-
Toen ik zei dat ze narcistisch trekken had werd ze boos
Ik herken heel veel. Mijn vriendin waar ik 14 jaar een relatie mee hebt, Zat ik vaak mee op een lijn. Gewoon top maar in deze 14 jaar waren er altijd ruzies. Op het goed te maken was ik altijd de schuldige en moest figuurlijk door de knieën. Als ik zei jij kan ook wel sorry zeggen dat zei ze nee ik maak geen fouten dus ook geen sorry. De laatste 8 maanden zijn mijnbfamilie het doelwit en hebben hun ook alles gedaan. Ze wil dat ik per direct breekt. Ieder woord wat ik zeg wordt op een weegschaal gelegd en verkeerd opgevat. Toen ik zei dat ze narcistisch trekken had werd ze boos. Sindien hoor ik bijna iedere dag dat ik een narcist ben. Ze blijft in een slachtofferrol en blijft zeggen wat ik haar heb aangedaan en 14 jaar van haar leven verziekt. Iedere keer hoop ik met mijn zelf de schuld te geven dat het goed komt maar helaas is dat nooit genoeg voor haar. Ze schreeuwt bijna iedere dag en ik schaam mij voor de buren. Ik weet het niet meer. Ik hou zoveel van haar dat ik geen definitieve stap durft te nemen.Pk- Alle reacties weergeven...
-
Wat klinkt dat als een ongezonde relatie. Hoop dat je dat zelf ook in ziet. Inderdaad het gedrag van je vriendin komt narcistisch over. Zij zit nooit fout dus geen sorry?? Ieder heeft altijd zijn eigen aandeel! En waar is jouw ruggengraat? Waarom ga je sorry zeggen als een slaaf? Waarom laat je je de huid vol schelden? Waarom laat je beïnvloeden tov je familie?
Sta op voor jezelf. Je ‘houdt zoveel van haar’ moet zijn: je bent zo verslaafd aan haar.
Dit is geen gezonde relatie.Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
7 van de 10x eindigt het feest op ellende
Hallo, ik ben meer dan 15 jaar samen met mijn partner. Over het algemeen altijd echt gelukkig geweest. Jong samen bij elkaar gekomen dat wel. We hebben samen veel meegemaakt en dat heeft onze relatie altijd sterker gemaakt. Waar ik nu tegen aan loop is dat mijn partner bijna altijd stront vervelend is als hij een borrel teveel op heeft. Bijna 7 van de 10x eindigt het feest op ellende. Een paar keer heeft hij mij mishandeld, en reageerde hij agressief. De kinderen hebben toen ze klein waren wel eens wat meegekregen. Ik heb me altijd weer over laten halen om hem te vergeven. Maar de angst blijft altijd als hij drinkt of we ergens heen gaan. buiten dit om (wat eens in het jaar of 2 jaar voorkomt) is hij heel erg lief En doet hij alles voor mij en ons gezin. Werkt hard. Helpt mee ons huishouden, bijna de perfecte man..De laatste keer is hij twee keer kort achter elkaar heel boos geworden en heeft mij agressief van bed af getrokken. Ik ben toen gevlucht met de kinderen uit huis. Ik kan dit niet meer los laten en vergeten, alles van de afgelopen jaren komt terug..wat ik eigenlijk meegemaakt heb en hoe ik mij daarbij heb gevoelt. Ik hield me altijd vast aan zijn meerdere goede kanten dan dit ene slechte maar op dit moment is het een soort van op. Graag wil ik advies, hulp zoekt hij niet de het is wachten op een volgende keer dat het mis gaat. Waar doe ik goed aan? Scheiden of blijven..Roxette- Alle reacties weergeven...
-
Tja drank maakt meer kapot dan heel. Waarom is/wordt hij boos? Gewoon vragen.
Cees
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
- Alle reacties weergeven...
-
Seks
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Soms wens je dat je uberhaupt niet geboren was
hoe kom je gvd van de mens af ik haat ze mensen hoe kom je er ooit van af als ik nou eens de hele mensheid uitroei en is even denken alles wat moet gebeuren automatiseer dan ben ik gelukkig van de mensheid af die pain in the ass maar ja hoe kom ik dan aan kleren als het koud is en aan eten als ik honger heb en hoe moet dat dan met mijn tanden die steeds beroerder worden en hoe kom je aan tandpasta en flosdraad als er eten tussen tand en tand vlees gaat zitten heb ik toch echt flosdraad nodig want dat gaat hardstikke pijn doen pas in ggz instituut gezeten en ja hoor met kut mensen maar ze hadden er geen flosdraad nou dat was pijn lijden net als die kut injecties van ze die toch niet helpen nou als ik het terug lees barst ik al in tranen uit . ik weet echt niet meer wat ik aan de mensheid kan doen ze noemen mij een probleem maar de mensheid is een choor stinkend kut probleem net als deze wereld en alles 1 totaal kut probleem soms wens je dat je uberhaupt niet geboren was het leven toch een totale ellendeAnoniemAnoniem 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Niet samenwonen ivm zijn kat
Mijn vriend en ik zijn 1,5 jaar samen. We hebben het al gehad over samenwonen, maar hij zegt dat het enige probleem zijn kat (4j) is. Hij weet dat ik geen fan ben van katten, ik doe m’n best maar de kat slaapt zelfs bij hem op bed. Ik heb al meermaals gezegd dat ik dit niet hygiënisch vind. Wanneer we bvb. in de zetel zitten naar tv te kijken, komt de kat op ons gesprongen en blijft daar dan liggen. Mijn vriend weet dat ik niet op mijn gemak ben wanneer de kat dicht in mijn “bubbel” komt. Ik heb reeds aangegeven dat ik het wel wil proberen om samen te wonen met de kat erbij, maar diep vanbinnen vrees ik dat de ergernissen en irritaties snel zullen bovenkomen en dat de relatie misschien zal stuklopen daardoor. Wat kan ik doen?Blondie-
Als hij zijn kat belangrijker vindt dan jou, dan kun je het wel vergeten
x - Alle reacties weergeven...
-
Gatsie een kat in bed? Bij ons thuis vroeger mochten de katten niet eens boven komen. Laat staan in bed, dat is toch hartstikke onhygiënisch?
Hoop dat jullie eruit komen. Misschien als middenweg geen kat in bed meer. Dat is toch wel het minste.Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Op dat moment gebeurde het gewoon en ik verstijfde
Ik heb een enorme enorme fout gemaakt. Op vakantie ben ik een soort vreemdgegaan met een man. Ik heb dit nooit gewild en bent ontzettend gelukkig met mijn vriendin. Het was een vriend die op dezelfde hotelkamer sliep. Heb sindsdien alle contacten verbroken met hem. Ik weet niet wat ik moet het vreet enorm aan mij. Op dat moment gebeurde het gewoon en ik verstijfde. Ik wist niet wat ik moest doen. Ik kan het haar echt niet vertellen dan ben ik haar kwijt. Wat moet ik doen?Tim-
Tjee wat lastig. Ik vrees dat je hierin echt je eigen beslissing moet nemen. Maar wees niet te hard voor jezelf. Soms gebeuren dingen in een vlaag van verstandsverbijstering. Zonder dat je het eigenlijk wilde. Je houdt van je vriendin dat is duidelijk. Misschien kun je het jezelf vergeven en achter je laten. Als je echt zeker weet dat het nooit meer zal gebeuren? Anders voor je gemoedsrust toch beter om te vertellen. Maar wees mild naar jezelf. Take care ❤️
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Niet vertellen als je hem niet kwijt wilt en het echt niet meer gaat doen. Deze last moet je zelf dragen en ermee in het reine komen. Je kwetst hem enorm en wat levert het op. Soms is het echt beter om dingen voor jezelf te houden.
Tim
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik denk dat ik het definitief heb verpest
Ik denk dat ik hem nu echt kwijt ben. Na een relatie van 5,5 jaar bijna 6 heeft hij mij de keuze gegeven om weg te gaan of hij ging weg. Ik kreeg een abnormale woedeaanval en heb met een mes in de deur gestoken. Toen hij hierachter kwam wou hij de politie bellen als ik niet weg zou gaan. Heb na het bellen van mijn ouders m’n spullen gepakt en ben vertrokken. Hij zei dat hij me NOOIT meer wil zien en dat ik hulp nodig heb. Dat weet ik ook wel zit ook in een traject om opnieuw therapie te krijgen maar ik hou wel echt van hem. Zou hem nooit wat aandoen maar hij voelt zich niet meer veilig met mij erbij. Ik weet niet wat ik moet doen en wil hem graag spreken maar hij mij niet. Ik denk dat ik het definitief heb verpestAnoniem- Alle reacties weergeven...
-
Ik begrijp dat dit een moeilijke situatie voor je is. Als ik het zo lees denk ik dat je nu eerst tijd moet nemen om aan jezelf te werken (via therapie). Als je hem echt graag ziet, wil je toch ook het beste voor hem, maar in dit geval vrees ik dat je hem moet loslaten.
Sterkte!Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Voel me vreselijk onzeker vies vernederd
Ik ben sinds 23 mei gescheiden van de vader van mijn 3 kinderen.
Ik heb een andere vriend maar vanaf dag 1 doet hij aan aftrekken. Ik woonde nog bij me ex maar kwam elke avond naar hem. Als ik dan aanstalten maakte dan lukte het hem niet. Eerst wist ik niet precies waarom.
Later apte hij wel eens van ben vies van t spelen met me piemel.
Ik ging hier eerst niet op in denk veranderd wel als we meer samen zijn.
We wonen nu jaar samen en probleem is hij wil wel seks met mij hebben maar word tijdens vaak slap.
Dit kan prima verholpen worden door te vrijen met porno aan.
Ik heb hier zelf erg problemen mee her voelt als beetje op elkaar beuken maar ergens anders naar kijken, niet als samen seks hebben.
Ik heb toen gevraagd geen porno meer te kijken zelf om zo beetje betere seks relatie te hebben.
Hij werd super boos want het is normaal en dit en dat. Tuurlijk is het normaal maar seks hebben met je vriendin met porno altijd aan lijkt mij niet normaal.
Ik voel me vreselijk onzeker vies vernederd maar hij begreep het allemaal niet.
Inmiddels 2 jaar verder en hij begrijpt eindelijk dat het onze relatie kapot maakt maar stoppen lukt niet.
Hij gaf uiteindelijk toe dat hij niet zonder porno klaar kan komen of stijf kan blijven.
Wat moet ik hiermee ik ben stapel gek op hem maar naakt rond lopen of seks hebben durf ik simpelweg niet meer.
Therapie wik hij niet want seks met mij en porno kijken lukt het hem wel hij vrijt toch met mij en niet met die dames.
Iemand tipsNancy-
Praat er samen met je huisarts over, misschien lukt het wel met medicatie (viagra) bvb.
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Viagra? Ik zou dat niet doen. Je vriend is verslaafd. Verslaafd aan porno. Gewone sex wordt dan steeds lastiger. Want je bent gehersenspoeld met geile beelden.
Ik vind het echt naar voor je. Het ligt niet aan jou.
Ik hoop dat de situatie nu beter is. Je hebt gelijk hoor sex met porno aan: Dat is voor een uitzondering. Niet voor iedere keer, dan is er iets mis. Wens je alle goedsAnoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Moet ik hem nu echt gaan vertellen dat m’n grens is bereikt?
Hi ik heb nu bijna 10 jaar een relatie met een man die voor mij nog niet eerder een relatie heeft gehad. We wonen nu 3 jaar samen. Hij is nu 51 jaar en ik 47. Ik ben heel sociaal en hij veel minder. Maar ik merk dat hij steeds meer alleen met zichzelf bezig is en nooit met mijn wensen. Dat doet hij denk ik niet express maar heeft hij niet door. Ik moet bijna dagelijks zeggen dat ik iets wil of nodig heb van hem. Zo vervelend het lijkt niet van zelf te gaan bij hem. De eerste verliefde jaren natuurlijk wel. Daarom irriteert het me ook steeds meer. Ik sport ook en hij is al 12kg dikker geworden en lijkt of hij de buit wel binnen heeft ofzo en alles wel prima vindt. In heb dit al zo vaak bespreekbaar gemaakt maar veranderd 1 avond of 1 week en dan weer terug in zijn sleur.. moet ik hem nu echt gaan vertellen dat m’n grens is bereikt en dat het nog even door moet gaan of we gaan het huis verkopen? Wanneer reageert hij nu eens en ziet in dat ik niet vanzelf er ben?!Kim de J.- Alle reacties weergeven...
-
Jup, je zal hem moeten laten voelen dat je er niet vanzelf bent. Mooi gezegd. Niet makkelijk, maar als je het niet doet, dan lijden jullie daar beide onder.
x
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hij loog over zoveel
In 2021, heb ik mijn relatie afgekapt vanwege gebrek aan vertrouwen en hoop. Hij loog over zoveel. Op de koop toe zei hij ineens aseksueel te zijn. Nu was ik er echt klaarmee.
Waar ik nu (anno 2022) tegenaan loop is, dat ik wel behoefte heb aan nieuwe contacten, maar alles mij nog aan hem doet herinneren. Ik irriteer me ook snel aan mannen tegenwoordig. Wat mij echt boos maakt van binnen, is dat ik telkens mannen ontmoet binnen een open relatie... Ik vraag me af of ik ooit weer iemand durf te vertrouwen...en die gedachte maakt mij ontzettend verdrietigAnoniem-
Wees er trots op dat je voor je jezelf hebt gekozen! Gun jezelf ook de tijd. Geniet van datgeen wat je gelukkig maakt en de rest zal volgen
Anoniem -
Dat kan ik me goed voorstellen. Heb ik zelf ook ervaren. Alleen voor je het weet blijf je zonder nieuwe ervaringen hangen in je verleden. Ga er op uit en maak dingen luchtig. Dit kan alleen als je echt een streep zet onder je verleden. Als je dat onderbewust tenminste ook echt wilt. Anders komt dit ook niet echt uit je straks. Ga een confrontatie aan met jezelf want anders ontwijk je het alleen maar. Echt waar. Ik zie nu drie vriendinnnen om me heen die ook de vertrouwens issues hebben en allemaal zonderen ze zich af. Niet bewust maar ik zie het gebeuren. Hard werken zeggen ze, of kinderen die alle aandacht moeten hebben enz. Maar ondertussen gebruiken ze het als excuus om niet met zichzelf aan de slag te gaan.
Kim - Alle reacties weergeven...
-
Zelf herken ik dit ook toen ik net uit elkaar was met mijn vriend na 14 jaar. Ik ontmoette allemaal onbetrouwbare mannen en ging denken dat niemand meer te vertrouwen was. Toen dacht ik na; als je een rode auto koopt zie je de hele tijd rode auto’s. Toen ben ik van baan veranderd om niet meer die doelgroep (rijke vreemdgaande mannen) de hele tijd te ervaren, met neurdy mensen gaan werken en m’n wereldbeeld veranderde. Ook merkte ik dat veel dating sites me dat gedrag lieten zien. Ik ben toen op een serieuze site gegaan en binnen vier werken mijn vriend ontmoet waar ik nu al een paar jaar gelukkig mee ben. Hij had ook vertrouwens issues dus we snappen elkaar. Volg je hart.. want dat klopt
Marjolijn
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Rolverdeling
Ik woon sinds 1jaar bij mijn vriend. Dit is een appartement die we samen huren van zijn mama die ergens anders woont. In het begin was alles heel leuk tot een paar maanden geleden ik niet meer weet wat ik moet doen. Ik zit met mijn handen in het haar en kan met mijn verhaal nergens terecht.
Ik spendeer gemiddeld 16h per week aan het huishouden. Ik doe de was, kook, maak lijstjes, doe boodschappen kortom alles + het denkwerken (plannen).
Nu ben ik op een punt gekomen dat mijn frustratie zo hoog zitten. Wij delen onze kosten (uitgaven) volledig gelijk. Huur en alle ander onkosten delen wij exact door twee. We betalen alles evenveel.. zelf de bakker of de frituur wordt door twee gedeeld. Dus met andere woorden alles gelijk voor iedereen financieel. Hier heb ik geen probleem mee maar wel als het huishouden bijna volledig op mij valt. Als ik een vrije dag heb zou ik ook veel liever eens naar vrienden gaan maar dat kan niet want er ligt een berg kleren om mij te wachten. Het huis kan een poetsbuurt krijgen, boodschappen moeten gedaan worden. Mijn vriend verkiest dan om naar vrienden te gaan of extra te gaan werken. Ik zou deze keuze ook veel liever maken maar dan blijft alles hier letterlijk liggen.
Mijn vriend zegt zelf tegen mij dat kan morgen ook wel. Hij stelt alles uit en ziet niets van werk. Werken en geld verdienen gaat altijd voor bij hem. Als er hier werk is in het huishouden dan ziet hij dat niet als werk. Dat kan wel wachten...
Ik vind geen rust als ik thuiskom en ik zie dat alles nog moet gebeuren. Hij heeft daar geen problemen mee. Ik kan er ook voor verkiezen om mijn vrije dagen te spenderen aan extra geld te verdien of om naar vrienden te gaan zoals hij maar dan kom ik thuis en vind ik geen rust omdat alles hier nog moet gebeuren.
De situatie in het kort hoe ik mij nu voel: Ik sta te strijken, te poetsen, te koken terwijl hij geld aan het verdienen is. Ik wordt (logisch) niet betaald voor mijn werk hier maar ik werk wel... en toch moeten alles kosten eerlijk verdeeld worden terwijl ik hier mijn in het zweet sta te werken om alles rond te krijgen. Dit is niet eerlijk en ik voel mij niet gewaardeerd.
Ik krijg ook nooit een opmerking van 'oh' het is hier proper of dankjewel om alles op te ruimen van ons etentje met vrienden thuis de avond ervoor terwijl hij nog in zijn bed zit.
Ik ben jong en wil graag veel werken en soms zelf 7/7 om mooi te kunnen sparen. Hij kan dat doen omdat ik al het huishouden op mij neem. Hierdoor heb ik het gevoel dat ik mezelf wegcijferen en mijn vriend zijn spaarboek mooi aangevuld geraakt en het eten op zijn schoot wordt gebracht.
Anoniem-
Wat bizar ik heb precies zo een situatie en een deel ervan opgelost met een schoonmaakster die we beide betalen. Zij komt om de week en doet dan het hele huis. Ik heb gezegd dat ik niet strijk. Ik koop kleding die niet hoeft worden gestreken. Dus hij moet zijn overhemden enz strijken. Ik kook wel maar heb gezegd dat hij dan erna de zooi mag opruimen. Maar wij doen alles cool Financieel door de midden en ik merk dat ik het steeds irritanter vind eigenlijk. Omdat ik ook een goede baan heb maar ik verdien nog niet zoveel als hij doet en daarom maakt hij andere keuzes met geld dan ik. Terwijl ik altijd een goed leven had (met ex nooit dit gedoe) en nu lijkt alles een soort opgeteld te worden ofzo. Herken je dat?
Chantal - Alle reacties weergeven...
-
Hi, dit herken ik ook. Mijn partner laat mij ook alles doen thuis en dat komt omdat ik veel netter ben. Maar ook gemakzucht van hem. Hij leert het nooit omdat ik alles doe. En inderdaad, hij betaald mij hier ook niet voor. Maar wat hij wel voor mij doet is altijd onze etentjes betalen en ook soms uitjes. Is spontaan zo gegaan maar daarom voelt het wel in evenwicht. Voelt het bij jou in evenwicht? Kring je bijvoorbeeld veel liefde of veel aandacht of kookt hij voor je? Of kun je een lijstje maken met alle taken die hij en jij doet en dan laten zien aan hem waarom het niet in evenwicht is momenteel en hoe jouw energie hierdoor op raakt?
Wendy de B.
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Zulke verschillende signalen
Hallo
,
Ik heb nu 1 jaar een relatie met mijn vriend en we hebben de laatste tijd best veel gedoe. Dit komt door mijn onzekerheid (angiste hechtingstijl waar door ik soms nog al twijfel of hij wel van mij houdt ect.) ik weet dat dit een probleem is en ik krijg hier binnenkort psychologische hulp voor. Na weer een ruzie gehad te hebben wou mijn vriend graag een pauze omdat hij niet weet hoe wij verder moeten . Hij zei dat het niet definitief is omdat die zo veel van mij houdt. Ik vond dat ik hem die ruimte moest geven dus stemde er mee in. Hij heeft mij vrijdag nog gebeld om te vragen hoe het ging maar hier door begreep ik het even niet meer wat hij nou precies wou. Dus stuurde ik heb gister avond een appje met de vraag van waarom hij een pauze wilt als hij al weet dat het definitief is. Hier op zei hij : “Nou ik heb even tijd nodig om voor mezelf alles op een rijtje te zetten. Dat gesprek zei ik dat het niet definitief is en dat ik absoluut open sta om het een kans te geven, daarbij heb ik wel even ruimte nodig om te kijken hoe ik dat eventueel zou willen invullen en of we verder zouden kunnen.”
Dit heeft mij ontzettend verdrietig gemaakt omdat hij zulke verschillende signalen afgeeft. Wat moet ik nou doen en hoe lang moet ik hem de tijd geven? Ik word zo gek van deze onzekerheid!!!Anne- Alle reacties weergeven...
-
Wat rot voor je die onzekerheid zo voor de kerst..ik snap het denk ik wel. Je kunt je dan helemaal gek maken. Zelf heb ik altijd een lijstje met activiteiten die mij kalm maken. Dat lijstje pak ik op zulke momenten zodat ik weet dat ik afleiding heb als ik wil. Op dit lijstje staat bijvoorbeeld; sporten, dagje sauna, met vriendin afspreken ergens, winkelen, zorgen dat ik niet alleen ben. Een heel goede film kijken, thuis of in de bioscoop. Enz. Heb jij ook zo een lijstje wat je kunt maken? Zelf heb ik het gemaakt op een moment dat ik me super goed voelde. Want dan weet je het beste wat goed voor je is. Zoek afleiding voor jezelf want je hebt al een sessie geboekt voor jezelf en moet dit nog ‘overleven’ en dan kun je beter lief zijn voor jezelf en jezelf op 1 zetten 😃
Monique
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik verlang zo verschrikkelijk
Ik ben een oude man van 69 jaar.
Ik verlang zo verschrikkelijk naar liefde (en ook naar sex) maar ben te preuts, te onzeker en te knullig om een vrouw te krijgen. En als ik uberhaupt al kennis krijg aan een vrouw, dan bak er weer niks van. Ik ben een hopeloos geval, en kan mn problemen nergens kwijt.
Waar kan ik in godsnaam mijn gevoelens en emoties kwijt. Want ik weet dat er nooit (meer) een vrouw voor mij zal zijnLonely guy-
Tja als je toch al weet dat je niets waard bent en geen vrouw kunt krijgen.. verwacht je dan dat een ander je wat anders verteld? Begin eerst jezelf eens te geloven in jouw intenties. En wat kun jij een vrouw allemaal bieden? Heb ie je leven op orde? Je bent geen moordenaar of verkrachter? Je houdt van warmte en gezelligheid? Er zijn genoeg vrouwen die dat willen. Zelf heb ik mijn vriend leren kennen op een daging site en we zijn nu jaren samen. Ook niet heilig maar wel vaak gezellig en het is goed voor je ziel een relatie. Geef jezelf voor kerst een abonnement op een datingsite! Ik deed een betaalde als pepper want dan heb ie wel serieuze mensen
Kimberly - Alle reacties weergeven...
-
Zelf ben ik actief op 50 plus datingsite en erg leuk dus een aanrader voor jou
Dirk
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Wie kan mij raad geven
Mijn vriendin heeft het een week geleden uitgemaakt, echter heeft ze het haar dochter nog niet verteld. Nu komt zei vanmiddag thuis om haar spullen te pakken en te vertrekken,haar dochter verblijft dan bij haar moeder. Zei wil heel graag de aankomende feestdagen nog gezamelijk als gezin vieren,ik zie daar tegen op. Moet ik vanmiddag thuis blijven als ze haar spullen komt halen of zorgen dat ik weg ben. En de aankomende feestdagen pff ik weet het niet. Wie kan mij raad gevenLaura-
Wat wil jij? Ben je boos of verdrietig of hoe voel je je? Ik kan me voorstellen dat je het niet trekt om dan nog samen kerst te gaan vieren. Past dit bij jou? Zelf heb ik een vriendin die dit zou doen omwille van de kinderen. Ik zou er spontaan erg egoïstisch van worden en alles meteen afkappen. Dus wat past bij jou?
Chantal - Alle reacties weergeven...
-
Denk aan jezelf!!
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik leef in doodangst
Ik heb een 9 jaar relatie met narcist. Dronken heel agressief, drinkt alle dagen. Strafblad. Drugs. Gokken. Ziekelijk jaloers. Mag me niet kleden zoals ik wil. Mag niet praten tegen wie ik wil. Dreigt me te vermoorden. Stalkt mij. Vernietigd mijn spullen. Ik leef in doodangst. Maar mis ook zijn lieve woorden,sex,grappige kant. Ik word gek. Wat moet ik doen ? Help. Ik ben gebrainwast . Help. Een psyholoog gaat niet, vraagt 70 euro. Ik kan dat financieel niet. Help. Treurwilgje.Treurwilgje- Alle reacties weergeven...
-
Wat ontzettend rot voor jou. Wat fijn dat je zoveeel zelfinzicht hebt. Waarom verlaat je je hem niet..? Je weet dat dat de enige kans voor jou is om weer een normaal leven te krijgen en om echte liefde bij een andere man te krijgen ooit. Je bent nu zo in de war, hoe ver moet het nog gaan bij jou met hem? Jij bent de enige die eruit kan stappen. Maar dan moet je wel een sterke persoonlijkheid hebben. Heb je dat en kun je het aan?
Jaqueline
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn vriend weet dit niet....
Ik woon samen met een man die 3 kinderen heeft met zijn ex vrouw. Nu ben ik er een half jaar geleden achter gekomen dat het jongste kind niet van mijn vriend blijkt te zijn. Mijn vriend weet dit niet en is zich van geen kwaad bewust. Hij is gek met z'n enige zoon (die dus niet van hem is) Ik zit hiermee echt in mijn maag. Moet ik het hem vertellen? Dan breek ik z'n hart. Moet ik z'n ex hierop aanspreken? Die zal alles ontkennen. Moet ik het gewoon zo laten? Ik weet het gewoon niet....A.- Alle reacties weergeven...
-
Wat een heftig verhaal is dit. Wat zou je zelf willen? Dat je het niet wist? Zelf denk ik dat het altijd handiger is met zoiets is dat hij er zelf achter komt. Kun je hem dit ‘toevallig’ zelf laten ontdekken? Weet zijn kind dit wel? Het punt is natuurlijk dat dit gevolgen heeft ook voor zijn kind en de complete relatie dus dat snap ik heel goed. Voor jou ook echt niet makkelijk. Als je nu bij toeval hem iets laat zien op de computer ofzo over bijvoorbeeld een dna test. Dit kun je tegenwoordig doen om meer familie op te sporen. Is echt bijzonder moet je eens via Google kijken . Dan laat je hem eens nadenken ofzo en misschien kan hij er zelf achter komen. Dan bepaald hij ook hoe of wat..
Sinthia
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Wil zo graag tot haar door dringen
Drie jaar geleden ben ik
Gaan scheiden en een toekomst doorgezet met mijn nieuwe vriendin wat nu een ex vriendin is
Onze nieuwe relatie is niet vlekkeloos gelopen vrienden die me hebben laten barsten ex die lastig bleef doen half jaar lang twee keer duw en trek ruzie met me vriendin gehad ze denkt dat ik met andere vrouwen app wat niet is ben echt gewoon trouw maar sinds 8 weken heeft ze contact met een jongen die ze al
Lang kent van vrienden en drie weken terug krijg ik een app met ik ga me eigen gelukkig maken en alleen verder maar op
Zondag stond hij in de keuken en
Zei boven want ben daar geweest vanaf die tijd zit hij als het maar kan bij haar en moet er 1:00 voor rijden enkele reis ze zegt dat ze bij nooit wat gedaan hebben ben nu twee weken continu bezig om haar terug te krijgen. Maar ze zegt je hebt zat kansen gehad terwijl communicatie het grootste probleem was en nu ligt in haar ogen dat ik alles fout deed heb ze op
Handen en voeten gedragen haar moeder zei ooit benieuwd hoe lang deze relatie duurd want de meeste duren niet lang
Ben er kapot
Van eet niet slaap niet enorm emotioneel
Maar Wil zo graag tot haar door dringen weet met mezelf
Geen raad me gevoel zit zo
DiepMark- Alle reacties weergeven...
-
Wat rot voor jou. Ik snap hoe je je voelt. Misschien wordt het eerst tijd dat je een lijstje maakt waarin je alles opschrijf wat jij wilt van een relatie. En nadat je dat hebt gedaan maak je een lijstje van wat je nu krijgt van je relatie. Dus het positieve alleen neerzetten. Bijv:
Ik wil een eerlijke betrouwbare man waar ik goed mee kan praten. Die mij af en toe verrast. Iemand die samen mooie reizen wilt maken. Iemand met een ondernemende geest. Waarbij we 1+1 =3 zijn samen. Die mij in m’n waarde laat en ruimte geeft ook voor m’n eigen leven. Enz..
en wat je nu hebt in je relatie:
Lieve man, ondernemend (alleen nog niet voor ons) .. enz
En als je dat overzicht hebt dan kun je voor jezelf bepalen of je gaat krijgen met deze man wat jij nodig hebt om gelukkig te worden. Dan kun je hem dit ook laten zien. En ga daarnaast eens aan jezelf werken; wat zijn jouw mooie kwaliteiten en wat breng jij in een relatie? Wat wil jij graag voor mooie dingen doen in jouw relatie en welke type man past hierbij?Wendy E.
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik wordt uitgescholden als ik geen zin heb in seks
Mijn man jaren geleden leren kennen. We hebben ups en downs gehad en op vroege leeftijd getrouwd en kinderen gekregen. Ik was de verzorgende; werkte en zorgde voor de kinderen, het huishouden en mijn man. Ik heb echt geen idee waar het allemaal mis ging, waar ik een afslag heb gemist maar was blind in de liefde en het laten lukken van onze relatie.
Mijn man vindt dat we te jong getrouwd zijn, te jong kinderen hebben gekregen en hij eigenlijk had willen reizen en genieten.
Inmiddels zijn we 21 jaar getrouwd.
Ik kom uit een disfunctioneel gezin. Mijn man uit een gezin met veel liefde, voor hem denk ik nu. Ik heb geen contact meer met mijn ouders, wat goed is hoor, werk 32 uur als zelfstandige.
Mijn man werkt voornamelijk thuis sinds COVID maar eigenlijk zijn de problemen daarvoor al begonnen. Eigenlijk moet ik de conclusie trekken dat het nooit goed is geweest. Of hij een narcist is? Ik weet t niet en plak liever geen labels. Ik ben tekort geschoten naar mijzelf voornamelijk. Niet naar een ander.
Wat is dan het probleem zou je denken? Ik weet het niet maar op de een of andere manier heb ik altijd getolereerd dat er over mijn grenzen werd gegaan en daar heb ik last van. Tegelijkertijd heb ik angst. Angst omdat mijn man niet altijd de gezelligste is. Hij accepteert geen tegenspraak, als ik te lang door ga krijg ik tikken. Ja dat is wat hij doet. Ik wordt uitgescholden als ik geen zin heb in seks, hij wil het liefst meerdere keren per dag seks.
En elke keer weer opnieuw proberen we het nog een keer geraffineerd draait het gesprek naar mij; als jij dat doet dan is het goed. De zorgzame moeder van vroeger die bij wijze van, de schort draagt en zijn pantoffels aan geeft als hij thuis komt. Ja dat heb ik ooit gedaan. Alles heb ik veranderd voor hem, alles.
En ik ben verstijfd. Verstijfd door het niet meer te weten wat ik moet. Ik weet dat het een ziekelijke relatie is waar ik uit moet maar hoe? Geen idee.Stil-
Mij lijkt me therapie noodzakelijk waarbij hij aanwezig moet zijn. Indien hij niet meegaat en niet begrijpt dat hij minstens een deel van het probleem is, zou ik toch uitkijken waar je naartoe kan, wie je begrijpt, op wie je kan relenenen en wat er nodig is om hem te verlaten. Aanvankelijk zal het wat slechter kunnen zijn maar je krijgt wel je vrijheid terug.
Jos -
Hi ik snap wat je voelt en hoe rot dit is. Ik herken ook veel. Je moet in een relatie met een dominante man regelmatig je grenzen aangeven. Deed ik vorige week nog. En dat is niet leuk want je moet dat echt pittig doen. Weet jij je eigen grenzen nog wel? Eerst voor jezelf op een rij zetten wat jij wilt en niet wilt. En dan dit delen met hem. Niet laten afkappen en zeker ook gevolgen erbij noemen. Jij bent dit waard. Doe het voor jezelf en laat je niet kleineren. Hij zal niet veranderen en jij bent veel meer waard dan zo een lamlendige aap.
Jacqueline - Alle reacties weergeven...
-
Voor een buitenstaander is het natuurlijk anders om te lezen want mijn alarmbellen gaan meteen af. Je wordt gebruikt. Het belangrijkste is dat je beseft dat je bent gebrainwasht en daarom geen eigenwaarde meer hebt. Trek je eigen plan. Hoe eet je een olifant? In kleine stukjes.
Jij bent het waard om voor jezelf te kiezen. Misschien overzie je het nu niet maar dat is logisch. Je zult uiteindelijk zoveel zelfvertrouwen krijgen omdat je het gaat redden en dan gelukkig zult worden!
Ps wat ontzettend erg voor je. Ik leef met je mee en wens je veel kracht toe. Jij kunt dit aan. Daarom heb je nu ook dit inzichtChantal
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik heb een vreemd buikgevoel
Beste,
Mijn nieuwe vriendin is geweldig en hebben een super goede connectie. We maken veel plezier en zijn nu 8 maanden aan het daten. Maar ik heb een vreemd buikgevoel. Zo stuurde ze onlangs pikante, uitdagende filmpjes door. Zogezegd net opgenomen speciaal voor mij, maar ik merk op dat de achtergrond niet klopt met haar woning. Vreemd bed, vreemde lingerie en ik vermoed dat het opgenomen is voor ze mij leerde kennen… ik wil me erover zetten en negeren maar het wringt vanbinnen. Wat moet ik doen of hoe zoiets aanbrengen?
Alvast bedankt.Marcus-
Wat rot voor je. Ze liegt dus. Ik heb zo een vriendin die al tig keer nieuwe relaties begint en zoveel filmpjes van zichzelf heeft en ze lijkt altijd erg geobsedeerd met zichzelf en niet met de man die ze dan weer uitkiest om haar te laten bewonderen. Wil je haar echt leren kennen? Confrontatie is dan belangrijk en weet dus dat ze makkelijk liegt.
Jolanda - Alle reacties weergeven...
-
Wat rot voor je. Ze liegt dus. Ik heb zo een vriendin die al tig keer nieuwe relaties begint en zoveel filmpjes van zichzelf heeft en ze lijkt altijd erg geobsedeerd met zichzelf en niet met de man die ze dan weer uitkiest om haar te laten bewonderen. Wil je haar echt leren kennen? Confrontatie is dan belangrijk en weet dus dat ze makkelijk liegt.
Jolanda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik wil niet dat m'n huwelijk stukgaat door die ruzies
Ik ben nu bijna 7 jaar samen, waarvan 3 jaar getrouwd met de vrouw van m'n leven. We hebben 3 kinderen. 2 plus kindjes en 1 kindje van ons 2.Nu voor mij heeft dat nooit uitgemaakt. Ik heb de 2 oudsten altijd gezien en behandeld als m'n eigen kinderen. Wel heb ik al zeer lang problemen met de oudste (een jongen) Hij wil niks van me aannemen, ziet in alles een strijd met mij, wil zich ook op gelijke hoogte met mij zetten en heeft ook totaal geen respect voor mij. Terwijl ik alles maar dan ook alles doe voor die jongen. Playstation, nieuwe kleren, laptop, voetbal noem maar op. En m'n partner kiest altijd partij voor haar zoon. Terwijl ze weet dat hij fout is. Wat moet ik doen. Ik wil niet dat m'n huwelijk stukgaat door die ruzies met hem en daardoor dus ook ruzies met m'n partner.Anoniem- Alle reacties weergeven...
-
Hi wat ik denk is dat jij in je hoofd een bepaalde afstand van hem moet nemen. Hij moet bij jou komen op zijn knieën en jij niet bij hem. Hij zal het zo voelen dat hij veel kan maken en gaat gewoon door. Als jij afstand neemt en nergens op in gaat (makkelijk gezegd) dan kan het de situatie veranderen. Maar eerlijk gezegd vind ik het ook niet fair van jouw vrouw. Zij moet met jou een lijn trekken naar haar kinderen. Dat is zo belangrijk. Kun je haar hier niet wat over laten lezen? Staat vast veel over online. Haar zoon voelt dit vast haarfijn aan. Vervelend voor je dat er altijd zo een situatie is.. succes ermee en ik hoop dat het zal veranderen! Fijne dagen
Wendy
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Kan mijn verhaal nergens anders terecht
Ik wil even mijn verhaal hier kwijt omdat ik niet het gevoel heb dat ik dat ergens anders of bij iemand anders kan. Een paar jaar geleden ontmoette ik mijn huidige vriendin. We ontmoetten elkaar en na enkele dates brachten we al snel meer en meer tijd met elkaar door. Ik ontmoette haar jonge kinderen, wat voor mij een extra bevestiging was dat het wel goed zat tussen ons. Na enige tijd verbleven we dan beurtelings met of zonder onze kinderen (co-ouderschap) bij elkaar. Tot plots, na een weekend waar we beiden kinderloos waren maar zij toch alleen thuis wou slapen, ze me vertelde dat ze tijd nodig had en afstand wou nemen. In ons gesprek toen had ik niet de indruk dat ze er resoluut een punt wou achter zetten en ik respecteerde haar beslissing. Ik had echter wel het gevoel door deze plotse beslissing dat er iets anders aan de hand was wat ze me niet vertelde en er misschien iemand anders zou zijn waardoor ze deze beslissing nam. Door haar nogal hevige ontkennende reactie hierop gaf ik haar het voordeel van de twijfel maar ik was toch niet overtuigd, wat terecht bleek. Later is gebleken dat ze twee dagen na het gesprek waarin ze me tijd vroeg reeds het bed had gedeeld met een kerel die ze vóór mij had leren kennen. Met die kerel had ze al terug ruime tijd contact toen wij samen waren. Hoewel dit voor mij bedrog is, ziet zij dit zo niet want we waren eigenlijk niet "officieel" samen en ze had een punt achter onze relatie gezet. Dit was echter iets dat na enkele maanden is uitgekomen. De 6tal maanden die volgenden waren een tweestrijd tussen het contact verminderen/verbreken of contact houden en zien of we misschien toch nog terug naar elkaar toe konden groeien. We hadden zo goed of dagelijks contact, enerzijds door berichtjes, ofwel spraken we eens af bij elkaar of hielpen we elkaar met allerlei zaken... Wat echter na verloop van tijd duidelijk werd, ondanks het aantrekken en afstoten was dat zij zich op de datingmarkt had gesmeten (dit uiteraard zo goed mogelijk voor mij proberen te verbergen) en toch met heel wat mannen afsprak met alles erop en eraan, intieme foto's stuurde enz... Uit gesprekken met vriendinnen bleek dat sommigen wel relatiemateriaal bleken ondanks het feit dat ze naar eigen zeggen helemaal geen relatie wou... Het was me dan ook wel duidelijk dat ze helemaal niet goed in haar vel zat en vooral aandacht en ... nodig had. Na dit enige maanden te hebben "meebeleefd" maar toch aanwezig te blijven begon voor mij stilaan het besef te komen dat ik hier niet verder mee om wou blijven gaan. Ik voelde mij vooral gebruikt ook al koos ik er natuurlijk ook zelf wel voor om aanwezig te blijven in haar turbulente leven. Ik probeerde dus afstand te nemen, vertelde haar minder over wat ik deed, waar ik naar toe ging enz. Dit maakte bij haar echter iets los waardoor zij toch terug naar mij toe keerde. Enerzijds blij (streling voor mijn ego dan waarschijnlijk) dat ik gelijk had dat er toch enige aantrekking was blijven bestaan maar anderzijds ook op mijn hoede want ik wou geen verbintenis aangaan en enkele weken, maanden terug in hetzelfde schuitje terechtkomen. We spraken terug meer af met elkaar, deden meer samen, hadden nu en dan eens een intiem moment maar ik kon met toch niet helemaal binden en hield dan meermaals de boot af. Ze verzekerde me meermaals dat ze met mij verder wou en dat ze besefte wie en wat ze had laten staan. Ze had een moeilijke periode waarin ze zichzelf niet was en lust de bovenhand nam, was wat ze me vertelde. Ik had echter een vertrouwensprobleem en kon alles wat was gebeurd niet zomaar langs de kant zetten. Ik wou nu van haar kant zien dat ze het echt wel meende wat ze zei en dat ik haar kon vertrouwen. Bleek dat ze nu toch tussendoor met een kerel of twee alweer had afgesproken en ook had gekust en ja dit wat was mijn fout want ik "wou" haar toch niet meer. Wat de doorslag gaf was toen we samen met enkele vrienden op een avond uitgingen, was dat ze plots met een of andere onbekende stond te kussen en niet had verwacht dat iemand dit ging zien. Pech gehad toch, en ondanks dat die kerel haar is beginnen kussen, liet ze het toch maar gebeuren. Ik ben toen kwaad weggelopen en tijdens ons gesprek achteraf bleek dit alweer mijn fout omdat ik de boot afhield. Mijn reactie hierop in tegenstelling tot wat men misschien zou verwachten is dat ik begon te "denken" dat ik misschien niet meer zo terughoudend moet zijn waarschijnlijk uit schrik om haar niet helemaal kwijt te raken. Enkele weken later beslisten we om ons opnieuw een kans te geven. Ik kampte echter nog steeds enorm met een vertrouwensprobleem, waardoor ik onder andere, ook al ben ik er helemaal niet trots op, haar gsm controleerde en eigenlijk zo goed als alles weet wat er zich in de maanden hiervoor allemaal heeft afgespeeld. Dit gaf me dan ook terug de bevestiging dat op vele vragen die ik had gesteld, ik slechts leugens als antwoord kreeg en heb haar met sommigen hiervan geconfronteerd. Haar reactie was van, dat is het verleden en we moeten verder vanaf hier en het verleden achter ons laten. Waar ze enigszins gelijk in heeft maar we wonen nu reeds een aantal maanden officieel samen en ik moet eerlijk bekennen dat ik bij mezelf merk dat er in mezelf toch iets is dat niet meer is zoals vroeger. Ik was een typische kreeft, empatisch, gevoelig,... maar ik merk nu eerlijk gezegd dat dit helemaal het geval niet meer is. Ik zou mezelf nu zelfs eerder als apatisch durven omschrijven en een situatie, een filmfragment, muziek enz... maakt geen emoties meer bij me los wat vroeger wel af en toe eens het geval was. Ik durf zelfs helemaal niet meer bevestigen/ontkennen of ik haar wel nog graag zie. Ik weet het gewoon niet meer, ik ben precies gevoelloos geworden en zoals eerder gezegd zo was ik vroeger niet... Ik kan hier moeilijk mee omgaan en in situaties waar mijn vriendin dan emotioneel is, raakt het me eigenlijk niet meer en lijkt het me meer om aandacht vragen dan iets anders.... Ik heb mijn verhaal hier neergeschreven omdat ik dit toch eens kwijt wou maar niet in onze onmiddellijke omgeving want mensen oordelen snel. Ik wil mijn vriendin hier helemaal niet zwart maken maar mijn hart luchten over wat er in me omgaat en wat ik voel (of eerder niet voel dan, momenteel). Als er reacties zouden komen, houdt deze dan ook respectvol aubDavid-
Wat vervelend voor je David. Eerlijk gezegd herken ik veel van jou verhaal wat ik had met mijn ex vriend. Achteraf gezien ging ik me zo inleven in hem en het proberen te blijven begrijpen dat ik mijzelf wegcijferde en dan vooral mijn waarden. Eerlijkheid en stabiliteit en betrouwbaar is voor mij heel belangrijk. Niet iedereen heeft dat. Ik ben na vijf jaar gestopt met hem. Omdat ik merkte dat ik paranoïde werd omdat ik overal wat achter dacht bij hem. Terwijl ik zelf nooit zo dacht voor die tijd. Ik miste mijzelf en mijn waarden. Hoe heb jij dit nu voor jezelf op een rij?
Karin de B - Alle reacties weergeven...
-
Dag Karin, ik heb niet het gevoel dat het is bij mij zoals ik zou willen dat het is. Ik geloof wel dat ik haar nu kan vertrouwen en dat ze wel degelijk met mij verder wil maar zoals ik eerder aangaf ben ik door hetgeen is gebeurd precies een muur rond mezelf gaan bouwen uit zelfbescherming. Met mijn gevoelens weet ik geen raad want ik kan nu gewoonweg niet plaatsen wat mijn gevoel is rond onze relatie. Ik heb vooral het gevoel dat ik de relatie uiteindelijk ben aangegaan voor de verkeerde reden(en). Ondanks dat ik van haar hou/hield, wat ik nu in alle eerlijkheid moeilijk kan beoordelen omdat ik zo met mijn gevoelens in de knop lig, heb ik nu vooral het gevoel dat ik me toen eigenlijk te veel heb laten gebruiken en eigenlijk op het moment dat ik onze relatie een kans heb gegeven had moeten wegstappen. Ik heb ook het gevoel dat ik het maar achter me moest laten zonder er al te veel op in te gaan omdat zij zich daarvoor ergens schaamt maar dat neemt niet weg dat ik wel op veel momenten herinnert wordt aan wat er is gebeurd en met wie en hierdoor enorm geprikkeld wordt omdat ik hieraan precies geen deftig einde heb kunnen knopen. Als ik me slecht voel door datgene en ik wil erover praten, dan klapt zij dicht omdat ik dan terug "oude koeien" uit de gracht haal. Ik weet ook wel dat ik het verleden ergens achter ons moet kunnen laten maar ik voel dat er nog werk aan de winkel is vooraleer ik dat helemaal kan.
David
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik blijf woedend op mijn partner dat hij me zo gepusht heeft
Voor 2 jaar terug gingen wij op vakantie naar Kroatië bij aankomst moesten wij een sleutel halen mijn partner is heel onzelfstandig en riep mij uit de auto ik wou niet was erg moe en zat tegen een burn out aan,ben door het gezeur toch uitgestapt en ben gevallen met pols gebroken op 2 plaatsen naar het ziekenhuis daar en pols gspalkt weer terug naar huis gereden,bij ons in het ziekenhuis 7 weken gips erom,na 7 weken gips eraf en hand en pols vol vocht 4 dagen later kreeg ik boezemfibrileren was van tevoren nooit ziek geweest ,het boezemfibrileren bleef 2 keer cardioversie gehad en nu aan de metropolol ,antistolling,bloedrukverlager en kalmeringsmedicatie al 2 jaar ,ik blijf woedend op mijn partner dat hij me zo gepusht heeft om ui de auto te stappen en kan het geen plaats geven,heb al hulp gezocht maar niets helpt ik ben door alle medicatie zo moe en mijn vorig leven kwijt,ik blijf hem dat verwijten hoe miet ik hier mee om gaan ,durf niets meer niet naar buiten lig veel omdat ik te moe ben en hij gaat verder zoals voorheen,een arm om me heen hoef ik niet aan te denken of een gesprek,ik voel me radeloos autorijden mag ik niet met de medicijnen dus ben helemaal afhankelijk,als hij zegt ik vind het erg voor je dan zeg ik boos had mij in de auto laten zitten dan had ik nu nog mijn leven gehad,de kwaliteit is met 70 procent verminderd ook door de angst dat ik weer een aanval van boezemfibrileren krijg.Ellie- Alle reacties weergeven...
-
Je kan nooit nooit nooit iemand anders de schuld geven van iets wat je zelf gedaan hebt. Iemand kan zeuren wat hij wil, het is mijn keus hoe ik daarop reageer.
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
In een ongezonde huwelijk met schatjes van kindjes
Dag allemaal,
Ik wil graag mijn verhaal doen omdat ik niemand heb waarmee ik dit kan bespreken.
Ik zit helaas al jaren in een ongezonde huwelijk met schatjes van kindjes. Daar ben ik dankbaar voor.
Echter is mijn man niet zoals ik dacht. We zijn 10 jaar getrouwd, na een jaar kwam ik erachter dat hij online flirt met vrouwen, ze ook versiert maar nergens nog heb kunnen achterhalen dat hij eventueel ook afspreekt.
Ik heb hem vaker aangesproken, hem uit huis gezet maar het gaat door. Onlangs flirte hij een jaar lang met iemand die ik goed ken.
En houdt zich bezig met nutteloze zaken. Toont geen interesse in mij en leeft vooral zijn eigen leven. Houdt zich ook bezig met het gokken van kleine bedragen..
Nu ben ik er ook achter gekomen dat hij bezoek filmt die bezig zijn met douchen/toiletbezoek. Hierop zijn ze naakt te zien. Ik zit er doorheen en weet niet wat mij overkomt.
Ik weet dat ik er een punt achter moet zetten maar ben nog zoekende op welke manier ik dit kan doen. Hebben jullie tips of herkennen jullie dit gedrag ??Anoniem-
Ik weet niet hoe, want ik ken je situatie niet, maar ga zo snel mogelijk weg!!!
Het filmen is crimineel (letterlijk) en hij klinkt niet liefdevol. Je verdient zoveel meer dan dat. Je kan het.MM -
Wat je ook kunt doen is hem aangeven bij de politie. Dan wordt het verder voor jou opgelost
Chantilly - Alle reacties weergeven...
-
Praten en nog eens praten
Cees
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hij heeft veel dingen meegemaakt
Hallo ik wil mijn naam niet zeggen maar ik ben 29 jaar heb een vriend van 24 we wonen niet samen hij woon bij zijn ouders en ik op mijn zelf hij heeft veel dingen meegemaakt in het verleden van snuiven tot pistool aan zijn hoofd gezet tot willen voor de trein springen we zijn bijna 11maanden samen en we hebben misschien 12 keer afgesproken maar mijn punt is iemand ziek als hij misschien 1 maand praat en dan inees 1week of 2 weken jou negeer is die dan ziek want hij rookt nu wiet??Prive- Alle reacties weergeven...
-
Jeetje, je Nederlands is niet zo best te begrijpen. Waarom heb je een relatie met iemand die zijn leven niet op orde heeft en in de problemen zit? Wil je hem helpen hierbij? Dat willen mensen vaak maar dat is zonde van je tijd. Want iemand kan alleen zichzelf helpen. Ga jij jezelf eens helpen ontwikkelen want daar heb je veel meer aan. Eerste vragen voor jezelf : waarom word ik verliefd op een probleem figuur? Waarom focus ik mij niet op mijzelf om te ontwikkelen zodat hij zich ook met zichzelf kan bezig houden? Waarom laat ik iemand met zulke criminele activiteiten in mijn leefomgeving?
Marleen
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik wouw hem gelukkig maken maar lukt me niet
Hallo ik en men patner zijn 27 jaar samen zl heel veel problemen gehad zoel finacieel als emotioneel we hebben en lznge weg afgelecht ook relatie terapie gevolgd na dat hij mij bedrogen heeft er ging en tijd heel goed maar de laaste tijd lukt het weer niet goed is heel de week weg vrachtwagen je zouw dan tog denken je komt thuis en je bent blij hij komt geen een vinger aan mij hij komt nooit toe met zen geld Versta er niks van ik wouw hem gelukkig maken maar lukt me nietStefir- Alle reacties weergeven...
-
Wat vervelend voor je. Ik kan me voorstellen dat je niet goed weet wat er in hem om gaat en ook niet bij jezelf. Praten jullie wel over die dingen? Wat hebben jullie geleerd tijdens de relatie therapie?
Nanda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Radeloos!
Radeloos!
38 jr getrouwd
15jaar geleden kwam onze dochter spontaan even thuis. Vroeg waar is pap waarop ik aangaf dat hij naar ons bosje was, ligt 2 km van ons huis. Dochter wilde hem verrassen en ging naar hem toe maar was heel snel weer thuis compleet overstuur. Ze zei: papa was daar aan het werk en er was ook een vrouw die met hout bezig was. Even later kwam mijn man thuis, toen was er veel onrust. Bleek dat hij op zijn werk iemand had leren kennen waar hij goed mee kon praten. Hij had een klik met haar en haar aangeboden om te komen klussen in het bos bij zijn schuur. Omdat ik jaloers ben had hij niks tegen mij gezegd. Vanaf dat moment ben ik mijzelf niet meer. Mijn man houdt contact met haar , verteld niks heeft veel stiekem gedaan maar alleen omdat ik zo jaloers ben en het contact niet goedkeur. Door de jaren heen zijn ook onze kinderen hiermee belast wat door mij komt omdat ik het contact zo moeilijk vindt. Mijn man zegt dat hij al 40 jaar gevangen zit bij mij en hij nu doet wat hij doet. Gewoon vriendschap waar niks mis mee is. Hij wil bij haar op de koffie kunnen gaan scavonds, een zaterdag samen bij haar klussen, misschien in de toekomst met haar een workshop volgen. Ik kan het niet loslaten en ben bang, uit radeloosheid 5 jr geleden pillen genomen om een paar dagen te kunnen slapen. Mijn man is lief voor mij, helpt in de huishouding en als we samen zijn hebben we het best gezellig. Echter begrip voor mijn reactie heeft hij niet, ik heb al diverse psychische sessies gehad die steeds maar weer aangeven: als gedrag niet bij jouw normen en waarden past moet je nadenken hoe je verder wilt. Ondertussen heeft de goede vriendin al diverse keren het contact met mijn man verbroken om vervolgens weer contact te zoeken. Zij is 2x gescheiden. Mijn man wil zelf ; heel normaal vriendschappelijke omgang wat ook kan leiden tot een keer met haar uit eten. Mijn man had een foto van haar op zijn mobiel, ze belde een keer toen ze een hyperventilatie aanval kreeg toen is mijn man direct naar haar toegegaan en was midden in de nacht terug.mijn man zegt ook ik mag. Tienden hebben waar jij niet bijhoort dat bepaal jij niet. Nu was er al een paar maand geen contact en kwam er gisteren een kaart gericht aan mij en mijn man. In de kaart stond dat ze hoopte op een ingang een mooi welzijn en voor mijn man dat hij de moeilijke dingen van het verleden achter zich kan laten zodat hij zich niet meer ,door mij, gevangen voelt maar de vriendschap kan voortzetten. Ik ben bang, bang voor hoever / diep deze vriendschap gaat. Mijn man geeft aan het is geen keuze die hij heeft want hij hoeft niet te kiezen hij houdt van mij . Het is voor mij accepteren en anders uit elkaar. Wat moet ik nu met de kaart? Wat moet ik doen? Radeloos, van binnen kapot en BANG.Help!-
Wat een vervelende situatie, maar geef jezelf niet de schuld van alles. Je hebt een affaire gehad ja, maar je bent ook een mens. En je kon bij je man geen emotionele ingang vinden. Terwijl dat heel belangrijk is.
Je man mag zelf ook verantwoordelijkheid nemen, er zijn er twee in de relatie.
Waarschijnlijk zit hij heel erg emotioneel op slot. Niet makkelijk als partner.
Natuurlijk is het erg voor je kinderen. Maar je doet wat je kan. Schuldgevoel heeft geen zin! Je was een mens op zoek naar verbinding. Probeer deze nu vooral bij jezelf te vinden, en van daar uit weer verder.
Veel kracht gewenst! ❤️F -
Denk dat je het niet goed hebt begrepen. Mijn man heeft een vriendschap opgebouwd met een vrouw tijdens ons huwelijk. Ik hoor daar niet bij zegt mijn man hij zegt ik mag vrienden hebben waar jij niet bij hoort. De vriendschap loopt stroef door mij omdat ik het tegen hou. Hoeveel en vaak er contact is weet ik niet want ik mag niks vragen. Wat hij wil is gewoon vriendschap, een avond ff koffie drinken, een zaterdag haar helpen klussen, aansluitend een hapje eten, toekomstgericht een workshop samen volgen. Dat vind ik zo moeilijk hij geeft toe dat hij in het begin gevoelens voor haar heeft gehad maar hij zegt dat is geweest dat HAD ik.
Reactie op vorige reactie - Alle reacties weergeven...
-
Ik zie nu dat mijn reactie onder het verkeerde verhaal terecht is gekomen!
Mijn antwoord was voor verhaal 253 (mijn man geeft mij het idee dat ik alleen fout zit)
Ik weet ook niet hoe dat gebeurd is.
Misschien kan de redactie het aanpassen. Excuus!Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Nog mis ik haar elke dag
Ik heb ook veel meegemaakt met mijn ex vrouw narcist ik heb 13jaar slaag gekregen ik ben altijd gaan lopen om niet te moeten terug slagen ik kreeg vijf e zakgeld per week een bankkaart nooit gezien een loonbrief nooit gezien heb nooit geweten hoeveel ik op mijn werk verdiende ze gaf me een slaappil zodat zij met een kameraat op de zetel lag en ze waren geen TV aan het kijken en nog heb ik toen niks gedaan en nog mis ik haar elke dag en nacht ze is al vier jaar wegPatrickPatrick 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn man geeft mij het gevoel dat alleen ik fout ben
Ik ben 22 jaar samen met mijn partner. Waarvan 13 jaar getrouwd.
Onlangs is uitgekomen dat ik al ongeveer 3 jaar een affaire heb met een andere man.
Het is geen excuus maar er gaat een heleboel gepraat, geruzie en de angst van het loslaten van het vertrouwde bekende niet willen loslaten aa vooraf.
Mijn man heeft veel meegemaakt in zijn jeugd. Al jaren voel ik me zo alleen. Ik heb het gevoel maar niet een connectie met hem te kunnen krijgen.
Na hier veel over gesproken en geruzied te hebben begrijpt hij gewoon niet wat ik bedoel.
Ik kan heel moeilijk omgaan met mijn gevoel erin en heb ook nog een eetstoornis ontwikkeld.
Mijn affaire is iemand die er voor me was. We hadden emotioneel echt een klik en hij stond altijd voor me klaar.
Het varen op zijn liefde en aandacht werd alleen maar erger. Ik werd ervan afhankelijk.
Nu sta ik op straat...ik logeer bij mijn vader.
De kinderen moeten we het nog vertellen. Mijn man weet niet wat hij wil.
Ik ben fout, ik ben vreemd gegaan...maar enerzijds voel ik me zo eenzaam en niet gehoord.
Ik ben er kapot van...vooral voor het verdriet wat ik de kinderen aan doe. Mijn man geeft mij het gevoel dat alleen ik fout ben en ik de boosdoener ben in alles.
Wat moet ik nu doen? Er is een wachttijd voor de behandeling van mijn eetstoornis.
In de tussentijd maakt mijn hoofd overuren....LL 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik heb steeds nee gezegd hoewel ik eigenlijk wel wil
Hoi lotgenoot,
Op dit moment woon ik 10 jaar samen en heb2 kinderen met A. Ik ben 43 jaar. Onze relatie is nooit heel goed geweest en we hebben beiden psychische klachten. Ik werk momenteel niet na een burn-out. Nu heb ik B leren kennen. Hij is 14 jaar ouder. We flirten regelmatig en zien elkaar bijna dagelijks. Ook hij heeft een vrouw maar geen kinderen.
Ik heb gevoelens voor hem en denk dat dit wederzijds is. Nu vertelde hij me dat hij een open relatie heeft. Ik ben er niet van en woon samen met A die snel jaloers is. Ikzelf ook trouwens. Wat moet ik nu doen. B heeft een paar x voorgesteld samen iets te gaan doen en ik heb steeds nee gezegd hoewel ik eigenlijk wel wil.BeppieBeppie 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
- Alle reacties weergeven...
-
Waarom ga je twijfelen hieraan terwijl je zo’n super relatie hebt? Vertrouw op jezelf. Wat is 5 jaar? Het komt zo vaak voor.
Laat je niet beïnvloeden door de mening van anderen. Zo komt het nu een beetje over.
Als je stevig in je schoenen staat heb je dikke schijt aan andere meningen en geniet je van je vrouw.Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik voel dat ik mentaal misbruikt ben
Sinds mijn 18de was ik samen met mijn partner. Wij hadden op kamers gewoond en vervolgens zijn wij samen gaan wonen in een gezinshuis. Hij had altihd vriendinnen en dat mocht hij van mij ook hebben. Helaas wilde hij ze nooit voorstellen en mocht ik nooit met ze praten. Zijn telefoon was altijd prive, onze relatie duurde acht jaar lang. Voordat wij gingen samen wonen twijfelde hij om samen te wonen. Toch ging hij mee. De eerste jaar ging het goed en daarna begonnen de ruzies. Hij wilde dat zijn beste vriendin bij ons kwam komen en ik mocht haar nooit zien. Als ik in zijn telefoon ging om iets te doen ging hij helemaal te keer en werd boos op mij. Jaren later werd ik zwanger en kreeg ik een miskraam. Daarna gingen wij officieel uit elkaar en ging ik heel veel stressen door de breuk. Uiteindelijk kreeg ik diabetes type 1. Twee jaar later ging ik het weer met hem proberen omdat hij wilde trouwen samen wonen en kinderen. Dit vond ik helemaal goed. 3 maanden later kwam ik erachter dat hij op vakantie zou gaan voor een week met een andere meid. Dat deed pijn en ik heb de contact met hem en zijn familie helemaal verbroken! Ik voel me gebruikt, verdrietig, tijdverspilling, want ik ben inmiddels al 28 jaar. Ik heb geen man ben niet getrouwd en ik heb geen kinderen. Dit gevoel is zo pijnliijk want dat had ik allemaal met hem gewild. Ik voel dat ik mentaal misbruikt ben.PijnPijn 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Die spoort niet
Hoi ik leef met een vrouw en haar kind het kind is niet van mij want deze kind is echt niet normaal want de moeder is echt een narcist borderline persoonlijkheidsstoornis echt alles wat je maar kunt bedenken die spoort gewoon niet ik heb hun al in het verleden geholpen met hun huis wat echt smerig was inclusief met spullen etc ook met boodschappen doen we hadden zeg maar 6 a 7 maanden een goede band met mekaar maar dat liep jammer genoeg af het was al begonnen met het eten en drinken dat ik opeens te veel eet en drinkt terwijl ik voor het meeste heb gezorgd ze begon ook opeens over dat ik te lang in de douche zit terwijl ik mij eerst moet scheren en douchen deed ik gewoon 10 min a 13 minuten zo maar zij was gewoon zo erg overdreven haar kind was zij niet eens en haar zelf terwijl ik mij gewoon mezelf verzorgd en altijd doet zij zo geïrriteerd tegen mij en tegen haar kind en haar zelf altijd dezelfde kleding aan echt gewoon vies ze verzorgd haar zelf niet ook haar kind niet normaal doen we leuke dingen met mekaar gewoon genieten van het leven en dat vergeet zij haar kind schreeuwt de hele dag met echt heftige grove woorden en die moeder laat het gewoon toe terwijl zij ook vieze woorden zegt en dan zegt ze ook tegen haar kind dat hij op zijn taalgebruik moet letten echt ziekelijk is zei een kind van 9 jaar en dan speelt zei ook nog eens de baas over mij terwijl ik totaal helemaal niks doe ik heb mijn best gedaan om haar te ondersteunen maar wat krijg ik daar voor terug stank voor dank sorry dat het zegt maar dan moet zij maar iemand anders gaan zoeken waar zij dat soort dingen kan doen misbruik maken met mannen maar die zullen zeker ook niet lang bij deze persoon blijven het zal wel eerste maanden zogenaamd goed gaan maar dan zullen heel snel erachter komen voor wat moeder het is echt abnormaal is deze vrouw die moet echt hulp gaan zoeken letterlijk en figuurlijkNikoNiko 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Alles kwam op mij aan
Ik was 12 jaar bij mijn man toen hij een dwarslaesie opliep. Hij was toen zelfstandig, onverzekerd. Alles kwam op mij aan, ik werkte gelukkig fulltime en zijn revalidatieprogramma was in de buurt van mijn werk. Oorspronkelijk was ik designer en dacht: hij kan mooi het -door mij opgerichte bedrijf- doorzetten! Aldus geschiedde. 20 jaar later is hij totaal kwijt dat ík de oprichtster ben ("door zijn val") en probeert hij mij uit de zaak te krijgen....ClazinaClazina 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik wil zo graag dat hij weggaat uit zich zelf
Beste.
Ik ben 12 jaar getrouwd en heb 2 kinderen.
Mijn werkt en ik krijg invaliditeit ziektewet en ik betaal de huur en mijn man betaalt de gas en elektriciteit en internet.
En toch moet ik elke maand geld geven en 200 euro mag ik houden maar hij krijgt meer.
Ik betaal van die 200 euro mij telefoon abonnement en ik koop nog kleding voor mij kindjes en extra spullen die in huis nodig zijn.
En hij is nooit aardig tegen mij en krijg nooit kado of wat eigenlijk een normale vrouw nodig heeft.
Ik blijf alleen bij hem puur om mij kinderen terwijl ik borstkanker heb en nog in behandeling ben met medicijnen
Ik wil zo graag dat hij weggaat uit zich zelf.
Ik wil het liefst alleen met mij kinderen verder leven. Maar kwa inkomen weet ik niet of ik rond ga komen.ZakiaZakia 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
We gaan al maanden slecht
Ik en mijn vriend gaan al maanden slecht. Ik weet dat ik ook zeker mijn fouten heb gemaakt. Maar het gaat meer om hem hierin. Ik heb moeten meemaken dat ik nog tussen zijn ex haar spullen lag en het duurde weken voordat het weg was. Ik moest het eigenlijk meerendeels doen. Daarna heb ik maar moeten zien dat ie elke keer buiten naar andere vrouwen kijkt. En later ook nog terwijl we naast elkaar zitten dat ie ervoor kiest om met een andere vrouw een joke te maken. (het is in een game) Terwijl ik 1 meter van hem af ben. En ik weet zoals ik het nu uitleg klinkt het stom. Maar in games was het bij ons altijd alleen maar serieus spelen en dat was het. Maar de seconde als er een andere vrouw is maakt ie een joke met haar. Het gaat erom dat zijn eerste instinct op plezier te hebben een andere vrouw is. Hij wilt lol hebben en joken en dan kiest ie ervoor om naar een andere vrouw te gaan. Hij zegt dat ie van mij houd maar ik geloof het gewoon niet meer. Hij gaat nooit naar mij toe voor jokes of iets met plezier. Ik ben altijd de laatste waar hij denkt. Eerst zijn het andere vrouwen en anders zijn vrienden. Ik hoor alleen maar dingen over zijn vrienden en anders moet ik maar aanzien hoe die doet met andere vrouwen. Ik ga er kapot aan.DevDev 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn vriend waarmee ik 10 jaar samen bent heeft een affaire gehad.
Mijn vriend waarmee ik 10 jaar samen bent heeft een affaire gehad.
Ik had dit snel door maar hij zei dat ik spoken zag. Het voorgevoel bleef hangen… ik werd zieker en zieker met de dag. Ik heb hem gesmeekt te vertelen wat er ad hand was en vroeg of hij iemand had leren. Dit ontkende hij en keerde de rollen om dat ik het mss wel was die iemand anders had. 2,5 maand werd ik gek van voorgevoel en stuurde hij me naar de dokter. Ik nam kalmeermiddelen en angstremmers.
Kon niet meer eten en vermagerde fel. Hij zag dit en wist dit. Op reis onderschepte ik dan een sms en wat bleek … mijn voorgevoel was juist…
We hebben nog geprobeert om terug samen te komen maar dit lukt niet.
Ik kan het niet vergeten…
Ik weet niet wat ik ergste vind… het liegen of het bedriegen.
Ik vind dit zo moeilijk om te verwerken.Sayla-
Wat heftig, en helemaal dat hij ontkende en loog. Is het nu afgelopen zijn affaire? Willen jullie verder samen?
Zoja wat was de oorzaak? Lijkt mij belangrijk om te achterhalen.
Hier ook relatie van zolang en heeft man affaire gehad. Zelf opgebiecht en uiteraard verbroken.
Heel veel sterkte toegewenst iig.Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Ik ga lekker reageren op mijn eigen bericht, inmiddels is mijn exvriendin druk bezig met verhuizen dit verloopt allemaal prettig en rustig. Vanuit mijn werkgever krijg ik veel support ook als het financieel niet goed komt.
De collega die ik heb leren kennen, heb ik helaas afscheid van genomen nadat ik rode vlaggen zag en die bleven staan. Het feit is gewoon dat ik stabiliteit nodig heb in mijn leven en die kon en kan zij niet bieden. De focus gaat nu eerst voor mijn eigen ontwikkiglng voor ik verder ga. Wie weet ga ik nog een post plaatsen!
Hoop dat iedereen oke is en alles oke word voor ons allemaal!Lex
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Het voelt als afwijzing
Ik zie mijn partner erg graag en probeer zelf ook altijd alles wat ik kan in de relatie te steken. Ik ben me heel bewust dat relaties input vragen van beide kanten en vind ik het dus ook belangrijk dat hierover gesproken moet worden. Dit om elkaars verwachtingen te kunnen begrijpen, maar de laatste tijd ligt me iets op de maag waar ik niets mee weet aan te vangen.
Tijd terug vroeg hij of ik op het affectionele vlak iets meer initiatief zou kunnen nemen, wat helemaal oke is. Ik begreep waar hij vandaan kwam. Ik had inderdaad daar wat de bal laten vallen. Nu probeer ik daar heel erg aan te werken want ik hou ook wel van die affectie tussen ons. Maar het is nu al paar keer gebeurd dat we beide wakker worden en dat ik hem vast wil pakken en liefde wil geven. Maar dat hij het negeert of zich zelfs met de rug naar mij keert voor op zijn gsm te kunnen zitten. Soms gaat hij na een hele tijd wel zelf afkomen, maar dit voelt dan heel tweede keuze. Alsof hij eerst gsm nodig heeft voor hij mij wil aanraken. Dit maakt me dan heel boos en gekwetst. Het voelt als afwijzing. Het voelt alsof ik hem hier ook niet op kan aanspreken want hij ziet hier geen kwaad in, terwijl voor mij de zin in affectie en zelfs seks echt wel weg is. Ik heb vanalles artikels opgezocht aan wat hiermee te doen, maar ik raak er niet aanuit. Kan iemand misschien helpen met wat ik hiermee moet doen?AnoniemAnoniem 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik houd enorm veel van mijn vrouw, hoe krijg ik onze relatie weer top?
Ik heb sinds 8 jaren een relatie met een vrouw waar tot de dag van vandaag zielsveel van hou. We hebben samen een kindje van 4 en uit onze eerdere relatie hebben we beide 2 kinderen. Ik ben jaren geleden het contact met mijn kinderen verloren omdat hun moeder en ik altijd in ruzie leven. Het was de moeilijkste beslissing van mijn leven, maar ik heb mijn kinderen los moeten laten zodat zij nog een enigszins rustige opvoeding hebben. Sinds korte tijd heb ik weer regelmatig goed contact met hen. Maar het is lastig omdat zij dit stiekem moeten doen zodat hun moeder hier dan geen problemen over kan maken. Door dit alles was ik de laatste jaren niet de fijnste persoon om mee te leven. Ik was depressief en ongelukkig. Ik ben zelf uit dit dal gekropen door hard met mijzelf aan de slag te gaan. Ik heb verschillende therapieën ondergaan en er voor gezorgd dat ik op persoonlijk vlak weer gelukkig met mezelf ben geworden. Dat ik deze stappen heb ondernomen was in eerste instantie voor mijn vrouw, ons kind en mijn stiefkinderen. Zij mochten niet de dupe worden van de ellende die aan mij vast hing. Ik heb deze periode weinig tot geen steun gehad van mijn omgeving. Het was mijn probleem en ik niets het zelf overwinnen. Daar ben ik ten deel mee eens.
Maar nu, nu ik weer optimistischer in het leven sta, blijkt mijn relatie veel schade te hebben van het verleden. Mijn vrouw zei dat ze deze relatie wil laten slagen en dat was voor mij de reden om aan mezelf te werken. Van nature ben ik een open persoon. Ik wil problemen direct bespreken en aanpakken, dus zo ook de relatiedip waar we in belandt zijn. Maar mijn vrouw is anders. Hoewel ze heel erg open leek in het begin van onze relatie, loopt ze nu liever weg van problemen. Ze wil er geen gesprekken over hebben en het lijkt alsof zij vind dat de oorzaak van een discussie nooit bij haar ligt. Zelfs als zij de aanstichter van een ruzie is, zal ze nooit sorry zeggen. Ik juist wel. Ook al denk ik dat ik niets verkeerd gedaan heb, zeg ik alsnog sorry. Sorry, omdat het nooit mijn bedoeling is om iets te zeggen dat een ander kan kwetsen. En met sorry zeggen, zeg ik niet dat ik niet fout geweest ben, maar met sorry kan ik ook bedoelen dat ik niet wilde dat ik iemand pijn zou doen met ik gezegd of gedaan heb. Maar hierdoor lopen we op dit moment steeds vast. Discussies worden niet meer uitgepraat en ik krijg mijn vrouw niet zo ver om samen aan een oplossing voor ons gezamenlijke probleem te werken. Ik wil praten en zij sluit zich af. We komen totaal niet verder. We hebben een tijdje gelden relatietherapie geprobeerd. Ik stond daar heel sceptisch tegenover maar uiteindelijk moet ik toegeven dat je tijdens die therapie wel tot andere inzichten komt. Tijdens het gedeelte dat wij gevolgd hebben werd er vooral onderzocht waardoor wij ieder op onze eigen manier reageren op zaken. Dat komt vooral uit ieders verleden en de dingen die we ieder apart hebben meegemaakt. Ik vond het fijn dat dit aan het licht kwam. Maar voor mijn gevoel denkt mijn vrouw er anders over. Het is alsof ik nu iets uit haar jeugd weet, en haar daardoor beter begrijp, maar dat ik dat niet mocht weten. Alsof ik nu te dicht bij haar gekomen ben. Het gevolg was dat ze niet meer therapie wilde en we vast zitten een negatieve spriraal. En hoewel we beide vinden dat we hier uit moeten geraken, krijg ik haar niet zo ver om er samen aan te werken. Geen therapie, geen tips van internet geen goed gesprek met elkaar. Niets.
Het voet echt alsof ik er helemaal alleen voor sta. Hoe kan ik ervoor zorgen dat het beter gaat in onze relatie? Hoe kan ik ervoor zorgen dat zij, net zoals ik, de schouders eronder wil zetten en samen voor een betere relatie wil gaan? Als ik dit aan mijn omgeving vraag krijg ik steevast hetzelfde antwoord, “praat met haar”, “ga samen in therapie”, “doe leuke dingen samen” of “maak wat meer tijd voor elkaar”. Maar hoe krijg je deze voor elkaar als de ander dat niet wilt? Is er dan een therapie waar ik allen naar toe kan gaan en waardoor zij uiteindelijk inziet dat mee niet bewegen? Dan lijkt het weer alsof ik alle touwtjes in handen wil houden.
Kortom, ik houd enorm veel van mijn vrouw, hoe krijg ik onze relatie weer top?Wilko-
Apart gaan naar de psyholoog. Uit ondervinding houd je toch je diepste gevoelens voor jezelf. Ondertussen kleine stapjes ondernemen, een klein geschenkje bv ? Veel geluk.
Inge - Alle reacties weergeven...
-
Wat een vervelende situatie, heel veel sterkte ook.
Maar kan het misschien niet zijn, dat zij zich ook daadwerkelijk zo voelt. Of heeft het met een bepaald onderwerp te maken. Of misschien je intonatie Of lichaamstaal? Mijn partner heeft ook wel eens dingen gezegd waar een dubbele betekenis aan zit en waar ik een heel raar onderbuik gevoel bij kreeg gevoel bij kreeg bijv. "verandering van spijs doet eten..."Laurie
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Verliefd op een vrouw
Ik ben 14 jaar samen met mijn man en heb 3 dochters. Ik heb een gelukkig huwelijk. Nooit twijfels gehad en nooit gevoelens überhaupt voor een vrouw gehad. Op vakantie met man en kinderen zag ik de mooiste vrouw ter wereld. Helemaal betoverd ben ik door haar. Ze werkte in het hotel en heb haar kort gesproken, maar haar Engels was zeer moeizaam. Ik kan deze vrouw niet vergeten. Wat is dit? Als ik haar foto’s zie, doet m’n hart letterlijk pijn. Het voelt zo niet goed dat ik haar nooit meer zie. Snap er helemaal niks van waar dit vandaan komt, maar weet wel dat onze blikken elkaar vaak kruisten en hier iets zat. Anders was het me nooit zo aan het hart gegaan. Wat mis ik haar enorm! Heb geen idee hoe ik hiermee moet omgaan. Het belemmert m’n dagelijks leven zelfs en snap niet hoe dit zo ver kan zijn gegaan..
Wie herkent zo’n hopeloze onmogelijke verliefdheid out of the blue en hoe ben je daar mee omgegaan?
:(Liva- Alle reacties weergeven...
-
Bijzonder,
Wat ik eruit haal is dat je wat met haar hebt uit te zoeken. Ze raakt je, of het is een herkenning van iets in jezelf wat ze aanraakt of jullie zijn zielsverbonden. Alles is mogelijk.
Wat, dat weet je pas tijdens het contact verder.zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik wil graag iets samen doen
Hallo,
Ik (21) heb in oktober 4 jaar een relatie met mijn vriend (23). In het begin van onze relatie gingen we vaak samen uit en heel af en toe deden we iets leuk zoals uit eten.
Sinds de Corona begon niet meer, ik wil heel graag iets samen doen en probeer ook veel te verzinnen en vraag het geregeld, maar zonder resultaat. Nu zijn we een keer samen boodschappen gaan doen van de week en dit vond ik al geweldig. Ik wil gewoon samen dingen ondernemen, plannen etc. Maar hij doet/wil dit niet. En wel vissen met vrienden, en vooral de aandacht meer aan hun geven dan aan mij.
Nu is hij vorige week met zijn vrienden naar het café geweest en gaat hij aankomende week met zijn vrienden uit eten.
Normaliter zou ik hem dit van harte gunnen, maar omdat ik al 3 jaar zo veel moeite doe met geen/weinig resultaat en hij dit wel doet met zijn vrienden zit het mij enorm dwars en ben ik er zelfs boos om.
Wat vinden jullie? Iemand tips?Jennifer-
Het lijkt me heel normaal dat jullie samen dingen ondernemen/leuke dingen doen!
Als hij dat nooit wil zou ik ernstig twijfelen aan de relatie.
Je bent het waard dat iemand tijd aan je besteed hoor! Zeker je vriend.Anoniem -
Hoi lief meiske, in de mannenwereld werkt het andersom. Hoe meer je voor ze doet, hoe minder ze jou respecteren en waarderen.
Hoe meer hij echter voor jou moet doen, dan stijg jij in waarde. Ga oefenen, niets meer aan hem te geven, ook niet je tijd, zolang hij niet jou geeft wat jij nodig hebt. Trek je dus terug, in het contact, en laat hem voelen dat je ook zonder hem kan. Eens kijken hoe hij ineens van alles gaat regelen voor je.
Nee ik heb nu geen tijd , gaat ook voor jou een goede oefening zijn. En hou hem een spiegel voor. Mannen leren niet door inzicht maar door voelen. En ervaren. Laat hem ervaren wat hij met jou doet. En geef je grenzen aan liefje. Maar bij mannen is het betr zonder woorden te doen.zelda - Alle reacties weergeven...
-
Met vriedinnen weggaan ? Hobby ? Sport ?
Inge
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Een aantal zaken waar ik mij aan stoor en niet weet hoe ik dit aan moet pakken
Goedemiddag,
Mijn man & ik zijn pas een jaar getrouwd, en zijn gelukkig samen. Echter zijn er een aantal zaken waar ik mij aan stoor en niet weet hoe ik dit aan moet pakken;
Mijn partner heeft er namelijk een handje aan als wij een afspraak met vrienden/familie hebben, deze last minute te cancelen waardoor het regelmatig voorkomt dat ik alleen moet gaan.
Dit heeft gemaakt dat ik bijvoorbaat al een “afwezigheid-smoesje” voor hem bedenk.
Ook geef ik vooraf al aan: “ ik kom sowieso maar weet niet of mijn man erbij zal zijn”. Ik merk dat ik er enorm tegenop zit als mensen iets willen organiseren waarbij de partner mee moet komen, vooral uit angst om voorschut te staan omdat ik weer alleen moet aanschuiven.
Mijn partner daarentegen vind dat ik overdrijf en mij niets moet aantrekken van anderen. “ als ik geen zin heb om mee te gaan, dan ga ik niet, simpel”.
Hopelijk heeft een van jullie dit ook weleens meegemaakt of misschien kan iemand zijn mening/ervaring delen?Lola-
Ik vind zijn reactie vrij bot hoor! Maar zoals je het doet is denk ik wel goed, vantevoren aangeven aan mensen en dan maar gewoon alleen plezier maken.
Het is zijn goedrecht om niet mee te willen gaan, maar zo op t laatste moment afzeggen? Niet zo netjes lijkt me (naar jou)
Ik zou zeggen oké prima, maar dit doet het met mij. Echt duidelijk zijn, hij heeft gelijk de mening van anderen doet er niet toe, maar jouw gevoel wel!
En hoe moeilijk is het nou om een paar dagen vantevoren in te schatten of je meewil?
Pushen helpt nooit, maar je mag wel een respectvol handelen van hem verwachten, en dat klinkt niet alsof hij dat nu doet.Sanne - Alle reacties weergeven...
-
Hij weet dat jij niet afzegt en alleen gaat? Wat uberhaubt niet Zou moeten kunnen.. Je gaat samen of niet toch, bij een dubbel date.
Zo heeft hij zijn vrijbrief in dat uurtje om naar zijn maitresse te gaan. Slimme mam hoor.zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik kan deze gevoelens niet thuisbrengen
Mijn partner en ik zijn 8 jaar samen, wonen 4 jaar samen in ons gekochte huisje en zijn volop aan het verbouwen. 2 jaar geleden heeft mijn partner een misstap gedaan met de buurvrouw omdat we echt uit elkaar aan het groeien waren, we hebben uren, dagen, weken, maanden gepraat en alles was uitgeklaard en waren eindelijk terug gelukkig! Althans dat dacht ik! Na 2 jaar komt uit dat ze nog steeds lekker bezig zijn... mijn wereld is ingestort!
Ik heb al jaren een beste vriend, nooit meer of vriendschap is er tussen ons niet geweest! Tot nu!
We hebben samen al heel wat babbels en therapeut gespeeld voor elkaar, maar nu is het anders! Toen ik bij hem op de koffie was en we opnieuw een deugddoend gesprek hadden voelde ik plots iets, alleen kan ik niet beschrijven wat het is!
Mijn beste vriend vertelde mij dat hij op zoek gaat naar de liefde en dit geeft mij echt een slecht gevoel!
Hij heeft tijdens onze babbel echt hard geweest en dit heeft mij zo doen twijfelen over mijn relatie!
En dan deze gevoelens die ik echt niet kan thuis brengen!
Iemand ook al meegemaakt?Lies- Alle reacties weergeven...
-
Hoi hoi, je man is een leugenaar en waarschijn lijk narcistisch en hij wil er dus een dame bij, jou buurvrouw.
Jij hebt nu de vrijbrief een leuke partner te gaan zoeken of er ook iemand bij te nemen die jou wel gelukkig maakt. Of je nu well en of niet bij je huidige partner wil blijven. De relatie was toch een fatamorgana.
Of je nu wel of niet je gevoelens voor je beste vriend wil onderzoeken is aan jou. Je bent vrij te leven en je gevoel te volgen. Aan wie ben jij trouw? En wie verdiend jou trouw.. jezelf!zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ben ik jaloers of is het niet normaal
Mijn man blijkt al jaren stiekem te app'en met een vrouw,hij verwijderd alle berichtjes wat ik gezien heb zijn niet altijd gewone apjes ik hoop je zwoele stem gauw weer eens te horen bijvoorbeeld,als in hem er mee confronteer is het mijn schuld eerst was het omdat ik werkte en hij zich alleen voelde maar ik kwam erachter dat hij nog steeds contact met haar heeft ondanks dat hij al heel vaak beloofd heeft het niet meer te doen, ik zeg als je niks verwijderd en gewoon schrijft over normale dingen was er niks aan de hand maar helaas hij blijft verwijderen en erover liegen. En als ik erover begin voelt hij zich aan gevallen
Ik denk ook dat mijn man een narcist is ik mag van hem niet werken, en kan om hele simpele dingen boos worden en Ne daarna dood zwijgen. We wonen in het buitenland op een boerderij in mag alleen schoonmaken en die taak wil ik niet dus doe alleen de boekhouding waar ook veel tijd in gast zitten maar zou graag wat uurtjes buiten de deur werken voor sociale contacten maar dat mag dus niet. Kon werk krijgen voor een aantal uur maar toen werd hij zo boos dat ik het maar niet heb gedaan. Ik ga wel geregeld naar mijn kinderen en kleinkind in Nederland daarwerd hij laatst ook boos om 1a 2 x per jaar is meer als genoeg . Wij hebben genoten van onze eigen kinderen dus hoef je je kleinkind niet zo vaak te zien dat doen alleen mensen die vroeger hun eigen kinderen minder hebben zien opgroeien. Nou ik mis het wel maar daar snapt hij niks van, de kinderen horen ook nooit wat van hem
Nu is hij weer poeslief maar ik weet het niet meer is hij narcistisch of ligt het aan mij . Ben ik jaloers of is het niet normaal dat je man hele lange apps stuurt naar een andere vrouw.Tineke- Alle reacties weergeven...
-
U zit in een kooi en deze is niet van goud.
Hij wil u in afhankelijke positie houden. In mijn ogen is dit een zeer gevaarlijke man, hij denkt u te bezitten en te kunnen doen en laten wat hij wil.
Hoe komt het dat u zo afhankelijk bent geworden?
Hou uw kennis voor uzelf, doe de boekgouding en leg veel geld voor u alleen opzij en maak een eventueel vluchtplan. Zolang uw culruur dat toestaat. Maar uw man is zeer gevaarlijk in mijn ogen. Pas op voor uw lijfsbehoud.zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn vriend voelt hem slecht in zijn vel
Hey. Mijn vriend voelt hem slecht in zijn vel er is iets gebeurd in zijn famillie. Waar hij niet over wil praten met niemand. Hij wil de mensen waar hij om geeft er nizt mee lastig vallen zegt hij. En we hebben vaak ruzie vanwege dat hij droog doet. We zien mekaar dinsdag.AnoniemAnoniem 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
- Alle reacties weergeven...
-
Typisch geval van iemand zijn weekend maitresse te zijn. Hij wil zeker ook niet samenwonen en je hebt al sex zonder enige trouwplannen.. tja wat verwacht je dan. Is fijn toch voor hem. Makkelijk.
Anderzijds, waarom zou je zijn dochters willen ontmoeten? Wil jij een gezin vormen? Hij dus niet?
Of zit er meer achter? En zijn die meiden de zoveelste scharrel van pa zat..zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik voel me hier helemaal niet lekker bij
En toch vindt ik het moeilijk om dit allemaal te gaan zeggen, maar ik ga het toch proberen.
Mijn man is erg van bloot, naakt etc. Als de zon schijnt gaat een (normaal) mens naar het strand maar hij wil naar het naaktstrand. of ergens waar je naakt mag liggen zonnen. Ik persoonlijk heb er niet zo veel mee maar goed ik ga gezellig mee en iedereen is daar naakt dus het is niet vreemd. Hij zont aleen niet hij kijkt de hele dag. Sinds kort ben ik erachter dat hij ook op FB de groepen naakt, en alles wat er nog meer is heeft ontdekt en daar dan ook lid van is. Hij heeft wel 90 vrienden ik ken er 5 van. Maar de hele dag zit hij op zn telefoon naar die mensen te kijken en te schrijven WAAROM vraag ik me dan af. Hij kijkt ook op porno sites en alleen voor mannen etc. Ja hij vindt het leuk om naar te kijken krijg ik als antwoord.
Ik voel me hier helemaal niet lekker bij en weet ook niet wat ik moet doen.
Ik heb gezegd tegen hem doe het dan als ik er niet ben en verwijder alles zodat ik het niet te weten kom maar nu weer dat FB ik wordt er gek van.Thea- Alle reacties weergeven...
-
Klinkt als een beginnend kijk, porno, voyeurisme verslaving.
Wat wilt u zelf met uw leven, misschien word het tijd dat u ook eens gaat rondkijken wat u plezier geeft. tenslotte houd hij geen rekening met u.
Als u liever niet weet wat u man doet gaat het uiteindelijk en groter stuk van zijn leven innemen en u bent dan een handige huisvrouwzelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik ben klaar met mijn vrouw alleen ze is zwanger
Ik ben klaar met mijn vrouw alleen ze is zwanger (uitgerekend in augustus) en we hebben al een zoontje van anderhalf waar ik zielsveel van hou. Ik ben 33 en we zijn al 14 jaar bijelkaar waarvan 6 jaar getrouwd. Op dit moment zitten we in een verhuizing/verbouwing want we waren genoodzaakt te verhuizen omdat ons huis te duur was geworden i.v.m minder werken en hoge maandlasten. Nu ben ik dus bezig met de verbouwing van ons nieuwe huis maar ik heb ook mijn werk waar het vrij druk is en waar ik regelmatig wordt gevraagd of ik kan overwerken. Ik ben er tussen 7:00 en 23:00 bijna niet thuis maar als ik thuis ben is mijn vrouw alleen maar aan het zeuren dat ze moe is, dat ze het zwaar heeft of dat het een rommel in huis is en dat ik niet heb gestofzuigd. Ook als ik bij haar in de auto zit want ik mag niet rijden want dit vind ze eng dan staat er bijvoorbeeld een voetganger die wil oversteken niet bij een zebrapad, dan zeurt ze weer over die voetganger en dan denk ik "waar maak je je druk om zeg" ik weet ook niet eens of het zeuren is maar het komt bij mij binnen als zeuren/zeiken. Ik vindt het tegenwoordig zo lekker als ze niet thuis is. Ik ben ook liever in het nieuwe huis bezig dan dat ik thuis ben.
Ik was van de week een keer alleen bezig in het nieuwe huis en toen kreeg ik een berichtje van een Japanse via telegram, ik wist dat het een catfish was maar ik begon toch een gesprek, na een paar dagen leekt het echt en werd ik verliefd ik zag me zelf al helemaal in Japan wonen het enige wat mij verscheurde was dat ik mijn zoontje moest achterlaten. Uiteindelijk kwam ik er toch weer achter dat het nep was en kwam ik er weer achter hoe mentaal fucked up ik ben. Ik smacht zo erg naar vrouwelijk bevestiging.
Het is ook dat ik mijn vrouw te dik vind, ja ik weet dat ze nu zwanger is maar ze weegt zonder zwangerschap meer dan mij, ik vindt dat gewoon respectloos tegenover mij. Als ik foto's van vroeger zie dan denk ik wat is er gebeurt.
Sorry voor het lange bericht, het kan en moet eigenlijk nog veel langer.
Mvg RickRick-
Beste Rick, het lijkt er op dat je nu alleen nog maar de negatieve kanten van je - zwangere - vrouw ziet. Ooit was ze toch de liefde van je leven? als je wilt dat je kinderen straks opgroeien in een stabiel gezin met een vader en een moeder die lief zijn voor elkaar, raad ik je aan samen aan de slag te gaan voor jullie relatie. Dit houdt in dat je veel gaat praten met elkaar. Rustig zonder steeds ruzie te maken. Praat over wat je dwars zit, zonder steeds in verwijten te vervallen. Maak tijd voor elkaar, zonder kinderen. Alleen een stuk wandelen en kletsen is al een begin. Het hoeft niet altijd geld te kosten. Een andere relatie (of minnares) lijkt aantrekkelijk, maar dat is maar schijn. Ik weet er alles van. Je bent een beetje op zoek naar de spanning van wat je in het begin van jullie relatie had. Dat gaat bij iedereen weer over. Als je je vrouw te dik vindt (als ze niet zwanger is) mag je daar best iets van zeggen. Op een normale manier. Probeer allebei weer aantrekkelijk voor elkaar te zijn. Probeer er samen uit te komen, denk aan jullie kinderen. Als er nog liefde is, is het t waard om voor te vechten!
Danielle S - Alle reacties weergeven...
-
Beste Rick,
Wat er is gebeurd is dat u haar hebt bezwangerd, ze voor uw kinderen zorgt en u nog steeds lekker uw ding kunt doen buiten de deur en nu bijna alles vd kinderen op haar schouders valt. Weet u dat een kind even zwaar is als een fulltime baan zonder pauzes?
Als u minder gezeur wil is het belangrijk dat u gaat luisteren naar haar en oplossingen gaat bieden.
Ik hoor zo al dat er een huishoudelijk hulp moet komen om haar te ontlasten en belast haar niet met ook uw vuile zaken. Dan zou er minstens 1 dag per week volledige ontlasting voor haar moeten zijn zodat zij even een dagje de deur uit kan en denken aan haar droomleven. Wat nu een slaven leven is voor haar zoals ik lees.
Ze moet weer tijd hebben voor zichzelf , hoe denkt u dat uw vrouw na 2 bevallingen ,( door uw toedoen), straks tijd gaat hebben voor een sportschool? Haar lichaam is kapot en veranderd door het dragen van uw kinderen enigzins respect is nodig. geef haar wekelijks een kado bon en minimaal 1 dag ontlasting vd kinderen, zodat ze naar de schoonheid salon kan, kapper, nagelzaak en tijd heeft voor sport en ontspanning. Ze word dan vanzelf weer leuker en mooier.
Een zeurende vrouw is per definitie niet gelukkig, en word dik en lelijk, dit drijft u vervolgens in de armen van een vrouw die u nog niet heeft uitgewoond en uitgebaard. Maar u zet veel op het spel.
Want dit is makkelijk te herstellen.
Zie dus ook uw eigen aandeel hierin. Deze vrouw is duidelijk overbelast. En allicht heeft u heeft over de zwaarte van het zorgen voor kinderen en een huishouden draaien. Dit is erg zwaar voor 1 vrouw alleen.
Maak daarnaast tijd 1x per mnd voor een romantisch uitje, zorg dan voor oppas. Iets erotisch, sauna ect.
Zet wekelijks bloemen neer voor haar en doe iets wat haar blij maakt , bedank haar voor de hele dag zorg voor jou kind! En ga niet geirriteerd reageren maar luister. En zeg het komt wel goed. Ze heeft duidelijk steun nodig. Zowel in praktische zin als emotionele steun van haar man.zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Weinig complimenten
Ik wil niet zeggen dat ik echt relatieproblemen heb. Veel ligt bij mezelf en mijn traumatische verleden.
Ik ben namelijk erg onzeker over het feit dat mijn man me vrij weinig complimenteert over mijn uiterlijk. Over andere zaken doet hij dit wel... Ik doe alles om op en top verzorgd te zijn en er slank uit te zien. Ik koop de heerlijkste parfums. Maar ik hoor er best weinig over.
Ik zou het zo fijn vinden me begeerd te voelen en te merken hoezeer hij naar me verlangt. Dat hij dit kenbaar maakt. Ligt dit nu aan mij? Of overdrijf ik?
Soms denk ik namelijk dat ik er een overmatige behoefte aan heb omdat ik door mijn ouders aan de kant gezet ben.
Mijn man is overigens heel lief en zorgzaam voor mij. Maar ik twijfel soms. En dan is het zelfs zo erg dat ik me afvraag of ik nog wel geschikt ben voor een relatie (wegens veeleisend gedrag). Liefs.
Chantelle
29-06-2022Chantelle-
Hoi, ik denk dat je niet overdrijft hoor!
Alleen vaak ligt de oplossing erin dat je jezelf moet gaan begeren. Jezelf aantrekkelijk vinden. Dan zal de ander jou hierin bevestigen.
Als je iets van een ander wil (bevestiging, acceptatie) dan zend je gebrek uit, en dan werkt het nou eenmaal zo dat je het juist niet krijgt.
Als het niet meer hoeft (omdat je jezelf er al in bevestigt) dan krijg je het.
Met al die dingen (parfum etc) ‘manipuleer’ je de ander in feite om bevestigd te worden.
Beste is jezelf helemaal te gaan accepteren, dan doe je wel een luchtje op maar puur omdat je het zelf lekker vindt ruiken!L -
Sommige van ons zijn gewoon niet zo van het herhalen.
Als we 1x zeggen dat we je prachtig vinden is het een vastgesteld feit.. Dan zien wij niet de noodzaak om om het te herhalen.
We we letten ook vaak niet op.
In principe is het simpel. Op het moment dat we wel dingen overdreven vaak gaan zeggen is er wat aan de hand, of als we je niet meer willen aanraken.
Tot die tijd, geen gevaar. Je kunt het doen zoals mijn vrouw, die vraagt gewoon hie ze eruit ziet.M - Alle reacties weergeven...
-
Wat een mooie, wijze reacties zie ik hier staan. Dank jullie wel!! Inmiddels zit ik beter in mijn vel en zie ik de wereld (inclusief mezelf) daardoor momenteel heel anders. Ik zie ook hoe dol mijn partner op mij is en mij mooi vindt. Ik besef dat ik mijn onzekerheid projecteerde op hem, toen ik mijn berichtje hier plaatste...
Chantelle
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
De geboekte vakantie gaan we dus voorlopig als vrienden doen
Mijn (ex) partner en ikzelf leerden elkaar 5,5 jaar geleden kennen op,een avond uit. Vanaf het begin ging het heel goed en hadden we een hele sterke band. Hij kon goed overweg met mijn ouders die hem ook op handen droegen en mijn broer en hij werden echte maatjes. Ik had een prima verstandhouding met zijn stiefvader ,die hij als zijn echte vader beschouwd , en met zijn oom en tante.
Na enkele maanden trok,ik bij hem in in het studiootje dat hij huurde. We zijn altijdl gelukkig geweest. Het was tijd voor een volgende stap, we wilden een,eigen appartement van ons 2. Na 2 jaar zoeken vinden we iets en gedurende 3 maanden leefden we naar deze datum toe. Intussen gingen we ook nog op reis samen onze grootste gemeenschappelijke passie. We gingen ook wettelijk samenwonen met het oog op,het feit dat we samen iets aankochten. Wel ging mijn partner plots liever feesten iets wat ik gewoon zonder problemen accepteerde al kon ik wel eens klagen als het niet het juiste moment was ( bijvoorbeeld de avond na de verhuis)
En plots woonden we in ons nieuwe appartement, mooi groter alles wat we gewild hadden en trok hij zich terug. Hij werd afstandelijk, wilde niet meer vrijen, knuffelen en had het moeilijk met praten. Uiteindelijk na veel,zagen te horen gekregen dat hij zwarte gedachten had, mij nog altijd erg lief vond maar niet zeker was of hij de man was om zich te binden ( wel vreemd na 5 jaar). Een ander heeft hij niet dat weet ik,zeker hij wil,dus gewoon zijn vrijheid terug.
De geboekte vakantie gaan we dus voorlopig als vrienden doen. Want bovenal,is hij ook mijn beste vriend. Boos kan ik niet zijn wel ben ik erg verdrietig. Ik heb nadien een time out voorgesteld . Wel zullen we als huisgenoten elkaar uiteraard tegenkomen . We zullen ook,als vrienden dingen ondernemen maar uiteraard hoop,ik gewoon dat het goed komt .MelissaMelissa 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Kan iemand een woordje advies geven, alsjeblieft?
Ik ben blij dat ik dit forum vond. Vandaag voelde het even alsof mijn wereld instortte en ik wil dit delen (en advies is ook altijd welkom!)
Mijn vriend en ik waren bijna 2 jaar samen. Het ging super goed, duidelijke communicatie, veel gedeelde hobby's, leuke gewoontes (vb. elke payday uit eten, elke dinsdag een wijntje drinken in een taverne, elke zondag zwemmen,...) We waren de honeymoonfase al voorbij; de eerste prille verliefdheid maakte plaats voor "het volgende"; elkaars negatieve kanten wel zien, maar daar dan ook open over praten en compromissen sluiten.
Vandaag ging ik naar hem toe, we zouden (zoals zo vaak) samen het weekend doorbrengen. Bij aankomst merkte ik dat hem iets dwars zat, al had ik geen idee wat het kon zijn. De voorbije dagen was alles nog goed geweest.
Ik drong voorzichtig aan en toen zei hij doodleuk dat "de verliefdheid stilaan over is". Ik was te geschrokken om echt te reageren, we werden allebei emotioneel, hij zei "sorry" en omhelsde me een paar keer. Hij heeft me toen terug naar huis gebracht.
Toen ik thuis eenmaal over de eerste schok heen was, vond ik dat ik toch wel wat antwoorden verdien. Hoe lang is zijn verliefdheid al over? Hoe kan dat zo ineens? Heb ik iets gedaan of gezegd dat dit veroorzaakt heeft? Ik hou van hem, maar vind het ook best wel slap van hem dat hij het met zo'n vage uitleg uitmaakt, zonder duidelijke aanleiding.
Ik heb hem een kort en vriendelijk bericht gestuurd, vragend of we volgende week niet even kunnen samenzitten zodat ik nog enkele vragen kan stellen voor closure. Hij ging akkoord, maar nu vraag ik me af wat ik moet doen.
Ik heb het idee dat als ik hem terug wil, ik snel moet handelen. Maar ik weet niet 100% of ik hem terug wil, als hij het zo snel en om zo'n vage reden uitmaakt. Op YouTube krioelt het van de "relatie-experten" die allemaal "dé succesformule" aanbieden, maar hun advies klinkt zo koud en bovendien is er niet één succesformule voor alle koppels. Iedereen is verschillend, dus ik wil ook niet naar hen luisteren... maar tegelijk ben ik wel zo zielig dat ik hen blijf opzoeken...
Kan iemand een woordje advies geven, alsjeblieft?Elsa- Alle reacties weergeven...
-
Ik vind dat het wel heel snel voorbij is. Ik denk dat jij jouw eigenwaarde moet inzien en je af moet vragen of je met iemand die zo snel uitgekeken is wel verder wilt gaan. Heel ben sterkte. Wat verdrietig moet het voor jou zijn!
Moi
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Zou er iets mis zijn met mijn aanpak van Sex?
Mijn relaties lopen altijd mis door snel of geen connectie meer te hebben op intiem vlak. Als ik vraag of er iets mis is met mij ontkennen ze dat. Het maakt mij heel onzeker. Zou er nu echt iets mis zijn met mijn aanpak van Sex of heb ik gewoon nog niet de juiste tegen gekomen.SS 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Wilt hij me weer pijn doen?
Mijn man is voor 3 jaar geleden vreemd gegaan. En nu weer. En daarbij ook nog naar een hoer geweest. 3x bij de zelfde. Ik denk nou die heeft genoten. We hebben besloten om het weer een kans te geven. Ik geef me alleen maar zelf de schuld. Door mij heeft hij het gedaan. Andere zeggen nee hij is enorm sex verslaafd. En is alleen maar lust. Als hij thuis kwam, deed die net of er niks aan de hand was. Had wel zijn code veranderd van zijn telefoon. Dat vond ik al vreemd. Ik wou niet controleren maar op de app kijken ( camera van onze 16 maanden ouden dochter). Hij had daarna iedere x zijn telefoon bij. Lief hem niet meer liggen. Toen wist ik genoeg. Want zo was het ook voor 3 jaar geleden gegaan. We hebben erover gepraat en hij gaf me de nieuwe code. Had niks te verbergen zei die. Ik kon vannacht niet slapen en ging toch effe stiekem kijken. Hij was weer heel erg aardig tegen een jongere meid aan het doen. Wilt hij me weer pijn doen? En was weer bezig met meiden die half naakt waren. Waarom stopt hij daar niet mee?Jennifer- Alle reacties weergeven...
-
Ik denk dat jouw man een groot probleem heeft, ofwel zoekt hij hulp ofwel kom jij voor jezelf op. Jij en je dochtertje verdienen beter dan dit
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
-
Beste,
Mijn vraag zou eigenlijk het omgekeerde zijn.
Lees mijn verhaal nr 190.
Als je er wil over praten, ben een luisterend oor
GroetenPatrick - Alle reacties weergeven...
-
Wat bedoel je met verwennen?
Voor je zorgen, kadootjes krijgen of seksueel en bvb beffen?
Mijn antwoord: dit alles is ‘normaal’… met mate. Evenwicht!
Als jij geniet van beffen dan is het logisch dat je man je zo verwent. Idem trouwens met ‘pijpen’.
Het is geen moetje, het is een gewoon ding in mijn ogenAnoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik sta dus nog een jaar of 4 op de tweede plek
Hoi,
Ik weet al sinds m'n jeugd dat ik lesbisch ben. Sinds 1,5 jaar heb ik een tekstje met de liefde van m'n leven. Zij was 30 samen met haar man, maar kwam 5 jaar geleden uit de kast. Voor haar is het zover twijfel dat wij samen oud worden. Heel fijn, tot zover.
Ze heeft een dochter. Zij en de vader van haar dochter hebben besloten om iig tot hun dochter uit huis gaat, samen te blijven wonen. In een veilige omgeving te creëren voor hun dochter (15)
Helemaal prima, ik heb daar respect voor.
Het is nu zo, is dat mijn vriendin dus bepaalt wanneer we elkaar zien /bellen /weg gaan of wat ook. Ik had dat geen moeite mee, maar 't begint nu wel aan me te knagen. Ik heb geen verplichtingen, geen tweede gezin of wat ook. En voorlopig sta ik dus nog een jaar of 4 op de tweede plek. Word ik soms verdrietig van...Louisa- Alle reacties weergeven...
-
De weegschaal moet in balans blijven.
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
We zitten in de knel
Ik heb al drie jaar een relatie met een jongen die negen jaar jonger is maar het is wel de liefde van me leven en ik ook voor hem maar … we waren vijf maanden uitelkaar door iets wat hij over mij dacht en daar begint het probleem hij is iemand die teveel met negatieve gedachten zit en daardoor zitten wij in de knel . Toen wij terug kwamen naar elkaar wat eigenlijk dankzij mij gebeurde omdat ik hem niet kon vergeten is hij gaan zoeken naar wat ionen gedaan toen wij uitelkaar waren . Dan komen de mensen naar boven die je dus een kans geeft je relatie te verpesten die kwamen met leugens tenminste het is een persoon die me vriend helemaal gek heeft gemaakt met leugens ik heb lang zitten strijden omdat ik zo koppig was om in deze relatie te blijven maar ik zie gewoon dat mij vriend met die negatieve gedachten dit en die jongen wel gelooft en mij niet mij vriend weer ook geen raad meer met zijn gedachten en met waar wij in zitten en ik precies het zelfde hij roept alleen maar ik kan hier niet mee leven . Wat moet ik doen mensen ik heb nooit gedacht me verhaal zo open te vertellen maar ik weet gewoon niet wat ik moet doen ik hou zoveel van mij vriend en hij ook van mij .HannahHannah 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Als ze boos wordt klap ik dicht
Hoi, ik ben een man 52 nooit geen langdurige relatie gehad, nu heb ik aantal maanden contact met een vrouw, die een "leidende" man zoekt (in haar vorige relatie trok zei altijd de kar" dat wil ze nu niet meer), in het begin liep het super, uren praten over van alles, sexuele aantrekkingskracht is er ook alleen wil ze pas sex als we elkaar goed kennen. Nu vindt ze dat ik te weinig actie onderneem om dingen te doen terwijl ik mij best doe, en ze wordt dan boos en klap ik dicht, nu wil ze wel een sexrelatie omdat ik haar wens in een relatie toch niet kan vervullen. Maar het liefst wil ik toch een echte relatie met haar. Herkent iemand dit of heeft tips?Radeloos- Alle reacties weergeven...
-
Niet aan beginnen zou ik zeggen. Ze wil geen relatie met je maar wel sex, opzouten. Ja of je moet het zelf willen natuurlijk dan wordt het een ander verhaal
Thea
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hij kan niet tegen het woord "smeerlap"
Hallo iedereen,
Ik zit met iets en ik hoop dat jullie mij kunnen helpen.. Mijn vriend is jarenlang uitgescholden door zijn ex van "smeerlap" , nu wat ik heel raar vind ze zijn 5 jaar uit elkaar en telkens hij het woord hoort bv: op TV ofzo of als zijn moeder zegt tegen hem dat hij een "smeerlap" is wordt hij heel erg lastig.. Ik vroeg hem waarom ? En dan zegt hij dat dat uitscheldwoord van zijn ex is dat zij altijd "smeerlap" zij en dat niemand anders dat moet zeggen dat zijn moeder iets anders dan maar moet zeggen maar geen "smeerlap" als ik dan vraag waarom mag u moeder dat dan niet zeggen zegt hij mij: dat hij die tijd probeert te vergeten.. ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet denken..? Is hij dan nog niet over zijn ex of wat denken jullie hiervan?
Hopelijk geven jullie mij antwoord ✌OnbekendOnbekend 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hij wisselt om de 4 a 6 weken van baan
Hoi ik en mijn vriend zijn 4 jaar samen wonen niet samen. Nu heeft mijn vriend geen vervoer omdat zijn motor stuk is , ik had hem al geholpen door de motor op afbetaling bij mij af te lossen en de reparatie kosten voor te schieten, ik heb hem 3 weken geholpen om mijn auto uit te lenen zodat hij na zijn werk kan, aangezien ik een bedrijf heb en 2 kids is niet altijd even makkelijk om de auto uit te lenen. Vorige week moest ik hem brengen en halen, op de heen weg kregen we ruzie waardoor hij plots zijn baan opgaf. Nu verwijt hij me dat door mij komt ik had meer flexibel moeten zijn met de auto. Ook vind hij vervelend dat ik na 3 weken vroeg na een benzine vergoeding. Ik vermoed dat mijn vriend adhd heeft en als ik hem daar op aanspreek word die ook niet goed van. Hij kan de laatste tijd niks verdragen en wisseld om de 4 a6 weken van baan.Lala- Alle reacties weergeven...
-
Ik vermoed dat je geen 2 maar 3 kids hebt.
zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
We hebben elkaar al 7 maanden niet gezien
Ik wil mijn verhaal kwijt, ik heb iemand iets meer dan een jaar geleden leren kennen. In het begin hadden we dagelijks contact appten vaak op een dag. Na elkaar maar 4 x te hebben ontmoeten werd het contact steeds minder. Vanuit hem, ik merkte dat hij minder interesse had en altijd dezelfde woorden ik heb druk op werk. Ik spreek hem sinds een maand of 2 a 3maar 1x per dag althans dan zie ik zijn berichtjes de volgende ochtend.want dan slaap ik al. Ik denk niet dat de liefde wederzijds is. Hij zegt ik mis je en denk aan je. Maar dit voelt nu als een groot leugen. Nooit tijd, altijd aan het werk, reageert kort op mijn berichtjes. Hoe kan je iemand niet een appje sturen terwijl je hem af en toe wel online ziet en je bericht niet eens kan lezen. Dat doet zo zeer, we hebben elkaar al 7 maanden niet gezien. Ik weet ook niet waar hij woont en of werkt. Ik ben zo verliefd geworden en nu de laatste tijd ben ik zo ongelukkig . Wat moet ik doenRehanaRehana 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Zo anders en daarom zo veel verdriet
Mijn man is eigenlijk een hele lieve man. Hij is zacht en zorgzaam. Maar toegegeven ook niet de makkelijkste. Ik ben eigenlijk een beetje hetzelfde... ik geloof van mezelf dat ik ook een goed en lief persoon ben, maar ook geen simple. Enkel als we ruzie maken, is het een hel... Dan valt er niet veel liefs meer te ontdekken...
Het probleem is dat onze noden soms zo ver uit elkaar liggen en daarom erg botsen.
Bijvoorbeeld, ik wil een babbel waarbij ik graag zijn aandacht wil, zijn mening wil omtrent een onderwerp dat hem eigenlijk niet boeit maar mij wel nauw aan het hart ligt. Hij wil op dat moment liever rust en daarbuiten heeft hij genoeg aan zijn hoofd. Hij zegt dit niet zo, maar hij reageert kort, kijkt me niet aan, hij zucht...hij zegt "jaja". Dit in de hoop er korte metten mee te kunnen maken. Ik daarentegen word enkel geirriteerd want ik voel me niet gehoord en heb eigenlijk nog steeds geen antwoord op mijn vraag, dus stel ik ze nogmaals maar dan anders geformuleerd... uiteindelijk doe ik dit meerdere keren waardoor hij boos wordt want ik zit op zijn kap. Ik word ook boos want waarom maakt hij het zo moeilijk. (Ik heb ook geprobeerd het gesprek naar een ander moment te plannen dat hem beter past maar het past eigenlijk nooit). Dit gaat btw over bijvoorbeeld naar welke kinderopvang we onze dochter gaan sturen... maar zo zijn er nog allerhande onderwerpen. Uiteindelijk zijn we boos op elkaar. Na een tijd van rust wil ik dit uitpraten. Maar zijn tijd duurt veel langer, maar soms echt dagen. Dagen waarin hij mij negeert en hij zich fysiek ook echt van me afzondert. Als ik zijn periode dan niet respecteer maar toch doorbreek dan roept hij, gooit hij spullen kapot (enkel de mijne) of echt ons huis. Onze muur staat vol deuken van vuistslagen, onze deur is kapot, onze kast heeft schade, onze vloer heeft schade... ik wou dat ik zijn lange periode van "rust" kon respecteren, maat ik kan dat niet. Toch niet zo lang... ik ben dan zo verdrietig, bang en eenzaam dat ik dit wil uitgepraat hebben. Ik kan me ook zo moeilijk focussen op mijn werk met een dagenlange ruzie in huis. Op den duur voel ik me slecht thuis, op het werk, in mijn eigen vel,... maar mijn nood aan het goedmaken moet telkens wijken voor zijn nood aan rust of ik krijg met agressie (naar materiaal toe) te maken. Ons huis ziet er al niet meer uit... ik weet niet meer hoe dit nog aan te pakken... heel vermoeiend allemaal... ik wil ook nog even zeggen dat als het goed zit, het ook echt erg goed zit tussen ons.Anoniem- Alle reacties weergeven...
-
Je kan geen duurzame relatie met zo iemand opbouwen. Je moet er altijd rekening mee houden en komt nooit vooruit.
S