Relatieproblemen ervaringen

Een narcist zal altijd de ander de schuld geven...waarom gaat t altijd over jou is een mooie handleiding om met narcisme om te leren gaan..maar verlies jezelf niet in deze relatie jij bent ook belangrijk...de ander vind enkel zichzelf belangrijk en zal zijn eigen gedrag altijd goedpraten

Zo herkenbaar! Ik ben op zoek naar lotgenoten. Er is op internet genoeg te vinden over narcisme: hoe verlaat je een narcist, hulp na scheiding, div psychologen enz....
Ik zoek juist lotgenoten die zichzelf terug gevonden hebben ( met of zonder hulp) en de relatie nog niet op willen geven. Die nog positief erin staan maar toch tegen div problemen aanlopen. Ik hoor het graag!

“waarom gaat t altijd over jou is!”
Ga ik zeker lezen, bedankt!

Van wanneer zijn deze berichten?
Ik zou ook graag willen corresponderen

Ja ik herken dit probleem. Alle mannen zijn grote égoïsten.

Zo herkenbaar ik herken het maar al te goed, mijn partner heeft er ook alle schijm van een narcist te zijn. Ik heb tijd geleden hulp gehad maar hij wou niet heen want alles ligt altijd aan mij zelfs als er iets is op het werk

Herkenbaar dat hij niet wil. Zit zelf ook 30 jaar in relatie met narcist. Ben er sinds een jaar achter dat dit zo is. Wat je schrihft zijn bijna dezelfde woorden die mijn partner ook zei.
Ik heb me asngemeld ook brief ontvangen. Helaas lange wachttijd. Gisteren zei hij ook ik ga niet zo n psycholoog is dom die kan hier niets mee. Hij had ook geen hulp nodig ik gad hulp nodug want alles was mij schuld.

Narcisten zullen nooit hulp aanvaarden ben ik achter. Zelf zijn ze geweldig en jij bent niets.

Ik weet niet of het bij jou zo is masr als ik terug kijk op al die jaren denknik nu pas wat raar, dat kon echt niet. Uitgemaakt voor vies vet wijf,kutwijf ,kan beter dood zijn, als je 80 kilo bent ga ik bjj je weg, ik ben dom etc...
Nu denk dit is niet normaal.

Verder verlekkerd hij zich achter de computer met neisjes van 23 jaar. Heb ik wat van gezegd. Hij vi d het geen kinderen. Ik vind het maar goor en weet niet of ik hier mee kan leven.

Hoe het ook is het is lastig om los te komen

Hello Mediator

Dat lijkt wel op een reactie van een narcist. De schuld bij jou leggen. De schuld ligt altijd bij een ander nooit bij deze persoon zelf. Als je naar een therapeut gaat, dan zal hij zichzelf ook geen spiegel voor gaan houden. Daartoe is een narcist simpelweg niet in staat. Je schrijft "Na al die jaren weet ik het niet meer". Wat weet je precies niet meer?

Hoe je verder moet. Zonder huis, zonder geld, al te oud om een carriere op te bouwen, uitgewoond en uitgehold door een narcist. Die je jaren heeft verteld dat het tussen jouw oren zit. Je hebt niemand wat verteld want je schaamt je. Oa Dat je geen actie onderneemt. Dan vergoeddelijk je het weer. Met een zwaar hart, verdriet en eenzaamheid

Klopt helemaal.
Mijn ex vriend was ook zo.
-Iedereen krijgt de schuld
-Praat altijd goed overzichzelf
-Moet voor alles bevestiging hebben
-jaloers
-grootste dromen en wensen maar er gebeurd niks.
- van alles beloven.

Ik zou zeggen weg uit die relatie!
Ik ben nu vrijgezel en geniet heerlijk ervan.

Ik weet niet of bij mij het probleem echt hetzelfde is, maar er zijn overeenkomsten. Ik leerde een man kennen die op dat ogenblik één en al passie was. Maar verschrikkelijk jaloers. Ik vertelde hem over mijn relationeel verleden en dat leidde tot verwijten (ik was een hoer, slet...) hij daarentegen was een normaal iemand geweest die na een scheiding gewoon op zoek gegaan was naar een partner maar die gewoon pas gevonden had toen hij mij leerde kennen. En nu bleek ik, de vrouw die hij graag zag, een hoer te zijn. Ik toonde begrip. Ik dacht ook dat, als je zelf een onbesproken iemand bent, mijn vroegere levensstijl misschien niet helemaal aanvaardbaar was. Maar naarmate de relatie vorderde kwam vanalles aan het licht. En op de koop toe kon hij geen dag zwijgen over een bepaalde ex. De meest intieme en idiote details deelde hij. En als ik hem er op wees dat dat niet aangenaam was, was ik bekrompen, een zaag en hoe durfde ik...de hoer die ik was. Ik voelde me al niet sterk op dat moment (zat in een scheiding) en ik had zelfs het gevoel dat hij ergens wel gelijk had. Maar na een paar jaar blijkt dat hij gewoon een onvoorstelbare leugenaar was. Hij heeft de meest uiteenlopende en verwerpelijke toestanden uitgevreten en mij erover voorgelogen en tegelijk mij veroordeeld. Toen ik er genoeg van had, wou ik hem verlaten, maar toen werd hij ziek (burn out, depressie). Ik wou niet zomaar vertrekken en in het jaar dat daarop veranderde hij. Hij werd ogenschijnlijk oprechter, liet het gezeik over exen achterwege en werd minder veroordelend naar mij toe. Het begon beter te werken. Alleen was het duidelijk dat hij, ondanks het alsmaar beter worden, weinig zin had terug aan het werk te gaan. We zijn nu jaren verder, hij ontwikkelde een knoert van een drankprobleem (en ik ook, alleen iets minder), hij begint weer te liegen (zijn medicatie werd veranderd en zijn persoonlijkheid veranderde mee), hij zit weer vaker porno te kijken maar raakt mij quasi nooit aan, hij zit ganse dagen thuis terwijl ik voor alles moet zorgen en dan nog kritiek krijg op wat ik doe, hij wil niet gaan werken maar wel elke dag pinten gaan pakken...we hadden gespaard maar alles is weg gezien hij naast massaal geld aan zuipen uitgeven ook meerdere ongevallen had...

En het ergste van al is dat hij nu beweert dat onze problemen mijn schuld zijn. Hij was inderdaad te loslippig in het begin van onze relatie en nu moet hij bang zijn om over dingen de waarheid te zeggen want ik word kwaad.

Hij neemt geen enkele verantwoordelijkheid voor niets. En als ik al wijs op de werkelijke gang van zaken en hoe de juiste historiek ineen zit, trapt hij het af en blijft een discussie hangen. Hij heeft gelijk en kan hij het niet krijgen, dan is er gewoon geen gesprek.

En elke keer is er ook een reden waarom hij niets kan doen aan wat hem overkomt en ik eigenlijk voor hem moet zorgen en voor het huishouden en tegelijk ook full time moet werken terwijl hij niets doet. Hij gebruikt dan zijn 'ziek' zijn als excuus maar als het er op aankomt om op stap te gaan is hij plots minder ziek.

Hij lult zich constant uit elke situatie tegenover iedereen (vooral zijn ouders maakt hij vanalles wijs).

Maar een tijd geleden raakte hij in problemen op het werk waardoor hij voor de vierde keer in een paar jaar voor langere tijd bijna verplicht in ziekteverlof ging. Plots liep hij het risico dat hij op medisch pensioen ging vliegen. En toch slaagde hij er weer in artsen ervan te overtuigen dat hij ziek is, maar toch zo ziek niet...dus kwam er een tussenoplossing. Hij drinkt weinig als zijn ouders, mijn ouders of onze kinderen er bij zijn om dan compleet loos te gaan op andere momenten. (alhoewel zijn kinderen hem al vaker onder invloed zagen en er al meerdere ruzies met hen over waren).
Hij hoor en zie hem liegen tegen zoveel mensen over nonsense. Tegelijk hecht hij soms meer belang aan hun mening dan die van zijn gezin. Om dan, als ze niet naar zijn pijpen dansen, hen weer neer te sabelen.

Ik kan honderden anekdotes vertellen, wat ik nu niet ga doen...
En ik begrijp niet waarom ik niet gewoon vertrek. Oh ja, toch wel...hij heeft al ons geld erdoor gedraaid en er is geen reserve meer. En ik kan niet bij mijn familie terecht om geld te lenen...

Ik verdien wel meer dan hem en zou perfect alleen kunnen overleven maar gezien er geen reserve meer is, heb ik zelfs niet genoeg meer om een huurwaarborg te betalen terwijl ik, toen ik hem leerde kennen, een heel mooie spaarpot had.

Ik moet hem niet alles verwijten, ik had kunnen vertrekken toen ik besefte dat er 'iets' niet klopte... toen was het geld er nog. Maar ik wou mijn kinderen niet nog eens doen verhuizen, ik hoopte op beterschap, ik dacht dat hij gewoon door een fase ging...

Wij zijn ook al39 jaar getrouwd, nu praat hij al een week niet tegen mij, en dat is niet de eerste x. Als ik zeg zullen we eens met iemand gaan praten. Dan zegt hij dat is nergens voir nodig ik doe niks verkeerd als je gewoon na mij luisterd en doe wat ik zeg dan is er niks aan de hand.

Herkenbaar, mijn (ex) partner zei, toen ik haar vaker confronteerde met leugens en/of verdraaiingen, dat dit niet was, en voordat je goed en wel iets kon aanstippen zat ik al in de beklaagdenbank. Haar trof nooit enige schuld, ook al wist je dat het anders zat. Externe gesprekken (relatietherapie e.d.) aangaan wilde ze niet want ze ze zei altijd; jij hebt een probleem ik niet! Wat ook opviel is dat ze nooit sorry kon zeggen of haar excuses kon aanbieden. Waarom zei ze dan, wat doe of deed ik fout? Denk je dat ik geen excuses kan aanbieden? Nou dat heb ik gisteren en eergisteren nog gedaan aan collega's. Als je binnen het jaar tot 2x toe exact hetzelfde daarover zegt tegen je partner dan weet je dat er iets niet klopt.

Maar ondertussen is het gezin kapot en mocht ik het huis uit, nadat ik jarenlang simpele gezinsonderwerpen op de agenda wilde zetten / bespreekbaar wilde maken. Maar weinig kans had ik, want ze deed gewoon haar eigen ding (zogenaamd in het belang van de kinderen) en daar zat dus niet enkel het belang van de kinderen bij. Ik had in een vorige periode als vader teveel steken laten vallen (o.a. eigen zaak) waardoor ze het gevoel had alles alleen te moeten doen. Deels klopt dat zeker, maar ze is tegelijkertijd het type wat alles naar zicht toetrekt. Erg lastig.....

Ok schat dan ga ik bij je weg.

Kijken wat hij dan zegt? Weet je gelijk genoeg..

Ik herken veel in dit verhaal, gelukkig ben ik niet met mijn vriend getrouwd, maar ik vind het bijzonder knap dat u het 35 jaar uithoud , ik ben 4 jaar samen, heb ook een therapeut willen inschakelen samen met mijn vriend, en hij zei hetzelfde, ik citeer, jij zou beter eens gaan en je hoofd laten nakijken .
Ik heb al veel instanties geschreven oa. CAW, OCMW, de drugslijn, en wat de medewerkers mij terug sturen is echt van harte , ze steunen u en zoeken oplossing, maar in ieder geval Blijf niet bij deze man ! Hij is dominant, hij heeft geen empathie, is verslaafd aan alcohol en cannabis, en door dat alles ben ik mijn vriend gaan zien als een idioot, ik wil niks meer met hem te maken hebben, maar ik woon nog bij hem dus moet ik soms veel acteren, zo is mijn vriend verslaafd aan sex , ik wil en kan geen liefde meer opbrengen voor hem , er is teveel gebeurd niet enkel hij maar ook zijn dochter toen 15 jaar, de dochter wilde me niet bij haar vader, en daarom heeft ze zowat alles vernield of gestolen, mijn 2 kerstbomen heeft ze van het 1 ste verdiep gegooid, mijn MasterCard opgedaan, kledij verkocht , make-up en dure parfum gestolen, haar vader stak alles op haar leeftijd, en verder werd er niet meer over gesproken, het appartement ligt vuil , ze hebben zelfs geen kleerkast, bedlinnen kennen ze ook niet, jaar na jaar werd me duidelijk dat ik bij een marginaal gezin zit , die ijskoud zijn , in de 4 jaar heb ik nooit!! een glimlach, of een woord gewisseld met haar, nu is ze 18 en nog erger dan toen ze 15 was, ze steelt geld , letterlijk heeft ze hier de controle, haar vader luistert naar haar ipv de dochter naar haar vader, deze zomer hadden we hete dagen, vader moest vragen aan zijn dochter of de airco aan mocht, toen ik dit hoorde werd ik misselijk, vanwaar deze mensen komen, ik weet het niet, hoe ze leven, begrijp ik ook niet, en ik wil het niet begrijpen want het is te gek , ik ben 2 j geleden ziek geworden, ik krijg overal bulten op mijn lichaam en verkleuringen, 3 artsen hebben het onderzocht en het is stress , ik kan niet meer met een korte broek of rok dragen of t-shirts met korte mouwen gaat ook niet omdat ik beschaamd ben dat de mensen zouden denken dat ik een vuile ziekte heb , mijn kat een raskat Devon Rex heeft maar 1 vacht , en ook van de stress likt ze steeds en trekt haar haren uit , het is een triestig verhaal, en ik zou aan alle dames of heren willen zeggen, als je kan blijf niet bij zo’n narcist , zoals ik het gelezen heb . Het is een tijger die je helemaal openrijt . Ik heb de luxe niet om bij een vriendin of familie te gaan omdat ze me niet meer willen helpen omdat ik bij zo’n man ben . Ik heb hem gevraagd om een neurologische onderzoek, en de artsen zagen al snel iets in zijn hersenen, na 3 afspraken heeft hij de onderzoeken gestopt, ik denk zeker dat daar mss de oplossing zit , want toen ik hem leerde kennen was hij heel normaal

Ik heb 4 jaar een narstist gekend graag zou ik zij zijn naam zetten
Heeft mij 4 jaar bedrogen met afspraken en met veel sex rommel van sex winkel ALLES anaal hij heeft mij misbruikt mij pijn gedaan en heeft mijn kind kapot gemaakt echt kapot
Hij houdt zich met erg veel MEDIA apps bezig om overal iedereen om te praten iedereen dezelfde praatjes wijs maken en Liège en bedriegen en iedereen vast zetten
Alles is daar Bangelijk alles anaal porno
Heb ook te weten gekomen dat hij dagen en nachten met veel afspraken maakt en dat hij iedereen om koopt voor macht en sex of anders heeft hij geen voeding voor zijne slachtoffers
Heb ook ontdekt dat hij met jongeren kinderen anaal harde porno tieners sex zit
En met jongeren leeftijd meisjes
Hij heeft mij misbruikt en mishandeld en mij nachten buiten gezet met mijn'zoontje
Hij heeft nooit normaal gedaan en het ergste bij een narstist gedrag is praten zichzelf overal uit maar het ZIJN groot vergif
Hij is een PETOFIEL met zijn harde porno kinderen lul kont neuken
Hij is ziek erg ziek
Wil iedereen zeggen loop nooit in een val op media WELKE media dan ook want hij zit overal en door hem heb ik veel problemen en mijn' heel kapot en graag had ik zijn naam gezet om dat hij een gevaarlijke narstist is die los loopt
En met gevaarlijke porno tieners anaal sex strafbaar zit
Hij zit overal te zoeken
Hij liegt in gezicht en bij iedereen hij heeft nooit fouten maar ze zijn de ergste grote egoïst geloof het maar
Zo vals iedereen om kopen om dat hun leven laag en zielig hulploos is
Kon ik foto's zetten zagen jullie de waarheid hoe hij iedereen al kapot gemaakt heeft

denk er aan van een narcist loskomen is niet gemakkelijk en veroozaakt schade .toch is dit de enige weg .hoop dat je zo sterk bent dat het je lukt ,heeft mij 5 jaar van mijn leven gekost maar het beste wat ik ooit gedaan heb

Zo herkenbaar maar wat nu zijn dit jaar 43 jaar getrouwd ik ga dit alleen niet trekken maar bij hem blijven maakt me kapot

Hier hetzelfde verhaal ik ken hem al 48 jaar en zijn nu 40 jaar (getrouwd) hij is me nooit trouw geweest! Een paar jaar heeft hij een verhouding gehad met de vrouw van een (vriend) dat was in 2013 al aan de gang en in 2015 ben ik er achter gekomen en ik denk dat ze nog contact hebben via social media waar hij zogenaamd niet op zit maar zijn gegevens vertellen een ander verhaal!
Ook zit hij gemiddeld een uur of 7 online en is aangesloten bij diverse datingsites en live sites, heeft verborgen apparaten zoals een MacBook, twee nieuwe iPads een viertal smartphones, alles ontkennend natuurlijk en mij bij mijn familie en het ergste nog bij onze dochter als labiel persoon weggezet onder het motto dat hij zich zorgen maakte om mij en ik ben daardoor via mijn zus die de huisarts ingeschakeld had bij de GGZ terecht gekomen, waar ik nog steeds kwaad om ben ik voel me verraden door haar. Door al het verdriet dat ik al die jaren heb gekend is er in mijn lever een kwaadaardig gezwel van 16,5 cm gegroeid ik ben in 2019 geopereerd in Rotterdam “Erasmus MC “ daar is toen tweederde van mijn lever verwijderd.
Op de dag s’morgens van de operatie was mijnheer ook niet aanwezig, de verpleegsters vroegen waar is uw man en ik zei die is er niet de verpleegsters keken elkaar aan en trokken hun schouders op, de operatie op zich was nog niet zeker want ze zouden het open maken en als de tumor uitgezaaid zou zijn dan zouden ze de operatie niet doen en de wond dichtmaken (ik had van tevoren twee biopties laten doen om te kijken of het uitgezaaid was maar daar kwam geen informatie uit) dus wist ik ook niet wat mij te wachten stond en mijn zogenaamde zorgmakende man lag thuis op bed in Braband en ik zag toen ik later bij kennis was dat hij mij een berichtje had gestuurd toen ik al een half uur op de operatie kamer was.hij is mij later op de dag komen bezoeken met onze dochter, schoonzoon en kleinkind waar ik zielsveel van hou en ik al heel veel tijd mee heb verloren door toedoen van hem om me als labiel persoon weg te zetten en via mijn zus de GGZ in te schakelen, hierdoor is mijn kleindochter ook geraakt want ik zou haar vaste oppas worden maar doordat ik ziek gemaakt ben door hem heeft het kindje verschillende oppassers gekregen zoals mijn zus en haar andere oma omdat het verwarrend is voor zo’n kindje en ze geen vastigheid heeft ze ook geen vaste vertrouwenspersoon wat een kindje wel nodig heeft om een geborgen gevoel te hebben tijdens der ontwikkeling een persoon waar ze op terug kan vallen en niet buiten haar ouders en peuteropvang nog 3 personen heeft waar ze naar moet luisteren dat is teveel voor het kindje en daardoor neemt ze regelmatig een afwijzende houding aan en wil ze niet luisteren. Het is dat mijn kleindochter er is want voor mij hoeft het leven anders niet meer dit is geen leven als je constant belogen en besodemieterd word en achter je rug om door je zgn bezorgde man bij je familie en heel het dorp weg word gezet als een idioot.
Ik zie wel waar het schip strand en kan er verder ook niks aan doen want ik weet geen uitweg en voel me alleen.

Veel liefs van mij

Ik zit ook met een narcist en een patische leugenaar. ... Het eerste jaar ging goed .. ik kende hem al sinds hij 12 was dus ik wist al langer hoe zijn karakter was .. door de afstand die er was hebbe we nooit eerder een relatie kunne proberen .maar we zaten op het zelfde niveau met dos en donts.... Nu 4 jaar terug heb jij een huisje kunne regelen waarbij zijn moeder hem op staande voet buiten huis zetten .. en er na ook nog eens een hond heb moeten inslapen ... Is hij erg verrandert ... Hij stuurde vrouwen voor de lol prive berichte ... Hij heb nooit reacties terug gekrege ... Hij loog erover . Verwijdert het .. en ging verder op andere social media ... Elke keer buiten huis .... Als hij thuis is .. dan is het een heilig boontje .. maar buiten huis denkt hij te doen wat hij wil ... Hij zeg dat hij niet vreemd gaat en nooit met een ander naar bed zou gaan .. maar iets zegt me dat ik totaal niks kan geloven wat hij zeg.... Confronteer ik hem .. dan stampt hij me zo de grond in ... Met je bent knettergek . Wat denk je niet van mij .... Mag ik hier dood neer pleure ..... Ik heb 5 inzinkingen gehad ..

Het is altijd welles nietes ... Of achteraf is het een heel ander verhaal ... Begin je er weer over .. barst de hell los .... Ben je weer daar met je gezeur .. ik doe helemaal niks .. hij gaf na 4 jaar wel toe dat hij verkeerd bezig was en dat hij spijt had .. maar een normaal antwoord of uitleg kan die niet geven ... Ofwel gaat hij de deur uit ... En ofwel houd hij zo hard zijn mond alsof ik tegen de muur praat. ... En als ik vraag .. waarom ... Dan zegt hij ga je weer beginne.... Hij laat het zolang aanslepen probleem na probleem tot het een soep is en hij lekker van hak en tak kan springen ... ..... Het laatste jaar zie ik wel verandering .. zoals hij is liever en behulpzaam ... En snauwt me nie meer zo af .... Maar het zwijgen en weglopen doet hij wel nog steeds .. over de rest kan hij normaal praten .. maar dit ... Hij zegt dat die er zich voor schaamt ... Maar oplossen wil hij niet ... Staat hij niet voor open ... Omdat ik iets wat verbetering zie .. wil ik het niet zomaar opgeven .. ik ken hem al langer ... En weet dat dit niet is wie hij is . Maar door problemen zo geworde is ... ... Ik kan er nooit over praten .. of krijg nooit echte antwoorde ... Ze zijn vaag of alleen maar kort en onbetrouwbaar .... Ik wordt er knettergek van dat ik een man nu heb met 2 persoonlijkheden ... En alles gebeurd achter de schermen .. niemand weet ... Altijd mondje dicht ... Ik heb hem gezegd dat hij mij emotioneel mishandelt en helemaal niks om mijn gevoelens geeft ... Hij barst dan in trane uit ..... En dan is het voor 3 dagen goed .. en dan begint het weer te onweren .. het is pas recent dat hij zegt dat hij toe geeft dat het fout was ... Maar een echt antwoord als ik vraag waarom breek je mij ... Krijg ik niet ... Sommige zijn te redden ... Ik heb zelf veel meegemaak .. maar dit is echt wel het topje van de ijsberg

Naam Anoiema Vraag hem wat hij lekker vindt als jullie sex hebben. Hoe hij het wil en doe het dan zo met hem.. Vraag hem wat hij nodig heeft. Sex s heerlijk. Laat hem rillen en schreeuwen van extase.. Sex is heerlijk. II bent anoniem.. En ik houd van sex.

Ik weet niet of ik met een narcist getrouwd ben, maar alles draait al 40 jaar om hem. Probeer altijd alles om hem tevreden te houden maar kan weinig goed doen. Ik mag ook bijna niks meer doen sinds we met pensioen zijn. De tuin, eten koken, alles doet hij. Behalve poetsen. Gisteren weer een flinke aanvaring gehad en nu praat hij niet meer met me. De schuld ligt altijd bij mij. Voel me erg verdrietig want wil de relatie eigenlijk niet opgeven.

narcisten en of mensen die bedriegen kijken glazig uit hun ogen of hebben een bouw die normaliter evenwichtig is maar op foto’s wat minder evenwichtig. Vaak hebben narcisten een favoriete posen op foto’s bvb 1 waar de narcist goed en zelfverzekerd lijkt. Terwijl de narcist eigenlijk heel onzeker is.

Ik heb van een ieder hun reactie gelezen.
Ik ben ongeveer 2 jaren met me vriend.
Een jaartje terug zei hij tegen mij dat hij net als een narcist is. Ik ben gaan onderzoeken wat een narcist is. Een narcist is iemand die meer over zich zelf praat en maar aan zich zelf denk.
1ste jaar ging onze relatie heel erg goed. We belde elkaar elke dag of appen elkaar elke dag. Nu zie ik dat dit alles terug is getrokken. Wonen al ongeveer 1 jaar met elkaar. Ik voel dat we ook niet meer zitten te babbelen. Ik voel aan dat alles mijn probleem is en niet zijn probleem. Ik heb moment dat ik zit te huilen. Dat ik echt emotioneel ben van binnen. Een paar dagen terug vroeg ik hem Je weet dat 24 juli jarig wordt. En hij deed zo ongeïnteresseerd en zei ik weet het niet. Ik had een horloge voor hem gekocht op valentine en hij zei je hoef zulke dingen niet voor me te kopen. Die horloge is in een doosje op die kas. Hij heeft het nooit aangetrokken. Hij is wel een jaloerse man. Ik heb ook opgemerkt als ik hem een kus op zijn lippen wil geven draait hij zijn gezicht. Dan val die kus op zijn wangen. Ik ben zo radeloos. We krijgen wel omgang. Mensen weten echt niet wat anderen meemaken in hun relatie.

Ja ik zit ook in een relatie met veel ruzie. Ik mag hem niet meer aanraken. En seks is al meer dan een 6 maand geleden. Ik raakte hem aan in bed, hetgeen normaal is voor een echtpaar. Hij zei tegen mij 'laat mij gerust'. Toen is hij in een andere kamer en bed gaan liggen. Ik hou het ook niet vol zo.

Ik zit in een vechtrelatie. Hij maakt constant ruzie et mij. We zijn meer dan 40 jaar gehuwd, maar ik zit in een ongelukkige relatie. Ik mag hem niet aanraken in bed en ook niet overdag. Hij is opeens 's nachts afgetrapt en op een andere kamer gaan slapen omdat ik hem aanraak te. We slapen allebei apart. Hebben nu geen relatie meer. Hij wil er niet over er uitspreken. Ik kan het zo niet lang volhouden. Graag reactie erop.

Hij is precies ' frigide'.
Wist ik dit maar voor aller ik getrouwd was dan zou ik nooit met hem getrouwd zijn. Hij zit heel de dag SUDOCU op pc te spelen. Er terwijl ik k nooit eens aandacht in bed krijg.

Het beste lijkt mij om voor jezelf te kiezen. Te kijken waar je gelukkig van wordt en niet teveel te kijken naar wat andere vinden het gaat tenslotte over jou. Jij moet gelukkig zijn en als is dat met een vrouw moet je daarvoor kiezen. Het zegt helemaal niet dat je lesbisch bent. Ik denk dat je gewoon op de persoon valt en dat is dan in jouw situatie op een vrouw.

Ik zit in dezelfde situatie.... is het mogelijk om als lotgenoten te. Praten x

Als je gelukkiger bent met een vrouw dan zou ik zeker en vast men gevoel volgen en bij de vrouw blijven.

Zegt niet dat je lesbisch bent, maar je vond de liefde,warme en aandacht bij haar. Ik zou voor mijn rust en geluk kiezen,even uit elkaar. Wat je vriendin betreft, familie hoef niks te weten, jouw gevoelens kunnen veranden. Hou het stil...en geniet van jouw momenten.

Als je er niet meer tegen kan dan moet je stoppen of tegen haar zeggen dat je alleen maar een leuke tijd wil met haar en dat het nooit een relatie wordt tussen jullie of zeg je vriend eerlijk dat je verliefd bent op een vrouw maar bij hem wil blijven Ik weet zeker dat hij het waardeert dat je eerlijk ben tegen hem maar weet zeker dat hij het niet erg zal vinden als je afentoe een leuke tijd hebt met je vriendin en het houd je relatie spannend en hij zal het niet erg vinden om een keer een trio te doen met jullie geniet er van eerlijk zijn tegen je man en dan weet ik dat jullie een super geile tijd hebben met zijn 3 en grjohn

Ik begrijp je situatie ben zelf getrouwd met een vrouw die meer genegenheid en liefde wil delen met een vrouwelijke partner dan met mij. Dit geeft uiteraard spanningen maar moet toch wel eens besproken worden omdat de man dan altijd met de kinderen opgescheept zit en zelf geen vrije tijd heeft om iets voor zichzelf te doen. Ook geeft dit naar verloop van tijd relatieproblemen want hoe je het draait of keert je partner voelt het aan wanneer je hem bedriegt zowel emotioneel (je bent er met de gedachte) niet meer bij als sexueel (afwijzing). Ook gaat dit een invloed hebben op de kinderen die het borderlinesyndroom krijgen omdat desbetreffende ouder meer bij de geliefde zit dan bij zijn eigen familie.

Eerlijk zou zijn bij deze het vreemdgaan bekennen zodat er over gesproken kan worden in de zin van welke richting je uitgaat samenblijven of uiteengezet

Mvg

Jij allene kandat oplossen. Welke vind je het leukste? Zoals ze jou behandelt in het dagelijks leven? Is ze lief en begrijpend naar je toe ? Geeft ze jou sex Zoals jij het wil. Vertel haar hoe je het wil. Sex is het mooiste dat je met een ander mens kan beleven. En als je vrouw je dat niet wil of kan geven, zoek een sex partner diie jou het wel kan geven. Sex en eten zijn nodig. Ik houd van sex.

Jeetje lief,

Heb u ook kinderen gewekt bij u man...
Vind het wel heel erg triest voor u partner.
Zijn jullie ook aan het scheiden op dit moment en hoe gaat het proces in zijn werk bij jou? Wand ik zit ook in een dubio met mijn man. Vragen zijn welkom.

MVG.

Hoihoi,

Ik heb soort gelijke probleem. Ik heb een relatie met een man maar begin 2022 kwam ik een meid tegen en werden snel vriendinnen. Maar op een intens manier wat je niet kan omschrijven. Ik val zelf niet op vrouwen maar zij wel. Toch zijn er dingen gebeurd en ik was bang om haar te verliezen en toch maar mee te gaan in alles. Tot laatst oktober heeft ze alles tegen mijn vriend vertelt en mij voor het blok gezet. Mijn vriend is niet bij mij weggegaan maar ik mag haar niet meer zien. Op de dag van vandaag breekt het mij nog steeds, want het gemis is groot. We zagen en spraken elkaar de hele dag, het leek als een soulmate. Wat moet ik doen, ik durf haar niet te bellen of te berichten omdat ik bang ben dat ze mijn vriend belt. Ik mag van hem niet met haar omgaan maar mijn hoofd lijkt wel een achtbaan iedere dag. Ik wil zo graag vrienden met haar blijven maar heb geen keus want elke keuze die ik maak doe ik iemand pijn en cijfer mezelf weg

dus; Je leven gaat voorbij met de verkeerde? ook al hou je van hem. die ruzies blijven. En waarom ?

Hoe zie jij komende jaren voor je met hem ? gaat hij veranderen ? Ne, mannen veranderen niet..
Je leven gaat voorbij hoor.,.,,.
Als jij kapot gaat kun je niet in die ellende blijven. Zorg ( je zoon) kost ook energie. Kiezen voor je eigen geluk...
Als hij dat niet kan brengen, dan maar als vrienden dan .

Er zijn nog zoveel mannen op de wereld, en zoveel op zoek,.

Hey,

Ik begrijp jouw verhaal heel goed. Ik zit zelf in hetzelfde. 7 jaar samen, altijd al turbulent geweest en nu het laatste jaar van ruzie naar ruzie. Ik voel mij ook verscheurd. Ik zou moeten weggaan maar zie hem nog wel graag. Is er aub iemand die ook dit verhaal deelt en ofwel is gebleven of vertrokken?

Ik wil heel graag andere verhalen horen. Want ik weet niet wat te doen.

Heel herkenbaar helaas.
Zit in een soort gelijke situatie.
Wij zijn 6 jaar samen en hebben samen heel veel meegemaakt in die jaren. Zowel goeie als slechte dingen.
Hij is altijd trouw gebleven en heeft geen interesse in een ander. Jij zegt van me te houden maar ik merk het niet.
Hij kan soms zo gemeen zijn en pijnlijke dingen zeggen. Bij hem voel ik me soms zo gelukkig en soms zo omringd door eenzaamheid.
Ik zou het uit moeten maken maar we hebben twee kinderen samen waarvan de jongste 14 weken is...
Ik wil niet scheiden zoals mijn ouders dat hebben gedaan en mijn kinderen dat verdriet aandoen, maar ik ga ook kapot...

Hoi anoniem, ben een 43 jarige man, trotse vader van 11 jarig zoontje dat het allerbelangrijkste voor mij is en moet alles voor wijken. Heb een relatie vanaf onze 17e en was precies hetzelfde zoals bij jullie verhaal. Sinds een jaar is het toch uitgegaan. Achteraf wist je eigenlijk al dat het klaar is. Je dacht dat je niet zonder elkaar kan en niet voor kunt stellen en besefte niet gewoonte en zekerheid eigenlijk de reden is om te blijven. Juist door die oogkleppen en ontkenning van wat je eigenlijk al weet wordt je verdriet door tijdverlies en blindheid VEEL ERGER. praten en echt eerlijk tegen elkaar zijn, respect hebben voor elkaars mening, en niet bang te worden voor ruzie ieofzo

Hier hetzelfde ben 20 jaar samen met mijn man, waarvan net geen 12 jaar getrouwd. We zijn high school sweethearts. De laatste jaren zijn er wat strubbelingen, maar hij heeft nu te kennen gegeven dat hij niet weet of hij samen wil blijven.

De gedachte alleen al maakt dat ik het benauwd krijg. In mijn ogen zijn wij altijd het powerkoppel geweest, door wat wij in al die jaren al moeten meemaken hebben dacht ik dat wij een onbreekbare band hadden.

Dat blijkt nu niet zo te zijn en ik ga er ook aan kapot.

Heb je wel es gelezen over toxische liefde?

Ik en mijn ex waren 16 jaar samen. We waren met weinig gelukkig, omdat we niet veel meer dan elkaar nodig Hadden. Na 7 jaar samen zijn we aan kinderen begonnen omdat het zo voor de hand liggend was. Onze dochter die nu 9 jaar is, sliep Bijna een jaar tussen ons in als baby, iets waarbij we allebei een goed gevoel Hadden. Onze zoon die nu 7 jaar hetzelfde. Het opvoeden van onze kinderen ging probleemloos. Ons leven naast de gewoonlijke ruzietjes die iedereen wel eens was perfect. Eigenlijk echt soulmates, we konden ook ieder ons ding doen en vertrouwden elkaar blindelings. Toen kwam het moment dat we een huis kochten dat ik zelf ging renoveren. Er kroop veel geld, tijd en stress in. Vervolgens wou ik een zaak starten met de slechtste timing ooit, net voor corona. Ik veranderde In iemand die ik niet wou zijn. Ik zei altijd dat het een maar een fase was, een corona pandemie was natuurlijk onvoorspelbaar. De liefde was voor haar over, ze had me verschillende malen gewaarschuwd, tevergeefs was ik met andere zaken bezig In mijn hoofd. Volgens haar waren we geen Koppel meer en leefden we gewoon onder hetzelfde dak. Na een stomme ruzie hebben we besloten uit elkaar gaan, iets wat ik niet wou. Ze had meteen een nieuwe vriend, we woonden zelfs nog samen. Ze is letterlijk achter de hoek gaan wonen. Diezelfde maand diende ik mijn faillissement in. Het afgelopen jaar was ongetwijfeld het zwaarste van mijn leven, nog steeds. Zij was en is nog steeds mijn soulmate, kan me weinig momenten herinneren zonder haar.
Wat er allemaal is gebeurd het voorbije jaar is teveel om op te noemen, laat ons zeggen dat haar nieuwe vriend totaal verschillend is, dan mezelf en me het leven zuur maakt. Hij probeert in de weg te staan tussen mij en mijn kinderen, tijdens haar week ben ik precies kinderloos en voel ik me miserabel. Dat ze achter de hoek wonen is niet gezond. We Hadden andere afspraken gemaakt, maar haar vriend wil dat we geen contact hebben. Ze is van nature een sterke vrouw maar daar blijft precies weinig van over. Ze hebben me echt slecht behandeld, terwijl ik alles tolereer, gewoon voor mijn kinderen tijdens mijn week een goed leven te geven. Bijna een jaar later zijn we voor de eerste keer samen iets gaan doen, het was een fantastische dag, was vergeten hoe het voelde om gelukkig te zijn of hoe moet je het noemen. Ik had mezelf erbij neergelegd maar eigenlijk ben ik nog steeds stapelverliefd op haar. Zij vond het ook heel leuk, enkel had ze achteraf fell ruzie want haar vriend wist er niets van. Sindsdien gaat het minder goed. Ze stuurde me in het midden van de nacht een bericht dat ik de enige ben die....spreekwoordelijk haar gelukkig kan maken. Ze stuurde me ook: ik ben verscheurd, dat is alles. Verder blijft haar vriend gewoon bij haar wonen, niet officieel hij heeft nog zijn eigen stek. Veel hoor ik niet van haar en als ik ze zie voor de kledingwissel ofzo, moet ze altijd gehaast weg. Heb juist gestuurd hoe ik me voel, voor de eerste keer in jaar tijd, maar wat maakt het uit. Als je iemand graag ziet dan blijf je toch niet met een ander.

En waarom ben je dan nog getrouwd? Vraag je jezelf dat nooit eens af dan?

Als je in een relatie zit, is het nooit makkelijk om op te stappen, maar neem van mij aan ik ben intussen 50 en een groot stuk van mijn leven en energie kwijt aan iemand die het niet waard was!

Zelfde probleem met mijn vriendin 😞ik werk aan de toekomst , zij wilt alleen profiteren , 4 kinderen samen ( 2jongens 2 meisjes ) mag er niet van klagen ,alleen zijn de meisjes aan hare kant uit medelijden en leugen en omkoping met kindergeld , de jongens zijn daar veel nuchter over , en ze trekken eigenlijk geen partij , dat ze maar rap weg is , ben er helemaal klaar mee en nu ik 48 wordt ben ik zeker dat het nog lang zal duren voor ik terug aan een relatie begin als het ooit nog van komt succes sterkte

Mijn partner was ongelukkig in zijn lange eerste relatie van 16 jaar. Die vrouw regelde alles maar nooit wat hij wilde zei hij me. Nu ik langer met hem samen ben zie ik dat hij nu net doet alsof ik alles bepaal. Dus soms zitten mensen in een patroon wat misschien niet met de ander te maken heeft maar met hun eigen gedrag. Jij hebt dit gedrag zelf. Los van wat je van hem vindt.

Hee, ik weet niet of je dit ooit nog zult lezen, maar wat jij beschrijft van je partner, komt op mij over alsof hij narcisme heeft.
Dat is een psychologische aandoening, die maakt dat mensen een verstoord ego hebben, en als gevolg daarvan mensen manipuleren om van zich afhankelijk te maken. Google het maar eens. Narcisme. En ik hoop voor je dat je de kracht vind om bij hem weg te gaan. Een leuke man tegenkomt waarmee je een nieuw leven kunt beginnen.
Sterkte en succes xx

Ja je verdiend geluk tuurlijk llaat hem ook wat voor jouw doen
Hy heeft ook handjes kan jiuw ook verwennenn.
Ik ben 44 jr getrouwd veel meegemaakt ook vreendgaan en huislelijk geweld
Als je gren kids hebt en niet meer v hem.houdt zou ik voor mezelf kiezen je hebt een mooie baan .succes

Hoi!
Ik herken mezelf zo erg in jou…
Ik word gillend gek en lijk wel een gek die niet weg kan.. ik huil elke avond omdat ik me zo zo rot voel..

U noemt het egoïsme maar het is narcisme,een persoonlijkheidsstoornis.
Hij maakt u tot onbenul zodat hij er beter uit komt. Dit gedrag zal nooit blijvend veranderen. Relatietherapie gaat niet helpen, want volgens een narcist ligt het probleem nooit bij hem of haar maar bij jou.

Wat moet dat een moeilijke situatie zijn voor jou en voor jullie.

Als je er zelf niet uitkomt, dan zou ik je adviseren om met een therapeut te gaan praten. Dat kan vaak veel ruimte geven.

Kijk ook even bij de tips op deze website. Daar staat vast ook iets bij dat je kan helpen.

Zo herkenbaar..zo moeilijk ik, wij maken hetzelfde door...het heeft mijn zelfvetrouwen beschadigd zo dubbel verstand en gevoel..

ik weet niet hoe oud dit bericht is ik ben 45 jaar getrouwd mijn man zit op de vaart sinds 4 maanden ben ik er achter dat hij anderhalf jaar een verhouding heeft gehad.

hij zegt dat het nu afgelopen is en voor mij gekozen heeft ,als hij er is doet hij alles voor mij ,maar ik kom er niet overheen word helemaal gek ervan de medicatie helpt ook niet veel weet niet hoe ik verder moet.

en hou wel nog van hem ,maar zelf heb ik het gevoel dat ik helemaal gek word ! en weet niet wat ik moet doen dit is wel zo ingrijpend in mijn leven ben 70 jaar wat moet je dan nog

Ik zou heel goed de balans opmaken. Ook kijken of de kans op herhaling er is. Verder moeten jullie samen goed in kaart brengen hoe dit heeft kunnen gebeuren.

Lag het aan jullie relatie of heeft hij nog iets te verwerken uit het verwerken? Was er verwijdering ontstaan? Ben je het daarmee eens? Kunnen jullie die verwijdering aanpakken?

Voor elkaar kiezen betekent ook dat hij aan de slag moet. En jij moet de tijd z'n werk laten doen. Het moet slijten.

Afgelopen nacht achter gekomen dat mijn vrouw is vreemd gegaan. Loop continu en had eerst niks door.
Heel stom, maar ik hou zoveel van haar dat ik haar niet de deur heb gewezen.

Ze geeft als antwoord dat ik haar heb weggeduwd omdat ik niet geloof liefde geef en haar niet genoeg waardeer.

Moeilijke situatie en hoop dat we er uit komen.

Hoi , ik zit sinds 2 dagen in het zelfde schuitje . Hij is niet alleen vreemdgegaan maar heeft 3 vrouwen cadeaus gegeven om te praten . Hij sprak met ze af in van der valk hotels en vervolgens werden ze door me man overspoeld met spullen . Hij was een suggerdaddy. Hij gaat morgen voor een gesprek naar de huisarts en heeft spijt en wil met me verder. We zijn 27 jaar getrouwd en hebben 3 kinderen . Ik ben nu alleen maar zooooo boos dat ik er nog niet aan toe ben om enige vorm van therapie aan te gaan . Ben misselijk bij het idee dat hij met die vrouw naar bed is geweest . Hij zegt dat het 1x is gebeurt en verder alleen maar heeft gepraat , dat is iets wat ik ook niet geloof . Ik ben kapot van verdrieg

Hoop dat je er uit komt voor jezelf. De waarom vraag blijft hangen, maar dat moet niet je focus zijn. Was er wel een probleem tussne jullie of met hem? Probeer te achterhalen of hij echt verder wil met jou. Heeft hij echt spijt? En kijk of jij met hem verder wilt. Als beide willen, richt je dan op de toekomst met elkaar. 21 jaar is niet niets.

Hoop dat je er uit komt voor jezelf. De waarom vraag blijft hangen, maar dat moet niet je focus zijn. Was er wel een probleem tussne jullie of met hem? Probeer te achterhalen of hij echt verder wil met jou. Heeft hij echt spijt? En kijk of jij met hem verder wilt. Als beide willen, richt je dan op de toekomst met elkaar. 21 jaar is niet niets.

Heel heftig allemaal. Een rollercoaster van emoties waar je nu in zit! Samen door na vreemdgaan is een keuze. Geen simpele maar het is zeker mogelijk. En je relatie kan zelfs beter worden! Eerste stap is wel dat je jezelf afvraagt of je door wilt. Zo ja, dan is vergeven de 2e stap, want anders blijf je erin hangen. Laat dat ook aan elkaar weten, zodat hij ook minder in de war zal zijn. En laat het hem ook weten dat je soms wrok blijft houden. Vergeving is namelijk ook een moeilijk proces

Hoe is het nu met je? Welke stappen heb je erna gezet of gemaakt?

ik heb 4jaar een relatie heb het gevoel dat hij met iemand anders aan het appen is als ik er wat van zeg wordt hij boos ik ben 67jaar hiij id 57 jaar voel me verdrietig in moe en leeg

Mijn ex ging ook vreemd. Ik heb haar vergeven en een nieuwe kans gegeven. We waren ook begonnen met gesprekken als deel van relatie therapie. Niet lang daarna ging ze weer vreemd. Hoe veel ik ook van haar hield heb ik de relatie afgebroken. Nu heeft ze weer een hele lieve man gevonden waar ze hetzelfde bij doet. Hij gaat er emotioneel helemaal aan kapot en zij bedenkt alsmaar excuses waarom zij het recht heeft om dit te doen. Ik geloof in 2e kansen maar als iemand niet echt wil veranderen gebeurd dat niet. Vergeet al hun excuses, het is en blijft een bewuste keuze. Ze hadden ook kunnen kiezen om in relatie therapie te gaan als het (deels) aan de partner zou kunnen liggen.

Het klinkt als of hij ongelukkig bij je was. Misschien had hij gedeelde spullen met jou of kinderen en bleef hij bij jou voor jou.

Mijn man is 82 jaar dr gaan verhalen rond dat hij avan ces die bij een
Vrouw,ik ben zwaar beledigd, want kan ik doen?









ik en zwaar beledigd ik wil nu niks .der met hem ge

Ja dat herken ik,ik sta ook in dezelfde situatie als jullie.
Zij wil na 32jaar uit elkaar ,ik niet,snap het NIET en geef het niet op.Ben hulp gaan zoeken in de vorm van therapie, ben hopeloos uit balans,pijn en verdriet gaan hand in hand. Maar zij volhard in haar mening.

Beste Anoniempje,

Heb je interesse om dit in een podcast van een grote krant te verwerken? Daarin kunnen jij en je partner allebei je verhaal doen bij een therapeute.

Mocht je interesse hebben, stuur dan even een reactie hieronder.


MvG,
David

(Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de nieuwe privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.)

Zo herkenbaar jou verhaal. Hoe gaat het inmiddels?

Het is belangrijk om de eigen behoeften in de verschillende levensfases te zien en te onderkennen. Je kunt die niet inwisselen omdat die ander in een andere fase zit. Je kunt wel kijken wat je gemeenschappelijk deelt en hoe je daar samen vorm aan geeft. Het samen delen van wat je meemaakt is belangrijk en interesse in de ander blijven houden. Het moet van beide partners komen om met verschillen te leren omgaan. Op het moment dat je problemen of issues terug kunt koppelen aan levensfases kan het ook anders zijn om er naar te kijken.

Anna- Lee
Hoe kunnen we met elkaar in contact komen? Jouw verhaal lijkt erg op die van mij... misschien eens fijn om met elkaar te kunnen praten?

Best wel herkenbaar jouw verhaal, op een morgen werd er dood leuk verteld...joh ik heb geen gevoel meer voor je...ondanks mijn verzoeken nooit meer gezien of gesproken.... zo moeilijk af te sluiten en een plek te geven...

Wow, wat vind ik het knap hoe je hiermee omgaat. Ik hoop dat je dit volhoud. Sterkte.

Herken er wel iets in!! Wij al meer dan 30 jaar samen en op sexueel vlak nooit straf geweest tot ze.plots na jaren en sexrelatie had met een collega waar alles supergeil verliep!! Onze relatie hebben we terug op poten gezet en daarna ging het wel even beter op sexueel vlak, maar nadien weer van voorafgaand.😐 Weet ook niet meer hoe of wat voel me al jaren niet gewild

Hier precies dezelfde situatie.
We zijn 10 jaar getrouwd en hebben 2 kinderen, 8 en 10 jaar oud.
Week geleden kwam ik erachter dat hij een relatie heeft op het werk.Nog maar pril,maar wel emotionele band.
Eerst boosheid,dan verdriet,dan denken aan een oplossing.
Heb afgelopen dinsdag (naar uren huilen) tegen hem gezegd dat ik hem de tijd heeft om een keuze te maken.
Tot eind deze week.
Hij kwam van de week huilend thuis en vertelde dat hij de keuze al gemaakt heeft en dat hij niet meer tijd nodig heeft om na te denken en dat hij van mij houdt en met mij verder wil.
Hij geeft aan dat het “meisje” ,van 22 jaar oud,vandaag de laatste dag gaat werken en dan naar een andere stad/werk gaat.
Iik voel me intens verdrietig maar tegelijkertijd tijd sterk genoeg om mij voorbereiden op het ergste.
Ik hou van hem ontzettend veel maar mijn vertrouwen is erg aangetast.
Vanaf donderdag voel ik dat hij terug is maar toch verdenk ik hem elke keer.
In mijn hoofd ga ik kapot,zo veel gedachten dat ik aan oxazepam zit om goed voor mijn kinderen te kunnen zorgen.
Ik loop veel met onze hond om de tijd voorbijj te laten vliegen en nadenken.
Volgende week ga ik naar de therapeut.
Ik geloof wel dat hij daar uitgemaakt heeft maar toch voel ik veel onrust en wanhoop.
We hebben gepraat waarom dit had kunnen gebeuren.
Door de combi hectiek van kleine kinderen/werk is in onze relatie wat somberheid ontstaan,monotone.
Hij is opzoek gegaan naar de liefde.
Ik ga mij niet hier schuldig over voelen,absurd,ik kwam ook aandacht tekort.
Maar hoe kom ik erachter dat hij nu de waarheid zegt,dat het meisje straks echt uit het beeld is?
Hoe krijg ik mijn twijfels onder controle?
Ik vind het zo moeilijk…

als ik hier een mening over mag geven. hij kiest voor jouw omdat het zo uit komt, lekker makkelijk. ze is verhuist naar een andere stad. dus blijft ie hangen.... is dat dan voor jouw kiezen ?

Wordt jij hier gelukkig van ? wordt hij hier gelukkig van ? denk jij echt dat hij jou niet kan missen ?
= neem Relatietherapie.

Vraag me af hoe dit afgelopen is topicstarter?

Voel hetzelfde

Ik heb sinds een paar jaar ook deze gevoelens!
En heb ondertussen het ongeloofelijke geluk gehad om een jongere man in mijn leven te hebben.
Mannenliefde/sex is de MAX. Eens je hiervan hebt geproefd wil je niets anders meer.

Ik herken je verhaal en teken dat je last hebt ervan is omdat je ertegen aan het vechten bent. Ik heb onlangs mijn met mijn twijfels en onzekerheden naar buiten gekomen. Tja, op den duur zeg je tegen alles foert. Maar voor het voor mezelf zeker te weten kan dat enkel door sex te hebben met een man. Dat is een gedachte die wel spanning opwekt maar ook angst want stel dat het dan niet zo is. Het feit dat een man me niet aantrekt maar enkel de penis maakt het er niet gemakkelijke op. Ik probeer het te parkeren en zie wel wat er op mijn pad komt.

Heel herkenbaar. Leuk te zien dat ik niet alleen ben.

Advies geven is moeilijk gezien ik er zelf ook nog niet uit ben. Maar het kan helpen om met een seksuoloog, psycholoog of psychotherapeut te praten. Voor andere klachten heeft dat bij mij wel geholpen. Op zijn minst heb je iemand om er over te praten in plaats van het op te kroppen. Anders ontploft de situatie sowieso ooit. En gezien je vrouw je al aanspoort om het te doen heb je een excuus.

Zoals de persoon in de vorige reactie gaat het bij ook om het lichaam en ben ik niet zozeer aangetrokken tot het gezicht van een man. Nu ja, er zijn tussenoplossingen. :)

Je zegt bisexueel dus ik neem aan dat je ook nog tot je vrouw aangetrokken bent? Misschien is porno voldoende om de andere nood te vervullen.

Heel herkenbaar. Leuk te zien dat ik niet alleen ben.

Advies geven is moeilijk gezien ik er zelf ook nog niet uit ben. Maar het kan helpen om met een seksuoloog, psycholoog of psychotherapeut te praten. Voor andere klachten heeft dat bij mij wel geholpen. Op zijn minst heb je iemand om er over te praten in plaats van het op te kroppen. Anders ontploft de situatie sowieso ooit. En gezien je vrouw je al aanspoort om het te doen heb je een excuus.

Zoals de persoon in de vorige reactie gaat het bij ook om het lichaam en ben ik niet zozeer aangetrokken tot het gezicht van een man. Nu ja, er zijn tussenoplossingen. :)

Je zegt bisexueel dus ik neem aan dat je ook nog tot je vrouw aangetrokken bent? Misschien is porno voldoende om de andere nood te vervullen.

Daar zegt anoniem het volledig! Geen aantrekking tot het gezicht. Ik ben vooral aangetrokken tot de penis van de man. Dit is heel verwarrend want in mijn hoofd en in mijn hart voel ik me aangetrokken tot vrouwen maar toch heb ik soms zo een zin om eens in het donker in bed te liggen met iemand anoniem en te spelen met elkaar.
Seks met een koppel is mijn ultieme fantasie. Een vrouw en man delen op seksueel gebied. De fantasieen van 3 mensen laten samensmelten.

Hi,
Ik heb dit gevoel ook.
Mijn vrouw weet ook dat ik dit gevoel heb we kunnen alles bespreken.
Ik wil haar kosten wat kost niet kwijt zij is mijn soulmate.
Ik voel me totaal niet aangetrokken tot mannen, maar een piemel daar in tegen daar wordt ik wel opgewonden van.
Ik zou zeker wel keer wat willen doen, maar zoals ik al zei niet ten kosten van mijn gezin.
We gebruiken wel speeltjes en we houden het wel spannend.
En masturberen is geen taboe hier.
Maar het is soms wel erg lastig.
Ik kan gelukkig wel mijn witte sokken en ondergoed fetisj beleven mijn vrouw wil ook dat we het samen goed hebben.
Het moet groeien en wie weet proberen we ooit samen een keer een piemel te delen.
Blijven praten ook al is het moeilijk.
Ik vond dat ook.
Maar mijn vrouw voelde ook dat ik ergens mee zat.
Na het te vertellen en ook duidelijk te zijn dat ik zelf niet wist wat ik er mee wil doen maar dat ik haar nooit zal verlaten hier voor wat ik er ook voor moet laten.
Nu en dan hebben we het er over en kijken we hoe het er mee staat.
Samen ben je veel sterker.

Ook ik had de fantasie om met een pik te spelen maar in plaats haar het te vertellen ging ik een rollenspel spelen dat we een trio hadden met een man er bij. Uiteindelijk gaf ze aan dat ze ook wel wilde en zijn opzoek gegaan naar een geschikte kandidaat. De eerste paar keer had ik zelf geen contact met de man maar het was al zalig om te zien hoe die twee van elkaar genoten. Later heb ik zijn pik samen met mijn vrouw zijn pik gezogen en vanaf toen is hij van ons beide.

Dit lijkt me heerlijk :)
Ik heb een tantra behandeling geboekt bij een man, ben benieuwd...

Wij hebben met regelmaat een trio met een college van mijn man en binnenkort ga ik 1 op 1 met hem en de keer daarop gaat mijn man alleen naar hem.

Heerlijk toch als je bi bent en dan eens verlangt naar een man, heerlijk en ga ervoor

Wij hebben een huisvriend soms heb ik 1 op 1 seks met hem soms hebben we een trio en soms heeft mijn man 1 op 1 orale seks met hem, we zijn heel blij met hem.

Ik maak op dit moment precies hetzelfde mee!
Heel zwaar na een relatie van 24 jaar waarbij ik altijd dacht: dat zal ons nooit gebeuren!

Herken jouw verhaal!
Mijn partner en ik zitten precies in de zelde situatie. Ik ben eenmalig vreemd gegaan. Ik heb erg veel spijt en snap echt niet hoe stom heb kunnen zijn. Er was totaal geen spraken van recpect. Gewoon ordinaire sex lust. Voor die man maakte het eigenlijk niet veel uit wie denk ik. Hij zat eerst achter mijn vriendin aan. Die toonde geen interessen,zodoende ben ik er ingetrapt.
Voel me echt zo stom en vernederd.
Natuurlijk is het voor mijn man het aller ergste. Hij is hierin ongewild het slachtoffer.

Hello Mediator

Toch kunnen stellen vreemdgaan overwinnen. Dit kost wel tijd! Jullie zullen met elkaar in gesprek moeten gaan. Wat maakt dat je bent vreemdgegaan? Zocht je iets buiten de deur wat je in relatie niet (meer) vindt? Hoe kunnen jullie hier samen uit komen?

Als jullie er samen niet uit komen, schakel dan een relatietherapeut of mediator in. Zij staan neutraal in jullie situatie en kunnen jullie helpen inzichtelijk te maken wat er mis is gegaan in jullie relatie. Zodat jullie vervolgens weer op kunnen bouwen.

Sterkte en succes!

Ben er een week geleden achtergekomen dat mijn vrouw sinds zes jaar een relatie heeft met mijn buurman van wie ik dacht dat hij mijn beste vriend was. Na enkele dagen van boosheid en desillusie zijn mijn partner en ik wel in dialoog beginnen gaan. Deze gesprekken zijn heel intens en we erkennen beide waar onze relatie fout is beginnen gaan. Alles wat telde waren onze 2 kinderen, nooit namen we nog tijd voor ONS. Ik hoop ondanks alles dat wij hier ooit overheen geraken want mijn liefde voor haar is nog steeds zeer groot. Ik heb veel nood aan dingen benoemen en praten maar gaan we niet te snel? Of is hier geen juiste termijn maaar is dit bij elk koppel anders?

I have the same problem ... after 10 years together when our baby was born just a few months later my husband changed so much... he had started dating and cheated on me (had a relationship for 7-8 months ) ... so much has happened and it’s so difficult to have trust. Especially when there are kids involved ... I’m in the same situation and I don’t know what to do ...

But I really think if both people have the same goals the relationship can survive almost anything - but if for example one wants a normal family and the other wants a single free life- there’s a “whole in the goals path” and the couple can’t move along together anymore... so that’s a sign that the relationship must end

Als je haar niet de deur wijst, zal ze nooit meer respect voor je hebben.

Heb je bewijs dat ze vreemd gegaan is ? Ga dan ook eens vreemd 😉

is dat nou zo erg die 15 min

Ik zag deze site en dacht misschien kan ik hier mijn verhaal doen..ik ben 50 jaar en ben nu 5.5 jaar samen met mijn partner een vrouw.Ik was altijd een spontane vrolijke positieve vrouw maar mijn vrienden en familie kennen mij niet meer terug .Hiervoor ging ik graag soms naar een feestje ,nodigde ik mensen uit,ging overal heen genoot ik.Dat hoopte ik ook met mijn vriendin dacht en hoopte met haar word ik oud.Uiterlijk mijn type en lief .Toen we elkaar beter leerde kennen hoorde ik ze 18 jaar terug bedrogen is en daardoor wantrouwen had gekregen in relaties.Zo zei ze gelijk ik vind het niet fijn als je alleen uitgaat en drinkt..nou dat was oke ..samen alles leuker en een roze bril..Steeds werd het meer we woonde niet samen de eerste 2.5 jaar en zagen elkaar in het weekend dus heel lang verliefd zo..Maar steeds meer opmerkingen met wie ik was hoelang enz ..wantrouwen en verwijten en invullen.deed niets verkeerd!..de roze bril bleef en ik hield me voor dat komt door het bedrog v toen..ze had erge problemen met haar toen 14 jarige kind dat onhandelbaar was en zo erg extreem gedrag vertoonde dar ze dreigde met messen en zelfdoding als iets niet ging hoe ze wilde ..zij wilde bepalen..dat trok mijn vriendin niet meer en belde de crisisdienst op een dag en haar kind vluchtte naar oma ..die niet vond er wat met haar was..En lang verhaal kort daar bleef ze ..ze wilde dat ze tijdelijk werd opgenomen maar dat accepteerde oma niet.Tot aan de dag v vandaag woont ze daar nu is ze 18.Mijn vriendin had voor mij al eerder 2 jaar het contact verbroken met haar moeder ..die zoals ze zei alles bepaalde en altijd een ander de schuld gaf niets v haarzelf zag en geen enkele relatie deugde v haar. Ook konden haar vorige relaties niet met het kind v mijn vriendin overweg .Ze accepteerde geen partner alleen 1 op 1 wilde ze..En oma steunde haar..Een moeilijke situatie dus en ik vond er alleen maar verliezers in toen ik het nu ook zo meemaakte nu met hun..Het contact is opnieuw 2 jaar verbroken geweest en mijn vriendin was meer ontspannen lachte weer en genoot meer .ik vond het dubbel..ik heb wel een fijne band met mijn kind en familie en voelde me daar ook soms schuldig in maar mijn vriendin zei het al jaren een moeilijke relatie is met haar dochter en moeder en dat haar moeder narcistisch is..daar heeft ze ook hulp v gehad.Daarmee om te gaan vroeger..En ook haar dochter psychische problemen heeft al jaren vaak dreigt en wisselende stemmingen heeft en manipuleert net als haar moeder .maar ook mijn vriendin geeft in alles mij de schuld en zeker liggen er dingen aan mij maar alles!.. ze wantrouwt me nu al 5.5 jaar elke x verwijten opmerkingen ,nooit apart ergens heen ...altijd zeggen zeg de waarheid maar..als je maar eerlijk bent enz enz ..steeds mezelf kleiner voelen minder voelen..door dat claimen verwijten invullen wantrouwen ben ik al 2.5 jaar sinds we samenwonen huis gekocht want ze beloofde echt te veranderen ..beterschap!..enz en ik ik wilde het zo graag geloven ..geloofde haar beloftes ..wilde het zo graag!maar kwam nergens meer alleen hooguit 2x per jaar een etentje v mijn werk dat was het wilde de gevolgen niet meer kon ze steeds minder aan en koos v niet meer mezelf maar v haar tevreden houden..maar echt mezelf steeds meer kwijt maar kon er op mijn manier mee omgaan.Raar genoeg ..de vele verwijten dat ik liever uitging dan ander tegen zou komen enz ging ik uit de weg door nergens meer heen te gaan.tot op een dag via hulpverlening het contact weer terugkwam met haar dochter ..gesprekken en alles leek veel beter te gaan ze kwam blij thuis ze was echt veranderd enz....ook ik was blij v haar en hun..en kreeg hoop op een fijne manier contact...tot bleek dochter alles gelogen had ..dat kwam uit toen oma ook weer in mijn vriendin haar leven kwam..was helemaal niet verbeterd maar juist extreem verslechterd ze bepaalt daar manipuleert daar alle macht en oma kan dat niet meer aan..zag nu in wat ze nooit zag toen...Elk bezoek elke logeerpartij bij ons v dochter 1 drama ..vol spanning rotgedrag enz precies als toen alleen nu als volwassene maar mijn vriendin us wel haar moeder en loopt met een schuldgevoel v 2 jaar geen contact ..geen enkele hulpverlening heeft geholpen met haar dochter niemand deugde voor haar of oma ..werden afgezegd elke keer weer.want niets ligt aan hun..De spanningen buiten mijn vriendin haar wantrouwen beperken verwijten van alles naar mij en niets v zichzelf zien..alles door mij..Daar kwam nu ook dat grote pakket met haar dochter terug .ook in ons huis..als ik zeg ik ga dan een paar uur weg kunnen jullie samen zijn kunnen jullie aan jullie band weer bouwen en ze accepteert geen partner...daar zegt ze dan op komt jou mooi uit he?kun jij uitgaan ..zeg ik je kan een weekend bijv naar je moeder en dochter daar genieten zegr ze ja zou je wel willen he kun jij mooi uit ..enz enz en zo staan we nu..Ik voel me machteloos ..heb soms de stomme hoop nog en blijf dan zeggen dat alles v mij ook moeilijk is ..maar in haar ogen alleen voor haar want ik heb alles!een leuk kind ..word bijna oma vh eerst heb wel een fijne fam vrienden en leuke baan..dat moet ik steeds horen...en ja het klopt ik vind haar dochter niet sympathiek door haar gedrag .kan nergens uithalen wat ik wel leuk vind dat vind ik erg!..zelf ook..En klopt ik ga soms te lang door wil dan zo graag haar laten inzien dat niet alles aan mij ligt .ik het wantrouwen de opmerkingen enz zo moeilijk vind..ik het gedrag v dochter emotioneel niet aankan ..bijna dagelijks belt oma hard huilend op dat dochter haar dreigt uitscheld en niets in huis helpt..Kortom hier sta ik nu in deze eens zo dacht ik mooie relatie..en we kunnen nu alleen nog maar verwijten kwetsen neerhalen ..steeds vaker denk ik ik moet hiermee stoppen het maakt me stuk mezelf kwijt maar dan denk ik we hebben een koophuis hoe moet dat en kan het echt niet anders enz....ik kan blijven typen maar stop er nu mee ...hoop jullie mij advies kunnen geven en tips of wat ook ...dankjullie wel alvast.

hier wordt ji niet gelukkig van , dit zijn vastgeroeste problemen bij hem, jij kan hem niet helpen . hou daar mee op.

Volgens mij passen jullie niet bij elkaar of zijn uit elkaar gegroeid,
Ga uit elkaar en laat hem aan zichzelf werken. Kan dan later eventueel nog goed komen maar kan zeker zijn dat er een veel leukere passender man voor jou rondloop!.

Ik ben 10 jaar samen geweest met een man die elke dag seks wou en die enorm zeurde als het niet kon! Nu heb ik spijt dat ik het zolang heb volgehouden, was ik maar eerder opgestapt! Het was voor hem gewoon een obsessie en had niets met liefde te maken....

Waar hebben we het over? Wil hij elke dag, of wil die gewoon een gezond seksleven van 2x per week?

Persoonlijk vind ik nogal vaak het antwoord, heb meer interesse in knuffelen of het voelt voor mij anders wat zwakjes.

In de meeste gevallen is het namelijk nooit zo geweest en is er 1 iemand in de relatie waarbij de zin verdwijnt. Dat heeft een reden...
Je gaat ook niet over van mountainbiken naar yoga zonder reden. Dan is er iets wat niet fijn voelt bij het mountainbiken.
Je moet geen seks hebben om seks te hebben, alhoewel je ook niet altijd maar new kunt blijven zeggen.. Iedereen moet wel eens ergens aan beginnen zonder zijn.
Maar goede seks met een goed orgasme verbind elkaar en werkt stress verlagend.
Maar als er bv iets mis is met je zelfbeeld werkt dat natuurlijk niet mee.. Seks niet natuurlijk o ook goed zijn anders is het zonde van de tijd.. Maar dat kost ook inspanning en oefening. . Als je partner maar 1x per 8 weken mag, kun je niet veel verwachten lijkt me.

Dat laatste zin spreekt boekdelen: Als je partner maar 1x per 8 weken MAG,..." In dit zinnetje zit feitelijk de kern van het probleem verstopt. Mannen weten dondersgoed waar hun grenzen liggen. 9 van de 10 keer heeft een man een hoog libido gehalte en staat zijn "gereedschap" bij het minste of geringste. Bij een vrouw komt er meer bij kijken en verwacht de vrouw in een " traditionele" relatie dat de vrouw eerst verleidt en lekker gemaakt moet worden eer ze ook dat gevoel heeft om zich open te stellen en de daad te verrichten. Daar zit het addertje onder het gras. Is het een voordeel van de vrouw dat zij minder 'moeite' hoeft te doen bij een man om haar man zover te krijgen en is het een nadeel voor de man om zijn vrouw altijd te behagen voor hij MAG. Het eeuwige probleem van mannen zijn van Mars en vrouwen van Venus.

De essentie:
Vrouwen hebben seks als ze willen, mannen heben seks als ze mogen.
Maar....als in een relatie de man dit ALTIJD op die manier ervaart zal hij op een dag de conclusie trekken dat er niet van hem wordt gehouden op de manier waarop hij dat wenst. En als vrouw zomaar opeens zin hebben in seks is in deze specifieke relatie technisch lastig. De centrale vraag is hoe beiden hier mee omgaan.
Ik vraag mij af wat beider gedachten zijn als de seks in deze relatie wordt afgeschaft.

Herkenbaar!
En de reacties van de mannen ook heel erg herkenbaar!

Het schoentje wringt bij jullie, bij mezelf en bij vele koppels over een verschillende beleving en verwachting van seks.

Het lijkt mij dat voor een deel van de mannen, die allicht een iets (of veel) hoger testosteron gehalte hebben, seks een diep gewortelde behoefte of drang is.
Lust en ‘Ping’ jonge heer staat paraat voor een seksuele marathon waar ze vaak verlangen naar heel intens, soms ‘beestige’ seks … ik noem het grenzeloos! Opwindende, verder reikende, grenzeloze seks. Plat uitgedrukt: harder neuken, feller rammen, direct to the point! Met partner en ook wel graag met nog anderen…. En uiteraard is de verwachting/behoefte/verlangen dat de partner daar zelf helemaal in opgaat en vooral zelf geniet! En dit alles heel terecht!
De seksualiteit en de verlangens van deze mannen (jouw partner en mijn partner) mogen er zijn!

En dan heb je de vrouwelijke partner die zelf een andere invulling en beleving geeft aan seks. De meeste vrouwen hebben geen ‘Ping’ lust die uit de lucht valt… vrouwen heb veelal een ‘redactionele’ lust… intimiteit, knuffelen, een lang voorspel en zich veilig voelen brengt meestal de vrouw on ‘the mood’.

Als je deze 2 mensen bij elkaar zet heb je heel vaak een probleem! De ‘lustige’ partner komt niet aan zijn trekken, geraakt gefrustreerd dat zijn partner niet mee wilt in zijn beleving. De partner voelt zich niet aanvaard!
De minder ‘lustige’ partner probeert net zoals jij deels mee te gaan in de verlangens van de andere, maar kan daar vaak niet genieten op het niveau van de lustige partner…
Waardoor er bij de ene frustratie komt en bij de andere het constante gevoel van niet genoeg te zijn!

Dan zit je met idd een probleem van seksuele compatibiliteit.
Waar vaak de man het gevoel heeft dat hij hopen moeite moet doen om zijn vrouw te behagen om dan het gevoel te krijgen dat hij een MAG. De frustratie van de man zorgt ervoor dat de vrouw seks steeds meer als een ‘verplichting’ gaat voelen waarbij de zin steeds verminderd en ze dus hem wel een ‘laat’ doen, zonder echt enthousiasme van haar kant.

Hoeveel mannen hoor ik wel ‘klagen’ : tja het moet altijd zoals zij het wilt en dan ‘mag’ ik wel eens. Daar zit een duidelijk graait verschil in beleving van seks.

Als we als partner niet naar elkaar kunnen groeien, mannen de seksualiteit van hun vrouw beter begrijpen en niet zien als een afwijzing maar als een ‘anders’ zijn en hun vrouw meer gaan behagen. En als vrouwen de seksualiteit van hun man beter gaan begrijpen en niet zien als een ‘verplicht’ ding dat ze maar moet toelaten, dan kan er naar gegroeid worden.

Er zijn toch wel koppels waarbij beiden sexueel voldaan zijn!

Jij met je partner, net als ik, vrees ik staan veel te ver uit elkaar om een seksleven te vinden waar jullie beiden mee tevreden kunnen zijn. Jij hebt het gevoel dat jij over je grenzen moet gaan en hij heeft het gevoel afgewezen te worden en op zijn rem te moeten staan.

Ik volg je helemaal als je zegt dat je het gevoel hebt dat iemand anders beter bij hem past! Iemand die dezelfde beleving van seksualiteit heeft… een vrouw die houdt van lustige rouwe seks die grenzeloos is. Als jij daarin wil meegaan ga je over jouw grenzen en zal het jouw man ook geen voldoening geven, simpelweg omdat hij ziet en merkt dat jij er niet echt van geniet!

Heel triestig.

Ik en mijn man hebben een relatie van ruim 14 jaar en maakt de sfeer ijzig vanwege seks. Ik vindt dat mijn man heel erg overdreven doet en in een vorm van eigen onzekerheid op mij projecteert. We hebben vaak seks vindt ik maar het komt ook voor dat we een weekje geen seks hebben. Dan doet hij gelijk kortaf en denkt dat ik hem niet leuk of sexy genoeg vindt. We hebben ook een dochter samen en vaak humor 2 handen op een buik lezen en schrijven. Alleen dat intimite is soms minder. Maar vraag mij oprecht af doe ik hem tekort? Als we pakweg per maand 10 x seks hebben? Waarvan soms meer en ook minder voorkomt. Hij is me altijd voor en ik ben traditioneler dan hem, hij wilt vaak dat ik in zn oor fluistert van ik wil je ofzoiets dergelijks en als ik dat niet doe dan krijg ik wederom verwijten van ik vindt hem niet leuk genoeg, wat natuurlijk niet zo is. Ok praat nooit over dit maar vindt dit erg lastig om over te praten omdat ik mijn man niet negatief wil neerzetten. Maar ook ik ben een mens van vlees en bloed en voel me soms echt dat het aan mij ligt of anderzijds weer aan hem. Waarom is het zo ingewikkeld allemaal ❤️‍🩹

Kijk sex love and goop
Op Netflix en als 1 van jullie onzeker word hebben jullie een ego kwestie

Ben een man met een gezond lichaam.Ik had een slaappillen problem.DeOuderdom en men nieuwe reeds 3 jaar durende relatie wordt lastig op het gebied van memopose.Ook door het opgekropt verwijten van haar kant uit van hoeveel we belevingen Hadden.Daardoor zit ik als man vast.Nooit had ik het problem.Moet zeggen men vrauw Kent alle vormen ook de genegenheid.Maar ik zit met zware druk die me van de fantasie met haar onttrokken hebben.Ik ga over naar het speĺetjes maar daar eindigt het niet.Ze is gewoon gek van men daden.Maar door medicatie ben ik 50 percent kwijt van men libido.Als verliefd man ben je er Klein van.Ik wens ieder het beste in zen zoektocht.Voor mij was het het belangrijkste.Het zorgt voor Harmonie. Maar uw man moet eens praten met zichzelf .aub

Hier hetzelfde probleem,
Ik word er onzeker en gefrustreerd van.

Gr P (vrouw)

Hoi.
Ik kan me hier wel wat bij voorstellen.
Wij zijn al 13 jaar samen waarvan 7 getrouwd, maar mijn vrouw is inmiddels zo frigide als maar kan, zij vraagt mij zelfs om maar sex bij anderen te krijgen iets wat ik niet wil.
Ze heeft nu wel besloten om een seksuoloog in de arm te nemen voor dit probleem.

Een herkenbaar verhaal voor mij, ik wist niets eens dat mannen, ineens geen libido meer hadden. Maar inderdaad wat doe je als je relatie veder super top is, en hij een sexioloog te ver vind gaan? Ik ben net zo radeloos 'de fase' duurt ook hier al 2 jaar.

Idem … ondertussen 3,5 jaar samen waarvan bijna 3 jaar zonder seks ik ga eraan kapot en zitten momenteel ook in een serieuze dip :(

Hier ook veel herkenning. Ook mijn partner weet niet waar het door komt, vindt me nog wel aantrekkelijk etc. Denk dat het vanzelf terugkomt, maar het duurt inmiddels al 2 jaar. Ik geloof daar niet in, maar hoe kan ik overtuigen een dokter te bezoeken?

Er zit vaak wel meer achter, en vaak ook niets kwaadwilligs, waardoor langdurige relaties hier tegenaan lopen.

Een boek dat voor mannen en vrouwen heel belangrijk en helpend kan zijn is "come as you are" geschreven door Emily Nagosiki.

Vaak zijn het externe dingen waardoor iemand, ookal houdt diegene wel van je, problemen heeft met seks. Hierbij is het belangrijk dat het gezien wordt als een relatie probleem en niet een probleem van een persoon in de relatie. Denk aan veranderingen in een relatie, stress, verwachtingen, schuldgevoel, bang voor afwijzing en onzekerheid. Het zijn dingen die iemand in de weg kan doen zitten waardoor hij of zij geen interesse kan opwekken voor intimiteit, hoe graag hij of zij het eigenlijk wel wilt. Dit is daadwerkelijk hoe het brein omgaat met stressfactoren.

Leer elkaar kennen van binnen en buiten kennen. Spreek openhartig met elkaar. Zoek die diepe emotionele connectie op. Laat het even allemaal zijn zoals het is en laat verwachtingen van elkaar los. Zet er niet te veel druk op bij de ander en stel je open om elkaar te leren kennen en naar elkaar te luisteren.

Het boek is echt levensveranderend.

Hier ook. Man heeft sinds anderhalf jaar ook een zeer laag libido. Hebben wel sex waar hij zich op mij richt. Hij heeft de behoefte niet. Hij heeft sinds 2 jaar wel een mannelijke sexslaaf waar hij 1x in de 3 a 4 weken heen gaat. Komt daar ook niet altijd klaar (zegt hij). We praten er wel over maar actie komt niet. Als ik initiatief neem wijst hij me 9 van de 10x af.

Wat een onzin, als man zit je in je prime tussen 30-50. Werk hard en zorg dat je daar gebruik van maakt.

Ren vooral hard weg bij deze vrouw, is niks en wordt niks.

Ik zou niet vreemdgaan maar haar wel een trap onder der reet geven.

Beste kerel deze relatie Is sowieso gedoemd om te mislukken voor 100%.
Zij denkt dat ze een prinses en jij bent haar onderdaan, haar luiheid gaat alleen nog maar erger worden en jij gaat je er alleen maar meer aan ergeren. Het is jammer maar je hebt de verkeerde vrouw getroffen afstand van doen en opnieuw beginnen.

Helemaal met de heren hier boven eens. Voor een man is 30 tot 50 je beste jaren. Heel veel leuke vrouwen die wel in een relatie willen investeren en werken en allemaal opzoek zijn naar een loyale man die de zaakjes goed op orde heeft.

Je relatie die je nu hebt is verdoemd om te mislukken. Het zou goed zijn om het uit te maken met je vriendin, misschien zet dat haar tenminste aan het denken om aan haar zelf te werken en minder lui en egoïstisch te worden. Voor vrouwen wordt het namelijk alleen maar lastiger om een goede kerel te vinden naarmate ze ouder worden. Op jouw leeftijd kunje nog mooie vrouwen van in de 20 krijgen en die een beetje opvoeden naar jouw wens.

Je moet er toch niet aan denken dat je jouw hele leven nog met die meid zou moeten delen?

Tip, wees wat meer dominant en eis respect , heeft altijd bij mij gewerkt.

Beste Bert,

Stel jezelf deze vraag: wil je dit nog voor de komende 10 jaar meemaken? Stel je een voor hoe het zou zijn om een partner te ontmoeten die meer voldoet aan jouw behoeften. Hoe zou het zijn? Men zegt ‘life is too short for cheap wine.’ Wellicht geldt dit ook voor relaties?

Cut your losses zou ik zeggen.
Niet met je voeten laten spelen. Doet zij haar deel niet in de relatie dan is het adieu.

Jammer dat de man ook in de rechtszaal nooit gelijk heeft en dat in alles de vrouw als zielig en ach gossie word weggezet, doet een man hetzelfde is hij lui, egoïstisch en voert hij geen flikker uit.

Hoi, dit verhaal wat je schrijf herken ik heel goed in die van mijn man.

Nou zal je een stukje vertellen en dan kun je zelf zien hoe kwetsend het over komt. Ik ben jou man.

Wat deed ik verkeerd in de relatie?
Wat had ik beter kunnen doen?
Hoe had ik dit kunnen voorkomen?
Vindt ze me niet meer mooi?

Dit heeft mijn man dus ook gedaan en zo stond ik voor de spiegel. 😢

Dankjewel voor je eerlijke reactie. Begrijp de reactie ook volledig.. Is meerdere malen door mijn hoofd gegaan en weet hoe verkeerd het was en oneerlijk voor hem. Hoe ben jij ermee omgegaan? Hoe stop je de gedachten/verlangens?

Lievegroet ..

Als je eens gaat kijken waar je behoefte Aan aandacht vandaan komt, kom je een stuk verder. Dat zal in je jeugd zijn ontstaan. Als kind. Ga in therapie, vind gezondere hobby,s dan single mannen verleiden. De natuurlijke drang om zaad te halen aan de rand vj territorium is jou aan het overnemen. Trek je nu niet aan noodrem, gaat het maar 1 kant op. Maar de man die jou straks vult met zijn zaad, gaat jou geen huis, ring of emotionele steun geven. Die zegt vriendelijk bedankt en dan ben je wel je steun kwijt thuis. Weet dus wat je oot spel zet. Ga opzoek naar diepere bevredigende activiteiten dan als een treurig eenzame getrouwde vrouw aandachts geil rond te lopen. Je hebt een kingdom die je moet beschermen niet afbreken. Vind je antwoorden ook allicht in de bijbel of volg een alpha cursus. Je bent zoals ik het lees aandacht verslaafd en hebt geen innerlijke liefde en rust dat het misschien goed is zo.
Vraag jezelf af wat het jou brengt die aandacht? En vervul dit op andere manier.

Therapie!!!

Je hebt die aandacht van mannen nodig om vertrouwen in jezelf te hebben.
Ga na welke diepere behoefte je hiermee wilt invullen, je gaat moeten graven.

Eens je weet welke behoefte het is ga aan de slag met je man. Spreek je behoefte uit! En neen je behoefte is niet aandacht van anderen, op de ene of andere manier voel jij je zelfzeker, sexy en vrouw als je die aandacht krijgt…. Ga na hoe je dat van je man kan hebben? Wellicht heeft hij dezelfde interesse als jij. Een parenclub? Rollenspel… gewoon meer romantiek, versieren en flirten?

Tuurlijk voelt dit verkeerd want zoals hierboven vermeld zal hij zich afvragen ben ik niet genoeg? Wat doe ik verkeerd? Maar als jij niet aangeeft wat je nodig hebt kan hij ook niets doen.

Neem weer de controle over jezelf en je behoeftes ga in therapie

Hi,

Ik snap jou helemaal. Ik zit in hetzelfde.
15 jaar een relatie.
Ben gelukkig, maar altijd wel wat impulsiever, ik neem het voortouw met dingen. Ook neem ik vaak het initiatief om sex te hebben.
En stribbelt hij in het begin soms tegen.
Nee schat ik wil niet ben moe, blabla.
Terwijl ik elke dag wel zou willen.
Ik hou van feestjes festivals hij niet op een enkele na.
Ik ben echt behoorlijk avontuurlijk hou er van om er op uit te gaan of een verre reis te maken.
Vliegen durft hij niet meer door paniekaanvallen in het verleden.
Nu leer ik een jongen kennen van lang geleden. Hij is alleen op reis met zijn kat.
En het klikt enorm op de app.
Nu fantaseer ik ook hoe het met hem zou zijn.
En ik zal echt nooit vreemd gaan.
Maar ik mis wel de passie, lust en avontuur in onze relatie.
En dit hebben wij al heel vaak besproken en dan zegt hij ja we moeten meer ondernemen vervolgens wordt het weer laat in het weekend in is meneer moe.
Wat betekenen die gevoelens van mij, wil ik liever vrij zijn?
Alleen al de gedachte om met die jongen te vrijen maakt me al heter dan heet..

XOXO

Ik ben zelf nog nooit tot het punt gekomen om ook echt daadwerkelijk te zoenen of iets dergelijks maar de lust die daarbij gepaard gaat heeft mijn partner plezier van ondanks dat hij niet weer waar het vandaan komt..
Als het even rustig is hebben we misschien een keer in de week seks.. als het vlammetje weer is aangestoken gebeurd het elke dag.
Als ik geen grens overga is er denk ik geen reden om het te vertellen toch?
Als ik jou was kun je best flirten en je vlammetje opwekken alleen beperk het echte lichamelijke contact tot je partner.

als je graag flirt en denkt aan of chat met andere mannen, blijf dan single...en maak uw partner niet kapot omdat je het beter vind niks te zeggen en onrespectvol te zijn door hem er waarschijnlijk ooit zelf laten op uit te komen...

Hey Zelda, als je dit nog leest. Kun je mij helpen je lijkt de situatie heel goed te begrijpen....

Groetjes

Ik heb precies hetzelfde gehad, heeft relatie van 8 jaar gekost. Het begint bij een knipoog, kus en je eindigt in bed.. Hoe onbereikbaarder hoe spannender..

Als je het niet op tijd stopt, over je gevoelens praat, pauze inlast etc. Heb je voor je het weet gewoon een affaire.. wees niet als mij door te denken dat je zelf wel je grenzen aan zal geven op gegeven moment want dat gebeurt NIET. Als een gemist gevoel ineens word gevuld is dit zo ontzettend sterk.

Als je meer erover wilt weten kan ik je wel meer erover vertellen en advies geven.

Eens Inge,

Hoe spannend het ook klinkt, en de boost die het je geeft, op de lange termijn loopt het denk ik zelden goed af.
Tenzij je er hekel goede afspraken met je partner over maakt, maar dat gebeurt volgens mij niet zo vaak.

(Maar ik betwijfel of Anoniem dit leest want haar vraag is van meer dan 2 jaar geleden 🙃)

Hekel moet hele zijn uiteraard...😊

Gewoon de boel even omdraaien en je inleven in die ander (jouw partner) zijn gevoelsleven!? Hoe zou jij je voelen als je bedrogen wordt?

Praat met je partner! Wees eerlijk. Eerlijkheid duurt het langst

niet, maar niet vertellen.anders mag je het vergeten het zal uit jou hoofd zijn maar in dat van je man en dan.....

Een beeld van herkenning, tot voor kort had ik ook nog nooit een relatie gehad. En ook niet intiem geweest, ik ben een man van 38.

Via een datingsite een leuke vrouw tegengekomen en open geweest over mijn verleden. Zij bleek ook weinig ervaring te hebben (was ook 36). We hebben eerst maanden gechat omdat zij het ook eng vond. Na een aantal maanden chatten hebben we kort een relatie gehad en alles qua intimiteit wel zo’n beetje beleefd. Helaas hield de relatie geen stand en dus weer vrijgezel. Het was echter wel een leuke tijd en ga zelf voorzichtig ook weer opzoek.

Ik zou je adviseren om een profiel aan te maken op één of meerdere datingsites (FB dating, lexa, etc.). Zodra je wat serieuzer contact krijgt met iemand, zou ik aangeven dat je rustig aan wil doen. En leg dan ook gerust uit waarom, als iemand niet het geduld heeft om daar mee om te gaan dan is dat niet de juiste match voor je.

Veel succes!

Ik ben al 60 jaar en nog nooit sex gehad en nooit gedacht dat ik op deze leeftijd het er steeds moeilijker mee krijg.
Eenzaam en verlegen en als ik probeer lijkt het wel of ik van een andere planeet kom.
Huisarts en therapeuten komen met de standaard tips maar werken helaas niet dus heb ik het maar opgegeven.
Maar ik wilde dit wel vertellen omdat ik denk dat er meer mensen mee zitten en het ook een taboe is,en zeker als man denk ik.
Groetjes en sterkte aan iedereen.
Gr.Ron.

Ik had pas met 44 mijn eerste sexervaring schaamde me erg omdat ik het nooit gedaan had ,maar het was niet met mijn vriendje maar one night stand met een man via internet het was geen fijne ervaring en ik had gewoon nog even geduld moeten hebben een jaar later mijn partner ontmoet en alles is fijner in een relatie.dus niet gewoon sex hebben omdat je denkt dat het moet maar wachten op de juiste partner en anders maar niet, wel of geen sex maakt je geen ander mens.het gaat om de liefde niet om alleen maar fysieke dingen dit is mijn ervaring .niet geforceerd zoeken als je niet zoekt vind je juist iemand,

Hi,
Je bent in ieder geval niet de enige. Ik ben een vrouw van 35 met hetzelfde probleem. Eerst lang geen interesse er in gehad, maar sinds ongeveer mijn 28e is dat gevoel wel gekomen. Echter was de afstand tot de rest van de mensen voor mijn gevoel toen al zo groot. Nog nooit gedate, nooit gezoend, ik vond alles daardoor doodeng en stootte mensen af als er interesse was. Maar inmiddels verstrijken de jaren, en word ik ook alleen maar ouder en de afstand groter.... je bent in ieder geval niet de enige.

Het verhaal van JS geeft weer wat hoop. Knap dat je zo eerlijk was tegen je partner! En mooi dat jullie samen konden gaan ontdekken.

Dit is niet bedoelt als gehengel, maar oprechte vraag. Waarom bestaan er geen "lotgenoten" of praatgroepen oid waar mensen met weinig ervaring in het daten hun verhaal kunnen vertellen en wat steun kunnen krijgen van elkaar? Het voelt soms zo alsof je de enige bent die zo "achter loopt" op dit vlak. En wie weet, wie weet, kom je iemand tegen, waarmee het dan ook wat gelijkwaardiger kan voelen.
Als die er wel zijn, hoor ik het heel graag!

Als je niet eerlijk kunt zijn in een relatie dan heeft het naar mijn idee ook geen kans van slagen. Ooit heeft mijn ex mij wel gevraagd of ik over bepaalde dingen niet gewoon kon liegen om bestwil. Dat heb ik altijd geweigerd. Daarbij is mijn geheugen niet goed genoeg om leugens te onthouden dus de waarheid komt toch wel uit.

Mijn verhaal was vergelijkbaar met dat van C. Iedereen is al veel verder op dit vlak en daardoor voel je je onzeker. Wat dat betreft ben ik blij dat ik iemand heb gevonden die min of meer in dezelfde situatie zat. De onzekerheid heb ik nu niet meer.

Het wegstoten van mensen herken ik van mijn ex, ze heeft mij meermaals weggedrukt omdat het voor haar te spannend/stressvol was. Nu heeft ze een rugzakje waardoor dat in haar geval niet zo vreemd was. Tot op heden heb ik haar altijd weer terug kunnen winnen (3x) maar dat lijkt nu helaas niet meer te lukken.

Probeer ook eens goed naar jezelf te kijken of er geen gebeurtenissen uit het verleden zijn die je hinderen in een relatie.
Die waren er in mijn geval wel (misbruik en bespeeld door iemand in mijn tienerjaren). Daardoor was ik nogal “pleaserig”, ik dacht de ware gevonden te hebben. Voor mij was alles nieuw en ik heb haar signalen niet goed opgevat. Daardoor heb ik haar waarschijnlijk te veel gepushed waardoor het voor haar allemaal te veel werd. Helaas kon ze erg moeilijk over dit soort dingen praten waardoor ik hier ook niet op in kon spelen. Hierdoor is de relatie abrupt verbroken zonder hierin “closure” te krijgen. En dat hakt er best in omdat je eigenlijk niet weet wat je fout hebt gedaan.

De breuk met haar (zie mijn berichten hierboven) heeft een enorme impact op mij gehad, nog steeds. De relatie is bijna 2 maanden geleden beëindigd en daar heb ik het nog altijd ontzettend moeilijk mee. Dat heeft te maken waarop de relatie is verlopen. De relatie zelf was behoorlijk intens maar de breuk bikkelhard.

Door veel na te denken, vermoed ik dat ik die oorzaak nu dus wel weet. Dat maakt het echter niet makkelijker. Moraal van het verhaal, als je iemand vind, probeer dan niet te veel te pushen of te claimen. En daar ben ik waarschijnlijk wel de fout in gegaan.

@C, wellicht is het een idee om een FB groep of iets op te zetten? Er zijn groepen waar je anoniem aan kunt deelnemen. En eventueel zouden we zelf ook een mail/chat groepje op kunnen zetten.

Anoniem_JS

Ah, wat vervelend om te horen over je situatie met je ex! Sterkte! Voel je je meer klaar om de datingmarkt te betreden met de ervaring die je nu hebt opgedaan op vlak van relaties en intimiteiten? Je hebt in ieder geval een flink stuk van die gevoeldamatige achterstand ingehaald! Misschien dat dat kan helpen om verder te gaan, ex los te laten en open te staan voor een nkeuwe relatie. Maar lijkt me erg lastig als er geen fijne closure is geweest, maar het klinkt ook niet als een fijne dynamiek tussen jullie.

Ja, onveilige hechting ontstaat zeker niet zomaar, interessant onderwerp om over te lezen, ook om te kijken welke hechting je zelf toepast, en wat de patronen en valkuilen daarin zijn. Die heb ik van mezelf wel redelijk op een rijtje, maar er op handelen is nu lastig. Juist door de gevoelsmatige afstand tot anderen op dit vlak.

Ik wist niet dat die Facebook optie bestond! Ik ga eens kijken of er al een anonieme groep bestaat voor ons "laatbloeiers" oid. Ik wil wel aansluiten, maar zoiets opzetten zelf vind ik toch te spannend, ivm stel dat ik iets fout doe en het herleidbaar wordt voor al m'n fb contacten... ultieme nachtmerrie voor mij ;)

Ik dacht dat ik er klaar voor was om de dating markt te betreden. In mijn eerste bericht schreef ik dat ik voorzichtig weer op zoek zou gaan. Dat heb ik even kort geprobeerd maar ben inmiddels weer van alle dating apps/sites af. Ik ben nog lang niet over mijn ex heen. Door dit alles weet ik inmiddels wel wat ik in een partner zoek, en dat vond ik in mijn ex.

De dynamiek tussen ons, had zeker wel z’n rare momenten. Maar dat komt deels ook door onwetendheid over relaties en de rugzakjes van ons beiden. Over het algemeen was het echter een mooie en leuke tijd.
Dat zij het uit heeft gemaakt is erg lastig maar het gebrek aan closure is inderdaad nog lastiger. De afgelopen tijd heb ik daar veel over nagedacht. En ik denk dat ik inmiddels wel een aardig beeld heb waarom het geen stand hield. Dat is niet direct aan haar of mij te wijten. Meer aan het feit dat je beide al een eigen leven/structuur hebt opgebouwd. En daardoor wordt het moeilijker om tot elkaar te komen. Beide zul je op diverse vlakken een compromis moeten sluiten. Als je al zo lang alleen bent dan is dat niet altijd even makkelijk. Zeker niet als bij één van ons beide dit vanuit het verleden erg lastig is.

Als je op onze leeftijd nog nooit een relatie/intimiteit hebt gekend dan heeft dat een behoorlijke impact op je zelfvertrouwen. En als er dan iemand op je pad komt waarmee het tot een relatie komt, dan vliegen de emoties alle kanten op. Aan de ene kant verlang je er enorm naar. Aan de andere kant ben je ook behoorlijk onzeker/zenuwachtig omdat er van allerlei nieuwe ervaringen op je af komen. Mijn ex ging hier gelukkig heel erg goed mee om. Dat ze zelf weinig ervaring had scheelt natuurlijk ook een stuk. Mijn zelfvertrouwen is door de relatie gelukkig flink gestegen.

Met de juiste persoon voelt het allemaal natuurlijk en als het moment daar is, dan gaat het allemaal vanzelf. En exact dat is hoe het tussen mij en mijn ex verliep. Daarom is het ook zo ontzettend moeilijk om te accepteren dat het over is.

Ik zelf heb ook al even gezocht op FB naar een dergelijke groep maar heb nog niets kunnen vinden.

Hoi,jammer he,want zoenen brengt chemie in relatie, tenminste als je beide lekker zoent,ik heb het ook niet met mijn man,en ook geen genegenheid, is echt niet te doen,ik ben mezelf verloren en mijn hele lichaam reageert erop...als je jong bent,denk nog eens over na of je deze relatie wil,niet dat ik iets aanmoedig hoor,ik zit er zelf ook in,maar uit ervaring weet ik dat dit niet veranderd,helaas
Succes, hopelijk kom je er uit

Herkenbaar. Mijn man deed het in het begin van onze relatie uit zichzelf. Nu vraag ik erom. Ik denk dat hij er niet zo van houdt. En ik wil ook dat het als vanzelf gebeurd. Voor mij is het passie en opent een deur tot (veel betere) sex. Veel verdriet om gehad. En als de kans zich voordoet, ben ik nu wel zo ver dat ik die dan aangrijp!

Ik ben een vrouw en heb ook nooit zo van zoenen gehouden! Alleen in t begin maar daarna vlakt het af. Gewoon wel een beetje natuurlijk, maar vind de sex eerlijk gezegd belangrijker. Dus ik kan je vriend enigszins begrijpen.
Als ik je verhaal lees dan voelt t voor mij alsof je al zoveel hebt en je heel erg focust op dat gebrek!
Je hebt een fijne relatie (hoop ik?) wat de meesten niet eens hebben (althans, het is niet vanzelfsprekend zie dit forum;)
Maar misschien is zoenen dan echt heel belangrijk voor jou?
Mijn advies zou zijn er niet teveel op aan te dringen en zeker niet bij iemand anders te zoeken. Voordat je dingen kapot maakt terwijl je wel heel veel hebt!
Succes!

Hey,

Ik begrijp het volledig, ik zoen ook super graag. ik vind zoenen zelfs een soort van liefdesmeter. Helaas zit ik nu ook in een LAT relatie (wat ik btw ook niet wil) vast aan iemand waar ik van hou en niet los geraak. zij wil ook alleen maar in het weekend afspreken en voel me zo alleen door de week. Als ik haar dit vertel dat begrijpt ze het totaal niet, voor haar is er niets aan de hand en ze begrijpt ook niet waarom ik zo moeilijk doe....... we hebben het toch goed op zo zegt ze altijd.
soms wil van mijn hart een steen maken, maar het lukt me niet.

Hee Stefanie..

Als jij dat zo belangrijk vindt dan IS dat ook belangrijk! Ik zelf hou ook enorm veel van zoenen, als ik moest kiezen tussen een uur zoenen of 3x seks in een uur kies ik voor een uur zoenen (ok, daarna ben ik wel totaal in voor alles natuurlijk!). Als je te weinig krijgt (op erotisch gebied) wat je echt verlangt, dan gaat het pijn doen. Misschien is het iets om toch af en toe met iemand anders te zoenen. En het een keer aan hem te vertellen (niet de eerste keer, die is voor jou om na te gaan hoe belangrijk het zoenen nu echt voor je is, en of het verlangen net zo sterk blijft). Kijk wat zn reactie is, en of het verandert. Als hij kwaad wordt, begrijpt hij je echt niet. Als hij je echt WIL, zal hij OF mee met je moeten willen gaan zoenen, OF hij staat toe dat je af en toe met andere mensen zoent. Misschien wordt hij er wel jaloers en/of opgewonden van en krijg je de passie weer terug waar je naar verlangt...
Als je maar JOUW verlangens volgt, je leeft maar 1 keer. Je verdient alleen het allerbeste. Dus bel me. Sorry dat laatste was een slechte grap. Ik ken je niet eens! haha. Wat ik wil zeggen is kies uiteindelijk voor jezelf. Probeer hem op andere gedachten en acties te brengen..maar als het niet snel genoeg lukt; jammer voor hem! Ik hoop oprecht dat je eruit komt, zoenen is fantastisch lekker. Veel geluk (en tongzoenen) !

Zoenen is echt het mooiste middel om elkaar te stimuleren.
Het is tegelijkertijd een fantastische manier om je liefde voor elkaar te tonen.
Ik zoen erg graag en veel.
Mijn vriendin en ik genieten er telkens intens van.
Punt is... Een veel gehoorde klacht van vrouwen... sommige mannen kunnen niet zoenen!
Ikzelf...ik kan niet dansen... Zoenen kan ik wel. Misschien heeft hij wat hulp nodig? Lesje sensueel zoenen?
Hoop dat het voor jullie goed komt.

Oooh zo herkenbaar, ik ga het maar weer bespreekbaar maken. Ik had een ultimatum gesteld, toen ging hij wel met me tongzoenen en deed ook moeite om goed te zoenen, dat was echt heerlijk. Nu heeft hij t weer benauwd en wordt er helaas niets meer getongd, ik vind het zo fijn en een heerlijke stimulans voor heerlijke sex. Ik vind het zo moeilijk.

Zoenen dus knuffelen n naakt tegen elkaar aan liggen n je lichaamsgeuer dat is top als dat zo hoort ik vind dat heerlijk

Ik heb dit nu al 6 jaar, we zoenen niet meer. Klein kusje in de ochtend wn avond, geen tongzoenen. En ik heb dat paar keer aangegeven, dat ik het niet lekker vindt zoals hij zoent. Hij doet zijn best niet te veranderen. Na 6 jaar nu wanhopig, mis het zó! En ook al maanden geen sex meer...

Dan moet je maar op zoek naar een FWB 🙈.
Iedereen heeft zijn/haar behoefte.
Je moet toch ook gewoon eten en drinken ?

Ik ben zojuist net weer terug van negen dagen vakantie, één kus verder springt de enthousiastme er ook niet vanaf dat ik terug ben, ik verlang naar mijn partner en vind knuffelen en zoenen fijn, toen ik hem in bed wou aanhalen en een zoen wou geven werd er gelijk gezegd "we gaan gelijk slapen hoor" met andere woorden dat ik verder nergens vanuit moest dan. Het deed me zeer, waarop ik teleurstellend zei niet te enthousiast en uiteraard slaap lekker dan maar, en hij gelijk zei ik hoor het al wel weer ga wel beneden liggen hier heb ik geen zin in. Vraag me af wat ik verkeerd doe of dat ik dan teveel verwacht?

De laatste keer dat we echt gezoend hebben kan ik mij niet meer herinneren.
Ik vind het echt heel erg, maar mijn vrouw zit daar volgens mij totaal niet mee en gaat weer over op de waan van de dag.

Bij hem is praten ook weg. Geen affectie op mij niet meer. SUDOCU krijgt meer aandacht dan ik

Intiem contact al een 6 maand niet meer. Ik voel mij gefrustreerd hierdoot

Ik vind het vreselijk. Ik zit net 1 jaar in een relatie. En me vriend communiceert zo slecht. Mannen in het algemeen zijn kortaf . Heel frustrerend. Maar ik merk je huwlijk is ook geen huwelijk meer.
Jullie hebben een toekomst opgebouwd. Bespreek het met hem, hoe jij je voelt. En kijk of hij open staat voor relatie therapie desnoods

Je beschrijft het zelf al. Laat hem in de steek. Je bent zelfstandige vrouw die haar zaken op orde heeft.
Ja je verdient het om gelukkig te zijn en bemind en geliefd en verwend te worden. Laat het toe!! Niemand zal het erg vinden als hij uit jou leven is. Zij leven niet met hem maar jij ervaart de ellende

Gewoon stekker er uit trekken en kappe met deze onzin !!!

Kies voor je eigen geluk 🍀

Beste L.P.

Ik zit in dezelfde situatie als u.
Ik ben daarom heel benieuwd of en hoe u hiermee omgaat. En hoe het nu gaat.
Ik was er bijna vandoor met en andere man.
Nu voel ik de druk ( ook van mijn familie)
om mijn man een kans te geven omdat hij zo enorm zijn best doet nu. Maar ik vraag me echt af of dat het uitgangspunt wel moet zijn.

Groeten en veel wijsheid
Ik weet het even niet meer

Ik heb hier net hetzelfde na 20 jaar huwelijk en 27 jaar samen. Knoop doorgehakt om te scheiden en opeens beseft hij dat hij mij niet kwijt wil.

vaak in relaties geven vrouwen alles en cijferen zich zelf weg en we creeren een partner die naar niets hoef om te kijken omdat wij het wel regelen.
Tot moment dat we daar uit wakker worden, en het anders gaan doen of uit de relatie willen stappen.

wat ik nu zeg is niet leuk te horen maar wel waar, liet je het toe dat je partner iets voor je zou doen. of had jij de touwtjes volledig in handen zodat als die wat deed het niet op jou manier ging dus dan deed je het maar zelf??

nu dat hij weet wat die mag doen omdat je het duidelijk heb verteld is je partner daar mee aan de slag gegaan.

ja je ben boos, teleurgesteld, verdrietig, gefrustreerd, je voelt geen connectie meer. dit alles komt naar boven omdat je behoefte aan iets hebt, en dat is nu zo openbaar voor jou geworden dat jij nu ziet wat je al die jaren gemist hebt.

dat is niet helemaal eerlijk als je bedenk dat je partner het vaak alleen maar fout deed als die wat deed. of zit ik er helemaal naast?

Je partner deed precies zoals jij wilde dat er schoongemaakt werd in huis of je partner pakte jullie spullen in om op vakantie te gaan. en deed dat exact zo als jij dat zou doen. jij had daar totaal geen frustratie over :-)

als dat zo is dan is er iets anders aan de hand.
maar als het tegen over gestelde is dan heb jij je partner gemaakt wie die nu is.
in de eerste maanden / jaren van je relatie vormen onze rol in je relatie. vrouwen nemen vaak de zorg rol en we zijn vaak best dominant in hoe wij dingen willen hebben of geregeld hebben.
mannen kunnen regels vaak iets makkelijker los laten zolang hun partner maar gelukkig is. mannen leren door doen, zoals een man iets niet goed doet doet die het 2 x en stop dan omdat hij de ruzie en ergernis niet wil, maar belangrijkste is hij maak jou er niet blij mee dus hij zoek iets anders voor je te doen. ook dan als dat afgewezen word gaat die verder opzoek hoe zijn vrouw rustig en gelukkig kan maken.
en ja ze vullen dat niet altijd goed in.
ik kan hier uren over praten waarom wij vrouwen zijn en hoe mannen reageren op ons gedrag.

Hier net hetzelfde, toen de kinderen klein waren, kwam alles op mij terecht, nu nog trouwens. Maar nu we in rustiger vaarwater zitten, beseft hij ook wat ik allemaal heb moeten missen door altijd alles zelf te moeten doen. Ik zei dikwijls al lachend dat ik een alleenstaande moeder was met 2 kleine kinderen. Alleen liep er nog iemand bij die ook zorg nodig had, eten op tijd, was en de plas ...Met de kinderen gaat het goed, alleen ik voel me gebruikt ..Mijn man had al die tijd een rustig leventje ..ik had amper tijd voor mezelf en nu de kinderen groter worden, groeit dat besef dat het nu mijn beurt is. Ik hoef zijn gezaagd en stinkende sokken niet meer ..pech

Hoi Fleur,
Je hebt helemaal gelijk hoor.
Mijn vriend wil ook wel van alles doen maar ik weet van tevoren al dat hij het niet zo gaat doen als dat ik wil, dus dan zeg ik ; hoeft niet lief, ik doe het wel ;)

Wat is je toch grappigv dat mannen altijd ineens willen veranderen als de vrouw helemaal kapot is en het te laat is. Daarvoor ze je altijd voor lief nemen. Hoe meer je geeft hoe klakelozer hij neemt.
Is het dan aan ons vrouwen niet de kunst eerder de deur dicht te doen? Zodat de man eerder wakker word?

Vrouw volg je gevoel maar geef je grenzen aan.

Je bent nog zo jong, geniet van het moment en van de liefde en leer van eventuele fouten die je maakt.

Je bent maar 1 keer jong, vergooi niet al je kansen op een normaal leven voor een illusie. Zoek een leuke jongen hier en begin een leven, er is liefde genoeg

Hi, ik herken precies je verhaal van toen ik 18 jaar was. Ik was zwaar verliefd op een jongen uit Kroatië die als vluchteling in Oostenrijk woonde. Je geeft alles voor elkaar omdat je verliefd bent. Maar vergeet niet dat het lastig zal worden als je ziet dat je inderdaad weinig gemeen hebt met elkaar. Bij mij is dit toen om die reden stukgelopen. Erna een relatie gekregen met iemand die veel meer gemeen met me had. Maar de keuze is aan jou want je kunt het ook fantastisch maken en alles voor lief nemen met hem!

Geachte Jeffrey,

Na het lezen van je verhaal begrijp ik je volledig. Het is enorm pijnlijk om er achter te komen dat jou vrouw met iemand anders aan het chatten is. Persoonlijk heb ik het zelfde mee gemaakt en het werd steeds erger. Waarschijnlijk voel je machteloos en ben je constant bezig met het zoeken naar een oplossing. Zo te zien heb je geprobeerd over te praten met je vrouw, helaas zonder resultaat. Dat zei de contact niet wilt verbreken met deze man komt het waarschijnlijk door dat ze een emotionele band heeft opgebouwd. Er is een grote kans wanneer ze met hem in contact blijft dat ze zich altijd aangetrokken tot hem zal voelen. In zo situatie is de kunst om er niks mee te doen en afstand van te nemen maar helaas kunnen veel mensen dat niet. Wat ik jou vooral adviseer is om nogmaals gesprek aan te gaan met jou vrouw. Wanneer ze nog steeds niet bereid is om er wat aan te doen, zal ik duidelijk maken dat je bij der weg gaat! Ik snap dat het hard klinkt maar wanneer zei dat niet begrijpt kan je beter afstand nemen. Je kan natuurlijk constant opnieuw het gesprek aan gaan, lief doen en alle aandacht geven in hoop dat het goed komt, maar geloof me dat werkt juist tegen. Op die manier laat je zien dat je onzeker en bang bent om haar kwijt te raken, maar dat is totaal niet aantrekkelijk voor een vrouw. Ik snap hoeveel pijn het je ook doet en hoe lastig het is. Toch adviseer ik je om zelfverzekerd over te komen en duidelijk maken dat jij afstand van haar neemt, hoeveel pijn het je ook doet. Misschien zal ze het dan wel begrijpen, zo niet dan is zei het niet waard, dat moet je wel beseffen! Het is al erg genoeg dat je er zelf achter moet komen en dat ze toch er mee door gaat. Je moet altijd in je achter hoofd houden als ze nu al niet eerlijk is waarom zal ze dat in de toekomst wel zijn? De keuze is natuurlijk aan jou wat je hier mee doet. Na dat mijn relatie uit was ben ik op al die dingen gaan reflecteren en heb ik spijt dat ik het niet eerder heb gedaan had me veel pijn en verdriet bespaart. Zoek vooral de juiste mensen om je heen die jou steunen in deze moeilijke periode. Probeer afleiding te zoeken waar jij je prettig bij voelt bijvoorbeeld sporten. Ik wens je heel veel sterkte in deze zware periode! Uiteindelijk komt het allemaal ooit wel goed, het heeft alleen tijd nodig.

Ze houdt ook 2 lijntjes aan. Voor zover jij weet slechts 2. De vraag is niet of zij verandert, de vraag is hoe jij hier mee om wenst te gaan want haar kun je niet veranderen....

Heel goede reactie van “@anoniem” en volledig mee eens!

ja ik heb het ook gehad,ze veranderd niet.het is bij mij 20 jaar geleden en ik ben een schat van een vrouw nu,maar zij is al aan nummer drie....
wie was het probleem....

Ik begrijp jullie beiden. Het is zoals je zegt, zonder de inkomsten van je man kan je ook niet verder. Het kost allemaal zo veel, en als je kinderen hebt kijk je ook naar wat zij later nodig hebben. Het is niet gemakkelijk, ik denk dat je op de eerste plaats moet volhouden. Je relatie nu in vraag stellen zal ook een bijkomende druk creëren bij de kinderen. Ik hoop dat je nog positieve dingen ziet bij je man. Het kan ook dat je zelf ook aan rust toe bent en dat je daardoor die positieve dingen nu niet ziet. Dan is het beter gewoon verder te doen tot je je wat beter voelt.

Denk jij dat deze man geschikt is om jou te helpen? of de tijd daarvoor heeft? Dan ga je het zelf doen. je wil niet al die tijd trekken aan een xxx dat jou nooit kan/gaat helpen,

Ik ken het. Een man die met zichzelf in de knoop zit en daardoor zo egoïstisch is dat hij het niet eens in de gaten heeft. De mijne laat zich ineens 24uur niet meer zien of horen. Telefoon uit en onbereikbaar, het ligt niet aan mij zegt hij dan. Ik heb al zo vaak uitgelegd dat het een trigger voor mij is als hij dat doet om furieus te worden. Op het moment dat hij het niet ziet zitten steekt hij de kop in het zand en verdwijnt hij. Vermoeiend, heel vermoeiend en ik? Ik zit te wachten tot hij weer boven water komt....

Ik denk dat je dat met je vriendin kan ontdekken of je lesbisch ben en zo ja.en heb je een goede band met je ouders dan zullen dat wel begrijpen dat je van vrouwen hou .en ik denk ook wel je vrienden en vriendinnen groetjes van janooms.xxx

Wat jammer dat je omgeving negatief is over homoseksualiteit. Ik hoop voor je dat ze hun mening bijstellen.... Het geeft natuurlijk wel angst.
Qua kinderwens: zelf heb ik een kindje met een homostel. Je kunt ook voor een donor gaan als je met een vrouw een relatie hebt. Dus die kinderwens hoeft echt niet uit het raam!

Ik denk dat je eerder bi - sexuel bent! niks mis mee , heb je al een relatie met een man gehad ? Zo niet probeert het eerst en dan weet je het succes

Ooit moet je uit de kast komen ,. die geheime periode verlengen heeft het zin? kost alleen maar energie en ongelukkige tijd terwijl je ouder wordt ...

Ik zou het niet doen. Het voelt aan als een narcist, wilt graag in controle blijven, macht trekken. Ze doen ook vaak goede dingen. Het moment dat je kinderen krijgt zal je ook er alleen voor staan..
Een partner hoort zich nu te bewijzen en niet als de kinderen zijn. Bij twijfel niet doen. Intimiteit, bemind en liefde geven dat hoort in een relatie. Natuurlijk van werken ben je moe, of soms heb je me time nodig. Maar dat je al bang bent voor zijn reactie niet doen aub.. heb dat ook meegemaakt

Ik zou toch nog eens een zeer serieus gesprek proberen aan te knopen over dit onderwerp .
Ook zou ik zijn reacties en gedrag nog scherper in de gaten houden en vergelijken met kenmerken van persoonlijkheidsstoornissen . Mocht het vermoeden van narcisme of iets anders toenemen dan zou ik wel overwegen weg te gaan.

Het ziet er naar uit dat het niet wederkerig is. Jij zult vanuit jouw positie de juiste conclusies moeten trekken. Weet dat een man die afstand neemt of zich zelfstandig gedraagt voor een vrouw opeens interessanter kan zijn.....

WEG MET DAT BEEST!!, je kinderen zijn niet de baas!!

Uw man heeft geen hart voor dierenen is jaloers omdat het arm beestje meer
aandacht krijgt dan hem Als je het arme
hondje gaat wegdoen gaat uw man hetzelfde karakter behouden ook tegenover de kinderen Hij wil aandacht met zo een man valt niet samen te leven Dit is niet goed voor je relatie ook je kinderen gaan een haat tegen hem krijgen Doe aub je hondje niet weg voor zo een egoïstist

Ik kan uw man goed begrijpen. We zitten hier in een zelfde soort situatie, waarin ik degene ben die de hond weg wil doen.

Mijn man heeft altijd een hond willen hebben. Ik heb nooit geweten, welke impact het hebben van een hond heeft. Dus ik kwam hem daarin tegemoet.
Maar het valt mij enorm tegen. De drukte, onvoorspelbaarheid, het blaffen, maar ook de zorg en verantwoordelijkheid. Ik kan mijn aandacht niet meer volledig aan de kinderen geven. Ik ben er enorm gestresst van.

Bij ons ook een zelfde probleem: mijn man wil de hond houden.
Zonder een hond is prima te leven (al jaren gedaan) en afscheid nemen is niet leuk, maar daar kom je wel weer overheen. Mijn vraag is: moet er structureel over iemands grenzen heen gegaan worden en wat is dan uiteindelijk de consequentie?

Dit klinkt niet alleen als jaloezie, maar ik denk dat je een bepaalde angst hebt ontwikkeld dat hij vreemd zal gaan en/of een punt achter jou zet. Claim hem niet, controleer hem niet (teveel) en wees een sterke energieke vrouw, verras hem af en toe en laat zien hoe leuk je hem nog vind. Hij moet gewoon geen reden krijgen om iets met een ander te (willen) doen.

Zo herkenbaar.
Ga dieper in je gesprek met hem!
Ga eerst voor jezelf na wat echt belangrijk is voor jou.
Hoe voel jij je geliefd? Wat heb je hiervoor nodig?
Je zegt hij is lief maar niet attent. Wat houdt dat concreet in voor jou en ga daar echt in detail over. Een bloemetje, een compliment, meer samen doen. Wat ervaar je bij die andere man dat je mist bij jouw partner.
Ga na wat je man nodig heeft om zich geliefd te voelen, mss is hij niet het attente type of mist hij zelf ook wel zaken.

Waar was je verliefd op? Je zegt dat je snel vond dat jullie veel op de kroeg zaten, toen ervaarde je een gemis.

Communiceer, vanuit kwetsbaarheid!!! En ja die gesprekken kunnen er heel hard aan toe gaan, maar blijf communiceren. Blijf jouw behoefte aangeven maar veeg ook niet wat hij je wel geeft van tafel!!!

Probeer samen te kijken waar jullie naar elkaar toe kunnen groeien.
Een relatie is werken en moeite doen voor je partner.
Ik ben van nature out of the blue geen wulpse stoeipoes maar mijn man houdt nu en dan wel eens van sexy lingerie en slettenseks… het kost me moeite maar ik doe het. Gaande weg vind ik het zelf ook wel eens leuk.
Ik mis nog steeds attenties, complimenten en bloemen… hoe cheesy denken veel mannen dan, terwijl ze zich uitsloven in voorzien en lief zijn…. Ik blijf vragen naar wat ik wil en ja mijn man is geen romanticus en zal dat nooit spontaan zijn maar ik blijf hem herinneren aan wat ik echt nodig heb en verwacht idd dat hij moeite doet!

Moeite voor elkaar doen in de taal dat de andere zich gewaardeerd en geliefd voelt.

Ik vind het zo wreed om te horen.
Waar is het wederzijdse respect gebleven? Je moet echt voor jezelf nagaan.
Nu je dit weet, voel je nog liefde, lust, voor hem. Is er nog aandacht voor elkaar. Kan je hem onder ogen zien zoja dan is relatie therapie een goed idee.
Als je er niet mee kan leven, dan moet je echt goed nadenken wat jou gelukkig maakt. Want jij verdient ook liefde, aandacht

Hier van hetzelfde al 22 jaar lang diverse langdurige relaties er naast. Het is altijd mijn schuld nooit de zijne, hij wil me niet kwijt maar gaat zn goddelijke gang. Het sloopt je van binnenuit, die leugens, die pijn. Ophouden gaat het nooit want ze willen niet inzien wat het met jou doet.

Je hebt 2 keuzes, blijven en accepteren of de de deur achter je dicht en vetrekken. Ik heb altijd gedacht we komen er wel uit, niet dus. Duizenden euros aan therapie uit gegeven maar alles bleek een wassen neus.

Mannen ( en wellicht vrouwen ) kiezen er voor zo te zijn. Om de spanning, vluchten voor de realiteit en omdat het ze gewoon niets kan schelen hoeveel slachtoffers er vallen. Eens ze er mee beginnen gaan ze nooit meer stoppen.

Ik heb er van van geleerd, de mijne gaat niet veranderen. Dus zal ik moeten veranderen en andere beslissingen gaan nemen.

Sterkte!

Mijn man heeft ook al ruim 20 jaar een dubbelleven. Het enige wat ik zie zijn gewetenloosheid, totaal gebrek aan empathie, totaal gebrek aan respect voor mij en de relatie. Sterker nog hij moet mij op een bepaalde manier behandelen om het in zijn hoofd goed te kunnen praten. Ze hebben spijt omdat zíj zaken verliezen, niet omdat wat ze hebben gedaan. Ze wisten heus wel dat het fout was en de ander kwetsten, ze hebben alleen er niet voor gekozen om iets anders te doen.

Guess the grass is greener on the other side right? WRONG. DELETE HER.

Haar maar ‘s vertellen wat je voelt en kijken of het wederzijds is. Als dat niet zo is, ben je voorgoed genezen. Je wee wel even afvragen of je je huidige relatie wilt opgeven. Want die is voor bij als je je jeugdliefde die vraag stelt. Je huidige partner verdient het 1e keus te zijn.

Vaak hoor je wel dat zo’n jeugdliefde toch de liefde van je leven is. Het zou mij niet verbazen als jullie een keer bij elkaar komen. Maar wel belangrijk te vragen of het wederzijds is. Anders was het niet de liefde van je leven ;)

Ik ben nu eigen benieuwd of je hier nog iets mee hebt gedaan en wat er uit is gekomen.

Vreselijk is dit,hoe kom je dit te boven?

Komt me bekend voor. Ik ben 45 jr getrouwd maar het voelt als dat we leven als broer en zus. Al 20 jr hebben we geen sex meer met elkaar. Altijd als ik haar wil kussen of knuffelen ontworsteld ze zich aan mij. Ik begrijp jou verhaal helemaal.
Sterkte ermee
G.

Hoi, helaas heel herkenbaar. De afgelopen weken heb ik er erg veel last van. Ik heb nu 23 jaar een relatie, 2 kinderen, ik houd erg veel van haar, ze is prachtig, mooi lichaam etc. Al ergens begin relatie merkte ik al eea waardoor de sex, ook intimiteit afnam. Ik voel mij al langer daardoor erg onzeker, veel geprobeerd, dan maar masseren, als dat al mag, nog steeds niet komen tot. Ik moet natuurlijk haar grenzen respecteren, maar al ruim 2,5 jaar haar niet op de intieme plekken aangeraakt, niet gezoend, met de tong. Naast het feit dat ik mijn behoeftes niet kwijt kan maakt het mij ook erg verdrietig. Ooit zei een kennis, is ze niet Asexueel? De oorzaak zou ergens anders moeten liggen, maar nu ik mij de afgelopen week verdiepte in deze term toen dacht ik meteen, dit moet het wel zijn. Ik hoop het zeker niet maar dan is het wel verklaarbaar. Ik lees het wel meer, maar we zijn net een broer en zus samen. Omdat ze er behoorlijk gesloten over is ook moeilijk om verder mee te komen. Misschien laten onderzoeken of zij Asexueel is, want eerlijk, als zij het echt is dan hoef ik niet nog jaren te proberen waar ik doodongelukkig van word. Maar waarom zij mij dan niet bijvoorbeeld aanraakt is mij dan een raadsel. Ik hoef niet perse te penetreren, maar meer intimiteit is gewoon wenselijk en in mijn beleving normaal in een relatie. Een optie zou dan ook kunnen zijn om met wederzijds goedvinden met andere vrouwen intiem te mogen zijn, maar eerlijk wil ik liefst met haar, ze is prachtig. Dus anoniem, zelfde verhaal, die je best maar niet teveel, het is een probleem van jullie beiden, niet van jou alleen, groet Bart.

Vreselijk dit een relatie hebben maar geen intimeit.. ik zie dit veel bij mensen die vreemdgaan een affaire hebben, daar eens over nagedacht dat ze uitgekeken zijn op hun partner of gevoelens hebben voor een ander.
Als je ineens op de een of ander dag niet meer intiem kan zijn met je partner moet je dit toch kunnen verklaren lijkt me.. maar zijn we tegenwoordig allemaal naïef ofzo?? Waarvoor heeft men tegenwoordig een relatie voor de praktische zaken, kinderen opvoeden, het financieel goed hebben?! Gewoon eerlijk tegen elkaar zijn joh samen een oplossing zoeken. En anders uitelkaar gaan lijden hoort niet in de liefde en egoïstisch zijn ook niet!

Ik zie maar een oplossing. Of wel wil je zo door gaan of je zet het mes (figuurlijk bedoeld) op tafel en stelt een ultimatum. Je zegt dat je van mening bent dat je al alles hebt geprobeerd dus nu is het hoogste tijd dat je omwille van jullie beide gemoedsrust en levenskwaliteit duidelijkheid schept. Zeg dat je professionele hulp wilt inroepen om je relatie nog eens kans te geven, ook omwille van jullie jonge dochter.

Je geeft aan dat je vrouw er erg goed uit ziet, ik neem dan aan dat jij er ook nog goed uitziet. Dus niet hebt laten verslonzen, wel sporten etc? Als dat niet zo is, dan zou het aseksueel kunnen zijn of dat je vrouw simpelweg met je is vanwege de structuur; kinderen, koophuis, zelfde vrienden etc, maar dat de liefde en aantrekkingskracht morsdood is. Eigenlijk is dat al een gegeven als je vrouw vraagt of er nog 'seks verwacht wordt'.

Wat ook kan trouwens: sommige vrouwen hebben na het krijgen van een kind, dus bevallen, dat ze geen seks meer willen.

Ik vermoed dat dit spijtig genoeg vaak gebeurt. Wij zijn 17 jaar samen en vanaf het 2de jaar was seks al een probleem. Zij heeft er gewoon veel minder nood aan. Ik ben recent uit een (ongerelateerde) depressie van anderhalf jaar. De medicatie zorgde er voor dat mijn libido kelderde. Niet 1 keer in dat anderhalf jaar heeft mijn vrouw naar seks gevraagd. Achteraf over gesproken en ze gaf toe dat ze misschien 1 of 2 keer zin heeft gehad maar niet meer. Soms denk ik dat ik beter de medicatie blijf verder nemen, dan is er tenminste geen discussie.

Auch, pijnlijk verhaal en komt zo vaak voor.

Ik ben jullie vrouw, die na een tijd geen zin voor seks meer voelde… dat was een probleem voor partner EN ook voor mij.
Vanuit gevoel of behoefte ervaring was het voor mij niet echt een probleem…. Wel vond ik het binnen de relatie problematisch, voelde me dus abnormaal en ben dan maar zelf gaan nadenken en later met een seksuologe in gesprek gegaan.

Wat ik ga neerschrijven is misschien niet van toepassing binne jullie relatie, bij jullie vrouw… het kan misschien inzichten geven…

Na paar maanden had ik zoals bij jullie vrouw, geen ‘spontane’ zin meer in seks… ik heb geleerd dat sommige mensen (vaker mannen) spontane ‘lust’ ervaren en sommigen (vaker vrouwen) responsive lust hebben. Ik ben bij die 2de groep.

In begin relatie was mijn lust ook niet spontaan… het was nieuw, mijn partner was nieuw, er was nog ‘minsterie’ en ja hij versierde me als geen ander. Onze relatie was ook vrij van alle verantwoordelijkheden, we keken uit naar elkaar… ik verzorgde mezelf tot in de puntjes, stopte op tijd met werk om maar bij hem te zijn… het begin van onze relatie was heel SPEELS, en ja gewone missionaris seks was in het begin ook lekker en fijn…

En dan begin je elkaar te kennen, ook de mindere kantjes van de andere, komen de verantwoordelijkheden, de eerste kleine en grote ruzies… je houdt van elkaar dat is zeker, denkt aan een toekomst samen … huisje… verantwoordelijkheden….de band ‘samen’ en toekomst samen wordt sterker… de verantwoordelijkheden van het leven bergen energie… och je kent elkaar steeds beter…. Die extra moeite hoeft toch niet meer…. BAM, mijn ‘spontane’ zin in seks minderde … snapte er zelf niks aan.
Ik kwam niet eerder van werk uitkijkend naar mijn lieve man die naar me uitkeek. Als ik thuiskwam, trof ik een man die op zijn beurt ook moe was van zijn werkdag zijn verantwoordelijkheden. Ik maakte me minder vaak op, hij versierde me steeds minder…
Waar we in het begin naar elkaar uitkeken en elkaar dat ook duidelijk lieten merken door appjes, lieve woorden, sexting,… om bij thuiskomst helemaal in elkaar over te gaan, waren we naar een ‘management’ relatie gegaan… ‘s ochtends snel ontbijt, kus tot vanavond… om ‘s avonds amper een kus te geven, het over werk en bekommernissen te hebben en bezig zijn met het huis, de plannen. In bed beland, benaderde mijn partner me voor seks, zijn behoefte aan intimiteit … een hand op mijn kont… in mijn beleving was dat een regelrechte ‘aanval’ - zo voelde dat! Ik kon gewoon niet van nul intimiteit, plots in bed aan seks denken. Ik snap dat voor hem seks net nodig is om intimiteit te voelen, bij mij werkt het andersom… heb tekenen van intimiteit nodig alvorens ik überhaupt lustgevoelens ervaar,
Zijn ‘aansporen’ tot seks kwam bij mij binnen als: hey, kan je voor mijn behoefte aan seks en intimiteit zorgen. (En ik weet wel dat dat zo helemaal niet bedoeld was!). Bij mij kwam het echter binnen als, een extra verantwoordelijkheid, zorgen voor de ander… en dat is voor mij en vele vrouwen een libido killer.
Je kan je inbeelden misschien hoe dat nog erger voelt als er kinderen zijn voor wie vrouwlief ook voor zorgt.

Met een reactieve lust is het zo goed als onmogelijk om van de zorgende rol, naar de vrije lustige rol te gaan in een knip!

Ook was de seks an zich steeds minder bevredigend voor mij! Missionaris, doggy style… de seks waarbij penetratie de hoofdrol speelt en dan zonder dat versieren (die voor mijn opwinding zorgde voordien) werd alles behalve fysiek bevredigend… er is ondertussen toch geweten door menig mens dat penetratie alleen niet echt voor een vrouwelijk orgasme zorgt, of toch niet vaak… als ik ‘mentaal’ en emotioneel doorheen de dag gestimuleerd werd, er een leuk voorspel volgde en uiteindelijk penetratie dan was het WEL bevredigend.
Een ‘het, zullen we…’ dmv zijn hand op mijn kont zonder de prelude, de speelsheid over dag en een fijn voorspel zoals oa massage, strelen, kussen af en toe oraal… me bemind voelen zeg maar werkte voor geen meter! Seks werd een ‘moetje’… eik ging wel mee in het moetje, genoot steeds minder van de seks en intimiteit… het voelde echt aan als: hij moet weer maar een zijn zak legen en het is mijn ‘marital duty’ - dat was zeker verkeerd van mij! We hadden veel eerder moeten communiceren… maar het kwaad was geschied…

Seks werd echt een ‘karwei’ waar ik tegenop ging zien, daar heb je hem weer…

Na verloop van tijd begon hij net zoals jullie aangeven over dag eens en knuffel te willen… en liet toch subtiel soms niet zo subtiel merken dat hij seks wou… een knuffel ging snel over naar een knuffel die naar borsten kont of kruis aftasten ging… een kus ging steeds vaker gepaard met stevig mijn kont tegen zijn kruis aandrukken…. Allemaal cues die duidelijk lieten merken dat hij seks wou (ja nu weet ik het, seks = intimiteit) bij mij was het weer: ja hij moet weer, ik moet weer. Ik ging dus steeds meer elke vorm van intimiteit uit de weg!

Maar hoe kwam dat dan, vroeger vond ik een aai op mijn kont zo fijn! Me tegen hem aantrekken was zo betoverend en nu voelde dat aan als een ‘aanval’…

Simpel, wel voor mij! Niet zo simpel voor hem! We waren allebei, de speelsheid verloren van in het begin… waar alles kon en niets moest… bij zijn appjes van toen… het versieren tijden een avond stappen, het flirten… waren er wel duidelijk tekens van zijn verlangen, maar de afstand, het niet onmiddellijk overgaan tot daadwerkelijke seks gaf mij de ruimte die ik nodig heb om op ‘temperatuur’ te komen, ruimte om het verlangen in mij te laten groeien. Ja meer dan eens in het begin toen we nog flirtten ben ik thuis gekomen om hem te bespringen!
Waar was die vrouw, vroeg hij zich af?
Wel die was verloren gelopen samen met die man die hij was.

Ik heb hier een aantal punten uit geleerd - en ja het is werken en bewust SAMEN met intentie energie en tijd in de relatie steken:

- communiceren!
Neen je wilt niet perse seks, je wilt je verbonden voelen… seks is de ultieme manier van verbinding en het is OK als verbinding niet altijd seks is. Het is ok voor je vrouw om alleen maar te willen knuffelen, hand in hand lopen zonder dat er seks is. Zij krijgt de ruimte om geen zin te hebben zonder dat je boos wordt of chagrijnig, of met een lip rondloopt (het doet wonderen) dat haalt een heel pak druk van haar weg.
Zij moet, mag ook communiceren, wat is voor haar intimiteit, wat heft zij zelf nodig (emotioneel, praktisch, mentaal, fysiek) zij moet jou ook de ruimte geven om seks te willen. Zij kan aangeven, nu niet lieverd… straks misschien… je niet afsnauwen als jij zin hebt en zij nog niet.

Sta open voor de communicatie van de ander, ook in bed. Vind je partner de seks an zich nog wel fijn en bevredigend? Wil ze meer voorspel, oraal, een andere plek, s’ochtends? Wat is voor haar een fijn voorspel? Komt ze klaar door vingers, speeltjes, oraal… het hoeft niet perse ‘kinky’ of misschien net wel….

- speelsheid behouden in de relatie.
Waarom in godsjammerlijk vergeten we te verleiden en versieren. Iedereen versiert om iemand ‘binnen’ te halen en dan ‘poef’ gedaan, hoeft niet meer! (Als je traint voor een sixpack en je stopt zodra je ze hebt… wedden dat de sixpack snel verdwijnt) ja het betekent collitment, intentie en moeite voor elkaar… of eerder moeite voor de relatie en voor jezelf!
De andere veranderen is onmogelijk, bij onszelf beginnen… ikzelf ging dus weer meer letten op mijn uiterlijk, ging zelf weer meer flirten, nadat we duidelijk hadden afgesproken, 2 minuten flirten staat niet gelijk aan direct in bed duiken (zou ik weer druk gaan voelen). Dat werkte aardig, mijn partner ging me ook meer versieren en een kus werd niet perse een teken van ‘het poepie zullen we…’. Die ruimte creëerde veiligheid voor allebei en ruimte… en ja hoor het kwam weleens voor dat een kus na 2 minuten uitmondde op fijne seks.

Moraal van het verhaal: niet elke mens ervaart SPONTANE lust uit het niets! Als,er geen context of aanleiding is, is er geen lust, is er geen drang, is er geen kriebelend gevoel… tja dan denk je er gewoon niet aan. Als je geen honger hebt denk je niet aan eten, ga je ook niet spontaan achter de potten staan koken…

Ik snap dat dit moeilijk te begrijpen is, ik begrijp spontane lust niet… geen idee hoe dat voelt… als ik single ben masturbeer ik zelden of nooit… ik VOEL die behoefte NIET

SUCCES

Interessant om de andere kant te horen. Ik zal het probleem van de spontane kant trachten uit te leggen, althans zoals ik het ervaar.

Soms komt de nood aan seks (en enkel seks) volledig uit het niets of omdat iets in de omgeving er aan doet denken. Als dat gebeurt heb ik geleerd het met masturbatie en al dan niet porno op te lossen. Omdat ik weet dat het bij mijn vrouw niet spontaan kan. Enigzins frustrerend maar daar wen je aan.

Maar soms vloeit het voort uit een gevoel van liefde/verliefdheid. "Ik zie ze zo graag. Wat is ze mooi. Ik wil dicht bij haar zijn. Verbonden zijn. ze knuffelen en kussen." En soms BAM, zin in seks. Wanneer dat gebeurt en de respons is negatief (wegduwen, hand wegslaan of gewoon boos of ambetant reageren), dan komt dat hard aan. Dan voel je je verworpen, ongewild en ongeliefd. Zelfs al besef je dat dat niet zo bedoeld is.

Als dat jaren gebeurt kom je op een punt waar je het opgeeft. Zeker als het drukke leven er voor zorgt dat je sowieso weinig of geen tijd voor elkaar hebt. Ik heb vaak het gevoel dat wij gewoon twee ouders zijn die op hetzelfde adres wonen en niet meer.

Hey hier ook hetzelfde probleem 30j getrouwd en ook broer en zus!
Ik hoop ook op een oplossing !
We zijn toch niet alleen met ons probleem! Mvg

Hier 40 jaar getrouwd en we doen het nog maar 2 keer per week

Maak dat je wegkomt ! Jouw relatie is een psychiatrische patiënt

Je verhaal is heel herkenbaar. Ik ervaar hetzelfde en heb nog steeds contact. Soms twijfel ik wat ik moet doen maar weet ook dat de roze wolk soms mooier lijkt dan het is. Dan denk ik stel ik woon samen met die ander is de sparkle na een tijdje dan ook weg? Bij mijn man voel ik me veilig en weet ik wat ik heb maar de ander niet. En hoe vertel je zoiets ook? Niet denk ik dan. Ik zou beide kwijtraken en dat terwijl ik weet dat wat ik doe fout is. Ik toch niet er mee kan stoppen. Het is het speciale gevoel wat ik mis. Die echte connectie.

Mijn hart zegt iets anders dan mijn verstand. Nou weet ik dat je met praten het verste komt. En ik adviseer ook hoe moeilijk het is dat taboe soort van te verbreken.

Wees een man en zeg dat je haar shit niet accepteert. Ze kan kiezen tussen jou en een leven met vreemde mannen.
Geef haar 2 weken tijd om serieus na te denken en trek een conclusie.
Twijfel ga je namelijk kapot aan.

Geweldig advies 4 jaar na dato.

Als dit na 5 maanden al zo is moet je gewoon stoppen. Dat heeft helemaal gezin. Hij gaat niet veranderen. En jij gaat uiteindelijk spanning opzoeken, wat logisch is, en dat is alleen maar vervelend voor ierdereen

Ja ik ben het eens met bovenstaande reactie. Ik heb al een aantal relaties achter de rug maar als het begin van de relatie al zo gaat, ben ik bang dat jullie te verschillend zijn.
Gaat niet werken op lange termijn :(

Ik voel mij ook gefrustreerd, omdat ik niet meer met hem mag vrijen. Ik 'snap het niet
Hij neemt medicatie ' coversyl plus ' ik heb op bijsluiter gevonden dat je daar impotent van word. Erg he.

Beste Anoniem,

Het ligt zo voor de hand, maar... zoek hulp! Zoals je zelf al aangeeft, alle aandacht gaat naar jouw partner. Maar ook jij kunt een luisterend oor gebruiken. Dat kan een goede vriend zijn, een familielid of een therapeut.

Vraag daarnaast om hulp. Het is niet gek om wat ondersteuning te kunnen gebruiken in deze situatie. Ik denk ook niet dat iemand een hulpvraag gek zou vinden.

Ga met je baas in gesprek over gedeeltelijk verlof zodat je thuis even bij kunt springen, vraag vrienden of familie of zij kans zien de situatie thuis in de gaten te houden zodat jij een uurtje iets voor jezelf kunt doen. Het hoeven geen grote dingen te zijn.

Uiteindelijk gaat het erom dat niet alleen jouw partner hier doorheen komt, maar jij ook. En het liefst dan samen.

Sterkte!

Ooit zal dit eindigen. Tot die tijd moet je zien vol te houden en pas dan kan je je relatie opnieuw beoordelen. Nu zijn jullie beiden niet jezelf. Ik ben gewoon naar mijn huisarts gegaan en het eerste gesprek daar luchtte mij al enorm op. Praten werkte voor mij. Sterkte.

Ik denk wel dat je vriendin iemand is die op den duur niet monogaam kan leven. Dat verschilt per persoon, maar zoals t klinkt, ik zou er rekening mee houden.
Vraag haar eerlijk te zijn tegen die tijd. Gewoon erover praten. Dat is t enige wat kan werken om verbinding te blijven houden.

Ik heb zelf ook in deze situatie gezeten, alleen was het toen mijn ex die zo vrij was. Nu ben ik het zelf ook. Ik kan je alleen zeggen praat erover, praat over je onzekerheden en blijf vooral dicht bij jezelf. Vertrouw op je vriendin, je weet niet wat de dag van morgen is, over een paar maanden of jaren. Geniet nu, en elke dag. Maar vooral vertrouw elkaar en wees eerlijk en communiceren.

Liefs.

Je kunt natuurlijk het allemaal lijdzaam ondergaan en tot een miserabel mentaal wrak muteren. Of, als je bij haar wil blijven dan anticiperen op het geheel. Je zegt dat het haar alleen om de “lust” te doen is en in dat geval moet je zelf “lustig” het heft in handen nemen. Organiseer haar seksuele uitspattingen op een manier dat jij de controle houdt en je niet in snelheid gepakt wordt doordat haar “lust” in liefde overgaat voor een ander en jij aan de deur gezet wordt. It takes two to tango!

Ik denk altijd : het is maar seks / lust. Houden van doe je naar je partner. Accepteer het anders wordt je helemaal gek.
Bedenk ook, ze is niet je eigendom en wanneer je het kan accepteren zijn jullie beiden ( zij het voor beiden op een andere manier) gelukkig met het leven wat je leid.
Wanneer je dit niet kunt laat haar gaan.

Mijn vriendin is ook zo, ze heeft af en toe seks nodig met een andere man om op te laden. Ik ben niet jaloers dus waarom zou ik uit elkaar gaan als het houden van alleen thuis plaats vind, Ik kan er nu zelfs van genieten als ze op stap gaat dit maakt het voor beide leuk.

Ik begrijp niet zo goed waar jou moeder het lef vandaan haalt te beoordelen met wie jij samen bent, je bent geen klein kind meer, ik zou tegen je moeder zeggen dat ze maar heeft te respecteren wie jij als man kiest notabene de vader van haar kleinkind en dat ze het er maar mee doet, en als het haar niet aanstaat, dan komt ze maar niet als hij thuis is, tenzij je vriend je in elkaar slaat of bedreigd of manipuleert maar dat Kees ik allemaal niet in jou verhaal, en dat hij een depressie gehad heeft kan iedereen overkomen.

Martina,

De onzekerheid is inderdaad erg frustrerend. Het wantrouwen staat nu tussen jullie in. Het probleem is dat je zaken waarneemt die niet consistent zijn waardoor wantrouwen het gevolg is. Zijn informatievoorziening maakt het verhaal jammer genoeg niet kloppend. Je denkt dat hij vreemd gaat maar je hebt geen bewijs.

Je kunt twee dingen doen:
1. Een gesprek met hem hebben en op de man af vragen of hij vreemd gaat? Of,
2. Het niet meer met hem erover hebben. Gedraag je alsof er niks aan de hand is zodat hij denkt dat je er niet meer mee bezig bent. Hij zal hierdoor minder voorzichtig worden. Tegelijkertijd blijf je scherp en verzamelt meer informatie. De informatie die je uiteindelijk verkrijgt zal een verhaal vertellen. Je kunt hem vervolgens hiermee confronteren.

Optie 1 is minder ideaal omdat hij simpelweg kan zeggen ‘Nee lieverd, hoe kom je erbij?’

Optie 2 is beter.

P.S. Een van de betrouwbaarste tekenen, dat iemand vreemd gaat, is wanneer dagelijkse patronen ineens veranderen zonder dat deze verandering gepaard gaat met een heldere begrijpbare verklaring.

Ik wil alleen even zeggen: je hebt deze onrust volledig aan jezelf te danken door je man te stalken. Echt, ik was allang gaan rennen met zon vrouw!

Mooi dat jullie beslissen samen te blijven.

Er wordt niet gesproken over de seks in jullie relatie. Kan het zijn dat daar iets mist? Niet dat dit alles zou goedmaken, maar als je de oorzaak vindt kan er iets aan gedaan worden.

N beetje spanning, wat waarschijnlijk nodig is voor haar.
Niets aan de hand! Je bent een lief mens Jan!

Inderdaad op zoek spanning, wees blij en probeer er iets leuks van te maken. Een keer meekijken tijdens de chat?

Dag Jan,

ik begrijp je volledig. Ik heb hetzelfde meegemaakt. Mentaal overspel kan vervelender zijn dan een keer een scheve schaats rijden. Sex om de sex. So What.

Maar de jarenlange emotionele investering in een ander van je partner doet gewoon emotioneel pijn. Vooral het verborgene en het stiekeme.

Bij mij heeft een jaar geduurd vooraleer ik het een plaats kon geven.

En ja, je relatie verandert gewoon. Het (door dergelijke voorvallen blijkbaar) naïeve onbegrensde vertrouwen in je partner is weg. Dat komt niet meer volledig terug.

Jef

Wou dat mijn vrouw zo lekker stout was

Sukkel , hoe wanhopig moet je dan zijn.

Je vrouw wil gewoon weten hoe een andere man is tussen de lakens

Mensen hebben gewoon wat spanning nodig. Ik zou het zien als een mooie kans om meer te leren over wat jouw vrouw leuk, aantrekkelijk en spannend vindt. Mijn vrouw heeft ook mannen met wie ze intieme en sexy appberichten deelt. Ze vertelt mij als er wat leuks gebeurt en soms geef ik haar tips over hoe ze zo'n man nog wilder kan krijgen. Dat heeft een enorme erotische vibe tussen ons.

Hi Jan na 27 jaar is de spanning wel een beetje verdwenen dat was bij ons ook het geval. Wil je er nog eens 27 jaar aan vastplakken dan is het tijd dat je een open gesprek aangaat met je vrouw.
Wij hebben dat ook gedaan en zijn tot de conclusie gekomen dat we opzoek moesten gaan naar een huisvriend. Was best een shock in het begin maar moet bekennen dat het achteraf alleen maar positieve dingen heeft opgebracht. Voor het gesprek hadden we 1 x in de 3 maanden seks en nu iedere week en de huisvriend komt 1 x per maand soms voor een trio maar ook vaak voor haar alleen. Nu 3 jaar verder kan ik alleen maar beamen dat we het weer 100% leuk met elkaar hebben.

Ik wacht nog steeds Jan.

Ik zal hieronder een uitleg geven wat ik meegemaakt heb, en hoor graag reaties!

Hi Jan,

Ten eerste: bedankt voor het delen van jouw verhaal.

In het begin van een relatie is seks en opwinding maximaal. Waarom? Omdat je elkaar nog niet goed kent. Echter, hoe meer je elkaar leert kennen, hoe minder er sprake is van opwinding. Je hebt dan seks omdat het bij de relatie hoort, maar de seksuele gierigheid van het begin is verdwenen.

Maar, we blijven gevoelig voor seksuele opwinding. Jouw partner was hiernaar op zoek. Ze was op zoek naar een gevoel dat ze lang niet heeft gehad. De intieme chatter was de persoon de het haar kon geven.

Oplossing: een open gesprek voeren over haar behoeften en de jouwe. Wat wil ze en wat wil jij? Naarmate we ouder worden veranderen we, en zo ook onze behoeftes. Hoe deze veranderen moet voor de partner duidelijk zijn, anders weet je niet hoe je hierop moet inspelen.

Zie het zo: jouw partner weet dat je van tosti houdt en maakt dat al jaren voor je klaar. Nu komt er een moment dat je tosti niet meer lekker vindt. Als je het niet aan jouw partner zegt, zal deze het voor je blijven klaarmaken, met grote irritatie tot gevolg.

Ik zit aan de andere kant van dit verhaal. Ik heb een hoog libido, zij heel laag.

Als je bereid bent haar te plezieren, zelfs al heb je zelf niet echt zin, dan is dat al heel positief. Een erectie is daarvoor niet noodzakelijk. Je kan kussen, vingers gebruiken, speeltjes, etc. Probeer eens een vibrator of vibrerend eitje.

Ow ja sorry te zeggen vorige week was ik ontploft kon niet meer. Jaren van woede verdriet pijn en onderukking klapte eruit. Liep weg wel gezeik gehad.<br><br>We praten veel nu maar ik ben zo beschadigt door die jaren dat ik gewoon geen liefde meer aan hem kan geven. Maar niemand geloofd of interesseert hoe ik me voel. Ze geven alleen om hem omdat hij zo zielige jongen is. En ik moet me maar gedragen of mij niet aanstellen. Of ik ben de foute omdat ik boos verdrietig depressief wantrouwend ben. En omdat ik met m'n medicatie nu mezelf beter kan uiten en ja als je dit jaren meemaakt kan je boos overkomen. Dat ik moet kappen met m'n medicatie nou nee ik voel me goed door m'n medicatie en dat ik nu terug vecht voor m'n eigen leven. En niet een keer voor hem. Begrijpt m'n familie niet. Een keer is het klaar. En heel erg wat m'n ex partner in z'n verleden heb meegemaakt. En in 2013 had hij al beloofd om hulp te zoeken. Maar dat was weer een leugen van hem. Mijn vrienden zeggen luister niet en als het werkt gewoon mee doorgaan. Kijk ik heb jaren lang al vanaf 2005 voor hem gezorgt. Van m'n studie geld kleren gekocht voor hem want hij had geen geld. Altijd gewerkt voor hem want meneer kan niet voor een baas werken. Hij had wel wat baantjes maar dat waren maar dagen. Al mijn geld aan hem uitgegeven want hij wou een bedrijf beginnen. Kijk mensen zeggen laat het verleden nu los. Maar hoe kan ik dat doen als het verleden weer heden word. En alles wat hij doet mijn schuld is. Mensen snappen niet hoeveel schade ik heb gehad en hoe gebroken ik ben nu. Nee ze geven de medicatie de schuld. Heel grappig want met die medicatie kan ik teminste de dag door komen zonder angst stress depressie of dat ik alchol moet drinken. Nee wat dan me jaren kapot drinken nog ellendige voelen en meer onderdrukt worden. En dan zelfmoord plegen nee das een goede optie. M'n armen staan al vol littekens

J,
Wat erg zeg. Hoe lang zijn jullie samen? Hoe heb je het volgehouden?
Waarom begrijpt je familie het niet? Zien zij het ook niet?

Jaren geleefd in angst en als een zombie. En veel uitwegen zoeken. Nu vechten en mensen die wel om me geven en geloven dicht bij me houden.

Wat houdt je bij hem? Zo te horen is hij je vriend, dus jullie zijn niet getrouwd. Pak je spullen en ga weg. Logeer bij je vrienden, zoek een tijdelijke kamer, blijf daar niet!

Het is mijn huis. Staat op mijn naam

Ben altijd de kostwinner geweest. Over niet al te lange tijd komen de vervolg stappen ook.

Weggaan is op dit moment nog niet mogelijk maar er zijn nu wel mensen die mij steunen en helpen in deze lastige tijd. En die hem ook in de gaten houden. Want alle bewijs van vreemdgaan heb ik al doorgestuurd. Maar ben wel sterker nu dan een jaar geleden. Pik ook niks meer van hem. En doe mijn eigen ding.

Meteen stoppen ermee! Hem eruit gooien voor jezelf gaan en aan jezelf werken!

Hoi J,
Wat verschrikkelijk dat je dit meemaakt.
Hoe ben je erachter gekomen dat je vriend is vreemdgegaan. Ik heb de vermoeden dat mijn man vreemdgaat en ik weet het bijna zeker maar hij zal dit nooit bekeken. Onze relatie is niet meer wat het was de afgelopen half jaar, ik wou dat ik bewijs kon vinden. Zijn telefoon laat hij nooit onbemand, hij draait zijn telefoon vaak om als we samen televisie kijken. Ik word gek van het sterke gevoel dat hij vreemdgaat maar hij blijft ontkennen en ik kan niet aan bewijs komen. Hoe heb jij het voor elkaar gekregen? Ik heb hier vaker over gesproken met vrienden, nadeel is dat we gemeenschappelijke vrienden hebben en degene die ik vertrouw, zeggen dat hij nooit vreemd zou gaan. Is er een manier om hierachter te komen?

Toen hij weer vreemd deed gewoon op z'n account Google account plus geschiedenis gekeken. Kijk als je in je relatie geheimen en leugens hebt wat ik ook heb gehad. Afbreken want het maakt je kapot. En wat je vind foto's van maken. Als mensen lastig doen gewoon laten zien kijk bewijs.
En zijn gedrag gewoon in z'n gezicht bespreken. Van heb je geheimen of zo. Je kan het heus laten zien wat je op je telefoon doet. Gewoon zeggen dat je die geheimzinnigheid niet op prijs stelt

Beste Tirza,

Als je het vermoeden hebt, spreek hem daarop aan en vraag toestemming om zijn telefoon te doorzoeken. Ga vooral niet jezelf gek maken, op onderzoek uitgaan en mensen inzetten om voor je te bespieden.

Als hij vreemd gaat, ga weg bij hem. Ga alsjeblieft je vuile was niet buiten hangen vooral als jullie kinderen hebben. Dit zal hen niet goed doen. Bewijzen doorsturen, begrip zoeken bij mensen en mensen hem in de gaten laten houden, klinkt volstrekt bizar en toch en vorm van stalken, doe dat niet. Allemaal niet nodig want je krijgt er niks voor terug. Hoe zeer je ook mensen vertrouwd, ze zullen altijd achter je rug om praten over je partner. Als hij vreemdgaat, kies ervoor om het te accepteren en bij hem te blijven of kies voor jezelf en ga weg. Ga niet wachten tot hij de besef krijgt dat hij je kwijt is, want dat moet hij weten voordat hij vreemdgaat- ging.

Ik spreek uit eigen ervaring, we zijn al 5 jaar uit elkaar en we zijn goed vrienden gebleven omwille van onze 3 kinderen en omdat we veel respect voor elkaar hebben, ondanks zijn affaire. We zijn nu allebei gelukkig met onze partners.

Ik denk dat je voor jezelf moet uitmaken wat je ermee wil doen? Verliefdheid overkomt je en is menselijk. Het is vooral wat je ermee doet. Eerlijk duurt wel het langst?

Ik zou als ik jou was nooit met zo een meid in zee zijn gegaan. Nu ben ik zelf wel een vrouw. Maar als ik dit zo lees lijkt het mij alsof zij met jou heeft gespeeld. Ik zou het in ieder geval niet uithouden met zo een persoon.

Ik herken mijn eigen verhaal van de laatste 15 jaar in wat je beschrijft. Het is een fikse uitdaging om daar handen te kunnen aan steken ( als het ooit al lukt ). De beste raad die te geven is lijkt me deze : ga over het onderwerp narcisme en/of borderline zoveel mogelijk lezen , vooral omtrent verborgen narcisme. Blijf helder denken en analyseer situaties en tracht bij je vaststellingen -besluiten te blijven. Je zet één zin neer waaruit voor mij blijkt dat je zelf heel empathisch bent en onder invloed van de narcist : je denkt dat dit niet bewust gebeurt, met andere woorden , je kan en wil niet geloven dat het zo is omdat je denkt dat dit niet jouw partner is omdat je haar zo niet lijkt te kennen . Dat is het fameuze masker. Trek je op aan het gegeven dat de rationaliteit het nooit kan winnen van de emotie. En blijf vooral trouw aan je eigenheid en eigenwaarden.

Hier nog een man die dit herkenbaar vindt. Blijf trouw aan jezelf en ga geen verkeerde acties van haar goed praten. Jij bent het slachtoffer hier.

Sterkte

Wat een vervelende situatie, heel veel sterkte ook.

Maar kan het misschien niet zijn, dat zij zich ook daadwerkelijk zo voelt. Of heeft het met een bepaald onderwerp te maken. Of misschien je intonatie Of lichaamstaal? Mijn partner heeft ook wel eens dingen gezegd waar een dubbele betekenis aan zit en waar ik een heel raar onderbuik gevoel bij kreeg gevoel bij kreeg bijv. "verandering van spijs doet eten..."

Oppassen met gaslighters die alles weten om te draaien en zichzelf als slachtoffer van gaslighting gedragen. De waarheid weet ieder hopelijk voor zichzelf.