Therapiepsycholoog
Netwerk van therapeuten
en psychologen
Therapiepsycholoog

Relatieproblemen - forum lotgenoten

 

Lotgenoten relatieproblemen

Heb je relatieproblemen

Voor veel mensen lucht het op als ze hun verhaal opschrijven en delen.

 

  • Je kunt hier je hart luchten.
  • Je kunt de verhalen van lotgenoten lezen.
  • Je kunt reageren op de ervaringen van lotgenoten.

 

Ontdek hier de verhalen van andere mensen met relatieproblemen en deel jouw eigen verhaal.

 

Overzicht verhalen




+ Mijn verhaal delen




Alle verhalen


Verhaal 1 - hij kijkt elke dag porno

Ik ben 15 jaar samen met mijn man 6 jaar getrouwd 2 lieve kinderen pas een nieuwe huis maar het gaat gewoon niet goed tussen ons en dit is echt al een jaar zo.. Ik doe mijn man echt niet te kort vind ik maar ik ben er achter gekomen dat hij op zijn telefoon alleen maar naar porno kijkt ik vind dat persoonlijk vreemdgaan hij vind van niet als ik er wat van zegt dan ontkent hij terwijl het wel zo is.. Ik merk zelf dat ik er alleen maar ongelukkig van word want dat hoor je niet te doen want dan is er gewoon wat mis in je relatie van vinden jullie is het oké dat hij elke dag naar porno kijkt op zijn telefoon wie kan mij helpen weet echt even niet wat ik moet doen

Anoniem
> 2 jaar geleden

33
18
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik denk niet dat ik het enorm erg zou vinden wanneer mijn man porno keek. Er is dan iig sprake van een gezond libido en als de rest binnen de relatie gewoon goed is, zou ik er best mee kunnen leven.

Snap wel dat je je ergens beledigd voelt, net of ben jij niet goed genoeg. Zo ziet hij dat niet. Mannen zijn nu eenmaal anders. Noem het nieuwsgierigheid noem het jaag instinct. Probeer het iig niet persoonlijk te nemen. Het staat echt los van jou.

Lonelygirl
> 2 jaar geleden
Reactie:
We zijn straks 18 jaar getrouwd en we hebben nog nooit sex gehad! Maar hij zit wel elke dag op de computer naar andere wijven te kijken , porno , striptease en meer van zulke dingen. Gisteren hebben we ook weer ruzie gehad daar over , want hij onkend het ook nog dat hij dat doet!
Ik wordt hier ook dood ongelukkig van en verdrietig!
Hij slaat ook vaak de hand aan hem zelf als je begrijpt wat ik bedoel!
Hij is volgens mij ziek!

Marjo Visscher
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik denk dat je man zich om bepaalde dingen zorgen maakt: nieuw huis, nieuw leven onbekendheid om goed genoeg te zijn etc..

In zijn leven heeft hij geleerd als die zich ellendig voelt ermee te dealen door porno te kijken. In principe is dit geen vreemdgaan. Zonder jou deed hij dit waarschijnlijk ook. Het is een soort van omgaan met problemen. Wat hij zal moeten doen is boeken lezen (of jij) zoals Seksverslaving van Gertjan van Zessen en patronen doorbreken (van Genderen/Jacob). Het is een hele kluit leeswerk, maar wel de moeite waard. Is niet jouw fout en hij zou het ook niet hebben gedaan als hij wist waarom en hoe. Tevens zijn er goede alternatieven zoals sport, hobby en andere zaken. Maar daar moet je wel de gelegenheid toe krijgen en weten hoe je daaruit ook rust kunt vinden. Zelfde geldt voor een goede meditatie. Sterkte en succes

Lesterburnham
23-12-2020
Reactie:
Hier net zo... 2 jonge dochtertjes en een kerel die alleen maar aandacht heeft voor die k*t telefoon & in op de wc lopen afsjorren terwijl hij loopt te smoezen met een wijf op telefoon... nog alles ontkennen mqar wel sperma vinden in de wasbak

Anoniem
19-05-2021
Reactie:
Het kan zijn dat hij dit gedrag heeft overgenomen van zijn collega's op het werk? Het is kennelijk stoer als je met je collega's over seks praat en met behulp van je smartphone wordt dat nog leuker. Maar jij mag hier best wat van zeggen als zijn vrouw. Praat met hem er over tijdens een wandeling en laat hem weten dat jij het niet leuk vind. Maar hij moet zelf tot de conclusie komen dat het niet goed is wat hij doet en zelf met het idee komen om er mee te stoppen, dat kun jij hem niet opdwingen.

Ron
25-05-2021
Reactie:
Je man is hoogstwaarschijnlijk sex verslaafd. De mijne ook. Porno, chatten, vreemgaan liegen en bedriegen. Heb hem in therapie gestuurd, helpt niets, ook niet met methode van van Zessen. Allemaal aai zoete poes. De man is zielig, kan niet met zijn emoties overweg en vrouwlief moet het allemaal maar incasseren, mee dealen en hem helpen en vergeven. Pfffff.

Ik wens je heel veel sterkte want stoppen zal voor hem heel moeilijlk en zijn. Ik trek na 21 jaar de stekker er uit. Trubbendorfer heeft alles behalve soelaas gebracht en heeft alleen nóg creatiever in zijn lieg en bedrieg activiteiten gemaakt. Aai zoete poes, arme man.....

Trek het je zelf aub niet aan, jij hebt geen schuld!
Sterkte

Zoetje
05-08-2021
Reactie:
Hey , ik vind dat u partner wel gelijk heeft dat porno kijken niet vreemdgaan is . Mijn persoonlijke mening omtrent mijn eigen relatie dan met mijn vriend, als hij elke dag porno zou kijken .. (wat hij wekelijks wel doet,WIJ wekelijks samen doen ) ,
ik vind dat totaal niet erg , hij kijkt soms alleen ook als ik gaan werken ben en hij krijgt ineens een broek vol goesting . En hij kan niet wachten tot als ik thuis ben ik begrijp ook wel van sommige vrouwen hun eerste reactie een beetje als ze denken dat ze goed meer zijn of niet meer aantrekkelijk voor hun man.
Maar als een man of vrouw naar porno kijkt wil dat daarom niet zeggen dat hun partner niet goed genoeg is. .. (integendeel soms)
Ik bekijk het langst de andere kant , als hij porno wil kijken , misdoet hij toch niets ?!
Tis een vrouw of man op een tv scherm waar ze geen persoonlijk contact mee hebben. Kijkt u man naar bv porno met koppels die vrijen , (dan ziet hij ook een man op die filmpjes nie?! EN en vrouw , zou hij daarom Dan homo zijn ook ?! ;-). . Hij vind dat misschien opwindend die filmpjes om welke standjes die doen daarop
, ( misschien heeft die wilde fantasieën met jou als hij dat ziet ) ,
* Heb jullie in u relatie nog voldoende tijd voor elkaar ,intiem Enzovoort)
Is daarom niet ne sex-verslaafde man enz enz.. het is mogelijk .
Imaar k vind dat je eerst u relatie moet bekijken voor dat je conclusies trekt van vreemdgaan of verslaafd .

Bij porno kijken komt er geen Liefde aan te pas! Das opwindend en voor de lust .
Liefde heb je daar niet mee..
Da gaat ook niet met die vrouw achter zijn schermpje dat het porno filmpje maakt ..
Miljoenen mannen kijken naar dezelfde vrouw op internet..


ik heb zelf ook 3 kinderen .
En vanaf het 2 de kind . Was de sex er wel nog tussen mij en partner. Ma de echte passie was al veel minder als in begin van de relatie zonder kinderen .,
Eens kindjes in u leven , zijn er andere prioriteiten die op de eerste plaats komen niet ?! En sommige koppels zien soms niet dat de partner regelmatig vergeten word . En Julie zijn a' 15 jaar samen? Amai ,. proficiat.
Dan moogt gij niet klagen voor enkel dat (pornofilmpjes,

Tenzij jou man u Totaal geen liefde of aandacht meer geeft en niet meer intiem zou willen zijn u.enz...
Dan moede jullie hierover eens een deftig gesprek aangaan .
i
k denk niet dat jij u zorgen moet maken als hij enkel porno kijkt . (Tis maar achter een scherm dat die vrouw zich bevind moet je denken )

( Maarja. oke... Dit is mijn mening , daarom niet de jouwe )

Nu kijken ik en mijn partner samen soms porno , dat is voor sommige vrouwen beetje ongemakkelijk als ze daar niet voor zijn . Ma Dat kan vlug veranderen hoor . de meeste Mannen vinden dat ook opwindend samen met hun meisje kijken naar porno, de standjes eens uitproberen zoals op het filmpje te zien is ,
Het vuur en de passie laten zoals in het begin van de relatie mag niet vergeten worden ook .
Groetjes


Lies
14-08-2021
Reactie:
98% van de mannen masturbeert. 30% van al het internetverkeer betreft porno. Jouw man is volledig normaal. Wanneer hij jou niet meer met een vinger aanraakt dan is er wel iets aan de hand maar verder zou ik me hier echt niet druk om maken.

Dirk
23-10-2021
Reactie:
Het is een probleem als jij dat zo ziet. Maar daarmee is het niet per se een gevaar voor je relatie. Zolang je nog regelmatig sex hebt en hij niet enkel hele dagen porno surft en masturbeert, is alles naar zijn gevoel nog ok. Mannen denken nu eenmaal anders dan wij... Maar dat is wel de voorwaarde; er moet wel nog voldoende intimiteit en sex zijn tussen jullie. Is dat er niet meer en doet hij geen moeite meer om het fysiek tussen jullie levendig te houden (en jij ook niet meer) dan is er inderdaad een issue. Het is natuurlijk iets wederkerigs...je moet er beiden open voor staan en alletwee initiatief nemen. Ik kan wel begrijpen dat je nog weinig zin hebt in de eerste stap zetten als je vreest dat hij eigenlijk toch geen interesse meer heeft en het zichzelf liever makkelijk maakt via porno.

anna_maria
25-10-2021
Reactie:
Ik zou er ook echt niet blij Mee zijn moest mijn vriend porno kijken. Ik vind dit vreemdgaan. En zou het hoogst waarschijnlijk gedaan maken met hem.

Anoniem
07-12-2021
Reactie:
Ik als man zijnde kijk ook wel eens porno op mijn telefoon, compleet tegen beter weten in! Maar loop op intimiteit gewoon klem na 20 jaar huwelijk. Vreemdgaan wil ik gewoon niet maar mis echt nabijheid, aanraking en intimiteit. Grof gezegd; je zelf Aftrekken” heeft absoluut niets met intimiteit te maken, maar het zorgt er wel voor dat je even los komt van het zoeken naar intimiteit met je vrouw, want die krijg je toch niet.

Anoniem
15-01-2022
Reactie:
Ik kijk elke porno, maar heb ook elke dag seks met mijn vrouw. We zijn 29 jaar dus je moet wat. Wil ook zelf gefilmd worden, zodat ik ook onze prive porno kijk.

Brian
26-02-2022
Reactie:
Porno kijken is niet zo onschuldig als je zou denken maar kan leiden tot verslavingen en denken dat wat porno actrices en acteurs doen een afspiegeling is van de werkelijkheid binnen een relatie terwijl dat beslist niet zo is. Veel porno kijken is vaak een opstap naar extremer en meer omdat de hersenen die rush willen maar afgestompt raken. Sexchatten en zelfs sexchatten met rechtstreeks contact is vaak de volgende stap. Dat lijkt ook onschuldig maar het is in feite online prostitutie en is wel degelijk een relatie killer omdat het op een gegeven moment een verslaving wordt. Ik heb dit meegemaakt met mijn eigen partner die nu blijkt al 9 jaar allerlei online relaties erop na hield en zelfs naaktfoto's en masturbatie video's van zichzelf met die dames ging delen. Ik had op een gegeven moment totaal geen contact meer met hem en als ik in de buurt van zijn telefoon kwam raakte hij in paniek. Ik dacht dat hij er een fysieke relatie op na hielt maar dat het zo absurd was als het was had ik nooit gedacht en ook dat het een voortschrijdend proces was van jaren. Het waren gewoon online relaties binnen een relatie geworden. Dat video chatten gaat via private google chatrooms of websites waar dat mogelijk is. Veel mannen betalen er ook voor en als de verslaving groter en groter wordt kan ze dat zelfs in financiële problemen brengen. Als je eenmaal in het algoritme zit op internet wordt het aanbod je dagelijks in de schoot geworpen via mail en naast iedere website die je bezoekt en is voor degene die al ver in die verslaving zit de valkuil diep. Mijn partner wordt notabene dit jaar 60jaar en ik kan je zeggen dat het allesbehalve onschuldig is want ze raken uiteindelijk volledig los gekoppeld van de werkelijkheid en als ze eenmaal chatten doen ze dat tijdens het werk, naast je op de bank, tijdens een etentje en noem maar op met de telefoon afgewend en als je wilt kijken wisselen ze razendsnel van beeld naar een spelletje. Liegen wordt uiteindelijk ook een 2e natuur want alles wordt ontkent zelfs als je de bewijzen op papier hebt en de volgende stap is dat het jouw schuld is en je ze ertoe gedreven hebt. Bij ons is de bom eind vorig jaar gebarsten omdat ik geen idee had hoe lang en hoe intens hij er mee bezig was want ik dacht ook dat hij soms een pornofilmpje bekeek maar hij een nieuwe telefoon kreeg en hij dacht dat er op de oude niks meer te zien was wat dus wel zo was. De porno en chatverslaving is groot maar niet zaligmakend en een logische volgende stap is nl dat ze wat ze online allemaal horen en virtueel meemaken ook echt willen meemaken omdat de verslaving meer nodig heeft en online dan niet meer genoeg is en er dan een prostituee klaar staat via twitter om geboekt te worden. Er is zelfs een verhuur van kamers aan gekoppeld die ervoor zorgen dat er niks in mail oid komt wat op de huur van een kamer voor het ontvangen van een prostituee duidt. Bij bankbetaling komt er ook geen omschrijving oid op het afschrift wat daarop duidt. Dus dat gaat heel ver en er zit een hele industrie omheen gebouwd. IK heb mijn partner bestrapt op het communiceren met een prostituee en het boeken en weer afzeggen van een kamer. Hij zegt dat het er nooit van gekomen is maar ja. Ik heb mijn partner vervolgens buiten gezet en heb zijn familie ingelicht over zijn problematiek die met hem gesproken hebben. Ook is hij bij de huisarts geweest en ik heb die ook gesproken. Langzaam kwam hij ogenschijnlijk tot inkeer want eerst was hij heel kwaad omdat hij het zag als een aantasting van zijn online privé leven en hij vond dat hij niks verkeerd had gedaan. Hoe groot de problematiek is blijkt uit het feit dat er therapieën zijn voor internet- en sexverslaving en er gewoon maanden wachttijd is in de psychiatrie om ook maar een intake te krijgen. Mijn partner begint nu 8 april aanstaande met een online therapie waarbij hij live door een psycholoog begeleid wordt omdat hij anders nog langer op therapie had moeten wachten. Het is een begin en dan kijken we verder. Ik heb met hem afgesproken dat ik hem deze kans nog geef en we na de therapie kijken of we nog samen verder kunnen maar mijn vertrouwen in hem is natuurlijk beneden vriespunt. Hij is van twitter af waar de valkuilen enorm zijn omdat online prostituees daar echt jagen op dit soort mannen want die verkopen ze foto's en video's en spreken via videochatten af met elkaar al dan niet voor geld. Dus het is wel degelijk iets wat aangepakt moet worden voor het escaleert en sowieso, als er in je relatie dingen gebeuren waar je je niet prettig bij voelt en je partner niet van plan is daar aan te werken is er al structureel iets mis. Dan moet je voor jezelf kiezen of toch proberen een therapie bespreekbaar te maken.

Herfst
04-04-2022
Reactie:
Weet je, als je ergens niet mee om kan, kom dan voor jezelf op. Mijn man zei ook van al zijn bizarre gedrag dat het normaal was, ik heb dat veel te lang geloofd terwijl ik er mij niet goed bij voelde. Het is tijd dat hij rekening houdt met jou en anders moet hij maar bij iemand anders 'normaal' gaan doen .. Ik heb dit ooit zo tegen mijn man gezegd en plots had hij dan toch wel wat problemen ...ook die mag hij meenemen bij iemand anders...

Anoniem
19-04-2022
Reactie:
Waar ik hier problemen mee heb is dat enkele personenen hier hun situatie 1 op 1 spiegelen aan de topic situatie. Niet doen. Jouw shit situatie is niet die van een ander.

Persoonlijk heb ik mijzelf altijd al afgetrokken. Zal een jaar of 9 zijn geweest toen ik op zelfonderzoek uit ging.

Porno zag ik wat later via de boekje van mijn oudere broers. Visualiseren (van eerdere situaties, andere "partners") doe ik ook nog steeds. En internetporno maakt het opgewonden worden ook gewoon makkelijker.

Ik ben al 23 jaar samen met mijn vrouw. Die weet sinds het begin dat ik mezelf aftrek. Ik heb altijd al een hoge sexdrive gehad. Trek mezelf ook af waar ze bij is. Dat draagt slechts sporadisch bij tot haar inmenging (zou mij andersom enorm stimuleren!) Dus ja, dan grijp ik naar porno als ze ('sochtends) de slaapkamer weer verlaat om al het andere te doen (waar ik ook bij help, of aanbied te...), behalve zich om haar relatie te bekommeren.

Negeren kan ze goed. Zowel mijn pre relatie aangekondigde levenswensen en partner verwachtingen aan haar (ja, lijkt mij ook leuk zei ze jaren geleden), maar ook op emotioneel vlak laat ze me hangen. Verzorgen van het gezin en andere helpen, dat kan ze goed.

Maar oké, ze weet dus dat ik porno kijk. Ik kijk het ook waar ze bij is, maar het doet haar weinig zegt ze. Toch is ze daardoor heel soms gemakkelijker over te halen voor een vrijpartij. Kletsnat is ze dan van binnen. Fysiek opgewonden, maar mentaal ontkennend, haha.

In iedergeval, 23 jaar samen. Jonge kids in huis rondlopen, gezinstress, en een vrouw die amper iets sexueels onderneemt. Dan grijp je helaas nog eerder naar jezelf. Dat kan heel goed met porno. Beetje ontspanning door positieve stofjes in je brein. Een andere vrouw beminnen is toch echt heel wat anders. Dat zou om echte intimiteit gaan.

Maar jarenlang 1 a 2 keer per week steeds weer initiator moeten zijn voor een fantasieloze wip, of dwangmatige rukbeurt dat mat een man ook af hoor. Lekker porno kijken ter ontspanning dus.

Maar ontkennen en stiekem over porno doen, dat is niet fair. Net zoals (o.a.) na 10 jaar relatie toch over kinderen beginnen terwijl je van meet af aan weet dat je man totaal geen kinderwens heeft. Of bijvoordeeld in het begin van je relatie in het ongewisse laten dat je porno not done vindt. Duidelijkheid schept regels. En als die duidelijkheid dan toch geschonden word, dan heeft iemand spreekrecht.

Ben je het echt kotsbeu, dan moet je wegggaan van je partner. Kost helaas een hoop geld, wat vele onder ons niet hebben. Dus dan ploeter je samen verder. Hoewel er ook legio mensen zijn die vreemdgaan dan een legitiem middel vinden om zo eventueel in een nieuwe relatie te rollen.

Dan maar porno en aftrekken.

Co
10-06-2022
Reactie:
Mijn partner en ik zijn 5j samen en hij kijkt elke dag porno en heeft blijkbaar een paysafecard om 1 op 1 sex webcam te betalen. Ik controleer zijn gsm geregeld omdat hij van bij het begin al loog en bedroog.
Nooit fysiek, maar door toeval merkte ik dat hij in de Filipijnen een vriendin had.. hij zat op meerdere datingsites en zei steeds dat niet waar was hoewel ik de bewijzen in handen had.
Ik had altijd al een hoog libido maar van bij het begin had hij daar opmerkingen over.
Er was iets mis met mij, geen enkele man wil elke dag of tweedagelijks, hij was te moe, enz.. maar al snel merkte ik dat hij elke dag porno keek en wat later ook betaalde voor sex via webcam.
Kijk, Ik ga ervan uit dat 90% van de mannen porno kijkt en vermoedelijk weten vele vrouwen dat van hun partner.
Maar thuis geen zin hebben of te moe zijn maar dan wel dagelijks porno nodig hebben..?
We moeten als vrouw toch veel incasseren van onze partner vind ik.. en blijkbaar is dat allemaal maar normaal en krijgen we een etiket opgeplakt als we erover "zagen".

Anoniem
19-06-2022
Reactie:
Nee is niet normaal.ik kwam erachter dat mijn vriend al stiekem meer dan1 jaar lid was van pornhub,is bekende pornosite.en ook nog dat hij meer als een jaar met iemand chatte.en op pornhub zette hij zelfs dingen van hem erop.zonder gezicht,maar wel dingen zoals een video waar hij klaar kwam,hij trok zichzelf af.Ik vroeg waarom?het antwoord was:het betekende niks.En dat hij met iemand deed chatten meer dan een jaar kreeg ik hetzelfde antwoord op.Het betekende niks.Maar ik,ik heb zoveel pijn ervan elke dag.Mijn vertrouwen is weg.Hij zegt hij heeft alles gewist,en doet niks meer.Maar ik geloof hem niet meer.Ik hou van hem,maar ik weet niet of ik het volhoud,want ik ken hem al bijna 24 jaar,en ik merk aan hem,dat hij nog steeds iets doet.

Mathilda
04-09-2022
Reactie:
Ik zou zeggen maak je niet druk praat er over met elkaar ook al heeft je man goede sex met jou vind hij het misschien wel lekker om porno te kijken als inspiratiebron ga lekker een keer bij hem liggen en dan samen porno kijken kan je hem laten zien wat je lekker en leuk vindt om te doen en ik weet zeker dat je na een tijdje ook lekker vindt om naar te kijken veel sterkte en kijk jij afentoe niet in de Libelle en als je dan een lekkere vent zie en dan fantaseer over hem is het zelfde

Kees
24-09-2022

Jouw reactie:



Verhaal 2 - Mijn partner lijkt een narcist

Ik ben al bijna 35 jaar getrouwd en mijn partner lijkt wel een narcist. Ik heb dat opgezocht op internet. Ik herken direct wat er stond. Na al die jaren weet ik het niet meer.

 

Ik heb wel eens gezegd zullen we naar een therapeut gaan. Dan zegt hij ga jij maar want jij hebt een probleem ik ben goed zoals ik ben. Ik weet het niet meer.


anoniem
> 2 jaar geleden

29
16
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Een narcist zal altijd de ander de schuld geven...waarom gaat t altijd over jou is een mooie handleiding om met narcisme om te leren gaan..maar verlies jezelf niet in deze relatie jij bent ook belangrijk...de ander vind enkel zichzelf belangrijk en zal zijn eigen gedrag altijd goedpraten


S
> 2 jaar geleden
Reactie:

Zo herkenbaar! Ik ben op zoek naar lotgenoten. Er is op internet genoeg te vinden over narcisme: hoe verlaat je een narcist, hulp na scheiding, div psychologen enz....
Ik zoek juist lotgenoten die zichzelf terug gevonden hebben ( met of zonder hulp) en de relatie nog niet op willen geven. Die nog positief erin staan maar toch tegen div problemen aanlopen. Ik hoor het graag!


T.Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:

“waarom gaat t altijd over jou is!”
Ga ik zeker lezen, bedankt!


T.Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Van wanneer zijn deze berichten?
Ik zou ook graag willen corresponderen

Kim
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ja ik herken dit probleem. Alle mannen zijn grote égoïsten.

Paula
> 2 jaar geleden
Reactie:
Zo herkenbaar ik herken het maar al te goed, mijn partner heeft er ook alle schijm van een narcist te zijn. Ik heb tijd geleden hulp gehad maar hij wou niet heen want alles ligt altijd aan mij zelfs als er iets is op het werk

Anoniempje
> 2 jaar geleden
Reactie:
Herkenbaar dat hij niet wil. Zit zelf ook 30 jaar in relatie met narcist. Ben er sinds een jaar achter dat dit zo is. Wat je schrihft zijn bijna dezelfde woorden die mijn partner ook zei.
Ik heb me asngemeld ook brief ontvangen. Helaas lange wachttijd. Gisteren zei hij ook ik ga niet zo n psycholoog is dom die kan hier niets mee. Hij had ook geen hulp nodig ik gad hulp nodug want alles was mij schuld.

Narcisten zullen nooit hulp aanvaarden ben ik achter. Zelf zijn ze geweldig en jij bent niets.

Ik weet niet of het bij jou zo is masr als ik terug kijk op al die jaren denknik nu pas wat raar, dat kon echt niet. Uitgemaakt voor vies vet wijf,kutwijf ,kan beter dood zijn, als je 80 kilo bent ga ik bjj je weg, ik ben dom etc...
Nu denk dit is niet normaal.

Verder verlekkerd hij zich achter de computer met neisjes van 23 jaar. Heb ik wat van gezegd. Hij vi d het geen kinderen. Ik vind het maar goor en weet niet of ik hier mee kan leven.

Hoe het ook is het is lastig om los te komen

Molly
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hello Mediator

Dat lijkt wel op een reactie van een narcist. De schuld bij jou leggen. De schuld ligt altijd bij een ander nooit bij deze persoon zelf. Als je naar een therapeut gaat, dan zal hij zichzelf ook geen spiegel voor gaan houden. Daartoe is een narcist simpelweg niet in staat. Je schrijft "Na al die jaren weet ik het niet meer". Wat weet je precies niet meer?

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hoe je verder moet. Zonder huis, zonder geld, al te oud om een carriere op te bouwen, uitgewoond en uitgehold door een narcist. Die je jaren heeft verteld dat het tussen jouw oren zit. Je hebt niemand wat verteld want je schaamt je. Oa Dat je geen actie onderneemt. Dan vergoeddelijk je het weer. Met een zwaar hart, verdriet en eenzaamheid

Anoniem
03-08-2021
Reactie:
Klopt helemaal.
Mijn ex vriend was ook zo.
-Iedereen krijgt de schuld
-Praat altijd goed overzichzelf
-Moet voor alles bevestiging hebben
-jaloers
-grootste dromen en wensen maar er gebeurd niks.
- van alles beloven.

Ik zou zeggen weg uit die relatie!
Ik ben nu vrijgezel en geniet heerlijk ervan.

Desi
23-08-2021
Reactie:
Ik weet niet of bij mij het probleem echt hetzelfde is, maar er zijn overeenkomsten. Ik leerde een man kennen die op dat ogenblik één en al passie was. Maar verschrikkelijk jaloers. Ik vertelde hem over mijn relationeel verleden en dat leidde tot verwijten (ik was een hoer, slet...) hij daarentegen was een normaal iemand geweest die na een scheiding gewoon op zoek gegaan was naar een partner maar die gewoon pas gevonden had toen hij mij leerde kennen. En nu bleek ik, de vrouw die hij graag zag, een hoer te zijn. Ik toonde begrip. Ik dacht ook dat, als je zelf een onbesproken iemand bent, mijn vroegere levensstijl misschien niet helemaal aanvaardbaar was. Maar naarmate de relatie vorderde kwam vanalles aan het licht. En op de koop toe kon hij geen dag zwijgen over een bepaalde ex. De meest intieme en idiote details deelde hij. En als ik hem er op wees dat dat niet aangenaam was, was ik bekrompen, een zaag en hoe durfde ik...de hoer die ik was. Ik voelde me al niet sterk op dat moment (zat in een scheiding) en ik had zelfs het gevoel dat hij ergens wel gelijk had. Maar na een paar jaar blijkt dat hij gewoon een onvoorstelbare leugenaar was. Hij heeft de meest uiteenlopende en verwerpelijke toestanden uitgevreten en mij erover voorgelogen en tegelijk mij veroordeeld. Toen ik er genoeg van had, wou ik hem verlaten, maar toen werd hij ziek (burn out, depressie). Ik wou niet zomaar vertrekken en in het jaar dat daarop veranderde hij. Hij werd ogenschijnlijk oprechter, liet het gezeik over exen achterwege en werd minder veroordelend naar mij toe. Het begon beter te werken. Alleen was het duidelijk dat hij, ondanks het alsmaar beter worden, weinig zin had terug aan het werk te gaan. We zijn nu jaren verder, hij ontwikkelde een knoert van een drankprobleem (en ik ook, alleen iets minder), hij begint weer te liegen (zijn medicatie werd veranderd en zijn persoonlijkheid veranderde mee), hij zit weer vaker porno te kijken maar raakt mij quasi nooit aan, hij zit ganse dagen thuis terwijl ik voor alles moet zorgen en dan nog kritiek krijg op wat ik doe, hij wil niet gaan werken maar wel elke dag pinten gaan pakken...we hadden gespaard maar alles is weg gezien hij naast massaal geld aan zuipen uitgeven ook meerdere ongevallen had...

En het ergste van al is dat hij nu beweert dat onze problemen mijn schuld zijn. Hij was inderdaad te loslippig in het begin van onze relatie en nu moet hij bang zijn om over dingen de waarheid te zeggen want ik word kwaad.

Hij neemt geen enkele verantwoordelijkheid voor niets. En als ik al wijs op de werkelijke gang van zaken en hoe de juiste historiek ineen zit, trapt hij het af en blijft een discussie hangen. Hij heeft gelijk en kan hij het niet krijgen, dan is er gewoon geen gesprek.

En elke keer is er ook een reden waarom hij niets kan doen aan wat hem overkomt en ik eigenlijk voor hem moet zorgen en voor het huishouden en tegelijk ook full time moet werken terwijl hij niets doet. Hij gebruikt dan zijn 'ziek' zijn als excuus maar als het er op aankomt om op stap te gaan is hij plots minder ziek.

Hij lult zich constant uit elke situatie tegenover iedereen (vooral zijn ouders maakt hij vanalles wijs).

Maar een tijd geleden raakte hij in problemen op het werk waardoor hij voor de vierde keer in een paar jaar voor langere tijd bijna verplicht in ziekteverlof ging. Plots liep hij het risico dat hij op medisch pensioen ging vliegen. En toch slaagde hij er weer in artsen ervan te overtuigen dat hij ziek is, maar toch zo ziek niet...dus kwam er een tussenoplossing. Hij drinkt weinig als zijn ouders, mijn ouders of onze kinderen er bij zijn om dan compleet loos te gaan op andere momenten. (alhoewel zijn kinderen hem al vaker onder invloed zagen en er al meerdere ruzies met hen over waren).
Hij hoor en zie hem liegen tegen zoveel mensen over nonsense. Tegelijk hecht hij soms meer belang aan hun mening dan die van zijn gezin. Om dan, als ze niet naar zijn pijpen dansen, hen weer neer te sabelen.

Ik kan honderden anekdotes vertellen, wat ik nu niet ga doen...
En ik begrijp niet waarom ik niet gewoon vertrek. Oh ja, toch wel...hij heeft al ons geld erdoor gedraaid en er is geen reserve meer. En ik kan niet bij mijn familie terecht om geld te lenen...

Ik verdien wel meer dan hem en zou perfect alleen kunnen overleven maar gezien er geen reserve meer is, heb ik zelfs niet genoeg meer om een huurwaarborg te betalen terwijl ik, toen ik hem leerde kennen, een heel mooie spaarpot had.

Ik moet hem niet alles verwijten, ik had kunnen vertrekken toen ik besefte dat er 'iets' niet klopte... toen was het geld er nog. Maar ik wou mijn kinderen niet nog eens doen verhuizen, ik hoopte op beterschap, ik dacht dat hij gewoon door een fase ging...


anna_maria
25-10-2021
Reactie:
Wij zijn ook al39 jaar getrouwd, nu praat hij al een week niet tegen mij, en dat is niet de eerste x. Als ik zeg zullen we eens met iemand gaan praten. Dan zegt hij dat is nergens voir nodig ik doe niks verkeerd als je gewoon na mij luisterd en doe wat ik zeg dan is er niks aan de hand.

Joanna
23-04-2022
Reactie:
Herkenbaar, mijn (ex) partner zei, toen ik haar vaker confronteerde met leugens en/of verdraaiingen, dat dit niet was, en voordat je goed en wel iets kon aanstippen zat ik al in de beklaagdenbank. Haar trof nooit enige schuld, ook al wist je dat het anders zat. Externe gesprekken (relatietherapie e.d.) aangaan wilde ze niet want ze ze zei altijd; jij hebt een probleem ik niet! Wat ook opviel is dat ze nooit sorry kon zeggen of haar excuses kon aanbieden. Waarom zei ze dan, wat doe of deed ik fout? Denk je dat ik geen excuses kan aanbieden? Nou dat heb ik gisteren en eergisteren nog gedaan aan collega's. Als je binnen het jaar tot 2x toe exact hetzelfde daarover zegt tegen je partner dan weet je dat er iets niet klopt.

Maar ondertussen is het gezin kapot en mocht ik het huis uit, nadat ik jarenlang simpele gezinsonderwerpen op de agenda wilde zetten / bespreekbaar wilde maken. Maar weinig kans had ik, want ze deed gewoon haar eigen ding (zogenaamd in het belang van de kinderen) en daar zat dus niet enkel het belang van de kinderen bij. Ik had in een vorige periode als vader teveel steken laten vallen (o.a. eigen zaak) waardoor ze het gevoel had alles alleen te moeten doen. Deels klopt dat zeker, maar ze is tegelijkertijd het type wat alles naar zicht toetrekt. Erg lastig.....

VtoB
02-08-2022
Reactie:
Ok schat dan ga ik bij je weg.

Kijken wat hij dan zegt? Weet je gelijk genoeg..

zelda
02-09-2022
Reactie:
Ik herken veel in dit verhaal, gelukkig ben ik niet met mijn vriend getrouwd, maar ik vind het bijzonder knap dat u het 35 jaar uithoud , ik ben 4 jaar samen, heb ook een therapeut willen inschakelen samen met mijn vriend, en hij zei hetzelfde, ik citeer, jij zou beter eens gaan en je hoofd laten nakijken .
Ik heb al veel instanties geschreven oa. CAW, OCMW, de drugslijn, en wat de medewerkers mij terug sturen is echt van harte , ze steunen u en zoeken oplossing, maar in ieder geval Blijf niet bij deze man ! Hij is dominant, hij heeft geen empathie, is verslaafd aan alcohol en cannabis, en door dat alles ben ik mijn vriend gaan zien als een idioot, ik wil niks meer met hem te maken hebben, maar ik woon nog bij hem dus moet ik soms veel acteren, zo is mijn vriend verslaafd aan sex , ik wil en kan geen liefde meer opbrengen voor hem , er is teveel gebeurd niet enkel hij maar ook zijn dochter toen 15 jaar, de dochter wilde me niet bij haar vader, en daarom heeft ze zowat alles vernield of gestolen, mijn 2 kerstbomen heeft ze van het 1 ste verdiep gegooid, mijn MasterCard opgedaan, kledij verkocht , make-up en dure parfum gestolen, haar vader stak alles op haar leeftijd, en verder werd er niet meer over gesproken, het appartement ligt vuil , ze hebben zelfs geen kleerkast, bedlinnen kennen ze ook niet, jaar na jaar werd me duidelijk dat ik bij een marginaal gezin zit , die ijskoud zijn , in de 4 jaar heb ik nooit!! een glimlach, of een woord gewisseld met haar, nu is ze 18 en nog erger dan toen ze 15 was, ze steelt geld , letterlijk heeft ze hier de controle, haar vader luistert naar haar ipv de dochter naar haar vader, deze zomer hadden we hete dagen, vader moest vragen aan zijn dochter of de airco aan mocht, toen ik dit hoorde werd ik misselijk, vanwaar deze mensen komen, ik weet het niet, hoe ze leven, begrijp ik ook niet, en ik wil het niet begrijpen want het is te gek , ik ben 2 j geleden ziek geworden, ik krijg overal bulten op mijn lichaam en verkleuringen, 3 artsen hebben het onderzocht en het is stress , ik kan niet meer met een korte broek of rok dragen of t-shirts met korte mouwen gaat ook niet omdat ik beschaamd ben dat de mensen zouden denken dat ik een vuile ziekte heb , mijn kat een raskat Devon Rex heeft maar 1 vacht , en ook van de stress likt ze steeds en trekt haar haren uit , het is een triestig verhaal, en ik zou aan alle dames of heren willen zeggen, als je kan blijf niet bij zo’n narcist , zoals ik het gelezen heb . Het is een tijger die je helemaal openrijt . Ik heb de luxe niet om bij een vriendin of familie te gaan omdat ze me niet meer willen helpen omdat ik bij zo’n man ben . Ik heb hem gevraagd om een neurologische onderzoek, en de artsen zagen al snel iets in zijn hersenen, na 3 afspraken heeft hij de onderzoeken gestopt, ik denk zeker dat daar mss de oplossing zit , want toen ik hem leerde kennen was hij heel normaal

Lisse
12-09-2022
Reactie:
Ik heb 4 jaar een narstist gekend graag zou ik zij zijn naam zetten
Heeft mij 4 jaar bedrogen met afspraken en met veel sex rommel van sex winkel ALLES anaal hij heeft mij misbruikt mij pijn gedaan en heeft mijn kind kapot gemaakt echt kapot
Hij houdt zich met erg veel MEDIA apps bezig om overal iedereen om te praten iedereen dezelfde praatjes wijs maken en Liège en bedriegen en iedereen vast zetten
Alles is daar Bangelijk alles anaal porno
Heb ook te weten gekomen dat hij dagen en nachten met veel afspraken maakt en dat hij iedereen om koopt voor macht en sex of anders heeft hij geen voeding voor zijne slachtoffers
Heb ook ontdekt dat hij met jongeren kinderen anaal harde porno tieners sex zit
En met jongeren leeftijd meisjes
Hij heeft mij misbruikt en mishandeld en mij nachten buiten gezet met mijn'zoontje
Hij heeft nooit normaal gedaan en het ergste bij een narstist gedrag is praten zichzelf overal uit maar het ZIJN groot vergif
Hij is een PETOFIEL met zijn harde porno kinderen lul kont neuken
Hij is ziek erg ziek
Wil iedereen zeggen loop nooit in een val op media WELKE media dan ook want hij zit overal en door hem heb ik veel problemen en mijn' heel kapot en graag had ik zijn naam gezet om dat hij een gevaarlijke narstist is die los loopt
En met gevaarlijke porno tieners anaal sex strafbaar zit
Hij zit overal te zoeken
Hij liegt in gezicht en bij iedereen hij heeft nooit fouten maar ze zijn de ergste grote egoïst geloof het maar
Zo vals iedereen om kopen om dat hun leven laag en zielig hulploos is
Kon ik foto's zetten zagen jullie de waarheid hoe hij iedereen al kapot gemaakt heeft

Anoniem
15-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 3 - Getrouwd met man, stiekem relatie met vrouw

Ik ben een vrouw van 36, getrouwd en heb stiekem een relatie met een vrouw. Niemand mag het weten en niemand weet het.

We waren vriendinnen, maar dat werd meer en nu betekent ze alles voor me. Ik had nooit gedacht dat ik in een buitenechtelijke relatie zou komen. Ik had ook nooit over gedacht dat ik lesbisch ben. Wel heeft het met de seks nooit gewerkt. Wat een verschil met seks met mijn vriendin.


Niemand weet hoe verscheurd ik me voel, zo eenzaam en onbegrepen. Is er iemand die me begrijpt?

 

Ik kan niet met haar breken, zij is alles voor me. Maar ik kan zo ook niet verder. Ik kan me niet voorstellen ooit naar mijn familie uit de kast te komen. Dat kan niet. nooit. ze zullen het niet accepteren.


ik zit vast in deze situatie, wat moet ik doen?


anoniem
> 2 jaar geleden

26
9
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja ik zit ook in een relatie met veel ruzie. Ik mag hem niet meer aanraken. En seks is al meer dan een 6 maand geleden. Ik raakte hem aan in bed, hetgeen normaal is voor een echtpaar. Hij zei tegen mij 'laat mij gerust'. Toen is hij in een andere kamer en bed gaan liggen. Ik hou het ook niet vol zo.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik zit in een vechtrelatie. Hij maakt constant ruzie et mij. We zijn meer dan 40 jaar gehuwd, maar ik zit in een ongelukkige relatie. Ik mag hem niet aanraken in bed en ook niet overdag. Hij is opeens 's nachts afgetrapt en op een andere kamer gaan slapen omdat ik hem aanraak te. We slapen allebei apart. Hebben nu geen relatie meer. Hij wil er niet over er uitspreken. Ik kan het zo niet lang volhouden. Graag reactie erop.

Paula
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hij is precies ' frigide'.
Wist ik dit maar voor aller ik getrouwd was dan zou ik nooit met hem getrouwd zijn. Hij zit heel de dag SUDOCU op pc te spelen. Er terwijl ik k nooit eens aandacht in bed krijg.

Paula
> 2 jaar geleden
Reactie:
Het beste lijkt mij om voor jezelf te kiezen. Te kijken waar je gelukkig van wordt en niet teveel te kijken naar wat andere vinden het gaat tenslotte over jou. Jij moet gelukkig zijn en als is dat met een vrouw moet je daarvoor kiezen. Het zegt helemaal niet dat je lesbisch bent. Ik denk dat je gewoon op de persoon valt en dat is dan in jouw situatie op een vrouw.

Catoo
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik zit in dezelfde situatie.... is het mogelijk om als lotgenoten te. Praten x

AM
03-12-2020
Reactie:
Als je gelukkiger bent met een vrouw dan zou ik zeker en vast men gevoel volgen en bij de vrouw blijven.

Anoniem
07-12-2021
Reactie:
Zegt niet dat je lesbisch bent, maar je vond de liefde,warme en aandacht bij haar. Ik zou voor mijn rust en geluk kiezen,even uit elkaar. Wat je vriendin betreft, familie hoef niks te weten, jouw gevoelens kunnen veranden. Hou het stil...en geniet van jouw momenten.

Nina
24-05-2022
Reactie:
Als je er niet meer tegen kan dan moet je stoppen of tegen haar zeggen dat je alleen maar een leuke tijd wil met haar en dat het nooit een relatie wordt tussen jullie of zeg je vriend eerlijk dat je verliefd bent op een vrouw maar bij hem wil blijven Ik weet zeker dat hij het waardeert dat je eerlijk ben tegen hem maar weet zeker dat hij het niet erg zal vinden als je afentoe een leuke tijd hebt met je vriendin en het houd je relatie spannend en hij zal het niet erg vinden om een keer een trio te doen met jullie geniet er van eerlijk zijn tegen je man en dan weet ik dat jullie een super geile tijd hebben met zijn 3 en grjohn

John
23-09-2022
Reactie:
Ik begrijp je situatie ben zelf getrouwd met een vrouw die meer genegenheid en liefde wil delen met een vrouwelijke partner dan met mij. Dit geeft uiteraard spanningen maar moet toch wel eens besproken worden omdat de man dan altijd met de kinderen opgescheept zit en zelf geen vrije tijd heeft om iets voor zichzelf te doen. Ook geeft dit naar verloop van tijd relatieproblemen want hoe je het draait of keert je partner voelt het aan wanneer je hem bedriegt zowel emotioneel (je bent er met de gedachte) niet meer bij als sexueel (afwijzing). Ook gaat dit een invloed hebben op de kinderen die het borderlinesyndroom krijgen omdat desbetreffende ouder meer bij de geliefde zit dan bij zijn eigen familie.

Eerlijk zou zijn bij deze het vreemdgaan bekennen zodat er over gesproken kan worden in de zin van welke richting je uitgaat samenblijven of uiteengezet

Mvg


Ws
17-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 4 - mijn man laat zich bevredigen door een man

Voor de tweede keer in mijn relatie kom ik erachter dat mijn man zich laat bevredigen door een man. Gisteren liet hij zijn rug masseren door een goede vriend van mij. In de huiskamer waar ik en een vriendin bij zaten. Na 10 minuten viel me op dat de vriend continu in de buurt van het geslacht van mijn man zat. Ik confronteerde hen hiermee. Ze ontkenden niet. Ik en mijn vriendin zijn in choque. Voel me (weer) verraden en bedrogen door 2 mensen die ik liefheb, die over mijn grenzen zijn gegaan.

S
> 2 jaar geleden

24
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
waarom waren jullie je mannen niet aan het masseren? Waarom gechoqeerd? Ze waren elkaar toch niet aan t pijpen?
En wat verstaat u onder "bevredigen?
Als u zelf niet genoeg in de buurt van t geslachtsdeel van uw partner komt, dan doet een ander dat vanzelf...

TruthSpeaker
23-02-2022
Reactie:
U heeft geconstateerd dat uw man op mannen valt, homo is of een stiekem e relatie erop nahoud met die vriend.

Dan heeft u alle ruimte. Ik zie het probleem niet. U hebt nl geen man in huis.


zelda
02-09-2022

Jouw reactie:



Verhaal 5 - Mijn vrouw trekt me af zodat ik niet vreemd ga

Hallo,

Ik mijn naam is Jan-Willem en ben nu 11 jaar getrouwd. Ik hou heel veel van mijn vrouw, maar er is iets wat me steeds meer tegen gaat zitten.
Mijn vrouw is erg jaloers, en is constant bang dat ik vreemd ga. Dat is niet zo en dat zou ik ook nooit doen in een relatie.
Mijn vrouw denkt er toch anders over en is altijd wantrouwig, dat is nu eigenlijk zo'n 5 jaar geleden begonnen.

Ik ben helemaal open naar haar, laat haar door mijn telefoon gaan, wat ze ook bijna iedere dag doet, en ben altijd eerlijk.

Nu mijn probleem, iedere keer als ik alleen weg ga, wil ze dat ik mezelf, altijd helpt ze me erbij, bevredig.
De redenatie erachter is dat ik zo niet snel naar andere vrouwen zou kijken of gedachten over zou kunnen krijgen.
In het begin zag ik er nog wel de lol van in, en ik denk dat iedere man er niks tegen zou hebben dat je vrouw je iedere dag aftrekt of oraal bevredigd. Maar geloof me, het gaat toch een keer tegenzitten.
Zelfs als we samen uitgaan moet het gebeuren, haar gedachte is dat ik dan alle aandacht voor haar houd en niet naar andere vrouwen kijk.
Gewone sex samen hebben we eigenlijk bijna nooit.
Ik ben bijna blij met de hele corona situatie, uitgaan doen we gelukkig al een tijdje niet meer en vergaderingen en meetings doe ik steeds vaker thuis via zoom.

Ik heb al een paar keer geprobeerd met haar hier over te praten, maar dat wordt altijd weer een drama.
Ik hou zielsveel van haar maar wil gewoon op normale voet verder in onze relatie.

Heeft iemand raad of tips?

Jan-Willem
13-12-2020

23
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Boh wat een droevige situatie...😓
Ik ben bang dat haar jaloezie uiteindelijk toch jullie relatie zal gaan kosten..
Misschien zou een bepaalde therapie haar wel kunnen helpen..
Ze is natuurlijk gewoon ontzettend bang om jou kwijt te raken..
Maar op deze manier werkt dat juist averechts,denk ik..😓







Natalie
17-07-2021
Reactie:

Kan mij voorstellen dat dit niet meer echt plezant is .
Constant wantrouwen krijgen van u partner voor niets, voor jullie relatie is dat echt ongezond ,
Voor uzelf & maar ook voor haar is dit echt ongezond altijd met die gedachten lopen.
En u daarom altijd aftrekken ,
uit angst dat je haar zou bedriegen .
Ze kan er misschien niet aandoen dat ze zo denkt .

Wat denkt je van Relatietherapie ?
heb er zelf ervaring mee gehad ., Was omdat mijn vriend ziekelijk jaloers was en altijd dacht dat ik met andere mannen zou bezig zijn of sturen . En hij had dat gevoel extreem omdat hij in een vorige relatie zwaar bedrogen is geweest . Das erg voor hem .. maar ik was wel ook het slachtoffer van de vorige ex haar daden .
Ik was het kotsbeu ! . Hij kon kiezen.. . In relatietherapie gaan , of uit elkaar .. ik kon niet meer in therapie gaan wel als koppel om hem beter te begrijpen en te ondersteunen . 5 maanden hebben we dat gedaan. De relatie gaat super goed ons . Jaloezie bijna niets van te herkennen . Gezond jaloers is hij nog. Maar niet ziekelijk ..
Relatietherapie helpt echt !
Dat wil niet zeggen dat je een slechte relatie hebt daarvoor als je op therapie gaat.

Integendeel ..
tis net Omdat je u goed voelt bij elkaar,en bij elkaar wil blijven .
Dat ge zo een therapeut eventjes inschakeld.
maar gewoon bepaalde dingen niet begrijpt van elkaar . Maar der dan toch alles aan doet om het te kunnen begrijpen .




Liesje
14-08-2021
Reactie:
Draai de rollen eens om. Ik zou ze elke dag keihard vingeren of likken.

Anoniem
10-09-2021
Reactie:
Jan-Willem, dit is eigenlijk heel treurig. Seks hoort iets te zijn om van te genieten met je partner. Je partner mag het niet tegen je gebruiken als machtsmiddel of om de controle over je te hebben. Een grens is een grens, dus wanneer jij aangeeft dat je geen zin hebt, dan heeft ze dat te respecteren. Hoezo drama? Het wordt tijd dat je voor jezelf opkomt hoor.

Nicole
30-09-2021
Reactie:
Dit is wel ziekelijke jaloezie

Pietjepuk
24-02-2022
Reactie:
Ja, zo vlug als je kunt deze vrouw verlaten. Je mag haar nog zo graag zien als je wil, maar dit is volgens mij niet houdbaar. Ga ga ga zo vlug als je kunt, zoiets is verre van normaal. Het spijt me voor je

Anoniem
12-04-2022
Reactie:
Als een man niet geeft waar zijn vrouw behoefte aan heeft en wel elke keer op Messenger zit met allerlei vrouwen en constant porno kijkt dan is het logisch dat zij jaloers wordt. Geef je voeding moet je er ook niet van opkijken

Betreft jaloezie
23-05-2022
Reactie:
Blijkbaar klopt haar theorie, daar u niet bent vreemdgegaan. Een prima oplossing in haar hoofd.

Misschien is het mogelijk het leven voor haar weer leuker te maken door in relatie therapie te gaan of een seksuologe te consulteren. Met het onderwerp dat u pijpmoe bent.

Ze zal vaak bedrogen zijn in verleden.
Ze is wel gek op u als ze zoveel moeite doet u elke dag te laten klaarkomen. Word al moe bij de gedachte. Ze zal niet zo gelukkig zijn.

zelda
02-09-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 6 - Waarom zoek ik altijd mannen die me pijn doen?

45 jaar en single:
Waarom zoek ik altijd mannen die me pijn doen? Waarom heb ik geen belangstelling voor normale relaties? Is er geen aanleiding, dan bezorg ik mezelf er wel een.

 

Het ontbreekt mij in iedere relatie die iets voor mij betekent, aan vertrouwen in mezelf. Ik kan niet geloven dat ik ook een bijzonder mens ben. Van anderen vind ik dat al heel snel, maar niet van mezelf.

 

Steeds wordt weer hetzelfde programma afgedraaid: het blijkt voor de zoveelste keer dat je niet in staat bent een man te houden. Zo iemand als jij deugt ook helemaal niet; alle vrouwen zijn beter en mooier dan jij.


Wie of wat kan mij helpen?


Anoniem
> 2 jaar geleden

16
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Ken je het boek 'finding clarity' van Jeru Kabbal? Hij schrijft daar heel mooi over. Het boek is ook in het Nederlands verkrijgbaar.


Yantra
> 2 jaar geleden
Reactie:

Hallo Anoniem,
Kan het zijn dat jij voor de 'verkeerde' mannen kiest die het meest lijken op jouw vader of moeder. Hoe pijnlijk ook, hier weet jij mee om te gaan omdat jij weet hoe of het voelt. Ik wil je adviseren om te kijken of het ook zo is wat ik je zegt/schrijft. Ik gun jezelf zo en zeker wat meer zelfvertrouwen in wie jij bent!


Maria
> 2 jaar geleden
Reactie:

Hallo bijzonder mens!

Jij heb net als ieder ander recht op een normale relatie, de mannen die jou pijn deden is hun fout leg deze daarom niet bij jezelf neer (makkelijk gezegd ik weet het).

Blijkbaar waren die mannen jou niet waard, jij verdiend vele male beter en jou geluk komt echt nog wel helaas is het soms lang wachten maar dat zal beloont worden.

Want jij bent een bijzonder mens, en verdiend dus een man die echt van jou houd en om je geeft!


William
> 2 jaar geleden

Jouw reactie:



Verhaal 7 - ik merk niet dat hij van me houdt

Mijn man zegt dat hij van me houd maar ik merk er niks van ik denk dat hij niet van me af wil omdat hij niet zelfstandig is ,ik ben ook niet gelukkig meer met hem en nu zie ik dat hij zijn ex vriendin heeft opgezocht op Facebook en dat hij op facebook heeft staan dat we uit elkaar zijn en als ik hem daar op aannspreek dan zegt die ik kan het niet veranderen maar dat kan gewoon, wat zullen jullie mij adviseren.

Peet
> 2 jaar geleden

16
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik zou op zijn facebook proberen inloggen de eerste keer als hij ligt te slapen ofzo. En zijn gsm bij de hand hebben . Je kan inloggen met een email adres en dan wachtwoord of hij een gsm nummer en wachtwoord ..
Als je zijn email adres kent met wachtwoord kan je altijd zijn wachtwoord veranderen via zijn mail . En anders krijgt die een sms op zijn gsm voor zijn wachtwoord te veranderen . Dan kan je misschien op die manier zijn messenger gesprekken lezen nakijken .
Want facebook aanmaken zonder jou weet , en UIT ELKAAR bijstaan.
Vind ik ook een beetje verdacht !
Ik Zou niet twijfelen om zijn facebook eens te checken

Lies
14-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 8 - Onverzadigbare vrouw

Ik ben 19 jaar getrouwd en kwam er een aantal weken terug achter dat mijn vrouw al meer als een jaar vreemdgaat. We hebben nagenoeg elke dag seks (in de avond en het weekend, overdag werk ik), maar zij beweerd hieraan tekort te komen. Ze gaat uitsluitend vreemd (met diverse mannen) om aan haar trekken te komen en voor de seks/porno, ik weet dat ze overal voor in is en langdurig porno kan bedrijven. We houden erg veel van elkaar en ik wil geen echtscheiding. Zijn er meer mannen met een onverzadigbare vrouw die hierover willen praten ?

Maurice
> 2 jaar geleden

16
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je vrouw is een kech, zo snel mogelijk dumpen.

Jos
28-03-2021
Reactie:
Hoi Maurice,

Dat klinkt heftig.

Ik zou graag eens verder met je praten over dit onderwerp.

groet,

Ferry

(Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de nieuwe privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.) 

ferry
01-07-2021
Reactie:
Misschien is de vraag wat de ander toevoegt, of wat ze mist in jullie sex een vraag? Probeer haar te doorgronden.

Dat brengt begrip bij u en inzicht bij haar.

zelda
02-09-2022
Reactie:
Je vrouw heeft gewoon meer behoefte aan sez, dat is niet abnormaal.
Ze had het er alleen met jou over moeten hebben hoe en wat jullie daar aan kunnen doen. Een extra man erbij is wellicht een optie maar alleen als je daae beide voor openstaat

John
27-10-2022
Reactie:
Hoi,

Ik begrijp je probleem. Ik denk ook dat je het makkelijk oplossen kunt. Geef je vrouw de ruimte, want blijkbaar heeft ze veel grotere behoefte dan 1 man kan vervullen.
Mijn vrouw heeft hetzelfde probleem, wees een goed echtgenoot en doe als ik: Zorg dat ze genoeg wordt geneukt, regel leuke mannen voor haar, neem huisvrienden, ze zal je dankbaar zijn!

Marcel
20-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 9 - Mijn partner is vreemdgegaan

Mijn partner heeft aan me opgebiecht dat zij is vreemdgegaan. Dit staat nu tussen ons in. ik vind het moeilijk om haar nog te vertrouwen. Ze is een lange tijd niet eerlijk tegen me geweest.

Maar ze zegt dat het voorbij is en dat ze samen met mij en onze kinderen een gezin wil blijven. Ik vind het echter moeilijk om te accepteren wat er is gebeurd.


Anoniem
> 2 jaar geleden

13
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Ik maak op dit moment precies hetzelfde mee!
Heel zwaar na een relatie van 24 jaar waarbij ik altijd dacht: dat zal ons nooit gebeuren!


Anoniempje
> 2 jaar geleden
Reactie:
Herken jouw verhaal!
Mijn partner en ik zitten precies in de zelde situatie. Ik ben eenmalig vreemd gegaan. Ik heb erg veel spijt en snap echt niet hoe stom heb kunnen zijn. Er was totaal geen spraken van recpect. Gewoon ordinaire sex lust. Voor die man maakte het eigenlijk niet veel uit wie denk ik. Hij zat eerst achter mijn vriendin aan. Die toonde geen interessen,zodoende ben ik er ingetrapt.
Voel me echt zo stom en vernederd.
Natuurlijk is het voor mijn man het aller ergste. Hij is hierin ongewild het slachtoffer.

Marieke
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hello Mediator

Toch kunnen stellen vreemdgaan overwinnen. Dit kost wel tijd! Jullie zullen met elkaar in gesprek moeten gaan. Wat maakt dat je bent vreemdgegaan? Zocht je iets buiten de deur wat je in relatie niet (meer) vindt? Hoe kunnen jullie hier samen uit komen?

Als jullie er samen niet uit komen, schakel dan een relatietherapeut of mediator in. Zij staan neutraal in jullie situatie en kunnen jullie helpen inzichtelijk te maken wat er mis is gegaan in jullie relatie. Zodat jullie vervolgens weer op kunnen bouwen.

Sterkte en succes!

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ben er een week geleden achtergekomen dat mijn vrouw sinds zes jaar een relatie heeft met mijn buurman van wie ik dacht dat hij mijn beste vriend was. Na enkele dagen van boosheid en desillusie zijn mijn partner en ik wel in dialoog beginnen gaan. Deze gesprekken zijn heel intens en we erkennen beide waar onze relatie fout is beginnen gaan. Alles wat telde waren onze 2 kinderen, nooit namen we nog tijd voor ONS. Ik hoop ondanks alles dat wij hier ooit overheen geraken want mijn liefde voor haar is nog steeds zeer groot. Ik heb veel nood aan dingen benoemen en praten maar gaan we niet te snel? Of is hier geen juiste termijn maaar is dit bij elk koppel anders?

Johan
> 2 jaar geleden
Reactie:
I have the same problem ... after 10 years together when our baby was born just a few months later my husband changed so much... he had started dating and cheated on me (had a relationship for 7-8 months ) ... so much has happened and it’s so difficult to have trust. Especially when there are kids involved ... I’m in the same situation and I don’t know what to do ...

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
But I really think if both people have the same goals the relationship can survive almost anything - but if for example one wants a normal family and the other wants a single free life- there’s a “whole in the goals path” and the couple can’t move along together anymore... so that’s a sign that the relationship must end

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Als je haar niet de deur wijst, zal ze nooit meer respect voor je hebben.

jos
28-03-2021
Reactie:
Heb je bewijs dat ze vreemd gegaan is ? Ga dan ook eens vreemd 😉

Dada
16-05-2022

Jouw reactie:



Verhaal 10 - Mijn partner zit in een andere levensfase

Mijn partner is 15 jaar ouder dan ik en dat was eigenlijk nooit een probleem in het verleden maar nu hij de 60 is gepasseerd merk ik bij mezelf dat we echt in een andere levensfase zitten.

 

Mijn partner denkt aan langzaam afbouwen van zijn werksituatie, terwijl ik juist lekker in mijn carrière zit nu de kinderen groter zijn en zelfstandiger.

 

Ik merk langzaam een verwijdering waarin ik ook veel minder met hem deel. Aan de andere kant wil ik hem ook niet kwijtraken. Ik hou wel van hem. Ik mis de aansluiting. Ik voel me min of meer in een soort van spagaat zitten.

 

Wie herkent dit ook en wat heeft jullie geholpen?


Anoniem
> 2 jaar geleden

13
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja dat herken ik,ik sta ook in dezelfde situatie als jullie.
Zij wil na 32jaar uit elkaar ,ik niet,snap het NIET en geef het niet op.Ben hulp gaan zoeken in de vorm van therapie, ben hopeloos uit balans,pijn en verdriet gaan hand in hand. Maar zij volhard in haar mening.

Ed
> 2 jaar geleden
Reactie:
Beste Anoniempje,

Heb je interesse om dit in een podcast van een grote krant te verwerken? Daarin kunnen jij en je partner allebei je verhaal doen bij een therapeute.

Mocht je interesse hebben, stuur dan even een reactie hieronder.


MvG,
David

(Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de nieuwe privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.)

Kevin
> 2 jaar geleden
Reactie:
Zo herkenbaar jou verhaal. Hoe gaat het inmiddels?

Fred
15-11-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 11 - Mijn man is vreemdgegaan

Ik ben er een maand geleden achtergekomen via de buren dat mijn man vreemdgaat. We zijn al 21 jaar samen en ergens onderweg ben ik hem kwijtgeraakt en ik had niks door. Ik zit nu in een rouwproces.

Probeer vragen beantwoord te krijgen, wil graag bevestiging van zijn liefde voor mij en ben ook soms heel boos waarom hij dit heeft gedaan en niet geprobeert heft het probleem samen met mij op te lossen.

Hij is heel erg in de war, boos, verdrietig. Wil graag met mij verder en naar de toekomst kijken, maar dat kan ik nog niet. Hij kan mijn rouwproces niet opvangen en ik kan hem in zijn verdriet niet helpen omdat hij zo in de war is. We hebben nu even een time out. Alle tips zijn welkom


anoniem
> 2 jaar geleden

13
9
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Wat moet dat een moeilijke situatie zijn voor jou en voor jullie.

Als je er zelf niet uitkomt, dan zou ik je adviseren om met een therapeut te gaan praten. Dat kan vaak veel ruimte geven.

 

Kijk ook even bij de tips op deze website. Daar staat vast ook iets bij dat je kan helpen.


Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:

Zo herkenbaar..zo moeilijk ik, wij maken hetzelfde door...het heeft mijn zelfvetrouwen beschadigd zo dubbel verstand en gevoel..


Sw
> 2 jaar geleden
Reactie:

ik weet niet hoe oud dit bericht is ik ben 45 jaar getrouwd mijn man zit op de vaart sinds 4 maanden ben ik er achter dat hij anderhalf jaar een verhouding heeft gehad.

 

hij zegt dat het nu afgelopen is en voor mij gekozen heeft ,als hij er is doet hij alles voor mij ,maar ik kom er niet overheen word helemaal gek ervan de medicatie helpt ook niet veel weet niet hoe ik verder moet.

 

en hou wel nog van hem ,maar zelf heb ik het gevoel dat ik helemaal gek word ! en weet niet wat ik moet doen dit is wel zo ingrijpend in mijn leven ben 70 jaar wat moet je dan nog


melanie
> 2 jaar geleden
Reactie:

Ik zou heel goed de balans opmaken. Ook kijken of de kans op herhaling er is. Verder moeten jullie samen goed in kaart brengen hoe dit heeft kunnen gebeuren.

 

Lag het aan jullie relatie of heeft hij nog iets te verwerken uit het verwerken? Was er verwijdering ontstaan? Ben je het daarmee eens? Kunnen jullie die verwijdering aanpakken?

 

Voor elkaar kiezen betekent ook dat hij aan de slag moet. En jij moet de tijd z'n werk laten doen. Het moet slijten.


Ahmed
> 2 jaar geleden
Reactie:

Afgelopen nacht achter gekomen dat mijn vrouw is vreemd gegaan. Loop continu en had eerst niks door.
Heel stom, maar ik hou zoveel van haar dat ik haar niet de deur heb gewezen.


Ze geeft als antwoord dat ik haar heb weggeduwd omdat ik niet geloof liefde geef en haar niet genoeg waardeer.


Moeilijke situatie en hoop dat we er uit komen.


Sander
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hoi , ik zit sinds 2 dagen in het zelfde schuitje . Hij is niet alleen vreemdgegaan maar heeft 3 vrouwen cadeaus gegeven om te praten . Hij sprak met ze af in van der valk hotels en vervolgens werden ze door me man overspoeld met spullen . Hij was een suggerdaddy. Hij gaat morgen voor een gesprek naar de huisarts en heeft spijt en wil met me verder. We zijn 27 jaar getrouwd en hebben 3 kinderen . Ik ben nu alleen maar zooooo boos dat ik er nog niet aan toe ben om enige vorm van therapie aan te gaan . Ben misselijk bij het idee dat hij met die vrouw naar bed is geweest . Hij zegt dat het 1x is gebeurt en verder alleen maar heeft gepraat , dat is iets wat ik ook niet geloof . Ik ben kapot van verdrieg

Sandy
27-12-2020
Reactie:
Hoop dat je er uit komt voor jezelf. De waarom vraag blijft hangen, maar dat moet niet je focus zijn. Was er wel een probleem tussne jullie of met hem? Probeer te achterhalen of hij echt verder wil met jou. Heeft hij echt spijt? En kijk of jij met hem verder wilt. Als beide willen, richt je dan op de toekomst met elkaar. 21 jaar is niet niets.

Marie
27-06-2022
Reactie:
Hoop dat je er uit komt voor jezelf. De waarom vraag blijft hangen, maar dat moet niet je focus zijn. Was er wel een probleem tussne jullie of met hem? Probeer te achterhalen of hij echt verder wil met jou. Heeft hij echt spijt? En kijk of jij met hem verder wilt. Als beide willen, richt je dan op de toekomst met elkaar. 21 jaar is niet niets.

Marie
27-06-2022
Reactie:
Heel heftig allemaal. Een rollercoaster van emoties waar je nu in zit! Samen door na vreemdgaan is een keuze. Geen simpele maar het is zeker mogelijk. En je relatie kan zelfs beter worden! Eerste stap is wel dat je jezelf afvraagt of je door wilt. Zo ja, dan is vergeven de 2e stap, want anders blijf je erin hangen. Laat dat ook aan elkaar weten, zodat hij ook minder in de war zal zijn. En laat het hem ook weten dat je soms wrok blijft houden. Vergeving is namelijk ook een moeilijk proces

Anoniempje
27-06-2022

Jouw reactie:



Verhaal 12 - Ik voel me verscheurd

Verhaal 39
Dag iedereen,

Ik ben een vrouw van 34 jaar. Ik heb ongeveer een relatie van 10 jaar en wij hebben een zoontje van 3,5.

Onze relatie is altijd nogal turbulent geweest maar het laatste jaar gaan we van crisis naar crisis. We zijn heel verschillende en willen ook heel verschillende dingen in het leven, zo blijkt. We gingen al naar een relatietherapeut maar zij ziet na verschillende sessies ook niet hoe wij samen gelukkig kunnen worden. Dus, simpel zou je denken, uit elkaar dan maar..:

Er is echter, buiten ons zoontje, nog iets wat ons heel erg bindt: we zien elkaar zo zo zo graag. Ik voel hem als een deel van mij, uit elkaar gaan zou voelen alsof mijn arm er wordt afgerukt ofzo. Ik kan de gedachte niet verdragen hem te moeten missen. Hij voelt zich net zo. Hij wil niets liever dan gewoon samen gelukkig zijn maar het lukt gewoonweg niet.

Ik voel me verscheurd. Ik ga hieraan kapot.

Zijn er nog mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt of meemaken?

Lieve groet

Anoniem
> 2 jaar geleden

13
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 13 - Ik ben getrouwd met een egoist

Ik ben getrouwd met een egoist. Ik sta dag en nacht voor he klaar maar het is nooit voldoende. Ik heb een succesvolle carrière maar als ik thuis kom dan ben ik een ongewilde huisslaaf. Daarnaast denkt iedereen dat mijn partner een aardige jongen is.....think again. Ondanks het gevoel dat ik zelfstandig ben, ga ik niet bij hem weg. Mijn vrienden zien hoe t zit maar ik luister niet naar hun advies. Ik snap niet waarom...... er is niets meer over van deze relatie. Ik verdien toch ook om gelukkog te zijn?

Sannie
15-01-2021

12
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
En waarom ben je dan nog getrouwd? Vraag je jezelf dat nooit eens af dan?

Nicole
30-09-2021
Reactie:
Als je in een relatie zit, is het nooit makkelijk om op te stappen, maar neem van mij aan ik ben intussen 50 en een groot stuk van mijn leven en energie kwijt aan iemand die het niet waard was!

Anoniem
19-04-2022
Reactie:
Zelfde probleem met mijn vriendin 😞ik werk aan de toekomst , zij wilt alleen profiteren , 4 kinderen samen ( 2jongens 2 meisjes ) mag er niet van klagen ,alleen zijn de meisjes aan hare kant uit medelijden en leugen en omkoping met kindergeld , de jongens zijn daar veel nuchter over , en ze trekken eigenlijk geen partij , dat ze maar rap weg is , ben er helemaal klaar mee en nu ik 48 wordt ben ik zeker dat het nog lang zal duren voor ik terug aan een relatie begin als het ooit nog van komt succes sterkte

Dan….
16-05-2022

Jouw reactie:



Verhaal 14 - Relatie na 6 jaar verbroken

Na een relatie van 6 jaar, is deze verbroken,, dit is nu 2 maanden geleden. We hadden een lat relatie. Ik ben er kapot van hoe het met mijn ex gaat weet ik niet we hebben geen contact meer.

Hij had nog zoveel bagage van zijn mislukte huwelijk dat ik het niet meer aan kon. Ook werd ik niet geaccepteerd door zijn 2 volwassen kinderen, er was geen ruzie maar een dood stil zwijgen waar ik helemaal gek van werd.

Als ik het met mijn ex besprak gaf hij mij gelijk. Ik snap ook dat hij mij nooit boven zijn kinderen moet zetten zou het ook niet willen, maar de sfeer was zo drukkend en beklemmend dat ik het niet meer kon volhouden.

Ik heb meer dan mijn best gedaan maar het was trekken aan een dood paard. We hadden vaak woorden over deze situatie en vervreemden van elkaar. Maar ik mis hem intens, hoewel ik weet dat er geen toekomst voor ons was.

Het is uitgegaan over de telefoon dat vind ik nog het ergste. Geen fatsoenlijk afscheid, nee een grote bek kreeg ik terwijl ik vroeg of hij langs kon komen om er over te praten. Helaas is het zover niet gekomen. Graag wil ik via deze weg mijn hart luchten.

Silvia
> 2 jaar geleden

11
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wat vervelend dat het zo moest gaan na 6 jaar
Tuurlijk doet het pijn na 6 jaar een relatie verbreken is niet niets
Het is zeker ook niet fijn dat zijn kinderen jouw niet hebben kunnen accepteren
Maar als je nu terug kijkt is het misschien het beste dat kon gebeuren
Je moet nu verder met je leven hoe moeilijk het ook is een partner met bagage is niet makkelijk ik weet er alles van
Dat hij niet eens langs wilde om te praten zegt all genoeg hij is het niet waard om over verdrietig te zijn
Er zijn genoeg visse in de zee
Zoek iets om je af te leiden weg gaan met vriende een nieuw hobby war je mensen kan ontmoeten
Wens je veel sterkte in deeze moeilijke fase in je leven

Rose
17-07-2021

Jouw reactie:



Verhaal 15 - Krijg de ellende van zijn verleden over me heen

Hoi allemaal,
Graag wil ik mijn verhaal delen met jullie. Ik ben 5 jaar samen met mijn vriend en hebben samen een dochter van 1 jaar. Mij vriend heeft een dochter uit een eerder huwelijk van 8 jaar.
De relatie met zijn ex is moeizaam. In de relatie met zijn ex zijn ontzettend veel nare dingen gebeurd. In het begin nam mijn vriend dit ook mee in onze relatie. Onbedoeld vergeleek hij mij met haar wat de keuze voor een kindje samen soms ook niet ten goede kwam en trouwen wil hij nooit meer. Hij was bang dat ik ook nare keuzes ten opzichte van hem als vader zou maken als er ooit een einde zou komen aan onze relatie.
Ik merk de laatste tijd dat er nog een hoop oud zeer vanuit het verleden bij hem zit. Hier vallen oa ook de scheiding van zijn ouders en het overlijden van zijn vader onder. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat ik begrip heb voor wat hij heeft meegemaakt en hem wil steunen waar nodig maar ik niks aan het verleden kan doen. Ik heb het gevoel dat ik alle nare ellende wat door iemand anders is veroorzaakt over mij heen krijg en dit vind ik niet eerlijk. Praten over emoties doet mijn vriend niet tot nauwelijks. Ik heb het vaak geprobeerd maar er komt niet veel uit. Ik weet niet meer hoe ik met hem moet praten over gevoelige onderwerpen en hem het gevoel kan geven dat ik er voor hem ben maar dat het oneerlijk tegenover mij is. Ik hou van hem en wil graag dat het goed komt. Ik wil geen spanningen en een fijn leven voor de kinderen.

Hebben jullie alsjeblieft tips voor mij of jullie ervaringen delen..

Kim
> 2 jaar geleden

11
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 16 - De seks is er nog steeds niet, ik ga daar aan kapot

Wij zijn 35 jaar getrouwd. In het begin van onze relatie. Was mijn man fysiek gewelddadig. Na de geboorte van ons tweede kind verdween de seks. Het slaan hield wel op. Mijn man is naar de buitenwereld erg voorkomend altijd geduldig en begripvol in onze relatie is het anders. We zijn in therapie geweest en het leek of alles goed zou komen. De seks is er nog steeds niet. Ik ga daar aan kapot. Van de week kwam ik namiddags naar beneden en ik trof mijn man met zijn broek op zijn knieën te masturberen. De hond liep er gewoon om heen. Ik vindt dit zo een afknapper. Ik ben er boos en verdrietig om.
Als het moet ga dan naar de wc of naar de slaap kamer.

Ik weet het niet meer. Ik wordt niet goed van die man.
Overdrijf ik. Wat zouden jullie ervan vinden.

Anoniem
> 2 jaar geleden

10
6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken het wel.., mijn ex bleek n narsist
Ik ging in therapie en hij ging dan niet mee want het lag niet aan hem hield hij me voor.
Ondertussen was ik van al m’n vrijheden beroofd.
Hij hielp niet mee met zorgen voor de kinderen alleen dr leuke dingen met ze doen.
Want hij had namelijk al gewerkt.., z’n drank gebruik was ook mijn schuld.. enz
Als je het Googled dan zul je vast veel herkennen bij je partner.

Tessa
> 2 jaar geleden
Reactie:
Bespreek je met hem dat je sex wil?
Er is ook therapie over sex. Misschien dat een oplossing

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Dit lijkt te passen bij een narcistische persoonlijkheidsstoornis.
Gebrekkige en afwijkend libido, fysiek geweld, maskers op naar de buitenwereld…lees er over en zoek hulp, je verdiend nog een paar mooie hoofdstukken in het leven.

Lulu
08-12-2021
Reactie:
Een zeer herkenbaar verhaal en als man raak je ook gefrustreerd zonder intimiteit, erotiek en sex in een relatie

Richard
18-02-2022
Reactie:
Zoek therapie om je van deze man los te maken want die therapieën zijn er. Er zijn instanties die je helpen want dit is geen gezonde relatie of omgeving. Niet voor jou maar ook zeker niet voor je kinderen. Het is respectloos en zo iemand meent dat hij je in zijn macht heeft, dat ie kan doen en laten wat ie wil omdat jij hem toch niet verlaat. Geef je aan dat je dat wel doet dan worden ze fysiek en verbaal agressief en bedreigen je. Ik heb zelfs eens aangifte gedaan voor huiselijk geweld. Alleen jij kunt een beslissing nemen of je dit leven wilt of dat je voor jezelf en je kinderen wilt kiezen en er nog een leuke tijd van wilt maken.

Herfst
04-04-2022
Reactie:
Ik begrijp het best. Was 42j. gehuwd. In 2002 rugopertie ondergaan, slecht afgelopen, kan mezelf wel redden maar heb een morfinepomp sedert dan. Gevolg mijn echtgenote wil sindsdien geen sexy meer. Erger nog als ik er behoefte aan heb zegt ze gewoon dat ik maar naar de hoeren moet gaan. Dit deed de emmer overlopen. Scheiding was het gevolg. Heb nooit een euro uitgegeven aan betaalde liefde. Kijk er naar uit om zo snel mogelijk het tijdelijke met het eeuwige te wisselen. Ik begrijp maar best wat het is om afgewezen te worden.
Veel sterkte

Etienne
17-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 17 - Ik hou veel van mijn gezin, maar ik trek het niet meer, wat kan ik doen?

Beste, ik ben een man van 31, heb twee kinderen met een bloedmooie dame waar ik al 16 jaar mijn leven mee deel. We waren heel jong samen al vanaf ons 14e levensjaar. We waren jong en energiek, ontzettend verliefd en konden niet met en zonder elkaar leven. Dat laatste kwam omdat wij beiden een zware rugzak droegen vanuit onze moeilijke jeugd. Beiden waren we koppig en konden niet over onze gevoelens praten. Hierdoor kregen we een hele zware relatie met onze up en downs. Wij zijn niet de hele 16 jaar trouw aan elkaar geweest. We waren nog jong en kind. Mijn vriendin ging hierbij als 1e de fout in. Dit deed mij zoveel pijn dat een deel van mij brak van binnen. Ik heb mij twee weken opgesloten op mijn kamer en alleen maar gehuild. Ze is toen ook verder een relatie aangegaan met die persoon. Door deze moeilijke periode is mijn vertrouwen geschaad en ging het volledig mis. Na een paar maanden vonden wij elkaar weer, maar de wantrouwen bleven knagen. Ook zou ze destijds hebben gezoend met iemand waarmee ik haar heb geconfronteerd terwijl ze in de mc donalds zat met haar vriendinnen. Ze ging helemaal af. Ik was nog dieper gezonken. Vanaf dat moment ging het heen en weer. Uit en aan. Ik die afleiding zocht bij andere meiden wanneer we weer uit elkaar waren en zij die ook haar trekken ergens anders zocht. Maar elke keer kwamen we weer terug bij elkaar. Het was een heel ongelukkige tijd voor ons die veel pijn met zich meedroeg.

In deze tijd verloor ik mezelf in softdrugs. Ik kwam er snel achter dat mijn emoties werden onderdrukt en de pijn verdoofde. Jaren lang hebben wij gestruggeld. Beide koppig, een verlaagd zelfbeeld en een diepte punt in ons vertrouwen. Ik was te koppig en te trots om mijn pijn te delen en andersom ook. Ik zocht mijn steun daarom in de softdrugs en verloor mijzelf helemaal. Op school, op voetballen en in het dagelijkse leven. Ik zocht steun en aandacht (bevestiging) in anderen en ging dus telkens weer de fout in met de gedachte dat zij hetzelfde aan het doen was. Na vele jaren geknokt te hebben met en tegen onszelf, kwamen we erachter hoe ongezond onze relatie was en hebben we besloten de knoop door te hakken en onze rugzak met pijn en verdriet achter ons te laten en ervoor te vechten wat er nog van over was. Verbazingwekkend genoeg ging dit heel goed en heb ik heel erg hard moeten knokken om haar vertrouwen weer te krijgen en andersom ook. We zaten nu meer in die roze wolk dan ooit, dan dat er oorlog was. Ook hadden we veel seks en had ik het gevoel dat we sterk met elkaar verbonden waren.
Op latere leeftijd besloten wij om kinderen te maken en gingen ermee aan de slag. We kregen ons eerste kindje en waren beide heel erg onzeker over dit nieuwe hoofdstuk omdat alles heel nieuw voor ons was. Vooral mijn vriendin wist niet wanneer ze hier klaar voor zou zijn, maar door veel te hebben gesproken met vrienden en vriendinnen, kennissen en familie, kwamen we er gauw achter dat niemand weet wanneer hij of zij er klaar voor zou zijn, maar dat je wel alles op je beste manier en je beste kunnen zou doen. Na een jaar proberen was het eindelijk zo ver. Mijn vriendin was zwanger van onze eerste zoon. Er vonden veel ontwikkelingen plaats bij haar. Men zegt een zwangere vrouw heeft veel zin in seks, maar bij haar was dit niet het geval. Ze vond het geen prettig idee met iets dat groeit in haar baarmoeder dat leeft. Ik heb des tijds 9 maanden het respect gehad en gewacht totdat de baby geboren zou zijn. We waren beiden in de wolken. Verliefd op onze zoon en dag en nacht bezig met de kleine man. Ik heb nooit een afkeer gekregen van de hele zwangerschap en ook niet van de bevalling zelf. Ik heb mijn vriendin ook nooit niet mooi gevonden. Altijd even mooi. Dus ik kon ook niet wachten om weer verbonden te worden op een seksueel niveau. Maar dit was nog ver uit beeld. Het heeft nog een half jaar geduurd voordat ze überhaupt los kwam en enigszins de kans gaf om het te proberen. Na dat half jaar was 1x in de 2 maanden veel. Dit heeft zich nog een half jaar zo doorgezet, totdat ze langzaam wat losser kwam. Toch was het anders dan ooit. Ik voelde me niet meer verbonden. Ik kreeg sterk het gevoel dat ze het deed om mij een plezier te doen en dat het voor haar niet hoefde. Ook brachten we onze zoon nooit weg. Ze was sterk verbonden met hem. Toen we op vakantie gingen hebben we ook nog gevreeën. In deze periode waren we niet klaar voor een tweede maar tevergeefs. We werden weer zwanger van een tweede. Ik was in de wolken. Ik wilde altijd al twee kinderen. En ik heb altijd in het nu geleefd en geleerd dat angst en onzekerheid je leven niet mag laten overnemen. Deze tijd was voorbij voor mij. Maar bij mijn vriendin kwam het niet ten goede. Ze moest huilen en was er totaal niet klaar voor. Ik was er zeker van dat wij dit samen aankonden. Maar mijn vriendin was hierin ver te zoeken. Met heel veel struggles en gepraat heeft ze de moed gekregen om het toch aan te durven, al wilde ze niet. Dit was voor ons weer een nieuw hoofdstuk en kregen een tweede jongen erbij. Zoals je kunt verwachten verliep deze zwangerschap precies hetzelfde as de vorige. Waarin ik hier ook 9 maanden heb gewacht. En daarna weer dezelfde sleur heb moeten meekan waarin de affectie ver te zoeken was. Dit heeft weer heel lang doorgetrokken. En ook weer vanaf dit moment hetzelfde liedje. Ik voel mij totaal niet verbonden met haar. Het voelt alsof ze t doet voor mij. Nooit niet wordt er initiatief getoond. En begin mijn hoop te verliezen. Ik besluit om het bespreekbaar te stellen. Al vind ze het moeilijk om hierover te praten. Maar steeds weer werd ik teleurgesteld en kwam ik thuis van een koude kermis. Het was allemaal niet meer echt voor mij het voelde allemaal geforceerd. Het voelde allemaal half om half en dat is nog netjes uitgedrukt. Door mijn frustraties begon ik mijn gevoel hierover steeds meer uit te drukken en wat harder te worden in mijn verlangens. Ik ging zinnen zeggen als: 'ik heb zin in je vandaag'. Of 'zullen we vandaag een spannende avond houden'. Ik probeerde haar een richting in te sturen. Maar tevergeefs. Met de tijd leek t wel alsof het voor haar allemaal gepland moet worden vanuit mijn en het niet meer natuurlijk aanvoelt. Nu zit ik met een nog groter probleem. Mijn vriendin houd niet van seks, neemt geen initiatief en nu ben ik ook nog eens de oorzaak hiervan dat zij er niet warm van wordt. In de loop der jaren ben ik vaker uitgevallen op haar en heb mijn frustraties op tafel gelegd. We zitten in een visuele cirkel waarin we niet meer uitkomen. Als we seks hadden dan voelde het niet fijn. Ze was niet geil, het voelde geforceerd en nog steeds deed ze omdat ze er dan vanaf is. Ook was ze nooit nat maar kurkdroog. En steeds weer kreeg ik te horen dat het aan mij lag dat ik maar gewoon liefde moeste geven en dat de rest vanzelf kwam. Op dit moment zijn onze kids 4 en 2 jaar oud. Ik kan niets beter wensen dan ons gezin. Ik ben super trots op wat wij samen hebben. Mijn vriendin doet het super goed en mijn kinderen, daar ben ik apetrots op. Maar de affectie is nog altijd niet wat het zijn moet. Elke keer zit ik op mijn tenen te lopen hoe ik hiermee moet omgaan. Hoe gooi ik het balletje op? Hoe moet ik hiermee omgaan? De afgelopen tijd komt er drank in het spel. Dit kreeg ik destijds als tip van een vriend. En inderdaad ze komt losser. Het lijkt wel alsof ze geil is en meer laat merken dat ze ervan geniet. Hier wordt ik erg opgewonden van. Ook is ze nu wat natter beneden, waar ik super geil van wordt. Het voelt soms alsof ik haar weer terug krijg en alsof ik weer seksueel tot haar wordt aangetrokken. Het is niet altijd zo maar ik mag met trots zeggen dat ze zich 1 op de 3 keer wel goed los laat. Laatst heb ik een keuze gemaakt die ten goede uitkwam. In het verleden kampte ik wel eens met een semi stijve. Dit kwam vaak omdat mijn vriendin mij niet kon geven wat ik zocht. Dat ze het deed omdat ze er dan vanaf was. Daar werd ik vaak niet warm van. Ik wilde dat ze genoot van ons. Nu heb ik in t verleden vaker (op advies) een kamagra gepakt. Dit is een Viagra. Hierdoor zou hij niet slap worden als je het gevoel had dat je ergens van afknapte, zoals het gevoel dat mijn vriendin niet warm werd van mij. Dat was zo een afknapper. Maar door de frustraties heb ik dus wel eens een kamagra tot mij genomen, zodat ze misschien het vertrouwen zou krijgen dat ik ervan genoot en ik ook niet mijn stijve zou verliezen. Ik kreeg altijd een stijve van mijn vriendin en nog altijd! Alleen het stuk dat mijn vriendin zich niet kon los laten of mij het gevoel gaf dat ze er geen zin in had of sterker nog, vaker deed alsof ze er zin in had (ik ken mijn vriendin al 16 jaar en weet of ze echt doet of niet) maakten mij heel onzeker. Hierdoor was de spanning ervan af en belandde ik weer uit mijn vibe. Daarom op advies de kamagra. Ik moet zeggen dat ik de afgelopen tijd meer hoop heb en niet op het gebied dat zij initiatief toont maar eerder dat zij ervan geniet. Ik ben laatst uitgevallen en heb ik gezegd wat ze van een open relatie vind. Hierbij om haar duidelijk te maken dat ik niet langer meer zo kan door gaan. Ik bied vaker hulp aan van specialisten. Ik bied vaker aan of ik haar mag masseren of dat ik haar vraag wat ze leuk vind, waar ze warm van wordt en wat ze verlangt. Alles hoeft niet en nergens wordt over gepraat. Omdat ik zo ben uitgevallen is ze geschrokken dat ik ergens anders liefde zal zoeken. Dit is niet het geval, maar ik ben wel sterk geneigd om aandacht te zoeken bij andere vrouwen. Meer dan dit is het niet. Voor nu dan. Omdat er hoop is.
De laatste keer dat we seks hebben gehad was super. Ze was zo geil en zo nat. Haar vagina was zelfs gezwollen en merkte dat ze echt geil was. Ik genoot er super van. Ik had toen een kamagra gepakt. Niet omdat ik niet stijf van haar wordt, eerder omdat ik weet dat het net wat extra pomp geeft en een langer vermogen om door te gaan. Maar dit keer had ik dit niet moeten doen. Want ik zou zonder al keihard van haar worden op de manier hoe ze was dit keer en hoe ze genoot. Wel moet ik zeggen dat het er weer alcohol in het spel zit en dat ze daardoor ook weer wat losser is. Na de vrijpartij kan ik dagen lang nagenieten. Dit is waar ik naar verlangde. Dit is wat ik gemist heb in mijn leven. Verbondenheid met mijn vriendin. Twee dagen verstrijken en ben weer helemaal in mijn ding. Ik geniet ervan om voor mijn kids te zorgen ik geniet ervan om mijn vriendin in de watten te leggen en wil haar het liefst de hele dag knuffelen. Stiekem heb ik weer een Viagra klaarliggen voor als het weer zou gebeuren. Die extra pomp om haar te stimuleren om haar te laten genieten. Meer dan dat was t niet. En of het nodig zou zijn geweest is de vraag. Ik denk het zelf niet. Maar had zo genoten van haar en zij van mij, dat ik weer eentje had klaar liggen. We hadden pizza besteld en de pizzakoerier stond aan de deur. Mijn vriendin vroeg waar de beurs lag want ik zat al in mijn boksershort op de bank. Ik zeg ik weet het niet moet je even zoeken. Ze keek in mijn jas en vond de kamagra. Ze was helemaal uit haar vibe. En begon gelijk te zeggen: 'en waarom voel je je zo betrapt waarom kijk je zo'. Dit terwijl ik me niet betrapt voelde. Ik deed het om mijn vriendin meer te stimuleren en niet omdat ik geen stijve krijg van der. Als ik geen stijve krijg van haar dan is dat door haar toedoen. Er was voor mij dus helemaal niets aan de hand en voelde mij ook niet betrapt. Maar tevergeefs. Je had haar gezicht moeten zien. Ik zag verraadt in haar ogen. Gelijk een lang gezicht. En meteen was mijn hoop en moed weer weg. 'Daar is ze weer, terug bij af'. Er kwam geen lach meer vanaf. We keken samen tv, aten samen pizza en zoals gewoonlijk ging ze slapen op de bank, zoals al die jaren. Als ik dan zou zeggen kom we gaan naar boven. Dan zegt ze nee we kijken eerst nog tv. Waarnaar ze altijd kort daarna haar ogen sluit en in slaap valt op de bank. Dit gaat al jaren zo. Altijd zegt ze ik wil alles plannen. Het tegendeel juist. Maar zij rekt altijd uit totdat ze in slaap valt met de hoop dat ik niet meer warm wordt en het opgeef. Ik word afgestraft voor iets dat ik neem niet om geil van haar te worden of een stijve te krijgen, want dat is het probleem niet. Ik neem het om haar extra te stimuleren. Terwijl zij het iedere keer nodig heeft om te drinken om te genieten of los te komen. Maar als wij onder invloed zijn kan ik nog niet volledig genieten. Omdat het een opgezet stuk is. Het komt niet van binnenuit. Mijn vriendin houd helemaal niet van seks. En het is niet zo dat ik haar niet goed kan penetreren. Ze speelt nieteens met haarzelf. Ik heb speeltjes gekocht, puur en alleen voor haar zodat ze zichzelf kan ontdekken. Maar ze liggen in de la te rotten. En als ik vraag of we de speeltjes samen kunnen gebruiken dan krijgt ze een brok in haar keel en moet ze er niets van weten. Nu zit het zo dat we al 4 dagen niet met elkaar praten en ik wil nu echt een punt maken. Daarom schrijf ik deze brief om een beetje raad en ondersteuning. Aan mijn liefde voor mijn gezin ligt het niet. Ik ben totaal veranderd in alle opzichten tegenover hoe ik vroeger was. Ik doe mijn uiterste best voor mijn gezin en voor haar. Ik ga niet meer op stap ben zelden nog met vrienden. Ik heb gekozen voor dit leven, ons leven. De tijd die ik heb probeer ik zoveel mogelijk door te brengen met hun. Daarnaast ga ik de deur uit voor werk en om te sporten. Sporten doe ik al vanaf dat ik haar ken. Ik heb haar jaren links laten liggen en kreeg alles van der. Nu ben ik totaal het tegenovergestelde en krijg haar niet terug. Ik ben ten einde raad. Ik ben 31 jaar, hou ziens veel van haar en mijn kinderen. Ben in alle opzichten trots op haar en mijn kinderen en hetgeen wat wij hebben. Maar ik trek dit niet meer. Ik voel mij niet meer man. Ik voel me in de steekgelaten. En als ik vraag of het aan mij ligt en of ik iets kan doen om dingen te veranderen, dan sta ik er open voor. Communicatie, sta ik open voor op welk gebied en onderwerp dan ook. Als dit na 16 jaar niet kan worden besproken waar de fout is en waar het verlangen ligt en wat we hieraan kunnen doen, dan vrees ik het ergste. Mijn vriendin is een controlfreak. Wilt alles in de hand hebben. Haar leven moet perfect zijn. Ze houd niet van avontuur en spanning. Ze houd eerder van veiligheid en rust. Ze kijkt realityshows waarin mensen die elkaar net kennen gaan trouwen en kan daar helemaal in opgaan. Kom op zeg wat verwacht ze? Ze zit gevangen in haar eigen illusie. Ik ben een man van alle mannen. Ik ben een echte alfa met veel testosteron. Ik ben een leeuw. En ik wil mezelf niet vergeten. Ik voel me soms geen leeuw meer. Wat kan ik doen? Hoop op deskundige raad en hulp!

Anoniem
16-12-2020

10
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
De keuze is geheel aan jou. Maar ik zou je wel willen meegeven. Volg je onderbuik gevoel. Altijd. Als mens proberen we dingen of situaties weg te redeneren met ons verstand en duwen we ons gevoel eigenlijk een beetje aan de kant. Wanneer je onderbuik gevoel niet goed zit zou ik het niet doen. Je kan eerst zelfstandig gaan wonen en later altijd nog bedenken om samen te gaan wonen als je wilt.

Anoniem
01-06-2021
Reactie:
Ik zeg altijd krijg je niet wat je wilt dan je toch tennissen met de buurman of buurvrouw

Waarom doe je je zelf te kort zielig gedoe en zoek lekker buiten deur bevrediging. Wel open zijn en zeggen dat je gewoon verwaarloosd wordt door je vriendin.
En dat je gewoon extra nodig hebt ..,

No more bullshit !

Succes

Martijn
31-12-2021
Reactie:
Wat knap van je om zo te beschrijven wat je voelt. Ik denk dat t beste is dat je een gesprek aan gaat met je partner waarin je probeert eerst volledig haar te begrijpen. Wat voelt zij wat gebeurt er met haar? Klopt het dat ze weleens faked, wat doet dat met haar. Geef haar waardering voor wat ze doet. Deel als je haar door en door hebt begrepen deze brief en vraag haar wat zij ziet als oplossingen. Belangrijk voor haar is dat ze wel gaat begrijpen dat een man sex nodig heeft en heel anders is dan een vrouw met laag libido kijk naar temptation island. Geen man is bestand tegen de verleiding.
Hopelijk lukt het jullie om elkaar goed te begrijpen

Vrouw
01-05-2022
Reactie:
Beste ...
Wat ik begrijp is dat je niet inziet dat dit alles is begonnen bij de geboorte en het dragen van jullie kind, haar lichaam en poes heeft het zwaar te verduren gehad en ze is angstig geworden voor haar eigen seksualiteit. Het doet haar allicht pijn, of ze schiet in trauma, , zonder verdoving als alcohol. Een heling op haar trauma en sexualiteit is wat ze nodig heeft, ze is niet klaar voor een hitsige man of penetratie. Wat jij doet is forceren in de verkeerde ingang en wachten tot je een ons weegt. En hopen op verandering doe te forceren gaat niet werken. De aansturing ligt diep vanbinnen bij haar. Begin met liefdevolle handopleggingen op haar buik en poes, en stuur warmte naar haar koude plekken. Doe dit zeker een paar maanden tot je verandering merkt. Laat je penis erbuiten tot ze het zelf aangrijpt. Verder zou ik voor haar een heling gaan zoeken. Op psychologische spiritueel vlak met heldervoelende teauma heling.

zelda
02-09-2022
Reactie:
Wat ben jij gefocust op sex, je forceert haar en je bent met geilheid bezig en denkt dat dat verbinding is. Erg onvolwassen manier om met sex om te gaan. Heb je ooit met haar gepraat over je gevoelens? Een gesprek waarbij je haar niets verwijt en je haar ook over haar gevoelens mbt sex kan laten praten. Eerlijk zijn tegen elkaar en open.
Heb je ooit van tantra gehoord? Dat is een veel lieverd en respectvolle manier om met sex om te gaan. Ook respectvoller naar de vrouw. Ze is geen lustobject om jouwte bevredigen waarbij je aan de natheid van haar doos kan aflezen hoe geil ze is en of ze er echt van geniet. .
Praat erover. Desnoods een sexuoloog voor jou en je vriendin. Los het op op een volwassen manier. Pp

Lotisje
19-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 18 - Mijn man is verliefd op een ander

Mijn man en ik zijn 21 jaar bij elkaar en hebben 2 zonen van 12 en 14 jaar.
In onze relatie is eerder vreemdgaan voorgekomen en daar zijn wij toe sterker uit gekomen maar deze keer lijkt het anders.


Mijn man heeft zo'n 7 weken geleden toegegeven verliefd te zijn op een ander en dat dit al zo'n half jaar aan de gang is. Ook zij is verliefd op hem.


Achteraf heb ik ook al een half jaar een onderbuik gevoel gehad dat er iets niet klopte, ik was er soms echt ziek van, maar ik had geen bewijs en dacht dat ik gek was.


Hij twijfelt aan zijn gevoelens voor mij en zegt dat hij veel van mij houd maar meer als zijn beste vriendin. Hij was niet op zoek naar iets nieuws, het is hem overvallen.


Hij verteld mij dat zijn gevoel voor mij al wat was verminderd voor hij verliefd werd en geen idee heeft hoe dat kwam. Onze relaties was altijd goed, we zijn een goed team, weinig ruzie,kunnen goed praten en we geven elkaar de vrijheid om eigen dingen te doen.


Hij slaapt inmiddels op zolder om afstand en rust te nemen. Er is geen intimiteit meer en slechts af en toe een knuffel of kus omdat hij mij geen valse hoop wil geven.


Hij zegt een super gezin te hebben, maar de verliefdheid heeft hem aan het twijfelen gebracht.
Hij wil het graag alles oplossen tot ieders tevredenheid...


Hij vind het moeilijk met de situatie om te gaan en vind het vooral allemaal verschrikkelijk voor mij.
Ik heb hem gezegd dat ik hem de tijd en ruimte wil geven om zijn gevoel uit te zoeken en probeer ook afstand te nemen, al wonen we in een huis..


Ik besteed meer tijd en aandacht aan mezelf, mijn uiterlijk, vrienden en hobby's.
Ik zorg goed voor mezelf om deze situatie het hoofd te kunnen bieden en er te zijn voor mijn kinderen.
Ik hou nog steeds heel veel van hem en wil er alles aan doen om de relatie te redden, al kan ik niet zo veel doen op dit moment.


Ik lees veel om inzicht te krijgen in hoe mannen denken en hoe om te gaan met de situatie, maar er staan veel verschillende dingen op internet.


Mijn vrienden en familie (en zelfs mijn man) vinden het heel knap hoe ik met de situatie omga en prijzen mij de hemel in maar snappen soms niet dat ik hem niet de deur uit zet.
Ik vind echter dat, zeker zo'n lange, relatie in voor en tegenspoed is.
En dat als ik hem hard weg duw dit alleen averechts werkt.


Ik wil hem op deze manier laten zien wat hij mist als hij weg zou gaan en hem serieus nemen in de moeilijke tijd die hij heeft. Echter, als ik nu naar mijn onderbuik gevoel wil luisteren is het zo wisselend.


Ik denk namelijk dat hij uiteindelijk niet weg zal gaan en wacht tot er voor hem gekozen gaat worden.
Ik denk dat het uiteindelijk goed komt maar bereid me toch voor op het ergste, just in case...
Hoe hij het heeft aangepakt verdient niet de schoonheidsprijs maar hij heeft er niet voor gekozen om zich zo te voelen.


Mijn vragen zijn eigenlijk:
-Wat doe ik goed?
-Wat kan beter?
-Hoe lang moet ik hem de tijd geven om een beslissing te maken?
-Zijn er mensen met dezelfde ervaring?

Alvast bedankt voor het lezen en jullie reactie


Anna-Lee
> 2 jaar geleden

9
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Anna- Lee
Hoe kunnen we met elkaar in contact komen? Jouw verhaal lijkt erg op die van mij... misschien eens fijn om met elkaar te kunnen praten?

Natasja
10-05-2022
Reactie:
Best wel herkenbaar jouw verhaal, op een morgen werd er dood leuk verteld...joh ik heb geen gevoel meer voor je...ondanks mijn verzoeken nooit meer gezien of gesproken.... zo moeilijk af te sluiten en een plek te geven...

Verdrietig
08-09-2022
Reactie:
Wow, wat vind ik het knap hoe je hiermee omgaat. Ik hoop dat je dit volhoud. Sterkte.

Liefdevol
23-10-2022
Reactie:
Herken er wel iets in!! Wij al meer dan 30 jaar samen en op sexueel vlak nooit straf geweest tot ze.plots na jaren en sexrelatie had met een collega waar alles supergeil verliep!! Onze relatie hebben we terug op poten gezet en daarna ging het wel even beter op sexueel vlak, maar nadien weer van voorafgaand.😐 Weet ook niet meer hoe of wat voel me al jaren niet gewild

Odiel
02-11-2022
Reactie:
Hier precies dezelfde situatie.
We zijn 10 jaar getrouwd en hebben 2 kinderen, 8 en 10 jaar oud.
Week geleden kwam ik erachter dat hij een relatie heeft op het werk.Nog maar pril,maar wel emotionele band.
Eerst boosheid,dan verdriet,dan denken aan een oplossing.
Heb afgelopen dinsdag (naar uren huilen) tegen hem gezegd dat ik hem de tijd heeft om een keuze te maken.
Tot eind deze week.
Hij kwam van de week huilend thuis en vertelde dat hij de keuze al gemaakt heeft en dat hij niet meer tijd nodig heeft om na te denken en dat hij van mij houdt en met mij verder wil.
Hij geeft aan dat het “meisje” ,van 22 jaar oud,vandaag de laatste dag gaat werken en dan naar een andere stad/werk gaat.
Iik voel me intens verdrietig maar tegelijkertijd tijd sterk genoeg om mij voorbereiden op het ergste.
Ik hou van hem ontzettend veel maar mijn vertrouwen is erg aangetast.
Vanaf donderdag voel ik dat hij terug is maar toch verdenk ik hem elke keer.
In mijn hoofd ga ik kapot,zo veel gedachten dat ik aan oxazepam zit om goed voor mijn kinderen te kunnen zorgen.
Ik loop veel met onze hond om de tijd voorbijj te laten vliegen en nadenken.
Volgende week ga ik naar de therapeut.
Ik geloof wel dat hij daar uitgemaakt heeft maar toch voel ik veel onrust en wanhoop.
We hebben gepraat waarom dit had kunnen gebeuren.
Door de combi hectiek van kleine kinderen/werk is in onze relatie wat somberheid ontstaan,monotone.
Hij is opzoek gegaan naar de liefde.
Ik ga mij niet hier schuldig over voelen,absurd,ik kwam ook aandacht tekort.
Maar hoe kom ik erachter dat hij nu de waarheid zegt,dat het meisje straks echt uit het beeld is?
Hoe krijg ik mijn twijfels onder controle?
Ik vind het zo moeilijk…

Anoniem
04-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 19 - Hij heeft de laatste twee jaar amper zin in seks

Mijn vriend en ik zijn 27 en 29 jaar en we zijn ondertussen al 10 jaar samen. In de eerste 5 jaar hebben we een hobbelig parcours afgelegd, maar de laatste jaren gaat het super. Alleen, in tegenstelling tot enkele jaren geleden heeft hij de laatste 2 jaar nog amper zin in seks. Amper 2 keer hebben we op 2 jaar seks gehad. We praten er wel over, maar we komen toch altijd uit op het punt dat hij zelf niet echt weet waaraan het ligt. Met momenten kan ik daarmee leven als ik zelf geen zin heb, maar er zijn ook momenten dat ik dat verlangen naar mij van zijn kant wel mis en dat geeft wel frustraties. Knuffels en kusjes zijn er gelukkig wel nog af en toe. Ik wil wel naar een psycholoog gaan, maar ik weet niet of die wel een oplossing kan bieden.

M
> 2 jaar geleden

9
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hier hetzelfde probleem,
Ik word er onzeker en gefrustreerd van.

Gr P (vrouw)

Anoniem
26-07-2021
Reactie:
Hoi.
Ik kan me hier wel wat bij voorstellen.
Wij zijn al 13 jaar samen waarvan 7 getrouwd, maar mijn vrouw is inmiddels zo frigide als maar kan, zij vraagt mij zelfs om maar sex bij anderen te krijgen iets wat ik niet wil.
Ze heeft nu wel besloten om een seksuoloog in de arm te nemen voor dit probleem.

Martijn
14-11-2021
Reactie:
Een herkenbaar verhaal voor mij, ik wist niets eens dat mannen, ineens geen libido meer hadden. Maar inderdaad wat doe je als je relatie veder super top is, en hij een sexioloog te ver vind gaan? Ik ben net zo radeloos 'de fase' duurt ook hier al 2 jaar.

Charis
02-11-2022
Reactie:
Idem … ondertussen 3,5 jaar samen waarvan bijna 3 jaar zonder seks ik ga eraan kapot en zitten momenteel ook in een serieuze dip :(

I.
17-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 20 - Ik twijfel en schaam me voor mijn relatie

Ik heb een langeafstandsrelatie met een jongen die uit Colombia komt, maar in Parijs woont. Wij kwamen ongeveer 2 jaar geleden via internet in contact en begonnen al snel met elke dag videobellen. Hij woonde toen nog in Colombia, maar verhuisde 4 maanden later naar Frankrijk (hij heeft familie daar). We hebben elkaar toen voor het eerst ontmoet en de vonk sloeg meteen over.
Nu zijn we bijna twee jaar verder. Mijn vriend had destijds asiel aangevraagd in Parijs en deze is afgewezen. Hij gaat nu in hogerberoep.

Ik heb vaak twijfels over mijn relatie. Ik merk dat ik me ervoor schaam dat mijn vriend geen verblijfsvergunning heeft, niet gestudeerd heeft en geen Engels spreekt. Ik verzwijg dat dan ook het liefst voor mensen die ik niet goed ken, wanneer zij me vragen naar mijn vriend. Daarnaast twijfel ik vaak omdat hij kleiner is dan ik (ik weet het, heel oppervlakkig). Ik heb al meerdere keren de vraag van mensen gekregen: wat moet je met hem?
Buiten dit alles om ben ik wel echt heel dol op hem. Hij is echt super lief en hij draagt me op handen en we hebben ook nog eens super veel lol en dezelfde interesses. Ik denk niet dat ik snel weer een man tegen het lijf zal lopen die op zoveel vlakken bij me past. Maar toch kom ik niet van die twijfels af.

Ik studeer nu nog, maar wij hebben het er vaak over dat ik mijn vriend naar Nederland haal door middel van een verblijfsvergunning bij partner wanneer dit mogelijk is. Dit zal als alles goed verloopt over een jaar of twee al kunnen. Hij zal dan bij mij zijn, de taal kunnen leren en zelfs eventueel nog een studie doen als hij dat wilt. Daarmee vallen dus al een deel van de dingen waar ik door twijfel weg. Alleen ben ik bang dat als het zover is en we hebben er zoveel tijd en moeite in gestoken om hem naar Nederland te halen dat ik toch nog twijfel (Ik weet dat het niet belangrijk moet zijn, maar ik blijf toch altijd maar vallen over ons lengte verschil).

Ik hoop dat iemand advies voor me heeft. Ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik de man waarmee ik misschien wel heel erg gelukkig ga zijn als we eenmaal samen in Nederland wonen aan de kant zetten omdat ik me schaam voor bepaalde dingen of moet ik dit gevoel negeren en harder werken om me niks van anderen aan te trekken..? :(


Anoniem
04-03-2021

9
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je bent nog zo jong, geniet van het moment en van de liefde en leer van eventuele fouten die je maakt.

Anno
10-08-2022
Reactie:
Je bent maar 1 keer jong, vergooi niet al je kansen op een normaal leven voor een illusie. Zoek een leuke jongen hier en begin een leven, er is liefde genoeg

John
27-10-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 21 - Ik durf niemand over mijn relatie te vertellen

Niemand weet dat mijn beste vriendin en ik een relatie hebben. Het is gewoon zo gegaan. Mijn vriendin wist altijd al dat ze lesbisch is, ze vertelde mij dat later pas.

Maar ik weet zelf eigenlijk niet of ik lesbisch ben. Ik weet ook niet of ik met haar verder wil. Het is zo verwarrend allemaal. Ik heb me altijd voorgesteld te trouwen met een man en kinderen te krijgen.

Wanneer ik met haar verder ga, zal mijn kinderwens niet uitkomen, denk ik. Ik durf niemand over onze relatie te vertellen omdat mijn vrienden en familie niet positief zijn over homoseksuele relaties. Maar mijn vriendin wil 'uit de kast komen' en zet mij onder druk. Ze wacht nu op mij. Wat moet ik doen?


Anoniem
> 2 jaar geleden

8
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik denk dat je dat met je vriendin kan ontdekken of je lesbisch ben en zo ja.en heb je een goede band met je ouders dan zullen dat wel begrijpen dat je van vrouwen hou .en ik denk ook wel je vrienden en vriendinnen groetjes van janooms.xxx

Janooms
> 2 jaar geleden
Reactie:
Wat jammer dat je omgeving negatief is over homoseksualiteit. Ik hoop voor je dat ze hun mening bijstellen.... Het geeft natuurlijk wel angst.
Qua kinderwens: zelf heb ik een kindje met een homostel. Je kunt ook voor een donor gaan als je met een vrouw een relatie hebt. Dus die kinderwens hoeft echt niet uit het raam!

Marloes
29-12-2020
Reactie:
Ik denk dat je eerder bi - sexuel bent! niks mis mee , heb je al een relatie met een man gehad ? Zo niet probeert het eerst en dan weet je het succes

Dada
16-05-2022

Jouw reactie:



Verhaal 22 - Op zoek naar een ander soort man

Mijn verhaal is er een met goede afloop. Ook al heb ik nog geen serieuze relatie.

De ene na de andere relatie bij mij liep stuk. De eerste tijd was altijd leuk. Ik vond mannen die, zo vond ik, op mijn niveau zaten en die mij steunden met mijn opleiding. Ik kon vaak snel bij hen intrekken in een mooi huis, zo hoefde ik geen bijbaan om mijn studie te betalen, we gingen veel uit en gingen op leuke vakanties.


Na een tijdje begonnen dan de beschuldigingen over en weer: ik vond dat ze niet genoeg thuis waren, ze gingen zeuren over mijn uitgaven. Zij zeiden dingen als je bent een egoiste, je denkt nooit eens aan mij, je dramt je zin door en zelfs je bent een borderliner.

Een psycholoog vond dat laatste gelukkig niet. Hij was fijn om mee te praten maar echt verder kwam ik niet. Ik was nog steeds op zoek naar een man die van mij kon blijven houden en voor mij door het vuur zou gaan.

Een vriendin vroeg mij om naar een relatietherapeute te gaan. Dat kon, ook zonder relatie.

Daar kwam ik er achter dat ik verkeerd bezig was met 'zoeken'. In plaats van de wens een man te hebben die van mij zou houden, ging ik op zoek naar een man waar ik van zou kunnen houden. Met behulp van de therapeute kwam ik er achter wat die man voor eigenschappen zou hebben, wat voor mij belangrijk was in een man.

Inmiddels heb ik na een aantal 'eens en nooit weer' dates, een date gehad met een echt enige man. Warm, wollig, rustig, met veel eigenschappen die ik prettig vind. Ik ga vaker met hem uit maar van gelijk samenwonen komt het dit keer niet.

 

Ik heb het tegenwoordig ook prima met mijzelf alleen in mijn kleine huurflat. Ik denk wel dat ik van een man als hij kan houden en hoop dat het wederkerig gaat zijn. Als dat zo is, dan is het tijd om het samenwonen weer te proberen.


anoniem
> 2 jaar geleden

7
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik ken het. Een man die met zichzelf in de knoop zit en daardoor zo egoïstisch is dat hij het niet eens in de gaten heeft. De mijne laat zich ineens 24uur niet meer zien of horen. Telefoon uit en onbereikbaar, het ligt niet aan mij zegt hij dan. Ik heb al zo vaak uitgelegd dat het een trigger voor mij is als hij dat doet om furieus te worden. Op het moment dat hij het niet ziet zitten steekt hij de kop in het zand en verdwijnt hij. Vermoeiend, heel vermoeiend en ik? Ik zit te wachten tot hij weer boven water komt....

Linda
19-10-2021

Jouw reactie:



Verhaal 23 - Perfectionisme in mijn relatie

Wij zijn al 20 jaar bij elkaar, ik ben altijd de perfectionist geweest en mijn man vond het altijd allemaal prima. Door dit zijn we deels uit elkaar gegroeid zo erg dat ik mijn eisen en wensen ook aan hem ging stellen. Er was steeds meer onvrede naar elkaar, we raakten in een negatieve spiraal.

Omdat we kinderen hebben, was relatietherapie de eerste optie, daaruit kwam bij de intake naar voren dat mijn man er voor wilde gaan en ik het niet precies wist wat ik wilde.

Door de vragen die de therapeut stelde en enkele individuele opdrachten kwam ik achter mijn probleem. Hiervoor heb ik passend psychologische hulp gezocht, ik kwam er toen ook achter dat ik mijn man helemaal niet kwijt wilde!

Mijn advies, raakt je relatie in een sleur, gaat het al een tijd niet lekker, zoek hulp. probeer iets....Het heeft mij in ieder geval heel veel duidelijkheid gegeven en mijn relatie gered.


Jessica
> 2 jaar geleden

7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 24 - voel me zo alleen in deze situatie

Hallo allemaal,

Ik zal proberen mijn situatie kort uit te leggen.
wij zijn een samen gesteld gezin, ik heb 2 meiden uit een vorig huwelijk.
Samen met mijn nieuwe vriend kreeg ik 2 jongens.
Mijn jongste dochter heeft adhd en in 2012 begonnen de problemen met haar. Kort samengevat: Heel agressief, van school gestuurd, was een hel om mijn dochter zo te zien en heb er alleen alles aan gedaan om haar een toekomst te geven die ze verdiend. En met succes, sinds vorig jaar loopt alles op rolletjes met haar! Na 6 jaar vechten en strijden was het me gelukt!
Sinds vorig jaar is er bij ons zoon van 8 hechtingsstoornis vastgesteld. Dit is loodzwaar, hij is brutaal, agressief, scheld heel veel en heeft totaal geen respect voor ons als ouders. We krijgen hiervoor nu therapie, gemiddeld 1 x per week een gesprek met therapie en net als voor mijn dochter wil ik voor hem ook het beste. Door de hele situatie loopt het hier thuis niet op rolletjes..... Door de hele situatie loopt mijn oudste dochter tegen een burn-out aan. Vaak gesprekken op school en ook de nodige gesprekken met haar therapeut, en de fysiotherapeut omdat ze lichamelijke klachten krijgt van de stress. 1 keer per maand een gesprek op de school van de zoon en ga zo maar door. Ik loop zelf ook bij de huisarts omdat ik ook overloop. Het is ook allemaal zoveel en moet het eigenlijk altijd alleen doen.
Ik heb gevochten voor mijn dochter met adhd en wil nu voor deze 2 ook vechten, maar dit kan moet ik doen met mijn partner. Wij hebben de opdracht gekregen om samen te leren weer een team te zijn, Ik wil niks liever dan dit maar nu komt mijn struikelblok. Mijn man heeft een eigen bedrijf en heel druk, hierdoor komt eigenlijk alles op mijn neer, huishouden zorg voor kinderen en alle afspraken, gesprekken om alles beter te krijgen. Ik heb hem aangegeven dat hij er ook bij moet zijn om samen tot een team te komen. Echter doet hij dit af met ja ik heb het druk en kan mijn klanten niet teleurstellen. Ik begrijp hem, inkomsten zijn nodig om een huishouden te runnen. De therapeuten kunnen alleen tijdens kantoor uren en dan werk ik. hij vind dat hun maar andere tijden moeten aannemen om samen met hem het gesprek aan te gaan, Sinds deze week hebben we een thuishulpverlener, maar de eerst komende 1,5 maand kan hij er niet bij zijn omdat hij te druk is. Ik ben zo verdrietig en vind het zo oneerlijk dat hij dit allemaal alleen aan mij overlaat. Dit kan toch niet de bedoeling zijn van het vormen van een team. Ik denk er vaak over na om het maar alleen te gaan doen, dan hoef ik met hem geen rekening te houden en zal me minder stress opleveren. Ik weet niet meer hoe ik hem moet overtuigen dat we dit samen moeten doen!!!!

Ik ben normaal niet zo van het uitspreken tegen anderen maar voel me zo verschrikkelijk alleen.

Liefs van mij

mama van 4
> 2 jaar geleden

7
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik begrijp jullie beiden. Het is zoals je zegt, zonder de inkomsten van je man kan je ook niet verder. Het kost allemaal zo veel, en als je kinderen hebt kijk je ook naar wat zij later nodig hebben. Het is niet gemakkelijk, ik denk dat je op de eerste plaats moet volhouden. Je relatie nu in vraag stellen zal ook een bijkomende druk creëren bij de kinderen. Ik hoop dat je nog positieve dingen ziet bij je man. Het kan ook dat je zelf ook aan rust toe bent en dat je daardoor die positieve dingen nu niet ziet. Dan is het beter gewoon verder te doen tot je je wat beter voelt.

christel
20-04-2022

Jouw reactie:



Verhaal 25 - loopt weg van elk probleem

Hey.. ik ben 16 jaar samen met mijn man, we hebben 2 prachtige kinderen. Onze weg was hobbelig. Hij bedroog me 3 keer in de eerste jaren dat we samen waren. Maar onze wegen kwamen weer samen. Nu merk ik na al die jaren dat ik het niet heb verwerkt. Sinds kort erger ik mij aan alles. Ik doe ook alles alleen. Koken ,wassen ,plassen ,de kinderen. Dan nog een eigen zaak. Hij komt thuis, zet zich en speelt wat met zen gsm. Of moet nog ergens naartoe. Al dan niet voor zijn werk. Ik negeer hem vooral. Maar dat lijkt geen effect te hebben. Praten lukt helemaal niet meer. Hij ziet niet dat er iets is, loopt weg van elk probleem. Heb het gevoel dat het op is. Geen liefde meer langs mijn kant. Nix kan me eigenlijk nog schelen. Weg kan ik niet. Ik heb een eigen zaak in ons huis. En dan zijn er nog de kinderen... ik weet met mezelf geen blijf meer. Wat doe ik in mijn situatie?

Anoniempje
> 2 jaar geleden

7
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Bij hem is praten ook weg. Geen affectie op mij niet meer. SUDOCU krijgt meer aandacht dan ik

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Intiem contact al een 6 maand niet meer. Ik voel mij gefrustreerd hierdoot

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik vind het vreselijk. Ik zit net 1 jaar in een relatie. En me vriend communiceert zo slecht. Mannen in het algemeen zijn kortaf . Heel frustrerend. Maar ik merk je huwlijk is ook geen huwelijk meer.
Jullie hebben een toekomst opgebouwd. Bespreek het met hem, hoe jij je voelt. En kijk of hij open staat voor relatie therapie desnoods

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Je beschrijft het zelf al. Laat hem in de steek. Je bent zelfstandige vrouw die haar zaken op orde heeft.
Ja je verdient het om gelukkig te zijn en bemind en geliefd en verwend te worden. Laat het toe!! Niemand zal het erg vinden als hij uit jou leven is. Zij leven niet met hem maar jij ervaart de ellende

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Gewoon stekker er uit trekken en kappe met deze onzin !!!

Kies voor je eigen geluk 🍀

Martijn
31-12-2021

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 26 - Hij weet geen raad met problemen van deze aard. Is dit een aandoening?

Telkens als ik pijn heb, mentaal of fysiek, en dit wil bespreken met mijn partner, zegt deze "oh dat heb/had ik ook". Soms op het absurde af. Ik voel me onbegrepen en niet serieus genomen. Ik sta op de rand en mijn partner heeft geen benul. Altijd beschermd opgevoed, weet deze geen raad met problemen van deze aard. Is dit een aandoening? Iemand tips?

Karel
13-10-2021

7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 27 - Denkt hij dan aan een ander?

Waarom wil een man geen sex met jou maar spuit z'n sperma wel een 30 min later in de wc.
En zegt dan doodleuk heb even lekker gespoten. Best vernederend als je iedere dag sex hebt en doet wat ie wil.


Dit is 2x gebeurt in 1 week. Denkt hij dan aan een ander?

Anoniem
07-11-2021

7
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dit kan ook de spanning zijn van het opbiechten en dan kicken op jou relatie.
Bij elke dag seks hebben zou ik me er niet zo druk over maken

Pietjepuk
24-02-2022
Reactie:
Ik snap dat werkelijk waar niet. Als je een vrouw hebt dan dan aftrekken. Of hij vindt je niet meer aantrekkelijk of hij heeft zelf een probleem.

Brian
26-02-2022

Jouw reactie:



Verhaal 28 - Mijn partner loopt bloot door huis heen

Hoi mijn partner loop altijd bloot door huis als we alleen thuis zijn vind ik dat niet erg .maar vaker komt me beste vriendin van
van het werk op bezoek om leuk kletsen en lachen en kop koffie drinken .maar mijn partner kom dan thuis gaat even dochen en kom dan naar beneden in zijn blootje ik schaam me dood voor mijn vriendin dat zij dat ziet ik heb met vriendin over gehad ben je schrokken k heb sorry gezegd ze zij maak niet uit hoor het is jullie omgeving en paradijsje toch maar vriendin zei ik kan ook uit kleren gaan ik zei waarom ze zei ik ben zelf naturiste ik als jy prettig bij voel moet dan doen en ze was paar min later ook bloot ik had erg veel moeite mee naar die tijd heb ik goede gesprekken gehad met de huisarts ze zei laat los of probeer zelf keer rustig aan doen
stap voor stap meschien helpt dat en dat heeft geholpen 8k ben paar keer bloot gegaan het was heel eng begin maar naar meedere keren bent ik dat wel gewend en dus vooer altijd gesprekken met je partner. Vriendin huisarts enz dat helpt grtjes biba ik wou verhaal kwijt hier dat lucht ook op

Biba
01-03-2022

7
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wat goed wij komen al jaren op naaktstranden. Lopen thuis ook naakt heerlijk gevoel Zou niet anders meer willen ben ook nudist
Een nudist.

Hans
24-08-2022

Jouw reactie:



Verhaal 29 - Ineens beseft hij hoezeer hij me tekort heeft gedaan

Jarenlang heb ik gezorgd en gezorgd.. voor mijn man, voor mijn kinderen. Mijn man ging altijd op in zijn werk en zijn sport en ik heb dat altijd geaccepteerd. Nu merk ik dat ik helemaal óp ben en geen liefde meer naar hem voel.

 

Het punt is nu dat hij door mijn bekentenis als een blad aan een boom is omgedraaid. Ineens wil hij alles voor me doen en beseft hij hoezeer hij me tekort gedaan heeft. Ik kan het bijna niet geloven.

 

Ik zou het willen geloven, maar merk dat ik op dit moment alleen maar boosheid naar voel. Hoe komen we hier uit?


L.P.
> 2 jaar geleden

6
6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Beste L.P.

Ik zit in dezelfde situatie als u.
Ik ben daarom heel benieuwd of en hoe u hiermee omgaat. En hoe het nu gaat.
Ik was er bijna vandoor met en andere man.
Nu voel ik de druk ( ook van mijn familie)
om mijn man een kans te geven omdat hij zo enorm zijn best doet nu. Maar ik vraag me echt af of dat het uitgangspunt wel moet zijn.

Groeten en veel wijsheid
Ik weet het even niet meer


Tien
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik heb hier net hetzelfde na 20 jaar huwelijk en 27 jaar samen. Knoop doorgehakt om te scheiden en opeens beseft hij dat hij mij niet kwijt wil.

Cindy
> 2 jaar geleden
Reactie:
vaak in relaties geven vrouwen alles en cijferen zich zelf weg en we creeren een partner die naar niets hoef om te kijken omdat wij het wel regelen.
Tot moment dat we daar uit wakker worden, en het anders gaan doen of uit de relatie willen stappen.

wat ik nu zeg is niet leuk te horen maar wel waar, liet je het toe dat je partner iets voor je zou doen. of had jij de touwtjes volledig in handen zodat als die wat deed het niet op jou manier ging dus dan deed je het maar zelf??

nu dat hij weet wat die mag doen omdat je het duidelijk heb verteld is je partner daar mee aan de slag gegaan.

ja je ben boos, teleurgesteld, verdrietig, gefrustreerd, je voelt geen connectie meer. dit alles komt naar boven omdat je behoefte aan iets hebt, en dat is nu zo openbaar voor jou geworden dat jij nu ziet wat je al die jaren gemist hebt.

dat is niet helemaal eerlijk als je bedenk dat je partner het vaak alleen maar fout deed als die wat deed. of zit ik er helemaal naast?

Je partner deed precies zoals jij wilde dat er schoongemaakt werd in huis of je partner pakte jullie spullen in om op vakantie te gaan. en deed dat exact zo als jij dat zou doen. jij had daar totaal geen frustratie over :-)

als dat zo is dan is er iets anders aan de hand.
maar als het tegen over gestelde is dan heb jij je partner gemaakt wie die nu is.
in de eerste maanden / jaren van je relatie vormen onze rol in je relatie. vrouwen nemen vaak de zorg rol en we zijn vaak best dominant in hoe wij dingen willen hebben of geregeld hebben.
mannen kunnen regels vaak iets makkelijker los laten zolang hun partner maar gelukkig is. mannen leren door doen, zoals een man iets niet goed doet doet die het 2 x en stop dan omdat hij de ruzie en ergernis niet wil, maar belangrijkste is hij maak jou er niet blij mee dus hij zoek iets anders voor je te doen. ook dan als dat afgewezen word gaat die verder opzoek hoe zijn vrouw rustig en gelukkig kan maken.
en ja ze vullen dat niet altijd goed in.
ik kan hier uren over praten waarom wij vrouwen zijn en hoe mannen reageren op ons gedrag.

Fleur
03-01-2021
Reactie:
Hier net hetzelfde, toen de kinderen klein waren, kwam alles op mij terecht, nu nog trouwens. Maar nu we in rustiger vaarwater zitten, beseft hij ook wat ik allemaal heb moeten missen door altijd alles zelf te moeten doen. Ik zei dikwijls al lachend dat ik een alleenstaande moeder was met 2 kleine kinderen. Alleen liep er nog iemand bij die ook zorg nodig had, eten op tijd, was en de plas ...Met de kinderen gaat het goed, alleen ik voel me gebruikt ..Mijn man had al die tijd een rustig leventje ..ik had amper tijd voor mezelf en nu de kinderen groter worden, groeit dat besef dat het nu mijn beurt is. Ik hoef zijn gezaagd en stinkende sokken niet meer ..pech

Anoniem
19-04-2022
Reactie:
Hoi Fleur,
Je hebt helemaal gelijk hoor.
Mijn vriend wil ook wel van alles doen maar ik weet van tevoren al dat hij het niet zo gaat doen als dat ik wil, dus dan zeg ik ; hoeft niet lief, ik doe het wel ;)

Anoniem
18-05-2022
Reactie:
Wat is je toch grappigv dat mannen altijd ineens willen veranderen als de vrouw helemaal kapot is en het te laat is. Daarvoor ze je altijd voor lief nemen. Hoe meer je geeft hoe klakelozer hij neemt.
Is het dan aan ons vrouwen niet de kunst eerder de deur dicht te doen? Zodat de man eerder wakker word?

Vrouw volg je gevoel maar geef je grenzen aan.

zelda
02-09-2022

Jouw reactie:



Verhaal 30 - na 17 jaar nog steeds verliefd op jeugdvriendin

Hoi,

ik ben 34, getrouwd en vader van drie kids.
Op mijn 18e ben ik een lief meisje van 16 tegengekomen. Ik werd verliefd, we werden goede vrienden, want zij zat in een relatie. Ik kwam later een lieve vrouw tegen, en met haar getrouwd. Helaas was dit van korte duur. Na drie jaar waren wel gescheiden. Gelukkig toen geen kinderen. Ik raakte daardoor weer in contact met het meisje welke ik op mijn 18e ontmoet had, wederom staprlverliefd. Helaas was zij wederom bezet. Ondertussen ontmoette ik een nieuwe vrouw en ben wederom getrouwd en we hebben samen drie kinderen. De vriendin die ik op mijn 18e ontmoette was ondertussen weer vrijgezel, we hebben samen koffie gedronken en gepraat. Ik was weer stapel op haar, maar niets gezegd. Nu weer een aantal jaar verder en zij heeft wederom een vriend en woont samen. Nu merk ik dat ik na 17 jaar nog steeds verliefd ben op haar, zij weet het niet. Mijn vrouw ook niet... Wat nu. Contact volledig verbreken?

Joost
> 2 jaar geleden

5
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Guess the grass is greener on the other side right? WRONG. DELETE HER.

Tief
22-12-2021
Reactie:
Haar maar ‘s vertellen wat je voelt en kijken of het wederzijds is. Als dat niet zo is, ben je voorgoed genezen. Je wee wel even afvragen of je je huidige relatie wilt opgeven. Want die is voor bij als je je jeugdliefde die vraag stelt. Je huidige partner verdient het 1e keus te zijn.

Anoniem
17-02-2022
Reactie:
Vaak hoor je wel dat zo’n jeugdliefde toch de liefde van je leven is. Het zou mij niet verbazen als jullie een keer bij elkaar komen. Maar wel belangrijk te vragen of het wederzijds is. Anders was het niet de liefde van je leven ;)

F
20-07-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 31 - ze weigerd van de datesite af te gaan

Ik heb een latrelatie negen maanden , en zij heeft een date site waar ik al veel rotsooi van gehoord heb , en heb haar gevraagd van af te gaan maar zij weigerd dat , zegt dat ik haar moet geloven , dat ze niet chat , mijn vraag normaal dat ze dat doet en miet ik haar vertrouwen daar in ., ze heeft gezegd als haar verplicht op miet hoepelen .

Francis
> 2 jaar geleden

5
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Jeetje, pik je van je vriendin termen als: 'ophoepelen', als je bepaalde , op zichzelf best logische wensen hebt, zoals exclusiviteit. Blijkbaar denken jouw vriendin en jij anders over exclusiviteit in een relatie. Ik zou mijn bedenkingen hebben bij deze relatie.

Polleke
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hij mag kijken dan komen jullie sex te kort

King
03-06-2022
Reactie:
Och arme, laat je niet zo gebruiken. Het is asociaal wat ze doet. Weg ermee!

Queen
31-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 32 - Onze ruzies gaan alleen over zijn werk

Ik ben 8 jaar getrouwd heb 1 kind en nu weer in verwachting. Ik werk zelf 3 dagen in de week en mijn man werkt 6 jaar in een autogarage en verdient echt heel weinig. Hij gaat niet op zoek naar ander werk. Ik merk dat hij onzeker is en wilt in dat garage blijven ivm vertrouwde vrienden en collegas. Doet echt geen moeite om aan een beter baan te komen. Onze ruzies gaan alleen over zijn werk. Ik ben het ook zat om elke keer hetzelfde liedtje. Ik laat het soms los van kan me niks schelen. Maar toch zijn er periodes dat ik weer erop terug kom. Op verschillende manieren geprobeerd hem te overtuigen maar helaas zonder resultaat.
Als mijn tweede kind er is wil ik ze beide naar de opvang brengen maar kan het alleen niet betalen want ik betaal eigenlijk alles. Echt te lange verhaal maar weet echt niet meer wat ik met hem aan moet.

Linsey
> 2 jaar geleden

5
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Nou ja zeg , wat dacht je ervan om zelf ander werk te zoeken of meer te werken ? Beetje ouderwets om de man als kostwinner te zien

Linda
12-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 33 - Problemen tussen mij en mijn partner

Beste lezer(es)

Ik zit met een dilemma, een stelling waar ik lastig overheen kan stappen.
Ben benieuwd hoe anderen dit zouden ervaren.
Ik heb nu een relatie met mijn huidige partner, deze beslaat nu ongeveer 2 jaren.
Momenteel ben ik 18 weken zwanger van een tweeling, hartstikke leuk en wonderlijk.
Toch zijn er helaas behoorlijk wat problemen tussen mij en mijn partner, waarvan ik niet weet of we hier doorheen kunnen komen en onze relatie ' functioneel ' kunnen houden. We hebben hier meerdere gesprekken over gehad en eigenlijk, komt het niet echt tot een structurele oplossing, waardoor er zaken niet verbeteren en zorgt voor verwijdering, met name van mijn kant. Nu heb ik zoiets van, als eea niet werkt, dan is het misschien beter er een punt achter te zetten en verder te praten over hoe eea vorm moet gaan krijgen met betrekking tot contact vader, tweeling. Nu gaf hij aan, dat hij de relatie het liefst niet wil beëindigen, maar als dit wel gebeurd, niets met de tweeling te maken wil hebben omdat er nog een keuze is voor abortus..lees 18 weken zwanger, een fucking no go voor mij. Als de kinderen levensvatbaar geweest waren, hadden de zaken anders gelegen voor hem en had hij ze wel na een relatiebreuk willen zien en er een band mee willen opbouwen. Ik sta niet snel ergens van te kijken met mijn 10 jaar werkzaam zijn in de psychiatrie, maar ben hier toch wel even stil van. Graag zou ik lezen hoe anderen dit zouden beleven. Alvast bedankt.

Groetjes

Kiki
14-12-2020

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 34 - Voor haar is het gewoon vriendschap

Hallo allemaal ik heb sinds 2 jaar weer contackt met een vriendin die ik al zeker 22 jaar ken waarvan 15 jaar elkaar niet gezien
. We hebben elkaar weer ontmoet en zijn aan de praat geraakt bij haar huis en smacht half 3 uit gepraat . Zoon giga klik opgebouwd waarvan elke dag contackt bijna elk weekend bij elkaar en samen de leukste dingen doen . Wat bijna wel een gezin lijkt . Ik heb hier vanaf het begin een goed gevoel bij en heb dit na haar uit gesproken en zij heeft destijds aangegeven dat het voor haar gewoon vriendschap is . Ze geeft aan dat ze zich niet tot me aangetrokken voelt . Wel is een paar maand terug iets gebeurd waardoor we hechter tot elkaar zijn gekomen en er een andere level is berijkt. Ze geeft aan me wel anders te zien maar toch niet die aantrekkings kracht voelt en weer beetje terug bij af geraakt en nu tot conclusie gekomen het weer vriendschappelijk te houden . We weten alle bij niet wat we er mee aan moeten . Heeft iemand raad

Hendrik
25-01-2021

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 35 - Mijn vrouw heeft een postnatale depressie

Na de geboorte van ons eerste kindje is mijn vrouw in een postnatale depressie beland. Ze heeft het erg zwaar. Dat zie ik wel en ik probeer haar te helpen om haar op allerlei manieren te ontlasten maar het verandert niet veel aan de depressie.

 

Soms is ze bang ons kind wat aan te doen en soms kan ik niet eens naar mijn werk. Op het werk tonen ze wel begrip gelukkig maar ik ga me steeds meer alleen voelen in de relatie. Wie heeft er als partner ook ervaring op dit gebied?

 

Mijn vrouw heeft nu medicatie en ook psychische hulp, maar ik voel mezelf zo onthand en ook wel alleen hierin. Ik merk ook dat de aandacht vooral op haar is gericht en dat anderen denken dat ik het wel ga redden. Dat is ook een beetje mijn eigen schuld want ik durf niet zo goed om hulp te vragen.

 

Wie herkent zich hierin en wat heeft geholpen?


Anoniem
> 2 jaar geleden

4
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Beste Anoniem,

Het ligt zo voor de hand, maar... zoek hulp! Zoals je zelf al aangeeft, alle aandacht gaat naar jouw partner. Maar ook jij kunt een luisterend oor gebruiken. Dat kan een goede vriend zijn, een familielid of een therapeut.

Vraag daarnaast om hulp. Het is niet gek om wat ondersteuning te kunnen gebruiken in deze situatie. Ik denk ook niet dat iemand een hulpvraag gek zou vinden.

 

Ga met je baas in gesprek over gedeeltelijk verlof zodat je thuis even bij kunt springen, vraag vrienden of familie of zij kans zien de situatie thuis in de gaten te houden zodat jij een uurtje iets voor jezelf kunt doen. Het hoeven geen grote dingen te zijn.

Uiteindelijk gaat het erom dat niet alleen jouw partner hier doorheen komt, maar jij ook. En het liefst dan samen.

Sterkte!


Petra
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ooit zal dit eindigen. Tot die tijd moet je zien vol te houden en pas dan kan je je relatie opnieuw beoordelen. Nu zijn jullie beiden niet jezelf. Ik ben gewoon naar mijn huisarts gegaan en het eerste gesprek daar luchtte mij al enorm op. Praten werkte voor mij. Sterkte.

Dirk
23-10-2021

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 36 - Vrouwen met langeafstandsrelatie?

Zijn hier misschien meer vrouwen die een langeafstandsrelatie hebben? Graag zou ik daar mee in contact komen.

Clara
> 2 jaar geleden

4
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja ben meer dan 40 jaar getrouwd maar een ongelukkig huwelijk.

Paula
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ja ik! Zie verhaal 77..

Anoniem
04-03-2021
Reactie:
Hey ja heb. Een vriend in Tilburg wonen en zelf in Hengelo,ben je nog samen ?

Nicky
04-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 37 - Mijn vriend is heel jaloers

Hi allemaal,

Om te beginnen zal ik mij even voorstellen. Ik ben Ashley en ben 20 jaar. Ik heb om dit moment halfjaar een relatie met Turkse jongen van 27 jaar.

Wij zijn allebei dol verliefd op elkaar maar helaas loopt het de laatste tijd niet echt lekker. Mijn vriend is zelf heel jaloers en als gevolg hiervan heb ik een aantal van mijn sociale media moeten verwijderen, en van een app (snapchat) alle jongens moeten verwijderen.

Als ik met een van mijn vriendinnen wat ga doen en dan heb ik het niet eens over uitgaan want dat doe ik niet, maar meer over gewoon een avondje bij hun thuis gezellig kletsen, wilt hij dat ik hem zo veel mogelijk app. Als ik een lange tijd niet reageer of niet opneem als hij mij belt maakt hij zich al gauw druk. En dit is ook iets waar de meeste ruzies bij ons over gaan. Hij zegt zelf dat hij heel beschermend is en dat dit de rede is van zijn gedrag, maar ik heb hier af en toe mijn twijfels over, ikzelf dat het meer gaat om vertrouwen.

De ruzie’s die wij hebben kunnen soms best wel uit de hand lopen, we schreeuwen naar elkaar. Een keer dat ik zijn auto uit wilde stappen om weg te gaan heeft hij mij hardhandig de auto weer ingetrokken, waarbij ik soms dan denk ‘waar zit de grens?’ en ‘wat gebeurd er de volgende keer?’’.

Vele van jullie zullen nu denken waarom ik bij hem blijf. Maar ondanks de ruzies die we hebben, hou ik ontzettend veel van hem en geeft hij mij echt het gevoel dat ik speciaal ben.

Mijn vraag is: hoe zorgen we ervoor dat de ruzies minder worden?


Ashley
> 2 jaar geleden

4
6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ashley stop aub met die relatie. Jij bent vast geen Turkse. Jouw cultuur botst waarschijnlijk met de turkse cultuur. Het kan toch niet zijn dat een man bepaald wat je wel en niet mag doen. Je komt alleen en je gaat alleen. Zorg dat je onafhankelijk bent van een man.

Brian
26-02-2022
Reactie:
Ik heb zelf zo'n relatie gehad ...ik voelde me opgesloten in mijn eigen huis en weet je, het blijft niet bij de auto insleuren ..Ik hield ook van hem, weet achteraf niet meer waarom. Hij heeft me veel gekwetst en pijn gedaan....ik ben nog veel te lang bij hem gebleven.... waarschijnlijk mijn eigen onzekerheid maar nu weet ik dat ik meer waard ben dan dat....

Anoniem
19-04-2022
Reactie:
Wat een bekend verhaal zeg ..stop onmiddellijk met deze gast er staat jou anders grote problemen te wachten. Deze lui doen altijd dit soort dingen, eerst heeeeel erg aardig ( scheinheilig doen) tegen jou... maar dan wordt jij hun bezit. Ik snap echt niet wat jij in dit soort figuren ziet,hoe hoog is jou IQ?? Als mijn dochter zoiets zou doen breek de pleuris uit!! je leest dit zo vaak he en nog vrouwen die er in trappen en vergeet niet dit soort mannetjes willen alleen maar sex ook als jij niet wilt zal je toch moeten ze behandelen jou als een stuk vuil en de sex zal zeker niet prettig zijn voor jou . Het woord eenzijdig met gierende banden wegwezen. Zoek gewoon een Hollander ik snap hier werkelijk niets van zoek je eigen soort op ...en dit heeft totaal niets met racisme te maken maar is een duidelijke boodschap!

Martijn
14-08-2022
Reactie:
Dumpen die handel

Tom
28-08-2022
Reactie:
Dag Lieve Ashley, het zal niet minder worden. Ik zit er zelf namelijk ook in en ik weet hoe het voelt. Je kan vaak met hem gaan praten, maar weet niet of dat zin heeft. Ik herken mijzelf hier heel erg in. Ik snap je punt, waar is de grens? dat moeten jullie bespreken. Het komt goed, welke keuze je ook maakt en zet jezelf altijd op #1

Veel liefs,

.

.
27-09-2022
Reactie:
Lieve Ashley,

Er is al veel gezegd hierover, maar allemaal dezelfde boodschap. Je bent nog erg jong en misschien onzeker. Verliefdheid is fijn en misschien pik je dan meer, Maar verliefdheid gaat over en wordt houden van (als het goed is). Maar ALTIJD gelijkwaardig. Wat jij hier beschrijft is heel erg ongezond en kan je leven verknallen. Jij vraagt om advies? Dan krijg je die. Je gaat een aantal voorbereiden mbt spullen en geldzaken, zonder dat hij het merkt. Gelijktijdig vraag je versterking van familie en vrienden om met je mee te gaan als JIJ het uitmaakt. Je pakt je spullen (boedelkar wacht beneden) en vertrek onmiddellijk en je blijft bij een vriendin of familie, Nooit alleen, Alle contact verbreek je met hem en zijn vrienden en neemt een ander nummer (ook al voorbereid). Dan ga je je leven opnieuw vorm geven. Als er eenmaal een probleem zich voordoet (hij wacht je op bv), ga je daarna meteen naar de politie ivm stalking, Dit klinkt allemaal hard wat ik hier zeg, maar deze hele situatie riekt naar Loverboy praktijken. Je wordt langzaam helemaal omsloten door hem. Heel veel succes en doe het precies zoals ik het zeg. Niet denken het zal wel meevallen. NEE het gaat niet mee vallen. Succes Ashley

Peter
16-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 38 - BROKEN INSIDE…


Sinds een week, zondag 19/07/2020, is de bom ontploft tussen mij en mijn partner, iemand waar ik enorm veel om geef.
Wij zijn al (of nog maar) enkele maanden samen. We hebben elkaar via Tinder leren kennen, na gezellige chatsessies afgesproken met elkaar en heel snel een zekere klik met elkaar gevonden. Onze eerste date was een topper en heeft ons tot meerdere bijeenkomsten weten verleiden. Telkens was het een succes, ook al ontdekten we dat we op vele opzichten van elkaar verschilden, toch was er meer dan genoeg aantrekking om verder te blijven gaan met elkaar. Zo zijn we ook samen COVID ingerold, hebben we de nodige afstand genomen en dit stilaan weer opgebouwd met wandelingen en vertrouwen. De interesse bleef groeien en toen plots de vonk echt oversloeg en beide kanten helemaal mee in het verhaal waren hebben we onze bubbel als ene bubbel gemaakt.
Iets dat we eigenlijk beide niet hadden verwacht is vanzelf uitgegroeid tot een relatie die we rustig maar zeker samen ingingen. Dit was met veel respect, groeiende liefde en veel plezier. De COVID periode bood ons de mogelijkheid om veel tijd samen door te brengen, tijd die we veelvuldig aan elkaar gaven zonder problemen en met een zee aan liefde! Zo genoten we dus 5 weken van elkaar tot dat het leven weer stilletjes aan op gang begon te komen. Geen enkel obstakel lag in onze weg, veel beloftes werden aan elkaar gemaakt uit pure liefde, COVID was een geschenk voor ons, zo zagen we het toch.
Eens het leven terug op gang kwam en wij beiden ook ons werk moesten aanvatten met maar een week verschil tussen onze start ups, was het even zoeken naar tijd voor elkaar en samen, maar ook daar vonden we onze weg weer vlotjes in. Tot op heden hadden we 2 onenigheden gehad die in die ene week tijd vielen. We moesten duidelijk wennen aan deze manier van het leven als werkende mensen waar gebrek aan tijd en dagelijkse werkstress aan factor kunnen spelen. Toch slaagden we er vlot in deze achteraf bekeken mini obstakels achter ons te laten en onze relatie met telkens nieuw leven aan te blijven gaan.
We waren nog maar enkele weken aan het werk toen een potentiële promotie aanbrak voor mijn partner. En deze was zeker welverdiend, ze is ten slotte de juiste vrouw op de juiste plaats, het enige probleem dat met deze promotie bijkwam is dat het een voltijdse functie is…
Om hier even dieper op in te gaan, mijn partner is 39 en heeft in haar levensjaren genoeg meegemaakt wat voor sommige mensen pas in een heel leven voorkomen. Zo is ze tot tweemaal getrouwd geweest, heeft ze 3 kinderen van 2 verschillende vaders, heeft ze rock bottom gezeten waar ze zelfs niets had maar alles aan haar nageslacht schonk alsook het geluk gehad zich hier terug uit te vechten en een nieuwe start te nemen. Het meest aangrijpende in haar leven is iets wat voor vele mensen bijna onmogelijk is om te vatten en is het verlies van uw echtgenoot. Om dit zaakje nog moeilijker te maken blijkt dit samen te gaan met poging tot moord op haar eigen wezen door net die persoon en daarna zelfmoord wat haar tot een weduwe maakte. Daarnaast blijkt dit huwelijk ook nog eens om een narcistische persoonlijkheid te gaan met waanideeën, homofiele navolging, bedrog en zelfs pedofiele trekken. We kunnen gerust stellen dat ze een trauma complex heeft, en deze zelfs dubbel moet dragen. Ze is zeker getekend hierdoor maar dankzij haar sterke persoonlijkheid ook in staat geweest om zich na een dikke 2 jaar er uit te trekken of redden zoals een phoenix zou doen. Natuurlijk heeft ze nog steeds littekens en zal het nog jaren duren voor dat deze geneze, als dit al mogelijk is zelfs…
Het is dan ook niet moeilijk om voor te stellen dat een voltijdse job erg veeleisend is voor iemand met een persoonlijkheid als haar. De reden waarom ze haar eerdere functie aannam was natuurlijk net dat dagje extra rust, precies wat mensen met een trauma complex nodig hebben.
Mijn partner is erg gedreven en ambitieus tot op een competitief niveau zelfs. Ze gaat overal 100% voor. Dat is dikwijls een mooie eigenschap, maar in dit geval stiekem een vloek op haar eigen, want hiermee negeert ze zelf haar eigen herstel of bemoeilijkt dit toch alleszins. Moet ik haar dit vertellen, haar steunen? Ik besluit natuurlijk haar te steunen maar probeer toch op voorzichtige wijze haar te vertellen dit zeker goed te overdenken omdat ze natuurlijk wel voltijds moet gaan werken hierdoor.
Ze is erg gevoelig aan kritiek, typische eigenschap voor mensen met een trauma complex, dus ik push dit onderwerp niet te hard, maar soms heeft het niet veel nodig om uit de hand te lopen. Sinds ze haar promotie in handen neemt en uitvoert worden onze problemen groter. Ze is dagelijks moe, heeft geen tijd meer, ze is overprikkelt, etc… Alles komt dubbel terug en ik vang hier veel van op, maar ook mijn stress-level heeft zijn grenzen.
Ik heb zelf ook een job dat veel dedication van mijzelf vraagt. Ik ben zeer energiek en niet snel moe, maar zoals iedereen moet ik ook kunnen ventileren… maar met de gemaakte promotie van mijn partner is dat bijna onmogelijk. Ik kan heel dwingend overkomen en ze krijgt dikwijls heel snel het gevoel dat ik haar opslorp in mijn ventilaties wat tot vele kleine prikkel momenten leidt tussen ons.
Uiteindelijk kom ik hierdoor zelf ook beladen in stress. Ik kan namelijk mijn ei nooit echt kwijt, COVID belet ons om dit te doen zoals ik het anders zou willen en kunnen, daarbij zijn er veel nakende verandering op komst zoals gaan samenwonen en de voorbereidingen daarvan, mijn eigen werk dat veel van mij vraagt en nog enkele veranderingen in petto heeft, etc… Daarbij moet ik ook nog eens eerlijk vertellen dat ik zelf niet erg gemakkelijk ben, als we het kind een naam moeten geven dan ben ik een asperger en zoals vele aspergers heb ik dat jaren gevonden van niet, typical indeed. Anyways, trauma complex en asperger samen, momenten van veel stress door beide jobs… Ja je kan de problemen idd al zien borrelen.
Onze onenigheden die ondertss al gerust ruzies kunnen genoemd worden, worden frequenter en nemen serieus in intensiteit toe. Daar komt nog eens bij dat ik iemand ben met een heel luide stem. Wanneer ik zeg luid, dan bedoel ik ook echt luid. Zelfs normaal spreken is luid en verdragend, ik heb de ideale stem om les te geven in grote aula’s bij wijze van spreken. Je kan jezelf dan ook al voorstellen dat als ik opgewonden ben, mijn stem hierin mee gaat. En laat dat nu net zijn waar mensen met een trauma complex gevoelig aan zijn. Waar we zagen dat we echt bij elkaar passen, merken we ook dat sommige dingen echt pal op elkaar staan, zeker in ruzie.
Als we dan toch over mijzelf bezig zijn, ik ben zelf ook iemand met scharen, ze zijn echter niet zo diep of bindend als die van haar. Een goede 9 maanden geleden (op het moment van dit schrijven) werd ik namelijk gedumpt na een relatie van net geen 10 jaar. Niet enkel gedumpt, dit gebeurde ook nog eens terwijl ik op missie was (Militair en 4 maand van huis). En daarna kwam alles, ze had mij bedrogen, jaren geleden al. Ze was bij mij samengebleven omdat het gemakkelijk was en ik haar goed onderhield. Ze gaat al beginnen daten. Ze heeft al een vriend. Ze hebben seks gehad in mijn bed terwijl ik op opdracht was. Ze waren al samen voor wij zelfs uiteen waren. Ze zijn eigenlijk zelfs al verloofd… Ja laten we het zo stellen, ik ben ff alle vertrouwen kwijt en heb mijn eigen schade hiervan opgelopen. Maar dit geneest, en geneest echt, dat van mijn partner mss niet. Maar je neemt het wel mee in uw toekomstige relaties net zoals zij dat doet.
Zo komt er dan ook jaloersheid in je relatie terecht, een grote ziekte dat meer kapot maakt dan dat het goed doet. Ik heb jaloersheid altijd veroordeelt. Dit was iets waar ik bijna nooit last van had tenzij ik mij echt persoonlijke bedreigd voelde, wat al niet snel komt, want ik en emoties, wij zijn geen vrienden. Ik ben nogal blind voor zo’n dingen. Of beter gezegd, ik was blind. Sinds mijn eigen pijnlijke ervaring zie ik in alles onheil, ook weer niet goed. Ik wil niet die jaloerse persoon zijn dat ik altijd wist te veroordelen. Ik was net openminded in alles en nu ben ik haatdragend jaloers ventje opeens, ja ik ben niet blij met mijzelf.
Anyways, mijn partner heeft in haar dikke 2 jaren van herstel een heel proces doorgelopen. En vele daarvan zijn de typische dingen, eigenlijk is ze bijna roll model voor dit soort zaken, maar dat durf en kan ik haar niet zeggen. Ze heeft zich terug moeten wringen in the dating world, ze heeft apps hiervoor ontdekt, ze heeft slutty momenten gehad, ze heeft gereserveerde momenten gehad, ze loopt alles door wat niet abnormaal is voor een vrouw in haar positie. Ze verwerkt tenslotte niet enkel weduwschap, maar ook zelfmoord van een geliefde, moordpoging op haar door een geliefde, en een jarenlange narcistische relatie waarvan zij het slachtoffer was. Ik zei dubbel trauma complex, maar wrs is de macht hiervan hoger.
In die jaren van doen en laten heeft ze ook mensen leren kennen die je kan klasseren als echte vrienden (in haar ogen), en dat zijn er twee. Geen raar getal, want ECHTE vrienden kan je dikwijls op 2 handen tellen en meestal zelfs op één hand. Jammer genoeg, is haar idee van vriendschap en dergelijke zo verdraaid geraakt met alles dat ze heeft meegemaakt (in mijn ogen welliswaar) dat ze op dat vlak niet echt recht kijkt. Beide “vrienden” zijn mensen die haar als seksuele partner hebben proberen te aangrijpen, ze heeft dit ook met beiden gedaan, vriend 1 een man en vriend 2 een vrouw. Dat heeft bij beiden tot een ‘niet’ relatie geleid maar toch een band ontwikkelt. Vriend 2 heeft dat ingezien en neemt zelf ook afstand daarvan en zoekt haar eigen geluk, maar vriend 1 weet dat hij haar geen relatie kan bieden, maar weet ook dat hij emotioneel sterk staat. Hij heeft haar ten slotte leren kennen in haar herstel waaruit veel komt natuurlijk. Ze zijn beiden gebroken en putten hun verbintenis hieruit, hoe zwak of sterk dat ook mag zijn.
Vriend1 is zelf een gehandicapte man, mist ledematen (onderlichaam) en is niet in staat zijn intieme regio te gebruiken zoals meeste mannen dat wel kunnen. Hij is ziek, wrs ook ‘tainted’ en niet in staat haar te bieden wat ze wil. Maar hij is iemand dat luistert als het hem uitkomt en mogelijk is in zijn toestand (alle respect daarvoor), maar hij is ook slim en bijna textbook material als het op manipulatie uitkomt (of zo komt dit toch voor mij over, idd de geschade man met weinig vertrouwen). Toen ze merkte dat ze met hem geen toekomst had en verder ging zoeken zat hij er ten slotte toch altijd tussen. Nu met mij, dankzij COVID, kon hij er niet tussen zitten, ze had uit eigen basis ook besloten om het zo te laten met hem, ik wist veel want ze heeft me dit alles zelf verteld. Ze maakten hier ruzie over, maar toch bleef hij ‘onverschillig’ sturen. Hij zou onze relatie respecteren, etc etc… Maar natuurlijk, kan hij het niet laten en gebruikt hij ook zijn handicap om haar te overhalen: “ik heb niemand blablabla…” en gaat mijn partner toegeven en naar hem toe.
Je moet begrijpen, mijn partner is erg emotioneel, ook al zegt ze van niet en komt dit enkel in beperkte kringen naar boven. Wanneer ze om iemand geeft, dan is ze enorm empathisch en dus emotioneel begaan. Zelfs met haar eigen kinderen heeft ze een zekere afstand, maar toch is er een duidelijke emotionele band (logisch het zijn haar kinderen) en zo gaat dat niet iedereen toe waarom ze om geeft. Hij weet dat ook, hij kent haar tenslotte goed genoeg en telkens als ze vertelt ‘hoe of wat’ kan ik enkel maar merken dat hij perfect in speelt op dit alles om haar toch weer opnieuw te overhalen. Hij heeft geen enkel respect voor wat ze wilt, hij denk enkel aan wat hij zelf wilt en weet dit uitstekend te benutten. Mijn partner is tenslotte goed van hart en dat werkt op haar.
Je kan nu op dit moment idd denken ‘waar maakt hij zich zorgen over, het is maar een gehandicapte (geen bezwaar trouwens tegen mensen met limitaties, alle respect zelfs) man die niets kan. Ik moet je vertellen, ze hadden toch een fysieke relatie, ze heeft me dit zelfs bijna in detail beschreven, wrs zonder dat ze eigenlijk zelf echt doorhad. Maar vergeet niet, ik heb een uitstekend geheugen, ik vergeet zo’n dingen NOOIT meer. En om die reden, en zijn aanhoudend gedrag doorspekt van verleiding en misbruik van de situatie, ben ik helemaal niet blij met hem.
Zo kom je dus op jaloers deel uit in onze relatie! Hij blijft aanhouden ‘ondanks zijn zogezegd respect’ en ze blijft er in trappen. Op een gegeven moment word me dit echt te veel en geef ik dat ook aan. Wanneer ik dit doe zijn we al op het moment dat ze er geheimzinnig over doet want ik zie zijn berichten passeren maar ze liegt van niet. Na veel discussie hierover belooft ze me dat ze voor mij kiest, ze wilt onze relatie uitbouwen en mee verder gaan en heeft dit ook aan hem duidelijk gemaakt. Ik ben natuurlijk argwanend, maar geef haar het voordeel van de twijfel (mss ben ik ook naïef?) en het probleem lost zich zo een beetje op. Maar onze ruzies worden hierdoor niet minder.
De druk van haar werk, het initiële probleem, en dus ook dat van mij met mijn eigen stress level, is er ten slotte nog steeds. Het wordt enkel erger en we hebben al enkele keren schijnbreuken gehad en sleutels op en af met elkaar gewisseld ondertussen. Telkens met hernieuwde beloftes en breuken hiervan. Mijn partner haar geheugen is niet zo sterk meer, ook niet vreemd voor iemand met haar aandoening, maar basicly zorgt dat ervoor dat in haar ogen alles steeds mijn schuld is. Maar mss ook niet, want waar ze zo empathisch en emotioneel op goede momenten, is er enorm gesloten en teruggetrokken op momenten als dit, dus mogelijk is het ook mijn gevoel dat mijn beeld hierover vervormt en tot op de dag van vandaag geef ik haar nog steeds het voordeel van de twijfel hierin.
Zo begint ze na een tijd te verdwijnen wanneer wij ruzie hebben met elkaar. Maar niet zomaar verdwijnen, ze verdwijnt letterlijk van aarde en wereld voor uren, zelfs haar kinderen hebben geen idee waar ze is dan. De eerste keer 4u, daarna 6u, en sindsdien de komende 3 keer voor 8u aan een stuk. Telkens is het ongehoord dat ik vraag waar ze was, wat ze deed… Ik mengde mij in haar privacy en dat is een absolute no go zei ze mij dan. Ik probeer telkens opnieuw uit te leggen waarom ik hier zo veel moeite heb (my own scars) maar daar heeft ze geen enkel oor naar. En uiteraard sluipt het idee van vriend1 in mijn hoofd.
De laatste grote ruzie die we hebben loopt zo hard uit de hand dat ze uren verdwijnt en onze relatie beëindigd. Het is niet vreemd dat we de relatie beëindigen, ondanks al onze beloftes, we zijn hier beiden in fout (tenzij je het haar vraagt, dan ben ik altijd in fout). Maar deze keer was het anders, uren verdwenen, geen greintje respect meer voor mij en alles dat we hadden besproken, elk risico we voor elkaar namen, elke inzet dat we hadden getoond was plots onbestaande. Ik werd bijna letterlijk behandeld als een stuk vuil (zeer confronterend door mijn laatste relatie waarin ik net zo werd behandeld plots) en ik ging hiervan bijna letterlijk kapot tot op het niveau dat ik er lichamelijke achterstand van ontdekte. Tevens dit is de ruzie waar we eigenlijk nog steeds in zitten, hoewel je deze in zekere zin als ‘opgelost’ kan beschouwen.
Ik kan de breuk niet aanvaarden, ik ben echt ‘hooked’, alle liefde die ik nog in mijzelf had heb ik opgerakeld en aan haar geschonken, elke bedenking dat ik had ivm opgelopen angsten heb ik overboord gegooid en het risico aangegaan. En nu plots besta ik niet meer. Alles waarin ik geloofde was van de tafel geveegd. Het leek zelfs even alsof er echt niets meer was. Maar zoals altijd, ze is niet snel zoals ze zelf telkens zegt, draait ze een beetje bij, maar deze keer enkel een mini beetje. Onze relatie heeft nog hoop, maar enkel nog onder voorwaarden en samenwonen zit er sowieso niet meer in.
Mijn werksituatie vergemakkelijkt het niet om deze situatie aan te gaan maar ik blijf mijn best uitermate doen. Ik begin mijzelf te verdiepen in ‘trauma complex’, zoek naar traume complex in combinatie met asperger voor het geval dat kan helpen. Ik lees talloze naslagwerken, doe research naar alles, van slachtofferhulp ivm zelfmoord tot narcisme en zelfs leven met autisten. Alles, ik laat het haar ook weten. Ik zie haar echt enorm graag en wil haar niet verliezen. Ja ik idd, mss ben ik enorm naïef, dit is mijn eerste relatie na mijn eigen voorval, mss plaats ik te veel hoop hierin, maar dat geloof ik niet. Ze is werkelijk een topvrouw! Je moet mij niet geloven, maar iedereen die haar zou leren kennen zou hetzelfde denken volgens mij, maar mss niet dezelfde dingen doen eens haar problematiek aan het licht komt. Ik laat mij dus niet stoppen hierdoor.
Ze apprecieert alle moeite die ik doe enorm hard en ik voel dat er terug een zekere connectie is, erg zwak, maar er is iets, het is niet verloren. De eerst volgende keer dat we elkaar zien (nu enkel dagen geleden) is zalig, ik geniet echt een prachtige avond met haar en ik krijg van haar de indruk dat dit insgelijks is. Ze stelt zelf voor om ’s anderdaags samen de middag door te brengen en daarna de dag. Ik ben echt in de wolken, maar niets was minder waar.
Volgende dag was ze enorm afstandelijk, ik begreep niet waarom, maar dat hield me niet tegen om er wel rekening mee te houden. Ik neem mij voor, dankzij alle verdieping dat ik gedaan heb in de materie en hetgeen ik nu eindelijk kan herkennen, dat ze een slechte periode heeft. Ik moet nu even haar voorop stellen, rekening houden met haar noden want zelf is ze even niet in staat dit te doen. 1 door haar werk, het te veel dat ze op de vork nam (en de problemen die daar bij kwamen dat ik niet heb verteld in mijn schrijven, puur werk gerelateerd maar even doorwegend voor haar gemoed), 2 onze eigen problemen en 3 haar persoonlijke innerlijke strijd dat telt bij mensen met trauma complex. Ik vermijd elk zwaar onderwerp, probeer zo goed mogelijk mijn eigen voor te stellen maar door haar eigen negativiteit belanden we toch in de zware materie die we zo graag hadden willen vermijden.
Voor ik het weet krijg ik alweer halvelings de schuld, ditmaal verweer ik me niet want ik wil het niet erger maken en ze staart enkel nog. Ik voel dat ik niet meer gewenst ben, en enkel een muur van defensief krijg ik als antwoord. Uit respect voor haar rust, ruimte en vrijheid keer ik terug naar huis. Ze ging langs de winkel gaan en winkelen. Maar plots verdwijnt ze weeral! Weer hoor ik haar uren niet. Ik word hier letterlijk gek van, mijn hart kan dit letterlijk niet aan, ik heb pijn in mijn borst. En na uren hoor ik haar plots…
Ik had niets verkeerd gedaan, maar toch kwam de waarheid naar boven… Vriend1… Ik had sowieso het vermoeden, maar nooit durven vragen uit respect voor haar. Ik wou ze dit vertrouwen geven, ik wou haar geloven dat ze idd erg oprecht, principieel en enorm eerlijk is. Dat ze idd nooit liegt en altijd haar beloftes houdt. En plots veegt ze dat allemaal van de baan, ik herbeleef bijna mijn eigen mini trauma ivm vertrouwen en bedrog. Toch besluit ik kalm en open te blijven, mijn liefde voor haar is mss zelfs te onbegrensd?
Ze geeft toe dat ze bij hem was en daar haar rust vind. Verder word hier niet meer over gezegd en ’s anderdaags wanneer we elkaar zien gaat dit gesprek verder. Ze geeft toe dat ze idd telkens bij hem was als ze verdween. Sterker nog, ze wilt dit niet meer opgeven. Als wij een relatie willen hebben, dan moet ik hem in haar leven laten zoals ze het zelf wilt. Ze is van mening omdat ze hem al langer kent er daardoor meer recht is voor hem. Hij is trouwens gehandicapt, dus waarom zou ik mij bedreigd moeten voelen? Hij kan niets doen volgens hem. Maar ze vind wel dat ik het moet verdragen, hij is haar dierbaar en ze heeft het geprobeerd om zonder hem met mij verder te gaan, maar dat is onmogelijk vind ze. Ja, ik sta perplex… Ik weet het niet meer. Tranen vloeien, ik voel me minderwaardig, ik wil dit helemaal niet, ik weet het niet meer, ben ik dan niets, zijn alle dingen die we tegen elkaar dan zeiden niets waard?
Ik heb tijd nodig om dit te overdenken. Ik kan alleen maar besluiten dat ik haar graag zie en haar trauma complex wil begrijpen en respecteren, maar valt dit er echt onder? Hoe verder we praten hoe moeilijker het echt begint te worden.
Dit gesprek leeft erg en ik zit in complete tweestrijd. Ik geloof niet in monogamie, ik ben ervan overtuigd dat dit een keuze is dat je maakt in uw leven, net zoals dat je ervoor kiest om dit niet te zijn. Maar polyamorie of -gamie is naar mijn mening evenzeer een keuze die je maakt en niets dat je bent. Spreken we hier over een geaardheid? Dat geloof ik persoonlijk niet, ik kan het bij het verkeerde eind hebben natuurlijk, maar nu, op dit moment, klopt dat niet in mijn hoofd. Zij vind van wel verteld ze mij, ze is niet monogaam en polyamoreus. Als ik hierover doorvraag dan blijkt het dat dit is ontstaan sinds haar laatste huwelijk. En dat is zeer toevallig het narcistische huwelijk waarin hij haar bedroog met vrouwen en met consent ook nog aandacht van andere mannen genoot. Laten we even niet al de rest erbij vergeten. Door alles dat ik over dit huwelijk heb geleerd kan ik enkel besluiten dat ze liefde te kort kwam en dit zelf ook ging opzoeken, met zijn goedkeuring, hij hield zich ook niet in. En zo is hierin gerold en met haar houvast aan deze oude en momenteel blijvende wonden is dit voor een waarheid geworden, een overtuiging. Want van voor dit gebeuren was daar geen sprake van.
En vriend1 heeft ze natuurlijk in de kwetsbare periode leren kennen, en dus ook wanneer ze door haar trauma complex is beginnen geloven dat dit het werkelijke is. Ze is niet meer in staat momenteel om te geloven in iets anders. Dat zie ik ook in, maar maakt het niet gemakkelijker voor mij. Toch ik ben in alle staten, maar bij elke vraag word mijn persoon meer en meer in elkaar gedeukt.
Ik besluit om haar al het vertrouwen te geven dat ze verdiend en dus vriend1 in haar leven te laten zijn, eigenlijk iets dat je altijd moet doen, maar beter laat dan nooit. Ik vraag wel om ook net als ik rekening hou met haar, dat ze ook rekening houdt met mij hierin qua afspreken. Ze lijkt hierin enorm aarzelend maar geeft enigszins toe. We praten er nog verder over en ik ontdek hierdoor wat ik vreesde, dit is voor haar idd een tweede relatie. Ik vraag haar om rekening te houden met mijn trauma hierover maar ze vind dit niet eerlijk en te veel gevraagd. Ik vraag haar om het intieme te beperken tot wat ik aanvaardbaar vind en mij niet door bedrogen zou voelen. Dat vind ze niet aanvaardbaar, elkaar zoenen en ‘skinship’ is een normale en wilt ze niet opgeven. Ik probeer tevergeefs te spreken over respect voor elkaar, maar dat vind ze beledigend en ik laat het passeren. Ik geef toe dat een zoen geen kwaad kan, maar dat ze wel wilt rekening houden met mijn noden en grenzen, hierop antwoord ze dat ze dit al doet maar dat ik niet kan verwachten dat ze haar relatie met hem stillegt op elk vlak. Ik vraag of ze ten minste mij als haar partner kan zien en doen alsof ik haar niet moet delen met een ander, waarop ze antwoord dat ik haar wel moet delen met vriend1. Ik vraag of ze dan toch niet ten minste het gevoel aan mij kan geven dat ik haar niet deel, en daar geeft ze dan uiteindelijk met tegenzin op in…
Ik sta wederom perplex… Ik weet niet meer wat mijn eigen waarde is. Zeker niet wanneer elk gesprek bij vriend1 blijft uitkomen. Als ik haar er op wijs zegt zelfs dat ik het zelf aanstuur terwijl ik net alles er aan doe om hiervan weg te blijven. Tranen vloeien zonder stoppen en geen enkele keer krijg een steunende knuffel of troost, ze ziet er gewoon blij uit, omdat ze mag doen wat ze wilt en ik alleen maar kan toegeven.
Om te sluiten dacht ik dat we de avond samen gingen doorbrengen toen ze me ook nog eens plots vertelde dat ze naar hem ging, dat lag al lang vast en ze had nietverwacht dat ik nu vrij had. Nochtans wist ze al 4 dagen of meer dat ik nu hier ging zijn… maar haar hoofd is duidelijk niet meer bij mij… maar bij vriend1… ik ben echt verloren en gebroken en weet niet meer wat ik moet doen. Mijn zin in het leven is verloren en kwijt. Enkel doem scenario’s flitsen nog door mijn hoofd, maar in geen enkel scenario ga ik bij haar weg. Enkel mijn eigen dood, de dood van hem, gelukkig ongelukkig samen… lijken nog mogelijk. Ben ik echt gedoemd om mijn hele leven in ongeluk te leven of komt hier ooit een oplossing voor?

Nahal
> 2 jaar geleden

4
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Beste , wat heftig allemaal.. wat ik als ik jou was vooral niet zou doen is jezelf wegcijferen om haar te pleasen. Jij doet er ook toe en het is helemaal niet raar wat jij “eist”. Als Zij net vriend1 wil zijn dan is dat haar keuze maar daar hoef je niet akkoord mee te gaan, het lijkt alsof je er alles aan wil doen om haar maar niet kwijt te willen terwijl het van haar kant lijkt alsof ze gewoon over je heenloopt. Ik zou als ik jou was voor jezelf kiezen en toch weggaan. Hoe moeilijk dat ook kan zijn, in deze situatie word je niet gelukkig en dit verdien je ook niet

Anonymous
13-04-2021

Jouw reactie:



Verhaal 39 - Mijn vrouw is totaal veranderd

Hallo allemaal,

Ik zit toch al een tijd met dit gevoel. Een paar maanden geleden veranderde mijn vrouw totaal. Ze had een andere kijk op wereld en op onze relatie, dit was voor mij een donderslag bij heldere hemel. Maar ik liet het er maar bij, toch was er een gevoel dat er iets niet klopte. Nu heb ik had ik stiekem in haar telefoon gekeken en kwam ik erachter dat ze
met een andere man aan het chatten was en niet de gebruikelijk taal. Daar ben ik natuurlijk heel boos om geworden en dit heb ik ook doorgegeven aan deze
man zijn vrouw. Hierdoor is natuurlijk zijn en mijn relatie in een crisis gekomen. Maar het rare is mijn vrouw wil het contact niet verbreken met deze man want ze kent hem al van vroeger. Ik weet dat hij verliefd is op haar en haar op alle mogelijk manieren probeerd te bereiken. Nu laatst heeft hij weer een account aangemaakt met love you en mijn vrouw heeft hier over gelogen tegen mij. Ik weet niet meer wat ik hier mee aan moet. Ik hou zielsveel van mijn vrouw alleen kan ik niet aan onze relatie werken als er nog iemand meedoet op de achtergrond. En mijn vrouw wil
niet van mij af zo als zij zegt, maar het voelt voormij meer dat zij twee lijntjes aanhoudt. Ik hoop dat er iemand mij advies kan geven.

Jeffrey
> 2 jaar geleden

4
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Geachte Jeffrey,

Na het lezen van je verhaal begrijp ik je volledig. Het is enorm pijnlijk om er achter te komen dat jou vrouw met iemand anders aan het chatten is. Persoonlijk heb ik het zelfde mee gemaakt en het werd steeds erger. Waarschijnlijk voel je machteloos en ben je constant bezig met het zoeken naar een oplossing. Zo te zien heb je geprobeerd over te praten met je vrouw, helaas zonder resultaat. Dat zei de contact niet wilt verbreken met deze man komt het waarschijnlijk door dat ze een emotionele band heeft opgebouwd. Er is een grote kans wanneer ze met hem in contact blijft dat ze zich altijd aangetrokken tot hem zal voelen. In zo situatie is de kunst om er niks mee te doen en afstand van te nemen maar helaas kunnen veel mensen dat niet. Wat ik jou vooral adviseer is om nogmaals gesprek aan te gaan met jou vrouw. Wanneer ze nog steeds niet bereid is om er wat aan te doen, zal ik duidelijk maken dat je bij der weg gaat! Ik snap dat het hard klinkt maar wanneer zei dat niet begrijpt kan je beter afstand nemen. Je kan natuurlijk constant opnieuw het gesprek aan gaan, lief doen en alle aandacht geven in hoop dat het goed komt, maar geloof me dat werkt juist tegen. Op die manier laat je zien dat je onzeker en bang bent om haar kwijt te raken, maar dat is totaal niet aantrekkelijk voor een vrouw. Ik snap hoeveel pijn het je ook doet en hoe lastig het is. Toch adviseer ik je om zelfverzekerd over te komen en duidelijk maken dat jij afstand van haar neemt, hoeveel pijn het je ook doet. Misschien zal ze het dan wel begrijpen, zo niet dan is zei het niet waard, dat moet je wel beseffen! Het is al erg genoeg dat je er zelf achter moet komen en dat ze toch er mee door gaat. Je moet altijd in je achter hoofd houden als ze nu al niet eerlijk is waarom zal ze dat in de toekomst wel zijn? De keuze is natuurlijk aan jou wat je hier mee doet. Na dat mijn relatie uit was ben ik op al die dingen gaan reflecteren en heb ik spijt dat ik het niet eerder heb gedaan had me veel pijn en verdriet bespaart. Zoek vooral de juiste mensen om je heen die jou steunen in deze moeilijke periode. Probeer afleiding te zoeken waar jij je prettig bij voelt bijvoorbeeld sporten. Ik wens je heel veel sterkte in deze zware periode! Uiteindelijk komt het allemaal ooit wel goed, het heeft alleen tijd nodig.

Annoniem
30-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 40 - Berichten met dragqueens

Na nog jaar een relatie te hebben merkte ik dat mijn vriend steeds afstandelijker werd. Hij betrok mij niet meer in dingen die hem bezig hielden. Op een rustige manier probeerde ik toenadering te zoeken en ik was heel open naar hem, toch werd hij geïrriteerd en soms zelfs boos. Als ik met hem samen was, leek het wel of hij er niet bij was, alsof ik zonder hem was. Het maakte mij verdrietig.
Het voelde niet goed.
Er zijn mensen die zeggen dat toen hij met zijn vorige vrindin was, vreemd ging.
Omdat ik niet zeker kan weten of dat waar is, kan ik dat niet 100% aannemen. Maar het is geen fijn idee.
Maar omdat ik merkte dat hij afstandelijker werd, begon ik hem toch een beetje te wantrouwen en besloot zijn telefoon te checken.
Tot mijn grote schrik zag ik op zijn telefoon berichten met andere. De berichten die hij met andere over en weer had, waren behoorlijk seksueel getint.
Ik had foto's met mijn telefoon van de berichten gemaakt en liet later op de dag de foto's van de berichten aan mijn vriend zien. Hij vertelde me dat dat er na een telefoonupdate, allemaal rare dingen ontving. Niet alleen de seksuele berichten maar ook mailtjes ontving van uitvaartverzekeringen. Hij had mij al wel eerder vertelt over de mailtjes maar de berichten vond ik wel heel raar. Ik liet hem zien dat de seksuele berichten ook uitgaande berichten waren. Hij zij dat hij niet weet hoe dat kon en dat het na de telefoonupdate is gebeurd. Later ben ik gaan kijken met wat voor mensen hij de seksuele berichten had. Ik zetten de nummers van de berichten in mijn telefoon, het waren nummers van dragqueens. Mij vriend houd helemaal niet van dragqueens.
Omdat hij heeft gezegd dat hij niets wist hoe het komt dat er ook seksuele uitgaande berichten op zijn telefoon stonde, heb ik hem gezegd dat ie voor de zekerheid naar de politie moet gaan.
Hij zegt dat hij naar de politie is gegaan en dat de politie het heeft bevestigd dat de seksuele berichten inderdaad mogelijk zijn ontstaan na de telefoonupdate, ook de uitgaande berichten.
Me vriend heeft me nooit van de seksueel getinte berichten verteld om mij in bescherming te nemen zegt ie. Ik begrijp wel dat je zoiets niet zo gouw durft te zeggen, maar om het nou helemaal niet te vertellen vind ik ook niet goed. Het heeft mij wantrouwen opgewekt.
Ik wil hem de voordeel van de twijfel geven, maar ik blijf het wel een beetje moeilijk vinden. Ik heb één vrindin in vertrouwen genomen om dit te vertellen en me hart te luchten.
Wat vinden en denken jullie van deze gebeurtenis?


Marsja
22-12-2020

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 41 - In het begin was alles mooi

Ik ben inmiddels 8 maanden samen met mijn vriend. In het begin was alles mooi, we gingen op vakantie en hij maakt mij echt gelukkig. Hij spoorde mij aan om weer contact op te nemen met mijn moeder en ik voelde mij gelukkig. Maar toch was er iets waardoor ik twijfelde. Eerst was dit heel af en toe maar de laatste tijd is dit steeds vaker. Hij kan soms echte kut opmerkingen leveren en ik weet soms niet hoe ik hierop moet reageren. Tevens is hij niet zo van het lichamelijke contact, terwijl ik dit wel heb. In bed knuffelen we wel en we hebben regelmatig seks, op dit soort momenten zegt hij ook echt hele lieve dingen. Maar overdag moet ik het doen met misschien één snelle kus. We zijn nu vaak op zijn kamer dus we zitten vrij veel bij elkaar. Hij werkt iets meer dus ik doe eigenlijk ook het hele huishouden, waar ik soms ook tegenaan loop. Ik heb al eens aangegeven dat ik het lastig vind dat hij minder behoefte heeft aan lichamelijk contact gedurende de dag. Kijk ik hoef ook niet de hele dag te knuffelen maar ik wil 's avonds wel even bij hem liggen. Nu durf ik dat niet. Soms zegt hij ook 'wat moet dat' als ik hem een knuffel wil geven.. ik weet nooit zo goed hoe ik hierop moet reageren. Hij zegt wel dat hij van mij houdt maar ik voel het niet. Nu is er een optie om te gaan samenwonen, eerst dacht ik ja, met jou wil ik samen oud worden. En soms denk ik nee ik moet hier weg. Miin gevoelens gaan zo op en neer. Ik wil hem ook niet kwijt maar soms voelt het alsof dat wel beter zou zijn. Pff wat een verhaal. Ik denk dat ik zelf ook wel weet wat mijn antwoord is. Maar men wat is dit lastig. Heeft iemand tips of iets? Ik weet niet hoe ik dit moet doen.

Tsja
07-02-2021

4
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik zou het niet doen. Het voelt aan als een narcist, wilt graag in controle blijven, macht trekken. Ze doen ook vaak goede dingen. Het moment dat je kinderen krijgt zal je ook er alleen voor staan..
Een partner hoort zich nu te bewijzen en niet als de kinderen zijn. Bij twijfel niet doen. Intimiteit, bemind en liefde geven dat hoort in een relatie. Natuurlijk van werken ben je moe, of soms heb je me time nodig. Maar dat je al bang bent voor zijn reactie niet doen aub.. heb dat ook meegemaakt

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Ik zou toch nog eens een zeer serieus gesprek proberen aan te knopen over dit onderwerp .
Ook zou ik zijn reacties en gedrag nog scherper in de gaten houden en vergelijken met kenmerken van persoonlijkheidsstoornissen . Mocht het vermoeden van narcisme of iets anders toenemen dan zou ik wel overwegen weg te gaan.

Paul
19-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 42 - Helaas steeds verder uit elkaar gegroeid

Mijn vrouw en ik zijn nu 19 jaar samen. In de loop der tijd zijn we helaas steeds verder uit elkaar gegroeid. We zijn eigenlijk alleen nog maar huisgenoten van elkaar. Onze grootste problemen zijn denk ik intimiteit en communicatie. We zijn allebei een beetje introvert, ik waarschijnlijk in grotere mate dan mijn vrouw. In het begin van onze releatie was mijn vrouw nog erg meegaand en hadden we het leuk samen. Maar in de loop der tijd is die meegaandheid omgeslagen in medogenloze eerlijkheid; ze durft nu opelijk te zeggen hoe ze over dingen denkt en wat ze wel en niet wil, terwijl ze daar in het begin naar eigen zeggen moeite mee had. Op zich positief zou je zeggen, maar zo pakt het helaas niet uit. Het blijk namelijk dat zij totaal geen befoefte heeft aan de intimiteit die voor mij juist zo belangrijk is. Dan heb ik het uiteraard over seks, maar ook kleine dingen zoals knuffelen, zoenen, of gewoon lekker dicht tegen elkaar aan kruipen en van elkaar genieten. Dit probleem speelt nu al vele jaren (eigenlijk al sinds de geboorte van onze zoon die nu bijna 18 is) maar het is in de loop der tijd steeds erger geworden. Tegenwoordig hebben we misschien nog maar 1x per maand seks. En als ze dan al een keer bereid is om het te doen, zegt ze er meteen bij: "maar schiet een beetje op alsjeblieft, want eigelijk heb ik hier helemaal geen zin in". Als ik haar probeer te zoenen, draait ze haar hoofd de andere kant op. Als ik met haar borsten wil spelen, bedekt ze die met haar handen. Ze doet dit alles op een speelse, lacherige manier. Voor haar is het denk ik een soort spelletje om mij te plagen, maar voor mij voelt het iedere keer weer als een klap in het gezicht. Vroeger nam ik nog wel eens het initiatief m.b.t. seks, maar daar ben ik ook al lang mee gestopt, omdat ik toch al weet dat ze me zal afwijzen. En die enkele keer dat ze me misschien mijn zin zou geven, zou het ook alleen maar zijn om van mijn gezeur af te zijn. Ze heeft gewoon geen enkele behoefte aan seks; in elk geval niet met mij. En dat zegt ze ook letterlijk. Ze vind me gewoon niet aantrekkelijk, en ik dat kan haar eerlijk gezegd niet kwalijk nemen. Maar wat moet ik dan? Ik heb in tegenstelling tot haar wel seksuele behoeftes!
Ik heb inmiddels het punt bereikt dat ik vaak aan echtscheiding en/of vreemdgaan denk. Ik kan/wil gewoon niet de rest van mijn leven doorbrengen in een liefdeloze ongelukkige relatie. Maar ik ben nu 50 jaar en besef maar al te goed dat ik realistisch gezien geen enkele kans maak om ooit nog een beter geschikte partner te vinden. Dat ik mijn vrouw destijds bereid heb gevonden om met mij te trouwen was eigenlijk al gigantisch wonder, en die gebeueren denk ik maar 1 keer in je leven. Ik verwacht dus eerlijk gezegd niet dat mij na een echtscheiding een gelukkiger leven te wachten zou staan. Maar ik zou dan tenminste verlost zijn van de voortdurende frustraties die in in ons huwelijk ervaar. Daarnaast zou een echtscheiding allemaal praktische en financiële problenen met zich meebrengen waar ik ook totaal niet op zit te wachten. En eigenlijk wil ik ook helemaal niet scheiden. Want op zich kunnen mijn vrouw en ik het prima met elkaar vinden. We hebben bijna nooit ruzie en kunnen soms ook wel lachen met elkaar. Met andere woorden ik heb wel een mate van gezelschap aan haar, en een echtscheiding zou betekenen dat ik ook dat opgeef. Aan de andere kant hebben echter nauwelijks gezamelijke interesses en leiden we eigenlijk allebei ons eigen leven. We laten elkaar in dat opzicht erg vrij, wat op zich wel fijn is, maar daardoor leven we eigenlijk alleen nog maar langs elkaar heen. Maar we hechten wel allebei veel waarde aan trouw, dus vreemdgaan is eigelijk ook onaccepatel. Maar ik heb wel mijn behoeftes, en mijn frustratie blijft maar groeien. Ik weet echt niet meer hoe het verder moet!
Mijn vrouw is een erg gevoelig type, en ik wil haar ook niet kwetsen of pijn doen; daarvoor geef ik nog teveel om haar. Maar aan de andere kant kan ik ook niet zeggen dat ik nog echt van haar hou. Ik heb het gevoel dat zij totaal niet (meer) van mij houdt en er niet voor mij is. En ik kan er niet ook niet met haar over praten. Ik weet simpelweg niet hoe ik zo'n gesprek moet beginnen. En eerlijk gezegd verwacht ik ook niet dat het zou helpen. In het verleden (jaren geleden) hebben we namelijk wel eens gesprekken hierover gehad, en dat was geen positieve ervaring. Het leidde alleen maar tot gekwetste gevoelens, een hoop emotie en wat loze beloftes. Maar uiteindelijk is er helemaal niets veranderd en is alles alleen maar erger geworden.
En dan vraag ik mij dus af of relatietherapie misschien zou kunnen helpen. Maar eerlijk gezegd heb ik daar ook grote twijfels over. Een therapeut kan er denk ik niet voor zorgen dat dat mijn vrouw opeens wel behoefde aan seks en intimiteit krijgt, of mij aantrekkelijk gaat vinden, toch? Dus waarschijnlijk kost het alleen maar een hoop geld en levert het uiteindelijk helemaal niets op.

Anoniem
19-05-2021

4
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Tjeetje zeg. Waarom kiezen jullie niet voor je eigen geluk. Jullie zitten gevangen in jullie huwelijk.
Stel dat je wel vreemd zou gaan , dan loopt ze daarover te piepen.
Vind je vrouw erg egoïstisch, Kjjk dat zij geen sex wilt, je bent ook een man met behoeftes.
En praten , intimiteit , sex is erg belangrijk in een huwelijk, ook al zijn jullie al lang samen, je moet het toch spannend zien te houden.
Stel een open huwelijk voor, want dat is vaak zo, er wordt vaak gezegd huwelijk is vaak sexloos, maar je wilt het vertrouwde ook niet opgeven.
Dus nogmaals kies voor je eigen geluk, er zijn genoeg vrouwen die zo met haar willen ruilen.

Anoniem
21-06-2021
Reactie:
Heeft ze dan nooit plezier gehad in sex? Hoe meer sex je hebt hoe meer je er naar verlangt. Misschien eens een sexspeeltje vibratorproberen? Daar kan je echt heel heftig mee klaarkomen zodat ze er misschien meer zin in heeft. Wel pas nadat jij je ding hebt kunnen doen.

Anoniem
23-06-2021
Reactie:
Wellicht is je vrouw asexueel (grey-asexueel?) wat volkomen normaal is, enkel wat zeldzaam, en verder geen "match" met jou. De persoonlijk-natuurlijke sex-behoefte varieert nu éénmaal van vrijwel nul, tot vrijwel 100% (hetgeen men nimphomanie noemt) > Je verandert dat niet, nooit... ook een therapeut niet. Bespreek integendeel een openlijke polyamoureuse optie. Dat is niet vreemdgaan, het is met wederzijdse goedkeuring méér dan 1 mens in je leven toelaten. Het zal zelfs jouw relatie met hààr ten goede komen, want als ik het verhaal goed lees, dan zijn jouw wensen voor haar een bedreiging in haar eigenheid, terwijl ze blijkbaar ook wel van je houdt... die bedreiging valt dan 'eindelijk' weg, zodat ze weer mooier in het leven kan staan "samen met jou".

Giwheh
01-02-2022
Reactie:
Een meegaande partner de droom van vele mannen.
Je vrouw heeft geen goed gedaan door zich anders op te stellen dan wie ze is in het begin van jullie relatie! Ze durfde niet zegt ze, wss omdat ze verliefd was en je niet kwijt wilde… ze was van je afhankelijk, afhankelijk van je goedkeuring en liefde… nu na jaren is ze het moe om meegaand te zijn en wilt voor haar eigen persoon opkomen, en gelijk heeft ze. Alleen is dit veel te laat! Ze heeft jou en zichzelf veraden.

Als vrouw zal ik je een geheimpje vertellen: dynamiek!!! In het begin ben je verliefd, ben je meegaand, krijg je de aandacht en romantiek die je als vrouw verlangt en wenst en ben je gek op je man… je zou hem wel alle dagen kunnen doen…. En dan is de verovering voorbij, komt het leven op gang… boek romantiek weg of toch minder, romantiek die menig vrouw nodig heeft om zich erotisch geladen te voelen. Ipv romantiek komt het zorgen voor elkaar…. Weg romantiek hallo ik zorg dat mijn vrouwtje een onderdak heeft…. Alleen meneer verwacht nog steeds erotiek… damn mevrouw heeft geen zin meer, de munteenheid is veranderd maar het koopwaar is dezelfde gebleven.
Eerst kreeg ze romantiek en kwam er spontaan erotiek, nu is er zorgen voor elkaar maar meneer verwacht nog steeds (terecht erotiek) zo werkt het helaas niet. We moeten voor elkaar zorgen EN zowel de romantiek (ingebouwde behoefte van de vrouw) als de erotiek (ingebouwde behoefte van de man ) behouden!!!!

Klein wist je datje: wist je dat je vrouw ook een behoefte aan erotiek heeft? Straffer nog de erotiek van een vrouw gaat veel dieper dan bij de meeste mannen, wel moet er eerst die romantiek zijn! En dat vieren veel mannen niet!
Romance the prinses and you will waken the slut!!!

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 43 - Ik ben mezelf kwijt geraakt in het huwelijk

Hallo allemaal,

Ik zit er helemaal doorheen, vandaar dat ik mijn hart wilde luchten omdat ik dit bij niemand kwijt kan..

Ik ben een dame van 28 jaar. Ik had een relatie van 3 jaar en ben sinds een kort jaartje getrouwd. We waren heel erg verliefd op elkaar en waren elkaars beste vrienden. Eerste maand van onze huwelijk ging er al gelijk veel dingen mis, niet in onze huwelijk, maar wel alles buitenom. Door COVID moest zijn zaak dicht en zaten we financieel heel erg krap, met alleen mijn salaris redde we het maar net. Hierdoor heeft mijn partner heel erg stress gehad en leed onze huwelijk er ook onder.

In de 3 jaar relatie die we hadden liep alles soepel, we deden leuke dingen, hadden seks, vonden elkaar helemaal geweldig.

Nu zijn we 1 jaar getrouwd en hebben we al 9 maanden geen seks gehad, eerste 4-5 maanden had ik hier zo erg moeite mee, zijn reden was de stress. Ik heb het een aantal keer geprobeerd, leuke lingerie aan doen, spontaan aan hem zitten maar hij bleef me maar afwijzen. Toen ik eindelijk de moed had heb ik hem hierop aangesproken, dat ik me heel erg onzeker voelde door dit en ik intiem zijn belangrijk vond. Hij gaf eerst aan dat het aan hem lag, daarna zei hij dat ik ook wel een beetje was aangekomen en niet meer veel om mijn uiterlijk gaf als eerst, maar volgens hem was dit niet de grootste issue.. grootste issue was hij dus zelf, hij had geen zin in seks. Kon er zelfs op dat moment niet aan denken.

Dit raakte mij zo erg dat ik ben gestopt met proberen en erover praten, we zijn zelfs begonnen met apart slapen. Buiten dit alles om kroelen we wel erg veel en kussen we elkaar ook, maar dat is dan ook t enige. Na een aantal maanden was hij niet meer de enige, ik wilde het zelf ook niet meer.. voelde me niet meer aangetrokken tot mijn eigen partner, dus vond het opeens wel oké dat onze huwelijk zo ging…

Door covid werkte ik ook thuis, ik voelde me zo erg alleen en opgesloten dat ik dacht “‘moet eens wat voor mezelf doen” eerste keer na maanden dacht ik eens een keer aan mezelf en niet aan hoe ik mijn partner tevreden kon houden.

Ik wilde altijd al een tweede taal leren dus heb ik een online app gedownload waar je mensen kan leren kennen die jou de taal willen leren. Hier leerde ik een aantal dames kennen en een heer die mij wilden helpen.

En op een of andere manier klikte het met de heer.. we praten via de app al 2 maanden nu en we zijn begonnen te flirten. Hij weet eigenlijk helemaal niks over mij, dus ook niet dat ik getrouwd ben, want de bedoeling was alleen een nieuwe taal leren.

Na maanden voelde ik me weer levend, iemand die mij volle aandacht gaf, vertelde me hoe mooi ik was, wat voor een lieve karakter ik had. Ik nam het eerst niet serieus.. tot dat ik zelf gevoelens begon te krijgen. Hierdoor raakte ik in paniek.. DOE NORMAAL JE BENT GETROUWD!

Zo erg dat ik dagen begon te huilen.. waar ben ik mee bezig? Waarom ben ik zo een persoon geworden? Ik hou van mijn man! Maar ik voel me aangetrokken tot een ander persoon en niet mijn man.. ik ben altijd zo eerlijk geweest en heb nooit wat achtergehouden voor mijn partner ik voelde me zo zo zo rot.

Maar toch bleef ik denken aan een ander. Ik miste een persoon die ik nooit in het echt had leren kennen. Alleen berichten/bellen.

Nu heb ik uiteindelijk contact verbroken, niet omdat ik het perse wilde maar omdat ik eerlijk wilde blijven in mijn huwelijk. Sinds ik contact heb verbroken voel ik een leegte, ik voel me weer alleen, voel me weer opgesloten en ik mis hem?

2 dagen terug vroeg mijn partner of ik niet een kindje wilde en dat hij wel klaar was voor een kindje. Ik schrok hier heel erg van, ik kreeg bijna een paniek aanval omdat ik helemaal niet klaar ben voor een kind.. hij zei dat hij weer seks met mij wilde proberen.. maar met de bedoeling dus zodat ik uiteindelijk zwanger raak.

Ik heb het afgewezen en heb hem gezegd dat ik er nu aan gewend ben geraakt omdat we al 9 maanden geen seks hebben gehad en ik me er niet klaar voor voel.

Het is zo een aparte gevoel, ik kan het gewoon niet meer? Ik wil het gewoon niet meer? Maar ik hou nog super veel van hem!

Wat moet ik doen..? Ik weet dat ik een foute keuze heb gemaakt door met een ander te praten, maar ik ben mezelf kwijt geraakt in deze huwelijk en weet mezelf geen raad meer..

AZ
22-03-2022

4
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je verhaal is heel herkenbaar. Ik ervaar hetzelfde en heb nog steeds contact. Soms twijfel ik wat ik moet doen maar weet ook dat de roze wolk soms mooier lijkt dan het is. Dan denk ik stel ik woon samen met die ander is de sparkle na een tijdje dan ook weg? Bij mijn man voel ik me veilig en weet ik wat ik heb maar de ander niet. En hoe vertel je zoiets ook? Niet denk ik dan. Ik zou beide kwijtraken en dat terwijl ik weet dat wat ik doe fout is. Ik toch niet er mee kan stoppen. Het is het speciale gevoel wat ik mis. Die echte connectie.

Anoniemste
20-10-2022
Reactie:
Mijn hart zegt iets anders dan mijn verstand. Nou weet ik dat je met praten het verste komt. En ik adviseer ook hoe moeilijk het is dat taboe soort van te verbreken.

Anoniemste
20-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 44 - Hij wilt sex met andere vrouwen

Beste lezer,

Mijn man en ik hebben al 21 jaar een relatie. We hebben 3 kinderen samen en zijn gelukkig. Tenminste, dat dacht ik. Mijn man heeft mij onlangs verteld dat hij al een tijd speelt met de gedachten om seks te hebben met andere vrouwen. Hij heeft er zelfs al 2 op het oog. Hij gaf aan, dat het totaal niet aan mij ligt. Hij wilt samen met mij oud worden. De seks die we vrij regelmatig hebben is ook echt fenomenaal. We raken er maar niet op uitgekeken. Op alle gebieden zijn wij een match made in heaven, alleen de laatste tijd heeft hij de behoefte om seks met anderen vrouwen te hebben. Toen hij het mij vertelde was ik emotioneel en boos. Ik krijg echt het gevoel dat het aan mij ligt. Ik ben immers niet meer goed genoeg voor hem, want aan mij alleen heeft hij niet meer voldoende. We hebben er over gesproken en waar het eigenlijk op neer komt, is dat ik ook niet wilt dat hij ongelukkig is. ( hij geeft ook aan dat niet te zijn) ik wil hem niet tegenhouden en laat de beslissing over aan hem. Hij weet inmiddels hoeveel verdriet het mij zou doen. Voor nú heeft hij het besluit genomen om verder niet tot actie over te gaan en mij trouw te blijven. Ik geloof hem ook wel. Alleen doet het mij wel ontzettend pijn. Af en toe zie ik voor mij hoe hij seks heeft met andere vrouwen. Het heeft nooit plaatsgevonden, maar ik krijg dit niet uit mijn gedachten. Ik vond het wel fijn dat hij het mij vantevoren verteld heeft, dat hij zulke gedachten heeft. Ik had nooit gedacht dat ik mijn man eventueel zou moeten delen. Ik kan er niet aan wennen. We hebben de afspraak gemaakt dat mocht hij daadwerkelijk overgaan tot actie hij mij daarover eerst inlicht en dan zullen we ook duidelijke afspraken moeten maken. Ik hoop alleen niet dat het zover hoeft te komen. Ik wil niet naïef overkomen, maar ik heb altijd gedacht dat we zonder dit soort toestanden samen de eindstreep wel zouden halen; nu voelt het als het begin van het einde...

Anoniem
10-10-2022

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 45 - een soort verslaving en houvast

Ik heb 2 jaar een relatie met dacht ik de man van mijn leven. Wij wonen niet samen omdat ik alles rustig aan wilde doen voor mijn 2 kinderen.
Goddank heb ik dit niet gedaan.
De eerste maanden was alles perfect tussen ons. Ik dacht echt dat hij het voor mij was. Alles klopte ..
Tot na een aantal maanden draaide hij helemaal om.
Begin te schelden me naar beneden te halen, dingen voor mij te bepalen enz enz.
Hij kan ook dagen lang heel erg gedrag vertonen dat ik me bek moet houden. Kanker dit en kanker dat.
Ik weet me geen raad meer. Ik blijf hoop houden maar in mijn hoofd heb ik die hoop op gegeven maar mijn hart doet wat anders.
Sex heb ik niet meer met hem want kan ik ook niet meer als iemand mij zo uitscheld en naar beneden haalt iedere dag weer.

Ik heb 2 x gezegd dat het klaar is waarvan 1 week. Maar toch trap ik er in.

Help !!!! Ik denk dat dit een soort verslaving en houvast is geworden.
Maar ik wil mijn leven vervolgen zonder deze egoïst!!!!
Wie heeft er tips? Ik ben echt radeloos. Ik wil het volhouden hem niet meer te appen bellen enz

Hij smeekt ook altijd om mij dat ie niet zonder me kan enz enz en nooit meer een nieuwe relatie zal krijgen.

Help
> 2 jaar geleden

3
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Als je niet met deze relatie stopt.
Krijg jij er spijt van.

Freddie
> 2 jaar geleden
Reactie:
STOP DEZE RELATIE!
Niemand heft het recht je te vernederen uit naam van liefde. Dit is geen liefde. Dit moet je je kinderen niet aandoen. Waarschijnlijk is je vriend een openlijke of gesloten narcist.

Polleke
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ja mijne ' man' is mijne man niet meer. Als hij blijft ruziemaken is dat Geen liefde.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Stop zo snel als je kunt met deze relatie en ga alsjeblieft aan je eigenwaarde werken. Niemand verdient dit.

Ot
17-07-2021
Reactie:
Vervang je slot en koop gordijnen. En bel de politie als hij voor je deur staat. Klaar ermee.

zelda
02-09-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 46 - we kunnen niet blijven negeren

Ik denk tot een soort van zelfinzicht te zijn gekomen betreffende mijn relatie en mijn gevoel er in. Ben al een tijd niet tevreden. Vooral omdat ik het gevoel krijg dat ik voor hem niet aantrekkelijk genoeg ben. En misschien zelfs twijfel aan zijn liefde voor mij omdat hij mij zelden tot niet knuffelt of kust en kennelijk totaal niet die behoefte lijkt te hebben. Voel mij hierdoor wat onzeker ook omdat ik gewoon niet tevreden ben met mijn buikje. Daardoor merk ik ook dat ik ook een soort van afstand ga nemen als ware een vorm van zelfbehoud. Ben mij heel goed bewust dat de situatie zo niet zal veranderen. Weet echter ook niet goed hoe ik deze kan veranderen. Ben erg gevoelig voor flirten en dat geeft mij ook het zelfvertrouwen om terug te flirten. Wij flirten al heel lang niet meer met elkaar. Noem het sleur, gewoonte of vanzelfsprekendheid, het voelt gewoon zo frustrerend. Ik wil gewoon die liefde voelen.. van beide kanten.

Ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen. We kunnen toch niet voor eeuwig beiden de andere kant op kijken en negeren wat hier gaande is.

Ik weet dat we hier over zouden moeten praten, maar ik weet niet goed of wij dat kunnen zonder dat het voelt of overkomt als verwijten.

Het voelt of we elkaar verliezen maar net doen of dit niet zo is en ik weet niet goed waarom?

Ja denk dat ik het van mijn kant het waarom wel weet. Wil gewoon mijn gezin niet kwijt en denk misschien til ik er gewoon te zwaar aan.

Maar toch kan ik dat frustrerende gevoel aan gebrek van intimiteit niet van mij afschudden.

Ik roep ook heel hard tegen mezelf dat ik best zonder kan en dat er zoveel meer ook belangrijk is, maar dan lieg ik denk ik wel keihard tegen mezelf.

Hij voelt dit toch ook? Ik kan mij niet voorstellen dat hij tevreden is met onze platonische relatie.

Moet ook toegeven dat van mijn kant momenteel ook geen aantrekkingskracht is, maar ik wil dit wel. Dat gevoel, de lust en passie. Nu zijn we meer maatjes dan geliefden.

Even ter verduidelijking ik mis niet de seks. Die behoefte is er momenteel totaal niet, waarschijnlijk ook omdat ik niet geprikkeld word op deze manier.
Ik mis vooral de affectie, het knuffelen met elkaar en wellicht als dat weer aanwezig zou zijn, de rest misschien ook wel weer zou kunnen komen.

Lonelygirl
> 2 jaar geleden

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik voel mij ook gefrustreerd, omdat ik niet meer met hem mag vrijen. Ik 'snap het niet
Hij neemt medicatie ' coversyl plus ' ik heb op bijsluiter gevonden dat je daar impotent van word. Erg he.

Anoniem
> 2 jaar geleden

Jouw reactie:



Verhaal 47 - 80% ruzie

ik ben een meisje van 20 jaar oud en heb iets meer als 1Jaar relatie met me vriend van 22 jaar oud.

We hebben onze 1 jarige relatie zo'n 80% ruzie gehad wegens stress van zijn thuissituatie en van mij met me verleden. Zoals zelfverminking, beginnende depressie, uithongeren, weinig zelfvertrouwen.

Ik ben altijd wat flinker geweest maar niet extreem dik. soms noemde hij me wel eens dikke als voor de grap en zei al van dit is njet grappig want je weet tlt ik ermee sukkel om niet dikker te worden..
we hadden ook steeds rizie over kleine dingetjes van. Je benr sreeds op de telefoon en vooral afspreken was hij boos op me..

Ik werd misbruikt in onze relatie en durfde het niet meteen te vertellen en daar was bij dus boos om toen ik het vertelde. Hij zij dat i vreemd ben gegaan en wou me dus dumpen.

Ik wijsde hem vaak af op het sex gebied omdat het vaak pijn doet als we sex willen hebben en daar werd hij dis altijd slechtgezind van en zegt altijd laat maar weet al genoeg. Je wijst me tovh alleen maar af en soms is het van het is klaar.

k heb het een jaar volgehouden omdat ik niet wou opgeven Aan hem en ging er goed eeonder door. Ik ongelukkig voelde me niet goed in me vel dus ben beginenn met eten en ben veel bijgekomen..

Ik hem voor hem een opleiding werk en begeleid wonen voor hem geregeld omdat hij bijna alles kwijt was. Hij is me er soms wel dankbar voor ondanks hij vaak zegt dat hij dat gedaan heeft...

Op een dag (nog geen 2 week geleden) tot hij naar me huis kwam was er al wat wrijvingen tussen ons.
hij stuurde steeds met een meisje die hij nog geen 2 weken kende..
En zij ja ze heeft het moeilijk haar vriend is doodgeschoten en nog geen 2wekem geleden is haar moeder gestorven aan de pillen..
Dus wil haar advies geven ga sttaks ook met haar gamen..

Ik ben heel extreem jaloers maar was vooral boos en heb het ook gezegt van toen ik het moeilijk had wou je me dumpen en haar ken je pas en wil je meteen helpen!! Wat is het fucking verschil..
Hij was boos op me en meteen van wehjoh laat zijn..

Ik weet wat ik fout gedaan heb ik slecht.. want ben volledig uitgeflipt (1ste keer in hele leven tot ik boos was en uitflipte en iemand sloeg)
Ik sloeg hem omdat hij me niet voorbij wou laten en hij zij je gaat vreemd dit en dat terwijl ik niet vreemdga. Hij controleerde meteen me gsm en zij het is gedaan het is uit.. terwijl ik dat niet meende want had er spijt van..


Die vrijdagnacht ben ik hem.gaan zoeken maar moest terug van de politie omdat helaas was..
Dag erna ging ik terug zoeken en hij toonde weinig interesse in me..

We hadden het terug met elkaar maar die donderdag tot hij naar huis ging met dat meisje gaan gamen.. had hij opeens een nieuwe iPhone gekregen van haar..
Wat ik raar vind tot je iemand van 2weken kent zomaar een telefoon geeft voor niks..

Zondag was hij bij me en hadden weer ruzie maar alweer over dat meisje.. en na de sex dumpte die me en ging met dat meisje chillen.

Ik ging er volledig onderdoor..
En vroeg me zelf af.. waarom heb ik een jaar volgehouden met iemand die niet alles voor mij overheeft..voor iemand die steeds met me gevoelens speelt.. heeft nu alles en ben ik niet meer goed genoeg ..ondanks dat was ik toch een beetje blij want had zo'n 70% minder stress.

Maar zijn weer terug samen want ik hou zielsveel van hem en miste hem te erg..
Sinds die tijd hebben we alleen mog maar ruzie over dat meisje..

Ik denkt tot hij het bij me inwrijft of iets te verbergen heeft dat het uit gaat.. ivm jaloezie..

Want als ik 1 woord over dat meisje zegt hebben we de grootste ruzie..

Zoals hij zij ze heeft haar kind bij zich dus ze mag niet drinken en efna van nee het is haar nichtje..
Dan van ja ze volgt jr op insta met een andere account en ze zei je doet crossen wil bet haar wel leren.. ik was slechtgezind dus zei van nee wil niet tot dat wijf het me leert en wat is haar account zo kan ik haar ontvolgen. Maar wil hij geeft het niet en wilt haar naam niet zeggen ondanks ik nu wel weet hoe ze heet.. en zegt van je begint waar wauw weet genoeg ze doet niks dit en dat..


ander voorbeeld. Ik en hij waren in de stad en hij moest perse dat meisje wakker maken op haar kamer.. (ik ging er niet mee akkoord want vind gewoon niet tot dat hoort.) Maar ik mag niks zeggen van hem over dat meisje want moet vertrouwen hebben..
Ik moest wachten 3n hij ging ff naar die kamers.. hij belde me op en flipte volledig tegen me uit tot ik haar stalkte op snapchat.. want zij zegt dat ik dat was..

Terwijl ik.toen haar naam niet kende en me volledig aan het focussen was op.me partner terug te krijgen.
hij kwam terug naar mij en bood niet eens zijn excuses aan.

Nu als hij bij me is en zij stiurt open die de berichten niet waar ik bij bent of begint dood vrolijk de berichten te lezen tussen haar.. en het dat raakt me heel fel omdat.ik tussen mij en hem afstand voel...


Ik weet niet wat ik moet doen..
Want hou zielsveel van hem.. maar andersom is het de vraag denk ik..

Heb iedere keer sex met hem in de hoop van tot hij echt van me houd en niet voor een andere gaat..
Maar sommige familie leden zeggen al van dat hij veel liegt en je gebuikt voor dingen te hebben en dan dumpt hij je..

Want hik heeft nog 1 waarschuwing op zijn werk en is slecht bezig op dr kamer.. dus heb een vermoedde tot ik nu nog goed ben en dalijk niet meer.. maar hoop tot ik ongelijk hebt....

Wie kan me helpen of raad geven..

anoniem
> 2 jaar geleden

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 48 - Onze relatie gaat al jaren slecht

Ben al 6 jaar samen en 1 jaar getrouwd we hebben een zoon 1 jaar maar onze relatie gaat al jaren slecht. Mijn man kijkt porno zit op deting site en stuurt daar naakt foto's van zichzelf op wat ik niet kunnen vind na discutie is hij hier zogezegd mee gestopt maar het vertrouwen is echt weg gewoon. Als we weg gaan kijkt hij naar vrouwen die passeren echt naar hun kont en bille maar mij ziet hij niet staan. Als hij thuis komt is hij altijd moe wilt nooit geen seks meer met mij als ik 1 keer per maand iets krijg is het veel. Nooit is een attentie of een komplimentje. Als we gaan wandelen nooit me vaspakke nooit aan de buitenwereld laten zien dat hij mij graag ziet altijd een meter voor mij lopen. Alleen maar gezaag van is het huishouden nog niet gedaan waneer gaan we eten ben precies alleen maar goed om zijn huishouden te doen. Wat moet ik hier nog van denken wat moet ik doen ik ben echt ongelukkig

Sandrina
> 2 jaar geleden

3
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heb he er al over gepraat?therapie? Indien dit niet helpt zou ik weggaan

Anoniem
23-06-2021
Reactie:
Je verdient beter dan dat. Zoek hulp bij familie, vrienden,...en ga bij hem weg. Zijn gedrag wordt alleen maar erger...

Anoniem
01-05-2022

Jouw reactie:



Verhaal 49 - Ik wil dat ze stopt bij de vereniging

Mijn vrouw heeft na 20 jaar gezoend met iemand van haar sport team ik kan dit haar nog vergeven maar ik wil wil dat ze stopt bij de vereniging maar ze staat hier niet heel open voor. sport betekent alles voor haar maar ik kan er niet tegen dat ze elke week weer samen in een team leuk zit te hebben met hem ik wil wel verder met haar maar als ze door wil met sporten weet ik niet als ik dit kan handelen

Erik-jan
> 2 jaar geleden

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je hebt gelijk. Het idee dat je partner hem nog tegen komt, is de grens. Laat ze maar ergens anders gaan sporten. Onzin.

Anoniem
18-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 50 - Agressie in mijn relatie

Hoi, ik heb nu 2,5 jaar een zeer beweeglijke relatie. Er is sprake van drugs en alcohol verslaving en agressie.
Veilig thuis is vorig jaar betrokken geweest. Ik kan hem niet loslaten, ik zie de goede kanten en hou me daar aan vast...
Na 2 maanden verslavingskliniek leek het beter te gaan, maar niets was minder waar. Terugval was onvermijdelijk. Ruzies waren er weer, afgelopen weekend weer heel heftig. Politie er weer bij. Ik heb bij hem aangegeven dat ik niet meer verder wil. Hij accepteert het niét. Want ik zou hem geen kans hebben gegeven... ik besef me maar al te goed dat dit nooit goed zal komen. Hij zal nooit stabiel worden en blijven. Ik merk dat ik erg gevoelig ben voor zijn sms’jes zoals; ik wil met de feestdagen niet zonder jou zijn... het spijt me zo ik wil helemaal niet zo zijn.
Zo lastig.
Ik ben in behandeling bij een psychotherapeut en haptotherapeut. Maar ik zou graag in contact willen komen met lotgenoten.... 😓

Cynthia
14-12-2020

3
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel erg om te horen. Maar het is giftige relatie zo te horen. Ik ben geen lotgenoot
Maar werk aan jezelf. Weet dat je ook een partner verdiend die jou met respect en liefde behandeld

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Dag Cynthia, hier ook een dame die hetzelfde heeft doorstaan en op dit moment zit ik ook met een ontzettend schuldgevoel. Mijn vriend heeft zich ook meerdere malen tegen mij gekeerd bij dronkenschap. Eerst alleen verbaal maar daarna ook fysiek. Hij veranderde altijd in een monster. De laatste keer ben ik zo ontzettend bang geweest en heb zonder zijn weten de volgende dag mijn spullen gepakt en ben vertrokken. Althans niet vertrokken, ik ben gevlucht.. Later op de dag kwam hij uiteraard thuis in een leeg huis en was in de eerste instantie boos, maar draaide als snel bij. Hij begreep mijn keuze, vond het zo ontzettend erg, wilde er alles aan doen.. de berichtjes vanuit hem werden steeds zieliger. Uiteraard zijn manier om aandacht te trekken maar hij hield me ook in de gaten. Kreeg berichtjes dat ik niet met anderen mocht appen, iedere keer de vraag of ik iemand anders heb, waarom ik in de avond op telefoon keek ect.. ik was het beu en heb hem gezegd dat ik niet meer kon na alles wat er is gebeurd. Toen gebeurde er iets waar ik echt ben van geschrokken. Dat monster kwam naar boven maar hij was nu broodje nuchter.. een kankerwijf ben ik, een vieze vuiler kankerhoer, ik moet sterven, ze zouden me in de brand moeten steken, ik ben lager dan laag een stuk verdriet en in de laatste seconden, voor mijn huis, heeft hij mij ook laten blijken dat hij mij zou willen vermoorden.. Na een uur lijkt hij alles weer vergeten te zijn. Spreekt hij mijn voicemail in.. dat ik zijn droomvrouw ben, dat hij zo verliefd op mij is en dat hij mij nooit wat zou aandoen.. De daarop volgende dagen ging het zo door. De boze en lieve berichten bleven binnenkomen. Op een gegeven moment trok ik het niet meer en heb hem geblokkeerd. Nu is het een aantal dagen stil. Erg stil. Ook ik twijfel aan mezelf of ik de juiste keus heb gemaakt. Ik mis onze leuke momenten en had het zo ontzettend graag anders gezien. Ik weet dat hij dit ook niet heeft gewild, maar ik heb hem meerdere keren erop gewezen dat het niet kon en dat ik anders zou weggaan en hij heeft toen maling aan mij gehad. Misschien had ik bij de eerste keer al mijn spullen moeten pakken dan hadden we er nog wat aan kunnen doen maar voor mij is het nu te laat. Hij heeft mij beschadigd, zoveel verdriet gedaan en zo ontzettend bang gemaakt. En ik weet en ik voel dat als ik terugga dat dit een grote grote fout zal zijn...

Anoniem
29-08-2021
Reactie:
Hier helaas hetzelfde, zijn ouders willen hem niet meer zien. Waardoor voor mij de druk zo hoog ligt dat ik hem niet wil laten stikken omdat hij dan niemand meer heeft. Ik snap ook waar het vandaan komt en ik begrijp waarom hij zijn gevoel wil verdoven...mijn hoofd weet heel goed dat ik weg moet gaan en nooit meer achterom moet kijken. Maar mijn hart kan het niet...ook omdat het een super lieve vriend is als hij nuchter is.

Olivia
10-09-2021
Reactie:
Idem, politie aan de deur. Blauw oog, blauwe arm maar moeilijk om weg te komen. Enerzijds zie ik hem nog graag, anderzijds haat ik hem.
Droomvrouw, kan niet zonder jou en als je toch weggaat kan je de trouw terugbetalen. Heb geen contact meer met mijn ouders dus financieel niet makkelijk. Heb een goede job en verdien genoeg maar om volledig opnieuw te starten ist toch moeilijk
Nog moeilijk om gelukkig te lopen en ben mezelf aan t verliezen

Moi
12-05-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 51 - Een compleet dubbelleven

Begin december heb ik ontdekt dat mijn partner vreemdging. Al bijna 1,5 jaar lang. Een compleet dubbelleven. We hebben twee jonge kindjes, waarbij we bij beiden een moeilijke start (huilbaby's en bij beiden een ziekenhuisopname) hebben gehad de eerste jaren. Ze zijn nu 1,5 en 4.

Hij zat sinds de komst van de kindjes totaal niet lekker in z'n vel, heel down en pessimistisch. Hij kon er enorm in blijven hangen. Eigenlijk wel duidelijk, hij had geen regie meer over z'n leven.

Het verhaal wat hij mij gaf. Ik heb het gedaan, ik ben gevlucht want ik had het zo zwaar met de kindjes. Maar hij was zo opgelucht dat ik het had ontdekt want hij was er al zo lang zo klaar mee. Maar hij kon er niet mee kappen, en hij kon het niet vertellen. Hij zat compleet vast.

Ze hebben het op een slimme manier aangepakt, een nepaccount via Linkedin, afspraakjes bij hotels op werkdagen, foto's/filmpjes van elkaar. Ik heb nooit iets in de gaten gehad. Ongelofelijk hoe dat voelt.
Ze vonden elkaar met hun ellende.

Toen ik het ontdekte, was ik niet boos maar totaal lamgeslagen. Wel heb ik er op aangedrongen dat hij elders zou gaan wonen. Hij kon wel gewoon de kindjes zien wanneer hij wilde, we konden zelfs nog samen eten en samen de kerstboom opzetten.

Na 4 weken kwam bij mij de boosheid want ik ontdekte op zijn laptop een foto van haar met de datum waaruit ik concluderen dat hij al fout contact had terwijl ik hoogzwanger was. Ik voelde zo veel spanning en was letterlijk beroerd. Het verhaal wat hij mij gaf. Ik heb het gedaan, ik ben gevlucht want ik had het zo zwaar met de kindjes ging niet meer op.
Hij kon het zich niet meer herinneren en kon het niet geloven. De foto is het bewijs. Zijn geheugen is heel goed, hij haalt allerlei jeugdherinneringen op maar dit kon hij zich toevallig niet meer herinneren. Na een half uur bij mij aan tafel kon hij zich toch nog herinneren dat het contact al eerder was begonnen. Een nieuwe leugen, een nieuwe klap. Zo pijnlijk.
Dat heeft mij bij een enorme boosheid aangewakkerd.

Daarnaast heeft hij recent ook opgebiecht dat er 10 jaar geleden als iets met haar is gebeurd. geflirt, foute gesprekken via MSN én zij heeft hem een kus gegeven bij een afscheidsmoment.

We zijn 17,5 jaar samen, ik weet niet wat ik ik moet doen. Hij heeft vreselijk veel spijt, hij is doodsbang dat hij mij kwijtraakt. Het begon met lust, aandacht, iets zoeken wat je zelf denkt te missen. Hij twijfelde of ik nog wel gek op hem was. Hij miste waardering. We hadden het goed en ik heb me nooit gerealiseerd dat we elkaar zo zijn kwijtgeraakt. En ja hij zat niet lekker in z’n vel en ja hij was niet de beste versie van zichzelf en ja ons stond op een laag pitje, maar dat was voor mij oke en hij zei ook dat het oke was. Maar dat was het niet.

Ik heb hem al eens eerder aangegeven ‘ga met iemand praten’ maar nee, hij is behoorlijk eigenzinnig en leek zeker van z’n zaak. Ook heb ik maanden geleden aangegeven om preventief in relatietherapie te gaan omdat we communicatief niet zo verder kwamen. Nu zegt hij dat hij dat niet kon omdat alles uit kwam.

Hij dacht iets te missen maar kwam er al snel achter dat dat niet zo was. Hij miste waardering van mij. Maar heeft me dat zelf ook niet gegeven. Integendeel, hij was kortaf en maakte lelijke opmerkingen.

Ik weet niet wat ik moet. Ik laat ‘ons’ eerst maar los en ga nu zelf in therapie. Hij doet dit ook.


Lauren
12-01-2021

3
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik vind het zo wreed om te horen.
Waar is het wederzijdse respect gebleven? Je moet echt voor jezelf nagaan.
Nu je dit weet, voel je nog liefde, lust, voor hem. Is er nog aandacht voor elkaar. Kan je hem onder ogen zien zoja dan is relatie therapie een goed idee.
Als je er niet mee kan leven, dan moet je echt goed nadenken wat jou gelukkig maakt. Want jij verdient ook liefde, aandacht

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Hier van hetzelfde al 22 jaar lang diverse langdurige relaties er naast. Het is altijd mijn schuld nooit de zijne, hij wil me niet kwijt maar gaat zn goddelijke gang. Het sloopt je van binnenuit, die leugens, die pijn. Ophouden gaat het nooit want ze willen niet inzien wat het met jou doet.

Je hebt 2 keuzes, blijven en accepteren of de de deur achter je dicht en vetrekken. Ik heb altijd gedacht we komen er wel uit, niet dus. Duizenden euros aan therapie uit gegeven maar alles bleek een wassen neus.

Mannen ( en wellicht vrouwen ) kiezen er voor zo te zijn. Om de spanning, vluchten voor de realiteit en omdat het ze gewoon niets kan schelen hoeveel slachtoffers er vallen. Eens ze er mee beginnen gaan ze nooit meer stoppen.

Ik heb er van van geleerd, de mijne gaat niet veranderen. Dus zal ik moeten veranderen en andere beslissingen gaan nemen.

Sterkte!

Inge
07-01-2022
Reactie:
Mijn man heeft ook al ruim 20 jaar een dubbelleven. Het enige wat ik zie zijn gewetenloosheid, totaal gebrek aan empathie, totaal gebrek aan respect voor mij en de relatie. Sterker nog hij moet mij op een bepaalde manier behandelen om het in zijn hoofd goed te kunnen praten. Ze hebben spijt omdat zíj zaken verliezen, niet omdat wat ze hebben gedaan. Ze wisten heus wel dat het fout was en de ander kwetsten, ze hebben alleen er niet voor gekozen om iets anders te doen.

Nicolien
15-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 52 - De sex is nagenoeg gedaald tot een nulpunt...

Ik stuitte per toeval op deze site, nadat ik voor de zoveelste keer op tijd in bed lig. Verdrietig en onbegrepen welteverstaan.
Ik ben ongeveer 2 jaar geleden gaan samenwonen met mijn partner. Voor het samenwonen was alles perfect. Affiniteit, sexualiteit, bijna geen ruzie, goede gesprekken en ga zo maar door. Maar sinds dat we samenwonen is er veel veranderd. En ik begrijp dat. Je ziet alles van elkaar, denkt over bepaalde dingen anders, en dat je vaker een discussie hebt is dan ook prima.

Waar ik alleen niet bij kan... Is dat de sex nagenoeg gedaald is tot een nulpunt... Waar we voor ons samenwonen net een stel konijnen waren is het nu nog maar eens in de 2 weken. Hij zegt dat het niet aan mij ligt, maar dat hij gewoon geen zin meer heeft. Maar als ik initieert, dan wordt z'n Willie wel blij en kan ik hem doen. Het zal niet in hem opkomen om dan mij ook even te doen.
Echt vrijen 'de daad' zit er al helemaal niet meer in. Hij zegt dat hij het lekkerder vindt om op een andere manier bevredigd te worden. Dat het orgasme dan fijner is. Nu heb ik meermaals aangegeven dat sex voor mij niet alleen om het orgasme draait. Maar juist de daad, het samen doen en de verbintenis vinden tijdens de daad, geven mij een goed gevoel. Nu heb ik hem laatst zover gekregen, maar werd z'n Willie ineens niet blij... En dan denk ik nu, dat ligt vast aan mij. Met zijn ogen dicht en m'n hoofd tussen zijn benen is prima, maar missionaris aankijken wordt em niet.... Ik voel me afgewezen, gekwetst.
Is het overigens normaal dat al het initiatief altijd van mijn kant moet komen?

Ik word helemaal paranoia, en denk zelfs dat hij misschien wel contact heeft met iemand anders... Want vanwaar die desinteresse in mij?

Kan iemand mij advies geven please

Lilian
22-03-2021

3
9
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik woon ook samen met mijn vriend,hij heeft nooit zin in mij....ik mag hem soms klaar laten komen en daarbij raakt hij mij niet aan...niet vrijen,geen streling,niets...als ik dan na een maand vraag of hij zin heeft is er altijd wat of hij wordt boos.hij wil graag naar een parenclub om seks met andere vrouwen te hebben waar ik bij ben.ik zie dat niet zitten:we zijn 1 keer geweest en toen heeft hij bij een vrouw van alles gedaan,waar ik al tijden om vraag.nu wil hij dus weer en als ik hem herinner aan zijn uitspraak dat hij bij niemand wat doet wat hij bij mij ook niet doet ,hoeft het niet meer..(gelukkig)maar ik ben bang dat hij het achter mijn rug om doet,dat hij al druk bezig is op datingsites...

Marieke
25-06-2021
Reactie:
Ik heb ook partner waarbij seks altijd vanuit mijn kant komt. Ik moet zelf vragen om gekust te worden. Zijn excuus is altijd moe door z'n werk.. ik weet dat hij loyaal is want contact tussen ons is goed..

Ik zeg altijd. Ik/ wij vrouwen verdienen het ook om gestreeld en bemind te worden, het hele voorspel wat wij vrouwen nodig hebben.
Anders hoeft de man niet te komen vind ik. En doordat ik me zo ging opstellen , heeft het wel gewerkt. Zo moe van ik ben moe. Maar tijd voor je partner ho maar, maar voor jezelf maf het wel..
Wees ook egoïstisch en hard dat kan werken

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Niet wat je wilt horen waarschijnlijk maar dit is niet ongewoon. Bij veel stellen neemt de frequentie af na verloop van tijd. Ik zou tekenen voor 1x per 14 dagen. In onze relatie is het inmiddels 1 x per enkele maanden. Ook als gevolg tropenjaren met kids. Hou vol en blijf lief tegen elkaar. Zoek er niet teveel achter.

Michael
01-11-2021
Reactie:
Ik zou tekenen voor 1x per 2 weken goede sex.
Bij mij staat de teller al 18 maanden op 0.
Intimiyeit, erotiek en sex beleef je samen en je wilt elkaar laten genieten, daardoor geniet je zelf ook. Tenminste zo sta ik erin.

Ga het gesprek aan en bedenk samen oplossingen...speelt er wat?...zijn er probkemen?... therapie... open relatie...uit elkaar gaan...bespreek alle opties en maak keuzes.

Sterkte

Richard
18-02-2022
Reactie:
Wij vrijen nog minder. Na drie weken eindelijk seks heeft hij het alleen maar over trio's. Of hij kapt er halverwege gewoon mee. Jaa sorry ik ben echt zo moe.

Anoniem
26-02-2022
Reactie:
Ik teken wel voor 1x in de 2 weken.
Mijn vrouw lijkt de laatste tijd meer te zijn van MMK. Misschien met Kerst.
Vind het erg vreemd aangezien Sex toch 1 van de leukste dingen is wat je samen kunt doen en niet eens geld kost..

Zou een hartig woordje met hem
Praten en duidelijke doelen stellen van x keer per maand. Desnoods in therapie met die man, anders moet die zijn mannenkaart inleveren.

M
04-08-2022
Reactie:
Hier ongeveer hetzelfde andersom. Sex is er al maanden niet meer en als ik geil ben legt ze mijn hand op mijn lul en moet ij het zelf doen. Hierdoor gebeurd het als ik alleen ben dat ik het zelf doe 6 a 7 x per dag. Beetje veel denk ik maar het is nodig denk ik. Ze zegt dat ze niet meer van sex houd.

Dennie
11-08-2022
Reactie:
Hoi Lilian nou als ik jou was dan zal ik hem duidelijk vertellen hoe ik er over denkt hij moet gewoon eerlijk zijn tegen je en maak hem duidelijk dat je wel behoefte heb aan sex als hij niet zegt waarom en niet wil proberen om je het te geven als je er echt niet meer tegen kan uit elkaar gaan en iemand anders zoeken die je wel vrouw laat voelen grjohn

John
13-08-2022
Reactie:
Mijn vriendin en ik hebben al 20 jaar een zeer bevredigend sex leven zonder missionaris houding . We doen eigenlijk altijd standje 69 , eerst lekker wat intiem zoenen en daarna 69. Ook kijken we samen nu en dan porno en bevredigen elkaar daarna of tijdens . Ik bedoel te zeggen de sex moet goed zijn het is niet zo belangrijk wat het is . X

Jack
15-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 53 - Ik wil hem niet kwijt, maar hij wil geen sex

de relatie met mijn vriend is goed muv de intimiteit en sex. Hij heeft nooit zin, niet in sex, niet in knuffelen... voor mijn gevoel leven we als broer/zus.. hij houdt van me dat weet ik en merk ik aan kleine dingen en ik hou van hem maar ik mis de intimiteit en sex. De laatste x is inmiddels alweer 2jr geleden. vanavond liep eea wat uit de hand en worden we beiden boos, hij zegt dat hij het gevoel naar sex niet heeft. Het doet hem niets, niet bij mij, ook niet als hij andere vrouwen ziet. het gevoel is totaal weg zegt hij. Hij wil niet naar instantie(s) omdat dat volgens hem niet werkt, als het gevoel er niet is dan is het er niet... dat kan niet met een gesprekje er opeens wel zijn.... ik weet soms niet meer hoe ik hiermee om moet gaan.. weet wel dat ik hem niet kwijt wil..

peet
27-03-2021

3
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken dit wel, mijn man heeft ook zeer weinig interesse in sex en intimiteit, ik raak daar erg gefrustreerd door, we praten er al jaren over en ik heb menig keer gedacht ik ga weg, dan ben ik zo boos en vind ik het niet eerlijk. Maar ik wil hem echt niet kwijt, ons leven samen met 2 kinderen, we kunnen heel goed samen maar de sex ontbreekt al een tijd nu. En dat is erg verdrietig voor mij. Hij schijnt er gewoon mee te kunnen leven. Ik heb voor nu besloten het even te laten rusten, maar ik weet de oplossing niet.

Me
17-08-2021
Reactie:
Heel herkenbaar, lijkt of ik mijn verhaal lees. Hebben jullie c.q. je vriend er wel eens aan gedacht dat hij aseksueel is? (google maar) dan is het een geaardheid waar hij ook niets aan doen. Wij denken dat dit bij mijn vriend het geval is. Hij houd zeker van me, ik wel hem absoluut niet kwijt maar ik weet ook niet goed hoe ik hier mee moet omgaan c.q. hoe ik dit voor mij moet invullen naar de toekomst toe. Vind het heel lastig omdat ik die behoefte(s) wel heb.

Peet
27-03-2022
Reactie:
Hoi peet je moet hem duidelijk zeggen hoe je er over denkt en dat je er wel behoefte aan hebt vraag of je naar een parenclub mag gaan of een sexbuddy mag zoeken als hij dat niet wil en je kan er niet meer tegen dan uitelkaar gaan laat je leven niet vegooien laat je vrouw voelen niks lekkerder dan sex keer afspreken met elkaar grjohn

John
15-07-2022
Reactie:
Vreemd.. Hoor de verhalen alleen andersom en zit dan in de severe situatie.

Seks is niet Alleen stress verlagend, het zorgt ook voor een kleine reset en de goede stofjes die dan vrij komen zorgen ook voor een verbintenis.

Ik snap dat er niet altijd een perfecte balans is tussen beide drives, maar helemaal niks kan ikme niet voorstellen.
Laat ik het zo zeggen, ik heb soms ook geen zin in iets wat erbij hoort, en dan die je het toch. Daarbij denk ik dat het redelijk menseigen is dat je van Sex kunt genieten en dat ook graag doet.
Idd een ultimatum stellen. Of je gaat praten erover, of we gaan oplossing verzinnen die misschien minder leuk zijn. Sexbuddie, open relatie of uit elkaar.

M
04-08-2022
Reactie:
Ik kan heel goed met mijn man, we hebben het gezellig samen, maar we hebben geen intimiteit. Hij is niet meer verliefd, zegt hij. Tot 2 jaar terug nooit problemen gehad met intimiteit. Ik hoop dat het wel weer komt en blijf ook hopen omdat we 2 kinderen hebben en het 20 jaar ook wel heel goed is geweest. Zou zijn gevoel weer terug kunnen komen?

AA
14-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 54 - De vriendengroep van mijn vriend

Mijn partner en ik zijn 8 jaar samen.
We hebben beide hiervoor korte relaties gehad en gedate maar dit is voor ons allebei de 1e (en hopelijk natuurlijk enige) langdurige relatie.

Een van de dingen die ik erg aantrekkelijk aan hem vind is zijn drive. Als hij iets leuk vind gaat hij er 100% voor studie/stages/hobby's/werk altijd doet hij zijn best en probeer hij het meeste eruit te halen.

Sinds een aantal weken heeft hij weer wat actiever contact met wat oude vrienden die compleet het tegenovergestelde zijn. Ondanks dat ze 5 - 10 jaar ouder zijn gedragen ze zich in mijn ogen als een stel pubers (leven van diepvries maaltijden, nachten lang drank, drugs en feestjes met veel jongere mensen associaal gedrag, vandalisme etc) en proberen ze mijn partner daar de hele tijd in mee te trekken. Daarnaast is 'vrouw vriendelijkheid' 'monigamie' en 'respect' niet iets waar ze echt bekend mee zijn wat al enige keren voor een woorden wisseling heeft gezorgd.

We hebben het er al over gehad dat ik hem natuurlijk alle gezelligheid gun maar hij vooral eerlijk moet zijn of hij hier wel of geen behoefte aan heeft aangezien hij overduidelijk in een andere leeftijdsfase zit.

Hij gaat de laatste weken telkens mee in de verzoeken van deze vrienden om vervolgens de hele tijd te klagen dat het achteraf niet leuk was en hij liever thuis was gebleven. Om vervolgens de week daarop het toch weer 'aan te kijken'. Vorige week kwam hij thuis met het verhaal dat een van de vrienden uitgenodigd was voor een studentenhuisfeest en daar graag met de hele groep heen wilde gaan. Aangezien iedereen in dit studentenhuis +/- 15 jaar jonger is heeft mijn vriend besloten niet mee te gaan omdat hij dat een vies idee vond. Achteraf gaven zijn vrienden aan dat het een van de beste feestjes van het jaar was ondanks het leeftijdsverschil maar ik vind het eerlijk gezegd heel zielig dat de op deze leeftijd nog naar dit soort feestjes gaan.

Waar mijn irritatie (of zeg eigenlijk maar afgunst) voor deze groep met de week groeit blijft er bij mijn partner toch een bepaalde nostalgische hoop dat het weer zo gezellig word al vroeger..
Ik ben echt aan het aftellen tot het contact met deze jongens verwaterd of ze er eindelijk achter komen dat dit gedrag gewoon echt niet meer kan.

Liv
09-04-2021

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 55 - Met mijn handen in het haar

Hallo iedereen,

Zit diep heel diep met me handen in het haar en weet niet wat ik nu moet doen. Zal bij het begin beginnen tot vorig weekend was ik bijna 4,5 jaar samen met me vriendin en hebben een kindje van 4 maanden.
De laatste paar maanden ben ik nav een slechte diagnose voor me vader meer gaan blowen, daar voor deed ik dat ook wel is maar zonder enige regelmaat. Mijn vriendin wist daar niks van en ik had het idee dat het geen invloed op onze relatie had. Vorige week confronteerde ze me daar mee, en ik raakte in paniek en begon over alles te draaien, ze moest er echt alles uittrekken. Toen bleek ook nog dat ik in de afgelopen paar jaar, ze wou dat ik een aantal noemde en ik schat in zo’n10-20 keer, had lopen berichten met vrouwen via prostituées website, ik deed die vrouwen berichten een beetje uit de tent lokken en kapte het daarna af. Ook toen ze me daar mee confronteerde ging ik alles ontkennen en zitten liegen. Het is nu zo ver dat ze denkt dat ik ook echt afgesproken heb met die vrouwen.. maar dat is echt niet zo, vond die berichten spannend maar had geen behoefte voor echt fysiek te zijn want onze relatie verder was echt perfect, ben zo gek op haar en altijd geweest. mijn telefoon heeft de afgelopen 5 jaar alles bij gehouden waar ik geweest ben tot op de minuut en ze heeft dat gecontroleerd maar gelooft me nog niet. Toen dit allemaal gebeurde heeft ze me midden in de nacht de deur uit gezet, ben ook zonder tegengas te geven gegaan want ik ben degene die hier gruwelijk de fout is in gegaan. In tussen tijd ben ik er 2 x geweest om spullen te pakken, verblijf nu bij me ouders 250km verderop of in een hotel.
Heb afgelopen week gelijk me huisarts gebeld om te praten en hulp te zoeken omtrent het liegen en ook te kijken waarom ik die spanning op zoek. Ook heb ik tegen haar gezegd dat ze zich geen zorgen hoeft te maken over de huur of geld en gewoon in de auto kon blijven rijden. Sinds anderhalf jaar werkte ze niet meer om voor onze hond en daarna kindje te zorgen.
Zal nog alles voor haar doen, ik hou van haar, ons kindje en onze hond die inmiddels op de ic ligt en het heel slecht mee gaat. Alleen ze zegt nu dat ze er helemaal klaar mee is en het niet goed kan komen en stuurde vanmorgen al dat ik me zsm uitschrijven op het adres want ze moest van alles regelen voor haar en onze dochter.. weet echt niet wat ik nu moet doen.. zit zo met me handen in het haar, onze relatie was echt perfect we hebben nooit grote ruzies of dingen gehad en alle hobbels hebben ons sterker gemaakt..
Ik ben echt bereid om te veranderen en er ipv de 200% voor 1000% voor te gaan.. maar wat moet ik nu doen ? Ben echt ten einde raad..

Mark
09-05-2021

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Jullie relatie was perfect zeg je?
Denk daar nog eens over na… was je relatie zo perfect waarom ging je dan spanning buiten huis zoeken en hierover nog liegen? Geen ruzie? Ja logisch je communiceerde niet!

De relatie LEEK perfect voor jou en haar perfecte relatie was gebaseerd op leugens…
Zie daar niet veel perfect in.

Goed dat je wil gaan achterhalen waarom je deed wat je deed… communiceren met elkaar, je behoeftes aangeven zelf hoe moeilijk ze zijn en die ook ruzies uitlokken is en blijft noodzakelijk.

Je zocht korte termijn oplossingen om pijn uit de weg te gaan maar nu is de pijn nog vele groter.

Hopelijk vindt je antwoorden en hopelijk kan je partner het verloren vertrouwen in jou terugvinden maar dat zal veel heel veel communicatie en moeilijke gesprekken kosten en dit zonder garantie

ups ikke
23-10-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 56 - Ik mis wat spanning

Sinds 5 maanden heb ik een relatie met een lieve jongen maar ik mis gewoon wat spanning, hij stelt nooit voor om iets leuks te doen of plant nooit is iets leuks, ik zou van hem bijv ook nooit een bloemetje hoeven te verwachten of iets spontaans, iets wat ik wel echt leuk zou vinden. Laatst ging hij 2 uur op internet zoeken om wat te doen uiteindelijk werd ik daar chagerijnig over en heb ik gezegd dat het al niet meer hoefde. Pfff zo moeilijk is het toch allemaal niet?? Hij brengt zijn weekenden t liefst thuis op de bank door terwijl ik juist van spontane dingen hou en erop uit te gaan. Hij is niet van het plannen en van de tijd terwijl ik dat juist wel ben. Hij is verder super lief hoor en daarom voel ik me vaak schuldig en ondankbaar omdat ik ook weet hoe relaties kunnen zijn met mannen die niet trouw zijn etc en zo is hij gelukkig totaal niet, maar in mijn ogen is hij gewoon wat simpel. Ik weet niet zo goed wat ik nu moet doen aan de ene kant moet ik er niet aan denken om hem te verliezen maar aan de andere kant krijg ik echt een benauwd gevoel zeker als ik aan de toekomst denk zo te moeten leven. Ik zit er zo erg mee wat zouden jullie doen het afwachten of toch uit elkaar gaan omdat we te verschillend zijn?

Anoniem
10-05-2021

3
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Als dit na 5 maanden al zo is moet je gewoon stoppen. Dat heeft helemaal gezin. Hij gaat niet veranderen. En jij gaat uiteindelijk spanning opzoeken, wat logisch is, en dat is alleen maar vervelend voor ierdereen

Brian
26-02-2022
Reactie:
Ja ik ben het eens met bovenstaande reactie. Ik heb al een aantal relaties achter de rug maar als het begin van de relatie al zo gaat, ben ik bang dat jullie te verschillend zijn.
Gaat niet werken op lange termijn :(

K
22-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 57 - Wat vinden jullie van de leeftijdsverschil?

Hallo allemaal,

Ik ben een vrouw van 31.
ik praat nu al een tijdje met een man van 25 we hebben het leuk samen in onze online gesprekken.

Wat vinden jullie van de leeftijdsverschil?

Greetz Desi

Desi
23-08-2021

3
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Prima toch!

Anoniem
29-08-2021
Reactie:
Leeftijd is maar een getal,
Jullie zijn beide volwassen,
En hoe je bij elkaar voelt is belangrijker dan een getal.

C.j.
29-08-2021
Reactie:
Dank jullie

Anoniem
31-08-2021
Reactie:
Dit moet kunnen, jullie zitten ongeveer in dezelfde leeftijdsfase.

Germaine
24-04-2022

Jouw reactie:



Verhaal 58 - We belanden een beetje in een vicieuze cirkel

Ik ben ongeveer 4 jaar samen met mijn vriendin (allebei rond de 30). In het begin van de relatie had ze al moeite met intimiteit, zeker in het openbaar, maar ons seksleven was wel nog best prima. Dit is echter steeds minder geworden waardoor we in de afgelopen driekwart jaar geen seks meer hebben gehad en vorig jaar was het op 1 hand te tellen. Ik merk dat ik dit toch wel moeilijk vind, voor mij hoort seks bij een relatie en ik voel me daardoor ook minder verbonden en geliefd. Ik heb dit ook al meerdere keren aangekaart maar dat leidt niet tot verbetering. De gesprekken daarover lopen ook best wel stroef. Ze zegt dat ze weet dat dit iets met me doet maar ze weet ook niet goed hoe het op te lossen. Ik heb wel zaken voorgesteld zoals naakt samen zijn en strelen zonder bijbedoelingen. Zelf lijkt ze er niet zo mee te zitten en ik krijg ook niet het idee dat ze veel moeite wil doen om een oplossing te zoeken. Verder is onze relatie redelijk goed, hoewel ikzelf buiten het bed om ook wel over zaken twijfel. Ze is heel veel met zichzelf bezig en ik mis af en toe wel support vanuit haar als ik bijvoorbeeld iets te vieren heb. Het lijkt erop of ze mijn successen afzwakt i.p.v. dat ze trotsheid laat zien over wat ik bereik. Maar geen idee of dit gevoel bij mij juist versterkt wordt door een gebrek aan seks. Overigens zoenen en knuffelen we wel, het zijn alleen seksuele handelingen waar zij een grens lijkt te trekken. Ik merk ook dat ik daardoor minder zin heb om haar te verrassen en leuke dingen te organiseren of te doen (doe ik overigens nog wel, alleen minder vaak dan tijdens de start van onze relatie). Het lijkt erop alsof we een beetje in een vicieuze cirkel belanden wat betreft onze relatie waar ik ook steeds minder energie krijg om me ervoor in te zetten…

Anoniem
04-09-2021

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Herkenbaar!
Iemand moet die vicieuze cirkel doen stoppen… en ik denk wel dat jij dat bent.
Wel moeten jullie samen erover blijven praten!!!

Ja je hebt minder zin om er energie in te steken, begrijpelijk… toch denk ik dat we ons soms moeten forceren! Ook moet je partner aanvaarden dat je jezelf forceert… en niet afkomen met als je je forceert dan hoeft het niet.
Partners willen van elkaar vaak iets te spontaan… zij wilt dat je bvb oprecht aandacht geeft en er zelf van geniet jij wenst dat je partner en meer zin heeft en er meer zelf van geniet.
Aanvaardt dat dit in het begin niet zo zal zijn.

Ik ben de vrouw in jullie situatie… ik mis enorm veel romantiek, een bloemetje, een verassing een compliment…. Dit heeft een grote impact op mijn sexueel verlangen in mijn partner… een stemmetje in me zegt, waarom nog geven wat hij wilt en ik niet krijgen wat ik wil (dat is trouwens menselijk)

Ik probeer nu zelf de zin te creeeren en ja in de hooobdar mijn partner blij wordt en me ook gunt wat ik nodig heb. Heb hier wel een tijdslimiet op gezet… 3 maanden! Ik kan niet eeuwig over mijn grenzen gaan en mijn verlangens negeren. Hij weet ook dat ik moeite doe voor ONS niet enkel voor hem en hij weet dat het niet spontaan is… dat is soms moeilijk voor hem maar hopelijk leert hij net dit meer te appreciëren dan als het spontaan is! Hoeveel houdt iemand niet van je als hij/zij net iets wat ze niet leuk vind wel voor jou doet? Dit creeert hopelijk een positieve vicieuze cirkel.


Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 59 - Hij ging gewoon door, afkeer gekregen van sex

Was op vakantie geweest naar Afrika
Mijn vriend beloofde dat het speciaal zou worden.
De dagen dat we iets ondernamen was best leuk
‘S avonds wilde hij sex.
Toen ik hem vroeg om te stoppen op een avond,omdat hij pijn had ‘ ging hij gewoon door. Ik had zo een pijn
Later gepraat met hem.Beloofde dat het niet meer zou gebeuren.
Twee dagen later weer hetzelfde.
Heb angst voor hem gekregen en ben zo gauw mogelijk naar huis gegaan. Ik heb een afkeer gekregen van sex en durf geen nieuwe relatie meer aan te gaan

Imke
11-09-2021

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Als jij niet wilt hoort hij te stoppen!!

Anoniem
18-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 60 - Ik twijfel of ik verder met hem moet gaan of alleen

Vanaf het moment dat ik hem zag was het raak, ik was verliefd en iedereen mocht het weten. Binnen een maand was het officieel en binnen een half jaar woonde we samen en lange tijd kon ons geluk niet op. We hadden het leuk, maar stonden naar mijn idee iets te vaak tot te laat in de kroeg. Leuke uitstapjes doen we bijna niet. Wandelen, fietsen, lunchen etc. doe ik met vriendinnen. Ik krijg 30x per dag te horen hoe veel hij van mij houdt, maar een bosje bloemen krijg ik niet. Gaan we een hapje eten en trek ik wat leuks aan, pakt hij het dichstbijzijnde tshirt uit de kast. Elke zaterdag ga ik naar de markt om vers brood en lekkere dingen te halen, altijd alleen.

Ik was gelukkig tot ik die ene persoon tegen kwam, die ene waar het nooit wat mee zou kunnen worden maar waar de spanning altijd in de lucht hing. Een drankje te veel en voor ik het wist stond ik met hem te zoenen en al gauw kwamen er gevoelens en het besef dat ik die eigenlijk niet meer zoals voorheen voor mijn vriend heb. Ik begon me af te vragen wat we eigenlijk nog samen hebben. Ben ik te snel gegaan, was ik te verliefd en niet bezig met wat ik nodig heb in een relatie?

Ik en mijn vriend hebben een goed gesprek gevoerd hierover en hij heeft mij gevraagd om hem nog een kans te geven. We zijn nu enkele maanden verder en het gevoel is nog steeds niet waar het moet zijn, ik irriteer me aan dingen waar ik me niet aan zou moeten irriteren. Ik voel me niet gewaardeerd en weet niet meer wat ik moet doen. Hij is lief echt een schat, maar zo onattent als maar zijn kan. En weet dat hij zielsveel van mij houdt, maar ik wil het voelen en ervaren..

Ik twijfel of ik verder met hem moet gaan of alleen. Iemand tips?




Linda
15-11-2021

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Zo herkenbaar.
Ga dieper in je gesprek met hem!
Ga eerst voor jezelf na wat echt belangrijk is voor jou.
Hoe voel jij je geliefd? Wat heb je hiervoor nodig?
Je zegt hij is lief maar niet attent. Wat houdt dat concreet in voor jou en ga daar echt in detail over. Een bloemetje, een compliment, meer samen doen. Wat ervaar je bij die andere man dat je mist bij jouw partner.
Ga na wat je man nodig heeft om zich geliefd te voelen, mss is hij niet het attente type of mist hij zelf ook wel zaken.

Waar was je verliefd op? Je zegt dat je snel vond dat jullie veel op de kroeg zaten, toen ervaarde je een gemis.

Communiceer, vanuit kwetsbaarheid!!! En ja die gesprekken kunnen er heel hard aan toe gaan, maar blijf communiceren. Blijf jouw behoefte aangeven maar veeg ook niet wat hij je wel geeft van tafel!!!

Probeer samen te kijken waar jullie naar elkaar toe kunnen groeien.
Een relatie is werken en moeite doen voor je partner.
Ik ben van nature out of the blue geen wulpse stoeipoes maar mijn man houdt nu en dan wel eens van sexy lingerie en slettenseks… het kost me moeite maar ik doe het. Gaande weg vind ik het zelf ook wel eens leuk.
Ik mis nog steeds attenties, complimenten en bloemen… hoe cheesy denken veel mannen dan, terwijl ze zich uitsloven in voorzien en lief zijn…. Ik blijf vragen naar wat ik wil en ja mijn man is geen romanticus en zal dat nooit spontaan zijn maar ik blijf hem herinneren aan wat ik echt nodig heb en verwacht idd dat hij moeite doet!

Moeite voor elkaar doen in de taal dat de andere zich gewaardeerd en geliefd voelt.

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 61 - Ik heb last van jaloezie

Ik heb last van jaloezie, ik schaam me er voor, en het is niet terecht. Mijn partner heeft bijna alleen maar vrouwelijke collega's. Die zijn jong en knap en succesvol en gezellig. Ik ben in de overgang en niet zo gezellig en voel me ook niet knap en succesvol. Ik ben jaloers op de gezelligheid op zijn werk. De collega's plaatsen geweldige foto's op social media. Ik lees veel over jaloezie, op internet en in boeken, ik praat er over met mijn partner maar die begrijpt het niet zo goed, ik heb 2 online trainingen gevolgd. Ik ben gaan mediteren en heb een aantal apps. Het gaat af en toe wel wat beter maar het is zo pijnlijk en ik heb er zo veel verdriet van, terwijl ik niks te klagen heb en er genoeg redenen zijn om van mijn leven te genieten. Daarom durf ik het er ook bijna nooit over te hebben, omdat er zoveel ergere dingen zijn, in de wereld, en om ons heen. Waardoor je je zo ondankbaar voelt.

Sunny
18-02-2022

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 62 - Naaktfoto van de vriendin van zijn broer

Ik zit met mijn handen in mijn haar en weet niet wat ik moet doen.
Half jaar geleden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend waarmee ik bijna 10 jaar samen ben stiekem deed aan online webcam sex…
Hij liet zich zelf dus ook echt zien voor de cam en masturbeerde erbij.
Toen ik erachter ben gekomen en heb eindelijk na een lange tijd ermee heb geconfronteerd had hij hier enorm spijt van en beloofde t me niet meer te doen.
Onze relatie was bijna voorbij maar omdat hij me beloofde t niet meer te doen wou ik hem een kans geven.
Nu geloof ik oprecht dat hij t niet meer doet.
( porno kijken wel, doe ik zelf ook en hier hebben we t wel eens over en dit is prima)
Al is hij niet eerlijk over hoe vaak die t doet want hij doet het eigelijk elke dag als ik er niet ben en aan het werk ben. Dus geen idee als dit een verslaving is of normaal is..
toch vertrouw ik hem nog niet helemaal dus ben op op zijn computer gaan kijken en tot schrik kwam in foto’s tegen van de vriendin van zijn broer.
Naakt van achter.. toevalig weet ik dat deze foto’s op de computer staan bij hun thuis want ik herkende de foto’s. Dus ik denk dat toen hij op zijn pete kindjes moest letten dit gezien heeft en naar zijn eigen pc gestuurd heeft.
Wat moet ik hier mee en wat moet ik hier van vinden ?

Ik ben ten einde raad
We hebben 3 hondjes en een koop huis sinds vorig jaar weet niet wat ik hiermee moet
Ik ben 26 hij 27 ( als dat wat uit maakt)

Groetje

Queenie
11-05-2022

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Vraag is: welke behoefte vult hij in met die ‘obsessie’ voor naaktheid van anderen?
Opwinding? Waarom winst hem dat op? Omdat het ‘verboden’ is? Überhaupt waarom zoekt hij die opwinding op? Mist hij deze in jullie relatie.

Praat met hem en achterhaal welke behoefte hierachter schuilt en kijk dan of die behoefte op een andere manier binnen jullie relatie kan worden ingevuld zonder uiteraard over jouw grenzen te gaan.

Vaak is de oplossing en invulling van de behoefte gemakkelijker dan men denkt.

Het komt hier weer neer op kwetsbare communicatie en die kan voor beide partners confronterend zijn.

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 63 - Niet gemakkelijk hoor ouder worden...

Het is eigenlijk om tegen de muren omhoog te lopen,we zijn onlangs 40 jaar getrouwd,het is nog steeds de liefde van mijn leven,we schieten vrij goed met elkaar op en zijn eigenlijk nu als broer en zus bezig,we hebben namelijk al een groot aantal jaren geen echte seks meer en dat had zijn reden dacht ik dan toch ,meno pauze - ziekte- ouder worden en droog komen te staan emotionele problemen en wonden uit haar verleden die weer opkwamen,maar goed nu zijn we iets over de zestig en ik was nog veel met seks in mijn gedachte en uiteindelijk dacht ik dat het wel aan mezelf zou liggen en ben dan via de huisdokter bij een seksuoloog beland want er scheelde wel iets aan mij liet mijn vrouwtje me uitschijnen en helaas was ik dus weer alleen in therapie ze vond het echt niet nodig om zelfs mijn verhaal aan te horen,dus gedwee ben ik dus nu al vele jaren lastig en ongemakkelijk omdat ik ze nog super graag zie en nog steeds met haar vrijen wil ,je mag u voorstellen wat ik telkens ondervind en emotioneel naar beneden ben gezakt,telkens ik een poging onderneem met welke moed of fantasie dan ook seks lukt niet,praten erover kan ook al jaren niet meer want uiteindelijk geef je er de brui aan en het vreet aan mij dat ik er niet van afkom dat gevoel van seks willen hebben en de behoeftes om lief te hebben en te beminnen geloof me ik heb bijna alles geprobeerd wat ik maar kon en ben nu wel effe ten einde raad want er komen rare gedachte op van vreemd gaan enz..ik heb het er met haar over gehad en het eindigt telkens op je koffers pakken en ik ben ziek..en waarom...dus tja ik zie nu wel het bos niet meer tussen de bomen ben nog steeds stapelgek van mijn vrouwke maar ik voel dingen binnen in die niet mogen,ik begin kwaad te worden en denk aan thuis weg gaan enz en natuurlijk wel bang van wat gaan de kinderen wel niet van me denken die zijn nog van niks op de hoogte het is mijn probleem niet dat van hun ,ben nu echt wel een zeurkous geworden...ben dan ook helemaal niet meer gelukkig hoe los je zoiets op ben nog maar net 60 hoor ,tja niet gemakkelijk hoor ouder worden...

Peter
21-06-2022

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 64 - Ik ben hooguit nummer 4 of 5

ik ben volledig met hart en ziel en lijf verliefd op mijn partner. ik aanbid haar op alle fronten en begeer volledig haar lijf, ziel en groot hart.
Ik vind haar knap, mooi en sexy en ik geef het gewoon toe, ik wil haar, ze windt mij op en ik wil gewoon de fysieke kant van onze relatie volledig in stand houden. Ze is 6 jaar ouder dan ik, inmiddel 52, ze heeft geen kinderen en heeft helaas enkele geweldadige exen. Ik kom uit een slechte scheiding van een vrouw van wie ik al vele jaren niet hield. Ze is dan ook terug gegaan naar nederland met de kinderen, en financiel ben ik al jaren helemaal aan de grond en gezien de rechtzaken betreffende geld, gaat dat nog jaren dueren, en met de kinderen is geen contact meer, mijn 2 tieners willen hun vader niet meer zien of horen.
wat is mijn probleem dan?

Zelf heb ik al een slecht zelfbeeld (zij trouwens ook), ik ben 183 cm 95kg, veel spieren, maar een laagje vet her en der, objectief gezien zou ik zeggen niet slecht, maar toch, je kijkt niet objectief naar jezelf.

Nee mijn partner is portugees van afkomst en voor haar is er niets heiliger dan familie, dus ik als haar nieuwe liefde van 3.5 jaar, sta niet op nummer 1, maar ook niet op 2 of nummer 3, ik ben hooguit nummer 4 of 5 , want haar bejaarde moeder, broer, neef en kindje van die neef, staan boven mij.
Dus ja, ze houdt van mij, maar ze zegt zelf ook aan iedereen dat haar moeder het allerbelangrijkste is in haar leven, als ze met ooms of tantes belt, en die vragen hoe het met mij gaat, dan is haar antwoordt kort en bondig alvorens ze verder praat over haar meoder of de rest van de familie. D

anoniem
11-08-2022

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 65 - Ik wil kinderen en mijn man niet

Ik wil kinderen en mijn man absoluut niet. We hebben verder 6 jaar een stabiele relatie waar we beiden tevreden mee zijn.

Hoe ga ik met dit gegeven om, dat hij absoluut geen kinderen wil?
Vragen die steeds op komen zijn, moet ik mijn man verlaten omdat ik wel de kinderwens heb?
Hoe zou ik mijn man kunnen overhalen?

Hopelijk kunnen jullie mij wat tips geven of weet iemand een therapeut waar ik dit probleem kan voorleggen?


Anoniem
> 2 jaar geleden

2
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Beste Anoniem,

Hoe moeilijk is het als jullie wensen voor de toekomst uit elkaar lopen? Ik ben bang dat het geen kwestie is van je man overhalen, hij moet echt overtuigd zijn dat hij kinderen wil.

 

Als zijn gevoel op dit moment helaas 'nee' zegt, en dit gedurende jullie hele relatie het geval is geweest, kun je je afvragen of hij ooit van gedachten zal veranderen.

Uiteindelijk zal één van jullie 'afstand' moeten doen van je overtuiging. De vraag is echter of degene die bakzeil haalt daar op de lange termijn gelukkig van zal worden.

Ik denk dat het verstandig is als jullie in relatietherapie gaan om dit probleem te verkennen. Mocht hieruit naar voren komen dat jullie beiden geen afstand willen doen van jullie eigen overtuiging, dan kan de therapeut jullie verder begeleiden.

 

Mijn ervaring leert dat wanneer de één wel kinderen wil en de ander niet, dat dit op de lange termijn tot problemen en verwijten leidt.

Sterkte!


Petra
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hallo,

Ik heb net ook in zo n situatie gezeten. Ik zou wel degelijk met een gebroken hart mijn partner verlaten hebben en mijn kinderwens gevolgd zijn.
Mijn partner heeft echter toch ingestemd uiteindelijk. Wij hebben nu een zoontje en hij is de beste papa ooit.
Wat later blijkt is wel dat het niet enkel gaat om het al dan niet hebben van kinderen. Als je een kinderwens hebt, zie je het leven gewoon echt helemaal anders.... denk ik... daar zitten we nu wel met de problemen...

Xx
> 2 jaar geleden
Reactie:
Helaas geen oplossing!
Kinderen krijgen is Nl een van de aspecten van de relatie waar je op 1 lijn moet staan andere moet 1 iemand zijn diepe behoefte onderdrukten.

Hoe pijnlijk ook beter dat jullie een gelijkgezinde vinden… die bestaat!
Iemand die je lief hebt en die ook kinderen wenst

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 66 - moeilijke scheiding

Ik zit momenteel midden in een moeilijke scheiding, die al zo'n 1,5 jaar duurt. Het was een relatie van 18 jaar en ik ben degene die de knoop heeft doorgehakt. Ik kreeg een relatie met mijn ex toen ik 15 jaar was en zijn daarna gaan samenwonen. We schelen behoorlijk in leeftijd, zo'n 14 jaar.
We hebben samen een kind van nu 14.

Mijn ex is een dominante man, met een gebruiksaanwijzing. Wat ik voornamelijk mistte in mijn relatie was de emotionele wederkerigheid. Alles moest altijd op zijn manier en hij kan zich niet tot moeilijk verplaatsen in een ander. Dat stukje empathie mis ik bij hem. Dat als je een gesprek voert dat iemand ook echt luistert, maar ook laat merken dat hij luistert, dat je bevestiging krijgt. Of dat je begrip krijgt. Ook werd hij snel boos, als ik niet luisterde of het niet hem eens was dan verhefte hij altijd zijn stem. En uiteindelijk draaide het er dan weer op uit dat dat kwam door hoe ik me gedroeg/opstelde. Als ik met een vriendin uit wilde, dan moest ik altijd een juist moment zoeken hoe ik dat moest brengen. En uiteraard zoals verwacht was hij het er dan niet mee eens, maar ja...hij kon het me moeilijk verbieden. Of dan kreeg ik opmerkingen...oh dan zit ik weer alleen thuis. Soms denk ik nu weleens....misschien had ik me er niet zoveel van moeten aantrekken of misschien had ik erop moeten reageren of anders moeten reageren en had het dan anders gegaan. Ik voelde me onderdrukt in mijn relatie, was mijn gevoel van vrijheid kwijt. Maar tegelijkertijd vond ik de zekerheid ook wel erg fijn, het vertrouwde. Vanaf mijn 15e al....dat was mijn leven, ik weet niet beter. En we konden het ook erg leuk hebben, het was niet altijd zo. Maar er waren gewoon bepaalde dingen in zijn karakter waar ik moeite mee heb, wat moeilijk is om daarmee te leven. Als ik al een kast verplaatste in de woonkamer ging hij al uit zijn dak, maar echt buitenproportioneel, dat je denkt dat is niet normaal hoor. Schreeuwen waarom doe je dat nou en waarom overleg je dat niet eerst. En dan de auto pakken en wegrijden. Dat je haast gaat twijfelen aan jezelf of je iets verkeerd heb gedaan, terwijl dat is toch niet zo erg een kast verplaatsen. Maar voor hem wel dus. Ik heb wel aangegeven subtiel dat hij daar toch eens hulp voor moest zoeken. Bij onze zoon is toen ook ADD vastgesteld. Maar nee met mijn ex is niks aan de hand. Ik ben degene die problemen heeft.

Nou ja al met al heb ik genoeg dingen waar ik onvrede over heb in mijn relatie. Maar de situatie waar ik nu inzit maakt me ook doodongelukkig. Dat ik weleens twijfel of ik wel de juiste keuze maak. Na al die jaren ben je zo verbonden met iemand dat je de nare dingen weleens vergeet en alleen denkt aan de leuk dingen en die mist. En zeker nu in deze periode met corona. We hebben co-ouderschap, maar het contact tussen ons als ouders is er niet. Hij wil geen contact, ja alleen als ik bereid ben te praten, in relatietherapie te gaan. Want volgens hem is het allemaal niet zo erg en hadden we een perfect huwelijk. Maar ik stoor me gewoon aan hoe hij is, aan zijn karakter. Mijn zoon durft dingen niet tegen zijn vader te zeggen uit angst dat hij boos wordt. Hij wil geen huiswerk samen met zijn vader doen, want papa wordt altijd zo snel boos en zet hem onder druk. En dan zegt hij dat hij niet zo'n zin heeft om naar papa te gaan, want bij jou is het gezelliger mama. Dan breekt mijn hart. Ik zou het zo graag anders zien. Ik zou zo graag willen dat het contact tussen ons gewoon goed is als ouders. Maar hij gaat mijn keuze nooit accepteren, dat heeft hij letterlijk gezegd. En hij geeft mij de schuld van alles.

Het is zo moeilijk. Ik ben soms ten einde raad. Ik probeer een situatie, een persoon te veranderen, maar ik heb er geen invloed op, wat ik ook probeer. En als ik dit nu zo opschrijf begrijp ik weer waarom ik wil scheiden. Maar dan zijn er dagen van het gemis. Het gemis van de leuke en fijne dingen, want ja die waren er ook. Het gemis van iemand bij je. Het gemis van je gezinnetje. En dat doet je weer twijfelen.....

Anoniem
> 2 jaar geleden

2
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken deze situatie. Heb ook gezegd te willen scheiden maar nu in lockdown wonen we nog samen. Zeer lastig. Reeds jaren hebben de kinderen e n ik het gevoel onze woorden te moeten afwegen omdat hij het als verwijten ziet. Kijk er naar uit om alleen verder te gaan maar anderzijds inderdqad ook angst voor het gemis. Er waren ook leuke momenten zeker wel en na mijn beslissing is hij opeens meer attent maar ben bang dat dit niet blijft duren. Hij is ook heel emotioneel en wil mij niet kwijt.

C.
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hier net hetzelfde, toen ik het had over scheiden ook plots erg attent en op alles letten, waarom kon hij dat ervoor niet en liet hij alles aan mij over?

Anoniem
09-09-2022
Reactie:
Ken je verhaal precies zoals dat van mij verbaal zo agressief dan mij afdreigen als vrouw dat wij naar een psycholoog moeten enz enz zelfs met mijn kind bij roept en tiert hij niet normaal ben dit ook beu en tolereer dat gedrag ook al lang niet meer .
Vroeger zweeg ik al 14 j nu denk ik gedaan ermee .
Met dat gedrag echt niet ok hoor .

Anoniem
27-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 67 - I changed in this agressive woman

Hi everyone,

Idk where 2 start.
Well .. I met my partner when I was 14 and back in highschool (2006). He , Steven, was 21 , I knew that and lied about my age I had said I was 17 because we met in this club , because I just wanted him so bad.
(I knew the age difference wasn't really right, but I wanted it
When where so in love, you know the puppy love stage.

He was a BadBoy and I loved that.
So 2 months of seeing each other , he just went off the radar.
There I was , alone ,worried , confused.

Days pass ,weeks starting to pass
Still no sign.
I thought I was played by him and started 2 move on.
Still 14

So I then , I began 2 talk 2 this boy ,Trey, again who I already had seeing before I met Steven. But because I fell in love with Steven , I had broken all contact with Trey, like everyone who goes from single 2 falling in love.

We all know ppl before getting in 2 a relationship.
But my difference was, I was 14-15, I was young. He left me with no words ,so I moved on.

So I was dating Trey (who was 18 at the time) for maybe 6 months now.
He treated me so nice and loving. And everything just went good, I had put Steven out of my had by this time , I was still wondering what happened 2 him but I had moved on..

Then all of a sudden, I was walking with my mom and a schoolfriend in the town mall.
There he was .. Steven!
Standing in a clothing store.
He saw me and boomm.
I told my mom 2 go ahead as me and my friend walked up 2 Steven.
He was nearly crying seeing me.

We met up 2 talk about his sudden disappearance.
He had fled ,the Netherlands (that's where we live)
And he went to the D.R.
2 hide out , because I got himself in trouble that's why he just ghosted everyone.

There was me , moved on with a new boyfriend. What was I supposed 2 do. I was 14 at the time he left.
I felt bad now, because if I knew why he left I would've waited on him.

So as much as I was in love with Trey. I just went and chose 2 be with Steven again.

Everything was nice and good, untill I started seeing lil signs of Steven being upset of the fact I had dated someone when he was gone, fanished.

We dated for maybe 7 months , I was now I think 16, still young.
When Steven got arrested for possessing a firearm , I knew about that.
He spent maybe 1 and half year in prison.
Months past by me visiting him , I was just alone and young.
I was thinking about how I didn't want this for myself.
I was alone for maybe 6mnths ,when I met Jeremy (18) I was prob 16ish 17.

So slowly I was moving on breaking myself away from Steven and getting closer to Jeremy.
Couple months (like 7 maybe) me and Jeremy where dating, with ups and downs. When I accidentally got pregnant. We where on medium good grounds.

I was shocked but I wanted 2 keep it because I was surrten that me and Jeremy where in love and ready.
Than Steven had called me , he still rang me maybe 1s a week 2 check on me, when I told him that I got pregnant.
And we couldn't call no more ,I was moving on, again.

So I was pregnant and happy.
Then I started noticing that Jeremy changed. He was first happy now he said he didn't want the baby and everything. There was I , thinking that Jeremy was my world and he tricked me first 2 be happy and now backing up, and telling me 2 get an abortion.
I was in disbelief. And thought how can you be so ignorant and heartless. I talked with my parents and was going 2 have a abortion. I realized that I was 2 young. And didn't want 2 have anything to do with Jeremy noo more ,so I fucked him off !
I stayed single for maybe 8mnths. (My best time) I was now 17 enjoying life like every other teenager at that age and wasn't planning on having no boyfriends no more.

When I got talked 2 by a friend of Steven (who was still in jail)
And he told me Steven had said if you see Kiki ask her number so he could give it 2 Steven.
With hesitation I gave my number.

Steven called me a couple days later , and yepp you prob already know .. Boom we just kicked off like we never had broken up.

He got out a coulpe off months later and we just got together and that was that.
I got pregnant of Steven when I was 18.
We had a beautiful boy.
I was 19 and a young mom.
And felt like this was what was meant 2 be All along.

When our son was 3mnths old , I went 2 visit my best friend. With the baby. And I came home like about 10.30pm .. it was a bit rainy.
As I walked in the house, Steven got really mad.
Because in his eyes I was late it was rainy and I was a badmom for being outside with the baby.
(Mind you, the stroller had rain protection , and I only had 2 walk 5 min from home 2 the Tram)
Slappp .. he hitt me.
I was shocked.


Days pas weeks pas .. we didn't talk about it.
I knew this wasn't right but I stayed.
We went on but from now we just had falling in a pattern of arguing bout lil things.

Couple years past.
We became parents of a lil prinses.

Our relationship was strong but it was cracked.

He was and still , now I am 28, blaiming me for my past choices.
For dating other guys when I wasn't with him.
I was young when that all happened.
I was losing my respect for him more and more .

Now we gone break up because..

Whenever he went out 2 go meet his friends and family , he never really answered his phone or keep me updated about his where abouts

When I got mad , when he came home like 2 - 6 am in the morning , I got really mad and upset.
Mind you I was changed in this agresive woman , because of hurt, because I had 2 hear day in day out for every mistake I made when I was 14..15.

Steven thinks , that I have no right 2 doubt or question him ,and if he does cheat I don't have the right 2 be upset because I did way more stuff 2 him.


Kiki
> 2 jaar geleden

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wow what a story, looks like you have been through a lot... things you don't deserve.
He can't blame you for making the choices you made when you were that young. You just lived your life like a teenager is supposed to. At that age you don't know any better, besides you really don't know what you want or need at that age. And your story tells me that he had been to jail and all, maybe he should be lucky you even still wanted a future with him? He can at least be more grateful.. since a lot of woman would have made an other choice here in my opinion... I think he is the one who made mistakes, not you. It is easy for him to blame you. I don't think this is a healthy relationship. Even though every relationship has its problems, but slapping someone is just not okay!!! It seems he wants to control you. And when you want to know something, like when he will be home, you don't get a response. So you have to be home in time but he doesn't? This relationship is not just, and it is changing you as a person, for the worst... you don't sound happy... things need to change or you need to leave him... you are still too young to waste your life like that.

Anoniem
12-03-2022
Reactie:
Very interesting how you follow your feelings, only learn to see red flags sooner and keep better boundaries. And cut out bad menn, who dont answer phones, or are in jail.. :p. Then youll be fine, you sound like a strong woman.

zelda
02-09-2022

Jouw reactie:



Verhaal 68 - Vastberaden grenzen stellen naar zijn familie

Mijn echtgenoot kan niet aanvaarden dat ik grenzen heb gesteld naar zijn familie.

Ik ben daar juist heel vastberaden in en blij dat ik dat heb gedaan.


Devil
> 2 jaar geleden

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 69 - Mijn frustraties nemen toe

Hallo, ik ben vrij nieuw hier maar hopelijk vind ik hier dames die mijn situatie c.q gevoel herkennen.

Ik ben 39, werk fulltime en ben getrouwd. Ik kreeg op mijn 26e een relatie met mijn huidige man. Na 1,5 ben ik bij hem ingetrokken, ik huurde en hij had c.q heeft een koophuis. Dat was op dat moment het meest makkelijke, ook om te kijken hoe het zou gaan. Na 3 jaar samenwonen kreeg ik de behoefte om samen wat te kopen, zodat ik ook iets zou opbouwen en puur voor het gezamenlijke gevoel. Mijn man was hierop tegen: hij heeft een relatief goedkope hypotheek en nieuw kopen zou alleen maar meer kosten. Hij begrijpt niet dat ik ook iets op mijn naam wil hebben staan, het huis voelt immers niet van mij. Hij beloofde dat het huis later ook op mijn naam komt te staan. Ik betaal vanaf dag 1 de helft van zijn hypotheek, zogenaamd 'huur'. Zo gingen de jaren voorbij, na 9 jaar gingen we trouwen en het huis staat nog steeds op zijn naam. Daarnaast heb ik er weinig over te vertellen: ik wil graag tuinmeubels zodat ik mensen kan uitnodigen, hij niet, ik wil een grote eettafel, hij niet, ik wil een opblaasbaar zwembadje, hij niet, ik zou graag een hond willen nemen, hij niet. Noem maar op.
Kortom: hij bepaalt alles en gaat totaal niet op mij in. Wanneer ik dit bespreekbaar maak raakt hij geïrriteerd en zei dat hij belooft dat het een keer gaat komen. Hij is niet echt een prater, en praten over gevoelens of lastige zaken gaat hem ontzettend moelijk af zodat ik eigenlijk alles uit zijn neus moet trekken. Mijn frustraties nemen inmiddels dusdanig toe dat ik eigenlijk alleen maar geïrriteerd ben, terwijl ik dat van nature niet ben. Ik heb het gevoel dat ik eigenlijk alleen in zijn huis investeer en dat ik het geld net zo goed weg kan gooien.
Ik weet dat ik wellicht eerder de relatie had moeten verbreken en heb nu ook twijfels waarom ik überhaupt met hem getrouwd ben, maar we hadden/hebben ook leuke momenten en ergens dacht ik van binnen dat het vast goed komt. Maar ja, niet dus. Iemand tips of ideeën?

Liefs, Nathalie

Nathalie
> 2 jaar geleden

2
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Beste Nahal ,

Voor een podcast voor een publicatie zijn we heel geïnteresseerd in je verhaal. In deze podcast worden beide partners apart geïnterviewd door een professionele therapeute. Mocht je interesse hebben, reageer dan onder dit bericht.

(Redactie: Helaas verwijderen we i.v.m. de nieuwe privacywetgeving avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen.)

Kevin
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik zou toch kijken wat je rechten. Als je getrouwend bent bouwbje sws iets op. Ik weet ook niet wat je verdiend, maar probeer een investeringsobject (huis) te kopen. Maar eigenlijk vind ik jullie relatie biet gelijkwaardig. Als je mijn zus was geweest was mijn advies scheiden, maar zorg er wel voor dat je alles voor je zelf goed geregeld hebt voor dat je de knoop door hakt.

Brian
26-02-2022
Reactie:
Herkenbaar!
Ik werd zo verbitterd omdat ik me in de relatie niet gewaardeerd voelde en zelfs gebruikt voelde… dit heeft geleid tot een breuk na 10 jaar.

Mijn enig advies: of hij draait bij of je verbreekt nu. Je gevoel zal er helaas niet beter op worden.
Ga weg nu het nog kan en je nog redelijk jong bent en hopelijk een nieuw leven kan opbouwen met iemand die wel wil delen.

Nooit makkelijk als je ongelijk start in een relatie… het zal je blijven achtervolgen want mensen die ooit wel samen hebben gekocht en de helft kwijt zijn willen niet meer investeren in een partner en zichzelf beschermen voor wat als

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 70 - Gebroken hart

Mijn man is een gokverslaafde. Iedere keer als ik geld heb gespaard ergens voor, dan vergokt hij het ergens aan. Ik beheer de rekeningen, maar als ik het geld niet geef dan breekt hij de boel af. Hij schreeuwt dan dat het zijn geld is, wat ook klopt, ik werk niet. Maar ik ben wel degene die alles netjes betaald en de rest spaart. Hij schreeuwt dan dat hij mij en de kinderen niet meer wilt. En dat hij zijn geld wilt en voorgoed weggaat. En daarna komt hij terug en begint het van voren af aan. Ik weet niet wat te doen. Voel me gebroken en moe. Bne nergens toe in staat. Ik vind het zo jammer dat hij gokken boven ons verkiest. Hij lijkt wel bezeten als hij heeft gegokt. En toch ben ik bang om uitelkaar te gaan.

Anoniem
> 2 jaar geleden

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 71 - Mijn man alcohol verslaaft! Hij vindt van niet.

Mijn man alcohol verslaaft! Hij vindt van niet.
We zijn inmiddels 2á3 jaar bezig mijn kinderen en ik om hem te vertellen dat hij minder moet drinken gemiddeld is hij 3x in de week stomdronken. Vloekt scheld tiert tegen ons allemaal. Tot de dag dat er geweld bij kwam en hij verplicht naar de huisarts en psycholoog moet. Pillen erbij zodat hij ziek wordt als hij drinkt.
Maar het is nog steeds allemaal onze schuld dat hij een probleem heeft.
We zouden ergens anders kunnen gaan wonen maar de kinderen willen hun spullen niet kwijt en de hond kan niet mee

Annemieke
> 2 jaar geleden

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Erg ben gebroken door zijn drinken uit elkaar nog maar 1 week😔😔😔😔

Flowergirl
13-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 72 - Ben het stilletjes aan beu

Ik weet het niet meer...

Enkele maanden geleden nam mijn partner ontslag op z'n werk juist nadat wij in ons eigen huisje woonde. Eenmaal begonnen op z'n nieuwe job merkte ik al snel op dat hij niet gelukkig was met z'n keuze. Hij veranderde hierdoor, was veel ziek en altijd chagrijnig.
Ik kreeg hier ook veel stress door en voelde mij niet meer goed in m'n vel.

Na enkele maanden besloot hij ook om daar te stoppen waardoor hij werkloos werd.
Ik kreeg hierdoor nog meer stress, want zelf ben ik een carrière vrouw met een hoge functie en komt mijn job op de eerste plaats!
Ik werd boos van de gedachte dat hij thuis zat te niksen... In mijn ogen leek dit toch zo. Ik vond dit zo onaantrekkelijk en dit werkte ook op ons seksleven.
Na een kleine maand werkloos vond hij een nieuwe job. Het ging weer enkele maanden beter met hem, met mij, met onze relatie. Tot nu. Vandaag had hij enkele meningsverschillen met z'n werkgever en nu weet hij niet als hij zal mogen blijven. Weer stress dus...

Ik word hier zo verdrietig van en ben het stilletjes aan beu, maar ik zou ook niet zonder hem willen.. Wat moet ik doen, zit zo in de knoop!

Knoopje
> 2 jaar geleden

2
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je partner zit niet lekker in zijn vel. Denk dat hij depressief raakt? Wellicht wat hulp kan hij gebruiken. Want hij heeft een stap

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Hoe kun je je carrière voor je man stellen? Je zou hem beter steunen i.p.v. zijn gevoel dat hij gefaald is nog extra te versterken. Akkoord dat het niet aantrekkelijk is als iemand niets doet, maar een goede job zoeken die bij je past is niet 'niets doen', zeker gerekend met zijn slechte ervaring op zijn werk zal hij in de put hebben gezeten. Dan valt een maand thuiszitten goed mee. Moest hij al langer niet aan het werk zijn is dit een ander verhaal. Geniet van wat meer tijd samen en laat zien dat je in hem gelooft, en dat je bereid bent te luisteren als hij zich niet goed in zijn vel voelt, want zo lijkt het wel

Anoniem
09-12-2021
Reactie:
Ik begrijp je. Mijn man heeft ook al meer thuis gezeten dan gewerkt en ook al kan hij er niets aan doen, het wringt ..Het vervelende is dat hij ook veel andere dingen aan mij overlaat ..Ik had graag ook een man gehad met een stabiele job zodat je tenminste samen iets kunt opbouwen, maar nee dus. De kinderen houden van hun papa en daarom hou ik het nog vol ..

Anoniem
17-06-2022
Reactie:
Beste hetgeen jullie hier neerpennen doelt zich een beetje op mijn situatie en begrijp ook dat wanneer je jezelf stabiel kunt ontwikkelen in een plaats waar standvastigheid en zekerheid zich voordoet op werkvlak dat je je dan afvraagt hoe dit komt waarom het bij je partner niet altijd zo is. Je partner kan wel degelijk gemotiveerd zijn maar als ze hem geen kansen geven om te starten of maar met een half oog in de mens geloven is dit gedoemd te mislukken ook kom ik regelmatig fases tegen waarbij andere collega's wel mee opleidingen krijgen en de fouten worden van tafel geveegd tegenover mezelf waardoor deze personen zich verder kunnen ontwikkelen en ik dan zelf opnieuw kan beginnen. Na verloop van tijd geloven ze ook niet meer in je competenties zelfs al heb je ze wel en zit je dan in een straatje zonder einde.

En dan ben je nog echt wel gemotiveerd om je terug op de rails te krijgen door telkens te solliciteren maar wordt je dan niet weerhouden.

Bij deze wil ik zeggen dat het dan niets met motivatie tot werk zoeken te maken heeft dan maar eerder geen echte kans krijgen.

Mvg

Ws
17-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 73 - Zijn ex is nog heel aanwezig in de familie

Ik heb sinds drie jaar een relatie met een fantastische man, het gaat heel goed met ons. Hiervoor had hij een relatie van 15 jaar, zijn geen kinderen Net voor wij elkaar leerde kennen ging hun relatie op zijn initiatief over.
Zijn ex lijkt er wel een wedstrijd van te hebben gemaakt om met iedereen uit zijn verleden nu opeens heel contact te zoeken. Ze was altijd erg op zichzelf maar nu opeens heel sociaal. Zoekt heel veel contact met zijn familie, houdt dit heel erg in stand door hun veel uit te nodigen. En dit ook zo naar zijn vriendgroep. ze heeft zelf ook alweer twee en een half jaar een vriend. Ze mag natuurlijk contact hebben met wie ze wil maar ik merk dat er naar mij toe door familie en vrienden een soort terughoudendheid is, gemaakt vriendelijk. Ze zeggen het niet maar merk aan kleine dingen dat ze haar nog missen in de familie en ik daardoor toch ergens achteraan sta. geen interesse in mij, wat ik doe. Soms kan ik het loslaten maar ben er ook vaak verdrietig om dat zijn ex na 3 jaar nog steeds zo aanwezig is.
Mijn huidige partner en zijn ex hebben geen contact meer, op feestjes e.d ontlopen we elkaar door andere dagen of tijden te komen.

José
> 2 jaar geleden

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Negeren is denk ik het toverwoord. Gewoon gezellig hebben met je vriend en belangstellend zijn naar zijn familie/vrienden. Mijn vriend heeft zijn ex er op een gegeven moment op aangesproken. Die bleef met zijn complete familie en vriendenkring contact houden. Ga je eigen leven leiden! En duidelijk geweest naar familie/vrienden. Dat hielp toen.

Anoniem
17-02-2022

Jouw reactie:



Verhaal 74 - Hij drinkt dagelijks

Ik kan het niet laten om mijn partner altijd met de vinger te wijzen ivm zijn alcohol gebruik!
Mijn partner is niet kwaadwillig,hij doet veel voor mij en helpt waar hij kan.
Hij heeft zijn eigen café en een heel druk sociaal leven.Hij drinkt dagelijks,ik heb het daar moeilijk mee.Als ik hem erover aanspreek dat het ook iets minder mag zijn verwijt hij mij ervan dat ik geen respect heb en geen flauw benul heb wat horeca is!
Drank hoort daar nu eenmaal bij en dit is normaal.Als het mij niet aan staat moet ik maar vertrekken.
Nu met de lockdown dacht ik dat het beter zou gaan,idd hij drinkt niet dagelijks.Maar als hij drinkt staat er geen rem op.
Maar weer de reactie dat ik geel begrip toon voor de moeilijkheden in de horeca,is zijn uitlaatklep.
Help alcohol daarbij,moet ik als verpleegkundige ook pillen beginnen slikken omdat het mijn job is.
Ben ten einde raad,dacht echt dat ik bij de liefde van mijn leven was..Nu voel ik mij zo triest.Ik kan het niet aanzien.
Zwijg ik beter en laat ik hem doen,laat ik hem in zijn ongeluk lopen...Trek ik het mij teveel aan en verdring het beter.Echt triest

Krista
> 2 jaar geleden

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel triest eigenijk, je hebt het beste voor hem maar hij is zo koppig. Alcohol is een verslaving net als roken etc. Ze moeten zelf de stap zetten om hulp te zoeken of stoppen ermee

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Hij heeft duidelijk aangeven daar als het jou niet aanstaat dat hij drinkt jij maar moet vertrekken. Dan doe je dat dus.

Dan zijn er 2 kansen, 1 hij gaat spijt hebben en je terug willen, en er wat aan doen. Of 2 het boeit hem niks. Weet je toch gelijk wat je waarde was in zijn ogen.

Kom waar is je zelfrespect.

zelda
02-09-2022

Jouw reactie:



Verhaal 75 - Niet goed in mijn vel door mijn relatie

Hallo,
Ik vind dat ik al een tijdje niet goed in mijn vel ben door mijn relatie. Ik ben al ongeveer 10jaar met mijn vriend en we hebben een zoontje van bijna 2 jaar samen. Mijn vriend wilde direct nadat we ons huisje hadden een kindje. We hebben een top van een kereltje. Door hem ben ik super gelukkig maar helaas heb ik ook van die niet leuke dagen door mijn vriend. Ik moet alles doen in het huis. Ik sta op van 5u30, ik maak de boterhammen klaar voor mijn zoontje en mijn vriend. Ik maak mij klaar en maak mijn zoontje klaar. Wij vertrekken dan naar de crèche. Ik werk van 8u tot 17u. Ik haal mijn zoontje af van de crèche en dan zijn we thuis. Ik profiteer even om met hem te spelen en dan moet ik koken. Hierna eten we en ruim ik af en doe ik alles in de afwasmachine. Na dit moet mijn zoontje in bad en daarna bed. Mijn vriend zit die tijd als ik thuis kom op zijn gsm te spelen. Als mijn zoontje dag wilt zeggen, kan mijn vriend zijn gsm niet opzij zetten omdat hij aan het spelen is. Dit elke dag. Ik krijg geen hulp en ik heb dit hem al gezegd. Als ik thuis kom ben ik niet gelukkig maar als ik mijn zoontje ziet maakt hij mijn dagje. Ik en vriend spreken niet veel omdat hij dan bezig is met zijn spelletjes en tv kijken. Ik ben het kotsbeu en hij lacht mij hier telkens mee uit. Ik weet niet wat doen :( Hij denkt alleen aan zichzelf en zijn brommer. Ik heb het gevoel dat ik geen respect krijg en dat ik niet zijn vriendin ben maar precies zijn mama. Wat hij ook zegt is dat ik de vrouw ben en dat het normaal is dat ik dit allemaal alleen moet doen. Ik weet het niet meer.. ik ween bijna altijd. Zelfs in de auto.

Anoniem
> 2 jaar geleden

2
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wat erg zeg dat je zo over je heen laat lopen.
Als ik jou was zou ik zeggen doe jij de vaat maar en de keuken. Want ik heb al gekookt en opgeruimd en nu ga ik die kleine douchen.
Hij is zelf nog erger als een kind
Ook gewoon hard spelen dan pas gaan ze het zien. En als je niet durft uit reactie. Zeg dat je het niet kan je hebt je bezeerd desnoods. Zodat hij noodzakelijk zijn steentje moet bijdragen

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Ik denk dat je gewoon heel goed na moet denken of je dit wel wil? Wat nou, jij bent de vrouw, dus jij moet dat doen. Ja vroeger inderdaad toen de vrouwen niet werkte. Maar je werkt langer dan hem en hij doet niet. Hij heeft totaal geen respect en lacht je kei hard in je gezicht uit. Meid, sta op, pak je kind en vertrek....

Anne
10-09-2021
Reactie:
Ik herken jammer genoeg je verhaal en na 10 jaar is hier nog niets verbeterd. Mijn man kon ook enorm kwaad worden als ik hem er op wees. Zoek alsjeblieft hulp ...ik had vroeger moeten scheiden. Je bent niemands slaaf en je hebt het recht om gelukkig te zijn. Je man is erg onvolwassen en ik vrees dat je dit niet snel zult kunnen veranderen 😕

Anoniem
17-06-2022
Reactie:
Boek een vakantie, voor alleen jezelf.
Leg een schema klaar voor je jonge kind en je volwassen kind. En wens hem veel succes als de taxi je ophaalt.

zelda
02-09-2022
Reactie:
Hij is helemaal verkeerd!
Maar jij laat het toe, sorry!

Stel grenzen en als hij ze niet kan aanvaarden ga dan weg. Dit is geen partner relatie en nog minder liefde.

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 76 - Het probleem lag bij mij

Getrouwd, 2 kinderen en ruim 16 jaar bij elkaar.
2 jaar geleden ging het niet tussen ons en zijn we in therapie gegaan, kern van het probleem lag bij mij, (manipulatie & liegen), daar is aan gewerkt maar na een jaar probleem vrij te zijn stak het weer de kop op en ging het 2 weken geleden mis. Mijn vrouw is er klaar mee en ziet mij niet meer als partner, we slapen in andere kamers en zijn niet meer intiem. Ik mis haar en hou veel van haar maar weet niet meer wat te doen.

Ano
> 2 jaar geleden

2
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je vrouw verdient het om geliefd bemind verwend te worden en respect en loyaal zijn naar elkaar toe, is zo belangrijk.
Je kan haar pas gelukkig maken als jij zelf ook gelukkig bent.

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Hier het slachtoffer van een relatie vol leugens en manipulatie.
Voor mij is het inmiddels simpel, wie zn gat verbrand moet op de blaren zitten. Je vrouw verdient jouw gedrag niet groot gelijk dat ze op een andere kamer is gaan slapen. Maar dan ook niet zielig doen dat je het zo ver hebt laten komen.

Annick
07-01-2022
Reactie:
Wat had je gedacht?
Je kreeg al een 2de kans.

Je vrouw verdient een medaille

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 77 - Welke keus moet ik maken?

onze relatie begon bij een hulpinstantie waar we allebei zaten ik ging op gegeven moment op kamers en hij was nog daar maar kreeg een 40uur contract aangeboden en werd er tegen hem gezegd doordat hij niet meer met activiteiten bij kan staan mocht hij er niet meer wonen is dus zonder pardon op straat gezet. dus ik zei kom maar bij mij slapen tot je wat heb gevonden voor jezelf.(heeft 2,5jr geduurd). maar in die tijd sliepen we en woonde we dus samen in 1 kamer, en de afgelopen 2 jaar is er niets anders geweest dan ruzies verwijten en miscommunicatie het is zelf zo erg uit de hand gelopen dat de politie binnen is gestapt en ons mee nam voor een nachtje cel met 10 dagen contact verbod als vervolg. nou een aantal maanden geleden heeft hij een woning toegewezen gekregen en ben ik met hem mee verhuisd maar we hadden alleen maar ruzies dus ben ik weer terug gegaan naar mijn eigen woonstekkie en afstand genomen, we hadden nog wel contact op de app maar daaruit kwam ook vaak ruzie.
nu zijn we gestopt met alcohol en ben ik in behandeling om aan mezelf te werken en heeft hij medicatie die voor hem aan slaan en hij gaat ook in behandeling om aan zichzelf te werken.

dus nu is mijn vraag moet ik mijn keuze baseren op de feiten vanuit het verleden of moet ik mijn keuze baseren op de toekomst met mogelijke positieve veranderingen.

beide keuzes ben ik bang voor want het kan allebei goed en slecht aflopen en ik weet echt niet wat ik moet doen

heeft iemand tips

marlies
05-12-2020

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je kan een ander pas gelukkig maken als je zelf gelukkig bent.
Is jullie liefde oprecht voor elkaar, dan heb je toch niks te verliezen. Blijf inderdaad in je eigen stekkie om de rust te bewaren.
Relatie hoort gezond te zijn, met passie, geliefd en respect naar elkaar toe. Geen verwijten maar uitpraten...

Anoniem
18-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 78 - Ik voel me zo vaak slecht. Uitgeput, leeg... duizelig.

Ik voel me zo vaak slecht. Uitgeput, leeg... duizelig. En ik kan er bij niemand terecht.

Ik voel me op creatief vlak echt een nobody. Ik heb geen goei ideeën, ik blijf hangen en ter plekke trappelen. Ik kan niet met R. praten over zo dingen. Wij zijn 2 individuen met ons eigen levens. En elkaar helpen zit er niet in. Ik moet zelfstandig zijn, mijn eigen leven op rails hebben, zorgen da ik zelf gezond ben, mij goed voel. Ik moet eigenlijk een single vrouw zijn. Die alles zelf doet.

Ik heb soms iemand nodig die luistert, mij frisse ideeën kan geven, mij aanmoedigt of mij steunt. Waarom ben ik in godsnaam samen met zo iemand die alle energie uit mij haalt. Ofja da mag ik niet zeggen. Alles ligt aan mezelf natuurlijk. Ik kies wat ik met mijn leven doe.

Maar ik wil ni alleen in het leven staan. Ik wil net een soulmate. Iemand die mij er soms door kan trekken, iemand waar ik ook al mijn enthousiasme en gekheid mee kan delen. Maar ik haat dit gedoe van “individu” zijn. Zo ben ik helemaal niet en nooit geweest.

Ik wacht tot de jongens ouder zijn. En ik misschien meer stabiel ben (🙏 als me dat zelf allemaal lukt) en dan kan ik misschien wel een “nieuw” leven beginnen. Eentje waar ik op zoek kan gaan naar een echte soulmate, iemand die mij in niks belemmert en mij steunt in alles. En dat zou ik dan ook heel graag voor die persoon willen doen. Maar nu de kindjes klein zijn, moet ik eerst zorgen dat zij oké zijn. Ik zal mezelf MOETEN wegcijferen, voor hun. En eens ik terug on track ben met mijn leven, kan ik eigenlijk R. zijn eigen weg laten gaan (wat hij eigenlijk altijd al gedaan heeft) maar dan zonder mij. (En ik denk dat zijn leven dan praktisch hetzelfde gaat blijven)

En dat is prima dat die zo wilt leven. Maar ik wil terug avontuur, creativiteit, liefde, connecties hebben. Hij is die persoon gewoon niet. Nog enkele jaren, met deze gevoelens blijven zitten gaat niet makkelijk zijn. Maar heb ik een keuze?

Sofie
22-01-2021

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Je hoeft jezelf niet weg te cijferen. Je hoeft zelf niet op te geven ! Je hoeft niet te wachten op de kinderen. Kinderen zullen veel gelukkiger zijn als jij gelukkig bent.
Zoek een hobby ga dat serieus 1 of 2x naar toe. Weg uit de vicieuze cirkel waar je in zit. Spreek met een vriendin of collega's familoe af al is het 1x per maand.. dof je zelf op. Kleed je goed aan.. kijk in de spiegel en voel je zelf verzekerd. En zeg dat je verdient om geliefd, gehoord en gesteund te voelen.

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Je soulmate Ben jij zelf!
Zolang je dit niet gaat inzien zal je ongelukkig achterblijven!
Ja je dient te kunnen steunen op een partner. Ja een partner maakt jou gelukkigER, maar eerst moet je zelf gelukkig willen zijn.
Weet je wat een opgave het is om voor iemands geluk te zorgen?!? Voor 2 mensen voor geluk zorgen? Dat kan niemand.

Veel success

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 79 - ik voel me niet echt veilig, hij kan erg impulsief zijn. tips?

Hallo allemaal,
Ik en mijn ex vriend zijn sinds een half jaar uit elkaar na een hele lange relatie. Ik heb een half jaar nog contact gehad met hem om te kijken of hij zich alleen kan redden. Uiteindelijk waren we het er beide over eens om elkaar met rust te laten en het leek goed met hem te gaan. Ik had de moed bij elkaar verzameld om het contact met hem te verbreken. Hij heeft drie stoornissen en een aantal chronische ziektes en ik kon niet langer voor hem zorgen. Ik voelde mij niet meer zijn vriendin, mijn emotionele tank was leeg en ik voelde me soms erg alleen in de relatie. Toen ik het contact verbrak ging het mentaal erg slecht met hem daarna. Hij voelde zich in de steek gelaten en richtte dat op mij. Hij stelt zich afhankelijk op en weet niet goed hoe hij met die gevoelens om kan gaan. Ik gaf aan dat zijn gevoelens niet mijn verantwoordelijkheid zijn en dat ik dat niet voor hem kan veranderen of opvullen. Alleen voel ik me niet echt veilig, omdat hij me een keer bedreigd heeft. Hij kan erg impulsief zijn soms. Heeft iemand tips hoe ik hier beter mee om kan gaan?

Anoniem
23-01-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 80 - Mijn vriend heeft niet alles op de rit en ik wel

Ik heb ruim 2 jaar een relatie. Mijn vriend blowt elke dag en zit vaak op zijn telefoon te pokeren. Zijn financiën heeft hij niet op orde en hij loopt achter met rekeningen betalen. We hebben er al meerdere keren gesprekken over gevoerd maar hij zegt dan dat het wel goed komt. We wonen sinds kort samen maar mijn vriend heeft zijn huis nog wel aangehouden. Hij verhuurt dat tijdelijk en woont bij mij in. Hij is wel lief voor me en ik wil graag een toekomst met hem samen maar ik vind het moeilijk omdat hij niet alles op de rit heeft en ik wel. Ik heb deze twijfels ook naar hem uitgesproken. Binnenkort gaat hij weer even in zijn eigen huis wonen en kan ik alles rustig op een rijtje zetten. Ik vind het erg moeilijk en weet niet zo goed wat ik moet doen.

Catwoman
25-02-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 81 - Ik zit vast in mijn relatie

Ik ben 3/4 jaar geleden erachter gekomen dat mijn man is vreemd gegaan. Na relatietherapie had mijn man besloten om toch te willen scheiden. We zijn eerst in proefscheiding gegaan en de scheiding in gang gezet. Hij verbleef ergens anders en we hadden al een verdeling wie wanneer ons kind had. Na een paar maanden moest hij het huis uit en toen heb ik geopperd dat we het nog 1 keer moesten proberen. Dit zo gedaan. Ons kind was erg blij en gelukkig en ik eigenlijk ook. Nu ben ik er toch achter gekomen dat ik alles nog niet heb verwerkt en dat komt dan tussen ons in te staan. Ook onze seksleven komt tussen ons in te staan. Hij heeft verteld dat hij van sm houdt. Hier kan ik met bepaalde dingen wel mee ingaan maar zeker niet met alles. Ook het aantal keer is verschillend bij ons en nu denk hij dat ik misschien een vorm van vaginisme heb. Hij zou ook graag een open relatie willen hebben maar na enig resource weet ik dat het echt niks voor mij is. Ik heb nog niet de hulp kunnen vinden die mij kan helpen met dingen op een rij te zetten en ook nog mijn sexuele ongemakken die dus misschien te maken heeft met "vaginisme" Mijn man wil dat er snel een oplossing komt en ik voel dat ik met mijn rug tegen de muur sta. Soms zie ik het echt niet meer zitten en weet niet meer wat ik kan doen om uit deze situatie te komen. Scheiden kan een oplossing zijn maar daar heb ik zo hard voor gevochten om dat niet te hoeven maar nu ben ik gewoon dood van binnen. Soms denk ik echt aan zelfmoord maar dat kan ik onze zoon zeker niet aandoen. Ik heb ook niemand in mijn omgeving die ik mijn verhaal toevertrouw zonder dat ze mij of mijn man raar aankijken. Mijn man heeft wel iemand die hij alles verteld. Dat vind ik lekker voor hem maar ik durf die persoon niet echt meer in de ogen aan te kijken omdat ik mij schaam ervoor. Ik vertel het daarom aan niemand en lach ik naar de buitenwereld maar van binnen voel ik mij dood en eenzaam. Jeetje mijn hoofd zit zo vol dat ik niet eens alles kan tikken want anders word het wel erg lang dit verhaal. Ik hoop dat dit mij oplucht. En alle tips zijn natuurlijk welkom.

miep
12-03-2021

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Het is geen schande om te scheiden
Je man en jij zijn niet op 1 lijn.
Hij kan niet aan jou behoeftes voldoen en andersom ook niet. Huwelijk/ relatie zal nooit goed komen omdat je dan leeg voelt van binnen. Uit elkaar is wel optie. Waarom wil je bij hem blijven? Omdat hij de vader van je kind is. Het is geen schande om te scheiden. Jij verdient het om gelukkig te zijn. Het zal tijd kosten maar je komt er wel. En als jij gelukkig bent dan is je zoontje ook gelukkig

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Ik volg de comment hierboven!

Zijn behoeftes zijn gaandeweg in de relatie veranderd… hij heeft andere sexuele behoeftes dan jou die jij niet hoeft in te vullen. Hij kan jouw behoeftes niet invullen.

Scheiden is de beste optie

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 82 - Achter me laten wat is geweest

Ik heb heel lang een relatie met mijn collega gehad die getrouwd is, ook tijdens mijn huwelijk. inmiddels lig ik al twee jaar in scheiding. Ik heb de relatie met mijn collega verbroken en probeer mijn leven op te pakken. Achter me te laten wat is geweest. Ik heb nog steeds goed contact met mijn collega...en ergens kan ik hem niet uit mijn leven wegdenken. Ik hou van hem en hij betekent veel voor me. En andersom houdt hij ook van mij. Alleen ja onze liefde is onmogelijk. Hij is gelukkig getrouwd. Ik vind het fijn dat we nog contact kunnen hebben. We zijn er voor elkaar wanneer we dat nodig hebben. En we accepteren de situatie. Alleen soms is het moeilijk. En ik probeer door te gaan met mijn leven, zit op tinder, ben weer aan het daten. Maar het is moeilijk om de liefde voor hem los te laten. Soms denk ik....we kunnen beter geen contact hebben, want dat maakt het loslaten wel moeilijk. Momenten gaat het goed, maar als hij dan vertelt wat voor leuks hij met zijn gezin gedaan heeft in het weekend.....ouch....Dan denk ik...ik zou willen dat wij dat samen hadden, dat wij dat konden doen. Het steekt. Hoe zouden jullie omgaan met zo'n situatie?

Anoniem
22-03-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 83 - Moet ik hier nou iets mee?

Mijn partner werkt nauwelijks. Hij heeft een zeer goed betaalde fulltime baan bij een overheidsinstelling. Maar hij werkt bijna niet, hooguit 2 uur per dag. Soms helemaal niet. Hij schijnt zich er zelf niet druk om te maken. Zegt dat hij dit zo kan doen. Ik vind dat als ondernemer zijnde, heel ergerlijk. Ik heb het altijd razend druk en hij kan allerlei privedingen onder werktijd doen. Hij vindt het niet leuk als ik hem erop aanspreek.
Moet ik hier nou iets mee? Het voordeel is wel dat hij altijd tijd heeft om leuke dingen met mij te doen als ik zelf vrij ben. Maar zelf heb ik een heel ander arbeidsethos en stoor ik me enorm aan zijn houding. Hij zit nog een moeilijke tijd en kan zich moeilijk concentreren zegt hij wel. Maar hij vindt het ook wel lekker dat hij zoveel vrijheid heeft in zijn baan. Wat moet ik hier nu mee?

Sandra
06-04-2021

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Het is moeilijk om te zien maar je relatie gaat goed ... je hebt hem al erop aangesproken.. heeft het tot iets geleid...op een dag zal hij meer uren draaien...

Anoniem
18-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 84 - Ik ben gemixt boos, verdrietig en blij

Mijn ex en ik zijn 1,5 jaar samen geweest. We begonnen al best vroeg. We waren rond de 15/16 jaar toen we een relatie kregen. Het was in principe altijd erg leuk, we hielden ontzettend veel van elkaar en deden leuke dingen. Toen kwam corona, school, werk en verplichtingen. Hij had het steeds drukker en ik ook natuurlijk. Ik respecteerde dit maar vond het wel lastig. In onze relatie zijn enkele dingen gebeurd die voor mij lastig waren. Ik ben zelf erg gevoelig en vatte bepaalde uitspraken wellicht verkeerd op. Mijn ex was juist super vrij wat botste. Hij was van plannen op het laatste moment maken, ik meer van plannen van tevoren maken. De laatste keer was er een uitspraak in de trein waarbij ik mijn hoofd op zijn schouder legde. Hij vertelde: 'gaan we nu lekker klef doen in de trein?' Het brak mijn hart in duizend stukken. Hij was moe en had amper geslapen vertelde hij me. Alsnog vond ik het vreemd dat hij zoiets zei, ik denk dan: dat zeg je niet. Toch? Dit soort dingen zijn onze hele relatie lang al voorgekomen Ik merkte steeds meer dat mijn vriend alles maar vanzelfsprekend vond in onze relatie. Ik stak steeds meer energie erin, maakte eigen cadeautjes bij speciale dagen, verraste hem met een picknick of stuurde een kaartje enzovoorts. Ik was altijd degene die plannen maakte, hij op een gegeven moment niet meer. Het was zo frustrerend omdat ik weet dat hij het lastig vind om spontaan dingen te doen of te organiseren. Ik heb het hem echter al vaak gevraagd om te doen omdat ik steeds meer het idee kreeg dat hij minder van mij hield. Hij beloofde steeds verbetering maar die kwam maar niet. Ik was er op een gegeven moment zo klaar mee. Ik had het gevoel dat hij mijn gevoelens niet respecteerde. Hij zat steeds meer op de telefoon bij het afspreken en het voelde alsof hij steeds minder energie in mij stak. Ik maakte alle plannen, hij niet. Vrij kort daarna heb ik het voor die redenen uitgemaakt, ik wist niet meer hoe ik het op een andere manier had moeten doen. We hebben toen 4 weken geen contact gehad, daarna nam hij contact op. Ik had mijn spullen bij hem gehaald en we hebben super lang gepraat. We wilden het weer proberen maar op de laatste valreep vertelde hij dat hij het niet zou kunnen. Hij kon zich op deze vlakken niet veranderen. Hij wilde mij geen pijn meer doen. Het is nu 2/3 weken later na dit gesprek. Ik ben gemixt boos, verdrietig en blij. Laat me weten wat jullie denken. Liefs x

Anoniem
05-05-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 85 - Ik weet het allemaal niet meer

Zo in de knoop met mezelf. Ik weet het allemaal nietmeer.
Ondertussen zijn mijn man en ik 9 jaar getrouwd en hebben twee geweldige kinderen. Sinds de kinderen er zijn, is onze relatie enorm veranderd.
Nu ben ik sinds kort te weten gekomen dat hij intieme berichtjes stuurt met een andere vrouw. Het is een dame van Tenerife dus echte sex zal er (nog) niet aan te pas zijn gekomen.
Na vele keren vragen of hij mij bedroog en na vele keren ontkennen, heb ik hem dan toch geconfronteerd met die berichtjes. Ontkennen kon hij nu nietmeer.
Ik weet even nietmeer wat te doen. Zouden jullie dit oké vinden als je man zoiets doet? Of overdrijf ik gewoon?
Ik heb hem gevraagd ermee te stoppen maar het voelt té goed voor hem om hiermee op te houden.
Wat moet ik doen? Ik ben ten einde raad...

Kim
14-05-2021

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Het voelt te goed voor hem om ermee te stoppen? Ik had hem echt het gat van de deur gewezen. Hier ben je te goed voor en je verdient beter dan dat. Hij is met jou getrouwd, heeft dus voor jou gekozen en zou de moeder van zijn kinderen op handen moeten dragen. Vertrouwen en respect zijn 2 belangrijke basisvoorwaarden van een relatie. Zijn gedrag laat iets compleet anders zien.

Anoniem
08-09-2022
Reactie:
Hij is oneerlijk geweest en dat is al een moeilijk ding!
Het voelt te goed zegt hij? Wat? Welke behoefte is met haar vervuld dat hij niet bij jou denkt te vinden? Aandacht? Intimiteit?
Er is duidelijk van zijn kant een onvervulde behoefte in jullie relatie. Jij hebt allicht ook onvervulde behoeftes maar ga daar anders mee om.
Veel mannen missen spanning, waardering enz. In hun relatie en denken dit niet bij hun partner te kunnen vinden.
Hij moet jou die behoefte meedelen zodat jij kan zien in hoeverre je deze kan vervullen zonder jouw genezen te verliezen en het moet realistisch blijven!
Probeer te praten!

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 86 - Laatste tijd hebben we ook best vaak ruzie

Ik heb nu 5 jaar een relatie met mijn vriend. Er zitten mij echter een aantal dingen dwars. Laatst hadden we een gesprek en kwam het onderwerp trio naar voren. Hij vertelde mij dat hij dat wel een keertje wilde, omdat zijn drang naar een ander erg sterk is. Ik gaf echter aan dat ik dit niet wil, waarop hij het antwoord gaf dat hij dan niet zeker weet of hij nog wel bij mij wilt blijven. Ik weet niet goed wat ik met deze informatie moet. Daarnaast studeer ik nog steeds en woon bij hem in zijn (koop) huis. Alles gaat door de helft waardoor ik geen geld meer over heb voor andere dingen. Ik doe daarnaast ook alles in het huishouden. Toen ik hem vertelde dat ik krap zat zei hij dat dat mijn probleem is. Vervolgens neemt hij wel zijn moeder mee naar de stad en geeft hij 500 euro aan kleren uit voor haar. Ook koopt hij verschillende dingen voor zichzelf die binnen een half jaar meer dan €20000 euro hebben gekost. Ik verwacht totaal niet dat hij dingen voor mij betaald, maar als ik een keer geen tijd heb om te koken verwacht hij maar dat we eten bestellen en dit ook door de helft gaat. Laatste tijd hebben we ook best vaak ruzie. Waarbij hij de laatste keer opzettelijk deo in mijn mond spoot, omdat hij zo uit zijn plaat ging. Ik ben een beetje radeloos en weet niet goed meer wat ik moet doen.

Marianne
25-05-2021

2
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Schat, als hij deo in je mond spuit dan is het tijd om te gaan. Ofwel je hebt het fijn samen, ofwel je bent beiden bereid eraan te werken om het weer fijn te hebben samen, ofwel je zet er een punt achter. Onnodig lijden, vanwege de herinnering aan betere tijden en het idee dat je daarvoor van hem afhankelijk bent. Wij vrouwen zijn echt knettergek soms wat we laten gebeuren. 

Anoniem
25-05-2021
Reactie:
Heel gemixt verhaal... met samen wonen leer je echt karakter beter kennen. Ook jezelf wat jou kan frustreren.. wat voor de 1 logisch is , is voor de ander niet logisch.
Maar je relatie moet van 2 kanten komen en niet vanuit 1 kant. Dus het is goed zo

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Deze man is echt niet goed voor jou.
Zo snel mogelijk een eigen plek zoeken en kappen!
Je gaat hieraan onderdoor als je blijft!

Germaine
24-04-2022
Reactie:
Wegwezen! Je verdient beter, hij zal niet van mening veranderen. Van hem weggaan zal pijn doen maar niet zoveel als bij hem blijven! Geloof me, kies voor jouw geluk!

Anoniem
17-06-2022
Reactie:
Hij lag zijn behoeftes niet aan jou opleggen!
Of je vindt een middelground of je gaat uit elkaar.

Vele mannen fantaseren over een trio en zouden zeker geen neen zeggen als het gebeurde! Bij jouw vriend is dit echter een must, een diepe behoefte.

Jij kan en wil dit niet invullen (en dat mag zeker!!!) dan heeft hij gelijk!

Kap met die man!

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 87 - Ik ben 100% zeker dat ik deze vrouw in me leven wil

Ik ben net gedumt na zeer korte relatie van 6 weken. Was wel met een vriendin die ik al 3 jaar ken. Ze was 5 weken stapelverliefd opmij en alles ging super. Zelfs niet dminste discussie. De laatste week merkte ik op dat ze haar niet meer zeer goed in haar vel voelde. Ik vertelde haar paar maal dat ik denk dat we te veel bij elkaar zijn en geen tijd meer heeft voor haar zelf. Paar dagen later dumte ze de mdat ze zei dat het gevoel ep niet meer was. Ze kan haar wel niet inbeelden dat we elkaar nooit meer zouden horen of zien. Ik ben 100% zeker dat ik deze vrouw in me leven wil. Ik vraag mij gewoon af of ik ze nu beter wat grust laat of haar toch nog probeer te overtuigen.

Yani
29-05-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 88 - Op moment gaat goed en soms een terugval.

Tijdje geleden heeft mij vriendin aangegeven te twijfelen aan onze relatie na flink aantal jaren. Er spelen bij mij wat persoonlijke dingen die ik nooit heb willen aan pakken. Maar nu wel langzamerhand erken dat ze er zijn. Na paar dagen kwam ik ook achter dat ze contact had met andere man. Per toeval zag ik haar mail en zag er foto’s in. Met wie ze contact had. Heb haar toen meteen geconfronteerd en zei ze dat dit niet had mogen gebeuren. En meteen moest stoppen.
Daarna ben ik in zware depressie geraakt en ben hulp gaan zoeken. Inmiddels heb ik nu hulp en werk ook aan mijn problemen.
In onze relatie hebben we afgesproken ook aan ons te gaan werken en onze problemen en nadat ik aan mij heb gewerkt we gaan werken met een relatie therapeut. Dit zal nog wel maanden duren voor zover is.
Op moment gaat goed en soms een terugval.
Ik ben wel erg controlerend naar haar en check soms stiekem ook haar mail en tel. Ben een paar keer een telefoonnummer tegen gekomen die ze soms verwijderd en er weer in zit. En blijkt ook van de andere man te zijn. Ze zegt dat alles is af gekapt en focust op ons. Maar mijn onderbuik zegt dat ze liegt. En weet niet of ik haar moet vertrouwen. Telkens als ik zie dat die nummer er weer in staat raak ik weer in mijn depressie.
Ik kan niet zeggen dat ik in haar tel heb gekeken en weet niet wat ik hier mee aan moet. Als ik over ander begin krijg ik niet het antwoord naar mijn voldoening.
Ik houdt veel van haar wil echt voor haar vechten. Maar andere kant voel ik mij zo gekwetst en kwaad dat ik soms niet weet wat ik moet doen. Ik ben ook niet ene heilige heb haar in loop der jaren ook gekwetst. Daar voel ik mij enorm schuldig over en heeft ook impact op mijn depressie. Ben mede schuldige aan deze situatie.
Heb het idee dat mijn vriendin terughoudend is en een ander niet los kan laten.
Hoe moet ik omgaan met deze situatie? Ik weet me geen raad en kan geen kant op. Moet ik de andere benaderen die contact heeft of zoekt. Moet ik haar confronteren? Dit heeft ook veel invloed op mijn depressie. Ben ik te jaloers of te controlerend? Moet ik vetrouwen geven aan haar en haar zelf tijd geven dit zelf te stoppen?
Ik wil onze relatie redden maar weet niet hoe. Spelen ook kinderen in spel. En ook. Voor hun wil ik vechten voor onze relatie.

Sam
08-08-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 89 - Jaren last gehad van de klachten maar, nooit beseft dat dit ADHD was

Onlangs heb ik de diagnose ADHD gekregen, en ben ik gestart met medicijnen. Ik heb jaren last gehad van de klachten maar, nooit beseft dat dit ADHD was. Ik heb door de klachten veel te weinig ruimte gehad om mijn vrouw de nodige aandacht te geven, was erg prikkelbaar en snel kwaad. Nu gaat het intussen een aantal maanden een heel stuk beter met me en, help ik mijn vrouw meer met onze kinderen, taken in huis enz. Nu steek ik ook meer energie in mijn vrouw en relatie waardoor het voor ons weer een stuk leuker wordt. Ook ben ik meer bezig met de seks in onze relatie en, ben ook erg creatief om de spanning weer te verbeteren. Maar, nu doe ik keihard mijn best om haar weer wat energie te geven en, de lust en verlangen weer terug te brengen. Alleen reageert ze vaak heel apathisch/kort als ik wat suggesties/ideeën inbreng. Ook als ik vraag wat haar fantasieën/ideeën zijn. Ik begin een beetje de moed te verliezen om zo mijn best te doen, omdat het lijkt alsof er zo weinig interesse is en, zij eigenlijk alles wel best lijkt te vinden. Ze is zelf ook niet echt assertief, en is het meestal zo dat ze vraagt of zin heb maar, verder weinig moeite doet. Ik weet niet zo goed wat ik nog meer moet doen.

MK
17-08-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 90 - Mij aanraken doet hij allang niet meer

Mijn partner en ik zijn nu al 13 jaar samen. In het begin was de seks goed maar het initiatief moest van mij afkomen. Nu 13 jaar laterhebben we al 2 jaar lang geen seks meer. Laatst wees hij me af dat ik hem met rust moet
laten. Mij aanraken doet hij allang niet meer. Ben er laatst achtergekomen dat hij zich meerdere keren per dag masturbeert.
Ook in bed en dan hou ik mij stil . Het bed trilt dan hevig kan soms langer dan een uur duren.
Heb nu een punt achter de relatie gezet hij vint t jammer maar vraagt niet wat ik in deze relatie mis.


Sannie
21-08-2021

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hallo Sannie,

Je ex was klaar met de relatie en met jou zo te horen. Maar was te laf om dat te zeggen.
Vergeet je ex en ga verder met iemand die wel om je geeft en jouw gevoelens wel belangrijk vindt.

Mvg

Richard
20-03-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 91 - Hier mijn slepende relaas

Hier mijn slepende relaas.
Ben al 42 jaar getrouwd, maar mijn vrouw heeft al 16 jr een vriendin waar ze een bisexuele relatie mee heeft. Ik hou zielsveel van haar, als maatjes kunnen we goed door 1 deur maar onze intimiteit is vanaf die tijd niet meer aanwezig terwijl ze dit wel deelt met haar vriendin.
In 2007 heb ik een psycholoog in de arm genomen, maar liep uiteindelijk op een dood spoor. Scheiden is het eindrapport maar dat werkt niet bij mij. Vervolgens mijn gevoelens voor 3 jr bij Orpheus neergelegd, waar ze het probleem heel goed met je doornemen, maar ook daar heb ik daar voor mezelf maar een punt achter gezet want je wilt niet altijd maar in de modder blijven steken. Dus de draad oppakt en doorgaan in je leven, ik moet ermee dealen, want ik heb geen keus.
Zij heeft er geen enkele moeite mee als ik een vriendin zou hebben, maar als dat allemaal zo gemakkelijk voor de hand zou liggen, welke vrouw zit hier in NL dan op mij te wachten? Ik heb er geen zin aan om me op dat moment mooier voor te doen dan wie ik ben. Je wilt dan toch immers ook transparant en open zijn naar elkaar?
Maar er zijn momenten dat het nog steeds aan me blijft wrikken e.o blijft knagen, bedenk het maar, en verplaats ik mijn gedachten maar naar andere situaties die mijn aandacht vragen of krijgen.
Wie herkent zich ook in deze casus?

Johan
12-09-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 92 - Hoofd en hart hebben een enorme battle met elkaar

Hallo iedereen,

Ik heb al een lange tijd het gevoel dat mijn hoofd en hart een enorme battle met elkaar hebben. Ikzelf ben 29 jaar en reeds 5 jaar samen met m’n huidige partner.
Alles begon zeer mooi, maar al snel in de relatie merkte ik dat mijn partner in het bijzijn van anderen zijn alcoholgebruik niet kan beperken. Wanneer hij met mij alleen op stap is, kan hij het wel.
Door het alchoholgebruik zijn er enorme kraken in onze relatie gekomen. Zo is hij al verschillende nachten niet thuisgekomen en wist ik niet waar hij was. Nachten niet geslapen en zitten huilen. Ik heb hem KO nog van straat gaan oprapen,… . Ook zijn humeur veranderd enorm… van eerst heel triest naar agressief. Doorheen de jaren is zijn lontje ook alsmaar korter geworden. Uit het niets kan hij ontploffen en begint hij met zaken te smijten en jammer genoeg heeft hij zich doorheen de jaren ook al fysiek tot mij gekeerd.
En toch lukt het me om na al die incidenten m n te zeggen van nu is het genoeg. Ik verlaat hem.
Ik leef met een enorme angst, elke dag opnieuw.
Wanneer hij bvb een dag thuis is en ik moet werken, dan zit ik de hele dag met een enorme angst van: hopelijk gaat hij niet drinken, hopelijk verdwijnt hij weer niet, hopelijk blijft zn gsm bereikbaar,…. . We wonen sinds 3 jaar ook samen en in die 3 jaar heb ik hem nog nooit een nacht alleen durven laten door mijn angst en gepieker over wat hij dan zou uitsteken… .
Vaak heb ik ook huilbuien als ik over alle incidenten nadenk.
Ik weet het gewoon niet meer. Ik zie mijn vriend doodgraag. Hij heeft in zn jeugd redelijk wat meegemaakt en is afgelopen 2 jaar op verschrikkelijke wijze 2 familieleden kwijtgespeeld.
Het laatste stomdronken incident was een 3 tal weken geleden, waarop ik echt dacht dat hij in coma ging geraken. Zo bang dat in was die dag :( .
Hij zegt dan dat moeilijk is om elk jaar de datums terug te zien passeren waarop er iets ergs voor hem is gebeurd.
Ik heb het gevoel dat hij totaal niet beseft hoeveel hij me in de afgelopen 5 jaar al gekwetst heeft :(

Shauny
26-09-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 93 - Heb mijn emoties niet meer onder controle

Ik weet niet hoe ik hier moet beginnen.
Ben mezelf aan het verliezen en duw mijn partner van mij weg door mijn gedrag.Voel me niet goed begrepen en heb indruk dat er nooit rekening met mij word gehouden.
Heb mijn emoties niet meer onder controle en kan uren doorgaan met discussiëren.
Mijn man gaat dagelijks op café,wat gepaard gaat met veel alcoholgebruik.Als ik hem erop wijs dat ik het daar moeilijk mee heb en hem onrespectvol vind naar mij toe dan blijft hij met opzet wat langer weg.
We hebben daar eindeloze discussies over.Hij wil dat ik ook meer uitga,maar ik heb daar totaal geen zin in.
Ik wil in een relatie samen dingen doen en niet dagelijks mee gaan op café.
Hij zegt dat hij het meest geld binnenbrengt en ik geen recht heb op spreken.Noemt me zelfs een profiteur.Voel mij zo onzeker en misbegrepen.
Ik heb woede aanvallen en angstaanvallen.
Mn verstand zegt weg te gaan,maar ik durf de stap niet te nemen.Weet niet of ik ECHT van hem hou...

Katrien
15-12-2021

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hi,

Ik herken jouw situatie , gevoelens , emoties echt heel erg . Jezelf zo aanpassen , en uiteindelijk jezelf zo verliezen .. de eindeloze discussies, wat eigenlijk maar een meningsverschil is. Ik respecteer zijn mening, vooralsnog kan ik wel wat voelen bij wat of hoe hij kan reageren . Dan vertel ik hoe ik me erbij voel , om het te delen en los te laten.
Ik kon altijd heel goed mn grenzen aangeven ..maar nu mn vriend ze overschreden heeft, weet ik mijn grenzen niet meer aan te geven. Wat wil IK eigelijk? Wat voel ik?
Wat doe ik in hemelsnaam mezelf aan ; mij helemaal verliezen door een relatie ,met een man waarbij ik niet eens mezelf kan zijn?

Als jij je niet meer durft uit te spreken , alle angst en paniek ervaart wat alle energie uit jou trekt..
Respect, loyaliteit, begrip.. het is zo belangrijk
En ook zo moeilijk in een relatie. Je voelt/ziet dat er continu meningsverschillen zijn over JOU gevoel (kan eigenlijk niet , want jij voelt het eenmaal zo) , terwijl er alleen maar hoop is op begrip van je partner. Nou ik heb geprobeerd begrip te kunnen voelen.. om discussies te voorkomen... En dat gaat gewoon niet meer. Ik voel geen respect voor mijn gevoel/emoties . En dat maakt mij wie ik ben.
Dus dat zegt eerder wat over hem, dan over mij zelf.

Als je niet jezelf kan zijn in een relatie, is het waarschijnlijk niet meant to be..

Dat was mijn verhaal, hoop dat je het fijn in vond om te lezen. het voelt als een opluchting om mn verhaal aan je kwijt te kunnen .

Hope youre okay .... Xxx

Elsa
08-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 94 - lijkt niet te dromen over een toekomst met mij

Mijn vriend en ik zijn nu een jaar samen. Beide eigenaar van een koophuis in dezelfde straat. Beide in de 30. Ik ben vaak aan het dromen van het samenwonen. Ik heb geen haast maar toch fantaseer is daarover. Mijn vriend daarin in tegen heeft plots besloten om zijn huis te verbouwen. Hij neem nieuwe gordijnen, muren stucen ect. Als ik hem vraag of hij dan niet wil wachten tot ze samen iets kunnen opbouwen, is zijn antwoord dat dit zijn huis is en hij hier blij van wordt. Nu denk je misschien kunnen jullie bij hem intrekken. Nee dat is ook niet de bedoeling.
Kort om, mijn vriend zegt dat hij veel van mij houdt, maar tegelijkertijd is hij ook heel veel met zichzelf bezig, en lijkt niet te dromen over een toekomst met mij. Wat denken jullie? Is hij wel echt oprecht?

Manon
15-01-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 95 - Wij waren altijd het leukste koppel

Ongeveer 6 weken geleden zei mijn man dat hij niet meer verder wilde. Wij waren altijd het leukste koppel en houden zielsveel van elkaar. Hij zegt dat hij al een half jaar aan het twijfelen is en dat hij het niet meer voelt. Hij houdt wel nog steeds ontzettend veel van me zegt hij. Eerst wilde hij niks meer proberen maar nu hebben we toch een relatiecoach om te zien of er toch iets te redden valt. Dit is een slopend traject voor mij vol onzekerheid. Thuis veranderd er toch niet zoveel.
We doen dezen dingen en delen ook het bed nog steeds. Alleen nu hebben zijn kinderen (12 & 19) aangegeven dat ze het misschien beter vinden als wij uit elkaar gaan omdat ze bij mij het gevoel hebben altijd op eieren te moeten lopen. Dit is bij mij hard aangekomen want ik heb de afgelopen 10 jaar altijd voor ze gezorgd en lief en leed gedeeld. Nu is het in mijn man zijn hoofd volgens mij kiezen voor mij of voor zijn kinderen en ik weet even niet wat ik nu moet doen. Ik vind het jammer dat hij ze op deze manier heeft betrokken want nu staat het tussen ons en ons eventueel herstel in. We zijn al 10 jaar samen en waren altijd zo gelukkig.....heeft iemand hier ook ervaring mee ofzo

Jp
04-03-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 96 - mijn partner is verslaafd aan internet sex realties

Ik ben bijna zevenenvijftig en mijn partner sinds tien jaar is bijna zestig. Ik voel alsof ik in een soort van twilight zone verhaal terecht ben gekomen en ik schrijf dit ook alleen om het van mezelf af te schrijven. Iemand buiten gooien is toch soort van lastiger dan je denkt want ik heb nogal wat opgebouwd wat ik niet zomaar achter kan laten in de vorm van show kampioen honden dus mijn koffer pakken is niet zo makkelijk en hem eruit krijgen is ook niet makkelijk gebleken omdat hij letterlijk nergens welkom was om te blijven logeren. Nu is dat mijn verantwoording ook niet maar ik heb toch 10jaar met deze man geleefd. Zijn eigen zus die alleen woont wilde hem niet eens onderdak verschaffen. December 2021 net voor kerst is de bom gebarsten en heb ik hem de toegang tot het huis ontzegt maar hij kon dus letterlijk nergens terecht en is na een weekend in een hotel gezeten te hebben uiteindelijk in zijn werkauto op onze oprit gaan slapen omdat hij het hotel niet langer kon betalen. Enfin, toen hij december 2021 een nieuwe mobiel kreeg en zijn oude hier thuis liet liggen was hij zich niet bewust van het feit dat die telefoon via de wifi thuis contact bleef maken met het internet. Hij was altijd heel druk met zijn telefoon maar dat was voor werk zei hij en ik kreeg gewoon geen contact meer met hem. Ik had hem wel betrapt dat hij zich had ingeschreven op stiekeme websites voor vreemdgaan dus ik vermoedde dat hij vreemd ging maar kon niks bewijzen. Liegen was zijn 2e natuur geworden en ik zeg tegenwoordig altijd dat zijn ontkenning een bevestiging is. Alle signalen waren er maar hij nam zijn gsm mee naar de badkamer en zelfs naar de wc dus ik kon er niet in kijken. Nu lukte dat dus wel en wat ik daar tegenkwam was gewoon te bizar voor woorden. Mijn partner is gewoon al 9 jaar verslaafd aan internet sexchatten waarbij hij zelfbevredigingsvideo's van zichzelf heeft gemaakt om te versturen en naaktfoto's in volle erectie. Hij was daar continue mee bezig, tijdens zijn werk als vrachtwagenchauffeur, tijdens de trainingen die hij geeft via zijn keepersschool en tijdens uitjes. Hij ging internetrelaties aan met vrouwen uit verre landen die uiteindelijk financieel gesteund wilden worden maar omdat ik de boekhouding hier doe en de betalingen haakte hij dan af. Hij beschikt wel over wat contant geld en ik zag dat hij uiteindelijk via twitter (de place to be als je zoiets wilt blijkbaar) een hoer had benaderd om te proberen een afspraak te maken. Hij had daar ook een sauna voor 2 uur voor afgehuurd maar kreeg het niet voor elkaar omdat hun agenda niet verenigbaar was. Hij had toen met haar afgesproken dat het voor zijn kerstvakantie zou moeten maar toen werd ie dus betrapt en is dat er niet meer van gekomen. Ik heb hem regelmatig gezegd weg te gaan en te stoppen met mij om te gaan doen wat hij zelf wil want ik had wel in de gaten dat hij ergens mee bezig was en zijn zus heeft hem dat ook nog gezegd maar dat wil hij niet. In de tussentijd had ik wel alles op mijn naam laten zetten want ik zag wel dat dit niet de goede kant op zou gaan. Dat het dit sexting, sexchatten en deze vorm van internetrelaties onderhouden was heb ik nooit kunnen vermoeden. Ik heb vervolgens zijn familie ingelicht, zijn 2 volwassen zonen en zijn zus. Mijn eigen zoon heb ik ook ingelicht. Zijn familie heeft hem geconfronteerd met hun afkeuring voor zijn gedrag en dat was voor hem een interventie. Hij heeft zelfs foto's gedeeld met die vrouwen waar hij die korte internet chatrelaties mee had, van de kinderen van zijn keepersschool, van mijn honden en van ons thuis. Van alles behalve van mij want hij was of vrijgezel of weduwnaar. Ik was altijd de factor die hij weg liet. We zijn voor ik erachter kwam in relatie therapie gegaan en zijn internet gedrag was de leidende factor maar op 1 of andere manier zat ie daar zo in verweven dat het onderdeel was van zijn leven en hij er niet eens kwaad in zag. Hij gaf het niet toe maar onderging gewoon alles wat er gezegd werd zonder er door aangedaan te lijken. Hij keek ook porno en ik vond de spermavlekken naast het bed en zelfs in de kamer voor de bank, heb hem daarmee geconfronteerd en ook betrapt maar dat had allemaal geen vat op hem. Hij was zo ver in zijn internet wereld dat hij totaal losgekoppeld was van zijn leven met mij, ik was gewoon zijn huishoudster en boekhoudster die toevallig ook naast hem in bed lag tot ik hem buiten heb gezet. Hij zegt dat hij nooit gedacht had dat ik hem effectief buiten zou zetten en het een eyeopener was, ook dat hij bij niemand van zijn familie kon logeren en dus letterlijk op straat stond. Na een periode van kwaadheid omdat hij vond dat hem onrecht werd aangedaan en ik hem er notabene door gebrek aan sex (terwijl hij mij zelf afgewezen heeft omdat hij het natuurlijk te druk had met zijn internet relaties) kwam ie ogenschijnlijk tot inkeer. Hij heeft er bij intake gesprekken ook over gesproken en wil in therapie omdat hij mij niet kwijt wil maar kom op, 9 jaar! Ik vertrouw hem daar niet in. Hij heeft op zn knieën gelegen en heeft al zn activiteiten gestopt, heeft therapie aangevraagd voor een sexverslaving die door de lange wachttijden 8 april aanstaande zal gaan beginnen. Heeft wel intake gesprekken gehad. Hadden we afgesproken dat zijn gsm niet meer in huis zou zijn die afspraak overtreedt ie nu al weer. We hebben ook weer vaker ruzies en ik merk wel dat hij het probeert maar jee zeg, dit is geen gelijkwaardige relatie. Mijn kinderen zijn over de 30 en volwassen, ik heb mijn taak als opvoeder gehad en nu zit ik met een bijna 60-er die zich als een overjarige oversexte puber gedraagt Ziekelijk vind ik het gewoon. Ik heb met hem afgesproken dat ik afwacht tot na de therapie en dan beslis of we nog toekomst hebben samen, of we kunnen werken aan een nieuw vertrouwen of dat ik gewoon wil dat hij vertrekt. Heel eerlijk gezegd vertrouw ik hem nog niet meer als ik hem zie want hij heeft gewoon zitten chatten met die vrouwen naast mij op de bank met de telefoon afgewend zodat ik niks kon zien maar ik ben niet gek natuurlijk. Ik moest na de eerste shock wel soort van lachen omdat hij naaktfoto's van zichzelf heeft gemaakt terwijl mijn pyjama achter hem in de badkamer hing en er ook op staat. Kun je nagaan dat die vrouwen gewoon ook niet kijken of het ze gewoon niks interesseert, zij hopen op een inkomen. Zelf had ie een naaktfoto van een vrouw gekregen waar notabene een kind op de grond op de achtergrond zit met een smiley over het gezichtje geplaatst maar in z'n drang voor haar naakte lichaam had ie dat niet eens gezien toen ik hem ermee confronteerde. Ze zei dat ze geen kinderen had zei hij, zo belachelijk van de werkelijkheid losgerukt en schaamteloos. Die man heeft gewoon geen wroeging lijkt het wel alleen narcistisch eigenbelang. Soms ging de telefoon wel 20 keer op een avond en liep hij steeds zenuwachtig naar z'n telefoon en dan weer naar buiten om te roken. Hij vond dat niet eens vreemd gaan maar snapt nu wel dat ik dat in ieder geval wel als zodanig zie. Hij had internet seks, maakte ruzie met die vrouwen, heeft een vertaler gebruikt om in alle talen ik hou van jou te kunnen schrijven en heeft ze zelfs ten huwelijk gevraagd, hij werd bedreigd door hen dat ze zijn video's openbaar zouden maken maar dat maakte niet veel indruk omdat hij wel in de gaten had dat ze dat niet echt deden. Hij is daar zeker 9 jaar mee bezig geweest want de eerste melding dat hij bedreigd werd dat die vrouw zijn masturbatie video openbaar zou maken als hij niet zou betalen dateert uit 2013. Zegt ie nog in z'n verdediging dat zij hem benaderden, ja als je je op elke website inschrijft die je maar kunt vinden op het gebied van sekszoekend weten ze je wel te vinden ja. Weg gaan en op zichzelf gaan wonen wil hij niet want hij gewoon hartstikke afhankelijk en heeft hij na de scheiding van zijn eerste vrouw ook 1 grote financiële rotzooi van z'n leven gemaakt. Ik denk dat hij continue wil bewijzen dat hij meer is dan hij werkelijk is en geen genoegen wil nemen met wat hij werkelijk is, een vrachtwagenchauffeur en geen CEO van een groot bedrijf met veel bezit want hij bezit alleen zijn kleding en verder niks meer. Ik heb al die jaren niks anders gedaan dan problemen voor hem opgelost en zijn 2 faillissementen opgeruimd. Hij zit nu nog met een grote schuld van voor mijn tijd die dus al jaren aanloopt en die nu voor de rechter moet gaan komen omdat de schuldeisers nee hebben gezegd tegen een minnelijk traject. Zet m buiten is de beste optie maar ik heb een belofte gedaan de therapie af te wachten en ik wil beter zijn en die belofte nakomen maar het wantrouwen in mij is een gigantische stressfactor want ik kan niet geloven dat iemand na al die jaren ineens veranderd. Dat het een groot probleem is zie je momenteel wel in de maatschappij waarbij zelfs bekende personen zich schuldig maken aan sexting en het ene na het andere schandaal opduikt. Wat is dat toch tegenwoordig, hoe kunnen mensen toch zo zijn. Grenzen worden verlegd en verlegd. Ik doe dat zelf in zijn geval ook want ik had nooit gedacht dat ik hem nog een kans zou geven: zijn 5e namelijk maar hij weet nu wel dat als ik ook nog maar iets zie of merk en ik kan in zijn mobiel hij er niet uit gaat maar vliegt. Steun is dat zijn gedrag op straat ligt nu voor zijn familie en hij het respect van zijn keepersschool leerlingen en vooral de ouders van zijn leerlingen op het spel zet. Dat ziet ie nu wel gelukkig. Voor mij is het een kwestie van tijd dat hij weer in zijn oude gewoonte terugvalt want mensen zijn gewoontedieren maar we zullen zien. Wat een tijden tegenwoordig, als ik de kans zou krijgen mijn leven nu over te doen zou ik hartelijk bedanken.

Anoniem
27-03-2022

2
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Helaas is dit voor mij zo herkenbaar. Mijn man zit ook op van die sexchats. Stuur aftrek video's en dick picks. Hij is ook vrachtwagen chauffeur en veel onderweg.

Angela
12-06-2022
Reactie:
Werk met een therapeut aan je dependance, werk met een maatschappelijk werker aan mogelijk wegen weg te gaan zonder te veel financiële schade. Werk met een advocaat/jurist aan je scheiding. Bereid alles voor zonder dit ook naar aan iemand in je omgeving te vertellen. Je hebt hier te maken met een psychopathische narcist. Hij gaat jou kapot maken, helemaal als je met scheiding papier aankomt en niks hebt geregeld wees hem dus 2 stappen voor! Dek jezelf in. Verdwijn ineens zo mogelijk in het niets. Geen documentatie van zijn mishandeling naar de kinderen en zorg dat hij ook die niet meer kan zien. Wees slim, speel nog even het domme vrouwtje. En dan sla je toe. Ik weet het is moeilijk, je bent een eerlijk open persoon. Maar je moet dit echt even doen. Je hebt nl niet met een gezond mens te maken om je heen. En hij kan ook tranen faken als het zover is. Pas op. Blijf sterk.

zelda
02-09-2022
Reactie:
Moeilijk hem buiten zetten? Neen toch niet!!!

Deze man heeft een hele nare verslaving! Het is blijkbaar een epidemie sinds het internet bestaat…
Dames dit moeten wij niet pikken!
Respecteer jezelf!

Waar ben je bang voor als je hem buiten gooit?
Angst om verlaten te worden? Damn je verlaat jezelf! Heb zelfrespect en zelf liefde en pik zo een gedrag niet!!!

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 97 - Hij kleineert mij bijna iedere dag

Hallo,

Ik weet het even niet meer wat wil wel of niet meer moet doen.

Ik en mijn partner zijn al 12 jaar samen hebben samen 4 kinderen de laatste paar jaar is mijn man erg gemeen na mij.
Hij kleineert mij bijna iedere dag krijg wel zeker 10 scheldwoorden per dag naar mijn hoofd
Dat ik een kut ben een hoer een domwijf en ga zo maar door. Hij zegt dat ik niks ben ik werk maar 12uur per week zodat hij meer dan 50uur per week met zijn werk bezig kan zijn. Ik doe alles alleen hij doet totaal niks… zeg alleen maar dat ik hem geld kost en daf ik stiekem van alles doe en hem voor de gek hou wat zeker niet waar is…als ik gekookt hebt zegt hij vaak je weet toch dat ik dat niet vreet . Ik maak het dan voor de kids omdat hun het graag eten…
Hij kleineert mij ook vaker in het bijzijn van andere familie of vrienden… mijn moeder zegt vaker waarom ga je niet weg… deze week in het langs lopen ik lag op de bank trekt hij zijn broek omlaag en duwt zo zijn billen in mijn gezicht waarop ik schrok en vroeg waarom doe je zo iets krijg ik als antwoord omdat je een domwijf bent.. onze oudste van 13jaar zei tegen mij mama waarom ben je nog bij hem.. die vraag stel ik mijzelf ook wel vaker… denk bang alleen te komen te staaan met de kids…ik weet dat dit geen excuus is…we hebben ook al bijna 8 maanden geen seks meer…

Niemand
01-04-2022

2
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Zoek hulp bij familie en ga bij je man weg. Wat zijn redenen ook zijn, dit is onaanvaardbaar gedrag! Jij en je kinderen meer waard dan dat. Zoek alsjeblieft hulp.

Anoniem
20-04-2022
Reactie:
Geef het goede voorbeeld aan je kinderen. Wil je dat je zoons en dochters later zo behandeld worden?/doen?
Nee? Ga!!

Reactieer
09-08-2022
Reactie:
Voor veel vrouwen is hier een tip:

Verdiep je in “gast Lightning”

Ik had er zelf nog nooit van gehoord maar toen ik er over las kwam het allemaal bekend voor.

Anoniem
06-10-2022
Reactie:
Zoek hulp!!!

En dit is de reden waarom vrouwen financieel zelfstandiger moeten zijn!!!! Dit lag en kan je niet pikken!
Wat een sukkel je vent! Het zijn zulke sukkels die een afhankelijke vrouw willen want ze weten heel goed dat een zelfstandige vrouw dit niet pikt!

Vraag hulp en laat hem dik alleen stikken

Anoniem
23-10-2022
Reactie:
Wat vervelend voor jou en ook voor de kinderen. Ik vraag me af of je inmiddels bent vertrokken? Als het financieel lastig is kun je subsidies krijgen, informeer ernaar bij je gemeente. Ook kun je een gesprek aangaan met je huisarts en op die manier hulp inschakelen. Succes!

Ola
12-11-2022

Jouw reactie:



Verhaal 98 - Hij vertelde in tranen dat hij al twee maanden contact heeft met een vrouw

Ongeveer twee weken geleden vertelde mijn man mij in tranen dat hij al twee maanden contact had met een vrouw. In die twee maanden ging het niet zo lekker met ons, we hadden zieke kinderen en slapeloze nachten. Ik voelde wel dat er iets mis was, maar kon mijn vinger er niet op leggen. Het werd ook weggewuifd toen ik er naar vroeg. Het begon als een vriendschap wat eindigde in het bekennen van zijn gevoelens naar haar. Hij zegt dat hij dit meteen heeft afgekapt, omdat hij dit niet wilde. Vervolgens heeft hij even geen contact gehad en later vroeg zij hem toch om de vriendschap te behouden, want ze kon er niet zonder. Vervolgens is hij er zeker 5 keer geweest na het sporten en als hij even weg moest. Hij zegt dat dit voor hem vriendschap was en dat er voor haar wilde zijn. Ze had namelijk allemaal psychische problemen. Hij geeft aan geen seks met haar te hebben gehad, maar we met haar gehad heeft over welke voorkeuren hij heeft voor seks. Hij heeft heeft op een gegeven moment het contact verbroken, omdat zij meer wilde dan vriendschap. De afgelopen weken doet hij erg zijn best. Begrijpt mijn verdriet, mijn woede.. Hij gaat niet meer sporten en uit constant zijn liefde aan mij. Ik weet simpelweg niet of hem dit kan vergeven. Hij heeft gelegen en is emotioneel vreemdgegaan. Dingen besproken met haar die hij met mij had moeten bespreken. Woensdag hebben we de eerste relatie therapie. Ik hem aangegeven dat ik eerst deze therapie wil afwachten voordat ik een beslissing maak. Hebben jullie tips of ervaringen voor mij?

J
29-05-2022

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Niet netjes en vertrouwen is geschonden. Dit zal tussen jullie in blijven staan zonder hulp. Jij en hij zullen moeten praten en er zullen kleine veranderingen moeten komen misschien in jullie leefpatroon om weer samen verder te kunnen.

Anoniem
01-06-2022
Reactie:
Ga in therapie!
Dit valt te redden!!!!

Hij is een lafaard geweest dat wel! Hij miste iets die hij bij haar vond en duidelijk tussen jullie miste. Hij had zich kwetsbaar en eerlijk moeten opstellen en je moeten vertellen wat er speelde. Hij wist echter dat dat zeker voor tumult ging zorgen en heeft dus zee ‘makkelijke’ weg gekozen zijn behoefte aan nabijheid, intimiteit (zelf al is deze niet fysiek), waardering, gezien en gehoord worden … bij haar gevonden. Jij kon dit door de omstandigheden niet geven (ook terecht).
Jij had wss ook veel behoeftes die niet werden ingevuld maar was sterk genoeg om op het juiste pad te blijven….

Hij heeft dit opgebiecht omdat het uiteindelijk om een valse invulling van zijn behoeftes bleek en hij zich er slecht over voelde. Of hij voelde dat jij een grens ging overschrijden.

Ga in therapie samen en leer elkaars diepe behoeftes uit te spreken en kijken hoe jullie deze samen kunnen invullen.

Het is niet te laat. Wel liet hij de ruimte geven aan jou om zijn misstap en het schenden van je vertrouwen te verwerken

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 99 - Ze twijfelt nu of we nog bijelkaar moeten blijven

Ik ben een man en al 11 jaar getrouwd. We hebben vaak veel mooie momenten meegemaakt, maar om de zoveel tijd komt er bij mij veel jaloezie op naar mijn vrouw ondanks dat we 2 kinderen hebben en al zo lang bij elkaar zijn. Ik besef mij dat dit komt doordat mijn ouder toen ik 6 jaar was uit elkaar zijn gegaan en dat ik geleerd heb mij altijd maar te moeten aanpassen. Sinds kort ben ik bewust dat ik adhd heb en daardoor een hyper focus kan hebben om mijn echte gevoelens te onderdrukken. Dit gebeurt meestal in situatie wanneer ik veel stress ervaar op werk. Ik voel mij kloten dat ik dit op haar af reageer en haar op alles ga controleren en soort van bevestiging zoek dat zij niet eerlijk is , terwijl ik goed weet dat zij de meest eerlijke persoon op deze wereld is en als ze voor je gaat dat dit echt is. Zij heeft gediagnosticeerd adhd, wat voor vaak moeilijke communicatie heeft gezorgd, maar waar we altijd uit zijn gekomen. Het gedrag wat ik doe wanneer ik gestress ben door werk komen we niet moeilijk overheen. Ik reageer boos en verwijt haar dat ze niet eerlijk is terwijl ik weet dat dit niet eerlijk is. Ik vraag om aandacht, maar dit kan ze niet geven altijd geven door haar adhd. Ze twijfelt nu of we nog bijelkaar moeten blijven, ik wil haar die ruimte geven maar dit vind ik erg moeilijk, ik begrijp als ze bij me weg gaat. Ik heb haar vaak teleurgesteld, ondanks dat het niet mijn bedoeling was en schreeuwde om haar aandacht, maar dit kon ze mij niet bieden. Ik ben bang dat we uit elkaar gaan en dat onze kinderen ook een angst krijgen om te binden of te vertrouwen.

Schuld gevoel
05-06-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 100 - Hoe stop ik verlangens naar andere mannen

Ik ben een vrouw van 29, ruim 8 jaar getrouwd en 2 kinderen. Ik en mijn man kennen elkaar al ruim 10 jaar. Ik ben echt gelukkig getrouwd met hem en wil met hem oud worden. Genoeg meegemaakt, goede communicatie en prima sexleven, maarr..

Ik heb al jaren het idee dat ik avontuurlijker, impulsiever en vrijer ben wat betreft ons seksleven en gedachtegang. Dit weet hij wel, maar hij weer niet hoeveel ik geniet van aandacht van andere mannen. Meestal uit zich dat onschuldig door te appen en te flirten, maar heb altijd een grens gehad. Uit schuldgevoel natuurlijk en altijd gedacht dat ik degene ben die verkeerd doet. Hoopte altijd dat de man in kwestie zich ook aan de grenzen hield en nooit verder zou gaan bij mij. Want ik weet niet hoe ik dan zou zijn, vindt het namelijk enorm opwindend wanneer een man controle neemt.

Heerlijk vind ik het soms om te weten dat andere mannen me zien staan en leuk vinden. Als ze hiervoor uitkomen, voel ik me weer die zelfverzekerde en sexy vrouw die ik kan zijn. Houdt er heerlijke fantasieën aan over, tot afgelopen week de fantasie toch werkelijkheid werd. Een man waarmee ik vaak (dacht ik) onschuldig lachtte en flirtte begon toch wel te laten blijken hoe fijn hij het zou vinden meer te doen met mij.. en ik vond het super opwindend om hier een beetje in mee te gaan via appen. Ik had vervolgens na mijn werk het leuke idee om even langs te hoppen bij het cafe waar hij was, even een biertje doen samen als collegas. Dit deed ik vaker met collegas dus had er geen andere intentie bij. De avond werd wel heel gezellig en ik merkte dat ik verlangde naar meer, maar een enorme tweestrijd in mijn hoofd had. Baalde enorm van mijzelf, maar manman wat voelde het lekker! Voor ik het wist deelden we later een zoen uit toen ik op het punt stond te vertrekken. Het was hartstochtelijk, want er was een hoop opgebouwde lust. Totdat ik toch tot besef kwam, schrok van mezelf en het zoenen stopte.

Hij is er heel nuchter onder en vind dat het moet kunnen, weet dat ik gelukkig getrouwd ben. Ik voel me enorm schuldig, maar weet ook dat ik het verlang. Eerlijk zijn naar mijn man durf ik niet, ondanks dat we normaal overal over kunnen praten. Ik weet gewoon dat hij enorm gekwetst zal zijn en kan er ook onzeker van worden. Ik zou hem dit niet willen aandoen. Het heeft niks met hem te maken namelijk. Ik daarentegen moet er wat mee doen.. Hij is zo andersdenkend dan ik ben, zwart wit en zal het niet begrijpen. We houden zielsveel van elkaar maar ik weet dat dit altijd bij mij zou kunnen spelen. Mijn impulsiviteit en hartstocht helpen hier niet bij. Herkennen mensen dit? Is het verkeerd om hem deze gedachten niet te laten weten?

Voor nu houdt ik mezelf voor dat het 1x en nooit weer, het was echt een les! Maar wat als zich weer een 'mogelijkheid' voor doet? Ik fantaseer er over, hoe graag ik ook wil dat ik dat niet doe! Hoe krijg ik deze verkeerde gedachten allemaal uit mijn hoofd?

Anoniem
05-06-2022

2
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi, dit verhaal wat je schrijf herken ik heel goed in die van mijn man.

Nou zal je een stukje vertellen en dan kun je zelf zien hoe kwetsend het over komt. Ik ben jou man.

Wat deed ik verkeerd in de relatie?
Wat had ik beter kunnen doen?
Hoe had ik dit kunnen voorkomen?
Vindt ze me niet meer mooi?

Dit heeft mijn man dus ook gedaan en zo stond ik voor de spiegel. 😢

Jennifer
14-06-2022
Reactie:
Dankjewel voor je eerlijke reactie. Begrijp de reactie ook volledig.. Is meerdere malen door mijn hoofd gegaan en weet hoe verkeerd het was en oneerlijk voor hem. Hoe ben jij ermee omgegaan? Hoe stop je de gedachten/verlangens?

Lievegroet ..

Anoniem
15-06-2022
Reactie:
Als je eens gaat kijken waar je behoefte Aan aandacht vandaan komt, kom je een stuk verder. Dat zal in je jeugd zijn ontstaan. Als kind. Ga in therapie, vind gezondere hobby,s dan single mannen verleiden. De natuurlijke drang om zaad te halen aan de rand vj territorium is jou aan het overnemen. Trek je nu niet aan noodrem, gaat het maar 1 kant op. Maar de man die jou straks vult met zijn zaad, gaat jou geen huis, ring of emotionele steun geven. Die zegt vriendelijk bedankt en dan ben je wel je steun kwijt thuis. Weet dus wat je oot spel zet. Ga opzoek naar diepere bevredigende activiteiten dan als een treurig eenzame getrouwde vrouw aandachts geil rond te lopen. Je hebt een kingdom die je moet beschermen niet afbreken. Vind je antwoorden ook allicht in de bijbel of volg een alpha cursus. Je bent zoals ik het lees aandacht verslaafd en hebt geen innerlijke liefde en rust dat het misschien goed is zo.
Vraag jezelf af wat het jou brengt die aandacht? En vervul dit op andere manier.

zelda
08-09-2022
Reactie:
Therapie!!!

Je hebt die aandacht van mannen nodig om vertrouwen in jezelf te hebben.
Ga na welke diepere behoefte je hiermee wilt invullen, je gaat moeten graven.

Eens je weet welke behoefte het is ga aan de slag met je man. Spreek je behoefte uit! En neen je behoefte is niet aandacht van anderen, op de ene of andere manier voel jij je zelfzeker, sexy en vrouw als je die aandacht krijgt…. Ga na hoe je dat van je man kan hebben? Wellicht heeft hij dezelfde interesse als jij. Een parenclub? Rollenspel… gewoon meer romantiek, versieren en flirten?

Tuurlijk voelt dit verkeerd want zoals hierboven vermeld zal hij zich afvragen ben ik niet genoeg? Wat doe ik verkeerd? Maar als jij niet aangeeft wat je nodig hebt kan hij ook niets doen.

Neem weer de controle over jezelf en je behoeftes ga in therapie

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 101 - Is mijn slechtste besluit geweest

Ben 42 jaar gehuwd geweest. Ben na en dan gescheiden op mijn 69ste. Was sedert september 2002 geen enkel innige contact. Na korte reactie met andere dame is die ook spaak gelopen, ze lichte me gewoon op.
Mijn ex heeft me gevraagd om terug bij haar te komen. Is mijn slechtste besluit geweest. Ben nu sedert enkele dagen terug maar de verwijten vliegen me rond de oren. Heb getracht langs een relatiebureau een nieuw leven te beginnen, maar als ze mijn gezondheidstoestand kennen (wegens een mislukte rugopertie is er een morfinepomp ingepland). Kortom niets lukt. Heb er al ernstig over nagedacht om de veerman te betalen en de Styx over te steken. Of is er een forum of andere instantie die mensen met dezelfde problemen samenbrengt

Etienne
16-07-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 102 - Ben ik inderdaad de boosdoener?

Ik heb nu wat weken vakantie (eerste echte in 4 jaar). Na meerdere malen vragen of mijn partner vakantie kon nemen, nog steeds geen antwoord gehad. Dus nu kunnen we niet meer iets boeken. Ik moest zelf maar lekker gaan. Goed, ik heb dat maar geaccepteerd en blijf rond nl een beetje rond keutelen. Maar omdat ik nu vakantie heb, wordt er verwacht dat ik al het huishouden op me neem. Ik vroeg laatste of hij de pan die 4 dagen stond even af kon wassen terwijl ik aan het koken was (was mijn eerste dag vakantie). Ik ga namelijk niet meer als ik kook ook de afwas doen, de afspraak is dat hij dat doet. Maar hij had een lange dag werken gehad en ik had vakantie, dus ik moest het doen vond hij. Ik doe als ik geen vakantie heb al een hoop, de meeste boodschappen, organisatie, koken etc. Ik ben echt ontploft toen hij boos op me werd, ik voelde me zo denigrerend behandeld. Ben ik nou de gene die gek is? Tuurlijk wil ik wat extra taken op me nemen als ik even niet hoef te werken, maar het is nu dat hij bijna niets hoeft te doen. Ik voel me zo gebruikt. En ik heb al moeite met hoe weinig hij doet. Met veel moeite doet hij minimale dingen. Oude snoep papiertjes en propjes, oude kleding dat blijft liggen. Dit voelt als een smoes dat hij lekker helemaal niks hoeft te doen. Ik heb nu echt het gevoel dat ik gek ben. Iemand shirt ervaring mee en of ik inderdaad de boosdoener ben?

Dani
19-07-2022

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Vervelend van je vakantie. Heb je er toch nog een beetje van kunnen genieten? Ik denk dat het goed is dat jullie serieus in gesprek gaan over de taakverdeling. En aan jou is dan zijn taken niet over te nemen of over te doen. Al doen leert men. En tip voor de volgende keer : lekker veel uitjes plannen

Tine
17-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 103 - Ik denk dat deze relatie gebaseerd is op leugens

Hallo.Ik heb al 5 jaar samen met mijn partner.Ik Heb een dochter uit mijn vorige relatie en wij hebben een dochter samen.Ik en mijn partner hebben altijd een moeilijke relatie gehad samen.Onze relatie bestaat uit veel ruzie en agressie van mijn partner naar mij toe geeft mij al geslagen heb al verschillende keren bond en blauw van hem geweest heb het altijd op zij gezet en hem kansen blijven geven.In begin was er nog liefde en al tussen ons knuffelde we nog kreeg ik nog kussen met opstaan en slapen gaan.Nu is dit al een tijdje niet meer aanwezig het is precies of onze relatie uitgeblust is.Deze week heb ik in zijn gsm berichtjes gezien naar een andere vrouw er stond in voor af te spreken samen in bad te gaan en intiem te zijn voor mij was dit echt een schok ik ben ten einden gewoon.Ik denk dat ik met een narcis te maken heb.Heb met hem gepraat hem kan niet zeggen waarom hem dit gestuurd geeft naar die andere vrouw hij blijft zeggen dat er niks gebeurd is tussen hem en die andere vrouw.De vrouw ontkent ook alles.Hem blijft zeggen dat hij mij nog graag ziet en dat ik de enige ben voor hem.Maar ik kan hem niet geloven.Ik slaap vanaf dat moment apart.En het lijkt hem niks te doen.Hem doet geen moeite om met mij te praten of zo en begin ik over het voorval begint die te zuchten veel spijt geeft hij nog niet getoond naar mij toe.Ik denk dat deze relatie gebaseerd is op leugens ik kan hem niet meer vertrouwen mijn vertrouwen is weg.Hij wild dat ik normaal doe alsof er niks gebeurd is.Ik denk dat ik deze relatie ga stoppen ik kan zo niet verder weet niet wat doen.Zijn er nog dames die dit meemaakte.Wat moet ik doen?

Anoniem
11-08-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 104 - Ongeveer 6 jaar geleden kreeg mijn man erectieproblemen

Wij zijn een stel van man 67 en vrouw 62 .
Ongeveer 6 jaar geleden kreeg mijn man erectieproblemen hij verweet het aan het vele medicijn gebruik . Als oplossing is hij viagra gaan gebruiken . Dit ging een tijd goed tot hij ging klagen over hoofdpijn door de viagra pillen . Begreep ik volkomen . Ons sexleven kwam toen op een laag pitje te staan . Het lukte ook steeds minder goed om een erectie te krijgen . Wat ik niet begrijp want s’ochtends heeft hij wel een ochtend erectie. Ik moet zeggen dat het mij niet zo veel uitmaakt geen sex te hebben . Maar nu ben ik er achter gekomen dat mijn man wel naar porno zit te kijken en zich daar ook bij bevredigt . Ik heb hem betrapt en hij zij gewoon dat hij naar iets anders aan het kijken was . Ik heb hem er mee geconfronteerd dat ik het heb gezien . Hij is een persoon dat altijd alles onder controle wil hebben . Nu zij hij dat ik frigide ben en hij er dan maar af en toe een rukkie aan gaf . Ik heb 2 avonden achter elkaar gezien dat hij ruim 4 uur zat te kijken en zich herhaaldelijk aftrok . Ik kon niet geloven wat ik zag . Ik voel mij heel erg beledigd . Hij heeft ook geen excuses aangeboden .

Anoniem
27-08-2022

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Fijn dat u eindelijk inzicht heeft in gedrag wat uw man al jaren doet. Door deze sexprikkeling, porno, kan een man nog moeilijk van een echte vrouw van vlees en bloed opgewonden raken en haar ook niet echt meer bevredigen. Ze krijgen een slappe, of komen zeer snel klaar.
Om er verder achter te komen wat hij buiten de deurv uitspookt kunt u een prive detective inhuren.

Maargoed hij rukt zich af op Andere vrouwen, de vraag is gaat u zitten kniezen, of gaat u nu eens voor uw eigen plezier in het leven?
U hebt ook recht om dan Aan uw trekken te komen. Eens kijken hoe uw man zich daarbij voelt?

Wilt u wel samen blijven en zelf ook een leuk sexleven ervaren, kunt u of een sex therapie inzetten of het heel anders aanpakken. Nl mannen leren door pijnervaringen. Ik zou zeggen nodig de buurman uit.

zelda
02-09-2022

Jouw reactie:



Verhaal 105 - Ik ben 7 jaar getrouwd met een tunesische man

Ik ben 7 jaar getrouwd met een tunesische man,die 17 jaar jonger is
Hij will de relatieproblemen stoppen omdat Hij vind dat ik hem niks gun
Hij zit namelijk in het weekend,Elke nacht op tiktok,live te chatted
Soms zijn dat enkel vrouwen
Ik versta niet wat ze zeggen want ze spreken arabisch
Als Ik will gaan slapen moet ik een bericht sturen naar hem en Dan komt Hij naar beneden,verder live gaan
Hij is constant met tiktok bezichtiging
Wat is jullie mening?
Hij gaat niet op Cafe dus vind dat hij dit mag doen

Wendy
08-09-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 106 - Een vriend draagt graag mijn nachtpon of slipje

Een vriend draagt het liefst iedere dag mijn kleding zoals nachtpon , slipje, die ik aan heb gehad.
Hij wordt daar opgewonden van. ( hij is getrouwd )
Op zich niet zo erg, maar als het iedere dag is en hij het ook doet tijdens zijn werk, begin ik me toch wat zorgen te maken. Hij verteld het me ook telkens weer en laat soms foto zien dat hij mijn kleding aan heeft.
Is dit herkenbaar ?

saskia
15-09-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 107 - Als we samen oud willen worden...

Ik ben inmiddels 30, heb 3 kinderen van 8, 5 en 3. Sinds 6maanden zijn de moeder van mijn kinderen en ik uit elkaar op goede grond. Ze heeft een huis gevonden en gaat over 1 maand verhuizen met de jongste 2 kinderen ( 2 straten verder)

Ik heb 7 weken geleden iemand anders ontmoet waarbij we direct een grote klik hadden samen, ze heeft een relatie waarbij ze nog veel van hem houd maar niet meer samen oud wilt worden omdat hun doelen niet op 1 lijn liggen. Ze heeft zich helemaal opengesteld naar mij toe en weet van mijn situatie af en kinderen. Ze is veel te jong om zich bij mij aan te sluiten op dit moment maar in haar gedrag is ze ouder. Ze is 20.

Ze geeft aan dat ze graag wilt proberen om met mij, mijn kinderen en toekomstige kinderen samen oud te willen worden. Ik voel hier natuurlijk veel voor. We hebben het er vaak over gehad en kwa doelen liggen we bijna met alles op 1 lijn. Ik heb duidelijk gemaakt dat in een bestaand gezin stappen niet niets is, tevens wil ik dat ze haar studie en loopbaan afrond voor we onzelf in het diepe stappen.

Duidelijk is dat we beidde nog losse eindjes hebben die eerst opgelost moeten worden, verder hebben we besloten als we samen oud willen worden dit doordacht moet zijn en met rustige stappen.

Het is een moeilijke en lastige situatie aan beidde fronten voor mij ik wil mijzelf nog niet in iets nieuws storten zo snel maar die klik is bijzonder genoeg om aan vast te houden.

Dit is alles wat ik kwijt wou.


Lex
18-09-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 108 - Hij stak mij in mijn buik

Beste Mensen, graag zou ik mijn verhaal met jullie willen delen..

Ik heb in het afgelopen 1.5 jaar met een jongen in een relatie gezeten. Surinaamse Moslim jongen, 23 jaar, wonend in Den Haag. Hij wilde onze relatie nooit openbaar maken of mij als "vriendin" erkennen. "Niet iedereen hoeft te weten, want er zijn veel boze ogen". Maar wel ter sprake brengen om samen te wonen en de woning die hij had samen in te richten en hierna een Nikaah (islamitische huwelijksuitsluiting) uit te voeren. In het huis heb ik duizenden euro's geïnvesteerd om het huis af te maken.

Ik ben een dame van 19, blindelingsverliefd.
Nooit gedacht dat mijn leven op de ene andere dag op z'n kop zou staan.

We kregen een kleine ruzie. Die vervolgens uit de hand liep doordat meneer doorsloeg in zijn boosheid/agressie, dat voor mij in 1,5 jaar tijd totaal onbekend was. Deze ruzie is zo uitgelopen dat toen hij intimiderend voor mijn neus stond. Hij een mes uit zijn bodywarmer haalde en mij vervolgens stak in mijn buik.

Hierna is alles als een trein voor mij gaan lopen. Van het ene moment in het ziekenhuis en vervolgens het andere moment op de politiebureau, en zo ging dat door.

Ik heb mijn relatie met mijn ex voor ons zelf altijd gehouden. Tot na het incident ik onze privé boven tafel moest leggen. Op het politiebureau zowel als bij familie.

Achteraf gezien sta ik erbij stil wat ik beter had kunnen doen, hoe had ik dit kunnen voorkomen? Misschien had ik wel met mijn omgeving moeten praten om een bepaalde signaal te herkennen?


Ik hoop dat ik met dit verhaal een heleboel ogen kan openen. Dat er uberhaupt nog zulke figuren rond lopen in 2022.. Het zou je zusje, dochter, nichtje of vriendin maar overkomen. Mijn advies wat ik iedereen wil meegeven is: be smart en verleg je grenzen nooit voor een jongen!

PRAAT. ALTIJD. MET. IEMAND!! Voor je jezelf in een positie zet waarbij het escaleert en je het ACHTERAF niet meer kan veranderen. Er zijn genoeg vrouwen en jonge meiden die vast zitten in een relatie met een narcist, psychopaat of hypocriet waar ze niet meer uit kunnen. Omdat ze bijvoorbeeld kinderen met elkaar hebben of helaas getrouwd mee zijn. Vreselijk om zoiets traumatisch mee te maken. Zelfs je eigen partner kan je stabben. Letterlijk.

Voor nu zit mijn ex-partner vast (in hechtenis). Het is een heel traject waar ik mentaal mee bezig ben. Ook spannend wat over 2 weken uiteindelijk de eindbeslissing van het Openbaar Ministerie wordt.

Farah
23-09-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 109 - De sex is al jaren slecht

Ik heb mn vriend al heel vaak betrapt op porno kijken, dat heb ik ondertussen maar geaccepteerd, maar ik heb ook een aantal keer gezien in zijn zoekgeschiedenis dat hij naar prostituees heeft gekeken, de eerste keer zij hij dat dat spam was, de 2e keer zij hij dat zn vriend op zijn telefoon had gekeken, ik geloof hier natuurlijk helemaal niks van. Daarna kon ik nooit meer iets terug vinden, hij wist alles nauwkeurig. De sex is al jaren slecht, hij werkt veel, we hebben 3 kinderen, druk etc maar ik heb ook het gevoel dat hij excuses maakt ,gemiddeld hebben we 1x per 2 weken sex. We zijn nu 10 jaar bij elkaar. Verder verloopt onze communicatie ook heel vaak verkeerd, discussies over van alles, snel ruzie, ik weet soms echt niet wat ik moet doen....

Julia
24-09-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 110 - Ik weet verder nog niet wat ik hier mee aan moet

Hoi allemaal,

Mijn naam is Peter. Ik ben vierendertig jaar en kom net uit een relatie van nog net geen 6 jaar.

Normaliter zoek ik nooit naar een dergelijk forum maar therapie heeft mij geleerd om dingen van je af te schrijven. Dus here goes.

Mijn nu ex komt van origine uit Noorwegen. Zij had een Nederlandse vriend met wie ze een dochtertje heeft gekregen. Hij leek na een tijd een ander te hebben. Die ander woont in Zweden.

Toen dit bekend werd zette hij mijn ex op straat. Ik zelf woonde toen nog niet op mezelf en ik ben toen voor haar snel een studio gaan zoeken omdat dat het snelst te vinden was.

Wat volgde was een aantal jaar van rechtszaken omdat haar ex naar Zweden wilde verhuizen met hun dochtertje. Dat heeft hij ook gewonnen en woont daar inmiddels alweer wat jaren.

Los van deze heftige jaren hoorde ik na een TESE operatie in het Erasmus dat ik onvruchtbaar ben en er ook geen remedie voor is. Mijn ex was erg overstuur hierover en ik leek er het eerste halfjaar redelijk kalm onder. Het leek alsof het me niets deed.

Op gegeven moment zei mijn ex dat ze het niet meer ziet zitten. Ik leek me onbewust erg af te sluiten en leerde door een aantal gesprekken bij de huisarts psycholoog dat het hoogtswaarschijnlijk door het nieuws van de onvruchtbaarheid kwam.
In tussen was mijn ex al met een toenmalige collega aan de haal gegaan terwijl we nog samen waren en wij nog samenwoonden.

Ze stonden vaak beneden bij het appartementen complex en zodra ze me aan zagen komen met de auto gingen ze snel weg de berging in of hij ging ervandoor en zij ging naar binnen. Ze zei in die periode zelfs dat ze sex hadden en ze teleurgesteld was dat ze niet zwanger was al van hem. Het domme is dat hij zelf een vriendin met een kind had nog waar hij dus zelf ook weer bij vreemd ging. Dit heeft een aantal maanden geduurd en alles terwijl mijn ex en ik nog samenwoonden. We hadden niet veel spaargeld meer en ik kon geen kant op.

Na een tijd kwam ze tot bezinning en gaf aan enorm veel spijt te hebben. Die gozer was afgekapt en al het contact was verbroken. Ik was een dusdanige emotioneel wrak dat ik haar weer teruggenomen heb,

Ik ben vervolgens in therapie gegaan en heb vorige week mijn meer dan een jaar durende therapie afgesloten. Ik voel me sterker en beter.

Maar nu, afgelopen zaterdag, kwam mijn ex thuis van haar werk en gaf aan te willen praten. Ze zei dat ze ziet dat ik beter ben geworden en dat ik een hele goede vriend ben en een fijne relatie maar ze houd niet meer van me en ziet geen toekomst met me.
Afgelopen maandag however gaf ze aan al nummers uitgewisseld te hebben met een klant die ze kent via haar werk. Ze werkt in een tankstation.

Dit is de tweede keer dat het lijkt alsof ze alweer met een ander bezig is terwijl ze het net verbrak. En qua wonen zitten we nog in dezelfde situatie waarin geen van ons beide ergens heen kan.

Ik vind het enorm moeilijk haar te zien texten met een ander terwijl het voor mij nog steeds voelt alsof de vloer onder me vandaan is gezakt.

Wel heb ik al stappen gezet om te kijken of ik waar we nu wonen, alleen kan blijven huren. Dat zou een van de benauwende situaties al weghalen.
Ik weet verder nog niet wat ik hier mee aan moet.

Bedankt voor het lezen.

Peter
27-09-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 111 - Het vreet aan mijn vertrouwen naar mijn man

Hallo ik ben getrouwd met een man en samen hebben we 2 dochters. 3 jaar geleden werd mijn man verliefd op een collega, ze hebben niks gedaan zegt hij alleen schrok hij zelf heel erg van zijn gevoelens. Hierna heeft hij een burnout en depressie gekregen. hij heeft bij de collega aangegeven dat hij geen contact meer wilt omdat hij mij niet kwijt wilt.

De collega is alleen een stuk standvastiger. elk jaar blijft ze contact zoeken. Heeft iemand tips? ze blijft elk jaar weer die oude koeien uit de sloot halen terwijl wij als gezin verder willen gaan.

Het vreet aan mijn vertrouwen naar mijn man. Hoe kan iemand na 3 jaar geen contact nog steeds zo wanhopig zijn naar de liefde van een getrouwde man. helemaal als er niets is gebeurt behalve praten.


Anoniem
04-10-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 112 - Geen liefde en sex geen knuffels

Hallo ik ben 5 jaar getrouwd met Tunesië man maar we hebben geen liefde en sex geen knuffels ik miss het hii zegt hij heeft stress hij wil kids ik kan wegens mijn ziekte niet kids krijgen dat had ik hem gezegd ik voel hem ver van mij vandaan ik weet niet meer wat te doen

Jeska
27-10-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 113 - Ben bie man van 55 j

Met marco ben een bie man van 55 j en een zeer goede relatie. Maar in sex is het minder omdat ik ook op mannen val .
Mijn vrouwke weet dat ik bie ben en laat me daarin vrij. Dus ik ga regelmatig naar gay club.
Voel me soms wel schuldig, heb haar ook gezegd dat ze ook mag sexen met andere mannen. Maar is niet nodig zegt ze. Wat vinden andere mensen hiervan ?

Marco
09-11-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 114 - Wat nu?

Heb 12 jaar een relatie. Vanaf het begin vd relatie is mn vriend meerdere malen online vreemd gegaan met meerdere vrouwen. Sindsdien is het vertrouwen in hem compleet weg. Hebben inmiddels 2 kinderen samen (4 en 9 jaar) maar tot de dag van vandaag vertrouw ik hem niet. Hij weet dat en als we een keer ruzie hebben komt dit onderwerp constant na boven vanuit mijn kant. Ik kan het tot op heden gewoon geen plekje geven. Inmiddels soort van wraak na hem gecreëerd onder het mom van wat jij al jaren doet bij mij doe ik nu bij jou.. heb sinds een aantal maanden contact met een andere man, die niet weet dat ik een relatie heb. ( i know, zit hierin echt wel fout) maar het contact dat wij hebben voelt zo goed en vertrouwd. Inmiddels begin in echt gevoelens voor die man te krijgen. Maar wat nu? Klinkt raar, maar weggaan is niet een optie. Kan het financieel niet opbrengen om hier alleen te wonen. Ik weet dat ik verkeerd bezig ben, maar het gevoel voor die andere man dat heb ik nog nooit voor iemand gevoelt. Iemand tips?

Anoniem
11-11-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 115 - Een maand geleden nog over kinderen gepraat en gisteren over mogelijks uit elkaar

Relatiedip na 3,5 jaar. Een maand geleden nog over kinderen gepraat en gisteren over mogelijks uit elkaar gaan. Kapot vanbinnen, iemand die dit herkent of me hierin gerust kan stellen? :(

I.
17-11-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 116 - Ik wil mijn vriend terug

hoi mijn naam is maia ik ben 36 jaar en 9 jaar getrouwt geweest met een geweldadige man die op groffe wijze dwong dingen te doen bij hem met hem die ik niet wou,hij was zwaar alcoholist,ook in mijn verleden ben ik vaak gedwongen dingen te doen die ik niet wou,

 

nu heb ik 2 jaar een nieuwe vriend en leid ons sexleven er onder omdat ik sommige dingen niet fijn vind om te doen die hii wel graag wil van mij,ik heb uiteindelijk voorgesteld om een openrelatie aan te gaan zodat hij bij andere vrouwen kan krijgen wat mij niet lukt om hem te geven,

 

maar dat werd een ramp hij sloeg er in door en zag mij niet meer staan en het heeft bijna onze relatie gekost hij heeft nog steeds contact met een vrouw die geweldig vond in bed hij houd van mij zegt hij en wil accepteren dat ik het heb stop gezet die openrelatie maar begrijpt niet waarom ik voel me erg onzeker en doe alles om onze relatie te redden,

 

maar wil niets liever dan dat hij zou zeggen,ik wil jou alleen hoe je ook bent ,maar dat zegt hij niet en mijn gevoelens lijke hem ook niet veel te intreseren,ook zijn we een hele tijd naar sexclubs geweest en zo maar ikkwam er achter dat het niets voor mij was hij vond het geweldig,

 

ik wil mijn vriend terug die echt mij alleen wou en zegt ik respecteer jou verleden en we gaan er voor samen zonder al die dingen maar dat doet hij niet,ik weet me geen raad meer,wat nu


maia
> 2 jaar geleden

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Beste Maia,

Als ik jouw verhaal lees, dan lijk je te kiezen voor relaties met mannen waar je zelf niet gelukkig van wordt.

Het is denk ik vooral belangrijk dat je bij je zelf op zelfonderzoek uitgaat wat de reden is dat je dit doet.

Op basis van je verhaal lijkt het erop dat je een laag gevoel van zelfwaarde hebt en dat je het moeilijk vindt om je grenzen aan te geven en vooral bezig bent met dat je partner gelukkig is.

Je zou juist vooral moeten kijken wat jou gelukkig maakt. En te voelen dat jij het waard bent om een leuke vriend te hebben.

Nu trek je mannen aan die passen bij jouw huidige zelfbeeld, bij wat jij uitzendt naar jouw omgeving.

Als jij anders naar jezelf kijkt, blijer bent met jezelf, jezelf respecteert, dan straal je dat uit, en dan trek je mannen aan die jou ook respecteren om wie je bent.

Ik zou je adviseren om daar ofwel zelf mee aan de slag te gaan, ofwel om hulp in te roepen van een hulpverlener / therapeut / psycholoog, die samen met jou de nodige stappen kan zetten.

Ik wens je veel succes, warmte en liefde voor jezelf. :-)


Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Het is niet gezond voor je zelf. Het is beter om alleen te zijn en jezelf gelukkig te maken. Voel je zelf verzekerd , kijk in de spiegel en zie de beauty in, en weet ook dat je een man verdient die jou met respect en met liefde behandeld. Neem geen genoegen met minder. Maar wees eerst happy met jezelf

Anoniem
18-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 117 - mijn man heeft niets met intimiteit

Beste lotgenoten,

Ik ben al 6 jaar getrouwd met iemand die totaal niets geeft om intimiteit. Al jaren maak ik ruzie met hem hierover. Als ik niets vraag kunnen we jaren zonder intimiteit. Ookal zet ik de eerste stap, hij weigert dan nog zo vaak mogelijk. Porno kijjen en webcamsex kan die wel. Heb hem vaker betrapt. Telkens belooft hij te veranderen maar er verandert niets. We slapen apart.ik heb een kind gekregen per ivf en ben nu van de tweede zwanger. Hoe dat is gebeurd? Mag een miracle zijn... we hebben dit jaar niet eens 5 keer sex gehad. Ik ben dit zat!! Ik haat hem hierdoor en kan hem niet uitstaan. Doordat we kinderen hebben heb ik een scheiding uitgesteld. Ik denk toch dat het gaat gebeuren. Ben bijna 6 mnd zwanger hij heeft me met geen hand aangeraakt.

Rana
> 2 jaar geleden

1
7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken zoveel in jouw verhaal. Ik ben inmiddels 35 jaar getrouwd en heb nog nul zelfvertrouwen. Therapie en alles heeft niet gewerkt. Ik weet het het is verschrikkelijk te moeten leven met iemand die je niet werkelijk voelt.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken zoveel in jouw verhaal. Ik ben inmiddels 35 jaar getrouwd en heb nog nul zelfvertrouwen. Therapie en alles heeft niet gewerkt. Ik weet het het is verschrikkelijk te moeten leven met iemand die je niet werkelijk voelt.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Mijn man heeft ook weinig met intimiteit. Soms denk ik dat hij chemisch gecastreerd is ofZo. Nooit betrap ik hem op porno of het aantrekkelijk vinden van een andere vrouw. En toch word Ik hierdoor erg onzeker. En ik merk ook dat ik wel behoefte heb aan knuffelen. Ik ben ook enorm in dilemma hoe we dit kunnen oplossen en merk ook dat ik steeds meer twijfel of er nog liefde is tussen ons. Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat je tot een goed besluit kan komen.

Lonelygirl
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik ken dat ook die situatie. Ik slaap ook apart. Erg he.

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik ken deze toestand
Erg he

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken veel in je verhaal, ik ben er klaar mee na 30 jaar.
Ik ga kiezen voor mijzelf. Dat zou jij ook moeten doen

Anoniem
09-04-2021
Reactie:
Wow!!! Pikken jullie dit zo lang? Wat is dan de motivatie om samen te blijven?

Dat het aanwezig is is 1 zaak, erover praten en samen oplossingen zoeken. Komen die er niet tja dan kies je voor jezelf.
Dames die opredder heeft lang genoeg geduurd! Kies voor geluk samen of geluk alleen

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 118 - Vreemdgaan

Oké, hier mijn verhaal. Ik merk dat ik al emotioneel word als ik aan dit verhaal begin maar goed.
Om bij het begin te beginnen. Ik heb mijn relatie verbroken in augustus vorig jaar na een relatie van bijna 10 jaar, het was op en het was eigenlijk al een hele lange tijd op, maar nooit gedurfd de knoop door te hakken. Na ongeveer 3 weken ging ik op tinder, ik zag hoe leuk een vriendin dit vond en hoe druk ze het er maar mee had, terwijl ik dit van te voren altijd had afgezworen ooit op tinder te gaan. Na een paar dates en het nodige one night stands, kwam ik een jongen tegen, laten we hem s noemen, moslimse jongen, ik ben zelf Nederlands, pittige man, al ben ik zelf ook niet de makkelijkste. We kwamen beide net uit een relatie en hadden in het begin de leukste tijd, we hadden geen verplichtingen en verwachtte ook niets van elkaar. Later werd het serieuzer, hij verwijderde veel van zijn social media en gaf aan dat hij het niet leuk zou vinden als ik nog met jongens sprak, die ik via Tinder had leren kennen. Logisch leek mij, dus dat kappte ik ook af, alleen met 1 iemand niet, daar sprak ik mee af en heb ermee gezoend, s kwam daar achter en werd heel kwaad, het contact hebben we niet verbroken. Ik had wel over meerdere dingen gelogen, zoals de vakantie die ik met mij ex heb gemaakt om te kijken of er nog iets in zat terwijl ik tegen s heb gezegd dat ik met mij beste vriendin op vakantie was. Ook hier kwam hij achter doordat mijn ex foto's had gestuurd van de vakantie en hij deze omgeving herkende. Later kwam ik er achter dat hij contact had met een meisje en hier mee had afgesproken, hier werd ik heel kwaad om en voelde me vernederd, terwijl ik weet dat ik dat niet kan zijn, ik heb namelijk ook over genoeg gelogen. We kwamen tot de conclusie dat het misschien beter was om te stoppen, we kwamen namelijk allebei uit een relatie en misschien waren we niet toe aan een nieuwe. Toch bleven we contact met elkaar opnemen, we misste elkaar en wilde elkaar zien. Nu hebben we oud en nieuw samen gevierd, een vriendin kwam langs, ze wilde niet alleen zijn, logisch, dus met een paar vrienden heb ik een leuke oud en nieuw gehad. Mijn vriendin bleef slapen, maar ook s bleef slapen. S en ik hebben het wel eens over trio's gehad en wilde dit allebei wel eens proberen, al had ik wel gezegd dat ik dit niet wilde met een vriendin, ik wilde mijn vriendschap niet op het spel zetten. Uiteindelijk lagen we met zijn 3e in mijn bed en mijn vriendin vroeg aan s of ze hem wilde kriebelen, ik zag daar op dat moment niet het probleem in, al had ik wel een licht gevoel van jaloerzie, heel slecht ik weet het. Ik was op dat moment half in slaap gevallen en na het wakker worden, zaten we met ze 3e te dollen, mijn vriendin gaf aan dat ze van een dominante man hield en dat hij sterke handen had, uiteindelijk sloeg hij haar op haar billen en was mijn gevoel van een trio met een vriendin verdwenen. Ondanks het feit dat ik wist dat zij het waarschijnlijk niet wilde, had ik tegelijkertijd het gevoel dat ik haar het meest vertrouw, ze gaf namelijk ook niet aan dat ze het niet fijn vond. 2 dagen later, mijn vriendin appt mij dat ze me wilt zien en spreken over iets belangrijks. Nadat ik bij haar ben aangekomen, geeft ze aan dat ze wilt dat ik het contact met s verbreek. Ik vraag haar waarom, ze geeft aan dat hij meerdere keren heeft geprobeerd om aan haar billen te zitten, nadat ik naar het toilet was gegaan. Hij kriebelde haar eerst in haar nek en ging daarna steeds meer naar beneden. Ik werd zo kwaad en kreeg het zwart voor me, hoe kon hij zo met mij vriendin om gaan, terwijl er tegelijkertijd in me om ging waarom ze daar niet eerder iets van zei en net deed alsof er niets aan de hand was en hem wel vroeg te blijven kriebelen in zijn nek. Ik ben als een gek naar hem toe gegaan en heb gevraagd waarom hij tegen mij had gelogen, ik had namelijk daarvoor aan hem gevraagd hoe vaak hij aan haar billen had gezeten, hij gaf aan 2 keer, daar ben ik zelf bij geweest, later bleek dat die 4 keer aan haar billen had gezeten, maar dat had die niet gezegd, hij gaf aan dat die daar niet het kwaad in zag, omdat mijn vriendin naar zijn mening tekenen aangaf dat ze er wel interesse in had. Ik.werd kwaad want hij had dit met mij moeten bespreken en hij dacht alleen maar aan zijn eigen genot. Hij zegt dat die er spijt van heeft en wilt zijn excuses aan haar aanbieden, maar zij wilt hem met geen mogelijkheid meer zien. Hij zegt dat als zij van mij eist te kiezen, ik voor haar moet kiezen omdat zij me beste vriendin is en hij de gene is geweest die een fout heeft gemaakt, maar aan de ene kant wil ik niet kiezen en ben ik meer om s gaan geven, dan ik eigenlijk had gewild. Ik heb het gevoel alsof ik de controle kwijt ben en straks 2 mensen kwijt raak, wat moet ik nu doen?

Nathalie
> 2 jaar geleden

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Met S heb je geen relatie waarom wil je het contact houden. Bedenk eerst goed wat je van S wil.
Maar is het, waard om je vriendschap op te geven ? Je vriendin is eerlijk tegen je geweest en S niet

Anoniem
18-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 119 - ik heb zwaar mijn twijfels

Goedemorgen allemaal,

Ik heb sinds 3 jaar een relatie en we hebben sinds 9 mnd een baby samen. Ik heb al 2 kids uit eerdere relatie en hierin hebben wij al het nodige meegemaakt. Juli zouden we gaan trouwen maar ik heb heel zwaar mijn twijfels. Door mijn wantrouwen ben ik best moeilijk maar ik blijf ook elke keer dingen tegenkomen bij hem die mij wantrouwen geven. In de afgelopen weken ben ik oa datingsites tegengekomen. Specifiek voor sex. Ik ben erachter gekomen dat hij vrouwen in zijn telefoon onder mannen namen van zijn werk zet. Hij is altijd "werken". Heb hem ook al keer betrapt dat hij vertelde op zn werk te zijn en toen was hij er niet. Hij heeft overal een excuus voor en niks is waar. Hij laat mij twijfelen aan mezelf en das echt frustrerend.

Mup
> 2 jaar geleden

1
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Zo herkenbaar zit in dezelfde situatie , ook 16 jaar samen en nu eindelijk het aan gedurfd en gezegd dat ik wil scheiden.

Ania
> 2 jaar geleden
Reactie:
Herkenbaar. Als je de mogelijkheid hebt, ga dan en probeer je geluk opnieuw te vinden. Liegende vreemdgangers cq hoerenlopers blijven dit hun leven lang doen. Dit tast jouw zelfvertrouwen, eigenwaarde en geluk aan. Je wordt verbitterd, achterdochtig. Dit is niet jouw maatje, want een echte vriend die liegt niet glashard en houdt rekening met jouw gevoelens

Anoniem
03-08-2021
Reactie:
Niet trouwen. Het is rouwen aangezien je al weet wat hij stiekem doet. Wat heeft de waarde van trouwen dan ?? Dan is het toch alleen maar voor de show.
Je kan het wel, je bent sterk genoeg om de kinderen zelfstandig op te voeden

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Kijk eerst even naar zijn bankrekening en vermogen voordat je trouwt, er zijn zat vrouwen die op deze manier hun recht halen en zo'n partner dan maar financieel terugpakken. Ze doen het buiten de deur naar verlaten vaak hun vrouw met kind niet
Schijnheilig is het wel, ik zou zeggen wees slim , kies voor jezelf, onthecht je hart. Zorg dat je financieel de beste positie krijgt. Dit kun je regelen bij een notaris. Na in gemeenschap van goederen is nl de helft van zijn vermogen voor jou. Hij is toch te druk bezig met zijn swans en als jij het contract uit handen neemt leest hij vast niet de kleine letters. Of je gaat leven van een bijstand met 3 kids. Vraag mij dan wel af of hij zo alimentatie plichting is. Wees dus slim en 2x zo sluw als hij en laat hem vooral niks weten hiervan. Vecht voor jezelf en je kinderen

zelda
08-09-2022
Reactie:
Zelda, geweldige reactie!
Keep maar o zo goed!

Pak hem waar het pijn doet!!!!


Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 120 - Als ik het had geweten was ik niet met hem getrouwd

Hij steekt zijn vingers in zijn oren om niets te horen van mij. Samen oplossen kan hij niet. Wist ik het maar vroeger dan 40 jaar geleden dan was ik er nooit mee getrouwd

Anoniem
> 2 jaar geleden

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
ik heb ook al 38 jaar zo ,n man nu is hij met pensioen en ik trek het niet meer

jo
21-01-2021
Reactie:
Al denk je van niet, het is nooit te laat om te scheiden. Zoek hulp bij familie of vrienden en ga ervoor. Je hebt recht op geluk!

Anoniem
01-05-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 121 - Het is begonnen als grap

Ik heb al 3 jaar een verhouding met een getrouwde vrouw. Het is begonnen als een grap om eens met elkaar naar bed te gaan. Uiteindelijk hebben we in het geheim een relatie. In haar huwelijk gaat het al 2 jaar niet goed. Er is geen liefde en respect. Ik wacht nu al 2 jaar op het moment dat ze voor mij gaat kiezen. Ze was 3 kwart jaar geleden bezig met haar laatste fase om daar weg te gaan. Nu heeft ze persoonlijke problemen en stoot ze mij af. Ze zegt dat het vanzelf wel weer goed komt tussen ons. Ik kan niet zonder haar liefde ik heb in de afgelopen 2 jaar zo voor haar gevochten en hebben we zoveel meegemaakt. Moet ik er dan nu op vertrouwen dat het goedkomt met ons en dat ze echt voor mij gaat kiezen en wij samen een toekomst hebben?

Catoo
> 2 jaar geleden

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Nee ze gaat niet voor je kiezen
Anders was ze toch al weg. Geloof je nou echt dat het zo lang moet duren om uit elkaar te gaan? . Wees hard to get! Laat zien dat jij je vermaakt zonder haar, dan zal direct contact nemen met je. Maar neem geen contact op met haar. Je verspilt je tijd met haar. Je zal je geen toekomst geven

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Wat zij ook mag kiezen, hetzij voor jou hetzij voor haar man, verliezen doe jij als minnaar altijd in deze 2 gevallen. Daar kom je ooit wel achter.

Dannu
23-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 122 - Normaliter zoen je met elkaar, streel je elkaar....

Hallo allemaal,

Ik zocht eigenlijk een chat met lotgenoten maar toen kwam ik hierop terecht.
Zolang ik me verhaal maar kan delen! Ik heb nogmaar kort een relatie maar ervaar nu al best veel nadelen. Ik kan hier met hem niet over praten.
Normaliter in een relatie zoen je met elkaar, streel je elkaar en raak je elkaar aan. Dat is in mijn relatie niet het geval.. Althans enkel van mijn kant. Hij zal mij nooit is beffen, vingeren en/of zoenen. Hij zegt altijd als we ruzie hebben dat seks meer voor hem betekend dan enkel seks. Maar hoe kan het meer betekenen als je, je meisje niet eens aanraakt? Ik dacht eerst dat er iets mis met mij was en had al vanalles opgezocht op internet maar ik vraag me af of ik het wel bij mezelf moet zoeken. Als ik het vraag zegt hij ook er is niks mis met jou ik ben gewoon niet zo. Dus wil je me vertellen dat al je exen dit oke vonden? Om nooit aangeraakt te worden? Ik kan me dat niet voorstellen. Daarnaast is het zo gek dat ik een wederdienst verwacht? Ik verwen hem immers ook! En dan hebben we nog een game verslaving. Hele dagen/avonden/nachten brengt hij door achter de PC met vrienden om te praten en om te gamen. En ik zit dan maar op de bank of lig in bed. Ik ga ook wel is weg met vriendinnen maar ik ben gewend in relaties om dingen samen te doen. Hij zegt ik maak altijd genoeg tijd voor je. Maar als je genoeg tijd voor me zou maken dan zou ik dit niet voelen toch? Ik hou echt veel van hem maar het lijkt wel niet wederzijds als ik dit allemaal zie.

meisje die niet bemind word.
> 2 jaar geleden

1
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik heb 2x in zo'n soort relatie gezeten en heb regels gesteld, dat er niet meer dan 3 dagen gegamed mocht worden en dat we 4 dagen wat samen gingen doen. als als die dat niet kon en game belangrijker was dan mij ik weg ging, het zijn nu mijn exen.
maar ik moest leren dat mijn behoeftes net zo belangrijk zijn en ik moest lef krijgen om te zien dat ik wel van hem hield maar hem niet meer leuk vond. ik ben bij beide mannen op rustige en zonder ruzie weg gegaan door duidelijk te zijn in dat we uit elkaar gegroeid waren.

zoek jou kracht en de liefde voor jezelf en wat jij nodig hebt,
en zoek in je hart wat je echt wil en wat mogelijk is voor jou.
vrede hebben met hoe het nu is of ....

Fleur
03-01-2021
Reactie:
Wat erg. Er is niks met hem. Ik zeg tegen mijn partner dat intimiteit voor mij belangrijk is anders gaat het niet werken. Dus wat jij voelt verlangens behoeftes is heel normaal. En dat hij jou niet aanraakt is toch absurd. Als mijn vriend me kust op de wang dan zeg ik, zo kus je je nichtjes op de wang als iemand jarig is. Ik ben je vriendin geef me een kus op me mond of wil je dat ik iemand anders kus

Anoniem
18-08-2021
Reactie:
Weer een egoïstische prik!!!
Er is niks mis met jou! En ja seks kan voor hem meer zijn dan gewoon seks maar hij kan of wil duidelijk geen rekening houden met hoe jij je geliefd voelt.

Het is idd geven en nemen en dat snapt deze kerel niet.

Waar wacht je op, breek deze relatie.
Ben je misschien effe alleen maar weet je ook waarom je niet aangeraakt wordt

Kies voor een man die van je wilt houden zoals jij dat graag hebt

Bye boy.

Waarom blijven mensen toch in een relatie zitten die ze niet gelukkiger maakt

Anoniem
23-10-2022

Jouw reactie:



Verhaal 123 - Ik snap er niets van, houd hij me voor de gek?

Ik ga al anderhalf jaar met een man om hij is egt de raarste persoon die ik ooit gekent heb. We hebben maanden lang ruzie gehad over allerlei dingen en toch kwam die telkens bij me terug. Begin april hebben we besloten om eindelijk een serieuze relatie te starten. Maar nu een half jaar later bijna heb ik nog steeds zijn vrienden of familie nooit gezien ook mag ik nooit bij hem thuis komen telkens verzint die weer iets anders zodat die na mij toe komt. Maar hij komt wel met zijn zoontje bij me thuis zodat onze kindere samen kunnen spelen. Dus ik snap er gewoon niks meer van zou die nou egt serieus zijn of houd die me gwn voor de gek het aan hem vragen helpt nieg hij blijft volhouden dat die alles meent en egt van me houd

Anoniempje
> 2 jaar geleden

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Waarom komt hij bij jou thuis? Als jij niet bij ben thuis komt
Wie houdt wie voor de gek

Anoniem
18-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 124 - Vele kleine dingetjes

Mijn partner is ook ( vreemd geweest) denk ook zelf dat vrij lang heeft geduurd nooit over gepraat met hem en niet uitgepraat, kan me zelf niet meer zijn bij hem door dat dit gebeurd is haar man en mijn partner waren vrienden van elkaar, heb ze zien kussen(en dan zegt me schoonfamilie alleen die kus stel je niet aan) met elkaar vele keren dat ik uit me werk kwam zat zei op de bank in mijn huis samen met hem, vele terug kerende gedachten en kleine dingen, zoals haar na huis brengen en dan pas laat thuis komen en zo zijn er veel kleine dingetjes die ik aan elkaar knoop in me gedachten de puzzel van kleine stukje vallen op ze plaats in mijn ogen terug, bv opstap gaan en dan thuis komen met biezen vlekken van sperma en zo veel meer dingen, hulp gezocht ik zelf om dit los te laten lukt maar niet naar 25 jaar loop ik nog steeds overal tegen aan vind me zelf totaal geen mooie vrouw meer zeer onzeker over me zelf vertrouw niemand, het mooi nu ze zijn op vakantie geweest met me schoonfamilie pfff zodra de naam hoor word ik boos verdrietig en voel nog de pijn van binnen kan het maar niet los laten, heb met de familie van hem geen contact meer, zodra ik hoorde dat ze op vakantie ging met hun, hun vinden haar belangrijker dan mij blijkt weer. wat denken jullie van mijn verhaal

A
> 2 jaar geleden

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Zoek hulp bij familie of vrienden en probeer om zelf gelukkig te worden!Je verdient meer dan dat, laat hem los!

Anoniem
01-05-2022

Jouw reactie:



Verhaal 125 - twee dagen later is het alsof er niets gebeurd is

Mijn vriend heeft eens in de zoveel tijd dat hij een hele heftige woede uitbarsting krijgt,Het ligt dan altijd aan mij, maar zijn woede komt niet overeen met het geen dat er daadwerkelijk gebeurde.
Hij doet bijvoorbeeld iets waarvan hij weet dat ik het er niet mee eens ben, maar nog voor ik kan zeggen goed, of fout. begint hij al ruzie te maken dat hij toch doet wat hij wilt, en als ik het er niet mee eens ben dan moet ik maar weggaan, dan is hij klaar met mij. En dan is het uit. Maar ik ben dan volgens hem degene die begint terwijl ik dan nog niets gezegt heb. Dan blijft hij ook alleen maar schreeuwen, en als hij niet schreeuwt negeert hij mij, er valt dan ook niet mee te praten. 2 dagen later is het alsof er nooit iets gebeurd is. Dit heeft hij dus 1/2 keer per jaar. Iemand hier ervaring mee ?

Anoniem
> 2 jaar geleden