Therapiepsycholoog.com
  • 400+ therapeuten
  • Ook online therapie
Menu
  • Provincie
    • Drenthe
    • Flevoland
    • Friesland
    • Gelderland
    • Groningen
    • Limburg
    • Noord-Brabant
    • Noord-Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zeeland
    • Zuid-Holland
    • België
  • Stad
    • Amsterdam
    • Arnhem
    • Breda
    • Den Haag
    • Dordrecht
    • Eindhoven
    • Haarlem
    • Maastricht
    • Nijmegen
    • Rotterdam
    • Utrecht
    • Meer steden »
  • Hulpvraag
    • Angst
    • Burnout
    • Depressie
    • Onzekerheid
    • Piekeren
    • Rouwverwerking
    • Relatieproblemen
    • Stress
    • Trauma
    • Zingeving
    • Meer hulpvragen »
  • Therapievorm
    • ACT
    • Cognitieve gedragstherapie
    • Coaching
    • EMDR-therapie
    • Hypnotherapie
    • Mindfulness
    • Psychosociale therapie
    • Psychotherapie
    • Relatietherapie
    • Meer therapievormen »
  • Online therapie
  • Inloggen
  1. Therapiepsycholoog.com
  2. Ervaringsverhalen
  3. Relatieproblemen

Relatieproblemen ervaringen

Pagina 3 van 7
  • Samengesteld gezin

    deel

    Mijn partner en ik zijn 4 jaar samen. We vormen een nieuw samengesteld gezin met langs mijn zijde twee pubers en langs zijn zijde bewust geen kinderen. We maken echter veel ruzie over de kinderen, hij wenst ze zeer streng op te voeden terwijl ik meer mijn moederhart laten spreken en meer door de vingers zie. hij focust zich zeer erg op rekening houden met elkaar, of in mijn ogen eerder met hem. Zo zijn er talrijke, in mijn ogen , futiliteiten waar hij een drama van maakt. Zijn manier van ruzie maken is zeggen dat de discussie stopt, zwijgt en wegloopt, dan lig ik gans de nacht wakker en slaapt hij lekker door. Omdat het me vaak frustreert hoe hij kan slapen terwijl ik wakker lig en me dik maak, ben ik al eens in een andere kamer gaan liggen dubben. ‘s ochtends zie ik dan dat hij gemasturbeerd heeft. Ik begrijp niet of hij de relatie nog waardevol vind. Dit is namelijk het laatste waar ik dan aan denk.
    Ellen
    Ellen 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Heeft het instand houden van de relatie in mijn geval nog zin?

    Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties - heel graag ontvang ik die - met de grote kernvraag voor mij, of het instand houden van de relatie in mijn geval nog zin heeft, Ik realiseer me dat het eigenlijk een retorische vraag is. Maar ik ben gewoon benieuwd of voor mij onbekenden in mijn situatie er hetzelfde tegen aan kijken (zichzelf in mijn positie verplaatsend).

    Ik (man) ben ruim 20 jaar samen met mijn huidige partner en we wonen sinds 2012 samen. Laatste verhuizing was oktober vorig jaar.

    Ik heb mijn partner (vrouw) in de voorbije jaren zien veranderen van karakter en gedrag en niet bepaald in haar voordeel. Ik ga er niet over uitwijden maar anno 2023 en eigenlijk sinds zeker 7 a 8 jaar daarvoor is het een feit (dus geen mening maar eigen waarneming en constatering) dat zij drie verslavingen heeft waarmee ik haar bepaald niet heb leren kennen. Kort en goed: ze drinkt stelselmatig (veel) teveel (ongeveer 1,5 fles droge witte wijn per dag), ze eet stelselmatig teveel (zowel maaltijden als tussendoortjes) en dat is ook onmiskenbaar aan haar postuur te zien én ze heeft een telefoon/annex schermverslaving.

    Ik ben bepaald geen ruziemaker (en eigenlijk trek ik mijn bek gewoon veel te weinig open om kenbaar te maken hoe ik erover denk), maar het is wel zo dat vorig jaar zomer ik dit voor het eerst - op een signalerende manier - bespreekbaar heb gemaakt. Dat ontaarde dan ook niet in een ruzie. Ik merk wel al een aantal jaar dat het steeds mee aan me vreet en ik ben inmiddels zo ver dat ik tot de conclusie kom dat ik hard op weg ben om doodongelukkig in deze relatie te worden. Er wordt vrijwel dagelijks dezelfde film afgespeeld waar ik zelf onderdeel van ben. Een week of 6 a 7 geleden is dit nog een keer onderwerp van gesprek geweest, weer zonder ruzie, waarbij ik op het eind aan haar vroeg, of ze er iets mee kan. Toen zei ze volmondig ja. Nu weer de nodige weken verder stel ik vast dat er helemaal niets verandert. Sterker nog, ze gedraagt zich in huis gewoon of er helemaal niets aan de hand is. Alsof de gesprekken er niet zijn geweest en in ieder geval of ze er geen boodschap aan heeft. Dit geeft mij nog eens extra het gevoel en de indruk dat ze mijn signalen niet serieus neemt en feitelijk misbruik maakt van mijn goed(gelovig)heid.

    Voor de beeldvorming. Om óók uiting te geven aan mijn klote gevoel bij de hele situatie ben ik in huis al een hele tijd stil. En dan bedoel ik echt stil. Seks is er al vele jaren niet meer en slapen doen we ook al enkele jaren niet meer samen omdat we elkaar snurken verwijten (en ik weet uit ervaring dat het snurken van haar er ook niet om liegt). Dat heeft me al vele nachtrusten gekost. Maar dat is maar een detail en als dat het enige probleem zou zijn, zou ik nooit op deze pagina terecht zijn gekomen.
    Qua werk is het zo dat zij een contract heeft van 28 uur per week, maar in de luxe omstandigheid verkeert dat ze het merendeel van de tijd thuis kan werken. In de praktijk gaat ze dus gemiddeld twee daagjes (het zijn niet eens hele dagen) naar kantoor. Meestal tot een uur of twee. Ik werk fulltime.

    Het zal op basis van mijn verhaal hierboven (dat allesbehalve compleet is maar wel een goede weergave van de essentie is) hopelijk niemand verbazen dat ik inmiddels zo ver ben dat ik helemaal niet meer graag thuis ben, als zij er ook is. Sterker nog, ik voel me helemaal niet meer op mijn gemak bij haar en dagen thuis gaan als een sleur voorbij. Ik ben al een tijdje zo ver dat ik na werktijd doordeweeks en ook in het weekend vaak nog een poosje naar een terras ga, zeker met dit mooie weer, om maar zo weinig mogelijk samen thuis te zijn. Nee ik heb niemand anders op het oog, en nee, ik ben op het terras niet aan de drank, voordat mij dat tegen wordt geworpen. Kort en goed kom het erop neer dat, vanwege haar beperkte dagelijkse energie (en dat neem ik haar uiteraard niet kwalijk), zij elke avond al vroeg naar bed gaat, meestal binnen een half uur na het avondeten. Dat zijn de spaarzame uurtjes elke dag dat ik het gevoel heb enigszins rust te hebben.

    Ik kan hier een boek over schrijven maar ik laat het voor nu hier maar bij in de hoop dat hetgeen ik geschreven heb voldoende beeldvormend is voor de beantwoording van mijn vraag. Doe ik er verstandig aan, en heeft het überhaupt zin, om met deze relatie verder te gaan. Ik ben de persoon er niet naar om een relatie van ruim 20 jaar 'zomaar' overboord te gooien, daarom zijn die twee gesprekken er ook geweest. Maar ik ben nu op het punt dat ik het echt niet meer trek omdat de impact op mij en mijn gevoel gewoon gigantisch is. Ik denk er nu aan om binnen afzienbare tijd nog een keer het gesprek aan te gaan, maar dan wel met het stellen van een ultimatum. Geen vrijblijvendheid meer dus. En om dan ook duidelijk te maken dat ik er doodongelukkig van word en voor mezelf de conclusie heb getrokken dat ik niet tot mijn dood zo wil leven. En dat is ook de harde waarheid. Als er dan binnen die termijn - ik denk aaan maximaal drie maanden - nog niks substantieel verandert op elk van de pijnpunten, dan stop ik er mee. Dan kan ze me niet verwijten dat ik haar geen gelegenheid heb gegeven om te verbeteren.

    Graag jullie reacties, ook met tips en adviezen. Hoe dan ook hou ik deze situatie niet vol.
    Anoniem23
    Anoniem23 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Wat moet ik hier van denken

    Beste

    Ik heb een man die in 16 jaar nooit heeft kunnen/willen babbelen in onze relatie.
    Nu het gebeurt vaak dat hij heel wat kleren van mij verstopt. Zo ook mijn trouwring,ketting, verlovingsring en verlovingsarmband.
    Wat moet ik hier van denken.
    Zou denken dat hij niet wil dat iemand me kort of open gekleed ziet. Maar dan kan hij dat toch zeggen.
    Maar aan de andere kant koopt hij extra vagante lingerie sexy setjes zeer hoog gesloten laarzen. Voor zichzelf lederen broek. En als we sex hebben is de zaad er nog voor we vrijen. (Hij heeft zich wel laten steriliseren) zegt dat het daar aan ligt. Maar ik geloof er niks van.
    Wat moet ik doen? Hem aanspreken hierover? Of het negeren. Maar niemand vind het toch leuk als iemand anders gaat bepalen wie wat mag en moet aan doen.
    Help ben radeloos
    Anno 2023
    Anno 2023 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Blijf het niet kunnen begrijpen

    Ik heb besloten om na een relatie van 39 jaar uit elkaar te gaan .
    Ik heb mijn man betrapt bij het kijken naar porno en bevredigen van zich zelf daarbij .
    Bij eerst ontkennen is er toch uitgekomen dat hij eerst zij dat hij het 2 jaar deed en later zij hij dat hij zich had vergist toen werd het 1 jaar .
    Ik ben 1 maand weggegaan en heb het toen weer geprobeerd .
    Maar na 7 maanden is het mij toch niet gelukt .
    Ik voel mij bedrogen ! Alles waar hij ooit voor stond is weg .
    Hij had bv altijd een mening over vrouwen in het algemeen m b t vreemdgaan . Ook verafschuwde hij porno want dan moest hij altijd aan zijn dochter denken ( al die meisjes hebben ook ouders ) en nu dit ik kan het niet rijmen .
    Ik heb nu gekozen om apart te wonen een soort lat relatie .
    Het bedrogen gevoel gaat echter niet over .
    Wel ben ik opgelucht nu ik hem niet steeds zie.
    Het blijft in mijn hooft malen.
    Hoe kun je nu met koptelefoon op en je mobile in je hand in de huiskamer gaan zitten kijken naar porno , en je daarbij af zit te rukken . terwijl je denkt dat je vrouw naast je in de slaapkamer ligt ?
    En dan als excuus zeggen ja we doen het al jaren niet meer . En ik heb ooit gezegd nou dan geef ik er wel een rukkie aan ?!!! Nooit gezegd bij mijn weten .
    Maar ik denk toch dat ik de juiste beslissing heb gemaakt door voor mijzelf te kiezen .
    Dat heeft hij toch ook gedaan ?
    Seksuele problemen kwamen door zijn medicijn gebruik . Ik vond het echter geen probleem .
    Hebben ook nog Viagra geprobeerd maar daar kreeg hij hoofdpijn van !!
    Blijf het niet kunnen begrijpen
    Eenzaam
    Eenzaam 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Begrijpen doe ik het nog steeds niet

    Ik ben er achter gekomen dat mijn man ruim een jaar porno heeft zitten kijken , en zich daarbij zat te bevredigen .
    Bij de confrontatie had hij het eerst ontkent , hij zij ik mag toch wel een filmpje kijken ?
    Later zij hij dat iedere man dit doet . Ik heb gezegd dat ik het niet doe hij zij toen dat ik frigide was . Hij had er spijt van en zou het niet meer doen . Hij zij dat hij er toevallig naar keek , en toen vaker naar is gaan kijken .
    Ook had hij opmerkingen van loop recht op zo krijg je een kromme rug of je moet niet zo met je buik uitlopen !
    Het vreemde is dat hij altijd momentaan heeft op vrouwen , zelf ook in de porno industrie heeft gewerkt en toen ontslag heeft genomen omdat hij het moeilijk vond om naar te kijken ! In die tijd moest hij aan zijn dochter denken en vond het vreselijk voor die meisjes in de films .
    Ik heb hem gezegd dat ik natuurlijk nooit aan dat ideaal beeld kan voldoen .
    Ik kan het allemaal niet rijmen .
    Ik moet er bij vertellen dat onze seksuele relatie al ruim 4 jaar nul is volgens hen 8 jaar .
    Dit is veroorzaakt door medicijngebruik van mijn man .
    In het begin hebben we dat door viagra opgevangen .
    Maar daar kreeg hij hoofdpijn van .
    Daarna is er nooit meer over gesproken
    Ik ging in de overgang en vond het wel prima
    Het rare is dat hij zegt gezegd te hebben dat hij er dan wel een rukkie aan zou geven ?!!
    Dit heb ik nooit zo mee gekregen
    Vind het ook raar want als je hem niet omhoog krijgt is dat ook niet nodig .
    Hij heeft trouwens wel een ochtend erectie
    Heb alles ook met mijn huisarts besproken .
    Hij wil beslist geen therapie .
    Sinds kort woon ik alleen
    We hebben een soort lat relatie
    Maar begrijpen doe ik het nog steeds niet
    Ik voel mij verraden .
    Marion
    Marion 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Hoi Peter,
      Komt me bekend voor… ben zelf een man van midden 40 en getrouwd. We hebben een goed en actief sexleven. Sinds een paar jaar verlang ik echter naar sex met andere mannen.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Kiezen tussen haar of mijn dochter en ouders

    Ik zit met het volgende probleem. Kiezen voor mijn dochter en mijn ouders of kiezen voor mijn vriendin en mijn bonusdochters.
    Ik heb een (lat)relatie van 8 jaar.
    Gedurende deze tijd hebben we heel veel meegemaakt. In deze periode zijn zowel mijn broer als mijn zus overleden.
    Mijn vriendin heeft vanaf het moment dat mijn broer een vriendin had, problemen met haar gehad. Dit kwam doordat de vriendin van mijn broer zichzelf op de voorgrond zette en meer aandacht voor mij had dan voor mijn vriendin. Nadat mijn broer 4 maanden een relatie met haar had, overleed hij. Ook na zijn overlijden bleef zijn vriendin zich op de voorgrond plaatsen. Mijn vriendin kon hier niet meer tegen en vroeg mij om een mail te sturen om aan te geven dat zij niet meer welkom was in ons huis. We hadden ook aangegeven elkaar te respecteren als we bijvoorbeeld bij mijn ouders waren. De vriendin van mijn broer kon hier niet mee omgaan en gedroeg zich onrespectvol. Mijn moeder koos echter partij voor de vriendin van mijn broer. Dit zorgde voor vervelende situaties. In de tussentijd overleed ook mijn zus. Ik was toen nog enig kind. Ondanks dat plaatste mijn moeder de vriendin van mijn broer boven mij.
    Op een gegeven moment trok mijn vriendin dit niet meer en stelde mij te kiezen tussen mijn ouders of haar. Ik heb toen voor mijn vriendin gekozen. We hebben toen een hele fijne tijd beleefd met z’n vieren. Zelf heb ik ook 3 kinderen uit een eerder huwelijk. Met mijn dochter had ik helemaal geen contact sinds de scheiding en met mij 2 zoons al 7,5 jaar niet. Mijn dochter nam echter vorig jaar september contact met mij op. Ik heb dit gemeld aan mijn vriendin en we hebben er wat over gepraat. Ik wilde toen graag met mijn dochter afspreken en heb haar terug gemaild. Voor het gevoel van mijn vriendin heb ik het er te snel er door heen gedrukt en hier kregen we ruzie om. Ik ben toen naar mijn huis vertrokken.
    Ik wilde graag 1x per maand met mijn dochter afspreken en graag onze relatie voortzetten. Omdat mijn dochter niet op haar zelf kan wonen en dus begeleid moet gaan wonen, heeft mijn vriendin het idee dat dit voor problemen gaat zorgen en dat dit vooral prikkels gaat geven in onze relatie.
    Mijn ouders hadden in december weer contact met mij gezocht en ik was daar op in gegaan.
    Ook was ik ondanks de wens van mijn vriendin dit niet te doen, met mijn dochter bij mijn ouders langsgegaan.
    Een lang verhaal, maar even om een beeld te geven.
    Nu wil mijn vriendin dat ik kies tussen haar of mijn dochter en ouders.
    Ze wil graag een leven zonder prikkels. Deze hebben wij, zoals jullie er kunnen lezen, genoeg gehad.
    Dit is voor mij een hele zware keuze. Het liefst heb ik ze allemaal, maar dit kan niet.
    Als ik voor mijn geluk kies, zou ik voor mijn vriendin gaan. Ik heb echter ook een gevoel die zegt dat ik dit niet kan maken naar mijn dochter en mijn ouders.
    Mijn vriendin wil ook niet naar een relatietherapeut of mediater.
    Wie kan mij advies geven?
    Piet
    Piet 2 2
    • Bepaalt jouw vriendin alles? Ze komt heel dominant over, en jij lijkt alles maar te gehoorzamen. Te gek voor woorden dat ze je vraagt te kiezen tussen haar en je kind. Wie vraagt zoiets?
      Je bent gek als je erin meegaat. Als je een goede vader bent en opkomt voor jezelf, laat je je niet zo onder druk zetten. Je dochter is toch hartstikke belangrijk? Zo niet belangrijker.
      Dan blijft je vriendin maar lekker thuis.
      Succes.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • De afgelopen maanden heb ik 1x in de maand mijn dochter gezien, omdat mijn dochter niet vaker wil afspreken. Na 10 jaar is het moeilijk om weer een band op te bouwen.
      Met mijn vriendin heb ik nu al 7 maanden deze discussie en hebben we elkaar al die tijd niet gezien.
      Zij is van mening dat mijn dochter mij 10 jaar geleden in de steek gelaten heeft en hierdoor onze relatie verstoord.

      Piet
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn vriendin had sex met een ander 2 dagen nadat ze onze relatie on-hold zette

    Mijn vriendin had sex met een ander 2 dagen nadat ze onze relatie on-hold zette.

    Hallo,

    Ik ben en woon (officieel) nu iets meer dan 2 jaar samen met mijn vriendin.
    Voor deze periode zijn we een aantal maanden uit elkaar geweest waarin ze, om het luchtig te omschrijven, echt wel heeft genoten van haar vrijgezellenleven.
    Nu is dat niet wat me het meeste dwars zit.
    Voor die periode zijn we een paar maanden samen geweest, maar op een gegeven moment vertelde ze me dat ze even tijd nodig had en zette ze onze relatie on-hold.
    Echter ben ik te weten gekomen op het moment toen we reeds officieel samen woonden dat ze twee dagen nadat ze onze relatie on-hold heeft gezet, sex heeft gehad met een ander.
    Ik heb al enorm mijn best gedaan om wat ze tijdens onze breuk zoal had gedaan een plaats te geven en haar het vertrouwen te geven wat ze eerlijkheidshalve nu wel verdient want ik geloof echt wel dat ze nu voor mij heeft gekozen en echt wel van me houdt.
    Ik heb het er echter heel moeilijk mee dat ze zo snel sex had met die ander en lig hierdoor in de knoop met mezelf.
    Voor mij voelt het aan alsof ze me toen gedumpt heeft om zo snel als ze kon met die ander af te spreken, sex te hebben en te zien wat het leven eventueel verder voor hen samen in petto had.
    Blijkbaar had die kerel nog teveel issues uit zijn vorige relatie te verwerken waardoor dat slechts bij een droom is gebleven.
    In de maanden die daarop volgden is er dan nog wel eens iemand geweest waarmee ze sex heeft gehad en dat kan ik ergens wel een plaats geven, we zijn uiteindelijk allemaal maar mensen met bepaalde gevoelens en verlangens dus daar heb ik het minder moeilijk mee.
    Maar zoals eerder al gezegd is het voor mij heel persoonlijk dat ze me toen dumpte en zo kort daarna sex had met die ander.
    Ze heeft trouwens ook altijd ontkent dat dat de reden was waarom ze me tijd vroeg maar ik ben toen ook wel te weten gekomen dat ze terug contact had met hem en berichten stuurde en waarvan ik toen (misschien wat naiëf van mij) geloofde dat dat het enige was.
    Als ik dit eerder had geweten dan had ik zeker geen relatie meer met haar aangegaan want ik wil niet gedumpt worden voor een ander, voorgelogen worden en dan toch "de man van haar leven zijn"
    Zij ziet er de graten niet van in want voor haar waren we niet meer samen, maar voor mij is dit even erg als bedrog in een relatie.
    Nu leef ik dus in constante strijd met mezelf want ik weet dat ik het ergens wel een plaats moet geven want het verleden blijven meedragen is niet bevorderlijk voor de toekomst maar door dit te aanvaarden voelt het aan alsof ik geen respect heb voor mijn eigenwaarde.
    Ik zit er dus enorm mee, ik heb me emotioneel van haar afgesloten en heb moeite om haar te zeggen dat ik van haar hou, wat misschien wel nog zo is maar ik weet het momenteel niet want mijn gevoel ligt zo overhoop.
    Ik heb tijd nodig om tot mezelf te komen, mijn gevoelens te herkennen en van daaruit te bepalen hoe ik de toekomst verder wil.
    Maar dat is helemaal niet zo eenvoudig als je samen woont, allebei kinderen hebt uit een andere relatie die beurtelings ook bij ons wonen...
    Ik weet het allemaal zo goed niet wat ik moet doen.
    Tips zijn welkom...
    Wouter
    Wouter 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Het ging 3 jaar goed, hij keek niks meer (zegt hij).

    Mijn man en ik zijn pas 4 jaar samen waarvan bijna 2 jaar getrouwd.
    Toen we 9 maanden samen waren kwam ik er achter dat hij porno keek, nóóit een man in beeld, alleen vrouwen die solo bezig zijn.
    Ik heb hem hiermee geconfronteerd, eerst kwamen de welbekende slappe smoesjes, daarna spijt en schaamte.
    Het ging 3 jaar goed, hij keek niks meer (zegt hij).
    Mijn onderbuikgevoel bleef.. toch weer gekeken in zijn telefoon en jawel!! Vanaf december weer bezig,. Heb hem wederom geconfronteerd, hij wilde eerst ontkennen. Heb hem het huis uitgestuurd, is net pas terug. Het praten erover gaat met beetjes. Ik voel me tekort gedaan en gelukkig begrijpt hij me wel. Ik zei; draai de rollen maar eens om. Hoe zou jij het vinden als je in mijn zoekgeschiedenis alléén maar filmpjes ziet van mannen die met zichzelf bezig zijn. Sexy mannen met een geweldige pik, hoe voel jij je dan?? Antwoord is; ik zou het ook heel erg vinden en hier onzeker van worden. Oké.. zoveel is duidelijk.
    Tel daarbij op dat de sexuele dingen die ik heb voorgesteld gedurende de relatie, altijd worden afgewezen omdat hij dat niks vindt. Een keer samen naar een club om andere van ons te laten genieten, ook niet.
    Maar dan wél zijn eigen plezier mogen beleven?!? Dacht het niet!
    In mijn ogen staat eerlijkheid, vertrouwen, respect voor je partner voorop. Hij heeft de eerste twee genoemde beschadigd, voor de andere bewust gekozen door zijn belofte van 3 jaar geleden niet na te komen.

    Judy
    Judy 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Je hebt je man het huis uit gezet omdat hij porno kijkt? Wauw. Meid, het gros van de mannen kijkt weleens porno.
      Is het, naast dat hij porno kijkt, een goede man? Is het een goede vader? Is hij lief voor je? Is hij niet alcohol/drugs verslaafd? Gaat hij niet real-life vreemd met andere vrouwen?
      Als je hier allemaal met ‘ja’ op antwoordt, blijft dus over dat je man af en toe (hopelijk geen 24u p/dag) porno kijkt. Is dat nou zoooo erg dat alle ‘eerlijkheid en vertrouwen’ zoals je dit noemt, weg is?
      Ik lees dat je furieus schrijft: ‘dat hij dan wel zijn eigen pleziertjes mag beleven -> ‘dacht het niet’

      Gun je hem eigenlijk sowieso iets? Of moet hij precies alles zo doen zoals jij wil zodat je je onzekerheid niet meer voelt? Want dan jaag je hem op en duur weg met je dominante houding.
      Porno is maar een beeld hè. Geen echte vrouw. Kijk ook naar je eigen houding/onzekerheid, voordat je je hele relatie met een relatief goede man naar de knoppen helpt.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Onze relatie ging niet steeds over roosjes

    Mijn man en ik zijn beiden begin de 30 en reeds 15 jaar samen met 2 kindjes van 4 en 9. Onze relatie ging niet steeds over roosjes. In het verleden ging mijn partner reeds 3 keer vreemd. De laatste keer een 4 tal jaar geleden, toen ons jongste kindje maar enkele maanden oud was. Zijn reden was dat hij zich verwaarloost voelde Hij is toen het huis uit getrokken om met zijn nieuwe vriendin een leven op te bouwen. In deze periode heb ik heel veel misserie over mij gekregen en zag het er naar uit dat het een heuse vechtscheiding zou worden. Hij kwam toen, door twijfels, 2 keer terug naar huis, om vervolgens opnieuw naar haar te gaan. De 3de keer bleef hij uiteindelijk definitief waarna wij ons oude leven gewoon opnamen. Ik verdrong het bedrog en wou mijn gezin redden, zonder naar mijzelf te kijken. Echter blijft deze periode, en het bedrog voordien mij achtervolgen.

    Intussen draait onze relatie weer enkele maanden vierkant. Door enkele gebeurtenissen waarbij ik mij helemaal niet gesteund voel door mijn partner, zit het bedrog opnieuw heel vers in mijn geheugen. De gebeurtenissen van de voorbije maanden, het bedrog en ook frustraties binnen de relatie zorgen ervoor dat mijn gevoel naar hem toe totaal weg is. Alsof hij mij niets meer doet. Ik heb dit ook aan hem gezegd en heb tijd en ruimte gevraagd om uit te zoeken wat IK wil. Sinds dit moment verstikt hij mij volledig en wil hij zelf trouwen. Dit werkt bij mij omgekeerd. Momenteel ga ik de confrontatie uit de weg en ontloop ik hem zo veel als mogelijk. Hij begrijpt niet dat ik nu opeens twijfel of zelf wil opgeven.

    Ik heb sowieso een afspraak bij de psycholoog ingepland omdat ik door mijzelf weg te cijferen, mij ook volledig kwijt ben. Ik vraag mij steeds af, kan ik hem terugvinden, kan de liefde terugkomen. Momenteel lijkt het alsof mijn beslissing gemaakt is maar ik neem tijd om dit verder uit te zoeken.

    Herkent iemand dit gevoel?
    Lotte
    Lotte 2 3
    • Ik ben gescheiden vanwege vreemdgaan. Mijn man ging vreemd met een "vriendin" van mij en is nog steeds met haar. Meid ik kan je maar 1 advies geven, ga van hem af want dat vertrouwen komt nooit meer terug. Je man is meerdere keren vreemd gegegaan dus waarom nog investeren in een kansloos huwelijk? Jullie hebben samen kinderen dus probeer een plek voor jou en de kinderen te zoeken en een nieuw leven op te bouwen. In onze huidige rechtsstaat is een gescheiden vrouw met kinderen juridisch zeer sterk. Als jij je leven zonder man maar wel met kids goed op orde hebt kun je aan jezelf gaan werken om een veilige haven voor je kids te zijn. Laat het niet op een vechtscheiding uitlopen, regel een goede omgangsregeling want hoe boos of verdrietig je ook bent, de kinderen hebben recht op hun vader. Als jij de kinderen altijd contact met hun vader hebt gegeven krijg je dat terug op een positieve manier en dat siert jou als moeder. Ik wens je veel kracht en wijsheid in het maken van jouw keuze.

      Puck
    • De relatie klinkt inderdaad vrij kansloos als ik het zo lees. Zo vroeg in de relatie al dat soort problemen... denk niet echt dat er veel toekomst in zit.
      Misschien komt de liefde even terug maar daarna zal het weer verkeerd gaan, dat zie je vaak als er dit soort heftige dingen zijn gebeurd zo ‘jong’ in de relatie.
      Maar het is waarschijnlijk niet makkelijk de knoop door te hakken... zou wel het beste zijn denk ik.
      Sterkte in ieder geval!

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Dank je voor beide reacties. Zelf heb ik intussen een psycholoog onder de arm genomen om de situatie voor mijzelf te leren plaatsen. Dit moet ik sowieso doen voor mezelf.

      De voorbije dagen zijn voor mij duidelijk geworden dat 'ons' verhaal beëindigen het beste is. Momenteel doen we nog moeite om op een normale manier tegen elkaar te praten. Wil niet wachten tot wanneer we elkaar in de haren vliegen. Mijn gevoel is op en kan niet langer alles bedekken met de mantel der liefde. Had voor mijzelf mijn grenzen aangegeven maar daar gaat hij steeds over.

      Nu komt het aan op de praktische kant van de zaak. Wij hebben een huis samen. Mijn aandeel hierin is groter dan het zijne. Ik zou het dus ook inkopen. Maar hoe zorg ik dat hij uitkijkt naar iets anders. Enkele dagen geleden zei hij te willen vertrekken en wel in de auto zou slapen. Ik vond dit een zeer kinderachtig antwoord voor een volwassen man.

      Tips ivm alles te regelen zijn zeker welkom.

      Lotte
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Uit elkaar

    Mijn relatie is drie maanden beëindigd door mijn ex-partner. We hebben een koophuis en zouden een kindje krijgen maar dit is een miskraam geworden.

    We hebben voordat we uit elkaar zijn gegaan een tijdelijke break genomen, om er zeker van te zijn dat het de goede keuze is. De keuze om uit elkaar te gaan, was de keuze van mijn ex. Maar ook ik heb aangegeven dat ik niet tevreden en gelukkig ben in de relatie.

    Tijdens de break kwam ik erachter hoe zeer ik hem miste, hoeveel ik op hem heb geprojecteerd. Er waren problemen bij de verhuizing naar ons nieuwe huis die hoog op zijn gelopen en ik kon het niet loslaten.

    Ook kwam ik erachter dat ik heel veel heb gezeurd, negatief ben geweest en niet mijn eigen zelf was. Ik heb aangegeven dat ik eraan wil werken, dat ik het zie. Hij gaf aan meer tijd thuis te willen zijn omdat hij zoveel weg was voor werk.

    Toch heeft hij de stekker eruit getrokken en als ik terugkijk op mijn eigen gedrag, snap ik dat. Ik ben niet mijn leuke eigen zelf geweest en weet niet hoe ik mezelf dit ooit ga vergeven..

    We zijn bezig met het afhandelen van de praktische zaken en ik loop continue met een steen op mijn maag. Ben veel afgevallen en kan niet normaal functioneren. Ik maak me zorgen over de toekomst en besef me elke seconde van de dag wat ik mis, mede dankzij mijzelf.
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Mijn hoofd zegt iets anders dan mijn hart

    In 2020 leerde ik een man kennen. Het was gelijk chemie. We hebben een jaar lang gedate. Ik kon goed overweg met zijn kinderen maar niet met zijn broer. En zijn broer is het lievelingetje van zijn ouders.
    Zijn broer negeerde me zoveel mogelijk en in situaties waarbij dat niet kon zei hij het hoognodige.
    Mijn grote liefde en zijn broer kregen woorden over mij. Dit resulteerde erin dat er een keuze gemaakt moest worden voor de goede vrede in de familie.
    Ik voelde me in de steek gelaten en heb de relatie beëindigd.
    Hier heb ik heel veel verdriet van gehad en na 2 jaar had ik het ergste gehad.
    Op 1 januari kreeg ik een gelukkig nieuwjaar appje.
    Daar heb ik op gereageerd met een gifje happy new year.
    Een week later waren we weer volop aan het appen. En nog een week later lagen we weer in elkaars armen. Ik ben nog steeds hoteldebotel en hou nog steeds van hem, ondanks 2 jaar geen contact.
    Hij zegt dat hij ook nog van mij houdt.
    Maar dat een relatie er niet in zit vanwege zijn familie.
    Ik weet dat het beter is om het contact weer te verbreken. Maar ik weet ook dat mijn gevoel voor hem zo diepgeworteld zit. Dus mijn hoofd zegt iets anders dan mijn hart.
    Iemand advies of tips of zo'n zelfde soort ervaring...
    Ikke
    Ikke 2 2
    • Hij is wel een slappeling als hij er zo instaat. Alleen omdat zijn broer jou niet mag? Kom op zeg!! Dan spreekt hij met zijn broer af zonder jou. En op verjaardagen hoef je toch niet met elkaar te praten.. Je moet je wel afvragen of je met zo’n zwak figuur wil zijn. Wat doet hij als er echt iets aan de hand is? Waarschijnlijk sta je dan ook alleen.. Nu is het leuk maar dan niet meer. Je hebt iemand nodig die hoe dan ook voor jou gaat staan. Niet een volwassen vent die doet wat zijn broer wil.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Nou inderdaad zeg! Goed antwoord! Wat een slappeling. Die moet je niet hebben hoor! Dat is geen goede man, die zich zo laat beïnvloeden. Kies maar eentje die wel voor jou durft te kiezen.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik weet zo niet wat ik moet doen!!!

    Mijn man en ik zijn 20 jaar samen en 10 jaar getrouwd, 2 prachtige kinderen.
    De laatste twee maanden waren er flink wat irritaties en ontliep hij het gezin.
    Begin dit jaar eruit getrokken wat er is...
    Hij mist iets...Maar wat weet hij niet.
    Ik kwam er ook achter dat hij op verschillende sites zit waar hij aangeeft getrouwd te zijn, maar naar sex zoekt.

    Dit hem voor de voeten gegooit, hij viel niet in de smaak, dus er is niet gebeurt.....

    Ik weet zo niet wat ik moet doen!!! Ik vertrouw hem niet als hij nu weg gaat, maar wordt verdrietig als ik aan scheiden denk....Ik ben nu niet gelukkig....Ik weet het even echt niet meer....
    Simone
    Simone 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik ken haar niet meer zoals ze doet tegen mij

    Mijn vrouw zit al bijna een half jaar bij haar moeder,
    Ik ken haar niet meer zoals ze doet tegen mij,
    En zoals ze op dit moment leeft.
    Ze doet nu dingen die ze nog nooit heeft gedaan qua uitgaan vooral veel uitgaan met jongeren die wat zeker 10 tot 15 jaar jonger zijn !!!
    Ze spreekt zich niet uit tegen mij wat ze nu wil.
    Maar laat me compleet links liggen.
    Als we al contact hebben gaat het ff kort over de kinderen.
    Alhoewel de kinderen van de 6 maanden dat E weg is 5.5 maand bij mij zijn geweest.
    Wat moet ik hier mee aan.
    Koen
    Koen 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Had het totaal niet zien aankomen

    Momenteel ben ik 8jaar samen, 4jaar getrouwd en heb ik 2 zoontjes. Voor zover ik weet was ik perfect gelukkig... Tot mijn man plots opgebiecht heeft dat hij mij heeft bedrogen. 2keer. Had ik totaal niet zien aankomen. Er was geen vuiltje aan de lucht tussen ons, we deden vaak nog dingen Als koppel, heel recent zelfs nog een weekendje weg.. en ons seksleven is voor een koppel met 2kindjes vrij goed kan ik zeggen.. Hij had zeker niet te klagen. Maar toch.. Hij heeft een andere vrouw opgezocht, met de bedoeling seks te hebben met haar. Dit heeft nog geen 2weken geduurd (sexting, chatten, en 2keer seks) maar toch zag hij haar als de perfectie.. (ze was zelf getrouwd, was al de 3de man waarmee ze haar partner bedroog en heeft toegegeven in een gesprek dat er nooit toekomst was, dat ze weet wat bedrog doet met kinderen ma dat ze het toch heel doordacht en rationeel heeft gedaan, hij heeft dit gelezen en nog is ze perfect) Hij heeft nadien ook met heel harde woorden gegooid (kwam erop neer dat ze beter is en dat zijn gevoel bij haar beter is dan bij mij) , zegt nu wel dat het niet waar is en dat dat woorden zijn die hij niet meent en blabla... Ik zit zo vast.. Elke dag zegt hij nu wel hoe veel hij van me houd, dat hij alleen toekomst wil met mij. Maar door zijn emotionele blokkade zie ik geen traantje, geen spijt.. Ik hoor alleen maar woorden.. Wat moet ik doen? Ik wil onze relatie niet zomaar opgeven en hou oprecht nog zoveel van hem.. Zijn er mensen die na bedrog verder zijn gegaan met hun partner? Zijn er mensen met ervaringen zoals deze?
    ***
    *** 2 3
    • Dit zou ik ook graag willen weten. Jouw man geeft aan nog verder te willen, mijn man zegt ik weet het allemaal niet.............
      Daar schiet je dus ook niets mee op.
      Maar hij wil nu niet weg.....Maar zegt dus niet ik hou van je of ik wil ervoor vechten....

      Mijn man biechtte ineens op, nadat ik hem een sexsite voor de voeten gooide waar hij een account op heeft, dat hij 12 jaar geleden vreemd is gegaan. Zijn nu 20 jaar samen...

      Ik wilde dat ik je kon helpen, maar misschien helpt het dat je niet de enigste bent die hiermee worsteld.

      Simone
    • Bedankt voor je reactie,ergens helpt het maar ergens vind ik het verschrikkelijk dat er nog mensen dit moeten meemaken. Mijn verhaal heeft nog een grote twist gekregen, na de periode 'ik wil alleen jou, kwam er een periode ik weet niet of ik je wil, heel plots van ene dag op andere.. (wat nu opnieuw door haar bleek te zijn) hij was na 2keer haar af te wijzen de 3de keer opnieuw in de val gelopen, en had dus terug contact met haar... Weeral liegen en bedriegen tot ik een bericht kreeg van haar intussen exman.. de puzzelstukjes vielen snel in elkaar.. hoe raar het ook is, na de confrontatie en opnieuw dingen te moeten ontdekken dat alles zoveel erger maakt, ben ik dus nog steeds niet weggelopen.. dat was mijn plan, maar wanneer ik woedend alles heb gezegd en alles naar zijn hoofd heb geslingerd zijn er uren gesprekken geweest.. met uiteindelijk de allerlaatste kans.. de take it it leave it .. gewoon omdat ik zag dat er deze keer tranen waren, ik zag nu meer spijt dan dat ik al had gezien.. hij was ook niet weggegaan bij mij terwijl zij haar vol voor zijn voeten wierp, hij bleef desondanks alles ergens (mss onbewust) vast hangen aan gevoel voor mij. hij is er nu voor aan het vechten terwijl ik eerder afwachtend ben nu.. Nu begint de perfectie die hij zag wel af te brokken en maakt die plaats voor realiteit en realisatie van zijn daden.. dit is allemaal zo moeilijk! En wat zou ik zo graag weten of er mensen hier ooit overheen geraken..

      De schrijver van dit verhaal
    • Alle reacties weergeven...
    • Sorry dat je dit moet doormaken. Helaas heb ik hetzelfde meegemaakt, meermaals in mijn huidige relatie. Mijn vriend heeft meermaals langdurig contact gehad met een vrouw/meid en is daarmee ook vreemd gegaan. Dus ik zit in hetzelfde schuitje... Hij zegt inderdaad dat ik de vrouw van zijn dromen ben, maar in de tussentijd heeft hij de behoefte om met een andere vrouw te flirten en seksuele aandacht te krijgen. Wij hebben hier talloze ruzies over gehad, het heeft mij echt opgebroken van pijn en verdriet, waardoor ik niet denk het ooit te kunnen accepteren of vergeven. Sterker nog, ik weet niet of ik dat wel zou willen, omdat ik het hem kwalijk neem dat hij mij dat heeft aangedaan. Na 7 jaar zijn we begonnen met therapie, met name om te kijken waar bij hem die drang vandaan komt en of het vertrouwen nog hersteld kan worden. We hebben pas een paar sessies gehad en het lucht voor mij op om erover te praten, maar of het goedkomt zal de tijd moeten leren...

      L
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Waarom blijf ik bij hem???

    Na een 23jarig huwelijk heeft mijn ex me aan de kant gezet voor een vriendin. Op dat ogenblik had ik kanker en was ik een zeer moeilijke behandelingsperiode. Ik ben 12 jaar alleen gebleven om voor mijn 2 zonen te zorgen. Toen leerde ik een man kennen die me wel erg beviel. We hebben 6 jaar een latrelatie gehad. In die periode was hij lief en aandachtig voor mij.
    Dan is hij bij mij komen inwonen (de kids waren het huis uit). En toen is alles veranderd. Ik ben er van overtuigd dat ik hier een narcist heb binnengehaald. Alles moet om hem draaien; hij is de knapste; in gezelschap uiterst gezellig en altijd aan het woord. Thuis koppig en zegt niks. Zijn zoon en zijn familie en zijn hobby voetbal komen altijd op de eerste plaats. Aan mij wordt nooit gevraagd wat ik graag zou doen. Ook is hij supergierig. Hij werkt bij een voetbalclub als vrijwilliger enkel voor het geld. Altijd moet ik me aanpassen aan zijn schema. Nochtans is alles hier van mij : het huis, de meubels alles. Geen euro heeft hij geïnvesteerd hier.
    Waarom blijf ik bij hem??? Enkel omdat ik een grote tuin heb en het alleen niet meer kan runnen zeker ( ben 69 jaar). Ik heb ook een probleem met alleen zijn. Als ik alleen ben voel ik me slecht. Zijn er nog vrouwen die zich zo voelen??
    lina
    lina 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik zou eerder een vrouw vriendin zoeken met wie je alles kan delen behalve geen seks maar 🤮ben’ misselijk van mannen geworden allemaal 1 pot nat.

      Ola
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Is hij nou geinteresseerd en superverlegen of speelt hij een spelletje met me?

    Ik heb 4 maanden terug iemand leren kennen tijdens een avondje uit. Nummers uitgewisseld, maar eigenlijk niet veel meer gehoord. 2 weken later begon hij weer met appen en hebben we het hele weekend leuk contact gehad. Daarna eigenlijk weer niks gehoord. Ben zelf daarna nog een paar keer zelf begonnen met appen, maar begon te merken dat ik het gesprek op gang moest houden en als ik niet begon met appen.hoorde ik niks. Onze gesprekken waren wel gewoon leuk en hebben ook veel gemeen. Maar goed ben zelf ook gestopt met appen omdat mijn ervaring al vaker is geweest, appt hij zelf nooit is hij niet geiinteresseerd. Nou kreeg ik 4 weken terug uit het niets een appje met hoe het nou ging. Gewoon teruggeantwoord en klein gesprek gehad en het eindigde van zijn kant dat hij een keer met mij op date wilde. Ik ging erop in en weet totale stilte. Heb toen dag erna gelijk gevraagd of er iets was, maar dat was er niet zei hij. Daarna weer helemaal niks gehoord. Nu zit hij af en toe op snapchat snaps te sture en vraag mij nu alleen maar af wat wil hij nou? Ik snap er niks meer van. Is hij nou geiinteresseerd en superverlegen of speelt hij een spelletje met me? Iemand ervaringen of antwoorden?
    Anoniempje
    Anoniempje 2 2
    • Als je het mij vraagt dan is hij gewoon nogal lui of onhandig of, als hij zo een stoer type is, gebruikt hij je voor af en toe een praatje. Wanttt.. als je iemand echt leuk vindt dan zit iemand in je hoofd. Dan wil je iemand spreken of zien. Net als jij dat met hem hebt toch? Let op; zodra jij hem uit je hoofd zet en niet meer appt dan hangt hij weer in je tel! Ze voelen dat aan. Als ik jou was zou ik het zo bekijken: als je te makkelijk elk moment reageert als hij daar zin in heeft dan is het al niet oké. En ik denk ook al qua types dat je hem al niet kan volgen met dit gedrag en hij is jou niet waard. Je kunt hem nog 1 berichtje sturen bijv met deze vragen: hey, leuk om nog af te spreken of niet? Ik ben nogal druk met studie, werk en vrienden dus hou anders daar graag m’n focus op als er toch vanuit jou nu weinig of geen aandacht voor is, goed?

      Kim
    • Alle reacties weergeven...
    • Bedankt voor je reactie kim, ik heb hem toevallig afgelopen weekend weer gesproken en hem gevraagd hoe het nu zit. hij zei dat hij me wel leuk vindt en nog steeds een date wil, maar dat hij ook af en toe onzeker is. Maar goed nu is het weekend om en nu hoor ik weer helemaal niks. Ben er dus nog niet wijzer van geworden. Wil hem ook weer pushen, maar ik weet nog steeds niet waar ik aan toe ben nu.

      Anoniempje
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Gelijkwaardigheid

    Al 14 jaar heb ik een fijne relatie met mijn man. In die 14 jaar zijn ontzettend veel mooie, maar ook minder mooie dingen gebeurd. Ik heb veel last gehad en nog steeds wel van psychische klachten door een moeilijke jeugd. Hiervoor ben ik hard aan mezelf aan het werken door middel van therapie. Maar ik heb daardoor ook veel op mijn man moeten leunen. Hierdoor is er een patroon in onze relatie ontstaan. Mijn man heeft het gevoel dat hij mij altijd heeft moeten beschermen en voor mij heeft moeten zorgen op geestelijk gebied. Hij heeft hierin nooit zijn eigen grenzen aangegeven, omdat hij bang is dat ik dat niet aan zou kunnen. Hij loopt nu dus al een tijd rond met dat zijn gevoel voor mij veranderd is en dat hij het even niet meer weet mbt onze relatie. Ook heeft hij al een paar keer tegen mij gelogen over iets gezelligs doen met een vrouwelijke collega. Bijv. een borrel na werktijd 1 op 1, omdat hij denkt dat ik dat niet aankan als hij dat eerlijk tegen mij zegt. Hij zegt dan dat hij met een groepje wat gaat drinken, maar in werkelijkheid is het dus alleen met die collega. Ik heb al aangegeven dat ik liever heb dat hij eerlijk is, want ik ben namelijk niet zo fragiel dat ik dat niet aan zou kunnen, maar dat vult hij voor mij in vanwege mijn mentale klachten. Het doet mij ontzettend veel pijn dat hij niet de vrijheid voelt om zulke dingen tegen mij te zeggen. Hij ontneemt mij dan ook de kans om daarop te reageren. Ik moet wel zeggen doordat hij over zulke situaties liegt begint mijn vertrouwen het wel lastig te krijgen. Gelukkig kunnen we er wel goed over praten ook al roept dat angst bij mij op. We hebben zelf al nagedacht over dat hij zijn grenzen meer moet aangeven, omdat ik hem anders misschien overspoel met mijn gevoelens. Hij is niet zo'n gevoelsmens als ik. Ik zou zo graag een gelijkwaardige relatie willen met hem, maar ik weet niet zo goed hoe we hieruit kunnen komen en dat patroon kunnen doorbreken. Heeft iemand tips?
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • ik,ben het zo,moe

    47 jaar getrouwd . Al wat ik doe of zeg ben ik,een zaag ! Nu zegt hij dat ik geen vrienden heb . Ik ben nu naar de okra gegaan om hier eens uit te zijn ! Wat kan ik doen is nooit een happy huwelijk geweest . Nu is het constant als ik mee ga met hem dat hij niets te zeggen heeft ! Ongelofelijk ik,ben het zo,moe . Zie er maar één uitweg aan 😢er eind aan mijn leven te maken 😢😢😢
    Anoniem
    Anoniem 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Dat klinkt als heel vervelend voor jou. Ik snap dat je je zo rot voelt over jezelf. Alsof je het nooit goed doet. Stel je eens wat anders voor: Waarom ben je niet blij omdat dit een uitgelezen kans is om zelf wat van je leven te gaan maken?
      Inderdaad, neem afscheid van je huidige leven en maak je nieuwe leven! Wat is voor jou belangrijk? Wie ben jij? Niet praten over wat ben je niet of kan je niet maar wat wil JIJ? wie ben JIJ? een super leuke vrouw met zoveel mooie kwaliteiten die een heel fijn leven kan hebben! Zelf ben ik ook eens na een lang huwelijk van 17 jaar in het diepe enge onbekende besprongen en dat was heel pittig maar ik had nooit iets anders gewild. Ik zou zeggen: je kunt nu al beginnen want je kunt jezelf opnieuw gaan uitvinden! Jij bent het waard. Geef jezelf je nieuwe leven kado voor de kerst!

      Kamilla
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Een maand geleden nog over kinderen gepraat en gisteren over mogelijks uit elkaar

    Relatiedip na 3,5 jaar. Een maand geleden nog over kinderen gepraat en gisteren over mogelijks uit elkaar gaan. Kapot vanbinnen, iemand die dit herkent of me hierin gerust kan stellen? :(
    I.
    I. 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Wat nu?

    Heb 12 jaar een relatie. Vanaf het begin vd relatie is mn vriend meerdere malen online vreemd gegaan met meerdere vrouwen. Sindsdien is het vertrouwen in hem compleet weg. Hebben inmiddels 2 kinderen samen (4 en 9 jaar) maar tot de dag van vandaag vertrouw ik hem niet. Hij weet dat en als we een keer ruzie hebben komt dit onderwerp constant na boven vanuit mijn kant. Ik kan het tot op heden gewoon geen plekje geven. Inmiddels soort van wraak na hem gecreëerd onder het mom van wat jij al jaren doet bij mij doe ik nu bij jou.. heb sinds een aantal maanden contact met een andere man, die niet weet dat ik een relatie heb. ( i know, zit hierin echt wel fout) maar het contact dat wij hebben voelt zo goed en vertrouwd. Inmiddels begin in echt gevoelens voor die man te krijgen. Maar wat nu? Klinkt raar, maar weggaan is niet een optie. Kan het financieel niet opbrengen om hier alleen te wonen. Ik weet dat ik verkeerd bezig ben, maar het gevoel voor die andere man dat heb ik nog nooit voor iemand gevoelt. Iemand tips?
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Geen liefde en sex geen knuffels

    Hallo ik ben 5 jaar getrouwd met Tunesië man maar we hebben geen liefde en sex geen knuffels ik miss het hii zegt hij heeft stress hij wil kids ik kan wegens mijn ziekte niet kids krijgen dat had ik hem gezegd ik voel hem ver van mij vandaan ik weet niet meer wat te doen
    Jeska
    Jeska 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Heleboel problemen tussen ons

    Ik weet niet waar te beginnen. Heb sinds 3 jaar een vriend en er zijn een heleboel problemen tussen ons. Om te beginnen: hij heeft een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis. Dat betekent dat hij geen besluiten kan nemen en heel perfectionistisch is. Verder is hij (47) al sinds zijn 15e verslaafd aan blowen. Hij doet dat dagelijks en is eigenlijk alleen relaxed en aardig als hij geblowd heeft. Daarbuiten heeft hij een kort lontje (geen fysiek geweld, dat pik ik niet) en wordt vaak boos, schreeuwt dan tegen mij en heeft algemeen een zeer negatieve kijk op het leven. Zeer vermoeiend. Dan is er zijn pornoverslaving. Zo noemde hij het ooit zelf en hij zegt soms ook dat hij gekeken heeft maar ik vind dat niet tof, zo vaak en ik vertrouw hem er niet in dat hij niet chat en zelf filmpjes stuurt. Ik heb laatst zijn oude telefoon eens doorgespit op een onbewaakt moment en werd niet vrolijk van allerlei plaatjes maar ook screenshots van vrouwen die we kennen of die in bepaalde appgroeps zitten. Verder kijkt hij op straat elke vrouw na en maakte er dan nog opmerkingen bij ook, respectloos naar mij toe. En ik heb hem daarop aangesproken. Zelf is meneer wel stikjaloers en wil steeds weten wat ik doe en met wie. Nu denken we over samenwonen maar alles in mij zegt dat ik het niet moet doen. Ik twijfel nu zelfs of ik een punt achter de relatie zal zetten. Begin er een beetje klaar mee te raken. Maar het vervelende is dat ik dus welvan hem hou. Wat te doen?
    Lena
    Lena 2 2
    • Dit lijkt deels op mijn verhaal, dat ik net heb geschreven, alleen heb ik het daar niet over de porno- en masturbatie verslaving van mijn ex gehad, die had hij dus wel.

      Eigenlijk weet je zelf het antwoord wel, dat wist ik ook. Ik ben echter gebleven. Nu 3 kinderen en 25 jaar verder heb ik eindelijk de relatie verbroken. Dat had ik dus 25 jaar eerder moeten doen.

      Warrique
    • Alle reacties weergeven...
    • Lena het is nu bijna één jaar geleden dat jouw verhaal werd gepubliceerd , toch wou ik als nog reageren op je vraag . De manier waarop deze man met jou omgaat deugd absoluut niet ; hij is respectloos en ookal slaat hij je niet , hij maakt zich wel schuldig aan mentale mishandeling...wat meer schade kan veroorzaken dan je zou verwachten. En blauwe plek geneest sneller dan een gebroken ziel ; twijfel niet langer je weet dat je beter/meer verdient , ik wens je heel veel sterkte wijsheid en geluk .

      Els
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Pijnlijk en dubbel verhaal

    Goedemorgen..

    Kom hier met een toch wel pijnlijk en dubbel verhaal.
    Mijn vrouw gaf al een tijdje aan dat ze twijfelde aan dingen, begon op haar job, erna ons huis dan kwam onze relatie. Ze had graag in relatie therapie geweest maar ben er toen niet volledig in mee gestapt. Had graag de controle en was obsessief met van alles bezig. Ik probeerde wel men uiterste best te doen om een hele goede papa te zijn en veel mee te helpen in het huishouden. Na de corona periode brak een periode aan van enorme drukte. We waren geen weekend niet bezet… Denk we hier elkaar misschien ook wat vergaten. En men vrouw bleef in fases aangeven dat ze twijfelde aan: is dit nu het leven die ik wil? We konden wel nog soms knetterende seks hebben. Maar begon te merken ze toch veranderde, haar kledij, gedrag, tegenover de kindjes, uitgaan… Nu een tijdje geleden werd ze verliefd op mijn beste vriend die tevens ook peter is van ons zoontje. Hij zelf was verloofd en zelf bezig proberen voor kinderen. Echter had ze hem aangegeven ze in. de war was en gevoelens voor hem had. Ik voelde en zag dit aan haar en na enkele dagen heeft ze dit toegegeven. Dan is de bom wel even ontploft en is bij mij ook veel vrijgekomen. Bleek OCD te hebben en hierdoor een vorm van depressie… Ben 2 dagen na het ontploffen van de bom in opname geweest om mijn probleem aan te pakken. Echter gaf mijn vrouw wel aan dit voor haar geen zin had mits het voor haar over is, mits ze het nu zelfs toeliet om gevoelens te krijgen voor een ander. Ze zweerde bij hoog en laag ze haar gezin nooit zou opgeven voor een ander maar wel voor haar eigen geluk en ze voelde haar niet gelukkig meer. En had het gevoel dat ze het gevoel naar mij toe niet meer terug kon krijgen. Heb eigenlijk echt alles op mezelf genomen, maanden.. Ook overal werd door mijn vrouw dingen over mij verklaard en toch sterk uitvergroot… Dat alles zo ongezond bleek te zijn.. Maar ik aanvaarde dat omdat ik mijn persoonlijke problemen ook als boosdoener zag. Die vriend zelf is ook al een tijdje ongelukkig door zijn drukke werkbestaan, toevlucht in middelen etc. dus niet de man in zijn sterkste schoenen op dat moment, maar hij gaf mij aan dit niet wederzijds was en ze geen contact meer hadden, maar dit bleek een leugen. Ik vertrouwde hem van alles toe en mag mijn ziel bij hem bloot… Blijkbaar begon hij door het toegeven van de gevoelens van mijn vrouw, ook te twijfelen aan zijn relatie blijkbaar. En had ook een boontje voor mijn vrouw.. Ben sinds kort te weten gekomen ze bleven sturen en afspreken om mijn rug om en een affaire zijn begonnen.. Hiermee werd ook zijn verloofde slachtoffer die eigenlijk een goede vriendin was van mijn ex vrouw. Blijkbaar was het toch mijn ex vrouw die echt terug de aanzet gaf en mijn zogenaamde vriend die erin volgde….
    Heb persoonlijk het gevoel men vrouw in een soort van midlife crisis bevind en een uitweg zocht en die heeft gevonden met een slachtoffer die ook niet in de sterkste fase van zijn leven zit. Voor mij klinkt dit niet als een stabiele en gezonde start van een relatie… Laat staat hierin veel toekomst zit? Weet niet wat anderen die dit lezen van dit verhaal denken?
    Will
    Will 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik ben haar kwijtgeraakt aan coke en een jochie

    Na een relatie van 16,5 jaar besluit mijn ex vrouw te stoppen met de relatie. Zonder enig emotie zegt ze dit. Terwijl ze eigenlijk altijd huilt om bepaalde zaken. Begin juni nog saampjes naar Ibiza geweest, mooie vakantie gehad, feestjes en veel lekkere seks.
    We hebben een goedlopend sportbedrijf waar ik veel uren in heb geïnvesteerd naast nog een baan. We hebben klik met sport geven..en met eigenlijk van alles. Muziek, films,uitgaan reizen etc..
    Maar zij,48jaar, kreeg een vriendschap met een jongen van 23 waar ze heel goed mee kom praten. Zij niet goed in haar vel, was onzeker( geweldig mooi lichaam) en kreeg dus aandacht. Daarnaast werd ze getriggerd op een paar festivals om cocaïne te gebruiken ( naderhand ontdekt) Hij zelf is dus ook een cokedealer. Zie je totaal niet. Maar ze gaat, terwijl ik alles op de laptop heb ontdekt, weekje naar Ibiza, naar hetzelfde hotel omdat ze een weekje rust wil hebben na het verbreken van ons huwelijk. Dus ik zie op de laptop dat ze met hem ging..maar ze zegt dat het niet zo'n relatie is wat jij denkt. Dus coke en seks? Wil ze niet op ingaan. Maar hoe beschamend het is dat ze dit doet. Zonder emotie doet ze dit. Ze weet totaal niet wat ze aan het doen is. Ze is sterk vermagerd, arrogant en heel iemand anders dan wat ze eerst was. Vrolijk, vrouwelijk, gezellig en sportief. Ze heeft geen puf meer om zelf te sporten maar geeft wel sport om geld binnen te halen. Ze geeft zelfs aan haar ex vriendin dat ze geen relatie heeft met deze dealer van 23 jaar. Ze woont nu in een vakantiehuis. Ik leef in een nachtmerrie want ze neemt verkeerde beslissingen op sportgebied en onze relatie. Midlifecrisis, hormonen wat is het...ik ben haar kwijtgeraakt aan coke en een jochie
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Het vreet aan mijn vertrouwen naar mijn man

    Hallo ik ben getrouwd met een man en samen hebben we 2 dochters. 3 jaar geleden werd mijn man verliefd op een collega, ze hebben niks gedaan zegt hij alleen schrok hij zelf heel erg van zijn gevoelens. Hierna heeft hij een burnout en depressie gekregen. hij heeft bij de collega aangegeven dat hij geen contact meer wilt omdat hij mij niet kwijt wilt.

    De collega is alleen een stuk standvastiger. elk jaar blijft ze contact zoeken. Heeft iemand tips? ze blijft elk jaar weer die oude koeien uit de sloot halen terwijl wij als gezin verder willen gaan.

    Het vreet aan mijn vertrouwen naar mijn man. Hoe kan iemand na 3 jaar geen contact nog steeds zo wanhopig zijn naar de liefde van een getrouwde man. helemaal als er niets is gebeurt behalve praten.

    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Ik mis mijn narcist zijn liefde en toch wil ik niet terug gaan

    Ik mis mijn narcist zijn liefde en toch wil ik niet terug gaan. Ik word gek. Ik was vroeger zo sterk. Ben nu iedere dag droevig. Voel me zo eenzaam. De narcist heeft mijn leven afgenomen, ik zal nooit meer van iemand zo houden. WHY ?? Ben 😔 hopeloos.

    Inge
    Inge 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Als we samen oud willen worden...

    Ik ben inmiddels 30, heb 3 kinderen van 8, 5 en 3. Sinds 6maanden zijn de moeder van mijn kinderen en ik uit elkaar op goede grond. Ze heeft een huis gevonden en gaat over 1 maand verhuizen met de jongste 2 kinderen ( 2 straten verder)

    Ik heb 7 weken geleden iemand anders ontmoet waarbij we direct een grote klik hadden samen, ze heeft een relatie waarbij ze nog veel van hem houd maar niet meer samen oud wilt worden omdat hun doelen niet op 1 lijn liggen. Ze heeft zich helemaal opengesteld naar mij toe en weet van mijn situatie af en kinderen. Ze is veel te jong om zich bij mij aan te sluiten op dit moment maar in haar gedrag is ze ouder. Ze is 20.

    Ze geeft aan dat ze graag wilt proberen om met mij, mijn kinderen en toekomstige kinderen samen oud te willen worden. Ik voel hier natuurlijk veel voor. We hebben het er vaak over gehad en kwa doelen liggen we bijna met alles op 1 lijn. Ik heb duidelijk gemaakt dat in een bestaand gezin stappen niet niets is, tevens wil ik dat ze haar studie en loopbaan afrond voor we onzelf in het diepe stappen.

    Duidelijk is dat we beidde nog losse eindjes hebben die eerst opgelost moeten worden, verder hebben we besloten als we samen oud willen worden dit doordacht moet zijn en met rustige stappen.

    Het is een moeilijke en lastige situatie aan beidde fronten voor mij ik wil mijzelf nog niet in iets nieuws storten zo snel maar die klik is bijzonder genoeg om aan vast te houden.

    Dit is alles wat ik kwijt wou.

    Lex
    Lex 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik voel mij zo bedrogen

    Ik ben 16jaar een koppel, en mijn vriend is al 7jaar impotent, dus geen enkele vorm van intiem zijn, onlangs heb ik hem betrapt terwijl hij naar pornofilm aan het kijken was en hoorde dat hij aan het klaarkomen was, ik was verschoten, en hij stond op en vond dat normaal zei hij wat hij aan het doen was, al die jaren mij wijsgemaakt dat het niet ging, door ziekte, nu, weet ik dat hij mij is dat hij niet meer wil, ik voel mij zo bedrogen in ieder zin van het woord.
    anoniem
    anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn seksleven is voor mij een grote onvoldoende

    Mijn man daagt me iedere keer uit tot seks, waarbij hij weinig moeite doet.
    Dan komt hij met het verhaal dat hij een erectieproblemen heeft of te veel heedt gedronken. Mijn seksleven is voor mij een grote onvoldoende. Hij zegt alleen sorry.
    Ik begin me steeds meer te ergeren aan zijn overgewicht en snurken iedere nacht. Waardoor ik amper een oog dichtdoe.
    En nu?
    Edena
    Edena 2 2
    • Een logeerbed aanschaffen lijkt me geen overbodig luxe. Voor hem uiteraard. En voor jou nachtrust.
      Verras hem met dit leuke kado. Misschien zet het hem aan tot nadenken. En laat gelijk een slot op je slaapkamer deur zetten. Zodat hij weet dat het menis is. Dan moet hij bij jou slapen gaan verdienen. Hoe is aan jou.

      zelda
    • Alle reacties weergeven...
    • Sex bij mij vrouw is drama ik heb een hoog libido en ze kan me niet verzadigen slechte Sex en weing

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn vrouw heeft mij gezegd dat ze geen fysiek contact meer wil

    Mijn vrouw heeft mij vorige week botweg gezegd dat ze geen fysiek contact meer wil en dat ze alles zelf kan. Toen ik haar vroeg of ik haar oraal nog kon bevredigen,zei ze nee: ik heb geen man meer nodig,nooit meer en ze wil er nietmeer op terugkomen. Ze tolereerd dus enkel nog staafmixers. Ik kan hier niet mee om. Ik leef zeker niet verder als een plant ,of als broer en zus.
    verhaal 212
    verhaal 212 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Heeft u haar al gevraagd wat maakt dat ze deze keuze heeft gemaakt?

      En wat het haar opleverd geen sex met u meer te hebben?

      Probeer haar doel te achter halen , tenslotte heeft ieder gedrag een positief doel.

      zelda
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Ik denk dat deze relatie gebaseerd is op leugens

    Hallo.Ik heb al 5 jaar samen met mijn partner.Ik Heb een dochter uit mijn vorige relatie en wij hebben een dochter samen.Ik en mijn partner hebben altijd een moeilijke relatie gehad samen.Onze relatie bestaat uit veel ruzie en agressie van mijn partner naar mij toe geeft mij al geslagen heb al verschillende keren bond en blauw van hem geweest heb het altijd op zij gezet en hem kansen blijven geven.In begin was er nog liefde en al tussen ons knuffelde we nog kreeg ik nog kussen met opstaan en slapen gaan.Nu is dit al een tijdje niet meer aanwezig het is precies of onze relatie uitgeblust is.Deze week heb ik in zijn gsm berichtjes gezien naar een andere vrouw er stond in voor af te spreken samen in bad te gaan en intiem te zijn voor mij was dit echt een schok ik ben ten einden gewoon.Ik denk dat ik met een narcis te maken heb.Heb met hem gepraat hem kan niet zeggen waarom hem dit gestuurd geeft naar die andere vrouw hij blijft zeggen dat er niks gebeurd is tussen hem en die andere vrouw.De vrouw ontkent ook alles.Hem blijft zeggen dat hij mij nog graag ziet en dat ik de enige ben voor hem.Maar ik kan hem niet geloven.Ik slaap vanaf dat moment apart.En het lijkt hem niks te doen.Hem doet geen moeite om met mij te praten of zo en begin ik over het voorval begint die te zuchten veel spijt geeft hij nog niet getoond naar mij toe.Ik denk dat deze relatie gebaseerd is op leugens ik kan hem niet meer vertrouwen mijn vertrouwen is weg.Hij wild dat ik normaal doe alsof er niks gebeurd is.Ik denk dat ik deze relatie ga stoppen ik kan zo niet verder weet niet wat doen.Zijn er nog dames die dit meemaakte.Wat moet ik doen?
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • In de praktijk zien we elkaar alleen in het weekend

    Mijn vriend en ik hebben een jaar een relatie. Hij zei mij in het begin al dat hij nog elke zondag at met zijn kids en ex (kids zijn begin 20, ex is 12 jaar ex. Ik merk dat het mij op begint te breken. In de praktijk zien wij elkaar nl alleen in het weekend. Maar de zondagmiddag en avond is zij er (met haar man) ook bij. Soms ben Ik er ook bij, maar meestal ga Ik van te voren weg (of hij bij mij om op tijd thuis te zijn. Daarnaast is zij ook bij iedere familie activiteit van hem. Dus iedere verjaardag van broer/zus/ooms/tantes/familie reünie en feestdagen.
    We zijn deze zomer voor t eerst samen op zomervakantie geweest. Maar zelfs toen wilde hij zij kids (en dus ex en haar man) zien én hebben we 2 dagen samen opgetrokken.
    Maar ik trek het niet meer,vind het teveel ex. Iemand een tip hoe ik hier mee om kan gaan?

    Karin
    Karin 2 2
    • Vind je dat naar jou respectvol? Vraag: als je het niet prettig vind dat ze erbij is op jou vakantie, waarom laat je dat dan toe?

      Beperk het contact, trek je terug van hem zolang hij hiermee doorgaat. Mannen zijn als honden en het is duidelijk wie hier de riemvast heeft. Zijn ex.

      zelda
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik zie mijn vriendin ook alleen maar in het weekend en vind het ook verschrikkelijk. we zijn nu 1,5 samen en over samenwonen wilt ze niets horen. soms wil ik er gewoon een punt achter zetten omdat dit niet het leven is wat ik wil, maar hoe kan je nu iemand loslaten waar je van houdt?
      in jouw geval........ het contact met de ex zal er sowieso blijven door de kinderen, maar hij moet wel jou op nummer 1 zitten en niet zijn ex. is niet de schuld van de ex, hij beslist hierover!

      MH
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ben ik inderdaad de boosdoener?

    Ik heb nu wat weken vakantie (eerste echte in 4 jaar). Na meerdere malen vragen of mijn partner vakantie kon nemen, nog steeds geen antwoord gehad. Dus nu kunnen we niet meer iets boeken. Ik moest zelf maar lekker gaan. Goed, ik heb dat maar geaccepteerd en blijf rond nl een beetje rond keutelen. Maar omdat ik nu vakantie heb, wordt er verwacht dat ik al het huishouden op me neem. Ik vroeg laatste of hij de pan die 4 dagen stond even af kon wassen terwijl ik aan het koken was (was mijn eerste dag vakantie). Ik ga namelijk niet meer als ik kook ook de afwas doen, de afspraak is dat hij dat doet. Maar hij had een lange dag werken gehad en ik had vakantie, dus ik moest het doen vond hij. Ik doe als ik geen vakantie heb al een hoop, de meeste boodschappen, organisatie, koken etc. Ik ben echt ontploft toen hij boos op me werd, ik voelde me zo denigrerend behandeld. Ben ik nou de gene die gek is? Tuurlijk wil ik wat extra taken op me nemen als ik even niet hoef te werken, maar het is nu dat hij bijna niets hoeft te doen. Ik voel me zo gebruikt. En ik heb al moeite met hoe weinig hij doet. Met veel moeite doet hij minimale dingen. Oude snoep papiertjes en propjes, oude kleding dat blijft liggen. Dit voelt als een smoes dat hij lekker helemaal niks hoeft te doen. Ik heb nu echt het gevoel dat ik gek ben. Iemand shirt ervaring mee en of ik inderdaad de boosdoener ben?
    Dani
    Dani 2 2
    • Vervelend van je vakantie. Heb je er toch nog een beetje van kunnen genieten? Ik denk dat het goed is dat jullie serieus in gesprek gaan over de taakverdeling. En aan jou is dan zijn taken niet over te nemen of over te doen. Al doen leert men. En tip voor de volgende keer : lekker veel uitjes plannen

      Tine
    • Alle reacties weergeven...
    • Ontzettend herkenbaar! De afgelopen maanden ben ik daarom gestopt met alle moeite stoppen in het huishouden. Ik deed namelijk ook alles altijd alleen. De ‘mannelijke’ klusjes die hij na meerdere verzoeken van mij zou oppakken als een stofzuiger repareren resulteren in al weken een kapotte stofzuiger en kruimels in huis.

      MVM
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Is mijn slechtste besluit geweest

    Ben 42 jaar gehuwd geweest. Ben na en dan gescheiden op mijn 69ste. Was sedert september 2002 geen enkel innige contact. Na korte reactie met andere dame is die ook spaak gelopen, ze lichte me gewoon op.
    Mijn ex heeft me gevraagd om terug bij haar te komen. Is mijn slechtste besluit geweest. Ben nu sedert enkele dagen terug maar de verwijten vliegen me rond de oren. Heb getracht langs een relatiebureau een nieuw leven te beginnen, maar als ze mijn gezondheidstoestand kennen (wegens een mislukte rugopertie is er een morfinepomp ingepland). Kortom niets lukt. Heb er al ernstig over nagedacht om de veerman te betalen en de Styx over te steken. Of is er een forum of andere instantie die mensen met dezelfde problemen samenbrengt
    Etienne
    Etienne 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Niemand is creatief genoeg om iets leuks te bedenken

    ik weet niet wat te doen.
    ik en mijn vrienden weten niet wat doen eigenlijk.
    we willen graag dingen gaan doen, met een groepje, maar niemand is creatief genoeg om iets leuks te bedenken. ik voel me gebroken, verraden. dit kan zo toch niet verder?! schandalig, echt een mes in mijn rug hiero.
    iemand leuke quotes? liefst engels:)<3
    ik
    ik 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Blijf ik vechten of moet ik doorgaan?

    Ik ben 8 jaar samen met mijn partner. We hebben een kind van 7 maanden oud. Al 8 jaar kampt mijn partner met een verslavingsproblematiek die steeds op en af gaat. In de betere perioden (bij het onder controle hebben van de verslaving) hebben we voor een kind gekozen en een huis gekocht. Hier kwam heel wat stress bij kijken en de verslaving stak enkele maanden later weer de kop op. Ik voel me verscheurd, dacht dat het nu echt eens gedaan was. Ik zie de relatie precies niet meer goedkomen, omdat ik het gevoel heb dat mijn geduld op is maar ik wil mijn partner ook niet in de steek laten hiermee. Hoe kan ik de beslissing nemen. Blijf ik vechten of moet ik doorgaan? Heeft er hier iemand ervaring mee?
    Ophelie
    Ophelie 2 2
    • Als je man een verslaafde is die wil afkicken is het zinvol om in de relatie te investeren. Zelf was mijn ex verslaafd en erkende dat niet. Laat staan hulp zoeken. Dus dat was niet te doen. Dan is het eerst jezelf redden.

      S
    • Alle reacties weergeven...
    • Wat een rot situatie, ik begrijp helemaal wat dit met je doet. Gelukkig kan joiw partner erkennen dat hij met een peobleem kampt.

      Mijn vriend heeft last van hetzelfde en een sokken fettisch. Had een gigantische collectie porno hiervan op de computer en laatst ontdekt dat hij dus sinds kort gebruikte sokken van dames koopt en met ze appt (ik mag het absoluut niet lezen ivm de privacy van de verkoopster, maar het is niets seksueel hoor).

      Bij ieder gesprek blokkeert hij en kruipt in de slachtoffer rol (voelt zich een monster en weet niet wat er mis is met hem). Dat zorgt ervoor dat we nooit ook maar een fatsoenlijk gesprek kunnen voeren. Belooft er mee te stoppen en gaat toch weer door.. Maandag een afspraak bij de praktijkondersteuner en hopelijk krijg ik hem mee naar therapie, anders weet ik het ook echt niet meer....

      Dit alles heb ik er zo hard

      Shelly
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik zit een beetje gevangen in mijn relatie

    Beste,
    Ik zit een beetje gevangen in mijn relatie.
    Is of dat mijn vrouw geen interesse meer heeft in mij.
    Het moet altijd van mij komen, als ik ze verwen dan geniet ze er wel van, maar krijg niet of nauwelijks het zelfde terug.
    Het is zowat 1 richtingsverkeer.
    Al veel x proberen over te praten, maar ze zoekt uitvluchten,....
    Relatietherapeut wil ze niet, mag het woord zelfs bijna niet uitspreken.
    Soms heb ik wel zin om een minnares te zoeken om toch een beetje liefde te krijgen, maar ja is dat verstandig.
    Is er iemand die in de zelfde situatie zit?
    Patrick
    Patrick 2 2
    • Hey Patrick ,man ik vindt mezelf helemaal terug in u verhaal,en ik worstel er nog steeds mee en ook zou ik iemand willen zoeken om dan de liefde en de aandacht te hebben ben dan ook gestart met het zoeken naar..maar ik kom problemen tegen die dan weer een stop zetten op mijn zoektocht ,weet je waar moet je terecht voor die zoektocht en meestal als je dan een advertentie plaats krijg je negatieve feedback want..ik ben 60 plus en gehuwd en dan kan er plots veel niet meer trouwens hoe moet je dan zoeken een sekssite is niet echt de plaats want dan kom je binnen de minuut uit bij iemand die tegen betaling wel iets kan doen,maar dat zoek je uiteindelijk niet en een minnares hoe beschrijf je dat want ik wil mijn leven niet verknallen door onbesuisd een avontuurtje te hebben en dan alles wat ik heb opgebouwd in mijn leven verliezen ,ja ik begrijp u heel goed..

      Peter
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik heb hetzelfde man , ik krijg nooit wat lief van me vrouw, sterker nog ze gaat de deur uit 11 uur 's ochtend , komt ze thuis 11 uur 's avond, van haar werk , die ik niet mag weten waar werkt ze.

      Samir
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn vriend (28) is crimineel

    Mijn vriend (28) is crimineel.

    Mijn vriend en ik zijn nog niet zo lang samen, een maand of 4. We waren als tieners ook een stelletje maar dit is stukgelopen om vele redenen en daarbij waren we allebei nog heel erg jong.

    We hebben elkaar kort geleden opnieuw gevonden. Nu weet ik dat hij zich bezighoudt met een aantal zaakjes die volgens de wet niet helemaal in orde zijn. Het betreft financiële criminaliteit.

    Nu stuurde hij me vandaag een berichtje dat ik, als hij een paar uur niet meer op mijn berichtjes zou reageren, ik de politie moest bellen en bij stuurde mij het adres. Hier schrik ik enorm van en ik weet niet zo goed hoe ik hem moet vragen waarom dat nodig zou moeten zijn. Waarom denk je dat er iets mis gaat? En wat zou dat dan moeten zijn? Is hij in gevaar? Ben ik in gevaar?
    D (24)
    D (24) 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik zit gevangen in een gouden kooitje

    Hallo... ik ben nieuw hier.

    Ik kan met mijn verhaal nergens heen dus drop ik het hier even ..
    . ik was 20 jaar getrouwd en het voelde niet meer goed voor mij dus vroeg ik de scheiding aan. Na een tijdje leerde ik bart kennen... tot over mijn oren nog eens verliefd... maar hadden toch een relatie van 1 jaar met ups en downs... die is dan afgesprongen en ben doorgegaan... heb dan nog een relatie gehad van 1 jaar maar dat was het voor mij ook niet.... dan na 2 jaar is de vonk met mijn exman terug overgeslagen en ben nu 2 jaar terug samen met mijn exman. Maar nu komt het ... ik zit gevangen in een gouden kooitje.. hij vertrouwd mij totaal niet . Ik mag niet alleen buiten naar vriendinnen zonder dat er eerst een ruzie aan vooraf gaat. Beetje beu en verstikkend. Ik heb het er met hem overgehad maar dat heeft niets uitgehaald. Nu ben ik bart terug tegen het lijf gelopen een goede maand geleden en mijn hartje sloeg toch over... bij hem ook en sinds dien hebben wij terug contact... nu weet ik niet wat te doen... zit zo met mezelf ik de knoop.
    Help aub...
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ze twijfelt nu of we nog bijelkaar moeten blijven

    Ik ben een man en al 11 jaar getrouwd. We hebben vaak veel mooie momenten meegemaakt, maar om de zoveel tijd komt er bij mij veel jaloezie op naar mijn vrouw ondanks dat we 2 kinderen hebben en al zo lang bij elkaar zijn. Ik besef mij dat dit komt doordat mijn ouder toen ik 6 jaar was uit elkaar zijn gegaan en dat ik geleerd heb mij altijd maar te moeten aanpassen. Sinds kort ben ik bewust dat ik adhd heb en daardoor een hyper focus kan hebben om mijn echte gevoelens te onderdrukken. Dit gebeurt meestal in situatie wanneer ik veel stress ervaar op werk. Ik voel mij kloten dat ik dit op haar af reageer en haar op alles ga controleren en soort van bevestiging zoek dat zij niet eerlijk is , terwijl ik goed weet dat zij de meest eerlijke persoon op deze wereld is en als ze voor je gaat dat dit echt is. Zij heeft gediagnosticeerd adhd, wat voor vaak moeilijke communicatie heeft gezorgd, maar waar we altijd uit zijn gekomen. Het gedrag wat ik doe wanneer ik gestress ben door werk komen we niet moeilijk overheen. Ik reageer boos en verwijt haar dat ze niet eerlijk is terwijl ik weet dat dit niet eerlijk is. Ik vraag om aandacht, maar dit kan ze niet geven altijd geven door haar adhd. Ze twijfelt nu of we nog bijelkaar moeten blijven, ik wil haar die ruimte geven maar dit vind ik erg moeilijk, ik begrijp als ze bij me weg gaat. Ik heb haar vaak teleurgesteld, ondanks dat het niet mijn bedoeling was en schreeuwde om haar aandacht, maar dit kon ze mij niet bieden. Ik ben bang dat we uit elkaar gaan en dat onze kinderen ook een angst krijgen om te binden of te vertrouwen.
    Schuld gevoel
    Schuld gevoel 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Niks stemt op elkaar af

    Ik ben een man van 52. Ben nu 11 jaar getrouwd. 2 kinderen. Mijn vrouw en ik hebben al zeker 5 jaar 1a2x per jaar gemeenschap. Alleen als mijn vrouw dronken is of anderzijds volledig ontspannen. We slapen niet meer samen omdat ik snurk, zegt ze. Ze kan niet met onze jongste zoon slapen omdat hij beweegt, zegt ze. Hij slaapt nu met mij in ons grote bed, en wij slapen perfect...
    Mijn vrouw is 10jr geleden vreemdgegaan en ik ben de problemen uit de weg gegaan. Ik wilde eigenlijk bij haar weg maar was niet sterk genoeg. Ik heb haar nooit kunnen vergeven, en ben daardoor ook oneerlijk geweest (gegokt) vertrouwen is weg, maar we zouden eigenlijk moeten scheiden, maar ik kies voor de kinderen. Er mist verder niks alleen geen liefde intimiteit etc. Zij gebruikt haar dildo en ik trek me af, op verschillende tijdstippen want niks stemt op elkaar af. Ik geloof niet dat de kinderen eronder lijden.
    Arie
    Arie 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Is dit altijd zo geweest ? Een goed gesprek proberen als laatste redding terwijl jullie samen gezellig iets doen. Bootje varen of etentje.

      Inge
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Langzaam aan steeds afstandelijkere relatie

    Goedemorgen, ben een vrouw van 38 al een aantal jaren niet gelukkig in mijn huwelijk ...dat ik me ervan bewust ben zo'n 2 jaar nu. We zijn 22 jaar samen, 2 kinderen van 14 en 15. Langzaam aan steeds afstandelijkere relatie en verschillende karakters. Ander toekomst perspectief. En ben niet iemand die snel opgeeft. Maar het onvermijdelijke een scheiding is wat volgt.
    Dit komt ook mede doordat ik vorig jaar een hele leuke man tegen ben gekomen spontaan door een spel online. Was totaal niet opzoeken ben vanaf moment één verkocht. Ben wel volkomen eerlijk geweest dat ik getrouwd ben en kinderen heb. Verteld dat mijn relatie niet lekker loopt en de intenties voor een relatie waren er niet. Hij luisterde en we werden nieuwsgierig naar elkaar. Iets onverklaarbaars trok ons zo naar elkaar toe. Ik wilde zeker deze man wel ontmoeten, want het voelde zo goed de klik en alles. Zo is het gegaan we werden echt verliefd en ook houden van. Weet dat het niet goed te praten valt onder deze omstandigheden maar echte liefde stuur je niet als het op je pad komt. En deze man is nu bijna een jaar in mijn leven (geweest) Hij is single en wilde dit met me ontdekken 100% . We hebben elkaar een aantal keren ontmoet . Deed er alles aan om hem te zien en te bellen al was mijn thuis situatie nog niets veranderd. Op het moment dat ik de grote stappen zou zetten gebeurde er van alles in mijn leven heb enorme tegenslagen te verwerken gehad ( ziekbed en overlijden dierbare,en nog meer elende). Dit was vanaf oktober tot afgelopen maart toen is alles weer in wat rustiger vaarwater gekomen. Hij wist dit ben zelf daardoor wel in een situatie blijven hangen die ik liever zelf ook anders zag maar er was begrip en vertrouwen van elkaar. Ondertussen stond alles op een wat lager pitje. Maar ons contact niet voornamelijk via bellen en appen. Hij is altijd mijn nr1 geweest. Liet alles vallen voor hem dat was vertrouwen en het sterke gevoel wat ons verbonen hield. Afgelopen februari begon zijn gedrag al iets te veranderen. Afstandelijkheid en hij deelde steeds minder met me. Heb heb geconfronteerd hiermee. Het maakte me zo onzeker. Hij trok me aan en duwde me af. Zijn omgeving speelde nooit een rol als het om ons ging en nu in eens had jij allemaal vrienden (namen vertelde hij niet meer) die mensen ging hij eerder niet mee om. Soms appte hij me een dag niet meer. Zijn leven veranderde zonder te delen met mij. Hij begon steeds meer materialistische te worden nieuwe auto, en boot kocht hij met een vriend. Natuurlijk was ik trots op hem dat hij leuke nieuwe plannen maakte ( zonder mij deed wel pijn)
    Dit had hij eerder totaal niet over 'm hij deelde toekomst met mij en wilde dat laten slagen. Hij maakte me zo onzeker met die afstandelijkheid dat ik eigenlijk heel open met hem ben gaan communiceren daarover. Komt goed regel jij je zaken thuis eerst maar, was zijn antwoord. Er was niets en hij hield onwijs veel van me. We wilden samen de toekomst in. Ik was inmiddels bezig om appartement te bekijken maar helaas nog niets geworden. Door de verhitte woningmarkt. Maar ben zoekende en sta ingeschreven . Heb mijn uren op het werk verhoogd om mezelf te kunnen voorzien in levensbehoefte straks. Ben nog niet gescheiden en kan nog niet open en eerlijk zijn in mijn omgeving over mijn liefde voor deze leuke man. Dat is lastig en frustreert ook voor hem daarin heb ik alle begrip. Ook kunnen we de tijd niet samen doorbrengen die we willen nog. Wil alles respectvol afsluiten en opnieuw beginnen met hem. Kost alleen wat tijd en dat weet hij. Anderhalf maand geleden kreeg ik een appje van hem dat hij rust wilde en dag daarna had hij spijt en appt en belde me weer. Ook in de laatste weekenden appt hij me pots niet meer en door de week elk moment. Hoef niet elk uur een appje maar geen interesse meer tonen is gek een hele dag. Hij is dan met vrienden en anderen. Zo is het door gegaan een paar weken. Hou onwijs veel van die man dus hij kan ver gaan. Maar werd zelf steeds onzekerder. Afgelopen maandag ochtend weer vanuit het niets. Dat hij rust wil en hoor niets vervolgens . Ook wilde hij niet bellen. Mijn onderbuik gevoel zei al hier klopt iets niet. Maar te goed van vertrouwen ook. En altijd open en eerlijk geweest naar hem toe echt proberen goed te communiceren maar lijkt alsof hij het ene moment dit doet en andere moment dat. Heb hem gevraagd of er een ander is ...dat hij eerlijk moet zijn. Maar zegt dat dat niet het geval is. En gaf zondag nog aan dat ik in zijn hartje zit en hij van me houd en alles goed komt. Maandag na dat appje niks meer gehoord gister ( dinsdag ) in de namiddag heb ik hem geappt omdat ik wilde weten waarom hij rust wil niets meer hoorde plotseling zonder uitleg...en waarom hij niet wil bellen. Zijn uitleg hij had zijn leven daar en ik hier en we konden maar beter vrienden zijn. Wel was ik het liefste wat hem ooit was overkomen. Hij wenste me veel geluk. Daarmee was het klaar. Wat moet ik hier nu mee?? Zo intens contact gehad ( liefde ging echt heel ver) laatste jaar en plots kapt hij alles af. Graag jullie mening. Ben een beetje radeloos. Buiten het feit om dat ik met hem iets ben begonnen dat ik nog getrouwd was wisten we beide. En staat hier los van. Heb zijn nummer al gewist en alle appjes want wil hem niet meer appen vanuit mijzelf...hij geeft me zo gekwetst hiermee. Moet het loslaten en de eer aan mezelf houden weet ik ook. Maar wat is dat voor gedrag? Ik begrijp dat gedrag niet. Eerst alles geven en vervolgens afstandelijk worden en weet alles geven en dan is er niets meer plotseling. Ik lees graag jullie mening.
    Renate
    Renate 2 2
    • Klinkt heel hard, maar het enige wat die man wilde was jou. Als hij het idee krijgt dat er geen stappen worden gezet vanuit jou, dus actie om je huidige relatie te verlaten dan wordt hij onzeker en dan heeft hij er geen vertrouwen in. Dat lijkt mij logisch.

      NOAH
    • Alle reacties weergeven...
    • 1 waar is je man in dit verhaal?
      2 zeker weten dat hij single was?
      3 het is goed mogelijk dat hij echt van je houdt maar ook niet met de situatie om kon gaan.....
      Sterkte

      Ruud
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Hij vertelde in tranen dat hij al twee maanden contact heeft met een vrouw

    Ongeveer twee weken geleden vertelde mijn man mij in tranen dat hij al twee maanden contact had met een vrouw. In die twee maanden ging het niet zo lekker met ons, we hadden zieke kinderen en slapeloze nachten. Ik voelde wel dat er iets mis was, maar kon mijn vinger er niet op leggen. Het werd ook weggewuifd toen ik er naar vroeg. Het begon als een vriendschap wat eindigde in het bekennen van zijn gevoelens naar haar. Hij zegt dat hij dit meteen heeft afgekapt, omdat hij dit niet wilde. Vervolgens heeft hij even geen contact gehad en later vroeg zij hem toch om de vriendschap te behouden, want ze kon er niet zonder. Vervolgens is hij er zeker 5 keer geweest na het sporten en als hij even weg moest. Hij zegt dat dit voor hem vriendschap was en dat er voor haar wilde zijn. Ze had namelijk allemaal psychische problemen. Hij geeft aan geen seks met haar te hebben gehad, maar we met haar gehad heeft over welke voorkeuren hij heeft voor seks. Hij heeft heeft op een gegeven moment het contact verbroken, omdat zij meer wilde dan vriendschap. De afgelopen weken doet hij erg zijn best. Begrijpt mijn verdriet, mijn woede.. Hij gaat niet meer sporten en uit constant zijn liefde aan mij. Ik weet simpelweg niet of hem dit kan vergeven. Hij heeft gelegen en is emotioneel vreemdgegaan. Dingen besproken met haar die hij met mij had moeten bespreken. Woensdag hebben we de eerste relatie therapie. Ik hem aangegeven dat ik eerst deze therapie wil afwachten voordat ik een beslissing maak. Hebben jullie tips of ervaringen voor mij?
    J
    J 2 2
    • Niet netjes en vertrouwen is geschonden. Dit zal tussen jullie in blijven staan zonder hulp. Jij en hij zullen moeten praten en er zullen kleine veranderingen moeten komen misschien in jullie leefpatroon om weer samen verder te kunnen.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Ga in therapie!
      Dit valt te redden!!!!

      Hij is een lafaard geweest dat wel! Hij miste iets die hij bij haar vond en duidelijk tussen jullie miste. Hij had zich kwetsbaar en eerlijk moeten opstellen en je moeten vertellen wat er speelde. Hij wist echter dat dat zeker voor tumult ging zorgen en heeft dus zee ‘makkelijke’ weg gekozen zijn behoefte aan nabijheid, intimiteit (zelf al is deze niet fysiek), waardering, gezien en gehoord worden … bij haar gevonden. Jij kon dit door de omstandigheden niet geven (ook terecht).
      Jij had wss ook veel behoeftes die niet werden ingevuld maar was sterk genoeg om op het juiste pad te blijven….

      Hij heeft dit opgebiecht omdat het uiteindelijk om een valse invulling van zijn behoeftes bleek en hij zich er slecht over voelde. Of hij voelde dat jij een grens ging overschrijden.

      Ga in therapie samen en leer elkaars diepe behoeftes uit te spreken en kijken hoe jullie deze samen kunnen invullen.

      Het is niet te laat. Wel liet hij de ruimte geven aan jou om zijn misstap en het schenden van je vertrouwen te verwerken

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Nu is hij gestorven en ik heb zo'n spijt

    Mijn man was 59j toen hij impotent werd Pilletjes helpen alleen als je zin hebt zei hij, dus zin was ook weg. Inmiddels zijn we 8 jaar verder (dit sluipt er in) Geen sex meer gehad ook niet knuffelen. Maar hij mailt en stuurt berichten naar sexwerkers Vooral naar sexjobs. Nl. Hij spreekt overigs nooit echt iets af( is altijd thuis). Hij heeft dit altijd gedaan ook toen we nog geweldige sex hadden. Vond het gewoon spannend denk. Maar dan denk ik als je zo met sex bezig bent waarom doe je dan geen aanstalte. Om je eigen vrouw aan te raken Nu is hij gestorven en heb ik zo’n spijt dat ik het niet eerder op woorden heb gegooid. Zou hij zich onzeker hebben gevoeld?
    Gonny
    Gonny 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Dag Gonny,

      Je hoeft geen spijt of berouw te hebben.
      Intimiteit, erotiek en sex zou vanzelf moeten zijn, als je man erectieproblemen of impotentieproblemen had zou hij daarmee aan de slag moeten gaan. Evt.samen met jou. Zijn sexdrang was er blijkbaar nog wel gezien zijn gedrag op internet. Maar zijn sexdrang naar jou was er niet meer voor hem.
      Je had het bespreekbaar kunnen maken maar de kans was groot geweest dat hij er niet over had willen praten. Anders had hij er zelf ook wel over begonnen. Toch?
      Ga doen wat je veel eerder had moeten doen., zoek een potente man voor sex of een relatie met sex. En geef aam dat sex voor jou belangrijk is.

      Peter
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • 7 jaar strijd in een paar minuten

    2de echtgenoot
    Toen wij elkaar ontmoette,kon ik met hem lachen,praten,gieren en brullen,alles!
    Maar toen wij eenmaal samen woonden, was dat allemaal weg!! Ik ben heel vaak in gesprek gegaan, van..waar is dat alles gebleven en heb ook vaak gezegd,dat dit niet mijn idee is van een partner,en wou ook een einde maken aan onze relatie,omdat ik totaal geen genegenheid, geen aandacht,geen gesprekken,niet lachen samen eigenlijk totaal niks geen raak vlakken,ineens he,was er wel.....in de veroveringstijd

    Maar ik bleef strijden,want ik was verliefd en hij is een gouden man,qua zorgen voor mij en familie.Ik dacht dat komt wel weer...maar ik heb verkeerd gedacht....ik bleef erin geloven....en bleef strijden en gesprekken los trekken en het enige wat hij zei was: Ja je hebt gelijk,ik ga beter mijn best doen...
    Waarop ik weer zei: daar hoef je je best niet voor te doen,dat is ER of NIET,dat kost geen moeite,dat komt vanzelf.....maar helaas,om de 3 mnd benauwde het mij weer en had ik weer zo'n gesprek en wou ik einde maken aan relatie,en hij weer beter beloven

    Genegenheid is bij mij geen seks,het is een arm om me heen spontane kus,een compliment,seks is seks,maar de liefde bedrijven dan kan hij niet,de allereerste x met hem,geen voorspel,hij tot zijn climax en dat was het,waarop ik riep; Hallo ik ben er ook nog

    En toch blijven strijden en geloven dat t goed komt,inmiddels veel van hem gaan houden als persoon,heel veel en nog steeds kriebels in mijn buik,nu niet meer,we zijn 5 jaar getrouwd en onze liefdesleven is nihil
    Ik snak naar genegenheid en voel me zo alleen in deze relatie.

    Inmiddels veranderd mijn lichaam en ook werd ik onzeker,ik kreeg vaginale problemen,ingreep gedaan zodat HET beter zou kunnen,5 mnd verder en maar 1x geprobeerd.
    Dit klinkt zo egoïstisch van mij,maar er is ook zoveel wat wij niet hebben,dat kan ik hier komt opnoemen,en mijn partner hou ik nog steeds van en hij van mij,zegt hij,maar ik zie hem als mijn verzorger en niet als partner.
    Als er mensen bij zijn doet hij ook heel anders tegen mij,grof,zeg maar,en ik laat dat niet gebeuren dus Zeg ik er iets van,en krijg je dan discussies,in bijzijn van anderen en dat wil ik weer niet.
    Het is best veel,en ik weet niet meer wat te doen,ik moet er niet aan denken om mijn leven zonder hem te zijn,dus ook gek

    Ik ben eenzaam en verdrietig en ook niet gelukkig in deze relatie,maar hou veel van hem

    Ik zou zonder hem veel gelukkiger zijn,dat weet ik maar wil ik dat echt??

    Bedankt voor t lezen,dit is zo kort geschreven ,7 jaar strijd in een paar minuten
    Mijn partner is een goed mens,echt waar,niks is hem te veel !Hij doet alles!! Maar wat heb ik aan spullen als ik geen genegenheid heb?
    Anoniem
    Anoniem 2 2
    • Sorry,beetje warrig geschreven

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Beste mevrouw,
      Ik snap dat de man egoïstisch is tijdens de seks. Dat zijn ze allemaal. Ze bonken je gewoon zo hard totdat je het warme vloeistof door je lichaam voelt. En daarna is het afgelopen.
      Maar weet je? Vrouwenseks is veel fijner. Daarom zeg ik:'Je kan ook op een pussy rijden hoor'.

      Groetjes,
      Meneer Bonkie

      Brini
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • 29 jaar lang heb ik nooit een relatie gehad

    29 jaar lang heb ik nooit een relatie gehad. Zelf toen er iets misschien was had ik nogaltijd niet het gevoel dat er ook maar enige interesse was voor mij. Als ik nu kostelijk was zou ik er nog me kunnen leven maar ik ben duidelijk gewoon een dikke lozer.
    Karel
    Karel 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • lijkt niet te dromen over een toekomst met mij

    Mijn vriend en ik zijn nu een jaar samen. Beide eigenaar van een koophuis in dezelfde straat. Beide in de 30. Ik ben vaak aan het dromen van het samenwonen. Ik heb geen haast maar toch fantaseer is daarover. Mijn vriend daarin in tegen heeft plots besloten om zijn huis te verbouwen. Hij neem nieuwe gordijnen, muren stucen ect. Als ik hem vraag of hij dan niet wil wachten tot ze samen iets kunnen opbouwen, is zijn antwoord dat dit zijn huis is en hij hier blij van wordt. Nu denk je misschien kunnen jullie bij hem intrekken. Nee dat is ook niet de bedoeling.
    Kort om, mijn vriend zegt dat hij veel van mij houdt, maar tegelijkertijd is hij ook heel veel met zichzelf bezig, en lijkt niet te dromen over een toekomst met mij. Wat denken jullie? Is hij wel echt oprecht?
    Manon
    Manon 2 2
    • Hee Manon, vraag hem op de man af wat hij voor zich ziet als hij 5 jaar in de toekomst kan kijken en dan zichzelf jullie als stel ziet.. wat ziet hij dan? Geef aan wat jij voor ogen hebt en spreek al je twijfels uit. Als hij geen duidelijk en eerlijk antwoord wil of kan geven dan geef ik het weinig kans. Volg je hart en kies dat waar JIJ gelukkig van wordt....als je zelf niet ECHT gelukkig bent is het heel moeilijk om iemand anders gelukkig te maken... en geloof me, er zijn heel veel leuke, open, eerlijke mannen te vinden ! Die jou net zo serieus nemen als zij zichzelf!

      Ik hoop dat je het pad kiest wat goed voelt en waar je gelukkig van wordt...

      Bas B
    • Alle reacties weergeven...
    • Bij drie rennen!!! Een man die echt verliefd is en vooral in de honeymoonfase( de eerste 2 jaar van de relatie) wil hard van stapel lopen in 90 procent van de gevallen!
      Zo niet dan zien ze de relatie niet als serieus of als een verzetje! Trust my Words! Ervaring ermee!

      MarleyPeters
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ze stuurde mij dat ik voor haar niet moet vrezen

    Op mijn man zijn werk was er voor kerst een samenkomst met collega's, ik belde hem op een bepaald momment op , ik hoorde dat hij dronken was . En bij toeval na ons gesprek had hij zijn gsm vergeten afzetten dus heb ik alles gehoord , ook toen een vrouwelijke collega buiten kwam , ik hoorde gewriemel en licht gekreun. Ben dan achter mijn man gereden verder niets over gezegd . Na lange tijd ( dagen) gevraagd om de waarheid bekende hij dat hij staan kussen heeft met haar . Hij zei ook uit dommigheid stoer doen dronken . Ik heb haar ook gecontacteerd en zei zei ook . De alcohol nam het van me over, ik weet amper wat er gebeurt is. Ze stuurde mij dat ik voor haar niet moet vrezen dat er geen gevoelens zijn , van beide kanten .
    Mijn man zegt dit ook hij schaamt zich heel erg, hij wil mij niet kwijt alleen zijn gezin telt. Duizende sms gestuurd naar elkaar gepraat .... Toch blijf ik met vragen zitten, moet ik hen geloven? Nu is er ook een nieuwjaarsdrink, moet ik mijn man laten gaan, het vertrouwen is voorlopig weg, ik hoor constant dat gekus. Ik kom zot gewoon van de vragen . Hij verteld mij constant hetzelfde ik heb spijt sorry sorry meer kan ik niet zeggen , ik krijg er soms medelijden mee
    😪 Grts vrouw met gebroken hart
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Heb mijn emoties niet meer onder controle

    Ik weet niet hoe ik hier moet beginnen.
    Ben mezelf aan het verliezen en duw mijn partner van mij weg door mijn gedrag.Voel me niet goed begrepen en heb indruk dat er nooit rekening met mij word gehouden.
    Heb mijn emoties niet meer onder controle en kan uren doorgaan met discussiëren.
    Mijn man gaat dagelijks op café,wat gepaard gaat met veel alcoholgebruik.Als ik hem erop wijs dat ik het daar moeilijk mee heb en hem onrespectvol vind naar mij toe dan blijft hij met opzet wat langer weg.
    We hebben daar eindeloze discussies over.Hij wil dat ik ook meer uitga,maar ik heb daar totaal geen zin in.
    Ik wil in een relatie samen dingen doen en niet dagelijks mee gaan op café.
    Hij zegt dat hij het meest geld binnenbrengt en ik geen recht heb op spreken.Noemt me zelfs een profiteur.Voel mij zo onzeker en misbegrepen.
    Ik heb woede aanvallen en angstaanvallen.
    Mn verstand zegt weg te gaan,maar ik durf de stap niet te nemen.Weet niet of ik ECHT van hem hou...
    Katrien
    Katrien 2 2
    • Hi,

      Ik herken jouw situatie , gevoelens , emoties echt heel erg . Jezelf zo aanpassen , en uiteindelijk jezelf zo verliezen .. de eindeloze discussies, wat eigenlijk maar een meningsverschil is. Ik respecteer zijn mening, vooralsnog kan ik wel wat voelen bij wat of hoe hij kan reageren . Dan vertel ik hoe ik me erbij voel , om het te delen en los te laten.
      Ik kon altijd heel goed mn grenzen aangeven ..maar nu mn vriend ze overschreden heeft, weet ik mijn grenzen niet meer aan te geven. Wat wil IK eigelijk? Wat voel ik?
      Wat doe ik in hemelsnaam mezelf aan ; mij helemaal verliezen door een relatie ,met een man waarbij ik niet eens mezelf kan zijn?

      Als jij je niet meer durft uit te spreken , alle angst en paniek ervaart wat alle energie uit jou trekt..
      Respect, loyaliteit, begrip.. het is zo belangrijk
      En ook zo moeilijk in een relatie. Je voelt/ziet dat er continu meningsverschillen zijn over JOU gevoel (kan eigenlijk niet , want jij voelt het eenmaal zo) , terwijl er alleen maar hoop is op begrip van je partner. Nou ik heb geprobeerd begrip te kunnen voelen.. om discussies te voorkomen... En dat gaat gewoon niet meer. Ik voel geen respect voor mijn gevoel/emoties . En dat maakt mij wie ik ben.
      Dus dat zegt eerder wat over hem, dan over mij zelf.

      Als je niet jezelf kan zijn in een relatie, is het waarschijnlijk niet meant to be..

      Dat was mijn verhaal, hoop dat je het fijn in vond om te lezen. het voelt als een opluchting om mn verhaal aan je kwijt te kunnen .

      Hope youre okay .... Xxx

      Elsa
    • Alle reacties weergeven...
    • ik ben 48 jaar getrouwd en heb vele gelukkige jaren achter de rug. de laatste 8 jaar is onze relatie hopeloos en met ups en downs leven we verder. mijn frustraties zitten hoog en een normaal gesprek zit er niet in laat staan dat we nog intiem zijn met elkaar. Zie dat er hoe dan ook geen verandering meer in komt. mijn advies is ga op tijd scheiden zodat je nog een ander leven op kunt bouwen en niet zoals ik nog maar bij elkaar blijft omdat het allemaal te lastig wordt en er ook veel problemen {financieel en onderdak} op je af komen. ben 68 jaar ...

      anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Jaren last gehad van de klachten maar, nooit beseft dat dit ADHD was

    Onlangs heb ik de diagnose ADHD gekregen, en ben ik gestart met medicijnen. Ik heb jaren last gehad van de klachten maar, nooit beseft dat dit ADHD was. Ik heb door de klachten veel te weinig ruimte gehad om mijn vrouw de nodige aandacht te geven, was erg prikkelbaar en snel kwaad. Nu gaat het intussen een aantal maanden een heel stuk beter met me en, help ik mijn vrouw meer met onze kinderen, taken in huis enz. Nu steek ik ook meer energie in mijn vrouw en relatie waardoor het voor ons weer een stuk leuker wordt. Ook ben ik meer bezig met de seks in onze relatie en, ben ook erg creatief om de spanning weer te verbeteren. Maar, nu doe ik keihard mijn best om haar weer wat energie te geven en, de lust en verlangen weer terug te brengen. Alleen reageert ze vaak heel apathisch/kort als ik wat suggesties/ideeën inbreng. Ook als ik vraag wat haar fantasieën/ideeën zijn. Ik begin een beetje de moed te verliezen om zo mijn best te doen, omdat het lijkt alsof er zo weinig interesse is en, zij eigenlijk alles wel best lijkt te vinden. Ze is zelf ook niet echt assertief, en is het meestal zo dat ze vraagt of zin heb maar, verder weinig moeite doet. Ik weet niet zo goed wat ik nog meer moet doen.
    MK
    MK 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Ik weet waar ik steken heb laten vallen en wil hier graag aan werken..

    Het is 1,5 maand geleden uit gegaan met mijn Ex. We hadden bijna een jaar een relatie. Hiervoor 4 maanden ter voorbereiding. Het was voor ons beide een nieuwe ervaring. Ik nu 21 zij 18.
    Zij heeft het uitgemaakt omdat ze geen gevoel meer had, hierdoor kwamen er veel irritaties richting mij en dit trok ze niet meer. We hebben er toen samen voor gekozen om rust te nemen van elkaar en even een tandje minder te geven. Zij zag dit blijkbaar als definitief en ik als een break. 2 weken na dit uitgaan melde ze dat ze geen behoefte had aan contact en echt verder wilde. Ik accepteerde dit.
    Ik heb hier veel van geleerd door te reflecteren op onze relatie. Ik heb wat problemen opgesomd die ik toen die tijd niet in heb gezien of willen zien:
    • Door de avondklok zat ik erg in de sleur van werk, school & relatie. We zagen elkaar op vaste dagen omdat we niet elke dag bij elkaar konden slapen. Ik had dit zelf niet door en ben hier door minder energie in de relatie gaan steken.
    • We hebben het hier deels over gehad, ze irriteerde zich aan mijn planning. Ik kon hier lastig van afwijken om wat meer spontane dingen op te maken met haar. Ik zag dit ook in en had hier moeite mee.
    • We hebben ruzies gehad om dit soort dingen maar op dat soort momenten werd ik vooral moe van het gezeur. En kalmeerde haar en stelde der gerust. Hierna ging ik weer vrolijk verder met mijn leven. Maar hoe vaker dit voorkwam hoe groter de frustratie en het wantrouwen bij haar. En de irritatie bij mij dat ze elke keer drama kwam schoppen. (Achteraf merk ik dat ze een goed punt had en ik daar nonchalant mee om ben gegaan. Hier heb ik ook spijt van)
    • We hadden beter en op een andere manier moeten communiceren. Ik had mijn zwakte meer moeten toegeven en open moeten staan/begrip moeten tonen, ook vanaf haar kant.
    Vorige week toch contact gezocht omdat ik merkte dat het voor mij nog niet officieel afgesloten was. Ik wilde graag nog eens zitten met haar en onze relatie en de afsluiting hiervan bespreken. Hier had zij geen behoefte aan. Ze vertelde dat ze verder wilde gaan met haar leven, dat er al vanaf januari twijfels speelden en dat het vanaf toen meer als een broer zus relatie voelde. Ze melde ook dat ze 2 weken nadat het uit was het leuk is gaan hebben met iemand anders. Dit was voor mij een flinke smak, ik hoopte dat de rust die ze wilde en ik respecteerde ervoor zou zorgen dat we naar een aantal weken, maanden er voor zou zorgen dat we en vooral zij weer vertrouwen zou krijgen in onze relatie.
    Ik wil haar ondanks de manier rommelige manier van afsluiten terug.. Ik weet waar ik steken heb laten vallen en wil hier graag aan werken.. Samen met haar zodat we weer samen gelukkig kunnen zijn.
    Henk
    Henk 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Laatste tijd hebben we ook best vaak ruzie

    Ik heb nu 5 jaar een relatie met mijn vriend. Er zitten mij echter een aantal dingen dwars. Laatst hadden we een gesprek en kwam het onderwerp trio naar voren. Hij vertelde mij dat hij dat wel een keertje wilde, omdat zijn drang naar een ander erg sterk is. Ik gaf echter aan dat ik dit niet wil, waarop hij het antwoord gaf dat hij dan niet zeker weet of hij nog wel bij mij wilt blijven. Ik weet niet goed wat ik met deze informatie moet. Daarnaast studeer ik nog steeds en woon bij hem in zijn (koop) huis. Alles gaat door de helft waardoor ik geen geld meer over heb voor andere dingen. Ik doe daarnaast ook alles in het huishouden. Toen ik hem vertelde dat ik krap zat zei hij dat dat mijn probleem is. Vervolgens neemt hij wel zijn moeder mee naar de stad en geeft hij 500 euro aan kleren uit voor haar. Ook koopt hij verschillende dingen voor zichzelf die binnen een half jaar meer dan €20000 euro hebben gekost. Ik verwacht totaal niet dat hij dingen voor mij betaald, maar als ik een keer geen tijd heb om te koken verwacht hij maar dat we eten bestellen en dit ook door de helft gaat. Laatste tijd hebben we ook best vaak ruzie. Waarbij hij de laatste keer opzettelijk deo in mijn mond spoot, omdat hij zo uit zijn plaat ging. Ik ben een beetje radeloos en weet niet goed meer wat ik moet doen.
    Marianne
    Marianne 2 5
    • Schat, als hij deo in je mond spuit dan is het tijd om te gaan. Ofwel je hebt het fijn samen, ofwel je bent beiden bereid eraan te werken om het weer fijn te hebben samen, ofwel je zet er een punt achter. Onnodig lijden, vanwege de herinnering aan betere tijden en het idee dat je daarvoor van hem afhankelijk bent. Wij vrouwen zijn echt knettergek soms wat we laten gebeuren. 

      Anoniem
    • Heel gemixt verhaal... met samen wonen leer je echt karakter beter kennen. Ook jezelf wat jou kan frustreren.. wat voor de 1 logisch is , is voor de ander niet logisch.
      Maar je relatie moet van 2 kanten komen en niet vanuit 1 kant. Dus het is goed zo

      Anoniem
    • Deze man is echt niet goed voor jou.
      Zo snel mogelijk een eigen plek zoeken en kappen!
      Je gaat hieraan onderdoor als je blijft!

      Germaine
    • Wegwezen! Je verdient beter, hij zal niet van mening veranderen. Van hem weggaan zal pijn doen maar niet zoveel als bij hem blijven! Geloof me, kies voor jouw geluk!

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Hij lag zijn behoeftes niet aan jou opleggen!
      Of je vindt een middelground of je gaat uit elkaar.

      Vele mannen fantaseren over een trio en zouden zeker geen neen zeggen als het gebeurde! Bij jouw vriend is dit echter een must, een diepe behoefte.

      Jij kan en wil dit niet invullen (en dat mag zeker!!!) dan heeft hij gelijk!

      Kap met die man!

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik weet het allemaal niet meer

    Zo in de knoop met mezelf. Ik weet het allemaal nietmeer.
    Ondertussen zijn mijn man en ik 9 jaar getrouwd en hebben twee geweldige kinderen. Sinds de kinderen er zijn, is onze relatie enorm veranderd.
    Nu ben ik sinds kort te weten gekomen dat hij intieme berichtjes stuurt met een andere vrouw. Het is een dame van Tenerife dus echte sex zal er (nog) niet aan te pas zijn gekomen.
    Na vele keren vragen of hij mij bedroog en na vele keren ontkennen, heb ik hem dan toch geconfronteerd met die berichtjes. Ontkennen kon hij nu nietmeer.
    Ik weet even nietmeer wat te doen. Zouden jullie dit oké vinden als je man zoiets doet? Of overdrijf ik gewoon?
    Ik heb hem gevraagd ermee te stoppen maar het voelt té goed voor hem om hiermee op te houden.
    Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad...
    Kim
    Kim 2 2
    • Het voelt te goed voor hem om ermee te stoppen? Ik had hem echt het gat van de deur gewezen. Hier ben je te goed voor en je verdient beter dan dat. Hij is met jou getrouwd, heeft dus voor jou gekozen en zou de moeder van zijn kinderen op handen moeten dragen. Vertrouwen en respect zijn 2 belangrijke basisvoorwaarden van een relatie. Zijn gedrag laat iets compleet anders zien.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Hij is oneerlijk geweest en dat is al een moeilijk ding!
      Het voelt te goed zegt hij? Wat? Welke behoefte is met haar vervuld dat hij niet bij jou denkt te vinden? Aandacht? Intimiteit?
      Er is duidelijk van zijn kant een onvervulde behoefte in jullie relatie. Jij hebt allicht ook onvervulde behoeftes maar ga daar anders mee om.
      Veel mannen missen spanning, waardering enz. In hun relatie en denken dit niet bij hun partner te kunnen vinden.
      Hij moet jou die behoefte meedelen zodat jij kan zien in hoeverre je deze kan vervullen zonder jouw genezen te verliezen en het moet realistisch blijven!
      Probeer te praten!

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Weet niet wat ik moet doen.

    Ik heb een lieve vriend, waarvan ik weet dat ie gek op me is en ik op hem, we houden enorm veel van elkaar, we zijn 18 jaar samen en op t punt gekomen dat de rek er wel uit is op sex gebied, we doen het eigenlijk nooit meer, zelfs lekker knuffelen niet.

    Nou ben ik sinds kort met iemand aan het chatten en dat gaat inmiddels best onder de gordel, en wij verlangen enorm naar elkaar, een keer echt een orgasme beleven, iemand die naar me verlangd, iemand die zegt dat ie opgewonden van me raakt, ik heb t lang niet gehoord. Ik was er aan toe, maarja ik heb hier thuis ook heel veel te verliezen als ik er mee verder ga. Mijn hormonen gieren door mijn lijf momenteel, weet niet zo goed wat ik er mee moet eigenlijk.
    Anoniem
    Anoniem 2 4
    • Oh ja, dit is waar mijn gedachten naar toe willen, door jaren gebrek aan sex, maar wat je schrijft, je wil je thuis situatie ook niet kwijt. Wat moeilijk he, je hoort nu de dingen die je nodig hebt om te horen, je mooi en gewilt te voelen, maar door de verkeerde persoon. Als je je eraan toegeeft ben je aan het bedriegen, maar de situatie thuis wordt je ook niet vrolijk van en is niet eerlijk.

      Me
    • Ga in gesprek met je partner! Hadden jullie al lang moeten doen!!!
      Wedden dat hij ook verlangens heeft die in jullie relatie niet zijn ingevuld.

      Ga in therapie en wakker die vlam terug aan.
      Toch gekrast mensen plots lui worden op romantisch en erotisch vlak eens ze elkaar hebben veroverd.

      Verleiden en versieren, romantiek en erotiek moet je voor blijven werken

      Anoniem
    • Ik zou het gewoon een keer proberen zit in dezelfde situatie geen sex geen intimiteit kwam in contact met vrouw op internet 2 maanden later de beste sex van mijn leven en op 60 jaar

      Sander
    • Alle reacties weergeven...
    • ja. Als je als man telkens moet bedelen voor seks dan ben je dat na 18 jaar wel zat. Ga zelf eens moeite doen thuis.

      ERIC
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik ben gemixt boos, verdrietig en blij

    Mijn ex en ik zijn 1,5 jaar samen geweest. We begonnen al best vroeg. We waren rond de 15/16 jaar toen we een relatie kregen. Het was in principe altijd erg leuk, we hielden ontzettend veel van elkaar en deden leuke dingen. Toen kwam corona, school, werk en verplichtingen. Hij had het steeds drukker en ik ook natuurlijk. Ik respecteerde dit maar vond het wel lastig. In onze relatie zijn enkele dingen gebeurd die voor mij lastig waren. Ik ben zelf erg gevoelig en vatte bepaalde uitspraken wellicht verkeerd op. Mijn ex was juist super vrij wat botste. Hij was van plannen op het laatste moment maken, ik meer van plannen van tevoren maken. De laatste keer was er een uitspraak in de trein waarbij ik mijn hoofd op zijn schouder legde. Hij vertelde: 'gaan we nu lekker klef doen in de trein?' Het brak mijn hart in duizend stukken. Hij was moe en had amper geslapen vertelde hij me. Alsnog vond ik het vreemd dat hij zoiets zei, ik denk dan: dat zeg je niet. Toch? Dit soort dingen zijn onze hele relatie lang al voorgekomen Ik merkte steeds meer dat mijn vriend alles maar vanzelfsprekend vond in onze relatie. Ik stak steeds meer energie erin, maakte eigen cadeautjes bij speciale dagen, verraste hem met een picknick of stuurde een kaartje enzovoorts. Ik was altijd degene die plannen maakte, hij op een gegeven moment niet meer. Het was zo frustrerend omdat ik weet dat hij het lastig vind om spontaan dingen te doen of te organiseren. Ik heb het hem echter al vaak gevraagd om te doen omdat ik steeds meer het idee kreeg dat hij minder van mij hield. Hij beloofde steeds verbetering maar die kwam maar niet. Ik was er op een gegeven moment zo klaar mee. Ik had het gevoel dat hij mijn gevoelens niet respecteerde. Hij zat steeds meer op de telefoon bij het afspreken en het voelde alsof hij steeds minder energie in mij stak. Ik maakte alle plannen, hij niet. Vrij kort daarna heb ik het voor die redenen uitgemaakt, ik wist niet meer hoe ik het op een andere manier had moeten doen. We hebben toen 4 weken geen contact gehad, daarna nam hij contact op. Ik had mijn spullen bij hem gehaald en we hebben super lang gepraat. We wilden het weer proberen maar op de laatste valreep vertelde hij dat hij het niet zou kunnen. Hij kon zich op deze vlakken niet veranderen. Hij wilde mij geen pijn meer doen. Het is nu 2/3 weken later na dit gesprek. Ik ben gemixt boos, verdrietig en blij. Laat me weten wat jullie denken. Liefs x
    Anoniem
    Anoniem 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Moet ik hier nou iets mee?

    Mijn partner werkt nauwelijks. Hij heeft een zeer goed betaalde fulltime baan bij een overheidsinstelling. Maar hij werkt bijna niet, hooguit 2 uur per dag. Soms helemaal niet. Hij schijnt zich er zelf niet druk om te maken. Zegt dat hij dit zo kan doen. Ik vind dat als ondernemer zijnde, heel ergerlijk. Ik heb het altijd razend druk en hij kan allerlei privedingen onder werktijd doen. Hij vindt het niet leuk als ik hem erop aanspreek.
    Moet ik hier nou iets mee? Het voordeel is wel dat hij altijd tijd heeft om leuke dingen met mij te doen als ik zelf vrij ben. Maar zelf heb ik een heel ander arbeidsethos en stoor ik me enorm aan zijn houding. Hij zit nog een moeilijke tijd en kan zich moeilijk concentreren zegt hij wel. Maar hij vindt het ook wel lekker dat hij zoveel vrijheid heeft in zijn baan. Wat moet ik hier nu mee?
    Sandra
    Sandra 2 2
    • Het is moeilijk om te zien maar je relatie gaat goed ... je hebt hem al erop aangesproken.. heeft het tot iets geleid...op een dag zal hij meer uren draaien...

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Sandra,
      Of je d'er iets mee moet, is iets wat je zelf zal moeten uitmaken. Maar ... vraag jezelf welk af wat de mogelijke kostprijs is die je zal (moeten) betalen ...
      Stel dat je hem zover kan drijven (?) dat hij dezelfde arbeidsethos als jou zou hebben/krijgen, waardoor de beschikbare tijd die jullie samen kunnen besteden, terugvalt naar quasi nul - dat risico is niet ondenkbaar - Dan lijkt het me dat je veel meer te verliezen hebt ...
      Kijk ook even naar alle 'andere' eigenschappen/kwaliteiten die hij heeft. Zolang die voor jou meer doorwegen dan zijn (gebrek aan) arbeidsethos, ... zou ik aanraden eerder te kijken naar hoe het glas meer dan halfvol is, ipv je te focussen op die halve centimeter die ontbreekt om d'er een vol glas van te maken.
      Maar, uiteraard afhankelijk van wat voor jou echt belangrijke eigenschappen zijn die je in jouw partner wil zien/terugvinden. Eénmaal je dat weet, dan zou al de rest bijzaak moeten zijn/worden.
      Succes,
      Neo

      Neo
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn vriend heeft niet alles op de rit en ik wel

    Ik heb ruim 2 jaar een relatie. Mijn vriend blowt elke dag en zit vaak op zijn telefoon te pokeren. Zijn financiën heeft hij niet op orde en hij loopt achter met rekeningen betalen. We hebben er al meerdere keren gesprekken over gevoerd maar hij zegt dan dat het wel goed komt. We wonen sinds kort samen maar mijn vriend heeft zijn huis nog wel aangehouden. Hij verhuurt dat tijdelijk en woont bij mij in. Hij is wel lief voor me en ik wil graag een toekomst met hem samen maar ik vind het moeilijk omdat hij niet alles op de rit heeft en ik wel. Ik heb deze twijfels ook naar hem uitgesproken. Binnenkort gaat hij weer even in zijn eigen huis wonen en kan ik alles rustig op een rijtje zetten. Ik vind het erg moeilijk en weet niet zo goed wat ik moet doen.
    Catwoman
    Catwoman 2

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Wat moet ik doen?

    Ik ben 4 jaar getrouwd met mijn man en hebben samen een dochtertje van 2 jaar. In onze relatie is er al heel veel gebeurd waardoor mijn vertrouwen weg is in hem. Het komt erop neer dat als hij weg gaat (opstap of vakanties met vrienden) hij contact zoekt met andere vrouwen. Ik kan niet hard maken of er iets gebeurd is want hij ontkent natuurlijk alles... het gaat de laatste tijd heel slecht tussen ons omdat ik mezelf niet meer 100% kan geven omdat ik overal wantrouwen heb. Hij zit in het buitenland voor werk en heb in zijn mail een mail gezien dat hij een account heeft aangemaakt op een soort poolse datingsite. Hij zegt dat dit een knop was via Facebook en verder er niets mee heeft gedaan... ik weet niet meer wat ik moet doen
    Anoniem
    Anoniem 2 4
    • Wat wil je zelf? Is dit een basis? Hebben jullie al eens een gesprek gehad met een therapeut?

      Anoniem
    • Johoeeee We zijn al meer dan 2 jaar verder aan het nr te zien al 5 jaar.

      tina
    • Inderdaad. Dan moet je ver scrollen om zo een verhaal waar nooit op gereageerd is tegen te komen.

      Newbee
    • Alle reacties weergeven...
    • Er zijn volgens mij ook mensen die op hun eigen bericht reageren om het weer naar boven te helpen.

      Aad
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Hij zegt elke keer dat hij gaat stoppen

    Mijn partner is een gebruiker van drugs en drank en zegt al 3, 5 jaar elke keer dat ie gaat stoppen en dit veroorzaakt vaak ruzie tussen ons. Ook veel andere dingen veroorzaken spanning en ik krijg altijd het verwijt dat ik gek ben en zelfde ben als poep niets waard ben of wat dan maar ook! Ik heb geen respect en geen waarde en hij wel. Ik wil graag bij hem weg maar aan de andere kant wil ik onze relatie ook redden. Help
    Onbekend
    Onbekend 2 4
    • Dag Cynthia, hier ook een dame die hetzelfde heeft doorstaan en op dit moment zit ik ook met een ontzettend schuldgevoel. Mijn vriend heeft zich ook meerdere malen tegen mij gekeerd bij dronkenschap. Eerst alleen verbaal maar daarna ook fysiek. Hij veranderde altijd in een monster. De laatste keer ben ik zo ontzettend bang geweest en heb zonder zijn weten de volgende dag mijn spullen gepakt en ben vertrokken. Althans niet vertrokken, ik ben gevlucht.. Later op de dag kwam hij uiteraard thuis in een leeg huis en was in de eerste instantie boos, maar draaide als snel bij. Hij begreep mijn keuze, vond het zo ontzettend erg, wilde er alles aan doen.. de berichtjes vanuit hem werden steeds zieliger. Uiteraard zijn manier om aandacht te trekken maar hij hield me ook in de gaten. Kreeg berichtjes dat ik niet met anderen mocht appen, iedere keer de vraag of ik iemand anders heb, waarom ik in de avond op telefoon keek ect.. ik was het beu en heb hem gezegd dat ik niet meer kon na alles wat er is gebeurd. Toen gebeurde er iets waar ik echt ben van geschrokken. Dat monster kwam naar boven maar hij was nu broodje nuchter.. een kankerwijf ben ik, een vieze vuiler kankerhoer, ik moet sterven, ze zouden me in de brand moeten steken, ik ben lager dan laag een stuk verdriet en in de laatste seconden, voor mijn huis, heeft hij mij ook laten blijken dat hij mij zou willen vermoorden.. Na een uur lijkt hij alles weer vergeten te zijn. Spreekt hij mijn voicemail in.. dat ik zijn droomvrouw ben, dat hij zo verliefd op mij is en dat hij mij nooit wat zou aandoen.. De daarop volgende dagen ging het zo door. De boze en lieve berichten bleven binnenkomen. Op een gegeven moment trok ik het niet meer en heb hem geblokkeerd. Nu is het een aantal dagen stil. Erg stil. Ook ik twijfel aan mezelf of ik de juiste keus heb gemaakt. Ik mis onze leuke momenten en had het zo ontzettend graag anders gezien. Ik weet dat hij dit ook niet heeft gewild, maar ik heb hem meerdere keren erop gewezen dat het niet kon en dat ik anders zou weggaan en hij heeft toen maling aan mij gehad. Misschien had ik bij de eerste keer al mijn spullen moeten pakken dan hadden we er nog wat aan kunnen doen maar voor mij is het nu te laat. Hij heeft mij beschadigd, zoveel verdriet gedaan en zo ontzettend bang gemaakt. Hoe alleen ik me nu ook voel en de leuke dingen mis ik weet en voel dat als ik terug ga dat dit een grote grote fout zal zijn...

      Anoniem
    • Hier net hetzelfde altijd kansen gegeven, ook drugs en alcohol, al onze centen gingen er aan op, ook klappen gekregen, veel blauwe plekken gehad en erna ook lief doen. Na scheiding stalking en doodsbedreigingen...zoals je zegt van lief naar een monster. Ik ben hier ook erg beschadigd uitgekomen met heel veel verdriet. Nu is het stil en hoop ik terug een eigen leven op te bouwen.

      Anoniem
    • Grood gelijk

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Eva,


      Hoe ga je hiermee om? De vraag komt voort uit mijn eigen situatie. Ik heb namelijk een erg hoog libido en vind het soms moeilijk dat bespreek te maken.


      Gr mik

      Mik
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik voel me zo vaak slecht. Uitgeput, leeg... duizelig.

    Ik voel me zo vaak slecht. Uitgeput, leeg... duizelig. En ik kan er bij niemand terecht.

    Ik voel me op creatief vlak echt een nobody. Ik heb geen goei ideeën, ik blijf hangen en ter plekke trappelen. Ik kan niet met R. praten over zo dingen. Wij zijn 2 individuen met ons eigen levens. En elkaar helpen zit er niet in. Ik moet zelfstandig zijn, mijn eigen leven op rails hebben, zorgen da ik zelf gezond ben, mij goed voel. Ik moet eigenlijk een single vrouw zijn. Die alles zelf doet.

    Ik heb soms iemand nodig die luistert, mij frisse ideeën kan geven, mij aanmoedigt of mij steunt. Waarom ben ik in godsnaam samen met zo iemand die alle energie uit mij haalt. Ofja da mag ik niet zeggen. Alles ligt aan mezelf natuurlijk. Ik kies wat ik met mijn leven doe.

    Maar ik wil ni alleen in het leven staan. Ik wil net een soulmate. Iemand die mij er soms door kan trekken, iemand waar ik ook al mijn enthousiasme en gekheid mee kan delen. Maar ik haat dit gedoe van “individu” zijn. Zo ben ik helemaal niet en nooit geweest.

    Ik wacht tot de jongens ouder zijn. En ik misschien meer stabiel ben (🙏 als me dat zelf allemaal lukt) en dan kan ik misschien wel een “nieuw” leven beginnen. Eentje waar ik op zoek kan gaan naar een echte soulmate, iemand die mij in niks belemmert en mij steunt in alles. En dat zou ik dan ook heel graag voor die persoon willen doen. Maar nu de kindjes klein zijn, moet ik eerst zorgen dat zij oké zijn. Ik zal mezelf MOETEN wegcijferen, voor hun. En eens ik terug on track ben met mijn leven, kan ik eigenlijk R. zijn eigen weg laten gaan (wat hij eigenlijk altijd al gedaan heeft) maar dan zonder mij. (En ik denk dat zijn leven dan praktisch hetzelfde gaat blijven)

    En dat is prima dat die zo wilt leven. Maar ik wil terug avontuur, creativiteit, liefde, connecties hebben. Hij is die persoon gewoon niet. Nog enkele jaren, met deze gevoelens blijven zitten gaat niet makkelijk zijn. Maar heb ik een keuze?
    Sofie
    Sofie 2 4
    • Je hoeft jezelf niet weg te cijferen. Je hoeft zelf niet op te geven ! Je hoeft niet te wachten op de kinderen. Kinderen zullen veel gelukkiger zijn als jij gelukkig bent.
      Zoek een hobby ga dat serieus 1 of 2x naar toe. Weg uit de vicieuze cirkel waar je in zit. Spreek met een vriendin of collega's familoe af al is het 1x per maand.. dof je zelf op. Kleed je goed aan.. kijk in de spiegel en voel je zelf verzekerd. En zeg dat je verdient om geliefd, gehoord en gesteund te voelen.

      Anoniem
    • Je soulmate Ben jij zelf!
      Zolang je dit niet gaat inzien zal je ongelukkig achterblijven!
      Ja je dient te kunnen steunen op een partner. Ja een partner maakt jou gelukkigER, maar eerst moet je zelf gelukkig willen zijn.
      Weet je wat een opgave het is om voor iemands geluk te zorgen?!? Voor 2 mensen voor geluk zorgen? Dat kan niemand.

      Veel success

      Anoniem
    • Hoi Sofie, ik herken mij ontzettend in jouw verhaal alleen heb ik geen kindjes. Wel een (zakelijk) leven opgebouwd wat dit lastig maakt. Echter zijn we twee individuen in één relatie. Van partnerschap is hier niks te bekennen.

      MVW
    • Alle reacties weergeven...
    • Hier ook twee kleine kindjes en geen vrienden, familie om naartoe te gaan voor hulp. Geen werk en een traumatisch werkverleden wat me ervan weerhoud (daar ben ik psychisch niet aan toe) om weer te gaan werken. Kortom volledig afhankelijk van mijn partner. Ook ik heb besloten mijn tijd maar uit te zitten en de focus vooral op de kinderen te leggen. Soms stik ik zowat omdat ik niet meer kan ademen maar één ding is zeker…ik moet volhouden want ik heb niemand die voor me klaar staat en ook geen andere plek om naartoe te gaan.

      Droopy
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

‹ vorige 1 2 3 4 5 6 7 volgende ›
Link kopieren Gekopieerd!
Pagina delen
Therapiepsycholoog.com
Zoek op provincie
  • Drenthe
  • Flevoland
  • Friesland
  • Gelderland
  • Groningen
  • Limburg
  • Noord-Brabant
  • Noord-Holland
  • Overijssel
  • Utrecht
  • Zeeland
  • Zuid-Holland
  • België
Hulpvragen
  • Angst
  • Burnout
  • Depressie
  • Onzekerheid
  • Piekeren
  • Rouwverwerking
  • Relatieproblemen
  • Stress
  • Trauma
  • Zingeving
  • Meer hulpvragen »
Therapievormen
  • ACT
  • Cognitieve gedragstherapie
  • Coaching
  • EMDR-therapie
  • Hypnotherapie
  • Mindfulness
  • Psychosociale therapie
  • Psychotherapie
  • Relatietherapie
  • Meer therapievormen »
Steden
  • Amsterdam
  • Arnhem
  • Breda
  • Den Haag
  • Dordrecht
  • Eindhoven
  • Haarlem
  • Maastricht
  • Nijmegen
  • Rotterdam
  • Utrecht
  • Meer steden »
Kijk ook op onze partner websites:
  1. Relatietherapeuten
  2. Angstfobietherapie
  3. Emdrtherapie
  4. Hypnotherapeuten
  • © 2026 Therapiepsycholoog.com
  • Disclaimer
  • Privacyverklaring
  • Over ons
  • Reviews
  • Tips
  • Ervaringsverhalen
  • Login