Anders

Het is en het blijft gewoon anders als je zelf nooit moeder bent geworden, toch? Fasen van hoop en wanhoop in talloze trajecten, vrienden om je heen vormen gezinnen. Neven en nichten krijgen kinderen en ik wilde ervoor open staan, voor het geluk van de ander. Maar ik kon het niet. Het duurde twee generaties voordat ik intens leerde genieten van een klein meisje dat mij werd toevertrouwd. Zo af en toe rolt er een kindje van nu 10 maanden over het kleed en ik - nu 50 plus - kan het zien en me er aan overgeven. Het ritme volgen, kraaien van plezier om helemaal niets. Omdat het kan, omdat alles geniaal en geweldig nieuw is voor haar en ik alleen maar naar haar hoef te kijken om dat gevoel van volledig vrij beleven toe te laten. Mijn God, wat een mooie kans om het anders te beleven. Ik gun het iedereen die het zo graag zelf had willen beleven. Anders dan gehoopt, mooier dan gedacht.