Johan

Integratief therapeut

Inzichten van Johan:

Praktische inzichten en tips.

• Thema | Inzicht
• Laag zelfbeeld | Kwetsbaarheid als een vermogen om te voelen, te verbinden en te ontvangen wat je nodig hebt.

  Kwetsbaarheid als een vermogen om te voelen, te verbinden en te ontvangen wat je nodig hebt.

  In mijn praktijk ontmoet ik veel mensen, veelal mannen, die hebben geleerd dat kwetsbaarheid gelijk staat aan zwakte. Laatst dronk ik uit een glas, zo’n longdrinkglas. Uit dat glas was een hapje, waardoor er een kleine scherpe rand was. Waarschijnlijk is dat gebeurd, doordat ik dat glas onzorgvuldig in de vaatwasser o.i.d. gezet heb. Met dat ik daar zo kort bij stil sta, word ik geraakt door de eigenschappen van het glas en hoe dat een metafoor kan zijn voor jouw en mijn kwetsbaarheid.
  
  Kwetsbaarheid als een glas
  Kwetsbaar zijn – wat betekent dat eigenlijk? Voor veel mensen roept het spanning op. Het voelt breekbaar, risicovol, als zwakte, misschien zelfs ongemakkelijk.
  
  Maar stel je voor: jouw kwetsbaarheid is als een glas. Een mooi, helder glas. Een glas is breekbaar, dat klopt. En tegelijkertijd is het een prachtig beeld voor iets in jou dat waardevol is en aandacht verdient.
  
  Een glas heeft een duidelijke functie: het helpt je om iets tot je te nemen, iets wat je nodig hebt, zoals water. Maar om dat goed te kunnen doen, moet je er zorgvuldig mee omgaan.
  
  Een glas is kwetsbaar – het is breekbaar. Gooi je ermee of zet je het onzorgvuldig op de rand van een tafel, dan kan het vallen en breken. En als een glas eenmaal gebroken is, heb je er niet zoveel meer aan. Je kunt het niet meer gebruiken waarvoor het bedoeld was. Je zou je er zelfs aan kunnen snijden.
  
  Het glas zorgt er namelijk voor dat jij iets tot je kunt nemen wat je nodig hebt. Op een gemakkelijke, fijne manier. Je kunt het vasthouden, meenemen, ergens gaan zitten – en rustig drinken, op een plek die fijn voelt.
  
  Juist daarom ga je er met aandacht en respect mee om. Je zet het rustig neer. Je denkt na over waar je het neerzet. Je gebruikt het op een manier die klopt, omdat je wilt dat het zijn functie behoudt.
  
  Sommige mensen zeggen: “Kwetsbaar zijn is toch zwak?” Maar kijk dan nog eens goed. Een glas is óók sterk. Het is stevig. Hard. Mooi vormgegeven. Het heeft karakter.
  
  En zo is het ook met jouw kwetsbaarheid. Het maakt je completer. Het laat je voelen, verbinden, kiezen.
  
  Nu zou je kunnen denken: “Waarom pak je dan niet gewoon een plastic beker? Die is ook functioneel, toch?” Ja, maar hij mist iets, want drinkt dat net zo fijn als een echt glas? Het drinkt niet hetzelfde. Het voelt niet hetzelfde. Het is vluchtiger. Een glas daarentegen vraagt om aandacht en geeft je juist daardoor een diepere ervaring.
  ________________________________________________________________________
  
  Kwetsbaarheid in jezelf
  Kwetsbaarheid in jezelf werkt eigenlijk precies zo. Het is iets van jou, iets dat je in je draagt – niet als een zwakte, maar als een vermogen om te voelen, te verbinden en te ontvangen wat je nodig hebt.
  
  Net als bij een glas vraagt jouw kwetsbaarheid om zorgvuldigheid. Niet alles of iedereen hoeft daar zomaar bij te kunnen. Je hoeft het niet op de rand van de tafel te zetten, of ermee te gooien om maar te ‘bewijzen’ dat je sterk bent.
  
  Door bewust om te gaan met je eigen kwetsbaarheid – het te erkennen, te beschermen waar nodig, en er waarde aan toe te kennen – kan het juist zijn functie vervullen.
  
  Kwetsbaarheid maakt je niet minder, maar méér. Het stelt je in staat om contact te maken met jezelf en met anderen, op een manier die dieper en echter is.
  
  Het maakt je completer. En ja, het vraagt zorg – maar wat waardevol is, verdient die zorg ook.

  
  Meer over Therapie bij een laag zelfbeeld →
• Rouwverwerking | De rouw die je overslaat, haalt je in

  De rouw die je overslaat, haalt je in

  Rouw gaat niet alleen over overlijden. Elke vorm van verlies kan rouw op gang brengen. Denk maar aan het verlies van gezondheid, een scheiding, een ontslag, een miskraam, ongewenste kinderloosheid of zelfs het verlies van een toekomstbeeld. Toch herkennen veel mensen hun gevoelens niet als rouw. En vaak… slaan ze belangrijke stappen over.
  
  Goed om te weten is dat er gesproken wordt over rouwfases. Ik pak vandaag de vier rouwtaken, zoals Manu Keirse ze heeft uitgewerkt:
  
  Taak 1: De werkelijkheid van het verlies onder ogen zien.
  Dit is de eerste taak en vaak de moeilijkste stap: echt beseffen dat het verlies er is. Niet alleen in je hoofd, maar ook in je hart. Veel mensen blijven hangen in ‘doorgaan alsof het niet is gebeurd’.
  
  Taak 2: De pijn van het verlies ervaren.
  Hier draait het om het toelaten van emoties: verdriet, boosheid, angst, leegte. Geen gemakkelijke taak, zeker in een omgeving waar mensen vaak ongemakkelijk worden van intense emoties als verdriet of boosheid.
  Veel mensen voelen dan ook de druk om 'sterk te zijn' of 'door te zetten' en slaan deze taak over.
  
  Taak 3: Aanpassen aan een leven zonder datgene wat verloren is gegaan.
  Vaak stappen mensen direct in deze taak. Ze proberen hun leven snel opnieuw in te richten, zonder écht stil te staan bij wat er is gebeurd of gevoeld. Dit noemen we vermijdende rouw: je gaat door, maar de pijn blijft onder de oppervlakte knagen.
  
  Taak 4: Opnieuw leren genieten en het verlies een plaats geven.
  Het verlies blijft onderdeel van je leven, maar je leert ermee leven. Het verlies krijgt een plek in jouw verhaal, zonder dat het alles overheerst.
  
  Zoals je hierboven al las, gaan we vaak gelijk aan de slag met een oplossing. Als je meteen in de oplossingsmodus gaat, zonder stil te staan bij het verlies zelf, mis je essentiële verwerking. De pijn blijft namelijk zitten. Soms keert het later terug. Je kunt het dan opmerken bij je zelf als somberheid, fysieke klachten, burn-out en/of relatieproblemen. Dit geldt zeker ook bij ‘verborgen rouw’, zoals:
  - Onvervulde kinderwens
  - Een verbroken vriendschap
  - Verlies van een thuisland of cultuur
  - Chronische ziekte
  - Onzichtbaar verlies (zoals verlies van zelfbeeld, toekomstperspectief)
  
  Dus:
  Tip 1: Sla de eerste twee rouwtaken niet over; ze zijn essentieel. Volgens Manu Keirse begint rouw met de werkelijkheid van het verlies onder ogen zien én de pijn van het verlies ervaren.
  Stap er niet ongemerkt overheen en duik niet meteen in “hoe ga ik verder?”. Want als je de realiteit niet erkent en je jouw gevoelens overslaat, kom je niet écht tot verwerken.
  
  Sta stil. Voel. Huil als dat nodig is. Schrijf het van je af. Geef ruimte aan je verlies.
  
  Tip 2: Rouw is meer dan verdriet om overlijden – elk verlies telt!
  Rouw hoort niet alleen bij de dood. Ook bij andere verliezen heb je recht op verdriet:
  
  Als iets betekenisvol voor je was, mag je er ook om rouwen.
  Erken je verlies – ook als je omgeving dat misschien niet ziet.
  

  
  Meer over Therapie bij rouwverwerking →
• Slaapproblemen | Niet kunnen slapen door piekeren

  Niet kunnen slapen door piekeren

  Lig je regelmatig wakker in je bed, doordat je ligt te piekeren?
  Dan is het goed om uit je bed te stappen en naar een andere fijne ruimte te gaan.
  
  Je zorgt daarmee voor dat jouw hersenen de slaapkamer blijven associëren als een plek waar geslapen wordt. Gebruik het bed alleen om te slapen of te vrijen. Alle wakkere activiteiten probeer je zo buiten de slaapkamer te houden.
  
  Ga niet in bed liggen piekeren en woelen. Sta even op als je na 20 tot 30 minuten nog niet slaapt. Ga bijvoorbeeld in een luie stoel in de huiskamer zitten met een kopje thee of doe iets waar jij van ontspant. Probeer daarna weer opnieuw te gaan slapen. Ga pas slapen als je moe wordt, dan val je eerder in een diepe slaap en word je uitgerust wakker. Herhaal deze procedure indien nodig.
  
  Blijf je wakker liggen door gepieker? Dan kun je dit ook bestrijden door intensief te denken aan datgene wat door je hoofd maalt. Nog beter is de gedachten op te schijven (van je af te schrijven). Dit blijkt namelijk effectiever te zijn, dan te proberen aan niets te denken of aan iets anders wat door je hoofd maalt.

  
  Meer over Therapie bij slaapproblemen →