Therapiepsycholoog
Netwerk van therapeuten
en psychologen
Therapiepsycholoog

Hooggevoeligheid - forum lotgenoten

 

Lotgenoten hooggevoeligheid

Ben je hooggevoelig?
Voor veel mensen lucht het op als ze hun verhaal opschrijven en delen.

 

  • Je kunt hier je hart luchten.
  • Je kunt de verhalen van lotgenoten lezen.
  • Je kunt reageren op de ervaringen van lotgenoten.

 

Ontdek hier de verhalen van andere mensen met hooggevoeligheid en deel jouw eigen verhaal.

 

Overzicht verhalen




+ Mijn verhaal delen




Alle verhalen


Verhaal 1 - Ik heb HSP, ik dacht altijd dat ik anders was

Voordat ik erachter kwam dat ik hsp ben, dacht ik altijd dat ik anders was.

Waarom heb ik minder energie dan anderen, waarom stopt mijn denken bijna nooit, ben ik nu de enige die de spanning altijd voelt, de diepte van mijn emoties vinden anderen zorgelijk. Twijfel, onzekerheid, knagende gevoel.

Toen mijn systeemtherapeut begon over hsp en ik mij later in las, was ik even helemaal van slag.
Dit gaat over mij! Ik ben niet gek, raar of problematisch. Ik heb juist een speciale gave, alleen nooit geleerd om hiermee om te gaan.

Dit aanleren is nog steeds een grote uitdaging, maar ik accepteer mijzelf steeds meer. En door meer balans in drukte en rust ben ik steeds minder overvraagd.


Anoniem
> 2 jaar geleden

32
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik ben mij er al 20 jaar bewust van en nog blijft het iedere dag een uitdaging om met Hsp om te gaan.

Kurt
27-09-2020
Reactie:
Ik zoek ook lotgenoten die net als ik Hsp'er zijn. Ik ben een jongen van 24jaar.

Nasim
24-01-2021
Reactie:
Zo herkenbaar! Ik ben er pas sinds 3 jaar achter dat ik HSP ben en moet nog met veel dingen om leren gaan. Ook relaties vind ik erg moeilijk, ik voel me niet begrepen.

jo
28-02-2021
Reactie:
Ik ben net 20 en ik ben er ook net achter dat ik hooggevoelig ben. Voor mij was het eigenlijk wel een opluchting omdat ik me ook heel vaak anders voelde.

Anoniem
19-03-2021
Reactie:
Herkenbaar, ik ben 50 jaar HSP heb dyslexie en ben hoogbegaafd.
Sinds een paar jaar weet ik dat ik HSP heb, maar nu pas heb ik inzicht en vragen kunnen beantwoorden. Zou graag ook met iemand met HSP in contact komen


Martijn
02-09-2021
Reactie:
Waar kom je vandaan? Ik heb ook erg behoefte om te ondernemen met mede-HSP'ers, lief lol en leed, met als basis veiligheid en vertrouwen. Ik kom uit Zuid Oost Brabant.

Astaire
08-09-2021
Reactie:
Zijn er ook specifieke therapieën om te leren omgaan met HSP?
Ik zit zo vaak in de rats, vooral sociaal .

Annelies
14-11-2021
Reactie:
Allemaal heel erg herkenbaar, maar ik ben dan ook HSP.
Zou heel graag in contact komen met andere HSP'ers, maar heb geen idee hoe.

Via deze site gaat het zeker niet lukken, daar er geen enkele contactmogelijkheid is helaas.
Dus als iemand een idee heeft ?

L
03-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 2 - Ik ben erg gevoelig voor leed, verdriet en pijn

Ik ben erg gevoelig voor leed, verdriet en pijn. van anderen en ook van mezelf. Ik heb niet zozeer last van geluiden en drukte. Maar leed van anderen komt enorm hard binnen, net als boosheid of geweld. De tv gaat bij mij bijna niet aan, het nieuws kijk ik niet omdat ik anders niet kan slapen.

 

Het vervelende is dat je jezelf er niet helemaal tegen kunt beschermen. Wanneer iemand wat kortaf of geirriteerd tegen me doet, trek ik me dat heel lang aan. En verhalen van verdriet en verlies komen binnen alsof ik het zelf beleef.

 

Ik heb nu geleerd dat het komt doordat ik hooggevoelig ben, en dan vooral met een grote diepte van verwerking (één van de kenmerken). En deels ook door mijn jeugd dat ik me teveel aantrek van wat anderen van mij vinden. Maar dat is maar een deel: het meeste is toch die emoties die binnenkomen.

 

Ik leer nu wel om het piekeren te stoppen, en mezelf ruimte te geven om de emotie te laten zakken. Het moet gewoon zakken, door te schrijven, tekenen en muziek, vind ik weer rust. Mindfullness helpt daarbij ook.

 

Ik denk niet dat ik kan voorkomen dat iets me raakt, wel kan ik leren minder lang mee bezig te zijn in gedachten en emotioneel goed voor mezelf te zorgen. Ik hoop dat ik dan weer wat meer aankan, en bijv meer uren kan werken.


anoniem
> 2 jaar geleden

31
8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken mezelf in zeer gevoelig zijn wat betreft verdriet leed en pijn van mezelf en anderen. Ik heb veel behoefte om met anderen hierover te praten omdat de mensen inmijn omgeving een bepaald beeld van mij hebben en ik niet duidelijk kan maken dat ik hooggevoeligheid ben . Ik voel me vaak onbegrepen en dat doet mij veel verdriet. Ik woon in Apeldoorn en hoop op reacties .Hopelijk tot horens of ziens.

Aad K
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hoe doe je dat... Niet bang mensen kwijt te raken? Of bang wat ze van je vinden??? Dat heb ik héél zwaar namelijk!!!

Macy
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik moet dat nog uitzoeken maar jou verhaal klinkt me heel bekent .Ik hen dezelfde klachten maar gooien het op autisme

Mar
04-09-2020
Reactie:
Wow ik herken mezelf hier zo erg in met het verdriet en leed, als iemand voor mij al enigszins vervelend in mijn ogen tegen mij doet voelt het als een stomp in mijn maag en ik heb dan zo erg de behoefte om te gaan huilen en het helemaal op mezelf te betrekken...

C
27-12-2020
Reactie:
Jij klinkt als een heel lief gevoelig mens. En ik vind dat het mooiste wat er is. Ik koester dat. Veel liefs. JOS.

Jos
27-04-2021
Reactie:
Ik herken mezelf volledig in je verhaal. ik heb mijn leven lang al last van hooggevoeligheid Ik kan ook niet tegen onrecht en leed, verdrietig nieuws raakt me en ben dan helemaal van slag. Veel afleiding zoeken en naar buiten gaan ( wandelen of fietsen, afspreken met vriendin) helpt wel tijdelijk maar uiteindelijk komt t altijd terug en het lijkt wel hoe ouder hoe meer last ik er van lijk te hebben.

Mirjam
18-05-2021
Reactie:
Ik herken je gevoelens, zou graag met een lotgenoot praten over hsp ,heb er meer last dan plezier van

Ella
19-09-2021
Reactie:
Ik herken dit ook zo hard, en ook wat Myriam zegt, hoe ouder ik word, hoe erger het wordt? Of wordt het leed op de wereld erger?
Ik durf niet meer naar het nieuws kijken, heb geen social media meer, omdat ik daar dingen lees/zie die me heel hard raken. En ik kan dan echt weken intens verdrietig zijn en rouwen. En me schuldig voelen als ik de draad terug op probeer te pikken. Want die mensen blijven in de miserie zitten.
Ik weet niet of ik HSP ben, maar dit ervaar ik heel hard.
Ik zou graag wat meer inzicht krijgen in mezelf of wat ik eraan kan doen.

Lindsey
04-02-2022

Jouw reactie:



Verhaal 3 - Ervaringen uitwisselen

Hoi hsp'ers,
Is veel herkenbaar, ik zou het leuk vinden om met een paar mensen iets te ondernemen en ervaringen uit te wisselen in mijn omgeving ken ik geen mensen


jola
> 2 jaar geleden

29
17
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik ben hsper en zoek ook mensen om ervaring mee te delen . Ben jij nog op zoek naar iemand om ervaringen mee te delen?

Pebbles
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik heb ook vrij kort ontdekt dat ik HSP'er ben, en zou nu ook graag met mensen willen praten en ervaringen uit willen wisselen.

LittleMissSunshine
> 2 jaar geleden
Reactie:
Zelf zou ik ook graag met andere HSP'ers ervaringen willen uitwisselen en mogelijk wandelingen in de natuur maken? Ik woon in de provincie Noord-Brabant.

Trijntje
> 2 jaar geleden
Reactie:
hoi trijntje ,

Heb je inmiddels al leuke contacten opgebouwd met mede hsp-ers in noord-brabant?
Ik zelf kom uit breda..
Meer hsp-ers uit omgeving breda die het leuk vinden om kennis te maken en te kijken of er een leuke klik is en ontstaat?

Groetjes sanne

sanne
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik wil ook graag wel in contact komen maar woon in Eindhoven, dat vind je misschien te ver?

Groetjes,

Patricia

Patricia
> 2 jaar geleden
Reactie:
Misschien een Whats app groep oprichten? Kurt uit Antwerpen

Kurt
27-09-2020
Reactie:
Ik merk dat ik die behoefte ook erg heb. Zeker als HSS HSP (een extraverte HSP man) heb ik veel behoefte aan een andere HSS HSP man... Hoe ouder ik wordt hoe lastiger het allemaal soms lijkt te worden...

Nyfa
29-09-2020
Reactie:
Zijn er ook mensen uit Overijssel die contact willen met lotgenoten?

Pascale
01-10-2020
Reactie:
Hoi,
Ik zoek ook een beetje mensen om ervaringen mee te delen.
Zelf sta ik op het punt om hulp te zoeken om met hsp om te leren gaan. Op dit moment loop ik stage en doe ik een studie, en kan gewoon moeilijk mijzelf zijn omdat alles teveel energie kost. Ik doe mijzelf dan tekort in mijn leerproces.
Zelf woon ik in Overijssel.

Nadine
20-10-2020
Reactie:
I.v.m. de nieuwe privacywetgeving, zullen we avg identificeerbare persoonsgegevens zoals telefoonnummers en mailadressen helaas moeten verwijderen. Op dit forum ben je van harte uitgenodigd om je verhaal te delen en op die manier elkaar te steunen en contact met elkaar te hebben.

De redactie
22-10-2020
Reactie:
Hallo allemaal net als alle anderen heb ik behoefte aan contact, maar naast de reacties zie ik geen contactmogelijkheden of echte gesprekken hier. Jammer.
Er is kennelijk wel n behoefte.

I'rene
21-11-2020
Reactie:
Ik zou ook graag in contact willen komen om ervaringen te delen. Is er een manier om iets op te zetten?

Sarah
27-05-2021
Reactie:
Dit lijkt mij ook leuk, ik zou graag een maatje willen hebben die mij als hsp er begrijpt en dat je elkaar dan ook kunt helpen..

Angela
06-07-2021
Reactie:
Hoi Sanne, zelf kom ik ook uit Breda. Op welke manier kunnen we elkaar ontmoeten en kijken of er een klik is? Misschien bij een restaurant? Groetjes, Karin

Trijntje
16-10-2021
Reactie:
Ik ben een HSP-man uit Zuid-Holland, en ook ik zou graag in contact komen met andere HSP'ers.
Ben wat dat betreft al vrij lang op zoek naar een HSP-maatje.
Maar geen idee waar ik die zou kunnen vinden ?
Via deze site kun je helaas geen contact gegevens achter laten,
of een prive-bericht met gegevens naar iemand sturen.

Louis
03-11-2021
Reactie:
Zo fijn om te zien dat ik niet de enige ben. Ik weet al een tijdje dat ik HSP heb maar weet nog steeds niet goed hoe ik er mee moet omgaan. Graag wil ik met lotgenoten erover praten. Ervaring uitwisselen en tips geven aan elkaar lijkt mij erg prettig.

Daphne
25-03-2022
Reactie:
Ik ben zelf ook een HSP'er en zou hierover ook graag met lotgenoten willen praten en ervaringen delen. Ik kom zelf uit Overijssel.

Tom
19-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 4 - Derde wiel aan de wagen

Hallo, ik ben een 49 jarige vrouw en ben er pas sinds een aantal jaren achter dat ik hooggevoelig ben. Het kan soms een mooie eigenschap zijn, maar ik ervaar ook dat ik er last van heb, ik pik snel negativiteit van andere mensen op, ook het verdriet van mensen.
Het is soms ook vermoeiend. Ik voel mij ook eenzaam, ondanks dat ik mensen om mij heen heb. Ik voel mijzelf onbegrepen. Ik ben ook onzeker door mijn hooggevoeligheid,. Ik heb een vriendin waarmee ik vaak dingen ondernam, ze kent ook een andere vriendin van mij. Nu heb ik ze een aantal keren samen gezien, en dan trek ik mij terug, en neem eigenlijk met beide niet meer zo veel contact op. We wonen alledrie in hetzelfde dorp en ik hoop ze niet samen tegen te komen, want dan kan ik best van slag zijn. Het is niet zozeer jaloezie, maar de onzekerheid dat ik minder gezellig en belangrijk ben. Ik voel mij al snel het derde wiel aan de wagen. Ik bouw dan snel een muur om mij heen. Ik hou wel van vriendschappen, maar ben niet echt een groepsmens, meer 1 op 1 contact. Herkent iemand zich in mijn verhaal?
Groetjes, Belinda

Belinda
23-09-2020

22
12
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Jaa! Ook in jouw herken ik mijzelf erg terug! Op dit moment groeien mijn beste vriendin en ik uit elkaar omdat ze wat minder amtwoordde op appjes, we elkaar door corona niet meer live zien (wat ik niet erg vind want ik kan ook leven met goed app contact maar zij blijkbaar niet) en zij zo te zien op social ineens veel intenser omgaat met haar andere vriendinnen. Ik had alleen haar..maar laat haar gaan. Als ik onze berichten teruglees van 6 maanden terug zie je mij hele persoonlijke dingen schrijven en zij alleen maar kort antwoorden. Ik ben nu teleurgesteld in vriendschappen. Zo gaat het nou altijd, ik geef mijn ziel en zaligheid en de ander verdwijnt op den duur toch weer. En dat terwijl ik niks eis, niet eens op bezoek hoef. Of misschien komt het juist daar wel
door.... komt ook bij dat ik mensen aanvoel en alles meteen door heb wat het niet makkelijker maakt.

Rose
28-01-2021
Reactie:
Blijf jezelf. Je denkt na. En dat is helemaal goed .

Jos
27-04-2021
Reactie:
Ik herken jou verhaal inderdaad.
Toen ik ongeveer 18 jaar was tot ongeveer mijn 25 ste jaar dacht ik dat ik jaloers was op vriendinnen.
Dat is het natuurlijk niet.
Begrijpelijk dat je een derde wiel aan de wagen voelt.
Wat mij heeft geholpen is praten met de twee vriendinnen.
Nodig ze samen uit bij je thuis dat voelt veiliger.
Leg ze je HSP uit en vertel dat je niet jaloers bent erg belangrijk.
Misschien denken zij dat al héél lang en gaan ze daarom wel vaker samen op stap.
Denk er even goed overna.
Schrijf wat punten op voordat ze komen.
Succes.

Yuness
27-05-2021
Reactie:
Herkenbaar. ik had daar vooral vroeger veel last van. het angstig. en bang dat ik er niet toe deed. en dat ik altijd de gene was die initatief moest nemen dat laatste heb ik nog. Maar voor internet en gsm's was dat vaak veel eenzamer. Nu weet ze hebben een leven en ik ben niet hun enige vriendin, ik was daarin bezitterig. dat heb ik gelukkig los kunnen laten. Maar nog steeds voel ik mij snel afgewezen als men lang er over doet om te reargeren op een bericht vooral als je weet dat ze het hebben gelezen. dus zet het ook vaak uit. want het geeft alleen onnodige stress en spanning waar ik zonder kan. al is het lastig om af te leren. mediteren en in het moment zijn helpt mij en mijn energie en huis regelmatig spiritueel reinigen met salie.

Anoniempje82
22-06-2021
Reactie:
Waar kom je vandaan? Ik heb ook erg behoefte om te ondernemen met mede-HSP'ers, lief lol en leed, met als basis veiligheid en vertrouwen. Ik kom uit Zuid Oost Brabant.
Ik herken helemaal wat je zegt: je al snel het derde wiel aan de wagen voelen, jezelf minder voelen dan de rest qua gezelligheid en belangrijkheid. Dat ik dus kennelijk geen groepsmens ben vind ik soms nog steeds lastig om te accepteren (in mijn werk loop ik daar vooral tegenaan), wil er nog steeds graag bij horen. Dan loop ik er snel tegenaan dat ik me toch niet helemaal veilig en vrij voel.
Het kan me nog steeds onzeker maken, ondanks dat ik de vijftig al gepasseerd ben .1 op 1 contacten gaan mij ook beter af, maar zo'n warm, veilig bad van een groepje hooggevoelige mensen die leuke dingen ondernemen en elkaar begrijpen, waarbij alles goed is, lijkt me zoooo heerlijk!!

Astaire
08-09-2021
Reactie:
Of het mijn verhaal is. Ik ervaar het precies zo.

Willy
24-09-2021
Reactie:
Ik ben ook vaak teleurgesteld in vriendschappen en relaties omdat ik meer diepgang en verbinding zoek dan anderen blijkbaar bereid zijn te geven. Ik probeerde vroeger dan altijd om ook wat luchtiger te zijn maar dat maakte niet dat ik me beter voelde. Nu probeer ik minder verwachtingen te hebben van contacten die wat losser zijn. Verder vooral mezelf blijven en dingen doen die ik belangrijk vind. Zo ben ik al vanzelf gelijkgestemden tegen gekomen waarmee ik meer verbinding voel.

Pauline
08-10-2021
Reactie:
Zo werkt het bij mij ook met vriendschappen. Ik herken dit helemaal.

Annelies
14-11-2021
Reactie:
Ik herken ook van meerdere mensen hun verhaal en loop tegen dezelfde problemen aan.

Ik heb ook wel een vraag: er staan hier namelijk geen data en tijden bij de reacties. Is dit recent of wordt hier niet meer op gereageerd?

Ik hoor dat graag.

Ro
10-01-2022
Reactie:
Ik heb het nu ook ,Heb een nieuwe buurvrouw gekregen en ik kan er heel goed mee opschieten . Mijn man is sinds 2 jaar in een verzorgingstehuis ,en voelde mij best wel eenzaam. Nu heeft zij in haar vorige flat ook een vriendin gehad , maar die heeft haar laten vallen als een baksteen . Nou heeft die weer kontact opgenomen met haar , en ik kan het niet uitstaan dat ze weer op bezoek is geweest en dat ze met Pasen uit eten gaan . Ik ben niet jaloers maar ze heeft haar zo de grond in getrapt en nu loopt ze er weer in met beide ogen en nu voel ik mij het derde wiel ,en weet dat het niet goed gaat als er drie zijn ,en vind het niet leuk het is mij al een keer eerder overkomen .

Kira
29-03-2022
Reactie:
Hoi Belinda, dit is zo herkenbaar. Het is ook lastig uitleggen als je je zo voelt. Ik voel me ook snel het derde wiel. Iemand die weet hoe je je voelt is al heel wat. Groetjes maroescha

Maroescha
17-05-2022
Reactie:
Ik was nog vergeten te zeggen dat ik 48 jaar ben en ook pas sinds 3 jaar weet dat ik hsp ben . Gr maroescha

Maroescha
17-05-2022

Jouw reactie:



Verhaal 5 - HSP - Ik neem gevoelens van andere mensen over

Hoi ik ben Regina 52 jaar en hsp.Mijn probleem is dat ik gevoelens van andere mensen overneem. Hebben jullie tips hoe ik me hiervoor van kan afsluiten?

Regina
> 2 jaar geleden

16
5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja! Dat heb ik dus ook. Heel vervelend en vermoeiend. Hoe laat je t los?

Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik heb dat ook. Maar sinds ik stilsta bij het gevoel en kan bevestigen dat het inderdaad mijn eigen gevoel niet is, kan ik het wat meer "laten zijn”. Focussen op mijn eigen ademhaling en voeten plat op de grond op die momenten willen mij nog wel eens kalmeren. Hoewel het geregeld van korte duur is en het gevoel vaak weer terug komt. Toch merk ik dat hoe vaker je het oefent, hoe beter het gaat.

Danielle
18-08-2020
Reactie:
Beste Regina, ik ben nu net bezig met een dagboek en uit mijn diepste gevoelens aan mijn partner op papier, dat werkt super

Martijn
02-09-2021
Reactie:
Heb het zelfde dan voel je niet prettig
Voel ook dingen van anderen
Je moet proberen om bij je zelf te blijven
En denken dit is niet van mij dit is van die ander lukt dat niet moet je uit contact gaan
Ook voor je zelf
Ik zelf ga ook wel even uit de groep bij mensen even weg even alleen zijn dat kan ook helpen even in je om laten gaan Dat het niet van jou is maar van die ander
En dan kan je al wat beter voelen
Ik zelf wil dan even niet daar moeten ze maar begrip voor hebben
Anders jammer voor ze
Jij moet op je zelf passen een ander doet dat niet
Weet ook dat het niet fijn voeld alles van anderen voelen
Het is geen zwakte
Je pikt veel op
Zeg nu ook nee tegen mensen als het me te veel word
Maar goed hoop dat ik wat voor je betekent
Heb

Anoniem
18-11-2021
Reactie:
Met minder met andere mensen omgaan het klinkt heel hard maar ik heb daar ook last van dus ik ben een beetje afstand van iedereen knuffel van mij

Andre
27-05-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 6 - Ik ben erg gevoelig voor allerlei prikkels

Volgens mij ben ik wel hooggevoelig. Ik ben erg gevoelig voor allerlei prikkels. Zo kan ik niet zo goed tegen te veel of te harde geluiden. En dan heb ik het niet alleen over het rondlopen op een kermis (waar ik al gauw weer weg wil), maar ook geluiden thuis van anderen die hard op de vloer lopen, kauwen, en soms zelfs het geluid van ademen van anderen.

Naast geluiden (horen) zijn mijn andere zintuigen (ruiken, proeven, zien, voelen) ook gevoelig.

 

Soms sluit ik mezelf het liefste af en ga in mijn eigen bubbel. Koptelefoon op en rustige muziek aan, en 's nachts oordoppen in. 


Gelukkig heb ik de vrijheid om mezelf niet te veel bloot te stellen aan de prikkels waar de meeste mensen dagelijks aan blootstaan . Ik denk dat ik dan gek zou worden. Maar als ik regelmatig mijn bubbel inga, dan voel ik me goed. :-)


Anoniem
> 2 jaar geleden

15
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Zo herkenbaar bovenstaande! Hoe scherm jij jezelf af?

Pascale
01-10-2020
Reactie:
Wat herkenbaar. Zit op dit moment in een moeilijk fase . Rugoperatie gehad en net mijn lat relatie beëindigd . Mijn tweede scheiding. De eerste met een “ normale “ man en de tweede met een man met PDD-NOS. Heel zwaar was het en 26 jaar is lang. Verder in detail treed ik nu niet. Ik ga hulp vragen aan Maarten.
Heb al ervaring met psychologen en heb hem met zorg uitgezocht.
Vriendelijke groet!

Alida
19-03-2021
Reactie:
Ik herken dit zo goed. Zo ben ik altijd geweest, thuis werd dit ervaren als onverdraagzaam en raar, dit is dan ook het beeld dat ik van mezelf heb, en wat mijn gezinsleden van mij hebben, er is weinig begrip, ik heb nog een lange weg te gaan.

Annelies
14-11-2021
Reactie:
Wat je beschrijft heet misofonie (haat voor geluid). Dit is pas enkele jaren een bekend fenomeen. Er is veel over te vinden.

Hoeksel
28-05-2022

Jouw reactie:



Verhaal 7 - Leren om alleen bij mezelf te blijven

Inmiddels 67 jaar en omringd door narcisten nu eindelijk geleerd om grenzen te stellen, ik heb namelijk geen keus meer, ik heb reuma en mijn lichaam geeft letterlijk aan tot zo ver.

Ik hou de mensen op afstand, mijn familie incl mijn zoon en dochter, zijn narcisten, voordat je hier achter bent heb je de nodige beschadigingen opgelopen.

De relaties die ik heb gehad, ik ben 30 jaar geleden gescheiden, allemaal narsitische mensen en ja dan ga je aan je zelf twijfelen, wat mankeert er aan mij, wat doe ik fout.
Resultaat is dat ik geen vertrouwen meer heb in mensen.

Nu gaat het redelijk, ik ben inmiddels 3 jaar met pensioen en geniet hier enorm van, niet meer moeten, heerlijk.

De reuma is redelijk onder controle en ben medicijn vrij
Ik heb nauwelijks contact nog met familie, hou dit zo oppervlakkig mogelijk
Ik heb geen relatie
Ik leef gezond, sport en mediteer
Kortom ik ben een gelukkig mens

Het blijft een constante oplettendheid met het ontmoeten van mensen, ze komen altijd op mij af en soms ga ik dan nog wel eens de fout in, doordat ik dan iemand wat dichterbij laat komen, maar altijd krijg ik dan weer het deksel op de neus, hierdoor kan ik dan erg ongelukkig worden en de reuma aanvallen beginnen weer

Ik moet echt leren om alleen bij mezelf te blijven
Graag reacties of iemand dit herkent en het liefst tips hoe hier mee om te gaan

Anoniem
> 2 jaar geleden

14
9
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Mijn dochter en klein kinderen fam. Verder 80%narcist. Het lijkt of dat soort mensen ons opzoeken. Doe hetzelfde als U. Voelt goed en ben zéér oplettend als ik nieuwe mensen ontmoet.
Ik heb een ernstig jeugd trauma en daar pakken ze mij op. Nu vetel ik vreemden niets meer over mijn kindertijd, en geen contact met fam. Zeg ik gewoon de waarheid en iedereen snapt tegenwoordig wat een narcist is. Klaar. Maar ik heb een grote foto in huis van mijn dochter, daar doe ik het mee. En die zegt niks. Soms neem ik een vriendin mee, als ik haar bezoek, dan wil ze de geweldige dochter zijn en heb ik het even leuk. Lieve groet van Marie-louise.

Marie-louise
> 2 jaar geleden
Reactie:
Waarschijnlijk zijn wij extra gevoelig voor het charismatische dat veel narcisten hebben. Ze kunnen je een erg goed gevoel geven, maar dat is vaak vooral in het begin ...

Pascale
01-10-2020
Reactie:
Ik heb inmiddels ook 2 narcistische exen gehad, mijn vertrouwen is weg voor een relatie. Andere mensen kan ik ook niet of amper vertrouwen. Ik heb 1 goede vriendin die is ook hsp bij haar voel ik me thuis, wij zijn het zelfde.

Ik zou zo graag met meer hspers omgaan.

Anoniem
28-02-2021
Reactie:
Ik word altijd een beetje huiverig als mensen overal narcisten tegen lijken te komen.In mijn hele leven slechts één echte narcist ontmoet en juist hij boemde alles en iedereen narcist. Kan het niet zijn dat dit verward wordt met een sterke of uitgesproken persoonlijkheid die rationaliteit boven gevoel plaatst? De narcist die echt tot op het bot manipuleert en continu aan gaslighting doet is volgens mij relatief zeldzaam.. Anders trek je het zelf ook misschien aan. Niet rot bedoeld , maar als je overal wat ruikt heb je zelf misschien ook poep onder je schoen?

Just a thought
05-06-2021
Reactie:
Lief mens, ten eerste héél herkenbaar. Ik ben 41 jaar en ik herken dit. Grenzen stellen hebben we nodig als je dat niet doet ga je eraan lijden met allerlei ziektes tot gevolg. Dat is ook het enige als eerste wat helpt. Het kan eenzaam aanvoelen maar als we naar binnen gaan bij onszelf zit daar in alle stilte een bron van pure liefde. Ik heb dat geleerd door op zoek te gaan naar bepaalde boeken, meditaties, qi gong en tai chi, en behandeling magnetiseren (alternatieve geneeswijze) om chackra’s te laten stromen, het hartchackra open te doen dan voel ik mij weer helemaal top zonder ook maar iemand in mijn buurt te hebben. Ik mis alleen soms wat lotgenoten om mee te spreken dat zou ik fijn vinden. Als we echt niet meer twijfelen aan ons zelf ook al hebben we allang grenzen getrokken dan is onze taak nog om daar onze gedachten bij neer te leggen en diepe vertrouwen te hebben dat dat nodig is geweest en dat we beter af zijn. Heel veel liefs!

Mimi
26-08-2021
Reactie:
Lief mens, ten eerste héél herkenbaar. Ik ben 41 jaar en ik herken dit. Grenzen stellen hebben we nodig als je dat niet doet ga je eraan lijden met allerlei ziektes tot gevolg. Dat is ook het enige als eerste wat helpt. Het kan eenzaam aanvoelen maar als we naar binnen gaan bij onszelf zit daar in alle stilte een bron van pure liefde. Ik heb dat geleerd door op zoek te gaan naar bepaalde boeken, meditaties, qi gong en tai chi, en behandeling magnetiseren (alternatieve geneeswijze) om chackra’s te laten stromen, het hartchackra open te doen dan voel ik mij weer helemaal top zonder ook maar iemand in mijn buurt te hebben. Ik mis alleen soms wat lotgenoten om mee te spreken dat zou ik fijn vinden. Als we echt niet meer twijfelen aan ons zelf ook al hebben we allang grenzen getrokken dan is onze taak nog om daar onze gedachten bij neer te leggen en diepe vertrouwen te hebben dat dat nodig is geweest en dat we beter af zijn. Heel veel liefs!

Mimi
28-08-2021
Reactie:
Herkenbaar, velen lijken op het eerste gezicht vriendelijk totdat je erachter komt dat degene niet is zoals hij/zij zich voordoet. Soms ligt het aan mezelf (zoek ik er niet teveel achter?), soms aan de ander (degene is nu eenmaal anders). Waar en bij wie voel ik me prettig? Is het teveel eenrichtingsverkeer of gaat het er eerlijk aan toe? Door dit voor ogen te blijven houden word je kritisch en bescherm je jezelf beter. Soms kun je de diepte in, soms niet bij anderen. Ik lees en luister tussen de zinnen door, merk lichaamstaal op, aan daden herken je de ander: is iem. eerlijk of autonoom of spiegelt degene steeds of aapt hij/zij je telkens na?
Heb me hierin verdiept en een roman geschreven over het thema. Verder heb ik veel gehad aan de boeken v. Iris Koops wat narcisme betreft.

Vlinder
17-03-2022
Reactie:
Ja, de wereld heeft talloze narcisten.

Er zijn ook wezens, (alleen HSP zijn mensen)… die totaal op maatschappelijk succes gericht zijn, vaak super egoïstisch etc. , maar zijn haast niet van narcisten te onderscheiden.

Ik ben nu bijna 77 jaar, en een leven vol mooie vreugde en diepe ellende meegemaakt.
Op de een of andere manier heb ik kans gezien om mijzelf met succes in evenwicht te houden, tot nu toe…
…Nù is een ander verhaal.
Na 77 jaar ben ik totaal uit en opgebrand. Ik krijg nu de rekening gepresenteerd, mijn immer inner zeer sterke kracht die ik mijn leven lang had, gaat nu uit als een nachtkaarsje.

Na 2 jaar corona na het overlijden van mijn partner aan het begin van corona, na 2 jaar isolement en grote armoede, ja, die mensen bestaan écht,… voel ik mij super eenzaam en langzaam maar zeker instorten.

Ik schat dat ik het nog een paar jaar volhoud, hooguit, maar dan val ik gewoon dood neer.
En weet je wat, het kan mij niet meer schelen, ik heb het allemaal wel gezien.

Mijn advies is, probeer advies en hulp te vinden, anders kom je daar waar je niet wil zijn.
J.

PS.
Nog een advies, neem je hobby’s weer op. Heb ik ook gedaan, met succes, ben ik gaan schrijven / dichten.

Hier een gedicht uit 2017, ik wist toen niet dat ik dat zelf wel zou kunnen zijn.
'mijn gedicht:
"de gestalte"

grijs, een beetje gebogen
zachte vriendelijke ogen
op weg 87 jaar
en 134 paar schoenen later
slofte hij nu in nieuw paar
nummer 135 was lekker zacht van binnen en van buiten
net zoals hij had gewild
een leven lang van zachtheid in hart en ziel
op een landweg waar nog een stukje natuur was
87 jaar avontuurlijke geschiedenis
het kost niets om geschiedenis te maken
het gaat vanzelf en voor dat je het weet
ben je op die mooie landweg
omvat bij een blauwe lucht
zweefde hij verder lichter op de voeten
de zonnen stralen verwarmden zijn knokige lichaam
de zachte warme geurige wind
vloeide over 87 jaar
in vrede en gelukkig
een kort moment was het ‘eerie’ stil
daarna begonnen de jonge vogels weer te zingen.
J.

J.
08-06-2022
Reactie:
homo homini lupus,Latijns spreekwoord.
De mens is voor de andere mens een wolf.
(Het is helaas niet anders)

Julot
28-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 8 - Gevangen in een muur van geluid om me heen

Als er thuis bezoek, bijvoorbeeld verjaardagen, komt heb ik altijd de neiging om mij terug te trekken in de keuken als er nieuw bezoek is. Al die energie die in een keer binnenkomt is me soms te veel. zo lijkt het,

als ik bij een verjaardag zit voel ik me vaak gevangen in de muur van geluid om me heen. Het lijkt bijna onmogelijk om op zo'n moment normaal contact te maken met anderen, zo verweldigd ben ik door de situatie.


Anoniem
> 2 jaar geleden

13
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Beste Anoniem
Heel herkenbaar wat je zegt. Het is een reden om niet veel feestjes te geven of te bezoeken. Bij mij is het wel iets minder als ik mensen beter ken. Is dat bij jou ook het geval?

Herkenning
01-02-2021
Reactie:
Hoi,

Op zulke momenten doe ik altijd mijn op maat gemaakte gehoorbescherming oordopjes in. Misschien kan dat voor jou ook helpen? De oordopjes hoeven natuurlijk niet op maat gemaakt te zijn.

Juud
05-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 9 - Kun je door HSP bij elke emotie ziek voelen?

Kun je door hsp je bij elke emotie ziek voelen en hartkloppingen hebben? Al 3 jaar ziek voelen en onbegrepen en vermoed nu hsp. Heel graag reacties.


Annemarie
> 2 jaar geleden

12
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken jouw verhaal wel ik voel me al 4 jaar niet lekker in me veel misselijk enz en ik veel angst schijnt er ook bij te horen het enige wat je kan doen is rustig aan doen liefs loes

Loes
02-09-2020
Reactie:
dat kan! ik ben ook een hsp-er.
lang in ontkenning gezeten.
en de lat er hoog gelegd voor mezelf.
toen kreeg ik de klachten die jij beschrijft,
in heftige vormen. hartkloppingen ziek voelen kokhalzen, naar adem snakken en tot slot flauwvallen. ze vertelde me dat het een burn-aut was. ofterwijl niet weten wat mijn grenzen zijn. ik worstel er nog mee.
ik hoop dat jij er snel achter komt hoe het bij jou tot stand is gekomen en hoe je daar in een balans kunt vinden. anders word het erger. succes groetjes Queeny

queeny
03-10-2020
Reactie:
Ja ik herken hetzelfde en het ergste en heb daar last van,
dat je door andere omgeving of instantie voor kwetsbaar en onstabiel wordt neer gezet.

Je bezit een kwaliteit.. maar ohhh wat is het toch lastig
om als hooggevoelige je balans te behouden en in niet alle andere energie op te slurpen. dat maakt je ziek.
Ik heb ook veel lichamelijke klachten en angsten.
dat ik niet kan werken.

gr Jenny

Jenny
04-05-2021

Jouw reactie:



Verhaal 10 - Mijn hoogevoeligheid wordt beschouwd als schrik

Ik verkeer in een sociaal isolement omdat ik door anderen overal gelabeld wordt als twijfelachtig, te intens, te gevoelig, te diep, of raar voor mijn hooggevoeligheid. Ik heb daarom een angst voor afwijzing en durf niet de maatschappij in om me te profileren. Mijn hooggevoeligheid wordt beschouwd als schrik. Ik kan niemand vinden die mij begrijpt en in mijn waarde laat of een steun in de rug kan zijn. De eenzaamheid is ondraaglijk. Ook door een helse jeugd weet ik absoluut niet hoe ik richting moet geven aan mijn leven en ben al op behoorlijke leeftijd gekomen dat de depressie alleen maar versterkt. Niemand om mee te praten of even tussenuit te gaan vereist zo een hoge tol. Ik lijdt aan slapeloosheid en heb maar steeds geen geluk met het vinden van lieve begripvolle mensen. Ik heb echt behoefte aan gezelschap door geestverwanten.

anoniem
> 2 jaar geleden

11
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Heel herkenbaar wat je schrijft. Het is een zeer beangstigend gevoel dat niemand je begrijpt...

anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ach lieve mevrouw, wat begrijp ik U goed.
Ook mijn jeugd was hels en hoewel veel mensen van mij houden, kan ik er moeilijk mee omgaan, wat absoluut niet begrepen wordt en dan overgieten ze mij met steeds meer en dan moet ik afhaken. Zo heb ik pas 3 vriendschappen moeten stoppen. Ik merk dat ik beter functioneer met gematigde affectie en dan de tijd krijg het te verwerken. Maar gek zijn we beslist niet wel onbegrepen en dat geeft zoveel teleurstelling. Voelt U het ook zo?
Ik ben 73 jaar bijna 74 dus ook op leeftijd. Een vriendelijke groet. Laat iets van U horen. Marie-louise.

M-L van der wel
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hspers worden ook nog al eens voor borderliner uitgemaakt jammer genoeg.

Anoniem
28-02-2021
Reactie:
Jammer dat u geen zielsverwanten heeft dat kan zeker helpen je voelt je op je gemak bij iemand die dat ook heeft.
Begrijpen zonder woorden noem ik dat voelt heel fijn.
Kunt u op zoek gaan in uw regio naar mensen zoals jij.
Succes met uw zoektocht.
Als u in de buurt van Apeldoorn woont bent u welkom.

Anoniem
27-05-2021

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 11 - Hooggevoeligheid is niet zweverig

Ik was altijd heel snel ‘aangebrand’, had een kort lontje, zonder dat ik zelf wist waar dat vandaan kwam.

 

Tot iemand iets vertelde over hooggevoeligheid. Toen dacht ik eerst nog, ‘nee joh, ik ben een stoere vent, hooggevoeligheid is iets voor zweverige vrouwen’. Tot ik er meer over ging lezen, en er toch wel heel veel in herkende.

 

Ik heb toen een psycholoog geraadpleegd, en zij vertelde me dat hooggevoeligheid zit in het ‘scherp afgesteld staan van je zintuigen’. En dat dat gewoon een biologisch gegeven is, helemaal niet zweverig.

 

Zij leerde me te ontdekken waar mijn gevoeligheid precies in zit, en hoe ik daar beter mee kan omgaan (want ‘over’ gaat het niet). Sindsdien ben ik veel minder opvliegerig en zit ik lekkerder in mijn vel.


B.
> 2 jaar geleden

9
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik ben hsper en zoek ook mensen om ervaring mee te delen . Ben jij nog op zoek naar iemand om ervaringen mee te delen?

Pebbles
> 2 jaar geleden
Reactie:
Ik herken me hier ook volledig in; snel boos zijn over eigenlijk de kleinste dingetjes, of uit het niets ineens heel erg boos worden. En bij mij uit het zich ook vaak in lichamelijke ongemakken zoals hoofdpijn, misselijkheid e.d. En ik zou graag met lotgenoten verhalen uit willen wisselen.

LittleMissSunshine
> 2 jaar geleden

Jouw reactie:



Verhaal 12 - Ik ben hooggevoelig

Ik ben hooggevoelig.
Tenminste, ik ben heel gevoelig, al weet ik niet zeker of ik binnen de officiële definitie val van hooggevoeligheid. :-)

Ik kan in ieder geval niet tegen te veel prikkels, geluiden, andere mensen. Ik vind het dan ook heerlijk om alleen te zijn, met weinig prikkels en weinig andere mensen om me heen.

Dus ik zorg er ook voor dat ik veel momenten heb, waarin ik lekker met mezelf ben.

Ik ben benieuwd hoe andere mensen met hun (hoog)gevoeligheid omgaan.


Anoniem
> 2 jaar geleden

9
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Oh Jip,

Zo herkenbaar en alles over anylaseren overdenken. Mijn hersenen staan nooit stil. Ik rook zelfs af en toe een klein jointje om even echt helemaal te kunnen ontspannen (niet de juiste manier misschien maar voor mij af en toe echt nodig, niks anders werkt bij mij zo goed) Dan ben ik echt even helemaal 100% ontspannen en gaan mijn radars in rust zeg maar.

Heeft iemand een betere tip om even helemaal te kunnen ontspannen ? Ik heb van alles geprobeerd yoga,ademoefeningen,warm bad, kruiden, geuren. Niks werkt echt voor mij.

jo
28-02-2021
Reactie:
Hi!

Ik ben ook nog steeds op zoek naar iets dat werkt voor mij.

Zeker als het allemaal even teveel is, is het moeilijk om te kunnen ontspannen. Dan werken inderdaad al die middeltjes niet zoals ademhalingsoefeningen, yoga…

Anoniem
26-07-2021

Jouw reactie:



Verhaal 13 - Soms is mijn hoofd vol en kan er niets meer bij

Ik kan zo intens meeleven met een ander, dat ik de pijn en verdriet aan mijn eigen lichaam voel.


Er zijn soms momenten dat ik met teveel mensen mee wil leven. Soms is mijn hoofd vol en kan er niets meer bij.


Geert
> 2 jaar geleden

8
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Zo herkenbaar..


Gaby
> 2 jaar geleden
Reactie:

Als je veel last hebt van hooggevoeligheid, betekent het niet meteen dat je daar de rest van je leven mee moet doen. Er zijn verschillende behandelwijzen die positieve resultaten boeken in de behandeling van hooggevoeligheid.

 

Goed om eerst uit te zoeken wat een onderliggende oorzaak kan zijn. Bepaalde voedingsstoffen bijvoorbeeld verergeren de klachten. Terwijl andere voedingstoffen de klachten verminderen. De moeite waard om het uit te zoeken!


> 2 jaar geleden
Reactie:
Herkenbaar. Tijdens n gesprek niks merken. Daarna thuis op de bank je verschrikkelijk emotioneel voelen terwijl je eigenlijk een leuke dag hebt gehad. Heel herkenbaar!

Hoe laat je t los? Want dat vind ik moeilijk.

Jip
> 2 jaar geleden
Reactie:
Hoi Jip, misschien zouden geleide meditaties op youtube iets voor je kunnen zijn? Dat helpt mij heel erg

tjit
> 2 jaar geleden

Jouw reactie:



Verhaal 14 - Ik ben hooggevoelig en weer blij

Het heeft lang geduurd, maar eindelijk ben ik er achter dat ik hooggevoelig ben. Ik wist eigenlijk niet dat er een naam was voor wat er op momenten door mij heen gaat!

 

En ik vind het een opluchting te weten dat hier meer mensen last van hebben en dat er manieren zijn om er beter mee om te gaan.

 

Samen met mijn therapeut heb ik nu een "way of life" gevonden die voor mij te doen is. Ik ben weer een blij mens!


Anoniem
> 2 jaar geleden

8
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wat zijn jou tips?

Kurt
27-09-2020
Reactie:
Dat is zo fijn om te lezen! Ik hoop dat mij dit ook ooit gaat lukken. Liefs

Evy
05-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 15 - Alles komt overweldigend binnen maar ik kan het niet aan

Bes
Ik ben al heel lang onderweg. Mijn hooggevoeligheid lijkt mij terzijde te staan en tegelijkertijd als een karma te achtervolgen waardoor ik lichamelijk en geestelijk lijdt. Ik krijg antwoord op onbeschrijfelijk veel manieren op mijn vragen, alsof God een engelen macht mij tot hulp komt maar de overweldigende hoeveelheid aan prikkels denderen bij mij binnen. De natuur komt via beelden , gehoor gevoel en klanken binnen. Zelfs dingen zoals verlichting auto's lijken mij te seinen zelfs door de tijd heen. Dieren honden en paarden en vogels insecten alles spreekt tot mij op zoveel verschillende wijze en ik zoek in alles naar de betekenis de oplossing de sleutel. Is het mijn roeping ben ik ernstig ziek ga ik dood of ben ik dat al..in de gesprekken met mens en dier lijkt god te spreken mij te sturen te prikkelen maar het voelt als een vulkaan een ontsteking die open moet barsten. Een vlinder die moet ontpoppen en alle schoonheid die ik zie ontroerd mij en ik zelfs de tranen over mijn wangen voelen zo filmisch aan een scène uit een Walt Disney film waarin ik continu de hoofdrol speel. Nu ik dit schrijf dendert de natuur binnen om mij heen alsof wat ik denk met de natuur natuur in verbinding staat. Ik zou het willen vastleggen de prachtige interactie die er is en mij wil helpen het enkel positieve te ervaren. De stilte wil doen opzoeken, de natuur. Al dit mooie geweld heeft als keerzijde dat ik mijn leven hier niet op de rit krijg ik kan het niet alleen. Het is te intens. Waardoor ik vastloopt terwijl ook daarin ik weer op vele wijze wordt gedragen. Alsof ik mij geen zorgen mag maken maar te beperkt ben en dat niet over kan geven het nooit genoeg is. Ik heb veel opschreven vanuit mijn gevoel wat slechts een fractie is van de totale ervaringen die ik heb. Kan iemand zich hierin herkennen of mij advies geven?

Menno
> 2 jaar geleden

8
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wat een mooi mens ben jij. Twijfel niet aan niets. Helaas doe ik dat vaak wel. Het negatieve van velen is jammer maar zo is het.

Jos
27-04-2021
Reactie:
Ik begrijp u. Een stap voor op chaos. De juiste vragen stellen. Geniet van de pieken. Adem in en uit. Koester de juiste mensen. De wereld is niet klaar voor u. Voel je hartslag. Adem in en uit. Verlies jezelf. Laat de schemering je schaduw vinden en omarm die. Adem in en uit. Zoek niet in de duisternis want die is te comfortabel. Laat je gedachten razen tot woorden. Herbeleef de woorden. Adem in en uit. Ik ben ook nog altijd onderweg. Tot de laatste dag. Dit is het maar. Mens zijn.

Bert
29-07-2021
Reactie:
Je staat er niet alleen voor, integendeel. Steeds meer mensen worden geconfrinteerd met de eigen " lasten en daden" en die van een ander.
Velen willen hun eigen verantwoordelijkheden niet nemen en leggen ze bewust en onbewust bij anderen neer. En als je zeer lage misgunnende "mensen" om je heen hebt of krijgt die de biel nog eens extra manipuleren is t best moeilijk ja om bij t zelf te blijven omdat ze dat zelf het juist hebben aangdaan.
En men laat door goedheid of vertrouwen omdat het een familielid of vriendschap is/was diegene binnen en als er dan rotzooi van hun of via hun word gecreëerd...het is ook zaak om hetzelf uit te pluizen met behulp van een goede betrouwbare ziener.
Dus het is zowel karma als het hier en nu zaak.
Het bestaan " leven" is er niet echt leuker op geworden
Heb zelf nooit kunnen vervullen wat ik graag wilde en dat waren toch hele simpele dingen die voor een ander zo gewoon en normaal zijn.
Heb ook veel last op geestelijk en fysiek niveau, heb al 10 jaar geen baan meer, daarvoor had ik er weer teveel. Mezelf maar voorbij blijven lopen totdat ik echt niet meer de energie had om verder te kunnen.
Wens je veel sterkte!

J
30-05-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 16 - "Andere" jeugd

'Anders', dat is het enige woord dat ik me opkomt als ik om mijn jeugd terugkijk. Anders dan mijn leden in het gezin, vaak ook anders dan andere mensen om me heen.
Ik heb een jeugd gehad met mensen die van mij hielden, toch voelde ik me niet altijd begrepen. Ik heb met door veel rust in te bouwen mijn leven goed kunnen inrichten.
Het was al eens gezegd tegen mij door een coach, maar ik wilde er toen nog niet aan. Maar toen ik zelf mijn coach-opleiding aan het doen was en de eerste boeken over hooggevoeligheid ging lezen viel alles op zijn plaats.
Het leek alsof ik mijn hele leven in ander perspectief begon te zien. Daarom heb ik een hekel aan de radio aan...daarom ben ik niet graag in grote groepen...daarom ga ik graag vroeg naar bed.
Mijn grootste inzicht was dat ik mezelf hersteltijd mocht gunnen. Dat ik alles wel kon opzoeken (daar lag namelijk ook een grote behoefte), maar dat ik ook mezelf dat moest gunnen om de dag erna niets te doen. Dat goed voor mezelf zorgen heeft veel gegeven.
Daarnaast kwam ik erachter dat ik als kind als overlevingsmechanisme (ik kreeg meer waardering voor mij sterk houden dan mijn kwetsbare kant te laten zien) me af had gesloten voor mijn gevoel als emoties. De laatste jaren heb ik me hier weer voor opengesteld en dat maakt mijn leven veel mooier.
Ik gun iedereen dit en heb zelfs de stap gezet om hier anderen mee te helpen met coaching. Dat had ik een paar jaar geleden niet kunnen bedenken of dromen....

Patricia van T.
> 2 jaar geleden

8
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 17 - Geleerd hoe ik mijn grenzen kan bewaken

Eindelijk heb ik geleerd hoe ik mijn grenzen beter kan bewaken. Ik ben hooggevoelig en dacht dat ik er mee moest leren leven dat alles zo hard bij me binnenkwam. Ik ben geneigd alles nogal serieus te nemen waardoor anderen me snel in de maling kunnen nemen. Als dat gebeurt, baal ik enorm en heb ik de neiging me terug te trekken.


Door een training in self-boundary awareness heb ik geleerd hoe ik mijn eigen grenzen kan verstevigen en nare ervaringen kan opruimen. Ik ben er nog steeds mee bezig maar wil nu al graag delen dat ik het verschil kan merken met vroeger.

 

Wanneer iemand me in de maling neemt, komt het minder hard binnen en voel ik me iet meer afgaan of kwetsbaar. Ik erken nu meer hoe ik ben en waardeer ook meer hoe ik reageer en in elkaar steek. Daardoor kan ik die grappen en andere zaken veel beter bij de ander laten.


anoniem
> 2 jaar geleden

7
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Hoi, waar heb je zo'n cursus.....?


jola
> 2 jaar geleden
Reactie:

Jola, op deze site kun je ook zoeken naar therapeuten die gespecialiseerd zijn in hooggevoeligheid.


Anoniem
> 2 jaar geleden
Reactie:
Veel begrip en herkenning . Ik was voor het eerst depressief op mijn 12de. De rest van mijn leven met geregelde tussenpozen, veel slaapproblemen . Veel familiaal en sociaal onbegrip. Grote eenzaamheid. Op zoek naar de juiste therapie om met de hooggevoeligheid om te kunnen gaan.

Annelies
14-11-2021

Jouw reactie:



Verhaal 18 - Zowel mijn kinderen als ik zijn HSP

Ben 62 jr. En doordat mijn zoon vertelde dat hij getest was en een hsp was.

 

Toen ben ik gaan nadenken want ik wsa net zoals hij vlug geraakt,vlug boos ,verdrietig,te veel meeleven en lijden met anderen.En kwam tot de conclusie dat ik dat ook wel eens kon zijn .

 

Op dit moment leef en lijd ik erg mee met mijn dochter die een kinderwens heeft en zelf ook een hsp is .Ik maak me vreselijk veel zorgen of dit allemaal wel goed komt. Daarom ga ik hulp zoeken bij een therapeut, want dit voelt niet prettig.


Anny
> 2 jaar geleden

7
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Ik ben benieuwd of jij je net als ik ziek voel en hartkloppingen krijgt bij elke emotie, leuk of minder leuk.


Annemarie
> 2 jaar geleden
Reactie:
Zoek geen therapeut in het zweverige circuit maar iemand die met beide benen op de grond staat.
Succes

Anoniem
27-05-2021

Jouw reactie:



Verhaal 19 - hoogsensitieve mannen

Op aanraden van mijn psychologe een boek gelezen over hoogsensitieve mannen.
Wow, eindelijk weet ik wie ik ben en dat ik zeker hier niet alleen in ben.
Er is nog werk aan de winkel maar wat een opluchting.

Eric
27-08-2020

7
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 20 - Ik kan geen aansluiting vinden bij mensen

Hoi ik ben een vrouw van 37 jaar oud ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen met vertellen maar ik heb me altijd anders gevoelt dan andere ik heb geprobeerd om in me school jaren ergens bij te horen maar ik voelde me buiten gesloten want ik werd gepest vroeger al op school en nu weleens nog steeds ik heb zelfs een IQ test laten doen omdat ik merkte er klopt iets niet maar heb verder zelf onderzoek gedaan en ben er achter gekomen dat ik een HSP.er ben en dat ik een oude ziel heb ik heb van allebei erg veel last omdat ik geen aansluiting
bij mensen kan vinden bij mensen die het zelfde hebben zoals ik ....ja...ik kan goed met mij man praten maar hij heeft ook zo zijn eigen dingen aan zijn hoofd ....en ik wil meer mensen ontmoeten die het zelfde hebben ik ben heel erg gevoelig en kan ook gevoelens van andere overnemen dus zo ook negativiteit en andere gevoelens erg vervelend vind ik dat dit leven voelt soms zo eenzaam ondanks dat ik een gelukkige liefdesrelatie heb voel ik me zelf eenzaam en alleen ik wil me meer begrepen voelen misschien dat ik dan wat positiever in het leven kan gaan staan

Anoniem
28-06-2021

7
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
op facebook zijn er best wel wat groepen waar je hsp, kan delen en uitwisselen en elkaar tips en trucs kan geven.
En soms is coache en of therapeut erg fijn om te hebben. ik heb dat zelf ook en ik kan daar kwijt wat ik niet bij mn familie, vrienden, vriend, etc kwijt kan. dat lucht al enorm op en vindt gelijkgestemden.

Anoniempje82
30-06-2021
Reactie:
Dankjewel voor je reactie op mijn bericht bedankt voor je advies ik ga het verder uitzoeken

Anoniem
01-07-2021
Reactie:
En ik ga ook opzoek naar een therapeut

Anoniem
01-07-2021

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 21 - Hele dag het gevoel dat niemand me mag

Een week weg met 3 gezinnen. En ik merk dat ik weer zo gevoelig ben.
Alles komt binnen, als een vriend wat zegt over mijn kat die niet door ons kattenluik kan omdat zijn chip niet goed werkt en wij terug naar huis gaan. Snapt ie daar niks van en vind hij dat we het gewoon moeten laten. Dan word ik zo boos en moet ik huilen. Omdat hij de liefde van mij voor dieren niet snapt.
Mijn vriend zegt laat het toch niet binnen komen.maar ja dat doet het wel. Ik ben zo'n oprecht mens, altijd echt geïnteresseerd in mensen. Maar ik heb al van kind af aan het gevoel dat ik mezelf niet kan zijn...ik ben heftig dat weet ik, maar heb een goed hart . Heb altijd het gevoel dat ik iemand moet zijn die ik niet ben. Ben ook altijd op zoek naar mensen die mij snappen. Ik MAG niet gevoelig zijn in deze wereld.
Ik heb ook vreselijk last van angsten, omdat ik zoveel nadenk, het gaat maar door.. om gek van te worden.
Iedereen is tegen me, niemand mag me dat gevoel de hele dag.
Ik hoop dat ik iemand vind dit dat ook heeft.
Ik woon vlakbij Alkmaar ben 41 .

Linda
28-07-2021

7
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Er is niets mis met je. Een week weg met 3 gezinnen dat is de hel voor een HSPer. Bewaak je grenzen. Mijn vriend zegt ook altijd: Trek het je toch niet zo aan. Dan wordt ik boos want het is zo makkelijk gezegd maar hoe doe je dat?

Pauline
08-10-2021

Jouw reactie:



Verhaal 22 - Ik reageer behoorlijk extreem op allerlei prikkels

Gelukkig heb ik geleerd om om te gaan met mijn klachten. Ik reageer behoorlijk extreem op allerlei prikkels; zowel mensen als geluiden als hectiek. Het schoolplein vond ik vreselijk; al die ouders. Alles komt hard bij me binnen.


Gelukkig heb ik geleerd, via hypnotherapie en visualisaties, om in mijn eigen wereld te kunnen zijn. Zelfs midden op een schoolplein. Het is er nog wel en ik vind het nog steeds een opgave om tussen al die mensen te staan maar het lukt!

 

Ik kan mijn eigen kinderen weer brengen en ophalen. Bovendien heb ik geen oordeel meer over mezelf. Ik ben gewoon zoals ik ben en daar ben ik blij mee.


Anoniem
> 2 jaar geleden

6
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Nog goede tips voor mensen die aan het begin staan?

Tof dat er hoop is
01-02-2021

Jouw reactie:



Verhaal 23 - Puzzelstukjes vallen op hun plaats

Hallo allen,
Veel herkenning in de verhalen. Ik vermoed sinds kort dat ik hsp-er ben. Geluiden en aanrakingen komen heftig binnen. Drukke plaatsen met veel mensen ga ik graag uit de weg. Meer vanwege het feit dat ik continu 'aan' sta. Emoties (wanneer ik het toe laat) zijn intens. Ik heb jaren mijzelf afgevlakt qua emotie. Ik denk uit zelfbescherming. Doorgaan, doorgaan, doorgaan en niet in het 'nu ' leven. Ik ben assertief, maar kan hierin ook erg fel zijn en een kort lontje hebben. Dus uit bescherming van mijzelf en anderen kropte ik het liever op. Ik snapte niet waarom ik zo snel moe ben, maar nu lijken de puzzelstukjes op de plaats te vallen. Dank jullie voor jullie openhartigheid.

Deej
> 2 jaar geleden

6
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Pfffffffff dit is zo herkenbaar.

Ik heb 2 jaar geleden al een klein puzzelstukje over HSP gevonden maar er niet veel mee gedaan als wel een boekje gelezen, daar bleef het wel bij.

Nu ben ik weer (voor de zoveelste keer) overprikkelt en door het lezen op diverse site's en boeken over HSP komen er nu bij mij zoveel puzzelstukjes bij elkaar........... Ik ga nu aan de slag met diverse bronnen en hopelijk geeft mij dat de handvatten in welke vorm dan ook, om de balans en de controle te vinden om hier mee om te gaan...................nooit te oud om te leren, ben nu 63 jaar, maar het voelde als dat iedereen dit heeft, maar ik de enige was die er last van had en dat het bij mij hoorde, soort van het is mijn schuld.

Ik hoop dan ook veel van dit forum te leren en ook ik dank jullie voor de openhartigheid.


Carla
08-09-2020
Reactie:
Beste Deej,

Je verhaal is heel erg herkenbaar. Ook ik denk dat ik mijn emoties maar heb leren afvlakken want anders raak ik overspoeld met emoties en dat lijkt niet leefbaar te zijn. Heb jij dit ook meegemaakt toen je in een relatie zat? Ik merk dat ik daar heel veel moeite mee heb namelijk. Het is moeilijk om van iemand te houden en intiem met iemand te zijn wanneer je je gevoelens afvlakt...

Groetjes

Topolina
10-02-2021
Reactie:
zo herkenbaar allemaal.

Jammer dat hier geen forum is om direct te kunnen praten.

Anoniem
28-02-2021

Jouw reactie:



Verhaal 24 - Het is best zwaar op dit moment

Lieve allemaal,

Ik ben 36 jr en onder andere een hsp. Ik kreeg ooit een boek over dit onderwerp met ( dacht ik toen ) een beetje een zweverige kaft.... aangezien ik totaal niet zweverig ben aangelegd heb ik het in eerste instantie ergens neer gelegd en ben ik er later toch eens in gaan lezen. Wat schrok ik van de herkenning!
Nu in de tijd van Corona heb ik heel veel spanning. Dat komt omdat ik de loop van omstandigheden steeds een stap voor lijk te zijn. Gewoon door de feiten en alles wat er gebeurd op een logisch rijtje te zetten en een beetje vooruit te denken, zie je zo ongeveer situaties aankomen. Ik heb het al op mijn werk meegemaakt. Ik zei weken geleden al dat de situatie uit de hand aan het lopen was, toen werd er nog gereageerd (zoals ik dus vaker te horen krijg) maak je niet zo druk. Het gevolg is nu dat we ongeveer 4 weken later al een deel positief geteste cliënten hebben, waarvan al 1 overleden, en nu ook steeds meer collegae zich ziek moeten melden. Ik ben door mijn zwangerschap 4 weken geleden al niet meer gaan werken omdat ik deze bui al zag hangen. Waar ik het meeste moeite mee heb, is dat de overgrote meerderheid van de mensen deze voelsprieten niet lijken te hebben. Daar kan ik moeilijk mee overweg voor mezelf en stuit dan ook heel vaak op onbegrip en vind geen steun bij mensen. Ik denk dan elke keer weer, dit zat er toch aan te komen? Waarom “zien” jullie dat niet? Ik word dus vaak niet begrepen en neergezet als paniekzaaier, druktemaker, negatief, oh daar heb je haar weer. Het voelt heel eenzaam omdat ik niemand in mijn omgeving heb die deze voelsprieten ook heeft. Dat staat ook in dat boek beschreven, dat de HSP mensen in de minderheid zijn want het overgrote deel van de bevolking heeft “het” niet, en dat stuit op onbegrip waardoor je dus ook niet jouw gevoelens, gedachtes, ongerustheid en dat alles kunt delen. Want zij hebben gewoon die voelsprieten niet.
Het is nu al zo’n eenzame tijd, maar door dit niet begrepen worden-gevoel, word het des te eenzamer. Heb het best zwaar op dit moment. Huil elke dag en weet me geen raad.

Kim
> 2 jaar geleden

6
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Beste kim ik kan heel goed met je meevoelen je zal met andere dingen in je leven, vaak een stap voor zijn ben een man van 72 jaar en weet sinds twee jaar dat ik een hsper ben eigenlijk weet ik het mijn hele leven al ik was altijd anders dat werd me vaak verteld kreeg het van mijn huisarts te horen had geen idee wat dat inhield maar kreeg ook te horen dat ik P.T.S.S. had ben gelijk naar een psygoloog heeft me geweldig geholpen en sta op dit moment geweldig in het leven de zon schijnt me elke dag toe ja ,ik wil best anders zijn maar ,praat er wel over met iedereen om me heen

bob
22-09-2021
Reactie:
Hoe herkenbaar. Ik heb het zo vaak te horen gekregen. Mijn negatieve werkhouding, altijd beren op de weg zien. Maar helaas kwam het bijna altijd uit. Ik probeerde het weg te drukken maar het gevoel dat het niet klopte was heel sterk en achteraf kon ik het vaak plaatsen. HSP ers zijn de zieners en de onheilsprofeten uit vroegere tijden. Een belangrijke rol voor de gemeenschap maar in de huidige maatschappij helaas niet geaccepteerd. Ik ervaar het als een zware last en ben zoekende naar een manier om hiermee om te gaan.

Pauline
08-10-2021
Reactie:
Niet alles en iedereen is uw wijsheid waard. De juiste mensen helpen en daardoor geholpen worden.

Bert
12-11-2021

Jouw reactie:



Verhaal 25 - Meer inzicht gekregen in hoe ik ben

Naar aanleiding van een reactie die ik gelezen heb, heb ik weer iets meer inzicht in hoe ik ben. Het is mij duidelijk dat ik hooggevoelig ben, maar ik was aan het twijfelen want ik heb wel last in gezelschap of in een winkel om de geluiden en rumoerigheid. te ondergaan, maar dat gaat wel vrij snel weer over als het voorbij is. Waar ik heel veel last van heb is als ik zie en voel dat kinderen het zwaar hebben, en als ik zie dat ze zich niet begrepen voelen. Dat vind mijn omgeving overdreven en ze begrijpen niet wat ik zie, ik heb geprobeerd om aan te geven wat ik voel en zie met de beste bedoelingen , maar dat is mij zeer kwalijk genomen. Ik probeer ook altijd ellende op tv niet te zien ik word daar beroerd van . Ik zou heel graag met mensen willen praten die begrijpen wat ik voel . Ik woon in Apeldoorn en hoop op een reactie. Gr.

Adrienne
> 2 jaar geleden

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 26 - Ik heb hsp

Ik heb hsp.
Ik kom net uit een burnout en merk dat als er teveel op mij afkomt (teveel afspraken, teveel dingen om te doen of moeten doen) ik het niet meer trek en negatief ga voelen en woede aanvallen krijg waarbij vaak mijn partner het loodje legt. In relaties is het soms heel moeilijk om de ander te laten begrijpen dat bepaalde dingen teveel zijn.

Anoniem
> 2 jaar geleden

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 27 - Tips voor hsp baan, alleen werken en onderwerg zijn

Ik ben hooggevoelig en ik kan moeilijk met collega's werken. Ik werk het liefste alleen en zonder baas die op mijn vingers kijkt...
Nu ben ik op zoek naar een job waarbij ik alleen kan werken en onderweg kan zijn maar in loondienst. Hebben jullie ideeën?
Ik dacht aan adviseur of vertegenwoordiger maar misschien gaat de druk voor targets groot zijn?
Dank voor de hulp!!!

Santje
25-08-2020

6
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Planten en bloemen! Voor het eerst in mijn leven geen stress meer van mensen, collega's, stemmingen en opmerkingen etc. Planten zijn zo dankbaar als je ze goed opkweekt en verzorgt, stralen geen negativiteit uit, bloemen geuren heerlijk en hebben vaak mooie kleuren. Er zit veel wetenschap achter waardoor je steeds weer nieuwe dingen ontdekt.

Rosa
03-12-2020
Reactie:
Hoi Belinda, jou verhaal roept veel herkenning in mij op. Ik ga steeds meer erkennen dat ik een gevoeligheid in mij heb. Mag ik er zijn, ben ik een geliefd mens? Voel mij snel onzeker en angstig. Vooral in groepen, met mensen. Angst voor oordelen, afwijzing...ik merk dat ik mij vaak terugtrek en in de war raak. Ik raak mijzelf kwijt.

Diny

Diny
07-05-2021
Reactie:
Hoi iedereen, ik herken dit inderdaad. Zelf doe ik de opleiding onderwijsassistent. Zit nu in mijn examenjaar. Maar met kinderen werken en kinderen verder helpen in de ontwikkeling vind ik te gek! Dus ga vooral iets doen wat je leuk vind en kijk niet teveel naar het werken met mensen hoe ongemakkelijk akward het wel niet kan zijn. Of denken dat je op je bek gaat.

Lisa
22-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 28 - Hoort dit ook bij HSP?

Ik ben er net een paar weken achter dat ik hsp ben. Ik merk dat ik het zo ontzettend moeilijk vind om het te delen met mijn omgeving. Ook weet ik van mezelf dat ik uit het niets ineens heftig kan reageren op vooral mijn vriend. Weet iemand of dit er ook bij hoort?

Ik moet wel eerlijk toegeven dat het een hele opluchting is dat ik weet wat het is en waar mijn gevoel en mijn down momenten vandaan komen. Het geeft mij oprecht meer rust.

Desiree
21-09-2020

6
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Desiree, ik herken die heftige reacties naar mijn vriend toe ook heel erg. Dan is er voor mij soms iets niet duidelijk (gecommuniceerd) of hij is alsmaar door aan 't gaan met werk, taken, klussen, plannen, lijstjes afstrepen etc. Mijn vriend is nl. heel praktisch en rationeel ingesteld, never enough. Het feit dat we soms zo heftig op onze partners of naasten reageren is niet zo gek, zij zijn namelijk de mensen waarbij jij je het veiligst voelt. Dus ook in het uiten van je gevoelens.

N
13-03-2021
Reactie:
Ja dat is normaal!
Ik heb dat ook emoties van mijn partner komen harder bij mij binnen waardoor ik ook heftiger reageer. Als ik het dan bespreek dan zecht ze dat zij ik niet terwijl ik niet de tekst maar de emotie achter de boodschap voel

Houd er rekening mee dat hoe het bij jou binnenkomt niet persee is hoe het bij iemand anders overkomt

Anoniem
04-11-2021
Reactie:
Als ik tegen mijn omgeving vertel dat ik 'hoogsenstitief' ben, doen ze net alsof het tussen de oren zit en ik overdrijf en voelen ze zich aangevallen alsof zij dan NIET gevoelig zijn.. Enorm irritant. Ik kan het maar niet uitleggen wat hoogsensitiviteit inhoudt.

Roos
22-11-2021

Jouw reactie:



Verhaal 29 - veel mensen zien mij als 'de gek'

De combinatie van HSP en HB met veel emotioneel begrip over jezelf is erg vermoeiend. Veel mensen zien mij als 'de gek' en soms, zoals nu, is alles veel te veel gevraagd (mentale instorting van de ziel) en kan ik er helemaal niets bij hebben.

Ik weet echt niet hoe ik dit moet aanpakken, het openbaar vervoer vermoeit me zo erg (meer dan mijn studie zelf) ..... pffff heb er nu serieuze fysieke klachten van.....
ik weet het nietmeer

Michelle
> 2 jaar geleden

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 30 - Ik ben 10 en ben extreem gevoelig voor geluiden

Ik weet het nog niet heel lang. Vroeger was ik er niet bewust van, maar ik had wel steeds overal en nergens pijn. Nu wil ik zo graag kinderen ontmoeten die het ook hebben. Ik ben zelf 10. Ik heb al verschillende manieren uitgeprobeerd om in contact te komen met andere kinderen. Ik ben extreem gevoelig voor geluiden

Heleen
> 2 jaar geleden

5
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
ach schatje toch.
ik herken wat je schrijft ik was ook zo jong als jou toen ik de diagnose kreeg.
wat mij heeft geholpen zijn speciaale oordopjes die filteren de geluiden. dan kan je gewoon lekker buiten spelen je hoort ook nog, maar achter grond geluiden zijn dan veel minder en harde geluiden zijn dan gedempt. ik hoop dat je er wat aan hebt.
veel liefs queeny

Anoniem
03-10-2020
Reactie:
Er zijn "Noise cancelling koptelefoons", heb er net zelf een gekocht, die hebben een functie dat je geluid kan wegdempen. Ik zet hem vaak op als ik op het balkon zit. Ik woon midden in de stad en word helemaal gek van alle auto's en motors die langskomen. De koptelefoon helpt echt, helemaal als ik ook nog zachtjes muziek opzet. Ik kan nu weer op het balkon zitten zonder gek te worden. Haha. De koptelefoons zijn wel prijzig. De mijne is van Sony en was bijna €200, maar het is het sparen waard...En soms zijn ze afgeprijsd. Sterkte!

Demi
19-09-2021

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 31 - Elke dag toch weer dat zenuwachtige rotgevoel

Hebben jullie dat ook? Ik doe mijn werk al jaren lang en weet eigenlijk precies wat ik moet doen, maar elke werkdag heb ik toch weer dat zenuwachtige rotgevoel of ik het vandaag wel weer allemaal goed gedaan krijg. Ik wou dat ik me daar eens geen zorgen meer over maakte, bah. Zeker nu net na mijn vakantie is het heel heftig, alsof ik opeens niet meer zou kunnen wat ik altijd al deed.

Danielle
18-08-2020

5
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken het zo goed!!

Rose
28-01-2021
Reactie:
Dit herken ik heel erg. Het lijkt wel een examen die ik elke dag moet afleggen. Vooral in een tijd dat ik moeite had met een collega en leidinggevende deed ik elke keer een schietgebedje voor ik naar mijn werk ging. Gelukkig zijn deze er niet meer en gaat het stukken beter maar de angst iets verkeerd te doen of iets niet te kunnen blijft terwijl ik vaak naar huis ga met het gevoel van zie je wel het ging heel erg goed.

Anoniem
29-01-2021
Reactie:
Ik herken dit heel goed! Ik ben een HSP'er en ben altijd al angstig geweest sinds mijn kindertijd. Ik was op de een of andere manier altijd zenuwachtig zonder aanleiding. Gevoelens en prikkels neem ik intens waar. Door de jaren heen heb ik verschillende moeilijke levenservaringen en grote ontgoochelingen gehad waardoor ik een angststoornis heb ontwikkeld. Ik had al aanleg door mijn familiesituatie & opvoeding, maar ik vermoed dat het zenuwachtig gevoel bij jou ook iets gelijkaardigs is. Dus, misschien een lichte angstproblematiek. Veel sterkte en beterschap! ik neem zelf medicatie hiertegen en het heeft mijn angstig gevoel voor een groot stuk weggenomen en het leven draaglijker gemaakt.

Roos
22-11-2021

Jouw reactie:



Verhaal 32 - Bang raar te zijn

Ik kan /durf me soms niet te uiten...
Bang raar te zijn // of anders te zijn.... Mensen trekken aan me .. bang nee te willen zeggen (tegen sommige dan. ) Ik eet niet of minder als ik stress heb of iets.... Ik moet het heel rustig aan doen... Ik weet precies wat ik wil en wat ik nodig heb ... Maar het is zo naar!!!

Macy
> 2 jaar geleden

4
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik ken het helemaal

Loes
28-08-2020

Jouw reactie:



Verhaal 33 - Ik zit in een rollercoaster

hoi lieve mensen
ik zit in een rollercoaster... ben 24 jaar.... heb echt extreeeeem geleefd!!! holy shit! tot mijn 21e.. toen had ik al 2 jaar een depressie en. burnout maar ik ging maar door. ik kwam van topsport Amerika terug naar Nederland en wilde alles vergeten.. maar ging onbewust zo hard door in oude patronen. tot ik nu 24 jaar zelfs in de zomer... .(normaal alleen in de winter heel erg depressief) helemaal OP ben. ik ben opgebrand. fysiek en emotioneel... ik moet heel veel verwerken, maar kan ook weinig slapen. ben terug bij mijn ouders thuis.. waar alles begonnen is.... alle emotionele pijn... extra geïrriteerd dus. ik kijk nog te vaak om me heen bij andere mensen en baal er dan van waar ik nu "ben", en denk dan vaak aan het verleden en denk dan waarom ben ik er niet eerder achter gekomen. ik heb weinig vrienden nu ook omdat ze mijn "karma ontmoetingen" waren en ook omdat ik nu zo op ben dat reizen naar Amsterdam te veel voor mij is... (zit nu in het oosten van het land) het voelt goed om dit te delen met jullie. ik vroeg me af: als er iemand is hier in deze groep die een beetje hetzelfde pad heeft belopen als ik (of niet) met mij een penvriendin wilt zijn of af en toe met mij wil sparren? ik dacht ik kan het altijd proberen. er gebeurt zo veel bij mij ik merk dat ik soms behoefte heb aan alleen een luisterend oor en andersom, gewoon praten met iemand die hetzelfde meemaakt. heel veel liefs aurelia

aurelia
25-07-2021

4
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Aurelia ik wens je veel sterkte bij het ombuigen van patronen. Loodzware taak. Maar haalbaar al dan niet naar eigen tevredenheid. Ik ben 39 en herken mij in je verhaal. Delen van je verhaal zijn mij ook overkomen. Best gek dat het leven je vaak overkomt.

Jessica
16-08-2021
Reactie:
Hoi Aurelia, Ik ben 3 jaar geleden in ongeveer zo'n zelfde soort traject terecht gekomen. Nu 3 jaar later kan ik zeggen dat ik aardig met hoog gevoeligheid om kan gaan maar ook nog hier en daar er obstakels van ondervind. Ik ben zelf 25 jaar. Mocht je nog de behoefte hebben om hierover te sparren mag je me dat laten weten, ik sta hiervoor open. Mvg Tom

Tom
19-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 34 - Heb net ontdekt dat ik hooggevoelig ben

Hallo
Ben 67 jaar en heb net ontdekt dat ik hooggevoelig ben. Alles valt op zijn plek. Was altijd wel een gevoelig punt maar door werk en druk leven beheersbaar. Nu pensioen en corona kwam het zo heftig binnen dat ik wel op onderzoek moest gaan. Dat is stap 1.

Anoniem
25-07-2021

4
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hi, ik ben 66 en heb ook pas ontdekt dat ik hsp ben, heeeel veeeel valt nu op zijn plek, eindelijk dan toch. T is niet makkelijk, k heb vooral moeite met relaties, met vreemden voornamelijk zoals buren etc. Mijn relatie met mijn man, die autistisch is, is moeilijk maar wel fijn omdat er wederzijds begrip en respect is

Ilona
19-03-2022

Jouw reactie:



Verhaal 35 - Geschreven spinsels. Razernij en voorbij.

Geschreven spinsels. Razernij en voorbij.

Amper licht volstaat.

Gevangen in het leven
Berekend noch toeval

Een dief in de nacht heeft mijn dromen gestolen en me van mijn slaap ontnomen.
Op de tast dwaal ik. In het duister word ik niet achtervolgd. Dat schimmenspel word mij gespaard. Wat levensloos lijkt blijkt een verademing te zijn.

Ik wil vervellen uit mijn vel het uit zich kokhalzend maar ik zit vast
het verleden heeft in mijn vel gesneden onderhuids
op basis van rede heb ik gesparteld.

Walgelijk ongespogen gal. Uit. Uitgewurgd. Doorheen en vooral temidden. Gescheten en gespogen. Volg de kronkel. Verwerp het leven. Of dat van een ander. Controle.


Ik ben alles wat amper overblijft.
Controle voorbij
enkel ademhalen
sleur erdoor en voor wat
een stap voor op chaos
de laatste profeet.


Doorheen slijk en stront tot mensenleven hervormdt. Nietige pulp of brij zo zielig in zijn hoeveelheid
Tot eeuwig leven verleidt.
Met als prijs het hierNUmaals.

Bert
29-07-2021

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 36 - Een stap voor op chaos

Ik begrijp u. Een stap voor op chaos. De juiste vragen stellen. Geniet van de pieken. Adem in en uit. Koester de juiste mensen. De wereld is niet klaar voor u. Voel je hartslag. Adem in en uit. Verlies jezelf. Laat de schemering je schaduw vinden en omarm die. Adem in en uit. Zoek niet in de duisternis want die is te comfortabel. Laat je gedachten razen tot woorden. Herbeleef de woorden. Adem in en uit. Ik ben ook nog altijd onderweg. Tot de laatste dag. Dit is het maar. Mens zijn.

Bert
29-07-2021

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 37 - Een goed adres voor hooggevoeligheid en burn-out?

Hoi ik zou graag willen vragen of iemand ervaring of een goed adres heeft voor iemand met hooggevoeligheid en burn-out? Dank bij voorbaat

Leon 78
04-09-2021

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 38 - Boosheid en angst

Hoi allemaal,

Ik ben op dit moment opgebrand. Vanuit vroeger heb ik me (onbewust) een patroon aangeleerd om altijd vrolijk, lief en aardig over te komen. Ik voel heel erg wat iemand nodig heeft, hoe iemand in elkaar zit en wat voor sfeer er is in een groep met verschillende karakters. Ik verlies me bijna altijd bij anderen. Ik vertrouw in het bijzijn van andere soms niet op mijn gevoel en daardoor ga ik keer op keer mijn grenzen voorbij. In het verleden vaak dat ik bij verschillende personen op een gegeven moment zóveel boosheid voel, irritaties en frustraties. Maar ik duwde het weg want het “ligt aan mij, ik beeld het me in”. Het sloopt me en ik voel me zo minderwaardig. Op dit moment probeer ik de juiste hulp te vinden om dit patroon te doorbreken. Iemand die dit herkent?

Pleun

Pleun
14-11-2021

4
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Spiegel

Volg je intuitie

Bert
16-11-2021

Jouw reactie:



Verhaal 39 - Fijn om even te delen

Ik weet niet goed waar te beginnen.
De laatste drie jaar waren pittig. Conflicten gehad met een oud vriendin en ze kon de "kritiek" van mij en mijn zusje niet handelen waardoor ze hard in de aanval ging en hele gemene dingen heeft gezegd. Toch heb ik het moeilijk gehad om haar los te laten. Ik mis nog steeds bepaalde dingetjes, maar in het grote geheel is dat gemis wel weg.

Ik zat toen al in therapie om te leren om gaan met bepaalde fobieën. Echter na twee jaar merkte ik steeds meer aversie en dit kwam dus omdat ik steeds meer het gevoel had geen regie meer over mijn leven te hebben. Mijn therapeut had te veel invloed. Ging te veel in me hoofd zitten. Ook merkte ik dat er geen gezonde client therapeut verhouding was. Omdat ze geregeld prive zaken deelde. Het voelde iig totaal niet goed meer en ben mezelf erdoor juist meer door kwijtgeraakt.

Helaas heb ik in de afgelopen twee jaar ook mijn andere vriendachappen moeten verbreken. Gaven te veel stress. Er is nu veel vrijheid maar mis wel de leuke kanten van een vriendschap. Het moet alleen een beetje meer vrijblijvend zijn. Niet te veel verplichtingen en praten over problemen.

Door social media en vriendinnen en mijn therapeut kreeg ik positieve aandacht zodra ik er leuk uitzag. Complimentjes over kleding ect. Onbewust ben ik toen doorgeschoten in het shoppen en steeds leuke kleding willen dragen. Maar dit voelde steeds leger en leger. Heb laatst een hoop kleding weggemieterd en probeer mezelf weer terug te vinden naar wie ik was vóór al dat kleding gebeuren. Maar vind dit nog best lastig. Social media heb ik begin dit jaar stop gezet en voelt veel beter nu.

Ik worstel dus wel heel erg met een stukje onrust in mezelf. Dit komt zowel door externe veranderingen die elkaar te snel hebben opgevold. Als een intern probleem van te weinig zelfvertrouwen. Wat zeker door bepaalde gebeurtenissen nog meer is geknakt. Ik heb wel deelgenomen aan een assertiviteitscursus. Maar dit was in groep met mensen die ook zo hun problemen hadden. Dit steeds aanhoren kon ik op dat moment niet meer handelen en ben ermee gestopt. Ik denk dat het assertieve wanneer het echt moet er wel in zit, maar vooral mijn zelfbeeld is waar ik opnieuw mee worstel.

Heb ook chronische eczeem ontwikkeld en dit vind ik wel heel vervelend en zie dit ook als een extra motivatie om mezelf meer rust en ontspanning te gunnen. Maar door mijn faalangst, zelfbeeld en perfectionisme is dit een dagelijkse uitdaging.

Ik heb ook geen behoefte aan medelijden daardoor heb ik ook oa die vriendschappen verbroken. Te veel focus op problemen, kreeg geen lucht meer van. Maar het voelt wel fijn om alles of bijna alles er ff uit te knallen.
Ik kan goed praten met me familie maar hun hebben ook zo hun dingen en voelt ook weleens fijn om zo anoniem tegen onbekende te delen.

Anoniem
> 2 jaar geleden

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken dit helemaal! Kennelijk wekt mijn uiterlijk (zie er goed uit, en draag leuke vrouwelijke kleren) de indruk dat alles mij maar komt aanwaaien en ik me heel makkelijk sociaal beweeg / wel een groepsdier zal zijn.
Als mensen dan merken dat ik niet het typje ben van het hoogste woord of de meeste lachers op de hand maar bescheiden, rustig en gevoelig/onzeker, dan lukt het (me) haast niet om te verbinden, cq dan ebt de echte interesse van de ander weg. Terwijl ik buiten de HSP-makke, gewoon een lief en lollig mens ben. Maar ik ervaar dat we in onze tijd niet echt dieper willen kijken of een beetje moeite voor elkaar willen doen. Dat is verdrietig voor de minder extraverten en gevoeligen zoals wij.
Ik heb ook afstand genomen van een aantal vriendinnen die altijd alleen maar kwamen halen (of hun heavy shit kwamen parkeren) en nooit eens iets brengen.. zoals een echt oortje voor mij (zonder dat het dan uren en uren over lastige dingen hoeft te gaan...daar heb ik dan ook weer geen trek in, om te zwelgen in medelijden over en weer - of dat de ander het dan weer overneemt of naar zich toe trekt) of gewoon leuke en gezellige dingen ondernemen!
Meermaals aangekaart maar het zat er niet in.. het slurpte energie en leverde mij niets op. Ben ook wel een gever, maar graag meer in balans. Ik wil niet altijd maar andermans therapeut zijn omdat ik zo emphatisch ben en goed luisteren kan.
Kamp ook van baby af aan met eczeem, maar is nu de laatste jaren stukken rustiger.


Astaire
08-09-2021

Jouw reactie:



Verhaal 40 - Moe! Moe! Moe!

Moe! Moe! Moe!

Dag in dag uit!
Stress op t werk. Altijd mijn probleem. Ik word betiteld als negatief en durf de mensheid niet eens meer aan te spreken, want dan krijg ik weer commentaar. Eerlijk zijn tegen mensen als je al ziet aan de foto van iemand dat t niet ok is. Lezen van brieven en teksten zet mijn systeem al in gang. Moe word ik ervan.

Nu ben ik bezig met mezelf. Zonder succes! Bij de ene werkgever ontslagen. Bij de volgende gaat t alweer mis. Jawel Ik heb het weer voor elkaar gekregen de sfeer en irritatie binnen het team op de tafel te krijgen. Wel ten koste van mezelf, maar... t is gebeurd. Compleet front tegen me. Conclusie ik heb nog iets als zelfrespect en zelfwaardering. Nu ben ik verder aan het kijken. Ik werk als leerkracht en kan kinderen haarfijn aanvoelen... duh!

Welke banen hebben jullie? Zou graag supermarktmanager willen worden of misschien wel iets met hr.

Ik weet alleen niet of dit iets voor me is. Ben nog dringen aan mezelf aan t werken, maar wat een klus.... fijne avond allemaal!

Hopend op reacties!

Anoniem
> 2 jaar geleden

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Misschien is dit al jaren geleden geschreven, zie geen datum maar; wouw wat herkenbaar. Ik weet niet hoe oud je bent maar zo te lezen iets jonger dan mijn 58 jaren. Ik heb 30 jaar met dezelfde problemen gewerkt als jij. Solliciteren was nooit een probleem maar eenmaal op de werkvloer...Ik was altijd de zwakke schakel. Lastig communiceren met mij. Gevolg; 3 keer ontslag na vaste aanstellingen en meerdere overplaatsingen. Ik heb in de zorg en welzijn sector gewerkt. Een sociaal beroep. Kinderen voelde ik ook heel goed aan, maar samenwerken was een drama. Maar met een managerfunctie maak je het jezelf volgens mij ook erg lastig. Als ik het over kon doen zou ik werk zoeken waarbij je niet teveel hoeft samen te werken.
Succes en sterkte!


santosha
07-10-2020

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 41 - hsp, maar ga wel graag naar evenementen

Ik ben hsp, dat is bevestigd door een psygoloog.

Maar in tegenstelling tot de meeste hsp'ers ga ik wel graag naar evenementen enzo... ookal vermoei ik mij daar echt helemaal in, blijf ik toch sociaal doen uit angst iets te missen. Ik blijf dan s'avonds nog super lang wakker om op te laden.

Heeft iemand dit probleem ook?

Ella
10-02-2021

3
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ja, Ik heb dit ook! Ik hou van uitgaan en ‘socializen’’ met mensen. Ik moet er inderdaad ook van opladen en raak er erg vermoeid van. Ik heb niet meer de angst iets te missen op sociaal gebied. Dit heb ik een paar jaar geleden wel erg veel gehad. Ik blijf ‘s avonds ook lang wakker. Waarschijnlijk doordat ik de hele dag op school ben en met school bezig ben geweest. Ik heb, net zoals jij, ‘me-time’ nodig om me op te laden.

Lara (17 jaar)
05-03-2021
Reactie:
heel herkenbaar!

fleur
15-03-2021
Reactie:
Kennen jullie hsp/hss, misschien sluit dat beter aan.

Nora
28-02-2022

Jouw reactie:



Verhaal 42 - Groot vermoeden dat ik een HSPer ben

Ik ben Lisa, 24 jaar en ik heb ook een groot vermoeden dat ik een HSP'er ben. Alles wat ik moet ondernemen, of gewoon alleen al thuis zitten geeft stress en zelfs geluiden van borden die tegen mekaar klinken, zorgen voor pijn in mijn oren. Als ik op drukke plaatsen ben, krijg ik het al benauwd. Letterlijk alles is stress. Ik voel me nooit relaxed en dat gevoel heb ik al heel mijn hele leven. Ik heb wel op 5 jarige leeftijd zware brandwonden opgelopen, en heb redelijk lang in het ziekenhuis gelegen. Misschien kan dit ook een uitlokkende factor zijn geweest, maar ik geloof erin dat ik dit ook van nature ben. Daarnaast heb ik ook al wat fysieke onderzoeken laten doen omdat ik me fysiek nooit goed voel (last van misselijkheid, kortademig, snel duizelig,...) , maar er is tot nu toe niet veel uitgekomen. Vervolgens heb ik ook wat psychologische begeleiding waar ik ademhalingstechnieken krijg aangeleerd om beter met stressvolle situaties om te gaan. Hebben jullie hier ook last van? en hebben jullie tips hoe ik er best mee omga?

Ik hoor het graag.

Groetjes Lisa

Lisa
30-03-2021

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Lisa,

De pijnlijke oren door het geluid van borden die op elkaar klinken heb ik ook echt heel erg. Als iemand de vaatwasser uitruimt en ik sta er vlakbij dan bied ik altijd even aan dat ik het doe ;). En wat ik laatst ergens heb gelezen over HSP zijn is dat het niet komt door een traumatische ervaring maar dat jij het gewoon in jou hebt, zoals jijzelf ook typt, jij bent dit van nature. Maar mensen kunnen hier een andere kijk op hebben. Blijf vooral bij wat jij vindt
J.

J
12-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 43 - Hoogsensitief en relaties

Hoogsensitief en relaties; ik heb erg veel moeite met relaties in combinatie met mijn hooggevoeligheid. Ik let op elk woord die mijn partner zegt, de toon ervan, gezichtsuitdrukkingen, lichaamsbeweging..alles ben ik aan het overanalyseren. Ik ben perfectionistisch en heb controledrang, wat een relatie hebben erg moeilijk maakt. Het is constant een gevecht met mezelf en ik ervaar meer stress dan dat ik ervan geniet. Ik kan zo van streek raken door de kleinste dingen, ik ervaar dan zulke heftige emoties, terwijl een ander niet snapt waar ik me druk om maak en zegt dat ik het los moet laten. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en put mezelf uit, bijna dagelijks. Hierdoor ervaar ik ook lichamelijke klachten als hoofdpijn, hartkloppingen, opgejaagd gevoel en neerslachtigheid. Soms sta ik op het punt om de relatie te verbreken omdat ik mijn gevoelens niet meer aankan, terwijl mijn partner niks verkeerds doet. Herkent iemand dit ook en heeft iemand tips om hiermee om te gaan?

Anoniem
19-04-2021

3
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken dit helemaal! Mijn man is pas met pensioen en de hele dag om mij heen en ik word gek!!!

Linda
20-04-2021
Reactie:
Ja ik herken dit ook je ervaart dan zulke heftige gevoelens waar een ander ze ach joh doe normaal ik ervaar ook van die heftige gevoelens en dan voel ik me soms niet begrepen ik wil ke relatie ook soms verbreken omdat uet me te veel word...heb ik ook een paar keer uit frustratie ebln boosheid geroepen....en toen zei hij jammer dat ik je niet gelukkig kan maken. Maar we hebben het toen uitgesproken en h ik j is een hele lieve man ....hij is ook heel erg lief voor me dus mijn alles dus ik kan de relatie niet verbreken want ik hou heel erg veel van hem en u zult dat ook hebben en weetje wat het voordeel is mijn man heeft alpinisme en die zegt vaak als ik ergens last van heb laat het los....mijn man denk heelsimpel en dat heeft een goede werking op mij dan pieker ik en dan denk ik niet te veel over de dingen na ik weet niet hoeveel koffie u drinkt maar minderen naar 3 man per dag bijvoirbeeld probeer te bedenken dat als u man iets zegt dat bij u hard binnen komt het niet zijn jesldeoeling is.....ik ben ook perfesonistisch maar niemand is perfect ik ook niet waarschijnlijk denk je te veel kna over elk klein dingetje en dat maakt dat je uitgeput raakt ik weet dat het moeilijk is maar soms moet ie dingen ook op zijn beloop laten alles komt uit eindelijk goed neem heel veel rust

Anoniem
28-06-2021
Reactie:
Heel herkenbaar..Ik hou de hele dag rekening met mijn partner..Scan steeds hoe hij in zijn vel zit. Vervolgens weer last van zijn emoties..Wat weer wat met mijn humeur doet..Wil echt graag leren om meer te filteren..Maar ook in vriendschappen ben ik meer met de ander bezig dan mezelf..Vroeger in mijn thuissituatie was dit ook, vanwege mijn moeder die last had van depressies, stemmingswisselingen en veel op bed lag..Denk dat het daar is versterkt. Er zijn een hoop goede boeken die je misschien kunnen helpen. Ik zelf kan ze ook zeker gebruiken! 😉

Loes
05-07-2021

Jouw reactie:



Verhaal 44 - Jaloers door laag zelfbeeld als hsp-er

Hsp-er zijn is meestal mooi. Je ervaart de dingen intenser. Maar wat ik erg vervelend vind is dat ik zo jaloers kan zijn. Ik heb gelezen dat het juist te maken heeft met HSP, gebrek aan zelfvertrouwen en jezelf niet goed genoeg vinden. Ik weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan of hoe.ik er van af kan komen. Maakt me verdrietig.. kan niet bedenken waardoor ik dit lage zelfbeeld heb. Fijne jeugd gehad. Help ...

Diana
13-06-2021

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Dag Diana,
Van tijd tot tijd heeft denk ik iedere HSP'er wel een lage zelfbeeld, zeker in deze maatschappij waar alles zo oppervlakkig is geworden en er geen tijd meer is om stil te staan bij het alledaagse. Ik heb zelf een pijnlijke, eenzame jeugd en kindertijd gehad, maar haal nu vooral zelfvertrouwen uit zaken die ik goed kan en vind steun bij mensen die deze zaken weten te waarderen. Ik zou je aanraden samen te komen met mensen die dezelfde passies en hobby's hebben als jou. Dat zal je alleszins beter doen voelen.🥰

Roos
22-11-2021

Jouw reactie:



Verhaal 45 - Hebben jullie ervaringen met LTO3?

Hebben jullie ervaringen met LTO3, hoe jezelf of je partner er op reargeert? Heb gelezen dat mensen met onder andere autisme, add, adhd, HSP, depressie etc, veel baat bij hebben bij dit supplement, beter dan bij Ritalin oid en of de andere farmaceutische medicatie ?

Ik heb/ben hsp'r maar door mijn traumatische achtergrond heb ik me als kind leren voelen en emoties en gevoelens onder woorden kunnen brengen. Daarnaast deed ik er letterlijk niet toe, mijn mening etc. en hierdoor was ik enorm naar de buiten gefocust en pikte ik alles op. ik pak nog steeds heel veel op maar weet steeds beter wat van mij is. helaas heb ik wel stemmingswisselingen en slaap ik slecht, en neig ik naar depressieve buien. omdat ik het niet kan uitten en het nooit mocht zijn. ik hoop dat lto3 ook mij kan helpen de systemen die zo vast geroest zijn in mijn lichaam helpen los te laten en gezonde manieren/systemen te integreren.

Anomiepje82
22-06-2021

3
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Anoniempje,

Ik heb het kort even geslikt, omdat ik toen nog aansloot bij de diagnose ADD (weet nu dat dit toch anders ligt). Ik kan me eerlijk gezegd van LTO3 niet veel verschil herinneren. Het werkt natuurlijk niet zo heftig als de farmaceutische medicatie. Momenteel gebruik ik wel 5-HTP (griffonia), dat is een serotonine booster. Wellicht de moeite om je daar in te verdiepen. Neem dan wel de pure vorm. Dit kan je echter niet met anti depressiva en andere rustgevende middelen combineren dus lees je goed in!

Succes met je zoektocht :)

Anoniem
31-01-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 46 - Overprikkeling voor het slapen gaan

Lieve mede hsp"ers,
Heeft een van jullie tips tegen overprikkeling voor het slapen gaan? Vaak na een stage of werk dag ben ik vaak erg moe van alle emoties van iedereen. Alleen rond dit tijdstip denk ik vaak ook over veel dingen na. Dit zorgt er al met al voor dat ik niet goed kan slapen.

Liefs

--
27-09-2021

3
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Rustig blijven. Nadenken. Je hebt zelf alle kennis. Intuitie.

Bert
12-11-2021
Reactie:
Wat mij helpt is via YouTube of spotify oid met koptelefoon en geleide meditatie of yin yoga voor slapen te volgen. Je kunt dan ook specifiek zoeken naar ontprikkelen, ontladen. Yoga nidra is ook een aanrader en savonds douchen, even letterlijk de dag van je af douchen. 🙏🤗

Shanty
05-02-2022

Jouw reactie:



Verhaal 47 - Was het een momentopname of toch goed doordacht?

Ik had eigenlijk een vraag, 3 weken terug heeft mijn vriendin die hoogsensitief is onze relatie beëindigd. Het was op een moment dat ze heel opgeladen was, drukte met de kinderen, drukte op het werk, de feestdagen.... Het leek alsof ik de druppel was die de emmer liet overlopen. Moet ik de boot laten varen of komen mensen met hoogsensitiviteit nog terug op hun stappen? Ik was eigenlijk blij met onze relatie,het deed me erg pijn dat zij het zo niet zag, of was het een momentopname of toch goed doordacht? We hebben al drie weken geen contact omdat ik aanneem dat ze dat nu het meest nodig heeft.... Misschien kunnen jullie me iets meer vertellen, alvast bedankt!

Rik
24-01-2022

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 48 - Als je anders bent dan je familie

Ik denk dat ik in een rouwverwerking zit. Er komt veel oud zeer naar boven over het onbegrepen voelen in het gezin. Ik probeer mijn ouders en zusjes mee te nemen in mijn belevingswereld. Ik zoek nog steeds erg veel erkenning, troost en aansluiting, maar die vind ik meestal niet. Ik vond een artikel wat mijn pijn triggerde ''Als je anders bent dan je familie''. In grote lijnen herkenbaar.

Ik houd van ze en ik voel me schuldig dat ik me niet ''thuis'' voel. Door mijn burn-out en therapie die ik volg, komt er veel los en voel ik me soms weer het onbegrepen kind.


Anoniem
31-01-2022

3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 49 - Corona ervaringen van een HSPer

In deze corona tijd voelt het voor mij als HSPer erg tegenstrijdig. Aan de ene kant leef ik erg mee met het leed van de mensen. En voel ik hun fustraties vooral als ik even boodschappen doe kom ik geregelt overspoeld door emoties de winkel weer uit omdat ik alles van de mensen binnen krijg. Vaak moet ik dan erna bij komen. En aan de andere kant voelt het fijn dat je minder verplichtingen hebt zoals bijeenkomsten, kerstborrels, verjaardagen, vergaderingen en ook ben ik minder op mijn werk. Momenteel zit ik net als vele binnen maar geniet van mijn eigen bubbel. Muziekje aan, lekker koken rond studderen in huis. Zo heb ik veel meer rust qua geluid om mij heen en merk dat ik van nature een heel vrolijk mens ben. Terwijl voorheen mijn emoties alle kanten op vliegen. Dit door alle prikkels van vele mensen om mij heen. Ik kijk er zo van op hoe anders ik mij kan voelen.

Anoniem
29-01-2021

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Aan t begin vd corona.vond ik t wel rustig.geen druk!
Nu lijk ik wel overprikkeld door veel zoom- vergadering en contacten..
Er word veel geapt en videogebeld.
Doe t ook zelf natuurlijk..maar zit veel meer in mijn ' hoofd'
Ook is er veel leed.( in mijn omgeving)
En ook dat kan ik moeilijk loslaten.intens moe word ik ervan.
Zit in een neerwaars spiraal..
Geniet niet meer zo.terweil ik dat normaal zo goed kan..
Hoe vind ik mezelf weer terug?

Ilona
17-03-2021

Jouw reactie:



Verhaal 50 - Ik neem emoties van anderen over

Hallo allen,

38 jaar, sinds een jaar pas weet ik dat ik hoogsensitief ben. Ik neem emoties van anderen over, ben snel overprikkeld door geuiden om mij heen en moet mijn stilte tijden en drukte goed in balans houden. Ik loop tegen eea aan en zou graag tips ontvangen.....
Bij te lange radiostilte voel ik mij afgewezen of ga ik aan mezelf twijfelen. Bij teveel druk om te presteren ervaar ik stress, en bij 'verkeerde' mensen in de buurt word ik snel gespannen. Gelukkig werkt dit ook de andere kant op,maar als ik een goede vibe voel wil ik die graag vasthouden helaas lukt dit niet vaak ik sport graag en kan daar redelijk goed mijn ei in kwijt, maar mijn man resoneert echt op een heel andere frequentie....iemand die dit herkenbaar vindt? Tips?


Patries
16-05-2021

2
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken mezelf erg in jouw verhaal. Blij dat meer mensen zo zijn. Al voelt het meestal alsof je de enige bent. Ik ben nu 39 en ben nog opzoek naar een modus waarin ik dit accepteer van mezelf.

Jessica
16-08-2021
Reactie:
Heel herkenbaar. Mijn vriend leeft ook in een totaal andere wereld. Ik vraag me vaak af wat onze relatie waard is als je elkaar niet begrijpt maar aan de andere kant ben ik blij dat ik hem heb om me te kunnen redden in een wereld waarin ik mezelf nauwelijks staande kan houden.

Pauline
08-10-2021
Reactie:
Hoi Anoniem,

Wat fijn dat je dit voor jezelf ontdekt hebt. Heb je al wat mooie ontdekkingen kunnen doen?

Bloem34
24-10-2021

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 51 - Het gevoel niet begrepen te worden is echt niet fijn

Ik weet sinds een jaar dat ik hoogsensitief ben.Vroeger op school werd ik ook gepest.Ik heb ook altijd het gevoel gehad dat ik anders was.Het gevoel niet begrepen te worden is echt niet fijn.Doordat ik mij slecht voelde omdat ik ook veel angsten heb ben ik in therapie gegaan,zo ben ik erachter gekomen dat ik hoogsensitief ben.Voel mij ook vaak heel verdrietig.

Anoniem81
10-07-2021

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken het je anders voellen
Ook gepest
Ook vatbaar voor narcisten
Narcisten willen hsp ers de grond in trappen kom uit zoon relatie nou dat is verschrikkelijk daar moet je voor op passen
Daar ben je als hoogsentief ook vatbaar voor heb ook therapie gehad
Als ik me niet lekker voel bij bepaalde mensen moet je voor je zelf kiezen en er afstand van nemen volg mijn gevoel hier in
En los laten
Sommige mensen krijg je angsten
Heb mij bevrijd uit narcist relatie
En ben in mijn kracht komen te staan
Naar je zelf luisteren en schrijven geeft je veel kracht
En zelf haal ik veel uit mijn geloof
Die mij veel kracht geeft
En ben ook heel gevoellig zelf een dochter verloren word je ook wel door de mosterd gehaald
Kan soms ook moelijk los laten
Maar kom er altijd uit met vallen en opstaan
En je rust op tijd nemen heel belangrijk
En ja ken dat gevoel niet begrepen worden
Heb je goed gevoeld je bent niet gek
En dan vinden ze je raar
Je moet soms voor je zelf kiezen
Maar goed hoop dat je hier wat aan hébt
En je intuïtie volgen

Anoniem
18-11-2021

Jouw reactie:



Verhaal 52 - Alles valt nu op zijn plek

Hallo
Ben 67 jaar en heb net ontdekt dat ik hooggevoelig ben. Alles valt op zijn plek. Was altijd wel een gevoelig punt maar door werk en druk leven beheersbaar. Nu pensioen en corona kwam het zo heftig binnen dat ik wel op onderzoek moest gaan. Dat is stap 1.

Anoniem
25-07-2021

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Hoi Linda, ik zou graag met je willen contacten. Maar ik houd er niet van mijn gegeven voor iedereen beschikbaar te maken. Heb jij een idee?

Jessica
16-08-2021

Jouw reactie:



Verhaal 53 - Zonder emotionele uitlaatklep word ik onrustig en slapeloos

Het is lastig mij soms uit te drukken, dat komt door mijn HPS of dyslexie?, volgens de psycholoog is dit misschien een beter manier om te vertellen.
nadeel van empathisch zijn is dat ik me dat (tijdelijk ) erg aantrek, raakt mijn diepste gevoel van binnen. Voordeel is dat ik dan wel heel veel meer verbanden kan leggen of opvangen wat mensen zeggen of juist niet zeggen. Door verraad en onmacht bijvoorbeeld. Zonder emotionele uitlaatklep word ik onrustig en slapeloos, beste werkt voor mij sporten en van mij afschrijven. Kanaliseren van je emoties is dan beter te doen.

Ik realiseer mij nu pas wat er bij mij thuis vroeger afspeelde, een visionaire/HSP/narcist? vader en /of een moeder die is opgevoed door een sarcastische moeder ligt meestal ten grondslag aan een trauma, maar HSP zit ook al in je genen, visionair, ziener, een sprinkhaan met langere voelsprieten.

Martijn
02-09-2021

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Gisteren
Vandaag
Morgen

Verleden
Heden
Toekomst

Ik ben onder de indruk.
Onrust en slapeloosheid.
Het is een belevenis.
Herkenbaar.
Ik beleef beide.
Vroeg of laat vind je een antwoord.
Over het verleden
Het heden
En de toekomst
Neem gerust de tijd.
We hebben ons hele leven

Bert
11-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 54 - Mijn emoties zijn helemaal in de war

Hallo,

Om te beginnen ben ik eerder het type HSS dan HSP. Maar ik denk dat het in mijn verhaal niet echt uitmaakt.
Ik ben een alleenstaande mama van 38. En mijn emoties zijn helemaal in de war. Ik ben heel erg bang om te daten terwijl ik heel graag een nieuwe relatie wil. De onzekerheid en de angst om gekwetst te worden is zo extreem groot. Ik ben de laatste jaren al een paar keer gekwetst geweest en bij mij duurt het zo lang vooraleer ik daarover geraak. Het lijkt een beetje puberaal.
Ik heb nu 2 keer gedatet met iemand die me ontzettend bevalt. Om eerlijk te zijn ben ik stapelverliefd. Ik snap niet dat ik dat op mijn 38e zo al kan voelen, dacht dat het iets was voor 16-jarigen. Maar ik word nu eenmaal snel verliefd.
Maar ik word van de één emotie in de ander geslingerd. Van extreem gelukkig, naar extreem onzeker, naar extreem ongelukkig. Ik functioneer nog maar half. Wat ik "moet" doen (huishouden ed) lukt me wel, maar op automatische piloot. Ik heb zo veel behoefte om me af te zonderen om mijn gevoelens (blije en verdrietige) even vrij te laten. Ik word hier gek van en voel me zo abnormaal. Niemand snapt dit. Ik durf het ook niet te vertellen. Wel dat ik aan het daten ben met iemand die me erg bevalt, maar meer niet. Mijn diepere gevoelens kan ik niet kwijt. Niemand begrijpt het .
Ik probeer geduldig te zijn naar hem toe en dat lukt me wel. Maar ik voel me daardoor niet de echt Sara die ik ben. Mijn gevoel zegt ook wel dat het ok zit, maar mijn lichaam reageert toch heel erg hard en het is extreem vermoeiend.
Als iemand de ultieme tip hierin heeft, hoor ik het graag.
Soms denk ik dat ik echt abnormaal ben.

Liefs

Sara
26-09-2021

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 55 - Het leven voelt soms als een continue worsteling

Dag lieve lezer,

Ik ben 34 en ben mij sinds ongeveer 10 jaar aan het verdiepen in persoonlijke ontwikkeling. Ik weet dat ik hooggevoelige trekjes heb (ik hou niet zo van labels plakken :p). Dit is iets dat ik denk ik grotendeels wel heb geaccepteerd, maar door een ontzettend veeleisende baan in een heel commerciële werkomgeving ben ik deze zomer tegen mezelf aan gelopen. Ik ben nu aan het leren om mijn grenzen aan te geven en daarnaar te handelen.

Ik word alleen soms moedeloos als ik naar anderen kijk, bij anderen lijkt het leven veel soepeler te gaan. Waarom moet ik nou steeds bezig zijn met hoe ik me voel, waar ik behoefte aan heb, of ik overprikkeld ben, of ik niet te veel in het weekend heb gepland. Maar ook steeds bezig zijn met voldoende slapen, geen cafeïne, niet teveel alcohol etc. Het leven voelt soms als een continue worsteling, het zou fijn zijn als dit op een dag wat gedachtelozer zou kunnen.,...

Bloem34
24-10-2021

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik heb geen helende woorden.
Ik zet geen valse beloftes neer.

Voel en leef. Volg je intuitie en wees niet gulzig. Kijk tijdig in de "spiegel" . Alles wat je moet weten vind je in jezelf. Genieten doe je niet zoals anderen. Je gedachten zijn een deel van wie je bent. Laat ze maar razen die gedachten. Loop er zelf niet in te wroeten, dat is voor de mollen.

Succes

Bert
04-11-2021
Reactie:
Schrijf dingen neer. Die kunnen later van pas komen

Bert
04-11-2021

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 56 - Niet geaard, wie herkent dit

Ik zal mijn verhaal zo kort mogelijk proberen te houden. Na jarenlang in de zorg te hebben gewerkt, altijd mensen hebben willen pleasen, kinderen, enz enz, stortte ik 5 jaar geleden in. Ik kon helemaal niets meer. Allerlei diagnoses volgden. Therapieen, ik kan het zo gek niet bedenken. Alles heb ik geprobeerd. Op dit moment loop ik bij een lichaamswerker. Ik mis een klik met deze vrouw maar wat ze me verteld klopt wel. Onlangs vertelde ze me dat ik totaal niet geaard ben. En meteen wist ik wat ze bedoelde. Terwijl ik nu met de laptop op schoot zit, liggen mijn benen op tafel. Ik heb moeite om beide benen/ voeten op de grond te zetten. Als ik in bed lig, heb ik het idee dat ik zweef. ik rij al 5 jaar geen auto meer en fietsen voelt ongemakkelijk ( angstig) omdat ik afgeleid ben door prikkels van buitenaf maar ook omdat ik in mijn hoofd zit. De angst bouwt zich op en vaak eindigt dat in een paniekaanval. Op het toilet raken mijn voeten met de zijkanten van mijn voet de vloer aan. Altijd heb ik een kussen op schoot, ook wanneer we aan tafel eten en mijn knuffelbeer mag niet ontbreken in bed. Dit gevoel is er al zo lang , herkent iemand dit? Ik doe geregeld mindfullness. Ik drink en eet bewust. Ik poets mijn tanden bewust en probeer te genieten van hele kleine dingen. Toch voel ik alsof ik zweef. Dit maakt me zo ontzettend onzeker. Ik verplicht mezelf een half uurtje per dagdeel met beide voeten op de grond te gaan zitten,soms op blote voeten te lopen, in de tuin bezig te zijn maar er lijkt weinig verandering. Ik hoorde via via dat iemand met andere maar wel psychische klachten een energetische ketting droeg en dat dit helpend was. Zijn er hier mensen die dit beamen? Ik vind het zo moeilijk aan anderen uit te leggen wat ik heb. Als ik zeg dat ik niet geaard bent, kijken ze me aan alsof ik van een andere planeet kom.

Anoniem
15-12-2021

2
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wees wie je bent. Niet wie je zou willen zijn.

Je kan het leven ervaren en beleven. Probeer soms het leven enkel te ervaren.
Probeer soms het leven enkel te beleven.

Hoe dan ook is alles zeer intens.
Alles positief is intens.
Alles negatief is intens.

Jij ervaart zweven negatief.
Hoe kan jij dat positief ervaren?
Enkel jij hebt de antwoorden.

Jij bent van deze planeet.
Puur natuur.
Wat zweeft er in de natuur?
Laat je inspireren.

Gun jezelf rust.
Als je zweeft stel jezelf gerust.
Je (her)kent wat er gebeurd.
Misschien kan je ook vliegen?
Ik kan niet zweven.
Ik vind dat wel knap dat jij dat kan.

Het is allemaal zo vreemd.
Het leven op zich is al zo vreemd.
Vreemd is dan normaal?

Hoe jij ervaart.
Dat beleef je.
Dat ervaar je.
Dan ben je.

Bert
11-01-2022
Reactie:
Kettingen,stenen en al die flauwekul doe ik niet aan,zoiets als geloven in God of noem maar op waar je denkt kracht uit te halen.Het heeft allemaal te maken met hoe je gevormd bent,door volwassenen,omgeving,ervaringen.wij als mensen is vroeg geleerd om niet in vrijheid te denken.Het moet zus ,het moet zo.Dit mag niet,dit mag wel.Op een gegeven moment merk je dat wij copiegedrag vertonen,waar we eigenlijk diep in ons hart niet eens zo willen.Onze levenshouding is zo ingesleten dat wij ons niet meer bewust zijn.we moeten het oude denken inruilen voor nieuw denken.En het voordeel van dat al wat ouder zijn is te proberen niet naar een ander te kijken,maar doen wat het dichtst bij jou hart ligt,zodat je trots bent op jezelf

Julot
28-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 57 - Ik zou graag willen weten wat ik kan doen om wel te kunnen werken

hi,
ik kwam errachter dat ik hsp heb toen ik ongeveer 17 was, ik ben 20 in een paar maanden en ik wil graag werken maar ik kan het niet, ik krijg teveel prikkels binnen waardoor ik snel geiriteerd word en of misselijk word als ik iets sterk ruik, ook word ik super snel moe in 2 uur als mijn energie te laag is. Ik ben ook heel verlegen en hou niet van praten, ook mijn erge stress belemmerd mij om te werken. Ik wil graag weg van werk binnen 30 minuten en gewoon huilen en alleen zijn, ook krijg ik zo'n gevoel alsof ik heimwee/alleen heb en ben. Ik heb ook geen diploma sinds ik hierdoor ook geen stage kon doen. Ik zou graag willen weten wat ik kan doen om wel te kunnen werken, heeft iemand tips?

Ella
06-01-2022

2
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Wees wie je bent. Niet wie je zou willen zijn. Alle antwoorden vind je bij jezelf. Troost jezelf. Je hebt je hele leven om op alles antwoorden te vinden. Neem de tijd.

Bert
11-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 58 - Als ik weer tot mezelf ben gekomen schaam ik me kapot

Hoii lotgenoten,

Vanaf dat ik me kan herinneren ben ik een persoon met hsp en onder andere gevoelig voor prikkels.

Ook heb ik complexe ptss waardoor sinds 2018 de prikkels steeds heftiger werden. Sinds toen heb ik chronische overprikkeling. De klachten zijn zo heftig dat ik niet meer kan functioneren in het dagelijks leven en niet meer kan werken en ik nu in de ziektewet zit.

Ik kan niet meer 5 minuten in een winkel staan voor boodschappen en word al ziek. Op zo’n moment komt niks meer binnen, praten gaat moeilijk, ik word misselijk en krijg woede uitbarstingen en ben ik ziek van de overprikkeling. Dan moet ik uit die winkel en iedereen die in de weg staat duw ik aan de kant en scheld ik uit. Op zo’n moment boeit niks mij meer en heb ik mezelf dan niet meer in de hand en heb geen controle meer over mezelf.

Als ik weer tot mezelf ben gekomen schaam ik me kapot en voel me schuldig. De controle die ik verlies over mezelf maakt me bang en de overprikkeling heeft de overhand.

Binnenkort begin ik met een intake bij een psycholoog waar ik lang op heb moeten wachten.

Zijn er lotgenoten die zich hier ook in herkennen?

Anoniem
16-03-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 59 - Ik vindt precies nooit rust,enorm veel piekeren

Sinds kort weet ik dat ik hoogsensitief ben.Ik kan dit moeilijk aanvaarden.Graag zou ik wat tips willen om er beter mee leren om te gaan.Ik vindt precies nooit rust,enorm veel piekeren.Ben op zoek naar een leuke hobby om mijn gedachten te verzetten,en iets waar ik meer energie van krijg.Bestaan er ook praatgroepen?

Anoniem
22-07-2022

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 60 - hooggevoeligheid is bevestigd

Ik ben hooggevoelig ik dacht het al langer en nu is het bevestigd. Ik schrijf het van me af . Daarom heeft mijn ex mij eruit gegooid omdat ik volgens hem een gekke moeder een debiel en gestoord zou zijn die hij zijn kinderen niet gunde dus daarom verbande hij mij en ontnam hij mijn 4 kinderen die ik nooit meer zie. Daarom heb ik mijn verhaal tot een boek gevormd want het verdriet is inmens groot elke minuut elke seconde elk uur van elke dag . Het is een gave die ik van mijn ouders heb soms lastig maar soms handig want weet veel dingen van te voren

Mw van sterkenburg
28-08-2020

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 61 - ADHD diagnose, maar denk ook hsp

In 2013 diagnose adhd... Ben er nog niet zo lang achter dat ik "ook" hsp kan hebben. Het wordt door de standaard psychologen en psychiaters niet erkend of herkend. Ik weet dat er onderzoek naar gedaan wordt maar het is nog niet opgenomen in de dsm {hun handboek}. Ondertussen lopen er zoveel mensen mee en het komen er ook steeds meer bij. Bij de standaard therapie wordt gezegd dat ik de duidelijke symptomen van de adhd heb en dat ze die willen behandelen. Maar door het vele lezen en erover te spreken met mensen kom je er ook steeds meer achter dat je hooggevoelig bent voor veel verschillende dingen en dat het je dagelijks leven zo belemmerd dat je je er zwaar op moet aanpassen om nog een beetje overeind te kunnen staan. Wordt het dan ook niet tijd om eens een keer aan jezelf te denken, op te staan en te doen wat je op dat moment nodig heb. Dit prent ik mezelf steeds in als ik last begint te krijgen van bijvoorbeeld harde geluiden of te veel mensen om me heen.

Anoniem
06-03-2021

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 62 - Ik was als kind extreem verlegen en heel stil

Ik was als kind extreem verlegen en heel stil. Ik was een angstig kind. Toen wist ik nog niet dat ik de energien van anderen aanvoelde die me angstig maakten. Nu ben ik 43 getrouwd en heb 4 kinderen. Ik merk dat het steeds erger wordt. Ik heb vaak migraine, de kinderen zijn veel thuis door de corona en heb dus weinig rust. Ik krijg ook maagklachten vd stress. Ik voel iedereen haarfijn aan dat ik soms niet weet of dat mijn gevoel is of vd ander. Heeft iemand tips om me beter te beschermen.

Anna
19-03-2021

1
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Bezoek regelmatig een bos. En neem er de tijd voor.

Bert
04-11-2021
Reactie:
Hoi,

Wat ik geleerd heb om prikkels op een afstand te houden is dat wat Anoniempje82 ook vermeld. Een schil om jezelf heen visualiseren. Ik steek mijn hand voor mij uit met de vingers omhoog (Talk to the hand gebaar) dan draai ik een rondje om mijn as en hiermee kan ik gemakkelijk prikkels en gevoelens en ergernis puntjes van andere mensen op een afstand houden. Zelf werk ik op een open kantoorvloer en als ik merk dat mijn collega's weer eens veel te dichtbij komen met het gelach en de domme negatieve grappen en ik daarbij ook nog eens de radio hoor (die elke dag dezelfde nummers afspeelt) dan duik ik even de toiletruimte in en sta ik gezellig een rondje te draaien.

Anoniem
05-01-2022
Reactie:
Schild* Geen schil ;)

Anoniem
05-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 63 - Hoe kan ik mijn emoties onder controle houden?

Ik pik snel iets negatiefs op een als ik dan al overprikkeld ben een er komt nog iets bij dan barst de bom.
Ik pik alles op, kan niet stoppen en voel alleen maar negativiteit.
Hoe kan ik rust bewaren, time out nemen zonder door te draaien?

Hoop dat jullie dit herkennen......

Lonneke
10-05-2021

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Goed aarden en schild om jezelf visualiseren. brokje zeezout bij je dragen. wat ook helpt is salie. bij je dragen of opdoen.
en tellen en focus op je ademhalingen en tegen je zelf zeggen dat je los laat wat niet van jou is..

suc6!

Anoniempje82
30-06-2021
Reactie:
Gisteren
Vandaag
Morgen

Verleden
Heden
Toekomst

Ik ben onder de indruk.
Onrust en slapeloosheid.
Het is een belevenis.
Herkenbaar.
Ik beleef beide.
Vroeg of laat vind je een antwoord.
Over het verleden
Het heden
En de toekomst
Neem gerust de tijd.
We hebben ons hele leven

Bert
11-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 64 - Voel me niet serieus genomen

Ik zit sinds een paar dagen in een groep voor hsp ers
Op Facebook maar voel me niet serieus genomen en dat doet me veel pijn ik vind maar heen aansluiting en voel me hier door heel alleen en niet begrepen is dit herken lbaar bij iemand?

Anoniem
04-07-2021

1
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik ben niet bij zo een groep aangesloten,maar voel in het gewone dagelijkse leven ook helemaal niet begrepen,dit maakt mij ook heel verdrietig.Wie zelf zo niet is kan maar moeilijk begrijpen hoe wij ons soms voelen

Anoniem 81
10-07-2021
Reactie:
Hoi Anoniem,

Is er iets waar ik, of iemand anders jou bij kan helpen?
Welke aansluiting of erkenning heb jij nodig :)?

Groetjes,

Juud

Juud
05-01-2022

Jouw reactie:



Verhaal 65 - Te veel prikkels, kan niet met mensen omgaan

hoi allemaal
Ik heb ook jaren geleden ontdekt dat ik Hsp ben. Veel boeken gelezen alles opgezocht op internet. Ben jaren verder en nog steeds het zelfde. Te veel prikkels, kan niet met mensen omgaan. Alles blijft malen. Geen rust. Perfectionist. Ik heb ook Fybromologie. Dus als me hersenen het niet zijn dan pakt mijn lichaam mij zwaar aan. Kan niet werken met collega’s en baas. 2 pubers in huis jongens met hun hanen gedrag. Manlief probeert me te steunen en begrijpen, maar ik begrijp mezelf niet eens. Liever alleen in rust thuis. Geen sociale contacten. liever vaste ritme. wereld draait te snel voor mij. oveal prikkels zelfs bij het boodschappen doen. niemand die me begrijpt en komen ze met hun geniale ideeën hoe ik iets moet oppakken en doen. kan ik snel om boos worden. denk dan leef maar 1 dag in mijn lichaam en geest. ben moe en uitgeput. overal pijn
liever heel de dag slapen om alles te vergeten..

Anoniem
13-01-2022

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
De wereld draait voor mij ook te snel.

Jij zal altijd jezelf zijn. Als je helemaal eerlijk bent met jezelf. Dan zal je nog meer jezelf zijn. Als je helemaal eerlijk bent met de mensen rondom u dan ben je nog meer jezelf.

Gedachten lijken eindeloos. En zijn die ook. Dat zal altijd zo zijn. Maar hoe je die gedachten ervaart, dat heb jij onder controle.

Wat er allemaal is gebeurd, dat mag je met jezelf overlopen. Je mag jezelf daarin steunen en troosten. Benader jezelf hoe je zou willen geholpen worden.

Jezelf begrijpen is niet zo eenvoudig. Maar ook niet onmogelijk. Je bent altijd in constante groei. Wie je bent transformeert eindeloos. Probeer je gevoelens te begrijpen. Eenmaal je alles hebt kunnen plaatsen of in het proces daar naartoe dan zal je ook jezelf beter begrijpen.

Gevoelens manifesteren zich in je lichaam. Uiten zich in pijn of jeuk of ergens tussenin. Die emoties kunnen begrijpen zal gunstig zijn.

Wees niet te streng voor jezelf. Verwen jezelf maar eens.

Ik hoop dat iets hiervan je kan inspireren. We zijn er nog. Tot onze laatste dag. De balans in het leven lijkt zo vreemd. Goede dagen en slechte dagen en alles tussenin.

Ik lig nu in de zetel met de muziek veel te luid. Ontladen. Genieten. En ik heb nochtans nog zoveel dingen die ik moet doen. Maar ik kies nu om voor mezelf even te zorgen. Dat heb ik nodig.

Bedankt voor je verhaal.

Bert
19-01-2022

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 66 - Het is heel vermoeiend om iedere keer zo negatief te denken

ik ben fajah en ik ben 12 jaar, ik heb 2 vriendinnen en ik hou heel veel van ze. maar iedere x als we met z'n 3en gaan dan gaat het mis, ook gaan we binnenkort met school met de bus ergens heen en hun gaan naast elkaar en ik moet dus alleen, ik voel me daardoor heel verdrietig alsof ze niet met me willen. ik vind en denk al heel snel dat ik er niet bij hoor en dat vind ik lastig. ik weet ook niet hoe het moet, want we gaan dus naar de dierentuin en ik ben bang dat ze mij gaan vergeten en alleen gaan laten. ik denk dat mensen heel negatief over me denken terwijl dat helemaal niet is, maakt niet uit of mensen zeggen dat het wel of niet waar is, ik blijf het denken. het is heel vermoeiend om iedere keer zo negatief te denken, en elke avond in je bes te liggen huilen om jezelf.

herkent iemand mijn verhaal? reageer maar ik ben benieuwd! -x- fajah <3

Fajah
16-02-2022

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik herken je verhaal heel erg uit mijn jeugd ( ben inmiddels 29 ). Vaak had ik 1 vriendin waar ik me dan ook heel sterk aan bond. Elke vorm van afwijzing, zoals inderdaad even alleen gelaten worden of als ze opeens geen zin hadden om met mij te spelen, nam ik heel zwaar op. Ik voelde me dan zo emotioneel en in de steek gelaten dat ik eigenlijk weg wilde kruipen en door de grond wilde zakken. Destijds heb ik nooit begrepen waarom ik zo heftig reageerde, zo diep over dingen nadacht en moeite had met dingen waar anderen geen moeite mee leken te hebben. Door HSP vielen veel dingen op zijn plek, maar bij mij zijn er ook met mijn ouders dingen niet goed gegaan. De scheiding van mijn ouders viel me heel zwaar en mijn ouders waren zelf erg gestresst, streng en hadden moeite met het tonen van emotie. Hierdoor voelde ik me eigenlijk door niemand begrepen en vluchtte ik in mijn hoofd en mijn fantasie. Uiteindelijk heb ik mensen gevonden met wie ik een goede klik heb, omdat ze een beetje hetzelfde in elkaar zitten.

Ik kan niet zien wanneer je bericht precies geplaatst is, dus ik denk dat de schoolreis mogelijk al geweest is? Hoe is het gegaan en hoe gaat het nu met je?
Ik vind het echt super goed van je dat je al zo goed je gevoelens kan omschrijven en zo veel onderzoek hebt gedaan.
Het voelt soms alsof we altijd leuk/aardig/perfect moeten zijn zodat mensen ons aardig vinden, maar we hebben eigenlijk weinig controle wat een ander van ons denkt. De belangrijkste persoon ben jij zelf. Je komt over als een hartstikke slimme, lieve en aardige meid. Wees niet te hard voor jezelf :)

Tessa
21-02-2022

Jouw reactie:



Verhaal 67 - Soms loopt ook mijn emmer over

Soms loopt ook mijn emmer over,ik weet vaak(voel) dat er iets aan komt wat niet goed gaat komen net zoals vandaag wat is een goede manier om dit verwerken,zijn er mensen uit omgeving Nijmegen lijkt me interessant om hier mee in contact te komen

Harm
16-04-2022

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 68 - Welke HSP'er met (jonge) kinderen herkend dit?

Hi iedereen, ik ben Roelof en ben met name op zoek naar ervaringen HSP vs ouderschap. Laat mij het kortachtig toelichten. De uitzonderlijke pandemische afgelopen 2 jaar met lockdowns, de zwangerschap van mijn vriendin en de geboorte van mijn tweede zoon, gesloten kinderopvang en scholen, thuiswerken mèt de zorg voor mijn de baby en peuterpuber, thuisquarantaine, ziektes waaronder corona, etc….. Ik liep al een tijd op mijn tandvlees met o.a. tot gevolg dat ik zeer licht ontvlambaar was. Niet goed voor mij en mijn gezin.....
Verder heb ik een verleden met overgewicht, veel feesten en veel genotsmiddelen. Mateloosheid, problemen met beheersing. Waarom heb ik dat? Met deze vraag ben ik via de huisarts bij een GZ-psycholoog gekomen. Eerst de conclusie dat ik overspannen ben en 100% ziekgemeld.
Daarna kwam de voorzichtige diagnose HSP en misschien een tikkeltje ADHD/ADD. Heb ik de HSP altijd willen verdoven? Wie weet. Nu mijn vraag. Ik hou natuurlijk van mijn kinderen maar ik trek het steeds vaker slecht. Loop met een gehoorbeschermers in en ben gewoon snel mentaal uitgeblust. Kinderfeest is voor mij bv topsport. Te veel prikkels, gillen, huilen, krijsen, vragen, zeuren, van alle kanten. Welke HSP'er met (jonge) kinderen herkend dit? Heeft iemand tips? Ik ben in ieder geval al gestart met cursus Mindfulness.

Ik hoor het graag!

Groet,

Roelof
24-05-2022

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 69 - Ik mag dat klaarblijkelijk nooit andersom verwachten

Terwijl ik als HSP'er altijd heel empatisch ben naar mijn omgeving toe, begrip toon waarom ze dit of dat doen/zeggen, ook al kwetst het mij...mag ik dat klaarblijkelijk nooit andersom verwachten. Iedereen in mijn naaste omgeving weet dat ik zeer hoogsensitief ben. Het gebeurt zeer zelden dat ik boos ben of laat zien hoe zwaar ik me gekwetst voel. Maar wanneer ik dat dan toch eens laat merken -en ja, ik reageer dan heel heftig - omdat het zo fel binnenkomt...dan is er zelden begrip voor mijn gekwetstheid.Het gaat dan eerder over het hoe ik heb gereageerd dan het waarom...Ze vinden dat ik overdrijf, dingen zie of voel die er niet zijn,...Dan blijf ik gekwetst en onbegrepen achter...en ben dan toch degene die de brokken weer moet lijmen...Zo pijnlijk, zo vermoeiend...dat ik van de wereld wil verdwijnen, het soms opgeef om me onder mensen te begeven...

Helena
09-06-2022

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 70 - Het vijfde wiel aan de wagen

Hallo allemaal, ik heb een vraag hoe kan je er het beste mee omgaan als je letterlijk de derde of de vijfde wiel aan de wagen bent.

Ik zie geen spoken ik weet dit al sinds ik een jong meisje ben ik ben altijd de gene die als laatst of helemaal niet ingelicht wordt. Ik vraag me alleen af hoe ik hier het beste mee om kan gaan want het enige wat ik op dit moment ervaar is heel veel boosheid en zo en dan verdriet omdat dit van mijn eigen moeder en vader afkomt. Wie ooh wie heeft de adviezen en tips?

En ja ik heb het al geprobeerd te praten maar mijn gespreken worden niet gehoord dus na heel wat jaren heb ik dat opgegeven.

Heppy
10-06-2022

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 71 - Een diepe voeler en een diepe denker

Ik ben al wat ouder en heb mijn HSP aardig goed een plekje kunnen geven. Wel heb ik heel veel moeite met deze turbulente tijd. Ik ben niet alleen een diepe voeler, maar ook een diepe denker, die snel allerlei verbanden ziet, die andere mensen niet altijd gelijk zo zien. Er gebeurt nu in korte tijd zóveel in de wereld, dat ik het amper kan verwerken. De coronatijd heb ik erg zwaar gevonden (ook omdat mijn man tot de risicogroep behoort en ik in de zorg werk). En ik heb het ook erg moeilijk met de klimaatproblemen de oorlog in de Oekraine en de wereldwijde gevolgen hiervan...
Is dit bij meer mensen herkenbaar? Wat voor emoties roept dit bij jullie op? En wat zetten jullie er tegenover?

Gerda
14-06-2022

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Alles in zijn oneindige dualiteit in conflict met ons geweten.

De juiste woordkeuze beinvloed uw gedachtengoed.

Bert
22-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 72 - Woon in een huis waar je de buren erg goed kan horen

Woon in een huis waar je de buren erg goed kan horen, van lopen, de keukenkastjes, stemmen, stoelen, de wasmachine....zelfs kan je mannen horen plassen... Nu zal het huis voor de 3de keer verhuurt/verkocht worden en zal opnieuw kenbaar moeten maken hoe gehorig het is. Maar het is steeds aan het kortste eind trekken, ze hebben van de zolder een 3de slaapkamer gemaakt 3 jaar terug dus ze verhuren het steeds aan gezinnen met kinderen.
Zeg maar eens dat ze niet mogen rennen, huilen, met fietsjes rijden in huis... je word gelijk als een kinderhater bestempeld en krijgt een slecht naam. In de tuin kan je je ook al niet terug meer trekken, daar is de overlast vaak nog luider...

Moet de nieuwe mensen steeds weer opnieuw opvoeden als het ware.

Woon hier al 15 jaar alleen en alles is Ying/Yang in mijn huis, verhuizen zal ook een erge impact hebben en waar kom je dan weer terecht?

Ben enorm angstig voor wat onvermijdelijk is net nu we een beetje verstandhouding hadden opgebouwd met de buren die er volgende maand al weer uit gaan. Ben gewoon levensmoe, verlang al zo lang naar rust stilte en een conflict loos bestaan. Wil ook niet meer de "party pooper" moeten zijn steeds. Ik ben geen slechterik! Hou altijd met alles en iedereen rekening maar 1 keer tegen onbegrip opbotsen en je hebt al weer een naam en dan is alles al weer verziekt en lukt het ook niet meer om tot compromis te komen... Weet niet meer waar kruipen behalve nog onder de grond...

Nivo
05-07-2022

1
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
aanvulling: kan ook niet weg, heb nog 1 katje van 15 jaar die van alles en iedereen bang is, ben de enige mens die hij vertrouwd. De tuin is 30 meter diep en heb deze catproof gemaakt zodat hij de tuin niet uit kan. Het zal zijn dood betekenen van alle stress om te moeten wennen ergens anders waar de kans op een veilige grote tuin weg valt. Zie ook maar eens een verhuurder die het toelaat om de tuin te omheinen met hoog draad. Mijn tuin is ook geheel ingericht met kattenmeubels en kattenkruid...
Maak me ook al lang zorgen over een zwerfkatje die hier dagelijks eten krijgt. Hij is geen katje die binnen gewoon is...heb het wel geprobeerd... Wat moet er daar van worden als ik noodgedwongen weg moet?
Heb geen zin meer in al dit gepieker, mijn hoofd krijg ik niet stil

Nivo
05-07-2022
Reactie:
aanvulling: kan ook niet weg, heb nog 1 katje van 15 jaar die van alles en iedereen bang is, ben de enige mens die hij vertrouwd. De tuin is 30 meter diep en heb deze catproof gemaakt zodat hij de tuin niet uit kan. Het zal zijn dood betekenen van alle stress om te moeten wennen ergens anders waar de kans op een veilige grote tuin weg valt. Zie ook maar eens een verhuurder die het toelaat om de tuin te omheinen met hoog draad. Mijn tuin is ook geheel ingericht met kattenmeubels en kattenkruid...
Maak me ook al lang zorgen over een zwerfkatje die hier dagelijks eten krijgt. Hij is geen katje die binnen gewoon is...heb het wel geprobeerd... Wat moet er daar van worden als ik noodgedwongen weg moet?
Heb geen zin meer in al dit gepieker, mijn hoofd krijg ik niet stil

Nivo
05-07-2022
Reactie:
Oh dit is compleet herkenbaar voor me. Ook ik heb weer eens nieuwe buren, ben ook heel erg hsp en het huis is gehorig. Het zijn kleine appartementen en muziek dreunt heel erg door.
Vorige bewoners moest ik ook ‘opvoeden’ maar hielden er uiteindelijk rekening mee.
Nu sinds 2 weken nieuwe bewoners en helaas houden ze van hardstyle. Ik baal zo. Al 2x wat van gezegd, maar ze reageerde heel fel.
Ze ging haar muziek niet opgeven zei ze.
Ben er zo moe van, dit weekend al veel last van gehad. Ik weet ook wel dat ik extra gevoelig ben, maar ik kan er niet tegen steeds die beat te horen. Wil stilte in mijn eigen huis.
Ik ben al heel lang aan het kijken voor een ander huis, zoals jij ook aangeeft.
Ik woon alleen in de randstad en het is hier te duur voor mij, een rustige plek. Denk dat ik toch buiten de randstad moet gaan zoeken (op minimaal een uur van mijn vrienden)
Stilte is lastig te vinden ben ik achter! Soms wou ik dat ik niet zo gevoelig was.
Sterkte in ieder geval :)
Een mede-hsp’er

Anoniem
25-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 73 - Ik heb een soort weerstand tegen lichamelijk contact

Hoi.
Ik ben hier omdat ik op zoek ben naar antwoorden tijdens een heftig proces.
Hooggevoeligheid zou mij niet snel toegeschreven worden.
Dit komt omdat ik niet makkelijk bij mijn gevoel kan en iemand in dat gevoel betrekken is helemaal onmogelijk.
Ik praat rationeel over dingen die mij raken.
Dit komt doordat er vroeger bij mij thuis geen ruimte was voor (negatief) gevoel en ik een relatie heb gehad met een narcist en daar nog steeds moeilijkheden door heb.

Maar ik herinner me van dat ik heel jong was toen ik al een sterk rechtvaardigheidsgevoel had.
En dat ik me goed kan aanpassen aan anderen omdat ik per persoon aanvoel wat ze nodig hebben.
En zo nog veel meer kenmerken.
Ik leef erg met mensen mee, maar kan dit nog niet in gevoel omzetten door de muur die ik heb gebouwd.

Ik heb een soort weerstand tegen lichamelijk contact. Een knuffel geven bij afscheid bijvoorbeeld, ookal zou ik het bij sommige mensen wel willen doen.

Herkennen jullie dit?

Hadassa
06-07-2022

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Het gebeurd bij gesprekken dat ik ook heel neutraal reageer over het gegeven. Een uitgesproken mening is niet altijd gunstig.

Bert
22-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 74 - Toch ben ik wel anders dan de meeste hsp-ers denk ik

Dag lieve hsp-ers,

Sinds een aantal jaren ben ik zelf achtergekomen dat ik hooggevoelig ben. Als kind extreem verlegen en doordat ik gepest ben versterkte dat heel erg. Ik merkte dat ik niet met prikkels om kon gaan en dat ik een heel groot empathisch vermogen heb zeg maar. Ik weet dat ik ook snel emotioneel kan worden. Ik werd dan altijd boos op mijzelf waarom ik snel moest janken. En vaak spookten veel dingen door mijn hoofd dat ik er soms gek van werd. Ik heb op de bassischool geen 'echte' vrienden zeg maar. Ik was vaak alleen. Naarmate ik naar de middelbare school ging, had ik moeite om vriendschap op te bouwen. Vaak het 3de wiel en toen zogenaamde vriendinnen verloren in de loop der jaren. Nu wel vaste vriendinnen. Heb het een en ander meegemaakt in mijn leven dat waren donkere dagen vol teleurstelling, pijn, verdriet, depressie ect tot rare gedachtes. Al met al gevochten met mijzelf. Vaak van banen veranderd. Nu gesetteld met man& kinderen. Nu weet ik dat ik hooggevoelig ben. Voel dingen aan, minder energie, ect Werk aan mijn innerlijke rust. Maar toch ben ik wel anders dan de meeste hsp-ers denk ik. Ik hou van rust maar ook wel van uitdaging. Ik vind bijna alles leuk of om mij in te verdiepen en te leren. Of het nou over auto's gaat of natuur ect ect. Ik mediteer en heal mijzelf. Ik luister wereldmuziek van genre A tot Z. Hou van de natuur, zelfstudie, koken, spirituele dingen maar ook van festivals, shoppen, sporten ect ect. Lieve groetjes

A
06-07-2022

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 75 - Ik slik woorden in

ik ben hooggevoelig ik denk dat ik het rond mijn 40e ongeveer heb geweten via het boek elaine Aron, de puzzelstukjes vielen in elkander, ik heb een jeugd gehad met veel drama, en heb daar door ook veel angsten opgedaan die nu nog altijd doorwerken in mijn leven, ik heb al veel therapieen gevolgd, workshops enz. veel aan mezelf gewerkt, maar toch die angst blijft er en gaat maar niet weg, daar door kan ik niet leven zoals ik zou willen, ik slik woorden in, omdat ik soms door dominante personen in de nauw wordt gedreven en dan blokkeer ik volledig, is ook soms met andere zakens, maar ik zou nu graag een hypnosesessie willen volgen en ik vraag me af hebben jullie daar ervaring mee ??? Alvast bedankt,
vrouwtje

vrouwtje
14-07-2022

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 76 - Mensen loslaten maar ook door het loslaten met angst zitten

ik ben een vrouw van middelbare leeftijd, heb ook al veel meegemaakt, maar door die hooggevoeligheid maakt het dat voor mij niet altijd zo gemakkelijk het raakt me allemaal zo, een aantal jaren geleden heb ik met enorm veel mensen gekapt, mensen die na zoveel jaren hun echte gelaat laten zien, jaloersheid, je niks hunnen, achterklap, roddels, ik heb op een bepaald ogenblik ik dacht dat het een goede vriendin was, mijn grens getrokken, ik moest me gedragen volgens dat zij dat wilde, opmerkingen op mijn kleding, op mijn omgang met mensen enz. ik was het beu, ik heb dan gezegd ik zou willen dat je dat niet meer doet, ik heb me losgetrokken van haar, maar omdat zij enorm veel weet van mij, heeft ze me dan in mijn kennissenkring me beginnen vuil maken , waardoor ik genoodzaakt was om volledig afstand te nemen, ook met andere mensen die me domineerden heb ik gezegd het is genoeg geweest, stopt ermee, maar door al dat afstand nemen van veel mensen voel je je alleen, het heeft me enorm veel moeite gekost om mijn grenzen aan te geven aan anderen, maar soms denk ik dan heb ik daar aan wel goed aan gedaan, maar op de duur ben je jezelf niet meer en wat schiet er dan nog van je over ???? wie herkent er zich daar nog in ????

Anoniem

anoniem
17-07-2022

1
3
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Alle schoonhede die je ziet bij iemand anders bezit je zelf. Alsook hetgeen wat men negatief bestempeld. Jezelf ervan losmaken is een moedige zet. De tijd zal uitwijzen dat het de juiste zet was. Neem de tijd.

Bert
22-07-2022
Reactie:
Wat vervelend dat je hebt moeten stoppen met bepaalde vriendschappen.
Anderzijds kies je nu voor jezelf, geef je aan 'tot hier en niet verder'.
Dat doet pijn, bijna net als rouw maar ik heb geleerd dat zulke mensen gewoon niet meer in je leven passen.
Jij bent veranderd, zij kunnen daar niet mee omgaan, jammer dan.
Dit is wie jij bent!
Laat het gevoel er zijn, geef jezelf beperkte tijd om af en toe over al je twijfels te piekeren, twijfelen etc. Na te denken.
Dan stop je die gedachtes en ga je iets leuks of fijns doen.
Succes en sterkte met de verwerking.
Proficiat met jou!!! Proost er eens op ;)

Angela
24-07-2022
Reactie:
Wat vervelend dat je hebt moeten stoppen met bepaalde vriendschappen.
Anderzijds kies je nu voor jezelf, geef je aan 'tot hier en niet verder'.
Dat doet pijn, bijna net als rouw maar ik heb geleerd dat zulke mensen gewoon niet meer in je leven passen.
Jij bent veranderd, zij kunnen daar niet mee omgaan, jammer dan.
Dit is wie jij bent!
Laat het gevoel er zijn, geef jezelf beperkte tijd om af en toe over al je twijfels te piekeren, twijfelen etc. Na te denken.
Dan stop je die gedachtes en ga je iets leuks of fijns doen.
Succes en sterkte met de verwerking.
Proficiat met jou!!! Proost er eens op ;)

Angela
24-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 77 - Gebruiken de meeste hsp'ers medicijnen?

Een vriendin van mij heeft hsp en die heeft medicijnen gekregen. Ik zelf heb dat niet. Gebruiken de meeste hsp'ers medicijnen?

F
20-07-2022

1
4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:
Ik denk niet dat meeste hsp'ers medicijnen gebruiken, hsp'er zijn is geen ziekte, er zijn alternatieve middelen genoeg zoals bachbloesems die je kunnen helpen met bepaalde zakens die eigen zijn aan het hsp ' er zijn , vb; angsten, ik zeg nu maar iets maar bachbloesems kunnen je wel degelijk een beetje ondersteunen, maar ik ben geen dokter, als je vindt dat je nood hebt aan medicatie dan is er maar een adres, de huisdokter, of de psychiater,

anoniem
21-07-2022
Reactie:
Ik denk niet dat meeste hsp'ers medicijnen gebruiken, hsp'er zijn is geen ziekte, er zijn alternatieve middelen genoeg zoals bachbloesems die je kunnen helpen met bepaalde zakens die eigen zijn aan het hsp ' er zijn , vb; angsten, ik zeg nu maar iets maar bachbloesems kunnen je wel degelijk een beetje ondersteunen, maar ik ben geen dokter, als je vindt dat je nood hebt aan medicatie dan is er maar een adres, de huisdokter, of de psychiater,

anoniem
21-07-2022
Reactie:
Ik gebruik bewust geen "medicijnen". Het leven puur ervaren is intens en ruw. Zoals het hoort. Niet de eenvoudigste weg. Maar wel de juiste. Althans voor mij

Bert
22-07-2022
Reactie:
Ik neem ook geen medicatie,mijn huisdokter is ook helemaal geen voorstander.Inderdaad Bert,het is helemaal niet de eenvoudigste weg.De laatste tijd weer gemerkt.

Anoniem
22-07-2022

Jouw reactie:



Verhaal 78 - Wat nu?

Nou hier ben ik dan...steeds zekerder worden van wat ik voel maar altijd achteraf. Ik weet nog toen ik 10 was en heel hard moest huilen op m'n opa's begravenis maar ook zeker wist dat wat ik voelde van m'n nichtje af kwam maar niet van mij. Over de jaren heen mensen op afstand gehouden om een onderbuik gevoel die niet oke voelde en me mee laten slepen door ander waar ik achteraf ook snapte waarom. In een relatie gezeten en geleerd dat ik veel van de energie om me heen spiegel, als het rustig is ben ik dat ook als het energiek is doe ik gezellig mee. Nu in een nieuwe relatie hij 2 kinderen, een dochter met een lichte vorma van autisme en een hyper vrolijk maar gevoelig zoontje die vanalles te vertellen heeft. Als hij in paniek raakt en huilt doe ik dat ook. Als zijn hartelijk lacht om iets wat ze kijkt lacht ik mee. Hoe snap ik wat ik van wie voel en hoe verbeter ik dit

noniem
07-02-2022

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 79

Dat ik weet dat ik een HSP ben heeft mij al veel rust gebracht. Ik weet nu dat ik een grens heb waar ik wijselijk niet overheen ga omdat mijn omgeving daar last van krijgt maar vnl ik. Maar vaak genoeg loop ik er tegenaan dat ik iedereen al mijn liefde en aandacht geef maar het dan mis als dit niet in dezelfde mate terug komt. En dat voelt wel eens alleen. Zeker in een jaar waarin mij de ene na de andere rotsituatie overkomt. Relatie over, baan kwijt en nu vakantie moeten afzeggen vanwege een acute blindedarmontsteking. Leer je eigen beste vriend/vriendin te zijn. Dan ben je nooit alleen.

Carla
25-07-2022

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 80

Hallo, ik ben een meisje van 14 jaar en ik zit in mijn puberteit. Ik heb last van heel veel onzekerheden op dit moment en ze zeggen dat dat rond deze tijd zeer normaal is. Een daarvan zijn vriendschappen. Ik heb een aantal vriendinnen niet weinig maar ook niet te veel. Ik heb een vriendschap met mijn jonger zusje (een jaar verschil) en een meisje (twee jaar ouder) het is soms lastig. Ik ben het derde wiel aan de wagen eigenlijk al altijd geweest. Zij zitten allebei op dezelfde school, ik op een hele andere. Ze sprayen soms over dingen waar ik niet over mee kan praten of ze kunnen het veel beter met elkaar vinden. Mijn zusje is altijd boos op me en ik moet zeggen dat ik mij soms of ja meestal wel laat doen. Over laatst zijn we met z’n drieën een activiteit gaan doen en zij waren altijd samen. Ik was het losertje om het zo maar te zeggen. Het is niet gemakkelijk. Deze vriendschap is niet goed voor mijn mentale toestand en dat besef ik ook wel. Mijn ouders verwachten dat ik meega omdat ik anders toch maar thuis zit. En dan zien zij het ook direct dat ik buitengesloten wordt. Mijn beste vriendin die is bijna heel de zomervakantie op kamp dus zie ik niet vaak. En mijn andere beste vriendin daar hebt ik ook veel contact mee. Maar ik vind het zo moeilijk. Ik voel me onzeker over alles. Ik weet niet hoe ik mij zelf moet voelen of uiten. Vertellen tegen mijn ouders vind ik ook lastig omdat ik ze niet teleur wil stellen of dat ze boos worden op mijn zus omdat ze mij zou uitsluiten. Maar ik weet ook niet met wie ik anders over moet praten en wat ik met mijn andere onzekerheden moet doen. Heeft iemand tips of kan zich in mijn situatie inleven of herkennen? Ik zou graag met iemand anders, die ik niet en mij begrijpt, willen praten. Bedankt voor mijn verhaal te lezen.
Liefs M.

anoniem
30-07-2022

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 81

Hoi allemaal,

Ik ben een vrouw van 53 en wil graag weten of er nog meer mensen zijn die zich zo rot voelen na een vakantie?

Ik verheugde mij erg op mijn vakantie(5 dagen) samen met mijn vader,kinderen,schoondochter en kleindochter.
Ik heb alleen echter dat ik toch niet echt kan genieten van de vakantie maar als het einde aanbreekt ben ik toch verdrietig en angstig.
Bij het afscheid nemen als we weer naar ons eigen huis gaan staan de tranen achter mijn ogen en weet ik dat ik de komende tijd mij rot ga voelen en het liefst weer terug wil. Ik heb ook moeite met afscheid nemen van het vakantieadres en maak overal foto's van zoals bijvoorbeeld van de binnenkant van het vakantiehuisje.
Ik voel mij zo anders dan andere mensen hierin.
1 van mijn zonen die mee was op vakantie is ook een HSP persoon net als ik en wij gingen wel elke dag even samen wandelen om de drukte van de andere even te ontvluchten.
Hebben meer mensen dit rotgevoel na een vakantie ?
Ik heb wel een (slechte) relatie en woon alleen waar ik mij vaak eenzaam voel maar had dit vroeger ook al als kind en ook later als gezin.
Ik kan er moeilijk mee omgaan dat ik zo anders ben en ook vaak in de morgen erg angstig ben als ik alleen ben.
Graag jullie ervaringen na jullie vakantie.


Grt Patricia

Patricia
30-07-2022

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Voeg zelf een verhaal toe


Wil je ook je hart luchten?


+ Mijn verhaal delen




© Therapiepsycholoog - psychologen en therapeuten
| Disclaimer | Privacy verklaring | Reviews | Login | Aansluiten