Therapiepsycholoog
Netwerk van therapeuten
en psychologen
Therapiepsycholoog

Hooggevoeligheid - forum lotgenoten


 

Lotgenoten hooggevoeligheid

Ben je hooggevoelig?
Voor veel mensen lucht het op als ze hun verhaal opschrijven en delen.

 

  • Je kunt hier je hart luchten.
  • Je kunt de verhalen van lotgenoten lezen.
  • Je kunt reageren op de ervaringen van lotgenoten.

 

Ontdek hier de verhalen van andere mensen met hooggevoeligheid en deel jouw eigen verhaal.

 


+ Mijn verhaal delen




Alle verhalen


Verhaal 1 - Ik ben erg gevoelig voor allerlei prikkels

Volgens mij ben ik wel hooggevoelig. Ik ben erg gevoelig voor allerlei prikkels. Zo kan ik niet zo goed tegen te veel of te harde geluiden. En dan heb ik het niet alleen over het rondlopen op een kermis (waar ik al gauw weer weg wil), maar ook geluiden thuis van anderen die hard op de vloer lopen, kauwen, en soms zelfs het geluid van ademen van anderen.

Naast geluiden (horen) zijn mijn andere zintuigen (ruiken, proeven, zien, voelen) ook gevoelig.

 

Soms sluit ik mezelf het liefste af en ga in mijn eigen bubbel. Koptelefoon op en rustige muziek aan, en 's nachts oordoppen in. 


Gelukkig heb ik de vrijheid om mezelf niet te veel bloot te stellen aan de prikkels waar de meeste mensen dagelijks aan blootstaan . Ik denk dat ik dan gek zou worden. Maar als ik regelmatig mijn bubbel inga, dan voel ik me goed. :-)


Anoniem

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 2 - Ik ben erg gevoelig voor leed, verdriet en pijn

Ik ben erg gevoelig voor leed, verdriet en pijn. van anderen en ook van mezelf. Ik heb niet zozeer last van geluiden en drukte. Maar leed van anderen komt enorm hard binnen, net als boosheid of geweld. De tv gaat bij mij bijna niet aan, het nieuws kijk ik niet omdat ik anders niet kan slapen.

 

Het vervelende is dat je jezelf er niet helemaal tegen kunt beschermen. Wanneer iemand wat kortaf of geirriteerd tegen me doet, trek ik me dat heel lang aan. En verhalen van verdriet en verlies komen binnen alsof ik het zelf beleef.

 

Ik heb nu geleerd dat het komt doordat ik hooggevoelig ben, en dan vooral met een grote diepte van verwerking (één van de kenmerken). En deels ook door mijn jeugd dat ik me teveel aantrek van wat anderen van mij vinden. Maar dat is maar een deel: het meeste is toch die emoties die binnenkomen.

 

Ik leer nu wel om het piekeren te stoppen, en mezelf ruimte te geven om de emotie te laten zakken. Het moet gewoon zakken, door te schrijven, tekenen en muziek, vind ik weer rust. Mindfullness helpt daarbij ook.

 

Ik denk niet dat ik kan voorkomen dat iets me raakt, wel kan ik leren minder lang mee bezig te zijn in gedachten en emotioneel goed voor mezelf te zorgen. Ik hoop dat ik dan weer wat meer aankan, en bijv meer uren kan werken.


anoniem

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 3 - Ik heb HSP, ik dacht altijd dat ik anders was

Voordat ik erachter kwam dat ik hsp ben, dacht ik altijd dat ik anders was.

Waarom heb ik minder energie dan anderen, waarom stopt mijn denken bijna nooit, ben ik nu de enige die de spanning altijd voelt, de diepte van mijn emoties vinden anderen zorgelijk. Twijfel, onzekerheid, knagende gevoel.

Toen mijn systeemtherapeut begon over hsp en ik mij later in las, was ik even helemaal van slag.
Dit gaat over mij! Ik ben niet gek, raar of problematisch. Ik heb juist een speciale gave, alleen nooit geleerd om hiermee om te gaan.

Dit aanleren is nog steeds een grote uitdaging, maar ik accepteer mijzelf steeds meer. En door meer balans in drukte en rust ben ik steeds minder overvraagd.


Anoniem

6
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 4 - Ervaringen uitwisselen

Hoi hsp'ers,
Is veel herkenbaar, ik zou het leuk vinden om met een paar mensen iets te ondernemen en ervaringen uit te wisselen in mijn omgeving ken ik geen mensen


jola

5
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 5 - Gevangen in een muur van geluid om me heen

Als er thuis bezoek, bijvoorbeeld verjaardagen, komt heb ik altijd de neiging om mij terug te trekken in de keuken als er nieuw bezoek is. Al die energie die in een keer binnenkomt is me soms te veel. zo lijkt het,

als ik bij een verjaardag zit voel ik me vaak gevangen in de muur van geluid om me heen. Het lijkt bijna onmogelijk om op zo'n moment normaal contact te maken met anderen, zo verweldigd ben ik door de situatie.


Anoniem

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Wil je ook je hart luchten?

+ Mijn verhaal delen


Verhaal 6 - Ik reageer behoorlijk extreem op allerlei prikkels

Gelukkig heb ik geleerd om om te gaan met mijn klachten. Ik reageer behoorlijk extreem op allerlei prikkels; zowel mensen als geluiden als hectiek. Het schoolplein vond ik vreselijk; al die ouders. Alles komt hard bij me binnen.


Gelukkig heb ik geleerd, via hypnotherapie en visualisaties, om in mijn eigen wereld te kunnen zijn. Zelfs midden op een schoolplein. Het is er nog wel en ik vind het nog steeds een opgave om tussen al die mensen te staan maar het lukt!

 

Ik kan mijn eigen kinderen weer brengen en ophalen. Bovendien heb ik geen oordeel meer over mezelf. Ik ben gewoon zoals ik ben en daar ben ik blij mee.


Anoniem

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 7 - Hooggevoeligheid is niet zweverig

Ik was altijd heel snel ‘aangebrand’, had een kort lontje, zonder dat ik zelf wist waar dat vandaan kwam.

 

Tot iemand iets vertelde over hooggevoeligheid. Toen dacht ik eerst nog, ‘nee joh, ik ben een stoere vent, hooggevoeligheid is iets voor zweverige vrouwen’. Tot ik er meer over ging lezen, en er toch wel heel veel in herkende.

 

Ik heb toen een psycholoog geraadpleegd, en zij vertelde me dat hooggevoeligheid zit in het ‘scherp afgesteld staan van je zintuigen’. En dat dat gewoon een biologisch gegeven is, helemaal niet zweverig.

 

Zij leerde me te ontdekken waar mijn gevoeligheid precies in zit, en hoe ik daar beter mee kan omgaan (want ‘over’ gaat het niet). Sindsdien ben ik veel minder opvliegerig en zit ik lekkerder in mijn vel.


B.

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 8 - Ik ben hooggevoelig en weer blij

Het heeft lang geduurd, maar eindelijk ben ik er achter dat ik hooggevoelig ben. Ik wist eigenlijk niet dat er een naam was voor wat er op momenten door mij heen gaat!

 

En ik vind het een opluchting te weten dat hier meer mensen last van hebben en dat er manieren zijn om er beter mee om te gaan.

 

Samen met mijn therapeut heb ik nu een "way of life" gevonden die voor mij te doen is. Ik ben weer een blij mens!


Anoniem

4
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 9 - Soms is mijn hoofd vol en kan er niets meer bij

Ik kan zo intens meeleven met een ander, dat ik de pijn en verdriet aan mijn eigen lichaam voel.


Er zijn soms momenten dat ik met teveel mensen mee wil leven. Soms is mijn hoofd vol en kan er niets meer bij.


Geert

3
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Zo herkenbaar..


Reactie:

Als je veel last hebt van hooggevoeligheid, betekent het niet meteen dat je daar de rest van je leven mee moet doen. Er zijn verschillende behandelwijzen die positieve resultaten boeken in de behandeling van hooggevoeligheid.

 

Goed om eerst uit te zoeken wat een onderliggende oorzaak kan zijn. Bepaalde voedingsstoffen bijvoorbeeld verergeren de klachten. Terwijl andere voedingstoffen de klachten verminderen. De moeite waard om het uit te zoeken!



Jouw reactie:



Verhaal 10 - Geleerd hoe ik mijn grenzen kan bewaken

Eindelijk heb ik geleerd hoe ik mijn grenzen beter kan bewaken. Ik ben hooggevoelig en dacht dat ik er mee moest leren leven dat alles zo hard bij me binnenkwam. Ik ben geneigd alles nogal serieus te nemen waardoor anderen me snel in de maling kunnen nemen. Als dat gebeurt, baal ik enorm en heb ik de neiging me terug te trekken.


Door een training in self-boundary awareness heb ik geleerd hoe ik mijn eigen grenzen kan verstevigen en nare ervaringen kan opruimen. Ik ben er nog steeds mee bezig maar wil nu al graag delen dat ik het verschil kan merken met vroeger.

 

Wanneer iemand me in de maling neemt, komt het minder hard binnen en voel ik me iet meer afgaan of kwetsbaar. Ik erken nu meer hoe ik ben en waardeer ook meer hoe ik reageer en in elkaar steek. Daardoor kan ik die grappen en andere zaken veel beter bij de ander laten.


anoniem

3
2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Hoi, waar heb je zo'n cursus.....?


Reactie:

Jola, op deze site kun je ook zoeken naar therapeuten die gespecialiseerd zijn in hooggevoeligheid.



Jouw reactie:



Verhaal 11 - Ik ben hooggevoelig

Ik ben hooggevoelig.
Tenminste, ik ben heel gevoelig, al weet ik niet zeker of ik binnen de officiële definitie val van hooggevoeligheid. :-)

Ik kan in ieder geval niet tegen te veel prikkels, geluiden, andere mensen. Ik vind het dan ook heerlijk om alleen te zijn, met weinig prikkels en weinig andere mensen om me heen.

Dus ik zorg er ook voor dat ik veel momenten heb, waarin ik lekker met mezelf ben.

Ik ben benieuwd hoe andere mensen met hun (hoog)gevoeligheid omgaan.


Anoniem

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 12 - Kun je door HSP bij elke emotie ziek voelen?

Kun je door hsp je bij elke emotie ziek voelen en hartkloppingen hebben? Al 3 jaar ziek voelen en onbegrepen en vermoed nu hsp. Heel graag reacties.


Annemarie

2
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 13 - Zowel mijn kinderen als ik zijn HSP

Ben 62 jr. En doordat mijn zoon vertelde dat hij getest was en een hsp was.

 

Toen ben ik gaan nadenken want ik wsa net zoals hij vlug geraakt,vlug boos ,verdrietig,te veel meeleven en lijden met anderen.En kwam tot de conclusie dat ik dat ook wel eens kon zijn .

 

Op dit moment leef en lijd ik erg mee met mijn dochter die een kinderwens heeft en zelf ook een hsp is .Ik maak me vreselijk veel zorgen of dit allemaal wel goed komt. Daarom ga ik hulp zoeken bij een therapeut, want dit voelt niet prettig.


Anny

1
1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties
Reactie:

Ik ben benieuwd of jij je net als ik ziek voel en hartkloppingen krijgt bij elke emotie, leuk of minder leuk.



Jouw reactie:



Verhaal 14 - Leren om alleen bij mezelf te blijven

Inmiddels 67 jaar en omringd door narcisten nu eindelijk geleerd om grenzen te stellen, ik heb namelijk geen keus meer, ik heb reuma en mijn lichaam geeft letterlijk aan tot zo ver.

Ik hou de mensen op afstand, mijn familie incl mijn zoon en dochter, zijn narcisten, voordat je hier achter bent heb je de nodige beschadigingen opgelopen.

De relaties die ik heb gehad, ik ben 30 jaar geleden gescheiden, allemaal narsitische mensen en ja dan ga je aan je zelf twijfelen, wat mankeert er aan mij, wat doe ik fout.
Resultaat is dat ik geen vertrouwen meer heb in mensen.

Nu gaat het redelijk, ik ben inmiddels 3 jaar met pensioen en geniet hier enorm van, niet meer moeten, heerlijk.

De reuma is redelijk onder controle en ben medicijn vrij
Ik heb nauwelijks contact nog met familie, hou dit zo oppervlakkig mogelijk
Ik heb geen relatie
Ik leef gezond, sport en mediteer
Kortom ik ben een gelukkig mens

Het blijft een constante oplettendheid met het ontmoeten van mensen, ze komen altijd op mij af en soms ga ik dan nog wel eens de fout in, doordat ik dan iemand wat dichterbij laat komen, maar altijd krijg ik dan weer het deksel op de neus, hierdoor kan ik dan erg ongelukkig worden en de reuma aanvallen beginnen weer

Ik moet echt leren om alleen bij mezelf te blijven
Graag reacties of iemand dit herkent en het liefst tips hoe hier mee om te gaan

Anoniem

1
Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Verhaal 15

Hoi ik ben Regina 52 jaar en hsp.Mijn probleem is dat ik gevoelens van andere mensen overneem.Hebben jullie tips hoe ik me hiervoor van kan afsluiten?

Regina

Reageer
Toon reacties Verberg reacties

Jouw reactie:



Voeg zelf een verhaal toe


Wil je ook je hart luchten?


+ Mijn verhaal delen




© Therapiepsycholoog - psychologen en therapeuten
| Disclaimer | Privacyverklaring | Reviews | Login | Aansluiten