Als hoogsensitieve persoon (HSP’er ) heb je een zeer gevoelig zenuwstelsel met als gevolg dat je intuïtief meer informatie, stemmingen en prikkels oppikt dan anderen. Ook zintuiglijke prikkels (als zien, horen, voelen, ruiken en proeven) komen sterker door. Alles wordt intenser beleefd. Ook doe je meer met intuïtief en zintuiglijk aangeleverde informatie, in die zin dat je over alles wat binnenkomt veel meer nadenkt. Dit teveel aan indrukken en prikkels ervaar je zelf vaak als belastend en je hebt vaak meer tijd nodig om hiervan te herstellen. Vandaar dat je de neiging hebt je af en toe terug te trekken om bij te komen en je energie weer op peil te krijgen.
Vervelend is wel dat hierdoor anderen je nogal eens ten onrechte aanzien voor verlegen, bang, zwak of ongezellig. Niet terecht, omdat door je gevoeligheid het gewoon nodig is eerder je grenzen aan te geven. Het maakt wel dat je zelf ook vaak het gevoel hebt anders te zijn dan anderen (wat je ook bent, al is dat niet alleen maar negatief) en wat als negatief kan worden ervaren vanuit het besef dat hoogsensitiviteit in de westerse cultuur niet erg wordt gewaardeerd. Daardoor kun je als HSP onterecht het gevoel krijgen dat er iets aan je mankeert.
Het is helpend je te realiseren, dat je er zelf voor kiest om soms alleen te zijn. In termen van ‘angst voor afwijzing’, je aangepraat door mensen die je als verlegen zien en wat je zelf soms geneigd bent te geloven: je wórdt niet afgewezen, maar jij wijst af. Daar is niks mis mee; wat geldt als gangbaar is niet jouw ideale manier om in het leven te staan. Je hebt recht op het scheppen van je eigen voorwaarden en levensomstandigheden.
Vervelend is wel dat hierdoor anderen je nogal eens ten onrechte aanzien voor verlegen, bang, zwak of ongezellig. Niet terecht, omdat door je gevoeligheid het gewoon nodig is eerder je grenzen aan te geven. Het maakt wel dat je zelf ook vaak het gevoel hebt anders te zijn dan anderen (wat je ook bent, al is dat niet alleen maar negatief) en wat als negatief kan worden ervaren vanuit het besef dat hoogsensitiviteit in de westerse cultuur niet erg wordt gewaardeerd. Daardoor kun je als HSP onterecht het gevoel krijgen dat er iets aan je mankeert.
Het is helpend je te realiseren, dat je er zelf voor kiest om soms alleen te zijn. In termen van ‘angst voor afwijzing’, je aangepraat door mensen die je als verlegen zien en wat je zelf soms geneigd bent te geloven: je wórdt niet afgewezen, maar jij wijst af. Daar is niks mis mee; wat geldt als gangbaar is niet jouw ideale manier om in het leven te staan. Je hebt recht op het scheppen van je eigen voorwaarden en levensomstandigheden.
