Stress ervaringen

Een tijd geleden moest ik geopereerd worden. Het was niet zo'n heel grote ingreep, maar ik werd erg gestresst bij het idee dat ik onder narcoses moest. Elke keer als ik er aan dacht werd ik helemaal gespannen, en brak het angstzweet uit.

Ik besloot in therapie te gaan, had ook iets gelezen over EMDR, maar wist niet of dat ook voor mijn klachten iets zou zijn. Dat bleek van wel; al na een paar sessies was het al een stuk minder. Ik voelde nog wel wat spanning, maar dat hoort er ook wel een beetje bij.

Uiteindelijk heb ik helemaal geen angst gehad bij de operatie; het viel allemaal reuze mee.

Wat mij steeds weer stress geeft is de balans tussen een goede moeder zijn en goed voor mezelf zorgen.

Wanneer is het verantwoord om oppas te regelen, alleen maar omdat ik iets leuks wil doen? Ik weet wel dat ik er een beter mens van wordt, als ik ook goed voor mezelf zorg. Hoe doe ik dat en gun ik het mezelf?

Door de counseling heb ik beter inzicht in mezelf gekregen en zo is het dieper gaan landen dat ik ook echt voor mezelf mag zorgen! Eens in de week breng ik mijn dochter al weg en ga ik heerlijk paardrijden!

Ik werk in het onderwijs en daar is de werkdruk erg hoog. Daarnaast trok ik ook veel werk naar mij toe. Als er op een vergadering gevraagd werd om een extra taak uit te voeren en niemand iets zei, dan deed ik het wel, iemand moest het toch doen.

Ik kon moeilijk nee zeggen als mij iets gevraagd werd. Ook in de pauzes zat ik stapels schriften na te kijken en ik was een paar extra dagen overblijfjuf. Mijn hoofdpijn ging niet meer over en ik sliep slecht.

Toen mijn vriend ook nog ging klagen over het feit dat hij mij zo weinig zag, stortte ik in. Met behulp van een psycholoog heb ik flink wat taken gereduceerd, neem nu echte pauzes en ik heb geleerd nee te zeggen. Zelfs de schuldgevoelens die ik in het begin dan had, worden al minder. Nu ervaar ik veel minder stress.

Bij het geven van presentaties brak het zweet mij al uit en mijn hart zat in mijn keel. Ik weet nog dat ik er enorm tegenop zag en er al dagen van te voren stress om had.

Door een therapeut kwam ik erachter dat dit met mijn verleden te maken had (als kind een traumatische ervaring en ik werd vroeger gepest). Ik heb 6 sessies gehad waaronder EMDR en ik voel mij nu zoveel vrijer en losser.

Een presentatie vind ik nu wel spannend maar niet meer dan dat. Ik hoop dat als je jezelf in mijn verhaal herkent dat je jezelf het gunt om van je klachten af te komen.

Ik was zo verbluft, 15 jaar heb ik mij gekweld met de stress en door de oorzaak op te zoeken en meer te oefenen hoe je met stress klachten nu om moet gaan, ben ik ervan af! Ben heel blij!

Ik heb een eigen bedrijf en maak eigenlijk veel te veel uren. Toen ik mijn bedrijf begon wilde ik 24 tot 32 uur werken, omdat ik weet dat ik niet veel meer kan. En toch werk ik structureel 45 uur.

Ik vind het moeilijk om minder te werken. Ook al ben ik moe, snauw ik tegen mijn partner, en drink ik steeds vaker een glas wijn op het einde van de dag.

Ik denk dat het een ego ding is dat ik niet wil minderen. En dat het beter bij mijn echte zelf past om te minderen. Zo'n ego is een hardnekkig ding. Nu stel ik het weer uit tot 2018...

Ik ben in de laatste 3 jaar al 2 keer van baan gewisseld. Steeds omdat de baan te stressvol voor mij is. Ik kies nu bewust voor banen zonder stress. En toch merk ik dat ik weer stress ervaar.

Ik ben gaan denken dat het niet aan mijn baan ligt maar dat het iets in mijzelf is. De manier waarop ik denk. Een vriend van mij gaat naar de POH-er om hierover te spreken. Het helpt hem.

Toch wil ik nog niet naar iemand toe. Ik wil het eerst zelf proberen op te lossen. Ik hoop dat het lukt. Want eigenlijk loop ik heel lang op mijn tenen.

Ik krijg stress van verwachtingen.

Op mijn werk had ik steeds het gevoel dat ik aan allerlei verwachtingen moest voldoen. Hoewel er veel te veel werk was en de werkdruk veel te hoog was, moest ik van mezelf alles afkrijgen. Dit zorgde voor vrij veel stress en heeft ook geleid tot een burn-out.

Jaren later herhaalde dit zich bijna weer. Veel stress op mijn werk door de werkdruk, en ik vond dat ik alles moest afkrijgen. Gelukkig kon ik nu iets meer relativeren, maar ik heb wel veel stress gevoeld en lichamelijke klachten gekregen (zoals buikpijn, schouderpijn, hoofdpijn).

Is dit herkenbaar voor iemand?

Lieve mensen
Ja ik ben een stress kip
Maar wil eigenlijk door
Heb last van me maag net of een spier aan trekt,brande mond, oorsuizen
Heeft iemand dat ook ? Ik ben benieuwd naar jullie verhaal en wat doen jullie ?××× mel

Hallo allemaal,

Ik wilde even delen wat mij ongelofelijke stress geeft en eens horen of dit eventueel herkenbaar is en hoe jullie hiermee zouden omgaan?

Ik heb een partner met ADHD maar neemt geen medicijnen(ook nog nooit geprobeerd). Hij is nl bang om een zombie te bekomen. Hierdoor heeft hij hele hoge pieken maar ook super diepe dallen. Echt depressief zijn en alles is te veel terwijl 2 weken later alles goed is en meezit. Ik kan dit moeilijk begrijpen. Het ene moment is die blij, steekt er iets tegen, dan is hij nadien helemaal boos en is de hele dag naar de vaantjes. En dit kan echt om banale dingen gaan. Hij maakt elk probleem ook heel groot, soms is het zelfs geen probleem. Ik ben elke dag afwachtend wat de dag brengt en of de dag goed of slecht begint/eindigt. Ik weet niet hoe ik hier mee moet omgaan. Heb al meerdere malen gezegd om een psycholoog of dokter tr bezoeken maar dat is volgens hem uitgesloten. Ik ben een beetje opzoek naar hoe ga ik hiermee om en hoe behoud ik meneige energie zonder telkens mee in zijn energie te gaan.

Ik heb nog altijd angst van vroeger dat ik klein was veel slaag gekregen van mijn stiefvader en ben ook verkracht geweest op mijn 11 ste in mijn slaap door Vrienden en nog veel nacht merries krijgen daar over ben Zo bang pffff grtjs John 1

Sinds 2 maanden ben ik al naar de huisarts aan het gaan. Ik heb last van maagklachten, maar met diep inademen/ bewegen is de maagstreek soms ook pijnlijk/ gevoelig. Ook rugklachten, alles deed pijn en zat vast. Met maagbeschermers en fysio waren deze klachten zo goed als verdwenen dus gestopt met de maagbeschermer. Laats weer meer stress gehad en nu weer begonnen met de maagbeschermer want ik heb weer dezelfde klachten. Ik maak me zorgen, vooral dat het rondom de maag gevoelig is met bewegen/ diep ademhalen. Ik heb al bloed laten prikken (was goed) en ontlasting laten inleveren om te kijken of het geen maagbacterie is (nog geen uitslag terug). Daarvoor had ik ook aan de linkerkant oorsuizen en een droge mond. Nu een paar weken last gehad van wat opgezette klieren en gevoel alsof wat in de keel zit. Herkent iemand dit? Ik ben zo bang dat er wat anders aan de hand is. Door deze angst heb ik paniekaanvallen gehad waarbij mijn hele lichaam trilde en ik in de vluchtstand stond. Alsjeblieft kan iemand reageren en helpen waat mogelijk.. alvast dank voor het lezen!

Hallo allemaal, ik zit al 12 jaar diep in de problemen en wat ik heb geprobeerd of heb opgezocht er komt maar geen aha dit is er aan de hand moment..

Een van de dingen wat ik echt als hel ervaar is dat soms ervaar ik zo ontzettend veel stress in mij brein maar ik weet niet hoe ik het anders kan beschrijven als extreme pijn.. als ik aan hoofdpijn denk dan lijkt dat niet echt te passen maar het voelt zeg maar alsof de stress in mij brein zo heftig is dat het voelt als of mijn ziell kapot gaat ik wil mijn hoofd dan gewoon tegen de muur kapot slaan. De pijn is zo heftig. Het gebeurt bij piekeren maar ook als iemand mij vraagt om iets te doen: als iets kleins als wil je mij helpen met de boodschappen. Kan die stress triggeren. Het voelt zo heftig wat ik dan voel. Het is traumatisch ik voel mij dan zo overspannen en prikkelbaar en ontplof gewoon.

Daar buiten heb ik ook andere mentale gezondheidsklachten alleen ik vraag me af of iemand weet wat dit is

Voor bijna 10 jaar terug kreeg ik door stress eetproblemen. Dit ging samen met moeilijk snachts in slaap kunnen vallen. Hier heb ik toen lange tijd melatonine voor gehad. Ik ben er inmiddels ongeveer 8 jaar vanaf. Stress is nog wel aanwezig maar in veel mindere mate. Tot een paar maand terug. De slapeloze nachten zijn er sinds 2 weken weer. Waar ik eerst nog maar 1 keer in de 2 weken melatonine nodig had is dit nu in 2 weken tijd 2 keer niet geweest. Ik merk dat het steeds slechter met me gaat. En ben bang voor weer de eetproblemen. Eerder ben ik hiervoor bij een psycholoog geweest. Dit wilde ik nu ook graag, maar helaas gaat dit het financieel niet worden. Vandaar dat ik mijn verhaal hier neer zet in de hoop dat dit een beetje gaat helpen.

Goedenmiddag!

Ik ben hier niet goed in, maar ik wil bij deze toch heel graag een deel van mijn verhaal vertellen!

In 2007 ben ik geemigreerd naar het prachtige Ierland, om zo afscheid te nemen van een roerig problematisch leven!

Vanaf jonge leeftijd ben ik mede door mijn vader (R.I.P. papa) terecht gekomen in een wereld van geweld, misbruik, en criminelen.

Ik heb meer dan 5 jaar lang een zware crimineel, verslaafde vriend in huis gehad! Dat heeft mijn leven vanaf jongs afaan flink beinvloed! En Nadat mijn beste vriend uit de afkick kliniek kwam, en hij op eigen benen kon staan, besloot ik voor mezelf te kiezen, en naar ierland te emigreren!

Mijn beste beslissing ooit! Wat een avontuur! Ik begon te werken op een manege/b&b en moest iedere dag 13 stallen schoon maken!

6 dagen per week, van s ochtends tot s avonds!

Na een jaar verhuiste ik naar een andere provincie in ierland om daar helemaal mijn eigen leven op te bouwen!

Ik ontmoette mijn ex vrouw, op wie ik echt stapel verliefd was! We huurden een prachtig huis, begonnen onze eigen bakery..en waren dol gelukkig!

Mijn ex vrouw was pastry chef, en in de zomer reed ik het hele land af, om zo op grote festivals onze heerlijke producten te verkopen!

We hadden een prachtig leven! Totdat ik mijn ex vrouw aan mijn broer voor stelde! Ik zag meteen dat er iets goed mis was...mijn broer en ex waren verliefd!

Gelukkig woonde mijn broer in nederland, en ik had nooit verwacht dat mijn broer er met mijn ex vandoor ging!

Voordat dat gebeurde, trouwden we, en kregen een prachtige zoon!

Maar vanaf de geboorte wist ik dat er iets vresenlijk fout was, mijn ex vrouw had totaal geen connectie met onze zoon..er was geen emotie!

Toen ze in een post-depressie kwam, heb ik professionele hulp ingeschakeld, omdat ik mij ernstige zorgen maakte!

Echter...alle problemen waren ineens mijn schuld! Ik moest een full time baan zoeken, en in theraphy!

Ik vondt dat we samen hulp nodig hadden! Maar daar was ze het niet mee eens!

De situatie werd steeds slechter, en mijn ex vrouw vluchte naar mijn broer! Die verliefd op haar was, en haar steunde!

Toen ik op een avond thuis kwam, vertelde mijn ex dat ze wou scheiden! Ik was het daar mee eens, want onze relatie werkte niet!

Vanaf dat moment was het voor haar groen licht een relatie met mijn broer te beginnen..we woonde nog in hetzelfde huis! Toen ik het mijn ouders vertelde,geloofde zij er niks van! Ik was jaloers,bezitterig..en werd niet geloofd!

,3 maand lang werd het verzwegen!

Het werd bijna slaande ruzie, waarna mijn ex mij aangaf wegens mishandeling! Terwijl ik geen flauw idee had hoe ik met deze situatie om moest gaan!

Ze kreeg een eigen huis, wat haar plan was, en ik kreeg tot grote frustratie een contact verbod met mijn zoon!

Uiteindelijk na 4 maand had mijn broer zelf het lef om het mij te vertellen! Gelukkig voor hem via de telefoon!

Mijn scheiding was nog geen eens rond, en ik moest mijn ouders smeken om mijn broer te vragen afstand te houden!

Toen in October kwam hij haar, en mijn zoon ophalen uit Ierland! Ik was zo boos, en verdrietig!

Ze gingen samenwonen, en mijn ouders, die bij mijn broer in de buurt woonde, waren dolgelukkig, want ze zagen mijn zoon, en het was een happy family!

Er was totaal geen begrip voor mijn gevoel! Ik moest blij voor ze zijn, en het accepteren!

Toendertijd hadden we een prachtige bakery shop, deze nam ik over, plus een hoop schuld, maar ik was vastbesloten mijn bakery te redden, en begon zelf met bakken...Dit heeft mijn leven gered, na een hele moeilijke periode, vondt ik iets voor mezelf, en een nieuwe passie!

Ik begon met het bakken van nederlandse producten, en werdt bekend als the dutch bakery Ireland!

Ik leverde aan winkels, had een commerciele bakery en was succesvol! Ik was zo trots!

Maar...de ellende met mijn ex begon! Toen zij en mijn broer een huis kochten, moest ik overal afstand van doen, en als ik mijn zoon wou zien, mocht dat alleen als ik alimentatie betaalde, en onder toezicht van mijn ouders!

Mijn ex had heel veel mental problems! En de relatie tussen haar en mijn broer werd geweldadig!

Mijn ex was een hele slechte moeder voor mijn zoon


Ze mishandelde hem, jeugdzorg was involved, en mijn broer nam mijn zoon in bescherming!

Mijn ex haatte mijn broers kinderen, en ze was ontzettend jaloers op mij! Dit, omdat ik 8 jaar lang een succesvolle bakery had, gelukkig was in ierland, en ik geen alimentatie wou betalen!

Ze chanteerde mij altijd met onze zoon! Alle bezoeken aan mijn zoon ging via mijn ouders..Het was 9 jaar lang een grote stressvolle situatie!
!

Onze hele familie zat onder de plak en stress van mij ex..

Toen besloten ze uit elkaar te gaan! Na 8 jaar stress, jaloezie, haat, onbegrip kwam mijn wens uit...ik wist altijd dat hun relatie niet zou werken..en was blij voor mijn zoon dat er een einde kwam aan een zeer onstabiele thuis situatie!

En toen....gebeurde het waar we allemaal zo bang voor waren! Mijn ex wou geen hulp, begeleiding, of medicatie, en kwam in een psychose!

Die avond belde mijn zoon,en vertelde dat zijn moeder was doorgedraait, en hun uit huis waren geplaatst door de politie! Ze moesten schuilen bij mijn ouders....Mijn zoon vroeg mij nog of ik de alimentatie had overgemaakt, want daar ging de laatste ruzie over.

De volgende dag wordt ik gebeld door mijn stiefvader. Ze is dood,verteld hij mij, hij vondt haar in huis ze had zelfmoord gepleegd!

Mijn eerste reactie? Opgelucht...voor leroy, mijn familie...iedereen had 8 jaar op zn tenen moeten lopen! Ik dacht...nu is het mijn kans om te laten zien dat ik een goede papa ben!

Ik had voogdij, dus alle zeggenschap! *Dacht ik!

Mijn ex, was al 3 maand bezig met het voorbereidenv van haar zelfmoord!

Ze schreef afscheids brieven, en haar laatste wens, was dat mijn broer volledige voogdij kreeg, en ik mijn zoon nooit meer zou zien!

Er kwam een onderzoek vanuit jeugdzorg! Ik werd in een enorm slechte hoek gedrukt! Omdat iedereen wou dat mijn zoon bij mijn broer bleef!

Het was niet mogenlijk gedeeltelijk voogdij te hebben met mijn broer, en dit werd mij ook nog eens afgepakt!

Mijn hart was gebroken! Mijn ex had haar zin!

Achteraf gezien had ik zelf in nederland moeten gaan wonen, om ervoor mijn zoon te zijn...maar hij zag mijn broer als vader, en had geen intresse in mij.

Ik zie mijzelf niet als slachtoffer! Dat is mijn zoon! Het arme jongetje is voor het leven beschadigt!

Hij wil zo graag dat zn papa, en stiefvader geen ruzie meer maken..en ons samen zien! Hij wil niet tussen ons in staan!

Nu..probeer ik er alles aan te doen om te verhuizen naar nederland! Mijn zoon is 12 en heeft een vader nodig! Maar het vinden van woonruimte is zeer moeilijk!

Ook heb ik geprobeerd het contact met mijn familie weer goed te maken! Maar dit is een en al frustratie en teleurstelling! Er is nog steeds geen begrip! Mijn familie moet ik loslaten! Maar ik ga knokken voor mijn zoon!

Dit is een heel erg lang verhaal! Ik wil het delen! Het is zo absurd, dat ik mij iedere dag afvraag hoe ik dit allemaal heb doorstaan!

Ik ben opzoek naar de juiste theraphy, om vooruit te kunnen! Maar zit vast...ik zou graag hulp willen!

Bedankt voor het lezen...veel liefs uit ierland.