Relatieproblemen ervaringen

Wat heftig zeg
Kun je zo nog verder zal jezelf de vraag kunnen stellen
T houden van iemand maakt lastig te stoppen ik weet er alles van
Maar vaak worden wij uitgedaagd in zulke situaties om voor onszelf te leren kiezen
Sterkte ermee knuffel voor jou!

Jij was niet veel meer als opvulling. Helaas. Wil je zo gezien worden dan blijf je.

Ik zou hem ook niet meer willen.
Meisje kijk lekker verder.

Wat denk je zelf! Stel een vriendin komt met dit verhaal, wat zou je haar vertellen?

Blijkbaar heeft je vriend niet genoeg aan 1 vrouw, aan de aandacht van 1 vrouw.
Niet alleen heeft hij het verlangen voor meerdere vrouwen, hij engageert in intimiteit met andere vrouwen. Laten we zeggen dat jij een poly verlangen heeft. Niks mis mee op zich.

Wat wil en verlang jij? Kan je leven met een man die naast jou nog de aandacht en seks van andere nodig heeft? Sta je open voor een open relatie?

Indien jij eerder monogaam bent en de enige wil zijn voor je partner, wat ook ok is, dan is deze relatie gedoemd. Dan hebben jullie andere behoeftes en verlangens.

En neen niet alle mannen willen met meerdere vrouwen intiem zijn en neen niet alle vrouwen willen maar 1 partner.

Kunst is om een gepaste partner te vinden en over onze voorkeuren van dag 1 open en eerlijk te zijn.

Die relaties zijn niet voorbij zolang hij nog contact heeft. Met de moeder van zn kinderen, moet hij wel in een soort van relatie/contact blijven. Met alle anderen niet. Dat is mijn mening.

Jouw reactie is meer dan normaal. Als je uw partner respecteert dan blijf je dit niet doen. Ik zou de relatie beëindigen en gewoon verder gaan met mijn leven, maar ik begrijp wel dat dit niet gemakkelijk moet zijn. Toch is de vraag, wil je echt samen blijven met iemand die je blijft kwetsen en de schuld nog eens op jou steekt? Denk aan jou zelfrespect.

Bij je partner moet je je veilig en geborgen voelen. Bespreek het nog eens met hem en als hij die contacten weigert op te geven (behalve zijn ex vrouw), dan geeft hij geen moer om je gevoelens en zal het erger worden. In dat geval, geef je geen moer meer om hem, je verdient beter.

Herkenbaar!
Heb er ook zo eentje, in contact blijven met neukertjes uit het verleden en dat voelt ook heel bedreigend voor mij.

Dus ja ik denk dat je reactie ‘normaal’ is.
Mijn vriend is nog erger, hij kan zelf niet kroppen dat ik contacten hou met 1 bepaalde ex.

Laten we allemaal eerlijk zijn, die relaties met exen en neukertjes zijn en blijven emotioneel beladen! En daar is waar jij je ongemakkelijk en onveilig voelt!

Het lijkt erop dat hij geniet van de aandacht die hij krijgt van die dames! Dat hij steeds die bevestiging nodig heeft. Hij zou op zich genoeg moeten hebben aan jouw bevestiging en verder ok moeten zijn met zichzelf.

Naar mezelf kijkend. Besef ik dat die contacten me vroeger ook bevestiging haven die ik elders niet vond.
Nadat ik aan mijn zelfvertrouwen heb gewerkt en me bij een partner goed voelde, en het gevoel had dat hij aan mij ook voldoening had, zocht ik geen externe aandacht meer.

Dit is voor jou niet gezond, vooral dat hij je ‘twijfels’ en gevoelens minimaliseert.
Je twijfelt of je reactie normaal is, dat is een duidelijk teken dat dit je onzeker maakt!

Neen een zelfzekere partner die aan jouw aandacht en bevestiging genoeg heeft zal de behoefte zelfs niet voelen om in contact te blijven met ex seksuele partners.

Sorry

Ga het gesprek aan vanuit je gevoel!

Minimaliseert hij jouw gevoel en zegt hij dat het niets betekent… dan zou ik 2 keer nadenken of je verder wilt.

Man of vrouw, als je bewust voor iemand kiest, een gevoel voor iemand hebt dan zal je na 2 maanden de behoefte om verder rond te kijken niet meer hebben… dan ben je niet meer actief op zoek naar bevestiging of kijken naar wat ze nog meer kan zijn!

Hij is niet committed dat is duidelijk volgens mij

Drukte per ongeluk op zenden helaas, ik ga hier verder.

Ze was dus super knap geworden, en ze droeg ons kindje. Ik merkte dat ik steeds meer verlieft op haar werd en ook steeds harder ging rennen voor haar.

Aan de andere hadden we ook steeds vaker ruzies waardoor ze dit ook verwachtte van mij. Alle aspecten die eerst prima waren aan mijn leven werden een probleem. Ik kwam natuurlijk wel op voor mijzelf, maar ergens had ze gewoon een punt.

1 uur nadat ons kindje geboren was waren we thuis met haar moeder erbij en kregen we ruzie over dat ik voorstelde de baby op een bepaalde manier met zijn hoofd een beetje opzij te leggen. Haar moeder en haar trokken deze woorden helemaal uit verband en deden alsof ik de baby op zijn zij wilde leggen. Ze gingen toen met zijn 2e helemaal los tegen mijn. Waarop ik op een gegeven moment heb gescheeuwd tegen haar moeder "ik ben helemaal klaar met jou". Met de staart tussen de benen ben ik toen op de bank gaan slapen.

Dit begon daarna een thema te worden in de relatie. Ze was het totaal niet eens met de manier hoe ik mijn leven leefde en de verwijten stapelde op. Wederom knaagde het schuldgevoel steeds door bij haar maar hoe meer ik mijn best ging doen hoe meer dingen ik fout kon doen.

Ik deed het voor mijzelf af als, zo zijn vrouwen nou eenmaal. Maar het zat mij niet lekker.

Tegelijk wilde ik graag een goede buffer opbouwen voor ons kind met mijn bedrijf. Ik had een hele goede opdracht gevonden waar ik veel geld verdiende, maar de opdracht was erg omvangrijk en claimde veel tijd. Hierdoor heb ik wel eens wat steekjes laten vallen. Dit ging gewoon erbij op de stapel verwijten.

Toen de kraamtijd over was zat ik inmiddels ook niet meer zo lekker in de opdracht en had op een avond een boze mail geschreven over de dingen die ik bij de opdracht voelde. Mijn vriendin gaf aan, als ik mij zo voel moet je het sturen. Hierna hield de opdracht op.

Ik had inmiddels ook 30000 euro gespaard en had nog een aantal andere klanten al was ik er wel heel erg kapot van.

Toen begon corona, en ik zat toen net in een grote opdracht van een oude klant van mij. Deze liep ook mis door slechte afspraken van mijn tussenpersoon. Gelukkig kreeg ik een nieuwe opdracht die wel heel goed ging maar ook weer veel tijd kostte.

De kinderdag opvang sloot en wij zaten ineens met een baby opgescheept terwijl we allebei werkte. Aangezien mijn vriendin voor de overheid werkte, claimde ik de tijd aangezien er een heel bedrijf afhankelijk was van mijn werk (videostreaming ipv in het echt). Onze ruzies werden steeds erger.

Ook was er nieuw conspiricy ding waar ik mij over bekommerde, de covid maatregelen. Eerst was ik degene die zei, vermijd ov, ga niet naar mensen die je ook kan skippen ect, "je bent gek", "met conspiracy theorieën", "JIJ BENT NIET DE BAAS OVER MIJ".

En na italie, toen voor mij bekent werd dat het wel mee viel, was zij juist pro 1.5m, lockdown en uiteindelijk ook vaccin, waar ik weer erg sceptisch over was, want ze wisten al dat die er zou komen voordat het er was.

Nadat de eerste vaccins er kwamen waren wij hier lijnrecht tegenover elkaar in gegroeit. Gek genoeg heb ik hier nooit zoveel bij stil gestaan, want ik was weer druk met een andere opdracht.

De ruzies waren inmiddels haast elke avond en ik merkte ook dat ze heel veel naar vriendinnen ging waar er expliciet aangegeven werd dat ik niet mee mocht en moest oppassen. Daarnaast gebeurde er ook veel dingen die gewoon niet eerlijk waren. Dit werd allemaal uitgelegd als een probleem van mij en werden er termen gegooid als: er is iets mis met jou, dat vind iedereen, je hebt ADHD add aspeger en ik was een narcist.

Toen ik ging googlen naar de dingen die mij overkwamen in de ruzies kwam ik juist altijd terecht op websites over narcisme, waar haar gedrag dan als narcistisch werd uitgelegd. Ze loog over dingen, zei "het is A" waarop ik zei: "dus het is A?", "nee het is B". En die constante tsunamie van schuld.

Net voor de zomer ben ik een maandje bij mijn zus gaan wonen, die daar helemaal niet op zat te wachten. En toen ik terug ging heb ik mij geprobeert zoveel mogelijk aan te passen. Ik stopte met blowen (minderen), de opdracht was zo goed als klaar dus ik kon meer tijd met ons kind doorbrengen, maar het was nog steeds niet goed genoeg. Dit ging zover dat ik de kamer een half uur had schoon lopen maken, en dat ze dan alsnog allemaal aanmerkingen had en deed alsof ik niets gedaan had.

We gingen in relatie therapie bij een van de therapeuten van deze website. Hier stond ik geen kans, ze walsde dubbel en dwars over mij heen en de therapeut vond haar grapjes zo leuk dat deze sessies best wel traumatisch waren.

Op een gegeven moment was de stelling: er is iets mis met jou. En toen de relatie therapeut aangaf dat vond dat ik meer therapie dan mijn ex nodig had, had ze gewonnen. Toen was het zeker, zie je nou wel.

De laatste dag van de relatie is een ruzie zo uit de hand gelopen dat ze ons kind probeerde te slaan terwijl ik hem vast hield, ik had dit initieel niet door want ik dacht dat ze mij gewoon probeerde te slaan. Gelukkig draaide ik weg waardoor ze mij ook raakte. Hierna heb ik haar weggestuurd om af te koelen, waarop zij de politie belde omdat ik haar toegang tot het huis ontzegde. De politie deed niets met mijn verhaal dat ze mij had geslagen.

De volgende dag is ze weg gegaan, en 2 weken later heeft ze het uitgemaakt over de telefoon.

Ik was er initieel klaar mee, maar toen begon het gevecht over ons kind. Zij ging ver weg wonen terwijl ik een coouderschap wilde, ze duwde in elke mogelijk manier mij weg en de enige optie zou zijn dat ik achter haar aan ging verhuizen (dit had implicaties met het sterk staan in de rexhtzaak en ik wil niet in de stad wonen).

De eerste mediator had dit allemaal prima door, dus er moest een andere mediator komen. Deze liet alles toe van mijn ex terwijl ik kort werd gehouden. Deze mediation is 2 weken geleden gestopt en we gaan nu voor een rechtzaak.

Ondertussen ging mijn familie ook gek doen tegen mij. Ik moest maar meegeven, ik was niet welkom en er was constant ruzie als ik wilde vertellen over de streek die mijn ex die dag weer heeft uitgehaald. Alsof ze achter haar stonden.


Wat blijkt nou, ze zijn extreem anti ongevaccineerden en kiezen ook daadwerkelijk kant voor mijn ex. Alle vertrouwenspersonen ben ik dus kwijt geraakt. En mijn beste vriend ook. Al weet ik nog steeds niet of dat door haar komt.

Ik zie mijn zoontje al vanaf de laatste mediation niet meer onder het mom dat ik niet labiel genoeg ben voor hem. En ze is de aanval voluit begonnen.

Ik heb ondertussen ook echt vertrouwens issues gekregen en ben in isolament geraakt door de laatste lockdown. Ik zag alleen mijn ex nog maar. Mijn moeder neemt de telefoon al 2 maanden niet meer op en mijn vader is mij aan het bespelen voor haar.

Ik weet niet meer wie ik kan vertrouwen en heb best wel veel last van angstaanvallen.

Ik ben wel helemaal gestopt met blowen en qua werk vinden gaat het erg goed.

Hoi Willem, Wat een vreselijke en moeilijke tijd heb je meegemaakt zeg 😓 wat zul jij je eenzaam en alleen voelen, en daarbij ook nog geen steun of hulp krijgen van je eigen familie..

Ik heb mbt de "narcistische partner" dezelfde ervaring als jouw mogen ervaren, mijn energie was helemaal leeggezogen, ik was gesloopt.. het stabiele, lieve, leuke, vriendelijke, vrolijke, sportieve, sociale, naïeve en hartelijke meisje wat ik altijd was was gewoon compleet verwoest...dood van binnen.. ik werd met een baby van 5 weekjes oud aan de kant geworpen.. ik kreeg wel gelukkig veel steun van mijn familie, maar datzelfde meisje ben ik nooit meer geworden!

Hoe gaat het inmiddels met je?

Groetjes Nina

Hoi Willem,

Dat heet nu de tragiek van het leven, en tegen een narcist kun je eigenlijk weinig beginnen behalve een nieuw leven starten.
Wat vreselijk dat het zo is gelopen.

Probeer het via gerechtelijke weg en als dat niet mogelijk is hoe moeilijk ook, laat het los, vind een nieuwe lieve meid die ook graag een kind wilen begin opnieuw. Ookal is dat erg moeilijk. Er zijn zeker ook ongevacineerde vrouwen die jou denkwijze begrijpen. Kijk eerst rustig de kat uit de boom.
Regel ook therapie voor jezelf. Beste is een therapeut die verstand heeft van narcisme en schade daaruit.

Probeer eerst poos jezelf te herstellen zodat je niet weer op hetzelfde typ valt.

Als je een sparringbuddy zoekt kan dit niet altijd je partner zijn. Ga je steun ivm je politieke zaken vinden elders, bij clubs, vrienden. Obline, belast je partner daar niet mee. Leven en laten leven. Ze was dat zat. Forceer dan ook geen gesprek.
Vervelend dat het zo naar is gelopen.
Nu moet je kijken naar jezelf en leren vj fouten.

Jullie relatie is gewoon op valsheid gestart!
Je vond het geweldig dat zij je aanvaarde zoals je bent… en blijkbaar was dat maar een façade! Niet haar echte ik! Het was een rolletje omdat zij overtuigd was dat ze moest pleased, zichzelf opzij zetten zich aanpassen om toch maar geliefd te worden!

Jij geeft zelf aan dat je eigenlijk niet aangetrokken was tot haar, maar het gaf je een veilig gevoel dat zij maar een 7 was en er geen kapers op de kust waren. Je was verliefd op haar gedrag, haar please gedrag.

Allebei de illusie: de ander ziet me graag!

En dan brokkelt de façade… de ware ik komt aan bod…. Ze heeft er genoeg van om te pleasen… neen ze kan niet om met je blowen, ze is jouw milieu ding meer dan zat! En dat laat ze duidelijk blijken! Ze vecht je aan ze toont eindelijk haar ware zelf.

Narcist? Neen! Een onzelfzeker iemand die haar grenzen altijd heeft overschreden zichzelf heeft aangepast om maar liefde te krijgen en op een dag er genoeg van heeft om te pleasen. Iemand die zegt: dit ben ik, ik wil nu ook dat de andere mij pleased.

Heel triestig verhaal, verhaal die wel vaker voorkomt!

Vrouw doet haar best om geliefd te worden door de man, man vind die vrouw leuk…
Man hoopt dat de vrouw nooit verandert, vrouw hoopt/denkt dat als ze haar best doet hij zal veranderen. Hij zal nooit veranderen, zij verandert wel want ze merkt hoe hard ik mijn best doet hij verandert niet.

Zij moest een man vinden die ze aanvaardt hoe hij is in het begin van de relatie. Jij moet een vrouw vinden naar wie je van dag 1 kijkt met sterren in de ogen en niet met het idee: die is goed genoeg, er zullen geen kapers zijn.

Tip; negeren

Hoe het komt?
Hij heeft 11 jaar ingestemd tegen beter weten om de 2de viool te zijn en wilt dat niet meer!
Iedereen verlangt op een moment om eerste viool te zijn van zijn partner.

Allicht heeft hij iemand ontmoet waarbij hij zich nr 1 voelt, dat gevoel heb je hem nooit gegeven.

Hij stemde er allicht mee in omdat hij zelf overtuigd was dat hij niet meer of beter kon krijgen… maar dat knaagt! Dat knagend gevoel maakt je kapot… hij loopt nu weg van dat gevoel.

Jij beseft eindelijk dat hij ook recht heeft en waardevol genoeg is om nummer 1 te mogen zijn.

Hou van hem en laat hem los,

Het verbaast je?
Weet je wat het met iemand doet om 20 jaar je eigen behoeftes op te offeren voor je partner?
20 jaar heeft ze zich niet kunnen aarden en is ze niet voldaan en gelukkig geweest.

Ze heeft het gevoel zich 20 jaar hebben opgeofferd voor jou, om door jou graag gezien te zijn… uit liefde voor jou heeft ze zichzelf weggecijferd! Haar hobby hield haar recht. Hield ze van jou? Jazeker!
Onderweg naar jou is ze de liefde voor zichzelf en de connectie met haar behoefte kwijt geraakt.

En nu, vaak rond de menopause, wordt ze wakker en denkt ze: waar ben ik mee bezig? Waar ben ik in dit verhaal?

Heel vaak offeren vrouwen zich op… leven ze voor de ander uit liefde en om geliefd te worden… en dan op een gegeven moment zegt ze: en nu wil/mag ik ook iets voor mezelf doen!

Ja nu verhuizen is te laat! Je hebt haar nooit bedrogen met een andere vrouw … wel heb je jouw eigen vrouwtje serieus in de steek gelaten. Heb je nooit beseft dat ze niet gelukkig was? Heb je je nooit echt afgevraagd wat zij nodig had, waar haar behoeftes lagen.

Ik snap dat je van haar houdt, wie zou nu niet van iemand houden die zich volledig wegcijfert? Maar heb je echt van haar gehouden

Hopelijk gaat het goed met jou.

Je geeft aan dat het ‘probleem’ al aanwezig was in het begin van jullie relatie… mensen veranderen niet… hoe hard ze van de andere houden…
Houden van staat niet altijd gelijk met compatibel zijn, en dat zijn jullie blijkbaar niet al van het begin.
Deze dynamiek brengt vele twijfels bij jullie beiden.
Jullie zijn allebei ongelukkig.
Een kind wordt niet gelukkig bij een mama en papa die allebei ongelukkig zijn.

Ga uit elkaar en vind het geluk bij jezelf of bij een nieuwe partner die bij je past en idem voor je partner.

Sorry meid, hoop in het begin van een relatie is de slechtste raadgever

Alsof ik mijn eigen verhaal lees..... Ik ben al 19 jaar samen met hem en weet nog steeds niet wat te doen. Geen sex meer hier. Wel door hem voor de camera naar abdere vrouwen EN mannen :-(

Ik herken mij hier voor een deel wel in. Mijn man heeft dan wel geen ASS, maar wel andere psychische problemen waardoor hij zich erg in zijn eigen wereld begeeft en ik mij niet gehoord en begrepen voel. Hij is wel op zoek naar verbinding met mij door middel van aanraking, maar omdat ik de verbinding niet voel op een ander vlak hoeft die aanraking van mij ook liever niet.

Jammer genoeg herken ik jouw verhaal. Ik heb mijn man ook al vaak dood gewenst maar dat geluk hebben we dus niet. Ik probeer nu toch de scheiding erdoor te krijgen, financieel zal het moeilijk zijn maar ik hoef zijn vieze sokken niet meer te wassen en ik kan me onbezorgd op de kinderen richten. Veel sterkte!

Hoi, lees verhaal 255 Radeloos. Voel zo met je mee ook mijn man gaat gewoon door met afspraken en naar haar toe. Hij zegt ik hou van jou maar gun mij 5 procent geluk met haar. Nu heeft zij een kaart gestuurd dat ze met mij in gesprek wil voor een beter welzijn en meer geluk. Weet echt niet wat ik nu moet doen.

Hij heeft waarschijnlijk een relatie, en contact jou alleen als hij de mogelijkheid heeft.

Van de boeken die ik al heb gelezen weet ik dat er 1 ding is dat een relatie ALTIJD te slecht maakt om te blijven en dat is fysiek geweld. Niemand hoeft dat te aanvaarden. In jouw plaats zou ik meteen vertrekken, hoe moeilijk dat misschien ook is.

Zij heeft moeite met agressiebeheersing...Het is niet aan jou om haar niet kwaad te krijgen, zij moet aan zz werken of medicatie nemen of beide ...

Nog geen reactie :(

Als jullie relatie verder goed is en je komt financieel wel rond zou je partner misschien gewoon de"huisman" kunnen zijn?! Niets is beter voor een kind dan altijd een liefhebbende ouder om zich heen te hebben! Zo gun je je partner een beetje de tijd om zijn weggetje te vinden.Het lijkt me dan wel zo eerlijk dat hij dan de dagelijkse huishoudelijke taken op zich neemt.Succes

Helaas is het moeilijk om financieel rond te komen. We wonen nu in het huis van z'n moeder. Hij hoeft zijn deel van de huur niet te betalen, maar ik wel. Ik neem ook de kosten op mij van de kledij voor m'n dochter, de mutualiteitskosten, hospitalisatieverzekering. Ik heb ook innerlijk de wens om uiteindelijk een huis van mezelf te hebben, maar we geraken hier natuurlijk geen stap in vooruit op die manier.

Heeft je partner misschien AD(H)D? Het wel willen, maar dat het niet van de grond komt en steeds afhaken etc doet me hier een beetje aan denken.. misschien als het zo is dat er passende hulp gezocht kan worden!

Aanvaarden dat je vrouw eindelijk aan zichzelf denkt! Jaren heeft ze haar behoeftes voor jou en haar gezin op zij gezet!

Dat maakte je allicht gelukkig!

Kan je begrijpen dat zij nu denkt: nu is het mijn beurt, nu wil ik zelf genieten!

Kan je niet wat meer samen met haar genieten? Weer partner en liver worden en niet meer mama/papa!

Aanvaarden dat je vrouw eindelijk aan zichzelf denkt! Jaren heeft ze haar behoeftes voor jou en haar gezin op zij gezet!

Dat maakte je allicht gelukkig!

Kan je begrijpen dat zij nu denkt: nu is het mijn beurt, nu wil ik zelf genieten!

Kan je niet wat meer samen met haar genieten? Weer partner en liver worden en niet meer mama/papa!

Of je nog liefde hebt voor hem of niet,
Ik zou aan je dochter denken,
Haar zo kleineren omdat ze maatje meer heeft is psychisch niet gezond voor haar .
Als ouder komen kinderen altijd eerst .
En ook voor jezelf je kan soms eens een discussie hebben maar constant van alles de dupe zijn is ook voor jouw niet gezond .

ik hoop dat u intussen een nieuw leven heeft opgebouwd, een leven met je kinderen.
Niemand verdiend zo behandeld te worden, het gaat door merg en been en vernietigd de levensvreugde.
Het einde van zo een relatie is het begin van iets moois.

Sorry maar je beschadigd je kind, dit is niet normaal. Jouw dochter hoort zich fijn en goed in haar huis te voelen
Geloof mij ik weet waar ik over praat, en ik haat mijn moeder nog steeds voor het zolang uitstellen van het verlaten van hem.
Ja het is een stap. Maar ga weg, voordat jou kind een trauma voor het leven heeft. En dat is jou verantwoordelijkheid.

Succes.

Relatietherapie kan helpen. Maar eerlijk? Sorry als dit hard aankomt, maar uw kind door een psychologische storm meesleuren voor een relatie van 13 maand waar je al slaande ruzie in hebt? Ben je een moeder? ;) X

Ik doe het niet express, ik ben zo….
Een relatie is iets waar je bewust mee omgaat en je kijkt dus uit en denkt na voor je iets zegt.

Sorry komt altijd te laat!!!

Tuurlijk twijfel je.
Bespreek het nog 1 keer geef het een tijd en beslis dan.
Blijf niet hangen.

Je zegt ik wil niet breken? Waarom!

Stop met dit te pikken!
Ga in gesprek en zeg hem dat hij je meer moet steunen! Tuurlijk gaat jouw verlangen in hem naar beneden je voelt je zijn mama en niet gewaardeerd!

Wat houdt je tegen om dit te bespreken? Dat jij je verlaat? Hijbheedt je al verlaten een liefhebbende partner doet dit niet

Jullie liegen allebei!!!!

Begin eerst eerlijk met jezelf te zijn!
Perfecte relatie maar ik ben wel vreemd gegaan waar zie jij perfectie?

Ik heb hetzelfde als de reactie hierboven.
Elke keer weer die vicieuze cirkel. Maar elke keer; Hij praat niet, kan niet praten. Nooit een goed gesprek. In 15 jaar nog nooit iets uitgepraat.
Soms een escalatie en dan gaat het even goed, maar altijd verslapt hij weer.
Het is niet normaal en niet werkbaar in een relatie.

Je man heeft problemen hij moet eraan werken want je huwelijk lijdt eronder.
Bespreek dit met hem en hoe jij je voelt en dat je misschien zelfs uit elkaar wilt gaan desnoods. Hoelang trek jij dit nog en de kinderen? Misschien is hij direct bereidt om eraan te werken

Ik ken het
Ben 17 jaar samen en eigenlijk altijd gezeur
Geen liefde geen passie nooit kroelen ik ben erg gelukkig met mijn leven , behalve met mijn partner.
De tijd tikt door de keuze is duidelijk maar niet gemakkelijk

Ga in relatietherapie. Gaat jullie deugd doen, jullie hebben andere manieren van communiceren met elkaar nodig.

Zo herkenbaar zit in dezelfde situatie , ook 16 jaar samen en nu eindelijk het aan gedurfd en gezegd dat ik wil scheiden.

Herkenbaar. Als je de mogelijkheid hebt, ga dan en probeer je geluk opnieuw te vinden. Liegende vreemdgangers cq hoerenlopers blijven dit hun leven lang doen. Dit tast jouw zelfvertrouwen, eigenwaarde en geluk aan. Je wordt verbitterd, achterdochtig. Dit is niet jouw maatje, want een echte vriend die liegt niet glashard en houdt rekening met jouw gevoelens

Niet trouwen. Het is rouwen aangezien je al weet wat hij stiekem doet. Wat heeft de waarde van trouwen dan ?? Dan is het toch alleen maar voor de show.
Je kan het wel, je bent sterk genoeg om de kinderen zelfstandig op te voeden

Kijk eerst even naar zijn bankrekening en vermogen voordat je trouwt, er zijn zat vrouwen die op deze manier hun recht halen en zo'n partner dan maar financieel terugpakken. Ze doen het buiten de deur naar verlaten vaak hun vrouw met kind niet
Schijnheilig is het wel, ik zou zeggen wees slim , kies voor jezelf, onthecht je hart. Zorg dat je financieel de beste positie krijgt. Dit kun je regelen bij een notaris. Na in gemeenschap van goederen is nl de helft van zijn vermogen voor jou. Hij is toch te druk bezig met zijn swans en als jij het contract uit handen neemt leest hij vast niet de kleine letters. Of je gaat leven van een bijstand met 3 kids. Vraag mij dan wel af of hij zo alimentatie plichting is. Wees dus slim en 2x zo sluw als hij en laat hem vooral niks weten hiervan. Vecht voor jezelf en je kinderen

Zelda, geweldige reactie!
Keep maar o zo goed!

Pak hem waar het pijn doet!!!!

Ik herken zoveel in jouw verhaal. Ik ben inmiddels 35 jaar getrouwd en heb nog nul zelfvertrouwen. Therapie en alles heeft niet gewerkt. Ik weet het het is verschrikkelijk te moeten leven met iemand die je niet werkelijk voelt.

Ik herken zoveel in jouw verhaal. Ik ben inmiddels 35 jaar getrouwd en heb nog nul zelfvertrouwen. Therapie en alles heeft niet gewerkt. Ik weet het het is verschrikkelijk te moeten leven met iemand die je niet werkelijk voelt.

Mijn man heeft ook weinig met intimiteit. Soms denk ik dat hij chemisch gecastreerd is ofZo. Nooit betrap ik hem op porno of het aantrekkelijk vinden van een andere vrouw. En toch word Ik hierdoor erg onzeker. En ik merk ook dat ik wel behoefte heb aan knuffelen. Ik ben ook enorm in dilemma hoe we dit kunnen oplossen en merk ook dat ik steeds meer twijfel of er nog liefde is tussen ons. Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat je tot een goed besluit kan komen.

Ik ken dat ook die situatie. Ik slaap ook apart. Erg he.

Ik ken deze toestand
Erg he

Ik herken veel in je verhaal, ik ben er klaar mee na 30 jaar.
Ik ga kiezen voor mijzelf. Dat zou jij ook moeten doen

Wow!!! Pikken jullie dit zo lang? Wat is dan de motivatie om samen te blijven?

Dat het aanwezig is is 1 zaak, erover praten en samen oplossingen zoeken. Komen die er niet tja dan kies je voor jezelf.
Dames die opredder heeft lang genoeg geduurd! Kies voor geluk samen of geluk alleen

Je beschadigd je kinderen door te blijven. Waar ben je in Godsnaam mee bezig? Ga weg, voor jezelf en voor je kinderen.

Als ik jou was zou ik mijn IQ eens laten testen BIZARRRR

Is dit de lange versie van je verhaal of de korte ?

Ik kan me voorstellen dat het heel erg aankomt
En ik snap dat het niet te vatten valt.
Maar geloof me beter bij hoer dan gewoon iemand zo.
Ben het zelf geweest en was omdat ik geld zorgen had en had niet de minste behoefte voor relatie met een klant. En geloof me zo zijn de meeste hoeren.
Ik geloof hem wel dat hij er spijt van heeft
Ken verhalen van mannen en hoe je het vertelt lijkt hij me oprecht.
Mss mist hij spanning en omdat jullie elkaar door en door kennen het op een verkeerde manier geprobeerd heeft.
Maar geloof mij er is altijd iets samen te ontdekken.
Zoek samen naar het onbekende wat jullie beiden iets kan bieden.
Na 17 jaar in mijn relatie weet ik ook pas een genot dat mijn partner wil.

Ik weet niet wat jullie al allemaal hebben geprobeerd maar google eens wat een man allemaal graag kan hebben zie je iets staan dat je wil proberen trek dan je stoute schoenen aan en ga ervoor!

Geloof me bedrog bij een hoer is niks waart ik bv draaide mijn knop om no feelings dus niks is dat waart enkel sex en een man voelt dat waarschijnlijk schrok hij ervan😉

Enkel jij kan hem dat geven geen hoer geloof me
Zoek uit welke onbekende dingen voor jullie iets kunnen betekenen en ga ervoor 16 jaar is ni niks en zeker de dag van vandaag

Succes!

Dank je voor je reactie. Men hart bloed. Maar ik ga het een kans geven. Hij is nu als een lammetje, lief, helpt me, gooit complimentjes. Weent ook omdat hij bang is dat ik toch weg ga gaan. Hij schaamt zich zo. Ik heb alleen telkens het beeld van hem en die vrouw voor men ogen. Het moment en hoe, dat speelt als een film af. Ook al was ik er niet bij.
Hij wil vechten en dit vergeten. Ik eigenlijk ook. We zien elkaar te graag.

Maar waarom, daar ben ik bang voor. Ik was zijn eerste en enige bedpartner. We grapten met de vriendinnen daar wel eens over. Dit was mss de Trigger. Ik heb hem misschien onbewust zelf benieuwd gemaakt…

We komen er wel terug door. 16 jaar getrouwd is niet niets. Ik denk wel dat we dit aankunnen. Ik hoop alleen dat die film verdwijnt. Dat ik hem terug met veel liefde kan aankijken.

Zo snel mogelijk weggaan en niet omkijken

Ik vrees,dat dit geen eenmalig feit is of was. Ik begrijp dat je je gezin niet wil opgeven, maar wees,alert.

Lieve Amanda,

Jaren geleden kwam ik mijn droomvrouw tegen zij kwam ook uit een ongezonde relatie ik was echt blind op haar. Maar ook zij nam haar oude relatie mee in onze nieuwe het ging zelfs zo ver dat ze mij ging verwijten wat hij haar had aangedaan. En mij iets verwijten wat ik niet gedaan hebt daar werd ik niet gelukkig van dus het liep helaas verkeerd af.

Wat je 14 jaar hebt meegemaakt kan je niet opeens overboord gooien ook al zou je willen veel dingen zitten in je hersens gegrift en opgesloten maar soms gaat er ineens een klepje open en komt het weer boven. Het aanpakken zal toch hoe moeilijk ook ff nadenken voordat u iets naar buiten brengt bij mij zit dit ingebakken maar het is te leren.

Verwerken moet u samen doen u weet wat uw triggers zijn leg het uw partner uit zeg hem ook dat het niets met hem te maken heeft (mannen trekken dingen snel naar hunzelf) dat het iets uit uw verleden is wat moet sluiten en dat je daar graag in gesteund wil worden omdat jullie beide daar baat bij hebben.

Zie een relatie als het runnen van een bedrijf in een bedrijf het je vergaderingen om te kijken of er iets verbeterd of veranderd moet worden. Doe dit ook in je relatie ga gewoon 1x in de 2 weken aan de eettafel zitten om te kijken of alles nog loopt zoals jullie voor ogen hebben benoem de dingen die minder gingen en vertel wat je leuk vond zo kan je ook je trigger weer ter spraken brengen. Als je weet wat er in hem omgaat en hij weet wat er in jou omgaat kun je samen oud worden.

Lief klein teder kusje op je wangetje.

Iedereen krijgt wat hij verdiend Jakubus

Regel eens een leuke man erbij voor een trio, je zult zien dat ze blij is met je.

Hey Jakubus, is niet zo fijn om te horen. Is er een onderliggende oorzaak waarom je vrouw zoveel drinkt ? Wat ik heb geleerd is dat het nooit jou schuld is , diegene die de fles opdrinkt is de enige schuldige, niet de persoon die schuld krijgt. Eigenlijk is het de alcohol die praat en niet je vrouw. Probeer eens met haar in gesprek te gaan op het moment dat ze nuchter is en laat haar de gevolgen dragen op het moment zelf als ze gedronken heeft !

Heel vreemd en eerlijk gezegd behoorlijk griezelig. Als hij tijdens jullie relatie deze foto’s verzamelde, heeft het toch iets van ontrouw. Bovendien een grote afknapper.

Je mag er gewoon mee stoppen he?
Niemand dwingt je om bij haar te blijven.
Laat je niet zo behandelen.

Op het moment dat je moet uitschrijven wat er gezegd wordt gaat er al iets mis, blijkbaar ben je in de war. Als ik jou verhaal zo lees denk ik direct aan een man met wat narcistische trekken.

Op het moment dat je moet uitschrijven wat er gezegd wordt gaat er al iets mis, blijkbaar ben je in de war. Als ik jou verhaal zo lees denk ik direct aan een man met wat narcistische trekken.

Herkenbaar, Ga je verdiepen in narcisten.Dan lees je dat jij niet gek bent en hoed aan voelt.sterkte

Zou hem niet geloven er is iets anders aan de hand

Duidelijk.
Deze man heeft al een relatie!

Beste Mike,
Je moet echt stoppen met deze vriendin, als er echt niets geks achter haar app contact zat had ze je het ook kunnen vertellen toch. En dat ze zei dat ze west dat je voor haar huis stond was pure BLUF ze liegt en bedriegt je en dat zal ze blijven doen. Onzin dat ze dwangmatig naar haar ex moet Ja om daar lekker een potje te gaan neuken kerel word wakker en ga opzoek naar een vrouw die wel het beste met je voor heeft.

Dank je voor je reactie ..ik kreeg nu weer mails dat ze met zichzelf in de knoop zit en pijn heeft enz enz het is erg pijnlijk voor mij allemaal had ook gezegd dat ik teveel druk op de legde daarom ging ze de ex appen is toch apart

Hi Mike
Je vriendin is typisch het voorbeeld van een vrouw die niet op eigen benen kan staan ze heeft altijd een man nodig financieel of om dingen voor haar te regelen.
Jij word alleen maar als reserve gehouden als haar ex uit geneukt is met haar mag jij op komen draven maar als hij ooit weer zin heeft ligt ze daar weer.
Kies voor je zelf man en laat haar in haar sop gaar koken aan zo’n vrouw heb je niet veel meer dan ellende

Zoals altijd, de makkelijkste weg volgen, i.p.v. aan jezelf en je relatie te werken. Het ligt ook nooit aan de man!!! Zeker nooit bij stilgestaan, voordat er kinderen waren, dat vrouwen kunnen veranderen qua lichaam na kinderen krijgen? Hormonen maken het de vrouw er ook niet makkelijker op, maar ach...mannen hebben het zó zwaar! Stel je voor dat je moet werken, voor de vrouw die je ooit gekozen hebt. Dat je meehelpt met de kinderen en het huishouden.
Blijf maar lekker in je fantasie leven met dat kleine strakke k*tje. Want je hebt nog niet eens de ballen, om het je vrouw te vertellen, die je daarmee pijn doet, laat staan je kinderen, waar je dus ook niks om geeft. Geen greintje respect, alleen maar je l*l achterna lopen, omdat jij het gezinsleven niet kan handelen.

Enige probleem dat ?

Je bent een dikke looser, en hoort ergens onder de grond te liggen.

Vieze leugenaar, je zou je vrouw de keuze moeten geven om weg bij je te gaan.

Ik als broer van een zusje had je de kop van je romp afgetrokken, als dat mijn zusje was die je loopt te bedonderen

@ mannen volk,

Hij geeft aan geen liefde meer voor zijn vrouw te voelen, ze leven net als broer en zus! Vreemdgaan is niet okay maar je gaat ook niet zitten trekken aan een dooie paard/ relatie. Als ik jou zo hoor dan vermoed ik dat jij ook ingeruild bent voor een ander, heeft niks met je ex of d ex-vrouw te maken, misschien ben jij het probleem. Trouwens, als hij niet van je houdt, waar ga je er dan automatisch vanuit dat hij niet om z’n kinderen geeft! Je bent gekrenkt, jaloers en kan het gewoon niet verwerken! Je bent gewoon niet gelukkig met jezelf!

Bah...ga je altijd zo met vrouwen om...brrr
Laf dat je je vrouw het niet eerlijk verteld

Bah..je bent gewoon een lafaard en een viespeuk

Ik denk dat dit gevoel tijdelijk is, je kan wel stiekem afspreken met hem en als je behoefte heb aan sex ga gewoon je gangetje,

Meestal is er onbewust niet genoeg liefde in jou huidige relatie. Dat kan iedereen overkomen. Laat je niet veroordelen. Geef jezelf wel tijd om dit te verwerken. Probeer niet vreemd te gaan, ik heb ook net optijd iets af moeten breken voor het uit de
hand liep. Ik heb daardoor ergens wel rust. Zo van' ben niet schuldig aan ergere ellende. Ik ben gescheiden maar hij is getrouwd. We klikken zo naturel goed dat het op dit moment te pijnlijk is.nog nooit zo'n goede klik gehad als met deze man. Liefs en succes. Doe war je ECHT voelt maar dan zo goed mogelijk.