Wanneer mensen denken aan grenzen aangeven, denken ze vaak aan woorden. Nee zeggen, voor jezelf opkomen, duidelijk zijn. Maar wat als je niet goed voelt waar jouw grens eigenlijk ligt?
Veel mensen die moeite hebben met grenzen aangeven, zijn gewend geraakt om zich af te stemmen op anderen. Ze voelen haarfijn aan wat een ander nodig heeft, maar zijn minder gewend om stil te staan bij zichzelf. Dan gebeurt het soms dat je pas achteraf merkt dat iets eigenlijk te veel was. Je bent moe, geïrriteerd of leeg. Misschien merk je dat je blijft piekeren over een gesprek of een situatie.
Vaak gaf je lichaam al eerder signalen. Een spanning in je buik. Een gevoel van druk. Een verlangen om weg te lopen. Een kleine aarzeling die nauwelijks aandacht kreeg.
Grenzen beginnen daarom vaak niet bij wat je zegt tegen een ander. Ze beginnen bij het opmerken van wat er in jezelf gebeurt.
Sta vandaag eens een moment stil bij een situatie waarin je je ongemakkelijk voelt. Niet met de vraag wat je zou moeten doen, maar met de vraag wat je eigenlijk ervaart. Wat voel je in je lichaam? Wat raakt je? Waar verlang je naar?
Misschien is dat wel de eerste stap. Niet direct duidelijker worden naar de buitenwereld, maar eerst beter leren luisteren naar jezelf.
Wat voel ik eigenlijk?
Wat heb ik nodig?
En wat gebeurt er als ik daar serieus naar luister?
Veel mensen die moeite hebben met grenzen aangeven, zijn gewend geraakt om zich af te stemmen op anderen. Ze voelen haarfijn aan wat een ander nodig heeft, maar zijn minder gewend om stil te staan bij zichzelf. Dan gebeurt het soms dat je pas achteraf merkt dat iets eigenlijk te veel was. Je bent moe, geïrriteerd of leeg. Misschien merk je dat je blijft piekeren over een gesprek of een situatie.
Vaak gaf je lichaam al eerder signalen. Een spanning in je buik. Een gevoel van druk. Een verlangen om weg te lopen. Een kleine aarzeling die nauwelijks aandacht kreeg.
Grenzen beginnen daarom vaak niet bij wat je zegt tegen een ander. Ze beginnen bij het opmerken van wat er in jezelf gebeurt.
Sta vandaag eens een moment stil bij een situatie waarin je je ongemakkelijk voelt. Niet met de vraag wat je zou moeten doen, maar met de vraag wat je eigenlijk ervaart. Wat voel je in je lichaam? Wat raakt je? Waar verlang je naar?
Misschien is dat wel de eerste stap. Niet direct duidelijker worden naar de buitenwereld, maar eerst beter leren luisteren naar jezelf.
Wat voel ik eigenlijk?
Wat heb ik nodig?
En wat gebeurt er als ik daar serieus naar luister?
