Als je in je 'overlevingsstand' zit, wordt je sympathisch zenuwstelsel geactiveerd. Dat is wat we gebruiken voor vechten, vluchten, bevriezen en pleasen.
Nu gaat je energie naar alle onderdelen van je lichaam die daarvoor nodig zijn....je spieren om te rennen of van je af te slaan, je oren om beter gevaar te kunnen horen en je ogen om dit beter te kunnen zien.
Het gaat NIET naar het deel van je hersenen dat 'overbodig' is voor overleven.
Dit kan dan dus ook hersenmist veroorzaken. Je kan niet meer goed nadenken, kan je niet focussen op complexe vraagstukken en verliest grip op het leven.
Hierdoor kan je je sneller emotioneel, sneller geïrriteerd en vaker somber gaan voelen.
Hoe los je dit op?
Door je zenuwstelsel te laten weten dat het veilig is, dat het mag ontspannen. En door dat hersenkraken af en toe even te laten zitten. Te hard nadenken kan als een aanval voelen. Dus zorg er goed voor, laat het niet te vaak schrikken en praat er bemoedigend tegen.
Nu gaat je energie naar alle onderdelen van je lichaam die daarvoor nodig zijn....je spieren om te rennen of van je af te slaan, je oren om beter gevaar te kunnen horen en je ogen om dit beter te kunnen zien.
Het gaat NIET naar het deel van je hersenen dat 'overbodig' is voor overleven.
Dit kan dan dus ook hersenmist veroorzaken. Je kan niet meer goed nadenken, kan je niet focussen op complexe vraagstukken en verliest grip op het leven.
Hierdoor kan je je sneller emotioneel, sneller geïrriteerd en vaker somber gaan voelen.
Hoe los je dit op?
Door je zenuwstelsel te laten weten dat het veilig is, dat het mag ontspannen. En door dat hersenkraken af en toe even te laten zitten. Te hard nadenken kan als een aanval voelen. Dus zorg er goed voor, laat het niet te vaak schrikken en praat er bemoedigend tegen.
