Therapiepsycholoog
Netwerk van therapeuten
en psychologen
Therapiepsycholoog

Ongewenst kinderloos - forum lotgenoten


 

Lotgenoten ongewenst kinderloos

Ben je ongewenst kinderloos?

Voor veel mensen lucht het op als ze hun verhaal opschrijven en delen.

 

  • Je kunt hier je hart luchten.
  • Je kunt de verhalen van lotgenoten lezen.
  • Je kunt reageren op de ervaringen van lotgenoten.

 

Ontdek hier de verhalen van andere mensen die ongewenst kinderloos zijn en deel jouw eigen verhaal.

 


+ Mijn verhaal delen




Alle verhalen


Verhaal 1 - Rouw, acceptatie en ruimte

Na diverse behandelingen en misschien wel te lang blijven hopen op een wonder, besloten mijn man en ik onze wens los te gaan laten: geen kinderen dus. Intens verdrietig, maar eindelijk ook een beetje rust want we leken in dit proces ook elkaar kwijt te raken. Bijna alle energie ging alleen nog naar werken en het ziekenhuis.

 

Nu we tijd krijgen om te verwerken, weten we ook weer wat de ander nodig heeft om tot acceptatie te komen. Opnieuw verbinden is een prachtig proces omdat je dan ook samen kunt gaan rouwen. Natuurlijk blijft het een gevoelig punt. Roze en blauwe slingers voor een raam met 'Hoera een ....' , het raakt me nog steeds.

 

Maar er ontstaat ook ruimte om te genieten, misschien wel meer dan in de afgelopen jaren die van hoop naar vrees gingen. Niet nog een negatieve test of een miskraam. Niet dat intense verdriet, maar de mogelijkheid om nieuwe keuzes te gaan maken. Je energie anders inzetten. De super tante uithangen die lekker maf mag doen en niet hoeft op te voeden. Anders, maar waardevol.


beau

14
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 2 - Onbeantwoord verlangen

Onverwacht gevangen
in een onbeantwoord verlangen

Diepe pijn
mocht niet zo zijn

Onbeantwoorde vragen
jaren en dagen

Zoveel te geven
een nieuw leven

Zoveel te bieden
alleen maar verliezen

Moedig gestreden
zolang gegeven

Onbegrepen gevoel
wat ik bedoel

Vele gedachten
zoveel verwachten

Oneindige tranen
actieve vulkanen

Ongeboren wonder
hoe nu zonder

Ongewenste leegte
niet te vergeten

Onbeantwoord verlangen
onverwacht gevangen


k23

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 3 - Mijn partner wil geen kinderen

Bewust geen kinderen....
Een weg zoeken moet ik, nu mijn partner uitgesproken heeft geen kinderen te willen. Ik ken hem, hij weet altijd heel goed wat hij wil. En eenmaal een weg ingeslagen is er geen weg meer terug.

 

Tot nu toe heb ik daar goed mee weten om te gaan. Moeilijk heb ik het er nu wel mee, nu de consequentie daarvan is dat ik mijn innige kinderwens moet opbergen.

 

Ineens verliest mijn werk zijn betekenis. En worden de bezoeken aan mijn vriendinnen moeilijk, vooral aan de vriendinnen met kinderen. Het groepje kennissen zonder kinderen is aanzienlijk kleiner.

 

Ik ga een therapeut opzoeken om dit rouwproces aan te gaan en nieuwe betekenis en zingeving te vinden in mijn leven samen met mijn partner.


Eline

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 4 - Het blijft elke dag een zwaar gevecht

Beste lezer,

Jeetje wat een stap. Nu 5 jaar dat wij gestopt zijn met behandelingen blijft het elke dag nog een zwaar gevecht. Je doet alles netjes via het boekje. Je weet dat je een rouw proces door moet gaan. Maar elke keer als ik b.v een reclame zie, het buurjongetje buiten spelen, ect. doet het zeer. Elke keer word ik er aan herinnerd dat wij geen kindje kunnen krijgen.

Dit is voor het eerst dat ik mijn verhaal doe op een blog. Momenteel weet ik geen raad meer met mijn gevoel. En de psychologen waar ik onder behandeling ben hebben dit mij geadviseerd om met lotgenoten te gaan praten. Want ik doe alles netjes via het boekje.

 

Ik heb mijn leven een andere invulling gegeven. Ik ben van bloemist naar verzorging gegaan. Zodat ik toch meer zorg en liefde kan geven aan de bewoner. Dit vind ik ook geweldig om te doen en het is een goede stap geweest.

 

We hebben een hondje waar ik heel veel van leer en plezier mee heb. Ik en mijn man kunnen er samen goed overpraten en doen leuke dingen samen. Dus jah waar ligt het aan?????????

Graag tips en adviezen. Alvast bedankt
Groetjes Trudy


Trudy

4
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Trudy, jouw verhaal kon ik geschreven hebben. Wat ontzettend moeilijk hey! Ik zit zelf ook bij het besloten forum van freya voor ongewenste kinderloosheid. Daar kun je je verhaal ook altijd doen en meelezen met anderen. Dat is fijn. Als je in frl woont, dan kunnen we ook n bakkie doen een x??

Geertje

Jouw reactie:



Verhaal 5 - Ik wil nu toch kinderen, mijn man echter niet

Heb een hele fijne relatie met een leuke man.
Hij heeft 3 kinderen uit een vorige relatie, en heeft eigenlijk al vrij snel aangegeven dat hij niet nog een kind wilde.


Dat vond ik toen prima, want ik wilde immers toch geen kinderen?
Toen we een relatie kregen naderde de 40 bij mij en riep steeds dat ik dat toch te oud vond voor een kind.


Helaas heb ik niet veel geluk gehad in de liefde. En daardoor nooit aan kinderen toegekomen, of het niet wilde met die persoon.


Maar helaas kom ik nu tot de conclusie, dat ik eigenlijk wel heel graag een kindje zou hebben gewild. Het jarenlang wegstoppen van deze wens brengt een hele hoop verdriet met zich mee.....
De man waar ik nu mee samen ben maakt dat oergevoel in me los.


Als ik zie hoe hij met zijn kinderen omgaat, dan breekt mijn hart soms, omdat ik weet dat ik het nooit met hem ga delen op die manier.


Detail is dat de moeder van zijn kinderen wel weer in verwachting is.
Dit maakt het er niet makkelijker op voor mij.

Ik heb het gevoel dat ik in een rouwproces zit, en niet goed weet hoe er mee om te gaan. Ik ben jaloers en snibbig en anderszijds intens verdrietig.

Dank je wel dat ik hier mijn verhaal mag vertellen


Kitty

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik weet precies hoe je je voelt. Vind ik vervelend voor je echt

Blanche

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 6 - Ik wil graag een kind

Ik wil al sinds me 22 ste een kind nadat ik een huis baan diploma en nieuwe partner had dacht ik volgende is trouwen kindje.Later bleek dat ik zwanger was na 9 weken miskraam gehad na drie jaar blijkt nu mijn ex een kind bij een ander te hebben het deed pijn en nog steeds ik heb hem letterlijk de laan uit gestuurd.
Nu een andere vriend die al 2 meiden heeft ik hou van hem maar niet genoeg om met hem een eigen kind te maken dus gaan we adopteren ben alleen bang dat het drama kan worden.
Zie heel vaak mensen jonger dan mij al pronken met hun kind alsof ze de only one zijn baal hiervan het doet pijn en ik blijf ver van mensen nu met kleine kinderen het doet me zoveel pijn.

Esperanza

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 7 - kans op zwangerschap is dus eigenlijk nihil

Hoi allemaal

Mijn man en ik hebben gisteren te horen gekregen dat hij voor 99% onvruchtbaar is. De kans op zwangerschap is dus eigenlijk nihil. Ik heb echt het gevoel dat mijn hele toekomst instort. Hoe gaan jullie er mee om?

Josje

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 8 - ik wil graag moeder zijn

Voor het eerst openheid in een verhaal hier.
Altijd heb ik geweten dat ik moeder wilde zijn. Een kind liefde en goede aandacht geven om een mooi leven hier te hebben.
Ik stoei met verdriet, het alleen voelen hierin en weer boven komen en doorgaan. Iedere keer als ik denk redelijk mijn weg te kunnen vinden in het ongewenst kinderloos zijn komt het verdriet genadeloos omhoog.
Nu 49 kom ik in de overgang en is het nog zwaarder lijkt het.steeds heb ik onvermoeibaar hoop gehad datmijn lijf me niet meer in de steek zou laten en dat het toch zou lukken. Helaas niet het geval geweest.
Ik voel me verdrietig,heb moeite mezelf en mijn lichaam te accepteren omdat hetmezo in de steek heeft gelaten bij de diepste wens.
En ookal weet ik nuchter gezien dat het zo niet werkt en ik zo niet kan of hoef tedenken. Toch overvallen deze gevoelens mij hierin.

Daniella

Daniella

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 9 - Ik wilde graag kinderen

Al mijn hele leven kinderen gewild
En dan ben je opeens 42 en single en
is het er niet van gekomen.
Na lang overwegen besloten om het
alleen te proberen via een donor.
Inmiddels twee jaar verder, tich pogingen, ivf en een miskraam nog niks ....
Nog steeds met lege handen en nu is het
klaar de pogingen zijn op
Hoe nu verder ???

Truus

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Jouw verhaal is zo herkenbaar !
Zou het mijne kunnen zijn .......

Petra

Jouw reactie:



Verhaal 10 - ik en 27 en sta voor een onmogelijke keuze

Vandaag waren we weer bij de gynaecoloog hoe kan ik nu kiezen tussen twee. Ik heb te horen gekregen dat mijn baarmoeder misvormd is en dat er geen ei-spring plaats vind het bloeden dat ik heb is mijn baarmoeder slijmvlies en iets met bloeden uit spieren de grond zakte onder me weg en heb niet veel meegekregen het enige wat ik gehoord heb is dat ze me alleen van de pijn en heftige bloedingen kunnen helpen als ze me baarmoeder slijmvlies weghalen dan zal ik voor altijd onvruchtbaar blijven. Ik ben intens verdrietig er zijn nog wel opties voor ons maar kansen heel gering wat als ik kies voor een normaal leven zonder pijn en rare heftige bloedingen maar definitief mijn kinderwens opzeggen of toch doorgaan met een behandeling met een kleine kans zwanger te worden. Op dit moment weet ik het nog niet wat wij gaan beslissen het is echt een rot dag.

Iedere keer als ik iemand zwanger ziet worden of met kinderen ziet lopen is het zo zwaar waarom is het ons niet gegund denk ik dan waarom hun wel ik was 17 toen ik wist dat ik snel moeder wilde worden ik ben inmiddels 27 en sta nu voor een onmogelijke keuze

Emma

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 11 - Ik ben gewoon boos

Ik ben gewoon boos. Leegte en verdriet is wat mijn leven beheerst. Dat is alles voor nu. Ik wil nu nergens aan werken. Niets aan perspectief kan ik verdragen..

Marina

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Marina,

Wat jij schrijft is erg herkenbaar. Ik voel me ook erg leeg en verdrietig en merk dat ik me steeds meer buitensluit van alles. Ik ga liever niet meer naar vriendinnen of naar mijn volleybalteam, omdat het onderwerp kinderen steeds meer het gesprekstof is voor de hele avond! Ik kan op zo'n avond dan leuk doen, maar zodra ik thuis kom stort ik en huil ik alles bij elkaar. Heb jij dat ook? Ik vraag me af of anderen weten hoe je dit kan doorbreken? Want ik ben het eigenlijk nu wel zat en wil niet constant mij zo kut voelen. Ik ben bang dat ik mezelf anders helemaal verlies door dit verdriet. Hoor graag jullie reacties

Herkenbaar

Jouw reactie:



Verhaal 12 - Altijd graag moeder willen worden, maar....

Altijd al graag moeder willen worden maar dan ben je
Opeens ben je opeen 41 en alleen.
Ik ben een traject aangegaan met een onbekende donor via een kliniek,
1 x ivf gehad maar dat had geen meerwaarde in mijn geval.
Dus verder gegaan met pogingen.
Uiteindelijk toch zwanger, super blij maar helaas na 14 weken een miskraam gehad.
Hierna nog twee pogingen gehad maar onsuccesvol.
Twee jaar verder, door de hormoonbehandelingen heb ik vleesbomen ontwikkeld met hierbij veel klachten waarvoor mijn baarmoeder is moeten worden verwijderd
Nu Een manier vinden om hier allemaal mee om te gaan ................

Petra

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Jee wat ben je door veel heen gegaan.
Ik ben wel benieuwd hoe jehier mee omgaat voor jezelf.

Daniella

Jouw reactie:



Verhaal 13

Ik ben Blanche en ben 34 jaar. Mijn partner is 51 jaar en heeft mij vanaf dag 1 beloofd samen ouders te worden (hij heeft 3 jongens ik geen kinderen) wij zijn nu 4 jaar verder en afgelopen maand vertelde hij mij geen vader meer te willen zijn. Ik word dus nooit moeder . Dit kwam zo hard binnen dat ik me schaam bij me familie, voel me in de steek gelaten, ben boos en wasrom gunt hij mij dat niet. Omdat hij vind dat hij te oud is ??? Ik ben op van verdriet. En huil echt bijna iedere dag . Weet echt niet hoe ik hier uitkom.

Blanche

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Voeg zelf een verhaal toe


Wil je ook je hart luchten?


+ Mijn verhaal delen




© Therapiepsycholoog - psychologen en therapeuten
| Disclaimer | Privacyverklaring | Reviews | Login | Aansluiten