Rouwverwerking ervaringen

Ik begrijp het helemaal het is van mijn man ruim 3 jaar geleden het is nog vreselijk lichamelijke klachten ben er gewoon ziek van lijkt wel erger te worden ik snap heel goed wat je voelt maar laten we hopen dat we er boven op komen

Zo herkenbaar. Sterkte.

Sorry, ik begrijp niet dat er een reactie van mij staat bij uw bericht, dat is niet de bedoeling en merk ik nu pas, ik vind zelfs dat uw bericht niet past op deze pagina, dit is een pagina over rouwverwerking, en u hebt eerder een erfenis probleem.
Mvg

Ik wens je veel sterkte. Mocht je voor me staan kreeg je een dikke knuffel en zei ik "kom hier, laat alles maar even zijn."

Zo herkenbaar! Ik ben 1 mei mijn vader onverwacht verloren. Ik mis hem zo. Ik wil en kan het niet geloven en als heel even het besef er is, doet dat zoveel pijn. Erbij geen dag geweest dat ik niet heb gehuild.
Hij was ook echt mijn maatje en deden van alles samen. Het idee dat dat nooit meer gaat gebeuren…..😢
Ik heb ook geen partner en kinderen, dus ook niemand om op terug te vallen.
Mijn moeder is 21 jaar geleden overleden. Zij is 3 maanden ziek geweest. Dus ik ben wees.

Ik wens je heel veel sterkte ❤️

Lieve Tina.
Je verhaal is zo in en in verdrietig. (Zoals alle verhalen.)
Maar je kunt niet huilen, niet rouwen… schrijf je. En dat is een heel erge pijn.
Mij heeft het geholpen om in een emotie schrift steeds maar weer op- en van me af te schrijven wat ik voel. Boosheid, gemis, pijn, eenzaamheid etc. etc.
Later ging ik ook over mijn gemis tekenen.
Ik wou dat ik je kon helpen, kon knuffelen.
Ik zou je heel veel liefde willen geven.
Wens je ongelofelijk veel goede mensen op je pad om je pijn steeds maar weer aan te horen.
Zodat je van je af kunt praten.

Veel sterkte bij het verlies van je lieve moeder.
Ik besef hoe moeilijk het is om alleen te zijn in deze onmenselijk zware periode.
Mijn moeder en broer zijn een half jaar geleden plots gestorven en zelf heb ik ook geen partner. Het is zo moeilijk als je verdriet niet kan delen.
Zelf ga ik een keertje meer naar de supermarkt om toch maar mensen te zien en soms een praatje te krijgen. Ik zet ook constant de tv aan zodat er toch geluid en stemmen zijn.
Het zijn kleine dingen die het mij iets leefbaarder maken.
Alle kleine dingen die kunnen helpen zijn welkom...ik hoop dat jij voor jezelf ook zo wat dingetjes vindt. Zelf zoek ik ook verder.
Heel veel moed!

Een late reactie , maar hierbij een hart onder de riem voor jou, omdat je het zo enorm verdiend ❤️

Beste Heleen,

ik ben mijn vrouw (46 jaar) enkele weken geleden verloren. Alle gevoelens die je nu hebt zijn volkomen normaal. Dat zijn gevoelens die ik herken. Woede, schuld, verdriet, vooruit kijken, niet verder willen. Allemaal gevoelens die ik dagelijks heb. Ook ik huil alle dagen maar erover praten helpt. Stapje per stapje moeten we hier jammer genoeg door. Maar probeer vol te houden. Ik ben er zeker van dat is wat je man zou willen.
Heel veel sterkte gewenst.

Ik begrijp het helemaal mn man is al bijna 3 en half jaar geleden ik vind nog vreselijk s avonds gaat wel maar overdag als ik maar afleiding heb gaat wel maar als je dan weer dag alleen ben vreselijk en naar gevoel op mn borst en buik en soms heel misselijk en erg wisselende bloeddruk woede en schuld en niet verder willen heb ik ook gehad maar dat is gelukkig over ik wens je veel sterkt
Gr

Ik heb mijn partner ook 2 weken geleden verloren en ik weet hoe je je voelt. We deden ook alles samen als we niet bijelkaar waren kwamen er al vragen van waar is je vrouw.
Mijn leven is ook niet meer compleet als ik bij vrienden ben ben ik er eigenlijk ook weer niet.
Ik kan me niet ontspannen laat staan lachen .
Ik denk wel hoe het zou als hij nog leefde dan kon hij echter niet meer genieten .
Dus dat biedt me een beetje troost .
Ik ga binnenkort weer werken zodat ik iets om handen heb .
Alleen het alleen eten , slapen, kletsen, theedrinken etc dat mis ik het meest
Hij was mijn maatje zijn liefde was een gouden moment in mijn leven.
Dat zal ik altijd koesteren.

Weet wat je bedoelt de room is eraf wordt nooit meer goed misschien wordt het wel een beetje leefbaar ik hoop het mis mijn dochter pas overleden op 41jarige leeftijd wij deden alles samen !

Mijn vader is 1 mei ook aan een hartstilstand of hartinfarct overleden. Ik kan het nog steeds niet geloven en als het besef er heel even is, dan doet dat intens veel pijn. Mijn moeder is 21 geleden overleden na 3 maanden ziekbed, maar dat is niet te vergelijken met dit.
Het onverwachtse is echt verschrikkelijk, dus weet wat je voelt.
Ik neem dan toch liever afscheid, al weet ik dat dit voor mijn vader het beste is.
Ik wens je heel veel sterkte

Mijn moeder overleed vorige week , plotseling.. een hartaanval, ze was pas 65. Net als bij jou was ze grieperig . Ze was m’n steun en toeverlaat, en m’n allerbeste vriendin.
Ik ben nog steeds helemaal verdoofd , en het besef is er nog niet . Ik kan niet geloven dat de wereld zo werkt , het maakt me zo kwaad..
Waarom nou zij, waarom de mensen die ons zó ontzettend dierbaar zijn

Heel veel sterkte met je verlies.
Mijn broer is vorig jaar op 46jarige leeftijd aan een hartstilstand overleden. Hij was ook een beetje grieperig de dagen ervoor.. Nog steeds onwerkelijk en ik mis hem verschrikkelijk..

ik wens jeveel sterkte ben mijn man 16maand plots verloren op uitvaart van schoonbroer hoewel we 2 dagen in kliniek voor check up waren en alles ok was en niets aanduide dat zoiets kon gebeuren zoek steun bij mensen die aandacht hebben voor je verdriet en gemis ik weet door ondervinding aleen zijn weegt zwaar moge er een dag komen dat je het kunt plaatsen het gemiis zal altijd blijven veel moed xxxxxx

Heel veel sterkte en moed om dit enorme verlies te verwerken!
Mijn moeder en broer zijn een half jaar geleden overleden op dezelfde dag. Beiden een hartinfarct.
Moeder s ochtends op intensieve en broer s avonds na het regelen van de brieven etc voor moeder.
Zelfs na een half jaar lijkt het nog steeds onwezenlijk en ervaar ik dagen van intens verdriet.
Geef jezelf genoeg tijd om te rouwen.. De leegte kan je niet zomaar invullen.
Dat heeft tijd nodig.
Zelf probeer ik van kleine dingen te genieten. Soms lukt dat en soms ook niet. Maar elke glimlach is welkom.

Ik snap je helemaal! Mijn moeder is ook plotseling overleden aan een hartstilstand, was ook alleen 'grieperig'. Ik was erbij en heb haar gereanimeerd en 112 moeten bellen. Volgende week is het 1 jaar geleden.

De pijn is groot, het doet pijn, maar ik heb telkens vastgehouden aan het feit dat het voor mijn moeder een snelle dood was en dat was wel haar wens. Altijd fief, nooit ziek, nooit ziekenhuizen, dat was haar grootste wens en dat vind ik voor haar wel fijn en geeft mij ook rust, acceptatie.
Ik ben veel gaan schrijven en heb heel veel gepraat. Misschien kun je een brief schrijven aan haar waar je alles in zet wat je nog wil zeggen. Daarna verbrand je de brief ritueel of iets anders kan ook. Misschien lucht het je op. Want ik geloof echt wel dat ze het kan horen (en dat ze alles wat je nog wil zeggen, allang weet...)
Sterkte x

Herkenbaar. Mijn moeder (65) overleed afgelopen maart plotseling na een griep. Ze was al bijna beter, het zag er goed uit voor haar, net ontslagen uit het ziekenhuis (waar ze lag wegens benauwdheid door griep gecombineerd met copd). Geen van de artsen zag het aankomen, zij zelf ook duidelijk niet. Ze was niet gezond, maar overlijden was totaal nog geen sprake van, zegt men. Heb er nog veel last van, van hoe en wat er gebeurd is. Maar ja, je wordt geacht door te gaan. Ik heb ook veel last van schuldgevoel (wat heb ik gemist? Hoe kon ik dit laten gebeuren?) en angsten (wat als ik ook opeens dood ga? Of andere dierbaren?). De afgelopen jaren heb ik haar ook minder gezien door corona, omdat ze in de risico groep viel. Ook ik had me voorgenomen om weer meer tijd met familie te gaan doorbrengen. Dus ik snap je ontgoocheling helemaal!

Oh wat erg. En jullie hadden elkaar net zo gevonden na al die tegenslagen. Het leven kan zo oneerlijk zijn. Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe❤️

Beste Ton,
Ik wil u eerst condoleren met uw vrouw.
Ik begrijp dat u uw vrouw vreselijk mis.
Zij is u ontnomen zonder afscheid te kunnen nemen.
Dat is vreselijk en ongeloof je begrijp het niet.
Uw vrouw is altijd bij u ziet u een hartje ergens in dan is zij dat.
Of een teken van een vlinder dan is uw vrouw dat.
Ik hoop dat u vele tekens of wat dan ook krijgt van uw vrouw.
Dat kan u steun geven denk ik dan.
Mijn ouders zijn alletwee overleden daar heb ik veel steun aan.
Dat neem niet weg dat het verdriet niet minder is.
Ik wens u veel sterkte en heel veel kracht in uw leven.
En hoop dat het leven een beetje dragelijker voor u wordt .

Met vriendelijke groet, A

Lieve lotgenoot,

Mijn oprechte medeleven met het verlies van je maatje. Ik herken je wanhoop, je verdriet, je gemis en je pijn. Mijn maatje is 5 weken geleden, geheel onverwachts overleden. Het is fijn dat er lieve mensen om je heen zijn. Zij kunnen je intense verdriet en wanhoop niet wegnemen, maar alle aangeboden schouders, omarmingen en knuffels helpen toch om je gesteund te voelen. Het geeft voor even toch wat troost. Ik wens je zo enorm veel sterkte en kracht toe lieve lotgenoot. Misschien geeft het wat steun te weten dat ook ik zo'n intens verdriet heb en niet weet hoe het verder moet. Heel veel sterkte.

Lieve lotgenoot,

Dankjewel voor je reactie. Ik wens jou natuurlijk ook alle kracht en sterkte toe om het verlies van je maatje te dragen. Net wat je zegt, hoe moet het verder. Ik weet het niet. Het lijkt zo uitzichtloos.

Op deze oudjaarsavond zit ik hier alleen met mijn lief opgebaard in de kamer. Ik praat tegen haar, huil bij haar, schreeuw het uit en weet niet waar ik het zoeken moet.
Morgen maar weer opnieuw proberen. Ik zie er nu al tegenop.

Lieve lotgenoot,

Dankjewel voor je reactie. Ik wens jou natuurlijk ook alle kracht en sterkte toe om het verlies van je maatje te dragen. Net wat je zegt, hoe moet het verder. Ik weet het niet. Het lijkt zo uitzichtloos.

Op deze oudjaarsavond zit ik hier alleen met mijn lief opgebaard in de kamer. Ik praat tegen haar, huil bij haar, schreeuw het uit en weet niet waar ik het zoeken moet.
Morgen maar weer opnieuw proberen. Ik zie er nu al tegenop.

Ach lieve Ben, ik leef zo met je mee. Zo'n enorm verdriet en dan zo'n oudejaarsavond. Zo extra triest. De feestdagen zijn al zo beladen en zwaar als je zo'n enorm verdriet hebt. Wel fijn dat je lieve meisje thuis is. Zo kun je aldoor bij haar zijn en zijn jullie toch samen, al is het dan op een andere manier. Praat tegen haar, draai muziek en zeg alles wat je tegen haar wilt zeggen. Dat verlicht misschien een heel klein beetje. Mijn tip voor jou voor vanavond is wat ik zelf ga doen: ik ga om 22.00 uur naar bed en zet mijn telefoon uit. Ik duik onder tot morgenochtend.
Mijn overlevingsstrategie is om per dag te leven. Niet verder denken dan dat, dat is al moeilijk genoeg de eerste tijd. Het grote geheel is nog veel te veel om al aan te denken.
Heel veel sterkte Ben. Ik denk aan je en wens je vanaf hier veel kracht toe.

Lieve Ingrid, dankjewel!
Fijn zo'n hart onder de riem, ook al heb je het zelf zo moeilijk.
Wat je aanraadt is precies wat ik ga doen, wat ik overigens de hele week al doe, vroeg op bed en maar hopen dat de slaap komt. Dat wil nog niet echt goed lukken.
Ook wens ik jou heel veel sterkte, kracht en de moed om in het nieuwe jaar de weg weer omhoog te zoeken.

Dankjewel Ben. Het wordt hard werken om weer op te krabbelen. Maar ik ga er enorm mijn best voor doen. Net als jij, dat weet ik zeker. Jij hebt nu eerst de uitvaart nog. Eerst dat, alles stap voor stap. Maar eerst proberen te slapen. Dat ga ik nu ook doen. En als we wakker worden van het vuurwerk straks, dan denken we vol liefde aan alle mooie momenten die we met onze grote liefdes hebben gehad. Ze worden straks geëerd met prachtig vuurwerk. Is dat geen mooie gedachte?

Vanmorgen wakker geworden met de herbeleving van een week geleden, verschrikkelijk, maar wat ook snel overging in de troostrijke gedachte dat ze geen pijn meer heeft en niet meer hoeft te lijden.
Opkrabbelen wordt lastig, maar ik ga er zeker mijn best voor doen. Hoe weet ik nog niet. Elke dag maar opnieuw proberen met mijn liefste in mijn hart en gedachten altijd dicht bij me.

Het zal heel veel tijd nodig hebben denk ik Ben. En het zal met vallen en opstaan gaan. Mijn allerliefste zou willen dat ik mijn weg weer ga vinden op enig moment. Daar ga ik mijn kracht uit proberen te halen. En jij beschrijft het zo mooi, dat je gaat proberen verder te gaan met je liefste in je hart en in je gedachten. Dat gaat jouw kracht worden. Sterkte, Ben

Dank je Ingrid,
Ik weet zeker dat het ook jou gaat lukken. Hoe moeilijk het ook is om de weg voor je te zien, met de kracht die jouw liefste jou heeft meegegeven gaat het je lukken.
Zelf hou ik mij vast aan de woorden die Stef Bos heeft geschreven in zijn lied "Later als ik dood ben'. De woorden die uitgesproken gaan worden tijdens de uitvaart van mijn allerliefste. De tekst die zij zelf heeft uitgekozen:

"Later als ik dood ben wil ik een ander leven
Niet meer altijd bezig zijn met wat geschreven staat
Een laatste strohalm zijn voor wie het niet meer weten
Een vlinder die voorbij vliegt en alles lichter maakt

Later als ik dood ben wil ik wonen in jouw ogen
Om jou te laten zien waar ik zelf blind voor was
Want de liefde ligt zo dikwijls gewoon voor het grijpen
Later als ik dood ben wil ik wonen in jouw hart

Later als ik dood ben en ik niets meer kan verliezen
Trek ik de registers open en laat alle lucht eruit
Orgelklanken zoals golven die de wereld overspoelen
Met een liefde die de angel haalt uit alle haat en nijd

Later als ik dood ben wil ik niet meer denken
Denken aan degenen tegen wie ik vechten moest
Weg uit hun gedachten en zij ook uit de mijne
Ik heb teveel mijn tijd verloren met wat er niet toe doet

Later als ik dood ben wil ik de moeder / vader worden
Die ik door mijn onvermogen nooit heb kunnen zijn
Lichtdoorgever ... Wegbereider en een Engel op een schouder
Een moeder / vader die er altijd is ook als zij / hij verdwijnt

Later als ik dood ben wil ik overgaan in alles
Onzichtbaar in de avond als het laatste hemelsblauw
Later als ik dood ben wil ik met jou dansen
Zonder dat je weet dat ik jou in mijn armen hou"

Lieve Ingrid, ik hoop dat ook jij steun kunt vinden in deze woorden. Jouw liefste die als een Engel op jouw schouder altijd over je waakt, in je hart woont en voortleeft in herinneringen.

Wat een prachtige tekst Ben. Wat lief dat je het voor me hebt opgeschreven. Stef Bos heeft zulke prachtige nummers gemaakt. Hier haal ik zeker steun uit. Dankjewel. Dank ook voor je lieve woorden over mijn liefste. Hij zal altijd in mijn hart en dichtbij mij zijn. Mijn grote liefde voor altijd.
Lieve Ben, jou wacht nog een zware gang, de uitvaart van je liefste. Dat is morgen denk ik? Ook zo'n meer dan loodzware dag. Ik wens je heel veel sterkte, kracht, omarmingen, steun en liefde van de mensen om je heen toe. Ik zal morgen aan je denken en je vanaf hier in gedachten kracht toewensen.

Dinsdag is de crematie. Ik zie er vreselijk tegenop, maar van de andere kant hebben we er alles aan gedaan om haar een mooi, waardig en respectvol afscheid te geven. Moeilijk zal het zijn, vooral aan het eind met een voor ons heel speciaal klassiek stuk: Cantique de Jean Racine, op. 11 door Gabriël Fauré en The Cambridge Singers. Zo mooi! Geen schijn van kans dat ik het daar droog hou. Maar weet je, dat kan me niets schelen.

Lieve Ingrid, ik dank je voor alle lieve woorden en wensen waarmee je mij steun geeft. Ik had het nodig, dezelfde steun die jij nu en in de komende tijd ook nodig hebt. Ik weet niet of ik hier veelvuldig zal blijven reageren, maar ik zou het fijn vinden om af en toe van je te horen hoe het gaat.

Ik wens je alle kracht toe om weer de weg omhoog te vinden, het vertrouwen dat de pijn ooit zachter wordt en hopelijk ook dat je op enig moment weer het geluk en de liefde mag vinden.

Lieve Ben, met de mooie woorden van Stef en de mooie muziek van jullie speciale muziekstuk krijgt jouw liefste een heel mooi afscheid. En daar mogen heel wat tranenbij vloeien, juist bij jou. Daar zijn dan weer alle omhelzingen voor van de mensen dicht om je heen, die je zo graag willen helpen, steunen en het verdriet bij je weg willen nemen, maar daar ook machteloos in staan.

Ook ik heb veel gehad aan jouw steun de afgelopen dagen. Dankjewel daarvoor. Heel graag zou ik ook zo nu en dan nog even contact met je willen hebben. Om te horen hoe het ook met jou gaat, maar ook om elkaar te blijven steunen, want dat blijft voorlopig nog heel erg nodig. Dit forum is daar alleen niet meer zo geschikt voor denk ik. Vind jij van wel? Ik wil anders wel kijken of er een andere mogelijkheid te bedenken is om bijvoorbeeld per mail af en toe contact te hebben met elkaar? Misschien via de beheerder van deze site? Dat contact kan verder ook gewoon anoniem als we dat prettig vinden. Onze verbinding is nu eenmaal ons enorme verdriet.

Lieve Ben, heel veel sterkte deze extra loodzware dagen. Morgen ben ik in gedachten bij je. Ook jou wens ik moed en vertrouwen voor de toekomst. Laten we die ingaan met de liefde en de kracht die onze soulmates ons hebben gegeven.

Lieve Ingrid, dank je voor je lieve reactie en ik vind het heel fijn dat je contact wilt houden. Natuurlijk waren er de afgelopen week lieve mensen om me heen die me steunden, maar ook vaak niet. Het gemis, de wanhoop en de eenzaamheid is dan vreselijk. Onze verbinding op deze manier gaf dan niet zelden troost door simpelweg jouw steunende woorden te lezen. Dankjewel daarvoor!

Je hebt gelijk dat dit forum voor verder contact niet zo geschikt is. Misschien dat een beheerder inderdaad iets kan doen. Ik zal eens kijken wat mogelijk is.

Dat vond ik ook zo fijn. Het verdriet delen en steun geven, maar ook steun krijgen. Want ook ik heb heel veel lieve mensen om me heen, maar ze zijn er ook heel vaak niet. En ik herken zo de wanhoop, de eenzaamheid, het verdriet en het gemis. En dan is delen met een lotgenoot zo fijn. Het zou mooi zijn als we elkaar ook de komende tijd nog kunnen steunen. Hoop dat de websitebeheerder iets kan betekenen. Ik ga ook alvast nadenken over een alternatief. Er is vast iets te bedenken. Tot snel weer Ben!

Ik heb even gekeken op de site, maar zie nergens iets staan van over een websitebeheerder o.i.d.
Misschien is het een optie om een wegwerp mailadres aan te maken en van daaruit verder gaan denken.
Een mogelijkheid is bijvoorbeeld tijdelijke-email.nl/. Je kunt daarop alleen ontvangen. Eigenlijk hoeft dus maar één van ons zo'n mailadres aan te maken om daar contactinformatie door te geven waar op gereageerd kan worden. Dan blijft alle informatie buiten deze site.

Wat een goed idee Ben. Ik zat zelf ook aan zoiets te denken, maar had daar niet zo'n goede oplossing voor bedacht als dit. Ik heb nog nooit van tijdelijke e-mail gehoord, maar het lijkt mij helemaal prima. Ik ga er even over lezen hoe dat werkt. Jij kent dit blijkbaar al. Wil jij anders een adres aanmaken ergens de komende dagen?

Ik maak het zo wel aan.
Je ziet hier dan zo een mailadres. Het is niet mogelijk om via dit forum links te delen, maar in tekst moet het lukken. Bijvoorbeeld dat er spatie teveel in staat. Dat geef ik dan wel aan.
Het idee is dan dat je reageert naar dat adres waarna ik jouw adres overneem en reageer vanaf mijn eigen mailadres. Vanaf dat punt zijn we niet meer afhankelijk van deze site.

Dit is het tijdelijke mailadres. Slaat nergens op, is automatisch aangemaakt, maar dan kunnen we in elk geval contact maken.

*********************

Redactie: Om mogelijk misbruik van persoonsgegevens te voorkomen, verwijderen we telefoonnummers en mailadressen binnen enkele weken na plaatsing

Hallo Ben, ik heb een berichtje gestuurd naar het adres. Hoop dat het goed aankomt.

Ik reageer zo snel mogelijk. Mijn zus is hier vanavond. Fijn natuurlijk, maar ik heb dan niet echt de ruimte om te reageren. Hopelijk vanavond nog.

Is prima hoor! Rustig aan, geen haast. Fijn dat je zus er is.

Na morgen reageren is ook prima hoor. Pak je rust straks, want morgen een zware dag.

Beste mensen,
We hebben onze regels aangepast. Het is vanaf nu mogelijk om contactgegevens te plaatsen. Om mogelijk misbruik van jullie prive gegevens te voorkomen, verwijderen we deze na een aantal weken.

Allereerst heel veel sterkte gewenst. Ik ben mijn vader begin dit jaar verloren aan hersenkanker. Het gebeurde ineens en zag hem in 2 maanden sterk achteruitgaan en wist ook dat hij ging sterven. Ik dacht ook altijd ik kan dit niet aan. Maar uiteindelijk kon ik dat wel. Wat mij geholpen heeft/helpt is er veel over praten met partner/familie. En ook de gedachte dat mijn vader er altijd voor mij was, en nu is het mijn beurt er voor hem te zijn door de nalatenschap af te handelen, voor mijn moeder er te zijn en zelf wat van mijn leven te maken, dat zou mijn vader gewild hebben.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt en het is echt waar wat ze zeggen je bent sterker dan je denkt.

Inderdaad vreselijke ziekte mijn echtgenoot had ook als heb hem twee jaar verzorgd dag en nacht en op 1 november 2022 is hij in coma geraakt na een hartstilstand op 3 december begin ik er tegen te praten ik kan je niet missen als je sterk genoeg ben laat een mirakel gebeuren en geef mij een teken van leven hij is beginnen wenen en snikken en hij lag nochtaans in diepe coma.We waren een koppel die 35 jaar altijd samen gewerkt dag en nacht en nu is dat voor mij een heel zwaar waar ik nooit overheen geraak.Zou zeggen alle lotgenoten veel sterkte allemaal

Lieve mensen,

Op 11 juni j.l. heb ik mijn verloofde dood in bed gevonden. We woonden niet samen maar van plan om volgend jaar te trouwen en te gaan samenwonen. Ik mis hem ontzettend en praat de hele dag tegen hem. Nu ben ik er ook achter gekomen wat hartenpijn betekent en dat je uit het niets in huilen kan uitbarsten. Het leven wordt nooit meer hetzelfde, dat is een ding wat zeker is.
Ik zit te dubben om naar een rouw retraite te gaan voor de intensieve begeleiding maar ook met lotgenoten te kunnen praten. Heeft een van jullie hier ervaring mee?

Liefs Karen

Ik wens je heel veel sterkte met het verlies van je vrouw

Heel ontroerend verhaal,en zo herkenbaar.
Voel met je mee veel sterkte.

Bedankt voor je reactie. Wat een vreselijk verhaal ook. Je hebt niet eens afscheid kunnen nemen. De leegte is zo ondraaglijk. De hele dag denk ik aan hem. Ik krijg geen enkele reactie terug natuurlijk. Het is 4 uur en lig nog steeds in bed. Er is niks om voor op te staan. Voel me ook niet lekker in mijn hoofd en dan is liggen nog het beste vol te houden. Ik ben aan het solliciteren en dat zou me weer wat regelmaat geven. De hele dag niks doen en alleen maar aan hem denken maakt het nog moeilijker. Gelukkig heb jij je dochter en ik een hond, dat troost veel. Ik heb veel vrienden en familie die me steunen, maar toch voel ik me alleen. Hij belde me vaak en het was altijd gezellig als hij thuiskwam. Nu is het stil

Heel veel sterkte met de verwerking..⚘️🙏

In mijn geval zijn het de kleine dingetjes die zo belangrijk zijn.....en die zijn gelukkig allemaal goed, maar dat maakt het verdriet er niet minder op....

Begrijp je volledig heb hetzelfde meegemaakt van de ene moment spring levend en 7 uren later was hij dood ze hadden het in het ziekenhuis te laat gezien want de ader was geleidelijk aan aan het lekken en uiteindelijk is hij gesprongen in het ziekenhuis. Geen afscheid kunnen nemen totaal onverwacht een verlies en pijn dat ik nooit te boven kom hij was pas 59 jaar.
Veel sterkte ook voor jou

Wat heftig zeg...veel sterkte

Ik wens je veel sterkte, is heel hard een geliefde te verliezen. Ik verloor 6 maanden mijn mama, ze was mijn hartje, dan 3 maanden later mijn zo bezorgde papa. Koester de mooie herinneringen en leef naar hun voorbeeld. Dat is wat ik probeer, maar het blijft aartsmoeilijk en te moeten missen. Zie mijn hele verhaal hierboven. Line

Hoi Ang,

Ik ben Anna afgelopen maart ben ik ook mijn soulmate verloren. Ik ben 40 jaar mijn lieve man was 50. Het verdriet, de pijn de leegte.... angsten die ik aan het creëeren ben is niet de beschrijven.

Je mag mij altijd benaderen weet alleen niet zo goed hoe.

Ik hoop dat je al iets meer de kracht heb gevonden

Ik heb 2 dagen geleden mijn maatje verloren. Eigenlijk was hij meer dan mijn maatje, maar omdat ik hem niet wou verliezen in mijn leven durfde ik niet verder te gaan. Ik wou me voor de volle 100% aan hem kunnen geven want dat verdiende hij. Enkele weken geleden maakte ik hem dan ook duidelijk dat hij me wat tijd moest geven zodat ik eerst tot mezelf kon komen, vooraleer we een volgende stap zetten. In zijn hoofd zag hij zijn hele toekomst al voor zich met mij en dat maakte hem zo mooi want ondanks het feit dat hij al verder wou en ik nog niet, gaf hij mij toch de tijd en ademruimte. Nu kwam plots 2 dagen geleden dat hij na een stomme plotselinge val een hersenbloeding heeft gekregen en het niet heeft gehaald. Ik voelde de grond onder mijn voeten wegzakken toen ik het nieuws vernam. Was ik er nog maar geweest, dan was dit waarschijnlijk niet gebeurd. Het leven is zo oneerlijk. We zijn beide 32 jaar en hadden dus nog een heel leven voor ons. Hij was mijn steun en toeverlaat en ik weet niet hoe en of ik wel zonder hem verder kan. Ik krijg heel veel steun van zijn ouders die op dit moment door dezelfde nachtmerrie gaan. Het enige wat ik wil is bij hem zijn. Ik heb zoveel spijt dat ik de afgelopen weken niet aan mezelf durfde toegeven hoe graag ik hem wel zag en hoe vaak ik ook aan die toekomst samen met hem dacht.

Sterkte

Doe wat je aankan….in een tijd als deze kan er geen sprake zijn van moeten… sterkte hoor!

Ja,vreselijk hè die stilte, mijn vriend is 13 januari overleden. Ik begrijp je en wens je heel veel sterkte. Liefs van Thea

Beste Maurice, wat een verdriet, ik begrijp je.
Mijn vriend Henk is 13 januari overleden, ook aan longkanker.
Het is vreselijk om je liefste te moeten missen. Heel veel sterkte, Thea

Ik herken het verdriet en het huilen. In het begin niks gehuild, leek wel of ik het allemaal heel snel kon verwerken en accepteren. Niks blijkt minder waar. Nu, 5 maanden na het overlijden van mijn beste vriend, huil ik ieder moment dat ik alleen ben. In de auto, op het werk, thuis op de bank. Ik kan het niet tegenhouden en het lijkt alleen maar meer te worden.