Rouwverwerking ervaringen

Hey, mijn man is 2 jaar geleden van de ene moment op de andere overleden hij.was juist 59 jaar nooit ziek en op 8 uur tijd overleden aan een aneurysma dat in het ziekenhuis niet gezien was. Ook in mijn omgeving zegt iedereen je moet verder, het leven gaat verder, maar niet voor mij ik voel mij ook elke dag slechter en slechter dus ik begrijp jou volledig ik hoop dat jij een manier vindt om verder te gaan, bij mij lukt het niet. Veel sterkte.

Sterkte peter

Hoi, ik herken je verhaal. Werd ook op mijn 38ste wees zonder nog veel familie te hebben. Heb weinig vrienden, dus dat helpt ook niet mee.
Ik hoop dat je je inmiddels wat beter voelt. Het is niet makkelijk, want je voelt je aan je lot over gelaten in deze wereld. Zonder bescherming.
Ik wilde je in ieder geval weten dat je niet de enige bent. Veel sterkte.

Ik maak hetzelfde mee nu en voel me intens eenzaam en ook angstig voor het alleen zijn zonder fam

Iemand ervaringen?

Herkenbaar. Alles draait in de maatschappij om onderdeel te zijn van familie. Maakt je kwetsbaar. Geeft een gevoel van eenzaamheid. Weet iemand of er een lotgenotengroep bestaat? Om ervaringen te delen en je minder alleen te voelen. Of kunnen we die niet zelf starten? Met vereende krachten. Samen niet alleen.

Ik heb ook behoefte aan een lotgenoten groep. Ik weet niet of je een melding krijgt van het plaatsen van mijn bericht, maar ik zou zoiets wel willen beginnen samen met je

Beste ik heb juist hetzelfde ouders opeenvolgend gestorven heb familie maar geen contact voel me ook alleen en nut van het leven is weg elke dag overleven sterkte begrijp je ann

Jaren geleden bewust gekapt met alle familie vanwege narcisme van een paar personen.
Heb me nog nooit zo vrij en gelukkig gevoeld
samen met mijn vrouw.
HEERLIJK.

Jij hebt tenminste nog iemand

Neefjes,nichthes,ooms,tantes......WAT BEN IK BLIJ DAT IK DAAR VANAF BEN.

Na het overlijden van mijn enige zoon en drie weken daarna mijn vader heb ik helemaal geen familie meer.
Geen ooms tantes..geen neven nichten en ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die ook geen familie heeft.
Ik heb gelukkig wel vrienden maar kan mezelf heel eenzaam voelen

Ik lees hier de nodige verhalen. En dan vraag ik me af waarom al die mensen die zo alleen staan niets ondernemen om daadwerkelijk voor elkaar iets te betekenen. Het komt denk ik ook door waar je woont en hoe ver je van elkaar af zit. Maar in het algemeen zit iedereen ook in zijn eigen bubbel. Ikzelf ben in de 60 en ook van achter in de 30 wees. Ondanks dat ik een bijzondere vorm van helderziendheid heb en cliënten begeleid met levens problematiek en innerlijke ontwikkeling, voel ik mij dagelijks eenzaam. Niemand staat dichtbij me. Met de feestdagen zit ik alleen. ik voel me erg verbonden met het grotere geheel en het feit dat alles een diepere zin en bedoeling heeft. Maar in deze huidige tijd is een familieloos bestaan behoorlijk afzien. Mensen die behoefte hebben aan een luisterend oor of een arm om hen heen, ik ben er. Woon in Den Haag .Maar ik weet niet of je mij via de redactie kan bereiken...

Ik heb mijn moeder nog maar het zal niet lang meer duren of ik kom er ook alleen voor te staan, maar aan de andere kant je kunt je in een groep ook erg eenzaam voelen

Jazeker herken ik dat, ben mijn vriend pas verloren, de morgens zijn vreselijk, leegte en stilte.
Heel veel sterkte

ok ik zie je morgen

leoni kan niet saai en
ooit en gooi
haai

dat kan zij nog niet op schijven

Bij mij is ruim 2 weken en ik heb precies hetzelfde gevoel

Mijn vrouw is ook 3 weken geleden overleden. Heel moeilijk om weer alleen verder te gaan. Weet ook niet hoe ik nu verder moet.

Ik bent 3 jaar mijn man veloren,ik voel alleen en ,Psicoverlatenloog komt wel maar ik mis de liefde de tederheid.'
Iemand om samen vaak zien,pratten en its doen,ik heb vedrieter we waren 64 jaar samen...Ik ziet best goed uit,ik zoek ook een man dat ongeweer zo gevoel is ik bent een Brasilianse vrouw.

In februari 2022 , is het 10 jaar geleden dat mijn echtgenoot stierf aan kanker . 6 maand na de diagnose .
Ik herken veel van wat jij voelt . Ook ik heb nooit de draai van het leven terug kunnen opnemen . Ik was toen 57 .
Heb nooit een andere partner bewust gewild . Het is eenzaam . Verschrikkelijk eenzaam . Maar ik mis geen man , ik mis MIJN man .

Sterkte Johan, hoop dat het je inmiddels wat beter gaat.

Wat enorm verdrietig ..ik wens je heel veel sterkte

Beste Rob,

Ik heb heel intensief voor mijn moeder gezorgd en woonde ook bij haar. Op haar verjaardag heb ik haar overleden in haar bed gevonden echt vreselijk. Mijn moeder kreeg in 2012 diagnose borst kanker allerlei behandelingen hebben haar leven kunnen rekken tot augustus 2022 toen het inmiddels op verschillende plaatsen was uitgezaaid. Ik deed alles met mijn moeder zij was voor mij 3 in 1. mijn moeder, vriendin, zus maar vooral mijn maatje van de gezelligheid. We gingen vaak erop uit samen en nu zomaar uit mijn leven weg genomen. Ik heb veel verdriet en kom maar amper voorruit terwijl ik zo veel moet een baan zoeken zaken afwikkelen rondom overlijden. Ik kan eigenlijk niet zonder haar leven.

Sorry foutje 2021...
Achter gebleven in haar huis blijkt heel angstig in het begin naar overlijden. Ik was angstig in de woonkamer waar haar bed lang heeft gestaan. Dat gaat nu wat beter alleen al haar spullen en onze herinneringen in huis samen nagels verzorgen, samen haren doen, boodschappen, samen tv kijken etc,..

Hallo, mijn man is verleden jaar in augustus overleden ook aan kanker. Ik moet ook alleen verder en dat is elke dag een strijd, mijn kinderen en kleinkinderen doen wat ze kunnen. Maar ik mis zo ontzettend mijn man, elke dag opnieuw is dat een strijd. Bij het minste begin ik te wenen ga ook langs bij een psycholoog die wij samen hadden in het ziekenhuis. Dat geeft ook steun, u kan mij altijd een berichtje sturen!
GABY

Dag Gaby…..het verliezen van je partner…dat verdriet gaat nooit over heb ik al vaker gehoord van andere lotgenoten…elke dag veel tranen….mijn kinderen kunnen dit ook niet oplossen….ik onderneem van alles om mijn huis uit te zijn….bang om de leegte te voelen….maar vroeger genoten mijn man en ik zo enorm als wij thuis waren met open haardje, glaasje,hapje….en nu????🥲

Hallo Hanne
Dat is bij mij ook zo, soms moet ik gewoon weg. Als je samen zoveel jaren alles gedeeld hebt is het nu zo moeilijk om alleen verder te gaan. Ook mijn kinderen komen langs maar dat neemt niet weg dat ge daarna terug eenzaam bent. Zelfs nu bij dit schrijven vloeien de traantjes, ik mis mijn lieve man!
Gaby

Ik voel precies wat je bedoelt mijn vrouw is in juli 2024 overleden aan uitgezaaide darmkanker. Na 37 jaar huwelijk is alles zo leeg nu ondanks dat mijn kinderen zo goed om mij denken

Veel sterkte alvast mevrouw.... je kunt me altijd toevoegen moest je facebook hebben en via messenger willen praten....

Lieve Hanny, gecondoleerd…Het is nog zo kort! Echt …verwerken kost tijd. Ik wens u ontzettend veel sterkte. Ik zal mijn verhaal apart plaatsen.
Liefs…..

Ik zou best met je willen praten /mailen maar weet niet hoe dat moet

Ik ben ook alleen mijn man is 16 februarie overleden ik heb geen kinderen altijd alleen weinig vrienden ik zou graag iemand leren kennen mijn adres p.giebelen1@upcmail.nl

Heel veel sterkte Ellie, en fijn dat je ondersteuning krijgt
Rouwen kost tijd en ik hoop dat je, wanneer je er aan toe bent, mensen om je heen hebt, zodat je het niet alleen hoeft te doen

De weekenden zijn t zwaarst vooral de zondagen .
Dan hebben mijn vrienden en kinderen iets anders op de planning staan werk/gezin
Dat zijn van die dagen dat je dan echt alleen voelt .
Door de weeks gaat t de ene dag beter als de andere.

Dikke knuffel voor jou, en hopelijk heb je ook wat afleiding, iets wat je soms ook alleen kan doen. En als je er behoefte aan hebt kan je ook voor hobbies kiezen zoals leren schilderen bijv in een groep, of knutselen, of een teamsport beoefenen, iets waar je weer nieuwe mensen ontmoet voor in de weekenden. En ze hebben ook rouw lotgenoten groepen las ik in een van de reacties, maar alles op z’n tijd en als je er voor open staat

En Tijd heelt wonden

Heel veel kracht toegewenst

Hallo Ellie . Wat naar maar ook herkenbaar. Ik voel me ook vaak eenzaam . Ik weet niet waar je woont .maar misschien kunnen wij in contact komen en als het klikt eens iets ondernemen. Je mag me mailen op jeannetishier@hotmail.com. hopelijk tot ziens.

Jouw verhaal kon wel.mijn verhaal zijn, bijna 41 jaar samen en eind februari 2025 is mijn man overleden. Werk ook nog maar zit in de ziektewet maar moet weer beginnen met werken, kinderen hebben hun eigen leven en ik ben blij als de dag om is, wij deden ook alles samen en nu alleen achterblijven en nergens meer zin in hebben

Mijn man augustus 2024 overleden, dat gemis blijft. Heb ook kinderen maar ik wil niet tot last zijn en probeer ook zelf alles op te lossen. Maar het is zo moeilijk en heb zoveel verdriet, Zoals u zegt zin in niks meer.

Goedemorgen Aerts. Als u het fijn vindt om eens te praten mag u mij mailen . Mijn emailadres is jeannetishier@hotmail.com

Ik lees uw berichtje nu pas 21/02.. ik zal je als ik vanavond aan mijn computer zit een mailtje sturen ! Bedankt voor uw reactie

Hoi Gabje.
Mijn man is 11-09 gestorven dit jaar. Ik heb nog 2 kleine/jongere kinderen die mij mentaal fit houden. Maar begin klein, denk ik. Lekker wandelen in het bos. Of op het strand. Ik haal veel energie uit de natuur en omgeving.
Zet babystapjes in "leuke" dingen. Bij iemand op de koffie gaan, of juist iemand bij u. Zoek eventueel mensen op, nieuwe mensen. Ik wil even niemand om me heen, maar kan me voorstellen dat u dit wel misschien wenst.
Ik heb 2 hondjes die ook lekker veel aandacht eisen. Misschien is dat iets, desnoods leen je een hondje om mee te wandelen bij de buren of vrienden.
Heel veel sterkte, de eerste stap is de moeilijkste stap.

Ik zou graag met je willen praten. Ik voel me ook eenzaam na overlijden van mensen.
Jeannetishier@hotmail.com

Begrijp je heel goed.

Sterkte.

Ik snap het ook heel goed, ik heb heel huisdieren verloren, maar ik denk nog vaak aan deze overleden dieren. Ze hebben mij heel veel liefde gegeven..

Ze meldt zich vast weer.

Hoi Eddy,

Je dochter zal tijd nodig hebben dit te verwerken,daarbij zit ze als ik het goed lees in de pubertijd wat al aardig wat emoties met zich meebrengt.

Zelf geen contact meer met familie lid waar ik de voogdij over had.
Geef het de tijd.

Hallo Eddy wat een vreselijk gevoel moet dat zijn als je je hart wilt luchten mag je mij mailen .mijn emailadres is jeannetishier@hotmail.com

Zelf heb ik al 6 jaar te maken met “ levend verlies “ van mijn beide dochters. Ze willen geen enkel contact meer.
Hoe ga ik daar mee om ? Het lukt me nu om het meestal op een voor mij verdraagbare plek te laten zijn in mijn leven. En soms lukt het helemaal niet. Het gemis en verdriet is nog elke dag aanwezig.
Ik heb ermee leren overleven, maar niet met leren leven.
Mijn hart is gebroken.
Heb me emoties afgesloten. Heb 4 mensen in mijn leven. Die nog kort bij me mogen komen. De rest van vrienden hebben me ook in de steek gelaten. Ik was getrouwd met een narcist uit het boekje. Hij heeft iedereen en alles tegen me opgezet. Is hem ook gelukt.
Dus …. Ik stap elke dag en adem. Maar dat is het dan grotendeels ook.
Ik wens je veel stut en steun.

Mijn broer heeft nu bijna 10 jaar geleden, het contact met mij en mijn moeder verbroken. Ik heb altijd een hechte band met mijn broer gehad en mn moeder en hij ook. Sinds hij een vriendin heeft is dit gebeurd. Hij wil ook niet met mij praten of t uitleggen. Ik heb geen idee waarom t nu zo is. Ik en mijn moeder vinden t heel erg en zijn erg gekwetst. We snappen er niks van. Wij waren altijd met zn 3... Beiden geen contact meer met ons vader en verdere familie hebben we niet, behalve ons halfzusje, daar heeft hij ook t contact mee verbroken. Het heeft een enorme impact op mijn moeder en mijn leven. Het is lastig om mee om te gaan. Ook als ik kijk hoe verdrietig mijn moeder er nog steeds om is, ze heeft altijd voor ons klaar gestaan. Het voelt zo gemeen en onterecht en je kunt er niks aan veranderen.... Ik vind t ook zo erg voor mijn moeder maar ook voor mij mij. Ik heb alleen mijn moeder en mijn 2 kinderen. Ook mijn beste vriendinnen (25 jaar vriendschap) ben ik na mijn scheiding van een narcistische ex kwijt geraakt.

Dat is inderdaad zo, wie het zelf niet heeft meegemaakt, begrijpt het niet. En dat er zo veel liefdeloze huwelijken zijn, vind dit zo zielig, als je ongelukkig bent, ga dan aub uit elkaar.

Wat een mooi verhaal. Recht uit het hart. Ik ben gisteren mijn moeder verloren en heb hetzelfde gehad veel mantelzorg moeten zijn met veel scheldkanonnen. Ik ben blij dat ze geen pijn meer heeft maar het voelt bij mij juist heel erg naar allemaal

Als iemand ooit met mij wilt kletsen dan heel graag. Niet alleen voor mijzelf maar ik hoop iemand anders ook te kunnen helpen. Ik ben 27 jaar en kom uit Maaskantje.

He Emma, heel verdrietig om te lezen dat je je zo voelt na het overleden van je moeder. Ik wil er wel met je over verder praten als je wilt. Ik ben 32 en zelf drie en vier jaar geleden mijn vader en moeder verloren. Als je een email hebt dan kan ik je mailen als je wilt. Sterkte en wie weet tot mails.

Mijn moeder is ongeneeslijk ziek, en ben regelmatig bezig met goenhet us als ze er niet meer is. Mijn beste vriendin waar ik altijd mee.oraten over van alles en nog wat.
Wat je beschrijft betreft jouw moeder gaf Mijn man het advies. Wanneer je een keuze moet of wil maken in het leven zegt hij altijd: wat zou je moeder zeggen of doen?

Ik hoor je al de antwoorden zeggen die je moeder al heeft gezegd dus vertrouw daar op.

Ik lijk veel op mijn moeder en reageer, denk en handel ook vaak hetzelfde dus wanneer ik mijn lieve ma moet missen zal mijn hart en karakter me het juiste laten doen....

Mijn mama zegt altijd pluk de dag. Er zullen dagen zijn dat er niets te plukken valt, maar zal zeker mijn best doen. Elke dag dat ik leef.

Lieve Emma,
Ik begrijp heel goed hoe jij je voelt
Ben mijn beide ouders kwijt rn mijn moeder sinds dec. Ik mis mijn moeder ook heel erg, onze band is niet zo goed geweest als die van jou en je moeder, pas toen mijn moeder ziek werd 3mnd voor haar dood werd onze band heel hecht, maar daarom mis ik haar juisf extra veel ik mis de moeder die ik nooit had. Toch ben ik blij dat ik het laatste stukje van haar leven het fijn met haar had.
Tegen jou wil ik graag nog zeggen huil niet omdat ze er niet meer is maar glimlach omdat ze er was je moeder heeft jou gemaakt zoals jr nu bent een lieve meid. Geloof in je eigen kracht. Je kunt het ook zonder haar ook al is dat heel moeilijk. Lieve knuffel van mij iris

Dankjewel voor jullie lieve reacties, dat doet mij goed en ik heb er veel steun aan. Dankjewel voor je aanbod om te mailen Lisa. Dat zou ik zeker fijn vinden! Mijn mail is: emmavanrijn@hotmail.com

Veel liefs en hopelijk hoor ik van je,
Emma

Hallo Emma,

Jou verhaal is zo herkenbaar ik verloor mijn papa 3 jaar geleden aan longkanker na 6 maand afzien stierf hij die dag stierf er deel van me ik ben helemaal niet meer de persoon die ik toen was al wil ik mijn best doen want ik heb 2 prachtige zonen en een prachtige man en nog mijn mama maar toch voel ik mij zo leeg zonder hem mijn levenslust is weg ik hoopte dat dit terug zou komen maar tot op de dag van vandaag slijt dit niet integendeel ik mis hem elke dag niet 1 dag ga voorbij zonder dat ik aan hem denk.
Ik wens je heel veel sterkte en je mag mij altijd contacteren als je wil praten.

Veel liefs Debby

Nadia, wat erg voor je dat je al op je 25ste je vader hebt verloren.. ik ben zelf 26 en ben m’n vader een maand geleden verloren.

Ik heb net zoals jij ook dat ik het moeilijk vind dat iedereen om mij heen wel nog 2 ouders heeft en dat ik hem nu moet missen en niks meer met hem kan delen en hij nergens meer bij gaat zijn hier op aarde

Mensen in de omgeving weten inderdaad vaak niet hoe ze ermee om moeten gaan. Sommigen beginnen er helemaal geeneens over. Voor hen gaat het leven gewoon door en voor mensen die zo’n verlies moeten meemaken staat het gewoon allemaal stil na zo’n vreselijk verlies.

Ik wens je het allerbeste toe en heel veel sterkte in dit ondraaglijke proces..

Hi Nadia,

Wat vreselijk en wat herkenbaar.. dat mijn lieve vader voor altijd in 2023 moest blijven deed intens veel pijn en ik ben ook zo boos op mensen die wel oud mogen worden. Ik was 29 toen hij overleed en mijn vader 65, ik was net bevallen van onze dochter; ze was 7 weken toen hij viel. Hij heeft daarna nog 7 weken in coma gelegen op de IC. Ik kwam met een baby van 3 maanden naar de crematie van mijn vader. Iedereen lijkt het te zijn vergeten, en vandaag is het een jaar geleden en niemand echt NIEMAND heeft een bericht gestuurd. Geen kaartje, niets. Zelfs geen oom, tante, neef of nicht, niemand heeft iets laten horen vandaag. Een vriendin die ik al 25 jaar een vriendin noem heeft nooit gevraagd hoe het gaat, terwijl ze mijn intens lieve vader zo goed kende, ook van haar niets gehoord vandaag. Het doet zo’n pijn. Weet dat ik je begrijp en hoop dat je je wat minder eenzaam voelt daarin ❤️

He Nadia,
Wat naar dat je je niet gesteund voelt.. Dat is nou juist wat je zoekt op de momenten dat je het nodig hebt. Hopelijk heb je wel een lieve man die je steunt.
Ik ben zelf mijn beide ouders verloren toen ik 27 en 28 was. In het begin ervaarde ik veel steun maar zo langzamerhand neemt dat af en lijken mensen het te vergeten terwijl ik mij soms nog net zo verdrietig kan voelen als toen ze net overleden waren. Ik snap ook je boosheid op anderen die wel nog hun ouders hebben. Het voelt oneerlijk.. Veel sterkte!

Mijn vader is onverwacht overleden. In 2022. Ik was pril zwanger, ik had papa nodig. En hij ging dood. Ik haat oud en nieuw. Weer een jaar erbij. Weer een jaar zonder hem. Vaderdag is een zwarte dag. Mijn schoonzus zei rond mijn verjaardag: je mist hem nu wel zeker? Ik zei; ik mis hem elke dag! Dat vergeten mijn lerftijdsgenoten.... het gemis blijft.

Maar met tijd merk ik wel dat het ook liefdevoller is, niet alleen maar die helse pijn.

Sterkte

Dankjulliewel voor de lieve reacties, herkenbare verhalen helaas. Ik denk aan jullie, zeker met oog op dit weekend.

Beste Nadia,

Ik voel met je mee. Mijn vader is overleden op 13-02-2023.

Ondertussen al meer dan een jaar voorbij. Jij gaat ook bijna naar dat eerste jaar, niemand die dit niet heeft mee gemaakt zal het begrijpen.

Ik herken je boosheid. De boosheid op mensen die wel oud worden. Maar ook op mensen die een zooitje maken van het leven, eerlijk of mooi zal het nooit worden.

Ik hoop dat je pijn minder wordt.

Woorden van mijn oude heer '' Wees hard voor je zelf, wees teder voor anderen''

Keep strong!

Hallo Nadia

Jou verhaal is zo herkenbaar voor mij mijn vader overleed op 7 juli 2021 aan de gevolgen van longkanker hij kreeg geen enkel kans en zag hem van ruige beer in 6 maand aftackelen naar een geraamte tot op de dag van vndg heb ik flashback naar zijn vreselijk leidings weg die hij meemaakte waardoor ook ik blijf worstelen met woede flashbacks en verdriet. Hij was pas 62 jaar het leven is niet eerlijk waarom kreeg hij geen kansen niet 1 ook ik kan niet aanvaarden na 3 jaar dat hij er niet meer is maar toch is het zo en dan is de pijn zoveel erger bij confrontatie ik mis hem zo erg bij alles en ben zo kwaad dat hij op zo jonge leeftijd overleed ik heb zelf 2 kinderen maar de leegte door hem maak mij kapot ik kreeg 1 zoontje na zijn overlijden ook dit is vreugde en geluk doorelkaar ik beviel in ziekenhuis waar hij stierf kan het maar niet vatten dat mijn papa daar stierf en 2 jaar later mijn zoontje daar werd geboren gedoe zo pijn zonder hem verder te moeten ik begrijp volledig hoe je jou voelt en wens je heel veel sterkte met de struggle die je heb met je zelf door het groot verlies van jou papa

Veel liefs Debby

Niet te doen.. vreselijk

Vreselijk zo jong . Mijn man ook 18 nov overleden . Verlies en verdriet is groot. Toch wens ik u sterkte

Mijn man is 12 november vorige maand plotseling overleden aan een hartstilstand op zijn werk we waren 20 jaar samen en hebben samen een dochter van 14. Ik voel helemaal wat jij voelt het is nog onwerkelijk en het gemis en leegte word bij mij ook steeds groter vooral het hoe nu verder zonder hem hij is en zal altijd de liefde van mijn leven blijven. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe
Xxx priscilla

Ook verwijt ik haar ergens, dat ze het niet wou zien, er niet over wou praten …
Misschien had ik zelf moeten praten?

Ik snap het . Ben ook enig kind.

Heel kleine stapjes nemen, ieniemienie stapjes zijn al goed. Maak je moeder trots. Ooit zie je haar weer terug, maar nu nog niet. Ze volgt je echt en zal je helpen vanaf de andere kant. Heb geduld met jezelf. Knuffel en sterkte!

Wat moet dit ontzettend zwaar voor je zijn
Je moeder zal je echt helpen.

Knuffel!

mijn man is al 2jaar overleden dokter 2flesjes lasix intraveneus gegeven hij zei heeft water op de longen hij was thans niet kortademig mijnman storte als een kaartenhuisje in elkaar smorgens was hij dood krijg hier bij geen enkele dokter hier een jiust antwoord op dus eenfout ik blijf met al die vragen zitten het is voor zot te worden ween nog elke dag waarom moest dit gebeuren

Ik hou van jou, je weet dat ik er altijd ben.
Vind je verhaaltje nu, omdat ik aan je denk.

Je weet heel goed wie ❤️

Hallo Wilma, mijn allerliefste maatje (mijn man) is op 9 augustus jl terwijl hij fietste, dood gereden. Wat je zegt 'het doet zo zeer'. Wij waren ruim 50 jaar samen.
Het gemis is gigantisch en afschuwelijk.
Ik heb erg behoefte aan contact met lotgenoten.

Mijn man is ik oktober 2022 aan een hartstilstand overleden, hij sporten heel veel voetballen wandelen wielrennen. We waren
Ruim bijen 50 jaar getrouwd

Bedankt voor je berichtje Anna

10 Maanden geleden mijn vrouw verloren aan kanker, eerst leek het allemaal goed te gaan met verwerken. Maar nu wordt het gemis steeds heftiger. Verschrikkelijk na bijna 50 jaar samen zijn.

Hallo Silvie, het kan heel hard aankomen als iemand die jij liefhebt besluit om terug naar huis te gaan. Ja, inderdaad, de meeste mensen blijven jarenlang treuren omdat ze denken dat de andere niet meer leeft. Natuurlijk leven ze niet meer in hun fysieke lichaam, maar ze zijn ook niet dood zoals wij denken dat dood is. Ze leven in de geestelijke wereld en daar is het zo onbeschrijfelijk mooi en goed. Je krijgt eerst een terugblik op je leven en je bespreekt met je gids alles wat je niet begrepen hebt. Je gids is vanaf de eerste tot de laatste seconde bij jou en weet alles over je leven. Wij hebben allemaal al veel levens gehad en waarschijnlijk heb je een zieleband met de ziel die de rol van jouw moeder gespeeld heeft in dit leven. Ja, we spelen allemaal rollen in dit leven. In een volgend leven speel jij misschien de rol van haar moeder. Als de mensen maar eens wakker werden en terug beseften wie ze echt zijn. Jouw "moeder " kijkt vanuit de geestelijke wereld naar jou, wat wil je dat ze ziet? Dat ze zich zorgen maakt om jou? Of een sterke vrouw die nog iets moois van haar leven maakt? Mijn moeder is op 63 jarige leeftijd verongelukt, alhoewel ze een heel slechte moeder was en mij bijna vermoord heeft, heb ik meer dan 20 jaren om haar getreurd. Telkens als ik 's nachts in de geestelijke wereld was ging ik naar haar op zoek om te vragen of ze nu eindelijk gelukkig was en ik was aan het Wenen, als je dat doet in de geestelijke wereld kan je niets meer zien. Ja als,ons lichaam slaapt treedt onze ziel, en dat ben jij je bent je lichaam niet, uit en gaat naar de geestelijke wereld. Om haar leven te bespreken of misschien om jouw moeder te ontmoeten. Daar weet je niets meer van als je wakker wordt, het zou je in de weg staan om je leven op aarde in te vullen. Doodgaan is voor mij het meest gelukkige moment, ik hoop dat ik dadelijk naast mijn lichaam sta en samen met mijn gids naar mijn huis in de sferen ga en daar tegen mijn vrienden zeg:"hier ben ik" uw moeder is verlost van alle aardse pijnen, ze kan op elk moment bij jullie zijn en jullie levens volgen. Spreek met haar, ze kan je horen. Spijtig genoeg kunnen wij hun niet zien of horen, dat is tegen de universele wetten. Kop op meid, laat aan je moeder zien hoe dapper je bent. Gooi regelmatig kushandjes naar haar, bespreek alles wat je dwarszit, ze weet dat toch. En spreek ook met je gids. Ik heb dat 20 jaren gedaan en hem ook een naam gegeven. Veel sterkte, namaste, ik groet het licht in jou Elissabet

Hoi, wij hebben een lotgenoten app. Ook via deze site elkaar leren kennen. Allemaal onze mama kwijt. We hebben veel steun aan elkaar. Mocht je interesse hebben, reageer dan even hier. Sterkte voor nu. Ik weet hoe je je voelt

ik zou graag willen weten welk app dat is, ik zit ook met rouw en verdriet.

Hoi Astrid, als je een berichtje stuurt naar lotgenotenapp@outlook.com dan krijg je snel een bericht terug en wordt je toegevoegd aan de app. Tot snel. Liefs Corina

Lieve Rosanna, maak een afspraak met je huisarts. Die kan je verder helpen. Sterkte. Ik ben mijn moeder verloren

Wat een verhaal,pribeer te doen/leven zoals zij wilde dat je ging leven.

Sterkte

Ach, zij zou het heus wel begrijpen dat je niet 1,2,3 weer terug naar het vrolijke en gelukkige normaal kan. Dat komt wel weer. Ze bedoelde juist: voel je niet schuldig. Dus doe dat dan ook niet omdat je je nu even wat minder voelt nog. Dat is heel normaal! Maar laat je op termijn niet tegenhouden om weer van het leven te gaan genieten. Ik denk dat ze het zo bedoeld heeft.

Ik weet hoe je .voelt.geen woorden voor.ikweet ook niet hoe ik verder moet.13.mei.me huis kwijt aan een explosie.19 Julie.me man plotseling.in eens overleden.alle hulp kwam te laat .in het ziekenhuis .hersendood ..we zouden ook samen oud woorden.zit nu in een renovatie. Huis .ik krijg het binnenkort heel druk .huis .meubels opknappen.ik krijg wel hulp. Maar kan het gewoon niet aan. Ik snap ook hoe jij je voelt .het is allemaal niet te geloven .dat het met je gebeurt.dit kan toch niet waar zijn .denk je dit kan toch niet ..lieve groetjes .van mij die met je mee voelt.

Heel veel liefs en de kracht om dit grote verlies te verwerken. Ik weet hoe het voelt en hoe eenzaam je kunt voelen. Sterkte.

Hallo Gerda,
Sommige situaties kunnen wij inderdaad als mens niet begrijpen. Je verdriet moet onnoemelijk zwaar zijn. Ik ben al veel mensen verloren, mijn man, mijn broer, mijn moeder is op haar 63ste verongelukt. Onlangs is mijn kleindochter geboren met een ernstig hersenletsel door een tekort aan zuurstof. Er is geen hoop meer zeggen de dokters. Er is altijd een rouwproces nodig met veel liefde en begrip van uw omgeving. De reden Dat mensen zo ongelukkig kunnen zijn en daar ook aan sterven is Dat Ze niet meer weten dat de dood niet bestaat, we veranderen alleen van vorm. Het is zo mooi in de geestelijke wereld. Altijd een aangename temperatuur, zomerland is zo mooi, prachtige gebieden. Uw zoon en uw man worden daar omringd door de beste zorgen. Uiteindelijk veroorzaken wij als ziel onze eigen dood, helaas voor veel mensen niet te accepteren en niet te begrijpen, en dat is ook moeilijk Want Je hebt er als mens niets over te zeggen. Steek een kaarsje aan en praat met hun, ze kunnen alles nog horen, en ze kunnen je zien, jij helaas niet, dat is tegen de wetten van incarnatie. Wij moeten het op aarde als mens doen. Het is zo fijn daar, geen zwaartekracht meer, je kunt overal naar toe vliegen, je hoeft maar iets te denken en je bent er al. Je bent nooit alleen. Ieder mens heeft een geestelijke begeleider die vanaf je geboorte 24u bij je is, die heb je zelf gekozen. Spreek met hem en vraag hulp. Dat heb ik 20 j gedaan, ik heb hem ook een naam gegeven. Daarna ben ik iedere dag contact gaan maken met mezelf, ik ben alles wat ik nodig heb en van daaruit ga ik relaties aan die gelijkwaardig en respectvol zijn. Ik ben ook vrijwilligerswerk gaan doen. Als je om je heen kijkt is er zoveel te doen, zoveel mensen die je nodig hebben, je moet alleen maar willen. Om de overledene moet je niet meer treuren, die hebben het beter dan wij, die leven in een grotere realiteit, wij leven in een illusie. Kop op, maak nog iets prachtigs van je leven zodat zij met liefde en trots vanuit de geestelijke wereld naar jou kunnen kijken. 💕⚘

Ongelooflijk mooie tekst, die zo binnenkomt, zo raakt. Mijn tranen vloeiden al de eerste keer, toen je het voorlas. En nu, opnieuw. Jij bent de meest fantastische dochter die er bestaat en het maakt niet uit, dat van die buik.
Ik blijf het maar zeggen, jij verdient een standbeeld. Mijn respect heb je al , trouwens altijd gehad. Er zullen er zeker nog volgen die dit beamen.
Ik denk aan jou en aan iedereen die jij liefhebt. ❤️

Zo mooi verwoord
Maar weer geen woorden
Dikke knuffel 😘

Lieve Christel, wat een mooie tekst. Jullie waren idd 2 handen op één buik. Ik wou dat ik je verdriet kon wegnemen, dat gaat helaas niet, maar ik ben er wel indien je nood hebt aan een babbel/knuffel. Herinner je de mooie momenten samen met je lieve papa. Dikke knuff 😘

Zo mooi ❤️. Ik lees de tekst hard op en berke en ik krijgen allebei een krop in de keel en tranen in onze ogen. Weet wat ze voor jou betekende. Zo erg voor je dat je al 2 x zo een verlies meemaakt. Herinner je de mooie momenten en geniet er nog van samen met je papa. Ik sta altijd voor je klaar voor een knuffel of een praatje. Geef een gil en ik ben er ❤️❤️dikke knuffel van berke en mij

Christel. Een mooie tekst. Omi en ik missen suske ook nog elke dag. Blijf de mooie herinneringen bewaren. Samen met uwe papa gaat het wel lukken. Omi en ik sta altijd klaar voor jullie. Nog een dikke knuffel van ons. ♡

Ik snap het helemaal ik ben nu ruim 3 jaar weduwe en het is vreselijk zo onrustig sta soms te trillen op mn benen mn hele lichaam is van slag hoge bloeddruk en hartkloppingen
Sterkte gewenst

Wat mooi geschreven en het is helemaal mijn verhaal. Ik ben benieuwd of je herkenning vindt in mijn verhaal (373)

Mijn moeder heeft ook haar man verloren en heeft precies dezelfde klachten. Haar naam is ook Annie. Ik wens u veel sterkte.

Dus het is normaal dat ik dat heb je word er zo angstig van en dat is ook niet goed

Het verlies van je partner geef je geen "plekje/ plaatsje". Je bent er continu mee beIg, maar een plekje geven gebeurd nooit. Je leert er mee leven. Ben zelf pas 5 maanden verder.
Bij mij werd er al na 2 weken, na het plotseling overlijden van mijn man (58) of ik het al een plekje heb kunnen geven. Mensen die het niet meegemaakt hebben, hebben geen idee wat ze zeggen! Kun je het ze kwalijk nemen, nee. Maar ze kunnen zich ook eens verder verdiepen in plaats van dom geblaat.