!

Als ik (meer) herteld ben kom ik weer terug naar het forum.

Groetjes

Hoi Suus, Gert, iedereen …

Weer een k.dag, lees veel wandelen ,afleiding zoeken, werkt maar gedeeltelijk bij mij. Woon alleen,kletst niemand ,doe diamant painting,maar de gedachten (druk in je hoofd zijn ) gaat er niet mee weg. 🤷‍♀️ dan soort van angstiggevoel, huilen,…wat is dat toch? Droge mond, iets zweten….
Kennissen, vriendinnen heb ik eigenlijk niet ,omdat ik/ wij altijd gewerkt hebben.man is nu 2 jaar overleden. Zelf wordt ik 67 in maart.heb wel Ad 10 mg paroxetine,maar….toch weer een psycholoog ? Zo aan het piekeren dat je er hoofdpijn van krijgt,duizeligheid,trillend lijf / benen,

Heb het wel met de Ha. Besproken, maar die zegt: je hebt veel meegemaakt,nooit alleen geweest,nu dus wennen….,afleiding.
Als mijn kinderen even komen, is het wat rustiger in me hoofd,afleiding dus. Maar dat is maar 2 uurtjes of zo! En dan ?
Hoe doen jullie dat dan?
Wat een ellende 🙈 sorry

Hoi An

Het piekeren ken ik maar al te goed dat is een van mijn grootste klachten. Ik ben niet alleen heb nog een partner maar voel me wel vaak alleen.
Mijn hoofd piekert bijna 20 uur per dag over bijna alles wat je maar kunt bedenken.
Dit probleem had ik jaren voor ik een burn-out kreeg. Ben altijd op zoek geweest om mijn brein tot rust te krijgen.
Het probleem is dat ik altijd aan sta alles zie en overal oplossingen voor heb.
Vaak vraag ik aan anderen zien jullie dat ook.
Het antwoord is dan ja……..
Ik ben dan al bezig met een oplossing aan het zoeken of iets wat er mee te maken heeft.
Mijn vrouw zegt vaak dat ik 2/3 stappen verder ben als de persoon zelf.
Mijn hoofd is altijd bezig.
Nu ik dit aan het tikken ben twijfel ik of hier wel goed aan doe.
Even terugkomen op jou vraag.
Kan ik je wel tips geven wat mij soms helpt.
Ik luister naar boeken die me interesse hebben. Kan dan helemaal met mijn brein in een verhaal zitten. Een spelletje memorie werkt bij mij ook heel goed. En wat ik graag doe is puzzelen daar kan ik helemaal in op gaan.
Hoop voor je dat je tot rust komt.
Want de hele tijd piekeren is slopend.

Groet Aswin

Ik heb veel gehad aan het artikel: “piekeren”
Van de website (aan elkaar): De psycholoog punt NL.
Verder als je veel in je hoofd zit: cognitieve activiteiten zvm overslaan, en focussen op fysieke en creatieve activiteiten. En goed gefocust zijn op deze activiteit.
Ook mindfulness kan helpend zijn. VGZ app kan je hier voor downloaden
Yoga / meditatie
Focussen op je zintuigen, wat zie je, wat ruik je, wat voel je, wat hoor je
Antidepressiva kan ook helpend zijn. Ene werkt beter dan de andere
Op YouTube natuurwebcams kijken
De vogels en wolken volgen
Voldoende slapen
Therapie middels psycholoog

En sommige hebben ook baat bij visolie en magnesium.
Gezonde voeding is nummer 1

En zorgen dat je gezond leeft, dat is de basis

En je emoties toelaten middels huilen

En je kan je gedachten weg zwaaien in je hoofd. Als er een gedachten in mij opkomt dan zwaai ik hem weg naar links in mijn hoofd. Net zoals bij tinder :-). En dan zeg “doei!” Tegen de gedachten :-)

Ipv FNV als vakbond is CNV ook optioneel (die is goedkoper zag ik qua inschrijfkosten) dat wilde ik nog als laatst delen. Scheelt weer 100 euro per jaar zag ik

Ik heb veel gehad aan het artikel: “ Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) ” Je kan het googlen. Dacht even zo vermelden dan is het wat makkelijker te vinden.
Verder als je veel in je hoofd zit: cognitieve activiteiten zvm overslaan, en focussen op fysieke en creatieve activiteiten. En goed gefocust zijn op deze activiteit.
Ook mindfulness kan helpend zijn. VGZ app kan je hier voor downloaden 
Yoga / meditatie 
Focussen op je zintuigen, wat zie je, wat ruik je, wat voel je, wat hoor je 
Antidepressiva kan ook helpend zijn. Ene werkt beter dan de andere
Op YouTube natuurwebcams kijken 
De vogels en wolken volgen 
Voldoende slapen 
Therapie middels psycholoog

Ging wat mis met lay-out:

- Ook mindfulness kan helpend zijn. VGZ app kan je hier voor downloaden 

- Yoga / meditatie 

- Focussen op je zintuigen, wat zie je, wat ruik je, wat voel je, wat hoor je 

- Antidepressiva kan ook helpend zijn. Ene werkt beter dan de andere

- Op YouTube natuurwebcams kijken 

- De vogels en wolken volgen
- 
Voldoende slapen 

- Therapie middels psycholoog

Hoi Aswin, anoniem

Ik zal eens kijken bij VGZ…/ you Tube !

Als ik afleiding heb,zoals afspraak tandarts,etc. of even naar action moet,heb ik er veel minder last van. Is toch raar? Maar weer thuis…..moet ik me echt bezig houden.
Piekeren is zeker niet fijn….gewoon eng. Terwijl het “maar” gedachten zijn….! En niet-echt is.
Dank….

Goed dat je inziet dat het maar gedachten zijn en vaak geen feiten
Fijn dat de afleiding buitenhuis voor je piekeren helpend is, nu ook binnenshuis implementeren. Fijne ontspanning en Rust afwisselen met elkaar
Veel sterkte 🍀🙏🏼

Hoi Suus,

Hoe ging het vandaag?

Groetjes

En An en Ashwin en iedereen, ook jullie vergeet ik niet hoor. Morgen weer een nwe dag, we horen elkaar weer.

“ JONG EN OPGEBRAND, VREEMD? OF TOCH NIET!? “ een goed artikel ook wat te vinden is op Google over het over-gestimuleerd brein, meer als herkenning ook

Goedemorgen of middag
Ik ben al heel wat uurtjes wakker.
Hoor hier vaak lotgenoten zeggen dat ze veel kunnen slapen, maar dat lukt mij totaal niet.
Ga al wat later naar bed en dan na 3/4 uurtjes weer wakker en sta ik meteen aan.
En dan begint de dag weer met piekeren en nog eens piekeren.
Het heeft gelukkig een voordeel je haalt het maximale uit een dag.
Sterkte allemaal weer met deze mooie koude dag
Groet Aswin

@Gert:
Hi, ben ik weer, gisteren heb ik gewerkt en dat was gelijk een fijne afleiding, maar ik kom dan wel kapot thuis en dan begint het piekeren gelijk weer.

Omdat mijn maagklachten terug zijn van weggeweest zit ik ineens heel veel in mijn hoofd, het maakt me verdrietig en onrustig. En meneertje angst komt dan weer om de hoek kijken: '' ahhh, zie je wel, je bent weer terug bij af'. Wat niet zo is, maar mijn gedachtes zijn vaak lekker deprimerend.
Vervolgens ben ik de hele avond mijn eigen gedachtes aan het tegenspreken dat het slechts tijdelijk is en dat herstel nooit een stijgende lijn is etc etc, maar onrustig maakt het me wel.

Vanmorgen om 05:00 uur al wakker, meditatie op Youtube aangezet en nog een beetje liggen soezen...
Vandaag weer wat werken... pffffffffffffff zo'n dag zeg maar.

Hoe gaat het bij jou?

@Aswin:
Ben je ook een nacht burgemeester aan het worden?
De cortisol houdt ons wakker helaas... ik kan je 's nachts zo vertellen wat de wortel van 7512.36 is haha.
Heb je vandaag nog wat op de planning staan?

Sterkte vandaag allemaal, het zonnetje komt door, zo maar eens een frisse neus halen.

@An
Hi An, sorry ik zie je berichtje nu pas, er staan zoveel reacties onderhand...

Piekeren is killing he... ik ben veel video's aan het kijken van Nick de Waard op Youtube, ik heb ook zijn cursus gevolgd, en dit trekt me er wel doorheen. Misschien heb je hier ook wat aan?
Piekeren levert je niks op, en je gedachtes zijn vaak niet echt, we weten het allemaal, maar soms neemt het je over, ik weet er alles van.

Ik heb maar 1 grote truc en dat is afleiding: dit kan zijn wandelen, maar ook een leuke serie kijken, even spelen met het hondje, met vriendinnen afspreken, even naar een (rustige) winkel, je favoriete muziek luisteren en meezingen, ontspanningsoefeningen, meditatie, iets koken waar je blij van wordt, fietsen/licht sporten als je wilt, puzzelen, tekenen, beetje speuren op dit forum, wat maar ook in je straatje ligt.
Ik doe elke dag wat anders, maar net waar ik zin in heb.

Als ik dat niet doe ben ik binnen no-time een heel somber en verdrietig stukje mens, dat probeer ik echt te voorkomen.

Hoi Suus

Die video’s kijk ik ook regelmatig,het helpt wel, maar pfff.
Die afleiding doe ik ook ,maar alles doe je alleen en geen aanspraak.dus gaan je gedachten ook aan de haal 🙈.
Daarom ook steeds bezig,want ik wil me zo niet voelen/ soms angstgevoelens. Dan huilen weer, echt in golven !
Heb jij ook iets van anti depressieva,? Als het echt niet gaat,neem ik 5 mg oxazepan,dan is het wat rustiger in me hoofd🤷‍♀️
Maar 24/7 kun je volgens mij niet bezig zijn toch?
Lees je graag !

Ha die Suus,

Fijn dat je gister wat afleiding hebt kunnen vinden in je werk, even wat anders.

Ja herkenbaar, je durft eigenlijk ook niet aan de rust toe te geven he, bang dat je weer aan de hobbel gaat, maar je hebt het wel nodig na een dag werken.

Dat is eigenlijk heel logisch, je baalt ervan, het is iets wat je niet wilt, en geen invloed op hebt op dat moment. En dan komt heel herkenbaar meneer angst en het piekeren weer om de hoek kijken. Ik kan het wel uittekenen, heel vermoeiend.

Naar he, zo vroeg wakker. Ik ken het, als ik niet snel weer in slaap kan komen ga ik eruit, anders ga ik ook aan de hobbel in het hoofd. Of even tappen of ademhalingsoefeningen doen. Maar uit bed.

Gister ging het wel ok, met de 2 jongste eruit geweest, en alles daaromheen qua zorg, druk genoeg pff haha. Vandaag weer dat fijne onbestemde angstige gevoel in het lijf en buik. Vanochtend bij de psycholoog geweest, en net stukje gewandeld op het strand. Zo lekker naar huis en even in de rust, nodig!

Zet m op Vandaag!

Hoi Ashwin,

Heel herkenbaar, gaat nu gelukkig iets beter. Probeer elke dag een zelfde slaapritme aan te houden, je breekt er wel weer doorheen.

Ik ging vaak de was opvouwen oid, soms lukte het om daarna weer te slapen, we hebben nogal veel was haha.

Ook voor An zet m op vandaag

Hoi Gert Suus An en iedereen zo herkenbaar ik pieker mezelf ook weer eens gek bha ik heb alles wel gehad van de burnout nu 17 maanden en heb nu weer onregelmatige stoelgang soms wel 3 keer achter elkaar soms hard denk dan wat is dit nu weer maar wel in bed hoop dat ik morgen wel weer kan poepen pffff sorry en sterkte ook iedereen 😓👍

@LN, het online artikel: “ Piekeren. Waarom je het doet (en hoe je ermee stopt) ” heeft mij onwijs veel geholpen, heb echt bijna nooit meer het piekeren of angstgedachten sindsdien.
Als je burn-out afneemt zal je stoelgang ook weer normaliseren. Is gewoon een klacht die erbij hoort en ook weer weggaat uiteindelijk :-)

Dankje Anoniem zal het opzoeken 👍

Ik had het zelf ook heel erg in beginfase van burn-out de stoelgang, maar dat is weer verdwenen na een tijd, het ging samen met verhoogde stress namelijk, wat bij mij afgenomen was uiteindelijk waardoor de stoelgang ook weer normaliseerde

Dankje Anoniem voor je antwoord ik kreeg dit in December ben nu ook bij praktijk ondersteuning voor mijn angsten pfffff

Fijn dat je extra hulp hebt!

Hallo Suus,
Wat naar voor je dat je vandaag gewoon echt niet lekker zit. Het is denk ik heel mooi dat je wel heel graag weer beter wil worden. Maar ik hoop dat je daarin niet te streng voor jezelf bent . Ik ken je niet Maar ik heb ook een burn out en weet dat alles zeggen en daadwerkelijk doen echt super moeilijk is. Je wil zo graag even door die zure appel bijten en je gewoon weer je oude zelf voelen. Diegene die alles aankon. Maar dat gaat niet want zodra je dat weer doet gaat het geheel mis. Als ik je kon helpen en je angst van je weg had kunnen nemen had ik het gedaan,maar helaas kan ik dat niet. Ik hoop dat je ziet hoe ongelofelijk sterk je al bent door je verhaal te vertellen en je gevoel te uiten. En veel mensen zullen je niet begrijpen, dat maakt het ook zo moeilijk. Je wil gewoon erkenning en het gevoel dat je gehoord wordt. Ik hoop dat ik je misschien een klein beetje steun heb kunnen geven. Weet dat je hartstikke sterk bent en dat je keihard aan het knokken bent. Wees niet te streng voor jezelf. You got this. Ik sta achter je en moedig je aan.

Dankjewel, Anouk, lief!

@Gert:
Hoe was het bij de psycholoog gisteren?
En wat is tappen precies?

Iedereen bedankt voor alle reacties, het zijn er onderhand zoveel, ik kan jullie niet allemaal beantwoorden, maar heel erg bedankt!! Fijne dat we elkaar allemaal kunnen steunen zo.

Hoi Suus,

Goed gesprek gehad, wil altijd alleen op voorhand van alles zeggen en vragen maar loopt altijd anders ;). Het lucht altijd op, heb er vandaag wel last van, maar is herkenbaar.

Kijk eens op YouTube Nick Ortner Tapping, heb er weer een film momentje bij ;). Hoe gaat het verder nu met je?

Steun over en weer is inderdaad erg fijn hier.

Groetjes

Hallo allemaal An, Gert, Anouk, Suus, Ln …..

Paar vragen even
Veel van ons lopen bij een psycholoog of therapeut. Maar merken jullie dat dit ook echt werkt en helpt.
Ben zelf ook weer op zoek naar hulp maar vind het moeilijk om de juiste persoon te vinden.
En wat ik moeilijk vind de dag indeling.
Weet dat je met rust kunt herstellen maar naar een jaar is bij mij het punt aangebroken dat ik toch echt weer moet gaan werken, terwijl dit niet echt prettig voelt. Maar de sociale en financiële druk word steeds groter en dat maakt me weer angstig.
Ben nu bang dat het niet gaat lukken om te herstellen en blijf ik weer hangen.
Wil zo graag dat alles weer wat positiever was dat zou me erg helpen met mijn herstel.
Probeer er toch een positieve dag van te maken en wens jullie ook een mooie dag toe.
Groet Aswin

Ja heeft mij veel inzichten gegeven, zowel psycholoog als ergotherapeut. Het is goed zoeken maar ze zijn er.
Vaste routine is heel belangrijk. Rust afwisselen met activiteiten icm de “20-3-20 regel” zie Google.
Kan je niet over naar de WIA? Of second opinion aanvragen bij andere arbo arts of arbeidsdeskundige. Zie een van de recente verhalen waarbij iemand ook vragen stelde over het 2de spoor.
Blijf denken in oplossingen als je paniek krijgt
Ik wens jou een rustige en ontspannende dag toe met prettige afleiding

Hi Aswin,

Ik heb een sessie of 6 gehad bij de praktijkondersteuner GGZ van de huisarts, een aantal gesprekken met de bedrijfsarts + psycholoog van werk, en ik heb een online cursus gehad omgaan met angst en stress & meditatie (heb ik zelf gevonden).

Niks bleek hét wondermiddel, maar ik heb wel overal kleine beetjes uit kunnen halen. Uiteindelijk hebben al die kleine beetjes geholpen + het stuk acceptatie dat je leven na de burnout beter anders kunt inrichten (maar dat kwam bij mij ook pas na een jaar).

Bij de één duurt het nou eenmaal langer dan bij de ander, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je het helemaal zat bent.
Ik kwam er pas later achter: je moet niet teveel doen, er eigenlijk niet teveel mee bezig zijn.
Ik ging als een gek mediteren en stress release oefeningen doen, dan ben je je dus nog steeds aan het verzetten/vanuit controle (stress) van alles aan het doen.

Eigenlijk moet je zo min mogelijk doen in zoveel mogelijk tijd, beetje lanterfanten, wel naar buiten elke dag, gewoon liggen op bed, soms even een half uurtje voor je raam staan en naar buiten kijken, wandelingen maken, ik vond het vooral een proces van wachten tot het beter voelde.

En zo - beetje bij beetje - ging het beter. Maar zeker de therapie niet overslaan of vroeg stopzetten, je merkt alleen niet gelijk resultaat, het is een beetje 'trust the process'.

Sterkte Aswin

Ja goed geschreven suus! Ik kan dit helemaal bevestigen

Hi Gert,

Bedankt voor de tip; ik ga vanavond eens kijken op Youtube.

Ja die gesprekken zijn intensief he... ik hoop dat je vandaag een beetje kunt opladen.
Ik nam vaak een blaadje met vragen mee zodra ik naar de pshyg ging, ik vergat altijd alles zodra ik daar binnen zat, dat heeft mij toch geholpen, misschien heb je er wat aan.

Met mij gaat het redelijk, maag is nog onrustig, ik probeer niet in paniek te raken.
Grrrrrrrrrr

Hoi allen

Vandaag ook weer zo’n dag…
Dingetjes in huis gedaan,met De hond uit…etc. Toch weer dat angstige gevoel,wat duizelig.piekeren?….zoals ik hier lees.
Het is weer druk in me hoofd,al zeg ik tegen mezelf dat het niet echt is! Maar….tjonge…angstig..en waarvoor? Zoals jullie weten,sinds 8 maanden alleen, dan vliegt het me weer aan, me hoofd draait overuren. Hobby doe ik, elke dag is anders🙈
Afleiding….toch wel moeilijk.vind het ook lekker op de bank 🤷‍♀️soms ook even ogen dicht doen helpt ,maar….

Maar dan weer piekeren.word er zo moe van.helpt dan een psycholoog? Soms neem ik 5 mg oxazepan,scherpe randjes weg, maar pfffff
Lees jullie

Hoi Suus
Ik begrijp heel goed wat je schrijft.
Dit heb ik ook tot eind. December veel gedaan en toen ging het stapje voor stapje soms een klein beetje beter.
Maar in januari ben ik zowel voor mijn werkgever als voor mezelf het werken weer gaan oppakken en weer aan het opbouwen. Dit was niet echt wat ik wilde maar het is meer noodzakelijk.
Ik werk al 15 jaar voor 15 uur bij mijn werkgever. En de rest altijd voor mezelf. Dit was in begin altijd een uurtje of 30 maar door omstandigheden op de laatste jaren 50/60 uur.
Dit heeft me ook gesloopt en daarom ben ik in de burn-out terecht gekomen.
Maar nu de financiële druk groter word zal ik wel moeten weer meer te gaan werken. En ik kan niet voor mezelf dit wel te doen en voor mijn werkgever niet.
Omdat ik voor mezelf werk is wia geen optie.
Ik weet dat ik in een lastig parket zit en dit jaren geleden anders had moeten regelen. Maar dit is achteraf zoals met zoveel dingen.

Ben nu opzoek naar een goede psycholoog of coach die me kan helpen bij die
dagelijkse dingen waar ik tegen aan loop.
Begin de dag meestal positief en de ene dag loopt dan beter als de ander.
Verlang wel heel erg hoe het ooit was.
Zie vaak mensen om me heen genieten van de simpele dingen van het leven en denk dan dat wil ik ook weer kunnen.
Fijne dag vandaag

Groet Aswin

Als je niet vrijwillig verzekerd was voor ziekte over je eigen werk, dan krijg je alleen wia 70% over het deel van je loon van je werkgever en de rest aangevuld met toeslagen tot het sociaal minimum en dan nog de normale toeslagen zoals huur en zorgtoeslag. Ik denk dan je dan uitkomt op 1400 netto dacht ik, maar dat kan je heel goed narekenen, tools zijn online te vinden, zoals berekenhet en belastingdienst
Goed dat je op zoek gaat naar ondersteuning ook! En hopelijk heb je ook iets aan de tips die eerder zijn gegeven
Je leert van de BO, deze lessen neem je weer mee voor de rest van je leven zodat je een beter leven zult krijgen. Door mijn BO sta ik veel sterkter ook in het leven en ben een nog beter mens geworden, het heeft mij veel gebracht ook. We kunnen alleen maar leren van dingen en kijken of er ook voordelen zijn te vinden in nadelige situaties, dat noemen ze veerkracht.
Jij gaat ook weer uiteindelijk genieten, blijf hoopvol

@an: ja volgens mij had ik die tip ook aan je meegeven, therapie middels psycholoog kan ik zeker aanraden bij angst

Hoi Aswin ik zit nu bij een praktijk ondersteuning ze luisterd goed naar me zit er 1 uur heb heel veel mee gemaakt in mijn leven en ze zei als je angsten hebt schrijf het op en zeg tegen jezelf morgen overdag kijk ik erop terug vandaag weer heen geweest heb alles wel gehad van de burnout nu 17 maanden pffffff nu dus weer last van mijn stoelgang het is die angst die maakt je stapel gek slecht slapen in de nachten werk wel minder nu 9 uurtjes per week en rust wel veel op de bank mediteer en doe yoga nidra dat geeft een beetje rust en probeer mijn hobby tekenen weer op te pakken sterkte ook en iedereen hé

Hoi Suus,

Kijk maar eens even, ben benieuwd wat je er van vind en of het wat voor je is.

Inderdaad, vooral ongemerkt zwaar vind ik, en dan achteraf. Dat is een goede tip, eigenlijk ook heel logisch. Maar als het zo chaotisch in je hoofd is... ;).

Ik heb niet echt kunnen opladen, heb vandaag een erg slechte dag. Laat gaan slapen en slecht geslapen vanwege onze tweeling die ziek is, en vandaag ook eigenlijk de hele dag hebben gehuild.

Dan zit mijn filter op een gegeven moment zo vol, dat ik niet weet waar ik het zoeken moet. Hoofdpijn, oorsuizen, misselijk, overgeven, angst, gevoel van terug bij af, paniek, doodmoe, klaar mee, je kent het wel.

Morgen hopelijk beter. Fijn dat het met jou redelijk gaat, en dat je maag / buik niet erger zijn geworden ondanks dat het nog onrustig is. Nee dat is het beste, keep calm. Fijn dat t je lukt.

Fijne avond

Aswin An Ln ook ik lees en leef met jullie mee hoor. En reageer en denk mee waar ik kan ;).

Hoi Gert, Suus, en iedereen

Ben bij de Ha. Geweest,ff praten over dat angstgevoel hebben,huilen, alleen zijn….etc. Geen psycholoog,
Vrijwilligerswerk doen zegt hij, je bent eenzaam. 🤷‍♀️….en dan gaat alles over? Kan wel op de bank zitten ,tv,kijken,lezen, huilen, ook vaak piekeren, etc. Vaak lamgeslagen gevoel….zo van : laat maar 😢
Moet ik altijd “bezig” zijn?
Vind het moeilijk om iets geschikts voor mij te vinden. Lijkt wel of ik er nog niet (nu 8 maanden) aan toe ben🙈. Heb me hobby,maar wat is leuk. En daar word ik dan weer angstig, wat is dit toch…en zoals ik nu ben…hoe help ik anderen daarbij? Zomaar huilbui,angstig zijn…..
vriendin neemt me weleens mee,en dan heb ik weinig last van angst,druk hoofd,malen etc. Maar dan weer thuis…is het er weer
Gaat het wel over dit🙈 vind dit zo’n eng gevoel…wil ditties zijn/ hebben….

Lees jullie

Even correctie….moet staan :
Wil dit niet zijn ! Kan het niet anders beschrijven …..

Hoi An
Zo heftig om te lezen wat je Huisarts zegt.
Heb het zelfde probleem met mijn huisarts.
Je word niet serieus genomen vind ik. Mijn huisarts stuurde me ook overal heen maar is allemaal mislukt. Nu heb ik naar 1,5 jaar eindelijk dat ze me een verwijzing naar een psycholoog die ook burn-out klachten behandeld.
Maar dit heeft heel veel moeite gekost een longarts mijn bedrijfsarts hebben dit aan haar geadviseerd.
Ik geloof wel dat het over gaat maar dan moet je wel de juiste hulp krijgen van iemand die jouw klachten kent.
Zou toch nog een gesprek met je huisarts aangaan en vertel hem of haar ook over deze site.
Fijne dag en succes ermee.
Groet Aswin

Geweldig nieuws Aswin! De aanhouder wint inderdaad.

Hoe bedoel je die snap ik niet

Hoi Anoniem ,Gert, Suus,

Ik zal morgen nog eens bellen over eventuele andere psycholoog of zo. Omdat ik ook alleen woon,nu ,denkt hij dat het ook een stukje “eenzaamheid “ kan zijn. Nu ook weer ff huilbui,, word er zo moe van!

Hoi An
Ja daar kan ik niet over oordelen. Maar weet wel dat ik sinds mijn burn-out ook heel snel huil.
Voor mijn burn-out kan ik me niet echt herinneren dat ik echt gehuild heb.
Nu ben ik soms net een klein kind die huilt.
Maar we blijven positief en hopen dat morgen een leukere dag is als vandaag.

Groet Aswin

Hoi…dat hoop ik ook.🤔
Heb jij dat angstig zijn,overal tegenop zien ook dan? Alleen zijn ,het vliegt me dan zo aan. Gedachten zijn niet echt…zeg ik tegen mezelf,maar zo eng !

Ja dat heb ik ook. Terwijl ik wel een partner heb.
Sinds mijn burn-out staat mijn relatie erg onder druk. We hebben samen veel meegemaakt en altijd ons er door heen geslagen. Maar nu zijn we uit elkaar aan het groeien.
Weet dat ik hier ook een groot deel schuld aan ben maar voel me soms zo onbegrepen en machteloos.
Zit veel in de auto ivm mijn werk en zit dan continu te piekeren over de toekomst. En hierdoor word ik weer heel onrustig en verdrietig.
Het ergste vind ik dat ik er geen grip op heb. Ik denk er zoveel over na dat ik precies weet wat we goed en fout doen en hoe het wel moet. Maar als ik iets probeer dan is het al mislukt voor ik het weet.
Ik was altijd iemand waar je op kon bouwen en nu ben ik man die alles en iedereen uit de weg gaat om geen confrontaties te hoeven aan te gaan.
Waar is mijn oude IK !

Wens jullie allemaal een fijne avond
Groet Aswin

@ anoniem: Aswin schreef dat hij eindelijk na 1,5 jaar een verwijzing had voor een psycholoog dus ik schreef daarom: “Geweldig nieuws Aswin! De aanhouder wint inderdaad.”

De aanhouden wint betekent: dat iemand doorzet met iets om iets toch te slagen/lukken.

*toch te laten slagen/lukken

@ aswin: Accepteren, loslaten dat je niet alles onder controle hebt, blijven focussen op de dingen waar je wel grip hebt en op je herstel en alles wat daar voor nodig is en weten dat er een mooie toekomst voor je klaar ligt, ben ik 100% van overtuigd, je wilt niet terug naar je oude ik want dan kom je terug in de burn-out, je wilt juist een betere versie van jezelf worden

@an, ik denk dat je wel wat ondersteuning kan gebruiken of het nu een psycholoog is of rouwtherapeut, al is het maar iemand die je kan geruststellen of onze tips kan bevestigen over gezonde levenstijl/mindset of misschien nog meer tips heeft. Accepteren is vooral nummer 1 en geduld hebben en zorgen dat je zo gezond mogelijk leeft. Bij mensen met een burn-out gaat hem om mensen die heel graag willen maar niet meer kunnen door cognitieve overbelasting van de hersenen. Bij een depressie gaat het om mensen die mentaal niet de kracht hebben om iets te doen. De tips die je hebt gehad zijn niet een snelle oplossing, het kost tijd om je weer beter te voelen. Blijf doorzetten

Hoi anoniem,

Bedankt voor je lieve woorden en tips.
Klopt ben altijd een controle man geweest. Altijd leidinggevende geweest, veel voor anderen gedaan, altijd ergens de regie over willen hebben.
Dus nu heel moeilijk om dingen los te laten.
Mijn partner is tegenovergestelde van mij en zie ik vaak dingen verkeerd gaan en dan wil ik in grijpen.
Dat geeft weer spanning tussen ons, terwijl ik weet dat ze er niets aan kan doen. Haar manier van leven is altijd heel anders geweest.
Wat ik het lastige vind is dat ik veel dingen weet hoe ik het moet doen. Maar op slot sla als ik het wil doen. Blijf ik hangen in mezelf en dan trek ik me weer terug. En ga ik weer piekeren en komt de stress weer om de hoek kijken.

Groet Aswin

Graag gedaan Aswin!
Ik ben geen goede relatie ervaringsdeskundige maar wat ik wel weet is dat communicatie key is en elkaar leren begrijpen, en de behoefte naar elkaar uitspreken en compromissen daar in sluiten. Als jullie elkaar begrijpen snap jullie beter dat alles vanuit goede bedoelingen komt.
Blijf dit ook aan haar communiceren! Je intenties zijn goed lees ik! En je psycholoog zal je vast ook leren hoe om te gaan met controle.
Het enige wat ik mezelf altijd zeg is: focus alleen op de dingen waar je wel wat aan kan veranderen, de rest is echt leren accepteren en er niet mee bezig zijn en aan denken. Om maar iets te noemen als vb: het heeft geen zin om langdurig verdrietig te zijn dat het koud en donker weer is, maar wat ik wel zelf kan doen is er iets moois van maken, lichtjes/kaarsen in huis branden, muziek aan, thee drinken, spelletjes doen, of desnoods even te overwinteren ergens waar het warmer is. Je kan het weer niet veranderen maar soms wel de situatie verbeteren of jezelf afleiden.
Misschien helpt het om dingen uit te schrijven als plan, voordat je iets uit voert, maar misschien doe je dat al. En geef dingen tijd, het hoeft niet meteen vandaag te gebeuren.

En: wat ik ook altijd zeg tegen mezelf is: ik doe mijn best en dat is goed genoeg.
Wat er ook gebeurt: onthoud dat je toekomst er beter uit gaat zien. Waarom? Omdat jij daar voor gaat zorgen. Je werkt aan je herstel, je weet bijvoorbeeld wat voor soort mensen je om je heen wilt hebben (voortaan), je gaat er alles aan doen om gelukkig te worden. Je zult leren wat wel en niet belangrijk is. Je leert van dingen. Alles is een les, nooit achteruit kijken, alleen vooruit kijken en alleen focussen op wat je wel kunt veranderen. Je wereld vergaat niet als er dingen fout gaan, want er zijn weer alternatieven die het opvangen en vaak zelfs betere. Ik heb dit geleerd ook van de filmpjes van Marczell klein, hij motiveert mensen en is succes coach op YT en insta. Misschien heb je er ook wat aan, je moet wel even doorheen kijken door sommige dingen, sommige dingen zijn oppervlakkig maar veel dingen ook weer niet, die echt dienen als motivatie

Onthoud alles is perceptie, het is maar hoe je er naar kijkt naar dingen, het leven ook minder serieus nemen helpt soms ook, laten we soms ook er even om lachen ook als het ff niet lukt zoals we willen.

Het komt goed!

Hoi Anoniem,
Dankjewel voor je goede woorden. Ik neem het allemaal in me op.
Zal ook eens op Google kijken naar Marczell Klein.

Ik denk dat jij ook een goede coach zou zijn. Weet niet of je het al bent. En ik weet dat je anoniem bent maar vraag me gewoon af wie je bent een man of vrouw.
Maakt in principe niets uit maar ben gewoon nieuwsgierig wie deze wijze woorden schrijft.

Nogmaals dank.

Fijne avond

Groetjes van mij (Aswin)

Ik heb letterlijk alles geleerd tijdens mijn burn-out! Het zijn allemaal losse puzzeltjes die samen een geheel vormen
En alles ook opgeschreven zodat ik het niet hoef te onthouden
Ik ben nog lang niet hersteld, maar ben op de goede weg, en vind ook fijn dat ik hier herkenning heb gevonden en ook bevestigende tips, screenshots van gemaakt ook zodat ik de tips altijd kan teruglezen. Ook wil ik voorkomen dat andere in een nog zwaarder BO terecht komen als ik ben gekomen. Als ik beter ben kan ik mensen vrijwillig bijstaan, in de vrij uurtjes
Fulltime Coach zijn is voor mij niet weggelegd :-) Ik weet nu door mijn burn-out dat ik geen mentale/cognitieve job meer wil en dat geld minder belangrijk is dan gezondheid. Zonder gezondheid is heel weinig mogelijk ben ik er helaas achter gekomen…
maar dank je wel dat je iets heb aan wat ik schreef!
Ik ben een dame. En ik moet zeggen dat het positief in het leven staan erg aanstekelijk werkt op mij ook. Dus hopelijk ook vanuit mij naar andere

Fijne avond
Aswin

Of zoals Adèle op het eind (laatste paar minuten) zei in het YouTube filmpje “One Night Only with Adele in High quality and the Full Concert”:

you cant control bloody anything so just go with it and have a laugh en enjoy all off it

(Mocht iemand van dit verhaal en vanuit deze reacties behoefte hebben om nog dingen te delen, dan is het misschien beter denk ik om een nieuw verhaal te starten/openen, anders is het zo ver scrollen steeds met +100 reacties vanuit dit verhaal) Was maar even een gedachte

Hoi Anoniem,

Ben blij om te lezen dat je stapje voor stapje uit je burn-out komt, dat geeft mij weer hoop.
Ik schrijf ook veel op om soms terug te lezen hoe ik me gevoeld heb.

Nu ik weet dat je een dame bent ga ik en je maar zien als een Engel 👼.

Als je hersteld bent en anderen wilt helpen, daar heb ik heel veel waardering voor.
Dat je het niet als coach voor geld wild doen snap ik heel goed. Geld is zeker minder belangrijk dan gezondheid, maar geld kan je wel wat meer rust en geluk geven. Zijn helaas veel mensen die wekelijks stress hebben door geld problemen. Dat vind ik erg als mensen die gewoon werken en niet meer rond kunnen komen.

En fijn dat er nog mensen zijn zoals jij die anderen helpen zonder dat daar iets tegen over staat.

Groet Aswin

Ja focus en geduld hebben. Dat rust nemen is voor mij heel moeilijk…. Dus ik ben druk bezig om te kijken hoe ik gemotiveerd blijf….
Ik zou het geweldig als ik straks hier kan Roepen: ik ben hersteld!
Dan kan ik nog meer hoop geven aan andere.
Ja als schrijven/bijhouden voor jou fijn is, vooral doen!

Dat is heel lief! Ik het vind mooi te lezen hoe iedereen hier elkaar ook steunt en helpt, dus ik ben niet het enige engeltje kan ik je vertellen ;-)

Ja je moet wel goed rond kunnen komen! Maar ook goed om kunnen gaan met uitgaven, ik weet nu dat rijk zijn in geld niet nodig is. Een huis is een huis. Een auto een auto. Een tweedehands auto van een normaal merk rijdt net zo goed als een Porsche. En een auto heb je vaak niet eens nodig, als je het OV neemt
Een vaste baan icm iets voor jezelf als zzp is denk ik een goede richting om wat extra’s bij te verdienen. Net als jij deed. Maar dan moet ik mezelf niet overwerken natuurlijk. En de uurtjes die overblijven kan ik besteden aan mezelf en vrijwilligerswerk. Zo gaat het er een beetje uitzien hoop ik. Je moet ergens naar toe werken natuurlijk!
Hopelijk heb jij ook je dromen inzichtelijk, en hopelijk weet je wat je voor jezelf ook wilt in de toekomst qua baan en wat voor jou het beste zou zijn, zodat je een burn-out voorkomt voortaan

Ik had me daarnaast zelf ook voorgenomen om niet meer of zo min mogelijk op het forum te zitten om meer rust te nemen, maar wederom weer mislukt… ik ga weer een poging wagen om er minder op te zitten :-). Maar ik kom altijd weer terug

En Ps: ik schreef altijd vanuit de naam anoniem, maar ik zal er volgende keer Rodha onder zetten of in de toekomst. Was meer vanwege luiigheid dat ik er geen naam onder zette :-). Komen zoveel anoniemen bij dat we elkaar niet meer kunnen onderscheiden.
Ik wens een ieder nog steeds een goed herstel toe en en heel fijn ontspannend weekend toe!

Fijn om deze interactie te volgen Aswin en Rodha, hier hebben we allemaal wat aan. Aan de warmte en begrip. Fijn weekend

Toppertje ben je Gert!
Gr Rodha

En in de toekomst ben ik vaker te vinden op het forum weer. Voor nu heel soms. Hopelijk hebben we allemaal over een half jaar weer wat meer stappen gezet!
Rodha

Thanks Rodha jij ook en iedereen hier! Zet m op en tot spreeks! ;)

Dank je wel Gert! En Fijn weekend ook aan Aswin!
Gr Rodha

Hoi Rodha

Fijn om nu je naam te weten. Weet ik wie mij al die wijze woorden schrijft. Weet dat ik een aparte naam heb maar die van jou is ook niet standaard.

Gert jij een fijne dag gehad ?

Wens jullie allebei een fijne avond.
Groet Aswin

Lief weer van je! Nee nee dit is mijn nickname…. Aswin ben ik vaker tegengekomen, ik dacht alleen dat je het zo schreef: Aswyn 👼
En dank je wel :-)
Gr Rodha

Hallo allemaal,

We / jullie schrijven Suus helemaal weg haha ;) Grapje! Hoop dat 't met Suus ook goed gaat.

Gister een goede dag gehad Aswin, en jij?

Groetjes

Goedemorgen Gert, Rodha, Suus, An,
Heb gisteren een goede dag gehad. Omdat ik tegen een aantal verplichtingen nee heb gezegd. En aan mezelf heb gedacht. Wilde graag thuis zijn en even niets moeten.
Maar nu voel ik me daar weer schuldig over en dan begint het piekeren weer. Mensen verwachten vaak iets van je en dan kun je het niet waarmaken en dan begint de onrust.
Vind het lastig om iemand te zijn die ik even niet ben. Sommige mensen om je heen begrijpen het niet en dat maakt het iedere keer zo lastig.

Maar wens iedereen een fijne zondag toe.
Groet Aswin

Je zei nee tegen iets en daarmee ja tegen je gezondheid! Heel goed! Hoe eerder je beter bent hoe sneller je weer wat kan betekenen voor andere. Leg uit aan ze dat het niks te maken heeft met willen, maar met dat het te maken heeft met het niet kunnen vanwege je BO.
Je kan altijd je waardering blijven uitspreken voor de vrienschappen die je hebt door in contact te blijven en zelf niet het contact te laten verwateren. Dat kan zijn: een appje door interesse te tonen, kaartjes of kadootje geven met verjaardagen etc. De beste vrienden blijven over. Misschien ook accepteren dat het mogelijk is dat je vrienden kwijt zult raken. Ik zeg altijd tegen mijzelf ook: als ik al mijn vrienden kwijt zou raken dan waren het geen echt vrienden. Je wilt toch ook alleen het allerbeste voor jezelf? En tegelijkertijd onthouden dat sommige mensen nou eenmaal niet weten hoe ze om moeten gaan met mensen die ziekte hebben. Dus blijf ook begripvol zelf naar hun toe. Het heeft echt te maken met elkaar leren begrijpen, leg heel goed je situatie uit en niet boos worden op elkaar.
En ik hoop dat suus wat heeft gehad aan mijn tips en het online artikel over piekeren. 🙏🏼
@suus Gert An Aswin , ben ik iemand vergeten!? Ik wens jullie een hele fijne rustig zondag toe en dat we elke dag mini-stapjes vooruit mogen maken, zowel mentaal, cognitief als fysiek. Blijf geduld houden. Ik kan helaas niet op iedereen apart reageren ook omdat ik me heb voorgenomen minder op het forum te zitten, het lukt me niet alle verhalen bij te houden, maar in gedachten ben ik bij jullie en stuur ik jullie positieve kracht toe en zal ik sporadisch soms iets blijven sturen om jullie een hart 💛 onder de riem te steken ✨✨✨✨✨
Rodha

Je kan ze ook altijd nog na appen je vrienden met: ik baalde dat ik er niet bij kon zijn, ik kijk weer uit naar het moment dat ik weer gezond ben en dat alles straks weer normaal is, als vanouds met jullie mijn vrienden

Sporadisch en soms is het zelfde 🤣🤭 LOL
Nogmaals Gr Rodha

Om te voorkomen dat het een te veel gescroll wordt en de tips die ik en andere hebben gegeven daardoor moeilijker terug te lezen zijn, maak ik een nieuw verhaal aan voor jullie!

Suuus, dat gevoel dat je overal buiten staat ken ik ook. Ook sombere gedachten en gevoelens. Wat ik op dit forum lees komt zo herkenbaar over. Ik probeer positief te blijven maar dat valt niet mee. Sterkte hoor.

Hoi Gert,Suus, Y,…..

Hoe gaatjes met jullie?
Dit is nu de 2e dag met buik,maag,darm klachten,veel op de bank zitten/ liggen, maar niet verkouden of zo. en dus weer piekeren. Hoofdpijn ,onrust…..bibberende benen. Lijkt wel of je nergens meer tegen kan…..zit nu gewoon tegen me hondje te praten …moet niet gekker worden🙄
Lees je

Hoi An,

Wellicht ook een virusje wat je te pakken heeft buiten je bo om?

Hier vandaag ook wat minder, na toch wel 5 goede dagen. Dus er is hoop.

Zet hem op vandaag An.

Hoi Gert

Ja dat zal ook wel.🤔 maar nu ook duizelig bij het opstaan van de bank,en ook als je gewoon loopt🤷‍♀️ vind dat niet zo leuk. Toch weer wat huilen..of ertegenaan zitten. Gelijk weer …wat is dit toch? Onrustig etc. En die bibberende benen,net of je teveel gedaan hebt, doe niet aan fitness ,dus dat is het niet!
Wat is bij jou” minder” ?

Hi Gert, An, Aswien en de rest,

Sorry ik was even een paar dagen niet op het forum. Mijn maagklachten werden maar erger en erger en had even complete paniek.

Ik heb gisteren bloed laten prikken en heb vanmiddag een bovenbuikecho, en waarschijnlijk is het gewoon weer stress, maar wil het even zeker weten.

Ik ben op huurhuizen jacht geweest en dat heeft me zoveel stress gegeven (denk ik), dat ik even een behoorlijke terugslag heb.

Hoe gaat het jullie?

Liefs, x Suus

Hoi Suus,

Geen sorry daarvoor ( ben ik ook aan het leren ;). Het forum blijft er wel, en wij ook.

Wat naar voor je dat je zo veel last hebt momenteel.

Ik weet dat je daardoor weer het terug bij af gevoel kunt hebben zoals je zei, maar vertrouw erop dat dat echt niet zo is.

Gewoon weer door de molen gaan daar zijn ze voor en wellicht gaat het je gerust stellen.

Dat zou zomaar eens kunnen dat dat te heftig is geweest op verschillende manieren. Maar daar kun je niks meer aan veranderen. Probeer positief te blijven, heb je wel een paar leuke opties gezien?

Ik / we leven met je mee en duimen voor vanmiddag.

Zet m op he.

Hi Gert, nee het was niet veel. Ik zoek een sociale huurwoning (ben alleen), maar de huizen stonden er slecht bij.
Dat was een teleurstelling en dus stress.

Ik krijg maandag de uitslagen van het bloed/echo, ik laat het wel even weten.

Hoi Suus.

Wat jammer, ben je al lang aan het zoeken?
Klopt, een teleurstelling of iets loopt anders dan verwacht of er gebeurd iets onverwacht = stress.

Ik hoop dat je nog even respijt hebt op je huidige plek. En probeer jezelf weer wat te vinden komende dagen.

Zet m op he t komt goed

Hoi Suus
Zeker geen sorry zeggen,nergens voor nodig.

Sterkte voor vanmiddag ,leef met je mee.

Ik weet wat het is als je zoveel stress van een woning hebt…ook ik ervaar dat. Maag en darmen. Misselijk van de stress,huilen, Bij een Bo.zit je er zeker niet op te wachten, maar stress voel je overal !
Wij / ik ,duimen met je mee….💪🏼🙏

Hoi Suus …nog even

Wilde dat we in de buurt wonen🤔 rond Houten…konden we elkaar steunen 🤷‍♀️

Ik ben een deel 2 begonnen, hoeven we niet meer zo te scrollen :)

Herkenbaar beemerke hier precies hetzelfde zo moe werd je hiervan veel bij de dokters geweest ziekenhuizen pffffff heb alle lichamelijke klachten wel gehad van de Burnout nu 18 maanden erin ging effe beter weer 1 stap terug bha wat duurt dit toch lang ben normaal vrolijk ben totaal mezelf niet meer nu weer last van de stoelgang dat lees je hier niet veel ik wandel wel veel en werk niet meer zoveel maar dat lijd me wel af wacht het maar weer af sterkte ook 👍

Zo herkenbaar ! Ik zit er al 2.5 jaar in en het gaat nog steeds met veel vallen en opstaan. Als ik je verhaal zo lees heb je je burnout nog niet echt geaccepteerd en ben je steeds nog op zoek waarom je je zo naar blijft voelen. Ik heb dit ook lange tijd gehad (hele dag Googlen) en probeer het nu te accepteren dat het door de burnout komt. Je lichaam is compleet ontregeld en het heeft veel tijd nodig om te herstellen. Ik zat meer dan 10 jaar in een overlevingsmodus voordat ik me uiteindelijk ziek gemeld heb. Daardoor duurt het herstel ook zo lang vrees ik. Hoe lang zit je in je burnout ?

Ja deze klachten heb ik ook allemaal vanuit de BO
Veel rust, slapen en ontprikkelen kan ik aanraden

Ook hoofdpijn? Ernaast toevallig

Klinkt echt als een burn-out hoor.

Hier hetzelfde. Enorm veel last van lichamelijke klachten waardoor ik soms zo overtuigd ben van een ziekte. Maar ik lees bij iedereen dat het niet zomaar over is. Het is een lang proces

Heb vertrouwen Ferdinand !
Hoe zwaar het ook is op dit moment, HET KOMT GOED !!!!

Hou vol !!

Heel herkenbaar. Zelf 1.5 jaar erin en begin nu de laatste weken te merken dat het de goede kant op gaat en soms ook een dag of dagen die gewoon weer normaal voelen. Komt goed!

Klinkt wel erg positief. Maar die hoofdpijn 24_7 is echt niet leuk. Heb ook een moment van absence gehad dus. Ik begin de hoop te verliezen. Ik heb het gewoon kapot gemaakt.

Burn-out is lang proces maar herstel is zeker mogelijk! Dus blijf werken aan herstel (veel rust/slapen/ontprikkelen) en blijf vertrouwen houden.

Hoi Ferdinand,

Heel naar voor je, en herkenbaar.

Je hebt zeker jezelf niet kapotgemaakt, je lichaam protesteert alleen heel erg en dan zijn dit de signalen en klachtenbdie je krijgt.

Zoals de andere reageerders ook zeggen, het komt goed, ik heb ook zo diep gezeten, ben er nog lang niet, maar er zit wel verbetering in.

Houd hoop en lucht je hart, ook op dit forum.

Groetjes Gert

Hoi Gert.
Waarom voelt het dan helemaal kapot. Zelfs de hersenen voelen raar aan. Totaal doorgebrand. Zo voelde ik me nooit. Ik mis mn oude ik.

Hoi Cor,

Geen idee waarom, het is voor iedereen verschillend denk ik.

Mijn hersens voelen ook anders aan, gaan tintelingen doorheen, vooral aan de achterzijde. Ik kom ook moeilijker op woorden, en ben vergeetachtig, tinnitus.

Maar als ik dat lees en vanuit mijn omgeving verneem, is dat niet iets abnormaals. Wel heel naar, laten we dat vooropstellen.

Ik voelde me ook nooit zo, en mis ook m'n oude ik. Denk daar heel vaak aan. Maar ik wil op heel veel gebieden ook m'n oude ik niet meer worden, omdat ik dan na verloop van tijd weer in deze situatie kom als ik beter ben geworden.

We moeten heel langzaam ook op zoek naar, en een weg vinden naar je nieuwe ik. Dat gaat niet vanzelf, maar met vallen en opstaan. Net als je klachten.

Ook jou wens ik veel sterkte Cor, en we weten elkaar te vinden.

Dank je wel Gert. Je hebt helemaal gelijk.
Alleen je zenuwstelsel helemaal aan gort voelt niet erg fijn. En idd je oude ik is niet goed alleen bedoel ik mijn oude ik met genieten van hobbies. Zoals snoekvissen en volleyballen.
Ik kon daar echt van genieten..
Ik mis vooral het vissen in de natuur. Dat was mijn lust en mn leven. Hoe kun je als mens dat jezelf aandoen. Ook vooral zwaar om weer te herstellen. Haast onmogelijk

Hoi iedereen

@Gert ,
Ben nu 66 jaar, en lees hier regelmatig.ook wat jij ,en Suus, schrijft.herken er veel in,nu dus even wat minder weer bij Suus, het ging zo goed met haar…en daarom hou ik me vast aan deze site ,dat het iedereen kan overkomen. Sterkte Suus .

Sinds 8 maanden woon ik alleen,wat ik erg zwaar vind 🤔.heb veel meegemaakt,man nu 2 jaar missen.altijd gewerkt,nooit stilgestaan bij : alleen zijn,( nooit geweest) , vriendinnen,( nooit gehad) nu wel 1…gelukkig! Angstig wat,met vlagen zomaar.
Bibberende benen,gaat van alles door me hoofd,

Heb nu 1 jaar ,10 mg paroxetine,helpt wat…denk ik .
Bij angstgevoel zie ik overal tegenop,duizelig,draaierig,door de stress …denk ik. Ga ik lopen met me hondje,even weg.
Heb al therapie gehad,emdr, maar hielp maar even.
Nu hoor ik van kennissen: tja,het hoort bij je, ik huil ook regelmatig zomaar,angstgevoel etc. Ben ik dan gek?
Ook nog niet veel zin om ergens heen te gaan,zoals drukte ,.
En dan hoor ik: ja…maar je moet er wel wat voor doen,ergens heen…..iets doen.heb hobby’s,maar je bent toch alleen !
Of een andere A.d.? Andere Psycholoog ? Pfff of zo laten?
Ik weet dat ik het zelf moet doen,maar zo fijn als ik het even hier kwijt kan!

Hoi Cor,

Ik snap je helemaal hoor.

Als je zo ontregeld bent dat je van links én rechts niet meer weet bij wijze van spreken. Niks klopt meer in je doen en laten, in je gevoel, in je emoties, in je energie.

Maar het komt weer terug, ook je hobby's. Ik snap dat je daar naar terug verlangd. Herkenbaar. Is het nu een idee om andere hobby's te zoeken die wel kunnen, bijvoorbeeld tekenen, kleuren, ( ik pak gewoon kleurplaten van de kinderen haha ;), iets met LEGO, ik noem maar wat.

1 ding, je hebt het jezelf niet bewust aangedaan, laten we dat vooropstellen. Het ene lichaam trekt eerder en harder aan de rem dan de andere, bij mij heeft het ook lang geduurd voor het licht uit ging.

Maar er brandt heeel in de verte weer een klein flikkerend lampje, vandaag gaat hij wat aan en uit omdat het wat waait in het hoofd, maar er is iets. En dat gaat bij jou ook gebeuren Cor.

Ik geloof het voor mezelf vandaag ook niet, maar gister en eergisteren waren best goede dagen. Dus het kan wel, en dat geloof ik voor jou ook.

Dit geldt ook voor jou An Ferdinand en iedereen die meeleest en meeleeft

Hoi Ferdinand, Al jouw klachten lijken pp de mijne en dat geeft mij de overtuiging dat het waarschijnlijk toch bij een burnout hoort. Ik ben 64 jaar en altijd een harde werker geweest. Nooit ziek, altijd vrolijk en nu zo onzeker, boos en emoties die er maar zijn. Van de ene dag op de andere ingestort. Collega's hebben het zien aankomen en hebben me ook gewaarschuwd. Maar nee joh dat zou mij niet overkomen. En dan een burnout. Tsja geen idee wat dat precies inhield. Een vermoeid lichaam toch. Nou nee, het is zoveel meer en ook ik vraag me iedere dag af of ik ooit normaal zal worden. Goeie dagen heb ik gelukkig ook. En dan zo goed dat ik denk dat ik weer beter ben. Tot zo'n gemene terugval waar ik dan niks van snap. Dan heb ik rustig gedaan en dan komt hij toch. Ik wens jou ook ontzettend veel kracht om dit door te komen. 1 ding heb ik geleerd. Ik weet nu wat een burnout is en gun het niemand. Breek liever allebei m'n benen en armen dat geneest eerder.

Ik kan een ergotherapeut of psycholoog aanraden die je belastbaarheid goed in kaart brengt en laat zien wat je kan je doen om deze te verbeteren.
Vaste routine is de key
Afschalen bij klachten
Een heel heel rustig opbouwen als het weer beter gaat

Hoi A.

Hier nog 1. Spanning in mijn kuiten/ benen,onrust,angstig is zo,druk in je hoofd met van alles. Huilbui weer,hoofdpijn van de spanning.in de middag iets minder,maar wel altijd sluimerend. Woon alleen, 8 maanden,dus ja….pfff !
Wat doe jij dan op zo’n dag ? Heb je hobby’s,ben je ook alleen?
Lees je

Hallo An,

Ik woon idd ook alleen, wat deels natuurlijk vrij eenzaam is, maar aan de andere kant kan mijn hoofd nauwelijks prikkels aan, dus misschien maar beter zo.

Ik probeer in elk geval elke dag 2x een half uur te wandelen, en voor de rest ademhalingsoefeningen, yoga, rusten en dat soort fratsen.

Af en toe een beetje lezen, een puzzel maken, etc.

En jij, hoe kom jij door de dagen heen?

Zo herkenbaar. Begint meteen bij wakker worden. Slaap voortaan altijd onrustg. Altijd angstig, im dierbare te verliezen en om ziek te zijn.
Kan alleen maar hier aan d

Zo herkenbaar. Begint meteen bij wakker worden. Slaap voortaan altijd onrustg. Altijd angstig, om dierbare te verliezen en om ziek te zijn.
Kan alleen maar hier aan denken. Soms denk ik dat ik gek wordt. Altijd (over) bezorgd.
Mediteer, loop bij poh, maar blijft heftig. Probeer gedachten om te buigen maar dit overheerst zo.
Altijd angstg.

Groetjes en sterkte allemaal

Hoi A ,
Ja dat aanspannen van de spieren ook hier nog elke dag, al bijna 3 jaar. Echt naar, je bent niet alleen …

Hoi A. ,anoniem,medelotgenoot,Eef,

@A maar je bent dus niet angstig of zo? Druk hoofd 🤔
Heb een klein hondje,dus moet wel lopen! Lezen ik n spelletje doen doe ik ook wel. Net even 1 uur op de bang gelegen,maar weer dat onrustige,trillen van binnen🤷‍♀️zo eng,neem 5 mg oxazepan straks,want….pfff

@anoniem ook ik herken dat…bang/ angstig voor alles.moet woensdag voor scan longen,en nu al bang.ergste dingen gaan door me hoofd🙈

@medelotgenoot gedachten ombuigen…lukt me nog niet. Hoe dan?

@eef. 3 jaar. ? Moet er niet aan denken…heb jij ook die huilbuien en angstig zijn! ?

Hoi An, huilbuien jazeker gehad ik denk vooral door het gevoel van controle verlies. En het was bijna geen gewoon huilen meer maar zo intens. Ook heel erg angstig geweest An. De hele wereld voelde zo onveilig aan maakte niet uit waar ik was.
Heb zelf een hele stabiele relatie en alle steun maar heb me ondanks dat heel eenzaam gevoeld.
Sterkte An

Heel herkenbaar. Dat begint meestal al bij het wakker worden. Afgelopen weken waren heel zwaar. Feestdagen gecombineerd met het grijze en regenachtige weer. Ik probeer het gevoel maar te doorstaan, totdat het in de middag wat wegtrekt. Dan ga ik meestal ook een uurtje op bed liggen. Soms val ik in slaap en anders gewoon rusten. En daarnaast wat dingen in huis doen, opruimen bijvoorbeeld. En soms even een stukje wandelen.

Eef
Gelukkig ben je niet alleen! Hoelang had jij die angst dan…ben nu 8 maanden in dit huis,moet natuurlijk wel wennen,maar vliegt me aan soms dat er niet even word gezegd : komt goed ! Nooit alleen geweest. Iemand zei weleens : je kan in een drukke omgeving ook eenzaam zijn😢en dat klopt wel 🙈

@Harry
in de middag is het ook wel iets rustiger,maar de ochtend is net of je gek word.niet te omschrijven soms. Als dat zo is neem ik toch 5 mg oxazepan,dan is het net wat rustiger…..als ik even ben afgeleid,kinderen komen of zo,praatje buren, gaat het wel iets beter.maar dat is niet altijd.dan piekeren,angstig, lijkt een berg waar ik niet overheen kom.🤷‍♀️🤔 hobby doen.en ja ,ga ook wel regelmatig even op de bank, maar haalt vaak dat trillen en onrustige niet uit me lijf. Cirkel is weer rond dan….piekeren 🤷‍♀️🙈

Doe je dat alleen allemaal,of heb je iemand om je heen?

Lees jullie graag

Hoi An, de angst en de onrust heeft wel 2 jaar geduurd An. Werd ook instant gehouden door externe factoren als het proces door werk waar ik in zat en m’n gedachten hierover….. Net wat je zegt je hebt iemand nodig die je geruststelt dat heb je echt nodig je zit in je beleving in zo’n angstige film en denkt ook echt dat het nooit meer goed komt. Maar dat komt het wel hoor An dat zal je zien, vecht er maar niet tegen. Wel je denken proberen te sturen en dat is in eerste instantie je bewust zijn van je nare gedachten en die gedachten niet gaan koesteren …… richt je gedachte naar iets anders. Zet ze je deur uit.
Laat ze niet de baas over je zijn. Dit lukt vaak niet maar hou vol. Liefs

Hoi An sterkte met de scan woensdag en ik heb ook nog veel onrust in mijn lijf 😘

Gedachten zijn maar gedachten en hebben weinig effect op wat er daadwerkelijk gaat gebeuren
Ofwel je gedachten minder serieus nemen voortaan. Want wat je vaak denkt gebeurt uiteindelijk helemaal niet. Denk maar eens terug aan alle angstgedachten die je hebt gehad, die niet waren uitgekomen.
En jezelf afleiden is heel belangrijk bij angstgedachten
En ook als je stress of angstgedachten hebt, zorg dat je een oplossing zoekt voor het probleem wat je hebt.
Zorg ook voor zvm rust, slapen en ontprikkelen ook

Heb vertrouwen dat het goed komt, het komt goed, ik beloof het je! Als je werkt aan je herstel gaat het goed komen!

Dank jullie wel…..alweer🤷‍♀️

Rust,slapen / dommelen , doe ik al, ik hou me bezig,maar het alleen zijn breekt me soms op. Ben kletsen of zo,alleen eten, etc.

Soms is het vertrouwen gewoon zoek,maar haal hier dan bij jullie “houvast” uit….pff

Misschien kan je soms even iemand uitnodigden tijdens avond eten bijv dan ben je niet te vaak alleen

Rust en geduld hebben, dan gaat het goed komen. You can do this! En wij ook allemaal!

Hoi Anoniem

De rust gaat (soms ) goed,maar geduld🙀…heb ik (nog ) niet.
Ben nooit alleen geweest,nu 2 jaar mijn man weg,altijd gewerkt,en nooit vriendinnen, behalve 1 , gehad/ heb.
Nooit aan gedacht dat je misschien zo komt te zitten🙈. Waren met z’n 2 altijd. (Eigen bedrijfje ) 35 jaar bij elkaar.

Nu de tv aan als ik ga eten. Soms huilbui… kom er wel weer….alleen duurt het even….zoals je schrijft. Op en neer…nu even neer….en dan 💪🏼 🙏

Je kan de toekomst nooit voorspellen, als er een probleem zich voordoet lossen we die vanzelf weer op!
Afleiding die niet overprikkelend is is van belang bij herstel, zodra je meer cognitief hersteld ben kan je weer erop uit en mensen leren kennen (vrijwilligerswerk is meest laagdrempelig). Fijn dat je hier ook support hebt, wie weet bouw je vanuit hier vriendschappen. Helaas kan ik zelf niks betekenen hierin, moet eerst zelf beter worden, en ook blijven doorzetten hierin
Huilen hoort erbij! Dat hoort ook bij herstel
Veel succes en sterkte lieve An 🍀🍀🍀

Heel herkenbaar, elke ochtend dezelfde spanning. Of ik naar mijn werk ga of vrij ben het is elke dag hetzelfde. Zeg in mijn hoofd dat er niets bijzonder is om angstig te zijn,maar mijn lichaam zegt wat anders. Schijnt ook te maken te hebben met de aanmaak van cortisol. Heb helaas geen oplossing hiervoor, behalve dan mijn dagelijkse oxazepam.
Veel sterkte.

Hier ook heel herkenbaar, dankzij de oxazepam in de ochtend kom ik de dag wel beter door. Maar gisteren dankzij de hoofdpijn weer een hele dag in bed doorgebracht. Moed houden is soms zooooo zwaar.

Hoi anoniem,Corrine,

Anoniem.. doet me altijd goed als ik hier even lees. Kan me er niet toe zetten …vrijwilligerswerk en waarom niet. .? Snap het niet .
Opstaan,eten,hond uitlaten….is me ritme in de ochtend, en nu ?
Hobby,boodschap doen, tv aan, lezen, ergens heen gaan? Mmmm lijkt wel een berg waar ik overheen moet. 5 mg oxazepan helpt even.🤷‍♀️ neem jij het ook nog ? Ook iedere dag .?Ik hoop voor jou ook dat het wat rustiger in je hoofd wordt .

Hoge Cortisol kun je volgens mij niks aan doen toch ?
Ik lees je 🙏

@ hoi Corrine heb je een tijdje gemist / of niet gezien 🤷‍♀️
Gaat het nu wat beter met je,of niet.? Lees van je hoofdpijn,hier ook wel elke dag ,zeker bij piekeren en wat angstig zijn. Afleiding, maar ja….zoooo moeilijk . !
Lees je weer ?!

Je lichaam en hersenen hebben meer rust nodig waarschijnlijk, vandaar te hoge cortisol. Kijk goed bij welke activiteit je naderhand wat beter voelt zodat je die blijft doen en bij welke niet zodat je die elimineert. Cognitieve activiteiten zou ik overslaan

Hoi Anoniem,

Als je wat angstig bent,duizelig op zien tegen dingen…zoals ct scan longen morgen…ik rook zo’n 5 per dag ,hier rookt zeker niemand ,lees het nooit geloof ik. Dus schuldig voelen,sommige zeggen : eigen schuld ….etc. Ik ben niet perfect !

Zal de cortisol wel hoger zijn…denk ik.
Lees je

Sterkte morgen An!

Nee wel veel gedaan paar jaar terug, onmiddellijk mee gestopt toen ik burn-out raakte. Roken verhoogt je cortisol. Kan je het Rustig afbouwen ten behoeve van je herstel? (Ik kan het 100% aanraden, nee zelfs 200%) succes bij de scan!
Geen spijt hebben of je schuldig voelen, focus op positieve veranderingen vanaf nu, niemand is perfect
Ik ben weinig online maar soms
Veel kracht aan jou stuur ik je bij deze
Liefs

Sterkte morgen An

Hoi….anoniem dank jullie

Overal kan ik afblijven ,drink ook niet, maar die 5 sigaretten nog niet ! Heb al pleisters gedaan,zware hoofdpijn door gekregen…
Kennis van mij nooit gerookt,en gezond geleefd…nu zit ze helemaal vol met K. Hoe dan?
Wil er ook vanaf, maar zo verdomd moeilijk.

Ja ook mensen die niet roken kunnen ziek worden.
Focussen op de nadelen van roken. Niet toegeven, trek gaat vanzelf weg. En zvm afleiding zoeken meteen als je trek hebt.
Stoppen met roken heeft veel geholpen bij mijn burn-out herstel. Spijt dat ik er ooit mee was begonnen. Maar gelukkig is dat nu verleden tijd. Hopelijk heb je er iets aan.
Veel Liefs. Ik ben voorlopig weer offline een tijd. Veel sterkte lieve Ann en iedereen ✨🙏🏼🍀

(Alleen de eerste 2 dagen zijn even lastig maar daarna wordt de trek minder en minder elke dag, ik denk nu nooit meer aan een sigaret of wijntje) ik rookte 1-2 pakjes per dag

Ik denk dat de meesten zich hierin kunnen herkennen. Ik kamp er al anderhalf jaar mee en het is bij mij een van de klachten na overprikkeling. Ik heb aardingsoefeningen gehad maar die doen me weinig. Wel zit ik bijvoorbeeld liever op de grond dan op een zachte bank wat misschien raar klinkt.

Hi M.,

Hier een andere M. ;)
Ook ik heb sinds begin van BO last van duizeligheid. Bij mij komt het echt door mijn ademhaling. Ik heb een testje gedaan: rustig ademen en bij uitademing je adem inhouden en neus dicht knijpen. Meet dan hoelang je je adem in kan houden voordat je weer naar adem snakt. Bij mij was dit aan het begin van mijn BO 13 sec. Dit geeft aan dat ik veel te oppervlakkig en snel ademhaal. Eigenlijk moet je je adem 20 sec kunnen inhouden. Inmiddels heb ik al een tijd een ademcoach en zit ik op 21. Mijn duizeligheid is aan het wegtrekken. Ik ben niet meer duizelig tijdens fietsen, in de auto of als ik wandel. Wel nog als ik overprikkeld/op drukke plekken ben. Maar dan schiet mijn ademhaling ook omhoog dus dat is logisch. Ben benieuwd wat jouw score is en of dit ook bij jou de aanleiding is.

Hoi M.,

Bedankt voor de tip, ik heb hem gelijk geprobeerd. Ik zit steeds rond de 20/25 seconden, dus eigenlijk niet gek toch?
Ik merk wel vaak dat de duizeligheid erger wordt als ik me ergens op focus of concentreer, dus misschien ligt het daar meer aan bij mij 🤷

Wel fijn om te horen dat meer mensen hier last van hebben en ook al langere tijd, voel ik me iets rustiger door 🙈 zat al bijna te denken dat ik wat in m'n hoofd of achter m'n ogen heb, wat niet goed is 😅

Duizeligheid heeft inderdaad veel oorzaken. Binnen mijn fysio hebben ze een speciale expert op het gebied van duizeligheid. Misschien kan zo'n expert je ook helpen. Heeel veel mensen zijn duizelig tijdens hun BO dus je bent zeker niet alleen!

Ik denk dat we onszelf in onze maatschappij veel te veel druk opleggen en niet meer goed weten hoe te ontspannen. Ik heb nu sinds ik ziek ben geworden hobby’s die vroeger heel normaal waren. Voorheen deed ik nooit iets creatiefs, ging af en toe eens wandelen. Nu hebben dat soort dingen prioriteit gekregen maar helaas was daar wel een burnout voor nodig.

Ja dat is het beste zo min mogelijk cognitief bezig zijn tijdens ontspannen maar focussen op creatieve dingen bijv of andere fysieke dingen. Dat is iets wat we tegenwoordig amper doen, iedereen zit namelijk op z’n pc, achter/voor de tv, lezen, social media, hoge werkdruk, hersenen draaien overuren…..

Hoelang zit je in een bo? Ik heb na 9 maanden nog wel last van snelwegen, precies zoals jij beschrijft. Verder kan ik ook gewoon autorijden op normale wegen, maar snelwegen zijn de hel.

Eigenlijk is het gewoon telkens weer proberen, net zoals lopen toen je een baby was.

Nu bijna 8 maanden!
Ja echt vervelend hè…
Wel fijn dat er herkenning is

Ik weet dat veel mensen er last van hebben, niet allemaal. Het is met periodes wel beter geweest. Ik vertrouw erop dat het wel weer komt naar mate je verder hersteld. Het scheelt soms wel dat er iemand naast zit wat zorgt voor meer veiligheid. Blijven proberen!

Hi Dana, ik had dit ook, ik ben dit op gaan bouwen: dus eerst een paar keer 10 min., dan 15 min etc. Maar pas verhogen als de voorgaande stap comfortabel is geworden.
De snelweg is multitasken (zwaar voor je zenuwstelsel) en vaak vroeg op de ochtend, dan is de cortisol nog lekker hoog en komt er eerder paniek omhoog. Drink ook geen koffie in je auto… maar rustig muziekje op en kachel aan, dat heeft mij wel geholpen.

Ja gebruik je hem vaak?

Voelt als een spijkermat even ontspannend

Goed voor reguleren van zenuwstelsel

Ja ik heb daar ook heeel erg last van, ook het snelle na denken en schakelen zelfs rekenen en lezen voelt als een opgave ik ben eigenlijk niet echt moe ofzo alleen heb het gevoel alsof je een beroerte heb gehad en nog maar 60 procent van je brein werkt

Je lichaam heeft eigenlijk ook op dit moment te weinig energie om elk deel te laten functioneren. Je ziet bijv dan ook dat je soms geen emoties voelt en wazig bent - want dit kosten energie. Dit is jouw lichaams manier van energie opsparen. Maar op een gegeven moment word dat minder. (Hoop ik). Ik zit nu ook zelf nog in het stadium van een wattig hoofd. Maar dit zijn de verhalen en info die k heb gelezen
Groet,
I

Heel herkenbaar. Ik neem weinig op tijdens gesprekken, snap veel dingen niet, kan het niet volgen. Dat wazige en emotieloze herken ik inderdaad soms ook.

Het komt wel weer goed!!

Volgens mij groeit het stresscentrum in je hoofd en krimpt het relativerend vermogen. Dit is tijdelijk. Alles hoort erbij. Volgens mijn psycholoog herstelt 99% van de mensen van een burnout, het kan alleen maanden/jaren duren. Ik zit er nu 1,5 jaar in.

Suus nou dat hoop ik zeker dat het weer beter wordt. Ik schiet heel snel in de stress nog en zit er ook al 1.5jaar in. Heb wel goede begeleiding maar tis iets wat er in heel veel jaar in is gekomen en wat ook lang duurd voordat het weer uit je lichaam is.

Ik zit er een jaar in en heb dagen dat ik weer het idee heb dat je helemaal opnieuw begint. Onrustige benen, spiertrekkingen. Angsten.hoofdpijn. het is echt een hel. Soms weet je gewoon niet waar je goed aan doet.
Wat wel te doen en wat niet.
Maar ik heb het heel zwaar te pakken..
Nooit verwacht zo diep te vallen.

Ik zit er inmiddels al 2.5 jaar in en heb nog steeds last van gigantische terugslagen met heel veel lichamelijke klachten. Vooral maag- en darmen, slijmvorming, oorsuizen, hoofdpijn. En heel onrustig en paniekerig. Ik had zelf ook nooit verwacht om in deze ellende terecht te komen.

Hi Daan, heel vervelend, maar ik herken wat je schrijft, dus voel je niet alleen.
Ik heb 2 maanden geleden een terugslag gehad: sindsdien weer dagelijks maagpijn, hoofdpijn, oorsuizen zijn weer harder (nooit helemaal weggeweest) en snel paniekerig gevoel.

Mijn enige remedie is: 'gewoon' je dag leven, maar alles vertraagd, dat wil zeggen zonder stress./haasten.

Dus als je al aan het werk ben: doe dit langzamer dan je oude tempo, als je nog volledig thuis bent: doe alles op je gemak, houd drukte en stress zoveel mogelijk buiten de deur, net zoals zeurende mensen of mensen die gewoon veel energie van je vragen.
Zodra je voor jezelf accepteert 'ok, ik heb dit en ik maak er het beste van' valt er toch iets van je schouders.
En echt, ik ben ook nog dagelijks gefrustreerd en bang, maar mijn mantra 'ok, ik heb dit en ik maak er het beste van' helpt hier toch echt.

Misschien heb je er wat aan.

Happy new year allemaal!!

Hoi Suus, dank voor je reactie en gelukkig nieuwjaar. Ik dacht laatst nog het gaat een klein beetje de goede kant op en toen BAM ! Uit het niets (tenminste zo lijkt het) weer elke dag dezelfde ellende 😥 al die lichamelijke klachten om gek van te worden. En ik kom er maar niet achter wat nou precies de triggers zijn voor de terugslag. Heb jij hier wel zicht op ? Verder zit ik al 1 jaar en 3 maanden in de WIA. Over 9 maanden zit ik er twee jaar in wat ook weer onzekerheid met zich meebrengt. De angst dat ze zeggen dat ik gedeeltelijk weer moet werken wat totaal niet lukt. Ik weet het is nog 9 maanden van hier, maar toch brengt het nu al onrust.

Ik heb eerder een burnout gehad en toen was ik er in 9 a 10 maanden weer uit, maar nu blijf ik erin hangen en geen idee waarom.....

Hi Daan, eigenlijk alles wat mij oncomfortabel doet voelen/stress geeft, is voor mij een trigger.
Bijvoorbeeld afgelopen feestdagen vond ik ontzettend spannend en intensief, ik heb het overleefd, maar ben echt vermoeid nu.

Op werk had ik een drukke periode en na 3-4 weken kwamen de scherpe randjes weer terug: oorsuizen/hoge piep, veel hoofdpijn, huilbuien, maagpijn etc.
Ik heb toen wat dagen vrij genomen en toen ging het weer wat beter.

Ik denk dat voor jou de hele WIA-situatie en het moeten werken over 9 maanden een stressvol iets is en dat triggert je zenuwstelsel weer.

Help je hulp of begeleiding?
Mijn psycholoog heeft mij destijds een triggerlijstje laten maken, misschien helpt dat ook voor jou?
Het geeft toch inzicht in je energielekken en stressbronnen.

Hoi Suus,

Ik ben al zeker meer dan 1 jaar in behandeling bij een psycholoog maar merk eigenlijk nauwelijks vooruitgang. De psycholoog blijft maar wroeten in het verleden om te achterhalen waar het vandaan komt..... vraag me af of dit de juiste weg is.

Dank voor je tips.

Hi Daan, het is ook lastig en de gouden tip heb ik helaas ook niet voor je. Sinds ik bewust ben van mijn patronen én dat beetje bij beetje aan het veranderen ben, voel ik me wel sterker. Alleen ik loop ook nog met spanningsklachten, dus kan niet zeggen wat mij er nu helemaal uit heeft gehaald. Ik zit er nu 1,5 jaar in.

Ik weet alleen dat rust nemen (dus niet teveel andere mensen zien) en veel de stilte/natuur opzoeken me veel goed heeft gedaan.
Mediteren voor het slapen vond ik ook fijn.

Andere oefeningen heb ik geprobeerd, maar bracht me verder niet zoveel, ik vind dingen ook al snel te zweverig.

Ohja de cursus van Nick de Waard heeft me ook veel inzichten gegeven. Hier leer je goed om te gaan met angst en stress. Vooral in het begin van mijn burnout heb ik hier veel aan gehad. Het is online, je hoeft nergens heen en alles in je eigen tijd.
Ik had hier eigenlijk meer aan dan mijn psycholoog als ik heel eerlijk ben.

Ik denk dat patronen herkennen en doorbreken je meer brengt dan oude trauma’s opgraven, maar goed, ik ben geen specialist dit is m’n eigen ervaring.

Veel sterkte Daan!!

Hoi Tony,

Wat vervelend voor je, niks aan he.

Heel herkenbaar allemaal.

Je zegt nu heb ik nogsteeds klachten, na 5 maanden, maar probeer het nogsteeds weg te halen.

Probeer je er aan over te geven, daar wordt je rustiger van. Je weet niet hoelang het duurt, maar het gaat goedkomen.

Angst voor de dood heel herkenbaar, ik had het alleen als kind al, niet zozeer om dood te gaan, maar wél dat het onontkoombaar is. Bij mij komt dat nu af en toe weer voorbij, voor m'n burnout jaren niet.

Zal ook komen doordat alles ontregeld is inderdaad, zoals je zenuwstelsel.

Neem je tijd, is het enige devies.

Zet m op

Dank je wel voor je bericht, Gert. Het valt me allemaal erg zwaar. Ik heb net een huis gekocht, ben uitgevallen op werk, en de Arboarts pusht me om te re-integreren terwijl ik er nog niet klaar voor ben. Dit maakt het voor mij ontzettend moeilijk.

Voorheen sportte ik zes keer per week, maar nu kan ik helemaal niets meer. Dat maakt me erg moedeloos en ziek van alles.

Graag gedaan Tony, ik weet hoe je je voelt kerel.

Als jij er nog niet klaar voor bent dan moet je dat ook aangeven.

Als het nog niet kan, kan het niet. Dan ben je straks nog verder van huis, dat kun je zo ook aangeven natuurlijk. Of ze er wat mee doen is een 2e, maar wees gewoon eerlijk.

Alles voelt ook als een probleem, dat snap ik, huis gekocht, uitgevallen, niet meer sporten. Je leeft je leven even niet meer. Dat is inderdaad heel zwaar.

Het gekke is ik zeg tegen jou van alles, en snap jou ook echt, en steek je ook een hart onder de riem, maar tegen mezelf ben ik veel minder mild en zeker, gek he.

Ik denk dat het nooit meer goed komt( heb vandaag dan ook een slechte dag ;) Maar zonder gekheid, het komt weer goed, alleen zien we dat nu even niet.

We zijn uit balans, lopen op een koordje in plaats van rijden op een grote brede snelweg met een vluchtstrook, maar die vluchtstrook is even weg. Om maar een metafoor te noemen.

Hier thuis is het ook moeilijk. Ik heb 3 dochters, 1 van 9, een tweeling van bijna 2, en een fijne partner. Zij heeft het minstens zo zwaar als ik dat heb, daar ben ik me bewust van. En de kids voelen het ook. Ik voel me daar, onterecht natuurlijk, schuldig over. Maar ik kan er verder ook niet zoveel aan veranderen op dit moment.

We moeten elkaar maar steunen en positief blijven, dat geldt ook voor jou Tony

Hoi Tony, ik heb mij toen op laten jutten door Jan en alleman en daarnaast ook alle administratie die ik omtrent mijn uitval en later re-integratie moest bijhouden, UWV, bedrijfsarts, leidinggevende, iemand van het tweede spoor, case manager….. hier had ik veel meer een halt aan moeten roepen, maar niet gedaan. Ben door blijven vechten om aan alles te voldoen. Dit traject is gewoon niet te doen . Als ik jou zo lees dan wil ik alleen maar zeggen kies echt voor jezelf en heb daar geen schuldgevoel over.

Hallo Tony, ik herken je strubbelingen met arboarts. Ben zelf weer veel te snel aan het integreren gegaan waardoor ik maanden later helemaal in elkaar geklapt ben. Ik heb de situatie dus sterk verergerd waardoor ik nu al meer dan een jaar in de WIA zit. Denk aan jezelf en laat je niet forceren, wat niet gaat dat gaat niet. Forceren betekent grote kans dat je straks een extra klap gaat krijgen en nog verder van huis bent. Sterkte !

Heel herkenbaar. Geef me de vijf. Ik zit met dezelfde problemen. Inmiddels een jaar.al.het is een ramp

Zo is het Gert positief blijven en hopen dat het goed komt!!!

Sta jij ook nog in de uitputtingsfase ?

Toevallig vandaag bij de arbo geweest en die geven aan “herstel tijdens werk” Ik snap niet hoe je kan herstellen op het werk terwijl ik in mijn prive situatie niet eens kan functioneren ??

Hier boven was mijn reactie trouwens vergeten mijn naam erbij te zetten

Tony

Hoi Tony,

Ik heb 17 januari ook een gesprek mbt 2e spoor, maar ga dan ook aangeven dat dat geen zin heeft nu.

Ik begrijp het wel, en ook de achterliggende gedachte wel, maar ik zie het nut er niet van in op dit moment. Ik heb al moeite me überhaupt staande te houden zonder dit soort dingen.

Maak me er ook niet zo druk om, de enige baan die ik nu heb is goed voor mezelf zorgen en beter worden.

Het komt goed Tony, het is ook "goed" geweest. Het wordt alleen wel anders, en ik denk zelfs beter.

Ik zit in alle.fases tegelijk denk ik soms haha.. Zo slecht als het gister was, zo'n stuk beter is het vandaag weer, kan ik niet aan wennen ;).

Hoe ga jij vandaag?

Hey Gert,

Ik heb sinds twee dagen een beetje koorts. Ik las dat dit te maken kan hebben met je cortisolniveau. Als dat lager is, kun je ziek worden, wat eigenlijk een goed teken schijnt te zijn. Maar de vermoeidheid voel ik niet echt, terwijl ik al vijf maanden “aan” sta. Het is dus gewoon afwachten. Ik word er wel een beetje moedeloos van.

Hoi Tony
Koorts kan ook te maken hebben met een (griep)virus. Je weerstand is gedurende een burn-out nou eenmaal verlaagd, je bent vatbaar om van alles op te pikken.
Verder las ik in het boek ‘de Burn-Out Reset’ dat er 2 soorten burn-out zijn: 1 waarbij je moeilijk tot rust komt en overactief blijft (piekeren, angstig, onrustig) en 1 waarbij de vermoeidheid en het niet op gang kunnen komen vooral op de voorgrond staat. Wie weet helpt / verklaart dat wat.

Verder lees ik dat je 5mnd in je burn-out bent. Bij mij bleven alle klachten die je beschrijft nog wel tot 10-11 maanden aanwezig. Dat verschilt echt per persoon. Maar conclusie: het wordt beter. Ik ben inmiddels 13 maanden onderweg en kan nu eindelijk zeggen dat het (heel langzaam) de goede kant op gaat. Blijven vertrouwen (hoe lastige vaak ook) :) en veeel rust nemen, weinig prikkels. Dan pas komt je lichaam op den duur ook weer tot rust.
Sterkte!

Bedankt voor je bericht!
Het heeft me geholpen om weer wat vertrouwen bij te tanken. Wat ik ook lastig vind, is dat ze de diagnose paniekstoornis geven, terwijl ik vóór de overlevingsstand helemaal geen angstklachten had. Gelukkig heb ik ook geen last van paniekaanvallen. Het lijkt wel een vicieuze cirkel zo. Daarnaast helpt het pushen van de arboarts niet echt bij mijn herstel, ben ik bang.

Hoi Tony dat zou zo maar eens kunnen. Ik ben ook veel vaker verkouden, spierpijn, vaak koortslip enz. Had ik normaal nooit.

Een paniek of angststoornis volgt vaak tijdens of na een burnout. Bij mij is het wel degelijk een angststoornis geworden. Wat de vorige reageerder ook zegt, je hebt 2 soorten, ik zit denk ik ook in soort 1.

Fijn dat je geen paniekaanvallen hebt, ik snap je gevoel van in een vicieuze cirkel te zitten, erg herkenbaar. Natuurlijk helpt dat gepush niet, maar dat zien ze op een gegeven moment wel in dat het jou niet helpt.

Zet m op Tony!

Dat is hoe het gaat. Met ups en downs. Helaas is herstel geen linear proces. Hou je vast aan de dagen en momenten dat je je wél lekker(der) voelt of iets meer energie hebt. En weet dat er ook mindere dagen zullen zijn. Dat is onvermijdelijk, het hoort erbij.

Hoi Dave, heel herkenbaar.

Voor mij ook erg lastig.

De goede dagen geven je hoop en laten je denken, ik ben d'r weer.

Afgelopen zaterdag en zondag had ik zulke dagen. Ma en di erg naar. Vandaag weer iets beter.

Het probleem is alleen dat je sneller went aan de goede dan aan de slechte dagen ;).

Ik denk dat ik op die momenten ook teveel doe.

Het komt goed. Groetjes Gert

Heel herkenbaar. Heb soms goede weken en dan weer hele depressieve weken. Het heeft mij geholpen om mijn nare gedachtes (bijv het hoeft van mij niet meer of ik haat alles/iedereen) te zien als een symptoom. Net als hoofdpijn of een andere klacht. Het is een symptoom van dat je lichaam gewoon nog niet helemaal hersteld is/zich niet lekker voelt. Dus ik bén niet die nare gedachten en ze zullen met de tijd ook weer verminderen/weggaan. Focussen op je in je lichaam fijner/veiliger voelen zorgt ook dat die gedachtes beter worden.

Ik hoop het zo erg. Ze zeggen hierboven ook dat het aangeeft dat je bijna hersteld ben ik hoop dat dat het is

Dit hoort erbij. Go with the flow! Ik probeer op slechte dagen te relativeren en "om te denken": focus op de vooruitgang, dus op de goede dagen. Aan elke slechte dag komt weer een einde, kun je dan weer achter je laten...

Zo probeer ik er ook mee om te gaan. Alleen dat neerslachtige moet ook ophouden toch? Ik zit er momenteel 7 in, de ene dag beter dan de ander en zeker een groot verschil met het begin. Maar het blijft enorm lastig

Dag Olivia,
Die gedachten zijn intrusies. Ik heb hier ook last van gehad op sommige momenten tijdens men burn-out. Vooral
In begin of als ik een terugval had vaak wanneer ik COVID of griep ofzo had. Ik probeerde er zo weinig mogelijk aandacht aan te besteden, mezelf steeds te zeggen dat het maar gedachten zijn en dat het er even bijhoort maar ook altijd weer over gaat.
Maar erg lastig en beangstigend soms!
Veel moed!

Kathleen

Hoi Olivia, ik heb hier zelf ook ervaring mee (en de meesten hier ook wel) en heb er een tijdje geleden een topic aan gewijdt omdat ik een geruststellende tekst tegenkwam. Ik zal het hier even copy-pasten voor je:

In de laatste fase van je herstel komt het bij sommige mensen voor dat angstklachten opeens keihard naar boven komen terwijl je je fysiek eigenlijk wel weer beter voelt. Dat is heel verwarrend en vermoeiend, maar dat hoort erbij. Je lichaam probeert je terug de veilige stand in te trekken na de shock van de burnout. Ik heb veel periodes gehad waarin ik nagenoeg geen angst had maar mijn lichaam aan alle kanten piepte en kraakte, en ook andersom. Nu zo tegen het (hopelijk) einde van mijn herstel is mijn lichaam bijna weer normaal, maar zit ik ook weer wat hoger in de spanning.

Een mooi stukje uit een boek dat mij erg heeft geholpen (DARE - Barry McDonagh, ziet de tip hier vaker voorbij komen).

"I feel intrusive thoughts act like a barometer of your anxiety levels. They manifest at the lower ends of the anxiety scale. They're often the first thing to show up before bodily sensations and are also the last thing you'll notice when you're close to a full recovery. When people tell me they have everything else under control except for their intrusive, anxious thoughts. I know this is a sign they're making good process and are very close to a full recovery."

Concluderend: laat je niet bang maken door de angst, hoe contradictief dat ook klinkt :) waar veel mensen de neiging hebben om te denken: "Oh nee ik viel me weer paniekerig, het gaat weer fout." Is het vaak juist: "het gaat veel beter en ik kan meer, maar mijn lichaam denkt dat het nog onveilig is en moet even weer wennen aan de hoeveelheid prikkels die het opeens weer te verwerken krijgt." Het signaal dat het echt weer te veel is komt vaak eerder fysiek binnen dan mentaal.

Hoop dat het jou ook kan geruststellen. Succes!

…….

Hoi Olivia, Kathleen, en natuurlijk Y ;).

Wat naar voor je Olivia .

Ik heb hier momenteel ook veel last van. Ik heb het eerder nooit gehad, niet aan het begin.

Het is iets van de laatste 6 tot 8 weken. Ik dacht dat ik de enige was, durfde er daarom niks over te posten.

Ik vind het het meest nare en vervelende van alle klachten als ik eerlijk ben, heb intrusies over inderdaad de mensen om je heen die je meest dierbaar zijn. Voel me dan erg schuldig.

Ik ben er een beetje bang voor aan het worden, als ik maar geen intrusies krijg, kijk soms weg..maar goed als ik onder andere Y haar verhaal lees krijg ik straks ook de intrusie dat het er niet meer is ;) ;) gelukkig maar.

Zet m op allemaal, ik ben weer wat opgelucht.

Wat fijn dat hier een post over gemaakt is! Ik herken dit nu (door deze post) uit de beginperiode van overspannen raken, maar heb t nooit herkend als deel van de angst of eerste klachten.

Ik vind t zelf ook erg onprettig en gek dat je juist zo denkt over de mensen om je heen.
Dit helpt wel om ook die eerste signalen beter te begrijpen.

Sterkte allemaal

Zie verhaal: Untrusieve gedachte. (Verhaal 1581)

En reacties van verhaal 1581

Sterkte ook voor jou he Laura!

Ik heb dit ook heel erg. Het was een tijdje weg maar nu weer terug helaas. Snap er ook niks meer van

Ik vind intrusieve gedachtes echt heel zwaar. Moeilijkste van alles momenteel. Ik leef met je mee! Waarom is hier zo weinig over te vinden op het internet en helemaal niks icm burn-out?
Is afleiding zoeken goed of moet je het juist allemaal ondergaan en de angst voelen?

Zie verhaal 1581 op pagina 2. Maar kort antwoord: afleiding zoeken

Hoi A,

Ze komen en gaan bij mij, maar had er aan het begin geen last van. Is iets van de laatste paar maanden, terwijl de andere klachten juist minder worden.

En ik vind het inderdaad het ergste van alle klachten die ik tot nu toe heb gehad. Zou het het klapstuk/de finale van de burnout show zijn en krijg ik daarna applaus en ben ik beter ;) haha laten we het hopen.

Sterkte

Hi Gert,

Ik vind dat we allemaal een applaus verdienen!

Zeker anoniem! Jij dus ook!

Hey Olivia,

Ja dat noem je intrusies. Heb ze zelf ook af en toe. Maar kwam laatst de video van Nick de Waard tegen en die omschrijft dat wel erg mooi wat er gebeurt op youtube. Heeft me wel inzicht gegeven om het gewoon te laten zijn.

Weet iemand waarom je ze voornamelijk hebt over mensen waarvan je houd en dichtbij je staan….

Heel erg herkenbaar! Dit had ik vooral aan het begin van mijn burnout en wanneer ik langere tijd teveel doe.

Gedachten zijn maar gedachten, dus vaak niet de waarheid en ze hoeven ook niet aan te zetten tot actie. Jij bent niet je gedachten. Wat mij enorm helpt is de gedachten/beelden te accepteren, hoe gruwelijk ze ook kunnen zijn. Ik nodig ze uit voor een kopje thee. En vijf minuten later ben ik ze dan vaak weer vergeten. Maar het wisselt erg qua intensiteit. Als ik weinig van dat soort gedachten per dag heb is het accepteren makkelijker dan wanneer ze aan de lopende band komen.

Jij bent niet je gedachten, accepteer wat zich aandient, soms helpt afleiding en praat erover met je omgeving. Dit komt goed!

Liefs

Beste Mariëlle,

Je verhaal is mij o zo bekend. Thuis ook met manlief en 2 kindertjes. Hier nu inmiddels ruim een jaar onderweg. Ook weer bijna op volledige uren maar gewoon gesloopt na een dag werken. En dan de dagen erna thuis bijkomen en oppassen met wat ik onderneem. Het lijkt soms wel of mijn lichaam en geest beide reageren op: oh ik moet weer… (werken) en dan kan ik m’n handen vol hebben aan mezelf reguleren, laat staan de werkdag met alle input en hectiek nog.

Ik sta momenteel wel op het punt te gaan solliciteren. Kijken of er een baan/werkgever is waar er minder onderbreking en onrust is. Spannend vind ik het wel, maar ik kom maar niet echt verder in m’n herstel. Het voelt als een onhandig dilemma… want herstel ik niet omdat mn huidige baan in de basis gewoon teveel van me vraagt of kan ik mijn huidige baan niet aan omdat ik simpelweg nog niet voldoende hersteld ben?? Lastige keuze maar heb besloten toch rond te gaan kijken voor werk met iets minder prikkels, wisseling en mentale belasting.

Ik heb wel een coach die me binnenstebuiten heeft gekeerd wbt trauma en overtuigingen etc. Dat was fijn en enorm helpend. Aanrader om iemand te hebben die langszij komt en je handvatten kan geven! Nu in de afrondende fase.

Nou, misschien heb ik je niet perse een antwoord op jouw vraag gegeven, maar hopelijk vind je de herkenning al fijn te lezen. Ik ben benieuwd wat jouw volgende stap gaat zijn!

Heel veel sterkte en liefs, we doen dit niet alleen!

L.

Hoi Samantha,
Het is niet echt te zeggen hoe lang dit kan duren. Het kan ook komen en gaan, afhankelijk van veel factoren (hoeveel stress/druk je ervaart, of je goed slaapt en eet etc).

Derealisatie treedt vaak op als je zenuwstelsel in ‘freeze’ stand verkeert. Het is een mechanisme van je lijf om je te beschermen tegen nog verder “gevaar” (overbelasting).

Wat kan helpen is milde beweging, buitenlucht, ritme en regelmaat, gezond eten, knuffelen (dit wordt echt onderschat) met een dierbare of een huisdier of een knuffelbeest. Maak het jezelf comfortabel, met bijvoorbeeld lekker warme kleren of een dekentje.
Wat ik zelf ook heel fijn vind is af en toe een voetenbadje met wat magnesiumvlokken erin. Is ook goed voor de spieren en slaap.

Vooral niet teveel van jezelf vragen. Niet te intensief sporten, maar alles rustig aan. Soms letterlijk een tandje terugschakelen: langzamer lopen, eten, praten, ademhalen.

Er zijn ook specifieke oefeningen die kunnen helpen, die zou je kunnen opzoeken. Ik noem er een paar:
- butterfly hug
- containment hug
- tapping / kloppen op je lichaam
- zachtjes een beetje schudden of trillen met je lichaam

Sterkte hoor!

Dankjewel voor je reactie. Ik heb het idee dat ik al best veel toe pas. Ik doe ook somatische oefeningen sinds kort.. welke vormen van derealisatie had jij en na hoelang trok het weg?

Vooral een heel vol hoofd, afwezig gevoel en soort tunnelvisie. Duizelig, draaierig, instabiel op mijn benen staan. Suf voor me uit staren en niet in beweging kunnen komen. Loodzwaar gevoel in heel mijn lijf waardoor van de bank af komen echt onmogelijk leek. Als ik buiten liep, voelde ik me heel vreemd en ook onzeker. Bang om door mijn benen te zakken (is nooit gebeurd natuurlijk).

Ik heb t een beetje met periodes, als ik te lang weer teveel op mijn bordje heb.
De laatste tijd had ik het 3 maanden lang maar toen liepen er allerlei procedures waardoor ik niet aan rusten toekwam. Sinds een paar weken gaat het weer beter. Ik ben ook weer heel consequent elke dag oefeningen gaan doen en daar begin ik nu de vruchten van te plukken.

Hopelijk trekt t bij jou ook snel een beetje weg!

Wat voor oefeningen doe jij?

Ik doe elke dag Yoga with Adriene op youtube en ‘s ochtends en ‘s avonds mijn lichaam los schudden. Soms met een filmpje of soms gewoon op muziek.
Verder af en toe even bewust diep ademen en regelmatig even schouders optrekken, rug en heupen bewegen. Voor mijn heupen vind ik de figure 4-houding fijn of een pigeon yoga pose.
Soms ook kloppen of “kneden” op mijn lichaam (armen zachtjes knijpen of een voetmassage bij mezelf). En elke dag even wandelen.

Ik kreeg nek oefeningen van de fysiotherapie
Alles piept en kraakt maar ik ben minder “ deinend”

Wat voor oefeningen? Heeft het te maken met je nek

Ja, dit is heel herkenbaar. Je lichaam is bezig jou te beschermen vanwege stress en bijkomende paniek en angst. Ik durfde heel veel dingen ook niet meer alleen te doen. Mijn vrouw ging overal mee naar toe en als ik toch alleen op pad moest was ik voortdurend in mijn hoofd bezig met adressen onderweg waar ik wel kon aanbellen om tot rust te komen (veiligheidsgedrag). Als je meer rust kunt vinden en je gedachten kunt stoppen (elders op dit forum staan hierover genoeg adviezen en tips) gaat dit gevoel zeker weg. Maar het kan ook zomaar voor een moment weer terugkomen, is mijn ervaring. Het is zeker ook goed om toch weer alleen dingen te gaan doen. Door te vermijden versterk je de angst en daarmee het onwerkelijke gevoel. Een korte wandeling buiten van 10 minuten om mee te beginnen kan al helpen. Ik weet nog dat ik met trillende benen en voor mijn gevoel een zwalkende pas en nat van het zweet een wandeling naar een winkel hier verderop in de straat maakte. En ook dat kan ik nu doen zonder al die sensaties. Stel je lichaam gerust en houdt moed. Het kost tijd, maar het gaat over. Sterkte en succes!

Hoelang duurde dat bij jou harry

Weet ik niet meer precies. Flink wat maanden, ik denk zo'n 10. Met dagen dat het wat beter ging en dagen die bizar waren van onwerkelijkheid. Ik weet wel dat het heel klein begon, maar steeds langer per dag ging duren.

Bedankt! Weet je ook waardoor het ontstaat? En ik hoef me geen zorgen te maken, is het gewoon iets wat past bij een burn out?

Ja, past zeker bij een burnout, overspannenheid, overprikkeling. Gaat bij mij ook gepaard met paniekaanvallen. Geduld, geduld, geduld. Dat is juist zo moeilijk op te brengen, want ik wil er graag nu van af. Maar het zal goed komen! Ooit zullen we weer die persoon zijn die we ooit waren. Die gedachte houd ik vast.

Hoi ja ik krijg dit ook na te veel stress, opwinding maar ook door hele kleine gebeurtenissen. Ik heb chronische spanningshoofdpijn en dat gaat samen met een onwerkelijk gevoel en wazig zicht, slapene ledermaten. Ik kom er maar niet uit omdat ik bang ben dat ik iets aan mijn hersenen krijg, zo lijkt het soms. Dan ineens word mijn arm of been ongevoelig of begint te prikkelen of ik raak totaal de controle kwijt over mijn ademhaling. Heb hierdoor vaak paniek aanvallen en zit helemaal klem hierdoor

Bewandeld hebben. Bedoelde ik

Dag Harry, zie mijn post hierboven, ik heb het ook. Ik heb geen MRI gedaan want in het begin van mijn burn-out heb ik heel veel artsen gezien (ik had maag-darm problemen) en daardoor wil ik nu geen arts meer zien, het kwam allemaal even 'm'n neus uit'. Misschien ook yoga voor jou?

Dag Harry,
Heb je al is jouw bloeddruk gemeten? Een te hoge of lage bloeddruk kunnen ook hoofdpijn veroorzaken.

Ja herkenbaar voor mij! Kan soms uit t niets komen dan… Soms ‘fladder’ ik een paar weken achter elkaar door t leven, doe zelfs dan wat extra dingen zoals shoppen ofzo en dan ineens.. plep, daar ga ik weer! Dan lig ik er helemaal af, elk geluidje teveel, overprikkeld to de max en enorm vermoeid… een gevoel van ‘laat me met rust!’. Is tot nu toe wel echt de tendens die past bij herstellen van Burn out bij mij. Tenminste, op hoe ik het nu na een jaar heb beleefd. Elke keer ga ik dan toch weer over mijn grens, hetzij snel, hetzij heel geleidelijk aan waardoor ik toch weer die dip ervaar.

Daarnaast ga ik me laten testen op adhd/add. Want ik had als jong meisje al hollen of stilstaan… ben heel benieuwd of daar ook een link ligt. Dat het niet alleen herstellen van BO is maar ook een deel hyperfocus en energiemanagement wat nog niet in balans is.

Wat ik in ieder geval heel erg helpend vind, is erkennen dat ik een dip ervaar, en er niet teveel van vinden. Er geen oordeel over hebben en ook niet alles gaan doen om het te laten verdwijnen. Het beste helpt mij om dan heel veel rust te nemen en te gaan voelen. Wat voel ik in mijn lichaam? En welke emoties zijn er? Verder gezond eten (suikers minderen) en ontspannen door in bad te gaan of creatieve kleine projectjes te doen die behapbaar zijn.

Heel veel sterkte en succes, het valt niet mee hè? Maar we komen er wel! Houd moed!

L.

Ik herken dit! Heb lang geprobeerd te “reden” te vinden, maar ook als ik heel gecontroleerd leef en elke dag ongeveer evenveel inspanning lever heb ik soms gewoon nog steeds last van extreme vermoeidheid en kan ik de hele dag alleen maar liggen. Het doet ook bijna pijn, een intense fysieke vermoeidheid. Ik denk dat je lichaam gewoon opnieuw balans moet vinden, je hebt meer energie maar je lichaam weet nog niet helemaal hoe het te managen. Bij mij wordt het door de maanden heen trouwens wel steeds minder. Dus soms is het maar een dag ipv een week bijvoorbeeld.

We komen er wel!

Hi Lh,

Ik herken je klachten heel erg goed helaas. In het begin van mijn BO kon ik amper een boodschappentas dragen en nog geen 500 meter lopen (ik liep 30 km per week hard.
). Inmiddels is het wel weer iets beter, maar nog lang niet waar ik hoop te zijn.

Ik heb als ik iets optil wat net te zwaar is(10kilo) ik dit wel op het moment kan tillen maar een of twee dagen erna compleet uitgeput ben. Lijkt op inspanningsintolerrantie maar of dat ook bij burnout voorkomt weet ik niet?

Bedankt!

Yes moeie handen en armen

Reactie op mezelf, aangezien nieuwe onderwerpen blijkbaar op de allerlaatste pagina terecht komen….

Iemand?

Hi C., ik lees met je mee, heb hetzelfde probleem.

Hoi C, ik gebruik zelf pregabaline sinds ongeveer een half jaar. Het heeft wel geholpen met minder snel overprikkeld raken, en ook met een rustiger lichaam hebben.

Voor mij is het wel een belangrijk onderdeel in mijn herstel denk ik. Wanneer ik er mee stop lukt het me niet om genoeg tot rust te komen.

Wel zijn er ook nadelen: ik ben ongeveer 8 kilo aangekomen (hoewel dat natuurlijk ook door minder lichaamsbeweging en de constante honger die ik sinds de burnout voel komt), daarnaast is mijn geheugen nog een stukje slechter geworden.

Mocht je er echt niet uit komen zonder medicatie dan kan je zoiets zeker proberen. Misschien is het al voldoende om zo nu en dan een slaapmiddel in te nemen, wanneer je bijvoorbeeld al aanvoelt dat je te erg "aan" staat wanneer het bedtijd is. Ik heb ook SSRIs geprobeerd maar hier sliep ik slechter door.

Conclusie: mocht je er niet uit komen zonder dan kan je het zeker proberen.

Hoi, ik herken dit zeker. Als ik in slaap dreig te vallen, schrik ik en lijk inderdaad te hyperventileren. Dit zorgt ervoor dat ik soms heel erg weinig slaap per nacht. Van de ha heb ik 10 mg pilletjes oxazepam gekregen. Die helpen voor het slapen goed maar neem ik slechts incidenteel omdat het bijwerkingen geeft de dag erna.

Hi Ro,

Heel vervelend inderdaad. Inmiddels weer een paar dagen verder en ik merk dat het minder wordt. Ademhalingsoefeningen lijken dus toch wat te helpen. 3 x per dag 5 min, 5 sec in, 5 uit en 5 vast. Misschien ook wat voor jou?