Angst kan zich soms ongemerkt verspreiden
Angst is iets menselijks. Iedereen voelt zich weleens bang, gespannen of onzeker. Tegelijkertijd zijn gevoelens ook vaak besmettelijk. Zeker kinderen zijn erg gevoelig voor wat zij bij anderen zien en voelen.
Kinderen leren namelijk niet alleen van wat je zegt, maar vooral van wat je voordoet.
Wanneer een ouder bijvoorbeeld laat zien dat bepaalde situaties heel spannend of gevaarlijk zijn, kan een kind dat ongemerkt overnemen. Denk aan situaties zoals:
* bang zijn om fouten te maken
* spanning voelen in sociale situaties
* situaties vermijden
* veel controleren of geruststelling zoeken
* snel denken dat iets mis kan gaan
Kinderen kijken vaak naar hoe volwassenen omgaan met spanning. Dat is niet vreemd; zo leren zij de wereld begrijpen.
Het is wel belangrijk om te weten dat ouders niet “schuldig” zijn aan de angst van hun kind. Angst ontstaat meestal door meerdere factoren tegelijk, zoals aanleg, gevoeligheid en ervaringen.
Tegelijkertijd kunnen ouders wel veel positieve invloed hebben.
Juist door kleine dingen voor te leven, leert een kind dat spanning erbij mag horen en dat moeilijke situaties vaak stap voor stap te oefenen zijn. Bijvoorbeeld:
* rustig blijven wanneer iets spannend is
* benoemen dat je zelf ook weleens zenuwachtig bent
* laten zien hoe je met spanning omgaat
* een kind aanmoedigen zonder over te nemen
* vertrouwen uitstralen dat iets kan lukken
Kinderen hoeven niet te leren dat ze nooit bang mogen zijn. Veel belangrijker is dat ze leren: “Ik kan iets spannend vinden én het toch proberen.”
Vaak begint dat met wat zij om zich heen zien.
Angst is iets menselijks. Iedereen voelt zich weleens bang, gespannen of onzeker. Tegelijkertijd zijn gevoelens ook vaak besmettelijk. Zeker kinderen zijn erg gevoelig voor wat zij bij anderen zien en voelen.
Kinderen leren namelijk niet alleen van wat je zegt, maar vooral van wat je voordoet.
Wanneer een ouder bijvoorbeeld laat zien dat bepaalde situaties heel spannend of gevaarlijk zijn, kan een kind dat ongemerkt overnemen. Denk aan situaties zoals:
* bang zijn om fouten te maken
* spanning voelen in sociale situaties
* situaties vermijden
* veel controleren of geruststelling zoeken
* snel denken dat iets mis kan gaan
Kinderen kijken vaak naar hoe volwassenen omgaan met spanning. Dat is niet vreemd; zo leren zij de wereld begrijpen.
Het is wel belangrijk om te weten dat ouders niet “schuldig” zijn aan de angst van hun kind. Angst ontstaat meestal door meerdere factoren tegelijk, zoals aanleg, gevoeligheid en ervaringen.
Tegelijkertijd kunnen ouders wel veel positieve invloed hebben.
Juist door kleine dingen voor te leven, leert een kind dat spanning erbij mag horen en dat moeilijke situaties vaak stap voor stap te oefenen zijn. Bijvoorbeeld:
* rustig blijven wanneer iets spannend is
* benoemen dat je zelf ook weleens zenuwachtig bent
* laten zien hoe je met spanning omgaat
* een kind aanmoedigen zonder over te nemen
* vertrouwen uitstralen dat iets kan lukken
Kinderen hoeven niet te leren dat ze nooit bang mogen zijn. Veel belangrijker is dat ze leren: “Ik kan iets spannend vinden én het toch proberen.”
Vaak begint dat met wat zij om zich heen zien.
