In mijn praktijk ontmoet ik veel mensen, veelal mannen, die hebben geleerd dat kwetsbaarheid gelijk staat aan zwakte. Laatst dronk ik uit een glas, zo’n longdrinkglas. Uit dat glas was een hapje, waardoor er een kleine scherpe rand was. Waarschijnlijk is dat gebeurd, doordat ik dat glas onzorgvuldig in de vaatwasser o.i.d. gezet heb. Met dat ik daar zo kort bij stil sta, word ik geraakt door de eigenschappen van het glas en hoe dat een metafoor kan zijn voor jouw en mijn kwetsbaarheid.
Kwetsbaarheid als een glas
Kwetsbaar zijn – wat betekent dat eigenlijk? Voor veel mensen roept het spanning op. Het voelt breekbaar, risicovol, als zwakte, misschien zelfs ongemakkelijk.
Maar stel je voor: jouw kwetsbaarheid is als een glas. Een mooi, helder glas. Een glas is breekbaar, dat klopt. En tegelijkertijd is het een prachtig beeld voor iets in jou dat waardevol is en aandacht verdient.
Een glas heeft een duidelijke functie: het helpt je om iets tot je te nemen, iets wat je nodig hebt, zoals water. Maar om dat goed te kunnen doen, moet je er zorgvuldig mee omgaan.
Een glas is kwetsbaar – het is breekbaar. Gooi je ermee of zet je het onzorgvuldig op de rand van een tafel, dan kan het vallen en breken. En als een glas eenmaal gebroken is, heb je er niet zoveel meer aan. Je kunt het niet meer gebruiken waarvoor het bedoeld was. Je zou je er zelfs aan kunnen snijden.
Het glas zorgt er namelijk voor dat jij iets tot je kunt nemen wat je nodig hebt. Op een gemakkelijke, fijne manier. Je kunt het vasthouden, meenemen, ergens gaan zitten – en rustig drinken, op een plek die fijn voelt.
Juist daarom ga je er met aandacht en respect mee om. Je zet het rustig neer. Je denkt na over waar je het neerzet. Je gebruikt het op een manier die klopt, omdat je wilt dat het zijn functie behoudt.
Sommige mensen zeggen: “Kwetsbaar zijn is toch zwak?” Maar kijk dan nog eens goed. Een glas is óók sterk. Het is stevig. Hard. Mooi vormgegeven. Het heeft karakter.
En zo is het ook met jouw kwetsbaarheid. Het maakt je completer. Het laat je voelen, verbinden, kiezen.
Nu zou je kunnen denken: “Waarom pak je dan niet gewoon een plastic beker? Die is ook functioneel, toch?” Ja, maar hij mist iets, want drinkt dat net zo fijn als een echt glas? Het drinkt niet hetzelfde. Het voelt niet hetzelfde. Het is vluchtiger. Een glas daarentegen vraagt om aandacht en geeft je juist daardoor een diepere ervaring.
________________________________________________________________________
Kwetsbaarheid in jezelf
Kwetsbaarheid in jezelf werkt eigenlijk precies zo. Het is iets van jou, iets dat je in je draagt – niet als een zwakte, maar als een vermogen om te voelen, te verbinden en te ontvangen wat je nodig hebt.
Net als bij een glas vraagt jouw kwetsbaarheid om zorgvuldigheid. Niet alles of iedereen hoeft daar zomaar bij te kunnen. Je hoeft het niet op de rand van de tafel te zetten, of ermee te gooien om maar te ‘bewijzen’ dat je sterk bent.
Door bewust om te gaan met je eigen kwetsbaarheid – het te erkennen, te beschermen waar nodig, en er waarde aan toe te kennen – kan het juist zijn functie vervullen.
Kwetsbaarheid maakt je niet minder, maar méér. Het stelt je in staat om contact te maken met jezelf en met anderen, op een manier die dieper en echter is.
Het maakt je completer. En ja, het vraagt zorg – maar wat waardevol is, verdient die zorg ook.
Kwetsbaarheid als een glas
Kwetsbaar zijn – wat betekent dat eigenlijk? Voor veel mensen roept het spanning op. Het voelt breekbaar, risicovol, als zwakte, misschien zelfs ongemakkelijk.
Maar stel je voor: jouw kwetsbaarheid is als een glas. Een mooi, helder glas. Een glas is breekbaar, dat klopt. En tegelijkertijd is het een prachtig beeld voor iets in jou dat waardevol is en aandacht verdient.
Een glas heeft een duidelijke functie: het helpt je om iets tot je te nemen, iets wat je nodig hebt, zoals water. Maar om dat goed te kunnen doen, moet je er zorgvuldig mee omgaan.
Een glas is kwetsbaar – het is breekbaar. Gooi je ermee of zet je het onzorgvuldig op de rand van een tafel, dan kan het vallen en breken. En als een glas eenmaal gebroken is, heb je er niet zoveel meer aan. Je kunt het niet meer gebruiken waarvoor het bedoeld was. Je zou je er zelfs aan kunnen snijden.
Het glas zorgt er namelijk voor dat jij iets tot je kunt nemen wat je nodig hebt. Op een gemakkelijke, fijne manier. Je kunt het vasthouden, meenemen, ergens gaan zitten – en rustig drinken, op een plek die fijn voelt.
Juist daarom ga je er met aandacht en respect mee om. Je zet het rustig neer. Je denkt na over waar je het neerzet. Je gebruikt het op een manier die klopt, omdat je wilt dat het zijn functie behoudt.
Sommige mensen zeggen: “Kwetsbaar zijn is toch zwak?” Maar kijk dan nog eens goed. Een glas is óók sterk. Het is stevig. Hard. Mooi vormgegeven. Het heeft karakter.
En zo is het ook met jouw kwetsbaarheid. Het maakt je completer. Het laat je voelen, verbinden, kiezen.
Nu zou je kunnen denken: “Waarom pak je dan niet gewoon een plastic beker? Die is ook functioneel, toch?” Ja, maar hij mist iets, want drinkt dat net zo fijn als een echt glas? Het drinkt niet hetzelfde. Het voelt niet hetzelfde. Het is vluchtiger. Een glas daarentegen vraagt om aandacht en geeft je juist daardoor een diepere ervaring.
________________________________________________________________________
Kwetsbaarheid in jezelf
Kwetsbaarheid in jezelf werkt eigenlijk precies zo. Het is iets van jou, iets dat je in je draagt – niet als een zwakte, maar als een vermogen om te voelen, te verbinden en te ontvangen wat je nodig hebt.
Net als bij een glas vraagt jouw kwetsbaarheid om zorgvuldigheid. Niet alles of iedereen hoeft daar zomaar bij te kunnen. Je hoeft het niet op de rand van de tafel te zetten, of ermee te gooien om maar te ‘bewijzen’ dat je sterk bent.
Door bewust om te gaan met je eigen kwetsbaarheid – het te erkennen, te beschermen waar nodig, en er waarde aan toe te kennen – kan het juist zijn functie vervullen.
Kwetsbaarheid maakt je niet minder, maar méér. Het stelt je in staat om contact te maken met jezelf en met anderen, op een manier die dieper en echter is.
Het maakt je completer. En ja, het vraagt zorg – maar wat waardevol is, verdient die zorg ook.
