Therapiepsycholoog.com
  • 400+ therapeuten
  • Ook online therapie
Menu
  • Provincie
    • Drenthe
    • Flevoland
    • Friesland
    • Gelderland
    • Groningen
    • Limburg
    • Noord-Brabant
    • Noord-Holland
    • Overijssel
    • Utrecht
    • Zeeland
    • Zuid-Holland
    • België
  • Stad
    • Amsterdam
    • Arnhem
    • Breda
    • Den Haag
    • Dordrecht
    • Eindhoven
    • Haarlem
    • Maastricht
    • Nijmegen
    • Rotterdam
    • Utrecht
    • Meer steden »
  • Hulpvraag
    • Angst
    • Burnout
    • Depressie
    • Onzekerheid
    • Piekeren
    • Rouwverwerking
    • Relatieproblemen
    • Stress
    • Trauma
    • Zingeving
    • Meer hulpvragen »
  • Therapievorm
    • ACT
    • Cognitieve gedragstherapie
    • Coaching
    • EMDR-therapie
    • Hypnotherapie
    • Mindfulness
    • Psychosociale therapie
    • Psychotherapie
    • Relatietherapie
    • Meer therapievormen »
  • Online therapie
  • Inloggen
  1. Therapiepsycholoog.com
  2. Ervaringsverhalen
  3. Relatieproblemen

Relatieproblemen ervaringen

Pagina 4 van 7
  • Welke keus moet ik maken?

    onze relatie begon bij een hulpinstantie waar we allebei zaten ik ging op gegeven moment op kamers en hij was nog daar maar kreeg een 40uur contract aangeboden en werd er tegen hem gezegd doordat hij niet meer met activiteiten bij kan staan mocht hij er niet meer wonen is dus zonder pardon op straat gezet. dus ik zei kom maar bij mij slapen tot je wat heb gevonden voor jezelf.(heeft 2,5jr geduurd). maar in die tijd sliepen we en woonde we dus samen in 1 kamer, en de afgelopen 2 jaar is er niets anders geweest dan ruzies verwijten en miscommunicatie het is zelf zo erg uit de hand gelopen dat de politie binnen is gestapt en ons mee nam voor een nachtje cel met 10 dagen contact verbod als vervolg. nou een aantal maanden geleden heeft hij een woning toegewezen gekregen en ben ik met hem mee verhuisd maar we hadden alleen maar ruzies dus ben ik weer terug gegaan naar mijn eigen woonstekkie en afstand genomen, we hadden nog wel contact op de app maar daaruit kwam ook vaak ruzie.
    nu zijn we gestopt met alcohol en ben ik in behandeling om aan mezelf te werken en heeft hij medicatie die voor hem aan slaan en hij gaat ook in behandeling om aan zichzelf te werken.

    dus nu is mijn vraag moet ik mijn keuze baseren op de feiten vanuit het verleden of moet ik mijn keuze baseren op de toekomst met mogelijke positieve veranderingen.

    beide keuzes ben ik bang voor want het kan allebei goed en slecht aflopen en ik weet echt niet wat ik moet doen

    heeft iemand tips
    marlies
    marlies 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Je kan een ander pas gelukkig maken als je zelf gelukkig bent.
      Is jullie liefde oprecht voor elkaar, dan heb je toch niks te verliezen. Blijf inderdaad in je eigen stekkie om de rust te bewaren.
      Relatie hoort gezond te zijn, met passie, geliefd en respect naar elkaar toe. Geen verwijten maar uitpraten...

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Niet goed in mijn vel door mijn relatie

    Hallo,
    Ik vind dat ik al een tijdje niet goed in mijn vel ben door mijn relatie. Ik ben al ongeveer 10jaar met mijn vriend en we hebben een zoontje van bijna 2 jaar samen. Mijn vriend wilde direct nadat we ons huisje hadden een kindje. We hebben een top van een kereltje. Door hem ben ik super gelukkig maar helaas heb ik ook van die niet leuke dagen door mijn vriend. Ik moet alles doen in het huis. Ik sta op van 5u30, ik maak de boterhammen klaar voor mijn zoontje en mijn vriend. Ik maak mij klaar en maak mijn zoontje klaar. Wij vertrekken dan naar de crèche. Ik werk van 8u tot 17u. Ik haal mijn zoontje af van de crèche en dan zijn we thuis. Ik profiteer even om met hem te spelen en dan moet ik koken. Hierna eten we en ruim ik af en doe ik alles in de afwasmachine. Na dit moet mijn zoontje in bad en daarna bed. Mijn vriend zit die tijd als ik thuis kom op zijn gsm te spelen. Als mijn zoontje dag wilt zeggen, kan mijn vriend zijn gsm niet opzij zetten omdat hij aan het spelen is. Dit elke dag. Ik krijg geen hulp en ik heb dit hem al gezegd. Als ik thuis kom ben ik niet gelukkig maar als ik mijn zoontje ziet maakt hij mijn dagje. Ik en vriend spreken niet veel omdat hij dan bezig is met zijn spelletjes en tv kijken. Ik ben het kotsbeu en hij lacht mij hier telkens mee uit. Ik weet niet wat doen :( Hij denkt alleen aan zichzelf en zijn brommer. Ik heb het gevoel dat ik geen respect krijg en dat ik niet zijn vriendin ben maar precies zijn mama. Wat hij ook zegt is dat ik de vrouw ben en dat het normaal is dat ik dit allemaal alleen moet doen. Ik weet het niet meer.. ik ween bijna altijd. Zelfs in de auto.
    Anoniem
    Anoniem 2 5
    • Wat erg zeg dat je zo over je heen laat lopen.
      Als ik jou was zou ik zeggen doe jij de vaat maar en de keuken. Want ik heb al gekookt en opgeruimd en nu ga ik die kleine douchen.
      Hij is zelf nog erger als een kind
      Ook gewoon hard spelen dan pas gaan ze het zien. En als je niet durft uit reactie. Zeg dat je het niet kan je hebt je bezeerd desnoods. Zodat hij noodzakelijk zijn steentje moet bijdragen

      Anoniem
    • Ik denk dat je gewoon heel goed na moet denken of je dit wel wil? Wat nou, jij bent de vrouw, dus jij moet dat doen. Ja vroeger inderdaad toen de vrouwen niet werkte. Maar je werkt langer dan hem en hij doet niet. Hij heeft totaal geen respect en lacht je kei hard in je gezicht uit. Meid, sta op, pak je kind en vertrek....

      Anne
    • Ik herken jammer genoeg je verhaal en na 10 jaar is hier nog niets verbeterd. Mijn man kon ook enorm kwaad worden als ik hem er op wees. Zoek alsjeblieft hulp ...ik had vroeger moeten scheiden. Je bent niemands slaaf en je hebt het recht om gelukkig te zijn. Je man is erg onvolwassen en ik vrees dat je dit niet snel zult kunnen veranderen 😕

      Anoniem
    • Boek een vakantie, voor alleen jezelf.
      Leg een schema klaar voor je jonge kind en je volwassen kind. En wens hem veel succes als de taxi je ophaalt.

      zelda
    • Alle reacties weergeven...
    • Hij is helemaal verkeerd!
      Maar jij laat het toe, sorry!

      Stel grenzen en als hij ze niet kan aanvaarden ga dan weg. Dit is geen partner relatie en nog minder liefde.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Zijn ex is nog heel aanwezig in de familie

    Ik heb sinds drie jaar een relatie met een fantastische man, het gaat heel goed met ons. Hiervoor had hij een relatie van 15 jaar, zijn geen kinderen Net voor wij elkaar leerde kennen ging hun relatie op zijn initiatief over.
    Zijn ex lijkt er wel een wedstrijd van te hebben gemaakt om met iedereen uit zijn verleden nu opeens heel contact te zoeken. Ze was altijd erg op zichzelf maar nu opeens heel sociaal. Zoekt heel veel contact met zijn familie, houdt dit heel erg in stand door hun veel uit te nodigen. En dit ook zo naar zijn vriendgroep. ze heeft zelf ook alweer twee en een half jaar een vriend. Ze mag natuurlijk contact hebben met wie ze wil maar ik merk dat er naar mij toe door familie en vrienden een soort terughoudendheid is, gemaakt vriendelijk. Ze zeggen het niet maar merk aan kleine dingen dat ze haar nog missen in de familie en ik daardoor toch ergens achteraan sta. geen interesse in mij, wat ik doe. Soms kan ik het loslaten maar ben er ook vaak verdrietig om dat zijn ex na 3 jaar nog steeds zo aanwezig is.
    Mijn huidige partner en zijn ex hebben geen contact meer, op feestjes e.d ontlopen we elkaar door andere dagen of tijden te komen.
    José
    José 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Negeren is denk ik het toverwoord. Gewoon gezellig hebben met je vriend en belangstellend zijn naar zijn familie/vrienden. Mijn vriend heeft zijn ex er op een gegeven moment op aangesproken. Die bleef met zijn complete familie en vriendenkring contact houden. Ga je eigen leven leiden! En duidelijk geweest naar familie/vrienden. Dat hielp toen.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ben het stilletjes aan beu

    Ik weet het niet meer...

    Enkele maanden geleden nam mijn partner ontslag op z'n werk juist nadat wij in ons eigen huisje woonde. Eenmaal begonnen op z'n nieuwe job merkte ik al snel op dat hij niet gelukkig was met z'n keuze. Hij veranderde hierdoor, was veel ziek en altijd chagrijnig.
    Ik kreeg hier ook veel stress door en voelde mij niet meer goed in m'n vel.

    Na enkele maanden besloot hij ook om daar te stoppen waardoor hij werkloos werd.
    Ik kreeg hierdoor nog meer stress, want zelf ben ik een carrière vrouw met een hoge functie en komt mijn job op de eerste plaats!
    Ik werd boos van de gedachte dat hij thuis zat te niksen... In mijn ogen leek dit toch zo. Ik vond dit zo onaantrekkelijk en dit werkte ook op ons seksleven.
    Na een kleine maand werkloos vond hij een nieuwe job. Het ging weer enkele maanden beter met hem, met mij, met onze relatie. Tot nu. Vandaag had hij enkele meningsverschillen met z'n werkgever en nu weet hij niet als hij zal mogen blijven. Weer stress dus...

    Ik word hier zo verdrietig van en ben het stilletjes aan beu, maar ik zou ook niet zonder hem willen.. Wat moet ik doen, zit zo in de knoop!
    Knoopje
    Knoopje 2 4
    • Je partner zit niet lekker in zijn vel. Denk dat hij depressief raakt? Wellicht wat hulp kan hij gebruiken. Want hij heeft een stap

      Anoniem
    • Hoe kun je je carrière voor je man stellen? Je zou hem beter steunen i.p.v. zijn gevoel dat hij gefaald is nog extra te versterken. Akkoord dat het niet aantrekkelijk is als iemand niets doet, maar een goede job zoeken die bij je past is niet 'niets doen', zeker gerekend met zijn slechte ervaring op zijn werk zal hij in de put hebben gezeten. Dan valt een maand thuiszitten goed mee. Moest hij al langer niet aan het werk zijn is dit een ander verhaal. Geniet van wat meer tijd samen en laat zien dat je in hem gelooft, en dat je bereid bent te luisteren als hij zich niet goed in zijn vel voelt, want zo lijkt het wel

      Anoniem
    • Ik begrijp je. Mijn man heeft ook al meer thuis gezeten dan gewerkt en ook al kan hij er niets aan doen, het wringt ..Het vervelende is dat hij ook veel andere dingen aan mij overlaat ..Ik had graag ook een man gehad met een stabiele job zodat je tenminste samen iets kunt opbouwen, maar nee dus. De kinderen houden van hun papa en daarom hou ik het nog vol ..

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Beste hetgeen jullie hier neerpennen doelt zich een beetje op mijn situatie en begrijp ook dat wanneer je jezelf stabiel kunt ontwikkelen in een plaats waar standvastigheid en zekerheid zich voordoet op werkvlak dat je je dan afvraagt hoe dit komt waarom het bij je partner niet altijd zo is. Je partner kan wel degelijk gemotiveerd zijn maar als ze hem geen kansen geven om te starten of maar met een half oog in de mens geloven is dit gedoemd te mislukken ook kom ik regelmatig fases tegen waarbij andere collega's wel mee opleidingen krijgen en de fouten worden van tafel geveegd tegenover mezelf waardoor deze personen zich verder kunnen ontwikkelen en ik dan zelf opnieuw kan beginnen. Na verloop van tijd geloven ze ook niet meer in je competenties zelfs al heb je ze wel en zit je dan in een straatje zonder einde.

      En dan ben je nog echt wel gemotiveerd om je terug op de rails te krijgen door telkens te solliciteren maar wordt je dan niet weerhouden.

      Bij deze wil ik zeggen dat het dan niets met motivatie tot werk zoeken te maken heeft dan maar eerder geen echte kans krijgen.

      Mvg

      Ws
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn frustraties nemen toe

    Hallo, ik ben vrij nieuw hier maar hopelijk vind ik hier dames die mijn situatie c.q gevoel herkennen.

    Ik ben 39, werk fulltime en ben getrouwd. Ik kreeg op mijn 26e een relatie met mijn huidige man. Na 1,5 ben ik bij hem ingetrokken, ik huurde en hij had c.q heeft een koophuis. Dat was op dat moment het meest makkelijke, ook om te kijken hoe het zou gaan. Na 3 jaar samenwonen kreeg ik de behoefte om samen wat te kopen, zodat ik ook iets zou opbouwen en puur voor het gezamenlijke gevoel. Mijn man was hierop tegen: hij heeft een relatief goedkope hypotheek en nieuw kopen zou alleen maar meer kosten. Hij begrijpt niet dat ik ook iets op mijn naam wil hebben staan, het huis voelt immers niet van mij. Hij beloofde dat het huis later ook op mijn naam komt te staan. Ik betaal vanaf dag 1 de helft van zijn hypotheek, zogenaamd 'huur'. Zo gingen de jaren voorbij, na 9 jaar gingen we trouwen en het huis staat nog steeds op zijn naam. Daarnaast heb ik er weinig over te vertellen: ik wil graag tuinmeubels zodat ik mensen kan uitnodigen, hij niet, ik wil een grote eettafel, hij niet, ik wil een opblaasbaar zwembadje, hij niet, ik zou graag een hond willen nemen, hij niet. Noem maar op.
    Kortom: hij bepaalt alles en gaat totaal niet op mij in. Wanneer ik dit bespreekbaar maak raakt hij geïrriteerd en zei dat hij belooft dat het een keer gaat komen. Hij is niet echt een prater, en praten over gevoelens of lastige zaken gaat hem ontzettend moelijk af zodat ik eigenlijk alles uit zijn neus moet trekken. Mijn frustraties nemen inmiddels dusdanig toe dat ik eigenlijk alleen maar geïrriteerd ben, terwijl ik dat van nature niet ben. Ik heb het gevoel dat ik eigenlijk alleen in zijn huis investeer en dat ik het geld net zo goed weg kan gooien.
    Ik weet dat ik wellicht eerder de relatie had moeten verbreken en heb nu ook twijfels waarom ik überhaupt met hem getrouwd ben, maar we hadden/hebben ook leuke momenten en ergens dacht ik van binnen dat het vast goed komt. Maar ja, niet dus. Iemand tips of ideeën?

    Liefs, Nathalie
    Nathalie
    Nathalie 2 4
    • Beste Nahal ,

      Voor een podcast voor een publicatie zijn we heel geïnteresseerd in je verhaal. In deze podcast worden beide partners apart geïnterviewd door een professionele therapeute. Mocht je interesse hebben, reageer dan onder dit bericht.

      (Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de nieuwe privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.)

      Kevin
    • Ik zou toch kijken wat je rechten. Als je getrouwend bent bouwbje sws iets op. Ik weet ook niet wat je verdiend, maar probeer een investeringsobject (huis) te kopen. Maar eigenlijk vind ik jullie relatie biet gelijkwaardig. Als je mijn zus was geweest was mijn advies scheiden, maar zorg er wel voor dat je alles voor je zelf goed geregeld hebt voor dat je de knoop door hakt.

      Brian
    • Herkenbaar!
      Ik werd zo verbitterd omdat ik me in de relatie niet gewaardeerd voelde en zelfs gebruikt voelde… dit heeft geleid tot een breuk na 10 jaar.

      Mijn enig advies: of hij draait bij of je verbreekt nu. Je gevoel zal er helaas niet beter op worden.
      Ga weg nu het nog kan en je nog redelijk jong bent en hopelijk een nieuw leven kan opbouwen met iemand die wel wil delen.

      Nooit makkelijk als je ongelijk start in een relatie… het zal je blijven achtervolgen want mensen die ooit wel samen hebben gekocht en de helft kwijt zijn willen niet meer investeren in een partner en zichzelf beschermen voor wat als

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • tips ... zijn welkom ja

      ceke
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • I changed in this agressive woman

    Hi everyone,

    Idk where 2 start.
    Well .. I met my partner when I was 14 and back in highschool (2006). He , Steven, was 21 , I knew that and lied about my age I had said I was 17 because we met in this club , because I just wanted him so bad.
    (I knew the age difference wasn't really right, but I wanted it
    When where so in love, you know the puppy love stage.

    He was a BadBoy and I loved that.
    So 2 months of seeing each other , he just went off the radar.
    There I was , alone ,worried , confused.

    Days pass ,weeks starting to pass
    Still no sign.
    I thought I was played by him and started 2 move on.
    Still 14

    So I then , I began 2 talk 2 this boy ,Trey, again who I already had seeing before I met Steven. But because I fell in love with Steven , I had broken all contact with Trey, like everyone who goes from single 2 falling in love.

    We all know ppl before getting in 2 a relationship.
    But my difference was, I was 14-15, I was young. He left me with no words ,so I moved on.

    So I was dating Trey (who was 18 at the time) for maybe 6 months now.
    He treated me so nice and loving. And everything just went good, I had put Steven out of my had by this time , I was still wondering what happened 2 him but I had moved on..

    Then all of a sudden, I was walking with my mom and a schoolfriend in the town mall.
    There he was .. Steven!
    Standing in a clothing store.
    He saw me and boomm.
    I told my mom 2 go ahead as me and my friend walked up 2 Steven.
    He was nearly crying seeing me.

    We met up 2 talk about his sudden disappearance.
    He had fled ,the Netherlands (that's where we live)
    And he went to the D.R.
    2 hide out , because I got himself in trouble that's why he just ghosted everyone.

    There was me , moved on with a new boyfriend. What was I supposed 2 do. I was 14 at the time he left.
    I felt bad now, because if I knew why he left I would've waited on him.

    So as much as I was in love with Trey. I just went and chose 2 be with Steven again.

    Everything was nice and good, untill I started seeing lil signs of Steven being upset of the fact I had dated someone when he was gone, fanished.

    We dated for maybe 7 months , I was now I think 16, still young.
    When Steven got arrested for possessing a firearm , I knew about that.
    He spent maybe 1 and half year in prison.
    Months past by me visiting him , I was just alone and young.
    I was thinking about how I didn't want this for myself.
    I was alone for maybe 6mnths ,when I met Jeremy (18) I was prob 16ish 17.

    So slowly I was moving on breaking myself away from Steven and getting closer to Jeremy.
    Couple months (like 7 maybe) me and Jeremy where dating, with ups and downs. When I accidentally got pregnant. We where on medium good grounds.

    I was shocked but I wanted 2 keep it because I was surrten that me and Jeremy where in love and ready.
    Than Steven had called me , he still rang me maybe 1s a week 2 check on me, when I told him that I got pregnant.
    And we couldn't call no more ,I was moving on, again.

    So I was pregnant and happy.
    Then I started noticing that Jeremy changed. He was first happy now he said he didn't want the baby and everything. There was I , thinking that Jeremy was my world and he tricked me first 2 be happy and now backing up, and telling me 2 get an abortion.
    I was in disbelief. And thought how can you be so ignorant and heartless. I talked with my parents and was going 2 have a abortion. I realized that I was 2 young. And didn't want 2 have anything to do with Jeremy noo more ,so I fucked him off !
    I stayed single for maybe 8mnths. (My best time) I was now 17 enjoying life like every other teenager at that age and wasn't planning on having no boyfriends no more.

    When I got talked 2 by a friend of Steven (who was still in jail)
    And he told me Steven had said if you see Kiki ask her number so he could give it 2 Steven.
    With hesitation I gave my number.

    Steven called me a couple days later , and yepp you prob already know .. Boom we just kicked off like we never had broken up.

    He got out a coulpe off months later and we just got together and that was that.
    I got pregnant of Steven when I was 18.
    We had a beautiful boy.
    I was 19 and a young mom.
    And felt like this was what was meant 2 be All along.

    When our son was 3mnths old , I went 2 visit my best friend. With the baby. And I came home like about 10.30pm .. it was a bit rainy.
    As I walked in the house, Steven got really mad.
    Because in his eyes I was late it was rainy and I was a badmom for being outside with the baby.
    (Mind you, the stroller had rain protection , and I only had 2 walk 5 min from home 2 the Tram)
    Slappp .. he hitt me.
    I was shocked.


    Days pas weeks pas .. we didn't talk about it.
    I knew this wasn't right but I stayed.
    We went on but from now we just had falling in a pattern of arguing bout lil things.

    Couple years past.
    We became parents of a lil prinses.

    Our relationship was strong but it was cracked.

    He was and still , now I am 28, blaiming me for my past choices.
    For dating other guys when I wasn't with him.
    I was young when that all happened.
    I was losing my respect for him more and more .

    Now we gone break up because..

    Whenever he went out 2 go meet his friends and family , he never really answered his phone or keep me updated about his where abouts

    When I got mad , when he came home like 2 - 6 am in the morning , I got really mad and upset.
    Mind you I was changed in this agresive woman , because of hurt, because I had 2 hear day in day out for every mistake I made when I was 14..15.

    Steven thinks , that I have no right 2 doubt or question him ,and if he does cheat I don't have the right 2 be upset because I did way more stuff 2 him.

    Kiki
    Kiki 2 2
    • Wow what a story, looks like you have been through a lot... things you don't deserve.
      He can't blame you for making the choices you made when you were that young. You just lived your life like a teenager is supposed to. At that age you don't know any better, besides you really don't know what you want or need at that age. And your story tells me that he had been to jail and all, maybe he should be lucky you even still wanted a future with him? He can at least be more grateful.. since a lot of woman would have made an other choice here in my opinion... I think he is the one who made mistakes, not you. It is easy for him to blame you. I don't think this is a healthy relationship. Even though every relationship has its problems, but slapping someone is just not okay!!! It seems he wants to control you. And when you want to know something, like when he will be home, you don't get a response. So you have to be home in time but he doesn't? This relationship is not just, and it is changing you as a person, for the worst... you don't sound happy... things need to change or you need to leave him... you are still too young to waste your life like that.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Very interesting how you follow your feelings, only learn to see red flags sooner and keep better boundaries. And cut out bad menn, who dont answer phones, or are in jail.. :p. Then youll be fine, you sound like a strong woman.

      zelda
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • moeilijke scheiding

    Ik zit momenteel midden in een moeilijke scheiding, die al zo'n 1,5 jaar duurt. Het was een relatie van 18 jaar en ik ben degene die de knoop heeft doorgehakt. Ik kreeg een relatie met mijn ex toen ik 15 jaar was en zijn daarna gaan samenwonen. We schelen behoorlijk in leeftijd, zo'n 14 jaar.
    We hebben samen een kind van nu 14.

    Mijn ex is een dominante man, met een gebruiksaanwijzing. Wat ik voornamelijk mistte in mijn relatie was de emotionele wederkerigheid. Alles moest altijd op zijn manier en hij kan zich niet tot moeilijk verplaatsen in een ander. Dat stukje empathie mis ik bij hem. Dat als je een gesprek voert dat iemand ook echt luistert, maar ook laat merken dat hij luistert, dat je bevestiging krijgt. Of dat je begrip krijgt. Ook werd hij snel boos, als ik niet luisterde of het niet hem eens was dan verhefte hij altijd zijn stem. En uiteindelijk draaide het er dan weer op uit dat dat kwam door hoe ik me gedroeg/opstelde. Als ik met een vriendin uit wilde, dan moest ik altijd een juist moment zoeken hoe ik dat moest brengen. En uiteraard zoals verwacht was hij het er dan niet mee eens, maar ja...hij kon het me moeilijk verbieden. Of dan kreeg ik opmerkingen...oh dan zit ik weer alleen thuis. Soms denk ik nu weleens....misschien had ik me er niet zoveel van moeten aantrekken of misschien had ik erop moeten reageren of anders moeten reageren en had het dan anders gegaan. Ik voelde me onderdrukt in mijn relatie, was mijn gevoel van vrijheid kwijt. Maar tegelijkertijd vond ik de zekerheid ook wel erg fijn, het vertrouwde. Vanaf mijn 15e al....dat was mijn leven, ik weet niet beter. En we konden het ook erg leuk hebben, het was niet altijd zo. Maar er waren gewoon bepaalde dingen in zijn karakter waar ik moeite mee heb, wat moeilijk is om daarmee te leven. Als ik al een kast verplaatste in de woonkamer ging hij al uit zijn dak, maar echt buitenproportioneel, dat je denkt dat is niet normaal hoor. Schreeuwen waarom doe je dat nou en waarom overleg je dat niet eerst. En dan de auto pakken en wegrijden. Dat je haast gaat twijfelen aan jezelf of je iets verkeerd heb gedaan, terwijl dat is toch niet zo erg een kast verplaatsen. Maar voor hem wel dus. Ik heb wel aangegeven subtiel dat hij daar toch eens hulp voor moest zoeken. Bij onze zoon is toen ook ADD vastgesteld. Maar nee met mijn ex is niks aan de hand. Ik ben degene die problemen heeft.

    Nou ja al met al heb ik genoeg dingen waar ik onvrede over heb in mijn relatie. Maar de situatie waar ik nu inzit maakt me ook doodongelukkig. Dat ik weleens twijfel of ik wel de juiste keuze maak. Na al die jaren ben je zo verbonden met iemand dat je de nare dingen weleens vergeet en alleen denkt aan de leuk dingen en die mist. En zeker nu in deze periode met corona. We hebben co-ouderschap, maar het contact tussen ons als ouders is er niet. Hij wil geen contact, ja alleen als ik bereid ben te praten, in relatietherapie te gaan. Want volgens hem is het allemaal niet zo erg en hadden we een perfect huwelijk. Maar ik stoor me gewoon aan hoe hij is, aan zijn karakter. Mijn zoon durft dingen niet tegen zijn vader te zeggen uit angst dat hij boos wordt. Hij wil geen huiswerk samen met zijn vader doen, want papa wordt altijd zo snel boos en zet hem onder druk. En dan zegt hij dat hij niet zo'n zin heeft om naar papa te gaan, want bij jou is het gezelliger mama. Dan breekt mijn hart. Ik zou het zo graag anders zien. Ik zou zo graag willen dat het contact tussen ons gewoon goed is als ouders. Maar hij gaat mijn keuze nooit accepteren, dat heeft hij letterlijk gezegd. En hij geeft mij de schuld van alles.

    Het is zo moeilijk. Ik ben soms ten einde raad. Ik probeer een situatie, een persoon te veranderen, maar ik heb er geen invloed op, wat ik ook probeer. En als ik dit nu zo opschrijf begrijp ik weer waarom ik wil scheiden. Maar dan zijn er dagen van het gemis. Het gemis van de leuke en fijne dingen, want ja die waren er ook. Het gemis van iemand bij je. Het gemis van je gezinnetje. En dat doet je weer twijfelen.....
    Anoniem
    Anoniem 2 3
    • Ik herken deze situatie. Heb ook gezegd te willen scheiden maar nu in lockdown wonen we nog samen. Zeer lastig. Reeds jaren hebben de kinderen e n ik het gevoel onze woorden te moeten afwegen omdat hij het als verwijten ziet. Kijk er naar uit om alleen verder te gaan maar anderzijds inderdqad ook angst voor het gemis. Er waren ook leuke momenten zeker wel en na mijn beslissing is hij opeens meer attent maar ben bang dat dit niet blijft duren. Hij is ook heel emotioneel en wil mij niet kwijt.

      C.
    • Hier net hetzelfde, toen ik het had over scheiden ook plots erg attent en op alles letten, waarom kon hij dat ervoor niet en liet hij alles aan mij over?

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Ken je verhaal precies zoals dat van mij verbaal zo agressief dan mij afdreigen als vrouw dat wij naar een psycholoog moeten enz enz zelfs met mijn kind bij roept en tiert hij niet normaal ben dit ook beu en tolereer dat gedrag ook al lang niet meer .
      Vroeger zweeg ik al 14 j nu denk ik gedaan ermee .
      Met dat gedrag echt niet ok hoor .

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vreemdgaan

    Oké, hier mijn verhaal. Ik merk dat ik al emotioneel word als ik aan dit verhaal begin maar goed.
    Om bij het begin te beginnen. Ik heb mijn relatie verbroken in augustus vorig jaar na een relatie van bijna 10 jaar, het was op en het was eigenlijk al een hele lange tijd op, maar nooit gedurfd de knoop door te hakken. Na ongeveer 3 weken ging ik op tinder, ik zag hoe leuk een vriendin dit vond en hoe druk ze het er maar mee had, terwijl ik dit van te voren altijd had afgezworen ooit op tinder te gaan. Na een paar dates en het nodige one night stands, kwam ik een jongen tegen, laten we hem s noemen, moslimse jongen, ik ben zelf Nederlands, pittige man, al ben ik zelf ook niet de makkelijkste. We kwamen beide net uit een relatie en hadden in het begin de leukste tijd, we hadden geen verplichtingen en verwachtte ook niets van elkaar. Later werd het serieuzer, hij verwijderde veel van zijn social media en gaf aan dat hij het niet leuk zou vinden als ik nog met jongens sprak, die ik via Tinder had leren kennen. Logisch leek mij, dus dat kappte ik ook af, alleen met 1 iemand niet, daar sprak ik mee af en heb ermee gezoend, s kwam daar achter en werd heel kwaad, het contact hebben we niet verbroken. Ik had wel over meerdere dingen gelogen, zoals de vakantie die ik met mij ex heb gemaakt om te kijken of er nog iets in zat terwijl ik tegen s heb gezegd dat ik met mij beste vriendin op vakantie was. Ook hier kwam hij achter doordat mijn ex foto's had gestuurd van de vakantie en hij deze omgeving herkende. Later kwam ik er achter dat hij contact had met een meisje en hier mee had afgesproken, hier werd ik heel kwaad om en voelde me vernederd, terwijl ik weet dat ik dat niet kan zijn, ik heb namelijk ook over genoeg gelogen. We kwamen tot de conclusie dat het misschien beter was om te stoppen, we kwamen namelijk allebei uit een relatie en misschien waren we niet toe aan een nieuwe. Toch bleven we contact met elkaar opnemen, we misste elkaar en wilde elkaar zien. Nu hebben we oud en nieuw samen gevierd, een vriendin kwam langs, ze wilde niet alleen zijn, logisch, dus met een paar vrienden heb ik een leuke oud en nieuw gehad. Mijn vriendin bleef slapen, maar ook s bleef slapen. S en ik hebben het wel eens over trio's gehad en wilde dit allebei wel eens proberen, al had ik wel gezegd dat ik dit niet wilde met een vriendin, ik wilde mijn vriendschap niet op het spel zetten. Uiteindelijk lagen we met zijn 3e in mijn bed en mijn vriendin vroeg aan s of ze hem wilde kriebelen, ik zag daar op dat moment niet het probleem in, al had ik wel een licht gevoel van jaloerzie, heel slecht ik weet het. Ik was op dat moment half in slaap gevallen en na het wakker worden, zaten we met ze 3e te dollen, mijn vriendin gaf aan dat ze van een dominante man hield en dat hij sterke handen had, uiteindelijk sloeg hij haar op haar billen en was mijn gevoel van een trio met een vriendin verdwenen. Ondanks het feit dat ik wist dat zij het waarschijnlijk niet wilde, had ik tegelijkertijd het gevoel dat ik haar het meest vertrouw, ze gaf namelijk ook niet aan dat ze het niet fijn vond. 2 dagen later, mijn vriendin appt mij dat ze me wilt zien en spreken over iets belangrijks. Nadat ik bij haar ben aangekomen, geeft ze aan dat ze wilt dat ik het contact met s verbreek. Ik vraag haar waarom, ze geeft aan dat hij meerdere keren heeft geprobeerd om aan haar billen te zitten, nadat ik naar het toilet was gegaan. Hij kriebelde haar eerst in haar nek en ging daarna steeds meer naar beneden. Ik werd zo kwaad en kreeg het zwart voor me, hoe kon hij zo met mij vriendin om gaan, terwijl er tegelijkertijd in me om ging waarom ze daar niet eerder iets van zei en net deed alsof er niets aan de hand was en hem wel vroeg te blijven kriebelen in zijn nek. Ik ben als een gek naar hem toe gegaan en heb gevraagd waarom hij tegen mij had gelogen, ik had namelijk daarvoor aan hem gevraagd hoe vaak hij aan haar billen had gezeten, hij gaf aan 2 keer, daar ben ik zelf bij geweest, later bleek dat die 4 keer aan haar billen had gezeten, maar dat had die niet gezegd, hij gaf aan dat die daar niet het kwaad in zag, omdat mijn vriendin naar zijn mening tekenen aangaf dat ze er wel interesse in had. Ik.werd kwaad want hij had dit met mij moeten bespreken en hij dacht alleen maar aan zijn eigen genot. Hij zegt dat die er spijt van heeft en wilt zijn excuses aan haar aanbieden, maar zij wilt hem met geen mogelijkheid meer zien. Hij zegt dat als zij van mij eist te kiezen, ik voor haar moet kiezen omdat zij me beste vriendin is en hij de gene is geweest die een fout heeft gemaakt, maar aan de ene kant wil ik niet kiezen en ben ik meer om s gaan geven, dan ik eigenlijk had gewild. Ik heb het gevoel alsof ik de controle kwijt ben en straks 2 mensen kwijt raak, wat moet ik nu doen?
    Nathalie
    Nathalie 2 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Met S heb je geen relatie waarom wil je het contact houden. Bedenk eerst goed wat je van S wil.
      Maar is het, waard om je vriendschap op te geven ? Je vriendin is eerlijk tegen je geweest en S niet

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik wil kinderen en mijn man niet

    Ik wil kinderen en mijn man absoluut niet. We hebben verder 6 jaar een stabiele relatie waar we beiden tevreden mee zijn.

    Hoe ga ik met dit gegeven om, dat hij absoluut geen kinderen wil?
    Vragen die steeds op komen zijn, moet ik mijn man verlaten omdat ik wel de kinderwens heb?
    Hoe zou ik mijn man kunnen overhalen?

    Hopelijk kunnen jullie mij wat tips geven of weet iemand een therapeut waar ik dit probleem kan voorleggen?

    Anoniem
    Anoniem 2 3
    • Beste Anoniem,

      Hoe moeilijk is het als jullie wensen voor de toekomst uit elkaar lopen? Ik ben bang dat het geen kwestie is van je man overhalen, hij moet echt overtuigd zijn dat hij kinderen wil.

       

      Als zijn gevoel op dit moment helaas 'nee' zegt, en dit gedurende jullie hele relatie het geval is geweest, kun je je afvragen of hij ooit van gedachten zal veranderen.

      Uiteindelijk zal één van jullie 'afstand' moeten doen van je overtuiging. De vraag is echter of degene die bakzeil haalt daar op de lange termijn gelukkig van zal worden.

      Ik denk dat het verstandig is als jullie in relatietherapie gaan om dit probleem te verkennen. Mocht hieruit naar voren komen dat jullie beiden geen afstand willen doen van jullie eigen overtuiging, dan kan de therapeut jullie verder begeleiden.

       

      Mijn ervaring leert dat wanneer de één wel kinderen wil en de ander niet, dat dit op de lange termijn tot problemen en verwijten leidt.

      Sterkte!

      Petra
    • Hallo,

      Ik heb net ook in zo n situatie gezeten. Ik zou wel degelijk met een gebroken hart mijn partner verlaten hebben en mijn kinderwens gevolgd zijn.
      Mijn partner heeft echter toch ingestemd uiteindelijk. Wij hebben nu een zoontje en hij is de beste papa ooit.
      Wat later blijkt is wel dat het niet enkel gaat om het al dan niet hebben van kinderen. Als je een kinderwens hebt, zie je het leven gewoon echt helemaal anders.... denk ik... daar zitten we nu wel met de problemen...

      Xx
    • Alle reacties weergeven...
    • Helaas geen oplossing!
      Kinderen krijgen is Nl een van de aspecten van de relatie waar je op 1 lijn moet staan andere moet 1 iemand zijn diepe behoefte onderdrukten.

      Hoe pijnlijk ook beter dat jullie een gelijkgezinde vinden… die bestaat!
      Iemand die je lief hebt en die ook kinderen wenst

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn man gaat vreemd op websites

    Het maakt mij heel verdrietig dat mijn man van 59 jaar al jaren op dating sites zit .ik ben inmiddels opzoek gegaan in zijn mails in ja hoor bingo.ik heb hem er mee geconfronteerd.maar hij wil het niet toegeven..dit maakt mij zo onzeker,dat ik mij zelf nou weg cijfer .wat kan ik nu nog doen om dit te stoppen
    Jalanda
    Jalanda 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Partner praat niet en doet of er niks aan de hand

    Ik weet het gewoon niet meer , mijn relatie is in het vriespunt . Ik heb hem uitgelegd dat ik ongelukkig ben en dat een relatie niet kinderen krijgen eten en slapen is . Maar het interesseert hem
    Geen bal hoe ik me voel . Hij komt thuis gaat eten daarna slapen en morgen weer de zelfde routine. Verantwoordelijkheid kent hij niet ,
    Communiceren met de kids of vragen hoe het met hun gaat is ver te zoeken en deze man werkt 7 dagen per week we zien hem
    Ook nauwelijks . Het liefs wil ik dat hij ze spullen pakt en weggaat want praten wil hij niet en veranderen zal ook niet . En voor hem is het lekker schoonbed schoonhuis eten . Ik ben gewoon ten einde raad . Hoe dring door to zo’ n persoob
    Inaya
    Inaya 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Verleiden

    Hallo allemaal,
    Ik typ dit terweil ik radeloos ben
    Ik ben al 15 jaar samen met me vrouw
    Maar al 15 jaar probeer ik haar te verleiden ik heb alles geprobeerd maar ze ziet het nooit als ik haar probeer te verleiden
    Ze zegt dat ze niet weet hoe het komt maar ik ben helemaal op en radeloos weet iemand wat het kan zijn?
    R
    R 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vriend verliefd?

    Nou, hier mijn verhaal…
    Ik ben een moeder van een dochter van 1 jaar en stiefmoeder van 2 kindjes, 5 en 8 jaar.
    Ik heb een open relatie met mijn vriend. Wij wonen nog niet samen.

    Mijn vriend heeft contact met een vrouw waarmee hij wilt afspreken. Niets mis mee lijkt mij. Maar wij hadden de afspraak gemaakt even de open relatie on-hold te zetten. Met elkaar iemand erbij is prima maar apart van elkaar even niet. Dit omdat het erg druk is zakelijk en voor 3 kindjes zorgen ook wel erg zwaar is deze tijd. Mijn vriend is ook niet altijd even eerlijk over dingen die hij zegt dus wij hebben wat donderwolken in de relatie.

    Terug op de vrouw, hij chat met die vrouw. Ik heb dat onderhand gelezen (wel gezegd dat ik het wilde lezen). Hij heeft haar niets verteld over mij en stuurt ook foto’s van een fles wijn (die hij van mij heeft gekregen). Alsof hij alleen wijn zit te drinken. En hij zegt ook vaak dat hij alleen thuis is. Hij stuurt haar ook hartjes op foto’s…

    Eerlijk gezegd hè, een open relatie is dus voornamelijk open praten met mij en met de gene met wie je wilt afspreken. Dit is dus niet het geval.

    Mijn onderbuik zegt ook, hij is verliefd. Maar of ik dat goed heb? Hij ontkent…

    Dit met een kindje van 1 jaar, wat nu?
    Hij heeft te vaak mijn vertrouwen beschadigd en nu zegt hij dat ik jaloers ben..

    Help!
    Anna
    Anna 1 2
    • Correctie op mijn verhaal, wat minder schrijffouten. Ik schreef het in emotie.

      Nou, hier mijn verhaal…
      Ik ben een moeder van een dochter van 1 jaar en stiefmoeder van 2 kindjes, 5 en 8 jaar.
      Ik heb een open relatie met mijn vriend. Wij wonen nog niet samen.

      Mijn vriend heeft contact met een vrouw waarmee hij wilt afspreken. Niets mis mee lijkt mij. Maar wij hadden de afspraak gemaakt even de open relatie on-hold te zetten. Met elkaar of iemand erbij is prima maar apart van elkaar even niet. Dit omdat het erg druk is zakelijk en voor 3 kindjes zorgen ook wel erg zwaar. Mijn vriend is ook niet altijd even eerlijk over dingen die hij zegt dus wij hebben wat donderwolken in de relatie.

      Terug op de vrouw, hij chat met die vrouw. Ik heb dat onderhand gelezen (wel gezegd dat ik het wilde lezen). Hij heeft haar niets verteld over mij en stuurt ook foto’s van een fles wijn (die hij van mij heeft gekregen). Alsof hij alleen wijn zit te drinken. En hij zegt ook vaak dat hij alleen thuis is. Hij stuurt haar ook hartjes op foto’s…

      Eerlijk gezegd hè, een open relatie is dus voornamelijk open praten met mij en met de gene met wie je wilt afspreken. Dit is dus niet het geval.

      Mijn onderbuik zegt ook, hij is verliefd. Maar of ik dat goed heb? Hij ontkent…

      Dit met een kindje van 1 jaar, wat nu?
      Hij heeft te vaak mijn vertrouwen beschadigd en nu zegt hij dat ik jaloers ben..

      Help!

      Anna
    • Alle reacties weergeven...
    • Hallo Anna,

      Tsja..., werkt geweldig hé? zo'n open relatie. Tegenwoordig is dat hip/modern en een trend die velen vooral lijkt te beschadigen. Iets met altijd de optie voor groener gras en vrijheid. Het heeft mijn ex ook geen windeieren gelegd, die wilde het ook een open relatie en ik niet. De uitkomst? Ze ging vreemd, het gras was voor haar groener bij een gebonden buurman maar nu staat ze er moederziel alléén voor en geen enkele date blijft plakken...ze heeft daarmee zowel mij als mijn zoon aardig beschadigd en dat werkt door tot op de dag van vandaag. --Dit is mijn ervaring en ik zeg geenzins dat je verder ergens schuld aan hebt.

      Op de vraag 'wat nu' kan ik enkel antwoorden: je zal jouw verantwoordelijkheid moeten pakken en hij de zijne.

      Jullie hebben er beide voor gekozen om een open relatie aan te gaan en in die relatie ook een leven op de wereld te zetten. Door de keuze van een open relatie ben je nu in de knel gekomen en zal je moeten doen wat jij goed vindt voelen voor jezelf. Zegt je onderbuikgevoel dat er iets mis is en blijft dat gevoel dan zou je er wat mij betreft naar moeten handelen met in het achterhoofd houdende dat het enige wat echt telt jullie kind is, ongeacht wat jullie onderling willen/vinden/doen.

      Komt het besluit om de relatie uiteindelijk toch te eindigen, dan zou ik adviseren om geen open relatie(s) meer aan te gaan gezien het beschadigende effect voor jezelf en daarmee, uiteindelijk ook, voor jullie kind.

      *voetnoot: Ik begrijp de hedendaagse maatschappij niet langer meer. Je merkt aan alles dat zowel vrouwen als mannen van elkaar vervreemd raken door allerhande relatievormen die vooral schadelijk blijken (niet voor iedereen, echter zoals ik om mezelf heen zie toch wel voor de meesten). Ik vind het echt heel jammer en persoonlijk maakt het mij sceptisch/cynisch tegenover/naar, zo goed als alle, vrouwen maar goed het is wat het is.

      Groeten,

      EenOnbelangrijkeOngewensteMan
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Trouwen

    Ok ik wil mijn verhaal even kwijt.

    Ik voel me nu eigenlijk heel onzeker en afgewezen! Ik ben nu 9 jaar samen met mijn vriend! Mijn ex heeft me 2 weken voor onze bruiloft in de steek gelaten! (Ex waar ik 2 kinderen van heb).

    Ik leerde mijn vriend kennen en ik ben altijd duidelijk geweest over mijn wens om te trouwen! Hij wilde graag met mij trouwen. En al helemaal omdat hij het zielig voor mij vond dat mijn ex mij zo heeft verlaten! Elke x als we plannen maken haakt mijn vriend af! Inmiddels heb ik ook 2 kinderen van hem! Dus 4 in totaal!

    Ik wil ook alles geregeld hebben voor onze kinderen! Maar hij is zo wisselend dan wil hij wel en dan zegt hij mij niet te willen! Ik heb jaren er niet meer over gesproken!

    Maar nu begint het bij mij wel echt te spelen ben inmiddels ook al bijna 40! En wil graag nog mo0i trouwen!

    Maar als hij in het begin duidelijk had geweest over niet te willen! Had ik ook geen kinderen met hem gewilt. Ik voel me afgewezen en helemaal omdat hij in het begin heel graag wilde trouwen. En nu niet meer!!! Ik wordt er verdrietig van!

    Wie weet wat ik hier mee kan doen?

    Marielle
    Marielle 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Hoe vertel ik het

    Ik zit met een probleem. Mijn vriend en ik zijn nu 2.5 jaar bij elkaar (we kennen elkaar ongeveer 4 jaar) en wonen 1 jaar samen. Het probleem is dat ik verliefd ben op mijn beste vriend (die ik al 6 jaar ken). Graag wil ik verder met mijn beste vriend maar ik heb geen idee hoe ik dit aan mijn huidige vriend moet vertellen. Hij heeft in het verleden psychoses gehad en ik ben bang dat hij er weer in een beland. Hoe zou ik dit het beste aan hem kunnen vertellen? Ik ben ten einde raad....
    Anoniem
    Anoniem 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • ik wil meer tijd voor mezelf

    hallo
    ik ben een 43 jarige vrouw en heb sinds 3a 4 weken een nieuwe relatie met bjorn hij is 8 jaar jonger dan mij.
    nou is mijn probleem dat ik meer ruimte en meer tijd voor mezelf wil maar ik weet niet hoe ik hem dat moet vertellen.
    en ik denk wel dt het normaal is he dat ik wa meer alleen wil zijn en tijd voor mezelf wil.. want vanaf dag 1 dat we samen zijn is hij gewoon bij mij gebleven en zijn we 24u op 24 en 7 dagen op 7 continu samen.
    stillekes aan zijn er bij mij verschillende irritaties naar boven gekomen en is het nu effe allemaal teveel voor mij dat bjorn altijd bij mij is, het voelt verstikkend aan. en ik weet niet hoe ik er met hem over moet beginnen om hem uit te leggen dat ik terug meer alleen wil zijn enzo. omdat hij is wel goed voor mij hij is te lief enzo maar ik kan er niet tegen ik wil meer vrijheid, ik kan juist genieten van het eenzaam en alleen zijn.. en nu..pfff heb ik hier iemand bij mij wat ik eigenlijk niet wil
    iemand tips voor mij hoe ik een gesprek met hem kan beginnen om hem te laten weten dat ik dat samen hokken echt niet zie zitten endat 2 a 3 dagen per week elkaar zien dat dat voor mij al meer dan genoeg is!
    ik vind dit moeilijk ook omdat hij dakloos is enzo.. maar ja voor da wij samen waren kon hij het ook alleen he.
    ik hoop dat er snel verandering komt in mijn situatie!!
    vanes
    vanes 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Twijfel

    Hallo lezers,
    Ik heb een relatie van zeven jaar.
    Wij hebben samen geen kinderen maar ik heb er wel twee.
    Mijn vriend heeft ons allen in zijnhart gesloten.
    De kinderen vinden hem ook geweldig en toch hebben mijn vriend wederkerige discussiepunten. Dit gaan over de frequentie van het weggaan, quality time samen, klusjes in het huishouden...
    Nu, vorige week heb ik verteld dat er iets moet veranderen om onze relatie gezond te houden.
    Hij heeft zichzelf nu afgesloten en twijfelt aan onze relatie. Dit duurt nu ondertussen een week.
    Ik heb een enorm gevoel van onzekerheid en ik voel me schuldig omdat ik nog heel graag voor de relatie wil gaan. Dit heb ik hem ook verteld.
    Hij geeft aan dat hij weet ik het goed bedoel maar hij wil niet op die manier beïnvloed worden om zijn eigen keuze te maken. Hij zegt letterlijk het hart zegt ja het verstand zegt nee.
    Kan iemand mij tips geven?
    Alvast bedankt
    Lize
    Lize 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Hij weet dat jij het goed bedoelt, maar wil niet op die manier beïnvloed worden?
      Kun je iets meer vertellen over de discussiepunten? (Als je dat wil uiteraard)

      In een relatie zul.je samen een gezonde balans moeten vinden. Wanneer de verschillen te groot zijn en 1 van de 2 zich teveel moet "aanpassen" kan dat op de langere termijn een groot ding worden.

      Newbee
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Echtgenoot heeft uitgelopen

    Ik ben 44 jaar oud. Ik ben sedert 30 jaar met mijn man. We zijn 7 jaar geleden getrouwd en hebben een zoontje van 6 jaar oud samen. Mijn man is mijn eeste geweest. Ik heb hem alleen als sexuele partners. Mijn man heeft mij heel vaak gezegd dat ik hem sexueel te kort kom. In het begin van onze relatie was ik anders zegt hij. Ik was heel actief en wilde toen ook diverse dingen sexueel nog doen, maar daarna ben ik helemaal veranderd. Hij zegt dat ik geen seks meer wil. Hij heeft mij heel vaak gezegd dat hij een andere vrouw gaat nemen. Maar ik geef toe dat ik hem niet serieus nam. Tot 2 jaar gelden zo heb ik een app van gelezen waarbij hij met een andere vrouw had gechat. Ik had hem toen geconfronteerd en we hadden een fikse ruzie gemaakt. Hij heeft wel beweerd dat hij niet voor mij had uitgelopen en dat hij geen seks had gehad met haar. Hij had haar nummer gedelete. Afgelopen donderdag heeft mijn zus mij gebeld om te vragen dat ze niet wist dat ik en mijn man problemen hadden. Ze heeft het verhaal verteld, omdat mijn man bij haar was geweest vorig week woensdag om haar door te geven dat hij mij zou laten. Dat hij het niet meer kon. En ook dat hij heeft uitgelopen voor mij. Ik heb met mijn man nadien gesproken en het blijkt diezelfde vrouw te zijn. Hij zegt dat hij maar 1 keer met haar heeft uitgelopen en dat hij enorme spijt heeft, maar zegt dat ik hem de aaanleiding heb gegeven. Dat hij keer op keer tegen mij heeft gezegd dat ik hem altijd afwees en dat hij plotseling begon te twijfelen aan zijn mannelijkheid. Hij zegt dat hij er heel erg veel spijt heeft, maar op dat moment wilde hij me gewoon betaald zetten en wraak op mij nemen. Ik heb heel veel gehuild en hij zei dat niet wist hoeveel pijn hij me heft aangedaan. Hij zei dat hij niet wist hoe ik hij onze relatie heeft kapot gemaakt.

    Het is waar dat ik mijn man afwees, ik weet niet waarom. Ik hou niet van seks, dat geef ik toe. Mijn libido is helemaal laag. Ik hou van mijn man, vreselijk veel. En ik voel me ook aangetrokken tot hem, maar ik weet niet waarom ik die drift niet heb. Pas als ik wat alcohol heb gedronken dan pas is mijn seks appetite er.

    We zijn nog steeds met elkaar en ik heb mijn man gezegd dat ik hem wil vergeven. Maar het feit dat hij naakt op een andere vrouw is gaan liggen, haar borsten heeft aangeraakt, gezogen , haar lippen heeft gekust, met haar lichaam heeft gespeeld, kan ik niet uit mijn systeem halen.

    Mijn man is een goeie man. Een steengoede vader. Behulpzaam in de huishouding.

    Ik weet niet wat ik moet doen. Het breekt mij.....
    Marie
    Marie 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Waarom

    Ik heb een lat-relatie gehad, 2 februari , heeft mijn vriendin een open enkel breuk opgelopen , daarbij was al tijdje op sukkel met hart ritmestoornissen ,korte hart stilstand gehad de specialisten hebben haar naar Genk gestuurd voor een abelatie , ze hadden ook haar breuk geopereerd, na een week revalidatie in hooidonk 2 maanden , maar daar was ze echt niet tevreden , en kom ook na Genk niet meer eten haar bloed druk was steeds vrij laag , dan na twee maanden naar huis , nog steeds niet eten , 12,5 kilo af gevallen , dat door zwakte viel ze op nieuw gevolg dijbeen breuk dan weer twee maanden ziekenhuis, veel slaap lozen nachten gehad , omdat ze veel pijn had , ik was op dat moment steeds bij haar , beetje als mantel zorgen , alles bij elkaar 9,5 maand , dan kon ze weer niet eten omdat ik te veel op iPad keek voor te zien hoelang zoiets kon duren , maar daar was ze niet te vreden mee , ik kon plots vertrekken , en nooit meer zei ze , ik 5,5 jaar lat-relatie gehad , maar wat ik allemaal heb moeten mee,maken niet te geloven , en plots was het voorbij , maar om dat ze niet kon eten was ik de schuldigen , wat nu ik weet het niet meer .en contact wil ze niet meer .
    Gilbert
    Gilbert 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Onthulling uit verleden

    Mijn vriend vertelde mij dit verhaal. Het is 3 jaar geleden en hij was een aantal keer aan het zoenen met een meid die wat jonger was. Ze zocht hem vaak op en gingen vaak samen naar huis. Om alleen te zoenen. Op een avond toen hij erg dronken was, dacht hij dat hij verder kon gaan en haalde zijn piemel uit zijn broek. Zij was daar niet van gediend en schrok hier erg van. Hij heeft sorry gezegd en daarna hebben ze nooit meer gesproken. Hij zegt dat hij er heel veel spijt van heeft en zich daarna lange tijd heel vervelend over heeft gevoeld. Wat moet ik hier nu mee.
    Anoniem
    Anoniem 1 2
    • Met die piemel?

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Verhalen van heb alleen maar gezoend Ja Ja

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Relatie twijfel

    Wij hebben elkaar 25 jaar geleden ontmoet. Het was liefde op het eerst gezicht. Nu 25 jaar later weet ik het niet meer. We hebben 3 mooie kinderen waar ik waanzinnig trots op ben. Mijn carrière krijgt een boost en ben stappen aan het zetten.
    Mijn man heeft een goede baan wat de nodige stress geeft. Hier praten we vaak over. Over mijn werk praten we nooit( het werk wat ik doe vind hij kansloos.
    Ik merk dat wij een connectie missen. Ik heb afgelopen 2 jaar een opleiding gedaan in mijn werk naar een hoger level te tillen. So far so good.
    In 2010 heeft hij een burn-outen gehad.
    Onze relatie is altijd op en af gegaan. Vaak ging het tijden goed maar kwam er weer een kink in de kabel.
    Mijn derde werd geboren en dit was fijn. Voor mijn gevoel was alles compleet. Dit is inmiddels 11 jaar Geleden.
    Wij zijn verhuisd en alles leek voor de wind te gaan.
    Gaandeweg de jaren is hij meer en meer gaan drinken. Ik weet dat ik dit in stand hou doordat ik zorg voor gezonde voeding. Maar toch is hij ruim 50kg aangekomen.
    Het drinken is dagelijks maar het is meer zuipen. Een blikje bier gaat met een minuut leeg. En door naar de volgende. Op een avond kan dit maar zo 12 blikjes zijn. Hij wordt niet meer dronken.
    Alles is een probleem voor hem, het huishouden, waar ik niets in doe volgens hem. (Dit klopt ook wel aangezien ik 40 uur werk van huis) hij werkt veel thuis en heeft meer ruimte in zijn agenda. Helemaal niks is natuurlijk overtrokken.
    Waarom ik zoveel werk? Er is nogal een ruim uitgaven patroon vanuit zijn kant. Dus het geld is hard nodig.
    Waarom ik twijfel?
    Hij maakt respectloze opmerkingen zoals het kwakkie van een ander hebben gehad omdat ik ‘s avonds geen seks wil. Het is namelijk altijd seks, geen intimiteit.
    Ik ben moe om te horen dat ik mijn kinderen niet opvoed, de was niet is gedaan, de kookplaat vies is, dat ik het niet gezellig maak in huis, dat ik dominant bent, feministisch, oud wijf ben, enorm snurk,. Ook de controle over van alles en nog wat zoals heb je gerookt in de auto, je hond stilhouden, en dat we maar moeten scheiden. Hij kan hierbij heel boos worden en misschien daag Ik hem daar ook wel in uit. Hij kan dan gooien met spullen,. Komt vervolgens nergens op terug, en doet alsof er niets aan de hand is. Overigens dit alles onder invloed van alcohol. Er is niet nuchter met hem te praten.
    Ja ik weet dat jullie eerste indruk is, zet hem aan de kant maar dat is niet zo makkelijk als dat men denkt.
    Anoniem47
    Anoniem47 1 17
    • Wat is er wel leuk aan jullie relatie?

      Newbee
    • Ja dat is een goede vraag. Als hij niet drinkt, is hij lief, behulpzaam, charmant, zoals ik hem ken zonder alcohol. Maar dat is meer niet dan wel. Dan waren we een team.. het was een man die opviel, charisma.

      Vrouw47
    • Er is nuchter met hem te praten zeg je. Hoe gaan die gesprekken dan? Ik lees hier alleen de "met drank op man".
      Wat dus blijkbaar een vrij groot deel van de dag is.

      En wat me opvalt is dat "jouw" 3e is geboren en jij voedt "jouw" kinderen niet goed op.

      Zijn uitgavenpatroon is erg ruim waardoor jij 40 uur moet werken... Terwijl hij ook een goede baan heeft. Ik begrijp dus dat er elke maand erg veel binnenkomt maar dat is nog steeds krap aan?

      Misschien is een relatietherapeut een optie?.

      Newbee
    • Nuchter is over het algemeen goed te praten, hoewel hij daarin veel zaken vermijd, beloofd ermee aan t werk te gaan maar verzand vervolgens weer in niets. En daarbij is hij veelal niet nuchter, ‘s morgens een “kater” om ‘s middags weer te gaan drinken.
      Het voelt als mijn derde omdat hij altijd heeft gezegd ten tijde van de zwangerschap dat het aan mij is om de zorg op mij te nemen, wat ik ook zeker heb gedaan.
      Ja een relatietherapeut zou goed zijn, dit heb ik al meerdere malen voorgesteld maar zonder resultaat. Maar ik weet ook dat dit zo niet langer kan, ook voor mijn kinderen niet.

      Vrouw47
    • Ik denk dat de laatste zin alleszeggend is.

      Maar ik weet ook dat dat vanuit hier lastig in te schatten is obv slechts 3 posts van jou over jullie "leven".

      Newbee
    • Dat weet ik dat dit lastig is daarom ook hier geplaatst. Ik merk dat ik vermijd omdat het voor mij vechten tegen de bierkaai is. Ik kan niet vechten tegen een verslaving…..

      Vrouw47
    • Hoe gaat het met de kinderen?
      En "goed" geloof ik niet wanneer ik dit alles lees.

      Newbee
    • De oudste, 22, woont uit huis, volgt een Hbo opleiding en staat op zich goed in het leven. Loopt binnen de grenzen van wat mag en kan, en zal nooit buiten de lijntjes kleuren. Mijn middelste was in de pubertijd van God los, is 18 en gaat ook beginnen met HBO. De jongste, 11, zit op de lagere school en is ontzettend lief met hier en daar een streek maar is erg beheerst. Is naar mij erg eerlijk en deelt goed wat hij voelt.
      De oudste praat zijn vader naar de mond, de middelste schopt er vooral tegen aan, en de jongste is stil maar naar mij erg open.
      Voor de middelste hebben wij wel een coach in huis gehad een aantal jaren geleden. Wij hebben daarmee een aantal sessies gehad met ons tweeen omdat problemen niet komen door een kind maar door ons als ouders. Echter mijn man vond deze sessies niet nodig want we zouden er rekening mee houden.
      Op zich doen mijn kinderen het goed maar is het een kwestie van tijd tot dat het wel naar buiten komt. Mijn oudste is residentie zijn denkwijze, de middelste haalt zijn schouders op en de jongste begint te schoppen.
      Op opvoed niveau zitten wij ook niet altijd op 1 lijn. Hij wil risico’s beperken terwijl ik denk dat ze fouten moeten maken en dan rapen we ze weer op zodat ze leren van hun fouten.
      Hij heeft nu bedacht te willen verhuizen als gezin van een huis naar een appartement. Ik niet , hij plant een bezichtiging, want hij wil dit wel. Hij wil daarin zijn zin doordrijven, op meerdere vlakken.
      Zijn vader is een alcoholist.
      Ik merk dat dit mij helpt om dingen uit een te zetten.

      Vrouw47
    • Beste Vrouw47,
      Als kind van een alcoholist kan ik u vertellen dat dit zeker niet in de koude kleren zitten, het heeft mij mijn zus en mijn broertje voor het leven beschadigd. Geen van ons gaat meer naar een verjaardag of feestje waarvan we weten dat er flink gezopen word. Mijn vader begon ook met bier maar omdat hij er niet meer dronken van werd stapte hij over op sterker. Ook hij begon met gooien van dingen maar uiteindelijk ging hij over op fysiek geweld. Toen ik 16 was moest ik het gevecht aan met mij vader om mijn moeder te beschermen en ook 40 jr later als er een dronken vent in mijn buurt staat te lallen maak ik me gereed voor een gevecht, het zit in mijn hersens en ik krijg het er niet meer uit. Uw man wilt van u af er is geen respect meer, hij is alleen te laf om het zelf te doen en hoopt dat u het touwtje doorknipt. Het heeft mij 1 wijze les opgeleverd, nooit van mijn leven 1 druppel alcohol want dit ga ik mijn kinderen niet aandoen.

      Ik wens u heel veel sterkte en wijsheid.

      Drank maakt meer kapot dan je lief is
    • Bedankt voor je open bericht. Ik denk dat hij het ook niet durft en idd hoopt dat ik t zal doen.
      “Just for today”

      Vrouw47
    • Durf jij het?
      En waarom zou je het wel of niet doen?

      Newbee
    • Ik zou t t liefste samen beslissen maar denk dat dit niet gebeurd. Maar dat er iets moet, dat is duidelijk. Dus ik durf het wel maar twijfel of ik wel hard genoeg heb geprobeerd….

      Anoniem
    • Wat je ook beslist, het lijkt erop dat jij de stap zult moeten nemen. Van wat ik hier lees hoef je van hem niet veel te verwachten.

      Zoals het bij herl veel onderwerpen (dus ook eigen angsten, burn-out etc)geldt.

      "Als je doet wat je altijd deed, dan krijg je wat je altijd kreeg"

      Newbee
    • Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te weten dat uw huwelijk gaat stranden. Dit is geen schande velen halen de eindstreep niet maar blijven nog een tijde bij elkaar voor de kinderen niet wetende dat hun kinderen hun ouders liever gelukkig zien met een ander dan ongelukkig bij hun vader.

      Ik ga u iets vertellen wat nog niemand weet … toe mijn vader overleed (59) was het voor mij een feestdag. De man had in zijn laatste 15 jaar zoveel ellende veroorzaakt dat ik blij was dat daar een einde aan was gekomen. Oké net al bij u als hij niet dronk was het de beste echtgenoot en vader die je maar kon wensen alleen kon je die dagen in 1 jaar op 1 hand tellen.

      Ik weet het scheiden is geen pretje het voelt aan alsof je gefaald hebt maar u heeft niet gefaald, met een alcoholist leven is niet vol te houden iedere dag op je tenen lopen om een confrontatie te vermijden is niet te doen. Het is OP Uw man houd niet meer van u want als dat wel zo zal zijn zou hij zich niet zo gedragen. Maak er een einde aan, oké even een donkere periode maar geloof me aan het einde van de tunnel zal het weer licht worden.

      Lief klein teder kusje op je wangetje.

      Anoniem
    • Hoe ziet een giftige relatie eruit?
      In giftige relaties kan de ene partner alle schuld op de andere afschuiven en weigeren zijn eigen fouten te erkennen . Dit kan een eenzijdig verhaal creëren waarin het slachtoffer altijd de schuld heeft, wat kan leiden tot schuldgevoelens en een vertekend verantwoordelijkheidsgevoel voor de problemen in de relatie.

      Anneke
    • Dag Anneke,
      Klopt. Ik zie ook echt wel mijn aandeel en heb daar ook, individueel gesprekken over gehad. Zijn credo; als jij nou gewoon veranderd, is t opgelost. Maar toch blijft de twijfel.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Dag anoniem,
      Bedankt voor je openheid om te delen wat niemand weet.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vriend bezoekt stiekem erotische massagesalons

    Ik heb nu al meerdere keren mijn vriend “betrapt” dat hij bij erotische massagesalons / privé huizen was. Elke keer heeft hij een ander excuus dat hij daar toevallig in de buurt moest zijn en verklaart mij voor gek, dat ik een jaloers wijf ben die hem claimt.

    Ik heb inmiddels overal screenshots van, en aan hem voorgelegd,, maar hij blijft het ontkennen.

    Recent heeft hij ook overal zijn codes op veranderd, met als reden, dat ik jaloers ben, en dat hij het pas terugveranderd als ik stop met mijn jaloerse claimgedrag?!

    Echter kon ik op zijn iPad nog wel inloggen via vingerafdruk , en kreeg ik gisteren weer een ontzettend naar gevoel in mijn buik, ik heb toen ingelogd, en wat bleek, hij had weer een site opgezocht van één erotische massagesalon. Ik heb hem hierop aangesproken, en zijn antwoord, ik heb alleen gekeken, ik kwam daar op terecht.

    Lieve mensen,, is dit normaal? En ben ik dus echt een jaloers wijf? Ik weet niet meer wat ik moet doen! Ik hou zoveel van hem, maar dit breekt mij!
    Ietje
    Ietje 1 3
    • Ik vind het een bijzondere gang van zaken allemaal. Vaag dat hij daar steeds in de buurt is en op google op zoekt.

      Heb je hem ooit betrapt dat hij daadwerkelijk binnen is geweest?

      En hoe ging de eerste keer dat je hem ergens op "betrapte"? Hoe kwam je er toen achter?

      Newbee
    • Heel vreemd ik ben 65 jaar en ik ben nog nooit op zo'n site beland. En zeker niet netjes van hem om u voor jaloers wijf uit te maken. Als hij niets te verbergen heeft hoeft hij het voor u ook niet onmogelijk te maken om in te loggen.
      Een oud Pandanees spreekwoord luidt "Waar rook is is vuur" maar bij jullie staat het al in lichte laaie.

      Ton
    • Alle reacties weergeven...
    • Myn vriend dryg myn uit huis te zetten als hy boos is en geen sexs elke dag

      Wil
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vreemdgaan

    Ik denk dat ik wel kan voorspellen wat de meeste reacties zullen zijn, maar ik schrijf het toch. Ik wil een keer vreemdgaan. Of meerdere keren met dezelfde vrouw.
    Ik ben bijna 20 jaar getrouwd maar we leven als broer en zus. We kunnen het op die manier prima vinden, maar bewegen ons vooral rond de kinderen en wat daar allemaal bij komt kijken. Ik zou (en zij ook niet neem ik aan) ook niet willen scheiden. Maar de intimiteit is de laatste 10 jaar gedaald naar het nulpunt. En ja, ik heb weleens geprobeerd het erover te hebben, en nee, ik ben geen slons en verzorg mezelf goed. Ik ben aardig voor haar, denk aan haar verjaardag, koop tussendoor dingetjes, regel de vakantie, dagjes weg. Dat gevoel is vij haar gewoon helemaal verdwenen na de komst van de kinderen.
    Ik ben nog redelijk jong (40+) en wil niet dat als ik oud ben seks alleen kan herinneren van dat ik 20 was of van internet. Ik zou dan ook het liefst met een vrouw zijn die in hetzelfde schuitje zit, maar dan met een man die niet meer naar haar omkijkt bijvoorbeeld.
    Op werk, of via via, of tv hoor je zo vaak dat die en die even met iemand naar bed zijn geweest, of op vakantie een scharrel hadden, of de buurman. Hoe doen mensen dat? ZIjn er sites die ik niet ken?
    David
    David 1 8
    • "En ja, ik heb weleens geprobeerd het erover te hebben,"

      En hoe reageerde ze?

      "Op werk, of via via, of tv hoor je zo vaak dat die en die even met iemand naar bed zijn geweest, of op vakantie een scharrel hadden, of de buurman"

      Klopt. En ik hoor ook vaak over stellen die gaan scheiden omdat 1 van de 2 iis vreemdgegaan.

      Newbee
    • Het is beter om met je vrouw te gaan praten om de seks weer spannend te maken, vrouwen zij over het algemeen best wel openminded.

      hans
    • Doe het niet man, ga niet vreemd, in goede en slechte tijden, in gezonde en zieke tijden, das de gelofte die je aan haar deed toen je haar trouwde! Wees een man een hou je daar aan.

      Vreemdgaan is NOOIT de oplossing tot een probleem binnenin een relatie. ik maakte over een periode van 19j jaar, 17 jaar vreemdgaangedrag van mijn vrouw mee. Ik heb haar na oneindig veel kansen al die jaren (20 - 25 keer) aan de deur gezet op 06/06/2024. Van deze keuze ben ik nog steeds een emotioneel wrak! Ik wilde het niet doen maar kon niet anders.

      Er is bijna niets pijnlijker dan bedrogen worden. Kompleet kapotgemaakt benje als het je overkomt. Ik sta er mee op en ga er mee slapen. Al bijna 3 maanden 1 a 2 uur slaap per nacht. Het verwoest je partner als ze er ooit op uitkomt, en dat gebeurt altijd! Wil jij dit je vrouw echt aandoen? Medicatie of anti depresiva doen slikken om wat slaap te hebben?

      Praat er met haar over! Communicatie is de sleutel tot de oplossing, desnoods ga je eerst alleen naar een therapeut, vraag advies hoe je dit met je vrouw kan bespreken.

      Van slachtoffer tot potentiele dader(s) die dit lezen,
      Vreemdgaan is nooit de oplossing!
      vreemdgaan mag leuk & spannend lijken, maar in vergelijking met de miserie die het met zich meebrengt is het absoluut niets waard!

      Doe het niet!

      Werkt het niet meer, ga uit elkaar, kuis jullie boeltje eerst op, ga dan pas verder met een ander!

      vmbl
    • Ik zou het open met je vrouw bespreken. Zij snapt toch ook wel dat dit geen leven is? Ik ben zelf een vrouw maar als er een sex meer is op die leeftijd, dat lijkt me niet gezond.
      Stel dat ik mijn man geen sex meer kan geven, dan zou ik hem zeker wel iemand erbij laten hebben. Je gaat iemands anders leven toch niet verzieken door hem sex te onthouden. Alleen ik zou niet stiekem vreemdgaan. Maar wel duidelijk doch dwingend in gesprek gaan dat als er niks verandert op dat vlak, je graag een maatje wil zoeken voor erbij. En dat moet je durven…. Die confrontatie. Maar dat is beter dan de sneaky weg die je nu wil bewandelen.

      Fleur
    • Mijn man kan na een medische ingreep mij ook niet meer geven waar ik naar verlang. Ik ben 41 en hij gaf zelf aan om daar iemand anders voor te zoeken, het brengt hem ook rust in zijn hoofd.

      Lisa
    • Ik zit in dezelfde situatie geen penetratie mee ten mijn vrouw toen 50 gezegd at ze een FWB mocht zoeken, ze zei dat het voor haar niet hoefde maar paar manden later begon ze er zelf over. Ik was blij dat ze deze weg gekozen had want ik voelde me schuldig en ook niet echt gelukkig ze was gewoon te jong om geen seks meer te hebben. Samen zijn we op zoek gegaan opzoek gegaan bij nr. 4 had ze een goede klik en ook tussen de lakens zat het goed.

      Een jaar later heb ik hem ontmoet een ontzettende aardige man hij respecteert de situatie en hij respecteert mijn vrouw. Ik heb geen schuldgevoel meer en ben echt gelukkig wetende dat mijn vrouw niets hoeft te missen en haar ook weer ziet stralen. Nu komt hij zeg maar 1x per maand een bakkie of pilsje bij ons doen en ook bij onze en zijn verjaardag zien we elkaar.

      Bart
    • Bijzonder weer (niet alleen dit verhaal) dat mensen een vraag stellen en vervolgens nooit meer antwoorden

      Newbee
    • Alle reacties weergeven...
    • Nooit meer antwoorden, het was op 22/8 geschreven, het is nu 2/9...
      Voors en tegens dus bij de reacties. Ik weet nog niet wat ik ga doen. Bespreken heb ik meerdere keren geprobeerd, geen succes. Misschien maar 3/4 van mijn leven zelfbevrediging: puberteit tot trouwen en nu tot ik 80 ben..

      David
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Waarom/Welke reden ?

    Advies aub.

    Ik en mijn vrouw zijn al meer dan 6 maanden niet meer intiem met elkaar. Maar zij slikt wel elke dag de pil. Waarom ?
    Marvin
    Marvin 1 3
    • Omdat ze intiem is met een ander

      Anoniem
    • Ja voor haar neukvriend natuurlijk

      Ton
    • Alle reacties weergeven...
    • Marvin

      Negeer bovenstaande reacties.
      Er zijn meerdere redenen waarom vrouwen aan de pil zitten.
      Bij sommige vrouwen zijn maandstonden zeer pijnlijk en zwaar.

      Sommige vrouwen zijn zeer onregelmatig met hun ongesteldheid.

      Wat de meeste mensen niet weten is dat de pil ook het libido van een vrouw zéér sterk kan doen afnemen. Misschien voelt ze zich daardoor minder geneigd om sexueel contact te zoeken.

      Verschillende redenen dus waarom een vrouw de pil zou kunnen nemen.


      Je kan echter nooit 100% uitsluiten of je te maken hebt met overspel of niet. Maar dat is aan jou of je op onderzoek uitgaat of niet.

      vmbl
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ruim 14 jaar Gevangen in een huwelijk zonder seks

    Sinds dat mijn mijn dochter van 13 verwekt is...dit was eeneenmalig vrijpartij na een sexloze periode van 5 jaar. Heb ik op geen enkel manier sexueel intiem kontakt meer met mijn vrouw... zij is in haar jeugd emotioneel beschadigd waardoor zij nu al heel lang niet meer in staat is om intiem te kunne zijn.
    Lievede is er wel maar door de continu afwijzijzing op sexueel en intiem gebied levert dir mij heel veel stress en spanning op .ook verdiet , frustratie ,boosheid en onmacht. Mijn vrouw heeft deze situatie allang geaccepteerd en zegt dan ook vaak dat ik er nee moet leren omgaan.
    Ik stond ooit 12 jaar geleden op het punt om te scheiden maar heb uiteindelijk gekozen voor mijn beide kinderenmaar ook alsnog voor mijn vrouw.....

    Na jaren 12 jaar van frustratie en het gedwongen slapen in de logeer kamer krijg ik steeds meer twijfels of ik dit zo nog wil.... is liefde alleen genoeg voor een relatie??
    Scheiden levert ook veel verdriet en pijn op voor de kinderen. Wij hebben 1 zoon van 29 met autisme en 1 puber dochter van 13 en een scheiding zou ze tekenen voor het leven.
    Ik ben het zat om mijzelf continu weg te cijferen en verlang naar een situatie waarbij ik ook sexueel en kwa intimiteit kan genieten van een vrouw. Waarbij ik kan geven en ontvangen..genieten van iemand weer aan te raken en aangeraakt te worden. Helaas helpt de therapie haar niet en blijft het een status quo.

    Ondanks dat ik nog veel van haar hou voel ik mij zeer eenzaam en sexueel verwaarloosd.
    Michael
    Michael 1 2
    • Je hebt minstens 10 jaar van je/jullie leven weggegooid! Waarop wacht je nog? Een wonder of zo. Samen naar de psycholoog of anders je biezen pakken!

      Natas
    • Alle reacties weergeven...
    • Waarom slaap je gedwongen in de logeerkamer?

      Newbee
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Domme dingen

    Haloo, ik ben een vrouw van 26 en heb nu al ruim 8 jaar een relatie met een geweldige jongeman.
    Mijn vriend en ik hebben nu bijna een half jaar een koop huis en dat gaat supper goed. Wij zijn in onze relatie super goed op elkaar ingesteld en praten goed met elkaar.

    Ik heb nu sind een jaar een nieuwe baan, waar ik echt in een mannen wereld werk. Ben namelijk vrachtwagenchauffeuse. Vind het beroep helemaal geweldig en vind soms de aandacht van de mannen wel leuk.

    Nou gaan wij met de groep mannnen van het werk wel is uit en word ik als enige vrouw ook gewoon mee gevraagd. Eigelijk gaat het altijd wel goed, alleen nou heb ik dus de laatste 2 keer zo veel gezopen met de mannen dat ik een paar domme dingen heb gedaan. Zoals een wild vreemde zoenen en naakt naast een collega in een tent op een festival liggen.

    Der is tussen die collega en mij helemaal niks gebeurd en waren ook zeker niks van plan om wat te doen.
    Nou is mijn vriend pist en kan hij me niet meer normaal aankijken.

    Wat ik volkomen begrijp, alleen nou denk hij dus dat het met voor bedachte raden was en dat ik het allemaal doe omdat ik op hem uitgekeken ben.......

    Het is niet dat ik de behoefte heb aan een andere jongen, we hebben namelijk genoeg gekkigheid om alles uit te proberen en te doen.

    Hoe zorg ik er voor dat het niet nog een keer gebeurd en hoe krijg ik hem weer zover mij te vertrouwen. Wat kan ik aan me zelf doen om diw drang niet te hebben??
    Anoniem
    Anoniem 1 3
    • Wat dikwijls goed helpt om in dit soort situaties de boel scherp te blijven zien is dit:

      Gewoon de situatie omdraaien.

      Je lieve vriend ligt naakt naast een vrouwelijke collega en doet ook tongzoenen met een ander etc. Hoe zou jij je daarbij voelen? Is dat voor jou OK en niet relatiebedreigend? Blijf jij daar onverschillig onder? Mag hij daar op basis van een (hypothetische) alles zuiverend vertrouwen mee doorgaan wat jou betreft?!

      Natas
    • Je hebt geen behoefte aan een ander? Maar gaat wel naakt langs een andere man liggen...

      Ook nog eens in een tent, op een festival, was die man toevallig homo? Uiteindelijk houd je alleen jezelf voor de gek natuurlijk.

      Wat je lieve vriend betreft, hij klinkt als een betrouwbare rots met een hart van goud, ik denk dat jij jezelf moet afvragen of jij dit fijn had gevonden inderdaad? Had jij het fijn gevonden als je vriend met zijn blote lul langs een vrouwelijke collega had gelegen, hoe zou jij dat vinden? gaat wel iets verder dan gewoon ''domme dingen''.

      Als je het mij vraagt, halen deze ''collega's'' niet het beste in jou naar boven, of juist wel, die keuze is echt helemaal aan jezel, maar om je vriend zo aan het lijntje te houden en hem bang te maken dat het elk weekend fout zou kunnen aflopen, is geen gezond gedrag om je relatie in stand te houden.

      Iro
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik kan me volledig vinden in de reactie van Iro.
      Zelf talloze keren bedrogen geweest door de expartner. Dit zijn geen gezonde situatie voor je partner. Er hoeft niemand anders jouw intiem te zoenen of jouw lichaam in natura te zien. Dat is enkel voor zijn ogen bedoeld toch? De pijn die jij be je vriend veroorzaakt is immens. Mijn god, wat moet jij die jongen toch graag zien...

      Vertrouwen bouw je op in een partner, het komt te voet maar gaat te paard.
      Blijf weg van alles wat je nog maar in verleiding zou brengen. Jezelf niet totaal zat drinken helpt ook al. En absoluut geen overnachting met 1 of andere man in eenzelfde tentje....

      VMBL
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vraag aan mannen

    Hi, ik vraag mij af of hier mannen zijn die lang geleden een korte maar heftige relatie gehad hebben? Die niet door jou is verbroken. En je had het graag anders zien eindigen. Gaat dan iemand voor altijd uit het hart van een man? Wat als de vrouw uit op een dag ineens voor je neus staat? Ben echt benieuwd hoe dat voor een man is
    Verbena
    Verbena 1 33
    • Hi Verbena

      Tja, soms heb je die ene liefde die je nooit zult vergeten en als de kans zich voor doet om diegene weer in je leven te krijgen, dan moet je dat zeker doen. Ik vergeet mijn ware liefde nooit ook al zijn onze weg gescheiden maar mocht ze weer op mijn pad komen en we willen er allebei voor gaan, dan zou ik dat zonder twijfel doen.

      Marcel

      Anoniem
    • Net als het niet voor elke vrouw hetzelfde is hoe ze met een situatie omgaat, is dat ook niet voor elke man hetzelfde.

      Waarom deze vraag?

      Newbee
    • Newbee, omdat mannen en vrouwen anders denken en ik benieuwd ben hoe het voor een man voelt. Blijft een oude liefde in het hart van een man? Hoe beleven jullie een relatie die door andere factoren beïnvloed/verbroken is?

      Marcel, bedankt voor je reactie!

      Verbena
    • Hoi Verbena,

      Ik denk dat je niet kan zeggen, hoe reageren mannen in deze.
      Dat zal per man verschillend zijn.

      Ikzelf denk er soms nog aan terug, maar ook "het is goed zo".

      Newbee
    • Verbena,

      “Hoe beleven jullie een relatie die door andere factoren beïnvloed/verbroken is?”

      Waarom ben je daar naar benieuwd? Is het jouw overkomen of is jouw partner degene met de oude liefde? Een beetje context zou fijn zijn. Over welke factoren heb je het?

      Gr, Marcel

      Anoniem
    • Niet helemaal de situatie waar je om vraagt maar twee situaties die ik heb meegemaakt.

      In mijn tienerjaren (nu bijna 20 jaar geleden) had ik ontzettend leuk contact met een meisje. Dat is uiteindelijk stukgelopen, ik vermoed omdat ik toen nog te verlegen was. Het heeft voor mij echt jaren geduurd voordat ik hier overheen was. Als ze voor mijn neus zou staan dan zou ik open staan voor een praatje maar niet meer dan dat. Ik heb geen gevoelens voor haar.

      Begin dit jaar is mijn relatie beëindigd door mijn vriendin. De breuk was dusdanig vervelend dat ik hulp van een psycholoog nodig had om hier overheen te kunnen komen.
      Als zij weer contact zou opnemen dan zou ik haar eigenlijk moeten negeren. Maar diep van binnen denk ik dat ik dat niet kan. Om mijzelf te beschermen heb ik haar (na maanden) dan ook overal geblokkeerd. Dat heeft ze bij mij eigenlijk vrijwel direct gedaan.
      Ik heb voor haar nog ontzettend sterke gevoelens. En het zal ook nog wel een hele tijd duren voordat die gevoelens helemaal verdwenen zijn. En de gevoelens zullen ooit wel verdwijnen, zij zal altijd een plekje in mijn hart houden.

      TS
    • Hoi TS, heftig! Veel sterkte met het verwerken…het is meestal nog erger als de ander de relatie verbreekt lijkt mij? (de pijn/het verdriet?)

      Ik heb wel wat aan jouw antwoord…dank je wel

      Verbena
    • Sterkte TS!

      En ik denk dat het blokkeren (hoe lastig ook ) een goede beslissing is.

      Newbee
    • Bedankt Verbana en Newbee.

      Ik weet niet of het pijnlijker is als de relatie door je partner wordt verbroken of om zelf de relatie te verbreken. Ik heb namelijk nooit zelf een romantische relatie verbroken. Wel twee “hele goede vriendschappen” en dat koste niet zo veel moeite als de relatiebreuk die ik beschreef.

      De relatie waar ik over schreef had een nogal toxisch karakter. Volgens de psycholoog waar ik bij in behandeling ben, heeft mijn ex vriendin kenmerken van narcisme/borderline.
      Een breuk met zo iemand schijnt nog veel zwaarder te zijn door de manier waarop zo’n relatie verloopt. En dat het zwaar is, is wel zeker.



      TS
    • Hopelijk kan je er steeds beter van afstand naar kijken en zien dat zo een toxische relatie beter geen stand had kunnen houden

      Newbee
    • Hoi TS, ik kom zelf ook uit een langdurige relatie met een persoon met narcistische trekken (vastgesteld) Als je het uiteindelijk vanaf een afstand bekijkt en kan loskomen dan vallen alle puzzelstukjes wel in elkaar.

      Kan alleen maar zeggen dat het beter zal gaan met kleine stapjes en ik voel mij, nu ruim twee jaar later echt vrij.

      Over hem ging mijn vraag dan ook niet, dat is een ex uit een ver verleden.

      Verbena
    • Fijn dat het nu goed gaat Verbena.

      Zou je het weer met die ex uit je verleden willen proberen?
      Of in elk geval kijken of er nog ergens een klik is?

      Newbee
    • Hoi Verbana,

      Mooie naam trouwens…
      Heb je tussendoor nog contact gehad met je ex?

      Marcel
    • Hallo Verbana,

      Voor mij is het heel simpel: Als mijn ex ooit voor mijn deur zou staan dan smijt ik de deur keihard dicht. Zij is volledig verbannen uit mijn hart na wat ze mij geflikt heeft.

      Zij is tevens de reden dat ik geen enkele vrouw meer vertrouw...In mijn optiek zijn tegenwoordig alle vrouwen hetzelfde en de (sociale) media versterkt dat enkel meer en meer (zal allemaal vast niet niet zo zijn, maar toch gedane zaken nemen geen keer).

      Gegroet,

      MijnExBlijftUitMijnLeven
    • Ik zit in een langere relatie die op dit moment op zijn gat ligt door div reden. Maar zijn er samen erdoor heen aan het vechten met ups en downs. Ik heb veel korte relaties gehad in een redelijk korte periode. Als ik terug denk dan zit er misschien wel 1 bij waar ik moeite mee zou hebben als die voor mijn deur zou staan. Maar ongeacht kies ik voor mijn huidige relatie ook al zit ik in knoop. Want ik hou ontzettend van mijn partner. Ook al heb ik het zwaar. Was ik vrijgezel dan zou ik zeker even onderzoeken of ik het zou proberen met een ex. Maar niet te snel. Ligt puur aan het gevoel die ik zou hebben en of er een klik is. Want in de jaren zijn we Els persoon veel veranderd. Gr j

      J
    • Hoi mijnexblijftuitmjjnleven, zo te lezen ben jij nog heel erg boos op jouw ex.
      Gelukkig kan ik nog geloven dat niet iedere man hetzelfde is, net zo min als dat iedere vrouw hetzelfde is.
      Jammer dat jij wel zo denkt en dus misschien nooit meer voor anderen openstaat.
      Maar duidelijk ben je wel…

      Verbena
    • @J, houden van een is een ding maar als een relatie niet goed voor je is, hoe zeer je ook van je partner houdt, dan is het gewoon niet gezond en dat werkt gewoon niet op de lange termijn. Voor jezelf kiezen is ook een mogelijkheid. Wat haal je momenteel uit de relatie, wat gaat er niet goed , wat zou je graag anders zien en waar heb je invloed op? Beseft dat je nooit invloed kan hebben op hoe een partner meewerkt en vecht voor de relatie. Wellicht zit hij/zij er heel anders in, dat kan het gevoel van in de knoop zitten alleen maar vergroten voor jou. Sterkte

      Tessa
    • @Tessa

      Ja dat klopt! We zien aan elkaar dat we vechten en het gaat heel veel goed. Enigste is mijn wantrouwen di ik heb gekregen door verschillende opstapelende dingen. Er is maar 1 uitkomst van. Alleen partner geeft niet toe. Mocht ze het toe geven dan slaat de relatie om. Maar dat ziet ze nog niet in. Maar ik blijf hoop houden. Weet alleen zelf niet hoelang ik het volhoud. Daar loop ik nu tegenaan. Maarja ze is en blijft mijn hart hebben. Hoop dat ze dat inziet voordat het te laat is. Trouwen is houwen door dik en dun.

      J
    • Hallo Verbena,

      Ik ben van binnen inderdaad nog enorm kwaad om wat me aangedaan is, dat klopt. Ze heeft mij enorm in de kou gezet, maar goed ik kan daar prima mee omgaan en dat moet ook wel vanwege mijn zoon, voor mij is het hoofdstuk inzake haar echter wel permanent gesloten.

      Mede door haar durf ik geen enkele vrouw meer te vertrouwen en ja ik zeg dat in mijn optiek (dus voor mij) alle vrouwen hetzelfde zijn (dat is uiteraard niet zo, iedereen is verschillend (zowel vrouw/man) maar ik zie het inmiddels niet meer en daar ben ik behoorlijk verdrietig om).

      Een jaar nadat mijn ex mij zo in de kou zette probeerde ik voor het eerst om weer een leuke vrouw te ontmoeten. Telkens als ik mezelf weer eens openstelde en/of een poging waagde om kon ik het ontgelden.

      Het kwam er meestal op het neer dat ik amper matches kreeg en als er een match was dan was de conversatie vooral met ja/nee antwoorden op open en gedetailleerde vragen vanuit mij...als klap op de vuurpijl werd ik tijdens separate speed-dating events gewoon glashard overgeslagen.

      Ik weet het gewoon niet meer 😔. Ik zou graag weer de open persoon zijn die ik was, alléén voelt het alsof ik er niet meer toe doe en er enkel en alléén nog voor mijn zoon ben (uiteraard ben ik er voor hem, hij is mijn alles).

      Groetjes,

      MijnExBlijftUitMijnLeven
    • @MijnExBlijftUitMijnLeven, ik begrijp je gevoel heel goed. Zet je kind op de eerste plek en dan jezelf. Een partner die je niet kunt vertrouwen moet je loslaten. Weet wel dat pech hebben in die ene relatie niet per geldt voor elke andere relatie die je in de toekomst aangaat. Juist door wat je mee hebt gemaakt is het normaal dat je anders opstelt. Wie weet kom je nog een vrouw tegen die je kunt vertrouwen en weer je gelukkig maakt. Sterkte

      Tessa
    • @J, over de wantrouwen die je spreekt is dat op basis van onderbuik gevoel of heb je jouw partner op iets betrapt? Weet dat je misschien nooit het antwoord krijgt wat je wil horen. Als je bewijs hebt, dan moet je de confrontatie aangaan. Blijft partner ontkennen dan kun je 2 dingen doen; 1. accepteren, loslaten en doorgaan maar de wantrouwen zal niet weggaan en je zult jezelf gekker maken en nog meer in de knoop raken 2. Of je kiest voor jezelf en je maakt er een eind aan. Keuze 2 lijkt ontzettend moeilijk als je van iemand houdt maar het is altijd beter dan keuze 1.

      Tessa
    • Tessa je hebt gelijk. Veel signalen maar geen bewijs. Wel wat er erg op lijkt bewijs maar is het niet. Moeilijkste is gewoon loslaten van gebeurtenissen. En verder. Maar er gebeuren af en toe rare dingen waar ik dan over ga piekeren en achteraf niks blijkt te zijn of ja blijft raar en geen verklaring voor te vinden. Behalve ja toeval. Ergste is dat ik er niet naar zoek maar ineens zie. En dan wil ik het weten. En dan gaat het fout bij mij. Weet niet hoe ik dat uit kan zetten want dan is alles goed. Snap het niet. Maar ga me verdiepen in wat podcast daarover. Het doet mij gewoon pijn dat ik mijn partner lastig val ermee en snap het zelf dan niet waarom.

      J
    • Tessa, ik ga mee met jouw tips!

      Persoonlijk (maar dat is na een lange en harde les) zou ik nu nooit meer in een relatie blijven hangen, die mij zoveel negatieve energie kost!

      Dus J even aan jou gericht, houden van is soms niet genoeg! Als de relatie meer slechte periodes kent dan kan je overwegen om voor jezelf te kiezen!

      Verbena
    • @J, het probleem met loslaten zit bij jou denk ik meer in het feit dat je twijfelt aan wat je wel of niet weet en zolang je partner niets toegeeft kun je volgens jou niet verder. Gebeurtenissen laat je niet los als je niet de volledige waarheid kent. Bewijs is bewijs, maar je loopt tegen een partner aan die alles ontkent, waardoor jij gaat twijfelen aan het bewijs wat je hebt. Waarschijnlijk is jouw partner goed in manipuleren, heb je daar aan gedacht? Jouw partner kent je door een door en weet waarschijnlijk ook hoe je in twijfel gebracht kan worden en misschien zelf op een manier waardoor jij gaat voelen alsof je vervelend doet of dat je jouw partner ergens mee lastig valt. Een relatie moet open en eerlijke communicatie bevatten en je partner zou je zorgen moeten weg nemen ipv jouw het gevoel te geven dat je lastig bent. Jij gaat twijfelen aan jezelf. Dit is niet goed voor je mentale welzijn. Vraag jezelf af of het bekennen van wat jij vermoed een andere uitkomst voor jou betekent? Ik denk het namelijk niet. Het zou me niet verbazen als jouw partner vandaag de stekker eruit trekt, jij degene bent die gaat smeken. “Trouwen is houwen door dik en dun.” Dat vind jij maar dit is niet wat iedereen denkt en ook niet de realiteit. Ik vermoed dat je liever in stilte lijdt dan uit een zeer ongezonde huwelijk stapt. Wat je eigenlijk liever doet is je mond houden, niet confronteren ook al is het bewijs sterk, doen alsof er niets aan de hand is maar van binnen ga je kapot. Je gaf aan in de knoop te liggen, hoe vaak op een dag denk je wel niet aan de situatie en de staat van je huwelijk? De pijn zit heel diep bij jou en dat zal vast niet zonder reden zijn. Maak jezelf niet wijs dat het jouw fout is en ken jezelf wat meer waarde toe want blijkbaar krijg je dat niet van je partner. Sterk zijn is kiezen voor jezelf, een ander brengt je geen geluk dat doe je zelf! Verdoe je tijd niet aan podscast maar luister naar je gevoel en het bewijs wat je hebt.

      Tessa
    • J,

      Je geeft aan dat jullie er samen keihard voor werken.
      Op wat voor manier uit zich dat?
      Hoe werk jij eraan, en vooral, joe werkt je partner eraan?

      Newbee
    • Praten over alles top top teen. Zelf inzichten krijgen met elkaar. En geen vingers wijzen er is geen schuldige. Podcast luisteren om zelf bepaalde dingen van je eigen te leren kennen. Fysiek en emotioneel er zijn voor elkaar. Elkaar weer terug vinden door erop uit te gaan.

      J
    • @tessa ja denk dat je gedeeltelijk gelijk heb. Heb lang in stilte pijn gehad. Maar ipv stil verder te gaan heb ik er alles uitgegooid. Ja ben gebroken. Maar Thats live. Ben nu ook meer me eigen weer aan het worden met alles. Ja ik heb al voor me eigen een streep getrokken. Mocht ik er bv toch zelf achterkomen dat er word gelogen tegen mijn gezicht is het klaar. Maar mocht ze bv er zelf mee komen geeft een vorm van vertrouwen terug en dan is het mischien anders. Dat durf ik nog niet te zeggen. Maar 1 ding ik vertrouw er nu op dat ze eerlijk is. Daar hou ik me nu aan vast. Want het is niet eerlijk om mijn angsten en onzekerheid af te schepen. Mischien als ik eerder aan de bel had getrokken dat het anders was geweest. Mijn onderbuikgevoel zegt en ziet dat we voor elkaar bestemd zijn. Maar mijn angsten overwinnen regelmatig. Is voor mij een innerlijke strijd waar andere alleen maar kunnen toekijken en mijn partner alleen kan troosten of helpen door erover te hebben. Maar ga geen vingers wijzen.

      J
    • @Verbena

      De nadruk ligt momenteel op positief. Komt omdat we nu beter communiceren. En er komt steeds meer openbaringen wat ik niet had verwacht. Daarom zie ik nog licht in de tunnel en is er veel liefde zowel emotioneel en fysiek weer. De momenten dat het slecht gaat boomt door toevalligheden en gebeurtenissen die ik wil begrijpen. En soms angsten door triggers. Daar werk ik aan.

      J
    • @J, ik kreeg de indruk n.a.v. je eerdere posts dat je weinig los kreeg van je partner, partner die niet toegeeft. Bewijs die wel of niet hebt.. Angst komt voornamelijk voort als emotie die je waarschuwt voor gevaar. Als je angst ervaart, dan leef je constant in onzekerheid. Ik wijs geen vinger maar reageer op wat je schrijft en stel jou daar vragen over. In je laatste post geef je aan bepaalde gebeurtenissen niet te kunnen loslaten, heeft dit met jezelf te maken of met het feit dat je niet alle antwoord hebt. Beseft dat het ook een keuze van je partner is om jouw niet de volledige waarheid te geven. Misschien is ze bang dat je er een eind aan maakt. Ik hoop dat je het los kunt laten voor je mentale welzijn. Sterkte.

      Tessa
    • @tesse klopt! Er zijn gebeurtenissen waar ik het gevoel/ en aanwijzingen/ en wat vaagheden die gewoon niet klopt en glashard worden ontkend. Die kan ik niet loslaten en komt terug. Heb al meerdere malen aangegeven dat als ze eerlijk zou zijn dat ik niet ga. Maar probeer uit te werken. Hebben beide steken laten vallen. Maar ik ben altijd trouw gebleven.

      J
    • Heb zelfs al aangegeven als er iets zou zijn dat wil ik het tussen ons houden. Want zou niet willen dat anderen anders tegen haar aan zouden kijken als er wel iets is.

      J
    • @J, je bent hartstikke lief en meegaand. Ik wil geen aannames doen maar wat verwacht je van haar als je toch een handje boven haar hoofd houdt. Antwoorden krijg je niet of nauwelijks, wat ze ook heeft gedaan, het is en blijft tussen jullie. Je beschermt haar en dat is op zich niet erg. Ze kan ook misbruik maken van hoe jij je opstelt in deze hele gebeuren. Je bent een lieve man en je hebt alles voor haar over. Ik hoop oprecht dat ze inziet hoeveel pijn ze jou doet/ heeft gedaan. Dit verdien je niet.

      Tessa
    • Alle reacties weergeven...
    • Even iets praktisch 😊 niet om te zeuren.

      Maar tip: Na het versturen van een bericht ga ik eerst naar boven en klik ik op "forum lotgenoten" (dus ga 1 stapje omhoog) en klik dan bij onderwerpen weer op (in dit geval) relatieproblemen.

      Zo voorkom ik dat ik hetzelfde bericht dubbel of 3x stuur (wat ik in het begin op deze site had)
      Deze site loopt traag en niet zo lekker bij sommige onderwerpen.

      Newbee
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Liefde

    Ik heb mijn ex vriendin leren kennen op het werk.
    Ze zat in een relatie van 12 jaar ik was singel het ging niet goed met haar vriend toen & ben er voor haar geweest toen ze bij hem weg ging zijn we vrij snel iets begonnen het eerste half jaar ging alles goed toen we gingen samen wonen ging het minder en minder we zijn 2 jaar samen geweest & 3 x uit elkaar geweest zij papte aan met haar ex… nu zijn we ook uit elkaar & papt ze weer aan met haar ex nu doet ze moeilijk voor het wettelijk samen wonen te verbreken moeten daar voor met twee zijn maar heb van haar kant geen medewerking ook onze foto’s laat ze staan op Facebook we waren verloofd etc voor mij is het echt klaar voor haar ook maar waarom doet ze dan zo moeilijk ivm wettelijk samen wonen verbreken? Foto’s op fb verwijderen ? Terug gave van spullen? We zijn nu 2 maand uit elkaar iemand tips?
    Onbekend
    Onbekend 1 6
    • Hebben jullie een huurhuis of een koophuis?

      Newbee
    • Huurhuis

      Anoniem
    • Wat geeft ze zelf als antwoord?
      Ik zou zelf het heft in handen nemen. Staat er iets op ospier?

      Newbee
    • Papier

      Newbee
    • Alles is digitaal gebeurd ik vind het gewoon raar dat ze totaal niet mee wil werken

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Hallo Topicstarter,

      Je kan wettenlijk samenwonen verbreken via een advocaat. Kost ongeveer een 148€ (ik heb hier zelf een maand geleden achter geinformeerd bij mijn advocaat, louter ter info)

      Jammer dat je relatie stukliep, maar weet dat een relatie die ontstaat op het werk, met personen die dikwijls nog in een relatie zitten, meestal gedoemd zijn om te mislukken. Zelden vloeit er uit overspel een stabiele relatie uit voort.
      Er is zo'n gezegde, oude liefde roest niet.

      Facebook, ik heb daar geen ervaring mee maar kan je foto's niet rapporteren?

      Teruggave van de spullen zou ik in zulke situatie die zich bij jou voordoet, ook overlaten aan de advocaat. Die zal een termijn voorstellen tegen wanneer alle spullen met onderlinge afspraak wanneer/welke dag/uur,.... weg moeten zijn. Alles wat na die datum niet afgehaald is, is voor de bewoner die nog op het adres staat ingeschreven.

      (een vriend van me deed dit vorig jaar op deze manier, en werd dit jaar de eigenaar van de caravan die zijn ex gekocht had maar niet tijdig kwam ophalen.

      Ik wens je alvast veel succes toe in het afsluiten van dit hoofdstuk.

      VMBL
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Weet niet wat ik moet doen

    Heb iemand vorig jaar ontmoet, we kwamen beide uit een relatie dus afgesproken dat een relatie er niet in zit momenteel. Ikzelf vond het heerlijk deze duidelijkheid. We hebben elkaar dus vaak ontmoet en intiem geweest, we zeiden dan ook dat het wel heel fijn voelde en was. Meestal kwam dat van haar kant en ik bevestigde het dan wel, maar hield ten alle tijden in mijn hoofd dat we een duidelijke afspraak hadden m.b.t. een relatie en eventuele gevoelens. Nou hadden we dagelijks contact via de app, wat ik heel leuk vond, en toen kreeg ik op 1 op andere dag een appje dat ze heel moe werd van al dat appen. Was een beetje verbouwereerd daardoor en 3 maand niks gestuurd, en ik hou niet van onduidelijkheid dus toch maar een appje gestuurd, en toen bleek dat ze dacht dat ik boos was.
    En toen zei ze dat ze bang werd dat ik gevoelens kreeg voor haar, terwijl zij degene is die dat soort dingen altijd zei over dat ze graag bij me was en dat het zo fijn voelde.
    Nou weet ik niet wat ik moet doen, want wil haar graag wel weer zien.
    Hilbrand
    Hilbrand 1 3
    • Zij neemt wat aan wat niet zo is.
      Dus waarom niet gewoon weer afspreken?
      En als het klikt, waarom dan geen relatie?
      Wat jullie toen hebben afgesproken kan nu toch anders voelen na een jaar?

      Newbee
    • Ik gezegd dat ik geen verwachtingen heb sinds we zolang geen contact hadden gehad.
      En ze wil wel contact zegt ze, maar ze is zo afstandelijk geworden over de app, ze was altijd zo spontaan en leuk om contact mee te hebben, maar elk gesprek is nou verplichts matig zo is het gevoel.

      Hilbrand
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik zou gewoon afspreken.
      Is de klik weg, dan weten jullie dat.
      Is er wel toch nog een klik, nou dan gewoon proberen.
      Dat "halve gedoe" schiet voor niemand op

      Newbee
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Advies nodig

    Mijn partner en ik zijn 12 jaar samen waarvan een aantal getrouwd, daarnaast hebben we 3 kids waarvan we genieten, Onze relatie is altijd super goed geweest enkel de intimiteit mist, Nu na het krijgen van de kinderen is die vrijwel weg. Mijn vrouw heeft eigenlijk nooit de behoefte en geeft aan wel geen gevoel bij te hebben. Dit zit mij steeds meer in de weg, ongeveer een half jaar geleden kreeg ik een onverwachts gesprek met mijn schoonzus. zelf had ik nooit verwacht zoon gesprek te krijgen met uberhaupt een andere vrouw laat staan haar. dit zorgde wel voor een fantasy bij mij, waarbij ik dacht een fantasie kan toch geen kwaad. helaas is dit dus niet helemaal waar. Die fantasie is overgegaan in gevoelens waarvan ik geschrokken ben, in eerste instantie dacht ik, dit zal toch wel overgaan/Wegwaaien, maar helaas ook niet. Dus ben ik gaan nadenken waarom ik deze gevoelens heb gekregen, Dit kan toch niet alleen aan de sekswensen liggen. Daardoor heb ik hun vergeleken en gekeken waar de verschillen lagen waarbij ik mijzelf goed bijzag. en heb dit met mijn vrouw besproken, waarbij ik heb aangegeven dat ik het gevoel heb dat we uitelkaar groeien door de sleur waarin we leven, en dat ik graag wil werken aan de relatie waarbij we beide aan moeten werken. Ik dus net zo goed. De basis van het probleem ligt naar mijn idee wel bij de intimiteit en daarvoor zullen we ook op zoek gaan naar een seksuoloog.

    Maar ondertussen blijf ik wel met mijn hoofd op de verkeerde plek hangen en hier wordt ik verdrietig van, schaam ik me ervoor en weet me geen raad. Ik merk dat mijn concentratie hier onder leidt zowel thuis als op het werk. Naar mijn idee doe ik iets fout. Hoewel niemand hiervan af weet omdat ik niet meer kapot wil maken dan dat al is, helemaal niet tussen hun. Enige tips? Contact verbeken zal vermoedelijk niet helpen want we hebben al niet dagelijks/wekelijks contact.
    spongebob
    spongebob 1 4
    • Waar ging het gesprek met je schoonzus over?
      Fantasieën is inderdaad niks mis mee. Ik denk dat het percentage mensen dat fantaseert over een ander terwijl ze in een relatie zitten (zelfs tijdens de seks) veel hoger is dan velen verwachten

      Newbee
    • Beste Newwbee,

      Het gesprek ging over haar frustraties in haar intieme leven, daarnaast was ze soort van angstig dat ze er verslaafd aan was. Waarop ik toen heb uitgezocht wat dit dan precies zou inhouden, en daarop volgens vragen gesteld waaruit duidelijk te merken was dat dit niet het geval was. daarbij vertelde ze ook een aantal zaken wat haar interesse had. tijdens dat gesprek gaf ik aan dat ik heel goed weet hoe zij zich voelde. In eerste instantie geloofde zij mij niet omdat zij geen idee had dat ik in de zelfde situatie zat, om haar gerust te stellen heb ik over mijn eigen frustraties gepraat.

      Na dit gespek zijn wij veel opener tegenover elkaar geworden waarop redelijk wat relatie gerelateerde zaken besproken werden, Ik denk dat ik toch nog wel een redelijk gedeelte heb bijgedragen aan haar relatie waarbij zij en haar vriend toch nog een poging hebben gedaan.
      In de familie ben ik vaak wel de persoon waar mensen naar toe gaan wanneer ze ergens mee zitten, of dat nou relatie dingen zijn of problemen met een auto, huis of andere dagelijkse levens dingen.

      spongebob
    • Heb je haar daarna nog gesproken? En zo ja, hoe ging dat?

      Newbee
    • Alle reacties weergeven...
    • Hallo Newbee,

      Zeker hebben wij elkaar daarna weer gesproken, En naar mijn idee ging dat alsof er niets aan de hand was. Enige wat er daarna veranderd is, is dat er zo nu en dan gevraagd wordt hoe het met elkaar gaat op dat vlak.

      spongebob
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Advies aub

    Ik zal mijn verhaal kort houden. Na 15 jaar en 4 kids zegt mijn vrouw tegen mij. Als ze de tijd kon terug draaien. Zou ze nooit voor mij kiezen.
    Sinds een jaar zijn we ook niet meer intiem met elkaar. Ik voel vaak dat ik niet gewenst meer ben. Ze negeert me meestal..niet altijd. Ze moet vaak overwerken. En ze is vaak doodmoe van het werken dat ze meteen in slaap valt. Liefst kom ze zo laat dat ik en de kids al in bed liggen en slapen. Ik ben de laatste jaar niet mee gelukkig. Wat moet ik doen. Doorgaan met relatie(voor de kids) of mij eigen weg/Geluk kiezen. Voel me schuldig als ik voor me zelf kies. Advies aub.
    Nick
    Nick 1 4
    • Nick, verbreek deze relatie en kies voor jezelf en je eigen geluk, je kinderen worden groot en trekken de wereld in, wat heb je dan gedaan met je leven. Laat het je niet voorbijgaan, het maakt je geen slechte ouder of man sommige dingen zijn niet blijvend.

      Anoniem
    • Ik zou idd voor jezelf kiezen.
      Misschien moeilijk en lastig maar op langere termijn maakt het je wel gelukkiger.
      Bij elkaar blijven voor kinderen maakt uiteindelijk niemand gelukkiger

      Diego
    • Hoe zwaar het ook is, ik zou weggaan bij zo'n vrouw. Zorg echter wel dat je eerst als geregeld hebt (juridisch advies, financieel advies, een nieuwe persoonlijke bankrekening waar je het overgebleven deel na vaste lasten op stort, enz.).

      Dat ze zo laat terugkomt is ook een rode vlag wat mij betreft. Die werkt naar mijn mening niet over, maar is waarschijnlijk met een andere man in de weer.

      Komt ze dan plots met relatietherapie dan zou ik daar eveneens niet op ingaan, dat kan ze gebruiken om meer tijd te winnen. Laat het maar inslaan als een bom!

      Wat je ook doet, hou je kinderen buiten schot en gebruik ze niet als inzet bij vertrek (mijn ex deed dat wel)

      Succes, ik weet hoe k*'t het is. Ik was een man in een vergelijkbare situatie, alleen was ik iets te naïef.

      Gegroet,

      Een man
    • Alle reacties weergeven...
    • Bedankt voor jullie reacties.

      Ik weet het eve niet meer. En inderdaad er komt veel bij kijken als ik voor mezelf kies.(woning, bankrekening ect).
      Voel me zo schuldig naar kids toe. Vooral de laatste 2.. ze zijn 13-7-2 en 1 jaar.
      Maar ik besef zelf ook dat dit niet langer door kan gaan. Ga langzaam kapot, merk ik 😢.

      Nick
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • na 1,5 jaar nog verwijt

    ik heb mijn partner via een dateapp leren kennen en in het weekend van onze 1e ontmoeting had ik ook een afspraak met iemand anders (uiteindelijk niet doorgegaan). Was niet netjes van mij maar hij verwijt mij dit nu al 1,5 jaar met tussenpozen.
    Ik vind dit niet normaal en herken wel wat manipulerende en narcistische trekjes in hem, wat hij zelf overigens niet inziet.
    In een normale relatie is het toch niet normaal om zolang ergens op terug te blijven komen?
    hoor graag jullie meningen hierover.
    enige echte
    enige echte 1 6
    • Dit gaat nog heeeeeeeel lang duren en grote kans dat het nooit over gaar. Voor mij is het een teken dat ze niet van je houd want anders doe je dit niet.

      Anoniem
    • Dit is inderdaad niet normaal.
      Of het moet klaar zijn, of hij loet er een punt achter zetten als hij dat niet los kan laten.
      Maar constant verwijten zou voor mij een red flag zijn.

      Newbee
    • Waarom zou t een redflag moeten zijn. Waarschijnlijk is hier nooit goed over gepraat en voelt iemand zich onveilig/onveilig of niet gehoord, en heeft bevestiging nodig dat er niemand anders is dan jij.
      Maar ik ben geen psycholoog, maar herken dit wel. En ik ben geen narcistisch maar ben wel onzeker.

      Denise
    • Je geeft af op dat hij er nog steeds mee zit en zelf zeg je enkel dat je het niet netjes vond dat je nog met een ander af zou spreken..mooi man. Misschien er goed over praten en hem zijn zegje laten doen zonder dat jij hem in de rede valt (het is zijn gevoem en hij zit er nog steeds mee) en daarna moet het klaar zijn.

      Ik ben blij dat ik die beste man niet ben, als ik had vernomen dat je met meerdere achtereen op pad zou gaan had het gelijk klaar geweest, maar joh lekker modern allemaal.

      Achterlijke samenleving tegenwoordig. Bah.

      Groetjes en succes met uitpraten,

      JuistJa

    • Ze had 2 afspraken in 1 weekend. Die andere is uiteindelijk niet eens doorgegaan en ze geeft zelf al toe dat dat niet netjes was. Ze hadden verder nog helemaal niets alleen een "match" op die app.

      Als hij dat zo een mega probleem vindt (en dat kan, meningen verschillen) had hij na die 1e date meteen moeten stoppen.
      Maar niet na anderhalf jaar er nog over blijven zeiken.

      Newbee
    • Alle reacties weergeven...
    • Het is duidelijk hij vindt het gewoon nodig om haar zo nu en dan in de strafhoek te drukken. Ze hadden NIETS alleen een date zij en hij ook waren vrij om te doen wat ze wilde daten betekend niet dat je een relatie hebt je gaat op onderzoek uit niets meer en niets minder. Dit is een man maar een grote kleuter die haar af en toe een slechte dag wil bezorgen.

      Jos
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ex terugnemen of niet?

    Ik en mijn ex zijn nu iets korter dan een maand uit elkaar na 3 jaar relatie. We houden nog erg van elkaar en hebben elkaar afgelopen week ook nog gezien. Nu is er wel een groot probleem.

    Er zijn natuurlijk wat dingen gebeurd waardoor het uit is gegaan, maar de liefde is gebleven. Echter, mijn ex is een paar dagen op vakantie geweest. Ik ben erachter gekomen dat zij die dagen met verschillende mannen het bed heeft gedeeld. Ze is natuurlijk m'n ex en heeft de keuze die ze zelf wilt, maar het doet me wel pijn. Ze heeft hier spijt van en alles ook opgebiecht. Het ergste is dat zij wel aangeeft dat zij heel graag voor een paar maanden naar diezelfde locatie terug wilt, maar ze wil zweren dat ze niets meer met anderen jongens gaat doen omdat ze van me houdt. Ze was naar eigen zeggen 'dronken' en heeft het nooit echt gewild. Ik heb aangegeven dat ik het wel weer wil proberen met haar, maar dat als ze terug gaat het voorbij is. Ik kan er gewoon niet vanuit gaan dat er is die paar maanden niets gebeurd terwijl ze in een paar dagen (bijna alle) dagen het bed met een ander heeft gedeeld...

    Het doet me erg pijn maar toch kiest ze voor mij en gaat ze uiteindelijk niet terug. Maar ik krijg wel elke dag berichtjes van hoe graag ze daar heen had gegaan om tot rust te komen. En dat ik dit haar wel ontneem. Ze wil mij namelijk echt niet kwijt maar toch wil ze heel graat terug. Maar mijn keuze blijft (terug en mij kwijt of blijven en opnieuw proberen).

    Wat vinden jullie van deze situatie?
    Klaas
    Klaas 1 3
    • Is het een optie dat jullie het voorlopig niet meer samen proberen en dat zij teruggaat.
      En dan jullie elkaar een tijdje loslaten (en dus niet dagelijks contact.

      Hierdoor zouden jullie misschien een stapje terug kunnen dien en kijken wat jullie apart echt willen

      Newbee
    • Vervelend verhaal, als ik echt straight to the point zal zijn adviseer ik je om nooit terug te gaan naar ex. Ik snap dat je nu wellicht snakt naar je partner omwille van verschillende redenen maar het is een emotie dat waarschijnlijk te maken heeft met schaarsheid. Want hierdoor zul je gebonden zijn om je ex te willen winnen terwijl als je juist in overvloed denkt zullen deze gevoelens niet of nauwelijks bestaan. Als je sociale skills wilt leren en nieuwe mensen in je leven brengen kun je op een nieuwe platform alle benodigde coaching krijgen om jouw dating leven een boost te geven. Ik geef dating coaching op het platform ATTRACTIONGAME.NL

      adam241
    • Alle reacties weergeven...
    • Het is verbluffend dat je dit soort sh**t over je heen laat gooien. Je hebt hopelijk genoeg zelfrespect om hieraan een einde te maken. Als je op haar quasi “immorele” en egocentrisch wens(en) ingaat dan vraag je simpelweg om belazerd te worden, zei het dat je daarop kickt!?!

      Natas
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vaginisme?

    Wij zijn zo'n 20 jaar getrouwd en nog langer samen. In het begin was de seks goed en konden we niet van elkaar afblijven. Tijdens de zwangerschap wilde ze liever niet, en daar had ik begrip voor, kan gebeuren. Na de bevalling (keizersnee) had ze er ook geen behoefte aan, maar omdat ons kind amper sliep waren we blij met all nachtrust die we konden pakken.
    Ineens zijn we 10 (!) jaar verder... We hebben nooit meer seks. Ik heb door de jaren op verschillende momenten toenadering gezocht, maar ze wil er niks van weten, en ze wil het er ook niet over hebben. Voor de goede orde: ik ben in de tussentijd niet ineens een onverzorgde, dikke slons geworden: ik ben nog slank, lang, en goed geschapen.
    Scheiden is zeker geen optie, want ik vind kinderen belangrijker dan de perikelen van volwassenen, en het is niet dat we de hele tijd ruzie hebben. Er is alleen geen seks meer. En dat vind ik eigenlijk niet normaal.
    De spaarzame keren dat het er wel bijna van leek te komen (omdat het laat was, we terugkwamen van een feestje, op vakantie of iets dergelijks) beperkte ze zich tot handwerk. Als ik in de buurt van haar vagina kom (die overigens altijd al flink vochtig wordt, dus daar ligt het niet aan) zegt ze dingen als 'Nee liever niet'. Ik ben vrij groot geschapen, maar dat was vroeger geen enkel probleem, en het maakte ook nooit uit welk standje we deden, alles was prima.
    Herkent iemand dit? Is dit vaginisme? Heeft er iemand tips?
    Barry
    Barry 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • E.e.a. ligt toch voor de hand, namelijk met haar er duidelijk over spreken wat jouw behoeften zijn en leidt dat tot niets professionele hulp zoeken. Wil ze dat ook niet dan weet jij wat je opties zijn en kun je beslissen. Dit had je 9(!) jaar geleden natuurlijk ook al kunnen doen!? Succes!

      Leviud
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Liegt, bedriegt en steelt

    Ik zit bijna 20 jaar in een relatie en heb 2 kinderen. Het oudste kind is niet van mijn huidige partner. Deze wordt door mijn partner ook niet goed behandeld. Wanneer ik daar iets van zeg, beweert hij altijd dat zij een moeilijk kind is en hij dus geen schuld treft. Voor de rest heeft hij mij al minstens 2 keer bedrogen. Of dat zijn de gevallen die ik heb ontdekt. En zelfs bij het fysiek ontdekken weigert hij dit toe te geven. Liegt al jaren over vele dingen. Zo rookt hij al jaren zonder dit te doen als wij (gezin) of vrienden het weten. Ondertussen al meerdere mensen het ontdekt en dan ontkent hij het of beweert dat het eenmalig is. Of de sigaretten zijn van een tante ofzo. Steeds leugens. En bovenop heb ik tijdens een periode,dat hij amper geld had alles betaalt, zo ook vele kosten voor bouw van ons huis. En je kan het al raden..... hij weigert dit terug te betalen.

    Als ik naar mijn verstand luister, verlaat ik hem vandaag nog. Maar mijn hart zegt dit niet te doen. En nee niet voor hem maar wel voor ons kind.
    En voor het feit dat ik het gevoel heb dat ik dan faal.
    Hij draait ook alles steeds om en geeft mij de schuld van alles. Ik rook omdat jij altijd ruzie zoekt.... ik zoek dus geen ruzie maar word wel boos als ik je weer betrap met iets.

    Wat moet ik doen?
    Kan ik nog opnieuw beginnen en hoe start ik hieraan?
    Saskia
    Saskia 1 2
    • Eerlijk gezegd maar er een einde aan dan kan een andere vrouw je partner gelukkig maken. Snap sowieso niet waarom de nog niet de benen heeft genomen je komt duidelijk over als een zeikwijf Who de fuck ben jij dat je bepaalt of hij mag roken of niet BEN JIJ ZIJN MOEDER OFZO? Zelfde als met je eerste kind hij bemoeid zich er niet meer mee want het is toch nooit goed, ja het is niet zijn kind dus waarom zou hij het gezeik van die moeder op zijn hals nemen. Geloof me je zult niet alleen falen maar van je kinderen zal ook weinig terecht komen.

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Blijf AUB bij uw man anders maak je straks een andere man diep ongelukkig

      Tessa
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Luierdrager

    Ik ben een man van 55 en 20 jaar getrouwd met een hele lieve vrouw.

    Het geheim dat ik heel lang voor haar gehouden heb kunnen houden is pas geleden uitgekomen en heeft ons huwelijk behoorlijk onder druk gezet.

    Mijn geheim heeft betrekking op een fetisj die best veel voorkomt maar op weinig begrip kan rekenen. Ik draag namelijk graag af en toe een luier. Dat doe ik al heel lang, ruim voor ik mijn vrouw leerde kennen en het geeft me een heel prettig, rustig en geborgen gevoel.

    Het is iets wat ik zelf doe, in het verleden heb ik wel eens contacten op dat gebied gezocht maar nooit terwijl ik in een relatie was.
    Meestal komt het er op neer dat ik, als ik voor mijn werk in een hotel ben of alleen thuis slaap, mezelf een luier omdoe en naar bed ga. Uiteraard plas ik ook in mijn luier. Mijn fantasie is om dan ‘s morgens nat wakker te worden. Dat is me nog nooit gelukt.

    De spullen die ik gebruikt heb ik uiteraard verstopt op een plek waar mijn vrouw niet komt.
    Tot die dag niet heel lang geleden en ik toen ik thuis kwam mijn hele collectie luiers, plastic broekjes, speentjes, baby poeder, doekjes etc op de tafel zag uitgestald en iemand om uitleg vroeg.

    Begrijpelijk is ze natuurlijk boos, teleurgesteld, voelt ze zich bedondert en weet ze niet wat ze er van moet denken. Het was ook het laatste wat ik wilde, haar verdriet doen.

    Op dit moment hebben we er best veel over gesproken, hebben we uitgesproken dat we hier
    samen doorheen gaan komen, is het haar duidelijk dat ze geen rol in mijn fantasie hoeft te spelen en denk ik dat ik haar heb kunnen duidelijk maken wat het voor mij is en waar het vandaan komt.

    Uiteindelijk zijn we ook een relatie aangegaan om elkaar te steunen, te motiveren, te inspireren en onszelf te kunnen zijn. En niet om elkaar te beperken.
    menno
    menno 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Man wil gezin verlaten

    Hallo,

    Ik ben 15 jaar samen met m’n partner en we hebben 2 kinderen.
    We hebben veel ups en downs mee gemaakt. De laatste maanden hadden we elkaar echt gevonden en voelden beide een enorme verbinding.
    Nu heeft mijn partner 7 weken geleden een 16 jarige jongere vrouw ontmoet, met 2 jonge kinderen. Hij heeft nu aangegeven dat hij ons gezin wil verlaten en vooral tijd met dat jonge gezin wil door brengen. Hij heeft weer zin in nieuwe energie en hij heeft zin om leuke dingen met hun te gaan doen, naar de speeltuin bijv. Het gaat m’n partner niet om eens perse om die vrouw, maar vooral om een jong gezin. Hij geeft aan dat hij waarschijnlijk met niemand zo’n verbinding zal vinden, dan met mij, maar toch verkiest bij dat andere gezin boven z’n eigen gezin. Ik kan er niet bij met m’n hoofd… Hoe hier mee om te gaan?

    WH
    WH 1 3
    • Lieve dame,

      Uw partner is niet eerlijk naar uw toe, op de een of andere manier probeert hij u ergere verdriet te besparen.
      Deze relatie met die 16 jaar jongere duurt al veel langer dan 7 weken.
      Mannen stappen niet na 7 weken van de een naar de ander tenzij hij een hersen beschadiging heeft. Mannen hebben ook niet veel op met kinderen van een andere man tenzij ze smoor verliefd zijn op de moeder van die kinderen.
      Je kunt 15 jr 24/7 niet vergelijken met af en toe een paar uurtjes met haar, alleen dat realiseert hij zich nu niet.
      Het gaat hem dus alleen maar om die vrouw maar dat gaat hij u niet vertellen omdat hij weet dat als hij u diep kwetst dat het wel eens kan uitlopen op een vervelende scheiding en dat komt ook bij haar thuis terecht.

      Veel liefs gewenst.

      Jan
    • T erg voor woorden wou dat ik contact kon komen met een vrouw die dit heeft mee gemaakt want ik heb het zelfde ondervonden helaas als je ziek bent en dan verlaat iemand je erg hoor mijne doet zo afstandelijke geen sex meer is net een vreemde en heb wel mijn behoeftes liefde aandacht sex zoals het hoort t zijn

      Michel
    • Alle reacties weergeven...
    • Hoe erg het ook is, heel onrespectvol ook van je partner, maar je bent beter af zonder hem.
      Hij liegt duidelijk. Het is hem niet om het andere gezin te doen maar enkel om die jongere vrouw. Zo werkt het brein van enkele mannen namelijk. Ze worden ouder en kunnen dit enkel aan als,ze het gevoel hebben dat een jongere vrouw hen nog wilt. Het is triestig en belachelijk maar vooral voor hemzelf.
      Jij bent meer waard dan dit dus kin omhoog en laat hem maar doen. Hij gaat ooit beseffen wat hij verloren heeft.

      Saskia
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ex 2 x gezoend

    Mijn ex en ik zijn al geruim 2 maanden uit elkaar. Zij heeft het uitgemaakt, navenhand een situatie waarbij ik heel kortaf en luid reageerde op iets wat terwijl zij dat niet verdient had. En de situatie escaleerde wat gedurende de dag en gebrek van communicatie. Er zijn nog een paar voorvallen geweest waarbij ik nogal gepiekeert reageerde. Dus ik leer er vooral uit dat ik wat meer bepaalde triggers moet herkennen en ook wat zelfwerk nodig heb. Ik ben inmiddels ook bij een therapeut ingeschreven voor psycho analyse te starten en meer zelfkennis.
    Maar een 3 weken na we uit elkaar waren zagen we elkaar voor het eerst. Zij moest nog wat spullen terug geven en kwam naar mijn stad. We hadden een leuke ontmoeten zijn wat gaan drinken, en vlak voor ze vertrok begon ze mij te kussen.
    Vorige week gebeurde exact hetzelfde, her was ik wel die de aanzet gaf omdat ik heel fel aantrekking voelde. We zijn dan de rest van de avond wat om gegaan of we terug een koppel waren. Dan daarna is er nog wat gestuurd, dat het goed aanvoelde. Er is nu nog wel af en toe contact. Deze 2 ontmoetingen waren louter voor spullen terug te geven en draaide zo uit. Er is nu geen reden meer om af te spreken.
    Ik weet zelf niet zo heel goed meer wat ik nu moet doen. Ben zelf heel bang voor een afwijzing, en hou het precies liever wat in het ‘vage’. Ik weet dat zij niet meer terug kan, maar toch geeft ze dan wel andere signalen als we samen zijn.
    Ik zou graag een gesprek aanknopen maar durf niet zo goed. Misschien wil ik het ergens vlot en soepel laten verlopen. Ben weer helemaal de draad kwijt, heb gisteren een cursus aangekocht om mijn ex terug te krijgen. Vandaag is ze niet echt responsief dus ik word een beetje gek in mijn hoofd van het alles. Natuurlijk kan niemand me zeggen wat ik moet doen, maar alle tips zijn welkom. Ik ben een beetje ten einde rade.
    Jo
    Jo 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Hallo.

      Klinkt als een verwarrende situatie.

      Blijkbaar zijn jullie nog niet klaar met elkaar.
      Trek gewoon de stoute broek aan en app of bericht haar . Zeg gewoon er liggen hier nog wat spullen voor je . En maak een afspraak.

      Vervolgens maak je lekker eten klaar en trek je een flesje wijn open . Trek je mooiste kleren aan . En als ze binnenkomt zegt je gewoon. Ik mis je gezelschap en wil een leuke avond met je hebben los van titels van relaties en verkering.

      Jullie kennen elkaar toch ? Niks om bang voor te zijn . Enkel dat je het niet doet en nooit zou weten of er nog meer honing in het potje zou zitten .

      Nogmaals trek die stoute broek aan en lets go !

      Paradepaard
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Verlangen

    Ik ben een vrouw van 40 jaar en al 21 jaar samen met mijn vriend en hebben 2 kinderen.
    In het begin van onze relatie waren wij 1 dachten overal hetzelfde over praten heel goed met elkaar waren maatjes door dik en dun.
    We hebben veel meegemaakt samen in die 21 jaar en zijn we allebei erg veranderd hij is niet altijd even aardig tegen mij en kan mij erg kwetsen ook hoe hij soms tegen de kinderen. Doet kan ik niet tegen en maakt mij ontzettend boos en verdrietig! Ik ben een paar jaar geleden vreemd gegaan en ik was er van overtuigd dat ik niet meer met hem verder wilde mijn liefde was echt over ik heb het hem verteld en er volgde knallende ruzie van weken vreselijke vragen die ik moest beantwoorden en ik wilde het eigenlijk niet vertellen maar hij wilde alles weten.
    Ik wist me eigenlijk geen raad waar moet ik heen hoe gaan we dit doen? Hij vertelde na een aantal weken van woede en boosheid mij niet kwijt te willen en er alles aan zou willen doen om onze relatie te redden. Vele gesprekken en hevige vrijpartijen volgde onze relatie werd weer beter.
    Nu een aantal jaren later zijn er weer dingetjes gebeurd waar hij mij mee kwetst en mij vernedert ik lig nachten in bed te huilen van wanhoop wat moet ik doen?? Mijn leven zo door gaan ik heb alles wat je maar wenst maar niet gelukkig van binnen. En dan gebeurt het weer.....ik kom weer iemand tegen met veel drank op maar laat me verleiden tot zoenen en handwerk. De volgende dag wordt ik wakker met spijt ik wil dit helemaal niet ik wil gelukkig zijn met mijn eigen man de vader van mijn kinderen waarom kan dat niet?? ;(
    Linda
    Linda 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik ben TE lang gebleven heeft mij meer beschadigd incl m'n kinderen die het mij gelukkig niet kwalijk nemen. Hij is blijkbaar een narcssist lieve vrouw. Kijk Danish op youtibe narcissists. Typ in en leer het herkennen. Veel liefs en succes!, je kan het!

      Charlesgirl
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Gevoelens voor een ander

    Beste lezers,
    Ik en mijn partner zijn 6 jaar samen en zijn t er allebei over eens dat er met onze relatie niets mis is. We houden van elkaar, kunnen erg van en met elkaar genieten. Sinds 2 maanden is er een andere vrouw in ons leven gekomen waarbij ik zag dat mijn partner een klik mee had. Omdat ik in t verleden erg ben bedrogen werd ik onzeker, kreeg emoties en angsten niet onder controle, werd wantrouwend. Voelde me letterlijk ziek ervan en heb hulp ingeschakeld waar ik binnenkort naar toe mag. Mijn rugzak was open gegaan met ook voor mijn partner heel vervelende en moeilijke situaties. Steeds was hij erg lief maar ook reëel. Niemand kan garanderen dat we eeuwig samen blijven en hij bevestigde dat hij de vrouw in kwestie idd leuk vond. Ik zag al wel dat hij worstelde en moe was maar gisteren kwam de aap uit de mouw....hij heeft gevoelens voor haar en snapt er niets van. Hij is erg in de war, wil t begrijpen, wil t uitzoeken maar kan me dat niet aan doen zegt hij. Hij wil me ook niet kwijt. Eigenlijk weten we niet wat we moeten doen nu.....
    Hoe komen we er achter,zonder het met haar te bespreken en uit te zoeken, wat deze gevoelens waard zijn en of ze van voorbij gaande aard zijn? Ik wil zijn gevoelens respecteren maar na mijn verleden moet ik ook bij mezelf blijven.....heeft iemand zoiets meegemaakt?
    V
    V 1 5
    • Wees trouw aan jezelf. Hem de tijd geven om het uit te zoeken met zijn gevoelens betekent jezelf compleet wegcijferen. Dit is helaas het begin van het einde. Als zij het niet wordt, dan wel een ander. Hij is blijkbaar in staat verliefd te worden op een ander. Wegwezen dus. Succes en sterkte.

      .
    • Het gras is altijd groener bij de buren. Hij zal het niet moeten uitzoeken. Hij moet gewoon eerlijk zijn. Of hij gaat het uitzoeken en vertrekt meteen. Of hij blijft je trouw en vergeet die vrouw. Gewoon nu een keuze geven. Want hoe hij doet is gewoon aan een lijntje houden als hij het wil uitzoeken! Denkt nu waarschijnlijk met zijn lul. En niet met zijn hoofd.

      J
    • Hij blijft je trouw en vergeet die vrouw, welke waarde heb je dan nog? In een liefdeloze relatie vast zitten. Nou zodra iemand gevoelens voor een ander ontwikkeld is het klaar! Weg ermee, je bied hem geen keus. Je verdient beter en zeker niet een man aan wie je verplicht om je trouw te blijven die aan het twijfelen is over jullie relatie. Als hij nu instaat is om iets gevoelens te ontwikkelen voor een ander, dan gaat weer gebeuren hoor. Er is iets niet meer goed aan jullie relatie en het is te laat om daar nu aan te werken.

      Anoniem
    • Wat een moedige vraag! En zo respectvol. Ik heb er bewondering voor dat je dit duidelijk moeilijk vindt maar dat je wel een weg wil vinden zonder zijn gevoelens weg te zetten als onwaardig. Het lijkt me dat iemand anders aantrekkelijk vinden nergens het einde van hoeft te zijn. Niet op deze manier, zoals je het nu benadert. Misschien is het juist veel ‘schoner’ om er open over te zijn. En haal je daarmee wat druk van de ketel? Als in: er zijn mensen die je raken. Dat kan altijd gebeuren.
      Hoe is het nu?

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Hi, ik ben gescheiden sinds 2018 na jarenlang geprobeerd te hebben. Soms weten partners niet bewust wanneer zoiets opkomt dat er eigenlijk al wat mist in de relatie. Daar lijkt het hier op. Hoe pijnlijk het okk is maar mijn ervaring is ' het is dus op een punt dat het geen kans meer heeft ' zodra er iets tussen komt gaan mensen logischerwijs alles er aan doen om het kansen te geven. Te lang proberen laat ik het zo zeggen, geeft meer schade op langer termijn. Ik zou wel zeggen, geef elkaar de kans om het dan al los te gaan laten. Het is maar een advies hoor. Maar voor iedereen is dit anders natuurlijk. Maar niet alleen mijn ervaring loopt dat zo. Het is echt one in a million dat dit goed komt. Ik hoop van wel
      Het is mogelijk maar. Meestal is de liefde toch niet sterk genoeg onbewust vaak dat hij nog echt naar jou met volle hart verder kan. Soort gelijke verhalen deel ik nu met lotgenoten. Ik wwns jullie wel veel succes en wie weet is het toch nog mogelijk.liefs charlesgirl ♡

      Charlesgirl
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Relatie verbroken na chronische ziekte

    Relatie is na 4 jaar verbroken doordat partner een chronische ziekte heeft dat niet te genezen valt. We hebben geen kinderen, geen koophuis samen, zijn beiden midden 20. Beiden kinderwens maar door chronische ziekte is dit niet zonder risico en de kans op complicaties is zeer aanwezig. Na wikken en wegen in overleg uit elkaar gegaan. Partner wilde nog verder, ik minder. Nu schuldgevoel en ook ergens spijt omdat het zo vers is. Want de diagnose chronische ziekte en verbreking relatie kwam allemaal redelijk kort achter elkaar.

    Het voelt alsof ik voor mijzelf heb gekozen ik niet voor mijn partner, terwijl ik ontzettend veel van mijn partner houd. Het voelt als verraad, want ze had al zoveel pijn door de chronische ziekte. Ze heeft meer pijn dan ze al had. Ik heb het gevoel het eigenlijk nooit te moeten zeggen hoe ik mij voelde.

    Daarnaast was de afgelopen zwaar met ziektes in mijn directe omgeving.
    Anno
    Anno 1 2
    • Hier kan je weinig aan doen. De liefde is sterk genoeg of niet. Is niet af te dwingen he. Nooit blijven om iemand maar niet te kwetsen op de duur is dat schadelijker. Ziekte of wat voor reden dan ook. Liefs.. succes

      Charlesgirl
    • Alle reacties weergeven...
    • Het feit alleen al dat je jezelf de vraag stelt of je daadwerkelijk een narcist bent, zegt genoeg: jij bent geen narcist! Een narcist stelt zichzelf niet in vraag, past zich niet aan de andere aan, verontschuldigt zich nooit. Probeer deze dame uit je hoofd te zetten, laat het los, ze zal je op termijn veel meer verdriet dan liefde geven.
      Sterkte!

      Sil
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vertellen over vreemdgaan van ex ?

    Na een relatie van 8 jaar
    Kitty
    Kitty 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Ligt eraan. De situatie die je nu beschrijft kan men geen fatsoenlijke ervaring delen.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • 5 jaar samenwonend maar partner is nog getrouwd met ex

    Ik woon 5 jaar samen met iemand die nog getrouwd is. De ex van mijn partner wil niet scheiden omdat ze dan het huis verliest. Mijn partner laat dit zo gebeuren en pakt niets aan. Hij kan er niets aan doen zegt hij en steekt de schuld in de schoenen van de bemiddelaar en zijn ex. Zelf ben ik van mening dat hij ook een aandeel heeft in de situatie. Na aandrang van mij had hij de scheiding via een notaris geprobeerd. Dit liep snel dood. Na aandrang van mij probeerde hij het dan via een bemiddelaar maar ook hier loopt het dood. Liefst wil ik dat hij nu een advocaat neemt maar dat wil hij niet. Hij wil niet op dienmanier scheiden.Ik kan zo geen toekomst uitbouwen met hem. Hij wil me niet kwijt maar durft niets ondernemen om mij te houden. Deze situatie isal 5 jaar aan de gang. Wij kunnen geen huis kopen omdat als hij sterft dan gaat de helft naar zijn ex. Het huis waar zijn ex in woont betaald hij ook nog steeds maandelijks af. Eigenlijk zou ze huur aan ons moeten betalen maar mijn partner wil dat niet omdat zijn kinderen daar ook wonen. Wederom als hij sterft laat hij alles aan haar na en sta ik op straat. Het spaargeld dat we hebben op onze gezamenlijke rekening zal ook naar haar gaan. Ik voel me maar bijzaak, machteloos en helemaal niet beschermd door hem. Ik denk erover na hem te verlaten ook al komen we goed overweg op alle andere vlakken. Hij kan zich ook niet plaatsen in mijn gevoel hierover.
    Anoniem
    Anoniem 1 3
    • Tijd om te vertrekken dame jammer maar helaas

      Anoniem
    • Hoe vergaat het je nu na zoveel maanden? Ik zit in een situatie dat de scheiding niet rondkomt omdat zijn ex dingen eist die niet mogelijk zijn en daarom zij de woning niet uit wil. Er is wel een advocaat maar er is elke keer weer er nieuwe eis van haar zijde. Tergend. Hij weet vaak ook niet wat hij moet doen. Wanneer een van ons iets overkomt gaan er ook dingen gebeuren die niet kloppen. Ben benieuwd naar jouw verhaal nu.

      Amari
    • Alle reacties weergeven...
    • Terug sturen naar zijn ex laat hij eerst maar zijn probleem oplossen

      Miranda
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • voor wie moet ik kiezen

    Hey ik ben Filona en ik weet niet meer wat ik moet doen wat vinden jullie?

    ik ben een tijdje geleden naar new york verhuist en daar heb ik een hele leuke jongen ontmoet we zijn nu 8 maanden samen en ik vind hem nogsteeds heel leuk.

    Alleen een maand geleden kwam ik nog een jongen tegen hij is super lief en heel knap hij wou een keer afspreken en dat gingen we doen alleen bleef het niet alleen bij een beetje praten. het leed uit tot de beste seks die ik ooit had gehad veel beter dan met mijn huidige vriendje. het was wel 2,5 uur lang maar met mijn vriendje nu is het meestal 30 minuten lang omdat hij van 6:30 tot 21:30 werk heeft. ik vertelde tegen hem (mijn huidige vriendje)dat ik wil dat hij wat meer tijd aan mij besteed want ik begin hem steeds ietsje minder leuk te vinden. hij heeft dat gesprek goed opgenomen want dat zelfde weekend had hij een trip naar parijs voor ons tweeën geboekt we hadden veel seks en het was heel gezellig nu vind ik hem weer super leuk.

    alleen laatst appte die andere jongen weer of hij weer een keer kon langskomen ik dacht aan de seks die we hadden gehad en wou daar zeker meer van maar ik weet niet of ik ja moet zeggen want ik vind dezejongen heel leuk maar mijn vriendje vind ik ook heel leuk ik weet niet meer wat ik moet doen kunnen jullie helpen?
    Filona
    Filona 1 6
    • komt goed meid volg je hart!!!

      Acrabea
    • Zolang je maar doet waar je je goed bij voelt!!

      Ik wil ook wel ;-)

      Denis
    • Je bedriegt dus en zoekt hier een excuus

      Anoniem
    • Hou ze alle twee, phoe 2,5 uur seks welke vrouw wil dat nou niet

      sandra
    • Mijn vrouw heeft ook een seks vriendje die het ook zo lang kan volhouden. Eerst ging 1x per maand maar onderhand is het al 1x per 14 dagen en soms nog sneller.

      Johan
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik zou die jongen van de geweldige seks nog even de tijd geven, denk dat je nog niet weet of hij ook relatie materiaal is.
      Een relatie is natuurlijk niet alleen 2,5 uur in verschillende standjes liggen.

      Sterkte met je keuze

      Miranda
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Einde van een tijdperk

    Mijn vrouw en ik zijn zeven jaar samen waarvan 5 getrouwd. We hebben een zoontje van twee. De relatie ging een half jaar geleden stilaan bergaf. Nu ben ik er gisteren achter gekomen dat mijn vrouw sinds vier maand gevoelens heeft voor een andere man. Hij wil dat ze hem let rust laat maar toch blijft ze ervoor gaan ook al heeft hij geen interesse. Wat zouden jullie doen; nog een kans geven of gewoon ermee stoppen?
    Hans
    Hans 1 3
    • Stoppen.
      Als dat nu al gebeurt, gebeurt dat ook in de toekomst en je wil niet wachten tot ze echt met een ander het bed in is geweest.

      Rob
    • Praat met je vrouw erover, uit je gevoelens daarover. goeie gesprekken kunnen jullie terug bij elkaar brengen en het beter maken dan ooit tevoren.
      Blijf vechten en jagen achter je vrouw, maakt het terug spannend en zorg ervoor dat ze terug aangetrokken tot je komt.

      Confronteert haar ook niet constant met die 'fouten'
      Liefde = constant werken aan je relatie
      Heb ik zelf ook meegemaakt.

      Jens
    • Alle reacties weergeven...
    • hou de eer aan jezelf man, verlaat haar. Ze wilt letterlijk door het vuur gaan voor een ander, terwijl ze met jou in de relatie zit, hoe ziek is dat?

      Je kunt beter die emotie / tijd / moeite in jezelf steken, dan komt er vanzelf weer iemand op je pad, want positiviteit trekt dat ook weer aan! GELOOF IN JEZELF, laat niet over je heen lopen.

      En hey als het echt meant to be is, kom je toch weer bij elkaar. Maar zet jezelf nooit opzij als 2e keuze voor een ander, daar gaat je zelfwaarde.

      Pete
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Versmachtende relatie - jaloerse vrouw

    Waar moet ik beginnen...
    Ik ben een 38 jarige man en ik ben reeds 3 jaar samen met mijn partner.
    Zij is enkele jaren jonger dan mij maar dat vormt geen enkel probleem.
    Wat wel een probleem vormt is dat ze te bezitterig is en mij dus alles ontneemt.
    Ik heb een grote passie voor motorfietsen.
    Zelf heb ik een motorfiets maar ik mag van haar niet gaan rijden omdat ze denkt dat dit voor bij andere vrouwen te gaan zitten is.
    De motorfiets staat dus in de weekends al 3 jaar in de garage en mag deze enkel gebruiken om te gaan werken.
    Ik heb zeker geen slechte intenties met haar en dus ben ik zeker niet van plan om het ergens anders te gaan zoeken.
    Ikzelf laat haar wel haar ding doen.
    Van mij mag ze gaan en staan waar ze wil want ik heb alle vertrouwen dat ze niks verkeerd zal doen.
    Ze is al meerdere keren uitgeweest naar discotheken met haar vriendinnen tot in de vroege uurtjes.
    Maar als ik bvb de Vrijdagavond eens wil gaan biljarten dan mag dat ook niet.
    Ze zegt dikwijls tegen mij dat ik niet meer dezelfde persoon ben als toen ze me leerde kennen.
    Dat is volgens mij omdat ze mij alles ontneemt.
    Het enige wat ik in het weekend doe sedert ik bij haar ben is thuis blijven want ik mag nergens gaan.
    Of als het met haar is dan mag ik wel het huis verlaten.
    In het begin van de relatie had ik het niet echt door dat zij zo bestond en dan laat je het ook wel toe dat ze dingen verbied.
    Maar nu heb ik er echt genoeg van en als ik haar uitleg dat dit zo niet verder kan dan legt ze alle schuld bij mij.
    Ik heb zo het gedacht dat ze narcistische trekken heeft.
    Tot slot wil ik nog vertellen dat ik van niemand in mijn directe omgeving morele steun krijg ook al leg ik uit hoe de situatie in elkaar zit.
    Anoniem
    Anoniem 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik zou haar de deur uit zetten.
      Dit is niet gezond en heeft ook weinig meer te maken met jaloezie.

      Je bent net een hond aan de ketting. Die alleen zijn voerbak mag leeg vreten en een keer mag pissen.

      Ronald
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Iedereen heeft negatieve kanten, maar kan ik dit wel

    Ik ga proberen een lang verhaal kort te maken.

    Ik en mijn partner zijn 7 jaar samen, 2 jonge kinderen, eigen huis en ik heb geen dichte familie meer.

    Ik frustreer mij al sinds het begin aan bepaalde karaktereigenschappen en mentaliteit van mijn partner.

    1. Ik doe het huishouden alleen, ik ruim al zijn rommel op (alles!)
    2. Hij zit de hele dag op zijn gsm/laptop.
    3. De manier waarop hij een opmerking geeft komt heel intimiderend over en alles is mijn schuld. (Ik weet dat hij dit niet beseft van zichzelf)


    Vroeger waren het frustraties, nu is het een probleem. Sinds de kinderen voel ik mij enkel een werknemer, een moeder en een meid.


    Ik ben heel open in die dingen, we hebben al veel gepraat, ik heb al oplossingen gezocht zoals schema’s, app’s,.. Dit werkte niet dus ben ik ‘foert’ beginnen zeggen, ondertussen al 6 maand. Ik heb geen zin om er nog energie in te steken!

    Een paar weken geleden heb ik een tijdelijke break voorgesteld en het deed hem echt pijn. Ik weet dat hij altijd klaarstaat voor mij en daarop geef ik het een ‘4e’ denk ik kans. Maar het moet veranderen, ookal weet ik ergens dat je niemand kunt veranderen.


    Conclusie 1 week later, het is alsof het nooit gebeurt is…

    Ergens wil ik weg, maar ergens is hij een goede man en vader. Ik heb ook geen familie meer dus hou in godsnaam zou ik het alleen moeten doen…

    Ik heb het gevoel dat ik mentaal en fysiek uitgeput ben maar zoveel twijfels.


    Danku dat ik het even van me af mocht schrijven.
    Cindy
    Cindy 1 4
    • De manier waarop hij een opmerking geeft komt heel intimiderend over en alles is mijn schuld. (Ik weet dat hij dit niet beseft van zichzelf)

      Misschien beseft hij het heel goed. Hij heeft een manier gevonden om jou in toom te houden. Werkt perfect voor hem. Als je zeikt, dan doet hij intimiderend en dan ga je direct Back off!

      Daarnaast geef je aan of hem wel of niet een kans moet geven. Als je daarover twijfelt dan betekent het dat je ook prima kan zonder hem. Waar hou je dan nog voor? Vraag jezelf dat eens af!

      Anoniem
    • Ik zat ook in zo'n relatie en heb er een punt achter gezet. Was moeilijk maar ben er nu echt blij mee

      Anoniem
    • Ik herken dit. Jullie zijn uitelkaar gegroeid! Jullie zijn emotioneel en fysiek uitelkaar. Bij mij kwam dit besef toen ik instorten. Ik vermoed datjouw partner niet weet hoe hij moet zijn en een muur heeft gebouwd en jij ook. Denk persoonlijk dat hij zelf ook bv frustratie heeft richting jouw. Met boos worden en op punten wijzen schiet hij meteen in de verdediging. Misschien helpt het om neutraal te praten over dingen zonder verwijten. Vraag ook eens van goh het loopt nu sinds een tijdje niet lekker hoe komt het of zoiets. Jullie zitten nu in een visuele cirkel! Google er eens naar. En naar communiceren. Anders zou je ook nog eens relatie therapie kunnen proberen. Er zal veel duidelijk worden zowel bij hem als jij. Jullie moeten weer aan waarom jullie voor elkaar zijn gegaan herrinerd worden en waarom jullie gek waren/zijn op elkaar. Er weer uit met zijn 2tjes. Succes

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Beste cindy,
      Lastig maar als je niks doet wordt het steeds erger. Vertel hem dat je de relatie mogelijk wilt verbreken of ga tijdelijk even het huis uit. Hopenlijk komt hij tot inkeer, doe je niets dan blijf je ongelukkig

      Richard
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Hoe vaak seks?? Wil ik te vaak?

    Ik ben een vrouw van onder de 40 en ben inmiddels 20 jaar samen met mijn echtgenoot.
    Uiteraard merk je dat je seksleven op een lager pitje komt te staan, maar voor mij hoeft dit niet. Liefst zou ik 3x per week hier aandacht aan besteden.
    Ik heb enkele jaren geleden hier vanalles aan proberen te doen, foto,s sturen, setjes aantrekken, filmpjes maken, opdrachtboekjes. De leukste/gekste dingen heb ik geprobeerd. Resultaat is zeer weinig. Ik kan me dat niet voorstellen dat er mannen zijn die niet tot nauwelijks zin hebben in seks en maak dit dan ook bespreekbaar met hem. Antwoord wat ik krijg is, je moet me verleiden.
    Tijgeren op bed, dansen voor hem, striptease. Hier voel ik me niet comfortabel bij en dit ook uitgesproken. Ik moest me niet aanstellen.Sorry maar na hetgeen ik allemaal al geprobeerd heb... vorig jaar ben ik eens gaan turven, kwam aan 1x per maand. Zeer ongezond voor mensen onder de 40.
    Ik twijfel hierdoor ook aan mezelf, helaas.
    Zijn er meer mensen die dit herkennen?
    Doe ik iets verkeerd?

    Ina
    Ina 1 5
    • Hi Ina,
      Blijkbaar vind je man jullie seksleven niet zo spannend meer dat kom vaker voor na 15 of 20 jaar huwelijk. Je hebt al je best gedaan om er weer wat spanning in te brengen, maar na een aantal weken is dat ook niet echt meer spannend voor hem. Ook de 3 dingen die hij heeft genoemd zullen na een tijdje niet genoeg spanning voor hem geven. Straks vindt hij trio’s leuk of misschien zelfs dat je een minnaar erbij neemt, jullie zijn nog jong dus het is de vraag waart dit eindigt.
      Het is voor hem wel leuk dat je dat soort dingen oor hem doet MAAR wat doet hij den voor jou.

      Jij doet in ieder geval niets verkeerd en doe nooit dingen wat je echt niet wil,

      Toon
    • Ik heb ook zo'n man laats wilde hij dat ik in een kort rokje zonder slip liep als zijn vriend op bezoek was. Eerlijk gezegd vond ik dat ook spannend

      Lianne
    • Dank je wel voor je reactie Toon.
      Ik heb het gevoel dat ik er alles aan doe, maar niet op de manier zoals hij dit zou willen.
      Boekjes gemaakt met opdrachten die hij willekeurig kan inzetten, niets helpt.
      Je denkt dat het aan jezelf ligt. Ben ik nog wel aantrekkelijk genoeg

      Ik heb een goede vriend waarmee ik dit af en toe bespreek. Hij is ook al lang samen met zijn vrouw. Daar ia het probleem andersom. Hij zegt zo vaak had ik maar een echtgenote zoals jij op dat gebied
      Hiersoor voel ik me weer iets beter en probeer er maar vanuit te gaan dat het niet aan mij ligt.

      Ina
    • stel je vraag op viva dat is een vrouwen forum

      Linda
    • Alle reacties weergeven...
    • Ina niet aan je eigen twijfelen je hebt je best gedaan ligt aan je man nog een keer goed praten samen en vraagt waar het aan ligt zo weinig sex kijk wat hij zegt en als hij niet veranderd je naar een andere man ga zoeken die je wel vrouw laat voelen en je behoefte blust is niets erger als een vrouw geen goed sexleven krijgt van haar man ik had ook een vrouw die niet zo veel sex wilde een keer in de maand veel gepraat en ze zij ik kan het niet maar ik wil je wel mijn vriendin jou behoefte laten blussen ik ben er bij en kijk naar jullie samen na een paar keer mij met haar lekkere vriendin op bed zien liggen neuken sloeg ze als een blad aan een boom om en nu is ze o verzadig baar

      John
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Het doet pijn 😞

    Na veel slechte reacties kwam ik opeens eind februari 2021 een klasgenoten tegen van de lagere school die mij toevoegde op fb .
    Na 2 dagen wist ze me te vertellen dat ze dinsdag de lagere school verliefd is op mij en ik zo haar jeugdliefde ben !?
    We zijn een relatie begonnen maar ben Na het samenwonen dat ze al veel had meegemaakt met eerdere relaties die haar slecht behandelden .
    En heb de indruk dat ik daar voor moet boeten!!
    Alles wat ze vraagt om te veranderen en te verbeteren doe ik en dan gaat het een tijd goed maar dan is het terug niet genoeg meer !??
    Weet niet wat nog te doen om haar gelukkig te krijgen en een relatie te bekomen die geluk kan uitstralen tot de dood ons scheidt .
    Ik ben 50j en moet mr laten vernederen of totaal zwijgen om de orde te bewaren .
    Dit is geen leven !!
    Moet ik het opgeven ??
    Ik hou van haar en weet dat ze lief kan zijn .
    Het doet pijn 😞
    Ivo
    Ivo 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik heb ook een relatie gehad met een vrouw die uit een waardeloze relatie kwam, en daar moets ik voor boeten. Het is niet te doen en niet vol te houden. Jammer maar helaas.

      Joop
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Vanaf het begin vond ik hem wel vreemd

    Ik heb mijn toenmalige vriend leren kennen via vrienden maar vanaf het begin vond ik hem wel vreemd en ik heb het ook vaak tegen mijn vriendin gezegd maar omdat ze zelf met zijn beste vriend een relatie had. Kon het haar ook niet schelen of het wel de juiste persoon was voor mij. Ik ben echt veel te lief voor hem geweest en hij heeft er verschrikkelijk van genoten en ik heb 2 kids met hem. Maar zijn moeder is een verschrikkelijke vrouw en dat zei ik hem elke keer weer. Maar alles wat zijn moeder deed was goed voor hem omdat hij het zo goed deed volgens haar en ik was nooit gelukkig met hem en wat ik ook probeerde het was niet mijn liefde maar op een gegeven moment is zijn 2de broer gescheiden en na ongeveer 4 jaar is hij weer getrouwd en met een moeilijke vrouw maar ze kon de hele familie draaien en keren hoe ze dat wilde. Ik gaf het vaak door aan de mensen om mij heen maar niemand kon het geloven. Alleen een tante had het door dat er meer problemen waren sinds zij in de familie is gekomen. Goed ze roddelde verschrikkelijk over mij en was behoorlijk jaloers op mij en de kinderen maar wat ik ook zei tegen mijn man hij had er geen zin in en deed alsof hij het niet wist. De jaren vlogen en ons kids waren al wat groter en de oudste ging uit huis ook omdat er te veel ruzie was tussen ons tweeën maar ik heb het gevoel dat er meer achter zat dan dat. Later kwam hij thuis met bulten en jeuk tussen zijn benen en geslachtsdelen en later bleek hij Aids te hebben omdat hij uit vrees voor zijn leven niet op tijd naar de GGD is gegaan was hij in zeer ver gevorderd stadium van Aids en toen had hij grote ruzie met zijn ex vriendin en die heeft hem ook nog steeds geholpen om langer te blijven leven en doordat die vrouw bekend was met zwarte maggi en die heeft hem toen bewerkt en ook de kinderen gebrainwasht zodat ze hun moeder moesten haten en hij heeft toen zomaar bij de psychiater een afspraak gemaakt en mijn zoon daar gebracht en die heeft niet veel gezegd maar zijn vader deed het woord en mijn zoon knikte maar waar het goed uitkwam en dat heb ik ook nooit geweten maar goed. Uiteindelijk heeft de psychiater mij laten opnemen en met zeer zware medicatie behandeld en mijn lichaam is zwaar beschadigd en nu hebben instanties het voor mij geregeld dat ik geopereerd moet worden op 5 plaatsen aan mijn lichaam dus nog steeds werkt meneer met negatieve entiteiten en ik ben op dit moment ook nog onterecht uit huis gezet door 2 agenten die hem kenden en die vrouw heeft hij een huis gegeven tegen lage huurprijs en sex en die mannelijke agent mocht er ooit problemen zijn dan moesten ze mij uit een koopwoning eruit gooien en nu ben ik al bijna 7,5 jaar in een dakloze opvang en nog steeds wordt er met man en macht gewerkt om mij eruit te halen maar die mensen zijn zo verschrikkelijk kundig in hun werk dat het allemaal zo moeilijk gaat. Maar met Gods hulp komt er een einde aan dit leven. Steeds wordt er op mijn zoon gewerkt zodat hij zijn eigen moeder niet kan ontmoeten maar net zoals ik zei aan alles is er een begin maar ook een einde 🙏🙏🙏🥂
    Anoniem
    Anoniem 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Meer ondersteuning nodig? Therapie bij relatieproblemen →
  • Beide opties beschadigen kinderen psychologisch

    Echtgenoot gebruikt en kweekt psychedelica. We hebben minderjarige kinderen in huis. Mijn grenzen schuiven steeds verder op. Blijf ik trouw, loyaal en ben ik flexibel of vlucht ik weg met mijn kinderen? Beide opties beschadigen kinderen psychologisch.
    Maaike
    Maaike 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • De vraag is welke optie je kinderen meer beschadigt? Je geeft aan dat je je grenzen verschuift. Een grens is een grens. Het feit dat je de vraag stelt zegt voor mij dat je het eigenlijk wel weet. Volg je hart!

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn huidige partner kijkt heel veel naar andere vrouwen

    Mijn huidige partner kijkt heel veel naar andere vrouwen waar ik bij sta en maakt met zijn zoon van 12 jaar seksistische opmerkingen/grappen. Ik heb hier wat over gezegd en hij zou er rekening mee houden, want het voelt niet veilig aan voor mij. Nu zijn we laatst een paar dagen weggegaan in Nederland en tijdens een avondje naar een restaurant ging hij de serveerster/eigenaresse van het restaurant strelen. Dat viel echt verkeerd bij mij en ik had er iets van gezegd en zijn eerste reactie was boos/gepikeerd, maar daarna bood hij zijn excuses en hebben we er veel over gepraat. Echter vraag ik me nu wel steeds af of ik overdrijf of dat ik echt gelijk heb en het eigenlijk een voorteken is voor een slechte ervaring qua relatie. We zijn nog geen jaar samen en ik vraag me echt af of ik niet beter nu al kan gaan besluiten of we samen blijven of er toch op moet vertrouwen dat het nu wel goed gaat komen? Kortom ik twijfel of ik met hem wil zijn. Wij zijn verder echt heel erg leuk en lief samen. Ook op fysiek gebied. Dus dat is het niet.
    Anoniempje
    Anoniempje 1 4
    • Wut 😮 de serveerster strelen, doe jij de volgende keer eens de ober strelen, kijken of meneer het dan nog zo leuk vind, wat een mafketel

      Anoniem
    • Doe eens hetzelfde!
      Streel jij de ober eens, kijken hoe je huidige partner reageert.

      Rob
    • Karakter is zoals het is en je kaniemand anders niet veranderen alleen jezelf. Wat geef story zeggen voor een but als het gedrag niet veranderd? En je zoon wordt hier ook nog eens negatief beïnvloedt wat ik nog het ergste van alles vind. Hier is maar 2 oplossing en dat is de relatie beëindigen en aan jezelf en je eigenwaarde gaan werken. Leer assertief grenzen te stellen en leef er ook naar, laat mensen niet zonder consequenties over jouw grenzen heen gaan. Praat met je zoomen leer hem respect te hebben voor vrouwen en wat het doet met een vrouw als er zulke opmerkingen worden gemaakt. Succes

      Miss K
    • Alle reacties weergeven...
    • Ik vind dat niet normaal dat hij de serveerster streelt. Dit hoort niet

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ik heb weinig vertrouwen in onze toekomst samen

    Ik ben een vrouw van in de 30 en ben 6 jr getrouwd. We hebben 4 kinderen.
    Onze relatie heeft zich altijd gekenmerkt door veel ruzie. Dit ontstond, zoals in de meeste gevallen, vanuit 2 kanten.
    Sinds een half jaar weet ik dat ik een progressieve neurologische ziekte heb, waarbij de toekomst zeer onzeker is geworden. Ik denk oprecht dat mijn man het vervelend vindt dat " ons" dit overkomt, maar we kunnen het het moeilijk over hebben. Toen ik voor mijn 1e behandeling voor een dag werd opgenomen in het ziekenhuis wilde hij mij gewoon bij de deurvan het ziekenhuis afzetten. Ik was die dag al zeer gespannen en vond en vind dit echt een heel gekke reactie.
    Ik werd boos en vond dat hij mee moest gaan naar binnen. Hij vind mij reactie overdreven en is gewoon weg gegaan waardoor ik me de 1e behandeldag behoorlijk alleen heb gevoeld. Geen berichtje , geen belletje.
    Bij de 2e behandeldag ben ik gebracht door een vriendin en zou mijn echtgenoot me ophalen. ( dit kwam praktisch het beste uit voor de kids, we hebben weinig oppasmogelijkheden)
    Ook de 2 dag in het ziekenhuis weer geen enkele vorm van belangstelling.. geen berichtje/ geen belletje. Ik voelde me zo ontzettend eenzaam.
    Na 6 uur in het ziekenhuis belde ik dat ik klaar was . Hij moest nog even wat dingen afronden en zou wegrijden... zit je daar een uur voor zo' n ziekenhuis te wachten. Ik voelde me lichamelijk ook zeker geen 100% met aldie troep in mijn lijf...
    Ik was woest toen hij arriveerde, maar dacht wel: hou het bij jezelf.
    Dus ik zei: ik heb me zo fucking alleen gevoeld vandaag.. waarom hoor ik niks van je?
    Hi zei: " hallo, ik heb ook mijn werk en kids "
    Toen ontplofte ik wel een behoorlijk.. hij zei: als je wilt zeiken kun je beter uitstappen en dat heb ik gedaan.. wat een toestand.. een vriendin heeft me uiteindelijk thuis gebracht.
    We zijn enkele maanden verder en ik heb meerdere keren bespreekbaar gemaakt, maar hij weigerde excuses te maken. Hij vond mij boosheid gewoon gestoord PUNT.
    Nu het op een echtscheiding lijkt te draaien kan meneer ineens wel zeggen: ik had het beter moeten doen... ik denk dat dit te laat is. Ik heb weinig vertrouwen in onze toekomst samen.kan ik op hem bouwen als ik nog verder lichamelijk achteruit ga?
    Anoniem
    Anoniem 1 2
    • Jullie zien elkaar graag. Jullie begrijpen elkaar precies gewoon niet altijd zo goed. Het boek “houd me vast” van Rika Ponnet is echt een aanrader. Gaat over hechtingsstijlen. Het klinkt alsof jullie allebei echt totaal anders naar de dingen kijken. Wat meer inzicht in elkaar krijgen gaat je rust brengen.

      Amber
    • Alle reacties weergeven...
    • Moeilijk, maar denk toch dat je man heel bang is, bang om jou te verliezen, overblijven met 4 kinderen, jou man kan blijkbaar niet zo goed met zijn emoties omgaan en reageert en doet waarschijnlijk zo naar tegen je.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Zijn we over een jaar nog samen?

    Toen ik 35 weken zwanger was van de 2de, vertelde mijn man dat hij twijfelt aan onze relatie. 2 weken daarvoor heeft hij een etentje met collega's gehad en vertelde hij naderhand dat hij een leuke klik had met een vrouwelijke collega. Op dat moment zocht ik er niks achter maar was ik juist blij voor hem, aangezien hij met andere collega's een mindere klik heeft. Maar vervolgens krijg ik dus 2 weken later te horen dat hij twijfelt over onze relatie. Hij is zelf al een half jaar aan het tobben met zijn mentale gezondheid, en ik roep al heel lang dat hij daarvoor hulp moet zoeken. Nu heeft hij al een afspraak gehad met de praktijkondersteuner, en is hij het sporten weer op gaan pakken. Hij probeert het echt om zich weer beter te voelen.
    Maar ik zit er steeds en steeds meer doorheen. Eerst alleen vanwege de relatietwijfels. Mijn vertrouwen in onze relatie is weg en ik zoek continu bevestiging. Zodra het even wat minder gaat kan ik enorme huilbuien krijgen en somber worden. Het helpt echt niet als je hoogzwanger bent. Ik word er onzeker van en zie alleen maar doemscenario's voor me.
    Nu is hij ook meer aan het appen met die collega van hem. Hij zegt dat het puur vriendschappelijk is, en ik geloof hem daarin wel. Ik wil het hem ook niet verbieden. Maar toch doet het me ongelofelijk veel pijn, vooral als ik in zo'n sombere bui zit. Hij draait zijn telefoon af en toe weg, om 'mij niet te triggeren', maar dat maakt het nog erger. Alsof hij iets te verbergen heeft. Ik zie allemaal scenario's voor me waarin hij er met haar vandoor gaat.
    Ondertussen ben ik bevallen en het maakt het er niet beter op. De hormonen en slapeloze nachten maken dat ik nog meer in mijn emotie terecht kom en 's nachts flink kan gaan huilen en dus niet slapen. Mijn man weet niet wat hij moet doen en ik voel me op dit moment gevangen in huis met een peuter en newborn. Als ik er al aan denk komen de tranen. Ik ben ook bang dat ik hem juist alleen maar wegduw hiermee.

    Hij heeft echt een ongelooflijk slecht moment uitgekozen om mij zoiets vertellen, al kan ik hem ook niet kwalijk nemen voor zijn eerlijkheid. Soms ben ik positief en zie ik het allemaal niet zo zwaar, maar vaker nog ben ik op mijn hoede. Wat kan ik zeggen, wat niet? Appt ie weer met haar? Zijn we over een jaar nog samen? Blijft hij nu alleen bij me voor onze kinderen? Kan ik iets zeggen over onze toekomst, of jaag ik hem daarmee weg?
    Ik word er helemaal gek van.
    Maya
    Maya 1 2
    • Waarom wil je hem überhaupt nog als je er zo verschrikkelijk onder bent? Wat is de kans van slagen in zo’n relatie? Wat nou als hij toch over een tijd, nu of misschien over 5 jaar alsnog weggaat? Is al het pijn en moeite wat je doet waard? Je verspilt je kan op een mooie toekomst met je kinderen en wellicht een eerlijke man die 100% voor jou gaat!

      Anoniem
    • Alle reacties weergeven...
    • Je flipt en panikeert mogelijk voor niets. Doe ademhalingsoefeningen telkens je die negatieve emoties voelt opborrelen. Zoals vier tellen inademen, vier tellen houden, vier tellen uitademen en vier tellen inademen. Herhalen. Minuut of twee in totaal. Nadien ga je veel helderder kunnen denken.

      Plan lekker gezellig wekelijks een date night in. Zoals vroeger. Even los van alle sleur wandelen en babbelen. Of even samen praten op de bank.

      Stef1977
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Mijn partner vind het heel moeilijk als ik wijn drink

    Ik heb problemen met mijn partner als het aankomt op alcohol. Mijn partner heeft een gewelddadige vader die met alcohol op vreselijke dingen heeft gedaan. Echt een hele nare jeugd. Daardoor heeft hij een haar liefde verhouding met alcohol. Hij drinkt zelf op feestjes rustig 8 biertjes in 2 uur. Maar als ik wijn drink is dat heel moeilijk. Rode wijn hoef ik al niet eens aan te beginnen. Ik drink gemiddeld 2 keer per week wijn witte en ja de fles gaat dan leeg. Ik zit dan gezellig een filmpje te kijken of heb even een moment van rust. Ik studeer, ik werk in de jeudszorg gemiddeld 28 uur per week heb kinderen waar ik druk mee ben. Dus beperk dit altijd tot wanneer ik vrij ben. We hebben hier zo'n strijd om dat hij de rekening controleert. Voorbeeld het is nu kerst en ik heb moeten werken. Hij zou de boodschappen doen en ik ken hem hij haalt 1 fles wijn (want dat is de max voor hem met kerst) zo mag ik alleen als we uit eten gaan 2 glazen wijn. Dus ik heb een flesje gehaald voor 1e of eventueel 2e kerstdag. En ik moet dit nog net niet stiekem doen. Ik kom thuis en er word gevraagd wat ik heb gehaald bij de supermarkt dus ik geef daarop antwoord wijn en chocolade melk, dan krijg ik een tirade waar de kinderen bij zijn met als je stomdronken bent, ben ik morgen met de kids weg etc. Ik ben niet eens van plan om een 2e fles te openen. Heb het gehaald omdat de supermarkten morgen dicht zijn en ik wil genieten van mijn kerstdagen. Voor de juiste beeldvorming het is heel lang geleden dat ik stomdronken ben geweest. Maar ik merk dat ik dit niet meer trek het is zo extreem, hij rookt en daar zeg ik ook niks over. Hij is een volwassen man. Wat moet ik hier nou mee. Zo wil hij controle houden over wat er thuis gebeurd als hij op het werk is etc. Dus belt hij ook non stop met de kids. Ik hou dit niet meer vol wil graag mijn vrijheid weer terug......
    Chantal
    Chantal 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Beste Chantal,
      Je verhaal komt me bekent voor maar lees toch ook iets heel vreemds.
      Ook ik had een gewelddadige vader door de alcohol, als hij nuchter was kon ik me geen betere vader wensen maar die dagen waren schaars. De ellende die ik heb meegemaakt zorgen er heden ten dagen nog steeds voor dat ik dronken mensen accrocheer met geweld. Dit is ook de reden dat ik nooit naar verjaardagen ga wanneer ik weet dat daar behoorlijk gezopen word, dronken mensen zorgen er voor dat ik zelf in de hoogste alarm fase terecht kom wat ook weer agressie bij mij oproept. Dus tot zover kan ik begrip hebben voor je partner maar wat ik zeker niet begrijp is.

      Hoe in godsnaam kan hij na alle ellende die hij heeft meegemaakt zelf nog 8 biertjes achterover slaan. Na alle ellende die ik thuis heb meegemaakt heb ik mezelf een belofte gedaan en die was nooit van mijn leven ga ik dit mijn kinderen aandoen NOOIT dus er is niemand er die mij 1 druppel alcohol naar binnen krijgt zelfs een biertje 0.0 komt mijn huis niet in.
      Ik geniet altijd van mijn kerstdagen en daar heb ik geen alcohol voor nodig uw partner wil geen controle hij duld alleen geen dronken mensen in zijn buurt zijn dronken vader heeft hem genoeg beschadigd en dat zal hij geen 2de keer laten gebeuren.

      Ton
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Op zoek naar tips? Tips bij relatieproblemen →
  • Toch is die zorgeloze liefde voorbij

    Daar zit het risico: je gunt het je man, je kan het niet begrijpen, hij mag in 1000 woorden en daden uitleggen dat hij van je houdt…
    En toch is die zorgeloze liefde voorbij…
    Hij houdt nog van jou, geen twijfel! Maar kan in nog van hem houden? Kan jij vrij kussen, vrij de liefde bedrijven en je overgeven tot de liefde en hé genot… zonder je af te vragen: hoe is die ander, raakt hij haar ook zo aan, is ze mooier, beter, pijpt zij hem anders, geniet hij meer van mij of van haar… zelf al denk je niet in beter en meer… kan je je vrijgeven aan de liefde en de lust.. nu je weet dat hij exact hetzelfde of meer deelt met haar… kan jij je nog speciaal voelen, uniek verbonden wetende dat hij zijn meest kwetsbare naakte eelf, zijn lichaam, zijn penis deelt met anderen.

    Zijn behoefte, zeker! Verlies jouw eigen behoefte niet uit het oog.

    Sinds hij het uitsprak, houdt hij nog steeds van jou… maar voel jij je nog geliefd.

    Ik zal de vraag van seks en intimiteit anders formuleren: mannen, wat is het unieke aan je liefde voor je vrouw? Deelt ze haar meest intieme dromen en emoties met jou? Zijn jullie beste maatjes? Is het bij haar zijn thuis komen als ze naar je glimlacht? Hou dit vast…
    Morgen komt je vrouw thuis, schat ik hou van jou… maar ik heb behoefte aan het ontwikkelen van een intieme band (remember seks is ook intimiteit) met andere mannen?

    Het delen van onze diepste emoties is een vrouwelijke behoefte en het zijn toch maar emoties… verder hoef je er niets achter te zoeken… ow ja ik ga ook met die nieuwe beste maat op vakantie, hey het is ‘maar’ gezellig op vakantie gaan hoor! Ja zie je jij vindt bergen niet leuk en ja ik wil toch graag blijven experimenteren…. Weet je een nieuwe beste maatje… het is maar het uitwisselen van gedachtes… ik blijf bij jou en wil je niet kwijt hoor maar af en toe laat ik je achter om met lijn andere bestie een biertje te nemen op het strand, lekker romantisch. Ik hou van jou xxx

    Leuk hè!

    Kijk moeten nu al onze behoeftes dan altijd ingevuld zijn… nieuwe seks, nieuwe romances????

    Anoniem
    Anoniem 1

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Snapchat

    Hallo, ik weet niet meer wat ik moet doen.
    Ik heb nu bijna 3 jaar een relatie. Mijn vriend kwam er laatst achter dat ik een snapchat account had. Ik gebruik snapchat eigenlijk nooit. Alleen vind ik het af en toe wel grappig om te kijken naar de filters, vooral als ik bij mijn beste vriendin ben die een dochtertje heeft van 4. En als ik het daarvoor downloaden had ik wel eens chatberichten van mensen. Gewoon normale gesprekken van het hoe is het met je? Ik gaf gewoon antwoord en zei wel tegen een jongen dat ik een vriend heb. Ik had het nooit aan mijn vriend verteld, omdat het gewoon een normaal gesprek is en het eigenlijk logisch is dat Iedereen van mijn leeftijd heeft wel een snapchat account nog.
    Alleen hij denkt dat ik al te ver ben gegaan door een gesprek te voeren met een andere jongen. En nogmaals een doodnormaal gesprek. Het gaat bij hem zelfs zo ver dat hij mij beschuldigd van vreemdgaan. Ik heb met hem erover gesproken over hoe ik dingen zie en dat het ook te maken heeft wat de intenties zijn. Mijn intenties was nooit ik ga nu echt met andere mannen praten. Ik ben ook zelf nooit een gesprek begonnen. Het was gewoon een antwoord of alles goed ging met me en een dankjewel als iemand mij feliciteerde of fijne dagen toewenstte. Maar mijn vriend gelooft dit allemaal niet. Ik raak er ook helemaal uitgeput van. Krijg steeds maar te horen dat ik een leugenaar ben en ben vreemdgegaan. Ik heb wel sorry gezegd voor het niet vertellen, maar dat het niet zo is bedoeld allemaal. En ik snap dat hij ermee zit. Maar het lijkt net alsof hij al een antwoord heeft in zijn hoofd en als dat antwoord niet klopt dan ben ik de leugenaar. Wat moet ik doen?
    Moon and sun
    Moon and sun 1 3
    • Een oud Pandanees spreekwoord luidt
      Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten

      gerda
    • Eigenlijk is het heel simpel.
      Zeg tegen hem dat vertrouwen en eerlijkheid de basis is van je relatie en dat je zonder die basis geen relatie wil.
      Tevens moet je hem DUIDELIJK maken dat je niet gediend bent om voordurend uitgemaakt te worden voor LEUGENAAR.

      Als u hem geen halt toeroept gaat het alleen maar erger worden.
      Sterkte

      Me
    • Alle reacties weergeven...
    • heb dit ook als man ervaren dat het blijkbaar geen probleem is als het dan zo onschuldig is je partner het niet hoeft te weten...dus idd is het simpel...hij kan u maar vertrouwen als hij weet u hem zulke dingen dan ook vertelt uit uzelf, en hij er zelf niet moet achterkomen....dus 'Me'....idd is het simpel...het is niet eerlijk tegenover hem, en ZWIJGEN IS LIEGEN.....en dan mag dat DUIDELIJK gezegd worden....als voor u kan, kunt er maar tegen kunnen het respectloos is ook dan.

      succes

      jn
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • De vriendin van mijn jongste zoon

    Hallo
    Ik ben 38 jaar getrouwd en hou veel van mijn vrouw alleen de sex is de laaste 10 jaar minder sinds 3 jaar woont de vriendin van mij jongste zoon(23jaar) bij ons in zie is 21 en ziet er goed uit ze loopt er in mijn ogen vaak schaars geleed bij (kort rookje en een topje) ik meer aan me zelf dat ik haar vaak bekijk en dat het mij opwindend en er over fantasie heb weet niet wat ik er mee aan.moet kan haar niet verbieden hoe zij zich kleed vind het van mijnzelf ook ongezond en toch wind het me op weet niet meer wat ik er mee moet ik hou van mijn vrouw help
    Jan
    Jan 1 6
    • Hoi Jan, maak het bespreekbaar. Communicatie is het belangrijkste! Als je het niet zegt, dan heb je de kans dat je dadelijk je verlangen niet in bedwang kunt houden en er echt iets fout gaat. Het is jouw huis, dus ook regels waar zij zich aan moeten houden. Probeer te praten!

      Pien
    • Geniet er van en trek je af en fantaseer over schoondochter en het zal je sexleven met je vrouw ook ten goede komen en vertel het je vrouw en ze zal je weer opbeuren en jullie sexleven opbeuren...,.., ik heb een lekkere stiefdochter van 23 jaar oud en ik zie haar ook veel in haar slipje of geile kleding en ik trek me veel af en fantaseer over haar heerlijk

      John
    • Ik ken ook iemand met zo'n schoondochter kwam een dag dat hij zich vergreep aan haar, de dag erna verhing hij zig in het toilet.

      Andre
    • dat ken ik
      simpel op te lossen
      gewoon haar aanspreken en overleg met haar dat je met haar een keer naar bed wil zonder dat iemand anders het moet weten
      je zal zien dat de drang dan minder word en beter accepteerd dat ze schaar gekleed rond loopt
      heb ik gedaan met de dochter van mijn vriendin
      nu staan we soms samen naakt in e badkamer zonder enig twijfel of schuld gevoel

      schoentje
    • Hoi Jan, maak het bespreekbaar. Communicatie is het belangrijkste! Als je het niet zegt, dan heb je de kans dat je dadelijk je verlangen niet in bedwang kunt houden en er echt iets fout gaat. Het is jouw huis, dus ook regels waar zij zich aan moeten houden. Probeer te praten!

      Pien
    • Alle reacties weergeven...
    • Bro dit is niet gezond,zeg het tegen je vrouw en ook je zoon moet het weten dat ze zich bescheiden moet kleden anders zal het een keer fout gaan ze moet zich schamen en en zich aan je regels houden.

      Dit zal jouw en je gezin niet goed doen geloof me.
      De reacties hierboven zijn fucking evil op 2 na. Vertel je vrouw dat het niet gezond is dat ze er zo bij loopt en spreek je zoon ook erop aan. Bro het is voor jullie eigen bestwil ik snap dat het bij vele mischien normaal overkomt maar kijk naar wat je in gedachten hebt en ook sommige idiote reacties hierboven met hun domme gedachten. Dit veroorzaakt alleen maar verderf en gezinsbreuk.

      Anoniem
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Ze voelt zich niet meer sexy

    Mijn vrouw wil amper nog sex. Zeg zegt dat dit komt omdat ze zich niet goed in haar vel voelt. Ze is de laatste jaren erg veel bijgekomen en heeft daar veel moeite mee. Ze klaagt vaak dat ze veel te zwaar is en dringend moet afvallen, ze voelt zich niet meer sexy.
    Haar kledingstijl is evenwel niet aangepast aan haar gewicht. Ze draagt strakke broeken en topjes waar ze eigenlijk veel te dik voor is. Die zitten dan ook nog eens veel te strak waardoor elke vetrol genadeloos in beeld wordt gebracht. Ik vindt het dan ook erg vreemd dat ze zich aan de ene kant veel te dik voelt, maar aan de andere kant er zo bijloopt.

    Ik heb een voorliefde voor dikke vrouwen, dus ik vindt het prachtig dat ze zo dik geworden is. Ik laat haar merken dat ik haar sexy vindt, en ben vrijwel continu opgewonden door haar te zien. Maar ze voelt zich ook hier niet sexy door, in tegendeel. Ze ziet dit als een extra bevestiging dat ze veel te dik is. Dus sex komt er zelden van. Hoe kom ik uit deze situatie?

    Anoniem
    Anoniem 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • Anoniem,

      Je hebt hier te maken met twee conflicterende perspectieven:

      1. De hare: dik zijn past niet in haar definitie van het schoonheidsideaal. Deze is gekoppeld aan haar seksualiteit. Omdat ze zichzelf niet sexy vindt, geeft ze zichzelf ook niet seksueel over. Hier vecht ze dagelijks mee: ‘Moet ik mezelf als dik accepteren of moet ik voor mezelf streven naar het schoonheidsideaal?’

      2. De jouwe: je houdt van dikke vrouwen. Dat wil zeggen dat zodra je opgewonden bent, het een bevestiging is van een beeld waar zij tegen vecht. Er bestaat een kans dat ze jouw als partner heeft uitgekozen zodat ze zich lichamelijk geaccepteerd voelt.

      Echter, haar schoonheidsideaal schijnt zwaarder te wegen dan zelfacceptatie.

      Oplossing: jouw vrouw moet een cognitieve gedragstherapeut consulteren. Deze zal haar helpen haar zelfwaarde (als vrouw) los te koppelen van haar uiterlijk zodat haar seksualiteit weer vrij kan ademen.

      Succes!

      Gerold
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

  • Gelogen tegen mij over zijn wiet gebruik

    Ik ben met mijn vriend bijna 11 maand samen en hij heeft hele tijd gelogen tegen mij over zijn wiet gebruik dat hij alleen een vervanger van wiet ging kopen dat niet waar was en dat hij alleen wiet is gaan halen voor zijn broer tot ik erachter kwam dat da voor zijn eigen was de dag voor de begrafenis van mijn oma had ik mijn bankkaart in vertrouwen gegeven dan had hij geld gestolen van mij eerst zij hij dat da niet waar was tot dat wij in zijn hoesje 20 euro vonden en waarschijnlijk dat hij nog ongeveer 13 euro heeft opgebruikt maar het niet wil toegeven ik heb toen een punt achter de relatie gezet maar hij wilt dat ik het hele tijd ga goed maken ik zie hem nog graag maar ik weet niet wat ik moet doen wij zijn nu terug samen omdat hij hele tijd stuurt en belt na mij en dan komt hij na mij en wilt hij terug komen vandaag en dat goed maken in sex enzo dus ik weet niet wat ik moet doen.
    Cindy
    Cindy 1 1
    • Alle reacties weergeven...
    • En in het begin van de relatie vroeg hij misschien 200/300€ euro voor medicatie te halen voor zijn mama terwijl het voor wiet was

      Cindy
    • Reacties verbergen...

    Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.

‹ vorige 1 2 3 4 5 6 7 volgende ›
Link kopieren Gekopieerd!
Pagina delen
Therapiepsycholoog.com
Zoek op provincie
  • Drenthe
  • Flevoland
  • Friesland
  • Gelderland
  • Groningen
  • Limburg
  • Noord-Brabant
  • Noord-Holland
  • Overijssel
  • Utrecht
  • Zeeland
  • Zuid-Holland
  • België
Hulpvragen
  • Angst
  • Burnout
  • Depressie
  • Onzekerheid
  • Piekeren
  • Rouwverwerking
  • Relatieproblemen
  • Stress
  • Trauma
  • Zingeving
  • Meer hulpvragen »
Therapievormen
  • ACT
  • Cognitieve gedragstherapie
  • Coaching
  • EMDR-therapie
  • Hypnotherapie
  • Mindfulness
  • Psychosociale therapie
  • Psychotherapie
  • Relatietherapie
  • Meer therapievormen »
Steden
  • Amsterdam
  • Arnhem
  • Breda
  • Den Haag
  • Dordrecht
  • Eindhoven
  • Haarlem
  • Maastricht
  • Nijmegen
  • Rotterdam
  • Utrecht
  • Meer steden »
Kijk ook op onze partner websites:
  1. Relatietherapeuten
  2. Angstfobietherapie
  3. Emdrtherapie
  4. Hypnotherapeuten
  • © 2026 Therapiepsycholoog.com
  • Disclaimer
  • Privacyverklaring
  • Over ons
  • Reviews
  • Tips
  • Ervaringsverhalen
  • Login