De liefde van mijn leven overleden op 68 jarige leeftijd

Hallo,ik ben gisteren mijn grote liefde verloren.…
Mijn 66 jarige man is na 5 maanden overleden van een agressieve kanker.
Gisteren heeft hij palliatieve sedatie gehad.
Het is juist of ik in een leeg gat val.
Ik heb geen kinderen met hem.
Ik heb een dochter en kleinkinderen uit een vorig huwelijk maar die hebben hun eigen leven.
Voor wie moet ik nog leven?
Mijn maatje is er niet meer.
De lege zetel, het lege bed…geen stem, alles zo stil.
Wat moet ik nu…

Ik heb precies hetzelfe meegemaakt ik voel je verdriet en begrijp je helemaal. Mijn partner is nu 4 jaar geleden overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding na 44 jaar samen en nu alleen verder.Het is moeilijk in het begin door te gaan voor jezelf. Maar geloof me het is moeilijk maar het wordt echt beter,het gemis blijft altijd maar ga door vooral voor jezelf zoek vrienden en vriendinnen groetjes en sterkte.

5 weken geleden is plots de liefde van mijn leven overleden. We hadden 4 jaar een lat relatie ,en dat ging prima. Nu heb ik zo een groot verdriet dat ik bijna niet kan eten en slapen. Ik mis zijn stem, zijn hand op mijn been , zijn knuffels . De simpele dingen samen, mis ik het meest. Hoop dat het van dag tot dag betert, maar de weekends zijn de hel. Zo zwaar

Pfff wat herken ik mijzelf in jouw verhaal.
47 jaar getrouwd , 48 jaar samen ..3 kinderen, 8 kleinkinderen.
Heb t gevoel alsof zemjb verdriet niet zien. Ik moet maar doorgaan en die leuke oma spelen, ik heb er de fut niet voor. Zolang 1 van de ouders erbij is, gaat t wel ,maar zo gauw ik alleen met de kleinkids ben overvalt me het gevoel dat ik de zin me vergaat.
Daardoor word me verweten dat ik geen leuke oma ben. Maar ik heb de fut niet meer om de gehele dag bezig te zijn.
Ik ben levensmoe, heb geen energie, voel me nutteloos en futloos
Ik wil gewoon niet meer

Sterkte allemaal

Gr Marianne

Na 50 jaar Huwelijk en naar 10 jaar zorgen is mijn man overleden in januari 2021, ik kan niet over hem praten komen de tranen al, mijn verdriet is enorm krijg het niet verwerkt

Na 50 jaar Huwelijk en naar 10 jaar zorgen is mijn man overleden in januari 2021, ik kan niet over hem praten komen de tranen al, mijn verdriet is enorm krijg het niet verwerkt

Ook mijn liefde van mijn leven, mijn maatje, is overleden op 68 jarige leeftijd, vier weken geleden, na een lange slopende ziekteperiode. Altijd samen, 43 jaar, geen kinderen. Het is vreselijk dat hij er niet meer is. Heeft niet van zijn welverdiende pensioen kunnen genieten. Ik mis hem zo, een hele nare knoop in mijn maag.

Het is net of ik mijn eigen verhaal voorbij zie komen. Mijn man 25 jaar ik 16 jaar 46 jaar getrouwd met mijn eerste echte vriend, maatje allesie. Nu 20 mnd overleden ook wij deden alles samen, hij heeft vele ziektes in zijn leven gekregen maar we overwonnen ze. Maar daar kwam in juni 2020 een einde aan 6 juni herseninfarct hij klom er weer bovenop ik zou hem thuis verzorgen ik zou mijn baan opzeggen ben verzorgende ging hem zelf verzorgen zou hem anders maar 2x per week mogen opzoeken vanwege corona tijd. Dit kon ik hem niet aandoen, hij had zijn kinderen ook al 5 mnd niet gezien omdat zij bang waren om hem te besmetten. 15 juni 12 uur telefoon van het ziekenhuis ze waren hem aan het reanimeren, als een gek naar het ziekenhuis maar hij was niet meer te redden. Mis hem nog elke dag het wordt steeds meer. Het is dat we kinderen en kleinkinderen hebben anders hoefde het voor mij niet meer. Ik ben mijn geluk en toekomst kwijt

Mijn man 10 maart overleden hardtstil staan geen afschijt kunnen nemen mis hem zo erg elke dag huilen hij was ook 68 jaar

Ik snap wat jij voelt, get is verschrikkelijk. Mijn man, mijn lie, mijn alles is ook pas overleden en ik heb geen zin meer om verder te doen. Ik wil dood, niks meer voelen, wij waren een tweeling, vergroeid, heerlijk

Ik kan je volkomen begrijpen. Mijn vrouw is nu een jaar geleden overleden. Gelukkig heb ik mijn kinderen dicht bij mij. Mijn jongste zoon woont nog bij mij, mij oudste zoon woont met zijn gezin juist naast mij op de hoeve. Maar toch mis ik haar, zelfs na een jaar. Het slapen gaan is moeilijk, het is een leegte!
Veel sterkte nog!

Ja heb hetzelfde altijd en altijd verdrietig zo vreselijk zonder mijn man en dierbaarste !
Heb nergens meer zin in . Het is gewoon voorbij voor mij. Zo een pijn in mijn hart.
Gaat dit ooit beter worden.?

Mijn man is nu 14,5 maand geleden overleden. Op 13 januari 2022. Op 66 jarige leeftijd, hij was net 2,5 maand met pensioen. Heeft een hartstilstand gehad, heb zelf nog geprobeerd hem te reanimeren, heeft niet mogen baten. We waren 42 jaar getrouwd. Mis hem heel erg, denk iedere dag aan hem.

begrijp je heel goed .zit in zelfde situatie.veel liefs en sterkte

Lieverd ik weet hoe jeje voelt ook mijn grote liefde is in 2020 overleden nog voel ik de dagelijkse pijn ervan maar durf er niet goed meer over te praten want mensen die het niet hebben meegemaakt begrijpen niet wat dat is en ja ook ik heb nergens zin in en voel me zo verloren zonder hem dus ik begrijp zo goed wat je door maakt

sterkte bob

Mijn man is 2en half jaar geleden
overleden ..
Er was nog hoop op nieuwe behandeling.Een dag ervoor ging het mis en mocht en kon hij de behandeling niet meer ondergaan .
2dagen later is hij overleden. ...
Een jaar na het overlijden zelf een ongeluk.En moest herstellen in mijn eentje zonder hulp. Van gebroken heup.
Het verdriet komt nu in alle heftigheid
terug ..
Burnout ..oververmoeid......
Allelei lichamelijke klachten.
We waren 48 jaar getrouwd.
Mijn grote liefde..ik mis hem zo erg
.Altijd blij en positief en actief in het leven .het is tehopen dat ik me ooit weer.blij kan voelen ..
Gelukkig heb ik kinderen en kleinkinderen die een lach en liefde geven
Vor iedereen heel veel kracht in dit moeilijke proces

Hoi
Ik herken precies wat je schrijft
Hebde liefde van m'n leven ceflorren augustus 2023 na 8 maanden strijd heeft ze de strijd niet verder voortgezet en is overleden aan long enbhersentumor
Watceen hel een rollercoaster en nog steeds
Voel me alleen en leeg onzeker , geen anker meer geen thuis , leegte in m'n ons leven we xojn vanbdlkaarxzfgescheurd zo'n gevoel, ze is van me gestolen
We waren zo gelukkig 8 jaar samen sinds 2021 samen ons huis helemaal verbouwd en klaar voor een vervolg van ons gelukkige leventje
We deelden alles soulmate makjertjes lovers, elkaars onvoorwaardelijke maatjes , hou van lien 4 ever
Mis haar zo en voel me verschrikkelijk

Ze is hier thuis ik voel haar liefde warmte ,

Ik zit in nagenoeg dezelfde situatie, alleen mijn linkerbeen is kapot, dus kon ik niet THUIS blijven. Nu in een verzorgingstehuis. Mijn leven staat op zijn kop. De dood van mijn lieverd was al erg genoeg, nu ook al in een verzorgingstehuis. Ik ben boos, verdrietig en alleen. Jij en ik hebben nog een levens voor ons. Wat nu?

Mijn vrouw van 15 jaar is 2 maanden geleden overleden. 7 jaar gestreden met kanker vanaf haar 31 igste jaar tot 38. Het was een hel, maar ook heel mooi, omdat we zo sterk samen werden. Liefde op deze manier is een zegen van God. Ze heeft in mijn armen mogen sterven en heb nog een week naast haar mogen slapen op de bank, omdat ze was gebalsemd. Hierin heb ik heel diep en hard kunnen rouwen. Helaas gaat het rouwen gewoon door en wil ik eigenlijk dagelijks een einde aan mijn leven. Alleen is dit niet iets waar ik actief iets voor ga doen, omdat mijn vrouw mij zo goed heeft achtergelaten wil ik dat het wellicht nog iets betekent. En ik hoop dat God hierin nog een plan voor me heeft. Als dat gevoel er niet was, was het voor mij allang klaar geweest. Ik ben 37 en ik mis mijn vrouw ongelooflijk net als jullie allemaal. God zegen ons allemaal. Veel sterkte allemaal.

Marc

Ik weet wat je voelt mijn liefde van mijn leven is 1 april tweede paasdag overleden plotseling. Ik weet helemaal niet hoe ik verder moet. Ik kan mijn werk niet meer doen. Thuis is het idd heel stil je voelt je machteloos.
Ik snap hoe je je eigen voelt als je echt je grote liefde bent verloren

11jaar geleden ben ik mij parter verloren aan kanker het was super moeilijk ik mis te hem super erg ik was nog maar 48 jaar toen dan heb ik 5 jaar alleen geweest tot ik op en dag ook iemand tegen kwam die ook zijn partner verloren was wij begrepen elkaar zo goed een waar naar en tijdje al twee weer gelukkige tot op13 november dat ik ook mij twee partner verloren ik weet niet zo goed nu hoe ik verder moet ik slaap bijna niet meer een ik mis hem zo er het was zo een super bezorgd man voor een lieve man

Ik ben ook alleen ben 77 jaar wil best met iemand praten ik heb het zelfde mee gemaakt

Na 56 jaar verlies ik mijn man hij was en is mijn alles bij de uitvaart van zijn schoonbroer valt hij voor mijn ogen neer de blik die hij me toewerp daar sta ik mee op en ga er mee slapen niets heeft hem kunnen helpen het gemis en de vraag waarom word erger het ontbreekt de moed ik was 16 en hij 22 er zijn weinig mensen die het begrijpen ik weet als samen zijn er niet meer is hoeft het soms voor mij ook niet meer,

Mijn man is overleden na een goed herstel van een baypass operatie, word hij besmet met carrona in het ziekenhuis waar ze geen bescherming mondkapjes droegen complicatie en plotseling overleden, ik geef het ziekenhuis de schuld 2dg voor zijn thuiskomst!!!!!!!

Mijn partner overleed in coronatijd. Hij ging met klachten naar de huisarts en werd van daaruit linea recta naar het ziekenhuis gebracht op verdenking van corona bemetting. Het bleek helaas iets heel anders: acute leukemie. Behandeling mocht niet meer baten; vier weken later overleed hij. We waren niet voorbereid, want hij was altijd zo gezond en fit geweest. Helaas geen (klein)kinderen, wat ik als een groot gemis ervaar, zeker nu mijn partner er ook niet meer is. Wat een zegening als je die wel hebt en ook nog het geluk dat je goed contact met hen hebt, dat je levens samen deelt (want dat is helaas niet altijd het geval, ik weet het). Ik voel een diep gat en weet niet hoe een die - al is het een beetje - te dichten. Ben nu wat ouder en heb de nodige struggles meegemaakt. Soms heb ik het gevoel, nog steeds hoewel mijn partner al een paar jaar dood is: was ik maar tegelijk met hem heengegaan.