Stemmingswisselingen ervaringen

Zo lang ik me kan herinneren heb ik last van stemmingswisselingen. Niet bij anderen of op het werk. Thuis wel en dan heftig. Soms verklaarbaar, vaak onverklaarbaar. Mijn ouders vonden me dan onhandelbaar en gingen tegen me tekeer of stuurden me naar mijn kamer.

Ik vond het bij me horen en liet het maar zo. Tot het me mijn derde relatie leek te gaan kosten. Twee eerdere liefdes waren al opgestapt. Ze zeiden dat met mijn buien niet te leven viel. Toen mijn man vertelde te willen scheiden, omdat hij een gezin wilde en vond dat kinderen niet aan mijn buien blootgesteld mochten worden, schrok ik me rot. Dit wilde ik niet! Via de huisarts vond ik een therapeut.

Mijn therapeut vroeg me na een paar gesprekken om een lijst bij te gaan houden. Steeds als ik een slechte bui had gehad, moest ik een vragenlijst invullen. Daar op vulde ik o.a. in waar ik een dag er voor, de dag zelf, de dag erna was geweest en heen moest. Ook moest ik er op invullen met wie ik was, wat ik in huis had gedaan, wat voor hobbies ik had gedaan, wat ik op tv had gekeken.

Er kwam een patroon uit: mijn buien kwamen vaak, bijna altijd, als ik in het winkelcentrum was geweest, of op een groot feest of ander druk groepsgebeuren. Er was daar dan echter nooit iets gebeurd dat een omslag in mijn humeur kon verklaren.

Met hulp van een therapeut en hypnotherapie heb ik heb ik een stuk minder last van stemmingswisselingen. Ik voel me ook meer ontspannen als ik in grote groepen ben. Mijn man heeft de scheidingsplannen nog niet opgegeven maar ze geparkeerd. Hij wil afwachten of het blijvend is en dan wil hij het wel proberen.

Mijn punt is dat stemmingswisselingen die zo maar uit de lucht lijken te vallen een oorzaak kunnen hebben. Je kunt er van af komen.

Dat ik hooggevoelig ben weet ik sinds ik ongeveer een tiener ben. Nu ben ik ondertussen al aan het studeren, maar ik heb vooral nog moeite met stemmingswisselingen die ik heb.

 

Ik kan me op één dag 's ochtends geweldig voelen, een uur later heel erg down, daarna weer oke rond de middag, vervolgens boos om iets onzinnigs, aan het eind van de middag weer vrolijk, en 's avonds weer neutraal of boos of verdrietig.

 

Waarschijnlijk heeft natuurlijk iedereen wel eens dagen waarop hij zich zo voelt, maar ik voel me vaak als ik bijvoorbeeld boos ben, ook nog eens boos dát ik boos ben. Of verdrietig dát ik verdrietig ben. Hier heb ik veel moeite mee.

 

Ook vind ik het moeilijk om te accepteren dat ik eenmaal vaak stemmingswisselingen heb. Sommige dagen gaat het beter dan andere.

Ik heb de afgelopen jaren heel veel last van stemmingswisselingen. Vroeger was ik veel stabieler voor mijn gevoel. Of het nu angstig of verdrietig of bozig was, het werd steeds extremer.

 

Omdat ik er zelf niet meer uitkwam ben ik naar een psycholoog gegaan. Met haar heb ik ontdekt dat mijn stemmingswisselingen vooral kwamen omdat ik mijn emoties steeds meer aan het onderdrukken was. Ik liet ze niet meer toe.

 

Vooral de metafoor die zij gebruikte dat mijn emoties een bal zijn en dat ik ze onder water duw en dat ze dan heel erg onder druk komen te staan en naar boven schieten, heeft mij erg geholpen.

 

Ik herken nu beter wanneer ik dit doe en snap dat het dan normaal is dat het explosiever klapt. Met haar heb ik ook ontdekt hoe ik de bal meer op het water kan laten dobberen en mijn emoties meer er mag laten zijn.

 

Nu kan ik mijn emoties beter begrijpen en helpen ze me juist om een signaal te zijn. Nu gaat het veel beter met me.

Mijn vriendin heeft last van stemmingswisselingen. Het ene moment kan ze vrolijk zijn, en even later kan ze behoorlijk wat negatieve energie uitstralen. Op zo'n moment kan ze zichzelf dik vinden (wat ze totaal niet is) of vindt ze dat ze geen leuke kleren heeft (terwijl haar kledingkast vol hangt).

Als ze in een bui met negatieve energie zit, dan zit ze in een soort van zelf gecreëerd drama zit. Ik probeer haar dan zoveel mogelijk te mijden en geef dan ook aan dat ik niet zo goed tegen die energie kan en dat ik even in mijn eigen ruimte ga zitten. Het maakt dan namelijk toch niet uit wat ik zeg. Eigenlijk is alles verkeerd wat ik zeg. En als ik niets zeg, dan is dat ook verkeerd. :-)

Een tijdje later kan ze zich dan schuldig voelen naar mij toe. En zo kan het op een dag gaan van vrolijk, naar drama, naar sorry.

Ook ik heb last van stemmingswisselingen. Het ene moment denk en voelt het alsof ik alles aankan en het ander moment hoeft het voor mij niet meer.

Dat maakt mij angstig en onzeker. Ik zet dan maar een masker op. Naar buiten toe doe ik me voor als een rustig en evenwichtig persoon. Maar van binnen stormt het. Ik slik 80 mg citalopram. Maar dat helpt niet tegen hevige stemmingswisselingen. Ook in mijn gedrag en gedachtengang ben ik de ene moment zo en de ander moment sla ik 100% om. Ik weet niet wie ik ben!

De ene dag vol energie. De volgende dag uit het lood geslagen, nergens zin in, in bed willen blijven en de wereld buitensluiten.
Soms word ik er zo ontzettend moe van......