Burnout ervaringen

O ja, goede en uitgeputte dagen/weken, zo vreselijk frustrerend. Intussen kom ik iets sneller uit de leegte, verdoving. Leren balanceren constant, leren diep voelen voelen voelen. Onlangs dit ingebouwd en helpend: Leuk, Moet en Rust afwisselen: iets leuks (projectje zoals macramé, schilderen, zingen), iets dat moet (zoals administratie dat moeilijk loopt) en rusten af te wisselen, om de 20 minuten ongeveer, afhankelijk van wat het is. Maar echt dat wisselen, of ik nu energiek of uitgeput ben (bij volledige uitputting en leegte meer langer rusten,liggen natuurlijk) - dit niksen leren leuk vinden en mezelf daartoe uitnodigen door hangmat in m'n tuin, lig-tuinstoeltjes, grotere leuke zetel om in te chillen, meditatiekaarten. Ook hartfrequentie training helpt m'n zenuwstelsel kalmeren zodat ik minder snel uit de startblokken schiet wanneer er een beetje energie is, breathwork (online veel: holotropic, dmt,...), chi qong,.. Tenslotte hebben we die energie net nodig om te herstellen, maar meestal willen we inhaalmaneuver doen met alles wat bleef liggen. typisch Adhd ? Ik wens je veel groei en herstel, up naar volle energie in balans.

Hoi Isabel, dankjewel voor het delen van je verhaal, alles wat je schrijft is heeel herkenbaar, voor mij ook fijn om te weten dat iemand anders hetzelfde doormaakt. Ben zelf al bijna 3 jaar bezig en begin eigenlijk nu pas echt echt te leren om toe te geven aan wat ik nodig heb. Mijn vorige psycholoog was ook van mening dat alles tussen mijn oren zat, en motiveerde mij om zoveel mogelijk wèl te blijven doen. Huidige psycholoog gelukkig niet, die snapt burnout volledig. En idd ik kan ook amper 5 min lopen als ik echt naar mijn grenzen luister, krijg flink wat klachten als ik die negeer en dan komt de paniek ook weer terug.

Wanneer ik echt goed naar mijn grenzen luister ben ik ook doodmoe, te moe om echt een gesprek te voeren, te moe om de vaatwasser uit te ruimen.. maarja soms moet ik me er wel even doorheen pushen omdat alles anders blijft liggen, en dan zijn er vaak wel weer consequenties helaas. Dus luister naar je lichaam en houdt moed! Was fijn om je verhaal te lezen, sterkte met je herstel♥️

Lieve Isabel
Je verhaal klinkt mij bekend,ook ik zit al 4 jaar in burn out en idd ik gaf er ook niet aan toe.
Ik ben 65 jaar,altijd de sterke vrouw en mama geweest,en dat kon niet dat ze mij klein kregen.
Ax heeft het zo allemaal verwoord in zijn terechte teksten(moet je mms eens allemaal lezen)
Uiteindelijk moet je het acceptereni ik zit ni in een terugval,echt niet leuk ze),maar zei onlangs tegen mijn man,het lukt niet meer,ze hebben mij klein gekregen.
Waar ik nu stilletjes aan dankbaar voor ben,want voel elke dag terug een beetje beterschap.
Je bent nog jong,niet vechten en toelaten en luisteren naar je lichaam,en vooral stap voor stap doen.
Ik heb het geluk van een liefdevol gezin en toch nog enkele vrienden die mij door dik en dun steunen.

En dit mms voor alle partners,blijf je man of vrouw steunen,want ze hebben je nu het hartste nodig.
Hier ook met vallen en opstaan gebeurd,want wat was ik kwaad en boos op heed de wereld.
Wat heb ik misdaan,ook dat gaat voorbij,en ja weet duurt lang,en wws ga ik straks weer huilen omdat ik niet veel kan,maar ook dit komt terug zeg ik nu tegen mij zelf.

Isabel je bent nog jong,je lichaam zal sneller herstellen dan als je ouder bent,maar ook jij gaat er terug staan.

Liefs Trees

in het boek de burn out reset staat een hele fijne beschrijving hoe dit werkt met je vermoeidheid en hoe je eruit kunt komen. Luisteren naar de lichaam en veel rusten, dan heel langzaam kleine activiteiten opbouwen. Ik raad je dit boek erg aan. Bracht mij heel veel rust. Therapie zei toen dat ik niet langer dan een uur moest slapen terwijl ik voelde dat ik meer nodig had. Gelukkig zei het boek iets anders. Hiernaar geluisterd en langzaam eruit gekrabbeld. sterkte.

Hoi Isabel, heel erg bedankt voor het delen van jouw verhaal! Ik loop er ook tegenaan dat elke hulpverlener tegen mij zegt dat ik 30 minuten zou moeten wandelen. Maar ik merk al een poosje dat ik alleen maar extra spanningsklachten krijg van wandelen. Zelf ben ik ook 8 maanden onderweg en ervaar nog altijd veel onrust. Maar op sommige dagen voel ik ook de vermoeidheid. Toch "moet" ik van mezelf en alle adviezen wandelen. Maar dit is een extra bevestiging voor mij om eens te kijken wat er gebeurt als ik dat niet doe. Dankjewel! En veel sterkte voor jou! 💙

Hier ook 2 jaar en 3 maanden onderweg. Ik weet soms ook niet waar ik goed aan doe. Merk wel met volledige inactiviteit dat ik depressieve klachten kreeg: nu ik wel paar x per dag wat wandel heb ik die niet meer. Dat onrustige en opgejaagdheid heb ik al een tijdje niet meer gelukkig. Aan de mensen die ook al zo lang onderweg zijn, hebben jullie wat opgejaagde onrustige nog? Je zou toch denken als dat weg is dat je lichaam in die rust stand weer energie kan gaan opbouwen. Moet zeggen dat ik soms wel dagen of weken heb dat het een stuk beter is, hebben jullie dat ook? Het is niet blijvend vooralsnog

in het boek de burn out reset staat een hele fijne beschrijving hoe dit werkt met je vermoeidheid en hoe je eruit kunt komen. Luisteren naar de lichaam en veel rusten, dan heel langzaam kleine activiteiten opbouwen. Ik raad je dit boek erg aan. Bracht mij heel veel rust. Therapie zei toen dat ik niet langer dan een uur moest slapen terwijl ik voelde dat ik meer nodig had. Gelukkig zei het boek iets anders. Hiernaar geluisterd en langzaam eruit gekrabbeld. sterkte.

Hallo Isabel...
Je staat hier inderdaad niet alleen in ik ervaar precies hetzelfde...
Houd moed

Hoi Isabel,

Ik ervaar hetzelfde. Bij mij is het vooral de vermoeidheid die op een dikke nummer 1 staat. Mijn armen wegen als bakstenen soms. Het haalt alle levensenergie weg (dan ook gepaard met somberheid) en ook voor mij zijn simpele dingen dan echt teveel. Lang onrust gehad omdat ik dacht dat ik iets onder de leden zou hebben, wat ook niet meehielp. Nog steeds moet ik waken voor dat ik niet teveel ga analyseren of onderzoeken.
Wat mij erg heeft geholpen is ‘instappen’ bij een burn-out/uitputtingscoach. Hierdoor heb ik veel kennis en ervaringen toegekregen waardoor ik mijn proces en lichaam op de juiste manier ben gaan leren kennen.

Ik zit nu sinds februari thuis en merk dat hier heeeeeel erg langzaam verschil in komt. Maar och, het is moeilijk om zoveel geduld te hebben. Maar als ik terugkijk naar een half jaar geleden dan zit ik er nu wel wat beter in. De intervallen tussen slechte dagen (moe, moe, moe en dus heel somber) en goede dagen is wat korter aan het worden. Soms kan ik me 3 dagen best goed voelen (geef ik mezelf een 7) en hierna volgen weer 3 slechte dagen (geef ik mezelf een 4).

Luisteren naar m’n lichaam heeft een grote plek in genomen en ook tegen goed bedoelde adviezen van professionals in (bedrijfsartsen die alleen maar adviseren te gaan wandelen… therapeuten die zeggen dat je elke dag gewoon je wekker moet zetten) probeer ik echt mijn lijf te volgen. Ik vind het soms moeilijk om begrepen te worden. Gelukkig heb ik een inner circle waaraan ik niks hoef te verantwoorden of uit te leggen. Dit is een redding voor mij. Want je hebt opnieuw te leren omgaan met jezelf. Ik hoop dat je fijne mensen om je heen hebt.

Ik hoop dat je jezelf geeft wat je nodig hebt en voelt. En er komen naast heel veel mindere dagen, ook weer betere. Verwachtingen overboord en dag naar dag leven. Blijf je lichaam geven wat het nodig heeft. Mijn coach zegt: Vertragen, Verzachten, Verwarmen, Verbinden (en Voeden).

‘Fijn’ om herkenning te voelen in jouw verhaal. Dikke knuffel!

Even een reactie op S. Hier boven.
Welke coach heb jij als ik vragen mag?
Die van verzachten verwarmen verbinden ?
....

Wat goed dat je je vermoeid voelt! Dat is echt een teken dat je zenuwstelsel eindelijk wat meer in de rust durft te komen. Tegelijk vindt ie dat nog wel spannend, dus gaat ie je daar ook weer bang over maken. Want het is iets nieuws, iets waar je nog geen idee van hebt hoe het precies zit, en alles wat niet binnen de bekendheid zit vind je zenuwstelsel 'eng'. Maar dat is het dus niet :)

Zodra je lichaam aan die vermoeidheid toegeeft en in de rust durft te komen (en jij er dus ook aan toegeeft), kan het heel langzaam, met minuscule stapjes, weer energie gaan opbouwen. Dat gaat traag, dat gaat met ups en downs, en je zult vast ook nog wel eens onrust ervaren. Maar het gaat wel gebeuren. En dat is de weg naar herstel :)

Hi Isabel,

Het helpt echt om te weten dat andere mensen in hun early 20's ook een burnout ervaren. Ik ben namelijk 21, en vaak hoor je en lees je alleen over mensen die in hun 30, 40+ een burnout ervaren van werk en ik heb een soort imposter syndroom met mijn burnout omdat ik 'jonger' ben dan de meeste. En ik herken zo veel in jouw verhaal en ik zit ook nu 8 maanden in mijn burnout. Ik ben in een terugval van mijn burnout omdat ik in juni-juli te hard van stapel was gelopen en van 0 naar 100 was gegaan omdat ik dacht dat ik hersteld was, en nu gaat het fysiek slechter dan aan het begin van mijn burnout. Voor mij kost lopen nu ook zo veel energie dat het vreemd voelt. Gisteren wandelde ik voor 15 minuten ofzo en kwam zo moe thuis met een griep gevoel (dat is mijn core burnout symptoom). Het is gewoon moeilijk omdat het dan je zo limiteert met dingen.

En het is zo vervelend hoe professionals burnout niet begrijpen he! Mijn psycholoog zag mijn burnout als bijzaak (dat andere dingen belangrijker zijn zoals angsten, wat ik deels wel snap maar eh) toen ik de intake met hem had en dat voelde invalidating omdat het zo mijn dagelijks leven beïnvloed. En het is zooo belangrijk om onder je grens te blijven met een burnout. Ik heb een soort methode gevonden om er goed mee om te kunnen gaan. Het is een stoplicht methode, waarbij je rood, (ik doe ook oranje erbij), geel, groen hebt. Ik start en eindig mijn dag met kijken wat mijn energie niveau is: groen is goed, geel is mua en rood is slecht. Door de dag heen hou ik ook een soort dagboek bij met wat ik heb gedaan en een kleur van het stoplicht met hoeveel energie het koste. Tijdens een activiteit check ik ook vaak met mijzelf in van waar ik ben op het stoplicht. Als ik oranje ben en voel dat ik naar rood toe ga, stop ik er onmiddellijk mee. Het dagboek bijhouden helpt ook echt met een patroon in kunnen zien van wat je energie geeft en kost, dus dat raad ik aan.

Als je ooit hier over wilt praten met iemand kun je mij vinden op herstelsamen.nl waar ik op zit (ook voor andere mensen die dit lezen). Het is ook een platform voor mensen met een burnout.

Heel veel sterkte met je herstel <3 Ik geloof in je.

Klinkt alsof je op de goede weg zit. Het begin is by far het zwaarst. Je voelt je constant moe, slaapt misschien slecht of nauwelijks en je kan heel weinig doen. Maar zoals jezelf ook al merkt. Doe je meer dan waar je grens op dat moment ligt dan ga je achter uit of stagneert herstel. Eventueel kan je kijken of bijvoorbeeld een rustige variant van yoga ofzo wel kan (yin yoga/restorative yoga) zodat je misschien toch nog iets te doen hebt op een dag. Luister naar je lichaam. Veel professionals weten niet precies hoe het voelt en zijn voornamelijk relatief milde gevallen gewend die toch nog kunnen lopen, koken etc. Mocht je straks verder hersteld zijn ga dan met een psycholoog kijken waar de oorzaken zitten. Maar zorg dat je de basis dan kan, koken, wandelen, basis zelf zorg, simpel sociaal contact.

15 kg hier 🥲

Ja, ik loop er ook enorm tegen aan. 8 kg aangekomen in een half jaar ofzo. Ik was nooit super sportief, maar nu beweeg ik echt amper en inderdaad dat gesnaai... chips is mijn zwakke punt. Ik ben nu met een app calorieën gaan tellen. Schrik me rot hoe weinig je mag eten als je zo weinig beweegt en hoeveel calorieën er in al dat snaai eten zitten (ook al wist ik dit wel).
Het vervelendste is dat dit het zoveelste is wat erbij moet op de hoop 'goed voor jezelf zorgen' 😑

Yes ook herkenbaar. Sporte fanatiek 3x per week in de sportschool en at daarbij ook gezonder. Probeer daarentegen wel gezond te eten gewoon dus het valt opzich mee, maar zit minder strak in m’n vel dan ik eerst was.

hier ook! nu weer aan het sporten, komt het wel weer goed. Maar inderdaad het snaaien, minder trek hebben in gezond eten. voor mezelf zorgen had ik lange tijd helemaal geen zin in. Koken ook niet, maar toch maar gedaan voor het gezin. kon lange tijd niet sporten, dat hielp ook niet mee.

Bij mij is het juist omgekeerd: 10kg kwijt. Normaal kickbokste ik 4x in de week en probeerde nog 1 a 2x per week kracht/conditie in de sportschool te doen. Ik probeer af en toe wat op te drukken of heel licht te hardlopen en kan me dan niet voorstellen dat ik ooit weer terugkom op mijn oude niveau.
Omdat ik zoveel in paniek ben en spanning in mn lichaam heb, ben ik erg misselijk en saboteert mijn lichaam zichzelf door niks te willen eten. Ik krijg het simpelweg niet naar binnen en moet soms overgeven van de spanning.
In ieder geval veel succes met je herstel gewenst.

Ik haal bij voorbaat geen snoep en chips enzo in huis, kan me anders niet inhouden. Nu eet ik lekker gezond al heb ik soms wel zin in wat ongezond.

Ik heb altijd wel op mijn gewicht gelet en ben niets aangekomen anders was ik ook zo in ieder geval 5 kg zwaarder geweest.. Het is zo makkelijk om gewicht aan te komen, maar afvallen is (vaak) een ander verhaal.

Ik ben qua gewicht ongeveer gelijk gebleven, maar mijn spieren zijn getransformeerd in een wat meer zachte substantie

Hier ook herkenbaar, ik ben sinds m’n burn-out ook een aantal kilo aangekomen. Voelt niet fijn, maar ik weet ook dat ik het er nu niet af krijg. Als ik meer ga bewegen of harder dan heel rustig zou sporten krijg ik weer een terugval. Maar wel confronterend. Soort geruststellend om te lezen dat er meer mensen zijn met hetzelfde 🙃

Ik probeer erop te letten dat ik wel gezond eet, af en toe snack ik wel (met mate) maar dat moet kunnen vind ik. Ik ben niet veel meer gaan eten. Vooral minder actief geworden. Voor m’n BO bewoog ik veel meer, ook tijdens m’n werk.
Hoop dat ik het t.z.t. weer kwijt raak als ik wat meer herstel en minder moe ben.

Mooi stukje Ax!
Ik voel me idd ook lang niet altijd positief. Maar wat ik dan juist belangrijk vind is dat ik positief kan blijven over mezelf. Dus dat ik goed over mezelf wil blijven denken. Ik heb hier niet om gevraagd en verdien dit niet. Ook al ben ik uiteindelijk wel zelf verantwoordelijk voor mijn leven, voor hoe ik hier mee om ga. En daarbij heb ik de liefdevolle en positieve steun van mezelf hard nodig.

Mooi stukje Ax!
Ik voel me idd ook lang niet altijd positief. Maar wat ik dan juist belangrijk vind is dat ik positief kan blijven over mezelf. Dus dat ik goed over mezelf wil blijven denken. Ik heb hier niet om gevraagd en verdien dit niet. Ook al ben ik uiteindelijk wel zelf verantwoordelijk voor mijn leven, voor hoe ik hier mee om ga. En daarbij heb ik de liefdevolle en positieve steun van mezelf hard nodig.

Mooi stukje Ax! Hoe lang ben jij nu bezig met je herstel en voor hoeveel procent (ongeveer) ben je nu hersteld?

Mooi stukje Ax!
Ik voel me idd ook lang niet altijd positief. Maar wat ik dan juist belangrijk vind is dat ik positief kan blijven over mezelf. Dus dat ik goed over mezelf wil blijven denken. Ik heb hier niet om gevraagd en verdien dit niet. Ook al ben ik uiteindelijk wel zelf verantwoordelijk voor mijn leven, voor hoe ik hier mee om ga. En daarbij heb ik de liefdevolle en positieve steun van mezelf hard nodig.

Helemaal eens, Ma. Wat daarvoor helpend is, is om voor jezelf te kiezen in je acties. Het tegen jezelf zeggen doet minder met je zelfbeeld dan het in je acties te laten zien, door voor jezelf te kiezen en jezelf te prioriteren. Met de kleinste dingetjes kan dat al.
Ik ga ook nog eens iets schrijven over de positieve kant van positiviteit, hoe je het op een gezonde manier inzet. Maar dat is voor later (:
Oh en ik wil nog eentje schrijven over waarom je het jezelf niet kwalijk moet nemen dat je het niet doorhad dat je zo ziek aan het worden was. Ook eentje voor later hehe.

@Rudolph ik ben bijna 2 jaar onderweg (september 2023 uitgevallen). Ik vind een percentage geven lastig. Fysiek gaat het momenteel vrij slecht, maar in mijn mentale ontwikkeling en het doorbreken van patronen ben ik juist weer heel erg ver. Ik werk momenteel niet, maar dat komt ook doordat er prive omstandigheden mee spelen.

Mooi gezegd Ma, die liefde voor jezelf, ik probeer dat ook, hoe dan ook, te blijven voelen en versterken💜

En nogmaals mooi stukje Ax

Positief blijven....pffff hoe moeilijk is dat wel niet. Ik heb een hele goede tijd achter de rug. Zeker een maand geen klachten behalve mijn gespannen benen. Nu voor mijn gevoel weer even terug bij af. En dat terwijl ik zo blij was. Ik dacht zoals wel vaker is gebeurd, het is over! En ja dan is positief denken heel erg moeilijk. Dan zak je weer even terug in die negatieve spiraal terwijl je weet dat je moet denken aan alles wat vergeleken vorig jaar wel weer goed gaat. Ik vind die terugvallen zo heftig en snap ze ook niet.

@Marga dat is logisch. Google eens "energie herstel terugval burnout" en lees het artikel "Herstellen van een verstoord zenuwstelsel: Waarom terugvallen een noodzakelijke stap is naar veerkracht en zelfvertrouwen."

Dit artikel legt mooi uit dat een terugval (ik noem het liever een dal in mijn herstel) onderdeel is van duurzaam herstellen en nodig is om te zorgen dat je in de toekomst niet weer in een burn-out terechtkomt. En dat de eerste reactie altijd paniek is - en dat dat ook oke is. Het helpt mij om een dal in mijn herstel op een andere manier te benaderen.

Hoi Anoniem, Ik voel je frustratie. Ik heb deze ochtend precies dezelfde gedachte: zaterdag heerlijke avond gehad met vrienden. Bij mezelf ingecheckt: is dit te veel? Nee, zo voelde het niet. Geen overprikkeling. Geen klachten. Voelde me goed al een paar dagen. Maar gelijk dag erna hartkloppingen en slechter slapen.. Ik snap er soms gewoon niks meer van. Dus herkenning!

Hoelang zit jij in je burn out?

Hi Sander.

Ik zit in maand 9.
Vervelend voor jou, maar de herkenning is fijn voor mij. Alhoewel een avond met vrienden voor mij nog ver van mijn bed is 😉 Hoe lang ben jij onderweg?

Iets voelt fijn en geeft energie en toch heb je dan het gevoel dat je iets verkeerd gedaan hebt. Ik wist inmiddels wel dat wanneer iets fijn voelt het niet ook perse goed voor je hoeft te zijn. Maar ik tast hiermee soms volledig in het duister. Ik voelde me gister in het water totaal ontspannen. En even zó vrij en dichtbij mezelf! Hoe lang neem je dan nu weer rust. Voorlopig niet meer doen of juist wel? Ik vind het maar ingewikkeld!

Hi Rianneke, Ik zit in maand 13. Bijna 14. Ja, lastig he. Ja, ik weet het dus niet. Heb vaker avondjes gehad en soms ging wel goed daarna. Dus daar zit ook mijn frustratie. Bij mij is die vermoeidheid ook niet meer zo heftig, dus dat maakt het nog moeilijker (wel fijn natuurlijk).

En wat ik nu doe: ja, misschien toch maar met 1 vriend afspreken en dan thuis. Ik vind contact zo fijn en doet me mentaal ook goed. Maar dus soms een fysieke reactie erop die ook weer niet fijn is. Zo lastig!

In ieder geval sterkte in deze tijd!

Hier ook precies het zelfde, ik heb afgelopen week mijn tv verkocht en mijn telefoon ingeruild voor een telefoon zonder poespas(social media enz). Heb het idee dat schermen je best wel mentaal belasten, merk dat ik nu iets meer aan kan qwa lopen,fietsen en licht sporten wat dus ook niet alleen fysiek intensief is maar ook vooral mentaal veel prikkels.

Dat klopt schermen zoals tv en telefoon spannen ook je spieren aan vooral rondom hoofd nek ogen.. ik.merkte ook gelijk verschil als ik een dag tv en telefoon weg deed, dat ik lichamelijk meer kon..

Oh en ik wilde nog toevoegen: als er dingen zijn waar je tegenaan loopt waar je graag uitleg over wilt, laat het me gerust weten. Ik weet niet of het me lukt om dat erin te verwerken maar proberen kan altijd :) Ik blijf me voorlopig toch wel verdiepen haha.

Voorlopig is dit het alternatief voor de gids die ik nog steeds wil gaan maken. Of de voorloper. Of hoe je het ook maar wilt noemen.

Begrijp het hoor Ax. Je hebt al veel mensen op dit forum geholpen met jouw heldere en duidelijke uitleg over het zenuwstelsel. Ga eerst zelf beter worden, pas dan kun je anderen nog beter helpen.

Dikke knuffel

Begrijp het hoor Ax. Je hebt al veel mensen op dit forum geholpen met jouw heldere en duidelijke uitleg over het zenuwstelsel. Ga eerst zelf beter worden, pas dan kun je anderen nog beter helpen.

Dikke knuffel

Dankjewel Burnie. Heb besloten af en toe een post hier neer te zetten, omdat ik het toch wel graag gewoon met jullie deel als ik denk dat je er iets aan kunt hebben - ook als je niet op Insta kunt.

Nou dit is een "wauw" post en misschien ook een beetje een promotie berichtje maar ik heb inmiddels al 109 volgers en hoewel ik geen idee heb of dat er veel zijn voor Instagram, zijn het er voor mij wél veel 🥹
Voor mij ook een duidelijk signaal dat er meer behoefte is aan uitleg over het hoe en wat van een ontregeld zenuwstelsel. Tijdens mijn herstel ga ik - rustig, binnen mijn grenzen - nadenken hoe ik in de toekomst nog meer met deze informatie en kennis kan gaan doen. Merk in mijn omgeving dat de behoefte er niet helemaal is bij mensen die zelf geen last hebben van chronische stress - maar volgens mij is het vooral belangrijk dat het bij de zieken én de zorgverleners bekender wordt, en natuurlijk de werkgevers, zodat er hopelijk meer ingezet kan worden op voorkomen ipv genezen. En als er dan wel genezen moet worden, dan in ieder geval met de juiste adviezen!

Heel goed dat je aan jezelf denkt en niet alleen aan anderen Ax. Ik heb jou antwoordt op mijn berichtje van afgelopen week als heel bijzonder ervaren, heel erg duidelijk en gedetailleerd. Ik volg je nu op insta. Heel veel sterkte met je herstel.

Wat fijn om te horen, Bea! Hopelijk heb je er ook echt wat aan gehad en heb je ook wat aan mijn uitleg op Instagram. Ben echt een beetje balans aan het zoeken tussen mijn ei kwijt kunnen en tegelijk afstand nemen van de ziekte. Balans is het kernwoord van een burn-out, volgens mij ;)

Waaaah GGZ Nederland volgt mijn pagina! Dat is echt awesome want dat zou kunnen betekenen dat ik langzaam maar zeker meer bekendheid over het zenuwstelsel kan genereren binnen de GGZ… dat zou geweldig zijn!

Hi Edwin,

Ik trap af met een niet zo positief verhaal: voor mij deed het nauwelijks iets. Weinig bijwerkingen, maar ook weinig voordelen. Had nog steeds erg veel last van angst, onrust en paniek, helaas. Ik had escitalopram.
Ik hoor ook wel veel positieve ervaringen, maar het verschilt dus enorm per persoon. En vantevoren kun je gewoon niet weten hoeveel impact het gaat hebben. Ik snap je vraag volledig, maar je probeert vat te krijgen op een situatie waar je geen controle op gaat krijgen. De enige manier om te ontdekken of het je helpt, is door het te proberen. Voor sommigen werkt het, voor anderen niet.

Besef wel dat het hoe dan ook geen oplossing is. Geen quick fix, want dat bestaat niet. Het kan vooral de scherpe randjes er ietsje vanaf halen, waardoor jij beter in staat wordt om je situatie te accepteren en niet meer aan je angsten toe te geven. Misschien krijg je net iets meer bewegingsruimte om je emoties toe te laten. Maar uiteindelijk zit het echte herstel daarin, en niet in het slikken van een pilletje.

Heel veel succes en sterkte!

Hallo Ax,

Bedankt voor je reactie, betekent dit dat jij daar dus weer mee gestopt bent, en zo ja, heb je last gehad van ontwenningsverschijnselen?

Reden dat ik een SSRI overweeg is dat ik al 2 jaar in mijn burn-out zit, met in het 1e jaar wat betere en mindere momenten.

Ik heb in de zomer 2024 een week lang erg zware corona gehad, en sindsdien is er nauwelijks meer een goede dag geweest.

Via de site van Carla Rus over long COVID herstel heb ik gelezen dat Fluvoxamine nuttig kan zijn, dus ik zit er aan te denken om dit te gaan proberen, zie onderstaande link.

Ben bang dat ik anders fucked for life ben ofzo, en moet ook ooit wel weer eens een inkomen gaan verwerven…

carlarus.nl/experimenteel-werk-protocol-medicamenteuze-adviezen-bij-post-covid-patienten/

Hier moet uiteraard nog htt ps voor staan, maar mag blijkbaar geen links plaatsen hier.

Ik ga sowieso ook de genoemde fluimicil proberen om te kijken of dat helpt tegen die ellendige overprikkeling….

@Edwin ah ja de combi van burnout en long covid, die hoor je vaker... Ik had begrepen dat escitalopram zou werken, maar ben nu aan het afbouwen (nu 4 dagen). Fysiek wel wat van de leg, maar verder valt het mee. Maar nogmaals, voor mij deed het niet bijster veel.

2 jaar is lang. Maar dat betekent echt niet dat het nooit beter wordt. Heb je mijn uitleg gelezen (verhaal 2026)? Je zenuwstelsel staat helemaal op z'n kop en is constant alert voor gevaar. Hierdoor raak je ook zo snel overprikkeld: als je lichaam alle geluiden, bewegingen, geuren, etc. als potentieel gevaar ziet, is het in no time helemaal overweldigd.
Krijg je psychische hulp? Zelf heb ik enorm veel aan ACT gehad, waarin je leert om je emoties meer toe te laten en naar je lichaam te luisteren. Want uiteindelijk zit daar de kern van herstel. Je zenuwstelsel is als een brandalarm. Maar de jouwe is zó van de leg, dat ie bij elk zuchtje wind al afgaat. Het is daarom noodzakelijk dat je je zenuwstelsel weer leert dat je veilig bent.
Ik zit ook bijna 2 jaar thuis en ga nu waarschijnlijk de start maken naar lichaamsgerichte therapie. Dat is erop gericht emotionele blokkades en onderliggende stress bloot te leggen en te verwerken.

Je kunt je daarnaast verdiepen in de mind-body connectie. Op de site van depijnvoorbij .nl vind je succesverhalen van mensen die van long covid hersteld zijn door traumaverwerking en emoties toelaten. Het klinkt zweverig, maar het is allemaal wetenschappelijk onderbouwd (alleen helaas niet echt in ons zorgstelsel geïntegreerd). Maar uiteindelijk is het kalmeren van dat ontregelde zenuwstelsel het allerbelangrijkste - en daarvoor moet je je angsten en emoties leren in de ogen te kijken ipv ze te vermijden.

Qua inkomen: kom je niet in de uitkeringen terecht? En besef alsjeblieft dat je gezondheid voorop staat. Duurzaam herstellen is het allerbelangrijkste, zodat je weer een fijne toekomst tegemoet kunt gaan.

Bovenstaande is Ax trouwens. Ik heb zelf via de sportarts de post covid diagnose gekregen. Ben er zelf nog steeds van overtuigd dat de problematiek van een burnout gewoon heel erg lijkt op dat van post covid en dat het allemaal een ontregeld zenuwstelsel is - alleen is de weg ernaartoe anders. Ik ben nu gestart met betablokkers, die vertragen mijn hartslag en daardoor is mijn angst ook ietsje afgenomen. En kan ik conditioneel weer wat meer aan. Maar goed, dat is dus op voorschrift van de sportarts.

Nou, ik viel na het afbouwen van de Escitalopram in een diep zwart gat. Eerste paar weken leken redelijk te gaan met wat gebruikelijke ontwenningsverschijnselen, maar na een week of 6 a 7 kwam uiteindelijk pas de echte klap….totaal van de wereld en kon geen gesprek meer voeren oid….

@C waarom besloot je (al) te stoppen? En hoe gaat het nu?

Ik had te veel last van bijwerkingen op Escitalopram, had vooral door mijn wazige zicht de hele dag het gevoel dat ik gedrogeerd was ofzo…

Bedankt voor jullie reacties, maar ik ga toch de fluvoxamine proberen (ook gezien de goede resultaten die hierop kwamen met long COVID patiënten), en maar even door de zure appel heen bijten tijdens de opbouw (met Oxazepam).

Mocht het met een 30% verbetering brengen of iets dergelijks, dan zou ik daar al heel erg blij mee zijn….

Interessant artikel, met name de verbetering die het zou kunnen brengen op brain fog en overprikkeling. Ook ik heb diverse malen zware COVID gehad, ook tijdens burn-out een keer, dus ik ga ook fluvoxamine voorstellen bij mijn arts…

Hopelijk gaat dit eindelijk wat verbetering brengen 🙏

Ik gebruik sertraline sinds 2,5 week, dus kan nog niet alles zeggen. Eerst twee weken 25 mg en nu 50 mg, meer ga ik ook niet gebruiken. Ik merk al werk dat ik minder snel huil, en af en toe een momentje heb dat ik (ondanks alle fysieke klachten) wat meer kleur in het leven zie. Ik slaap ook iets beter. Van de opbouw wel nog misselijk en hoofdpijn.
Voor nu lijkt het te (gaan) doen waarvoor ik het wilde starten, een steuntje in de rug.

Ik gebruik sertraline sinds 2,5 week, dus kan nog niet alles zeggen. Eerst twee weken 25 mg en nu 50 mg, meer ga ik ook niet gebruiken. Ik merk al werk dat ik minder snel huil, en af en toe een momentje heb dat ik (ondanks alle fysieke klachten) wat meer kleur in het leven zie. Ik slaap ook iets beter. Van de opbouw wel nog misselijk en hoofdpijn.
Voor nu lijkt het te (gaan) doen waarvoor ik het wilde starten, een steuntje in de rug.

Hoi Edwin,

Heb jij last van long COVID klachten?
Ik heb long COVID klachten overgehouden na de vaccinatie. Ik ken het artikel wat je deelde. Ik heb met name PEM klachten.
Ik ben nu 2 maanden bezig met Escitalopram. Eerste 6 weken 5mg en daarna 10mg. Ik merk vrij weinig effect. De bijwerkingen zijn minimaal. Waar ik wel last van heb is dat ik nog vermoeiender ben.
Ik overweeg om te switchen naar fluvoxamine in de hoop meer effect te krijgen.

@J ik heb echt precies hetzelfde als jij, ben nu weer aan het afbouwen van de escitalopram. Ben zelf begonnen met betablokkers en die doen meer voor mij om fysiek in de rust te komen.

@J ik heb echt precies hetzelfde als jij, ben nu weer aan het afbouwen van de escitalopram. Ben zelf begonnen met betablokkers en die doen meer voor mij om fysiek in de rust te komen.

Hoi Ax,

Heb jij ook klachten na vaccinatie of van de COVID zelf?
Hoe lang gebruik jij de escitalopram nu? Ook 10mg?
Ik overweeg dus de fluvoxamine omdat die een betere sigma-1-receptor is en krachtiger schijnt te werken als escitalopram.
Ik had gekozen voor escitalopram omdat daarvan werd aangegeven dat het weinig bijwerkingen zou hebben en dat klopt ook wel met uitzondering van de extra vermoeidheid die aanwezig blijft, alleen heeft het verder weinig effect bij mij.
Klachten na inspanning krijg ik vaak 12u later vandaar dat ik mij herken in PEM. Veel last van spierpijn en zware vermoeidheid. De klachten houden vaak een paar dagen aan.
Heb je ook last van POTS?

Hallo,

Volgens mij loopt bij mij burn-out en long COVID door elkaar, en ik heb ook al 2 jaar lang problemen met ontlasting (altijd lichtbruine dunne puree, sorry voor het onsmakelijke detail), en ik begreep dat fluvoxamine ook nuttig kan zijn bij prikkelbare darm syndroom, dus vandaar mijn keuze.

Verder heb ik ook veel last van racende gedachten, waar het ook goed voor zou kunnen zijn.

Ik ga zaterdagavond starten, en heb hier Quetiapine bij voor de slaap, en lorazepam om de bijwerkingen op te vangen als het te gek wordt….

@J, kan jij uitleggen wat at het voordeel is van een betere sigma-1-receptor, zoals jij dat benoemt bij fluvoxamine?

Alvast bedankt.

Het doet meer als alleen serotonine heropname. Voor long-COVID kan het ook ontstekingsremmend werken. Bij de escitalopram is de werking daarvan minder krachtig.
Het kan dus betekenen minder spierpijnen of gewrichtspijnen.

Ik ben benieuwd naar je eerste week wat het gaat doen, wil je het laten weten?

Jep, volgens mij begint een dergelijk medicijn pas te werken na 4-6 weken, maar zal hier af en toen een update plaatsen.

De eerste paar weken zal het ws alleen maar eerst slechter gaan….

Ter info, op onderstaande site vind je veel positieve reacties op SSRI gebruik bij overprikkeling en brainfog:

postcovidnl.nl/gesprek/eindelijk-hoop-na-19-maanden

Nou, ik ben gisteravond begonnen met 50 mg fluvoxamine, heb heerlijk geslapen en voel vandaag de hele dag al een soort vredige kalmte over me heen die ik lang niet meer heb ervaren, dus het begin is veelbelovend.

Uiteraard weet ik dat het nog te vroeg is om een oordeel te geven, maar deze dag pakken ze me in elk geval niet meer af…. 😉

Hoi Edwin,

Dat is heel fijn zeg en hopelijk zet de opstart zo door!
Het geeft je voor nu in iedergeval een goed gevoel en dat is ook belangrijk want er zullen vast mindere dagen zijn.
Je heb dacht ik na een dag of 10 pas een spiegel opgebouwd. Het ligt aan de halfwaardetijd van de SSRI die je gebruikt.

Nou, het feest aan bijwerkingen is inderdaad begonnen, hoofdpijn, misselijk, duizelig, meer onrust, wazig zien.

Ik weet dat het erbij hoort en je hier doorheen moet, met hopelijk als resultaat de kalmte die ik een dag na de 1e inname voelde, dan is het het allemaal waard.

Mocht iemand nog tips hebben om de opbouwperiode iets te verzachten, dan hoor ik het uiteraard graag! 🙏

Bij mij hielp meclozine (bij kruidvat te koop als suprimal) goed tegen de misselijkheid. En even een tandje terug in dingen doen, tegen de hoofdpijn. Na iets meer dan een week werden de bijwerkingen snel minder

Bedankt, ga ik morgen gelijk even halen 👍

@Edwin ik had ook bij opstart meteen een goed gevoel. Dat komt ook doordat je het gevoel dat je 'controle' pakt. Jouw zenuwstelsel is namelijk constant op zoek naar controle, manieren om de pijn van jouw ziekte te verzachten. Starten met medicatie geeft het gevoel alsof je eindelijk weer wat kunt doen - en dus is jouw zenuwstelsel daarna even heerlijk in de rust, want die denkt: yes, ik heb controle over de situatie, de pijn is weg!

Maar dan komen de bijwerkingen die je noemt - letterlijk fysieke bijwerkingen, die erbij horen helaas, en schiet je zenuwstelsel weer in de stress. En ik snap goed dat je zoekt naar medicatie en 'quick fixes' tegen die bijwerkingen, en doe dat zeker als het ondraaglijk wordt. Maar weet ook dat het zoeken naar een verzachting voor die bijwerkingen óók weer een manier is om controle over de situatie te krijgen.

De komende weken - vaak maximaal 2, daarna zakken de bijwerkingen af - kunnen echt pittig zijn en ik hoop voor je dat het te overzien blijft. Maar 'het is wat het is' - probeer het er te laten zijn. Probeer aan de lichamelijke sensaties en pijnen toe te geven. Probeer ze toe te laten. Als je je lichaam namelijk leert dat je ongemak kunt verdragen, hoe naar het ook is, zit je op de échte weg naar herstel.

Ik hoop dat je over een paar weken zult merken dat de antidepressiva de scherpste randjes er vanaf halen. Dat gun ik je enorm. En hopelijk lukt het dan om te trainen aan het reguleren van je zenuwstelsel.

Ax waarom ben jij aan de anti dep gegaan?

Ik had hele heftige paniekaanvallen door iets wat er op persoonlijk vlak was gebeurd. Ik kwam daardoor in een vicieuze cirkel die ik niet wist te doorbreken - mijn lichaam kwam volledig in overlevingsmodus. Dus met de huisarts overlegd dat er iets moest veranderen om uit die overlevingsmodus te komen, want daardoor voelde mijn zenuwstelsel zich onveiliger dan ooit.

Het pakken van een stukje controle door te starten met de escitalopram zorgde er uiteindelijk voor dat ik uit die overlevingsmodus kwam, maar helaas doet de antidepressiva voor mij niet voldoende en ben ik nu weer aan het afbouwen.

Wat bedoel je met niet voldoende? Ik sta ook mega aan en zit te denken aan anti dep. Heb ook mega vervelende dingen tegelijk meegemaakt. Heb het idee dat mn hersenen in een stand zijn gezet die voor altijd zo blijft. Eng he? Ik zit er al 1.5 jaar in . Deze hel.

Wat bedoel je met niet voldoende? Ik sta ook mega aan en zit te denken aan anti dep. Heb ook mega vervelende dingen tegelijk meegemaakt. Heb het idee dat mn hersenen in een stand zijn gezet die voor altijd zo blijft. Eng he? Ik zit er al 1.5 jaar in . Deze hel.

Wat bedoel je met niet voldoende? Ik sta ook mega aan en zit te denken aan anti dep. Heb ook mega vervelende dingen tegelijk meegemaakt. Heb het idee dat mn hersenen in een stand zijn gezet die voor altijd zo blijft. Eng he? Ik zit er al 1.5 jaar in . Deze hel.

Hoe doe jij het financieel? Geen werk denk ik
Momenteel?

Hoe doe jij het financieel? Geen werk denk ik
Momenteel?

@Bart dat het doel was om de scherpe randjes er vanaf te halen en dat dat bij mij niet gebeurde. Maar dat is iets wat je vantevoren niet kunt werken en verschilt enorm per persoon. Het zou kunnen dat het bij jou wel wat helpt, maar verwacht hoe dan ook niet dat het de oplossing is voor je ziekte. Het kan wel helpen, mits het aanslaat, om je nét wat minder ellendig te voelen. Maar dat is iets wat je met je huisarts of psychiater moet bespreken!

Hoe lang zit je er al in ax?

Ik heb burnout plus nare alcohol detox. Mijn leven is voorbij denk ik. Ben beland in de hel

Nee hoor Bart, jij komt hier uit en je wordt een nóg mooiere en betere versie van jezelf!!

Dank pien. De angsten zijn verschrikkelijk en dat rare hoofd. Ik ben niet meer de man die ik was. Ik stond midden in het leven en genoot van veel dingen. Vissen. Leuke dingen doen met kids. Concert en bios. Nu is alles angst en ellende. Het hele veilig is weg. Hel dus

Dank pien. De angsten zijn verschrikkelijk en dat rare hoofd. Ik ben niet meer de man die ik was. Ik stond midden in het leven en genoot van veel dingen. Vissen. Leuke dingen doen met kids. Concert en bios. Nu is alles angst en ellende. Het hele veilig is weg. Hel dus

@Bart dat veilig kan weer terugkomen. Je moet er alleen wel voor openstaan, en het kost tijd.

Bart, Angsten zijn eigenlijk maar gedachtes he. Laat ze er maar zijn. Probeer ze te accepteren. Ze gaan vanzelf over. Er gebeurt niks.
Als een wolkje dat voorbij drijft.

Nou, ik zit inmiddels op 2,5 week fluvoxamine 25 mg, maar ervaar voornamelijk nog een achtbaan aan bijwerkingen, en heel incidenteel lijk ik me even iets rustiger te voelen, waarna dat even later vervolgens weer dikke drama is.

Is dat deel van het proces waarbij je lichaam aan de medicatie moet wennen?

Wie heeft er ervaring en kan mij een beetje gerust stellen en moed inspreken? 🙏

Bedankt en sterkte allen!

Ik ben nu 4 weken bezig met sertraline, eerst 25 en nu 50 mg. De bijwerkingen waren rot maar nemen gelukkig ook weer af na een week of 2 op dezelfde dosering. Het helpt tegen het overmatig huilen, ik kan makkelijker mijn verhaal doen zonder over de flos te raken. Ik kom makkelijker uit een mentale dip, en lijk beter onderscheid te kunnen maken tussen fysieke klachten van vermoeidheid vs klachten van spanning/stress. Qua energie merk ik weinig (ook niet perse logisch, maar had een beetje hoop).
Fluvoxamine geeft ook iets meer bijwerkingen dan de andere ssri's. Met 25 mg zit je ook nog niet op een therapeutische dosis. Iig veel succes!! En als de bijwerkingen te heftig zijn, gewoon naar de huisarts terug.

Bedankt, ik was op 50 mg begonnen, maar had zo extreem last van de bijwerkingen dat ik na een aantal dagen eerst terug ben gegaan naar 25 mg. Als ik hier geen bijwerkingen meer van heb, ga ik waarschijnlijk pas ophogen naar 50 mg.

Ik hoop dat het met name ook een beetje helpt tegen overprikkeling, want daar zit mijn grootste probleem….

Mocht je ook zoeken naar extra energie, ik heb in het verleden fluoxetine (Prozac) gebruikt, welke ook je dopamine verhoogt.
Hier krijg je zeker extra energie van, al kan dat misschien ook wel weer een gevaar zijn….

Hee Liesie topper!!

Wat een leuk berichtje van je. En wat fijn dat je een beetje uit je terugval aan her krabbelen bent. Goed zo!

Hier redelijk, ad doet wel iets meer nu, maar nog niet dat ik zeg van yes! Ja we vragen hulp waar nodig, ze zijn redelijk rustig en meegaand momenteel haha.

Ja 11 juli begint het hier, dan heeft de oudste al vrij... We gaan het zien, komt wel goed. Burnie en Bart gaan hopelijk ook wat beter. We horen het vast wel.

Zet m op Liesie en de rest ook.natuurlijk!!

Hey Liesie, wat heb je weer een lekkere, vrolijke, positieve energie op dit forum. En ik ben blij dat het wat beter met je gaat 🙏🏻.

Met mij gaat het redelijk op dit moment. Met hulp en advies van de ergotherapeut zijn mijn dagen meer in balans, meer structuur aangebracht. Dit houdt in, 3x per dag 20 minuten rusten, plat op bed, ogen dicht, timer zetten. Daarvan doe ik 1x bodyscan meditatie en de andere 2 keren gewoon liggen in stilte. Zij zei, je kunt wel steeds iets opzetten om jezelf af te leiden, maar dat moet je uiteindelijk ook zelf kunnen om in het nu te zijn. Na rust iets gaan doen zoals wandelen, huishoudelijk klusje, boodschappen doen, dus iets lichamelijks. Dit mag niet langer duren dan half uur/drie kwartier. Daarna een ontspannende activiteit, lezen, iets creatiefs doen, muziek luisteren, iets simpels op tv kijken. En dit werkt voor mij goed. Lekker duidelijk zo en ik hou me er ook aan. Doe dit nu 3 weken en het bevalt. Meer rust in mn lijf en hoofd. Het is zelfs zo dat sinds gisteren mn hoofd stukken beter aanvoelt. Lijkt een beetje op wat jij doet met die or methode. Blijkbaar is dat toch de sleutel 🔑 om beter door je dagen te komen. Dus ik ga gewoon lekker door hiermee en hopelijk gaan we er zo uitkomen Liesie 🤞🏻. Verder hebben we een weekje Eifel/duitsland geboekt op een kleinschalig park waar iig geen vertier is zodat het schreeuwerig gaat worden. Veel wandelgebied eromheen. We gaan het zien hoe dat gaat.

Oh ja en ons terras afspraakje staat als we allebei weer uit dit dal zijn opgekrabbeld 👊🏻🥂.

@ Gert, fijn om te lezen dat het met jou ook ietsje beter gaat. En ja de vakantie komt eraan. Verstand op nul en blik op oneindig Gert 😉 en gelukkig de caravan in de buurt. Geen idee of je je daar af en toe kunt terugtrekken, je rustmomentje kunt pakken. Blijft uiteraard een uitdaging met jonge kinderen. En zoals Liesie al schrijft, af en toe de hulptroepen inschakelen. Ik had jou mijn mob.nr doorgestuurd voor evt contact tussendoor en dat is nog steeds oké hoor. Niks verplicht en zeker niet dat we er een dagtaak van maken om te appen. Dat lukt mij niet en ik denk jou ook niet.

En Liesie, ik weet niet of het je is opgevallen dat er 2 forumlezers/schrijvers met de naam Bart zijn hè. Beetje verwarrend is het wel. We hebben een Bart waarvan zijn vriendin longcovid heeft en hij een burn-out. Verschrikkelijk moeilijk lijkt mij dat. En je hebt een Bart met, zoals hij het zelf schrijft, een samengesteld gezin. Woonde eerst alleen en nu samen met een gezin.

Wens jullie een fijne dag toe en natuurlijk alle forumlezers. Ik ga zo m’n wandelingetje maken nu de temperatuur nog aangenaam is. Sowieso is er hier aan de kust altijd wel wat wind.

Hey Liesie, wat lief om je berichtje voorbij te zien komen. Je blijheid is duidelijk te lezen en is aanstekelijk! En heel fijn om te lezen dat het beter met je gaat! Las ook dat je goed bezig was met de OR methode, liggend rusten helpt mij ook vaak enorm. Had ook gelezen over je oordelende vriendin, echt naar... maar soms versterkt zoiets wel weer je resolutie om lief voor jezelf te zijn denk ik, of het geeft iig duidelijkheid over waar je staat met iemand. Echt top dat je het een plekje hebt kunnen geven! Dat geeft je vast veel rust 😌.

Hier gaat het zo zo. Wat Burnie zegt klopt trouwens, er zijn twee Barts. Ik ben de Bart met een burnout en vriendin met Long-COVID je hebt een goed geheugen, Burnie👌). Zelf was de afgelopen tijd erg pittig, zat laatst 4 dagen vast in een paniekaanval. Dat was wel echt de hel, heb wel veel steun gekregen hier op het forum toen♥️. Voel me vaak schuldig naar mijn vriendin, en wist niet meer wat goed of slecht voor me was. Inmiddels is de rust wel weer een beetje teruggekeerd en weet ik dat ik, ook al ben ik al zo lang bezig, nog even een stapje terug moet doen hier en daar (sociale afspraken en huishouden vooral). Ook heb ik mijn schuldgevoel goed besproken met mijn vriendin en ben ik weer even gerustgesteld. We gaan misschien huishoudelijke hulp aanvragen. Ik heb nu weer wat meer vertrouwen er in!

Goed te lezen dat het met jullie allen wat beter gaat. Burnie, klinkt goed zo dat dagritme en de ingebouwde rust. Liesie ga zo door, klinkt alsof je ook enorm goed bezig bent. En Gert, hoop dat het lukt om de rust een beetje te bewaren, veel sterkte. Burnie en Gert, veel succes met jullie vakanties en hopelijk ook een beetje plezier. Gun het jullie van harte!

Hoi Bart, ja die grijze hersencellen werken nog best 😉 Ik had ook kunnen schrijven dat je het aan een schrijfstijl kunt zien, maar geen idee of dit altijd bij iedereen opvalt.

Maar fijn dat je weer een beetje uit de paniekaanvallen bent zeg, lijkt mij heftig. En 4 dagen, jeetje, ik kan me moeilijk voorstellen hoe dat precies voelt omdat ik dat niet heb, maar ik kan me wel inleven hoe dat voor jou moet voelen. En echt zo fijn ook dat je door te praten met je vriendin over je schuldgevoel er dan samen uitkomt. Zo belangrijk om te blijven praten. En dat schuldgevoel is denk ik voor veel forumlezers herkenbaar, zo ook voor mijzelf. Dit komt nog eens bovenop alle ellende. En vaak voelen we ons schuldig en is dit helemaal niet nodig door er goed over te praten. Fijn ook dat jullie huishoudelijke hulp inschakelen, dat zorgt iig voor wat lucht.

Hou vol Bart 💪🏻, we komen er wel. Op zeker komen we hier sterker uit denk ik zomaar.

Het waren wel echt 4 eindeloze dagen ja, maar het is nu gelukkig weer achter de rug😌. Ik heb er wel wat van geleerd denk ik, namelijk om niet teveel in te stappen bij de gedachte trein en maar gewoon afleiding te zoeken in die momenten. En pas wanneer het weer lukt er naar toe te bewegen.

Communiceren is echt zo belangrijk ja. Vaak zitten we met allerlei onterechte gevoelens die ons dwarszitten, of vermoeden we gevoelens bij anderen die niet kloppen. Dat schuldgevoel maakt het allemaal alleen maar zwaarder, en tuurlijk is het voor de mensen om ons heen ook zwaar, maar ze willen niet dat we met dat schuldgevoel zitten.

Dankjewel voor je lieve bericht Burnie ♥️.

Het waren wel echt 4 eindeloze dagen ja, maar het is nu gelukkig weer achter de rug😌. Ik heb er wel wat van geleerd denk ik, namelijk om niet teveel in te stappen bij de gedachte trein en maar gewoon afleiding te zoeken in die momenten. En pas wanneer het weer lukt er naar toe te bewegen.

Communiceren is echt zo belangrijk ja. Vaak zitten we met allerlei onterechte gevoelens die ons dwarszitten, of vermoeden we gevoelens bij anderen die niet kloppen. Dat schuldgevoel maakt het allemaal alleen maar zwaarder, en tuurlijk is het voor de mensen om ons heen ook zwaar, maar ze willen niet dat we met dat schuldgevoel zitten.

Dankjewel voor je lieve bericht Burnie ♥️.

Fijn van jullie te horen💜💜💜
Ik reageer van het weekend even wat uitgebreider nog.

Fijne avond,

Liefs

@Gert

Wat fijn dat de AD al ietsje meer doet. En goedzo van het hulp vragen, doen wij ook waar kan mbt onze meiden. Fijn dat jullie kids in een fijne fase zitten, dat scheelt al enorm hè.

Ah ok, hier 4 juli al schoolzomervakantie, regio zuid, we komen erdoorheen door die 6 weken, links of rechtsom💪🏼

Liefs!

@Burnie dat klinkt als een heel fijn ritme wat je te pakken hebt mbv de ergotherapeut, wat ben je goed bezig! En vooral wat fijn dat je je beter voelt!

Ben je al naar de Eiffel geweest of hebben jullie dat nog tegoed?

En dat kust-windje klinkt heerlijk, blaas maar wat richting het zuid-oosten;)

Gelukkig hebben we een zwempas dichtbij-fijn voor m'n vriend en de meisjes en in de tuin staat het middelgrote zwembadje ook alweer, en ik geniet van m'm airco-kamer;)

Liefs!

@Bart
Dank voor je lieve wijze woorden mbt die oordelende vriendin🥰

En fijn dat de OR methode voor jou ook werkt!

Wat naar van je lange paniekaanval jeetje, hopelijk gaat 't weer een beetje beter met je ondertussen🥰

En goed dat je een goed gesprek hebt gehad met je vriendin, knap! En hulp inschakelen (huishoudelijk) klinkt als een goed plan, hulp vragen is belangrijk voor ons burn-outers🙂

Ik heb trouwens nooit door gehad dat er twee Barten zijn. Óf ik heb ze alletwee voor jou aangehouden hihi, óf toevallig alleen de berichtjes gelezen van deze Bart.

Naar mijn idee: de Bart die rond de 30 is, het berichtje destijds had geplaatst over de sociale contacten, en die met z'n vriendin op vakantie was geweest en die van het 'terras-clubje'😊 Nouja, sorry als ik wat door elkaar haal en anders is dit voor beide Barts;)

Liefs!

En voor iedereen en voor ALLE forummers: sterkte, succes, zet hem op en LIEFS!

Nog even benieuwd hoor;) Bart(s) als je dit leest/lezen: hoort dat allemaal bij 2
Bart, of had ik er twee samengevoegd?

Liefs

En was nog even benieuwd; Bart/Barts:
Heb ik twee van jullie voor 1 aangezien of toch niet?😊

Liefs

Hey Liesie, haha nee hoor je hebt het goed gezien! De Bart die je omschreef dat ben ik inderdaad 😁. Ik doe nu ook met je mee met de OR methode trouwens. Het gaat nog steeds niet zo heel lekker, maar ja ik blijf het proberen. Jij ook veel succes en sterke gewenst☺️

Ah fijn te weten dat ik je goed in m'n hoofd had☺️ En sterkte Bart en succes ook voor jou💜

Liefs

Hey liesie topper,

Even een dikke knuffel voor je, en ook voor de rest.

Knuffels terug💜

Liefs

Sorry geld moet zijn zelf 🤭

Sta dr achter👍🏻

Mee eens Jos... Irriteer me ook.

Hier zijn toch ook moderatora?

Hier zijn toch ook moderators?

Ja die kijken volgens mij alleen als je zelf een bericht rapporteert. Verder doen ze niet zoveel

Ze zegge altijd een betere wereld begin bij jezelf dus laten we dit meenemen💗

Liefs Carlijn

Wordt dat vergoed? Thanks voor het delen!

Ga je vaker of ben je 1 x gegaan? Ik zie dat er best weinig mensen zijn die dit aanbieden en dat ik relatief ver moet reizen. Eenmalig zou kunnen maar ga niet een traject doen ofzo.

Dus kan je al die inzichten uit 1-2 sessies halen? Het is iets anders dan neurofeedback toch? Dat is echt een soort brein training en dus een traject

Bedankt voor het delen! Interessant ook wat ze met zo’n test kunnen meten. Verder ben ik ook wel benieuwd naar bovenstaande vragen. 😊

Klopt, mijn therapeut zegt ook dat je hersenen ver weg het meeste energie kosten, merk ook dat mentale ontspanning ook het best bij mij werkt en het meest effectief is

Een burnout is een vage term, er horen een tal van klachten bij en aangezien de mindbody verboden is, is er niet zoiets als een lichamelijke of fysieke burnout. Het uit zich soms net anders. Ook als je last hebt van emotionele uitspattingen: emoties stromen ook door je lichaam, het is dus iets geestelijks maar zeker ook iets lichamelijks, want vastzittende emoties kunnen wel zeker voor lichamelijke reacties zorgen. Ik wens je veel succes met je verdere herstel, en mooi dat zo'n meting jou helpt met je herstel! ❤️

Hoi labelvrij,
Ik wilde de website bezoeken omdat ik wel nieuwsgierig ben, maar hij doet het niet?

Over de vragen; het is een enkele sessie van een uur. Het is geen training, alleen een meting.
Je bespreekt je klachten enzo, krijgt uitleg over het zenuwstelsel en de meting, en krijgt zelfs meteen een eerste mondelinge bespreking van de meetresultaten.
Om het zenuwstelsel een beetje te stressen krijg je een paar uitdagende mentale taken uit te voeren.

Ik wist niet dat je dit maar op een paar plekken in NL kunt laten doen? Ik weet niet of de verzekering dit dekt, ik heb besloten het zelf te betalen.

Verder ben ik het eens met de opmerking dat het brein en lichaam enorm verweven zijn. Toch is bij mij veel terug te leiden naar het brein. Misschien is dat wat ik bedoel. Mijn schouderspieren hebben b.v. continu te veel spanning. Dat is een fysieke uiting van iets mentaals. Zoals je al omschrijft.
Maar misschien komt dat ook omdat ik nou eenmaal veel in/met mijn hoofd ervaar, en minder in/met het lichaam. En dat zou ik wel eens wat meer mogen doen.

Over de vragen; het is een enkele sessie van een uur. Het is geen training, alleen een meting.
Je bespreekt je klachten enzo, krijgt uitleg over het zenuwstelsel en de meting, en krijgt zelfs meteen een eerste mondelinge bespreking van de meetresultaten.
Om het zenuwstelsel een beetje te stressen krijg je een paar uitdagende mentale taken uit te voeren.

Ik wist niet dat je dit maar op een paar plekken in NL kunt laten doen? Ik weet niet of de verzekering dit dekt, ik heb besloten het zelf te betalen.

Verder ben ik het eens met de opmerking dat het brein en lichaam enorm verweven zijn. Toch is bij mij veel terug te leiden naar het brein. Misschien is dat wat ik bedoel. Mijn schouderspieren hebben b.v. continu te veel spanning. Dat is een fysieke uiting van iets mentaals. Zoals je al omschrijft.
Maar misschien komt dat ook omdat ik nou eenmaal veel in/met mijn hoofd ervaar, en minder in/met het lichaam. En dat zou ik wel eens wat meer mogen doen.

Over de vragen; het is een enkele sessie van een uur. Het is geen training, alleen een meting.
Je bespreekt je klachten enzo, krijgt uitleg over het zenuwstelsel en de meting, en krijgt zelfs meteen een eerste mondelinge bespreking van de meetresultaten.
Om het zenuwstelsel een beetje te stressen krijg je een paar uitdagende mentale taken uit te voeren.

Ik wist niet dat je dit maar op een paar plekken in NL kunt laten doen? Ik weet niet of de verzekering dit dekt, ik heb besloten het zelf te betalen.

Verder ben ik het eens met de opmerking dat het brein en lichaam enorm verweven zijn. Toch is bij mij veel terug te leiden naar het brein. Misschien is dat wat ik bedoel. Mijn schouderspieren hebben b.v. continu te veel spanning. Dat is een fysieke uiting van iets mentaals. Zoals je al omschrijft.
Maar misschien komt dat ook omdat ik nou eenmaal veel in/met mijn hoofd ervaar, en minder in/met het lichaam. En dat zou ik wel eens wat meer mogen doen.

Biofeedback meting is iets anders dan bioresonantie toch? Nogmaals dank voor je reacties branduit!

Website kom zsm online maar zal nog een tijdje in de maak zijn! Het wordt een efficiente methode om je te begeleiden door je burnout heen, geen passieve 'pacing' en constant rusten. Er zijn genoeg methodes om, wel met gepaste rust, vooruitgang te boeken in je burnout en/of andere ziekte.

Je kan via je webbrowser op woorden zoeken door het woord in te typen in “zoek op pagina” dat vind je meestal in de instellingen, onderaan in je iPhone of rechtsboven aan op je webbrowser

*of rechtsboven aan op je webbrowser via je laptop

Controle f

Een zoekfunctie zou heel fijn zijn! Zoekfunctie via webbrowser is niet handig want je moet dat dan voor alle pagina's apart doen.

En misschien zijn er wel ex lezers die willen doorgeven hoe het met ze vergaat. Ook dit soort berichten zijn van harte welkom en zorgen ervoor dat wij volhouden. Zoals bv Eric wel eens doet en nog iemand (naam vergeten 🤯) die naar Spanje is verhuisd. We kunnen wel wat positiviteit gebruiken en weten dat dit alles overgaat.

Dag Burnie,
Het gaat mij nog op en neer. Ik probeer positief te denken maar valt soms niet mee. Ben nu 6 weken uit de running. Tis lastig om afleiding te zoeken...wat deed jij voor wat betreft dagelijkse invulling?
En het slapen is lastig, zodra ik ga liggen begin ik weer te malen en na inslapen vaak te vroeg wakker

Veel goeds gewenst!
Herman

Hoi Burnie

Lees elke dag wel hier,ook zeker voor support. Zoals nu met de verhoging Ad. Het gaat op en af.wat kan 10 mg meer,veel doen😒
Ivan paroxetine.dus nu 20 mg. Ik voel wel verbetering,maar zomaar even angst,of hoofdpijn ,kleine huilbui, is er ook. Het hoort erbij …zegt de apotheek 🙈.ik verwacht na 8 toch nog teveel blijkt !
Ik hoef niet vrolijk te zijn, maar het onrustige duizelige, gevoel mag wel ophouden.🤷‍♀️blijkbaar heb ik meer tijd nodig….pfff

Hoe gaat het met jou?

Hoi Herman, fijn om wat van je te horen. Afleiding is best lastig omdat dit natuurlijk beperkt is wat je kunt doen. Ik probeer iedere dag te wandelen, ook al is het maar even. Dan ben je toch even buiten. Nederland in beweging doe ik bijna dagelijks. TV kijken, legpuzzel ligt standaard op tafel (doe ik elke keer paar stukjes, langer hou ik niet vol), sudoku ligt binnen handbereik en doe ook af en toe wat invullen. Sinds kort lees ik weer (bijna een jaar niet gedaan), fietsen (als ik niet ga wandelen), yoga 1x per week, of meditatie les (beide in yogastudio) en meestal 1x per week massage. En verder beetje huishouden en koken uiteraard. Het lijkt heel wat, maar het stelt niks voor hoor. Verder zit ik (te veel 😉🙄) en leef als een koe in de wei (zou Eric zeggen)

En slapen ging bij mij ook lastig. Niet in het begin van mn BO, maar na een paar maanden slecht slapen. Maar daar heb ik nu een wonderpilletje voor 3,75 mg mirtazipine. Dat werkt bij mij redelijk goed en neem ik in vlak voor het slapengaan.

Maar het blijft zoeken naar wat voor jou werkt uiteraard en wat bij jou past op dit moment.

Je schrijft ik ben sinds 6 weken uitgevallen, betekent dit dat je sinds 6 weken in je BO terecht bent gekomen?

Hopelijk vind je wat afleiding, dat zou fijn zijn.

Sterkte

Hoi An, oh wat duurt het toch lang hè en ik had zo gehoopt dat je weer verder opgeknapt was en je nog meer kunt genieten van alles zonder die klachten. Wat een geduld heb jij toch An. En ik hoop juist wel dat je weer een beetje vrolijk kunt zijn, hoe fijn zou dat zijn. Ik blijf voor je duimen dat het nog meer gaat aanslaan met je medicijnen.

Met mij gaat het ook wisselend hoor. Redelijke momenten en prut momenten. En soms zit ik weer even in een dal pffff, niks aan iig. Probeer maar positief te blijven en vaak tegen mezelf te zeggen dat het goedkomt. Maar ook dat lukt zeker niet elke dag. Maar net gewandeld met een vriendin (ik ga ook vaak alleen) en even thee gedronken bij strandtent om mezelf uit te dagen om tussen de mensen te zijn. Nu weer lekker thuis en even lezen.

Heel veel sterkte en we lezen elkaar weer. ☀️

Wat lief van jou Burnie 😢🥰!!! Weinig mensen vragen hoe het mij gaat…. Maar hopelijk wordt je nu niet overspoeld met reacties want ook jij hebt je rust nodig. Maar kort antwoord: ik ben bezig met hoe ik binnen mijn grenzen kan blijven en daarin gemotiveerd blijf. Bewustwording daarnaast van negatieve consequenties van mijn gedrag onderzoeken. Ben nu ook aan een Boek begonnen “grip” en nog een ander geweldig e-boek voor mensen met verslavingen of gedragsproblemen/problematisch gebruik. Het andere boek is te vinden op een ander internetforum “verslavingdebaas” onder het kopje “tips en adviezen” van het onderdeel “roken”. Bij mij is dat vooral internetverbruik onder controle krijgen, denk aan nieuws/YT/forum/muziek. Zo kijk ik nu hoe ik dmv afspraken met mij zelf maximaal gelukkig kan worden en tegelijkertijd kan herstellen. En dat is door maximaal 1 x per week op het forum te zitten en niet te veel reacties en verhalen te lezen, zodat ik tips kan geven, maar ook jullie steun en onverminderde power terug kan lezen. Samen staan we sterk. Ik vind jullie prachtige mensen en jullie blijven in mijn Hart ♥️
Een ding: je hoeft je nooit ongerust te voelen als je even niks van mij hoort, “opgeven” zit NIET in mijn DNA, dus ben er altijd nog 💪🏽😃
En iedereen mag van mij antwoorden op de vraag hoe het gaat. Alleen weet wel, het is voor mij lastig alle reacties bij te houden, forgive me 🙏🏼
Indien niemand het heeft gevraagd nog: hoe gaat het met jou Burnie powerwoman?
En alle liefs aan de rest van de (genoemde) lotgenoten!

Burnie,
Officieel 6 weken thuis nu, maar klachten al wat langer uiteraard. En dit dit is helaas niet voor mij de eerste keer :-(
Groet,
Herman

Wat lief van jou Burnie 😢🥰!!! Weinig mensen vragen hoe het mij gaat…. Maar hopelijk wordt je nu niet overspoeld met reacties want ook jij hebt je rust nodig. Maar kort antwoord: ik ben bezig met hoe ik binnen mijn grenzen kan blijven en daarin gemotiveerd blijf. Bewustwording daarnaast van negatieve consequenties van mijn gedrag onderzoeken. Ben nu ook aan een Boek begonnen “grip” en nog een ander geweldig e-boek voor mensen met verslavingen of gedragsproblemen/problematisch gebruik. Het andere boek is te vinden op een ander internetforum “verslavingdebaas” onder het kopje “tips en adviezen” van het onderdeel “roken”. Bij mij is dat vooral internetverbruik onder controle krijgen, denk aan nieuws/YT/forum/muziek. Zo kijk ik nu hoe ik dmv afspraken met mij zelf maximaal gelukkig kan worden en tegelijkertijd kan herstellen. En dat is door maximaal 1 x per week op het forum te zitten en niet te veel reacties en verhalen te lezen, zodat ik tips kan geven, maar ook jullie steun en onverminderde power terug kan lezen. Samen staan we sterk. Ik vind jullie prachtige mensen en jullie blijven in mijn Hart ♥️
Een ding: je hoeft je nooit ongerust te voelen als je even niks van mij hoort, “opgeven” zit NIET in mijn DNA, dus ben er altijd nog 💪🏽😃
En iedereen mag van mij antwoorden op de vraag hoe het gaat. Alleen weet wel, het is voor mij lastig alle reacties bij te houden, forgive me 🙏🏼
Indien niemand het heeft gevraagd nog: hoe gaat het met jou Burnie powerwoman?
En alle liefs aan de rest van de (genoemde) lotgenoten!
Liefs Rodha (vergeten naam bij te zetten)

@ Herman: misschien heb je wat aan verhaal 1860 en 1861 en 1532. x Rodha

Het boek heet “grip” van Marc bosma. Staan ook heel veel ander dingen in over hoe je je grenzen beter kan aangeven, hoe omgaan met niet helpende gedachten, patronen doorbreken, omgaan met overprikkeling etc etc. Ik heb overigens geen autisme maar het boek is daar wel voor geschreven. Desalniettemin is het ook bruikbaar voor mensen zonder autisme :-) x Rodha

En veel kracht gestuurd aan de rest van de reageerders en lotgenoten X Rodha

Ohja en ik rook niet. Dat is alweer 10 jaar geleden, mijn laatste sigaret. Ik was een emotioneel wrak daardoor geworden. sinds ik daarmee gestopt was, is mijn stemming zoveel verbeterd, en mijn stress/angst aanzienlijk afgenomen. Nu alleen nog mijn internetverbruik onder controle krijgen, dus vandaar dat ik die boeken daarvoor nu gebruik, en dan kan ik nog meer stapjes vooruit zetten, hiep hooi! 😄
X rodha

@ Burnie, de dipjes horen erbij, en helpende gedachten helpen echt! Het komt goed!!! en de dipjes horen er soms bij. Neem even extra rust als je je minder voelt. You got this mooi mens!!! X Rodha

En sorry dat ik mijn reactie 2x had geplaatst…. Maar was dus vergeten mijn naam bij te zetten ☺️ X Rodha

En Ohja voel je niet verplicht om te reageren op mijn reacties, doe lekker wat voor jou goed voelt en wat jou helpt bij je herstel.

Niemand hoeft zich natuurlijk verplicht te voelen te reageren. Het enige wat telt is jullie herstel :-)

Lotgenoten zijn als sterren, je ziet ze niet altijd maar je weet dat ze er altijd zijn ✨💛

X Rodha

Hoi Burnie topper!

Ik leef nog hoor, ik had / heb alleen de griep even te pakken hahah.

Maar super lief dat je het even vraagt. Ik snap je topic,.soms loopt er inderdaad van alles door elkaar heen.

Ik vraag me net als jou af hoe het met iedereen gaat, en hoop natuurlijk goed.

Ben gister wel bij de psycholoog geweest, ga wel starten met ad, maandag. Eerst beetje opknappen.

En hoe gaat ie met jou topper

Succes Gert! Dat AD jou vanaf maandag een extra steuntje in de rug mag geven
X Rodha

Hoi Burnie, Rodha,Gert

Ach..net als jij,Burnie ga ik gewoon door.en de mindere dagen 🤷‍♀️
Kom ik ook wel door. De Ad. Voelt wel beter,qua druk hoofd,maar soms nog even de angst voor ? Heb nog even tijd nodig🙄
En🧩vind ik wel leuk,maar zie het niet altijd als je een stukje zoekt.,Jin zoon ziet het zo liggen🙀😃
En zo te lezen hou je je zelf ook lekker bezig.😬🏃‍➡️👌🏻
@ Rodha ..jij hebt ook altijd een opbeurend berichtje🙏en lees jou ook graag weer. Rustig aan, op je eigen tempo !

@gert…de griep 🤔rustig aan.was je al even aan het zoeken😉
En gevonden 😃 ik hoop dat de Ad. Ook wat doet voor jou! Weer 1 stap ,in de hoop ik voor jou goede richting 🙏 ik lees het wel van je 💪🏼

Liefs allemaal

Knuffel voor jou An, je bent een strijder! Ja maximaal 1x per week of per twee weken zal ik even rondkijken hier. Ik zal heel wat missen van jullie maar jullie zijn in mijn gedachten! Zet m op An! 💪🏽
En moet weer lachen om je smileys hahaha net als bij Burnie vaak, maak het zo levendig het verhaal
X rodha

Hahaha die vele emoticons zal wel een leeftijdsdingetje zijn 👵🏻🤔 Ik ben er ook dol op.

@ Rodha, lief je reactie en natuurlijk reageer ik op je. Mag toch aannemen dat je weet dat je op dit forum er toe doet. Al je lieve woorden en je fijne en helpende adviezen. En als je kunt stoppen met roken, dat krijg je je internetverbruik ook wel onder controle hoor 💪🏻.

@ Gert, fijn om wat van je te horen en ook nog eens griep erbij gekregen pffff, kon er ook nog wel bij. Maandag beginnen dus met ad, hopelijk gaat het wat voor je doen en krijg je er meer rust door in je hoofd en lijf. Het zal misschien wel lastig worden in het begin, maar je hebt hier veel kunnen lezen wat het uiteindelijk oplevert. Je hebt het lang gedaan zonder en veel ernaast uitgeprobeerd om het zonder te kunnen doen. Ik duim voor je dat ad je wat gaat opleveren. Komt goed kanjer en hou ons op de hoogte als je wilt.

@ An, wens je een fijne zondag toe en lekker naar buiten vandaag. Gelukkig heb je je hondje, dus je moet wel. En die puzzel hoeft ook niet in 1 keer af toch. Bij mij gaat het ook niet snel, dat hou ik ook niet vol. Plus het is werkelijk een verschrikkelijk puzzel met wel ik weet niet hoeveel dansende poppetjes. Je wil niet weten hoe vaak ik zeg, wat een rotpuzzel en dan zegt m’n man waarom doe je dat dan haha. Dus lekker doorgaan An en het zorgt, ook bij mij, dat je even uit je hoofd komt.

Zelf ga ik vanmiddag naar m’n zus om te wandelen of te fietsen. Is meestal voor 2 a 3 uurtjes en dan weer terug naar m’n bunker 😉 Wens jullie allemaal een fijne en zonnige dag toe ☀️

Thanks Rodha, An, Burnie

We gaan het beleven! Lekker fietsen Burnie geniet ervan, niet te snel weer naar de bunker he hahah

Lief Burnie! Maar ik word pas gelukkig als jullie nog meer herstellen, dus daarom zei ik dat ;-) Ja ik wil meer zelfcontrole creëren. Moet 100% lukken :-) en je hebt helemaal gelijk wat je zegt 😁 x Rodha en een hele fijne week Burnie en de rest van alle kanjers!

En hier vergeet ik vaak emoticons te plaatsen 🤔 net als mijn naam, dus heeft niks met 👵🏼 te maken hahah
X Rodha 🥰

En uiteraard lukt het ook niet altijd voor alle lotgenoten online te zijn, want herstel gaat natuurlijk voor. En er zullen er vast ook mensen tussen zitten met een drukke agenda ernaast. Het is geen verplichting om hier te zijn natuurlijk. Ik moet ook voor mij zelf zien of 1 x per week haalbaar is, of dat ik besluit om maar 1 x keer per maand hier op het forum te zijn bijv. Maar wat het ook wordt: je hoeft je nooit zorgen te maken dat er iets is, ook al hoor je een lange tijd niks van me, want hoe graag ik ook mensen help, mijn herstel moet prio blijven. En dat geldt natuurlijk voor een ieder hier op het forum :-)
Dus ook al zou je niks van me horen een tijdje of als ik gerichte vragen mis van iemand aan mij, je hoeft geen opsporing verzocht in te schakelen hahaha ;-). Ik ben gewoon lekker hard aan het werk aan herstel! En heb alle tips uit forum gehaald wat ik nodig had.
Ik doe mijn best om online hier te zijn, maar het mag niet ten koste van mijn herstel zijn, dus het is een balans vinden, en dat geldt voor iedereen. Dus echt beloven hoe vaak ik hier ben durf ik niet maar weet dat als je minder vaak van mij hoort, dat ik juist op de goede weg ben! Ik zal nooit helemaal hier weggaan bij dit forum.

En de nieuwe garde leert weer van de oude garde, en kan weer de tips doorgeven aan de anderen. En de succesverhalen van Eric en Taco en william zijn nog altijd terug te vinden in de reacties, die verdwijnen nooit. Dus daar kan je altijd op terugvallen.
LIefs Rodha en tot spreekze! X

ofwel: ik zal altijd nog wel een tipje geven of wat steun, maar veel veel minder vaak dan voorheen. Het is helaas keuzes maken in het leven :-). Ik dacht schrijf het nog eventjes, dan weten lotgenootjes dat :-)
X Rodha

En zoals Eric schreeft: Het komt goed!!
En ben hem dankbaar dat hij dat zo vaak heeft verteld, want ik weet dat hij gelijk heeft :-)
X Rodha en alle liefs en kracht toegestuurd aan iedereen

schreef*

Lieve Rodha, wens jou natuurlijk ook alle kracht toe en inderdaad het allerbelangrijkste is dat je beter wordt. En ik zal me geen zorgen maken dan en een alert eruit laten gaan.

We lezen je wel weer (of niet en dat is ook oké) en zorg iig goed voor jezelf. En natuurlijk gaan we al jouw goede raad missen uiteraard.

🫶🏻

Hoi anoniem

Ik sluit me aan bij Burnie…🤔 succes.

Heb nog 1 vraag…..zere kuiten,of er mieren doorlopen🙄 spieren doen zeer bij lopen,ook net boven me enkel in die buurt . Dan ben ik aan het lopen ,moet ik ff blijven staan omdat ik even de voorkant en kuiten moet losschudden of zo. Heb al magnesium olie geschmeserd.ook trllen heb 2 magnesium tabletten per dag van kruitvat.niet elke dag de pijn,maar wat is het dan ? Ook soms zere voeten 🤷‍♀️ en als ik op de bank zit met benen omhoog is het minder/ weg 🤷‍♀️🙄 hypochonder soms…
Lees het wel pffff altijd wat.
Oh ja, zit ook 1x in de week op fitness 30 minuten.

Hoi An, misschien dit voorleggen bij je huisarts, want ik heb ook geen flauw idee. Of bij fysio vragen. Misschien ook een idee. Zou een doorbloeding probleempje kunnen zijn. Of proberen je benen goed te masseren, evt met wat hulpmiddelen daarvoor. Ik heb bv een ding met bolletjes die draaien, een soort handschoen. Doe ik ook m’n benen mee voor een betere doorbloeding. En anders laten masseren bij de fysio. Maar wat ik echt superknap van je vindt is dat je naar de fitness gaat 💪🏻💪🏻💪🏻 En half uur is helemaal prima.

Hoi Burnie
Is alleen benen,rug,armen hoor🤗
He moet wat....
Fyzio zegt dat ik de voeten goed moet afwikkelen en rustiger moet lopen !
Pfff

Hoi An,
Die zere spieren en die mieren… dat herken ik hoor. Het is bij mij nu al een stuk minder. Ik heb een poosje magnesium gesmeerd en ben licht blijven bewegen. Ook heb ik voor snachts een stuk zeep in m’n bed gelegd bij m’n benen. Klinkt gek maar het hielp! En ik kon weer beter slapen. Dus ik zou me geen zorgen maken hoor.

Hoi Burnie en An toppers hoegaat het?

Groetjes

Hey Gert, vroeg me dat ook af bij jou.

Ik kwakkel gewoon door, het gaat niet slecht, maar ook niet goed. Mijn nek en schouders zijn wat minder pijnlijk nu, m’n hoofd is wisselend vervelend aan het doen. Nu meer last van benauwdheid het hartkloppingen. Dat had ik tot voor kort niet, dus dat vind ik persoonlijk vreemd. Maar gelukkig niet de hele dag door hoor, maar bij tijd en wijle. Dus ach ik leg me er wederom bij neer en deal ermee.

Maar hoe gaat ie met jou? Dag 2 van ad. Lukt dat een beetje? Of wordt het heel langzaam opgebouwd? Is de griep ook weer onder controle? Hoop dat het goed met je gaat Gert en dat je geniet van het mooie weer 🙏🏻. Wat zou het toch fijn zijn als we weer blij door het leven gaan.

Hoi Pien,Gert,

@ Pien , ik doe dat ook ..magnesium spray dat helpt ook wel even. Jij schrijft zeep .? Naast je benen in bed. ? Elke zeep is goed ?
Ik probeer dat….🙏 kan best zeer doen als die spieren zo strak en gespannen zijn!
Dank je wel

@ Gert je bent nu begonnen met Ad .! Ik zal aan je denken….💪🏼

Hahaha An, ik zie je gezicht gewoon voor me over huh zeep??? Ik had hetzelfde hoor. Ik ben benieuwd wat mn man zegt als ik met een stuk zeep naar bed ga 🤣. Vraag me net als jij af welke zeep en het waarom. Het ruikt wel lekker. Hoop dat Pien er meer over uitlegt.

@An en @Burnie,
Ik had een stuk Aleppo zeep in huis. Zo’n blok zeep uiteraard. Dat heb ik in een washandje gedaan en tussen m’n benen gelegd. Klinkt super gek maar heb het geprobeerd omdat ik er over gelezen had op het internet. En echt super bizar maar die mieren gingen weg! Heb het een paar weken gedaan en nu geen last meer! Hihihi
Misschien was het toeval hoor, maar ik zou zeggen… baadt het niet dan schaadt het ook niet. Succes!

Hoi Pien…

Nou..ik zal het proberen,nog wel even stuk zeep kopen dan😂
Heb ook even aan de fysiotherapeut gevraagd..volgens hem was het ook dat het verkrampt is ,dus schudden de benen.🤔want in de avond is het veel minder. Drink ook genoeg.stresskip dat ik ben. Spierspanningen 🤷‍♀️nou…lekker dan🏃‍➡️
Dank je wel Pien 👌🏻

Zet hem op An! Hoor graag of het stuk zeep (Aleppo!) iets doet voor je, hahahaha. Laat je het weten?

Hey Burnie topper.

Hier alles z'n gangetje, wel weer wat opgeknapt vd griep gelukkig.

Begonnen met ad, heel langzaam opbouwen, heb wat hoofdpijn en misselijkheid, verder nog geen rare bijwerkingen of positief iets.

Hier ook nek en schouders die niet willen, en ook benauwd, bijzonder he, eerder niet echt last van.

Bij jou dus ook z'n gangetje lees ik, je bent een strijder topper het komt goed met ons.

En An topper met jou ook!

Fijne avond en zet m op allen.

Hai Gert, blij dat je weer wat van je griep bent opgeknapt. Fijn ook om te lezen dat je iig tot nu toe geen gekke/heftige bijwerkingen hebt. Goed dat je heel langzaam opbouwt.

Ja en die andere klachten blijven lastig hè. Zo zijn sommige klachten wat meer op de achtergrond en te behappen en zo krijg je er weer iets bij wat je niet eerder hebt gehad. Het is echt een monster hè Gert die burn out. Daar ga ik nooit vrienden mee worden 😉.

Bij mij is mn hoofd en mn nek minder pijnlijk. En op dit moment valt de benauwdheid weer mee, maar weer wat meer nu last van maag. Ook nog niet eerder gehad. Zo had ik van mn psychosomatische fysiotherapeut ademhalings oefeningen meegekregen om met onderbuik en de zijkant/flanken te ademen. Das natuurlijk om aandacht af te gaan leiden van klachten. Dat hielp wel, maar kreeg het uiteindelijk Spaans benauwd van. De focus ligt dan de hele dag zo op je ademhaling, dat het weer negatief uitpakt. Dus ik adem gewoon weer als vanouds hahaha. En verder rommel ik maar wat aan in de hoop dat het ooit overgaat.

Soms denk ik weleens hoe ga ik dat merken wanneer ik bv in de laatste fase zit. Hoor ik nooit iemand over. Wel hoor ik dat het wat beter gaat, maar niet dat dit dan de laatste stuiptrekkingen zijn van het monster burn out. Maar ja, is vast weer een controle dingetje van me. Ik wil die stip op de horizon zien en daar naartoe werken. Dat kan ik wel. Maar in het luchtledige hangen en niks weten vind ik lastig.

Maar Gert we komen er met z’n allen wel, maar wat een weg is het.

Nou ik ga ff thee drinken, puzzelen, wandelen en verder zie ik het wel. Net terug van psycholoog. Was eerste ontmoeting, aardig meisje. Kon m’n kleindochter zijn 🤣. We gaan het zien wat dat op gaat leveren, ik ga er open in.

lieve Burnie, wat lief dat je dit vraagt. Het is inderdaad soms wat lastig om dan terug te vinden waar je met iemand een gesprek hebt gehad op het forum.
Met mij gaat het redelijk, dan weer mis en dan denk ik een dag, nou voel me bijna de oude. En dan toch weer niet. Ik heb nog 1 therapie les te gaan. Best veel aan gehad.
Op het werk flink bezig met hoe het anders moet voor mij. Dit kost veel energie. Ik probeer naast het werk, ik werk 12 uur per week, wat activiteiten te ondernemen. Dit loopt wisselend. Ik kan 2 uur in wat meer herrie zitten, bv bij een voetbalvereniging, feestje of iets. Ik probeer dit op te bouwen, er komt een belangrijke bruiloft aan van een vriendin. Op en af dus. Ik houd alleen veel last van vermoeide benen. Daarvoor ga ik morgen naar de fysio.
Massage bevalt me inmiddels wel.
Het blijft zoeken.
Ik lees bij jou ook dat er steeds nieuwe klachten zijn, dit heb ik ook. Denk je van iets af te zijn komt het volgende weer. Lijkt wel of we alles moeten afvinken ofzo.
Goed om te lezen bij velen dat er kleine stapjes vooruit zijn. Dat valt wat op als je een tijdje niet gelezen hebt.

Hoi Monique, wat fijn om wat van je te horen en nog fijner om te horen dat het wat beter met je gaat. Het is een weg, en we zijn er nog niet, maar we komen er wel. En inderdaad een ieder op z’n eigenwijze manier. En ja die idiote klachten die spontaan om de hoek komen kijken, vreselijk. Inmiddels weten we een beetje hoe we ermee om moeten gaan. Die vermoeide benen ken ik niet en misschien nog niet zo’n gek idee om naar de fysio te gaan. Ik ga zelf ook nog naar de fysio voor nek en schouders en hij masseert dan zacht en zegt regelmatig eigenlijk masseer ik je hersenen. Maakt mij niks uit, als het maar iets oplevert 😉 Verder heb ik daarnaast ook nog wat massages hoor en dat zorgt ervoor dat ik meer ontspannen ben. En ik kan ook voor korte tijd onder de mensen zijn en doe dat ook bewust. Ben anders bang dat ik er misschien nooit meer tegen kan. Theater of iets dergelijks ben ik nog niet geweest. Wel weer het schilderen opgepakt (in schildersclub met zo’n 6 mensen) en kan ook weer gelukkig een boek lezen (niet te ingewikkeld). Dus ach we nemen kleine stapjes vooruit. Gelukkig heb je ook een beetje een oplossing gevonden met je werk. Niet onbelangrijk.

Maar fijn dat je een reactie hebt gegeven. Het is misschien stom, maar er zitten mensen gewoon in m’n hoofd.

Veel plezier met de dingen die lukken en met de heerlijke massages.

We lezen elkaar weer

En soms helpt het ook door jouw verhaal nu om vol te houden, of om toch iets uit te proberen. Dat is ook fijn.

dank je Burnie maar was geen afscheid hoor! 🫶Maar lief je berichtje!!!
Hier hard aan het werk met Schermtijd verminderen, doet me goed merk ik en kan ik iedereen aanraden, zelfs aan gezonde mensen haha. Het is me gelukt om 6 dagen een forum pauze in te lassen :-) hahah
En herstel moet je zien als een tunnel, je ziet niet precies waar je bent, maar als je blijft focussen op herstelbevorderende dingen, dan zul je uiteindelijk het licht aan het eind van de tunnel zien.
Je bent in de laatste fase als je klachten steeds meer zijn afgenomen en jij jouw verbeterde versie hebt geaccepteerd. Over de grote linie zou je vooruitgang moeten opmerken. Dus bijv nu met vergeleken een half jaar of langer.
Ohja een een hoofdmassage is ook heerlijk!
Leuk dat je aan het schilderen bent!
En Gert! Ik hoop dat je zo min mogelijk last hebt van bijwerkingen van AD en zo snel mogelijk de voordelen gaat ervaren ervan!
En aan An, Aswin, Monique, love, pien, monique, kaneel, kamillethee, Herman, Hilde en de rest van lotgenoten altijd heel veel kracht toegestuurd, kanjers!
Ik wens jullie een fijn weekend toe en een hele fijne week!

X Rodha

En als je geen vooruitgang merkt dan moet je je voortgang/strategie evalueren :-) x Rodha

Hoi Burnie,

Nou inderdaad, het valt me mee,maar merk ook nog niet zoveel haha.

Klopt, het ene is weg en het andere dient zich weer aan.

Hoe is het met jou verder vandaag? Je denkt misschien beetje oppervlakkige en kortere reacties maar ik kan niet zoveel typen of op woorden komen ;) het ligt niet aan jou haha.

Of aan de rest allemaal, ik doe m'n best beetje bij te blijven;).

Heel herkenbaar Gert. Ik heb ook altijd van die korte berichtjes, kan idd ook niet goed lang typen/lezen en op woorden komen is soms een hele kunst 😉
Geeft niets!

Hoi Gert, heb je een idee hoe dat komt? Dat je niet op woorden kan komen. Heeft dat te maken met je ad? Maar mij maakt het niet uit hoor Gert, je weet inmiddels dat ik tussen de regels door kan lezen 😉. Gelukkig geen last van de ad iig, maar het zou ook fijn zijn als het merkbaar iets voor je gaat doen.

Hier toevallig vandaag een redelijke oké dag. Ik durf het bijna niet te schrijven, bang dat ik morgen gestraft word voor m’n positiviteit. Want dat monster ligt altijd op de loer hè 🙄😉🤣 en denkt ie oh dan heb ik nog wel iets voor je. Maar ook al is het vandaag redelijk, dan nog ga ik niet los hoor. Even gefiets, daarna met de auto naar dorp in de buurt. Daar is het wat drukker dan hier waar ik woon. Dat doe ik om te wennen aan prikkels en beetje drukte. Ik denk dat dit werkt, in ieder geval bij mij. Er zit uiteraard geen wetenschap achter.

Van de week naar psycholoog geweest voor de cognitieve therapie. Oh dat heb ik volgens mij al ergens geschreven hier 🤯👵🏻, dat de psycholoog mn kleindochter had kunnen zijn. We gaan het zien of het iets gaat toevoegen aan wat ik inmiddels zelf al weet. Ze vroeg aan het eind ook wat ik verwacht, dus gezegd dat ze gaat verrassen. Alles is gericht op somatische symptoom stoornis. Want tja zeg nou niet dat het een burn-out is 🙄. Ze moeten er een naam aan geven voor verzekeraar. Beter zouden ze een burn out erkennen en daar een behandeling voor ontwikkelen. Maar das uiteraard mijn mening.

Nou Gert, ik heb weer een A4-tje volgeschreven. En je hoeft niet perse erop te reageren hoor. Ben allang blij iets van je horen.

Hopelijk heb jij ook een beetje een fijne dag en kun je genieten van de kids en het zonnetje. En ergens maak ik me toch een beetje zorgen om je.

Zet hem op Gert en we lezen elkaar weer.

Hoi Burnie topper!

Ik heb geen idee,misschien komt het idd door ad, maar had het eerder ook al.

Dan heb ik een heel verhaal in mn hoofd wat ik wil typen, maar komt er niet uit. Zie ook wat wazig laatste tijd, ga vrijdag even m'n ogen laten checken.

Ik hoop dat je wat aan je psycholoog bezoek hebt, als de klik er maar wat is.

Hoe was je weekend? Hier ok, even naar de caravan geweest die hebben we weer op een seizoenplaats gezet in de buurt.

Jij kan me inmiddels goed lezen he,haha. Het gaat niet super, maar ook niet heel slecht. En met jou?

Ik lees je graag!!

Gelukkig Pien ben ik niet de enige;).

Hoegaat het met jou?

Gelukkig, ben ik niet de enige Pien ;)

Hoegaat het met jou?

@Burnie ben ook heel benieuwd hoe het metY gaat.
Hoop weer wat de goede kant op.

Hoi Gert, nou ik voorspelde het al, zaterdag ging prima en zondag dus prut. Heb, zoals ik al eerder vertelde, last van benauwdheid en hartkloppingen. En daardoor is gewoon m’n conditie slecht. Zelfs het wandelen zorgt ervoor dat ik snel buiten adem ben, heel raar gewoon. En waardoor, echt geen idee. Is gewoon iets wat ik sinds kort heb. Ben dan ook wat sneller moe.

Nou Gert, de caravan staat iig en nu jij nog wat verder opknappen. Goed idee om je ogen even te laten checken. Hoop toch echt dat jullie wat gaan genieten van de vakantie. En genieten de kinderen, dan jullie ook hè, zo werkt dat vaak.

Ondertussen bikkelen we gewoon door Gert, het is gewoon niet anders. Eens zou het toch eens over moeten zijn?

Fijn om je weer even te lezen en we houden contact

En inderdaad hoe zou het met Y. zijn??? Laatste keer ging het niet zo best. Hoop echt heel erg dat het beter met haar gaat 🙏🏻

Vanuit hier een berichtje,
Ik heb bij nader inzien toch ook besloten om pas terug te komen op het forum zodra ik volledig beter ben. Ik merk dat zvm rust nog steeds heel belangrijk is, en onbewust zat ik toch te vaak op het forum vanuit nieuwsgierigheid mee te lezen.

Ik ben heel heel dankbaar voor alle tips die ik heb gelezen en de steun onder elkaar!

Zodra ik meer beter ben, ben ik weer in staat om mensen te helpen op het forum maar tot die tijd ben ik offline

Het ga jullie goed lieve mensen! ❤️

Alle liefs en wie weet tot ziens
X Rodha

Lieve Rodha, ik snap het helemaal. Het is voor jou vaak moeilijk om niet alleen op dit forum verhalen lezen, maar omdat je zo graag wilt helpen gaf je ook altijd goede raad. En dat is denk ik te veel voor je. Neem je tijd om te helen. Zorg nu eerst eens goed voor jezelf. En als de tijd daar is kun je misschien anderen helpen en wie weet heb je dan helemaal geen zin meer om dagelijks dit forum te voorzien van goede raad en adviezen. Maar ik/we gaan je natuurlijk wel missen.

Ik wens je heel veel beterschap toe en je verdient het ook om weer vrolijk door het leven te gaan. Dus lieve Rodha wie weet komen we elkaar hier nog tegen op dit forum, eerlijk gezegd hoop ik het voor beiden niet. 🫶🏻

Hoi Rodha, ik heb je hier inderdaad heel veel gezien. Heel erg erg bedankt voor al je adviezen en tips in ieder geval en ik hoop dat je lekker kan gaan herstellen nu ♥️!

Jullie zijn geweldig, en totaal insgelijks, ik wens jullie niet minder dan dat, en dat geldt ook voor de andere geweldige lotgenoten ♥️! X Rodha
Ik ga jullie oprecht missen!
Dit forum wordt zo druk bezocht, dat ik veel te veel aan het lezen was, dus voor nu pas op de plaats voor mij 😅 en ik heb oprecht veel gehad ook zelf aan dit forum, dus zat er niet alleen om te helpen natuurlijk!

Ps: ik heb een account op het forum verslavingdebaas, dat forum vind je via google. Mochten jullie ooit nog vragen hebben dan kan je me daar altijd op bereiken via een privé bericht als je zelf ook een account aanmaakt. Ook daar heet ik Rodha.

@ Gert, hoe gaat het met je? Gezin weer compleet en weer gezellig samen? Misschien zit je wel al lekker in je voortent naar je spelende kinderen te kijken. Hoop ook dat het met jou een beetje gaat 🙏🏻.

@ An, hoe gaat het met jou? Stukje beter? Of hetzelfde? Hoop dat je een beetje kan genieten van vandaag ☀️ Even naar buiten, oranje tompouce halen, desnoods voor je zelf en heel hard het Wilhelmus zingen straks 🤔🤣 Mij nie bellen daarvoor 🤣

Fijne dag allemaal 🫶🏻

Mooi gezegd!

Wauw, trots op jou, op ons allemaal!

Prachtig omschreven, precies zoals het is.

Jeetje, wat heb jij dit treffend onder woorden gebracht!!👍
Wat er sinds 5 maanden in mijn hoofd en lichaam omgaat heb jij exact zo omschreven.
Zo herkenbaar allemaal
Ben helemaal ontroerd van je verhaal!
Dank je wel hiervoor!!💞

Mooi geschreven!

Mocht men een tussenoplossing nodig hebben, online reguliere ggz hulp vanuit psycholoog is ook altijd optioneel, die wachtlijsten zijn korter en wordt vergoed ook. Maar goed men kan het beste inschatten of wachten haalbaar is of niet. Ik schrijf deze tip ook even voor andere lotgenoten zodat ze weten dat er nog meer mogelijkheden zijn indien de wachtlijst lang zijn.

Verder mooi geschreven, het is een pittige reis maar weet dat jouw nieuwe versie straks alles aan kan!

Als je iets verliest, was het niet ment to be, en krijg je wat mooiers ervoor terug! Geloof mij maar ♥️

Het kan zijn dat ik nog wat schrijf hierna maar dit wilde ik alvast geschreven hebben

Zet m op kanjer!!
X Rodha

Wat heb je dit mooi beschreven kamillethee en precies zoals het, denk ik, voor velen op dit forum boekten ondervindt. En inderdaad is het niet uit te leggen aan mensen die dit niet hebben meegemaakt.

Hopelijk krijg je een goede psycholoog en kan deze je verder op weg helpen.

Ik wens je heel veel kracht toe Kamillethee.

Ik vroeg me al af hoe het met jou ging. Heb je tijdje niet gelezen.

Aanvullend:

Diagnoses zijn alleen belangrijk voor de verzekering. Het definieert niet wie jij echt bent! Je bent en blijft een krachtig mens die elke dag dichterbij herstel komt!

Hier begrijpen wij jou!

Blijft dit zo? Nee, herstel is mogelijk!
Kan ik ooit weer meedoen? Ja, dat is wel de bedoeling hè 😉
Zal ik prikkels weer verdragen? Ja, 100%!
Wat als ik mijn baan verlies? Hoeft niet, maar wat als je iets beters krijgt?
Of vrienden? Wie zegt dat je ze gaat verliezen, en wat als je er 1 verliest, was het dan wel een goede vriend? En wat kan jij doen om de banden te behouden ondanks je BO? Blijf in oplossingen denken ☺️

Het herstel van een BO zorgt ervoor dat je een betere versie van je zelf wordt en een betere omgeving voor jezelf creëert. Kijk niet naar wat je mogelijk zou kunnen verliezen maar richt je ogen op het stipje van de horizon, daar waar de toekomst nog mooier is dan jij voor ogen hebt ♥️

Ik wens je alle kracht toe, en weet vanuit dit forum geven wij jouw alle steun en hoop mee om er een succes van te maken, net als dat dat anderen ook is gelukt!

Zonder mijn eigen vooruitgang en zonder die van anderen, die hersteld zijn, had ik deze reactie niet aan je kunnen schrijven. Het levende bewijs is er!

X Rodha

Hoi Burnie,

Hoegaat het met jou topper?

Hoi Gert,Burnie

Wilde ik ook vragen ,hoe gaat het?😃

Hoi Gert en An, vandaag weer thuisgekomen van weekje vakantie. Het was toch wel een beproeving hoor, met prut momenten en oke momenten. De laatste twee volle dagen zijn eigenlijk wel redelijk verlopen. Zaterdag naar bad bentheim geweest en zo’n twee uurtjes rondgekeken en gisteren lange wandeling gemaakt en spelletje gespeeld en uit eten geweest. Maar de dagen ervoor vond ik wel regelmatig afzien hoor. Maar ik heb het volgehouden en het monster burn out niet laten winnen. Er wat van gemaakt en soms er ook van genoten. Het was heerlijk weer en de omgeving heerlijk rustig. Wel goed geslapen daar, dus daar lag het niet aan. Nu dus weer thuis en stiekem vind ik dat toch weer heerlijk hoor. En ergens is het soms ook gek hoor, dan heb ik in de ochtend klachten en zijn we er toch op uit gegaan en waren mijn klachten meer op de achtergrond. En dingen doen deed me toch ook wel weer goed, het idee dat ik weer leefde en niet vastgekleefd zat aan m’n stoel. Dat passieve en dat rusten komt mn strot ook gewoon uit. En elke keer dacht ik, oh ik krijg vast de volgende dag de rekening gepresenteerd en dat was dus helemaal niet zo. Dat wil niet zeggen dat ik klachtenvrij was, maar het was niet perse erger geworden. Dus tja wat is wijsheid. Ik weet het niet. Uiteraard wel tussendoor m’n rust genomen en dan bedoel ik in m’n stoel zitten met m’n ogen dicht. Slapen overdag doe ik eigenlijk nooit. Geprobeerd in het begin van mn burn-out, maar niks voor mij. Maar genoeg over mij, ik leef 😅 en het gaat redelijk.

Hoe gaat het met jullie? Met jou Gert? Beetje stijgende lijn? En met jou An? Schijnt de zon weer een beetje bij jou An? Ik gun het jullie zo dat het goed met jullie gaat 🫶🏻

Weet je wat zo gek is. Ik ken jullie eigenlijk helemaal niet en toch zitten jullie en nog wat mensen op dit forum in mn hoofd. Bijzonder eigenlijk hè? En hebben jullie er ook een beeld bij hoe iedereen er mogelijk uitziet. Oke misschien heb ik een levendige fantasie 🤣🤣, maar dat gebeurt gewoon bij mij.

Ik wens jullie allemaal voor straks welterusten en we lezen elkaar weer.

Tja het is een raar iets overspannen/burn-out.
Gaat bij mij na 10 maanden ook nog steeds met ups/downs. Gelukkig is bij mij de onrust en gejaagdheid minder maar wat ook vervelend is dat je soms dagen hebt dat je zoveel in je hoofd zit dat je er somer/depri van wordt. Komt
Jullie dat ook bekend voor? Je hebt dan minder plezier in dingen en ziet alles anders en somber.

Hoi Burnie topper,

Fijn om te horen dat je weer thuis bent.

Mooi dat het leuk was, en lekker weertje erbij.

Wat je zegt, soms voelde het als een beproeving, maar je hebt ook genoten. Super, en doorgezet knap.

Het is allemaal even anders, even wennen.. Nou inderdaad, dat passieve wordt ik ook gek van, niks aan. Ik wordt sowieso gek van dat burnout gedoe.

Hahah nou ik heb dat ook, inderdaad bijzonder. Denk vaak hoe zou het met ze zijn, wat doen ze, of wat doen ze niet, grappig. Haha ja nou daar kun je van alles bij verzinnen haha.

Het ging 2e deel vorige week wel aardig, alleen sinds zondag weer niet zo. En waardoor, zeg het maar, Joost mag het weten.

Fijne dag vandaag verder,

Hoi Gert, verschrikkelijk hè die wisselende dagen en wat je zegt, je kunt je vinger er niet op leggen waardoor het komt. En dat doen we dan ook hè, een verklaring zoeken. Maar het is weer zo’n acceptatie dingetje 🙄. Hoop dat je weer gauw in een goede flow komt. We modderen gewoon weer door in de hoop dat het ooit een keer ophoudt. Wel dan even doorgeven hè Gert, want anders maak ik me zorgen. En ik gun het je ook zo erg dat je weer lekker van je gezin kunt genieten zonder dat dat monster ertussen zit. Maar het komt goed met ons. Ik las in een ander stukje dat je vrijdag knopen gaat doorhakken. Blijft een ding hè Gert? Maar soms moet je toch iets om eea te doorbreken.

Zet hem op Gert en hopelijk gaan er weer goede dagen komen.

Lieve Timo, Pien, Gert en H,

Dank voor jullie lieve woorden.
Het is en was ook voor jullie ❤️
Schrijven werkt zo helend. Alleen soms kan ik me niet concentreren en wil ik het te perfect doen. Dank voor jullie reacties

Lieve Rodha,
Wat een mooie woorden. Lief en bedankt dat je de tijd hebt genomen om te reageren. Echt heel bijzonder ❤️

Ik heb een tijdje een online psycholoog gehad. Alleen dat is iets wat niet werkt bij mij. Ik ga snel overcompenseren en hard werken. Alles wil ik goed doen. Online zie je niet dat ik het spannend vind en me kwetsbaar voel. Ik krijg wat zweetdruppeltjes, ik wrijf over mijn benen met handen, ik kriebel met een pen. Je ziet alleen mijn gezicht en daar merk je niet zoveel aan. Ik sta nu op een hele lange wachtlijst en moet 9 maanden wachten. Pohhhhh! Heftig hè.

Ik hoop zo dat wat jij schrijft waar is. Dat alles wat ik verlies niet voor mij was/is en dat er iets mooiers komt. Er is al zoveel verlies geweest.

Hoi lieve Burnie,

Dank voor jouw lieve reactie.
Ik denk ook aan jou en het grappige is dat ik ook een beeld heb van jou haha. Grappig hè. Dus dat herkende ik meteen. Een lieve zachte vrouw ben je. Die ook onwijs dapper is.

Uhms het ging met mij echt even minder. Ik heb ook wat mentale uitdagingen. En ik ben soms te moe om groot en sterk te zijn. Ik vind lezen hier zo fijn alleen het is ook een prikkel dus ik moet voorzichtig te zijn. Hoe gaat alles met jou?
Jij geniet van de zon? Heerlijk zo vlakbij zee denk ik. Veel liefs ❤️

Hoi Bert,

Dat herken ik helaas wel alleen bij mij is dat altijd wel een aandachtspuntje.
De gejaagdheid is bij mij ook weg maar ik ben nog wel gespannen of ik sta nog aan. De fight en flight modus. Soms zit ik ook in een totale freeze.
Voor de sombere gevoelens/de angst en paniek gebruik ik ad. Dat helpt zeker! De scherpe randjes zijn er vanaf. Het is er nog wel maar ik ga niet zo diep.
Hmm ja allemaal niet zo makkelijk maar we gaan er weer wat van maken 🙏

Hoi Burnie,Gert, kamillethee

Blij dat je weer thuis bent, ? Denk het wel…je eigen stekkie😃
Je hebt het maar mooi gedaan, 👌🏻met ups en douwns . Dat geeft niks!

De Ad.doet wel wat,nu deze week 8 weken.Soms toch nog even huilbui,ergens tegenop zien bij een afspraak 🤷‍♀️ duizelig/wazig ,onrustig,kleine huilbui,etc. Kan ook slecht “dingen loslaten “ angst voor….
Dat is wel 1 dingetje 🤔 maar ja….stresskip ☺️
En als iemand zegt : gewoon loslaten, niet aan denken…. Hoe dan 🤷‍♀️

@kamillethee.. wat een ellende…ik hoop, net zoals ik , dat we er over een poos weer uitkomen.en dat wens ik je / iedereen zeker toe !
Liefs

Ik hoorde laatst ergens: je hoeft dingen niet los te laten, maar je kan ze er gewoon laten zijn. Dat klinkt echt heel zweverig maar het voelt wel een stuk beter aan.

Wanneer je iets "los laat", dan impliceert het dat je actief iets moet doen of je gaat je al gauw ergens tegen verzetten, hard werken om los te laten dus haha. Terwijl bijvoorbeeld spanning paradoxaal genoeg vaak pas afneemt als je het de ruimte geeft om er te zijn.

Dat is overigens niet makkelijk, en lukt lang niet altijd. Maar je kan het wel oefenen, en merk dat het bij mij steeds wat beter gaat. Met een vriendelijke/open blik naar de spanning kijken, waar voel je het precies? Hoe voelt het?

Kan je zorgverzekering ook niks betekenen? Voor mogelijkheden wbt wachtlijsten? Wachtlijstbemiddeling heet dat. En soms kan een bedrijfsarts ook iets betekenen hierin

Zolang jij werkt aan je herstel mag je mij op mijn woorden geloven. Jij hebt de teugels in handen. We gaan er een succes van maken!!!!

X Rodha

Ps: Ik heb besloten om minder vaak op het forum te zitten, excuses indien ik jouw reacrie of die van anderen mis…. ♥️

Reacrie=reactie

Hoi M, ik zit in m’n 11e maand nu en merk wel kleine verbetering met hoe het was, maar voel tegelijkertijd ook dat ik er nog niet ben. Ik probeer activiteiten telkens met rust te combineren. Om en om. En ik snap heel goed dat je weer wilt leven, wie niet. Maar toch je rust blijven nemen en dan komt het goed. Zeggen ze (wie ze is weet ik ook niet). Luister naar je lichaam zou ik zeggen. Hopelijk zijn we binnenkort in staat om weer alles te doen zonder erbij hoeven na te denken.

Zet hem op en probeer vol te houden 💪🏻

Bedankt voor je ervaring!!!

Ik raad aan om binnen je grenzen te blijven dmv;
- Activiteitenweger, zo heet de app
- Dimence signaleringsplan, zie Google afbeelden
- de 20-3-20 regel kan je ernaast hanteren :

Wat houdt de 20-3-20 regel in? Heb je een goede dag, doe dan tot 20% meer dan je basisniveau. Op een slechte dag doe je 20% minder. Heb je 3 goede dagen achter elkaar waarbij je 20% meer aankon, dan kun je dat als het nieuwe basisniveau aanhouden met inachtneming van leefregels die de ergotherapeut meegeeft. Het kan wel een aantal weken duren voordat je 3 goede dagen elkaar hebt.

- inderdaad zoals Burnie zegt afwisselen rust met activiteiten
-.In de reacties van verhalen 1860 en 1861 staan ontspannende activiteiten die je kan doen
- verder: je goed bewust zijn van de consequenties wanneer je over je grenst wilt gaan, denk even van te voren na of het je herstel bevordert of niet zodra je een impuls krijgt om iets te willen doen

@ Burnie: “ze” is: ik, William, Eric, Taco, nog iemand naam vergeten, en zo nog velen.

En ook als je beter bent heb je een maximale belastbaarheid, ook als je beter bent dien je 8-9 uur slaap te hebben gemiddeld, dien je ook rust te nemen, etc etc dus het enige verschil is dat je “meer kan” op een dag dan wanneer je ziek bent, maar ook dan heb je een maximum, want je moet voorkomen dat je weer in een burn-out terecht komt

X
Rodha

En fijn M dat je verbetering merkt! Jouw verhaal is heel fijn voor anderen! Dit hebben we nodig, hoop en vertrouwen

X Rodha

En als je de activiteitenweger teveel werk vindt, zoals ik, dan kan je ook kiezen voor een vast dagschema, zvm elke dag hetzelfde doen qua rust/activiteiten qua duurte en intensiteit
X Rodha

En ipv drie dagen hanteer ik zelf 7 dagen. Dat werkt voor mij beter.
Gr Rodha

Dank jullie wel voor de tips! 😊

Groetjes M.

Ja herkenbaar.. lekker veel rusten en dan trekt t langzaam weg

Ja, op dit moment één van m’n meest vervelende klachten. Wat je zegt, het remt mij ècht in m’n herstel want ik durf soms amper iets te ondernemen.

Er zijn een aantal dingen die mij helpen om hier mee om te gaan. Het principe is dat je dingen doet die wèl goed gaan waardoor het je vertrouwen terug krijgt dat er niets engs gaat gebeuren, ook al word je een beetje duizelig.

- Activiteiten klein houden. Dus 1 of 2 boodschappen halen, niet om me heen kijken, zoveel mogelijk prikkels vermijden, en dan naar buiten. Zodra dit een paar keer goed gegaan is kun je uitbreiden.
Ook met wandelen. Begin met een heel klein rondje. Loop ‘m desnoods twee keer als het goed gaat. Maar voorkom dat je een eind van huis bent en daar niet goed wordt.

- Eerst samen met iemand iets ondernemen. De eerste paar keer is mijn moeder mee geweest als ik met het OV naar de fysio moest. Inmiddels durf ik dat zelf, omdat het met mijn moeder samen ook goed ging.

- Iemand vertellen waar ik heen ga/wat ik ga doen, met de vraag of ik hen mag bellen als het niet gaat, zodat ze me kunnen komen halen. Het is nog nooit nodig geweest maar de wetenschap dat er backup is geeft rust.

- Push jezelf niet. Voelt iets niet goed, ga dan uit de situatie. Blijf niet doorgaan omdat je vind dat het wel moet lukken, of denkt dat het wel zal zakken. Liever een klein stapje terug, dan doorgaan en later met de gebakken peren zitten.

En zo modder ik wat aan. Er zijn nog steeds een heleboel simpele dingen die ik niet durf. Maar geduld is een schone zaak.

Bij mij hielp mijn zoutinname verhogen heel erg hier tegen. Weet niet als je ook vrij weinig bewerkte producten eet dan kan dit misschien helpen.

De fysio doet trouwens mijn nek en schouders masseren, omdat je ook duizelig kunt worden wanneer deze erg gespannen zijn.
Dit helpt een beetje tegen hele erge aanvallen van duizeligheid, maar de ‘gewone dagelijkse duizeligheid’ is hier helaas niet mee weg gegaan. Wel doe ik braaf rek en strek oefeningen om nek en schouders soepel te houden. Alle beetjes helpen, denk ik maar.

Helaas ook veel last van gehad en zo nu en dan nog. Bij kwam het ook voort uit een te snelle ademhaling en dus hyperventilatie.
Ik doe veel meditaties en let op mijn ademhaling. Mijn handen op mijn buik en even terug naar de ademhaling en rust.

Succes met alles 🙏

Herkenbaar!! Ik doe best elke dag 2 tot 4 dingen. Kinderen naar school brengen/halen, soms de bakker, de slager in de stad, soms wandelen in het bos/duinen etc.. die angst wordt wel iets minder. Maar de supermarkt is nog moeilijk (heel veel prikkels qua licht ook wowieso) is het bij jullie ook dat dit heel langzaam beter wordt en dat je niet echt blij bent als iets dan wel is gelukt met klachten/symptomen?

Ja Anoniem, ik ken het, het niet blij kunnen zijn met vooruitgang. Soms omdat het niet de moeite waard voelt, soms omdat ik onbewust alweer uitga van een naderende terugval, soms gewoon omdat ik niks voel. Zelfs als vrienden en familie me op de schouder kloppen en complimenteren met het stapje in de goede richting voelt het voor mij leeg. Het constant aanwezig zijn van klachten (soms meer, soms minder) maakt het misschien lastig om positief te zijn.

Heel erg bedankt voor jullie reacties allemaal. Dat geeft mij toch weer goede hoop! Veel rust en geduld dus! Ik moet onder de knie krijgen om niet zo snel in paniek te raken. Ik ben vandaag wezen wandelen en winkelen. Het ging prima allemaal! Ben trots ik mezelf, maar zoals eerder iemand schreef, je kan er niet echt blij mee zijn. Ik denk nu namelijk ja het zal vast wel terug komen. Ik ben wel heel blij al is de situatie niet goed natuurlijk, dat mijn symptomen herkenbaar zijn. Ik begon echt werkelijk te geloven dat ik een hersentumor heb. Ik ben helaas ook een hypochonder.

Ik hoop dat wij snel kunnen zeggen dat het veel beter gaat! ♥️🙏🏼

Dat zeg je goed Si, leren niet te snel in paniek te raken. Want die duizeligheid gaat er waarschijnlijk wel een tijdje zijn in meer of mindere mate. Maar als je weet dat het van je burn-out komt en dat het verder geen kwaad kan, dan kun je het laten voor wat het is en gaat het niet van kwaad tot erger.

Makkelijker gezegd dan gedaan hoor. Het is simpeler om te typen dan om daadwerkelijk toe te passen, dat ervaar ik elke dag 😅
Maar super dat je een goede dag met winkelen en wandelen hebt gehad! Dat geeft toch stiekem een klein beetje hoop.

@ Hilde, heel mooi verwoord allemaal en hier hetzelfde 😞 Duizelig en nek en schouder spanningen. Ik ga ook naar fysio daarvoor en dat helpt wat. En inderdaad vind ik het superraar van mezelf als het beter gaat, dat ik dan niet blij kan zijn. Sowieso is het blije een beetje uit mezelf weg. Ik zou weer hardop willen lachen (nu vaak een verplicht glimlachje) weer spontaan een dansje doen van blijdschap en lekker eens huppelen. Waar is m’n vrolijkheid gebleven. Hopelijk komt dat in ieder geval weer terug en ondertussen modder ik ook maar door.

Hoi Burnie, Hilde ,

Dat duizelige soms ,net of je dronken bent ken ik ook .maar ook dat wazige zien .pfff
In de ochtend denk ik vaak: ik doe dit of dat vandaag…maar kan
Dan geen zin maken🤷‍♀️.
Ook wat jullie zeggen over spontaan lachen, leuk doen omdat het moet ook zoiets , word / ben niet meer zo zoals ik was. Overal over nadenken,terwijl het vroeger wel anders was.
Ik hoop ook dat het wat beter word, maar..zo geduldig ben ik nog niet.
Liefs

@ An, ik hoop ook voor jou dat het beter wordt An. En geduld heb ik normaal gesproken wel, maar niet voor dit soort ongein. Zo zonde van mn tijd. Maar het is niet anders An. Dus adem in adem uit en er het beste van maken.

Gaat het met jou inmiddels beter door gebruik AD? Of nog veel last ervan?

Hoi Burnie

Ik voel wel dat het wat doet🤔 iets rustiger word het in mijn hoofd lijkt het wel. Dat angstige gevoel is er nog wel, maar niet altijd. Onrust is er ook nog,nog wel moe zijn,maar dat is ook een bijwerking. Nu op 4e week, 6-8 weken zou het duren voor het wat ingedaald is. Maar goed,ik voel wel dat het gelukkig wat / iets verbeterd. Zal niet helemaal weg gaan, want het is een “hulpmiddel”. En veel meegemaakt! Je kan niet alles hebben hè ,
En bij jou? Gaat het ?

Liefs

Nou An, ik vind je dapper hoor. En je zegt wel dat je ongeduldig bent, maar hiermee heb je veel geduld hoor.

Met mij gaat het de ene dag beter dan de andere dag. Dat hoofd zou mooi zijn als dat een keer weer normaal is. Maar An we zijn sterke vrouwen en in 67 jaar genoeg meegemaakt, dus dit fiksen we ook. Alleen stond dit gedoe niet op m’n verlanglijstje om te doen als ik met pensioen zou gaan 🙄.

Wat fijn dit forum zeg!
@burnie @Hilde hartelijk dank voor jullie mooie steunende woorden! Echt super bedankt en ik waardeer het. Ik heb ook echt last van kaken klemmen joh. Maar ik heb goede hoop♥️

Hoi Burnie

Dapper / Geduld..tja…zo voel ik me vaak niet, zeker als je zo’n k…dag hebt,

En wat je zegt, in 67 jaar veel meegemaakt,maar vind dit toch echt wel apart! Dit hoefde van mij ook niet, maar ja Burnie ..ooit is het over 💪🏼 gaan we vanuit !

Hoe zou het met Gert zijn? Die was toch op cursus of hoe heet dat ook weer 🤔🤷‍♀️ ben benieuwd !

Lees je

Hoi An, ja en als je een k.. dag hebt dan zijn de berichtjes vaak ook anders, tenminste dat is bij mij zo ☺️

Gert was naar stilte retraite en is nog aan het nagenieten misschien. Zit waarschijnlijk nog in de flow. Of is toch per ongeluk in een commune terecht gekomen 🤣🤣. Dan moeten we hem redden An 💪🏻 Maar ben wel benieuwd hoe hij het ervaren heeft.

Maar hoop dat jij vandaag een oké dag hebt en ik hoop ook dat Gert hele fijne dagen gehad heeft. Zelf ga ik vanmiddag naar de fysiotherapeut om weer wat spanning uit mn nek en schouders te laten masseren. Eind van de middag staat sinds bijna 11 maanden een etentje op het programma met vrienden. En hoe gek het ook klinkt is dat nog wel even spannend. Hoe anders was dat voor die 11 maanden.

Voor alle forum lezers een fijne zonnige dag ☀️

Hoi Burnie

Ja, zo’n k.dag is pfff.
Wat Gert betreft hoop ik dat hij weer fris en fruitig is😂😂
We lezen het wel.!
Fysio ? Dan hoef ik niet te vragen hoe het gaat aan jou🤔
En tuurlijk is dat na zo’n tijd spannend, maar het zijn vrienden toch? Dan moet je jezelf kunnen zijn. En ze weten toch dat je mindere dagen kunt hebben? Traan laten of onrust kan gebeuren🤷‍♀️ heb ik ook ! Als ik ergens toch heen moet.
En voorheen kon alles….nu zie ik overal tegenop! Pff en heb ik nog wel Ad. 🙄😂 vandaag ook weer onrustig, duizelig,wazig.
Doe je best met het etentje, 💪🏼

Lees je

Hoi An, Gert is boven water hoor 😉Hij heeft iets geschreven over z’n ervaring onder item vakantie. Etentje is goed gegaan en nu even afwachten wat het achteraf met me heeft gedaan.

Hopelijk voor jou morgen betere dag An. En dat wazige duizeligheid en onrust herken ik wel.

👆🏻is van mij , Burnie

Hoi Burnie
Ben Blij dat het etentje goed is verlopen 👌
Dat wazige is ,onrust en zo ,ook de hoofdpijn achter in je nek word je niet vrolijk van 🙈🤷‍♀️

Zal zo even kijken wat Gert gedaan heeft!

Lees je !

Hoi Burnie, Y, Si, Hilde etc.

@burnie hoe gaat het met je na het etentje?

@Y ,ben blij dat het ietsje beter gaat 🤔

@ si,Hilde ….rustig blijven als je al zo onrustig bent is zeker niet makkelijk, hier ook zo.

Ik loop ook met mijn hondje buiten, en soms komt er gewoon een huilbui zomaar🤷‍♀️ daar zal ik onbewust, of niet 🤷‍♀️wel ergens aan denken.
Is maar paar minuten die tranen…maar begrijp het dan niet. Dus weer malen. Ik ben nu 1 jaar alleen in dit huisje,maar vind het nog pittig. Heb nu ook een puzzel 🧩 liggen om te maken,maar als je wat wazig bent is het ook weer niks! Niemand die ff zegt :om o💪🏼
Zit nog in de ophoging van Ad.,is nu 5 weken ,en het doet wat, met soms toch weer even een piek van angst en tranen….hoort erbij zegt de Ha. Geduld zei hij 🙈…..laat ik daar nu moeite mee hebben ! Pfff sorry voor het klagen 🙄

Lees jullie

Hoi Burnie, Y, Si, Hilde etc.

@burnie hoe gaat het met je na het etentje?

@Y ,ben blij dat het ietsje beter gaat 🤔

@ si,Hilde ….rustig blijven als je al zo onrustig bent is zeker niet makkelijk, hier ook zo.

Ik loop ook met mijn hondje buiten, en soms komt er gewoon een huilbui zomaar🤷‍♀️ daar zal ik onbewust, of niet 🤷‍♀️wel ergens aan denken.
Is maar paar minuten die tranen…maar begrijp het dan niet. Dus weer malen. Ik ben nu 1 jaar alleen in dit huisje,maar vind het nog pittig. Heb nu ook een puzzel 🧩 liggen om te maken,maar als je wat wazig bent is het ook weer niks! Niemand die ff zegt :om o💪🏼
Zit nog in de ophoging van Ad.,is nu 5 weken ,en het doet wat, met soms toch weer even een piek van angst en tranen….hoort erbij zegt de Ha. Geduld zei hij 🙈…..laat ik daar nu moeite mee hebben ! Pfff sorry voor het klagen 🙄

Lees jullie

Hoi An, nee hoor het voelt niet als klagen, je hebt het gewoon soms moeilijk. En die tranen lekker laten lopen. Het is juist fijn dat je het op dit forum even van je af kunt schrijven. Gewoon lekker blijven doen, er reageert altijd wel iemand en geef jou een virtuele knuffel.

Etentje was wonder boven wonder goed gegaan. Achteraf zei ik nog tegen mn man, hey ik heb me niet geïrriteerd aan al die achtergrondgeluiden. Was ook nog bang dat ik die nacht lag te stuiteren in mn bed en dus niet kon slapen. Ook niet gebeurd, kon me nog net herinneren dat ik met mn ene been in bed stapte en de rest weet ik niet meer. Als een blok in slaap gevallen. En volgende dag oké, nou ja met dezelfde klachten dan 🙄, maar niet erger geworden. Dus dit etentje sla ik op op m’n harde schijf en hoop voor een volgende keer weer op te roepen zodat ik niet zo nerveus hoef te zijn vooraf.

Maar An we gaan gewoon door met “knokken “ Eens is het weg en kunnen we weer onbezorgd van alles genieten. Daar gaan we voor 💪🏻

Hoi Burnie
De knuffel is goed…bedankt 😃

Gelukkig geen nare dingen gebeurd.🙏
En soms heb je zo’n rotdag🤷‍♀️
En wat je zegt….eens is het over 🙏

Denk je wel ,!

Hoi @burnie @An en @Hilde.
Het gaat gelukkig wel iets beter hoor hier. Ik had gisteren een heel spannend gesprek en hield mijn hart vast, maar tot mijn verbazing niet draaierig geworden of opvliegers. Ik ga as zaterdag shoppen in België met mijn zusjes en moeder. Ik stress me daar nu al over, word soms zo naar van die winkels. Maar wil mezelf niet belemmeren. Ik heb wel met mijn zusje afgesproken dat als ik me naar voel, ik even naar buiten wil om bij te komen. Ik merk ook dat wanneer ik lekker bezig ben en afgeleid en niet zo in m’n hoofd zit dat het beter gaat.

De angst om weer duizelig te worden is heel erg aanwezig en dat is wel jammer en lastig. Vooral omdat ik een hypochonder ben!

Ik heb sinds januari echte klachten, en had eerlijk gezegd nooit gedacht aan een burn-out totdat ik letterlijk elke symptoom op het lijstje had/heb.

Ik hoop dat het met jullie snel beter zal gaan. Dit forum geeft mij toch het gevoel dat ik niet alleen ben, het geeft mij ook erkenning. Dat helpt met mijn herstel, moet ik eerlijk zeggen.

Groetjes, Si

Hoi Si, komt vast goed in België. Je hebt iig vooraf goeie afspraken gemaakt en alleen dat al zorgt voor rust in je hoofd. En blijf goed luisteren naar je lichaam. Wanneer je voelt het is goed zo, dan is het misschien tijd om te vertrekken. Ook dat kun je evt afspreken.

En fijn dat het gesprek goed is gegaan. Goed onthouden voor misschien een volgende keer. Dan roep je deze herinnering op om tegen jezelf te zeggen dat het je wel lukt allemaal.

Veel plezier in België 🇧🇪😀

@Burnie

Dank je wel voor je lieve bericht!

Ik vind het best tricky soms. Heb dagen dat ik denk hey het gaat de goede kant op, en dan dagen dat de angst weer naar binnen slurpt en het licht zijn in m’n hoofd terug komt. Het voelt ook alsof mijn hoofd heel zwaar is, een strakke band erom heen gevoel. Ik moet dan echt mijn hoofd ontspannen.

Hoe was jouw dag ?

Hoi Si, Ja dat hoofd blijft bij mij ook een dingetje hoor en zoals je het beschrijft, zo is het bij mij ook ongeveer. Je lichaam geeft iig goed aan dat het tijd is om te ontspannen. Helaas moeten we daar nog even mee dealen. Ik zeg altijd m’n hoofd zit vol met watten en een paar stenen ertussen. En door spanning hoofd schiet de spanning ook in mn nek 🙄.

Gisteren een redelijk goede dag en hopelijk vandaag weer 🤞🏻Maar je weet het maar nooit met monster burn out 👹

Fijne dag ☀️☀️☀️

Hi Burnie,

Ja het lichaam kan inderdaad heel goed aangeven wanneer het even genoeg is. Sinds gisteren weer aan het kaken klemmen pff.

Ik hoop dat je een fijne dag hebt gehad!! Ik wel, maar ik ben wel doodop hihi..

Morgen naar België!🤞🏻

Groetjes, Si

Heel herkenbaar! Tip; zoek ‘the steady coach op Youtube. Zij geeft duidelijk uitleg over hoe het ontstaat en wat je eraan kan doen! :-)

Hoi Aswin,

Ik en alle andere meelezers en lotgenoten leven en voelen met je mee.

Je verhaal is heel herkenbaar, je voelt je zo machteloos. Je weet het op een gegeven moment niet meer.

Ik heb ook het gevoel dat ik steeds verder van alles wegraak, alles wat ik heb opgebouwd, uit m'n handen glipt.

En gelukkig soms ook betere dagen, en gelukkig soms ook hoop, maar die druk van buitenaf, verwachtingen, en onzekerheid is killing.

Sterkte en houd hoop.

Hai Aswin, ik begrijp je zo goed!!! Ook altijd gewerkt, 43 jaar, en dan zo hard vallen is bijna niet te begrijpen en te verwerken, niemand wil zo´n leven toch. Hoe komen we hier nou toch uit...ik start 28 januari met schematherapie. Ik hou vol, maar vraag niet hoe.

Liefs,
Corrine

Hoi Aswin,
Dankjewel dat je je verhaal zo open met ons deelt. Zoals Gert al zegt: we leven en voelen met je mee!

Ook ik begrijp heel goed je dilemma. Het ‘moeten’ geeft zoveel meer stress en het is al helemaal rot als je omgeving dan ook nog zo reageert. Ze bedoelen het vast goed, maar je hebt niks aan dat onbegrip. En juist de mensen die zulke doorzetters zijn, altijd hun best doen etc. komen vaak uiteindelijk zichzelf helaas tegen.

Het is gewoon ook allemaal zo dubbel. Je bent ziek en hebt rust nodig, maar dan kom je in de ziektewet en WIA rompslomp met als gevolg alleen maar meer stress. En dat je dan jarenlang een goede werknemer bent geweest, amper ooit ziekgemeld… is extra zuur als je dan nu zulke klappen te verduren krijgt.

Mensen begrijpen echt niet hoe het is om dit mee te maken, hoe elke dag de kleinste dingen een uitdaging kunnen zijn. Hoe je lijf zich zo anders gaat gedragen, hoe je je elke dag zo rot kan voelen. Hoe je uitgeput kan zijn maar toch helemaal ‘aan’ staat van de stress.
Ik hoop maar voor die mensen die het een beetje beu beginnen te raken dat je zo lang ziek bent, dat ze nooit in jouw schoenen hoeven komen te staan en de strijd hoeven te leveren die jij levert.

Ik wens je veel sterkte en alle goeds!

Aswin wat rot,
Geen idee wat er precies mogelijk is voor je, maar je gezondheid staat op 1, blijf daar voor vechten, en voor het kunnen nemen van de o zo nodige rust om te voorkomen dat je terugvalt en ervoor te zorgen dat je lijf en hoofd kunnen herstellen. Veel kracht en sterkte gewenst!

Het gevoel van verwijderd raken van alles is herkenbaar, maar ook ergens de weg naar binnen, naar weggestopte emoties en gevoelens ruimte geven, meer rust en herstel, althans dat is mijn ervaring.

Zolang er maar wel een aantal mensen (al is het er 1) om je heen als dichtbij en veilig blijven voelen, dat gun ik een ieder van ons!

Sterkte!

Hoi Aswin

Wilde me hier even bij aansluiten,goed verwoord Y.
Sterkte

En mooi wat jullie zeggen ook over in elke dag toch iets positiefs te zien. Voor mij zijn het ook de 'kleine fijne haalbare' dingen en momenten die me op de been houden.

Denk in mogelijkheden en oplossingen, denk aan je gezondheid, dit zou op 1 moeten staan. En begrijp ook dat het voor mensen moeilijk is om te begrijpen hoe een burn-out voelt, dus vergeef het ze
Hier ben je niet de enige, wij begrijpen je.
Hopelijk heb je iets aan de tips die hier gegeven worden op dit forum van iedereen
Ik heb veel bewondering voor je doorzettingsvermogen en het vergt veel moed om een verhaal als deze te schrijven, heb veel respect voor je bericht
Ik wens je een goede balans toe tussen werk en herstel
Het zijn vaak de kleine dingen die ons toch vrolijk kunnen maken
Zet m op!

Dankjewel voor jullie lieve reacties. Dat doet me goed en geeft me hoop dat het goed gaat komen.
Door dit forum heb je het gevoel dat iemand je begrijpt.
Los van de klachten ben ik ook vaak naar mijn omgeving aan het vechten omdat die niet begrijpen wat er in mij omgaat.
Wens iedereen veel sterkte en beterschap.
Groet Aswin

Ik zou het beschrijven, voor/aan de normale man, als ongeveer een enorm zware/heftige langdurige kater. Misschien dat andere zich er dan wat beter bij zouden kunnen voorstellen hoe het voelt. Je kan ze ook verwijzen naar forums als dit als ze geïnteresseerd zijn naar hoe het voelt. Of misschien dat je info kan delen met ze, wat op internet staat evt. De filmpjes met mensen met long Covid, wat veel weg heeft van een burn-out op de longklachten na, die zou je ook kunnen delen met je omgeving
Maar besef dat het voor niet zieke mensen lastig is om precies te voelen wat jij voelt, dus vergeef het ze. Het heeft echt te maken met elkaar leren begrijpen en begrip hebben voor elkaar. Leg uit dat het niks te maken heeft met willen maar dat het te maken heeft met kunnen.
Blijf gefocust op je herstel en gezondheid, dan komt het goed!
Heel veel Succes en sterkte aan jou en iedereen

Hoi Aswin,

Wow, jouw verhaal is zo herkenbaar ik zou het zelf geschreven kunnen hebben. Heb me ergens september 2021 ziek gemeld en wilde veel te snel weer aan het werk (schuldgevoel, verantwoordelijkheidsgevoel, gevoel van falen, stel je niet aan, je kent het wel). Forceerde het reïntegreren met als gevolg jaar later rond juli weer volledig ziek melden (zat toe op 7 uur per dag). Door het geforceerd reïntegreren had ik mezelf nog zieker gemaakt dan ik al was. Spoor 2 doorlopen en na twee jaar de WIA in. Ik zit inmiddels al meer dan een jaar in de WIA. Heb voor mezelf het idee dat ik het nog steeds allemaal niet accepteer. Het is ook zo moeilijk als je altijd (te) hard gewerkt hebt en niemand ooit voor mogelijk hield dat juist jij in een burnout terecht zou komen. Heb nog steeds veel lichamelijke klachten en soms gaat het wel ietsje beter maar vervolgens zit ik weer in no time in dat zwarte gat. Als donderslag bij heldere hemel. Ook het verhaal van de omgeving herken ik heel erg. BO is gewoon zwaar onderschat en alleen mensen die in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten weten wat je echt doormaakt.

Een oplossing heb ik helaas ook niet, maar luister naar je lichaam. Wat niet gaat, dat gaat niet. En ik snap je argument van geld op de plank helemaal, maar door blijven gaan en verwachten dat je op een dag wakker wordt en alles voorbij is gaat helaas niet gebeuren. Sterkte ik leef met je mee !

Als het je zoveel angst geeft stop er dan lekker mee als jij dat zo voelt. Er zijn zoveel andere anticonceptie opties (spiraal? Staafje? Daysy?) of laat manlief het na zoveel jaar op hem nemen door er een knoopje in te leggen 😂. Mocht je het écht willen overwinnen kan je misschien hypnose ofzo proberen.. maar dit gaat me aan t hart eerlijk gezegd! Laat een vent niet bepalen of je wel of niet die pil neemt. Het is jouw lichaam! Het is een gedeelde verantwoordelijkheid die niet alleen bij jou zou moeten liggen

Ik sluit me helemaal aan bij bovenstaande reactie. Naar dat je trouwens last hebt van angst voor allerlei ziekten. Maar ik word eerlijk gezegd ook wel gefrustreerd als ik lees hoe niet empathisch je man reageert op iets wat voor jou zo naar is. Jij bent al jaren bereid de pil te slikken, en nu gaat hij moeilijk doen over condoomgebruik? Ik vind het echt onbegrijpelijk dat vrouwen altijd mogen opdraaien voor alle ongemakken op het gebied van anticonceptie (en zwangerschap en bevallingen op de koop toenemen).
Dus misschien eerst eens een goed gesprek met je man en zijn beroep doen om een beetje begrip?
Sterkte met alles!

Jullie hebben gelijk… ik had denk ik deze bevestiging even nodig. Ik reed op weg naar huis en dacht ‘ik ben ook eigenlijk gek ook’…

Ik denk dat ik gewoon bang ben dat hij me straks verlaat voor dit, omdat het bij hem toch wel altijd draait om wat hij wilt. Pffff angsten laten je verkeerde keuzes maken.

Lieve hypochondertje, boze vrouw hier. Het is allemaal niet makkelijk! Uiteindelijk als hij jou hierom zou verlaten zou je misschien better off zijn. En je zou het sowieso overleven! Handel niet uit angst maar vanuit wat jij voelt dat belangrijk voor jou is, wat voor jou klopt.

Veel succes, sterkte, liefs (ik ben ook hypochonder, ook getraumatiseerd, en mijn vriend verliet me tijdens burnout. En ik leef nog! Haha)

Hoi Boze vrouw en Hypochondertje,

Als dat voor hem een reden is om jou te verlaten verdien je 100x beter. In een gezonde relatie heb je naar mijn idee toch het beste met elkaar voor en steun je elkaar.
Dit geeft alleen nog maar een extra stressfactor erbij (die je nou eenmaal niet kunt gebruiken tijdens een BO).
Ik maak me ook veel druk over allerlei kwalen en dat blijft soms lastig.

En zo te horen zitten we allemaal wel gedeeltelijk in hetzelfde schuitje. Ik kreeg tijdens m’n burn-out ook een scheiding die ik niet zag aankomen. En zelfs na dat alles voel ik dat ik er wel weer uit ga komen.

Sterkte en liefs voor jullie beiden

Helemaal eens ook met de wijze woorden van nog een vrouw! Veel liefs terug! We komen hier allemaal uit ❤️

Dankjewel boze vrouw en nog een vrouw.

Ik ben even mijn notities van het begin van mijn burnout gaan teruglezen en daar zag ik staan als opdracht aan mezelf: minder pleasen.
Nou, dat is duidelijk dus nog niet gelukt 😬
Ik doe het voor hem, niet voor mezelf, uit angst om alleen achter te blijven oid. Zo stom eigenlijk. Want alleen zijn kan ook best prima zijn.

En inderdaad nog een extra stressfactor erbij, is wel het laatste wat we nodig hebben.

Voor jullie ook veel sterkte, burnout is een zware tijd ♥️

Klinkt alsof je in een niet heel gezonde relatie zit… ik had ook zo’n man (inmiddels ex). Er zijn echt betere partners voor je, durf voor jezelf te kiezen.

Dankjewel Anoniem, ik heb gisteravond besloten te stoppen met de pil en heb alle moed verzameld om het manlief mede te delen. Ik was hier gewoon zenuwachtig voor, dat zegt genoeg. Hij was er niet blij mee (volgens hem voelt hij dan minder), maar ik ben echt op m'n strepen gaan staan. Nu voelt dat heel goed, de 'nieuwe ik' heeft even gewonnen van de 'oude ik'.

Gefeliciteerd!! Dit is ook goed voor je herstel. Hypochondertje 2.0 worden!

Dank trotse vrouw ♥️

Heel goed Hypochondertje!💪

Hi Newbee, dankjewel 🙏
Hoe kijk jij hier nou tegenaan als man als je dit leest?

Waarom laat je geen spiraal (Mirena) plaatsen? Zitten veel minder hormonen in.

De Mirena heeft ook risico’s en bijwerkingen ondanks dat er minder hormonen inzitten

Zijn er andere dames die, sinds ze in burnout zijn, haar anticonceptie niet meer durft te nemen dan wel hypochonder zijn geworden?

Wat een eikel !

Hoi Hypochondertje.
Nou hoe kijk ik daar tegenaan (als man.. 😉)

Ik denk dat het in het algemeen als partner vaak lastig is om je goed te kunnen invoelen in de ander wanneer je zelf zulke "problemen" niet hebt. Maar ik denk wel dat je dat als partner moet proberen (dus los van man of vrouw)

Hij denkt waarschijnlijk, vrouw pak jezelf even op. Er is niets aan de hand, maar jij denkt alleen maar dat er vanalles aan de hand is. En mogelijk heeft hij 100% gelijk. Alleen werkt dat zo niet. Dus door zo te reageren wordt het vaak alleen maar erger.

Ik denk dat het goed is dat je de stap hebt genomen. Of het puur medisch wel of niet nodig was, daar kan over gediscussieerd worden. Maar ik denk dat het belangrijk is voor jezelf om die stap voor jezelf te nemen ipv alleen maar aan de ander te denken. Dat kan een goede beslissing zijn richting herstel.

Is dat DE stap? Waarschijnlijk niet, maar het kan zeker een begin zijn.
De tijd zal het leren hoe dat voor hem gaat zijn. Invullen voor de ander heeft weinig zin (en is zo gebruikelijk ook 😋)

Dankjewel Anonieme man

Oh die anonieme man was ik.
Vergeten de naam erbij te zetten

Hi Hypochondertje, ik vind het helemaal niet raar dat je de pil niet meer vertrouwd als je vermoedelijk hierdoor 2x in het ziekenhuis bent beland. Blijkbaar is de pil/de hormonen niet voor jou.
En een spiraal of Implanon hebben net zo goed hormonen, ik zou dat niet eens proberen.

Condooms of het koperspiraal blijven dan over, de Daysy hoor ik wisselende verhalen over (toch veel rode dagen), maar ik zou gewoon lekker kiezen waar jij je het beste bij voelt.
En als je man/partner het daar niet mee eens is, is het niet de juiste partner voor jou. Sorry dat ik het zeg, maar een partner moet je steunen niet tegenwerken.

Ik kan het weten want mijn ex-partner was een narcist en die had hier ook een handje van. Zolang hij maar blij was... het voelde voor mij ook heel onnatuurlijk om voor mezelf te kiezen, ik was helemaal geprogrammeerd in de stand van pleasen en niet in de zelfliefde stand.

Je kunt het Hypochondertje, volhouden en ga maar eens proberen met zelfliefde xx

Tijdens een burnout zijn je hormonen in de war, de pil of een ander hormoonhoudend medicijn zal dit nog verder in de war schoppen.
Dus lijkt me sowieso niet verstandig om hieraan te beginnen als je nog in je burnout zit.

Mag ik even zeggen dat ik het een supergoede stap van je vindt dat je het wel gezegd hebt?? Minder mensen pleasen is hartstikke moeilijk, en je hebt toch maar even voor jezelf gekozen 💪 En dat je het spannend vond is niet meer dan logisch, maar het is echt een overwinning dat je dat gedaan hebt. Waarschijnlijk is dat pleasen ook de reden dat je in een burnout gekomen bent. Dus wat een knappe stap in de goede richting!

En ja, jammer dan voor je man. Vaak vinden partners het lastig als hun partner door hun burnout leren voor zichzelf op te komen. Het verandert iets aan de dynamiek binnen de relatie, en de partner was er toch aan gewend geraakt dat zijn/haar wil wet was. Soms kan dit betekenen dat je toch niet meer zo goed bij elkaar blijkt te passen; soms kan het ook gewoon een periode wennen zijn voor beide partijen aan deze nieuwe dynamiek. Maar het belangrijkste is dat jij voor jezelf leert kiezen, wat voor effect dat ook op je relatie gaat hebben, en daar heb je een enorme stap in gezet. Ga zo door! 💪

Hypochondertje

@Ax: dankjewel, mooie woorden 🙏🥰

Ik weet wel zeker dat ik door het pleasen in mijn burnout terecht ben gekomen.
Het voor mezelf opkomen voelt dan ook nog heel onwennig, zoals Suus het omschrijft klopt het precies!

Mijn partner heeft dominante trekjes helaas, en alles in mij wil er tegenin. Nu is het eindelijk gelukt, hopelijk kan ik dit blijven vasthouden.

@hypochondertje heel goed! En wees niet te streng voor jezelf als het een keer niet lukt. Stap 1 is bewustzijn en stap 2 is uitvoeren, en die twee lopen ook heel regelmatig door elkaar. Betekent niet dat als het een keer niet lukt, dat het je nooit weer gaat lukken; het is een proces om je patronen te doorbreken en dat is hartstikke lastig. En kleine stapjes zijn óók stapjes. Sterker nog, vele kleine stapjes maken uiteindelijk grote stappen :) Dus wees lief voor jezelf, zowel in je keuzes als in je denken!

Dankjewel Ax! Je geeft me moed... heb je ook in dit proces van voor jezelf opkomen gezeten?

@hypochondertje zit er nog steeds in, zij het op een heel andere manier. Maar ik ben ook een pleaser en leer nu ook meer voor mezelf te kiezen. Daarnaast ben ik iemand die heel graag anderen helpt, maar vergeet dat ik daar dan zelf bijna aan onderdoor ga. En ik vind het nog steeds lastig, maar ik blijf ervoor knokken. Ik wil nooit weer in een burnout belanden en ik heb ook geen zin meer om mezelf niet te zijn; je eigen meningen en voorkeuren onderdrukken kost bergen aan energie. Dus blijf ik me hierin ontwikkelen, met vallen en opstaan!

Ik denk dat je al heel goed op weg bent. Wat mij ook enorm in dit proces heeft geholpen is om de 2 uur 20 minuten prikkel vrij gaan liggen☺️

Ik ging inderdaad ook om de 2 uur 20 minuten in een donkere kamer liggen met de ogen dicht. Dit heeft mij ook al enorm geholpen. Ik zette dan wel een rustige meditatie op.

Heb jij een linkje van de Qigong die je doet?

Hallo Aly,

Ik ben met onderstaande 2 oefeningen begonnen:

youtu.be/Y88zYo0YlOo?si=HdpYlX3lYLSqlFN1

youtu.be/q55fUF0MVGE?si=mkCBKcbCxXUAnNlo

Regelmatige rust momentjes met liggen op de bank doe ik al, ik zet dan tegelijkertijd meestal een coherence breathing ademhalingsoefening aan.

Mochten anderen nog tips hebben voor ontspanning van de vagus nerve / zenuwstelsel, ik houd me aanbevolen….

Dank en succes allen! 🙏

Of het per se kalmerend is voor je zenuwstelsel weet ik niet, maar ik doe zelf regelmatig de Wim Hof ademhaling en koud afdouchen….

Koud douche wordt volgens mij afgeraden tijdens Burn out. Omdat de meeste van ons in de right flight stand zitten en het lastig kan zijn om weer tot rust komen voor je lichaam. Had ik ooit ergens gelezen.. maar durf er verder niks over te zeggen

Koud douchen of afdouchen in mijn geval ;) helpt wel hoor. Bij mij althans.

Wat ik verder doe, ( niet allemaal tegelijk hoor ;)

- Ademhalingsoefeningen met een Calmind fluitje.
- Meditatie in de avond.
- Oefeningen voor de nervus vagus
- Spijkermat
- TRE ( trillen )
- Sporten
- Wandelen
- Lezen
- Muziek luisteren
- Er over praten

Dat is ook meer in t algemeen

Koud af douchen en de Wim Hof ademhaling zorgen beiden voor een tijdelijk verhoogd cortisol niveau vond ik via Google. Op de lange termijn kan dit wel je stressbestendigheid vergroten, maar afhankelijk van hoe ernstig je burnout is kan deze tijdelijke cortisol piek toch te heftig zijn (dit is het wel in mijn geval). Ik voel me er na opgejaagder.

Maar wat betreft oefeningen: de oefeningen die je noemt lijken mij allemaal goed! Belangrijkste is denk ik dat het voor jou goed voelt en werkt. En vooral om niet teveel te doen of jezelf te proberen te forceren om kalm te worden, dat werkt in mijn ervaring vaak averechts.

Soms is het puur accepteren dat het even niet lukt om te kalmeren al behulpzaam in rustiger worden. En dat accepteren lukt soms ook niet, dan kan je dat weer proberen te accepteren haha. Een soort tweede ronde acceptatie.

Je hebt helemaal gelijk hoor, het is maar net in welke fase je zit.

Ja ik heb er wel wat aan, alleen werkt het niet altijd, dan probeer ik iets anders. Wat jij zegt klopt, dat is voor mij nog wel een dingetje, dat werkt bij mij ook averechts.

Dat is een goede tip, tweede ronde accepteren. Die neem ik mee ;). Fijne avond alvast!

Dankjewel Gert, blij dat je iets aan de tip had! Jij ook een fijne avond :)

Niet zozeer een oefening, maar ik word kalm en gegrond van tuinieren. Toen ik echt heel diep zat was dat het enige wat ik nog kon doen, waar ik rustiger van werd. Waarna ik dacht: hee ik draai toch niet door. De buitenlucht, de geuren, de aarde en de plantjes. Beetje bewegen. Simpel taakje. Goud. (Zelfs hier in de drukke stad) Gewoon onkruid wieden, was het vaak. Door de knieën, handschoenen aan, plukken maar. (Spoiler: het onkruid wint altijd, maar daar gaat het niet om 😅)

Mobiel beperken schermtijd tv etc maakt onbewust onrust

ik heb mijn reactie gekopieerd vanuit verhaal 1861 en 1860 oa:

Opties : Natuurwebcams kijken op YouTube zoals Hvar live, maho beach, venice beach, explore.org

webcams van natuur en steden als earthtv en webcamtaxi

Wierook aanzetten

Kaarsjes aan en je ogen richten op vlammetje

Lekker thee drinken en naar buiten staren naar wolken en vogels

In bad

In hangmat liggen (sterren kijken)

Spa dagje thuis of buiten

In natuur zijn, strand/bos. Focussen op je zintuigen, wat hoor je, wat zie je, wat voel je, wat ruik je

voor openhaard zitten

Of creatieve activiteiten zoals schilderen, tekenen, handwerk
Of Hele rustige fysieke activiteiten zou ook kunnen, denk aan het huishouden, rustig wandelen etc.

Spieren aanspannen soms en ontspannen weer

en wat verder helpt is zvm cognitieve activiteiten vermijden zoals: lezen, schrijven, puzzelen, tv kijken, op je mobiel zitten, teveel lezen op het forum, muziek luisteren, podcasts luisteren

gr Rodha

of yoga nidra

Allemaal goede tips. Alleen lukt het mij nog altijd niet om uit die fight flight ontregeling te geraken. Hoe kan het dat het lichaam nog steeds aan blijft. Ik vind het eng worden.

Allemaal goede tips, maar de belangrijkste tip is acceptatie. Acceptatie van de situatie zoals hij nu is, en van de onrust die je nu voelt. Want al deze activiteiten, van yoga nidra tot een spijkermat, helpen - maar zijn tegelijk weer pogingen tot een quick fix, een manier om de pijn niet te voelen. Pas als je de pijn durft toe te laten, werkelijk accepteert dat het nu niet goed met je gaat en die fight/flight daar een onderdeel van is, kom je op een gegeven moment tot rust. Je leert daarmee je zenuwstelsel namelijk dat pijn niet gelijk is aan gevaar, en dat je dus niet constant alert hoeft te zijn.

Acceptatie is niet zo eenvoudig, maar gelukkig wel te trainen. Ga eens na wat voor regels je voor jezelf hebt opgesteld, waar je je heel streng aan houdt - en probeer die eens te doorbreken. Zoek daarnaast eens kleine, ongemakkelijke situaties op. Een irritant muziekje opzetten en dan even met die irritatie zitten. Kleding dragen die je irriteert. Een ongemakkelijk moment op straat forceren (ik ging bijvoorbeeld eens traag over een zebrapad lopen terwijl er een auto zat te wachten - voelde me ongemakkelijk, maar ik liet dat ongemak toe). Daarnaast kunnen defusie oefeningen nog helpen om die nare bijbehorende gedachten wat meer los te laten.

Dit zijn allemaal oefeningen uit Acceptance and Commitment Therapy (ACT). Kan je "Voluit leven" aanraden of "Uit liefde voor jezelf" om ermee aan de slag te gaan. Het zijn allemaal dingen die uiteindelijk zorgen dat je uit die fight/flight komen. Maar hoe harder je probeert en vecht, hoe meer je dus ook in "vechtstand" komt.

Ben het niet helemaal eens mee Ax dat het een quick fix is de genoemde tips, er is namelijk geen quick fix voor BO :-)
De tips kan je navolgen en tegelijkertijd ook de pijn voelen van herstel. Het gaat hand in hand samen.

Maar vechten tegen je emoties/frustraties kost alleen maar energie, het mag er zijn de klachten, daar ben ik het wel mee eens.
Uiteraard dien je wel je lichaamsignalen serieus te nemen en er naar te handelen dmv meer rust plannen.
Als je voldoende hersteld kan je jezelf steeds meer uitdagen in mini stapjes
Er zit een verschil in paniek hebben door fysieke of overbelasting en puur alleen angstgedachten hebben zonder gegronde reden.
X Rodha

*Fysieke of cognitieve overbelasting

Dus ofwel er zit een wezenlijk verschil in alleen angstgedachten, en paniek of fight flight door overbelasting

Bij een BO zoals bij mij, is over mijn grenzen gaan ofwel de pijn juist wel een signaal voor gevaar… dit heb ik helaas de harde weg moeten leren…. Nooit geluisterd naar mijn lichaam, veel te weinig rust genomen in mijn leven waardoor ik alleen maar achteruit ging, maar met frustraties kom ik er zeker ook niet dus die accepteer ik ook, heb ik moeten leren dmv ook helpende gedachten, de frustraties zijn er, en dat is oké en dat geldt ook voor de klachten want ik werk aan mijn herstel :-). De frustraties nemen steeds meer af naarmate je hersteld ook. Heb ze bijna niet meer gelukkig :-)

De kunst zit hem bij een BO in zeker acceptatie maar ook herstelbevorderende dingen die je leert bij ergotherapie oa en die ook in de tips staan en vele reacties

En bij alleen angstgedachten is ACT 100% toepasbaar en is je pijn inderdaad niet gelijk aan gevaar.

Ik wilde even het verschil toelichten of een nuance brengen
X Rodha

Omhoog dit verhaal ivm tips

Gericht aan J

Thanks anoniem :)

Heel graag gedaan J :-)! Blij dat je hem gevonden hebt

Up voor A.

Up 🔝🆙🆙

Ik ben er inmiddels achter dat voor mij al die oefeningen leuk en aardig, maar dat acceptatie echt het meest belangrijke is. Ik heb vaak angsten door mijn ontregelde zenuwstelsel, en ik merk pas dat ik me veilig ga voelen als ik niet naar die nare, extreem luide stem in mijn hoofd luister die constant naar controle zoekt, maar in plaats daarvan mijn nare emoties (verdriet, angst, teleurstelling, schuldgevoel) er laat zijn zonder in de actie te gaan. Dat is geen quick fix, maar daarmee leer je je zenuwstelsel wel dat je echt veilig bent.

Voor wieneke

Zie nu dat ik twee keer hetzelfde in hetzelfde bericht heb gereageerd. Ik ben het eens dat luisteren naar je lichaam het belangrijkste is. Volgens mij gaat dat zelfs hand in hand met het toestaan van pijn en emoties, want dat zijn óók signalen van je lichaam :)

Ik denk dat jullie hetzelfde bedoelen Ax en Rhoda. Met de toevoeging dat Ax, correct me if I'm wrong, bedoelt dat ook wanneer je klachten ervaart als gevolg van mentale als fysieke overbelasting,zoals Rodha noemde, je ook naar die klachten met een open en milde blik kijkt ipv ze weg proberen te drukken. Net als bij klachten met een puur psychologische oorzaak. Je tegen de klachten verzetten maakt het hoe dan ook erger.

Excuus, ik bedoelde Rodha* niet Rhoda

Precies, Bart. De lichamelijke klachten zijn er ook om je iets te vertellen - namelijk dat je jezelf te veel hebt uitgeput. Net als dat je emoties er zijn om je iets te vertellen. En als je beide niet meer als gevaar benadert maar als iets om naar te luisteren en om ruimte aan te geven, kom je uit die vecht/vlucht. Je lichaam is je meest wijze raadgever, maar we hebben met z'n allen geleerd om daar niet meer naar te luisteren.

Goeie toevoeging Ax!
Ja daar sluit ik me helemaal bij aan. Het mag er zijn, het is oké! Fijn dat je het zo nog even hebt toegelicht!
@ Bart goed dat jij ons zo goed snapte hahah en ook bedankt voor je aanvulling, ik ben van mening dat alle tips hier waardevol zijn en ze sluiten elkaar mooi aan, het is niet of of maar en en.
X Rodha

Zijn jullie niet bang om zo rot te blijven voelen. Ik mis gewoon hoe ik was voor dit alles. Doet echt zeer. Soort van rouw

@Anoniem dit is gewoon ook rouw, hoor. De sportarts raadde mij letterlijk aan psychologische begeleiding te krijgen om te rouwen om wat je allemaal kwijtraakt nu. Dus zo mag je het ook zeker zien, maar het wordt beter!

Dit ervaar ik ook allemaal.. flitsen voor mijn oog onstabiel gevoel oorzuisen en vermoeide benen.

Als overprikkeling van het brein de oorzaak is, dan helpt alleen veel rusten, slapen en ontspannen en mindfulness. Focussen op je zintuigen. Liggen in een donkere kamer zonder geluid

Herkenbaar hoor! Ik ben 33 en had voor mijn burnout een rijk sociaal leven. Ik mis die gezelligheid ook, maar weet ook dat ik net als jij overprikkeld raak als ik nu in een druk restaurant of op een verjaardag met veel gasten ga zitten. Daar heb ik alleen mezelf mee. Probeer te genieten van de momentjes die nu wel lukken en hou je vast aan de gedachte dat het wel weer komt, hoe moeilijk dat nu ook lijkt.

Hoi anoniem, ik ervaar dit ook. Ik ben nergens meer ontspannen op in huis na. Ik weet niet wanneer het beter word ik zit er nu 6 maanden in

Ik herken mij volledig in jouw verhaal. Ik ben 29 en was voor mijn burn-out veel met vrienden in restaurants, op festivals en feestjes te vinden. Sinds mijn burn-out ben ik heel snel overprikkeld. Dit uit zich in duizeligheid, snel vermoeid, weinig energie, snel afgeleid etc. In een restaurant zitten is inderdaad niet relaxt. Het moeilijke is dat je graag wilt, omdat een uitje en met vrienden zijn je op mentaal vlak goed doet. De balans vinden is daarin lastig. Ik zit nu 9 maanden in mijn burn-out en ga toch naar deze uitjes toe. Enerzijds omdat het mij mentaal goed doet en anderzijds om te zien hoe het gaat en of ik vorderingen maak. Ik kan zeggen dat het steeds wat beter gaat, maar langzaam. Als het goed gaat dan krijg je hier ook weer vertrouwen van. Mocht ik overprikkeld raken, dan ga ik gewoon naar huis. Het kan mij inmiddels niet meer schelen wat anderen hier dan van vinden.

I feel you!
Nog even geduld

Heel herkenbaar! Ik ben 28 en waar ik me eerst goed neer kon leggen bij rust houden, begin ik m’n huis nu steeds meer zat te worden. Ik zie genoeg vrienden, waar ik overigens heel dankbaar voor ben, maar vrijwel altijd bij mij thuis, en ik zou zo graag net als zij zonder erover na te denken de trein pakken naar een andere stad om er even uit te zijn. Of niet elke uitnodiging hoeven af te slaan. Ik vind het een lastige balans: soms over mijn grenzen gaan omdat ik mentaal weer even kan teren op een gezellige avond, en soms ‘wijs’ zijn en kiezen voor rust. Ik probeer vast te houden aan de gedachte dat het sowieso over gaat met de tijd. Daarnaast spreek ik soms ook tegen vrienden uit dat ik jaloers ben op wat zij allemaal kunnen doen, niet om te klagen, maar zodat ik niet dat gevoel blijf opkroppen. Sterkte!

Herkenbaar hoor!😘

Mijn bedrijfsarts zei van als je het gevoel hebt dat je veel energie hebt of in ieder geval meer energie, probeer dan niet in de valkuil te vallen om uit dat enthousiasme teveel in te gaan plannen. Plan dingen in, maar dan niet voor de 100 maar voor 80%. Dus als je denkt van ik kan een halfuur wandelen, doe dan een stapje terug en ga bijvoorbeeld 24 minuten wandelen. En plan dan daaromheen niet teveel andere dingen. Ze zei dat je eigenlijk dingen moet plannen die je op de mindere dagen ook goed kan volhouden. Zo voorkom je dat je teveel energie gaat geven en daarna weer helemaal instort.

Maar het blijft sowieso lastig om dit helemaal goed aan te voelen dus soms moet je ook gewoon maar dingen gaan proberen. Succes!

Heel mooi! En hier ook een hoop mooie momenten de laatste tijd. Ik geniet weer veel meer van kleine dingen, en wat is de herfst toch ook gezellig en prikkelvrij :)

Je bent goed bezig lotgenootje, ga zo door!

Het is niet DE oplossing, maar dit soort zaken delen helpt wel een beetje. Al deel je ze maar alleen met jezelf door ze op te schrijven.

Voorbeeld wat ook vaker gebruikt wordt zijn de 3 vragen van geluk.

1: Wat heb ik vandaag gedaan waar ik tevreden over mag zijn?
2: Wat heeft een ander gedaan wat me tevreden/gelukkig heeft gemaakt?
3: Wat is er vandaag nog meer gebeurd en hoe heb ik dat positief benut?

1: Ik heb weer eens wat opgeschreven wat ik eigenlijk dagelijk wil doen, maar er niet altijd van komt
2: Een collega heeft koffie voor me gehaald
3: Het viel me ineens op dat mijn bureau er al een tijdje netjes opgeruimd bij ligt. (Is wel eens anders 😇) en dat geeft me een rustig gevoel.

Ik doe bovenstaand echt veeeeelll te weinig. En de antwoorden hoeven echt geen wereldschokkende zaken te zijn.

Nee geen boekentips. Maar wens je sterkte!
Ik wandel en fiets er veel.
Groet !

Over de kop van Brankele Frank geeft wel veel inzicht in een burn-out, met hierin ook een neurologische kijk op de situatie.

Qua ontspanning kan ik de Millenium Trilogie aanraden, van Stieg Larsson, mocht je die niet al gelezen hebben….

Ik ben net begonnen met Over de Kop (over burn out), veel goede reacties op gehoord en leest goed weg.

Hoi Roel,

Wat voor soort boeken vond je in het verleden leuk? Dan kunnen we misschien wat gerichtere tips geven :)

Ik ben helemaal weg van “De wereld: het boek” van de Speld en de Grote Podcastlas. De Grote Podcastlas is sowieso een aanrader, ze bespreken elke week een land op originele wijze. Gewoon te vinden op Spotify. Het boek ism de Speld is heerlijk, vol satire zoals waar de Speld om bekend staat.

Het helpt mij ontzettend om te lezen/luisteren naar dit soort luchtige informatie over de wereld, omdat het me uit mijn eigen wereldje van ellende haalt. Je leert er ook nog eens veel van.

Ik kan luisterboeken ook erg aanraden, voor als je bijv iets creatiefs aan het doen bent. Niks werkt voor mij zo goed om uit mijn hoofd te komen als iets doen met mijn handen en ondertussen een goed verhaal in mijn oren.

Sterkte!

Ik ben zelf dus redelijk zoekende, omdat ik al jaaaaaren niks meer heb gelezen. Als kind was ik altijd erg fan van de stripboeken en las ik zo nu en dan een fictie of non-fictie leesboek ernaast. Vandaar ook mijn brede vraag: ik sta open voor van alles :)

Hoi Roel,

Hierbij wat tips van boeken die ik fijn vond om te lezen en waarbij ik even afgeleid kon zijn van het ziek zijn. Misschien heb je er iets aan!

Leuke, makkelijk te lezen (feelgood) romans:
Lessen in Chemie - Bonnie Garmus
Het brievenspoor - Tracy Rees
Het geheim van Silvermoor - Tracy Rees
Het bloemeneiland - Tabea Bach
De 7 echtgenoten van Evelyn Hugo - Taylor Jenkins

Hele mooie romans (wel met een droevige kant):
Vers water voor de bloemen - Valerie Perrin
Ga als een rivier - Shelly Read

Nog op het lijstje:
Wat we achterlaten - Rebecca Yarros
Het achtste leven (voor Brilka) - Nino Haratischwili
Binnen de lijntjes - Mireille Versteeg

Ik heb de Lord of the Rings trilogie helemaal verslonden in de eerste maanden van mijn burnout. Heerlijk om even weg te duiken in een fantasie wereld. Moet je wel van houden natuurlijk!

Verder sluit ik me aan bij de suggestie Over De Kop, maar dit boek gaat wel over burnout en het proces. Als je echt eventjes afleiding zoekt misschien weer niet zo'n goed idee.

En als je echt even helemaal de ontspanning in wil duiken en weinig zware thema's kan verwerken dan is Nothing Much Happens een heerlijk boek (en heerlijke podcast serie ook). Bedtime stories voor volwassenen, gaat nergens over en dat is ook precies de bedoeling :)

Hoi Roel,

Ik ben inmiddels aardig ver in mijn herstel, de boeken van Charlotte Labee hebben mij echt ontzettend geholpen en inzichten gegeven. Daarnaast is Holistisch Helen van Dennis van Miltenburg ook heel interessant en heb ik daar qua traumaverwerking het meeste aan gehad.

Dag Roel,

Ik lees ontzettend veel. Voornamelijk detectives en thrillers.

De boeken die ik amusant vond om te lezen toen het heel slecht ging (want soms zijn thrillers dan te heftig) zijn de boeken van het Rosie Project (zijn er drie) van Graeme Simsion. Ik vond ze erg leuk.

Momenteel ben ik bezig aan de detectiveserie van van Veeteren van Hakan Nesser. Een van de betere detectives die ik heb gelezen.

Daarnaast de serie van Frieda Klein van Nicci en French. Hier kon ik helemaal in opgaan.

Vooral boeken ter ontspanning dus.

Veel leesplezier!

Alle Nederlandse boeken over burnouts negeren, bijna allemaal zijn onzin. Enige die ik écht zou kunnen aanraden zijn SOLK van Saskia de Bruin en misschien een boek van Martin Klaver over stressortherapie en de werking van het zenuwstelsel. Verder zou ik boeken als 'when the body says no' en de boeken van Dr sarno aanraden.

Taco! Naar jou was ik opzoek, hoe gaat het momenteel?

Bedankt allemaal voor jullie suggesties!

Ik heb inmiddels over de kop van brankele frank uitgelezen en jeetje wat een aanrader! Het leek wel alsof het boek perfect voor mij geschreven was en gaf veel inzicht in de biologische mechanismes en valkuilen waarin ik veel dingen herkende!

Als je ook last hebt van pijn door chronische spierspanning: De pijn de baas van Frits Winter (auteur is psycholoog). Was voor mij enorme eye opener: hoe je door je gedrag - jezelf blijven overbelasten/ blijven vechten - je klachten in stand houdt en in een vicieuze cirkel belandt.
C.

Ik wil ook wat vaker een boek kezen.
Ik heb jaren geleden de Da Vinci code in een weekend uitgelezen

“Emotionele gezondheid ; heel jezelf van binnenuit “ van Mohammed Boulahrir .

Is ook een doe-boek !

Groetjes

Anouk

Hoi Anouk,

Wat vond jij van het boek?

Ik lees veel positieve recensies, maar ook een die schrijft:

"Het sturen van energie naar je cellen, goed voor jezelf zorgen, positief zijn maar ook het kunnen genezen van kanker als je maar positief genoeg bent.
Hij vertelt over een vrouw die in coma kwam, een bijna doodervaring had en toen tot de conclusie kwam dat ze niet goed voor zichzelf zorgde.
Ze kwam bij, liet alle dokters versteld staan en was binnen no time helemaal genezen."

Dan vind ik dan weer mwah...

Ik heb vandaag ook het DARE boek van Barry McDonagh besteld. Zou een heel goed boek moeten zijn om paniekaanvallen en stress te verminderen en te overwinnen als ik de recensies mag geloven.

Ik zal binnenkort mijn review ervan geven en aanbevelen (of niet) als het inderdaad de moeite waard is!

Vermoeidheid de baas
Angst de baas

Voor ontspanning heb ik in de eerste maanden alle boeken van Sophie Kinsella gelezen (lekker luchtig, lachen en feelgood). Daarnaast groot fan van The Hunger Games trilogie (niet zo luchtig) en de Harry Potter-serie. Als je van fantasie houdt, is de Kraaien-serie van Leigh Bardugo een aanrader.

Ik kreeg als aanrader van mijn tante het boek: het lichaam liegt nooit van Ted Troost. Ik hem 'm op marktplaats gekocht voor bijna 25 euro incl verzendkosten. Ik heb 'm gister binnengekregen, maar het schijnt een heel interessant boek te zijn, wel heel oud, namelijk uit 1988. De nieuwprijzen van dat boek zijn ook gigantisch.

Ik heb t boek van Brankele Frank gelezen, top boek en niet zo serieus daar ga ik niet goed op. En het boek heen The body says no. Welke boeken helpen nog meer bij herstel

Ik heb t boek van Brankele Frank gelezen, top boek en niet zo serieus daar ga ik niet goed op. En het boek heen The body says no. Welke boeken helpen nog meer bij herstel

Als je alle boeken wilt lezen is je leven te kort.
Je zult dus moeten kiezen wat jou interesseert.
Ben je gelovig of juist iemand van de wetenschap? Of wil je een roman lezen? Horror, Science Fiction, Non fiction, educatief, kookboeken, biografieën? Je vraagt om onze boekentips, Okay ik persoonlijk ben een fan van Carl Sagan, Kip Thorne en Ian Mortimer (Medievel England) 📚.

Hoi,

Ik vind zelf het boek 'nooit meer de oude' fijn en het boek 'van een burn-out naar een onweerstaanbaar leuk leven'.

Verder ter ontspanning Jill Mansell luisterboeken😄

Mijn nieuwe bijbel: de burn-out reset. Ik zit in een burn-out en ik had gewild dat ik dit boek 5 maanden eerder had gehad.

Beste A (hierboven), bedankt voor je tip van het boek De Burn-Out Reset. Ik ben er een aantal dagen geleden in begonnen en ben heel erg blij met dit boek! Ik had het boek ook graag eerder in m’n burn-out gelezen. Fijne uitleg, tips en een hoop (h)erkenning.

Heeft iemand het boek al gelezen van Saskia de Bruin - weg van de pijn?

Ik heb dit precies zo gehad en dit is uiteindelijk weg gegaan. Kostte veel tijd (en acceptatie dat het niet iets anders was).

Sterkte!

Hoe lang ,sylll

Je lichaam moet weer leren omgaan met alle externe prikkels dat kan even duren. Maar het gaat echt minder worden!

Heb je het 24/7 ? Of met periodes?

24-7 🤕

Ik heb dit ook, al 10 maanden, by far de meest irritante klacht van mijn burnout. Ik hoop ook elke ochtend weer scherp en normaal wakker te worden, maar mij is het ook nog niet gelukt. Moed houden...

Ik heb dit ook, inmiddels 14 maanden in mijn burn-out.
Tijdens het begin van mijn re-integratie was dit trouwens zo goed als weg, alleen helaas al weer te hard van stapel gelopen, waardoor alles weer verergerd is.

Hebben jullie ook zo’n soort aparte druk op je voorhoofd, welke maar niet weg lijkt te gaan?

Verder extreem vergeetachtig en moeilijk op namen/woorden kunnen komen, al is het vreemde wel dat ik bij een boek lezen me voor een half uur lang redelijk goed kan concentreren.

Overprikkeling blijft aanwezig, al is het misschien een heel klein beetje minder dan helemaal aan het begin.

Van wat ik ooit ergens las is je hoofd het laatste wat hersteld bij een burn-out, dus maar proberen dat te zien als goed nieuws, dat het de laatste (maar wel veel te lange fase) is….

@Suus hoe is het nu?
Al beter

Hi Eddy, nee helaas (nog) niet, het is er nog elke dag... ook als ik moet werken of even wil gaan sporten.
Net zoals een constant hoge toon (piep) in mijn oren. Maar hoe meer ik er op let, hoe erger het wordt, dus ik negeer het een soort van.

Het enig wat echt is verbeterd is mijn energie (niet meer zo extreem moe) en de maagpijn/misselijkheid is ook weg.

Alleen dat hoofd.... die blijft nog achter: duizelig, slechte concentratie, niet lang achter de pc kunnen zitten tezamen met die hoge piep... heel irritant. Maar als ik erover ga stressen, wordt het erger. Heel lastig, en bij jou?

Nee is er nog steeds hele dag
Ik zit in ziektewet

@a ik hoor dat ook dat het hoofd als laatste weg gaat. Vanwaar die kennis? Hoe is dat wetenschappelijk ergens aangetoond.

Ik zit er nu bijna een jaar in. Heb nu ineens best veel last van hoge rugpijn, hoofdpijn en kaakpijn en daardoor ook duizelig en af en toe wazig zien. Is dat ook herkenbaar voor jullie?

Hi Amber, ik herken het zeker. Ik was ook veel aan het kaakklemmen/tandenknarsen, dat is een stressreactie. Die hoge rugpijn heb ik 2 maanden gehad, mijn fysio kon dat verhelpen. Duizeligheid is bij mij nooit echt weggeweest, net zoals piepende oren.
Het zijn allemaal lichamelijke reacties op langdurige stress. Ontspanning is de enige oplossing, ik weet het: een ontzettende dooddoener… sterkte!

Je bent niet alleen in deze hel ! Ik ben er ook.. hallo ! Laten we volhouden...

@Eric

Bedankt Eric! Deal....dat gaan we doen! 🍀

Zo herkenbaar.ook ik jaren aan het tobben.veel meegemaakt.mijn vertouwen is weg in m.n lichaam. Iedere dag tobben ik heb een angststoornis verschillende trauma.s.onverwerkt. probeer dingen op te schrijven helpt .schrijf op wat je eng vind.kijk ernaar.weet dat dit momenten zijn die weer weg gaan .zeg ik kan dit.neem de tijd vecht niet.vraag hulp. Zeg ook ik ben bang mag.sterkte iemand die ook iedere dag worstelt.

@eric: hoe gaat het met werken nu?
Gr. Suus

Dag Suus, er gaan verschillende Erics rond op deze pagina. Ik zit inmiddels al in de WIA een paar maanden. Mijn werksituatie gaat niet veranderen, gaat door verdere bezuinigingen en onkunde alleen maar erger worden. Ik heb daar zoveel gegeven, mijzelf weggegeven. Ik ga eerst duurzaam herstellen en dan een fijne nieuwe uitdaging aan.

Gr Eric

Hoi burnoutje heel herkenbaar dat heb ik ook al ruim 1aar in deze burnout ik heb sinds kort ook praktijk ondersteuning en soms gaat het redelijk en denk ja ben er weer en nee hoor komt terug word er af en toe droevig van maagzuur nu weer was een tijdje over ik pieker me ook suf bha weet wat het is sterkte ook 👍

Ok, Eric, dan ben jij een andere Eric dan ik bedoelde... geeft niet... uiteindelijk zijn we allemaal de Sjaak hier op het forum.
Goed dat je duurzaam gaat herstellen, gezondheid eerst, de rest komt later wel weer...

Hi Burnoutje, het klinkt alsof je nog redelijk in het begin van je burnout zit... heel herkenbaar wat je schrijft en het is dan ook echt een achtbaan van emoties.

Het is de hel sommige dagen, maar houd vol, ook al lijkt het nu nog totaal uitzichtloos omdat je wellicht weinig tot geen verbetering voelt. Je lijf heeft tijd nodig en die bepaalt het tempo, niet meer je hoofd/je gedachten.

Als meditatie niet voor je werkt probeer dan te bedenken waar je van ontspant: want daar gaat het om: dat je ontspant en uit je hoofd komt. Voor mij is dat luisteren naar mijn favoriete muziek, of wandelen in het bos met mijn hondje, of soms gewoon een half uurtje naar buiten staren zonder prikkels. Wat deed je graag als kind? Wat geeft je energie?

En voor wat het betreft het innerlijke werk: ik ben geen psycholoog, maar ik zie inmiddels wel een rode draad door dit forum lopen: vaak zijn mensen burnout geraakt doordat ze hun eigen grens niet goed konden aangeven (of helemaal niet voelde) waardoor ze veels te ver of te lang zijn doorgegaan. Dit kan werktechnisch zijn, maar bijvoorbeeld ook in toxische relaties/mishandeling etc. Of je kan niet goed voor jezelf opkomen etc.

En hetzelfde voor wat je absoluut niet meer wilt of wat jou stress heeft gegeven: maak een lijstje en bekijk waarom je dit zo hebt ervaren en wat je later in de toekomst beter anders kunt doen. Ik denk als je dit kan, je al weer een slag kan maken.

Succes, je kan het xx

En vooral ook dat (ineens) op zoek zijn naar jezelf is herkenbaar. Naast het continu "aan staan"

Sterkte en liefs
Je bent niet alleen !!!!

Merken jullie nou ook t verschil met depressie. Ze liggen zo dicht bij elkaar.
Ik sta ook 24 uur per dag aan af en toe schreeuw ik tegen me hoofd houd nu maar op. Hele verhalen ook nog eens net of ik tegen mezelf praat en al me klachten opnoem tegen iemand of hardop zeg ik weet t niet meer wat moet ik nog ben t zo zat kom er niet meer uit ... afleiding in geen afleiding t gedenk zit er tussen ervaren jullie dat ook

Hebben jullie ook dat kuthoofd? Dof , brainfog , hoofdpijn en tintelingen soms achter dan weer bovenop of opzij? Ben bang voor hersenletsel.

Groet eddy

Ja hoofdpijn is een van de bekende symptomen die horen bij een burn out. Meer rust nemen en ontspannen dan zal het gaan afnemen. Ik slikte ook dagelijks paracemtol voor de hoofdpijn, nu sommige dagen is het niet nodig omdat ik rust neem

Ja hoofdpijn is een van de bekende symptomen die horen bij een burn out. Meer rust nemen en ontspannen dan zal het gaan afnemen. Ik slikte ook dagelijks paracemtol voor de hoofdpijn, nu sommige dagen is het niet nodig omdat ik rust neem

Ik herken je verhaal helemaal. Nu een jaar thuis met de eerste 8 maanden extreem moe, duizelig, hartkloppingen, vreemde ontlasting, eenzaam, moeilijk slikken met keelpijn, hoesten etcetera....

De afgelopen 4 maanden overheerst de depressie. Vandaag weer teruggezet naar de Seroxat. De afgelopen maanden escitropalam10 mg geslikt wat niets deed. Ook slik ik al een jaar oxazepam, nu weer even op 3 x 10mg per dag door de switch. 4 maanden intensieve therapie gevolgd bij de Altrecht. Nu wekelijks nieuwe therapie bij de psycholoog, een soort emdr, dit is helpend. Maar wat een hel!!!!! En dan ook nog eens die hitte....pfffff accepteren is het enige wat je nog kunt doen maar wat is dat moeilijk. Heel veel sterkte allemaal

Hoi Corrine

Tijdje geleden dat ik je gelezen heb, ik begrijp dat het nog niet beter is 😒wat erg !

Bij mij is het nu zo dat ik dat ik 4 maanden in een huisje zit,maar mijn 11 jarige kleine hond verloren ben. 🙈 nu ook zoooooo stil in huis. Hakt er ook weer in met veel huilen.daarom ook soms halve oxazepan. Afleiding zegt iedereen,maar zoveel kennissen heb ik niet. Lijkt soms of ik vastzit,nergens zin ,duizelig….etc.

EMDR heb ik ook even gehad,maar deed niet veel.
Ik hoop dat het wel goed gaat voor jou.
Heb je wel hobby’s of zo ? Laat je niet gekmakend,je kan dat 💪🏼🤔

@cactus zijn er ook drenkelingen die op het eiland vast zitten nog steeds?.beschadigd voor altijd?
Of bestaat dat niet.
Daar staat niks over beschreven in je mooie verhaal.
Ik voel.me.drenkeling die.kapot.is.voor.altijd

@cactus zijn er ook drenkelingen die op het eiland vast zitten nog steeds?.beschadigd voor altijd?
Of bestaat dat niet.
Daar staat niks over beschreven in je mooie verhaal.
Ik voel.me.drenkeling die.kapot.is.voor.altijd

Hi Eddy, 99% herstelt van een burnout, dus jij ook. We hebben gelukkig geen ongeneselijke ziekte, maar het duurt alleen wel irritant lang, bij mij ook.
De aanhouder wint… 💪

Wat prachtig Cactus !!!

Amen Suus! ;-)

Allemaal sterkte de komende week/weken. We houden kontakt!

Hoi,

Ik heb dit ook een tijdje genomen. Als ik stopte heb ik dit afgebouwd van 1/dag naar 1 om de twee dagen. Je maagzuur wordt eerst terug erger bij stoppen maar als je het geleidelijk aan afbouwt gaat dit ook weer snel over. Ik lette die periode ook wel extra op op wat ik at (geen frisdranken, geen koffie, weinig vet…), en at veel natuuryoghurt en bananen.
Maar mss toch nog eerst eens overleggen met je arts als hij dit niet aanraadt?

Ik heb dit ook 2 maanden gebruikt en daarna afgebouwd. Ik ben toen kefir (lijkt op karnemelk) gaan drinken en mijn hele maag-/darmstelsel kwam tot rust.

Ik gebruik dit al jaren wou het afbouwen maar kreeg het weer terug de dokter zei je kan het als je wilt gewoon blijven gebruiken heb vrienden die dat ook doen succes

Tijdens mijn Burn Out heb ik maanden last gehad van maagzuur. De huisarts schreef pantaprozol voor. Ik had daar in het begin veel bijwerkingen van. Volgens de huisarts kon dat eigenlijk niet, maar in de bijsluiter stonden toch best wat bijwerkingen. Dat dit minder zou worden als je lichaam hieraan went. Dat was ook zo. Het maagzuur werd wel minder maar verdween niet. Ik heb toen op advies vd huisarts nog twee weken doorgeslikt. Daarna heb ik het afgebouwd zoals de huisarts had geadviseerd, om de dag een tablet. Dat was echt verschrikkelijk . Ik kreeg heel veel last van mijn maag, darmen en rug. Maar de dag erna was het over. Alleen maagzuur bleef nog wel, maar ik wilde niet aan de medicatie. Ik heb regelmatig een hap havermout genomen en dat hielp voor mij beter dan medicatie.
Ik vind dat de huisartsen snel medicatie voorschrijven vor maagzuur of rennies oid adviseren. Maar dit schijnt allemaal niet heel goed te zijn.
Je kan ook te weinig maagzuur hebben. Ik heb mij toen laten adviseren door een orthomoleculair arts. Maar supplementen daarvoor bleken voor mij ook niet te werken.
Uiteindelijk is het vanzelf overgegaan. Soms komt het nog terug als ik veel stress heb.
Maar ik weet nu dat het bij mijn burn out hoorde. Een hele vervelende klacht.
Een vriendin van mij slikt al jaren omoprazol als maagbeschermer vanwege andere medicatie. Zij heeft nergens last van en mag het blijven slikken van haar arts.
Het is per persoon verschillend hoe je er op reageert en wat je zelf wil.
Succes.
Groetjes Kim

Kijk ook eens of je je herkent in middenrif spanningsklachten en eellicht boeren bij hyperventilatiecoach.nl. Dat zou n deel van de oorzaak kunnen zijn. En dan is daar ontspannen dus gundtig voor je afbouw. Oefeningen en osteopast kunnen helpen. Ben zelf daar ook mee bezig. Check: Slik je niks anders... dat invloed heeft op je maag en maagzuur?

Kijk eens bij de regenboog apotheek naar mijn weten zijn er ook afbouw strips te krijgen bel ze anders even mvg anoniem

Hoi hoi dankjewel voor alle reacties 🙏 hardstikke blij met de tips!!!

Ik ben inmiddels 4 dagen gestopt maar het is moeielijker dan gedacht. gister had ik brandend maagzuur en na het eten krijg ik een opgejaagd gevoel en voel me hart dan ook duidelijk kloppen, uren lang een brandend gevoel in de bovenbuik gehad zelfs mijn darmen raken van slag. naar de wc moeten is dan wel wat beter geworden 2-3keer pd sinds de stop, in plaats van 1 keer per week obstipatie en mijn buik is niet meer opgeblazen deze dagen. Voor en na delen.. maar ik zal het ook eens proberen om het om de dag/dagen een in te nemen en dan hopelijk ben ik er heel binnenkort vanaf. Ik heb trouwens een zonne allergie dit jaar, maar dat staat ook bij de bijwerkingen..wist niet dat er zo veel bijwerkingen waren van deze medicatie want mij is vertelt dat ze geen bijwerkingen gaven toen ik begon, bah. Ik zit elke keer vol met uitslag en dat heb ik sinds gebruik van omeprazol maar nooit geweten dat het door de zon kwam, ik dacht dat ik een allergische huidreactie had door iets anders zoals wasverzachter wasmiddel, maar dat staat dus ook bij een van de bijwerkingen.. allergie voot de zon🫤 Pff ach ja dankjewel voor alle reacties, zal het zeker gaan proberen en ook wat meer opletten wat ik eet en drink (ik drink veel koffie en eet te vaak vette dingen) toch maar even stoppen! hopelijk scheelt het wat!! Super bedankt voor jullie tijd om te reageren 🌹

Hi,

Ik neem dit nu na een antibioticakuur voor heliobacter pylori (maagbacterie), maar het lijkt me allemaal behoorlijk zwaar te vallen. Ik heb deze week flinke last van vermoeidheid, misselijkheid, druk/pijn op de maag, soms benauwdheid, meer spanning in mn lichaam (vooral nek & trapezius) wat volgens mij ook weer uitslaat maar (spannings)hoofdpijn.

Over het algemeen begint mijn ontlasting wel stabieler te worden, maar het heeft allemaal wel de nodige tol op mijn lichaam.

In principe ging het de afgelopen maanden bij mij steeds een flink stuk beter maar door deze klachten voel ik me weer een flink stuk meer beroerd. Zou het allemaal door de antibiotica en maagbeschermers komen of ben ik wellicht weer wat te enthousiast geweest de afgelopen tijd?

Te weinig maagzuur geeft dezelfde klachten als teveel maagzuur. Vreemd maar waar. Als je te weinig maagzuur aanmaakt en ook nog eens een maagzuurremmer gebruikt dan is dat dubbelop... maagzuurremmers hebben heel veel bijwerkingen. Ik snap niet dat een arts je zomaar vertelt dat er geen bijwerkingen zijn. Heb je geen last van histamine intolerantie ? Je klachten komen er wel mee overeen !

Hallo anoniem,

Ik heb nu dus 4 weken omeprazol voorgeschreven gekregen na 2 weken antibioticakuur voor het behandelen van de maagbacterie. Voor zo ver ik weet is dit nodig zodat mijn maag en darmflora de tijd heeft om te herstellen van de toch best heftige antibiotica. Het kan heel goed zijn dat mijn maag nu nog worstelt met een ontsteking of wellicht maagzweer die voortkwam uit de maagbacterie, maar aan de andere kant komen veel van de klachten ook overeen met bekende klachten van burnout (waar ik inmiddels nu 6 maanden in zit). Vandaar mijn vraag.

Misschien wel goed om maandag eens even de huisarts te bellen ter info. Ik meende dus wel dat als er nu weer de volle lading aan maagzuur komt zonder dat er hersteltijd is geweest dat mn buik er ook niet heel blij mee gaat zijn, maar misschien dat een arts mij daar meer over kan vertellen.

Histamine-intolerantie zou ik niet weten, op zulke dingen is verder nooit getest. Wel coeliakie en daar was gelukkig niks aan de hand.

Excuses voor de spelfouten. Ik had de tekst wat beter moeten controleren.

Ik herken nagenoeg alles wat je benoemt, met name de extreme overprikkeling, hersenmist, dwangmatig piekeren en bij mij extreme hoofdpijn zijn dagelijkse kost.

Verder wandel ik ook veel, en zoek wat afleiding met lezen/puzzelen/muziek etc.

Welke AD gebruik jij? En wat bedoel je met professionele dagbesteding met lotgenoten? Dit forum, of zit je bij een speciale groep of iets dergelijks?

Succes met deze hel in elk geval, komt uiteindelijk weer goed zegt men….

Adrenaline junkie... stond altijd aan. Heftig werk, hard sporten en in de vakanties nog meer sporten. Gevolg altijd aan staan. Het lichaam en geest kent alleen die toestand. Rust, yoga en rust.. het lichaam moet hieraan wennen. Het is niet altijd actie of gevaar. Stresssysteem moet hier aan wennen.

Voel mij ook eenzaam omdat ik zoals velen de energie vaak ontbeer om iets te ondernemen.

Ben erg benieuwd ook naar die burnout lotgenoten groep waar jij t over hebt. Lijkt mij ook erg fijn. Dankjewel voor je bijdrage, we komen uit deze hel. Vast en zeker !!!!

Hoi Cactus,

Het is alsof ik mijn eigen verhaal terug lees, ik ben ook in mei uitgevallen, vervolgens samen met een psycholoog best ver weer gekomen en uiteindelijk begin dit jaar vanwege omstandigheden enorm gezakt met alles wat je beschrijft van dien. Ik ben erg benieuwd wat voor begeleiding je krijgt en wat voor soort therapie. Ik ben afgelopen maandag beginnen aan citolapram aangezien ik de laatste 2 weken steeds vaker somberheid ervaarde en ik op sommige momenten niet tot minder kon genieten (iets was ik daarvoor nog wel heel sterk kon en goed kon oproepen), ik heb nu angst om depressief te worden en rare gedachtes te krijgen, ik ben en heb het nog niet maar heb wel paar slechte momenten achter de rug afgelopen tijden. Ik twijfel toch om met de citolapram weer te stoppen, ik reageer enorm heftig op de bijwerkingen (ik ben ook zeer gevoelig en gebruik nooit medicatie of dergelijke, als ik het wel al deed was een halve paracetamol al voldoende voor mij vroeger), spanningen angsten en alle andere bijwerkingen zijn enorm aanwezig evenals de slapeloosheid waar ik al aan leed de laatste weken. Benieuwd naar jouw traject!

Gr

Goedemorgen allen,

Arjan, Ik slik behalve Lorenzepam ook
Duloxetine als AD. 2x 30 mg per dag.

De Dagbesteding (heet ADB) gaat van Parnassia uit. 6 tot 8 weken, 2x per week, bij elkaar met lotgenoten en enkele begeleiders. Geeft inzicht, ergens ook ontspanning, maar ook confronterend.
Ik ervaar het als prettig. Het doorbreekt de eenzaamheid en de daaraan gekoppelde angst.

Het ADB is een vervolg op het IBT uit Zaandam die me 6 weken goed hebben ondersteund vanaf het moment dat ik brak en niet meer verder wilde leven.

Beide instanties zijn dus crisisbegeleiding.
Over een week of 5 stopt de ADB voor mij. Langer kan ook niet. Ondertussen wel in behandeling bij een psycholoog en iemand die lichaamsbewustziijn coach.

Zodra de ADB afgerond is of stopt dan denk ik erover om gebruikt te maken van Reakt. Dat zijn centra waar je onder de mensen bent en kan tekenen, schilderen, muziek maken, filmpje kijken, zwemmen, enz. Wat je eigenlijk wilt. Ik ga volgende week bellen/horen hoe rustig het daar is en of ik me met een paar anderen bv af kan zonderen om rustig te tekenen of iets in alle rust te doen.



Dat voorkomt eenzaamheid en het eeuwige gepieker (door de cortisol weliswaar). Aanspraak en afleiding kan daar zeker gegeven worden.

Hi Eric,
Dat op adrenaline leven is zo herkenbaar.
Duiken (ook buiten NL), (ver) motorrijden, (verre) reizen, voormalige oorlogsgebieden in Europa bezoeken.

Nooit ook halve kracht werken of leven.
Altijd boven in willen zitten, omdat het kon en omdat ik zelf wou.

Daardoor is de innerlijke dimmer vastgelopen. Waarbij de onrust in het verleden me/ons overal bracht, daar staat het opgebrande lijf nu nog van in de overdrive. Maar dan in overprikkelde, ontregelde en uitgeputte toestand.

Covid was het laatste scheutje water in de bekende emmer.

Check voor de ADB en Reakt het antwoord dat ik naar Arjan had gestuurd.

Ook jij veel sterkte. Het komt goed. Bijna 20 jaar geleden was ik ook goed hersteld na een zware burnout. Dat gaat nu ook wel lukken ondanks dat het allemachtig zwaar is.
tof werk als zzp'r...Eruit halen wat erin zit.

Welke professionele dagbesteding heb je dan En waar ?

Hi A,
Zie de antwoorden op je vraag ik de vorige reacties in dit verhaal.

Gaat om ADB en Reakt. ADB is crisisbegeleiding van 6 tot 8 weken.
Reakt is een instantie waaraan dagbesteding is verbonden.

Dan kun je bv alvast wennen om in de maatschappij terug te keren, maar ook zeker om met mensen of gelijkgestemden aldaar in kontakt te komen. Er zijn best veel opties bij hun. Tekenen, schaken, muziek maken, wandelen, enz.

Ik lees zojuist een stukje op site : kak, ik heb een burnout.

307: Waarom je niet altijd naar je lichaam moet luisteren (en rusten soms eng kan zijn)

Fijn om te lezen !! Mijn aandacht wil ik t liefst richten op kwalitatief rusten, rusten en rusten !! Veel te weinig aandacht aan besteed. Now is the time...

Hoi Cactus,
Alles heel herkenbaar. Ik zit al 1,5 jaar in burnout. Hele forse spierspanning en veel pijnklachten. Pijn in kaken, nek, schouders en rug. Slecht slapen etc. Sta ook de hele dag aan terwijl ik toch echt rustig aan doe. Veel wandelen, beetje lezen, boodschap doen, koken. Heel veel thuis want, zoals jij zo treffend schreef, daar is het veilig en geen prikkels. Als er iemand op bezoek komt ben ik daarna weer doodmoe. Ik zeg altijd: ik heb nu geen leven om straks weer een leven te hebben. Maar het is idd een zware beproeving, her gaat bij mij ook heel traag. Mijn 1e terugval al achter de rug.
Maar kan nog wel genieten van kleine dingen, bv fietstochtje met mijn man, terrasje pakken etc. Maar je moet jezelf voortdurend begrenzen, dat ben ik zoooo zat, nog afgezien van de pijn door spierspanning waar ik elke dag mee moet dealen....
Geloof houden dat ik werk aan herstel en beter word houdt mij op de been. Zit nu in ieder geval niet meer in een neerwaartse spiraal en snap nu hoe mijn lijf werkt.
C.

Hoi cactus
Vraagje
Hoe bevallen jouw. De medicijnen? Last van bijwerkingen?
Hoe weet je trouwens zo zeker dat je weer hersteld?
Groet
Eddy

Hi Eddy,
Ik slik 2x 30 mg duloxetine en Loranzepam tegen de scherpere randjes bij de sterke overprikkeling.

De burnout waar ik nu in verkeer is de derde keer. Van de vorige 2 goed hersteld. Bij de allereerste keer dacht ik nooit (meer) te herstellen. Zo akelig, zo mensonterend. En toch ging het over.

Ook deze x gaat het voorbij. Wanneer? Geen idee. Half jaar nog? Een jaar? Niet aftellen is m'n devies. En soms zijn de dagen inktzwart. Laat daar geen twijfel over zijn.

Dezelfde valkuilen waadoor ik hier in terecht ben gekomen na het herstel dichtstorten. Er zal meer rust moeten komen, vaker down to earth, meer naar mijn lijf luisteren.

Hoi Eddy,
Verder geen vervelende bijwerkingen van de medicijnen. Door de Loranzepam heb ik een redelijk goede nachtrust.

Groet,

Cactus

Ik heb ook inktzwarte dagen..zenuwstelsel over de zeik..voelt alsof het nooit overgaat.
Wat een hel. Kan wel janken, schreeuwen.
Zit ook wel te denken aan medicijnen ter ondersteuning. Zit er zeven maanden in.
Geen gevoel van vooruitgang
Au

Cactus wat merk jij van de anti dep. Waar helpt het bij?
Groet
Eddy

Hoi Eddy,
Duloxetine 30 mg van het merk Pensa.

Het bevordert de heropname van serotonine. Het stofje in/voor de hersenen waar we ons prettig bij voelen.

Ik merkte toen echt wel verschil dat ik er toen 'vrediger' van werd. Meer de oude ik.

Anderzijds kan ik sinds die burnout niet meer zonder. Tig keer geprobeerd af te bouwen. Maar er is met die BO toen iets beschadigd, maar ik kan er prima mee leven het te moeten slikken.

Het was verstandiger geweest als ik destijds gelijk was begonnen met het slikken ipv ertegen te vechten dat ik geen burnout had. Wellicht dat dat een fysiologisch proces voorgoed ontregeld heeft.

Na de BO van toen gewoon weer de energieke enthousiaste oude ik geworden.

Eddy,
De anti-depressiva gaf toen ook wat energie. Een boostertje naar herstel.

Cactus helpt het tegen onrust of ook andere dingen?
Wel bizar dat je nu. Je derde burnout hebt. Ik heb nu mijn tweede. Had het liever bij een gehouden. Zit 22 jaar tussen..
Eerste zonder medicijnen doorheen gekomen. Nu ben ik bang dat het een te zware is. Klotezooi.

Groet eddy

Hi Eddy,
De eerste BO kwam na een paar jaar 'gewoon' doorwerken met de ziekte van Pfeiffer en lekkende darmen. Eigen bedrijfje, huis gekocht en doorbijten maar. Met sporten vroeger ook zo vaak af moeten zien, dus nu ook niet bij de pakken neerzitten. En nog eens veel werk verzetten ook nog. Herstellen komt vanzelf wel. Tuurlijk....

Dan is op een gegeven moment de koek op. Ben van alledrie de klachten goed hersteld, hoewel ik bepaalde voeding beter achterwege kan laten.

De tweede burnout was 4 jaar later tijdens een pittige scheiding. Die duurde een maand of vijf en ook daar goed van hersteld. Deze was veel minder heftig dan de eerste keer. Noem het maar de light-versie. Maar echt wel uitgeput.

Inmiddels had ik wel door welke signalen of alarmbellen af gingen als ik weer teveel hooi op de vork nam. Met name kwamen de geluiden dan harder binnen en wist ik bijtijds op de rem te trappen.

Deze keer is de BO anders. Althans de eerste waarschuwingen waren sowieso anders. Zeker geen overprikkeling van geluiden. 6 Weken covid gehad en kreeg daarna vreemde onherkenbare klachten.
Het werk stapelde zich op en ik maakte vele uren. Ik hou van mijn werk. En dat ging eigenlijk best ok. Maar de vage klachten namen in 2.5 maand rap toe. Hartkloppingen en een heel raar huilerig gevoel in rug en benen. Ik dacht dat het nog met long-covid te maken had.

Want immers kwamen er geen geluiden of prikkels hard binnen. Ik werd toch slapper en slapper. En toen was weer de koek weer op. Pas nadat ik noodgedwongen gestopt was met werken kwamen 2 weken later de prikkels wél keihard binnen. Ik begreep wel dat het een BO was, maar die extreme overprikkeling was voor mij nieuw. Het 'aanstaan' dus. En dan nog de uitputting die daar uit voortkomt.

Dezelfde hel als bij de eerste BO, maar ik wordt nu meer op het zenuwstelsel gepakt. Voel me veel kwetsbaarder, fragieler, jankeriger en vaker verdrietig dan de eerste 2 BO's. Voel me afwezig in de buitenwereld. Vaak ook angstig, haast neurotisch. Toch veel minder zware en doffe hoofdpijnen dan de eerste x.
Ieder geluid komt vaak hard binnen en sommige momenten ook weer niet. Vaker wel dan niet trouwens.

Verder een prima leven voor deze BO. Echter de signalen van de BO onderschat en altijd aangestaan met werk, duiken, motorrijden, fotograferen, reizen, enz.

3x Is scheepsrecht. Jezus, hoe stom kon ik toch wezen. ;-) Na mijn herstel moeten er structureel dingen gaan veranderen in mijn leven. Vaker down to earth. Weer aandacht krijgen voor het kleine. Balans. Vaker genieten van de eenvoudige dingen. Meer berusting.

Over een tijdje hoop ik een soort plan te maken over hoe mijn weken eruit gaan zien. Of maanden eigenlijk. Vaker naar de sauna, langer met de hond in de natuur wandelen, langer op een terras aan zee blijven hangen. Meer quality-time zonder adrenaline-pieken. Meer musea bezoeken, lol in het eenvoudige vinden,
meer grenzen stellen en vaker socializen.

Dat moet lukken met een waakzame vernieuwde instelling.

Natuur en de zee is wel lekker
Ik heb dat niet echt in de buurt..
Hoe lang duurde de eerste burnout.
Ik heb trouwens ook die angsten en totaal uit balans zijn. Ook neurotisch. Zit ook te denken aan medicijnen..
Snap niet hoe je in de ellende kan terecht komen.bij mij langzaam ontstaan vanuit prive situatie en na stoppen met alcohol.
Nu lijkt het wel alsof je er nooit meer uit komt.
Wat een rotgevoel als je lichaam de regie over heeft genomen.
Ik vind het zo onrechtvaardig in mijn geval. Ik stond altijd klaar voor iedereen.wat een enge ziekte. Ben zo bang cactus.

Cactus.
Moet jij alles alleen doen of heb je ook e n partner?
Voel je je niet enorm eenzaam? Wanhopig?
Wanneer de keuze gemaakt voor anti dep?
Of gebruikte je die al?
Wanneer merkte jij met je eerste burnout herstel?
Wat voelde je. Merk je dan de eigen persoon in rust weer terugkeren?
Hoe voelt zoiets? Ben zo benieuwd? Ik droom van dat moment.
Al ben ik als de dood dat dat moment er niet meer van gaat komen.

Hoi Cactus,

jij schrijft :

"Over een tijdje hoop ik een soort plan te maken over hoe mijn weken eruit gaan zien. Of maanden eigenlijk. Vaker naar de sauna, langer met de hond in de natuur wandelen, langer op een terras aan zee blijven hangen. Meer quality-time zonder adrenaline-pieken. Meer musea bezoeken, lol in het eenvoudige vinden,
meer grenzen stellen en vaker socializen."

Hahahaha... Dit stukje heb ik bijna één op één in een ACT training geschreven. Over hoe mijn leven er uit gaat zien. vooral die opmerking "langer ergens te blijven, langer te genieten en écht te genieten van waar je bent. Zonder op zoek te zijn naar alweer de volgende adrenaline stoot..

Rust in mijn donder, ademhalen en om je heen kijken. NU leven .... zin in !!

All the best

@cactus herken jij ook de schokjes in het middenrif?

Helpt de anti dep ook tegen de aanstand?
Cactus

Hebben jullie ook wel.eens last van een benauwd en beklemmend gevoel, alsof je niet door kunt ademen?

Cactus hoe was je eerste burnout. Kun je daar meer over vertellen. Die was zo mensonterend zoals je zelf al benoemde.
Welke klachten en hoe verliep het herstel?

Hi allemaal,

De eerste burnout heeft een jaar geduurd. Toen was ik enorm uitgeput met doffe hoofd-en aangezichtspijnen. Continú rugklachten, duizelingen en steken linksonder in de buik en lies.
Wazig zien, geestelijk gemangeld, labiel, huilerig en paniekaanvallen.

Hele kleine stukjes wandelen. 100 meter was al ver! Het concentratievermogen en de energie van een krop verlepte sla.

Na zo'n driekwart jaar kon ik wat meer. Verder wandelen, beetje tv kijken, kleine klusjes in huis, meer ruimte tussen de oren.

Een paar maanden daarvoor met therapie en antidepressieva gestart.
Maar bij teveel inspanning (niet dat dat heel veel was) weer rerugval met paniekaanvallen (en dat verdomde gevoel van uitzichtloosheid).

De eerste voorzichtige vorm van herstel was dat ik scherper begin te zien en daarom gelukkig veel kon lezen, waardoor de slaap ook beter werd.

Opvallend waren de laaste drie maanden de BO. Toen ging het herstel vrij vlot. Beetje fietsen, Playstation, heel veel lezen, Tv kijken, enz. De luiken in mijn hoofd gingen toen open. Er waaide weer wat wind tussen de oren.

Vanaf toen weer voorzichtig begonnen met werken en merkte na een paar maanden dat dat goed ging. De malaise was voorbij. Wat ik nog wel een tijd heb gehad waren metname koude voeten en lichte angst in drukke ruimtes.

De BO die ik nu onderga is toch anders.
Iedere dag sta ik 'aan'. bij het opstaan.
Angstig, zwaar overprikkeld en emotioneel, slap, futloos, trillende handen, enz. Deze verschijnselen putten het grote lijf uit.

Dan helpt praten, wandelen, mindfulness, ontspanningsoefeningen, meditatie.
De Loranzempam haalt de scherpe randjes van de emoties af. Dit middel inmiddels wel afgebouwd naar 'slechts' een halve pil per dag, dus nog maar 1/3 van wat het eerst was.

Voor het slapen gaan 2 supplement-pillen innemen waar ik redelijk goed van slaap.

Wel weer voorzichtig met autorijden begonnen en...dat gaat eigenlijk wel. Verder binnenkort starten met acupuntuur en reeds naar een coach die voor ontspanning zorgt en me daar ook in traint.

De BO maakt me een ander mens. Zowel geestelijk als fysiek. Maar....hoe zwaar en vertwijfelend het ook is...het gaat over.
Voor nu: Uitzingen, uithuilen, uitrusten, uithijgen, uitpiekeren, uitzitten.

En er ook aan werken. 2x per dag wandelen. (Is echt niet ver hoor), coaching krijgen, begeleiding en sowieso een beetje onder de mensen blijven. Alles met low-impacht. Hele kleine bezigheden in huis om me het gevoel toch ergens van nut te zijn.

Soms de vaatwasser legen en vullen. Een andere dag de airfryer schoonmaken. Weer een andere dag wat onkruid uit de tuin halen. Of op een andere dag met een stofdoek over de vensterbanken.

Activiteiten die je normaal op 1 dag doet en nu over 2 weken moet uitsmeren. So be it.

Tijd...tijd...tijd....Het lijf vraagt...nee sterker nog....eist rust van ons. En dat heeft het ook wel verdiend blijkbaar.

Hoi Eddy,
De antidepressieva helpt om een wat betere stemming en wat meer energie te krijgen.

De Lorazepam helpt goed tegen de angst en overprikkeling.

Groetjes en sterkte!

Bedankt voor je uitleg cactus.
Heb jij nu ook dat je constant aan staat?
Helpt de ad daar tegen als een soort van bèta blocker?
Ik zit er aan te denken om ook ad te nemen. Ik kom maar niet uit die aanstand.
Waarom duurt dat zo lang. Er zou allang cortisol uitputting moeten zijn. Dit is zo slecht voor een mens.
Ik ben zo op. Loop alleen maar te adrenaline rush ademhalen lijkt het wel. Heel spaarzaam normaal. Ben al 8 maanden bezig. Ik ben kapot
Misschien met ad sneller herstel. Geen idee

Waar doe je de proffessonele dagbesteding¿

Hi,

Ik zit er nu 2j. En 10maanden in.
Duurt lang slik nu 1 jaar citalopram 5 mg soms iets meer.. kan veel meer.. maar gevoeligheid voor licht schermen en drukkere plekken blijven en voel ik nog in me lijf. Veel last van spierspanning met name rug nek schouders.. vaak hoofdpijn duizeligheid.. soms.kort het gevoel mijn bewustzijn te verliezen wcht 2sec en dan gaat het over.. soms branderig gevoel door.mijn spieren.. lichtelijke vedrietig gevoel zenuwachtig of hele.lichte angst.. het duurt lang ook kan ik meer dan toen ik plotseling b.o ging en niks meer kon. Hoelang gaat dit nog duren. En komt het wel nog goed met het overactieve brein? Of is er voor altijd iets overactief strks in je systeem. Ben niet meer die fitte snelle rennende persoon die alles kon. Rennen lukt ook nog niet echt met die.duizelingen.. hopelijk komt et ooit goed.

Gr s

He Kim,

Wat heeft het jou voor het meest opgelost?

Hallo,

Ik heb circa een half jaar Escitalopram gebruikt, wat redelijk vergelijkbaar is. Ik ben sinds een week of 3 terug hiermee gestopt, aangezien ik me toch niet echt mezelf voelde hiermee. Het heeft me tijdelijk wel geholpen met minder piekeren en misschien een beetje minder snel overprikkeld zijn, maar het was ook weer geen enorme verbetering.

Zeker gezien hoe moeizaam de opbouwperiode en met name ook de afbouwperiode ging, zou ik er zelf niet nogmaals voor kiezen.

Heb van anderen op zich ook wel weer positieve reacties gelezen, dus ik denk dat het een beetje per persoon verschilt….

Hoi,

Wat heftig dat je al zo lang zo slecht slaapt. Ik gebruik zelf Sertraline sinds 4 maanden, maar mij helpt het niet. Ik heb het ook lange tijd zonder medicatie geprobeerd, omdat ik er net als jij een enorme weerstand op had. Toen ik uiteindelijk niet meer goed sliep ben ik met slaapmedicatie gestart en sindsdien maak ik lange nachten. Ik zou daarin echt aanraden om daar mee te starten, zodat je je slaap krijgt.

Hoi Z,

Welke slaapmedicatie gebruik jij?
Ik heb zelf Quetiapine 12,5 mg, slaap hier goed op, maar heeft ook wel de nodige bijwerkingen….

@Z

Ik heb alle pammetjes en quetiapine al gehad maar ik ga daar dwars doorheen.
Al neem ik er 2 of 3, de angst?/cortisol en mijn hoofd is sterker.
Ik word er wanhopig van.

Ik slaap een stuk beter op de Sertraline en dat is zo belangrijk voor herstel.

Ik had ook weerstand maar dit geeft mij een steun in de rug, verder moet je het echt zelf doen. Met jezelf aan de slag , een goeie terugblik op je leven. Hoe is t zover gekomen ? Ik heb daar steun bij van een psycholoog, schematherapie.

Maar slaap is zo belangrijk en de Sertraline ondersteunt mij daarbij.

Ik zou t toch proberen. Je herstel van burnout kan pas echt goed op gang komen als je goed gaat slapen! Ik zit nu 1,5 jr in burnout, gebruik al 5 jr amitriptyline 30 mg (gekregen van kaakchirurg vanwege hoge spierspanning kaken). Je wordt er ook wel slaperig van. Het wordt dus ook gegeven bij slapeloosheid, meestal 10-20 mg. Bijwerkingen zijn bij zo'n lage dosering minimaal (in t begin suf en droge mond).
Sterkte
C

Ik gebruik quetiapine 25 mg en 25 mg oxazepam. Er zijn dus ook alternatieven voor de pammen. Zou toch even langs de ha gaan voor overleg. Zoals iemand anders schrijft is slaap begin van herstel. Er moet iets zijn wat jou ook kan helpen.

Ik zit momenteel in een zeer vergelijkbare situatie en overweeg ook Sertraline.
Ik ben dan ook zeer benieuwd naar het uiteindelijke keus en het evt resultaat. Alvast bedankt voor je reactie!

Ik heb ruim 2 jaar geleden sertraline gekregen voor ernstige angstklachten. Daar heeft het me erg mee geholpen. Gedurende deze periode heb ik het grotendeels weer afgebouwd en ik merk ook wel dat emoties verwerken pas op gang is gekomen naarmate de dosering afnam.
Inmiddels heb ik het bijna helemaal afgebouwd.

Mijn moeder heeft ook slaapproblemen, zij krijgt ook sertraline en haar helpt het goed.

Ik ben zelf ook niet zo’n medicijnen liefhebber, maar ik heb t nodig gehad en het heeft me geholpen. Nu kan ik het weer op eigen kracht.
Hopelijk heb je hier wat aan. Sterkte!

Wat fijn dat je dit deelt. Dat geeft mij hoop en bemoediging. Kun je nog vertelken waar je last van had...fysiek/mentaal klachten en nu niet meer of nauwelijks. Ik zit er nog middenin... op 1% hoop ik.

Ik ben blijv oor je Andre, ik zie vooral dat je burnout kwam door vele stressvolle omstandigheden bij elkaar. Voor iedereen is dit anders. Er zijn ook mensen waarbij de stress voornamelijk uit het interne komt (trauma's), waarbij herstel dus ook niet zo voorspoedig loopt omdat die trauma's oplossing enorm veel tijd en moeite vergt.

Ik vind het heel knap wat je in zo'n korte tijd hebt kunnen doen, binnen een maand of 7 weer op zo'n verre vakantie kan denk ik maar 1% van de mensen met zo'n fikse burnout die jij beschrijft. Echt fijn dat het is gelukt!

Hallo B anoniem

Mijn klachten waren/zijn voornamelijk fysiek.

Een drukkend gevoel op 1 punt rechtsboven in mijn hoofd. (nu nooit meer)

Wazig zien (soms zo erg dat beelden een soort van zweefden) zodat ik zelfs met maar min een half aan een bril moest. (nu geen bril meer)

Een trekkend gevoel aan voornamelijk mijn linkeroog. Ook een trekkend gevoel in mijn hoofd dan.

Ik noem het maar borstmoeheid. In her midden van mijn borst een intens moeheidsgevoel.

Tintelen in mijn linker onderarm maar voornamelijk in mijn rechtervoet oplopend naar mijn gehele been. (nog steeds af en toe in lichte mate)

Pijnlijke steken in mijn teen. voornamelijk mijn rechter grote teen.

Draaierig, gevoel om te gaan vallen. (niet meer)

De meeste verschijnselen heb ik nog steeds af en toe maar in veel mindere mate. Voornamelijk als ik moe ben.

En ik maak me er niet meer druk om omdat ik nu weet waarbij het hoort en weet dat het steeds iets minder gaat worden. Geen stress er meer om eigenlijk want dat is ook een aanjaag factor geweest.

ik heb al een aantal jaar last van mijn middenrif dat ik een opgejaagd gevoel krijg, kortademig, last van de maag, vaak hyperventileren vooral tijdens en na het eten krijg ik er last van, Een strakke band eromheen.

Ik heb geen tips wel vind ik het een akelig gevoel. Heb dan ook wel eens last van hartkloppingen, overslagen. Ik adem wel chronisch verkeerd maar lukt niet om goed te ademen omdat mijn buik dan zo opblaast

Vooral elke ochtend de dag beginnen op knikkende knietjes. Elke dag keer op keer en een dof hoofd.
Dan ben je toch gewoon kapot?
Ik ben er zo klaar mee.
Herkenbaar?

Ik heb precies dezelfde klachten, heel vervelend maar dus zeker herkenbaar!
Ik ben onlangs gestart met transformational cupping, dat heeft de spieren in mijn rug, nek en armen losser gemaakt. Heb nu nog maar 1 sessie gehad dus nog niet veel ervaring, maar tot dusver positief. We gaan het ook op mijn middenrif toepassen want dat schijnt ook te kunnen. Verder heb ik helaas geen tips, bij mij werken ademhalingsoefeningen en meditatie ook niet echt.

Ik heb 14 jaar in een fake reality geleefd met de opvoeding van mijn dochter. Die niet biologisch mijn dochter bleek te zijn. Nu is zij erachter gekomen en wil ze geen contact meer. Trigger genoeg denk ik zo.

Ik heb ook zoveel spierspanning. Hebben jullie ook het gevoel dat je spieren branden als ze aanspannen met licht zenuwachtigheid of huilend gevoel.. en wat doen jullie ertegen.. heb et meestal in de ochtend erger probeer dan rust te nemen en naar me buik te ademen.

Ik heb ook zo’n last van spierspanning, maar dan in de achterkant van m’n benen en onder mn voeten. Na inspanning maar ook bij verkeerde focus en al helemaal als ik er bij stil ga staan met m’n gedachten, maar zo verrekte moeilijk omdat het zo aanwezig is al heel mijn burn-out. Probeer maar gewoon door te leven maar het ontneemt gewoon je plezier erin

@eric k ga Ik zit op 5 maanden en het is nog steeds heel wisselvallig..
Momenten dat het redelijk gaat en weer diepe dalen met angsten en een opgejaagd gevoel.
Geen idee wanneer het echt beter zal gaan.
Het is een hel.

Groet
Eddy

Hoi @eric

Vraagje..hoe heftig waren bij jou de angst aanvallen? En wat doen de medicijnen bij jou!?
Welke heb jij eigenlijk?
Kun je de scheiding een beetje loslaten en verwerken? Of doet dat veel pijn en mis je de goede momenten?

Ik heb veel moeite met het loslaten van mijn dochter en het misschien kwijtraken van haar.
Daarnaast heeft mijn lichaam een opdonder gekregen van het stoppen met bier drinken. Dacht dat het gezonder was en beter om het rouwproces zonder door te gaan. Maar dat viel tegen.

Groet
Edddy

Ik heb er 2 jaar mee gezeten. De dokter zei me als er echt iets mis is met je lichaam dan blijft het continu pijn doen en niet alleen bij momenten . Ik heb mezelf moeten overtuigen dat het schrik was . Ik heb mijn gsm tijd beperkt naar max 30min per dag ; gsm geeft veel stress aan hersenen . Saffraan vis en noten en vitamines gepakt. Leuke dingen gaan doen . Erg veel gaan slapen met slaappillen. En ik kan nu zeggen dat ik terug een vrij normaal leven heb . Afentoe nog heel hard bijten op mijn tanden en soms verkramping van mijn maag als ik stress heb

Hi Sven, wat fijn te horen dat het beter met je gaat en je weer beter voelt. Ook wel fijn zo’n bericht voor veel mensen denk ik, aangezien het soms zo snel eenzame strijd is. Mag ik vragen of jij uiteindelijk de kern wist van jouw burn-out/overspannenheid? Ik heb zelf echt nare lichamelijke klachten. Dat verkrampte middenrif heb ik ook gehad. Een osteopaat heeft me hierbij geholpen en het is bij mij stuk minder. Wel blijft ik last houden van hartkloppingen en keelpijn, dichtgeknepen gevoel (heel frustrerend) en daardoor adem ik hoog en teveel. Het houd me tegen in me leven. Daarnaast heb ik echt veel geprobeerd, maar kom maar niet tot de kern of kan een bo echt een samenloop zijn van omstandigheden? Vandaar ook mij vraag, wil het zo graag oplossen. Maar goed accepteren blijft voor mij een struikelblok. Ik zit er zelf nu 6 maanden in. Had jij ook moeite met geloven dat je overspannen was?

Ik ben laatst bij de fysio geweest voor ademhalingsoefeningen. Zij gaf aan dat mijn middenrif ook veekrampt was.
Ze heeft mij geleerd om deze te masseren. Misschien een idee om een fysio te bellen en dit te vragen. Ik weet niet of ik het je op de goede manier uit kan leggen.

Hi Dennis, ik heb ook al weken last van rechts onder mijn rib, denk ook aan lever, maar er was niks te zien op de scan. Heb jij ook last van je maag/darmen?

S.

Ik loop thuis sinds augustus en nog steeds doodmoe. Paar uurtjes wakker waarin ik nauwelijks iets doe en alweer moe. Ga noog steeds rond 1200 uur naar bed en slaap dan tot 1500 uur. Om 2000 uur weer door mijn kleine beetje energie heen en maar weer naar bed. Ik word er do verdrietig van en soms ook bang sat er iets anders aan de hand is ..maar bloedonderzoek was gelukkig goed. Hopeloos dit.,..

Beetje last van m’n darmen maar niet heel erg

Beetje last van m’n darmen maar niet heel erg

Hallo Dennis,

Als je heel erg burnout bent heb je forse lichamelijke klachten. je bent neurologisch en hormonaal ontregeld! Ik ben nu 15 maanden bezig (ben heel veel jaren doorgelopen met klachten)en het gaat nu beter met slapen, bijna van de slaapmedicatie af. Ook meer energie. Belangrijkste is structuur in je dag en je energie doseren. Dit hele proces kost heel veel tijd! Kan (helaas) jaren duren. Belangrijk is niet in de paniek te schieten, beweeg mee met je goede en slechte dagen en probeer positief te blijven. Je mindset is het belangrijkste "gereedschap" dat je nu hebt.
Sterkte

Ik ben nu 5 maanden thuis en nog steeds doodmoe. Slaap veel en heb zo weinig energie. Veel last van allerlei kwalen, spier- en zenuwpijn vooral in het borstgebied door de hyperventilatie Ik word hier vooral ook heel verdrietig van en denk vaak het komt nooit meer goed. Ook ik heb jaren doorgebaggerd ondanks veel signalen. Heeft iemand nog een gouden tip om het vol te houden....

De frustratie en de paniek of het ooit nog wel goedkomt herken ik heel erg. Het is echt wel een heftige periode. Nooit verwacht dat je lichaam zo kan reageren op stress. In mijn geval heb ik de volgende klachten: hartkloppingen, 3x paniekaanval gehad, oorsuizen, pijn bij ribben en borstkas, keelklachten, zoals benauwd, drukkend gevoel, verstikkend en ga zo maar door. Het is echt vreselijk! Ik snap jullie heel goed en dit ga je ook pas snappen als je het zelf meemaakt. We mogen erin blijven geloven dat dit echt goed gaat komen, maar veel tijd nodig heeft. Wat ik tot nu toe heb gedaan (overigens nog geen medicatie): osteopaat, kinesiologie, orthomoleculair therapeut, hypnotherapie. Helaas heb ik nog steeds klachten, maar ik ben er wel achtergekomen dat trauma en opgekropte emoties je ook tegen kunnen houden. Dat leren loslaten door therapie kan helpen. Ik zit nu zelf te denken aan hapnotherapie, emdr-therapie en/of pyscholoog (cognitieve gedragstherapie). Ik probeer ook maar alles aan te grijpen! Deze week ga ik ook voor een uitgebreid bloedonderzoek, maar verwacht na meermaals onderzoek bij de huisarts dat het goed gaat zijn en de zoektocht weer verder gaat. Tot slot, doe ik aan yoga, Yinyoga, ChiYoga, ontspanninsgyoga en meditatie. Weet soms ook niet wat ik nog meer kan doen.

De frustratie en de paniek of het ooit nog wel goedkomt herken ik heel erg. Het is echt wel een heftige periode. Nooit verwacht dat je lichaam zo kan reageren op stress. In mijn geval heb ik de volgende klachten: hartkloppingen, 3x paniekaanval gehad, oorsuizen, pijn bij ribben en borstkas, keelklachten, zoals benauwd, drukkend gevoel, verstikkend en ga zo maar door. Het is echt vreselijk! Ik snap jullie heel goed en dit ga je ook pas snappen als je het zelf meemaakt. We mogen erin blijven geloven dat dit echt goed gaat komen, maar veel tijd nodig heeft. Wat ik tot nu toe heb gedaan (overigens nog geen medicatie): osteopaat, kinesiologie, orthomoleculair therapeut, hypnotherapie. Helaas heb ik nog steeds klachten, maar ik ben er wel achtergekomen dat trauma en opgekropte emoties je ook tegen kunnen houden. Dat leren loslaten door therapie kan helpen. Ik zit nu zelf te denken aan hapnotherapie, emdr-therapie en/of pyscholoog (cognitieve gedragstherapie). Ik probeer ook maar alles aan te grijpen! Deze week ga ik ook voor een uitgebreid bloedonderzoek, maar verwacht na meermaals onderzoek bij de huisarts dat het goed gaat zijn en de zoektocht weer verder gaat. Tot slot, doe ik aan yoga, Yinyoga, ChiYoga, ontspanninsgyoga en meditatie. Weet soms ook niet wat ik nog meer kan doen.

Hoi Dennis, ik herken het allemaal, ik ben flink hypochonder geworden. De piep herken ik ook. Het was bij mij een sirene zo luid, maanden lang. Nu ben ik bijna 2,5 jaar verder en is er heel zacht nog een ruis over, er zijn veel momenten dat ik het niet eens meer hoor. Komt echt goed. Veel ontspanning oefeningen doen, gezond eten en vertrouwen dat het goed komt. En goed is nu, je lichaam keert zich niet tegen je maar wil je wat duidelijk maken. De boel is ontregelt en dat heeft een lang herstel nodig . Succes!

Hoe gaat het nu met je?

Hoe gaat het nu met je?

Kijk eens bij Nick de waard hij is zelf uit een langdurige benauwd gekomen en dat is echt de oplossing.

Ja die zou ik ook aanbevelen of charlottte de jong. Via insta te vinden op echt in balans 2 ervaren mensen

Heel herkenbaar en soms ook zo uitzichtloos, ook voor je partner.

Het is een heel eenzaam proces. Gewoon niet uit te leggen. Angsten en de onrust daarbij is vreselijk. Maar ik vind je medicatie best hoog. Ik zit nu ruim 1,5 jaar en bemerk dat m’n angst minder is geworden . Maar het slecht slapen blijft bij mij en mijn angst hiervoor omdat klachten dan erger zijn en ik bang ben terug te vallen. Ik bemerk dat wanneer ik het meer accepteer ik beter de dag doorkom. Structuur ,gezond blijven eten , beweging en rust en vooral niet gaan analyseren en piekeren want daarmee blijf je in stresscirkel waar je zo graag uit wil. Heel veel sterkt! Ik ben er ook nog steeds niet maar voel me in hele kleine stapjes vooruitgaan….

Dank je wel E. Voor je reactie. Moet vanaf volgende weer de oxa gaan afbouwen...wordt weer een uitdaging/gevecht....

Helemaal eens met E. Ik zit nu 14 maanden thuis, ga met kleine stapjes vooruit. Slaap beter, meer energie. Wat inderdaad heel belangrijk is: structuur in je dag en lichaamsbeweging! Ga wandelen, ga naar buiten. Klein stukje fietsen etc maar kom uit je hoofd. Geloof in je herstel, er komen echt betere tijden.

Nou dat overleven spreek me gelijk aan .ik denk ik je gevoel van overleven wel ken.heb hier een heel verhaal over neer gezet op de site. Het is lood zwaar en elke dag zie je op tegen de volgende dag .een oplossing heb ik niet. Maar raad je wel aan de medicatie wat te minderen tis wel erg veel. Je kan natuurlijk niks doen aan dat overleven. Maar probeer het wel.ik kan je vertellen doe je niks. Gaat het van kwaad naar erger. Mijn ervaring is zoek goede hulp.als die al te vinden is .maar je komp het meeste zelf aan het doen. En je zal je nog veel in de steek gelaten voelen of het idee heb er alleen voor te staan. Dat is zo iets mijn ervaring. Hopelijk gaat het ook jou een stukje beter binnenkort mvg anoniem

Vooral de oxazepam is hoog maar deze gekregen voor enorme angst- en paniekaanvallen waarvoor ik in januari eindelijk in therapie ga, na een half jaar op de wachtlijst te hebben gestaan. Ben nu de oxa aan het afbouwen, 5 mg per week, hoop zo dat het me lukt en ik weer een beetje mag gaan genieten ipv overleven. We gaan er maar weer voor 🙏

Hoi Corine nogmaals met mij…….ook ik wist niet meer waar ik het zoeken moest door angst en paniek stond letterlijk stijf ervan. Al m’n spieren zeer. Nu nog steeds veel spierpijn.
Maar angst zal echt minder bij je worden. Bij therapie zal je leren het niet weg te duwen maar het te leren te accepteren het hoort bij het proces en je lichaam kan het aan,. Probeer ontspanning en inspanning af te wisselen.Onder de douche gaan staan of in bad zitten hielp mij toen ook als als ik hoog in m’n angst zat. Je staat niet alleen al voelt het wel zo……

Hi Suus, wat een nare situatie is het he?

Gelukkig heb je jezelf laten onderzoeken en zijn de resultaten goed. Dat is al een gerusstelling. Je lichaam kan echt heel divers reageren op stress. Klachten waarvan je denkt, bestaat dit echt? Er moet toch wel wat anders aan de hand zijn? Onderschat stress niet. Een van die klachten is koorts.

Hoe kan stress koorts veroorzaken? Stress heeft een negatief effect op ons immuunsysteem, wat kan leiden tot een verzwakking van het lichaam en een verhoogd risico op ziekte. Doordat het lichaam cortisol aanmaakt vanuit de bijnieren, het zogenaamde stresshormoon, staat je immuunsysteem onder druk. Dat betekent dat het lichaam minder goed in staat is
om bacteriën en virussen te bestrijden. Als gevolg hiervan kun je koorts hebben.

Overigens heb ik ook gelezen over psychogene koorts. Dit is emotionele stress. Dit fenomeen kan zich in verschillende vormen manifesteren, zoals het kortstondig optreden van hoge koorts na een stressvolle of emotionele gebeurtenis, of juist langdurige lichte koorts als gevolg van een langdurige periode van stress.Hoewel de precieze oorzaak van psychogene koorts nog niet volledig bekend is, blijkt uit onderzoek dat deze vorm van koorts op een andere manier ontstaat dan koorts die het gevolg is van een infectie.

Kortom, je koorts kan een stressverschijnsel zijn. Laat het voor de zekerheid altijd checken door je huisarts als je twijfelt. Koorts komt namelijk ook voor bij onstekingen, maar het kan dus ook degelijk door stress komen. Ik heb zelf korte koortsaanvallen gehad en loop al een tijdje met griep- en keelklachten. Het immuunsysteem is verstoord en daardoor duren klachten langer.

Lang verhaal, maar hopelijk heb je er wat aan. Wat bij mij ook hielp is hulp zoeken. Ook kan een orthomoleculair therapeut helpen om te kijken of je teveel cortisol aanmaakt, maar kijkt ook naar het hele lichaam en geeft op basis van de resultaten advies. Dit hielp mij wel meer te accepteren dat de klachten door stress komen, omdat ik mezelf ook gek maakte en nog steeds wel eens.

Sterkte!

Dankjewel Amber, dit stelt me wel gerust. Ik ben al 4x bij de huisarts geweest voor een vingerprik om de CRP-waarde (mogelijke bacteriële infectie) te laten checken, maar steeds niks te zien. Ik loop nu ook een tijdje met keelpijn en grieperig gevoel, soms heb ik ook een branderige tong, herken je dit?

Je lichaam kan echt bizar reageren op stress. Ik vind het persoonlijk ook nog steeds een struggle. Het is echt met vallen en opstaan. De keelpijn herken ik heel erg. Eerst echt een pijnlijke keel, daarna een globusgevoel en nu zijn het meer slikklachten en moeite met ademen. Ik ben hiervoor zelf nog niet naar de huisarts geweest. Heb op andere forums wel gelezen dat mensen met stress ook keelklachten ervaren. De branderige tong herken ik niet, maar wel een zoute smaak in m'n mond. Ook herken ik het oorsuizen en de darmklachten.

Wat ook kan helpen is lezen over een ontregeld zenuwstelsel. Dan word je ook meer duidelijk wat er speelt. Ons lichaam is letterlijk op hol geslagen en bij iedereen uit dat zich anders. De een is ontzettend moe en de ander staat teveel op aan.

Hi Amber, bedankt voor al je info, ik zal me verdiepen in het zenuwstelsel. De zoute smaak in de mond heb ik niet, maar ik weet wel dat een burnout tig aan klachten kan veroorzaken. Ik heb al weken een bleke tong, de huisarts weet ook niet hoe het kan.

Ik kan je toch adviseren er met een huisarts/psycholoog over te praten, al is het maar dat er iemand naar je luistert of inzichten kan geven. In je hoofd wordt alles vaak groter en gaat een eigen leven leiden, althans bij mij werkt dat zo :)

Bij mij kwam de rust pas een beetje na het accepteren dat deze burnout/overspannenheid al mijn klachten veroorzaakte. Ik kon het gewoon niet geloven. Zo druk had ik het nou toch ook weer niet? Dat spookte de hele dag door m’n hoofd.

Eigenlijk is de burnout een grote noodstop van je lijf. Het lijf heeft altijd voor ons gezorgd en nu moeten wij voor ons lijf zorgen. Er is geen andere manier

Beetje lang na het vorige bericht, maar ik herken de koorts en verhoging, vooral bij mentale inspanning.

Ik heb een burn out die een hele lange aanloop heeft gehad, met veel continue stress. Een jaar geleden had ik zo'n beetje alle klachten. Inclusief keelpijn, loopneus, tinnitus, duizeligheid.
Al langere tijd krijg ik bij mentale inspanning koorts of verhoging .

Ik heb zo'n beetje alle medische onderzoeken gehad. Er lijkt geen medische oorzaak voor te zijn.

Ik word vooral extra moe als ik merk dat ik verhoging heb. Maar waarschijnlijk is dat de vermoeidheid die er al zat. Verder weet ik niet of deze koorts kwaad kan.

Ook iemand bekend met een laag temperatuur? Hier heb ik last van wanneer ik mij niet goed voel?

ik heb vaak verhoging 37.8 doordat ik overprikkeld ben..... dat is voor mij een sein dat ik teveel gedaan heb cognitief. Met cogntief bedoel ik , teveel lezen, praten tv kijken etc. Je ziet het aan mijn rode wangen de verhoging.EN ik voel het ook de verhoging.
Een normale temperatuur is tussen 36.5°C en 37.5°C,
Bij overprikkeling: veel rust nemen, slapen, ontspannen, in een donkere kamer liggen zonder muziek

je kan het een beetje vergelijken met een mobiele telefoon, je hersenen, als je teveel met je mobiel doet, bjjv veel internetten, muziek luisteren, appen etc, wordt hij soms heel warm, zo warm dat hij aangeeft dat hij oververhit raakt en even pauze moet nemen, hij schakelt dan automatisch je wifi uit en stopt alle activiteiten om weer te kunnen afkoelen zelf. Dat is precies bij een overprikkeld brein ook, als je te overbelast bent, kan je verhoging krijgen. Een sein dat je rust moet inlassen.

Als je onder de 36,4 zit dan dan is er pas sprake van onderkoeling, maar ik lees zelfs op google dat de ondergrens 35 graden ook kan zijn, dus 37,2 is geen onderkoeling.... Maar de preciese temperaturen zou je kunnen vragen aan je doktersassistente

dus aanvullend: Heb je verhoging of koorts door overprikkeling: las dan zvm rust in

in een donkere kamer liggen zonder muziek/geluid bedoelde ik

Ja dat herken ik zeker want ik heb ze ook
Ben 55 jaar en in de postmenopauze .ben kortgeleden 2 x achter elkaar ziek geweest griep/corona en sindsdien schommelt mijn temperatuur ook nogal.ben ook gestresst.
Inspanning en stress kunnen dit ook veroorzaken

Ik ken een licht verhoogde temperatuur ook van de combi long covid en stress

ja, ik herken dit dus ook, na inspanning verhoging. 2 weken geleden na een (te) lange wandeling zelfs 38,5 en slap op de benen

Zoek op! Antony William “Medical medium” hij verklaart dit allemaal. Dit hoort bij een Ebb Stein Barr virus.
Niet schrikken, hij leg dit allemaal uit. Het valt te stabiliseren met protocollen van voeding en suplimenten.
Mensen denken aan een burn out maar dit is meer dan dan dat!
Groeten

Jazeker, alsof het allemaal niet meer zo vloeiend gaat.
Overbelast wellicht?

Hebben meerdere mensen hier last van?

Hoi Steve,

Volgens mij heeft dit te maken met het feit dat je hersenen prikkels minder snel kunnen verwerken. Zo kun je ook merken dat je bijvoorbeeld minder makkelijk op dingen komt, herinneringen wat verder weg zijn en je ook soms woorden even niet kan vinden. Dit was bij mij in het begin van mijn burnout zo erg dat ik eigenlijk niks tot me kon nemen (geen televisie, boek of andere vorm van entertainment). Inmiddels gaat dat allemaal wel weer maar er zijn nog steeds dagen dat ik last heb van dat 'tragere zicht'.

Je cognitieve functies zijn helaas (net als eigenlijk alles in je lijf) enorm verstoord en het enige dat helpt is rust nemen en jezelf ook de rust gunnen. In dit geval zou het kunnen helpen om bijvoorbeeld een podcast te luisteren met de ogen dicht of een lange meditatie te doen. Rustige activiteiten waarbij je je ogen niet hoeft te gebruiken. Mij helpt het ook om een oogkussentje op te doen (kan ook verzwaard).

Hoi,

Zeker herkenbaar. Ik heb hiernaast ook veel oogklachten. M. hoelang heeft het bij jou geduurd eerder je weer tv etc. kon kijken? Ik kan nu 1 jaar later nog steeds geen tv kijken. Ik heb toevallig net mijn verhaal gedeeld op het forum. Ben opzoek naar herkenning.

Dag anoniem, m en anso,

Wat fijn dat dit herkenbaar is, aan de andere is dit gewoon superlastig. Alle dagelijkse dingen wordt hiermee belemmert iig bij mij.

@anoniem ik heb hier dagelijks last van het enige wat bij mij werkt is mijn ogen even dicht te doen of de oogspieren te masseren.
@M hoe is het bij jou minder geworden? Mijn cognitieve functies zijn idd niet meer zo snel als een half jaar geleden.
@anso wat voor oogklachten heb je nog meer? Het kan ook zijn dat je ogen niet goed samenwerken? Daar kan je ook klachten van krijgen. Al een langs een neuro orthoptist gegaan?

Hoi Steve, bij mij is het minder geworden omdat ik inmiddels veel minder stress ervaar. Ik heb een tijdje een bril gedragen met minimale sterkte maar dat bleek helemaal geen goed idee te zijn want daar raakte mijn ogen nog meer door van slag. Ik heb eigenlijk gewoon 3 maanden mijn ogen zoveel mogelijk rust gegeven, zelfs lezen alleen in etappes van 30 minuten bijvoorbeeld.

Maar heb er nog steeds wel last van af en toe, en ben nu ongeveer een jaar verder. Als ik naar buiten ga wordt het soms erger dus ik link het wel echt aan overprikkeling zelf. Ook lang beeldschermgebruik (zeker als ik geconcentreerd iets doe op de computer of telefoon) wil nog weleens moeilijk gaan. TV kijken is inmiddels geen probleem meer.

Ik merk sowieso dat het afgelopen halfjaar mijn cognitieve functies weer enorm zijn verbeterd tov de periode daarvoor, dat heeft gewoon echt tijd nodig helaas. Er zijn nog steeds wel momenten dat ik even last krijg van hersenmist maar niet meer constant zoals in het begin.

Ik wens je heel veel sterkte en succes met jouw herstel. Geef het de tijd en accepteer ook dat het wel weer goed komt. Wat mij het meeste heeft geholpen is om te accepteren dat mijn lijf even een tijdje niet werkt zoals ik wil, maar dat dat echt wel weer goed komt. Dat kun je wel tegen jezelf zeggen, maar daadwerkelijk geloven duurde wel een tijdje, zodra je over dat punt heen bent keert de rust een beetje terug en ga je echt de herstelfase in. Er zijn ook oefeningen die je kunt doen om je ogen weer te laten wennen aan beweging (zou ik wel even overleggen met een fysiotherapeut eerst) maar allereerst is rust nodig.

Hoi Steve,

Ik heb de optometrist ook gezien, en deze zag helaas ook geen bijzonderheden. Heb bijna alle denkbare therapieeen gehad zonder resultaat. Ook de KNO oogarts opticien en optometrist I balance zag geen bijzonderheden wat mijn klachten kon verklaren.

Ik heb tig andere klachten maar het meest belemmerend zijn mijn hoofd en oogklachten:
Knellend drukgevoel hoofd/schedel en ogen, gevoel 100 kilo op mijn hoofd
wazig zicht, met name wanneer de druk in mijn schedel heftig is
soms het gevoel niet helder te zijn, volle hoofd, het gevoel weg te vallen
gevoel scheel te kijken wanneer ik naar een scherm kijk, hoofd reageert hier ook naar op ( visuele duizeligheid)
slecht tegen licht en geluid kunnen
pijnlijk branderig ogen, heel wat oogdruppels geprobeerd zonder resultaat
lichtflitsen met name rechteroog
caleidoscoop effect, wanneer ik mijn ogen sluit schieten er tig patronen en figuren in mijn gezichtsveld, dit blijf aanhouden totdat ik mijn ogen open. Mijn ogen lijken deze patronen te volgen waardoor ik duizelig raak
visuele duizeligheid, kan ook slecht tegen schermen, tv kijk ik ruim 1 jaar niet meer
trillende oogbollen met name wanneer ik mijn ogen sluit
gevoel alsof mijn ogen alle kanten opdraaien wanneer ik wil slapen
hoofdpijn

He M,

Bedankt voor je lieve woorden. Hopelijk komt het allemaal weer goed. Vooral dat zicht stoort me de rest kan ik wel relateren aan stress. Jij ook succes met herstel!!!

He anso

Al langs de neuroloog geweest? Of misschien wel chiropractor?

He M,

Is er een manier hoe we contact kunnen hebben? Via de mail oid?

Alleen als je er behoefte aan hebt hoor.

Mvg steve

Hoi Steve,

Ik blijf liever anoniem, maar stel gerust hier je vragen hoor. Ik zal af en toe even checken.

Groetjes,
M.

Heb je al eens gekeken bij visuele burn out?

@M dat is helemaal prima hoor. Hoe gaat het nu met je ben je weer aan het werk? Zijn er oefeningen die je toendertijd had gedaan voor je ogen? Ik ben 32 jaar oud ik heb nu last sinds juni ongeveer. Ik loop bij een neuro visuele chiropractor en dat werkt wel iets.

@ anoniem daar lijkt het wel op idd. Dat inclusief brainfog. Ik heb vooral problemen met convergeren. Geen schermen meer dus voor nu.

Dat vertraagde zicht zijn volgens mij teveel prikkels of je ogen die niet goed kunnen scherp stellen. Misschien kan je langs een orthoptist gaan om dat uit te sluiten.

Hoi Steve,

Mijn contract is niet verlengd per 1 juli dus momenteel zit ik in de ziektewet. Ben in contact met het UWV over reintegratie maar daarvoor is nog niks in gang gezet. Ik loop wel bij een haptonoom en dat doet me goed, die kan ook uitleggen hoe de spanning en fysieke klachten samen werken waardoor de angst daarover ook wat afzwakt.

Ik heb zelf geen oefeningen voor mijn ogen gedaan maar je kunt even googlen, vooral het schakelen tussen ver zicht en dichtbij is nuttig geloof ik. Volgens mij heeft het ook te maken met de hoeveelheid spanning in je nek en kaak. Je zou ook eens kunnen proberen of ontspanningsoefeningen voor de spieren iets opleveren.

Hi M,

Aah wat heftig man.. hoelang zit je nu in burnout? Hopelijk komt het goed met je werk.

Ik heb af en toe nog last van een soort van duizeligheid dronken gevoel maar dat lijkt weer weg te trekken als ik bezig ben. Vaag gevoel. Voor de ogen lijken bewegingen nog te snel te gaan. Het lijkt soms alsof mijn hoofd te weinig bloed/zuurstof krijgt oid.Hopelijk komt dit nog goed.

Waar heb jij nog op dit moment veel last van?

Ik zal een checken voor die oefeningen goeie tip!

Hoi Steve,

Ik ben in december vorig jaar echt uitgevallen op werk maar kreeg in de zomer van 2022 al last van rare fysieke klachten. De eerste waarschuwingen... toen begonnen mijn ogen ook raar te doen.

Op het moment heb ik eigenlijk last van de meeste dingen die ik in het begin had maar dan een soort van afgezwakte variant lijkt het. Heb ook dagen dat ik me eigenlijk gewoon goed voel, maar op drukke plekken, bij sociaal contact en soms als ik heel moe ben komen die paniek/overprikkelings klachten vaak weer opzetten. Vooral duizelig, wazige ogen en slap gevoel. Dat dronken gevoel dat je omschrijft herken ik zeker, ik denk dat dat een soort van hersenmist/dissociatie is wanneer je lichaam zich afzet tegen een situatie die op dat moment onveilig voelt. Probleem is dat je systeem zo in de war is dat op sommige dagen zelfs een uitstapje naar de blokker door je lichaam wordt gezien als een gevaarlijke situatie. Er is geen touw aan vast te knopen bij mij, sommige dagen kan ik vanalles doen zonder problemen, andere dagen zijn hele kleine uitstapjes al een enorme trigger.

Dat maakt het wel moeilijk om normale dingen weer op te pakken he? Mijn grootste worsteling is de balans vinden tussen exposure (aan de angst) en mijzelf daarbij niet uitwonen qua prikkels/energie. Dat luistert nogal nauw merk ik. Haptonoom helpt daar wel goed bij en hopelijk kan ik binnenkort weer een beetje werk oppakken.

Ben jij wel nog aan het werk?

He M,

Ik ben momenteel nog een paar uren per dag aan het werk. Ik merk lichamelijk wel vooruitgang alleen de ogen gaan heel langzaam vooruit.

Is de burnout in de zomer van 2022 bij jou begonnen of is dat eerder al begonnen? Of je had nooit klachten voor die tijd?

Ik neem nu ook even wat vitamine D merk dat dat ook wel wat rustiger maakt. Alleen het gevoel dat bewegingen iets te snel gaan ofzo dat vindt ik nog lastig.

Misschien kan je wat natuurlijke middelen tegen de angst/stress die je ervaart? Heb je er echt niet voor 2022 al last van?

Het duurt echt wel lang denk ik voordat je weer tegen (over)prikkeling kan. Het lijkt net alsof de filter in je hersenen niet meer werkt waardoor alles zo hard binnenkomt.

Hoor van je.

Steve

Hoi Steve,

Ik heb mijn hele leven al last van angst & depressie klachten die af en toe erger worden maar over het algemeen wel te handelen zijn. Daarnaast altijd al last gehad van perfectionisme. Ik denk dat de aanloop naar de burnout zo'n 3 jaar heeft geduurd in totaal, daar heeft de pandemie ook niet bij geholpen. Maar ik ben inmiddels wel op een punt dat ik ook best blij ben dat dit is gebeurd, hoe gek dat ook klinkt.

Ik heb besloten door de burnout dat ik een andere weg in wil slaan op werk gebied, en dat voelt bevrijdend. Maar daar heb ik wel wat begeleiding bij nodig dus vandaar dat ik wacht op passende interventie van het UWV.

Ik slik inmiddels magnesium, vitamine d en omega 3. Heb het gevoel dat ik daarvan wel wat meer energie krijg. Ik sport ook best regelmatig maar moet wel goed in de gaten houden dat ik daarmee niet mijn adrenaline weer te ver omhoog krijg.

Wat fijn dat jij nog wel aan het werk bent, die structuur is volgens mij ook goed om erdoorheen te komen. Wel vervelend van je ogen, werk je op een computer? Ik heb op aanraden van een collega een groen filter op mijn scherm geinstalleerd, dat hielp in die periode best goed tegen de oogklachten.

Groetjes,

He M,

Ja de structuur werkt wel mee met het herstel merk ik. Lichamelijk gaat het iets beter maar de oogklachten zijn gewoon vervelend. Alsof beweging altijd iets te snel gaat, niet veel maar wel merkbaar. Hopelijk gaat het weer weg.

Ga je helemaal iets anders doen kwa werkgebied of het iets rustiger aandoen?

Het supplementeren en sporten is goed voor je lichaam neem voldoende rust en dan kom het wel goed.

Hoelang zit je nu ongeveer in je burnout? En heb je het gevoel dat je er ook weer uit ga komen? Of nog veel ups en downs?

Steve

Ik ben zelf een jaar in burn-out en mijn grootste probleem zijn de ogen:
Ik heb vooral last bij bewegende beelden (alsof ze te snel gaan).
Bij het shoppen , bij het fietsen , bij autorijden en bij schermen.
Het is alsof ik ‘teveel’ in korte tijd te zien krijg. Heel vervelend en ik weet niet wat me kan helpen. Is er dan niks specifieks voor de ogen naast rust en verminderen van stress)
Een training met de ogen of zo?

Dag Magda,

Had je hiernaast ook nog andere klachten?
Ik heb hier ook heel veel last van ik heb geen idee hoe ik dit kan verminderen.

Oogmasker op vermindert wel wat maar niet veel. Daarnaast zijn er wel een aantal oefeningen die je kan doen op youtube.

Is er een manier om in contact met je te komen Magda?

Mvg, steve

Problemen met snelle bewegingen komt zo bekend voor. Dit is helaas niet weggetrokken.

Anna hoe ga jij er mee om?

Ik heb ook last van schokken door mijn bovenlichaam. Vooral op het moment dat ik ‘s avonds in bed lig. Ik vroeg me al af of het iets met burn out te maken kon hebben. Ik ben nu een half jaar thuis en het wordt wel iets minder nu. Van zenuwpijn heb ik geen last, wel van een ‘raar’ gevoel in mijn handen en erg koude voeten de eerste maanden. Al een jaar last van hevige spierpijn vooral in de benen.

Ik heb ook “schokken/samentrekking” vanuit voornamelijk mijn buikspieren op momenten dat ik me ontspan (dus vooral als ik ga slapen). Het voelt ook een beetje alsof daarmee spanning vrij komt die ik vastgehouden heb. Wat ook fijn is om er uit te laten.
Zenuwprikkelingen en zenuwpijn heb ik niet. Ik heb een paar jaar terug wel epilepsie gekregen (als we het over neurologie hebben) . Ik heb nu geen aanvallen. En die samentrekkingen van mijn buikspieren waren geen onderdeel van de epilepsie (dat is getest) .
Fijn om herkenning te hebben in de dingen die ik lees.

Heb hier precies last van! Vervelende tintelingen en prikkelen armen benen en rug, ook vaak gevoel van knellingen en koude of hete voeten

Ik heb dit jaren gehad, schokken in de borstkas bij in slaap vallen , tintelingen in voeten en idd koude handen en voeten.
Mijn b12 was veelte laag en spuit dat nu bij. Sinds dien zijn de nare schokken en ti tintelingen verdwenen! Ben nu een jaar van de schokken af :) wellicht helpt dit ook bij jullie

Ik heb ook rare sensatie's , pijnlijke voeten en tenen. Het is 4 weken geleden begonnen en het wordt elke dag erger. Het maakt me heel angstig.

Het begon bij mij met spierpijn een maand of 6 geleden. Dat is inmiddels wel manageable met de juiste oefeningen en letten op houding. Maar het neurologische stuk is een stuk hardnekkiger, door extreme angst vanwege trillingen in tenen, benen en andere verschijnselen mezelf met googlen helemaal gek gemaakt. Neuroloog geweest die zei dat er niks wees op wat ernstigs wel wat testen gedaan vooral voor geruststelling om de vicieuze cirkel van angst te doorbreken. Die uitslag komt nog maar merk dat de klachten veel minder impact op mij hebben nu ik weet wat het is. Alleen gaan ze daarmee nog niet weg, het wordt minder, maar het gaat met golven.

Door flinke onrust ook pijn in voeten en benen, als ik in de ochtend wakker wordt ook onmogelijk om door spanning/onrust weer te kunnen slapen.

Hopelijk kan je er wat mee door te zien dat veel mensen deze klachten hebben en dat het niet de enge dingen zijn die je tegenkomt als je gaat googlen. Het hielp mij in ieder geval wel.

Hoi, ik ervaar exact hetzelfde zoals K.S. het omschrijft. Nu 3 maanden.. ik ben vorige week door de mri gegaan en krijg nog uitslag daarvan. Ze denken ook dat mijn lichaam niet meer weet wat veiligheid is en daarom deze klachten. Dove benen, krampen in beenspieren en tenen. Spiertrillingen. Oververmoeidheid/snel overprikkeld. Pijn in mijn benen/onrustige benen in de avond en nacht.

Het is echt heel beangstigend. Proberen de angst niet de overhand te laten nemen.. het zal echt tijd nodig hebben weer te leren ontspannen.

Precies hetzelfde trillen en schokken Rond middenrif meestal rechts kan er heel moeilijk door slapen dit is wat me tegen houd , zit nu ongeveer een jaar in de burn out

heel herkenbaar. last van neuropathy in beide armen en benen.
zit nu reeds bijna 1.5 in de BO. Om gek van de worden.

ook last van zware bennen rond de knie holte.
weet gelukkig dat alles Psychisch is. maar heb ook het hele internet en chatgpt uit gespeeld ;-)

Maar heb ook reeds ondervonden dat het met golven komt. wat betekend dat er niks anders met mijn lijf aan de hand is dan enkel het brein wat in een BO zit.

voldoende rust en bewegen, met yoga en mediatie helpen.

aanrader om te lezen is:
Over de kop - Brankele Frank
Activeer je nervus vagus - Luc Swinnen

het geeft rust hoe dingen in je hoofd werken, en geven rust hierbij. Ik weet dat we willen dat het morgen over is, maar ons brein is van slag en heeft tijd nodig om de boel te resetten.

sterkte allemaal

heel herkenbaar. last van neuropathy in beide armen en benen.
zit nu reeds bijna 1.5 in de BO. Om gek van de worden.

ook last van zware bennen rond de knie holte.
weet gelukkig dat alles Psychisch is. maar heb ook het hele internet en chatgpt uit gespeeld ;-)

Maar heb ook reeds ondervonden dat het met golven komt. wat betekend dat er niks anders met mijn lijf aan de hand is dan enkel het brein wat in een BO zit.

voldoende rust en bewegen, met yoga en mediatie helpen.

aanrader om te lezen is:
Over de kop - Brankele Frank
Activeer je nervus vagus - Luc Swinnen

het geeft rust hoe dingen in je hoofd werken, en geven rust hierbij. Ik weet dat we willen dat het morgen over is, maar ons brein is van slag en heeft tijd nodig om de boel te resetten.

sterkte allemaal

Ja herkenbaar dit hoofdpijn slecht slapen en last van mijn buik al maanden de ene keer beter dan de andere dag ik werk 4 ochtenden per week en met ademhalen zet ik wel eens zo site op en wandel veel met de hond dat geeft mij rust de natuur en ik kan ook niet stil zitten dan pieker ik me gek loop ook bij een haptotherapeut daar kan ik me verhaal kwijt en krijg oefeningen voor mijn buik nek succes ook he we komen er uit eindelijk wel duurt even👍l

Ik zou GABA supplementen niet gebruiken, voedsel kan net zoveel voor je doen, want zoals magnesium, mangaan,B6,B12 en taurine zijn cofactoren die helpen met het omzetten van glutamine dat dan GaBA vormt.

Ik doe al een tijdje onderzoek omdat ik snel overgestimuleerd raak en niks kan verdragen en dus ook een chronische depressie, OCD, fybromyalgie, PDS, PTSS heb, ben een wandelend mysterie want chemische medicatie helpt niet, behalve diazepam die wat dempt. Vanuit dit punt ben ik ook gaan onderzoeken. Over drie maanden weet ik meer, nu ik weer dierlijk voedsel en alle vitaminen binnenkrijg die ik al JAREN chronisch tekort kwam...

Gaba werkt als het goed is niet of nauwelijks omdat het de bloed hersen barrière niet doorkomt. Je kan beter citroenmelisse gebruiken. Dat werkt merkbaar beter

Ik heb goede ervaringen met pharmaGABA (dat is een natuurlijke variant van gaba die beter opgenomen wordt).

Ik neem elke ochtend 100 mg en ik heb het idee dat dit ervoor zorgt dat ik minder snel overprikkeld / gestresst raak. Bij veel stress gedurende de dag neem ik nog een extra capsule.

Via iherb kun je gaba (en andere supplementen) voordeliger bestellen.

Ja heb ik ook. Droge mond en daarna veel slijmvorming in keel en neusholte. Maagzuur/reflux ook zo erg dat ik soms moet hoesten

Ik heb eigenlijk de hele dag heel veel slijmvorming in mijn keel en een brok gevoel. Verder constant maagklachten vooral boven in mijn maag. Pantoprazol helpt niet en biedt geen verlichting. Daardoor steeds onrustig en paniekerig gevoel

Hallo Bert, pantoprazol/omeprazol helpen bij mij wel om maag/maagzuur rustig te krijgen.
Binnenkort gaat slangetje erin bij mij om keel/slokdarm/maag en stukje 12-vingerig darm te bekijken.
Heb BO sinds 3 maanden maar wil lichamelijk eea uitsluiten.
Heb jij ook s avonds als je slaapt/wakker wordt uitgedroogde mond?
En ontlasting bij jou diarree of afwisselend?

Hoi Richard, vaak wel maar niet altijd. Maar wel altijd dat vervelende slijm. Echt heel taai slijm. Heb pantoprazol omdat dit beter samen zou gaan met citalopram dan omeprazol. Ontlasting is bij mij heel wisselend, dan diarree, dan brijige ontlasting, dan hard, soms slijm.

Dank Bert voor reply, hebben eenzelfde klachten als ik zo lees.
Gebruik geen AD, ook niet bij slaapproblemen dat ik had. In plaats van AD heb ik vaste dagelijkse ritmes aangehouden (ieder dag zelfde tijd wakker worden, ontbijten, lunchen, dineren en…. vaste slaaptijd aangehouden om 22uur. Na 20uur deed ik alleen lezen of nieuws luisteren. Slaapkamer was fris en gebruik het alleen voor slapen.

Ik word ook altijd wakker met enorm veel slijmvorming in mijn keel, soort brok gevoel. Maar heb hier gewoon door de dag ook veel last van. Naast slijm ook onrustig gevoel en veel boeren. Dat laatste vooral als ik iets eet of drink, begin dan meteen te boeren. En veel te vroeg wakker, meestal rond 05.00 uur. Kan dan niet meer slapen. Het sloopt je en val overdag dan ook regelmatig in slaap.

@Bert en Anoniem, hoelang hebben jullie deze klachten ? Bij mij is het begonnen na een stress periode gevolgd door luchtweginfectie (mogelijk corona besmetting). Hierna een en al ellende met maag/pds/stress en stress keel.
Hoe gaat het bij jullie?
En bij mij lijkt omaprazol/pantoprazol 10mg veroorzaker van droge mond/diarree/stresskeel

@Bert en Anoniem, hoelang hebben jullie deze klachten ? Bij mij is het begonnen na een stress periode gevolgd door luchtweginfectie (mogelijk corona besmetting). Hierna een en al ellende met maag/pds/stress en stress keel.
Hoe gaat het bij jullie?
En bij mij lijkt omaprazol/pantoprazol 10mg veroorzaker van droge mond/diarree/stresskeel

Hoi Richard, ik heb die slijmvorming nu toch zeker al een maand of twee. Volgens de huisarts is het allemaal te wijten aan stress. Maar begin me steeds meer af te vragen of het niet iets anders is.

Voel me al jaren niet best maar steeds doorgaan en niet naar mijn lichaam luisteren. Officieel zit ik nu 13 maanden in burnout. Leek even iets beter te gaan, maar laatste weken weer veel minder en veel lichamelijke klachten. Vraag me soms af of stress dit met je lichaam kan doen...wat een ellende is het toch.

Bert,
Over 2 weken onderga ik een gastrocoscopie (of iets dergelijks).
Kijken dan in neusholte, keelholte, maag en stukje 12-vingerig darm.
Ook bij mij zei huisarts door stress dat er verl slijm vrijkomt vanuit neusholte.
(Als ik neus snuit is slijm net plakkend doorzichtig lijm).
Misschien heeft ze wel gelijk maar wil toch weten wat er aan de hand is.

Ook ik heb iedere morgen een prop slijm
Geen zuur maar ik slik al jaren maagbeschermers

Ik heb voor de derde maal een burnout - depressie. Voor nu voel ik me voor eerst op emotioneel energetisch vlak de zaken helen.

Toch heb ik helemaal andere klachten dan de eerste twee keer.
Sinds juli kreeg ik keelpijn. Wat bij mij vaak signaal is van vermoeidheid, gaat dan over na enkele keren goed slapen .
Het bleef aanhouden.
Tot ik me in september zwakker voelde fysiek en dan de erkenning kwam van dat ik op pauze en herstellen mag gaan staan .
Bijna dagelijks heb ik een klein taai slijm stukje dat ik in m'n keel voel loskomen en dan ophoest.
De dokter zegt dat dit hierbij hoort.
Herkenbaar voor iemand?
M'n keel voelt dik aan.

Groeten

Ik herken dit ook al 3 jaar bezig. Ik voel me dan een week of 2 best goed en ineens uit het niets. Wakker in de nacht met enorme spanningen en stress. Hele lichaam verkrampt om vervolgens helse weken tegemoet te gaan. En dit zonder aanleiding zo zwaar

Dank voor je reactie. Bij mij duren de slechte dagen meestal dan een kleine week. Twee weken goed tot redelijk voelen en dan idd bij mij ook als donderslag bij heldere hemel zomaar super slecht. En ook ik kan totaal geen aanleiding vinden waarom dit steeds gebeurt. Misschien zijn er mensen die dit herkennen en er vanaf zijn gekomen ? Dit is zo ook geen leven, vreselijk !

Hoi Thomas,

Gebeurt bij mij ook hoor. Sinds eind mei overspannen en tegen BO aan met diverse lichamelijke klachten ( maagzuur/reflux, buikpijn, slecht slapen, hoofdpijn, spiertrekkingen, droge mond, keelpijn, keelschrapen etc). Meeste klachten zijn over alleen sinds 2 dagen uit het jiets door verkoudheid weer reflux in keel.
Lijkt wel 2 stappen vooruit en dan weer 1 achteruit.

Bij jou nog voortgang?

Hoi Thomas,

Gebeurt bij mij ook hoor. Sinds eind mei overspannen en tegen BO aan met diverse lichamelijke klachten ( maagzuur/reflux, buikpijn, slecht slapen, hoofdpijn, spiertrekkingen, droge mond, keelpijn, keelschrapen etc). Meeste klachten zijn over alleen sinds 2 dagen uit het jiets door verkoudheid weer reflux in keel.
Lijkt wel 2 stappen vooruit en dan weer 1 achteruit.

Bij jou nog voortgang?

Hoi Richard, niet echt vooruitgang op dit moment. Voel me nu al sinds mijn post erg slecht. Hele dag misselijk, darm en maagklachten, onrustig, oorsuizen etc. Komt steeds zomaar uit het niets opzetten nadat ik me korte periode beter gevoeld heb. Zit Echt een soort van patroon in. Echt verschrikkelijk frustrerend !! Jij bent dus wel aan het herstellen als ik het zo lees ? Ik hoop het voor je want erin blijven hangen is echt verschrikkelijk

Ik ben nu inmiddels een jaar bezig, en merk nu langzaam wat vooruitgang. Wat ik van mijn therapeut en psycholoog heb geleerd is dat ik heel erg bedacht ben op het hebben van een terugval. Wanneer ik dan een dag een symptoom meer opmerk dan normaal, schiet ik direct in de angst en komt de stress terug, en daarmee veel meer symptomen. Wanneer je merkt dat je hierover begint te piekeren, is het belangrijk om die slechte piekergedachten uit je hoofd te zetten door wat te doen wat je leuk vindt. In mijn geval merk ik dat de gedachte verdwijnt na even 10-15 minuten een intensieve game spelen (niet te lang!), met wat huisgenoten praten (voordeel als student) of mijn ouders bellen als het echt even niet gaat. Als ik dan aan het eind van de dag kijk, zie ik vaak dat ik minder symptomen heb dan wanneer ik de dag begon. Probeer dus iets voor jezelf te vinden (liefst iets leuks) waardoor je heftige piekergedachten even geen tijd hebben om je kapot te maken. Na deze activiteit blijven ze vaak weg!

Probeer vooral niet te achterhalen hoe t komt! Een van de eerste dingen die psych tegen mij zei: burnout herstel is heel grillig. Gaat met horten en stoten. Dat is dus ook zo. Erover piekeren is zinloos. Het gaat erom dat je lijf in herstelmodus komt. Dan volgt er nog een lange weg met vallen opstaan.

Erg herkenbaar. Soms gaat het een tijdje goed en dan plots weer drama uit het niets (lijkt het dan). Ga dan hele dag Googlen om te achterhalen wat ik heb 🤬 maar maakt het uiteraard alleen maar nog erger. Kan het niet laten ook al weet ik dat het me niet helpt. Is de hopeloosheid denk ik, op gegeven moment weet je het gewoon niet meer en ga je weer zoeken naar oplossingen (die er niet zijn). Accepteren is zo vreselijk moeilijk.

Googlen en erachter proberen te komen wat het is heeft geen zin. Je komt er toch niet achter. Accepteren en vertrouwen hebben dat het beter gaat worden.

Alle lichamelijke klachten zijn gerelateerd aan stress en zijn een reactie op die stress. Het opnoemen van klachten heeft weinig zin als je de kern niet aanpakt, namelijk de stress !!

Ik denk ook vaak dat stress dit allemaal niet kan veroorzaken en ondanks dat ik weet hoe het werkt lukt het mij ook maar moeilijk om te accepteren. Accepteren dat je in deze situatie zit en accepteren dat het lang duurt vooraleer je eruit komt. Je hebt het waarschijnlijk ook jarenlang opgebouwd dus dan is het niet in twee weken weg helaas.

Wat fijn dat je je na zo’n rottijd eindelijk weer beter voelt. Ik ben erg benieuwd naar jouw hypnotherapeut.

Hoi herkenbaar hoor heb ik ook vanaf mei zit ik tegen een burnout op last van mijn maag hoofd enz slecht slapen wandel wel veel zit bij een hapthoterapeut dat helpt goed ze of hij luistert en je kan daar lekker uithuilen lucht op en krijg behandeling lekker is dat gebruik ook vitamine b 12 en magnesium dat helpt bij mij teminste en Thomas je staatcer niet alleen voor samen staan we sterk en het is stap voor stap soms 2 vooruit en 1 terug sterkte en succes ook 👍😉

Dit heb ik dus ook constant. Gaat het weer wat beter en denk ik uit het dal te klimmen en even later lig ik weer volledig in dat dal. Om gek van te worden

Terugval in mijn geval te achterhalen ……ben alles op een rijtje aan het zetten omdat ik zo omlaag wordt geduwd omdat het bedrijf / casemanager waar ik werk bang is voor boete voor bedrijf . Wordt bestookt met brieven, mails. Zij hebben dit spelletje al talloze keren gespeeld, ik niet, ik zie de oneerlijkheid en benoem het, ze denderen keihard door, wat kost mij dit een energie die ik niet heb.

Hallo ja ja zeer herkenbaar
Duizeligheid
Zwaar oververmoeid
Geen besef omgeving
Piekeren
Dood gedachten
Hoofdpijn enz enz en ja ook het gevoel of je van,de sokken gaat. Kan nog geen gesprek meer voeren of ik dwaal af en val,in slaap staren de,hele dag enz om gek van te worden .hoe is het nu met je ?

Het gaat heel langzaam beter worden.. 2 jaar geleden kwam ik ook in een zware b.o. kon letterlijk niks meer door al mijn klachten ook enorm duizelig het gevoel out te gaan angstig overprikkeld, spieren die snel afzwakte.. ook bij et middenrif, geen emotie aankunnen gelijk gespannen angstig enz.. heb de eerste 2 maanden vooral moeten rusten. Alleen snapte ik toen niet sat ook dat brein rust had dus continu aan t googlen naar al mijn klachten te veel jn me hoofd zitten. Als je op een gegeven moment het gaat accepteren dat je echt niks hebt maar toch echt in een b.o zit.. dan kan je er langzaam werk van maken om je langzaam weer beter te voelen. Het is een moeilijke weg heb heel veel steun nu nog steeds. Maar het gaat langzaam aan beter worden ook de klachten .. succes

Hallo goed om te horen. Welke weg ben je ingeslagen mbt hulp? Zelf ga ik nu naar hypnose terapuet. Mag ik hopen het wat gaat helpen. Net pas 2x geweest mvg anoniem

Ik heb een hele team toen gehad.. psycholoog, lifestyle coach, fysio,.. eigenlijk hebben ze me geleerd hoe stress werkt in je lichaam.. je lichaam beter aanvoelen om te gaan met prikkels enz.. ze hebben gekeken naar mijn manier van denken en waarom ik maar altijd doorging.. uiteindelijk er veel aan gehad veel geleerd alleen moet je et uiteindelijk zelf uitvoeren om beter te worden.. duurt lang kan nog steeds niet werken en moet bij inspanning nog veel rusten door et gevoel in me hoofd en spierspanning rond nek keel schouders kaken enz.. maar voel wel verschil de vermoeidheid is niet meer zo heftig als in het begin. En de angst is ook wat minder. Wel ben ik begonnen met citalopram. Geeft me wel een steuntje in de rug. En daarbij vitamine b complex magnesium omega 3 ook voor darmen heb ik vitamines .. osteopaat accupentuur dry needling.. helpt allemaal wel.

Wou nog zeggen dat ik na 2 jaar wel nog wat meer moeite heb met daglicht moet met zonnebril oplopen.. tv schermen telefoon of zelfs boek lezen word ik sneller duizelig of gespannen van .. ook pijn bij de ogen en rond oren en kaken.. dat vind ik wel lang duren.. kan niet zoals de meeste lekker netflixen. Kijk pas tv in de avond

Heeft iemand medicijnen tegen duizeligheid gehad of gewoon afwachten en rusten..?
Ben nu 6 mnd onderweg

Nou dat heel verhaal geef de burger weer moet. Maar het is lood en lood zwaar. De vermoeidheid is zo zwaar Dat zelf hier de gehele concentratie er niet meer is .auto rijden, winkel bezoek enz enz vergeet het maar,maar naar jouw verhaal wel veel helderder.,op zijn tijd en dat is toch wel veel ben je er echt klaar mee om dat het zoö zwaar vermoeidheid mee speelt trek je het gewoon niet meer .je staat kapot op uit bed en gaat er weer dood in.slapen, slapen en nog eens slapen. Maar,als ik in je verhaal hoor je totaal niks meer kon Dan kan het dus nog erger. En heb het echt gehad met mijn bo en het gevecht tegen de niet meer leefbare uitputting en zware vermoeidheid. Maar nogmaals zeer bedankt voor je verhaal. Hoop nog eens van je te horen .het lezen hier van ervaringen is prima. Maar aan steun hebben we natuurlijk ook veel..top mvg,anoniem

Ik ben op ik voel mn lichaam niet meer

Ik hen precies dezelfde klachten.. maar daarvoor was ik extreem b.o tot niks meer instaat. Nu 2 jaar verder alle klachten wat jij hierboven omschrijft.. behalve slapen doe ik wel goed zonder medicatie. Heb zelf citalopram sins 4 maanden nu. Ik denk dat ik nu onder zwaar overspannen val. Dat zal bij jou ook wel het geval zijn. Kun je ook andere dingen aan kwa sport??

Inmiddels hersteld, maar in de eerste maanden had ik ook Quetiapine 12,5 mg. Ik ging van helemaal niet slapen naar 8/9 uur doorslapen. Het werkte voor mij dus echt goed, maar ik merkte wel dat ik mezelf in de ochtend een zombie voelde. Na 3 maanden gebruiken (eerste weken elke dag en daarna minder), bouwde ik af. Afbouwen was wel even pittig, maar na 2 maanden was mijn slaapritme weer zoals voor mijn burnout. Ik zou dit als ik jou was blijven gebruiken tot je meer bent hersteld en je meer rust voelt. Je zou kunnen kijken naar magnesium of Valeriaan, maar heb daar weinig ervaring mee. Je hebt er uiteindelijk het meeste aan om gewoon te herstelen en steeds iets beter te gaan slapen, liefst zonder hulpmiddelen. Dat hoeft nu nog niet, maar is wel waar je naartoe wil!

Bedankt voor jullie reacties 👍

Ik blijf voorlopig inderdaad de Quetiapine wel gebruiken, om zo in elk geval voldoende slaap en dus herstel te pakken.
Na een nacht goed slapen ben ik best tot redelijk wat in staat, dus zit er eigenlijk al weer aan te denken om
Voorzichtig middels thuiswerk wat uurtjes te gaan maken, en dan maar even zien wat voor reactie dit voor mezelf teweeg zal brengen.
Het nutteloos thuis zitten en de hele dag piekeren lijken ook niet echt heel erg bevorderend, dus vandaar.

Verder doe ik wel 3x per week matig intensief sporten, en dagelijks minstens 2x of wandelen of fietsen, de buitenlucht doet me volgens mij wel goed.

Sterkte allemaal!

Nog even aanvullend als mogelijk tip voor anderen, ik neem elke ochtend een douche waarbij ik afsluit met 2-3 minuten ijskoud afdouchen.

Verder heb ik het gevoel ook baat te hebben bij mijn ademhalingsoefeningen, YouTube staat er vol mee….

Hopelijk heeft iemand er iets aan….

Hoi arjan doe je ook aan krachttraining of lukt het ook bij jou niet door de spierspanning in nek en rug.. voel me ook elke dag licht in het hoofd en als ik ga wandelen dan voel ik ook lichte evenwichtsklachten

Krachttraining deed ik voor mijn burn-out wel regelmatig, maar gezien de spanning op nek, schouders en rug momenteel laat ik dat momenteel achterwege.

Sowieso schijnt sporten waarbij je je hartslag gedurende 30-60 minuten verhoogt tot circa 60/70% van je maximale hartslag met name een positief effect te hebben.

Ik hou het dus bij matig intensief fietsen, waarbij ik mijn hartslag zo rond de 120-130 probeer te houden….

Evenwichtsklachten heb ik gelukkig geen last van.

En jij, lukt enigszins sporten?

Ik weet niet of je bekend bent met het fenomeen moonmilk, maar ik zweer er(meestal)bij. Het is een warme (plantaardige) melk met een mix aan kruiden. Ik ben altijd al een slechte slaper geweest en ik was verrast hoe goed het voor mij werkte. De ene moonmilk is de ander niet, dus je zou even moeten kijken welke je het lekkerst vindt en welke het beste werkt. Bij mij werkte een mix van kurkuma, nootmuskaat (dit kruid staat bekend om zijn slaapopwekkende kracht :) ), kaneel, snufje zwarte peper , gember en steranijs. Wat ik je ook kan aanbevelen is een (voeten)bad met magnesium vlokken. Verder kan ik je aanraden om na een bepaalde tijd niet meer te eten omdat je spijsvertering je anders wakker maakt 's nachts en na een bepaalde tijd geen koffie of andere "oppeppers" meer te drinken omdat het nog lang in je lijf kan zitten.

Ik weet niet of je bekend bent met het fenomeen moonmilk, maar ik zweer er(meestal)bij. Het is een warme (plantaardige) melk met een mix aan kruiden. Ik ben altijd al een slechte slaper geweest en ik was verrast hoe goed het voor mij werkte. De ene moonmilk is de ander niet, dus je zou even moeten kijken welke je het lekkerst vindt en welke het beste werkt. Bij mij werkte een mix van kurkuma, nootmuskaat (dit kruid staat bekend om zijn slaapopwekkende kracht :) ), kaneel, snufje zwarte peper , gember en steranijs. Wat ik je ook kan aanbevelen is een (voeten)bad met magnesium vlokken. Verder kan ik je aanraden om na een bepaalde tijd niet meer te eten omdat je spijsvertering je anders wakker maakt 's nachts en na een bepaalde tijd geen koffie of andere "oppeppers" meer te drinken omdat het nog lang in je lijf kan zitten.

Bedankt voor de tip, ik zal eens kijken of dat voor mij ook werkt.

Qua cafeïne en suikers heb ik alles al voor zover mogelijk op een laag potje gezet, alleen in de ochtend 2 espresso om een beetje op gang te komen.

Verder probeer ik idd zo gezond mogelijk te eten, mee zo veel mogelijk groenten en fruit.

De site reageert soms een beetje traag, dus dat verklaart denk ik waarom je reactie er 4x op staat :)

Weet je zeker dat je een burnout hebt en geen long covid?

Ik gebruik quetiapine. Het is best een heftig middel, je komt er snel van aan en heeft invloed op je cholesterol. Het is geen inslaper maar een antipsychotica.
Als je gewenning krijgt aan het middel krijg je ontwenningverschijnselen. Onrust, koortsig gevoel, niet kunnen slapen. Het middel heeft invloed op je serotonine en dopamine. Als je naast slaapklachten erg onrustige of drukke gedachten hebt kan ik me voorstellen dat het is voorgeschreven, maar niet alleen als slaapmedicatie. Daar zou je andere middelen voor kunnen gebruiken.

Ik zou overigens niet gelijk stoppen, maar bedenk dat het geen langdurige oplossing is. Misschien kan mindfulness, yoga, of iets anders helpen met drukke gedachtes. Neem je rust, en probeer te herstellen en bouw dan langzaam af.

Ik gebruik ook quetapind 2 maanden en nu ben ik depressief. Kan dat hiermee te maken hebben of de hevige burn-out dat er nu uitkomt…

Kleine tip

In de avond een bril opzetten die blauw licht filtert kan verademend werken voor je ogen en hersenen. Je vertelt je 'oer'brein hiermee dat het nacht begint te worden en hiermee ga je het slaaphormoon aanmaken. bril kan je voor ongeveer 20 euro op bol.com kopen.

Bedankt voor jullie reacties en tips!

Ik heb de Quetiapine circa 3 weken achter elkaar gebruikt, met dagelijks voor t slapen gaan een half pilletje van de 25 mg (12,5 mg dus)

Maar aangezien ik merkte dat ik gedurende de dag extreem duf en snel geïrriteerd was, heb ik besloten het weer zonder de Quetiapine te proberen.

Probleem waar ik nu tegen aan loop is dat ik op zich wel in slaap val, alleen na 4 tot 6 uurtjes slaap wakker ben, en dan met geen mogelijkheid meer verder kan slapen.

Ik hoop dat dit nog gaat verbeteren, en mocht iemand daar nog tips voor hebben zijn ze van harte welkom!

Vanaf een uur voor mijn bedtijd gebruik ik al geen beeldschermen meer, en doe ik altijd ademhalingsoefeningen met verlengde uitademing voordat ik ga slapen.

Succes en sterkte met herstel allemaal!!

Het koud afdouchen, de buitenlucht en ademhalingsoefeningen zijn inderdaad heel erg goed en helend. Succes met je verdere herstel, je bent goed op weg.

Hier ook goede ervaringen met quetiapine. Ik nam enkele weken 12,5mg en had geen laat van bijwerkingen overdag. Ben vrij snel geminderd/afgebouwd en dat was geen enkel probleem. Het heeft mij echt geholpen een hele zware tijd door te komen. Heb het een tijdje nog af en toe gebruikt maar inmiddels is dat alweer maanden geleden. Ik ben er bijna uit, uit de burnout, en slaap gelukkig weer als vanouds. Het kost veel tijd maar het komt goed! Zorg echt dat je goed slaapt tijdens je herstel.

Quetiapine heb ik enkele maanden gebruikt, in het begin kon ik er goed op slapen, waar ik last van had ,het gewicht ging snel omhoog, terwijl ik sportief leef. Ik ben ermee gestopt en krijg volgende week woensdag andere slaapmedicatie.Ik hou je op de hoogte.

Bedankt voor alle reacties, ik ben sinds enkele dagen toch weer begonnen met Quetiapine, dus slaap nu wel weer nachten van circa 8 uur. Maar grote nadeel is dat ik me dan overdag weer duf, prikkelbaar en negatief voel, dus ik weet niet wat nou het beste is 🙈

Ik neig ik toch weer naar verder gaan zonder de Quetiapine, aangezien ik dan zeker weet dat hoe ik mij voel geen bijwerking is van iets.

Nadeel is dan weer dat de slaap zich beperkt tot 4 a 6 uurtjes als t meezit.

Lastig lastig

Ik werk trouwens inmiddels vanaf thuis 3 uurtjes per ochtend, geen idee of dat al te vroeg is of niet, maar heb geen idee hoe ik anders mijn dagen door moet komen qua invulling .

Ontbijt, paar uurtjes werken, wandeling, lunch, fietstochtje, en daarna maar beetje verveeld tv kijken.

Hoop dat ik snel weer vorderingen ga maken….

Ik heb een zware burn out en een hele erge terugval. Ik gebruik ook Quetiapine 25 mg. Ik word nog steeds ongeveer 4 keer per nacht wakker. Rond 22:00 naar bed en dan slaap ik rond 23:00 en dan word ik rond 2/3 uur wakker of soms nog eerder en daarna word ik weer wakker. Ben dan telkens ongeveer 45 minuten wakker of een halfuur varieert. En dan echt wakker maar heel duf, soms derealisatie. Realiteit is weg soms, heel vaag heel wazig zicht. Weet niet of iemand dit herkent? Tips etc

Zijn er ook mede-buren ouders die quetiapine ook overdag gebruiken in 3 afgifte ?

Helemaal hetzelfde hier. Steeds weer van alles willen ondernemen en dan keihard mijn grenzen voelen. Het doet wat met een mens. Heel moeilijk om iedereen rond je te zien functioneren en zelf niks te kunnen. Een strategie om te doseren ben ik zelf nog aan het zoeken. Misschien is de eerste stap het in vraag stellen of je wel of niet in staat bent om een taak op te nemen ipv er gewoon in te vliegen. En jezelf in te fluisteren dat het niet moet als je voelt dat het teveel is? Dit zou ik wel willen proberen. Kan het nog niet hoor, ook volop bezig!

Herkenbaar. 14 maanden BO en mijn batterij staat nog steeds op 0. Ik weet niet hoe ik moet loslaten. Ik blijf maar over mijn grenzen gaan op alle vlakken. Ik heb moeite ze aan te geven aan anderen of voor mezelf toe te geven dat het me te veel is.

Ik ben "verplichte" rustmoment gaan inbouwen door bv. voor iedere maaltijd een halfuur met mijn ogen dicht op de bank te liggen. Dit helpt maar dan ben ik zo slim om dat beetje energie direct weer op te gebruiken. Telkens spijt van, vraag me af waarom ik het deed, en doe het de volgende dag opnieuw.
Het is alsof het "dingen willen doen" en vechten een verslaving is.

Jouw verhaal klinkt voor mij heel herkenbaar. Ik ben nu 2,5 jaar verder en heb een stuk of 5, 6 of 7 grote terugvallen meegemaakt, misschien zelfs meer. Als ik vanaf dag 1 een goede coach had gehad was dit misschien te voorkomen geweest, nu moet ik het allemaal zelf ondervinden en uitzoeken. De belangrijkste tip die ik kan geven is: vanaf nu is je lichaam de baas en niet je hoofd. Daarmee bedoel ik dat je geen verwachtingen meer mag stellen aan jezelf in de zin van "dit moet ik toch kunnen". Dit besef gaat gepaard met teleurstellingen, zoals het moeten afzeggen van bezoek e.d. omdat je dat op dat moment niet kunt opbrengen. Verder ervaar ik dat als ik binnen bepaalde grenzen blijf, dat mijn lichaam dan voldoende kan herstellen, maar zodra ik denk: ik doe er een schepje bovenop, dan gaat het mis. Het komt dus heel nauw, of je in "groen" blijft of in "rood" bent beland. Vooruitgang kun je alleen bereiken door héle kleine stapjes te maken. Dit vraagt om een ijzeren discipline.

Ik begrijp je volkomen, het is zo lastig om je gewoonweg leeg te voelen. Ik was altijd een actieve sporter. Ik sportte zelfs tijdje op nationaal niveau. Mijn conditie was ruim boven gemiddeld. En nu... Boodschappen doen voelt als een marathon. Ik ben inmiddels 1,5 jaar op weg. Ik heb gelukkig weer betere dagen maar soms voelen simpele dingen zoals de boodschappen nog steeds als een marathon. Sporten gaat nog steeds niet, ook door frustratie want ik kan nu alleen op "oma" niveau bewegen ipv het vrij hoge niveau wat ik gewend was. Dus ik ga veel te snel te ver, met het gevolg dat je door 1 sportsessie daarna soms weken lang niet meer normaal functioneert.
Mijn schoonfamilie heeft veel sporters, als ik uit moet leggen hoe het voelt zeg ik altijd. Stel je voor dat je een zware wedstrijd heb gespeeld en helemaal kapot bent. Houd dat gevoel vast, maar dan voor dagen/weken/maanden achter elkaar.
En zelfs dat komt niet helemaal overeen natuurlijk, maar voor mensen die het niet snappen/hebben mee gemaakt lijkt dit de beste uitleg.

En aanvulling op frank
Het is zo frustrerend om die mini stapjes te nemen terwijl je zoveel meer wil.

Hey mensen, echt stapje voor stapje! En ik kan het coachingsprogramma 'echtinbalans' nog aanbevelen. Lang niet alles is perfect en soms wat teveel gericht op supplementen of andere aankopen, maar in algemene zin is het in de basis een goed programma om de ergste periode uit te komen. Ik kan het niet voorstellen dat ik nog in dat dal zou zitten na zo'n lange tijd... Heb precies 1 jaar terug mijn grote crash gehad na 3 maanden aankloten en mij suboptimaal voelen. Ondertussen weer 50% werkend maar wel veel aangekomen. Het komt goed, gewoon heel rustig aan!

Helemaal met Frank eens! Je lichaam is de baas, luister daar naar! Als ik teveel doe nemen spierspanning/(hoofd)pijn direct toe (overprikkeling). Zorg voor een goede dagstructuur met vaste eetmomenten, huishoudelijke taken/taakjes. En continue doseren, tussendoor rusten. Wat je per dag aankunt verschilt enorm. Het gaat om er om dat je kleine stapjes zet. En zoek een externe coach die je op t rechte pad houdt.

Ik zou veel schermtijd vermijden om je batterij op te laden wandelen in het bos, af en toe na een vriend of vriendin fam ofzo. Gezond eten supplementen nemen bcomplex omega magnesium ect.. ik heb ook last van spierspanning hoofdpijn en als.ik loop soort van evenwicht problemen.

Heel herkenbaar helaas. Zit zelf nu 13 maanden in burnout en zit op dit moment midden in een verhuizing. Daardoor flinke terugslag omdat ik gewoon veel teveel heb gedaan (tenminste ik denk dat dat het is). Moet nog de laatste loodjes maar ben niet meer vooruit te branden.

Uit zich bij mij met enorm veel lichamelijke klachten, slecht slapen en depressieve gevoelens. Veel onrust en paniekaanvallen. Kun je je zo ellendig voelen doordat je teveel gedaan hebt vraag ik me af ???

pff..wat herkenbaar allemaal! ik ben vanaf 1 maart 2023 thuis. ik werk 20 uur in het ziekenhuis op bloedafname. ik ben sinds een paar weken weer aan het opbouwen 3x3 uur. ik werk eigenlijk 4 ochtenden van 07.15u tot 12.30u. nu net vakantie gehad en merkte in de vakantie al dat het weer minder werd hoe dan?!) ik ben vreselijk moe, spierpijn in zowat heel m'n lijf, hoofdpijn. ik kan gewoon niet begrijpen dat ik zo moe blijf, heb bijna 3 mnd volledig thuis gezeten..maar lijk de batterij niet eens halfvol te krijgen. ik heb 3 Kids en dus ook een druk huishouden..en ja..doe t rustig aan, laat dingen liggen, vermijd stress..allemaal zo makkelijk gezegd, soms zit je nou eenmaal in een situatie waarin je niet zomaar uit kan. mijn man anderhalf jaar geleden gedotterd, maar nu weer opnieuw onderzoeken wegens wederom hartklachten..
ik blijf dus maar " aan " staan..
ben bijna blij te lezen dat ik niet de enige ben waarbij het zolang duurt. in oktober zou ik weer volledig aan de gang moeten zijn.. maar ben zo bang dat ik t niet ga redden en wil zo graag ook voor mijn collega's

Hoi lisette. Wat zijn joun klachten..ik deed ook altijd op hoge niveau sporten. Kan nu ook na 2 jaar niet sporten zelfs de loopband kan mijn klachten down verergeren. Krijg dan last van me evenwicht en voel enorme spierspanning middenrif hals nek en hoofd. Terwijl buiten wandelen dat niet zo veroorzaakt..

Dag S,

Ik kreeg 8 maanden na de start van mijn burnout een voorhoofdholteontsteking. Dit heeft geleid tot een terugval. Maar uiteraard is het voor iedereen anders. Ik was erg ziek maar als je een lichte griep krijgt kunnen de gevolgen veel minder heftig zijn. Rustig aan doen en meer kun je niet doen. Sterkte!

Ik heb sins gister een zware griep en enorme spierpijn, zorgt altijd wel voor een kleine terugval tenmiste ik heb et ook toen ik 8 maanden in me burnout zat corona gehad.. duurde 2 tot 3 weken dat me energie weer et zelfde werd als voor de griep. Maar je hersteld gewoon weer verder na mijn ervaring.

Goed om te weten! Dank voor jullie reacties.

Ik ben juist even helemaal van m'n klachten af als ik ziek ben. Misschien dat het gevoel van even echt helemaal niets hoeven me rust geeft.

Hier niet in een burnout (5 jaar geleden wel), maar in een erge disbalans door antidepressiva waar ik 8 weken geleden mee startte (en stopte na 3 dagen vanwege hevige angst en paniek). Dit om PMS (wat heftiger leek te worden, achteraf gezien wss door stress oid) en een restje angstklachten aan te pakken vanuit mijn burnout destijds. Bijv ik had nog spanning als ik een kerstborrel of bruiloft in het verschiet had. Verder echt een goed leven, dus achteraf gezien zo'n zonde dat ik daarmee startte. Op een of andere manier zijn die pillen een grote trigger geweest bij mij om me volledig uit balans te brengen. Symptomen komen veelal overeen met burnout overigens, vandaar dat ik toch even antwoord.

Sinds een paar dagen ook griep. Begon met wat pijn op de borst en veel zweten snachts. Dus ik dacht 'Wat zijn deze klachten nou weer? Nog meer gedoe?? Het gaat echt nooit meer over!' Maar inmiddels weet ik dat het griep is. Koorts en hoest de longen uit mijn lijf. Mijn slaap ging steeds wat beter, maar nu weer wat meer terug bij af. Ik was meteen bang voor een terugval naar de situatie zo'n 8 weken geleden.

Gek genoeg gaf het me ook een soort van rust (ondanks de usual huilbuien en paniekgedachten die ik nog wel steeds heb op de dag). Mijn psycholoog gaf gister ook aan 'vertrouw echt op je lichaam'. Het voelt zo dubbel op nu met deze situaties tegelijk, maar ik probeer ook echt realistisch te denken dat ook deze griep echt voorbij gaat en ik dan verder kan met mijn herstel (bijv een halfuurtje joggen).

Hopelijk voor iedereen een oppepper: je gaat er echt uitkomen. Daar probeer ik mijzelf ook aan te herinneren. Want 5 jaar geleden kwam ik er ook uit. En ik had zo'n vrijer gevoel. Heerlijk om grenzen te kunnen stellen, nee te zeggen, geen volle agenda's meer, emoties niet te hoeven maskeren etc. Ik gun dit echt iedereen!

En het grappige is dat ik mezelf steeds laat overspoelen in gedachtes als 'dit komt nooit meer goed! Wat als.. wat als..'. Dit gebeurt echt als mijn lichaam weer in die volledige adrenaline stand gaat en ik het niet even kan uitzetten. Zo'n naar gevoel. Echt van die angstaanvallen. Vast herkenbaar voor velen hier.

Kortom, geen idee waarom ik er zo'n lang verhaal van heb gemaakt maar als iemand dit leest en die voelt zich soms echt verloren en wanhopig: het komt goed! En als je ziek wordt tijdens je burnout of ander soort crisis: ook hier kom je uit!

Ik herken wat s. Zegt. Heb een insult gehad en in burnout beland. herstel 8 mnd. Nu griep, direct extreme paniek en angst. Ik ben zo bang voor een terugval, maar hoop nu eigenlijk dat ik me na de griep beter voel en alles verdwijnt?

Ik herken wat s. Zegt. Heb een insult gehad en in burnout beland. herstel 8 mnd. Nu griep, direct extreme paniek en angst. Ik ben zo bang voor een terugval, maar hoop nu eigenlijk dat ik me na de griep beter voel en alles verdwijnt?

Hoi Bas,

Ik heb diazepam en citalopram meegekregen na goed overleg met mijn huisarts en het heeft mij juist héél erg geholpen. Het verschilt dus echt per persoon hoe het aanslaat. Misschien was het net niet het middel dat voor jou goed was, maar zeker niet elke medicatie is rommel. Misschien helpt iets anders wel, sta er in ieder geval open voor en wees niet té sceptisch. Al snap ik wel dat het vertrouwen in medicatie is afgenomen. Nogmaals, bij mij was het nét het steuntje in de rug waardoor ik weer wat meer uit mijn burn-out kan kruipen nu. Ook maar een heel klein beetje hoor, maar het vermindert angst. En misschien helpt iets anders wel voor jou! Wees er open over met je behandelaar/arts/psycholoog en kijk rustig of medicatie voor jou op dit moment handig is. Misschien niet, maar misschien ook wel. Ik heb bij mijzelf het gevoel dat het heel weloverwogen voor mij is uitgekozen en dat het op dit moment precies is wat ik nodig had.

Heel veel sterkte, Bas.

Hoi anoniem. Fijn dat jij er wel baat bij hebt. Ik ga denk ik eerst weer terug naar "fabrieks instellingen", dus zonder medicatie en blanco. Vandaar uit maar kijken wat slim is om te doen. Het is een lastige puzzel. Bedankt voor je reactie, en jij natuurlijk ook veel sterkte in je herstel.

Hallo Bas,

Ik zit inmiddels 3 jaar en 6 maanden in een zware burn-out. Herstel is er wel, maar in een gestaag tempo. Mede te danken aan de werkgever en bedrijfsarts die in financiele termen denken ipv humanistisch.

Ik herken een paar klachten die je benoemde, waaronder de-realisatie. Bij mij is het stukken minder geworden, soms helemaal weg. Alleen als ik over mijn grenzen heen ga, bijvoorbeeld lang beeldscherm kijken, of drukte/lawaai mensen, komt het iets meer terug. Probeer dus prikkelingen te voorkomen die jouw (centrale) zenuwstelsel overbelasten.

Ik heb bewust geen medicijnen genomen, want die lossen de oorzaak niet op en kunnen het herstel juist in de weg zitten. Ook is er risico op nog een probleem erbij, namelijk het afbouwen. Maar goed, voor sommigen zit er niets anders op en moet het wel.

Zie B12 symptomen op internet!! Zie mijn reactie hierboven alsjeblieft.

Hoi bas,
Ik zit al 15 maanden in een zware burnout.
En heb bewust gekozen voor geen medicatie. Herken wel de spierzwakte ik kon in het begin van me burnout niet eens langer dan 10 min staan. Nu kan ik weer iets meer maar heb nog veel last van prikkels en spieren die daardoor ook aanspannen angstgevoelens duizeligheid nek kaak ogen oren middenrif. Heb iets heel erg emotioneels meegemaakt, en merk al gelijk dat me lichaam hier zwaarder op reageert. Het herstel duurt lang.. maar wat goed helpt is een goeie psycholoog ontspanning en inspanning ademhalingsoefeningen meditatie en de natuur.

Hoi Richard,
Jeetje 3, 6 maanden in een burnout.. heb je je verhaal hier ergens ook op gedeeld? Zit namelijk ook in een zware burnout met een zwaar overprikkeld brein

Sorry rachid

Beste Bas, mijn ervaring is ook geen medicatie gebruiken. Wat mij ontzettend heeft geholpen is iedere dag een stukje te wandelen. Ga naar buiten de natuur in. Kijk goed om je heen. Wat zie je, wat ruik je wat voel je? Met aandacht wandelen. Het hoofd leeg! Daarbij ademhalingsoefeningen en meditatie. Je wilt rust maar je voelt het (nog) niet. Probeer echt te luisteren naar je lichaam. Zoek de stilte op! Je moet hier doorheen. Ook een goede coach kan helpen. Wees vooral ook lief voor jezelf. Vertrouw erop dat het beter gaat worden. Ook kleine stapjes betekenen vooruitgang. Blijf de lichtpuntjes zien en blijf positief!! Drink veel groene thee en zo min mogelijk koffie. Wat ik wel extra slik zijn magnesium tabletten (bisgliycinaat). Neem dit 1 uurtje voordat je gaat slapen. Heel veel sterkte voor iedereen die in deze vervelende situatie zit !

Heb je wel uitleg gekregen? AD moet je opbouwen en kunnen klachten eerst verergeren. De oxazepam onderdrukt dat dan. Ook merk je de positieve effecten pas na 1-3 maanden.

Bij mij ook de medicatie heeft ook meer kwaad gedaan dan goed.
Ik ben er nu 2 maanden vrij van maar mijn hersenen vragen er nog steeds om dat doet die medicatie helaas nog een hele tijd als je gestopt ben.
Ik heb hier ook wel een trauma aan overgehouden

Ik wil juist aan de medicatie gaan beginnen, hoor ook heel veel positieve verhalen. Maar als je de wilskracht hebt en goeie steun van mensen om je heen. Dan probeer eerst maar zonder. Ik heb het al 2 jaar geprobeerd ben zker iets vooruit gegaan maar nog veelste snel overprikkeld en snel moe na wat inspanningen. Hopelijk onderdrukt de med. Iets meer de angst en de gespannen spieren. Hopelijk gaat et helpen herstellen. Veel succes met joun weg hierin

Hi Bas. Je verhaal is heel herkenbaar. Ik ben ook begonnen met Zoloft tijdens een zware burnout. Het heeft alles alleen erger gemaakt. Ik heb het maar 4 weken geslikt maar had last van heel extreme bijwerkingen. Ook suïcidale gedachten. Ik ben er nu 4 weken af maar heb voel nog steeds ontwenningsverschijnselen. Hoe gaat het nu met jou?

Hoi Bas,

Je bericht is inmiddels van maanden geleden. Ik ken je niet persoonlijk, maar ik hoop heel erg dat het wat beter met je gaat!

Hier een soortgelijke ervaring. Ik had wat last van (ik noem het zelf 'lichte') angstklachten die na mijn burnout van 5 jaar geleden nooit helemaal over zijn gegaan. Uit mijn burnout kwam ik, hoe cliche ook, echter sterker. Dat restje angstklachten echter nooit heel goed aangepakt (schaamte, alleen mijn man wist er van en met wat vermijdingstactieken werd het wat meer acceptabel). Angstklachten voor mij uiten zich in: uiteten met 10 man (druk restaurant, kan niet zomaar weg wanneer ik wil, bang om een paniekaanval te krijgen etc). Of in een meeting zitten op het werk. Het bleef toch altijd een dingetje. Ik wilde niet tegen dingen opzien omdat ik bang was angst te krijgen (mijn rationele hoofd denkt dan 'ik ben toch wel slim genoeg om niet angst te hebben voor angst?'). Dat vrat energie. En ik veel gevallen viel het uiteindelijk mee en was de activiteit toch leuk. Mja toch blijft dat een stress bron.

Anyhow, 2 weken geleden met Citolapram 10 mg (om 2 vliegen in 1 klap te slaan en die angst rond de pms ook wat te verminderen). De volgende avond begonnen de eerste klachten. Ik hield in mijn achterhoofd dat het met AD de eerste weken wat slechter kan gaan en daarna beter. Maar na 3 pillen gestopt. Ik was fysiek er erg ziek van (blijven spugen,zweten,diarree, niet meer kunnen slapen) en mentaal nog meer. Alleen maar paniekaanvallen en huilbuien. Zeker de eerste paar dagen alleen maar huilend de huisarts bellen dat ik naar een crisisdienst moet of een GGZ instelling en dat ik dit niet vol zou houden. Iedere minuut was angst en totale onrust. Normaal sta ik het liefst niet in het middelpunt dus om nu te gillen dat ik opgenomen moest worden geeft ook wel aan hoe erg het was. Ik hoopte na een week weer de oude te zijn, want die AD zou dan toch uit het lichaam moeten zijn?

Ondertussen ben ik al een geruime week aan de oxazepam (ongv 4x10 mg per dag). Mijn lichaam is nog vol adrenaline. Iedere nacht wordt ik rond 01:00 wakker slaap nauwelijks meer. Hartkloppingen, diarree in de nacht, misselijk, tintelingen. In de ochtend met name huilbuien en een gevoel dat dit nooit meer goed gaat komen.

Over 4 weken kan ik gelukkig al terecht bij een goede psycholoog. Ik ben op zoek naar controle en grip (al weet ik dat ik dat moet loslaten). De symptomen lijken erg op een burnout. Maar misschien ook in combi met depressie en een angststoornis. Of is het een trauma van de Citolapram?. Ik probeer af en toe de normale dingen op te blijven pakken en zorgen dat ik af en toe buiten kom (een stukje fietsen, halfuur wandelen per dag etc). Ook mindfullness en ademhalingsoefeningen (en een positief platform genaam soChicken met fijne tips and tricks).
De dagen wisselen nog sterk. Op sommige momenten ben ik gemotiveerd en gun ik mezelf de tijd en op andere momenten van de dag (vooral de ochtenden) kan ik alleen maar verzinken in nare gedachten en zie ik het moeilijk goed komen. Wordt ik nog de oude? Kan ik ooit weer in rust en kalmte genieten van dingen en zullen dagelijkse dingen weer normaal gaan voelen?

Mijn man is heel positief ingesteld en steunt mij gelukkig heel goed. Ik probeer me niet schuldig te voelen tegenover onze twee peuters, al is dat lastig soms.

De oxazepam zal ik ook binnenkort moeten gaan afbouwen verwacht ik. Aan de ene kant fijn, maar ook best eng als de klachten of ontwenningsverschijnselen dan weer terugkomen.

Zoals ik het zelf nu zie (bij gebrek aan een diagnose van de psycholoog, wat er nu nog niet is) is mijn zenuwstelsel van slag en is er een hele disbalans ontstaan waarbij stress in het lichaam de grote overhand heeft. Soms wil ik vluchten uit dit lichaam en krijg ik het idee dat ik compleet gek wordt.
Ik ben geen arts, verre van, en kan geen antwoord geven op jouw vraag. Wat ik wel denk ik dat die AD het niet beter heeft gemaakt en je wat meer stress heeft gegeven in de burnout waar je al mee zit. Meer disbalans zeg maar.

Voor sommige zullen antidepressiva echt een goede uitkomst zijn, maar in ons geval heeft het geen goed gedaan.

Sorry voor het lange verhaal. Ik denk ook dat ik het nodige van mij af moest schrijven. Ondanks dat ik er nog maar 2 weken in zit.

Ik hoop dat het goed met jou gaat. Realistisch ben je waarschijnlijk nog niet 100% hersteld, maar ik hoop dat je je een stuk beter voelt dan op het moment je deze vraag hier stelde. Ik herken in ieder geval wel een deel van je verhaal.

ik ben ook begonnen met citalopram. Heel rustig opgebouwd naar 20 mg af en toe een oxazepam nodig. Duurt zeker een maand of meer voorat zoiets aanslaat. En klopt dat je de eerste weken juist ergere paniek krijgt. Is het bij jou wel rustig opgebouwd?

Kan je omschrijven hoe het voelt? Dat duizelig? Draait het echt?

Beetje een deinende gevoel.. en veel spanning op mijn ogen door licht of schermen. Als ik te veel in huis bezig ben voelt et echt alsof ik om valt.. soort van evenwichtstoornis maar datis niet her geval. Heb et al laten nakijken. Ik denk dat er gewoon letterlijk een storing of hersenen njet goed functioneren in je burnout

Hoi, ik herken het exact. Ik heb 5 jaar geleden een B.O periode gehad. Dat werd beter in een jaar maar was nog erg gevoelig en alert op fysieke klachten dat wel.
Na ruim een jaar rustiger maar wel nog een onrustig zenuwstelsel kreeg ik een paar keer last van een draaiduizeligheid (bppd jeet dat). Dat gaat normaal binnen 2 dagen vanzelf over. Bij mij bleef dat langer irriteren doordat mijn brein nog zo zwak/ overbelast was ...daar ben ik toen erg gespannen door geworden, vond het maar raar en vervelend wat ik steeds voelde. De angst om me raar te voelen heeft het getriggert en erger gemaakt.. Uiteindelijk na ruim een jaar weet ik nu dat ook dit allemaal komt door een zwaar vermoeid zenuwstelsel/ brein...en met name rust etc zal het brein weer moeten herstellen... en dan dus ook de uit evenwicht/ balans voelen klachten.
Ik vroeg me af, heb jij ooit ook.iets van een draaiduizeligheid ervaren? Of sinds het burnout zijn gewoon steeds meer dat gevoel dat je omschrijft.
Ik merk met name als ik heel moe ben, hoofdpijn heb etc dat het erger is. En ook vooral als er meer mensen om me heen zijn (lopen, staan etc)... ik vind zelf het "lopen of staan" dan ook ineens lastiger...hoor graag ervaringen...

Ja ik heb inderdaad ook in feb dit jaar last gehad van duizeligheid echt een spinnend gevoel in me hoofd kon ook niet uit bed toen. En in het begin van me burnout vorig jaar had ik het draaierig gevoel al bij rechtop zitten in de ochtend of als ik tv keek. Het voelde alsof ik out ging.. en jn de middag nam dat af maar voelde toen ook echt een spierzwakte als k iets deed. En zoveel klachten. Wat ik nu heb na een jaar is als ik rustig zit en ik ben in gezelschap dan voel ik me wel ok maar als ik vaker opsta of continu bezig ben dan begin ik hoofdpijn misselijk en draaierig te worden. Alsof mijn brein het niet aankan en hetzelfde bij wat langer staan .

Neem je medicatie Anna voor de duizeligheid of voor de hypergevoelige brein. Want uiteindelijk is dat het geval denk ik. Ik durf niks in te nemen hen gelezen dat het meestal gaat om antidep. Med.

Weet je wat de draaiduizeligheid veroorzaakte?
Wat mij opvalt, is dat er al best veel mensen zijn die ik heb gesproken, dat ze eerst een flinke stress periode meemaken, dan daarna als de ergste stress minder lijkt te worden BPPD (is een vorm v draaiduizeligheid) krijgen en vervolgens daar dan lang last van houden. Terwijl eigenlijk, mensen met een gezond brein binnen 2 dagen meestal gelijk herstellen. van BPPD. Ik weet niet of jij weet waar je draaiduizeligheid vandaan kwam? Was dat door BPPD? Is een soort heel heftig draaien maar duurt altijd maximaal een minuut. Meestal 20 seconden ofzo. Het gebeurt als je ligt, en ineens naar de andere kant gaat liggen met je hoofd Of als je ineens omhoog kijkt bijvoorbeeld. Je kan het eens Googlen. Het is heel onschuldig, echter merk ik nu dus dat bij veel mensen die een overspannen periode hebben meegemaakt, het veel langzamer hersteld. Vaak worden mensen dan bang (zoals ik was), omdat ze het niet begrijpen wat er gebeurd. Door bang worden, er op gaan letten, teveel aandacht geven wordt het juist meer en meer. Omdat je brein voelt dat het aandacht
krijgt, gaat het meer en. meer die gekke dizzy signalen geven.
Voor mij werkte dit zo en weet ik na lange tijd dat de oplossing is; gewoon blijven bewegen, rust nemen om uit je Bo te komen, je zenuwstelsel echt rust gaan geven, stoppen met piekeren en weten en vertrouwen dat het goed komt. Geen medicatie nemen hoor...als dat je lukt....Het is zo'n troep. Ik neem elke ochtend 1 ashwaganda (plantje tegen angst), en als ik het echt lastig heb, passieflora...
Hoor graag of je iets herkend van. boven... en succes en sterkte alles komt goed

Ik heb meer een constante deinende gevoel in me hoofd samen met hoofdpijn en druk op de ogen als ik wat langer sta of thuis te veel in beweging ben. Als ik lig en omdraai heb ik er niet last van. Ik denk dat ik mijn brein weer opnieuw moet leren bewegen met vestibulaire oefeningen. Wat ik nu vooral doe is proberen als ik dat draaierig gevoel voel( vooral uiteten) dat ik niet in paniek raak.. merk wel dat dat weer lukte naar een jaar. Minder gevoelig voor prikkels.

Ok, dat heb ik ook nog veel. Was vooral benieuwd of dat gevoel is ontstaan na die draaiduizeligheid die je hebt ervaren in februari? Of misschien al na vorig jaar wat je omschreef dat jeast had van draaien bij recht op zitten ...
Heb jij het idee dat dat deinende gevoel na je draaiduizeligheid is gekomen of had je dat al gelijk toen je b.o. klachten kreeg..

Hoe is het nu met je? Je klachten herken ik direct. Bij mij was het een visuele burnout. Oogcentrum Zwolle of Ibalance.nl kan je advies geven. De klachten gaan niet vanzelf met rust over en ik had training nodig.
Door de burnout raakt je visuele systeem uit balans en krijg je dat nare onvaste gevoel. Draaierig soms bij lezen en kleine schermen. Misselijk. Vermoeide ogen, drukkend gevoel in je voorhoofd. Migraine.

Ik hoop dat het inmiddels is opgelost maar mocht dat niet het geval zijn, hoop ik dat je hier nog iets mee kunt.

Groetjes

Ja, jou licham stuurt de stress op bepaalde punten in jouw lichaam. Stress lokaliseert zich en versprijd zich. Jij kan zo ziek worden dat jij je zelf niet meer herkent. Na 2 jaar burnout, ziekteziektewet van hell,voel ik mij nu veel beter.
Ik heb de volgende gedaan om uit te komen: gestopt met werken, veel rust thuis zonder geluiden of mensen op bezoek, ik heb een infrarood sauna thuis gekocht. Holistisch coaching gevolgt, Bowen therapy gevolgt, drukte vermijd, fizioterapie, lopen in natuur, Lasea (lavendel olie) capsules genomen zijn in Duitsland te koop en Valeriaan capsules voor slapen . En steun van mij vriend gekrijgen!

En nu ben weer gezond en nieuwe baan en alles nu is veel beter. ik moet zorgen dat niet weer gebeurt!

Hallo,
Ditzelfde heb ik ook. Al vanaf januari eigenlijk. Heel vervelend. Ik heb behalve een hersenscan geen verdere onderzoeken gehad. De huisarts geeft aan dat dit idd met stress te maken heeft. Hoe lang heb jij er al last van? Heb je daarnaast ook last van hoofdpijn? Ik ben er ook nog niet achter hoe ik eraf kom. Sterkte hoor. Het is erg naar.

Oh fijn herkenning! Voel me af en toe net de enige in de wereld met wat ik allemaal voor geks voel...
Ja regelmatig hoofdpijn, een soort drukkend gevoel in mijn hoofd meer. Of echt vanuit spanning uit de nek...
Dan ook meer last van die dizzy achtige sensaties 😏 heb er last van gekregen in november steeds een beetje meer...maar heb eindelijk een beetje de juiste weg gevonden via een fijne fysio die ook verstand heeft van langdurig durende dizzy en.balans klachten...met name accepteren etc en gewoon alles blijven doen is de weg naar herstel blijkbaar..
zoveel mogelijk no big deal denken bij elke aparte sensaties die je voelt....😅😏🤪maar is lastig want voelt ook elke x echt wel rot....succes!!!!

Nou zeg dat wel dat het heel naar is. Mag ik vragen wat jouw fysio precies doet voor behandeling? En ervaar jij ook met lezen dat het dan duizelt in je ogen? Niet altijd maar met enige regelmaat wel. Ik herken ook de druk in het hoofd. Met name bij de slapen en boven ogen. Ja dat accepteren is nog wel een dingetje 😜. Merk je vergeleken met november wel iets van verbetering?

Niet veel, vooral gesprekken om alles te begrijpen. Bij mij speelt veel angst voor wat ik voel. Mijn flight modus staat de halve dag aan door elke keer die dizzy momentjes. Ik moet vooral leren alles er te laten zijn, ontspannen, mediteren en proberen zoveel mogelijk alles te doen rustig aan en niet over mijn grenzen te gaan, dan wordt het erger... jij tips?

Jeetje ook dat herken ik helemaal.
Tja ik had gehoopt dat ik de juiste therapie gevonden had maar dat bleek niet zo. Ik heb voor mezelf idd besloten om alles weer met mate op te pakken. Zodat de focus anders wordt. Heb jij het ook in rust bijvoorbeeld als je zit dat het kan zweven in je hoofd/lijf?
Ik zag dat je nog een verhaal plaatste met de vraag of iemand tips heeft qua medicatie. Ik gebruik zelf bach bloesem op maat gemaakt en dat bevalt me wel.

Hoe maak je dat oo maat? Of heet het zo🙈
Ik heb liefst iets wat me de hele dag een beetje relaxed houd niet steeds zo in die gespannen.modus...
Ja heb ik ook absoluut. Als ik sta en mijn ogen sluit en mijn spieren totaal ontspan, mezelf niet "tegenhoud" dan ga ik een soort van heel zachtjes heen en weer, heel irritant. Daardoor span ik dus de hele dag door alle spieren. in nek hoofd, benen etc...je valt niet echt om maar het voelt wel alsof dat kan gebeuren als je niet "oplet" herken je dat?
Bij mij was de aanleiding B.O klachten 4 jaar geleden, die waren weg gezakt zo'n 1.5 jaar..maar mijn zenuwstelsel stond nog wel.op spanning. En hyper alert en gevoelig voor als iets raar voelde. Toen ik vorig jaar een draaiduizeligheid ervaarde door verstopte evenwichtkanaaltjes (bppd) een keer of 4, zijn die sensaties wat blijven hangen. Dat heeft de spanning weer opgelaaid en werd dus meer en meer. Dat is bij mij een beetje de aanleiding geweest dat ik me zo voel denk ik....Wat was bij jou de aanleiding van de sensaties? Heb je iets van een draaiduizeligheid meegemaakt of is het echt ontstaan door zenuwstelsel die de boek niet goed kan. verwerken...

Nou jeetje, bij mij is het ook ontstaan door draaiduizeligheid, ook bppd. Ik creëerde een angst ook daarvoor en kwam op dat gebied in de medische molen. Maar kwam niks uit. Mijn evenwichtsorganen zijn goed hersteld daarvan maar de nasleep kan heel lang aanhouden en dan is de vraag, is het de nasleep nog of de spanning. Dat stuk wat jij omschrijft dat je beweegt als je je ontspant bij zitten en staan heb ik precies hetzelfde. Bij ontspanningsoefeningen ervaar ik dit ook heel erg. Ben je inmiddels ook weer aan het werk? En hoe gaat dat?
Die bach bloesem kun je op maat laten maken online en dat wordt aangemaakt op basis van jouw klachten. Dat werkt de hele dag door als het gaat werken. Het is misschien het proberen waard?

Ai wat vervelend. Ja ik heb wel n goede tip, kijk eens op de website van joey remeni, healing vertigo with neuroplasticity. Haar boek is echt super om te lezen en zal.je veel leren begrijpen over wat je voelt. Op YouTube heel veel fijne filmpjes van haar. Zal je veel van opsteken.
Ik ben bij KNO, neuroloog. huisarts, fysio en oogarts geweest. Nergens kwam.iets uit.
Heb jij t idee dat je zenuwstelsel al wat overbelast was door stress of vermoeidheid of andere dingen voordat je BPPD kreeg?
En,...wat hebben ze jou verteld over waar je last van hebt? Heb je een diagnose gekregen?
En...zou jij zeggen van jezelf dat je denkt dat de symptomen na bppd eerst maar een beetje bleven en misschien zelfs even weg geweest maar dat je steeds wat vaker iets aparts voelde, misschien een klein dizzy momentje? Of een gek gevoel? En dat je daar op ging letten misschien? Misschien was je bang dat de bppd weer terug zou komen? Of was je misschien bang dat het zou verergeren als je je hoofd meer bewoog? En...als je iets voelde, schrok je dan en ging je er dan missch steeds meer op letten omdat je het raar vond wat je ervaarde? en...werden daardoor meer en vaker? Hoop vragen maar ben SUPER nieuwsgierig!!! Ben namelijk zelf eindelijk achter hoe en wat maar pas net begonnen aan het herstellen. En heb nig veel vragen.over waarom ik sommige dingen zo voel...

Ik werk wel weer. Was een.tijdje gestopt toen ik echt niet meer snapte wat er allemaalmis was met.me. Werd daar heel bang van en dacht dat ik iets heel ernstigs had. Laat ik voorop stellen. dat is het niet! Het is allemaal te herstellen. Zover ik mensen heb gesproken. Benieuwd wat ze jou daarover hebben verteld.
In mijn bange tijd had ik er veel last van en werd het steeds meer, hoe meer ik er op ging focussen. Ook waren mijn ademhalingspieren super gespannen door elke keer weer de flight die om elke aparte sensaties opspeelde..daardoor vaak een benauwd gevoel. Globus in mijn keel, ook door de angst. En last van mijn ogen door het overspannen zenuwstelsel....De flight zit me echt flink dwars nog, spanning zit best diep in mijn lijf door dat ik mezelf heb bang gemaakt...maar goed....het GAAT goed komen!😅

Het is wel erg bijzonder dat onze verhalen zo overeen komen. Ik ben wel terug gaan denken voor de bppd en misschien begonnen de spanningsklachten daarvoor ietwat, maar ik kan het niet goed terughalen. Ik had weleens vaker bppd maar dan was het heel kort en nu duurde het een heel weekend. Bij elke beweging ging dat rad draaien zegmaar. Vervolgens werd ik heel angstig en dat bouwde zich wel op. (ondertussen zweefde ik wel) het werd steeds erger. Ik was ervan overtuigd dat het verkeerd was. Toen huisarts, kno onderzoeken, hersenscan, bloedonderzoek, maar alles goed. Fysio uiteindelijk paar x geweest, maar dat bracht me niet zoveel. Denk dat de tijd uiteindelijk veel doet. Berusting. Alleen dat is iets wat ik lastig vind. Ben zelf ook even gestopt met werken maar wil het weer oppakken nu. Kijken hoe mijn hoofd daarop gaat reageren. Bij bijvoorbeeld tel.gesprekken of intense gesprekken kan mijn hoofd al op hol slaan. Heb jij dat ook? De huisarts zei ook dat alles weer goedkomt. Ik zal de filmpjes eens bekijken. Ben benieuwd. Dank je wel daarvoor. Ik ben me idd heel bewust van wat ik voel en daar word ik dan weer door ontmoedigd zegmaar. Lukt het werken bij jou wel goed?

Uiteindelijk kreeg ik diagnose angststoornis /burnout.

Welke plaats woon je? Het ligt r echt aan welke fysio je komt. Je moet echt iemand hebben die er verstand van heeft. Maar Joey Remeni de youtube filmpjes zullen je veel.inzicht geven!
Ik realiseer me door jou nog eens extra dat ik echt vooral zelf erg ben gaan focussen op alles wat ik voelde na de bppd. Bij mij was mijn zenuwstelsel wel al echt heel.erg overgefocust op sensaties in mijn lijf of hoofd. Al voor de bppd. Die bppd heeft alles weer flink aangewakkerd. Vandaar nu zoveel meer last gekregen doordat ik bang werd v wat allemaal zo raar voelde. Als je op de website ik mag geen ww etc schrijven hier. Maar op de website van seeking balance van haar, staat onder de kop free tools; pppd. Dat is de term die gebruikt wordt voor langer durig last van duizeligheid achtige klachten. Ze beschrijft hier uitgebreid wat het inhoud. Je zal jezelf hier in herkennen. Ook dat het allemaal te herstellen is. Maar dus ook dat de angst het verergert en de aandacht die je het geeft. De focus is de oorzaak en tevens de oplossing. Ik realiseer me nu ook mede door jouw vergelijkbare verhaal dat ik niet eens zo apart ben en dat ik het zelf echt zo erg heb gemaakt.
Het was in het begin nog niet eens zo erg. Het continue bewust zijn, focussen op wat ik voelde, dat heeft het juist heel erg naar de voorgrond gebracht. Denk je dat dit voor jou ook zo is?
Wat je groot kan maken door heel veel aandacht kan je ook weer heel.klein tot weg maken door geen aandacht meer...

Wat zijn dat mooie woorden. Ja ik denk echt wel dat dat bij mij aan de orde was. De focus en daardoor ontstaat angst en wordt het nog erger. Toen het zo heftig was kon ik de focus niet verleggen mede ook door andere lichamelijke spanningsklachten. Die zijn wat afgenomen waardoor ik nu probeer de focus op het zweverige etc te verleggen. Ben jij ook onzeker in winkels etc? Begint bij mij wel wat beter te worden maar is nog niet weg. Over pppd las ik idd weleens wat. Ik dacht altijd dat dit niet te genezen was, maar dat kan dus wel begrijp ik. Dat vind ik een mooie en daar hou ik aan vast. Wat fijn dat jij de juiste uitleg hebt gekregen. Die had ik nog niet gekregen. Ik ga me zeker verdiepen in de filmpjes. Dat stukje van de free tools kon ik nog niet vinden.

En heb jij er net als ik iedere dag last van? Heb jij ook bepaalde momenten van de dag dat het erger is?

Ja winkels, is soms wat pittiger door alle prikkels...en fel licht buiten ook soms irritant...
Mensen om je heen die bewegen ook...
Hoort r allemaal bij...
En moet je gewoon negeren.
Ik rijd wel paard elke week, buiten...gewoon. doen ook al.voelt het soms rot. Juist alles blijven doen en je hersenen weer trainen en laten voelen dat alles gewoon nog kan. Er kan je niks gebeuren behalve dat het irritant voelt...Werken doe ik wel weer, gaat best goed, heb meer last vd flight sensaties die.ik.over heb gehouden dan iets anders....

En hoe lang heeft die persoon erin gezeten die er nu helemaal vanaf is? En deed die iets speciaals of ook de focus verleggen?
Ik slaap nu wel weer gelukkig. Dmv slaapmeditatie is dat weer gelukt. Maar zelfs als ik wil gaan slapen kan het soms enorm bewegen in mijn hoofd😂.
Ik was eerder enorm misselijk, geen eetlust, lichaam zat compleet onder spanning waardoor ik stond te trillen op mijn benen. Hoge ademhaling die ik niet onder controle kreeg en hele rare sensaties door mijn lichaam. Herken je dat? En ervaar je het stuk pppd dagelijks? Nou ik ben wel wat geruster zo na jouw woorden 😊. Dank je wel!

Ik heb ook zelfde klachten als hierboven
.. worden jullie ook zo extreem moe van koken vooral meerdere gerechten maken.. merk dat ik ook niet zo goed meer tegen tv kan vooral ochtend en middag.. s'avonds iets beter. Heb ook snel pijn aan me spieren als ik lang zit of veel doe met name boven rug nek en soms keel.. herkennen jullie dit ook gr s

Zo'n 1.5 jaar geloof ik! Maar ligt bij iedereen anders. Vooral toen ze eindelijk stopte met vechten. focussen en bang zijn, ging ze herstellen. Rustige oefeningen doen die bij bodyscan etc horen. Juist alles wat bij rustige bewegingen raar voelt, blijven oefenen. Rustig en juist gewoon voelen wat je voelt eb leren dat je dat kan zonder bang zijn etc...
Zijn er bij jou bepaalde fysieke klachten al minder geworden? En hoe is je dat gelukt?
😁

Heb jij bijvoorbeeld ook als je heel lang in de zon hebt gezeten en je weer schakelt naar binnen dat het dan erger is?

Ja ik heb dat ook met koken idd. Dat doe ik ook liever niet. En idd mijn nek is in deze wel gevoelig voor drukte en moeheid. Ook het stuk aan de onderkant van einde achterhoofd. Bij jou ook? Hoe lang heb jij al last van alle klachten?

Bij mij zijn een aantal fysieke klachten met de tijd minder geworden. Daar heb ik niet heel veel voor gedaan 😊 Wel elke dag stuk lopen en ontspanningsoefeningen gedaan. Het laatste gedeelte duurt lang wat betreft die pppd klachten,maar daar probeer ik nu in te berusten 😊.

Hoi anoniem 1 en 2.

Missch handig als je de tweede er een 2 bij zet, weer in wat je al.hent geschreven 😅
Hoe gaat het bij jullie met kijken? Kan je omschrijven hoe het voor je voelt als je buiten loopt of in een winkel waar je echt moet zoeken naar spullen? Hoe ervaar je gesprekken met mensen als je staat of zit?
En, ben zo benieuwd wat de arts of wie dan ook al geholpen heeft. heeft gezegd wat je mankeert en wat en hoe dan verder...Benieuwd wat andere artsen aanbieden of zeggen hoe je verder moet gaan...en of ze vertellen dat het over gaat etc

Ik loop ook elke dag 2 x een half uur.. wel door et bos want dan spant mijn nek enz niet zo aan dan als ik door de wijk loop. daar kan ik soms et gevoel krijgen dat ik flauwval. Alsof me hersens mij niet meer overeind kunnen houden zo erg dat ik me verzwakt voelde worden in mijn benen. Ik vraag me af wat een goeie therapie bij pppd is.. ik heb eigenlijk gewoon een burnout maar merk dat de prikkelverwerking in mijn hersenen niet goed meer filter.. hopelijk kan je je hersens echt weer trainen zodat ik eindelijk weer gezellig na de stad kan pff.gr

Anoniem 2, had jij ook als aanleiding iets van een draaiduizeligheid ervaren? Of begon het met andere klachten door stress

Herken veel! Ik drink in de ochtend gelijk veel water, dat lijkt wel wat te helpen.
Die druk is pure spanning...en kan door de nacht, slecht slapen of andere dingen komen. Bij staan duizelig kan komen doordat je moe bent, doordat je heel veel in je hoofd zit waardoor je minder contact voelt met de rest v je lichaam...mij is aangeraden vooral heel veel te fan gronden. Terug het contact gaan voelen door je lichaam heen naar je voeten tovenaar de grond. als je staat of zit kan je steeds oefenen. Maag heb ik geen last maar zou lekker gaan liggen af en toe als je kan...je lijf is moe....succes sterkte

ps zie je ook AG en toe wazig?

Herken dit precies! Ontzettend frustrerend en lijkt wel alsof je gewoon niet meer jezelf bent er er niet meer bij bent.
Veel sterkte en hopelijk komen we hier snel uit.

ik herken de klachen, loop er nu 1 jaar mee. Ik verdraag voornamelijk geen schermen, kijk nu al 1 jaar geen tv meer.

Meest belemmerend zijn mijn hoofd en oogklachten:
Druk ik mijn hoofd, schedel en ogen
branderig pijnlijk ogen,
soms het gevoel scheel te kijken en visuele duizeligheid. Trillende oogleden-oogbollen.
trillend beeld, ook wanneer ik mijn ogen dicht doe, ik zie dan een caleidoscoop effect. tig patronen schieten heen en weer en mijn ogen schieten dan ook alle kanten op.

Ik heb precies hetzelfde! Ik zie mijzelf soms ook heel anders. Heb me ook een poos heel klein gevoeld qua lengte terwijl ik best lang ben. Mijn hoofd zie ik soms veel groter. Wazig zien. Gevoel van dronken zijn zoiets.

Dankjewel Daan...Ja raar...dat wazig zien heb ik idd ook af en aan. En soms ineens even een soort staren stand..en idd ook dat dronken gevoel in mijn lichaam. Alsof je net wat hebt gedronken en alles moet corrigeren als je loopt, zodat niemand het ziet..ik Merkte vandaag ook met sjoggen ( langzaam joggen), zodra ik over ging naar wandel tempo, leek het net of mijn hoofd dan even meer de druk ervaarde.... net als vroeger als je veel rondjes draaide en stil ging staan, het na voelen van die rondjes die je dan had gedraaid... Maar dan nu van sneller naar langzamer lopen...
Herkent iemand (of jij) dit ook?

Ik heb dat gevoel ook als ik loop en ook vooral een bedrukte gevoel in me ogen.. alsof ik erg moe word en een rare gevoel in me benen ook alsof je al uren en uren aan t lopen bent zo n gekke elastische gevoel. Ik hoop dat et ooit weggaat heb dit al 4 maanden nu.

Hier hetzelfde! Alsof ik al een jaar heel vaag beweeg en het soms lijk alsof inderdaad mn lengte en mijn bestaan niet klopt. Een heel vreemd onbeschrijfelijk gevoel wat nu al lang aanhoud.

Die mist heb ik ook.
Voor het eerst lees ik dit bij iemand anders.
Alsof er een wolk door mijn hoofd trekt en alles lam legt. Doodmoe daarna.
En ook soms het gevoel alsof er elektriciteit door mijn brein gaat.

Martin

Die mist heb ik ook het verstoord mijn concentratie en kan ook niet meer goed plannen en organiseren wat ik vroeger wel kon. Is alsof er een stuk brein niet meer werkt. Dat geeft mij veel angstgevoelens

Ik ben het daar niet mee eens. Benzo’s en slaapmedicatie hebben mij juist erg geholpen om weer op te kunnen krabbelen uit een enorm diep dal. Een burnout is een proces van vallen en opstaan en die terugvallen elke keer zijn erg zwaar. Dankzij medicatie ben ik er toch doorheen gekomen. Ben er nog niet helemaal maar wel een heel eind op weg inmiddels.

Zelfvertrouwen komt vanzelf weer terug en de focus op het lichaam en slechte gevoel zal langzaam verminderen. Het is een logische ontwikkeling in je proces na een gebeurtenis die een wond heeft achtergelaten in je leven. Deze moet langzaam genezen en sterk worden.

Hetzelfde hier…. Ik ben een student en had altijd veel energie voor feesten, studeren en plezier maken. Bij alles wat ik nu doe is de levenslust eruit gezogen. Nergens geniet ik meer van en na een jaar beheerst de burn out nogsteeds mijn leven.

Ik ben inmiddels ook een jaar verder.. En hoewel ik wel momenten heb gehad dat ik weer kon genieten van dingen, is dat weer helemaal weg gevallen.. Ik kijk eigenlijk helemaal nergens meer naar uit. Het enige wat ik wil is slapen

Ja, dat herken ik.
Bij mij uit zich het merendeel in lich.klachten.
Hoofdpijn, diarree, trillerg en zwak voelen en een heel naar gevoel in mijn hoofd.

Hallo,
Ik zit sinds 3 maanden thuis. Herken ook het gevoel van slappe benen, gevoel van flauwvallen en daarbij ben ik dan nog eens kort van adem. Is hyperventileren dat ik dan doe. Hoe gaat het ondertussen met jou?

Ken het verhaal. Vind het vreselijk die angsten. En slappe benen herken ik ook.
Had medicatie oxacepam dat neemt de angst wel even weg. Ook de buik ademhaling helpt tegen de stress.
Mijn huisarts zegt de medicijnen gaan je niet genezen. Dat brengt me gelijk in paniektoestand. Alleen kan ik het niet.
Wil zo graag die uitknop vinden.
Maar al mijn energie gaat op aan de gedachten. Een leeg hoofd maken zegt de huisarts. Kon ik dat maar. Wil zo graag slapen maar gaat niet. Heeft iemand dat ook en mss tips ?

Dag Tineke,

Ik heb ook last van niet goed kunnen slapen. Vroeger kon ik echt goed slapen en had ik geen problemen, nu wordt ik veel wakker en soms dat ik om 3u wakker wordt en niet meer kan slapen door het nadenken over vanalles en piekeren. Ik heb spijtig genoeg geen tips voor jou. Ik neem alprazolam voor ik ga slapen maar helpt niet echt. En je hoofd leegmaken is gemakkelijk gezegd, wou dat ik het kon.

Tineke: Bepaalde AD maken je hoofd leeg. Wel bijwerkingen en goed op en afbouwen.

Ja heb ik ook, slappe benen en heel kort maar kunnen wandelen. Soms vraag ik me af of ik wel een burnout heb of iets anders.

Ik kon de eerste maanden ook geen enkele prikkel verdragen. Geen tv & telefoon, harde geluiden enz. Zag de wereld ook "raar" je bent er wel maar ook weer niet. Nu iets beters maar vaak nog momenten van zwakte slappe benen en gevoelens van flauwvallen. Het slijt maar heeft tijd nodig...

Ik herken dit helemaal.. Waarover ik allemaal nadenk.. Zo vreemd.. Zo heftig ook. Het leven lijkt gewoon nimmer normaal ofzo

Hi,

Volledig herkenbaar. Vorig jaar twee episodes van overspanning gehad. De klachten maakte mij erg angstig waardoor ik tot nu nog steeds niet hersteld ben. Vorige maand opnieuw ingestort. Vooral veel moeite met prikkels. Ik kan niet meer goed naar een scherm kijken en bijv. bewegend beeld zoals een voetbal volgen op tv gaat moeizaam. Ook erg veel last van duizeligheid.
Ik kon alles... 100 dingen op een dag en nu niks meer. Ik vind het vreselijk. Nu ervaar ik voor de 4e keer een episode en ik vraag me af of ik ooit de oude word.

Kijk eens op wakkere mensen

veel last van overprikkeling en rare hoofd gevoel en somber wakker worden
Dit gaat op een neer soms weken goed en dan ineens weer geheel bij af gevoel.
Trillerig en angstig gaat dit ooit over loop er al 10 maanden mee .
Gevoel van wanhopigheid .
Veel therapie gehad en deze zeggen dat het erbij hoort maar is erg lastig dit te accepteren.

Gr.
Nico

Ik heb ook last van overprikkeling en slappe gevoel in benen duizelig worden van schermen of drukke plekken energie gaaf snel op. Zit er bijna 1,7 jaar in, nog geen enkel medicatie uitgeprobeerd. Maar ben nu wel aan t twijfelen of ad helpt om de prikkels Un beetje te dempen zodat ik niet het gevoel heb flauw te vallen als ik loop op drukke plekken. Hoe is et met jullie? Gr

Lieve Mars,

Ik begon je verhaal te lezen en dacht gelijk, oh dit herken ik! Ik had een gymnasium advies en ben uiteindelijk mavo afgestudeerd. 20 jaar verder kreeg ik de diagnose adhd.
Toen las ik over je werk en je scheiding. Het spijt me dat er zoveel tegelijk op je bord is komen te liggen en ik voel je verdriet.
Lieve Mars, ga alsjeblieft naar de huisarts en bespreek deze gevoelens en vraag om een doorverwijzing naar de ggz. Je hoeft er niet alleen voor te staan
Heel veel sterkte <3
T

Als ik je zo lees..

begin met jezelf te waarderen en accepteren en haal het bij jezelf, en leg de lat niet te hoog voor jezelf. Waardering zul je nauwelijks krijgen van andere mensen omdat ze vaak hun eigen leven en een rugzak met zich meedragen. Het laatste wat ze dan denken is waarderen. Zo is de realiteit. Wees niet zo streng voor jezelf en dat je aangeeft dat andere meningen zwaar wegen. Dat zou niet zo moeten, daar lijd je dan alleen maar onder op den duur.. en Net zo succesvol zijn als de rest van de wereld” je bekijkt het verkeerd, vind ik. Waarom wil je succesvol zijn? En stel je was succesvol, dan had je alsnog in de ww kunnen vallen uiteindelijk, en had je alsnog opnieuw moeten beginnen. Je gezondheid gaat voor :-) allerbelangrijkste! Ik ken 2 die een eigen bedrijf hebben gehad en volledig ingestort zijn doordat ze zichzelf helemaal suf hebben gewerkt, nu na jaren kun je ze nog steeds bij elkaar vegen. Soms is dat het niet waard, maar geef niet op.

Wat bizar om te lezen. Ik werd 2 of 3 jaar geleden ook wakker met ambulancepersoneel naast mijn bed. Mijn vriend had de ambulance gebeld. Ik bleek mijn eerst epileptische aanval in mijn slaap gehad te hebben. Ook ik bleek toen een burn-out te hebben (mijn 2e). De stress en vermoeidheid triggert bij mij de aanvallen.
Het is inderdaad een hele zoektocht, dat ervaar ik zelf ook. Hopelijk heb je nu een fijne psycholoog.
Liefs

Wat een geluk als je een partner hebt.
Als ik iets zou krijgen sta ik er alleen voor.

Hoe is et nu met je? Na bijna 3 jaar? Gaat et wel voorbij die enorme uitputting herken alles wat je geschreven hebt zit er zelf nu 19 maanden in

Beste,

Ik herken me momenteel volledig in uw verhaal.
Ook onverklaarbafre epilepsie-aanval, nu in een vicieuze cirkel.

mvg
Bart

Hoi allemaal,

Ik heb v.d. Week m’n eerste ? Epileptische aanval gehad, en ik ben daar behoorlijk van geschrokken. Ik zit ook al ruim 1,5 jaar in een burn-out out .? Hoe gaan jullie hiermee aan de slag ??
Live groeten aan allemaal !

Dit is wel het bewijs wat stress allemaal met je lichaam kan doen! Wat mij momenteel goed helpt is dankbaarheidsmeditatie , heel lief zijn voor jezelf en echt luisteren naar wat je wilt en dit durven aangeven .

Veel sterkte allemaal

Klinkt heel cru maar het is niet uw probleem om de burnout van uw zoon op te lossen. Al heel fijn dat hij de mogelijkheid krijgt om bij u te komen verblijven zodat er wat zorgen uit handen worden genomen. Hij zal moeten rusten en hulp moeten zoeken bij iemand die er verstand van heeft, bijvoorbeeld csr centrum. Misschien kan je verder met hem bespreken met in zijn mogelijkheden ligt om toch bij te dragen aan uw huishouden? Kan al heel klein zijn zoals de tafel afruimen na het eten of de vaatwasser in/uit ruimen. Let wel op dat ook dit al teveel kan zijn voor hem en dan werkt met rust laten het beste maar probeer dit dan zelf ook los te laten.

Misschien zelf ook even googlen op burnout partner?

Sorry, ik wil én ga de burnout van mijn zoon niet oplossen. Waaruit maakt u op dat ik zijn burnout wil oplossen? Omdat hij bij mij logeert? Al zou ik het evt willen, dat kan ik niet, snap ik ook. Ik zou wel hulp willen krijgen, maar die is er voor de ongebruikelijke situatie hier niet. Geen wmo (mijn zoon heeft adres elders), geen andere hulp. Mijn zoon wil er niet over praten. Ik ga kijken op zo'n site, al ben ik niet zijn partner. Ik ben 76 jaar, krijg soms bijna burnout van burnout.

Jeanne, je zoon is volwassen. Spreek hem aan op zijn verantwoordelijkheid: hij moet echt hulp zoeken. Het is nu toch wel duidelijk dat hij het niet alleen kan. Deze situatie is te belastend voor jou.

Wat een onmogelijk lastige situatie voor u, dat moet erg zwaar zijn. Wanneer u opzoek bent naar hulp voor uzelf, dan is de eerste stap ook altijd naar de huisarts. Hier duidelijk maken dat u niet alleen opzoek bent naar hulp voor uw kind, maar nu zelf er ook aan onderdoor gaat. In verschillende regio's bestaat ook zorg voor naasten en mantelzorgers. Maar als u zelf last heeft van somberheidsklachten e.d. dan moet hier natuurlijk ook aandacht voor komen. Veel sterkte!

Beste Jeanne,

Ik ben zelf herstellende van een burnout, heb een man en twee jonge kinderen en er wordt amper aan de 'mantelzorgers' gedacht. Meestal wordt geopperd of mijn man niet méér kan doen als ik een slechte week heb. En in uw situatie kan er wel psychische zorg voor u ingezet worden, maar dat zal niet helpen als uw zoon niet geholpen wordt.
Zo te horen heeft u al veel geprobeerd, maar is het iets om met uw zoon samen zijn huisarts te bellen? En dan moet hij, misschien ook voor uw rust, naar zijn eigen huis om daar zorg te ontvangen. Als hij dusdanig ernstig ziek is, vraag ik me ook af of er geen (ernstige) depressie speelt. Dan zou er vanuit de ggz zorg thuis kunnen komen, of misschien een opname. Hopelijk krijgt u snel wat hulp.

Ik lees graag mee, ik kan ook helemaal niks, maar weet niet hoe het in stand blijft. Sommigen willen ook wel iets voor me doen, maar ik kan t niet hebben.

Ik zeg eerlijk dat ik moeite heb om nu goed in relaties te zijn. Ik geef aan als ik een tijdje offline ga, en communiceer over mijn gesteld maar geef ze ook ruimte aangezien het voor hun ook zwaar en moeilijk kan zijn. Al heb ik wel het gevoel dat ze trouw blijven, maar ze moeten ook hun eigen ding doen en ondernemen.

Ik denk als mensen begrip hebben voor je situatie het geen punt moet zijn dat je even wat minder kan en bereikbaar bent , de vriendschap wel blijft of terugkomt.

Maar een burnout kan erg eenzaam voelen op die manier! En leuk is natuurlijk anders...
Heb je nog familie waar je veel mee kunt praten?

Ik vind dat ook heel moeilijk. Heb ook niet echt iets om over te praten als ze langs komen. Na een uur ben ik al overprikkeld. Er is zelfs iemand die zegt dat ik harder moet vechten en weer leuke dingen moet gaan doen. Het voelt best eenzaam. Hun levens gaan door terwijl de mijne stil lijkt te staan.

Hoi anoniem,

Ik maakte me daar ook zorgen over maar mijn vrienden waren er gewoon weer toen ik me wat beter ging voelen.
En sommige vrienden, waarmee ik bv vooral naar feestjes ging, zie ik nog steeds nauwelijks. Dus heb ik een paar keer gezegd dat dat niks te maken heeft met hoe leuk ik ze vind en dat snappen ze prima. Wie weet sluit ik over een jaar weer aan.

Misschien heb je zelf ook wel vrienden die je een tijdje niet hebt gesproken (omdat ze bv druk waren met jonge kinderen, een nieuwe baan, in het buitenland woonde etc..) en waarbij de vriendschap daarna gewoon weer verder ging?

Daar dacht ik maar steeds aan als ik me zorgen maakte. Echte vrienden begrijpen het wel en op een heel leven is zelfs een jaar of meer weinig contact hebben niet heel veel. Als je je straks weer wat beter voelt haal je ze gewoon weer terug.

Ik vond het soms idd wel heel eenzaam, zoals Suus ook schrijft. Het meest had ik aan verschillende buren want daar kon ik even kort theedrinken en dan snel weer naar huis…

In tegenspoed leer je wie echte vrienden zijn.

Dit zijn de tijden waarin je vrienden kwijtraakt - maar je echte vrienden blijven. En wie dat zijn, daar kom je nu achter. Hoe dan ook mag jij jezelf en je eigen gezondheid nu op 1 zetten, ongeacht of dat betekent dat je vrienden kwijtraakt. Dat ben je niet gewend en is doodeng, maar wel echt noodzakelijk.

Ik ben inmiddels 2 jaar verder en hoewel mijn vriendengroep wel is uitgedund, zijn er een aantal vrienden die nog altijd bereid zijn om zich aan mijn tempo en behoeften aan te passen. Ik zie en spreek ze niet vaak, maar ze zijn er wel voor me. Mijn vriendenkring is uitgedund, maar ik heb heel veel vertrouwen in de vriendschappen die ik wél heb - en een aantal zijn zelfs verdiept omdat ik nu ander soort gesprekken met ze kan hebben

@Ax, hoe bedoel je dat: eigen gezondheid op 1 zetten in vriendschappen?

Ik heb nu in een aantal situaties dat vrienden of familie iets kleins met me willen afspreken, om me minder eenzaam te laten zijn of me uit m'n zware bubbel te halen.

Ik wil wel, maar kan niet; is mn eerste gedachte dan. 'Laat me eerst minimaal een half jaar ofzo met rust om een beetje te stabiliseren, ik ben fysiek gezien zo naar de klote.
Of trek ik me echt teveel terug? Word ik echt te eenzaam? Ik zie de rust en niet-afspreek-fase voor mezelf als tijdelijk en broodnodig om in de rust te komen. En ja, het is verrekte eenzaam, omdat ik niks kan. Maar als ik toch doorga, komt herstel natuurlijk nooit. En ik kan het zelf ook wel voelen als fijn rustig, omdat het me de gelegenheid geeft, weer dichtbij mezelf te komen. Of moet ik t even proberen en kan het fijn zijn?

Ik ben al wel even onderweg, maar qua fysiek herstel nog heel erg in die beginfase van überhaupt iets stabiliseren (na lang in allerlei psychische hulptrajecten gezeten te hebben).

Ik voel me erg zwak, wiebelig, en heb weinig helderheid in mn brein. Daarmee is het extra moeilijk om me uit te spreken en keuzes hierin te maken, terwijl dat dus wel nodig is

@Ly heel kort en simpel gezegd: je kiest en doet wat voor jou belangrijk is zonder daarbij rekening te houden met de gevoelens van je vrienden. Klinkt heel hard, maar dat is nodig. Je mag nu leren om dingen van hen te vragen ipv alleen maar te geven. Je bent ziek. Dus doe wat jij nodig hebt en wat voor jou het beste is.

Herkenbaar hoor

Luister goed naar jezelf. Alleen zijn en stilte zorgen echt voor herstel en dichter bij jezelf komen. Sociale contacten kunnen fijn zijn, maar alleen als t niet teveel is.

Ik stuur vaak: dat zou ik heel gezellig vinden en ik vind het erg jammer maar is teveel voor me nu. Zal ik t laten weten als ik er energie/ruimte voor heb?

Kijk wat wel fijn is/lukt.
Even kort via app contact? Kort bellen of iemand 15 min zien?

En even helemaal geen sociaal contact is echt ook oke.

Sociaal contact is om allerlei redenen lastig met een burnout, zo herkenbaar.

Houd zelf de regie, luister naar jezelf en je lichaam, maar blijf respectvol en liefdevol communiceren met je dierbaren, is mijn advies.

Liefs

En even helemaal geen sociaal contact is echt ook oke.

Sociaal contact is om allerlei redenen lastig met een burnout, zo herkenbaar.

Houd zelf de regie, luister naar jezelf en je lichaam, maar blijf respectvol en liefdevol communiceren met je dierbaren, is mijn advies.

Liefs