-
Ik heb niets aan mijn man
Ik heb niets aan mijn man en hij doet gewoon zijn eigen ding. Ik bied de kinderen zo goed als alleen op, en financieel zorg ik ook voor alles....ik zou willen scheiden maar dat kost veel geld. Ik ben het gewoon om alles alleen te doen, ik wil gewoon dat hij vertrekt maar dat doet hij niet natuurlijk...ik hoop dat er nog een leven voor mezelf en de kinderen is weggelegd....AnoniemAnoniem 3Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Buurvrouw zoekt veel contact met mijn partner
Hallo iedereen,
Normaal gezien ben ik iemand die niet zo heel snel jaloers word. Maar aangezien mijn buurvrouw enkel op bezoek komt wanneer ik niet thuis ben begint me dit te storen. Ikzelf hou niet van jaloezie en toch betrap ik me er nu op dat ik het zelf ben. Overtijd kwam ik van mijn werk. Het was warm weer. Mijn partner zat in zijn bloot bovenlijf op terras. Mijn buurvrouw zat er tegenover en kinderen waren aan het spelen. Mijn eerste reactie was jaloezie.. Het overweldigde me een beetje. Terwijl ik normaal zo niet ben. Erna kwam ik te weten dat ze vaak hier is wanneer ik er niet ben. Ik heb geen privé leven meer omdat mijn partner alles zegt tegen haar.. Zelfs mijn diepste geheimen zijn niet veilig bij hem.. Omdat ik ergens weet dat hij toch alles vertelt tegen haar. Ze kennen elkaar al langer. Ze heeft op het moment een burnout. Zelf werk ik ook in de psychiatrie maar ik zie hier totaal geen burnout in. Meer sleur in relatie en geen zin om te werken en kinderen niet aankunnen. En het mooie weer.. Ze bepaald zelf hoelang ze ziek gaat blijven vooraleer ze gaat werken. In mijn ogen bepaal je zelf niet hoelang je ziek bent. Maar ja. Dus ze is altijd thuis en wanneer mijn partner gedaan heeft met werken komt zij opgedraven.. We zijn aan ons eerste kindje bezig. Maar vaak twijfel ik of dit wel een goed idee is. Omdat ik bang ben dat ik weer bedrogen uitkom in relatie voor de 2de keer. Mijn onzekerheden zorgen voor constante zorgen. Mijn zelfvertrouwen is 0 als ze hier is. Dan stel ik me de vraag. Is dit functionele jaloezie of ziekelijk jaloers zijn? Ik ben normaal geen jaloers persoon. Nooit geweest. Maar nu.. Pff echt niet leuk meer... Volgens hem is er niets aan de hand. Maar wat me stoort is dat hij privé gesprekken met haar voert en enkel functionele gesprekken met haar.. Dat vind ik nog erger.. Lijkt wel of ik totaal geen goede partner ben als je niet met je gevoelens terecht kunt en bij de buurvrouw wel.. Dat maakt me zo onzeker in relatie...Anoniem-
Wat ik vergeten was te vertellen dat hij achter mijn rug iets gezegd heeft. Ik vroeg wat is er is gezegd geweest over mij. Op dat moment zei hij dat weet ik niet meer. Achteraf zei hij, ze vroeg wat ik had gehaald voor moederdag en dat mocht jij niet weten aangezien ik mijn naam heb gehoord meerdere keren. Wat er juist gezegd is geweest weet ik niet. Maar ik voel dat hij niet oprecht zegt wat er is gezegd geweest.. Maar dat hij in functie van haar tegen mij liegt. Dat vind ik erover. Maar ik wil mijn relatie niet kapot maken door bv jaloezie. Maar is dat wel zo? Ben ik niet functioneel jaloers? Mijn gezin beschermen? Want hoe ik het zie heb ik een reden om jaloers te zijn. En in mijn ogen zijn die niet onredelijk of onjuist.. Met mij enkel praten over werk enz. Met haar over zijn gevoelens? Haar opzoeken, zij die op bezoek komt als ik er niet ben. Ze is zelf getrouwd en heeft 2 kinderen. Haar persoonlijkheid typeert zich als rotte appel. Niet soort mensen waar ik normaal mee opschiet omdat ze iemand is met totaal gebrek aan respect voor anderen. Een pluskind vernedert en negeert omdat ze dat kind niet kan hebben. Haar kinderen gaan voor. Dat zegt veel over mijn buurvrouw en hoe ze is. Dit staat wel los van hoe ik haar zie. Het is hoe ik zie hoe ze doet tegen anderen mensen dan mezelf. Ik weet echt niet meer wat doen. Zie ik echt spoken? Ben ik mezelf iets aan het wijsmaken? Kan iemand me aub advies geven?
Verhaal 176 -
Je onderbuik gevoel is altijd juist. Misschien heeft je man nog geen intenties maar bij die buurvrouw zou ik oppassen . Luister naar je gevoel
Zintuig -
Eens kijken hoe je man reageerr als je aankomt met verhuisplannen?
In mijn ogen is het absoluut een no go als een man in een relatie in zijn eentje een vrouw ontvangt. Ze kan toch ook wachten tot u terug bent, echter dat ziet ze niet. Er speelt zeker wat, zo nog niet bij hem dan wel bij haar. Laat het (na uw onderzoek zie onder ) duidelijk weten dat u haar zelf uitgenodigd op tijden dat u thuis bent en uw man werkt, als ze wil langskomen, en hij haar niet mag binnen laten als u er niet bent.
Echter heeft ze mijns inziens die grens al overschreden en al de macht gegrepen bij u zaken te bepalen lijkt. U bent toch baas over uw huis?
Subtiliteit is hier belangrijk en laat niet het achterste van uw tong zien. Speel een slim spel, dat doet ze ook. Ze speelt een gevaarlijk spel.
Verder zou ik u afluister apparatuur aanraden in uw eigen huis. Ter bewaking uiteraard van uw veiligheid.
Doe dit wel discreet, u heeft maar 1 kans wat dat betreft. Voor de komende weken als u overwerkt. Dan heeft u gelijk uw antwoord.
Of zet op een kindertelefoon de pingo app, werkt ook afdoende. Wees creatief.
Of besteed het uit.zelda -
Vraag u eerst af wat u zelf wil, woont u samen, is het huis ook van u?
Kijk maar de zakelijke kant en uw situatie. Wil u een kind met deze man?
Het spel dat uw buurvrouw speelt is vals, langskomen als u weg bent al helemaal. Sluw, maar ga het spel doorhebben en beter spelen. Maak uzelf aantrekkelijk voor uw man. En ga eens een kopje koffie drinken bij uw buurman als uw buurvrouw weg is.
Als u graag een kind wil, kunt u haar ook zien als toekomstige aftrek oplossing, echter zorg er dan wel voor dat uw man niet in de positie is u en uw kind op straat te zetten.
Voor meeluisteren als u er niet bent zijn er oplossingen te vinden. Ook kunt u uw man weer aan een korter lijntje zetten.
Neem 2 weken vakantie op blijf thuis en herstel uw grenzen. Het zal u op kunnen vallen dat de buurvrouw ineens minder langskomt. En nee het komt nu niet uit dat u op koffie komt, is ook een antwoord.zelda - Alle reacties weergeven...
-
Dit zou ik zeker niet aanvaarden en ik vind de houding van je man ook ongepAst. Van mij zou hij bij de buurvrouw mogen gaan wonen. Kies aub voor je eigen geluk!
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hij kleineert mij bijna iedere dag
Hallo,
Ik weet het even niet meer wat wil wel of niet meer moet doen.
Ik en mijn partner zijn al 12 jaar samen hebben samen 4 kinderen de laatste paar jaar is mijn man erg gemeen na mij.
Hij kleineert mij bijna iedere dag krijg wel zeker 10 scheldwoorden per dag naar mijn hoofd
Dat ik een kut ben een hoer een domwijf en ga zo maar door. Hij zegt dat ik niks ben ik werk maar 12uur per week zodat hij meer dan 50uur per week met zijn werk bezig kan zijn. Ik doe alles alleen hij doet totaal niks… zeg alleen maar dat ik hem geld kost en daf ik stiekem van alles doe en hem voor de gek hou wat zeker niet waar is…als ik gekookt hebt zegt hij vaak je weet toch dat ik dat niet vreet . Ik maak het dan voor de kids omdat hun het graag eten…
Hij kleineert mij ook vaker in het bijzijn van andere familie of vrienden… mijn moeder zegt vaker waarom ga je niet weg… deze week in het langs lopen ik lag op de bank trekt hij zijn broek omlaag en duwt zo zijn billen in mijn gezicht waarop ik schrok en vroeg waarom doe je zo iets krijg ik als antwoord omdat je een domwijf bent.. onze oudste van 13jaar zei tegen mij mama waarom ben je nog bij hem.. die vraag stel ik mijzelf ook wel vaker… denk bang alleen te komen te staaan met de kids…ik weet dat dit geen excuus is…we hebben ook al bijna 8 maanden geen seks meer…Niemand-
Zoek hulp bij familie en ga bij je man weg. Wat zijn redenen ook zijn, dit is onaanvaardbaar gedrag! Jij en je kinderen meer waard dan dat. Zoek alsjeblieft hulp.
Anoniem -
Geef het goede voorbeeld aan je kinderen. Wil je dat je zoons en dochters later zo behandeld worden?/doen?
Nee? Ga!!Reactieer -
Voor veel vrouwen is hier een tip:
Verdiep je in “gast Lightning”
Ik had er zelf nog nooit van gehoord maar toen ik er over las kwam het allemaal bekend voor.Anoniem -
Zoek hulp!!!
En dit is de reden waarom vrouwen financieel zelfstandiger moeten zijn!!!! Dit lag en kan je niet pikken!
Wat een sukkel je vent! Het zijn zulke sukkels die een afhankelijke vrouw willen want ze weten heel goed dat een zelfstandige vrouw dit niet pikt!
Vraag hulp en laat hem dik alleen stikkenAnoniem -
Wat vervelend voor jou en ook voor de kinderen. Ik vraag me af of je inmiddels bent vertrokken? Als het financieel lastig is kun je subsidies krijgen, informeer ernaar bij je gemeente. Ook kun je een gesprek aangaan met je huisarts en op die manier hulp inschakelen. Succes!
Ola -
Hoe moelijk het ook is, deze man is vergif voor jou. Je gaat eraan kapot. En je kinderen ook. Het is hier al eerder gezegd: zoek hulp! bij instanties, vrienden, familie, huisarts, via de school van je kinderen, er is (helaas ben je geen uitzondering) altijd wel iemand die weet welke stappen je moet zetten om hier nog enigszins met behoud van eigenwaarde uit te komen. Ik wens je veel sterkte, wijsheid en geluk toe. Je kinderen ook. Over je man kan ik niets goeds zeggen, ook al weet ik dat iedereen zn eigen verhaal heeft, maar de manier hoe hij jou behandelt....daar is geen enkel excuus goed genoeg voor. Hij heeft ook hulp nodig. Maar zo ver mogelijk bij jou en de kinderen vandaan. DOE IETS! niets doen doet niets.
Bas B - Alle reacties weergeven...
-
Heb respect voor je zelf! En tolereer dit gedrag nooit! Zorg dat je een buffer hebt en hulp van de gemeente en ga op je zelf wonen ! Zonodig geef je hem aan wegens
Misbruik! Geestelijke mishandeling voornamelijk! Waarschijnlijk heeft je man een chronisch minderwaardigheidsgevoel en kijkt hij porno waarbij vrouwen vernederd worden! Hou de eer aan je zelf want die wordt er nooit beter op! Misschien wordt hij ook gewelddadig als je probeert bij hem weg te komen! Denk aan je safety en luister naar je zoon!MarleyPeters
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Dit is niet de partner voor wie ik viel
Ik vraag me af of iemand advies heeft of dit erkend...
Ik ben nu om en nabij 5 jaar samen met mijn partner. Aan het begin leek alles perfect, alsof we naadloos bij elkaar pasten. Nu we sinds een tijd samenwonen, komen er steeds meer eigenschappen en gedragingen bij die ik helemaal niet van hem herken, dit is niet de partner voor wie ik viel, dit is niet de visie op het leven en liefde zoals wij die samen jaren deelde...
Het lijkt wel alsof ik werkelijk niks goed kan doen, huishouden ik ben rommelkont en chaos en niet goed genoeg in en dat is verwaarlozing en en disrespect en niet voor hem zorgen. Ik geef hem niet genoeg aandacht ook daarin voelt hij zich verwaarloosd en onbegrepen, ik ben een zeikwijf en heks en drama mens. Als ik tijdens zo'n rant van hem begin te huilen dan is het "zie je wel je gedraagd je altijd als het slachtoffer je bent gestoord je maakt van mij een monster en ik voel me maar schuldig elke dag en het is juist jouw probleem en jouw schuld..." Dan vertrekt hij boos of roept los het op of zegt we gaan vandaag nog uit elkaar zoek maar een ander huis en vervolgens wil hij snachts wel in bed knuffelen of seks hebben of doet hij de dag daarna alsof er niks aan de hand is en is dan "gekwetst omdat ik overgevoelig ben en daardoor afstand creër, omdat ik hem zijn frustratie of emoties niet kan gunnen..."
Als er dan bezoek komt dan is hij charmant en lief en leuk en wat ben ik toch een geweldige vrouw en dan wordt er door hem luid op mijn geproost en duizend complimenten, terwijl ik helemaal leeg en verbaasd en compleet ontdaan als een spook zit daar. Wat dan weer de voedingsbodem is voor de volgende ruzie die hij start: "ik moet normaal doen want wat denken mensen anders dan wel niet, ik zie eruit als een halve zool, ik gedraag me niet gezellig genoeg, ik jaag zo iedereen weg... Deze houding is precies waarom ook hij zich bij ons thuis niet welkom voelt en niet thuis voelt en nooit naar huis wil komen..."
Gisteren avond zei hij, hij wilde wachten tot 1 januari maar beter is het als ik het nu al weet hij wil uit elkaar en per direct en nooit meer samenwonen met me of in een relatie zitten met dit monster. Hele nacht van wakker gelegen, sochtends doet hij alsof niks is gebeurd. Ik hou behoedzaam wat afstand, hij is daar boos over. Gasten komen zo meteen, meneer kan alleen zeggen, kun je straks eindelijk een keer doen alsof je normaal bent en enige leven in je hebt, zet je overheen en verpest de avond niet, morgen kun je je spullen pakken als iedereen weg is, blijf zo lang als nodig is tot je een eigen huis gevonden hebt.
Je snapt ik ben compleet verward en helemaal ontdaan hiervan. Over twee dagen is hij weer de liefste man ter wereld en neemt hij alles terug, maar mijn hart kan dit niet aan. Is dit normaal? Want het voelt alsof ik ook echt langzaam aan gek wordt. Wat moet ik doen?Spinnetje-
Weg bij die vent.
man -
Zoek eens op narcisme, dit lijken me kenmerken van een narcist. Snel wegwezen dus, dit gaat niet veranderen wordt allen maar erger.
Dit heeft niets met liefde te maken iemand die echt om je geeft toont respect en waardering. Je bent het waard om respectvol behandeld te worden, twijfel nooit aan jezelf.Anoniem -
Heel snel weggaan bij deze man
Anoniem -
Hopelijk ben je weg bij hem!
Jullie passen niet bij elkaar, hebben duidelijke andere verwachtingen van een liefdesrelatie.
Waarschijnlijk waren er al tekende dat jullie niet bij elkaar passen voordat jullie gingen samenwonen… maar gezien jullie latten werd je niet altijd met dat gevoel geconfronteerd.
Je hoopte op verandering, allebei, allebei hoopten jullie dat als jullie gingen samenwonen de puzzelstukjes op hun plek gingen komen.
De kleine ergernissen die onder de mantel der liefde werden bedekt van het begin van jullie relatie zijn nu uitvergroot.
Neem je biezen en wordt gelukkig alleen of met een partner die bij je past. Hoop niet op verandering, leer van dag 1 de kleine ergernissen te herkennen en ga na of dit dealbreakers zijn of nietAnoniem - Alle reacties weergeven...
-
Hopelijk ben je weg bij hem!
Jullie passen niet bij elkaar, hebben duidelijke andere verwachtingen van een liefdesrelatie.
Waarschijnlijk waren er al tekende dat jullie niet bij elkaar passen voordat jullie gingen samenwonen… maar gezien jullie latten werd je niet altijd met dat gevoel geconfronteerd.
Je hoopte op verandering, allebei, allebei hoopten jullie dat als jullie gingen samenwonen de puzzelstukjes op hun plek gingen komen.
De kleine ergernissen die onder de mantel der liefde werden bedekt van het begin van jullie relatie zijn nu uitvergroot.
Neem je biezen en wordt gelukkig alleen of met een partner die bij je past. Hoop niet op verandering, leer van dag 1 de kleine ergernissen te herkennen en ga na of dit dealbreakers zijn of nietAnoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hoofd en hart hebben een enorme battle met elkaar
Hallo iedereen,
Ik heb al een lange tijd het gevoel dat mijn hoofd en hart een enorme battle met elkaar hebben. Ikzelf ben 29 jaar en reeds 5 jaar samen met m’n huidige partner.
Alles begon zeer mooi, maar al snel in de relatie merkte ik dat mijn partner in het bijzijn van anderen zijn alcoholgebruik niet kan beperken. Wanneer hij met mij alleen op stap is, kan hij het wel.
Door het alchoholgebruik zijn er enorme kraken in onze relatie gekomen. Zo is hij al verschillende nachten niet thuisgekomen en wist ik niet waar hij was. Nachten niet geslapen en zitten huilen. Ik heb hem KO nog van straat gaan oprapen,… . Ook zijn humeur veranderd enorm… van eerst heel triest naar agressief. Doorheen de jaren is zijn lontje ook alsmaar korter geworden. Uit het niets kan hij ontploffen en begint hij met zaken te smijten en jammer genoeg heeft hij zich doorheen de jaren ook al fysiek tot mij gekeerd.
En toch lukt het me om na al die incidenten m n te zeggen van nu is het genoeg. Ik verlaat hem.
Ik leef met een enorme angst, elke dag opnieuw.
Wanneer hij bvb een dag thuis is en ik moet werken, dan zit ik de hele dag met een enorme angst van: hopelijk gaat hij niet drinken, hopelijk verdwijnt hij weer niet, hopelijk blijft zn gsm bereikbaar,…. . We wonen sinds 3 jaar ook samen en in die 3 jaar heb ik hem nog nooit een nacht alleen durven laten door mijn angst en gepieker over wat hij dan zou uitsteken… .
Vaak heb ik ook huilbuien als ik over alle incidenten nadenk.
Ik weet het gewoon niet meer. Ik zie mijn vriend doodgraag. Hij heeft in zn jeugd redelijk wat meegemaakt en is afgelopen 2 jaar op verschrikkelijke wijze 2 familieleden kwijtgespeeld.
Het laatste stomdronken incident was een 3 tal weken geleden, waarop ik echt dacht dat hij in coma ging geraken. Zo bang dat in was die dag :( .
Hij zegt dan dat moeilijk is om elk jaar de datums terug te zien passeren waarop er iets ergs voor hem is gebeurd.
Ik heb het gevoel dat hij totaal niet beseft hoeveel hij me in de afgelopen 5 jaar al gekwetst heeft :(ShaunyShauny 3Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hier mijn slepende relaas
Hier mijn slepende relaas.
Ben al 42 jaar getrouwd, maar mijn vrouw heeft al 16 jr een vriendin waar ze een bisexuele relatie mee heeft. Ik hou zielsveel van haar, als maatjes kunnen we goed door 1 deur maar onze intimiteit is vanaf die tijd niet meer aanwezig terwijl ze dit wel deelt met haar vriendin.
In 2007 heb ik een psycholoog in de arm genomen, maar liep uiteindelijk op een dood spoor. Scheiden is het eindrapport maar dat werkt niet bij mij. Vervolgens mijn gevoelens voor 3 jr bij Orpheus neergelegd, waar ze het probleem heel goed met je doornemen, maar ook daar heb ik daar voor mezelf maar een punt achter gezet want je wilt niet altijd maar in de modder blijven steken. Dus de draad oppakt en doorgaan in je leven, ik moet ermee dealen, want ik heb geen keus.
Zij heeft er geen enkele moeite mee als ik een vriendin zou hebben, maar als dat allemaal zo gemakkelijk voor de hand zou liggen, welke vrouw zit hier in NL dan op mij te wachten? Ik heb er geen zin aan om me op dat moment mooier voor te doen dan wie ik ben. Je wilt dan toch immers ook transparant en open zijn naar elkaar?
Maar er zijn momenten dat het nog steeds aan me blijft wrikken e.o blijft knagen, bedenk het maar, en verplaats ik mijn gedachten maar naar andere situaties die mijn aandacht vragen of krijgen.
Wie herkent zich ook in deze casus?Johan- Alle reacties weergeven...
-
Waarom zou er geen vrouw op je zitten te wachten? Die zijn er echt wel hoor. Tuurlijk, een groot deel van de vrouwen zal een echte relatie willen maar er zijn er toch wel meer die op deze manier -alleen een intieme- relatie willen aangaan. Sommige willen ook alleen de lusten en niet de lasten.
Je vrouw heeft voor zichzelf gekozen door er een vriendin bij te hebben, waarom jij niet? Je blijft je maatje thuis blijkbaar hebben, dus dat raak je niet kwijt. Al met al een ongewone situatie maar niet iets waar niet mee te dealen valt. Wie weet vind je een hele fijne intieme relatie voor jezelf en dan heb je het toch niet verkeerd?
Maargoed het is al even geleden dus misschien liggen de zaken nu anders voor je.Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
We belanden een beetje in een vicieuze cirkel
Ik ben ongeveer 4 jaar samen met mijn vriendin (allebei rond de 30). In het begin van de relatie had ze al moeite met intimiteit, zeker in het openbaar, maar ons seksleven was wel nog best prima. Dit is echter steeds minder geworden waardoor we in de afgelopen driekwart jaar geen seks meer hebben gehad en vorig jaar was het op 1 hand te tellen. Ik merk dat ik dit toch wel moeilijk vind, voor mij hoort seks bij een relatie en ik voel me daardoor ook minder verbonden en geliefd. Ik heb dit ook al meerdere keren aangekaart maar dat leidt niet tot verbetering. De gesprekken daarover lopen ook best wel stroef. Ze zegt dat ze weet dat dit iets met me doet maar ze weet ook niet goed hoe het op te lossen. Ik heb wel zaken voorgesteld zoals naakt samen zijn en strelen zonder bijbedoelingen. Zelf lijkt ze er niet zo mee te zitten en ik krijg ook niet het idee dat ze veel moeite wil doen om een oplossing te zoeken. Verder is onze relatie redelijk goed, hoewel ikzelf buiten het bed om ook wel over zaken twijfel. Ze is heel veel met zichzelf bezig en ik mis af en toe wel support vanuit haar als ik bijvoorbeeld iets te vieren heb. Het lijkt erop of ze mijn successen afzwakt i.p.v. dat ze trotsheid laat zien over wat ik bereik. Maar geen idee of dit gevoel bij mij juist versterkt wordt door een gebrek aan seks. Overigens zoenen en knuffelen we wel, het zijn alleen seksuele handelingen waar zij een grens lijkt te trekken. Ik merk ook dat ik daardoor minder zin heb om haar te verrassen en leuke dingen te organiseren of te doen (doe ik overigens nog wel, alleen minder vaak dan tijdens de start van onze relatie). Het lijkt erop alsof we een beetje in een vicieuze cirkel belanden wat betreft onze relatie waar ik ook steeds minder energie krijg om me ervoor in te zetten…Anoniem- Alle reacties weergeven...
-
Herkenbaar!
Iemand moet die vicieuze cirkel doen stoppen… en ik denk wel dat jij dat bent.
Wel moeten jullie samen erover blijven praten!!!
Ja je hebt minder zin om er energie in te steken, begrijpelijk… toch denk ik dat we ons soms moeten forceren! Ook moet je partner aanvaarden dat je jezelf forceert… en niet afkomen met als je je forceert dan hoeft het niet.
Partners willen van elkaar vaak iets te spontaan… zij wilt dat je bvb oprecht aandacht geeft en er zelf van geniet jij wenst dat je partner en meer zin heeft en er meer zelf van geniet.
Aanvaardt dat dit in het begin niet zo zal zijn.
Ik ben de vrouw in jullie situatie… ik mis enorm veel romantiek, een bloemetje, een verassing een compliment…. Dit heeft een grote impact op mijn sexueel verlangen in mijn partner… een stemmetje in me zegt, waarom nog geven wat hij wilt en ik niet krijgen wat ik wil (dat is trouwens menselijk)
Ik probeer nu zelf de zin te creeeren en ja in de hooobdar mijn partner blij wordt en me ook gunt wat ik nodig heb. Heb hier wel een tijdslimiet op gezet… 3 maanden! Ik kan niet eeuwig over mijn grenzen gaan en mijn verlangens negeren. Hij weet ook dat ik moeite doe voor ONS niet enkel voor hem en hij weet dat het niet spontaan is… dat is soms moeilijk voor hem maar hopelijk leert hij net dit meer te appreciëren dan als het spontaan is! Hoeveel houdt iemand niet van je als hij/zij net iets wat ze niet leuk vind wel voor jou doet? Dit creeert hopelijk een positieve vicieuze cirkel.Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Nu zit ik thuis en voel me ontzettend leeg
Ja laat ik ook mijn hart maar eens luchten. Ongeveer een jaar geleden ben ik in contact gekomen met een leuke man. Na ons eerste contact liet hij niet meer los. Elke dag berichtjes sturen, bellen en ook zo vaak mogelijk bij me willen zijn. Ik vond het allemaal heel snel gaan maar vond het ook wel lief dat hij zo aan mij gehecht was. Na circa 3 maanden ben ik bij hem ingetrokken en toen leek het gedonder te beginnen. Ik moest mezelf altijd aanpassen naar zijn schema, huishouden kwam meestal op mijn dak, ik kreeg lelijke opmerkingen naar me toe of ik niets aan mijn borsten, lippen, haar of nagels moest laten doen ect. Ik voelde weinig tot geen liefde maar voelde me meer zijn huisvrouw. Daarnaast was er veel drank in het spel. Wij beiden houden van een drankje maar al snel besefte ik dat hij heel veel kon drinken. Vaak gebeurde dat als ik aan het werk was. Als hij later op de avond thuiskwam en hij was compleet van de pad was het vaak gedonder. Hij kon mij uren vernederen, heeft mij een paar keer bij mijn keel gegrepen en zei ook regelmatig dat hij mij helemaal verrot wilde slaan. Na de laatste bui heb ik mijn spullen gepakt en ben ik vertrokken omdat ik van mening ben dat hij mij echt een keer iets ergs zou kunnen aandoen. Nu zit ik thuis en voel me ontzettend leeg. Ik vraag mezelf af hoe dit allemaal kunnen gebeuren en of het ooit nog goed had kunnen komen. Ik mis onze "leuke" momenten samen en voel me ook schuldig dat ik hem heb verlaten. Na mijn vertrek heeft hij mij beterschap beloofd maar gezien hij mij ging controleren en van vreemdgaan ging beschuldigen heb ik hem gezegd dat ik na alles echt niet verder kan. Hij heeft mij meerdere dagen nog bedreigd en gekleineerd maar het is nu stil... Misschien dat deze stilte mij nu zo onrustig maakt. Ik weet het ook allemaal niet meer..Anoniem- Alle reacties weergeven...
-
Je verdient beter. Kop op!
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Vertrouw ik hem nog?
Ik zie dat hij vaak leuk vrijgezel knappe vrouw op Facebook .. en ik twijfel hij chat stiekem met andere vrouw .via Facebook . ik had een keer betrapt.. maar hij liever meer privé gsm dat ik voel klopt niet met hem ..
of ik vertrouw hem nog ?
Ik deed alles opgeven voor hem verhuizen naar Limburg..
Ik weet het niet meer wat ik moet die verder mijn leven . Sorry ik ben doofKim van HKim van H 3Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
-
Prima toch!
Anoniem -
Leeftijd is maar een getal,
Jullie zijn beide volwassen,
En hoe je bij elkaar voelt is belangrijker dan een getal.C.j. -
Dank jullie
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Dit moet kunnen, jullie zitten ongeveer in dezelfde leeftijdsfase.
Germaine
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik ben 100% zeker dat ik deze vrouw in me leven wil
Ik ben net gedumt na zeer korte relatie van 6 weken. Was wel met een vriendin die ik al 3 jaar ken. Ze was 5 weken stapelverliefd opmij en alles ging super. Zelfs niet dminste discussie. De laatste week merkte ik op dat ze haar niet meer zeer goed in haar vel voelde. Ik vertelde haar paar maal dat ik denk dat we te veel bij elkaar zijn en geen tijd meer heeft voor haar zelf. Paar dagen later dumte ze de mdat ze zei dat het gevoel ep niet meer was. Ze kan haar wel niet inbeelden dat we elkaar nooit meer zouden horen of zien. Ik ben 100% zeker dat ik deze vrouw in me leven wil. Ik vraag mij gewoon af of ik ze nu beter wat grust laat of haar toch nog probeer te overtuigen.YaniYani 3Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Thema sex is lastig
Ik ben een vrouw van 43 jaar.ik ben streng opgevoed en nu heb ik daar eigenlijk nog wel vaak last van.Ik vind het lastig om met het thema sex om te gaan.Ik heb een tijdje op een app gezeten.Dan praat je wat en willen ze gelijk sex.Maar ik heb het toch wel nodig om meer informatie te hebben.Om elkaar te ontmoeten eerst en wat af te wachten.Ze haken zo snel af!Ik mis de sex wel erg.Ook zie ik mezelf als bi sexueel.Ik begin er onderhand zat van te worden.Ik mis weer iemand in mijn leven tegelijk mis ik ook de kansen en het geduld van andere mensen.In het verleden heb ik wel eens wat geprobeerd.Het is nu een half jaar geleden dat ik sex heb gehad met een jongen.Doordat ik snel me overspoeld voel is t soms ook lastig om volledig voor iets te gaan . Bovendien voel ik me ook snel schuldig.Ik blijf proberen om nieuwe mensen te ontmoeten en ik probeer zo het online daten een beetje los te laten.SteefjeSteefje 3Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Met mijn handen in het haar
Hallo iedereen,
Zit diep heel diep met me handen in het haar en weet niet wat ik nu moet doen. Zal bij het begin beginnen tot vorig weekend was ik bijna 4,5 jaar samen met me vriendin en hebben een kindje van 4 maanden.
De laatste paar maanden ben ik nav een slechte diagnose voor me vader meer gaan blowen, daar voor deed ik dat ook wel is maar zonder enige regelmaat. Mijn vriendin wist daar niks van en ik had het idee dat het geen invloed op onze relatie had. Vorige week confronteerde ze me daar mee, en ik raakte in paniek en begon over alles te draaien, ze moest er echt alles uittrekken. Toen bleek ook nog dat ik in de afgelopen paar jaar, ze wou dat ik een aantal noemde en ik schat in zo’n10-20 keer, had lopen berichten met vrouwen via prostituées website, ik deed die vrouwen berichten een beetje uit de tent lokken en kapte het daarna af. Ook toen ze me daar mee confronteerde ging ik alles ontkennen en zitten liegen. Het is nu zo ver dat ze denkt dat ik ook echt afgesproken heb met die vrouwen.. maar dat is echt niet zo, vond die berichten spannend maar had geen behoefte voor echt fysiek te zijn want onze relatie verder was echt perfect, ben zo gek op haar en altijd geweest. mijn telefoon heeft de afgelopen 5 jaar alles bij gehouden waar ik geweest ben tot op de minuut en ze heeft dat gecontroleerd maar gelooft me nog niet. Toen dit allemaal gebeurde heeft ze me midden in de nacht de deur uit gezet, ben ook zonder tegengas te geven gegaan want ik ben degene die hier gruwelijk de fout is in gegaan. In tussen tijd ben ik er 2 x geweest om spullen te pakken, verblijf nu bij me ouders 250km verderop of in een hotel.
Heb afgelopen week gelijk me huisarts gebeld om te praten en hulp te zoeken omtrent het liegen en ook te kijken waarom ik die spanning op zoek. Ook heb ik tegen haar gezegd dat ze zich geen zorgen hoeft te maken over de huur of geld en gewoon in de auto kon blijven rijden. Sinds anderhalf jaar werkte ze niet meer om voor onze hond en daarna kindje te zorgen.
Zal nog alles voor haar doen, ik hou van haar, ons kindje en onze hond die inmiddels op de ic ligt en het heel slecht mee gaat. Alleen ze zegt nu dat ze er helemaal klaar mee is en het niet goed kan komen en stuurde vanmorgen al dat ik me zsm uitschrijven op het adres want ze moest van alles regelen voor haar en onze dochter.. weet echt niet wat ik nu moet doen.. zit zo met me handen in het haar, onze relatie was echt perfect we hebben nooit grote ruzies of dingen gehad en alle hobbels hebben ons sterker gemaakt..
Ik ben echt bereid om te veranderen en er ipv de 200% voor 1000% voor te gaan.. maar wat moet ik nu doen ? Ben echt ten einde raad..Mark- Alle reacties weergeven...
-
Jullie relatie was perfect zeg je?
Denk daar nog eens over na… was je relatie zo perfect waarom ging je dan spanning buiten huis zoeken en hierover nog liegen? Geen ruzie? Ja logisch je communiceerde niet!
De relatie LEEK perfect voor jou en haar perfecte relatie was gebaseerd op leugens…
Zie daar niet veel perfect in.
Goed dat je wil gaan achterhalen waarom je deed wat je deed… communiceren met elkaar, je behoeftes aangeven zelf hoe moeilijk ze zijn en die ook ruzies uitlokken is en blijft noodzakelijk.
Je zocht korte termijn oplossingen om pijn uit de weg te gaan maar nu is de pijn nog vele groter.
Hopelijk vindt je antwoorden en hopelijk kan je partner het verloren vertrouwen in jou terugvinden maar dat zal veel heel veel communicatie en moeilijke gesprekken kosten en dit zonder garantieups ikke
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Achter me laten wat is geweest
Ik heb heel lang een relatie met mijn collega gehad die getrouwd is, ook tijdens mijn huwelijk. inmiddels lig ik al twee jaar in scheiding. Ik heb de relatie met mijn collega verbroken en probeer mijn leven op te pakken. Achter me te laten wat is geweest. Ik heb nog steeds goed contact met mijn collega...en ergens kan ik hem niet uit mijn leven wegdenken. Ik hou van hem en hij betekent veel voor me. En andersom houdt hij ook van mij. Alleen ja onze liefde is onmogelijk. Hij is gelukkig getrouwd. Ik vind het fijn dat we nog contact kunnen hebben. We zijn er voor elkaar wanneer we dat nodig hebben. En we accepteren de situatie. Alleen soms is het moeilijk. En ik probeer door te gaan met mijn leven, zit op tinder, ben weer aan het daten. Maar het is moeilijk om de liefde voor hem los te laten. Soms denk ik....we kunnen beter geen contact hebben, want dat maakt het loslaten wel moeilijk. Momenten gaat het goed, maar als hij dan vertelt wat voor leuks hij met zijn gezin gedaan heeft in het weekend.....ouch....Dan denk ik...ik zou willen dat wij dat samen hadden, dat wij dat konden doen. Het steekt. Hoe zouden jullie omgaan met zo'n situatie?AnoniemAnoniem 3Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik zit vast in mijn relatie
Ik ben 3/4 jaar geleden erachter gekomen dat mijn man is vreemd gegaan. Na relatietherapie had mijn man besloten om toch te willen scheiden. We zijn eerst in proefscheiding gegaan en de scheiding in gang gezet. Hij verbleef ergens anders en we hadden al een verdeling wie wanneer ons kind had. Na een paar maanden moest hij het huis uit en toen heb ik geopperd dat we het nog 1 keer moesten proberen. Dit zo gedaan. Ons kind was erg blij en gelukkig en ik eigenlijk ook. Nu ben ik er toch achter gekomen dat ik alles nog niet heb verwerkt en dat komt dan tussen ons in te staan. Ook onze seksleven komt tussen ons in te staan. Hij heeft verteld dat hij van sm houdt. Hier kan ik met bepaalde dingen wel mee ingaan maar zeker niet met alles. Ook het aantal keer is verschillend bij ons en nu denk hij dat ik misschien een vorm van vaginisme heb. Hij zou ook graag een open relatie willen hebben maar na enig resource weet ik dat het echt niks voor mij is. Ik heb nog niet de hulp kunnen vinden die mij kan helpen met dingen op een rij te zetten en ook nog mijn sexuele ongemakken die dus misschien te maken heeft met "vaginisme" Mijn man wil dat er snel een oplossing komt en ik voel dat ik met mijn rug tegen de muur sta. Soms zie ik het echt niet meer zitten en weet niet meer wat ik kan doen om uit deze situatie te komen. Scheiden kan een oplossing zijn maar daar heb ik zo hard voor gevochten om dat niet te hoeven maar nu ben ik gewoon dood van binnen. Soms denk ik echt aan zelfmoord maar dat kan ik onze zoon zeker niet aandoen. Ik heb ook niemand in mijn omgeving die ik mijn verhaal toevertrouw zonder dat ze mij of mijn man raar aankijken. Mijn man heeft wel iemand die hij alles verteld. Dat vind ik lekker voor hem maar ik durf die persoon niet echt meer in de ogen aan te kijken omdat ik mij schaam ervoor. Ik vertel het daarom aan niemand en lach ik naar de buitenwereld maar van binnen voel ik mij dood en eenzaam. Jeetje mijn hoofd zit zo vol dat ik niet eens alles kan tikken want anders word het wel erg lang dit verhaal. Ik hoop dat dit mij oplucht. En alle tips zijn natuurlijk welkom.miep-
Het is geen schande om te scheiden
Je man en jij zijn niet op 1 lijn.
Hij kan niet aan jou behoeftes voldoen en andersom ook niet. Huwelijk/ relatie zal nooit goed komen omdat je dan leeg voelt van binnen. Uit elkaar is wel optie. Waarom wil je bij hem blijven? Omdat hij de vader van je kind is. Het is geen schande om te scheiden. Jij verdient het om gelukkig te zijn. Het zal tijd kosten maar je komt er wel. En als jij gelukkig bent dan is je zoontje ook gelukkigAnoniem - Alle reacties weergeven...
-
Ik volg de comment hierboven!
Zijn behoeftes zijn gaandeweg in de relatie veranderd… hij heeft andere sexuele behoeftes dan jou die jij niet hoeft in te vullen. Hij kan jouw behoeftes niet invullen.
Scheiden is de beste optieAnoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Agressie in mijn relatie
Hoi, ik heb nu 2,5 jaar een zeer beweeglijke relatie. Er is sprake van drugs en alcohol verslaving en agressie.
Veilig thuis is vorig jaar betrokken geweest. Ik kan hem niet loslaten, ik zie de goede kanten en hou me daar aan vast...
Na 2 maanden verslavingskliniek leek het beter te gaan, maar niets was minder waar. Terugval was onvermijdelijk. Ruzies waren er weer, afgelopen weekend weer heel heftig. Politie er weer bij. Ik heb bij hem aangegeven dat ik niet meer verder wil. Hij accepteert het niét. Want ik zou hem geen kans hebben gegeven... ik besef me maar al te goed dat dit nooit goed zal komen. Hij zal nooit stabiel worden en blijven. Ik merk dat ik erg gevoelig ben voor zijn sms’jes zoals; ik wil met de feestdagen niet zonder jou zijn... het spijt me zo ik wil helemaal niet zo zijn.
Zo lastig.
Ik ben in behandeling bij een psychotherapeut en haptotherapeut. Maar ik zou graag in contact willen komen met lotgenoten.... 😓Cynthia-
Heel erg om te horen. Maar het is giftige relatie zo te horen. Ik ben geen lotgenoot
Maar werk aan jezelf. Weet dat je ook een partner verdiend die jou met respect en liefde behandeldAnoniem -
Dag Cynthia, hier ook een dame die hetzelfde heeft doorstaan en op dit moment zit ik ook met een ontzettend schuldgevoel. Mijn vriend heeft zich ook meerdere malen tegen mij gekeerd bij dronkenschap. Eerst alleen verbaal maar daarna ook fysiek. Hij veranderde altijd in een monster. De laatste keer ben ik zo ontzettend bang geweest en heb zonder zijn weten de volgende dag mijn spullen gepakt en ben vertrokken. Althans niet vertrokken, ik ben gevlucht.. Later op de dag kwam hij uiteraard thuis in een leeg huis en was in de eerste instantie boos, maar draaide als snel bij. Hij begreep mijn keuze, vond het zo ontzettend erg, wilde er alles aan doen.. de berichtjes vanuit hem werden steeds zieliger. Uiteraard zijn manier om aandacht te trekken maar hij hield me ook in de gaten. Kreeg berichtjes dat ik niet met anderen mocht appen, iedere keer de vraag of ik iemand anders heb, waarom ik in de avond op telefoon keek ect.. ik was het beu en heb hem gezegd dat ik niet meer kon na alles wat er is gebeurd. Toen gebeurde er iets waar ik echt ben van geschrokken. Dat monster kwam naar boven maar hij was nu broodje nuchter.. een kankerwijf ben ik, een vieze vuiler kankerhoer, ik moet sterven, ze zouden me in de brand moeten steken, ik ben lager dan laag een stuk verdriet en in de laatste seconden, voor mijn huis, heeft hij mij ook laten blijken dat hij mij zou willen vermoorden.. Na een uur lijkt hij alles weer vergeten te zijn. Spreekt hij mijn voicemail in.. dat ik zijn droomvrouw ben, dat hij zo verliefd op mij is en dat hij mij nooit wat zou aandoen.. De daarop volgende dagen ging het zo door. De boze en lieve berichten bleven binnenkomen. Op een gegeven moment trok ik het niet meer en heb hem geblokkeerd. Nu is het een aantal dagen stil. Erg stil. Ook ik twijfel aan mezelf of ik de juiste keus heb gemaakt. Ik mis onze leuke momenten en had het zo ontzettend graag anders gezien. Ik weet dat hij dit ook niet heeft gewild, maar ik heb hem meerdere keren erop gewezen dat het niet kon en dat ik anders zou weggaan en hij heeft toen maling aan mij gehad. Misschien had ik bij de eerste keer al mijn spullen moeten pakken dan hadden we er nog wat aan kunnen doen maar voor mij is het nu te laat. Hij heeft mij beschadigd, zoveel verdriet gedaan en zo ontzettend bang gemaakt. En ik weet en ik voel dat als ik terugga dat dit een grote grote fout zal zijn...
Anoniem -
Hier helaas hetzelfde, zijn ouders willen hem niet meer zien. Waardoor voor mij de druk zo hoog ligt dat ik hem niet wil laten stikken omdat hij dan niemand meer heeft. Ik snap ook waar het vandaan komt en ik begrijp waarom hij zijn gevoel wil verdoven...mijn hoofd weet heel goed dat ik weg moet gaan en nooit meer achterom moet kijken. Maar mijn hart kan het niet...ook omdat het een super lieve vriend is als hij nuchter is.
Olivia - Alle reacties weergeven...
-
Idem, politie aan de deur. Blauw oog, blauwe arm maar moeilijk om weg te komen. Enerzijds zie ik hem nog graag, anderzijds haat ik hem.
Droomvrouw, kan niet zonder jou en als je toch weggaat kan je de trouw terugbetalen. Heb geen contact meer met mijn ouders dus financieel niet makkelijk. Heb een goede job en verdien genoeg maar om volledig opnieuw te starten ist toch moeilijk
Nog moeilijk om gelukkig te lopen en ben mezelf aan t verliezenMoi
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Het probleem lag bij mij
Getrouwd, 2 kinderen en ruim 16 jaar bij elkaar.
2 jaar geleden ging het niet tussen ons en zijn we in therapie gegaan, kern van het probleem lag bij mij, (manipulatie & liegen), daar is aan gewerkt maar na een jaar probleem vrij te zijn stak het weer de kop op en ging het 2 weken geleden mis. Mijn vrouw is er klaar mee en ziet mij niet meer als partner, we slapen in andere kamers en zijn niet meer intiem. Ik mis haar en hou veel van haar maar weet niet meer wat te doen.Ano-
Je vrouw verdient het om geliefd bemind verwend te worden en respect en loyaal zijn naar elkaar toe, is zo belangrijk.
Je kan haar pas gelukkig maken als jij zelf ook gelukkig bent.Anoniem -
Hier het slachtoffer van een relatie vol leugens en manipulatie.
Voor mij is het inmiddels simpel, wie zn gat verbrand moet op de blaren zitten. Je vrouw verdient jouw gedrag niet groot gelijk dat ze op een andere kamer is gaan slapen. Maar dan ook niet zielig doen dat je het zo ver hebt laten komen.Annick - Alle reacties weergeven...
-
Wat had je gedacht?
Je kreeg al een 2de kans.
Je vrouw verdient een medailleAnoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Onze relatie gaat al jaren slecht
Ben al 6 jaar samen en 1 jaar getrouwd we hebben een zoon 1 jaar maar onze relatie gaat al jaren slecht. Mijn man kijkt porno zit op deting site en stuurt daar naakt foto's van zichzelf op wat ik niet kunnen vind na discutie is hij hier zogezegd mee gestopt maar het vertrouwen is echt weg gewoon. Als we weg gaan kijkt hij naar vrouwen die passeren echt naar hun kont en bille maar mij ziet hij niet staan. Als hij thuis komt is hij altijd moe wilt nooit geen seks meer met mij als ik 1 keer per maand iets krijg is het veel. Nooit is een attentie of een komplimentje. Als we gaan wandelen nooit me vaspakke nooit aan de buitenwereld laten zien dat hij mij graag ziet altijd een meter voor mij lopen. Alleen maar gezaag van is het huishouden nog niet gedaan waneer gaan we eten ben precies alleen maar goed om zijn huishouden te doen. Wat moet ik hier nog van denken wat moet ik doen ik ben echt ongelukkigSandrina-
Heb he er al over gepraat?therapie? Indien dit niet helpt zou ik weggaan
Anoniem -
Je verdient beter dan dat. Zoek hulp bij familie, vrienden,...en ga bij hem weg. Zijn gedrag wordt alleen maar erger...
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Sandrina,
Elke vrouw/man verdient beter dan 'dat' gedrag van zijn/haar partner.
Zelfs als jij hem nog graag ziet - geen idee waar dat nog op gebaseerd zou zijn - lijkt het me duidelijk uit jouw beschrijving dat hij absoluut niet tegemoet komt aan wat jij belangrijk vindt in een relatie.
Als je daar echt ongelukkig van bent (het omgekeerde zou me meer verbazen), dan kan je best voor jezelf bepalen wat jou wel gelukkig zou maken. Als hij d'er voor open staat, kan je dit met hem proberen te bespreken.
Als dat niet kan, het hem niet boeit, of het allemaal afgedaan wordt als 'gezeur', ... dan lijkt me d'er maar één verstandige oplossing, als je niet dieper en dieper wil wegzinken. Kies voor jouw eigen geluk en ga je eigen weg.
Succes,
NoeNeo
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hij drinkt dagelijks
Ik kan het niet laten om mijn partner altijd met de vinger te wijzen ivm zijn alcohol gebruik!
Mijn partner is niet kwaadwillig,hij doet veel voor mij en helpt waar hij kan.
Hij heeft zijn eigen café en een heel druk sociaal leven.Hij drinkt dagelijks,ik heb het daar moeilijk mee.Als ik hem erover aanspreek dat het ook iets minder mag zijn verwijt hij mij ervan dat ik geen respect heb en geen flauw benul heb wat horeca is!
Drank hoort daar nu eenmaal bij en dit is normaal.Als het mij niet aan staat moet ik maar vertrekken.
Nu met de lockdown dacht ik dat het beter zou gaan,idd hij drinkt niet dagelijks.Maar als hij drinkt staat er geen rem op.
Maar weer de reactie dat ik geel begrip toon voor de moeilijkheden in de horeca,is zijn uitlaatklep.
Help alcohol daarbij,moet ik als verpleegkundige ook pillen beginnen slikken omdat het mijn job is.
Ben ten einde raad,dacht echt dat ik bij de liefde van mijn leven was..Nu voel ik mij zo triest.Ik kan het niet aanzien.
Zwijg ik beter en laat ik hem doen,laat ik hem in zijn ongeluk lopen...Trek ik het mij teveel aan en verdring het beter.Echt triestKrista-
Heel triest eigenijk, je hebt het beste voor hem maar hij is zo koppig. Alcohol is een verslaving net als roken etc. Ze moeten zelf de stap zetten om hulp te zoeken of stoppen ermee
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Hij heeft duidelijk aangeven daar als het jou niet aanstaat dat hij drinkt jij maar moet vertrekken. Dan doe je dat dus.
Dan zijn er 2 kansen, 1 hij gaat spijt hebben en je terug willen, en er wat aan doen. Of 2 het boeit hem niks. Weet je toch gelijk wat je waarde was in zijn ogen.
Kom waar is je zelfrespect.zelda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn man alcohol verslaaft! Hij vindt van niet.
Mijn man alcohol verslaaft! Hij vindt van niet.
We zijn inmiddels 2á3 jaar bezig mijn kinderen en ik om hem te vertellen dat hij minder moet drinken gemiddeld is hij 3x in de week stomdronken. Vloekt scheld tiert tegen ons allemaal. Tot de dag dat er geweld bij kwam en hij verplicht naar de huisarts en psycholoog moet. Pillen erbij zodat hij ziek wordt als hij drinkt.
Maar het is nog steeds allemaal onze schuld dat hij een probleem heeft.
We zouden ergens anders kunnen gaan wonen maar de kinderen willen hun spullen niet kwijt en de hond kan niet meeAnnemieke- Alle reacties weergeven...
-
Erg ben gebroken door zijn drinken uit elkaar nog maar 1 week😔😔😔😔
Flowergirl
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
een soort verslaving en houvast
Ik heb 2 jaar een relatie met dacht ik de man van mijn leven. Wij wonen niet samen omdat ik alles rustig aan wilde doen voor mijn 2 kinderen.
Goddank heb ik dit niet gedaan.
De eerste maanden was alles perfect tussen ons. Ik dacht echt dat hij het voor mij was. Alles klopte ..
Tot na een aantal maanden draaide hij helemaal om.
Begin te schelden me naar beneden te halen, dingen voor mij te bepalen enz enz.
Hij kan ook dagen lang heel erg gedrag vertonen dat ik me bek moet houden. Kanker dit en kanker dat.
Ik weet me geen raad meer. Ik blijf hoop houden maar in mijn hoofd heb ik die hoop op gegeven maar mijn hart doet wat anders.
Sex heb ik niet meer met hem want kan ik ook niet meer als iemand mij zo uitscheld en naar beneden haalt iedere dag weer.
Ik heb 2 x gezegd dat het klaar is waarvan 1 week. Maar toch trap ik er in.
Help !!!! Ik denk dat dit een soort verslaving en houvast is geworden.
Maar ik wil mijn leven vervolgen zonder deze egoïst!!!!
Wie heeft er tips? Ik ben echt radeloos. Ik wil het volhouden hem niet meer te appen bellen enz
Hij smeekt ook altijd om mij dat ie niet zonder me kan enz enz en nooit meer een nieuwe relatie zal krijgen.Help-
Als je niet met deze relatie stopt.
Krijg jij er spijt van.Freddie -
STOP DEZE RELATIE!
Niemand heft het recht je te vernederen uit naam van liefde. Dit is geen liefde. Dit moet je je kinderen niet aandoen. Waarschijnlijk is je vriend een openlijke of gesloten narcist.Polleke -
Ja mijne ' man' is mijne man niet meer. Als hij blijft ruziemaken is dat Geen liefde.
Anoniem -
Stop zo snel als je kunt met deze relatie en ga alsjeblieft aan je eigenwaarde werken. Niemand verdient dit.
Ot -
Vervang je slot en koop gordijnen. En bel de politie als hij voor je deur staat. Klaar ermee.
zelda -
Ik zit al 5 jaar in een soortgelijke relatie. Ik cijfer mezelf helemaal weg. En het gaat ongemerkt mijn familie mijn vrienden alles heb ik opgegeven om bij hem te kunnen zijn. Maar we hebben zoveel hobbels zolang het gaat zoals hij het wilt gaat het goed. Altijd moet ik rekening houden met dat hij moe is. We wonen niet samen. Doordeweeks gaat hij naar zijn werk komt thuis rijd naar zijn ouders en eet bij zijn ouders. Terwijl ik 200 meter verder woon. Doordeweeks appen we alleen en bellen. Maar als ik een keer niet gelijk reageer dan is hij boos en zegt hij je bent met andere bezig en negeert hij me gerust een paar dagen. Ik loop zo op eieren dat ik van nerveusiteit dingen vergeet en dan ben ik de chaotische snol. En geen sterke vrouw. Maar ik doe hier thuis alles alleen en hij heeft overal zijn moeder bij nodig ik heb niemand. En toch op de een of andere manier ben ik degene die na een paar dagen of een week staat te smeken en excuus maken dat ik hem niet kwijt wil hij is een verslaving voor mij. Ik kan niet functioneren zonder contact terwijl ik maar kruimeltjes krijg. Wat is dit en waar is de sterke vechtlustende ik gebleven. Ik voel me nu zo ontzettend alleen en een emotioneel uitgeput wrak en ik ben zo moe. Sorry wilde reageren op jouw verhaal en sta nu gelijk mijn eigen hart te luchten
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Soms echt schrijnende verhalen.
Geen enkele vrouw (of man) verdient het om op die manier behandeld te worden, hoe lief en geweldig hij/zij in het begin ook was, ... of soms nog kan zijn.
Zodra je het idee hebt dat je geen respect krijgt van je partner, en dat jouw 'gemis' niet bespreekbaar is voor hem/haar (wordt afgedaan als jouw verbeelding), of erger nog ... je wordt de mond gesnoerd met verbaal of fysiek geweld ...
Zorg dat je je zelfbeeld behoudt, en stap uit een dergelijk verhaal.
Jouw zelfbeeld zal je d'er eeuwig dankbaar voor zijn.
Succes,
NeoNeo
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
jaloers
Waar zal ik beginnen.Ik ben 26 jaar getrouwd met een hele lieve zorgzame man met de hart op de goede plek.Hij staat voor iedereen klaar.Nou zit hij met 2 dames op salsa,het zijn zusjes.Ik vind dat niet zo leuk allemaal,maar als ik moeilijk ga doen,wordt hij boos.Ik weet dat hij niks zal doen op seks gebied.Nou heeft hij aangeboden om met 1 van de dames mee naar het ziekenhuis te gaan.Ze moet geoppereerd worden.Ik vindt dit niet zoleuk.Ze kon niemand vinden om mee te gaan want het was kort dag.Ik vindt het allemaal maar raar en ben jaloers.Helpestheresther 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Geen gevoelens meer
Hoi allemaal,
Ik wou even mijn hart luchten. Ook omdat ik niemand anders heb om mijn verhaal te doen en is er misschien wel iemand die goede raad kan geven en geen oordeel geeft. Dat heb ik niet nodig. Ik ben 40 jaar en al 20 jaar samen met mijn partner. We hebben een huis en kinderen. Maar ik ben doodongelukkig en hou niet meer van mijn partner hij is geen slecht mens.maar is allemaal teveel. Al die jaren heb ik alleen voor de kinderen moeten zorgen, het heel huishouden op mij moeten pakken dokter ,hobby en als er ergens naar toe gegaan moest worden deed ik het laar altijd alleen.thuis heeft gij nooit veel gedaan. En als ik met iets zat wou hij nooit luisteren, moest ik zwijgen of wel maakte ik problemen waar er geen waren. Ik heb er heel vaak overaan gesproken, maar heeft nooit iets af gedaan. Waar ik ook veel moeite mee heb is dat hij al heel veel jaren veel te zwaar is en er is geen aantrekking meer. Nu hebben we heel felle woorden gekregen en heb ik uitgesproken dat het voor mij stopt en ik eraan denk om uit elkaar te gaan. Nu zit hij weken te wenen en zielig te doen en te zeggen dat hij zal beteren en er alles aan wil doen omdat het tussen ons zou lukken.maar bij mij is er iets gebroken en ik kan niet meer al die jaren alleen met alles.... ik kan niet meer het is op.... alleen voor de kinderen zou ik blijven maar ik ben doodongelukkig... wat zou nu het beste zijn.ik wil nog het beste van mijn leven willen maken en dit kan voor mij zo niet... wat nu?Sofie- Alle reacties weergeven...
-
Lieve dame,
Inderdaad het is op, misschien had u eerder aan de bel moeten trekken en misschien heeft u dat ook wel gedaan. U bent 40 dus u kunt nog zomaar 40 jaar zielsgelukkig zijn, helaas gaat het met deze man niet meer lukken.
Blijven voor de kinderen zou echt onverstandig zijn, ik ben een kind van gescheiden ouders en ja als kind denk je ook he die 2 horen voor altijd bij elkaar, maar het aller liefste wat een kind wil is dat zijn/haar moeder gelukkig is, een gelukkige moeder is het mooiste wat je je kind kunt geen.Z.
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Woorden zeggen niks maar daden wel?
Ik ben zelf al bijna 2/3 maanden aan het praten met een meisje. Ken haar via tinder en in het begin deed ze al heel snel ''jaloers'' terwijl ik haar eigenlijk niet eens ken , als ik dan even niet antwoordde zei ze al '' je staat 2 uur bij een huis en je antwoord al 2 uur niet zoek het uit'' en van die dingen, ze deed net alsof ze al een relatie met me had terwijl we maar 5 dagen aan het praten waren. Daarentegen zei ze paar dagen later dat ze me echt leuk vond en vroeg ze wat ik ''voelde'' ik vond dat best snel en zei zelf ook dat ik niet zo snel iets kan voelen voor iemand, maar paar weken later zei ze nog is dat ze me oprecht leuk vond en dat heeft ze nog een aantal keer gezegd. We hadden dan ook is gebeld 3 weken geleden, en eergister wou ze nog is bellen en zelfs toen zei ze van '' wanneer spreken we nu eens af'''en begon ze al te zeggen dat ze de 28ste september wel kon enzo en ik zei dat ik dan ook wel zou kunnen tot zover ik weet heb ik niks te doen , toen zei ze ook van' '' nou dan ben ik de eerste op je planning''. En ze zei ook dat we al zo lang praten dat ze me nog steeds niet zat is. Maar het ding is dus dat ze me ook gewoon heel gemakkelijk 8uur of zelfs nu wel al bijna 20 uur gewoon niet kan sturen en mijn snap op afgeleverd laat staan? Ik snap oprecht haar intenties dan niet. Ze zegt ook vaak ''schatje dit dat'' en dan doet ze weer ''controllerig'' als ik dan ergens ben bijvoorbeeld dan zegt ze wel is ''waar ben je''. Maar ze vraagt eigenlijk amper van hoe mijn dag was of zoiets in die aard, dat deed ze in het begin veel meer. Tijdens het bellen vroeg ze dan wel hoe mijn dag was. Maar ik snap gewoon niet dat ze kan zeggen dat ze me zogezegd leuk vindt en wilt afspreken en al die dingen terwijl ze me ook echt vaak heel lang niet kan sturen, terwijl als ik dan is een keer haar 10 uur '''negeerde'' waar 8 u slaap bij zat, gaat ze wel tegen mij zeggen '' je wordt zelf boos als ik je voor 10uur negeer en nu skip je me al voor 10uur zoek het uit'' maar zelf doet ze 3 dubbel zo erg? Ik snap haar gedrag echt niet. Zeker als je dan tijdens t bellen zegt dat ze wilt afspreken enzo en dan nu ook eigenlijk heel lang me niet kan sturen. Had haar daar al is vaker op aangesproken dat ze zelf dan skipt en dan komt ze af met '' heb dat gewoon niet door'' . Mij lijkt het als je oprecht ook maar iets of wat interesse hebt dat je die persoon toch wel echt wilt sturen of ligt dat aan mij? Vind haar gedrag gewoon heel apart naargelang al die dingen die ze dan wel tegen me zegt net alsof ze me leuk vindt en alles maar me wel super lang niet hoeft te sturen, ze ziet mijn melding echt wel lijkt me toch... ik weet dan niet of ze dit express doet... Word er gek van hahaSaarSaar 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Niet meer weet wat ik moet doen!?
Hallo iedereen,
Ik zit zo in een lastige situatie en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen ik krijg al zolang geen seks meer van mijn vriend onze dochter word over 3 maanden 1 jaar en zolang heb ik al geen seks gehad voor dat onze dochter er was was onze seksleven ook niet echt een feestje helaas maar ik had toen wel seks en nu niks meer gewoon! Terwel mijn vriend wel naast mij op bed als we naar bed gaan zichzelf aftrekt ik word er helemaal gek van het is letterlijk nu elke dag en lig ook nu elke keer op de bank word er ook nog is onzeker van ook omdat ik gewoon niet begrijp waarom die geen seks wil met mij hij wil niet eens dat ik met mezelf speel want dat vind die gek ik heb ook allerlei sexy lingerie speciaal voor hem gekocht hij wil niet eens dat ik zulke dingen aantrek vorige week had ik hem er op aangesproken over het feit dat die elke avond naast mij zichzelf aftrek hij werd helemaal gek woest was die hij zei dat het tussen me oren zat en dat ik hulp moet gaan zoeken
Ik heb dit serieus nog nooit meegemaakt met een man die eigenlijk geen seks wil ik was letterlijk in mijn vrijgezelle leven meer actiever kwa seks dan dat ik nu in een relatie zit ik vind het bizar!
En ik mis het echt oprecht ik kan gewoon mezelf eigenlijk niet zijn in onze relatie mijn behoeftes schuif ik eigenlijk aan de kant en al best wel lang.
want ja tuurlijk gaat het ook om de seks maar de hele intimiteit is weg dat is er gewoon niet van uit zijn kant ik voel me net 80 echt waar verschrikkelijk! En ben pas 28 en dan seksloos door het leven gaan omg neee dat wil ik niet!
Ik weet echt niet meer wat ik moet doen
Zijn er mensen die het zelfde mee hebben gemaakt?
GroetjesCharmaine- Alle reacties weergeven...
-
Hi
Heb je al eens geprobeerd om samen naar een relatie therapeut te gaan.anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Nooit meer
Dag allemaal, het verhaal dat hierboven verteld wordt, sluit naadloos aan bij mijn ervaringen die ik met mijn vriendin had. De relatie werd door haar beëindigd, met een koud berichtje. Toen ik op haar oprit stond om verduidelijking te vragen, belde ze de politie. Sindsdien ben ik geëlimineerd en weggesmeten als oud vuil.
De relatie, die zo'n anderhalf jaar duurde, startte eigenlijk heel goed. Ze benoemde me als de liefde van haar leven, de man die ze zo nodig had en die naadloos aansloot op haar wensen. Maar na een aantal maanden nam ze plots afstand en startte een spelletje van aantrekken en afstoten. Tijdens discussies nam ze een slachtofferrol waarbij ze steeds meer schuld naar me toeschoof. Gek werd ik ervan.
Na één jaar startte dan de fysieke agressie. Ze kon vanuit het niets ruzie maken, om de kleinste en futielste dingen. Als ik niet meeging in haar verhaal en me verdedigde met argumenten kreeg ik klappen in het gezicht, een kniestoot in de maag, een gsm naar me gesmeten en zo meer. Ze spande me ook steeds meer voor haar kar, liet me verschillende werken bij haar thuis uitvoeren en financieel betaalde ik alle etentjes, vakanties en zelfs voor haar kinderen.
Ze was ook steeds bezig over haar ex partners, en betrok deze dan in de discussies. Als derde niet aanwezige persoon. Om gek van te worden. Ze was ook ziekelijk jaloers, op mijn ex vrouw, op de aandacht die ik had voor mijn dochter, ... En dan plots, na een jaar en een half keek ik om me heen en besefte ik dat ik alle vriendschappen, het sporten, hobby's en zo meer had opgegeven, voor haar, op aandringen van haar. Maar dat gold niet voor haar, zij deed waar ze zin in had.
Ik werd gecontroleerd, in m'n gsm, m'n mails, en als het haar niet aanstond kwamen er ruzies van, hele grote ruzies waarin ze bepaalde aspecten zo opblies en tegen me gebruikte dat ik op den duur niets meer durfde zeggen of meedelen. Ik voelde me verward, eenzaam, besluitloos, in paniek. En na een reis samen in Frankrijk dumpte ze me. Zonder één woord uitleg, weg met Bart.
Het is pas nu dat ik na het bezoeken van een psycholoog besef dat hier sprake was van narcistisch misbruik en dat alle stadia van het narcistisch misbruik hier werden doorlopen. Ik ben er dan wel vanaf, maar de impact is groot. Pas na een maand kon ik m'n gedachten weer even op een rij zetten. Ik wist niet dat de impact van narcistisch misbruik zo groot kon zijn, zo diepgaand en zo desastreus.
Ik deed aangifte bij de politie, maar dat zou op iets uitdraaien, want: woord tegen woord. Vreselijk. Maar een les geleerd: nooit meer!BartBart 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Man heeft fetisj voor dragen vrouwenkleding
Ik ben 10 jaar samen met mijn man, veel meegemaakt samen en zitten nu in een fertiliteittraject. Beide zijn wij open minded, mijn man biechten op vakantie op dat hij behoefte heeft om nagellak te dragen en soms een vrouwenkledingstuk. Iets tegen gender normen porren. Geen probleem. Ik wilde wel weten tot op welke hoogte etc. Hij zegt zich te identificeren als man en hetero te zijn. Nu zijn wij paar weken terug van vakantie en hij biecht op (onder druk gezet door iemand die hem op een site tegenkwam) dus al een setje vrouwenkleding te hebben gekocht en hiervan foto's op een site te hebben geplaatst.
Tot zo ver had ik hier nog begrip voor, zeer teleurgesteld dat hij het niet verder met mij besproken had en wij het samen konden gaan verkennen. Maar begrijp dat hij misschien eerst op een forum gelijkgestemden wilt vinden en/of eerst alleen wilde bekijken wat hij er nu echt van vond. Op deze site werd hij uitgenodigd voor een groep op Telegram om wat meer 1 op 1 contact te hebben. Stiekem veel moeite mee dat veel toch Stiekem achter mijn rug om ging. In een ruzie geëist dat hij 100% eerlijk is.
Nu biechten hij op dat hij al 4 jaar aan cross dressing deed. Vaker kleding heeft gekocht etc. Uiteraard verwarring bij mij, waarom en misschien toch niet trans etc. Diezelfde persoon die hem betrapt had op die 1e site, staat dicht bij mij. Heeft hem de opdracht gegeven om alles op te biechten. Want na wat speurwerk had hij mijn man inderdaad op meerdere sites gezien. Reddit en 1 fetisj site. Waar mijn man niet enkel foto's deelde van hem in vrouwenkleding/ondergoed. Maar ook aantal seksueel expliciete foto's. Bedoeld dat andere (mannen) hierop konden reageren. Deze reacties waren ook seksueel van aard.
Hij zat er niet enkel op voor de reacties (aandacht) maar masturbeert ook bij filmpjes van andere mannen in lingerie die sex hebben met een vrouw met een voorbinddildo. Plus hij reageert ook op privé berichten welke hij via deze fetisj site ontvangt, ook vaker seksueel getint.
Hij zegt nooit te zijn vreemdgegaan. Dit dus echt een fetisj is en niet in real life met een man het bed wil delen. Hij mij/ons echt niet kwijt wilt. Hij wilt stoppen en van zichzelf walgt en het als een verslaving ziet wat hij nodig heeft in stressvolle tijden.
Maar ben ongelooflijk boos, verdrietig, teleurgesteld (en zelfs wat onzeker) over de jarenlange leugen. Bang dat ik niet genoeg voor hem ben. Mocht ik met hem door willen gaan, want alles staat nu voor mij op wankele poten.
Ik weet niet wat ik moet doen. Excuses voor het lange verhaal. Dankjewel voor jullie inputWeetNietWatIkMoetDoenGirl- Alle reacties weergeven...
-
De man van een kennis was ook bezig met crossdressing en deelde foto’s op sites waar vooral homo’s kwamen maar na een tijd was dat niet spannend genoeg en ging hij mannen bezoeken eerst alleen om zicht te laten bekijken maar uiteindelijk had hij er ook seks mee.
Natuurlijk is het voor een man met vrouw en kinderen een hele hoge drempel om uit de kast te komen maar hij verstikte in zijn leugens en zijn verlangen naar mannen was te groot geworden en uiteindelijk zijn ze gescheiden.Ton
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
hobby van mijn man gaat altijd voor op onze afspraken
Hallo, Ik zit al een paar jaar met een, voor mij, probleem. Mijn man en ik zijn na 30 jaar elkaar niet meer te hebben gezien weer bij elkaar gekomen en ondertussen alweer 4 jaar getrouwd. Beide wisten we dat het niet altijd gemakkelijk zou zijn maar we kozen er voor.
Nu is het zo dat mijn man een hobby heeft waar hij vaak voor weg moet. Toen we elkaar weer tegen kwamen en uiteindelijk besloten samen verder t gaan is hij gestopt met zijn hobby. Zijn hobby is het houden van postduiven. Zelf zei hij dat het een verslaving was en dat hij niet weer zover wilde gaan dat zijn relatie/gezin onder zijn hobby zou lijden.
Helaas is hij nu toch weer begonnen, niet thuis maar bij een oude vriend van hem omdat ik duiven werkelijk vreselijk vind. Daarnaast kan ik mij echt niet vinden in hoe de duivenhouders met hun dieren omgaan. Werkelijk dieronvriendelijk.
De reden dat ik nu dit verhaal typ is de volgende.
Afgelopen maandag was onze trouwdag. Mijn man zei zondag al "we gaan maandag niet uit eten voor de trouwdag hoor, ik heb dan gewerkt en ben er echt te moe voor. Maar we gaan vrijdag dan uit eten". OP zich begrijp ik dat hij moe is. We hebben een eigen bedrijf en hij heeft zwaar lichamelijk werk. Maar goed, ik dacht al, jij bent van plan om maandag naar je hobby te gaan. Maandag komt hij thuis met een megaboeket, waardoor ik nog meer dacht, hij gaat vast wel weg daar is hij niet te moe voor. En ja hoor, even later zegt hij naar zijn duiven te gaan.
Vandaag is het vrijdag, de avond dat we uit eten zouden gaan. En opeens zegt hij einde middag "ik ga zo naar de duiven" ik heb hem nog gevraagd of hij dat nog maar net wist. Maar hij wist het al lang zei hij. Waarop ik hem attendeerde op onze eetafspraak. Zoals altijd zei hij dat hij het niet expres deed en er gewoon niet aan dacht. En hij is dus nu naar de duivenclub gegaan.
Nou ja, dit is dus iedere keer hoe het gaat. Hij beloofd mij iets en uiteindelijk gaan de duiven voor. Want die zegt hij niet af voor onze afspraak. Ik wordt er echt zo verdrietig van, en zeg hem dat ook. Maar het blijft gebeuren.
Ik weet gewoon niet hoe ik hier mee om moet gaan. Heeft iemand een advies? of een zelfde soort ervaringen?ErikaErika 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Twijfels
Hallo,
Ik ben een meisje van 22 en ben bijna 2 jaar in een relatie met mijn vriend. Voor hem had ik al enkele relaties gehad en ik ben zijn eerste echte vriendin. Het is niet de persoon waar ik normaal op zou vallen, maar toen we in het begin afspraken klikte alles wel goed. Het verliep in het begin allemaal wel wat traag wat ik op zich niet erg vind. Ik ben een totale tegenpool van hem. Ik heb lang niet willen gaan naar zijn ouders omdat ik mijn tattoo’s moest bedekken. Dit heb ik uiteindelijk niet gedaan en ze reageerden er goed op. Ik denk dat hij er zelf meer problemen mee heeft dan zijn ouders.
Toen ik mijn vriend leerde kennen zat ik in het laatste jaar van de hogeschool. Hij heeft ook een bachelor, maar is 2 jaar ouders dus hij werkte intussen al even. Ik had altijd goede punten in school, maar toen ik mijn stage liep in februari liep het mis. Het klikte totaal niet met mijn stagebegeleidster en ze brak me volledig af. Ik heb al altijd zeer weinig zelfvertrouwen gehad en ben in een zware depressie gevallen. Ik heb uiteindelijk mijn stage nog kunnen afronden binnen de normale periode, maar het heeft heel wat van me gekost. Na mijn stage wist ik echt niet ofdat ik mijn richting wilde doen en ik ben zeer zwaar beginnen twijfelen. Ik heb enkele jobs gedaan, maar nooit langer dan een week omdat ik me zeer slecht voelde. Mijn vriend snapte dit nooit en zijn ouders deden er ook zeer moeilijk over. Ze snappen niet wat een depressie is en vonden gewoon dat ik moest beginnen werken en sparen voor een huis. Mijn vriend gaat ook niet graag weg en heeft al zeer veel gespaard in tegenstelling tot ik. Ik voel me hier echt niet goed over en mijn vriend laat dit ook blijken. Het is alsof hij alles in handen heeft en ik gewoon moet luisteren en hem moet volgen. Ik heb nu werk, maar het vraagt ook zeer veel van mijn mentale gezondheid. Ik heb intussen wel al een beetje kunnen sparen, maar zal hem nooit kunnen evenaren. Mijn vriendinnen praten ook alleen over sparen, samenwonen,… terwijl ik nog steeds niet weet wat ik wil in mijn leven. De ouders van mijn vriend zijn ook zeer spaarzaam en zeggen dat hij moet beginnen denken aan zijn toekomst en dat ze niet weten of dit wel zal lukken met mij. Ik ben bang als ik met hem ga samenwonen dat ik niets meer zal te zeggen hebben en niets meer zal mogen kopen en dat ik zou goed als opgesloten zal zitten. Ik ben ook enig kind en ik kom zeer goed overeen met mijn ouders. Mijn ouders zijn niet zo rijk maar hebben altijd alles gedaan voor mij. Hij komt ook totaal niet overeen met mijn ouders en laat dit ook blijken. Ik zie hel wel graag en ben zo emotioneel geattacheerd dat is loslaten moeilijk vindt. Hij heeft het daar niet moeilijk mee. Hij volgt ook vele meisjes en kijkt ook p*rno. Hij zegt dat dit gewoon is uit lust, maar dit kwetst me enorm, zeker omdat we elkaar iedere dag zien. Hij zegt ook dat hij vrouwen in het algemeen mooi vindt. Mijn vriendinnen zeggen al van ik het begin dat hij totaal niet past bij mij en dat ik zoveel beter kan krijgen. Ik ben gewoon bang om nu alleen te zijn omdat ik me mentaal zo slecht voel, maar misschien zou het wel beter zijn. Ik ben al 22 en vind ook dat de tijd begint te dringen. Ik had graag voor mijn 25e al een kindje gehad. Weet er iemand raad?Anoniem- Alle reacties weergeven...
-
Toen ik 22 was zou ik er misschien een beetje hetzelfde over denken als jij. Ik ben altijd zeer onzeker geweest dus eigenlijk ben ik met de eerste serieuze relatie getrouwd. En daar heb ik soms best spijt van.
Nu ik wat ouder (45) ben zeg ik: dit is niet de ware voor jou.
Jullie verschillen allereerst erg van elkaar. Dat kan werken als je verder wel een heleboel raakvlakken hebt of over fundamentele dingen hetzelfde denkt. Dit is van wat ik lees niet zo.
Je hebt last van een depressie, of in ieder geval sta je psychisch/mentaal niet altijd even sterk in je schoenen. Dat is niet erg, maar is wel iets dat je vriend heel serieus moet nemen, want dat definieert jou, en gaat verder dan tatoeages of kledingkeuze.
Als je 22 bent denk je (dacht ik ook) dat IEDEREEN verder is, of dat je straks achterloopt of iets mist. Maar als je pas op je 30e op je juiste werkplek zou zitten, vraagt niemand er nog naar wat je deed toen je 22 was. Hetzelfde met kinderen krijgen. Veel vrouwen zijn de 30 gepasseerd als ze voor het eerst een kind krijgen (kan zijn dat je lastiger zwanger wordt, dat is wel een dingetje).
Ik vind het een pluspunt wat je vertelt over je ouders: niet rijk maar wel alles geven voor je kinderen, zo hoort het ook. En dat je close met ze bent vind ik alleen maar mooi en daar blijkt ook respect en dankbaarheid uit.
Dat je vriend porno kijkt hoeft niets te zeggen, omdat bijna alle mannen dat weleens doen. Maar als je net samen bent en nog zo jong vind ik het wel een beetje vreemd, zeker als je elkaar dagelijks ziet. Dus het hoeft niets te betekenen, maar alles bij elkaar vind ik dat je jezelf tekort doet als je in deze relatie blijft. Ermee stoppen is eng, en je voelt je misschien een tijdje nog slechter, maar dat gaat voorbij en je zal zien dat als je eerst wat tijd in jezelf steekt, je daarna ook betere keuzes zal maken en misschien wel die jongen tegenkomt die je neemt zoals je bent.Michel
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hoe ga ik hiermee om?
Onlangs ben ik er achter gekomen dat ik lijdt aan het zogenaamde “ Candaulism”! Nooit geweten dat het zo werd genoemd en in welke mate het een gekende en erkende seksuele fantasie (of aandoening ) is! Ik kick er op om mijn echtgenote naakt te tonen aan anderen. Zowel mannen als vrouwen. Dit doormiddel van foto’s en video’s als in het echt. Evenwel niet te verwarren met cuckhold- en fantasie of wensen. Die zijn mij volledig vreemd. Ook geen benen-wijd foto’s of herkenbaar gezicht. Discreet en terughoudend. Ik vind haar een beeldschone vrouwelijke vrouw en voel de behoefte om met haar te pronken.
Het is gelukkig niet iets dwangmatigs maar een periodiek terugkomend verlangen dat mij flink opwindt.
Zonder het heel uitdrukkelijk te benoemen heb ik gedurende de afgelopen tijd enkele keren dit thema indirect te sprake gebracht om haar reactie te peilen. Zij is verre van preuts en loopt bijvoorbeeld naakt rond in een publieke sauna en doet ook niet krampachtig of zo (zoals onlangs) bij vrienden gezwommen kon worden en wij geen badkleding bij ons hadden. Zonder enige schroom kleedt ze zich uit en springt erin. Ook was bij ons in de stad een vraag om naaktmodellen voor de kunstacademie en toen ik zo langs mijn neus de vraag stelde of zij dat zou durven, was haar antwoord resoluut positief!
Dit alles om te zeggen dat ik mij vertrouwd voelde om het gesprek op mijn Candaulism” fantasie te brengen. Haar reactie was wat dubbel. Allereerst was ze wat verbaasd maar ook wel gevleid. Ze was niet persé afwijzend. Ze wilde allerlei aspecten weten over mijn gevoelens, sinds wanneer en waardoor dit gevoel zich manifesteert. Verder, hoe ik mij het voorstelde en zij zei dat als het quasi spontaan zich voordeed het voor haar niet een issue wa, maar alles onder voorbehoud!
En verder uiteraard niet op het internet of anders volledig anoniem. Ook geen benen-wijd plaatjes, maar zinnenprikkelend erotisch vond ze geen punt. Ik kan zulk naakt beeldmateriaal natuurlijk alleen maar tonen omdat ze mij heeft toegestaan het te fotograferen en filmen. Dat vonden wij beiden altijd al prikkelend!
Ik besef dat in essentie hier verschillende geaardheden mogelijk in meerdere of mindere mate een latente rol kunnen spelen. Spontaan denk ik aan bijvoorbeeld exhibitionisme en voyeurisme. Zelf kan ik mijn geaardheid niet hiertoe herleiden. Wij hebben ook een zeer bevredigende seksuele relatie waarin dit geen rol speelt.
Korte vraag na een lange inleiding:
Heeft iemand hiermee ervaring en zo ja hoe kun je het dan het best aanpakken ook eventueel richting “publiek”!Candaul- Alle reacties weergeven...
-
Geen ervaring mee.
Ik zou alleen willen zeggen, pas op met internet en delen. Zoiets is niet eenvoudig vergeleken met vroeger.
Want tegenwoordig heeft iedereen een mobieltje. Voor je het weet staat je vrouw op sites waar je het liever niet ziet.Newbee
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Eenzaam gevoel
Hallo
Na een huwelijk van 20 jaar voel ik me eenzaam, aan de kant geschoven en voorbij gelopen of ik hier besta. Mijn man belooft iets en werkt de beloftes niet af of komt ze niet na of voert zijn belofte totaal niet uit en veranderd het. Ook samen tijd doorbrengen aan televisie net filmpje is net gsm erbij, spelletjes spelen en fb doorscrollen. Dingen plannen zonder overleg en als ik iets zeg is het niet gehoord of hij loopt met muziek rond.
Als ik er iets over zeg zegt hij dat ik moet stoppen met zagen en gaat hij weg, zet televisie uit en gaat slapen.. in bed pakt hij me wel altijd vast maar dat is het dan.. ik erger me mateloos aan dit gedrag..
Wat kan ik nog doen?? Hij is vrij egocentrisch en kordaat.Emotievat-
Klink als een doodnormale man 😂😂
Anoniem -
Herkenbaar! Mijn man kijkt ook continue op z’n schermpje, zelfs in de auto kan hij het niet laten. Stapelgek word ik ervan.
En inderdaad; ‘s avonds wel spannende dingen willen doen, terwijl hij voor de rest 0 moeite doet om samen dingen te doen. Dan sla ik zijn hand gewoon weg 😉
Het enige wat je kunt doen is toch het gesprek blijven aangaan denk ik, maar tot op heden zonder resultaat bij mij. Misschien als hij je vastpakt, je telefoon erbij pakken?😅Pip - Alle reacties weergeven...
-
Mmm dit was dus ook bij ons. Ps deed mijn vrouw. En ik ging achter pc zitten. Pas na instorten verdraaide het allemaal. Het is dus beide die niet de moeite neemt om emotioneel en fysiek aan de relatie werkt. Is een soort cirkel waar jullie inzitten. De partner heeft het niet in de gaten. Dus moet er iets gebeuren. Hoe ja ligt aan hoe het nu is. Bij ons ben ik ingestort en toen werden we beide wakker. Dus ja ga een nachtje ergens anders naar toe en zeg het moet veranderen! Of zo iets.
N
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Wat nu
Een paar dingen zitten me na 25 jaar huwlijk echt dwars.hij zegt monogaam te zijn maar kijkt stiekun pornbabes van 20 jaar jonger grote borsten(dan ben je mentaal dus niet monogaam),en als ik 'm erop wijs is 't geen waar.Zijn pc krijgt meer aandacht dan ik.voel me eenzaam kan niet met hem communiceren want hij wil niet 24/7 op elkaars lip ,vraagt nooit of ik lekker heb geslapen,gelukkig ben,hoe 't op m'n werk was.Zegt mijn wel wat ik allemaal fout doe.
Wt moet ik hiermee,oh ja en zegt dat ik zijn patient ben en niet zijn vrouw(adhd,borderline,autisme breedAntonia- Alle reacties weergeven...
-
Zoek iemand op die je aandacht wilt en die je ook hoort te verdienen. Maar dat is mijn denkwijze.
Mr.d
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ten einde raad
Wij zijn 31 jaar samen waarvan 29 jaar getrouwd. Mijn man heeft altijd een hoog libido gehad. (Meerdere keren per dag)Wou altijd experimenteren en ik ging daar steeds in mee om hem te plezieren. Als ik dat niet deed werd ik uitgemaakt, was ik een non klaar voor het klooster. Het begon 25 jaar geleden met mijn naaktfoto’s te delen online, daarna nodigde hij koppels uit om partner ruil te doen, dan paren clubs. Daarna op sex party’s bij mensen thuis… ik gaf steeds toe maar zijn lust was niet te temperen Moest steeds meer en straffer worden. Als in aangaf dat ik dit niet leuk vond… weer de verwijten. Hij maakte de afspraken ik moest volgen. Ik clubs lag ik te wenen maar dat deed hem niks. Ondertussen weet ik dat hij al meerdere andere vriendinnen heeft gehad. Hij liet er zelfs een aantal naar mij bellen. Hij dacht dat mij dat op zou winden. 🤷♀️ Toen ik zwanger was van de jongste zoon was ik heel gelukkig ik dacht dat het nu zou stoppen maar neen. Ondertussen is hij 57 en ik 55 en heb ik weer een telefoon gesprek gehoord met een vrouw. (ik hou zo van jou, ik hou van jouw lichaam en ik doe er alles aan om mijn vrouw te verlaten…). De dag erna hoorde ik een tweede gesprek en ik opende de deur en hoorde hem zeggen ik hou van jou waarop zij hetzelfde zei. Toen ik vroeg waar ik in het verhaal paste zei hij dat is mijn privé leven daar heb jij geen zaken mee. Nu moest het alleen dit zijn maar hij is de narcist der narcisten en heeft mij volledig blok gezet. Ik werk in zijn zaak maar sta voor alles alleen. Huis tuin kinderen zaak…als hij zijn tas omgooid roept hij dat ik het moet komen opkuisen, ik word gekleineerd, uitgescholden vernederd , gechanteerd en dan verwacht hij dat ik met hem dagelijks sex heb . Hij doet zijn job maar zit telkens ik in zijn kantoor kom of op YouTube of te masturberen met zijn madam in second live…. Volgens hem moet ik naar de psychiatrie omdat het niet normaal is dat ik geen 3x met hem sex wil. Als ik zijn boterhammen eens niet klaarmaak als hij naar kantoor gaat is het. Ge moet ze al niet meer maken nu kunnen mijn collega’s eens zien wat een lui wijf ik heb… Hij wou op vakantie ik moest de reis regelen. Een dag voor het vertek vond hij dat iemand zoals ik geen recht had op vakantie…. Als het hem uitkomt neemt hij de sleutels van de auto af en moet ik te voet naar de supermarkt,. zo behandelt hij mij. Financieel sta ik nergens hij heeft al mijn geld ( ik zat er goed in voor we elkaar leerde kennen) op zijn rekening gezet. Ik werk dus in zijn zaak. Ik heb geen familie of vrienden waar ik terecht kan. Niemand gelooft mijn verhaal want als we bij zijn vrienden zijn is hij de liefste man ter wereld. Ik ben ten einde raad. Ik kan uren doorgaan maar 1 boek is niet voldoende om 1 dag te beschrijven …Anoniem-
Hoi, de liefde is niet dat zomaar in een keer onstaat, jij staat straks best wel met jouw lef dat is emotioneel en dit kun jij opvatten zoals jij dat gaat doen sterker nog je bent verliefd en naar vele tranen moet je je Hart luchte maar hier bij kun je niet alleen doen of van zoek jouw gedachten kan ik wat ik graag doen wilt , ik lees je verhaal jij hebt geleerdt nu moet je dit kunnen oppakken sterk zijn, maak je zelf tot een succes, ik bedankt jouw ik wordt ook blij van dat het beter kan prima, veel succes in jouw toekomst.
J v - Alle reacties weergeven...
-
Zoek hulp!!!!!! Huisarts.....Dit kan zo niet langer....
Amanda
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
''Ik wil meer dan dit'' Deel 2
Door al jullie lieve reacties heb ik mijn man verlaten. Helaas pakte dit niet goed uit. Er zat teveel plakband op, als je snapt wat ik bedoel.
Hij barste in huilen uit. Hij begon te schreeuwen. En werd heel erg boos. Ik kromp ineen. Ik voelde me zo schuldig. Ik wou dat ik het terug kon draaien.
Ik ging naar huis, maar ik kon niet slapen. Ineens hoorde ik geluiden van beneden komen. Ik schrok me dood. Ik stotterde "ww-ii-eee ii-ss daa-ar" Geen reactie. Ik hoorde voetstappen op de trap. Ik was heel bang. De persoon kwam mijn kamer binnen. Daar stond hij dan. Met die blik in zijn ogen van: ik wil seks!!!!!
Hierna hadden we de beste seks van de wereld.
Wil iemand misschien vertellen wat ik moet doen?
xxAcrabea-
Je moet dit echt tegen de politie vertellen.
Lover - Alle reacties weergeven...
-
Meid, wat jij hebt meegemaakt is echt niet normaal.
Ga hier echt niet mee door en laat je nu ook niet omhalen door hem als hij begint te pleassen.
Meld het wel bij de politie of goede vrienden van je, alleen al voor als er weer wat onverwachts gebeurt.
En als je nu te kort komt laat je het maar weten, maar niet op de manier zoals het nu is gegaan.
Denk aan jezelf...Jacob
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Leugens
Ik zit al een tijdje met iets. Ik ben te weten gekomen dat mijn partner op 1 week tijd 300 euro heeft afgehaald. Ik weet dat hij voor 120 euro cannabis is gaan kopen. De resterende 180 euro is mij een raadsel. Ik heb het hem gevraagd en hij beweert echter dat hij dat geld heeft gespendeerd aan cadeaus bij de feestdagen. Dit leek me heel twijfelachtig en heb het dus gecontroleerd en het blijkt inderdaad dat hij al zijn cadeaus online besteld en betaald heeft dus zijn verhaal klopt niet.
Mijn angst is dat hij naar prostitues gaat en hier het geld naartoe gaat. Wat denken jullie hierover? Waar kan hij inmiddels nog een bedrag voor nodig hebben wat ik niet mag weten?
Door omstandigheden en zwangerschap is ons seksleven ook verandert waardoor ik dit denk. Veranderd in de zin van minder seks, wel vaker orale bevrediging.
Wat denken jullie van deze situatie? Ik wil niet onmiddelijk het ergste denken maar weet het even niet meer.Anoniem-
Ik denk van wel omdat hij er ook niet eerlijk over is
Anoniem -
Na hem nogmaals geconfronteerd te hebben, geeft hij aan dat hij ipv naar 1 coffeeshop te gaan naar 2 is gegaan dus dubbele hoeveelheid heeft gekocht.
Hij wou dit niet toegeven uit schaamte zei hij. Ik weet niet of ik dit moet geloven of niet. Ik heb nooit een probleem gemaakt van zijn cannabis gebruik.
Wat te doen nu? Ik heb enkel vermoedens, geen bewijs.Anoniem -
Hij gaat naar de hoeren
Anoniem -
Dan moet er ook 2x zoveel tijd zitten tussen een volgende koop maar ik denk ook wel dat hij naar de hoeren is gegaan
Anoniem -
De meeste mannen gaan inderdaad vreemd tijdens de zwangerschap van hun vrouw. Is dit je eerste zwangerschap zo niet heb je dit ook gemerkt tijdens eerdere zwangerschappen?
Anoniem -
Hoe bedoel je dan moet er 2 x zoveel tijd ertussen? Dus het kan niet dat hij naar 1 coffeeshop gaat en daar 5 gram koopt en nadien doorrrijdt naar de andere en daar nog eens 5 gram koopt?
Anoniem -
Dit is mijn eerste zwangerschap dus ik kan niet vergelijken. Waarom is het dat mannen dan vreemdgaan?
Hij blijft ontkennen en heeft ook de lege zakjes wiet van de verschillende coffeeshops laten zien om aan te tonen dat hij tijdens 1 bezoek steeds naar 2 coffeeshops ging. Sinds 2 weken is hij gestopt met cannabis roken is er ook geen geld meer afgehaald.
Ik weet niet of ik hier nu moet over doorgaan of het loslaten? Iemand advies om hiermee om te gaan?Anoniem -
Even om het verhaal te vervolledigen.
Mijn vriend en ik rookten samen cannabis. Toen we besloten dat we voor een kindje gingen, zijn we beiden gestopt.
Hij is echter terug begonnen nadat ik zwanger was vanuit het idee " nu kan het nog ". In het begin gingen we naar een dealer maar die is ermee gestopt dus vandaar de reisjes naar de coffeeshops. Gedurende afgelopen maanden hebben we al veel gesprekken gehad dat hij het gevoel heeft zijn verslaving niet meer in de hand te hebben, steeds meer nodig heeft en hieraan denkt van 's ochtends vroeg.
Zijn verhaal is nu dat hij meer en vaker is beginnen wiet roken om nog iets van effect te hebben. Ik zag ook wel dat hij nu in het WE soms 3 jointen rookte ipv 1.
Dus hij zegt dat hij elke week stiekem naar 2 ipv 1 coffeeshops ging maar zich hierover schaamde gezien zijn gebruik verdubbeld was. Vandaar de geldopnames beweert hij.
Hij heeft ook zijn lege zakjes van idd verschillende shops laten zien.
Sinds hij gestopt is (2weken) is er geen geldopname mee geweest.Anoniem -
Hij is gewoon vreemd gegaan.
Je gaat niet van het een op het andere moment je hoeveelheid verdubbelen. Daar zit dan een opbouwende lijn in.
Daarnaast is het niet logisch om eerst bij de ene wat te halen voor 120 en vervolgens naar een andere te rijden om nog eens voor 180 te halen.
Dat die nu gestopt is en er geen opnames meer zijn gedaan, is alleen om niet door de mand te vallen.
Anders moet die doorgaan met voor 300 aan cannabis te halen.
Ik heb bijna het identieke verhaal mee gemaakt. (Alleen was het drank)
Hij was gewoon bij de hoeren geweest.Anoniem -
Hij rookt wel al 10 jaar cannabis ondertussen de trip naar Nederland is van hieruit 1,5 uur rijden dus vandaar zegt hij dat hij zoveel kan gebruiken zonder al te veel effect en gezien de duur van de autorit genoeg wil kopen..
Hij heeft niet in 1 x 300 euro afgehaald maar 1 x 150 euro, is toen naar Nederland gegaan en 7 dagen nadien nog eens 150 euro en naar Nederland gegaan... zegt hij.
Enkel van de bedragen en wnr weet ik heel zeker natuurlijk.
Mag ik vragen naar jou situatie?
Hoe ben jij achter de waarheid gekomen en hoe hiermee omgegaan?Anoniem -
En wat ik ook zeker weet is dat hij naar Nederland is gegaan aan de km teller in auto aangezien ik ook met zijn auto rij soms.
Anoniem -
Max aan wiet wat je kan kopen is 80,- voorgedraaid of per gram nou zeg dat de duurste 15,- kost per gram dan zit je aan 75,- kan nooit 150,-bij de coffeeshop deze vent liegt hoor. Ik denk ook dat hij naar de hoeren gaat
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Ja idd dat klopt. Vandaar dat hij zegt dat hij in 1 trip naar 2 coffeeshops tegelijk ging dus 2 x 5 gram. Maar kan dit zomaar? Op 10minuten 2 coffeeshops binnen gaan en daar elk 5 gram kopen?
Hoeveel kost het eigenlijk om naar de hoeren te gaan gemiddeld? Ik heb er geen flauw benul van..Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hoe moet ik hiermee omgaan?
Hallo allemaal,
Ik ben 9 jaar samen met mijn huidige relatie waarvan wij momenteel bijna 3 jaar samenwonen. Mijn partner kampt al een aantal jaren met psychische klachten en ongeveer 2 jaar geleden is er ook een depressie gediagnosticeerd is.
Nu is het zo dat ik al een tijdje rondloop met gevoelens van twijfels over de relatie. Het zou goed zijn als ik deze bespreekbaar maak bij mijn partner maar dit vind ik heel lastig. Ik weet dat mijn partner helemaal geen gevoel van twijfels heeft en ik ben bang dat als ik mijn gevoelens bespreekbaar maak dit niet bijdraagt aan verbetering van de mentale toestand van mijn partner wat de situatie zeker niet ten goede zal komen.
Ik ben heel benieuwd of er hier mensen zijn die zelf iets dergelijks hebben meegemaakt of wellicht vanuit hun beroep hier ervaring mee hebben en misschien zijn er ook mensen die hierover hele goede tips hebben? Ik hoor ze heel graag!
Bedankt.
Groetjes RenskeRenske- Alle reacties weergeven...
-
Hoi Renske,
Het is bijna eng maar dit lijkt mijn verhaal wel ik loop al jaren met hetzelfde rond.
Ik ben sinds 2006 samen met mijn vrouw.
We zijn getrouwd in 2008 , de eerste 7 jaar hadden we een top relatie echt beter kon ik me niet voorstellen.
Van de 1 op andere dag sloeg dit 180 graden om .
Op haar werk storten ze finaal in iedereen was perplex.
We zijn toen een traject ingegaan van therapien maar niets helpt We zijn nu 8 jaar verder en de laatste therapie bij de Viersprong ix ook stuk gelopen.
Ze heeft volgens de geleerde borderlands en een persoonlijkheid stoornis en daarbij HSP. Ze heeft regelmatig uitbarstingen waarin ze erg agressief word en soms zelfs fysiek baar mij toe.
Op dit moment loop ok zelf bij een psycholoog vanwege dit.
Ook ik twijfel hevig maar durf het niet met haar te gespreken en weet ook niet hoe ik dut moet doorbreken.Martin.v
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Vaak voel ik me neerslachtig en eenzaam
Al meer dan 20 jaar jaar zijn we getrouwd. We hebben 2 puberende kinderen waarvan eentje met een vorm van autisme. Dat laatste draagt eraan bij dat het gezins leven best wel zwaar is en we moeten veel schakelen om het kind met autisme comfortabel en handelbaar te houden.
Maar dat is eigenlijk niet het grootste probleem. Het probleem is ons huwelijk We hebben al vele jaren geen sex meer en we groeien uit elkaar.
We slapen ook gescheiden vanwege snurken van ons beiden. Mijn vrouw zoekt haar troost in het geloof en ik in sex en drugs en rock&roll en sport. We hebben allebei ons eigen vrienden en kenissen. En toch hebben we wel vaak dezelfde humor, hebben we ook wat gezamelijke kennissen en af en toe lol samen. Maar het is ook vaak eenzaam. Dan praten we niet met elkaar en hebben we misverstand op misverstand en veel ruzie.
Eigenijk was de sex al vaker matig en heb ik vaak de gedachte dat we beter uit elkaar hadden moeten gaan voordat we kinderen kregen.
Maar goed, ik hou ziels veel van ze en ben ook bang dat als we gaan scheiden dat vooral de oudste met autisme ontspoort.
Ik ben vaak jaloers op mensen die wel (naar het lijkt) een leuke relatie hebben en eigenlijk zou ik niets liever willen dan een leuk huwlijk en gezin met een gezond sexleven, maar het zit er denk ik niet meer in.
Vaak voel ik me neerslachtig en eenzaam, terwijl ik dat feitelijk niet ben.
Zelfs al zouden we alsnog uit elkaar gaan, wat dan? Je hebt ook niet zomaar een ander huis ofzo tegenwoordig. Zo graag zou ik weer is echt verliefd willen zijn en dat willen voelen met alles wat daarbij hoort. En dan voel ik me weer schuldig en verdrietig.Bernard-
Het gras is altijd groener aan de overkant. Met die gedachte maan ik mezelf tot orde. Maar hoe blijf je in een ongelijkwaardige relatie? Een vrouw die jou niet respecteert, vertrouwd en waardeert. Ben ik het niet waard? Het is gewoonweg nooit goed genoeg. Wanneer kies je voor jezelf en niet voor je gezin? Is het normaal dat je jezelf wegcijfert voor je gezin? Ik hou van ze maar zou ik ook van mezelf mogen houden ook al betekent dat keuzes maken ten laste van mijn gezin?
Ik wil dit leven niet meer. Geef mij maar een foute diagnose en laat het dan snel voorbij zijn. Dat zou fijn zijn.
Sterkte.Rod - Alle reacties weergeven...
-
Tjonge wat verdrietig! In a way zit ik in precies dezelfde situatie - alleen dan een vrouw, en christelijk… ik zou het liefste wegrennen, onder het mom ‘eerst van jezelf houden’. Ennnn ik ben steeds verliefd op haast onbekenden, waar ik dan enorm vecht tegen die gevoelens. In een soort droomwereld hou ik mezelf staande. Met enorme schuldgevoelens tot gevolg. Wat doe ik.
We hebben wel seks. Maar ik mis echte intimiteit- verbinding emotioneel.
Stel, jij zou mijn man zijn. Dan zou een eerste stap tot een gezonde relatie zijn… date-avonden. Of, vertel haar wat je wenst en of ze daarvoor wil bidden, niet sarcastisch (ik heb t vermoeden dat die vorm van humor jullie goed past).
Met dat ik dit zeg, besef ik dat ik dit ook tegen mezelf zeg. Zet de kleine stapjes tot verbinding en liefde geven…dan komt er vast iets in gang wat ook weer terugkomt, in welke vorm dan ook.
Wat verlang ik er naar om te kunnen ‘hangen’ in mijn relatie - inplaats van altijd maar trekken. Ik snap dat dit niet te volgen is.
Trusten.Lans
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik vind mijn vriendin sexueel onaantrekkelijk
Ik vind mijn vriendin sexueel onaantrekkelijk en weet niet meer wat ik er mee aan moet.
Al vanaf het begin van onze relatie is ons sexleven nooit echt geweldig geweest. Anders dan in mijn vorige relaties was ik niet direct 'hotel de botel' en hadden we 1 keer sex als we elkaar zagen. Dit is altijd zo gebleven en voor mij is zij nooit echt superaantrekkelijk geweest op sexueel gebied. Ze was echter lief en bij eerdere heftige gepassioneerde relaties liep het altijd fout. Ik heb daardoor deze relatie toch echt een kans gegeven en de aantrekkingskracht kwam toen natuurlijk ook.
We zijn nu 5 jaar verder en ben blij dat ik het toen een kans heb gegeven. Ik houd ontzettend veel van haar en haar kinderen. Er is echter een ding wat mij steeds meer is tegen gaan staan en dat is haar gewicht. Ze is sinds we bij elkaar beetje bij beetje gegroeid en de laatste tijd gaat het helemaal snel. Ze is nu denk ik zo'n 15 kilo gegroeid en sex met haar is nu zo'n 1 keer per 2 weken schat ik zo in. Het idee om met haar sex te hebben wordt ook steeds moeilijker en ik weet dat dit heel erg klinkt, maar ik voel zelfs een beetje een soort van walging.
Het ergste vind ik nog dat ze het zelf doet. Ze eet gewoon te veel rotzooi en blijft het kopen en opeten. Ze zou zelf ook graag slank zijn, maar doet er gewoon niks aan. Ik voel ook geregeld aan haar dat ze zich zelf ook lelijk voelt en daar wordt ze niet gelukkig van. Op dat moment gaat ze op dieet, maat dat duurt dan altijd 3 dagen en dan zit het dieet er weer op.
Ze weet dat ik 'dik' ook lelijk vind en dat vind ze dus zelf ook, maar er wat aan doen is blijkbaar gewoon te veel. Misschien is het het gebrek aan doorzettingsvermogen wel dat ik het meest erge vind. Vroeger was ik ook wel wat te zwaar en sinds ik een jaar of 25 ben heb ik ervoor gezorgd dat ik afviel en dat ik niet te zwaar zou worden. Ik snap dat eten lekker is, maar als je dan niet dik wil worden moet er ook worden gesport of zo nu en dan minder worden gegeten. Met alles in mijn leven weet ik dat; wanneer je iets wil je dit zelf moet doen en dat eigenlijk niks vanzelf gaat. Daardoor heb ik veel doorzettingsvermogen en ik vind het daarom ook een echte afknapper dat het er bij haar niet in zit. Ze komt wat uit een aso-familie en doorzettingsvermogen is daar niet te vinden. Ze heeft zich uit dit leven kunnen worstelen en ze heeft alles goed voor elkaar, alleen dit punt lukt haar niet.
Ik heb al heel vaak proberen aan te geven dat ik haar zo niet aantrekkelijker op vind worden, maar er echt over praten wordt m niet. Of ze is het even met mij eens en gaat er wat aan doen (3 dagen dus) of ze wordt kwaad. Nu is het echter wel zover dat ik niet meer weet wat ik ermee aan moet. Ik hou van mijn vriendin, maar ons sexleven is prut en gaat ook niet veranderen op deze manier, want ik vind ze gewoon te dik voor opwindende sex. De emotionele verbinding verdwijnt nu ook langzaam en ik begin steeds meer te denken aan vreemdgaan of de relatie te verbreken. Ik hou echt veel van haar en de kinderen, maar een sexloze relatie zie ik niet zitten.
Zijn er meer mensen die dit probleem hebben of hebben gehad? Ik denk dat ik het haar binnenkort toch ga vertellen, hebben jullie tips hoe ik dit dan zou moeten aanpakken?
Verhalen over aantrekkelijkheid zit in het karakter kunnen jullie mij besparen. Daar kan ik niks mee en is voor de meeste mensen ook gewoon niet waar.Anoniem-
Keto eten. Of toch alleszins stoppen met koolhydraten en veel meer vegan eten. Je valt ervan af, je voelt je fitter, je eet nog gewoon lekker veel, het valt niet zo op voor de kinderen als de ouders samen anders eten (bijvoorbeeld jullie eten ipv pasta dan courgette sliertjes als je spaghetti eet). Het is een way of life. Het is echt moeilijk vol te houden de eerste weken. Mensen veranderen een gewoonte pas na acht weken. Dus je moet het wel volhouden. Maar het is iets dat je samen kunt doen. Vervolgens ga je ook starten met samen wandelen. Gaandeweg als je je steeds fitter voelt samen zwemmen, fietsen of lopen,… samen iets in beweging zetten, samen een project uitwerken, de sleur doorbreken. Het brengt je dichter naar elkaar.
Zo open je de deur terug naar elkaar aanraken, complimentjes geven, elkaar zien, blij zijn met elkaar en naar seks. Voor vrouwen is seks echt vaak verbinding, gezien worden, connectie hebben,…
Dus eerst samen dat project gezonder eten…Siska -
Goedemiddag.
Man van 25 hier en ja ik herken je verhaal nu al .
Vrouw zit op de bank met blikje energy en zak chips. En slipt langzaam dicht .
Vroeger was ze zo mooi en Sexy. Het is pijnlijk om te zien. En mijn kleine heer wordt steeds onrustiger .
Vrouwen zijn hoe zeg je dat
.. ingewikkeld.. zodra ze je vast hebben "getrapt " en je kan geen kant meer op stoppen ze met moeite voor je doen . Terwijl er om je heen allemaal huppelmeiden rond springen in crop topjes en korte rokjes waarop je naam geschreven staat..
Ik weet het .. het is niet makkelijk maar het hele seks gebeuren is niet makkelijk. Meiden zijn super erge "teasers" ze lokken je uit en ze maken zich mooi en Sexy maar als het daadwerkelijk gebeurd zie je ineens een luie vetvlek op de bank zitten en gedraagt ze zich Alsof ze al jaren bij je in woont als een soort van broer zus relatie.. ze zitten vreselijk veel op de telefoon en vreten zich vol met troep . Als je er wat van zegt heb jij het gedaan .
Ik denk dat we als mannen maar moeten accepteren ( hoe vrouwen echt zijn ) want dat willen ze zo graag . Maar hoe vrouwen (echt zijn ) is blijkbaar. Lui en onverschillige manipulatoren .
Alle vrouwen gaan me nu haten maar boeie !
Ik werk ook het liefste niet met vrouwen . En dan kijken altijd mensen heel boos naar mij dat ik dat zeg want ja gelijkheid bla bla ... Maar vrouwen zijn mega gepiekerd als ze ergens op gewezen worden mannen niet waarom zou je je daar zorgen om gaan maken ... Vrouwen trekken gelijk de "vagina kaart " en jij hebt het gedaan .
Ik hou van mijn vrouw en mijn relatie is goed. De sexuele spanning is bijna weg maarja ik accepteer dat . Het is bijna overal zo . En als het beter lijkt houdt dan in je achterhoofd dat het een tease is. Ik en mijn vriendin gingen ook 5 x per dag eerst van bil . En nu ben ik 25 en heb ik misschien 1 x in de maand geluk .. want ja moe en pijn en geen zin . En bla bla bla .Koekebakker -
Ja dat is gewoon klote, dikke vrouwen zijn vaak ook gewoon niet idiaal.
Niet fit, alles dat beetje op neuken lijkt houden niet vol.
Kut dicht geslipt clit ligt ergens in een sloot, onnodig transpireren.
Dikke vrouwen zijn, prima moeders
Maar in bed is het gewoon drama.
Los van dat het gewoon lelijk is overal vet, lijkt totaal niet meer op een vrouwen lichaam.
Lastig als je van haar houdt en niet wilt kwetsen.
Maarja je zal toch eerlijk moeten zijn.
Hoort jou probleem niet de rest van je leven te zijn dat ze zich kapot vreetlelijk -
Goedendag,
Vrouwen en mannen verschillen heel veel. Maar wat ik kan adviseren is samen boodschappen doen. Ook kan je eens ergens gaan zitten met haar en een liefdevol open gesprek met haar aangaan. Vergeet nooit dat je dan praat tegen een verslaving. Alle communicatie is dat als met een verslaafde. Schaamte, verbergen van gevoelens, pijn en verdriet, leegte, noem maar op waarom iemand zijn verslaving in stand houdt. Ook is het goed om te weten hoe een verslaafde over zijn,/ haar verslaving communiceert. Dan kun je signalen eerder herkennen. Dus een rustig en liefdevol gesprek met de verslaafde. Wetende dat vrouwen 3 tot 3000 keer gevoeliger zijn dan een man. Variërend over allerlei gebieden. Neem de huid, deze is 3 keer gevoeliger. Spieren ook. Maar ook geestelijk. Als zij aardig en lief is heeft zij veel meegemaakt in combinatie met een lief karakter. Een verslaving overwinnen is serieuze business. Dat is niet voor de meeste weggelegd. Accepteer dus ook wat je van haar vraagt. Positieve hulp en steun is nodig. Geen voorwaarden stellen aan het beklimmen van de Himalaya ☺️Maria - Alle reacties weergeven...
-
Als je geen aantrekkingskracht voelt, vanaf het begin al niet, en je hebt gekozen voor ‘lief ’ en minder lastig dan een gepassioneerde relatie - en ondertussen heb je dit soort gedachten over haar, dat is een recept voor een vreselijke tijd samen. Je hebt de oplossing bij jezelf te zoeken, lijkt het, want jij weet al hoe je haar ziet: niet aantrekkelijk. Mensen (niet alleen vrouwen) gaan in de regel niet goed op een gebrek aan intimiteit, liefde en waardering in een relatie. Ze voelt dat waarschijnlijk echt wel. Vanzelfsprekend werkt dat niet op de lange termijn. Jij focust nu op jouw idee over haar gewicht en onaantrekkelijkheid zodat je het bij haar kan leggen. Wat heb je daaraan?
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Delen doen of niet?
Delen doen of niet?
De beste vriend van mijn man heeft hem 2 maanden geleden vertelt dat hij zijn vrouw deelt met een andere man later heeft hij hem ook vertelt hoe dat zich verloopt en ook heel wat details.
2 weken geleden kwam mijn man met het verhaal bij mij en vertelde dat hij me ook wil delen.
Ik ben 51 jaar en al 27 jaar getrouwd en de spanning was al een tijdje weg, was al een keer vreemd gegaan toen ik 39 was en de seks was toen heerlijk en toen wel mijn man vertelt en hij heeft er nooit een drama van gemaakt. Toen ik hen vroeg of hij met een andere vrouw wilde zei hij absoluut niet en gaf aan dat hij het wel spannend zou vinden om mij te delen. Ik heb aangegeven er over na te denken en nu vraagt hij me iedere dag weet je het al.Sandra-
Zou ook heel graag willen dat mijn vrouw dat deed maar durf het haar niet te vertellen
Ruud -
Hi Sandra,
Ik ben 49 jr en heb al 2,5 jr een minnaar met goedkeuring van mijn man en ik geniet enorm als ik bij mijn minnaar ben, er is geen plek in zijn huis waar we het nog niet gedaan hebben. Ben in mijn 2de jeugd beland heerlijk.Simone -
Ik ben 52 en heb ook een FWB het idee kwam bij mijn man vandaan jammer genoeg komt hij al binnen 5 minuten klaar. Mijn FWB is 40 en single en kan heel lang doorgaan, in het begin hadden we afgesproken dat ik 1x per maand naar hem ging maar dat is ondertussen al 1x per week geworden en heel soms ook 2x. Mijn man geniet er echt van dat hij een stoute vrouw heeft en zegt dat hij me lekkerder vindt dan ooit.
Loes -
Ik deel mijn vrouw al ruim 6 jaar met een man bij ons in de straat en ik vind het geweldig al zij bij hem is en ook als ze bij hem blijft slapen. Zij vindt het ook leuk om 2 mannen te hebben en geniet van beide. Hij is single en vindt het zalig om seks te hebben met mijn vrouw en plant regelmatig een afspraakje in.
Andre -
Ik heb zaterdag mijn eerste seksdate met een andere man
Jolanda -
Ha Jolanda,
Op welke manier ben jij je sexsdate tegen gekomen?Jacob -
Het is een vriend van mijn man Jacob, het was een geweldige avond dit gaan we zeker vaker doen.
Jolanda -
Ruim 8 jaar geleden vertelde m'n vrouw dat ze er naar verlangde om het eens te doen met een groot geschapen man. Zelf heb ik een kleine penis en ze was een beetje uitgekeken op ons sexleven. Ik was aanvankelijk kwaad en wilde er niks van weten. M'n vrouw heeft doorgezet. Ze gaat sinds die tijd af en toe naar Frenk, hij is wat jonger, vrijgezel en goed gebouwd zullen we maar zeggen. Nu kan ik zeggen dat alles op z'n pootjes terecht is gekomen. Mijn vrouw is happy, want ze heeft sex met een grote. Frenk is blij, want hij mag m'n vrouw af en toe neuken en ik heb een blijere vrouw en ons sexleven is sindsdien eigenlijk alleen verbeterd.
Simon - Alle reacties weergeven...
-
Ik deel mijn vrouw ook met een andere man ze is 2 avonden en 1 nacht p/w bij hem. Ons huwelijk is nog nooit zo goed geweest en ik vind het wel spannend dat hij mijn vrouw heerlijk vindt en heerlijk verwent
Joost
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik voel me hierdoor niet meer veilig bij hem en zijn familie
Mijn man deelt onze discussies met zijn ouders achter mijn rug. Dat is dan een eenzijdig en gekleiurd verhaal. Wat hij dan juist allemaal over me zegt, weet ik nooit want hij deelt dit gesprek niet met me. Dan wanneer ik zijn ouders zie, zeggen zij me hoe ik het beter moet doen. Zoals: Eva je moet je kalmer houden, je moet de dingen niet zo erg opnemen... Ik voel me dan verraden en vreet aan me. Ik voel me hierdoor niet meer veilig bij hem en zijn familie. Ik heb eigenlijk ook geen zin meer om mee te gaan. Ik begrijp ook dat hij ergens zijn hart moet lichten maar zou het fijner vinden moest hij dit doen bij iemand die ik niet direct moet zien. Ook zou ik het makkelijker vinden moest hij ook zijn tekorten/werkpunten bespreken maar krijg gevoel dat het enkel gaat om wat ik verkeerd doe. Is dit voor iemand herkenbaar of heeft iemand tips?
Herkent iemand dit.EvaEva 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn chronisch zieke partner
Mijn partner en ik zijn 4 jaar samen en sinds kort verloofd. Echter is hij 2,5 jaar geleden ziek geworden en nu lijkt dit chronisch te zijn. Hij heeft weinig energie voor diverse activiteiten zoals vakanties of uitjes. We zijn ontzettend gek op elkaar maar naarmate de tijd vordert en de situatie niet veel veranderd, begin ik me af te vragen of ik hierin gelukkig ga zijn. Ik ben actief en ga graag op avontuur maar dit zijn dingen die hij nu niet kan. Of dit in de toekomst wel gaat is onzeker. Ook zijn / mijn kinderwens begint twijfels op te roepen of ik straks de kar niet alleen trek.
Ga ik weg bij mijn chronisch zieke partner waar ik heel veel van hou, uit angst dat zijn gezondheid slechter wordt. Of, blijf ik en accepteer ik dat ik beperkt ga worden in mijn toekomst dromen…Kimmetje93-
Wat zou jij zelf willen als het anders om zou wezen echte liefde blijft je kunt ook je leven aan passen en actief blijven zonder je partner vrg ben
Ben -
Dit ga je sowieso niet volhouden dus kies voor jezelf je bent niet al jaren getrouw dus geen verplichtingen aan hem. Je hebt maar 1 leven dus haal er alles uit wat er in zit.
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Hallo!
Ik heb hetzelfde gehad met mijn chronisch zieke partner. We zijn allebei jong, hebben 3 jaar een relatie (kennen elkaar 4 jaar ongeveer) en wonen net een half jaar samen (geen koophuis samen). We hebben ook geen kinderen.
Mijn partner is dus chronisch ziek, en ook ongeneeslijk ziek. Die ziekte is niet levensbedreigend maar moet wel aan de zware medicatie. Mijn partner is gewoon vaak heel mee maar kan op zich, als de ziekte niet terugkomt, prima kunnen meedraaien. Maar als er wel een terugval is, en die kans is heel groot, dan zou ze weer aan de medicatie moeten.
Ik heb heel erg getwijfeld wat ik nou zou moeten doen. Ik ben jong, ik wil graag nog kinderen (met mijn chronisch zieke partner gaat dat erg moeilijk en complicaties is ook een groot risico). Daarnaast heb ik nog allemaal toekomstplannen.
Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen, en uiteraard met goed overleg de relatie verbroken omdat de kans op terugval erg groot is en de kans op een gezin niet of nauwelijks mogelijk is.
Wees eerlijk tegen je partner en verbreek liever nu de relatie dan dat je misschien over een paar jaar misschien met ruzie oid uit elkaar gaat. Als jij je toekomstplannen wel opzij kan zetten, dan kan je uiteraard gewoon doorgaan. Maar door je jonge leeftijd zou iedereen begrijpen waarom je de relatie wil beëindigen.Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn partner denkt dat het normaal is om na het werk niet naar huis te komen
Goede avond, ik heb een relatie en mijn partner denkt dat het normaal is om na het werk niet naar huis te komen, en te overnachten op zijn werk, omdat het wat verder van huis is..ik zei dat dat niet normaal is, als je een relatie hebt..er zijn mensen die elke dag over en weer gaan van de ardennen naar de kust om te werken. En die gaan ook elke dag naar huis..sorry ik vind het niet normaal..ligt het probleem bij mij??Mieke- Alle reacties weergeven...
-
Dat je partner dat ‘een’ keer doet begrijp ik volledig.1 of 2 nachtjes apart zou voor mij geen probleem zijn. Echter, hangt het er wel van hoe ver het is en of hij wel graag thuis wil slapen. Ik woon zelf 2 uur van mijn werk af. Ik werk 3 dagen en slaap 2 nachten in de buurt van mijn werk. De rest van de week slaap ik lekker thuis.
Kimmetje93
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Melvin 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik heb weinig tot geen uitleg gekregen
Goedenavond allemaal,
Vier weken geleden heeft mijn ex-vriend het heel plotseling uitgemaakt. Ik heb weinig tot geen uitleg gekregen. Ik heb hem daarna nog geappt en hij heeft niet gereageerd hierop.
Nu ben ik redelijk snel weer op datingapps gegaan (lees 2 weken nadat het uit was). Meer omdat ik echt het gevoel heb dat ik na mijn relaties met mannen harteloos ben geworden. Mijn hart is al een aantal keer in duizenden stukken gebroken en ik heb nu zo’n mindset gekregen dat het mij allemaal niet meer boeit.
Nu heb ik een leuke jongen leren kennen via de datingapp en hij wil afspreken. Ik denk zelf aan de ene kant dat het veel te snel is, maar toch trekt het mij wel aan om af te spreken. Wat is jullie advies? Wachten of gaan?Sammie-
Gewoon doen.
Anoniem -
Niet doen.
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Wachten
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Alles moet van mijn kant moet komen
Ik en mijn vriendin zijn ondertussen al bijna 10 jaar samen.
veel ups en downs gehad. en om het veraal kort te maken ze heeft me in het verleden ook reeds bedrogen gehad. Maar daarover gaat mijn verhaal niet.
wat me het hardste stoort aan onze relatie is dat alles van mijn kant moet komen. liefde, sex, ...
orale sex geven bijna elke keer als we sex hebben ( wat potentieel een keer per week is. ) maar orale sex ontvangen is ondertussen al bijna 7 jaar geleden. En dat terwijl ze er die eerste jaren niet van weg te slagen is. klaarkomen in de mond heeft ze nooit gewild en heb ik ook telkens gerespecteerd. en als ik vraag waarom ze het niet meer wil doen dan krijg ik als uitleg dat dat te pijn doet voor haar tongpiercing. maar wel liefst zolang mogenlijk van mij oraal ontvangen. Ik wil deze relatie niet opgeven daarvoor zie ik haar te graag. maar ze beseft niet dat ze me ongeukkig maakt en in een put aan het duwen is. valt ook niet mee te praten want dan zaag ik weer. elk gesprek dat ik probeer te voeren om de relatie sterker te maken of wat dan ook is voor haar gezaag. Heb ook niemand waarmee ik kan praten door deze reden. ik voel me hopeloos verloren en ben zelfs eenzaam als ze bij me is.donny- Alle reacties weergeven...
-
Donny,
Wanneer koppels lang bij elkaar zijn, verandert de dynamiek in de relatie langzaam. Mensen veranderen en hiermee behoeften. Wat eerst kon, kan later niet meer etc. Dat is niet erg. Echter, het moet dan wel duidelijk zijn hoe dit komt.
Mijn advies: ga met haar wandelen (liefst op het strand) en vraag haar of ze in haar behoeften wordt voorzien in de relatie. Geef ook aan waar jij behoefte aan hebt, en dat je er moeite mee hebt dat ‘het lijkt’ alsof alles van een kant komt. Vraag haar of jouw perceptie klopt. Hopelijk zal dit gesprek verhelderend zijn voor de weg die jullie samen kunnen bewandelen.Gerold
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Lastig een inhoudelijk gesprek met die vrouw te hebben
Mijn vriendin is al tijden enthousiast over allerlei drugs, ik ga graag mee in haar hobbies. Maar laatst heeft zij gevonden over een Russiche methode hoe je poep fermenteert. Nu wil ze dus heel graag dat ik haar poep snuif. NOU ECHT NIET. Je kan me veel aansmeren maar kak lucht gaat te ver. Ze neemt dit heel persoonlijk en haalt er nu dan ook de hele tijd bij dat ik een keer d'r kat had dood gereden. Ik vind het heel lastig een inhoudelijk gesprek met die vrouw te hebben. Ik denk dat dit een serieuze breuk in onze relatie kan zijn.Bram- Alle reacties weergeven...
-
Beste Bram,
Doe niets waar je niet achter staat met een goede reden om dit niet te doen, dat is het meest moeilijke soms maar wel het meest duurzame. Echte liefde zorgt ervoor dat je je partner voor jezelf stelt, wanneer beiden dit doen ontstaat er goed geplaatst vertrouwen door daden en een sterke hechte band. Iemand herinneren aan zijn fouten is niet liefdevol, iemand steunen om een goed leven te leiden is dat wel..en wat goed is dat moet je werkelijk in jezelf zoeken / te rade gaan..
Ik hoop dat je hier wat mee kan..Ruben
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Huidhonger
Er was een tijd in het lager en het begin van het middelbaar dat ik mij enkel focuste op leren, school en mijn hobby. Ik had destijds geen interesse in meisjes en twijfelde daarom soms weleens aan mijn geaardheid. Praten over meisjes vond ik maar niets.
Pas later begon in meer interesse te krijgen. Zo naar het eind van het middelbaar nadat een meisje de eerste stap naar mij toe zette. Dit werd uiteindelijk niets wat volgens mijzelf komt door mijn onzelfzekerheid en mijn eigen malende gedachten dat ik niet goed of knap genoeg zou zijn.
De laatste jaren voel ik wel dat ik meer uit mijn schulp ben gekomen en meer zelfvertrouwen heb gekweekt. Ik ben stilaan nieuwsgierig geworden, kom meer uit mijn comfortzone, ik doe sinds 2 jaar krachttraining in de gym en ben op Erasmus geweest en daar voor het eerst in 22 jaar een kortstondige relatie gehad.
Toch voel ik me niet goed. Na Erasmus was het weer zoals het was. Dates blijven uit en terwijl rondom hoor ik alleen maar succesverhalen van mijn vrienden die geregeld iemand mee nemen naar hun bed. Het lijkt erop dat de wereld rondom mij zo gericht is geworden op casual seks en vluchtig daten en ik voel dat ik hierin niet helemaal niet mee ben/kan.
Mensen, vooral mijn ouders zien me dan als de ‘verstandige jongen’, maar eigenlijk verlang ik ook naar het daten, fysiek contact en genieten van mijn jonge jaren. Alleen voelt dit niet zo. Ik mis gewoon fysiek contact, ook al is het gewoon een knuffel. Het voelt alsof ik achterkom op mijn leeftijdsgenoten, of erger, dat ik nooit die soort mijlpalen in mijn leven zal ervaren. Het lijkt alsof intimiteit, seks zo simpel en frequent is als een brood kopen bij de bakker, alleen weet ik niet hoe dit moet. Dat zorgt dan weer voor afgunst tegenover mijn vrienden. “Waarom lijken zij het zo gemakkelijk te hebben en ik niet?”
Wanneer ik dan interesse heb in een meisje ervaar ik vaak retroperspectieve jaloezie maar ook afgunst naar elke andere date of hookup dat ze heeft of ik denk dat ze zou hebben en dit maakt me dan volledig van slag.
Tips zijn welkom.HuidhongerHuidhonger 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Oraal
Hoi,
Ik ben 50 en het enige waar ik sexueel behoefte aan heb is dat ik mijn vriendin vrij dominant oraal mag … nou ja je begrijpt me… Zijn er vrouwen die dat niet erg vinden? Die meer opgewonden raken van het zelf doen terwijl ze oraal bevredigen?
(Redactie: Om mogelijk misbruik van persoonsgegevens te voorkomen, verwijderen we telefoonnummers en mailadressen binnen enkele weken na plaatsing)ErnstErnst 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hekel
mijn verhaal wil ik niet vertellen ik wil wel mijn hart luchten ik heb een hekel aan mensen ik heb een hekel aan auto´s ik heb een hekel aan honden en van alle drie barst het hier in dit kut land en ik heb ook een hekel aan scooters bromfietsers rokers supermarkten de arbeidsmarkt de overheid het bedrijfsleven ik heb een hekel aan de buurt waarin ik woon ik heb een hekel aan mijn vrienden ik heb een hekel aan mijn ouders 1 is er dood ik ben niet naar de begrafenis geweest ik heb een hekel aan begrafenissen ik heb een hekel aan feestjes ik heb een hekel aan teksten waar is dat feestje hier is dat feestje ik wil niet weten waar het feestje is ik heb er toch een hekel aan ik heb een hekel aan tandartsen ik heb geloof ik wel gebitsproblemen maar ja de tandarts boort je tanden kapot en vervolgens bijt je je tanden kapot op iets hards tja supermarkten ook daar heb ik een hekel aan en ik heb een hekel aan het leven ik had nooit geboren willen worden en dat ik hier geboren ben zal ik mijn ouders nooit vergeven ik heb een hekel aan stemmen ik heb een hekel aan mensen die zeggen als je niet stemt mag je ook niet zeuren dat bepaal ik zelf wel of ik zeur of niet ik heb een hekel aan bordjes dit is een kwetsbaar gebied het is een leugen een gebied kan niet kwetsbaar zijn mensen kunnen wel kwetsbaar zijn en nou begin ik te huilen ja ook de overheid loopt op een schandalige manier te liegen ik heb in het leger gezeten en ja ook daar heb ik een hekel aan ik heb een hekel aan elk leger en ook het leger des heils als ze om geld komen zeuren ik heb een hekel aan mensen die om geld komen zeuren ik heb een hekel aan tv ik heb een hekel aan bedel tv ik heb een hekel aan reclames maar friends vond ik wel leuk maar vrienden heb ik nietmijn naam zeg ik niet-
je bent een medemens als een ander.misschien moet je uitzoeken naar een omgeving waar al deze storende factoren niet aanwezig zijn.een plaats waar je rust vind voor je ziel.
ronny -
Ik zou zeggen zet alles van je af de echte wereldverberaars worden vermoord ,of je moet zorgen dat je schatrijk wordt dan heb je zoveel vrienden en iedereen buigt als een knipjes, wanneer er een live heer bestaat dan heeft hij de aarde verkozen voor het uitschot ,wanneer je dat in je achterhoofd zet leeft het een stuk gemakkelijker ,en alle psychologen?, nou daar zet ik zelf vraagtekens bij die hebben kennis uit boeken ,wanneer hun zelf "iets"overkomt draaien ze zelf helemaal door d,r zullen goede tussen zitten ,maar tif%doet het voor het geld ,en dat komt natuurlijk weer door alle mndlasten enz en zo is de cirkel rond ,de jaren 50 en begin jaren 60 dat mensen nog wat voor elkaar over hadden das idd verleden tijd misschien wanneer er 5 miljard mensen ineens sterven?dan worden ze misschien wakker ,tijdens de corona leefde de happy few als nooit tevoren die hebben zoveel feest gehad ,ik had gedacht :na corona krijgen we de "rotary twenty,s ,maar nee alle illegale feestjes en lijnvluchten zaten vol ,heb het zelf bij m,n kinderen gezien feestje na feestje en na de corona? Niets meer!
Rene -
jij bent gek.
omar -
Misschien moet je juist je verhaal wel vertellen, omdat het lijkt alsof je heel graag gehoord wil worden. Dan vallen alle omgevingsfactoren ook minder op en kan je je op jezelf richten 🙂
Lies -
Zit er geen punt en komma op je toetsenbord?
Verder sluit ik me aan bij Omar.Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Je zit waarschijnlijk niet op een advies te wachten.
Maar door wat je schrijft, maak je op mij een erg sombere indruk. Het lijkt alsof je niet alleen het leven niet waardeert, maar ook jezelf niet, waardoor het moeilijk wordt om van iets te genieten.
Overweeg alsjeblieft of om hulp te zoeken, of vermijd ALLE contact met naasten. Op die manier voorkom je dat je de mensen/ naasten om je heen onbedoeld (verschrikkelijk) kwetst door zo negatief in het leven te staan.Mimosa
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Voor mij voelt dit als verraad
Ik heb besloten om na 39 jaar verder te gaan als lat-relatie. Ik heb mijn man erop betrapt dat hij porno aan het kijken was. Voor mij voelt dit als verraad . Hij ontkende het eerst maar later zij hij dat ik frigide was en dat we al 8 jaar geen sex meer hadden. Ik heb hem gevraagd hoe lang hij dit al deed . Eerst zij hij 2 jaar , maar in een later gesprek zij hij dat hij zenuwachtig was en dat het 1 jaar was . Dit alles is vorig jaar september gebeurd . Wat mij dwars zit is dat hij zo lang heeft kunnen liegen . Hij deed het af als ik had toch gezegd dan geef ik er wel een rukkie aan ? Heb dit nooit van hem gehoord ! Als dat zo zou zijn zou ik nooit zo geschokeerd zijn geweest. Hij is na dit voorval naar zijn kinderen gegaan een is onze zoon de ander een dochter uit eerder huwelijk.Hij is eerst naar zijn dochter gegaan . Dit vond ik ook heel vervelend waarom praat je niet met je vrouw maar ga je naar je dochter in de wetenschap dat zij het aan haar moeder gaat vertellen ! Ik ben toen een maand ergens anders gaan wonen . Nu klinkt het allemaal heel overdreven maar u moet weten dat mijn man in zijn jeugd een trauma heeft opgelopen omdat zijn moeder vreemd ging. Hij altijd op bijna alle vrouwen afgeeft , een mening klaar heeft en mij ook nooit vertrouwd heeft . En altijd jaloers is geweest .Wat ik ook niet eerlijk vind is dat hij de reden van geen sex bij mij heeft neergelegd . Terwijl het zo was dat hij door veel medicijn gebruik geen erectie meer kreeg! Doordat ik in de overgang ging vond ik het niet zo’n punt geen sex . We hebben wel een tijdje viagra geprobeerd maar dat wilde hij niet meer want daar kreeg hij hoofdpijn van! . Er werd ook nooit gepraat omdat als dat wel werd gedaan er een ruzie achtingen zweer ontstond of daadwerkelijk ruzie ontstond. Dan werd hij ook erg agressief en haalde altijd oude koeien uit de sloot . Iets wat bv 20 jaar geleden is is gebeurd . Alleen maar dat ik gezegd heb dat iemand een charmante man was ? Nu zij hij over dat voorval van porno dat ga je toch niet bij iedere ruzie weer naar boven halen hé ! Waar ik nu mee zit is het volgende : Ik ben totaal het vertrouwen in hem kwijt . Het liefst zou ik er over willen praten maar hij wil niet naar een psycholoog. Ik heb toen besloten dat hij ergens anders moet gaan wonen. Dit is gebeurd . We hebben alleen van woning verwisseld omdat dit makkelijker is voor mijn werk ik heb geen vervoer. Nu zegt hij laatst met een grap , je moet blij zijn dat je hier mag wonen ! We gaan opzich goed met elkaar om . Hij wil ook samen op vacantie. Ik heb het gevoel dat hij doet alsof er niets gebeurd is . En gewoon verder gaat . Hij koopt ook steeds van alles voor mij . Maar voor mij maakt het niets uit . Ik zou eerst graag willen praten . Ik voel mij nu na een jaar nog steeds niet goed in mijn vel . En heb nog steeds niet kunnen praten . Ik weet niet goed wat ik moet doenVerdrietig-
Wat verdrietig voor je deze situatie. Ik ben ervan overtuigd dat alle mannen porno kijken en masturberen. Waarom heb je er zoveel moeite mee? Ik denk dat hij het geheim heeft gehouden omdat hij weet dat je het niet oké vindt. Ik denk echt dat alle mannen dat kijken/doen.
Helena -
Na bijna veertig jaar relatie dump je je man omdat hij porno kijkt!?!? Dat is of wel een schaamlapje voor een veel diepere oorzaak of je leeft op een vreemde planeet. Besef je eigenlijk wel dat er hele volksstammen naar porno kijken, inclusief een toenemend percentage vrouwen en zolang die porno niet over dieren, kinderen en ontlasting gaat of jij ermee daadwerkelijk wordt lastiggevallen, overdrijf je gigantisch om daarvoor iemand aan de deur te zetten. Misschien is jullie liefdeskaars opgebrand en gebruik je het porno kijken als een alibi om jullie relatie te stoppen, maar wees dan wel eerlijk tegenover hem én jezelf. Dat hij weigert om samen naar een psycholoog te gaan is natuurlijk volkomen fout! <br>
Diemo -
Ook pas ondekt dat mijn man porno kijkt en masturbeerd hierbij,voel me er heel slecht bij,voelt aan als emotioneel bedrog .Iedereen hoor ik wel zeggen is normaal maar kan dit niet accepteren ,het is vooral een mannenwerk en die praten dit natuurlijk goed,is een miljarden industrie die niet liever doet dan zo veel mogelijk mensen verslaafd maken is goed voor de zaken.De ellende die het aanricht zal hun een zorg zijn.
Christien -
Heb je problemen met het porno kijken of met het heimelijk doen?
Ik ben een man en ben 17 jaar in een relatie met ondertussen 3 kinderen. Ik keek porno en masturbeerde voor onze relatie en ik ben nooit gestopt. Ik was hier wel van het begin open over en zij had hier geen probleem mee. Iedereen is anders. Misschien heeft hij gewoon meer nood aan seks dan jij en lost hij dit zo op. Dat lijkt mij een perfect acceptabele oplossing, maar moet natuurlijk open besproken worden. Ik heb het recht niet te zeggen hoe je je moet voelen, maar het lijkt mij een slechte reden om een relatie te beëindigen.
Ik zou zeggen, bespreek het en blijf open voor oplossingen.Anoniem -
Lieve Mevrouw, ik snap uw gevoel hier over. Ik had toen ik nog veel jonger was hier ook veel moeite mee.
Het idee dat je man zich op geilt aan andere vrouwen. Inmiddels heb ik meer levenservaring opgedaan en mensenkennis. Je man houdt echt van jou. Het gaat om puur sexuele spanning. Ik zeg eerlijk ben een vrouw en kijk soms ook een pornofilmpje.
Vertel dit ook niet aan mijn man. Beter van wel natuurlijk. Het is schaamte van mij. Denk dat de afhankelijkheid bepalend is of dit een probleem gaat zijn in je huwelijk. Of een vervanging van je seksleven.
Zeg je man dat je samen met hem wil kijken. En er na leef je je samen uit. Geloof mij er is geen man die geen porno kijkt.
Praat met je man. En zet je huwelijk niet aan de kant. Je gaat het niet beter krijgen. Hij is verder goed voor je toch?Katja -
Porno is niet normaal !! en beschadigd veel zoek het eens op is veel onderzoek naar gedaan!
Google maar eens
En mensen wat voor jullie normaal is, kan voor een ander niet normaal zijn. Laat een ander in hun waarde! Omdat ieder het doet is het normaal onderwijs jezelf.Kaylaa -
Ik heb het gegoogled en het eerste dat ik tegekom is een artikel van een seksuoloog in de standaard: 'Porno kijken is gezond, maar zoals alles met mate'.
We zullen andere zoektermen gebruiken zeker. ;)
Als porno kijken niet past bij uw waarden is dat uw recht. Maar dat wil niet zeggen dat alle andere opinies fout zijn.
Een relatie van 39 jaar stoppen omdat uw partner porno kijkt is naar mijn mening ronduit belachelijk. Lijkt eerder een excuus om een relatie te stoppen waar andere problemen waren.Anoniem -
Zo met je eens Sjaak!!
Ook “gezonde” vrouwen kijken porno, niks mis meeDaphne -
Porno kijken maakt veel kapot. Zeker omdat het in vrle gevallen stiekem gebeurt en er thuis met de intimiteit wat mis is. Mannen kunnen doorgaans niet praten en dan gaan ze maar porno kijken. Dan moeten ze ook filmpjes maken met normale doorsnee vrouwen met wat vetrolletjes dan zo’n dun figuur met opgepompte borsten een gebleekte anus en zo opgedirkt wat in de media als mooi en gewild wordt beschouwt. Dan ga je je als vrouw vergelijken en een minderwaardigheidscomplex ontwikkelen. Want het wordt he de strot ingeduwd dat je er zo uit moet zien om begeert te kunnen worden. Wat als het nu eens andersom was. Dat het allemaal voor een vrouw gemaakt was met mooie mannen met strak kontje een sixpack en een lul van 25 cm. Altijd in vorm lekker hard en allemaal kunnen ze beffen als de beste. Hoe zouden veie mannen zich dan daaronder voelen als een vrouw stiekem daar nat op wordt ? En zeker als ze thuis een seks probleem hebben. Ik denk dat er dan heel veel ongelukkige ventjes rond zullen lopen die zich ook minder zullen voelen dan die grote mooie mannen van de porno. Die je dagelijks overal voorbij ziet komen op welke site dan ook en dat er alleen maar foto’s van stijve grote lullen te zien zijn en bel me en wordt nat op mij en ik laat je supersnel heet komen en wil jij me afzuigen etc etc. Hoe zou het dan voor mannen zijn?
W -
Ben er ook net achter gekomem datmijn mam porno kijkt, ik vind het geen fijn idee, maar zag in zijn zoekgeschiedenis ook 1 op 1 webcamsex en dat zie ik toch echt als vreemdgaan. Ik weet nog niet hoe ik erover ga beginnen, we zijn 22 jaar samen en ineens zie ik niet de man meer waar ik altijd van heb gehouden.
. -
Beste W, ik denk dat porno kijken niet zo veel kapot maakt. Dat wil nog niets zeggen over de industrie die erachter zit. Ik ben het wel met je eens dat ze ook filmpjes moeten maken met gewone doorsnee mannen en vrouwen. Dat is eerlijker en eigenlijk ook veel opwindender. Er zijn ook sites waar amateurs (mannen en vrouwen) naaktfoto's van zichzelf uploaden dus kennelijk is er toch behoefte aan. Leven en laten leven zou ik zeggen.
Klaas -
Mijn vrouw en ik kijken samen porno. Ze vind het geil als ik alleen porno kijk en haar daar filmpjes van stuur en mezelf aftrek. Als we samen porno kijken neuken we erna heerlijk. Dus ik snap niet waarom porno een probleem is. Ik denk dat iedere vrouw die daar een probleem mee heeft een probleem met zichzelf heeft. Mijn vrouw voelt zich mooi, gewild en geil bij mij.
Anoniem -
Pfff, echt hé vrouwen.
Als je vrouw of partner geen liefde of genegenheid kan of wil geven, gebeuren er rare dingen. Als het bij zelfbevrediging blijft mag jij echt van geluk spreken. Doorgaans wordt er liefde en genegenheid bij gezonde personen gezocht. Eerst zien waarom jij tekort schiet bij je partner. Gun hem dat klein beetje geluk. Want het kan veel erger.Patrick -
Ik denk dat veel mensen het punt missen dat jij je afgewezen voelt... je man wil geen moeite doen om intimiteit te zoeken bij jou maar wel bij zichzelf en porno. Porno bekijken op zich is geen schande en normaal. Wat niet normaal is, is dat hij geen moeite wil doen om iets met jou te doen. Ook het blauwe pilletje niet. Ik snap de lastige bijwerkingen...maar is het dat dan niet waard? Of waarom wil hij geen verdere therapie om de oorzaak van het probleem te vinden? Porno verslaving kan ook een trigger zijn om geen normale seks meer te kunnen hebben omdat ze die beelden nodig hebben om te presteren. Hoe dan ook hoop ik echt dat je eruit komt.
Moi -
Tip: luister naar de podcast where should we begin, van relatietherapeut Esther Perel. Je kunt er gewoon naar googelen. Het is overal wel iets. Maar het fijne aan die podcast is dat je hoort dat als je elkaar graag ziet je met therapie echt aan veel problemen kunt werken.
Porno kijken is maar gewoon porno kijken, dat staat los van jou. Hij zal je nog altijd lief hebben als hij naar porno kijkt. Je kunt mensen niet veranderen, wel hoe jij met hen omgaat.
Zoek een seksuoloog - relatietherapeut en durf de stap te zetten er samen over te gaan praten met iemand. Jullie hebben emotionally focused therapy (EFT) nodig, want jullie zitten duidelijk vast in duivelse communicatie van elkaar misbegrijpen.
Het feit dat je zoveel emoties voelt, is dat je van hem houdt. Van iemand houden betekent aan jezelf en samen aan de relatie werken. Stel het hem voor: samen in therapie. Met als reden: de komende jaren de beste versie van jullie zelf zijn ipv soms het slechtste in elkaar te triggeren.Kimberly - Alle reacties weergeven...
-
Je partner het huis uit knikkeren vanwege pono kijken is ronduit belachelijk.
Ik heb acht jaar een relatie en kinderen.
Wij kijken allebei porno. (Man meer dan de vrouw). Zowel de relatie als het sex leven is heel goed.
Ik denk dat er meer achter zit dan alleen porno kijken...Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hij is een jaar gelden vreemd gegaan
Mijn vriend en ik zijn al 5 jaar samen.
Hij is een jaar gelden vreemd gegaan. Ik ben bij hem gebleven omdat ik bang was hem kwijt te raken daardoor heb ik ook geen tijd voor mezelf genomen en zijn we al snel weer verder gegaan zoals het normaal was. Hij had er zoveel spijt van en ik zag dat het hem echt pijn deed om mij zo te zien daarom was ik bang ok hem los te laten. Nu nemen mijn twijfels door wat er is gebeurd de overhand en zijn mijn gevoelens voor hem veranderd dit speelt al heel lang. Ik kom nu tot het besef dat mn gevoelens echt bijna weg zijn. Ik heb mijn gevoelens uitgesproken en ik neem mijn tijd hiervoor. Ik weet dat hij er gewoon ziek van is en hij heel veel verdriet heeft. Het grootste obstakel is dat we 3 maanden gaan reizen en ik niet weet wat ik nu moet doen. Ik vind het verdriet van een ander altijd veel erger dan van mij zelf en daar zit ik heel erg mee omdat ik hem geen pijn wil doen.Lies-
Jij cijfert jezelf compleet weg, alles draait om hem zo lees ik uit je verhaal. Hij heeft jullie relatie kapot gemaakt en nu na alles door te gaan netalsof er niks gebeurt is. is je gevoel weg. Hij is er kapot van, jij wilt hem geen pijn doen ach meid werk aan jezelf, hou van jezelf en maak de juiste keuzes voor jezelf ga weg daar
Kim -
Vraag je zelf af wil ik oud met hem worden?
Linne - Alle reacties weergeven...
-
Even de andere kant. Toen ik +- 12 was heeft mijn vader mijn moeder bedrogen, met de beste vriendin van mijn moeder, tevens de moeder van mijn beste vriend. Het was voor iedereen moeilijk maar mijn ouders hebben besloten toch verder te proberen. Ik heb hem toen gezegd dat ik hem nooit meer wou zien als hij mijn moeder in de steek liet. Later heeft hij mij verteld dat dit voor hem de beslissing heeft genomen. Een kleine 30 jaar later zijn ze nog een koppel en lijken gelukkig. Het KAN dus wel in orde komen, als jullie beiden willen vechten.
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik sla na al die tijd nog steeds volledig op slot als ik haar zie
Ik moet ergens mijn last delen, ik ben 22 en ben 1.5 jaar single na een relatie van 2 jaar. Zij was toendertijd 3.5 jaar jonger. Wij hadden richting het einde wat verschillende inzichten en uiteindelijk vertelde ze tegen mij dat ze niet meer verliefd was, dit brak mij uiteindelijk behoorlijk, ik heb ongeveer 3 maanden motivatieloos mijzelf bij elkaar gehouden. Het gaat dus nu sinds 1 jaar en 3 maand wat beter met me, ik focus mij weer op doelen en op leuke dingen. Ik probeer weer te daten maar ik merk dat dat niet lukt. Het probleem momenteel is dat ik sinds 2 a 3 weken weer behoorlijke gevoelens krijg voor haar nadat ik haar op een festival heb gezien, ik sla na al die tijd nog steeds volledig op slot als ik haar zie. Ik zou heel graag weer eenzelfde connectie met iemand willen hebben, maar momenteel lukt mij dat mentaal niet(het liefst met haar maar dat terzijde)G-
Komt vanzelf goed. Lekker feest vieren en schijt hebben. Met 22 heb je je beste jaren nog voor je
Yes - Alle reacties weergeven...
-
Lijkt me dat jouw gevoelens erg diep zitten voor jouw ex en je er heel moeilijk van los geraakt. Het is mooi dat zo'n diepe liefde bestaat. Er lopen andere mensen rond die veel oppervlakkiger met relaties omgaan. Omarm jezelf en wees blij dat je in staat bent zo hard te houden van iemand.
1. Probeer te onderzoeken waarom zij voor jou zo uniek was en wat haar zo verschillend maakt van anderen? Wat heeft zij jou gegeven dat je zo nodig had? Ontrafel jouw nood aan haar.
2. Er is niets mis met nog eens te praten met haar. Misschien heeft ze spijt en komt het goed. Of misschien kan je haar vertellen dat je moeite hebt om verder te gaan en kan een gesprek met haar over jullie relatie jou meer inzichten bieden waardoor je beter kan afsluiten.
♡K.
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik zag dus helemaal geen spoken
Ik ben 20 jaar samen met mijn man. We hebben elkaar leren kennen als ik net geen 19 jaar was, hij was 22. 5 jaar later zijn we getrouwd. Nadien volgden 2 prachtige kinderen (ondertussen 12 en 10 jaar oud). Alles verliep perfect. Hij deed het heel goed financieel en nadat de jongste was geboren, hebben we besloten dat ik thuis zou blijven voor de kinderen.
Mijn man wou graag een zaak in het buitenland opstarten en 4 jaar geleden heeft hij een korte affaire beleefd op zo'n buitenlandse reis. Ik kwam erachter en toen ik hem ermee confronteerde, heeft hij zijn valiezen gepakt en is naar haar gevlogen. Hij moest dit uitzoeken zei hij. Ik kreeg geen enkel antwoord want nog geen uur nadat ik het wist, was hij al weg. 2 weken later kwam hij terug naar huis. Hij had spijt, wou niet weg en wou er opnieuw voor gaan. Na een aantal moeilijke maanden (en misschien zelfs jaren), had ik het gevoel dat alles wel weer in orde was. Vorige zomer kwam dan opnieuw het verhaal dat hij een buitenlands project wou doen voor zijn werk. Deze keer ging het project door en werd het gewoon beslist door hem. Ik had geen enkele inspraak. Hij zorgde toch voor het geld? Ik moest mij toch maar gewoon bezig houden met het huishouden en de kinderen? Ik heb een aantal keer gevraagd of ik geen werk moest beginnen zoeken (kinderen zijn ondertussen toch ouder?), maar hij had dit liever niet. Dat zou alles moeilijker maken, nu kon hij gaan en staan waar hij wou. Ik stond niet te springen voor dit nieuwe buitenlandse project. Het overspel van 4 jaar geleden kwam terug naar boven en ik had het moeilijk hem opnieuw te vertrouwen. Hij ging ook steeds meer en steeds langer naar het buitenland en thuis was hij afwezig, veel korter in zijn antwoorden. 6 maanden geleden gaf hij aan dat hij twijfelde aan onze relatie, dat ik hem niet meer vertrouwde en dat hij het daar moeilijk mee had. Ik zag spoken volgens hem en moest dringend aan mijn vertrouwensissues werken. Hierdoor vond hij ook dat ik hem niet meer waardeerde. Eind mei ben ik er dan opnieuw op uitgekomen dat hij al maanden een affaire heeft in het buitenland. Ik zag dus helemaal geen spoken, voelde weldegelijk juist aan dat er iets niet klopte! Deze keer gaf hij gewoon aan de telefoon aan dat hij wilde scheiden, dat het genoeg was geweest voor hem. In ons huis in het buitenland leeft hij sindsdien samen met haar en haar zoontje. De kinderen zijn daar op vakantie en werden gewoon in de situatie gedropt zonder waarschuwing. Ik begrijp gewoon niet dat hij na 20 jaar alles overboord kan gooien, zo vlug opnieuw in een nieuwe relatie stapt. Hij toont geen enkele emotie meer naar mij toe, begrijp niet waarom ik mij niet gewoon "amuseer", waarom ik zo veel verdriet heb. Soms denk ik dat hij in een midlifecrisis zit en totaal geen besef heeft van wat hij aan het doen is, wat hij mij aandoet en wat hij de kinderen aandoet. Ik heb de eerste weken gehoopt dat hij terug zou komen, dat hij zou inzien dat dit geen toekomst is voor hem. Ondertussen besef ik ook dat ik niet meer terug kan naar "ons", dat ik hem dit nooit meer zal kunnen vergeven. Ik hoop gewoon dat ik ooit opnieuw gelukkig zal kunnen worden.Sabine- Alle reacties weergeven...
-
Lijkt mijn verhaal wel!
Maria
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Vertrouwen beschadigd is die nog wel te herstellen?
Mijn partner en ik zijn al 7 jaar samen.
Hebben zeker ups en downs gehad maar het vertrouwen was altijd sterk! Toen was het nieuwe jaar in zicht (2023) net 1 maand geleden onze 2e kind gekregen.
Ik merkte op dat die heel terug getrokken is en vaak in de hoek van de bank op zijn telefoon zit. Het is dat ik iets zeg of vraag anders kan het zeker wel voorkomen dat het gewoon een hele avond bijna niks tegen elkaar word gezegd.
Geen affectie weinig gesprekken en zeker al niet kunnen communiceren.. ik wil wel maar hij sluit zich af. Ik kreeg een naar en raar gevoel dat die dingen verbergt voor mij.. en kon maar geen waarheid uit hem krijgen.. ik wil alleen de waarheid meer niet.
Zoja, de gezegde als je niet eerlijk bent zullen ze zelf op onderzoek uitgaan.
Tot mijn verbazing vond ik wel dingen die ik niet leuk vind om te zien en besloot er geen drama van te maken dus hield het voor mezelf.
Maar de dag erna ging die weer ermee door.. dat was het.. de bom barste en confronteerde hem ermee waarom die dat doet. En kreeg een vaag antwoord "ik weet dat je het niet leuk vind dus daarom zei ik niks" ik wilde je niet kwetsen.
Gaat dat tegenwoordig zo? Denken dat een vrouw de waarheid niet aan kan? Het kwetste me meer dat die in mijn gezicht aan het liegen was dan dat ik die ene afspraak die we hadden had verbroken.
Nou eenmaal eens een keer een goed gesprek gehad te hebben verstreken er 2 maanden. Tot ik weer een bepaald gevoel kreeg rondom zijn "gedrag" en tot mijn verbazing had ik weer gelijk en had die weer onze afspraak verbroken. Kapot was ik ervan, ik snapte er niks van voelde zoveel onmacht en pijn.
7 jaar lang vol vertrouwen gehad zo in 1 keer kapot!
Het bleek dus dat die in de gedurende 7 jaar tijd, al vaker had gelogen en dingen had verzwegen.
Nu zit ik er emotioneel doorheen.. ik weet niet hoe ik hem nog moet vertrouwen? Of vertrouwen in hem terug moet vinden..? We hebben 2 kids samen.
Nu heb ik vaak wantrouwen en maak al snel van een mug een olifant.. ik ben me er bewust van! Ik heb nu steeds het gevoel dat ik hem met alles moet controleren dat wil ik niet! Zo ben ik niet! En zo wil ik niet leven.. maar er zit een stemmetje in mij die de overhand neemt en kan het niet laten.. ik ben emotioneel op!
Herkend iemand dit? Of heeft iemand tips?
Ik wil hier graag zo sterker uitkomen en alles achter me laten. Maar heb het er echt moeilijk mee.. nu leven we beetje in een sleur en is fysieke aantrekking kracht of affectie ver te zoeken.. ruzie maken om de kleinste dingen. Niet meer normaal dingen over kunnen brengen aan elkaar waaronder op een snauw manierAnoniem-
Wat is die ene afspraak die jullie hadden? Als fysieke aantrekking kracht of affectie ver te zoeken, dan kan het zijn dat hij vreemdgaat of gevoelens heeft voor een ander…
Gr.
YvonneAnoniem -
Ik begrijp jou helemaal. Ik zit in een soortgelijke situatie. Mijn partner ontkent dat er een ander is. Maar door bepaalde gebeurtenissen twijfel ik of hij de waarheid spreekt. Ik wil hem ook controleren om achter de waarheid te komen maar eigenlijk wil ik niet zo in een relatie zitten. Ik kan je dus geen advies geven maar begrijp je gevoel.
Anne -
Zoveel gedoe, kap er gewoon mee het is niet gezond meer waarschijnlijk heeft hij een ander.
Waarom doen vrouwen dit zoveel energie geven aan een man als hij de fout in gaat zie in dat een man doet wat hij wilt en je hem niet kan veranderen, moet je ook niet willen.. Ga voor jezelf en de kidsMila -
Mijn man was voor zijn werk een half jaar weg en ik zag hem zo graag dat ik hem trouw ben gebleven. Ik was 40 en in de fleur van mijn leven. Ik had kansen doch nam ze niet.
Mijn man had ze wel genomen. Had ik toen wat meer genoten waren de frustraties niet zo erg geweest denk ik!? Tien jaar later zijn we dan toch gescheiden. Ik vroeg aan 2 mensen wat te doen! Een zei dat verslijt er niet van en andere zei mee stoppen. Zet de bloemetjes ook eens buiten maar blijf trouw met Je hart aan Je gezien. Kinderen hebben stabiliteit nodig.Iris -
"Tot mijn verbazing vond ik wel dingen die ik niet leuk vind om te zien en besloot er geen drama van te maken dus hield het voor mezelf." <br><br>Cryptischer gaat nauwelijks. <br>Er bestaat een resem zaken die de één of de ander niet leuk vind, maar waar gaat het hier feitelijk over. <br>Gaat hij vreemd? Snuift hij lijm? Randt hij de hond aan? Laat hij zijn kloris aan de buurvrouw zien? Dit is te abstract om inhoudelijk iets zinvols erover te zeggen. Sorry!
Diemo - Alle reacties weergeven...
-
Ik begrijp je heel erg goed. Zelf heb ik sinds 9 maanden een lat-relatie. Vanaf het eerste moment waren wij een match: emotioneel verbonden, humor, echte maatjes en een fantastisch seksleven. Sinds vorige week ontdek ik echter de ene na de andere leugen: hij bleek contact met zijn ex te hebben en erover te liegen, hij bleek betaalde seks profielen te volgen, hij bleek in zijn vorige relatie vreemd te zijn gegaan (ik vond seksfilmpjes met een andere vrouw die gemaakt waren tijdens zijn vorige relatie). Als hij daarover liegt, waarover dan nog meer?
Ik hou met iedere vezel van me van hem en ik weet dat dat andersom ook zo is, maar ik kan hem gewoon niet meer vertrouwen. Ik heb de neiging om alles na te trekken. Zo wil ik geen relatie. Mijn verstand is heel duidelijk, maar mijn hart en gevoel zeggen nog iets anders. Het is zo vreselijk moeilijk 😢.
Sterkte.M
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Verliefd op iemand die 12 jaar ouder is
Ik ben verliefd op iemand die 12 jaar ouder is. Of hij mij ook leuk vind weet ik niet. Ik zie hem bijna niet en weet niet wat ik tegen hem moet zeggen, of ik iets tegen hem moet zeggen.
Ik heb hem leren kennen door de vriend van een vriendin van mij.
Help! wat moet ik doen, hoe kan ik hiermee omgaan, iemand tips?IkIk 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik hou nog wel van hem
Hallo,
Ik ben erg verdrietig op dit moment.mijn man en ik zijn al 34 jaar samen hebben 1 dochter en 1 zoon mijn zoon is autistisch en mijn man liep vaak te snauwen. Mijn man heeft een slechte jeugd gehad met een vader met losse handen. Toen zijn vader overleed zei hij nu laat ik mij niks meer zeggen. Mijn zoon heeft het laatste paar jaren heel moeilijk gehad met zichzelf en zijn vader. En nu was hij het zat en is toen de deur uitgelopen en heeft de politie gebeld en uit gelegd dat hij er niet meer tegen kon.mijn man was laaiend toen hij de politie binnen moest laten.. mijn zoon wil eigenlijk zo snel mogelijk het huis uit maar nu negeren zij elkaar . volgende week komt er iemand van Veilig thuis op gesprek.mijn man wil niet bij dit gesprek zijn.mijn man heeft ook vaak wisselende buien.of hij is vrolijk en lief of hij zoekt gewoon iets om te discussiëren.Ook is hij vaak boos op mij.Ik heb het er gewoon moeilijk mee. Mijn zoon is autistisch en heeft altijd extra hulp nodig maar mijn man begrijpt dat niet.Ik loop ook te twijfelen of ik bij hem wil zijn. Ik hou nog wel van hem.Ik ben 56 jaar en eigenlijk heb ik alles wat mijn hartje begeerd.
Wie kan mij raad geven?Roxy 56Roxy 56 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn vriend zit op zee voor drie maanden
Hoi!
Ik wil ook mijn hart luchten.
Mijn vriend zit voor drie maanden op zee ver in het buitenland. Dit is voor mij de eerste keer dat hij zolang weg is. We hebben contact via de telefoon maar dat vind ik eigenlijk niks. Naarmate de weken verstrijken begin in steeds minder te voelen qua liefde. Ik heb een bepaalde hardheid gecreëerd voor mezelf zodat ik niet te vaak aan de situatie hoeft te denken (dat hij zo lang weg is). Ook ben ik vaak boos op hem en ik twijfel ook of onze relatie stand gaat houden.
Gr. AnoAnoniem-
Hoi Ano,
De situatie is niet aanleiding voor je gevoel. Je hoopt op een reactie van je vriend. "Ik ga niet meer". Sluit je niet af voor wat je bent. Je mag er zijn en hij voelt dat ook. Wil je meer openheid? Blijf bij jezelf. Je kunt jezelf helpen door actief te blijven. Slapen en bankhangen gaat je niet helpen. Ga je gedachten verzetten, het zijn tenslotte maar gedachten.
Gr. AndréAndre - Alle reacties weergeven...
-
Beetje domme reactie he.
Paul
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Moeite om lot te laten en verder te leven
Ik ben al sinds mijn 7e dat ik moeite heb om lot te laten en verder te leven. Mijn opa is overleden door auto ongeluk dus plots uit ons midden. Mijn eerste relatie is plots overleden op mijn 18e. Mijn vader waarvan ik heel veel Hou is 14 maart overleden werd plots heel erg ziek
Ik huil veel in mijn eentje en vind het lastig om mensen toe te laten in mijn verdrietNashwaNashwa 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik zit echt met een wrang gevoel
Ik zit echt met een wrang gevoel.
Het is 2 maand uit tussen mij en mijn vriendin. We hadden een relatie van 4 jaar. Tussen onszelf ging eigenlijk alles goed. Ik was 46 en zij 34 toen we elkaar leerden kennen op het werk. We hadden van in het begin een goed gevoel en alles liep goed, tot ze aan haar ouders vertelde dat ze een relatie had. Zij keurden alles af, ik was te oud, mijn diploma was te min, enz. Haar moeder is zo ziekelijk jaloers dat ze er alles aan deed om mij zwart te maken, zodoende hun dochter zou beginnen twijfelen. Mijn ex is enig kind, en ze proberen alles om haar naar hun kant toe te trekken, en haar met schuldgevoelens te bestoken zodoende ze misschien onze relatie zou opgeven. We hebben door deze issue al 3 keer uit elkaar gegaan omdat de druk bij haar te groot werd, maar een maand later waren we al terug samen. Ik heb haar toen ook aangegeven dat ik genoeg had van het gedrag van haar ouders. Nu zijn we uit elkaar, omdat de druk te groot is. Ik probeer haar uit mijn hoofd te zetten, en dat lukt goed, tot zij opeens me terug wil zien. Ik weet dat ik van mijn hart een steen moet maken, maar telkens ga ik erop in en is zij heel emotioneel, knuffelt mij intens, en vraagt mij volledig uit waar ik met bezig ben. Ik weet dat ze mij doodgraag ziet, en ik haar, maar ik zou me schuldig voelen indien zij door mij geen contact meer heeft met haar ouders. Het liefst vanal vlucht ik met haar ver weg van haar ouders om een leven met haar te kunnen uitbouwen.
Heeft er nog iemand ervaring hiermee? Hoe zijn jullie daarmee omgegaan?
Bedankt om mijn verhaal te lezenAlexAlex 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Moeilijk om alles te relativeren en beslissingen te maken
Ik wil mijn verhaal heel graag delen.
Ik ben 17 jaar samen met mijn vriend. Hij heeft eigenlijk altijd van grote borsten gehouden en is wat extremer in sex als de meeste (altijd wat meer als huis tuin en keuken seks) . Ik heb hem betrapt op MSN gesprekken toen wij een jaar een relatie hadden. Die gesprekken gingen over seks en fantasieën ook ontdekte ik dat hij vaak naar porno keek (met grote cups).
Dat is in die 17 jaar nog een aantal keer voorgekomen (4 a 5 zover ik hem heb betrapt) het is altijd bij gesprekken gebleven nooit contact in het echt.
Afgelopen jaar hadden wij een flinke dip in de relatie. Dat was in d'r maanden november december. Er is toen een hoop gebeurd en we leefden een beetje naast elkaar. Ik zat niet goed in mijn vel vanwege problemen met mijn oudste dochter van 3 en een overleden familielid en contact met andere familieleden dat verbroken is toen. Ik kon toen alles niet goed meer aan en heb ook deels mijn verdriet weggedronken en redelijk wat alcohol genuttigd.
Tot ik een maand geleden ontdekte op zijn telefoon dat hij contact had met een vrouw. Die had hij ontmoet op marktplaats omdat hij een bh wou kopen van haar. Wederom grote cup. Dit contact is 3 maanden lang geweest en hij heeft haar ook enorm veel cadeaus gegeven (opgestuurd) en ook filmpjes van zichzelf gestuurd waar hij zich aftrok. Ik was in complete shock want wij hadden het in die tijd zeker niet breed en zelfs de kachels uit heel de winter. Ik zag dat hij haar dus cadeaus van een totale waarde van over de 1000 euro heeft gestuurd.
Om een lang verhaal kort te maken en enorm veel gepraat te hebben is zijn antwoord dat hij zich depressief voelde en ook eenzaam etc omdat ik die periode dus niet naar hem omkeek en redelijk veel dronk. Hij zegt naar aandacht opzoek te zijn geweest. Waarom de cadeaus vroeg ik zegt hij ja om aardig gevonden te worden etc etc
Hij is wel meteen hulp gaan zoeken bij een seksuoloog aangezien ik er echt kapot van was/ben. Ik begrijp het nog steeds niet zo goed allemaal.
Ik weet ook niet meer of het logisch klinkt dat iemand dan dit soort dingen kan doen of dat ik gewoon blind ben. Ik ga van de ene kant naar de andere met mijn gevoel.
Wel heb ik in al die jaar een soort complex gekregen ook vanwege mijn borsten die dus met een a/b cup heeeel anders zijn als wat hij steeds zoekt en daardoor hebben wij ook zelden seks waarbij ik nuchter ben. Op de 1 of andere manier kan ik me niet ontspannen bij hem of mezelf zijn ook vanwege alles wat er is gebeurd (dit op seks gebied dan)
Ik heb 2 kleine kinderen en een lange relatie dus wat alles ook nog extra moeilijk maakt.
Vind het heel moeilijk om alles te relativeren en beslissingen te maken en te geloven dat alles voor aandacht was.
(Ze hebben elkaar nooit gezien ik heb contact verzocht met deze vrouw en haar gesproken en ook zij bevestigd dat er geen ontmoeting is geweest. Wel cadeaus kaartjes brieven etc en bel en app contact)DemiDemi 2