Als Hooggevoelig Persoon (HSP) neem je kleine details waar die anderen missen. Dat is een kracht, maar bij het maken van keuzes voelt het vaak als een vloek. Je overziet zóveel scenario’s, gevolgen en emoties van anderen, dat je brein verandert in een kolkende rivier vol zand en modder. Je ziet simpelweg niet meer wat er op de bodem ligt.
In de Acceptance and Commitment Therapy (ACT) proberen we dergelijke innerlijke stormen niet met man en macht te bedwingen. Juist het vele denken maakt het water alleen maar troebeler.
De metafoor: De modder laten bezinken
Stel je je geest voor als een glas water waar een flinke hand modder in is gegooid. De modder staat voor je angst om de verkeerde keuze te maken, de fysieke spanning in je lijf en de eindeloze 'wat-als' gedachten.
Wanneer we stress ervaren, is onze natuurlijke reactie om te gaan roeren. We proberen de modder eruit te scheppen, we analyseren elke korrel zand, of we schudden het glas in de hoop dat het helder wordt. Maar wat gebeurt er? Het water blijft troebel. Je ziet de bodem – jouw werkelijke waarden en verlangens – totaal niet meer.
De oplossing? Doe even helemaal niets.
Hoe pas je dit toe?
Erken de vertroebeling: Zodra je merkt dat je vastloopt in keuzestress, zeg dan tegen jezelf: "Oké, de modder is opgezwiept. Het water is nu troebel en dat is oké."
Stop met roeren: Stop met het maken van pro-en-contra lijstjes als je hoofd op springen staat. Elke extra gedachte is op dit moment een lepel die door het glas roert.
Beoefen bereidheid: Zit stil en laat de emoties er simpelweg zijn. Je hoeft de modder niet weg te toveren; je hoeft er alleen maar naar te kijken terwijl het langzaam naar de bodem zakt. Dit is mindfulness in zijn puurste vorm.
Kijk wat er overblijft: Pas wanneer de rust is teruggekeerd en het water helder is, kun je weer naar de bodem kijken. Daar liggen je waarden. Vraag jezelf dan niet af: "Wat is de perfecte keuze?", maar: "Welke stap is op dit moment waardevol voor mij?"
Onthoud: Je hoeft het water niet helder te maken. Je hoeft alleen maar de tijd en ruimte te geven zodat het helder kan worden. De helderheid zit er namelijk al, vlak onder de modder.
In de Acceptance and Commitment Therapy (ACT) proberen we dergelijke innerlijke stormen niet met man en macht te bedwingen. Juist het vele denken maakt het water alleen maar troebeler.
De metafoor: De modder laten bezinken
Stel je je geest voor als een glas water waar een flinke hand modder in is gegooid. De modder staat voor je angst om de verkeerde keuze te maken, de fysieke spanning in je lijf en de eindeloze 'wat-als' gedachten.
Wanneer we stress ervaren, is onze natuurlijke reactie om te gaan roeren. We proberen de modder eruit te scheppen, we analyseren elke korrel zand, of we schudden het glas in de hoop dat het helder wordt. Maar wat gebeurt er? Het water blijft troebel. Je ziet de bodem – jouw werkelijke waarden en verlangens – totaal niet meer.
De oplossing? Doe even helemaal niets.
Hoe pas je dit toe?
Erken de vertroebeling: Zodra je merkt dat je vastloopt in keuzestress, zeg dan tegen jezelf: "Oké, de modder is opgezwiept. Het water is nu troebel en dat is oké."
Stop met roeren: Stop met het maken van pro-en-contra lijstjes als je hoofd op springen staat. Elke extra gedachte is op dit moment een lepel die door het glas roert.
Beoefen bereidheid: Zit stil en laat de emoties er simpelweg zijn. Je hoeft de modder niet weg te toveren; je hoeft er alleen maar naar te kijken terwijl het langzaam naar de bodem zakt. Dit is mindfulness in zijn puurste vorm.
Kijk wat er overblijft: Pas wanneer de rust is teruggekeerd en het water helder is, kun je weer naar de bodem kijken. Daar liggen je waarden. Vraag jezelf dan niet af: "Wat is de perfecte keuze?", maar: "Welke stap is op dit moment waardevol voor mij?"
Onthoud: Je hoeft het water niet helder te maken. Je hoeft alleen maar de tijd en ruimte te geven zodat het helder kan worden. De helderheid zit er namelijk al, vlak onder de modder.
