Komt angst van buitenaf?

Angst voelt vaak als iets dat van buiten komt
Alsof het leven onvoorspelbaar is
Alsof je geen grip hebt op wat er gebeurt

Maar als je eerlijk kijkt
zit de grootste spanning vaak niet in de situatie zelf
maar in hoe je ernaar kijkt

Je hoofd wil zekerheid
wil weten hoe iets afloopt
wil controle houden

En zodra dat niet kan
begint het scenario’s te maken
wat er mis kan gaan
wat je kunt verliezen
waar het fout kan lopen

Dat is niet verkeerd
het is een deel van jou dat je probeert te beschermen

Maar diezelfde bril kan ook alles kleiner maken
spannender
zwaarder dan het in werkelijkheid is

Een eerste stap is niet om die angst weg te duwen
maar om hem te herkennen

“Dit is mijn perspectief dat spreekt”

En dan heel voorzichtig ruimte maken
voor een andere mogelijkheid

Wat als dit niet alleen iets is om bang voor te zijn
maar ook iets wat zich nog mag ontvouwen

Je hoeft het niet meteen te geloven
alleen de opening is al genoeg

Want waar een klein beetje ruimte ontstaat
kan ook iets anders binnenkomen
rust
vertrouwen
of simpelweg adem

En soms is dat al de verschuiving die je nodig hebt