-
Wat moet ik op het kaartje zetten?
Hoi Allemaal,
Ik ben Sanne 40 jaar en heb al een aantal jaren last van sociale angst.
Mijn bel heb ik er altijd uit, omdat ik bang bent dat er iemand voor de deur staat.
Nu ga ik verhuizen naar een stad, om hopelijk wat anoniemer te zijn.
Natuurlijk wil ik niet aso overkomen.
En voor mijn nieuwe buren heb ik een doosje bonbons met een kaartje, wat ik in een tasje aan de deur hang.
Maar nu weet ik niet hoe ik een leuke originele tekst op de kaart kan zetten, waarin ik eigenlijk ook duidelijk wil maken dat ik niet wil dat ze overal voor aanbellen, want ik durf toch niet open te doen.
Iemand een idee?
Thnks vast.
Groetjes Sanne.Sanne- Alle reacties weergeven...
-
Dag buren,
Ik ben de nieuwe buurvrouw en ik kies er op deze manier voor om met jullie kennis te maken. Dit doe ik omdat ik iemand ben die heel veel behoefte heeft aan persoonlijke ruimte. Ik ben dus niet iemand die zelf contact zoekt en voel me dus ook fijner en meer op mijn gemak als ik echt helemaal op mezelf ben.
En na er goed over nagedacht te hebben vond ik het uiteindelijk een goed idee om dit op deze wijze met jullie te delen zodat jullie ook begrijpen dat ik in het dagelijks contact dus zeg maar afstand houd, graag op mezelf blijf en het dus niks met jullie te maken heeft.
Om duidelijk te maken dat mijn intenties wel ok zijn, heb ik voor jullie bijgaand wel een doosje bonbons. Ik hoop dat jullie mijn keuze kunnen accepteren en respecteren en het niet persoonlijk opvatten, want dat is absoluut niet nodig; het is echt mijn ding dus.
Met vriendeijke groet en geniet van de bonbons!
de buurvrouwMe
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Spreken tijdens uitvaart van mijn moeder.
Binnenkort vindt de uitvaart van mijn moeder plaats. Ik heb al moeite met het aantal mensen en dan wordt ook verlangt dat ik e.e.a. zal zeggen wat ik in mijn hart ook heel graag doe maar ik zie er zo tegenop. Iemand ook meegemaakt? Ken iemand die niets eens naar de uitvaart van zijn ouder durfde.Anoniem- Alle reacties weergeven...
-
Ik heb ook angst om te spreken voor een groep mensen maar voor mij werkt het volgende trucje: ik kijk over de mensen heen .. Misschien helpt dit voor jou ook? En uiteindelijk is wat je zegt op zo'n moment het belangrijkste en niet hoe. Veel sterkte!
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Alsof ik voor mijn lol een ambulance heb gebeld
Vandaag was een heftige dag. Ik gebruik Lorazepam en door omstandigheden gebruikte ik meer en was dus eerder aan een herhaling toe. De huisarts weigerde een herhaling voor te schrijven dus vier dag geen medicatie en daardoor veel angst en stress. Vanmiddag zo angstig dat ik de spoedlijn heb gebeld. Moest op mijn ademhaling letten. Aan het begin van de avond zo angstig dat ik een ambulance heb gebeld. De verpleger begreep dat het kwam door gebrek aan medicatie en heeft gebeld met de huisartsenpost. De dienstdoende arts was kwaad omdat ik dit met mijn huisarts moest oplossen alsof ik voor mijn lol een ambulance heb gebeld. Nog meer stress door haar reactie. Kreeg twee tabletjes, kosten € 76.... Morgen ligt de herhaling klaar al het goed is.CorCor 2Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik ben een alleendstaande mama
Hallo ik ben een alleendstaande mama. Na een knipperlicht relatie van enkele malen proberen, heb ik besloten niet verder te willen in de relatie, ook niet voor ons kind is dit gezOnd, ik kamp al vanaf me jeugd met traumas en onverwerkte dingen. Ik ben nu nog niet heel uit elkaar. Ik hou nog van hem... Ik zou hem terug willen maar weet dat t niks zal gaan oplossen en beter wordt tussen ons. Ik ben bang dat mijn plek als mama wordt ingenomen en ik minder ben.. En er niet meer toe doe, ik vervangen wordt ( gevoel uit verleden) sommige dagen ervaar ik deze gedachten heel heftig. Hij is al bezig met andere vrouwen op welke manier weet ik niet prcs maar dat maakt me erg onzeker en bang dat mijn kind dadelijk een deel opgevoed wordt door n andere vrouw. Mss zijn mijn gevoelens niet reëel, to h voelt t zo en vraag ik me ook af of ik wel goed genoeg ben, ik heb financieel ook minder te besteden, voor hem is t niet zo moeilijk om leuke dingen te doen, voor mij wel aangezien ik geen auto heb, financieel weinig ruimte heb. Ik ben blij der vader leuke dingen doet maar ik wankel wel hierdoor omdat ik zelf die dingen ook wil kunnen en ik dan voor me gevoel te kort schiet hierin, ik doe wat ik kan en zal ik altijd blijven doen maar mw angsten en gevowlens maken me soms gek!!! Hulp heb ik al
Iemand die zich herkent of tipsIkke- Alle reacties weergeven...
-
Hier iemand die zich herkend :). Wat zijn je angsten precies
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik kwam er slechter uit
Twee jaar geleden ben ik bij een psychotherapeut geweest. Hij was nogal onaardig en een keer was hij nogal agressief naar mij, echt een boze uitbarsting. Ik werd erg angstig van hem maar omdat ik wilde dat de therapie zou slagen, ben ik daar gebleven. Voelde je steeds somberder. Toch weg daar uiteindelijk, maar dit was echt een negatieve ervaring. Kwam er slechter uit dan ik er naar toe gegaan ben.
carline-
Wat vervelend om te horen Carline.
Die psychotherapeut klinkt ook erg onprofessioneel, dat hij naar jou een boze uitbarsting heeft. Dat is zijn rol helemaal niet.
Via mijn werk heb ik ervaring en contact met heel veel cliënten en therapeuten, maar zoiets heb ik nog nooit gehoord.
Ik hoop dat je bij zijn beroepsvereniging een klacht hebt ingediend over hem.
Verder hoop ik dat je je inmiddels beter voelt (al dan niet met hulp van een andere therapeut of psycholoog)E. - Alle reacties weergeven...
-
Ik had dat vijf jaar geleden, iemand die ff mijn gehoorapparaat zou afstellen,was mijn derde apparaat .
Ik wilde telkens uitleggen wat ik hoorde ding werkten echt niet,
Hij hield me zo voor de gek, ik hoorde bepaalde vervorming deed ie een geit na,
Ik werd zo bang van geluiden en kreeg zware tinnitus telkens als ik het gehoorapparaat in doe krijg ik heel veel angst,
Geluiden zijn niet meer als voorheen.
Ik heb apparaat nodig helaasWendy
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Al heel lang ellende
Hallo, ik wou mijn verhaal delen en misschien herkent iemand iets / heeft iemand tips of tricks...
Ik heb echt al jaaaaren lang ellende,ik weet niet alles precies meer maar zal een deel proberen te vertellen.
Ik ben jaren lang gokverslaafde geweest, en een paniek en angst stoornis erbij(tenminste dat denk ik)
Gedachtes in mijn hoofd maken mij gek, ik hoef maar iets te voelen of achter te komeñ in mijn lichaam eñ dan blijf ik daar maar over na denken en op terug komen en mij zelf vragen stellen en zeld goedkeuren dat het oprecht zo is... Heel veel google gebruiken en ik word er mee wakker en ga er mee naar bed... Het eerste waar ik sochtends aan denk is bijvoorbeeld adem ik wel goed? Want ik heb ook een vermoeden dat ik chronische hyperventilatie heb want soms ben ik de hele dag door duizelig zweverig afwezig zwaar moe nergens zin in en ga zo maar door. Het is moeilijk uit te leggen wat het allemaal precies is maar ik voel mij heel vaak afwezig. Zwaar gevoel in hoofd en lichaam. En soms heb ik dat hele dagen door en word ik helemaal gek. Vaak als ik veel mensen om mij heen heb komen de klachten ook ineens opzetten. Af en toe is het ook wel eens niet aanwezig en dan verneem ik aan mijn lichaam dat het uitgeput is... Het is een gevecht met mij zelf waar ik niet uitkom, en het maakt me soms echt helemaal gestoord dat ik het echt niet meer weet.
Is er iemand die dit herkent en/of mij advies kan geven en misschien kan helpen?R s-
Hoi RS wat vervelend om te horen dat je het zwaar hebt. Ik herken je in iets voelen in je lichaam en erover malen. Ik wordt soms gillend gek van al die negatieve angst gedachtes in mn lichaam. Logisch weet ik dat het gewoon mn lichaam is die zn werk doet en dat het de angst is die praat maar ik krijg ze maar niet samen. Ik heb al vele therapieën geprobeerd maar nog niet de juiste gevonden. Tot dan dag voor dag. Stap voor stap. Wat wel kan helpen met de hyperventilatie is meditatie en mindfulness. Nee niet de zweverige variant haha. De rustige adem in en uit variant. YouTube staat er vol mee dus je kan kijken welke het fijnst is voor jou. Tevens is er een website radboudumc.nl/expertisecentra/mindfulness/meditaties/geluidsbestanden met allemaal oefeningen. Lekker kort tot lang. Het heeft iets geholpen om wat meer in het hier en nu te zijn dan piekeren over de toekomst. Ik hoop dat dit je een beetje helpt!! Gr wendy
Anoniem -
Chronische hyperventilatie bestaat eigenlijk niet echt. Dat is om het maar een naampje te geven. Je moet je, denk ik, niet op dat soort dingen richten. "Chronische" hyperventilatie gaat vanzelf weer over. Ik zou ook niet in die rare ademhalingsoefeningen trappen om hyperventilatie te voorkomen. Ademhalingsoefeningen doe je om stress te verminderen en niet om hyperventilatie te voorkomen. Stress veroorzaakt hyperventilatie.
Beter is om te denken aan :
- Rust en regelmaat. Slapen, bewegen enzo...
- Vitamines...
- Gesprekken.
- Acceptatie.
- EN NIET TEGEN PANIEKAANVALLEN VECHTEN. Ze gaan vanzelf over, je kan er niets aan doen, echt niet.
- Kijk uit dat ze je niets aanpraten.Anoniem -
Nou nou of ik het zelf heb neer gezet. Ook jaren gokverslaving achter de rug. Je klachten konden de mijne wel zijn .als je dit lees ik hou me aanbevolen voor een goed gesprek mvg anoniem
Anoniem -
Hey anoniem een goed gesprek kan as ltijd
Ronald - Alle reacties weergeven...
-
Hallo waar wil je beginnen? Heb het zelvende dus schiet maar los. Welke omgeving kom. Je vandaan mvg anoniem
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hypochonder/ nosofobie
Wat is dit toch verschrikkelijk, leven met het bovenstaande
Constant in angst leven , bang dat ik kanker heb , en toch geen onderzoeken laten doen
Val gelukkig wel in slaap , maar word dan s morgens wakker en dan overvalt het mij weer
Voel ik wat in mijn borst , en ik heb ook nog een moedervlek zie je kanker ,
Vorige week mijn man naar de dokter, had een soort wrat op zijn hoofd, ik al weken in de stress , ja hoor kanker , en hoe moet ik als hij dood gaat verder enz enz
Heb vorig jaar contact opgenomen met psycholoog via mijn huisarts , heeft niet echt geholpen , handvaten gehad wat ik iedere keer lees , maar echt helpen doet het niet
En ik praat regelmatig tegen mezelf , waar ben je nou mee bezig en dan gaat het weer even , en dan toch weer voelen aan borst en weegschaal staan echt om gek van te worden
Maar wat ik al hierboven schreef heb het niet alleen voor mijzelf maar ook in de fam. waar ik angstig voor ben
Maar ik weet wel dat psychische klachten verschrikkelijk zijn 😪Sonja-
Hoi sonja
Snap helemaal waar je mee zit.
Heb ook zo gezeten.
Ik ging voor een talgklier (bij de borst) en prompt zit je in malle molen bij borstonderzoek ziekenhuis.
Conclusie was een talgklier verstopt maar bij toeval zijn goedaardige cysten ontdekt.
Snap je angst.
Maar probeer er over een te zetten en te gaan.
Wil je praten mag dat altijd
Groetjes vivVivian -
Hoi Vivian
Dank voor je berichtje
Eerste stap gezet voor, die soort moedervlek op mijn borstbeen , dat ziet er niet verontrustend uit , dokter heeft het opgemeten , en over 7 weken kijken of het gegroeid is , maar zo ziet het er niet verontrustend uit
Neem gerust de volgende stap , borstonderzoek, totdat ik weer wat rustiger in mijn koppie ben en tot nu toe ben ik dat nog niet , heel nerveus ,enz
Vivian kop loopt over , ondanks dat ik geweest ben blijft die angst 😪Groetjes Sonja -
Hoi sonja
Heel,goed voor je dat je stap gezet hebt mag je trots op zijn.
Als je wat rustiger bent de stap zetten voor borstonderzoek.
Moet je dan ziekenhuis??? Of gewoon de borstonderzoek in de bus??
Snap zekers dat je hoofd overloopt.
Probeer afleiding te zoeken om rustig te worden.
Heb een luisterend oor voor je.
Groetjes vivianAnoniem -
Hoi Vivian
Ik wil je toch nog even laten weten , dat ik in het ziekenhuis mammografie heb gehad en gelijk de uitslag , was goed
Heb toch de stap gezet met trillende benen en heel veel angst
Maar nu weer even wat rustiger , de dokter had ook gezegd om nog meer onrust bij mij weg te halen , bloedonderzoek ,suiker enz te controleren , dat is mijn volgende stap , toch wel weer wat nerveus over van ohh jee wat komt daar uit, maar goed wel verstandig ben 64 om dat ook een te laten controleren
Dus je ziet Vivian weer een stapje verder💪Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
hoi hoi goed bezig. Je mag trots op je zelf zijn groetjes viv
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hematofobie / angst voor bloed
Ik heb al zo lang als ik mij kan herinneren een hele erge fobie voor bloed. Niet alleen het zien van bloed, maar alles wat er mee te maken heeft zorgt bij mij al voor een reactie. Ik ben ook al meerdere keren flauwgevallen door het denken aan bloed.
Deze angst heeft bij mij een heel grote invloed op mijn dagelijks leven, en ik heb er gemiddeld zo’n drie keer per dag last van.
Het is heel vervelend, vooral als het op school gebeurd. Meestal weten docenten dan ook niet hoe ze er mee om moeten gaan.
Ik ben ook heel bang dat ik ooit moet bloed prikken, want ik weet nu al van mezelf dat ik dat echt nooit zou durven.
Ik ben ook heel benieuwd of er mensen zijn die tips hebben of die eventueel ervaring hebben met therapie tegen deze angst.
JuliaJulia-
Liefste julia misschien op Google kijken hoe jij er beter van word of lessen volgen tegen jou angst ga dat misschien helpen met veel grtjs John
Anoniem -
Los van het feit dat ik dit vervelend voor je vind, maakt het mij nieuwsgierig waarom mensen deze hematofobie hebben. Is het een oeroud instinct voor gevaar die uit de hand loopt? Heb jij zelf iets aan deze gedachte? Je bent niet raar.
Pim - Alle reacties weergeven...
-
P.S. misschien een gek idee van mij, maar als je weer eens aan bloed denkt, zou het helpen als je dan aan groen of blauwe vloeistof denkt?
Pim
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Mijn angsten
Ik ben bang voor alles door ik veel angst heb ik heb angst om te bellen om iets voor te brengen in een groep om mezelf voor te stellen om iets onbekend te doen iets nieuw aangaan ik heb ook een grote angst voor het openbaar vervoer angst als er veel volk bij een sta ik probeer eraan te werken maar het neemt veel plaats in in mijn leven ik wou dak meer extrovert kon zijn en mijn leven gewoon rustig kon levenStephanie- Alle reacties weergeven...
-
Stephanie wat is er dan Zo veel angst en jou familie kunnen die niet helpen hou je sterk he dikke knuffel grtjs John
John
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Angst voor de dood
Ik lijd al heel veel jaren aan angst en paniekaanvallen sta ermee op en ga ermee naar bed durf niets te ondernemen en soms krijg ik dan ik noem het een hart overslag ik gebruik 3 xdaags 12, 5 mg Diazepam en sinds 2 avonden ik zit in Spanje heeft een huisarts Paroxetne druppels voor geschreven ik moet over 2 weken op 20 druppeps staan en dan savonds mijn diazepam 5 mg erbij nemen ik werd vanochtend helemaal in paniek wakker en sloeg mijn hart over ik ben van plan die Paroxetne druppels te stoppen ben zo bang dat ik doodgaat zijn er meer mensen bekend met dit medicijntabletten of druppels AUB help mij gr jokeJoke-
Ik denk dat het belangrijk is om je af te vragen wat maakt jou zo bang voor de dood? De dood komt zoals ie komt en is niet te voorkomen.
Ik dacht zelf lange tijd dat ik bang was voor de dood maar dat is niet het probleem uiteindelijk. Niemand weet wat er na de dood is en is afwachten. Was ik daar bang voor? Nee. Want als er niets is dan weet ik ook niets meer en ben ik weg. En als er wel wat is dan hoop ik dat het beter en mooier is dan het leven hier op aarde. Dus daar was ik ook niet bang voor.
Waar ik wel bang voor ben is de weg naar de dood. Een rustige stille dood is niet voor iedereen en vele hebben een lijdensweg. Maar ook in deze hebben wij tegenwoordig gelukkig hulp beschikbaar.
Het heeft mij een stuk rustiger over gemaakt over iets wat uiteindelijk onvermijdelijk is voor iedereen.
Dit hele traject heeft mij een stuk minder materialistisch gemaakt en ga ik nu meer naar belevingen samen met mensen die mij dierbaar zijn. Want als ik op een dag er niet meer ben dan hebben ze leuke herinneringen aan mij.Wen -
Begrijp Uw reactie niet op mijn verhaal dit Forum is speciaal voor mensen met angsten en paniekaanvallen en het heeft niets met materialistich te maken Wen
Joke -
Goedemorgen liefste Joke kan je niet stoppen dan met 1 midicacie ga jij dan niet beter voelen en minder paniekaanvallen krijgen je kan het eens proberen he dikke knuffel grtjs John
Anoniem -
Hoi Joke,
Je bent in Spanje, en je paniek besloot blijkbaar dat het ook mee op vakantie moest. Ongelooflijk onbeleefd van 'm, had 'ie niet even thuis kunnen blijven?
Ik begrijp dat het allemaal heel heftig voor je voelt. Een nieuw medicijn beginnen is altijd spannend, vooral als je al zo lang met angst en paniek leeft. Paroxetine is een medicijn dat even de tijd nodig heeft om te werken, en in het begin kunnen de bijwerkingen wat vervelender zijn (alsof je een vakantieboek bestelt en eerst de handleiding van een wasmachine krijgt). Maar veel mensen hebben er uiteindelijk wel baat bij.
Als je twijfelt, praat dan zeker met een arts voordat je stopt. Die dingen eigenhandig schrappen kan je zenuwstelsel soms een extra achtbaanrit geven, en laten we eerlijk zijn—je hebt al genoeg spanning zonder dat je brein daar nog een looping aan toevoegt.
En Joke, je bent niet alleen. Heel veel mensen hebben zo'n proces doorgemaakt en kunnen meepraten over de struggles én het licht aan het einde van de tunnel. Jij komt hier ook doorheen, stap voor stap. En als je het even niet weet: adem in, adem uit, en bedenk dat je hersenen soms gewoon te veel Spaanse espresso hebben gedronken.
Hou vol daar, en als Spanje je paniek kan verdubbelen, kan het hopelijk ook verdubbeld helpen ontspannen—misschien met een siësta en een sangria (of nou ja, een alcoholvrije mocktail 😉).
Liefs,Anoniem -
Hoi Joke, Het is al een tijd geleden dat je dit bericht hebt geschreven. Paniek en hart overslaan herkent denk iedereen wel. Het is knap dat je zo ver hebt kunnen reizen met zoveel angst en paniekaanvallen, dat kan ik niet meer. Ik hoop dat je inmiddels goede begeleiding hebt gevonden bij een arts en psycholoog.
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Hoi Joke,
Ik luister veel de podcast van Nick de Waard. Hele fijne en zachte stem. Gaat over angst. Geeft veel vertrouwen.Jan (61)
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Angsten voor de dood
Hallo, ik heb de laatste 4 maanden een serieuze angst voor de dood gekregen.
Sinds het overlijden van mijn laatste grootouder ben ik precies met niets anders bezig (als ik probeer te slapen) dan na te denken over de dood. Dat ik over x aantal jaren geen ouders meer heb en dat ik daarna zelf er niet meer ben.
Door de dag is alles ok,maar wanneer ik probeer te slapen komen de gedachten weer en ik kan deze niet ‘uitzetten’.
Verder ben ik iemand die wel altijd met veel stress kampt (vooral werkgerelateerd),maar ik voel me niet depressief ofzo.
Heeft er iemand raad voor mij?
Groeten
AA-
Niemand die me raad kan geven?
A -
Hi A,
Je bent zeker niet raar en ook niet gek. Dit zijn hele normale gedachtes en veel mensen hebben deze dan ook. Het enige is hoe ga jij ermee om en blijf je in dit spiraal of lukt het je eruit te komen. Uit ervaring zeg ik, zoek hulp, praat met lotgenoten en bestempel vooral jezelf niet als gek of raar. Je hebt ook wel veel op je bordje gekregen de afgelopen tijd.
Wat mij helpt is om de gedachten op te schrijven en/of ze te laten komen en gaan en jezelf vooral niet te veroordelen.
Je kan het ook als kracht zien; je bent er, je leeft en maak er wat moois van. Proberen het positief te framen, ook al mogen deze gevoelens er zeker zijn.
Sterkte!Anoniem -
Als je gaat slapen moet je alles van je af zetten. Dat heb ik in het leger geleerd. Denk aan andere dingen. Mooie dingen. Bv natuur, vakanties of zelfs muziek. Succes.
Jan - Alle reacties weergeven...
-
Ik ben ook elke dag met de dood bezig door mijn Angsten en Paniekaavallen die ik dagelijks heb ik word er al mee wakker en ga ermee naar bed en als ik wat voel meteen denk ik dan ik ga dood alles is onderzocht en bloed geprikt hartfimpjes gehad maar de angst gaat niet weg ik ben een Hypochonder dus elk pijntje of naar gevoel in mijn lijf denk meteen dat ik dood gaat ik durf ook de straat niet op en als mijn man zegt we moeten boodschappen halen of even wat anders doen komt de angst dat ik doodgaat het is geen leven geniet nergens van ik weet wat U meemaakt ze noemen het Thenafobie
Joke
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Homepatisch middel
Heeft iemand ervaring met homeopathische middelen bij angst, piekeren en overmatig door denken. Anti depresiva kom ik van aan en dat belemmerd mij net als meer meer bijwerkingen droge mond moeilijke stoelgang waar ik dan weer wat voor bodig moet hebben. Maar het constant bang zijn en door blijven denken is nu een ding geworden. Vakken bij psycheloog geweest maar kom er
maar niet overheen. Graag jullie ervaringen en wat ok nog meer kan dan cognitieve gedrag therapie.Lois-
Ik heb in het verleden bij Holland & Barret wat druppels gekocht maar dat heeft bij mij niet geholpen. Ik gebruik nu Citalopram. Het is echt niet fijn om je zo te voelen. Zeer herkenbaar
Vanessa -
Goedemiddag Lois, ik zelf heb in mij begin tijd met paniek & angst aanvallen via een homeopaat Ashwaganda capsules overgenomen.
Dat heeft toen bij mij wat scherpe randjes weggehaalt maar heeft mij uiteindelijk niet voldoende geholpen als ik zou willen.
Voorderest was het homeopatische voor mij iets te zweverig.
En misschien was het placebo.
Ik ben nu een paar dagen aan de citalopram begonnen maar daar kan ik nu nog geen uitspraak over doen.
Ook begin in 16januari bij een life coach om het extra aan te pakken, je zou is de filmpjes van wijnand van dam kunnen gaan bekijken.
Succes!Jor -
Ik heb ook vele homeopatische dingen geprobeerd van Bach druppels tot natuurlijke kalmeringstabletten, maar heeft geen effect gehad. Ik zit nu op 10mg citalopram en dat haalde na 6 weken gelukkig de extreme randjes er vanaf. Ik wilde niet verhogen en de rest op eigen kracht doen. Acupunctuur heeft mij wel erg geholpen, zoek dan iemand met ervaring in angst en hyperventilatie klachten. Het zijn vooral de gedachtes en de verkeerde ademhaling die je letterlijk ziek maken. Luister podcasten en lees boeken erover. Probeer als dat lukt te wandelen, begin en eindig de dag met dankbaarheid gedachtes. Vind je kracht weer en weet dat je niet alleen bent. Je bent je gedachtes niet.
Mandy -
Als je wilt praten erover mag je mailtje sturen naar miloujw1@outlook.com
Anoniem -
Het is moeilijk en het is toch een manier van leren te accepteren en ermee proberen te leren leven hoe moeilijk dat ook is. Ik heb zelf al mijn hele leven langst van angstpaniek stoornis en met daarbij horende klachten helaas. Druk op de borst en benauwdheid overheerste vaak mijn leven. Soms lijken de klachten ook te veranderen voor een periode en dan gaat het weer terug naar de oude lichamelijke verschijnselen,
Raymon -
Goedemorgen ik heb laats Bach bloesem angst besteld en dat helpt zo goed
Anoniem -
Ja maar dat mag je niet gebruiken als je mecdiatie heb
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Joke
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Zijn dit echt psychosomatische klachten?..
Hi,
Ik zit er een beetje doorheen.. in mei 2022 voelde ik een harde onbeweegbare knobbel boven mijn borstbeen en ik begon enorm te stressen. Ik heb ocd en een angststoornis en ik had eigenlijk al geconcludeerd dat het kanker was en dat ik dood ging. Ik kreeg toen een drukkend gevoel rond mijn rechterslaap en achter mijn oor die 24/7 aanwezig is elke dag. Het stoort niet altijd maar het is er dus al sinds mei 2022 elke dag. Ik word er niet wakker door en het is ook niet erger als ik lig of iets (wat je vaak op google ziet als je hersentumor intypt).
Huisarts zei destijds dat het waarschijnlijk spanningen en stress was maar het is er na anderhalfjaar nog steeds. Kan dit dan echt de oorzaak zijn? Ik heb sinds een jaar ook parosmie (toevallig kort na corona) en soms raakt mijn geur ineens verstoord en ruiken dingen anders. Na slapen of na een paar uur trekt dat weg. Soms een paar dagen achter elkaar heftig en dan weer een week niet. Als je zoekt op drukkend gevoel rond slaap komt er soms uit; tumor in temporale kwab en de temporale kwab is ook verantwoordelijk voor geurherkenning etc. Rond mei 2022 ook een soort zwakker gevoel in mijn linker arm en been ontwikkeld. Deze kon de huisarts met de neurologische testjes (reflexen en oogreflexen etc) niet meten. Toch voel ik het soms als ik met links dingen moet doen (lukt allemaal prima maar soms voelt het iets zwakker). Dit is niet verergerd in de afgelopen 1,5 jaar. Verder heb ik ook dat ik soms niet goed kan nadenken of een onwerkelijk gevoel krijg en dan raak ik in paniek.
Mensen om me heen zeggen me dat ik rustig moet doen en dat symptomen van hersentumoren veel erger zijn en dat ze na 1,5 echt niet hetzelfde zouden blijven. Ik heb bijvoorbeeld ook nooit epilepsie of een ander soort aanval gehad. Wat denken jullie van deze symptomen? Kan dit echt spierspanning zijn na zolang elke dag?
Ik ben afgelopen dinsdag weer bij de dokter geweest. Die heeft weer wat neurologische testjes gedaan en alles was goed. Ik vind het vreemd, want ik voel echt dat mijn linker arm en been en heup minder kracht hebben. Dit is al 2 jaar zo, maar is niet erger geworden. Ook die druk in mijn rechterhoofd is er van wakker worden tot slapen al 2 jaar lang. Huisarts gaf aan dat de klachten bij een hersentumor niet zo gelijk zouden blijven na 2 jaar. Ze vindt een afspraak met een neuroloog niet nodig aangezien hij niet zomaar een MRI of CT scan laat maken, ze zegt dat hij me dan lichamelijk gaat onderzoeken en bij geen bijzonderheden in principe ook geen MRI aanvraagt. Denken jullie dat ik hier vrede mee moet nemen en dit moet vertrouwen gewoon? Ze heeft nu die testjes gedaan en 2 jaar geleden ook, niks veranderd.
Ze benoemde ook nog iets van een conversiestoornis, dat ik dat misschien zou kunnen hebben gezien de klachten opspeelden in een traumatische periode. Lijkt me dan toch gek dat de druk in het hoofd rechts en dat gevoel in de linkerhelft van mijn lichaam toevallig allebei door deze stoornis komen? Terwijl het rechterdeel van het brein de linkerhelft van het lichaam aanstuurt. Of zou dit wel kunnen? Online lees ik dat een hersentumor in de slaapkwab (in die regio heb ik die constante milde druk) kan zorgen voor rare sensaties met ruiken etc. Ben echt heel bang. Hoor graag jullie mening.AnoniemAnoniem 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Gedachtes die overheersen
Ik weet niet zo goed of mijn verhaal onder de kop angst hoort maar ik plaats hem er toch maar even.
Mijn vrouw en ik zijn al 24 jaar bij elkaar, we zijn stapelgek op elkaar en hebben 3 geweldige kinderen.
Ik merk echter aan mijzelf dat ik mij heel vaak inbeeld dat het mis gaat. Dat zij verliefd op een ander is en daardoor ons gezin uit elkaar valt. Ik weet niet waar dit vandaan komt, zij geeft mij geen enkele reden dat dit zo zou zijn, ik ben niet overdreven jaloers aangelegd, ik controleer haar of haar telefoon ook niet en vertrouw haar blindelings. We hebben het fijn samen en op het gebied van seks heb ik ook niks te klagen.
Toch overheersen deze gedachtes soms, ik kan me echt verdrietig of boos voelen als ik hieraan denk maar ik kan er op de een of andere manier niet mee stoppen, het is mijn grootste angst dat ik haar zo kwijt zou raken en vraag me af of dit misschien de reden is dat ik hier last van heb, het is niet zomaar eraan denken maar soms echt visualiseren wat ik dan mmoet doen en het lijkt soms alsof ik me geestelijk hierop voorberreid terwijl het op niks is gebaseerd, is dit gek of herkennen mensen dit?Harm- Alle reacties weergeven...
-
De angst die je heb is niet gek. Iedereen is wel is bang om iemand te verliezen of kwijt te raken. Vaak zit er meer achter je angsten. Probeer voor je zelf uit te vinden waar het vandaan komt. Of zoek desnoods hulp hiervoor bij je arts. Het kan zijn dat je iets aan het ontwikkelen ben wat kan lijden tot een stoornis. Wel betekend het dat je heel veel om je partner geef en dat is een pluspunt voor jezelf. Probeer positief te zijn. Want op dit moment zijn het gedachtes en staat het los van de werkelijkheid.
Hou je taai.Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Emetofobie
Hi allemaal,
ik ben op zoek naar iemand die me verder kan helpen, tips of advies kan geven.
2 jaar geleden heb ik tijdens mijn 2e zwangerschap een trauma opgelopen. Mijn zoontje heeft een extreem geval van het rotra virus gehad, door de extreme stress en spanning is er met de hormonen iets niet oke gegaan.
Ik moet zeggen ik heb altijd een angst gehad voor overgeven maar het beheerst sinds die dag letterlijk iedere dag mijn leven.
Ik heb verschillende therapieën gehad waaronder: EMDR, cognitieve gedragstherapie, exposure therapie, mindfulness, ACT.
Bij mijn therapeut kwam ik op een punt dat ik het alleen moest gaan doen en dat alles moest gaan slijten met de tijd.
Het gaat met vlagen heel goed en het gaat met vlagen heel slecht, dit sukkelt al bijna 1.5 jaar zo (op zich logisch). Zoals ik al eerder aangaf ben ik er dagelijks mee bezig. Wat als een van mijn kinderen ziek wordt en buikgriep krijgt… Als het heerst dan sla ik al op hol.
Ik heb zelf darmproblemen wat in mijn hoofd ook zeker niet meewerkt. Balen want het is een vicieuze cirkel gezien je darmen je 2e brein zijn.
Door mijn darmproblemen en angst heb ik vaak geen eetlust, ik ben ontzettend veel afgevallen en ik kom met veel moeite soms een kilo aan. Ik heb niks om bij te zetten en zit inmiddels al ver onder mijn BMI.
Ik smak naar rust en verlichting, ik wil weer van mijn kinderen kunnen genieten, ik wil weer aankomen en de moeder zijn die ik graag wil zijn of ooit was.
Buiten de therapieën ben ik naar andere opties gaan zoeken in de hoop op enige verlichting, inmiddels heb ik voet-flexmassage /hypnosetherapie/ reiki behandelingen gehad, een boeken gelezen en ik heb een nervus vagus piercing laten zetten.
Leven met angst… daar heb ik me bij neer gelegd maar het zou wel fijn zijn om uit de vecht/ vlucht situatie te komen en dat het me dagelijks leven niet meer zo veel beheerst.
Het gaat echt veel beter na al de therapieën maar ik zit nu op een punt dat ik moedeloos aan het worden ben….
Ik ben in gesprek met de praktijkondersteuner van de huisarts om toch een vorm van antidepressiva te krijgen, hier zie ik enorm tegen op o.a. door de mogelijk bijwerkingen.
Ik ervaar dit echt als een drempel en eigenlijk wil ik dit niet maar wellicht mijn laatste mogelijkheid…..
Help alsjeblieft want ik trek dit niet langer!
Vee liefsMarchella-
Ik ben door mijn angsten en paniekaanvallen van verdriet 20 kg afgevallen gebruik nu Sonde voeding ik ben hypogonder en sta op met angst en ga ermee naar bed heb medicatie heb heel veel therapieen gehad hypnose EMDR en haptonomie en bij GGZ gelopen heb nu medicijnen Citalopram 3x daags diazepam 5mg en iets voor tegen de hart kloppingen en paniekaanvallen durf de straat niet op.ben helemaal onderziocht hart darmen maag en bloedonderzoeken en toch sta ik op met de dood en ga ermee naar bed
Jokei - Alle reacties weergeven...
-
Ik weet wat je doormaakt ik sta ermee op en ga ermee naar bed zodra iknmijn ogen open doe begint het meteen die angst gedachte en hyperventilatie het lijkt wel of er een duivel in mijn hoofd zit durf de straat niet op slikfobie gehad 20 kg afgevallen en krijg nu Sonde voediing om aan te komen heb afgelopen donderdagvbloedonderzoeken gehad vrijdag ge beld alles goed hart ECG ,0 gehad alles goed en toch blijft die angstv iin mijn hoofd zitten gebruik ook medicijnen ervoor maar ook die helpen niet echt ik heb 3 x 5 mg diazepam en 8 druppels Citrapolam ik heb een hele lieve man en nu gaan we in sept weer naar Spanje ik heb daar nu al de zenuwen van het is geen leven het is overleven
Joke
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
De ex van mijn kind
Door het borderlinegedrag van de ex van mijn kind is er elke dag wel een zorg of crisis die de ex veroorzaakt. Saboteert elk overleg, poging tot afspraak maken enzovoort. Houdt de kinderen weg van ons kind en beïnvloedt ze negatief.
Dat maakt dat ik elke ochtend wakker word met de angst: wat nu weer?
Ook als er nog niets gebeurd is. Maar ik weet dat het weer zal komen.
Dus bepaald geen ongefundeerde angsten.
Hoe ga je daarmee om, als de angsten reëel zijn?anoniemanoniem 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik heb tinnitus
Ik heb tinnitus, dat is geluid in je oor/hoofd dat niet van buiten komt.
In mijn geval een hard hoog sis geluid en daar doorheen een harde brom.
Daar ben ik depressief door geraakt en worstel om te overleven.
Wie herkent dit .
Jan-
Herkenbaar. Kamp ook al zo'n 8 jaar met tinnitus. Stilte is een boosdoener, probeer geluid om je heen te hebben om het te maskeren. Voor zover dat lukt en prettig is.
Mocht je vragen hebben of willen sparren rondom tinnitus, zeg het gerust!Anita - Alle reacties weergeven...
-
Merkwaardig toch he? Ik heb al jaren veel hoge tonen en gesuis in mijn oren. Alleen heb ik er totaal geen last van. Maar dat is natuurlijk geen leuke reactie van mij. Zou het zijn dat ik het kan negeren? Of heeft een ander harder geluid in de oren ofzo?
Willem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ik voel vanalles
Hallo allemaal,
Sinds 2 weken ervaar ik.weer erge stress klachten :-(
Achteraf gezien begon dit al eerder, spierpijn in benen, knieeen, moe, snel geprikkeld, hartoverslagen noem het maar op.
Wij hebben 5 iui rondes gehad (vruchtbaarheidsbehandelingen) tot nu zonder resultaat. Ik twijfelde heel erg om.door te gaan en te lang gewacht om dit kenbaar te maken bij mijn man.
Gelukkig zijn we er beide overeens dat het goed geweest is en we het houden bij onze dochters uit ons beide vorig huwelijk.
In die tussen tijd bij de huisarts geweest en nu komende dinsdag krijg ik een holter voor 3 dagen.
Vorige week zijn we op vakantie gegaan, waar ik me totaal slecht begon te voelen, ik heb altijd heimwee dus dacht dat het daarvan kwam. Hartoverslagen, moe, nergens zin in, huilen ect.
21 juli belde mn vader want onze hond bleef daar logeren totdat wij wij terug van vakantie kwamen.
Hij belt normaal nooit zomaar, hij gaf aan dat het niet goed met onze hond ging.
Meteen onze spullen gepakt en naar huis gegaan, om 10u in de avond met 2 kinderen.
Voelde dat het niet goed was.. ( ook de hond had last van heimwee als wij er niet waren)
Onze hond is 12.5j en heeft al jaren last van tumortjes en nierfalen.
Toen we thuis kwamen was ze zo blij, gelukkig wonen we naast mn vader dus waren zo thuis.
Samen met mn man op de bank geslapen omdat de hond zo onrustig was.
Helaas de dag erna hebben we haar moeten laten inslapen.
Sinds dien ben ik mezelf niet meer, angstig, hartoverslagen in de avond, geen eetlust en diarree in de ochtend, constant zenuwachtig
Holter is uitgesteld naar nu komende dinsdag dus ben benieuwd.
Ben zo bang dat ik me niet meer goed ga voelen.
Slik wel door de dag valeriaan tabletjes dat helpt enigszins.
Citalopram 10mg heb ik al jaren, ik.heb deze klachten vroeger ook al eens gehad maar erger. Ook.door een keuze waar ik op een gegeven moment niet meer achter stond. ( had met mijm exman een appartement gekocht) gelukkig hier wel nog onderuit kunnen komen.
Heeft iemand misschien tips voor mijn klachtenIk voel vanalles- Alle reacties weergeven...
-
Ik herken je verhaal. Alleen heb ik het nooit eerder op deze manier gehad. Ik heb meer moeite hetbte accepteren dus uit het niet zo goed. Maar als ik praat mrt mensen lucht het wel op. De luisterlijn bv.
Het is rouw.. dat mag er zijn. Al zegt een stemmetje in me 'liever niet'.marjon
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Het zit allemaal in mijn hoofd, maar het maakt mij wel gek.
hoi ik ben linsey en ik heb paniek-angststoornis.
mijn grootste angst is spugen, maar heb sinds kort last van andere angsten.
ik ervaar op dit moment veel stress en onduidelijkheid vanwege woningsituatie waardoor ik heel slecht slaap. Slaap is voor mij heel belangrijk en dan pieker ik..
Nu ben ik bang dat ik depressief word of een Psychose krijg.
Het zit allemaal in mijn hoofd, maar het maakt mij wel gek.
het zijn pure angsten. want ik ben dol op het leven en wil zeker niet dood..
maar toch blijft mijn hoofd andere dingen zeggen...
ervaar ik dit als enige?Linsey-
Ja hoor zeer herkenbaar zelvende probleem hier
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Emetofobie? Zoek eens via Google op Rob Kelly en The Thrive Programme. Naar het schijnt hebben zij zeer goede resultaten behaald bij cliënten met emetofobie (angst om over te geven/ziek te worden).
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Paniek om hier alleen te zijn
Ik zou graag raad willen.
Wij zijn sinds kort verhuisd naar Spanje en dat is helemaal leuk.
Nu is mijn man voor zn werk een paar weken naar een ander land en aangezien we hier pas een paar weken wonen heb ik best wat paniek om hier alleen te zijn.
Weet iemand wat te doen?AnneAnne 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Het begon allemaal met een zware verdurende vermoeidheid
Hallo hier dan mijn verhaal, hopelijk herkenbaar voor iemand die reageren doet. Het begon allemaal met een zware verdurende vermoeidheid. Deze is nog altijd zo zwaar mijn dagelijkse leven er van op de kop staat. Kan mij niet meer consenteren in een gesprek, en moet steeds weg kijken, om niet in slaap te vallen, of te wel noem het maar in een tunnel visie te te recht te komen. De gehele dag uit zich in een zwaare vermoeidheid, afwezigheid, en dwangmatig piekeren. Ben de gehele dag aan het malen, piekeren. Over wat dan?daar is geen verklaring voor, een en al dwangmatig gedoe. Om gek van te worden, ook al ga ik iets doen de gedachte gaan met me mee. Tis zo erg dat het mijn kompleet leven over pak.ook het gevoel van konstand aan staan is om gek van te worden. Zeker als je gevoel zegt hoe lang moet ik dit nog volhouden, als of je in een film leeft, waar je niet uit komp. De dingen om je heen niet meer als echt mee krijgen doet .ondertussen aan de antidepressiva begonnen, 3 weken, volgens de hulpverlening een depressie. Naar mijn ide een dwangmatige pieker stoornis. Die me tot waanzin drijft. In de morgen 2 uur nodig om uit bed te komen, daar na de gehele dag op auto piloot staan, mits ik niet weer om val van de slaap binnen een uurtje. De meeste zeggen ga iets doen, maar dat is onmogelijk door de vermoeidheid. Deze gaan ook nog eens samen met een kort lontje, frustratie en het is me al te veel om weer wakker te worden. Om dat de dag dan weer beginnen doet. Mag er hier iemand zijn die dit kompleet verhaal door ziet, AUB u reactie, zal zeker trug berichten. Vraag me af wat dit is ? Depressie, burn out, of een depressie met een pieker stoornis
Anoniem-
Hey, het vermoeide gevoel is heel herkenbaar voor mij ik heb het vooral id ochtend heel vervelend. Ik lees dat je nog maar 3 weken bezig bent met ad geef het nog wat tijd het duurt langer voor het eigenlijk jelpt bij mij heeft het geholpen en ik kan nu weer stillaan genieten van alles, ook gaan werken uitgaan enz... tovh vraag het enorm veel karakter om dit te overwinnen elke dag opnieuw maar hoe langer hoe beter langzaamaan kom ik eruit dn ik hoop voor u hetzelde feef de medicatie eerst nog wat tijd. Van mij duurde het zeker een paar maanden voor het echt werkte na 1 jaar ben ik nu aan het afbouwen. Maar niet te snel. Ik wens je het beste.
Anoniem -
Hallo zeer bedankt voor u reactie. Doe mijn best hier .maar het is lood en lood zwaar. Is er een mogelijkheid tot in contact komen evt, voor uitwisseling ervaringen mvg anoniem
Anoniem -
Hoi anoniem ik herken zoveel zou wel in contact met je willen komen maar weet niet hoe dat werkt
Magdalena. -
Hallo magdalena mischien een late reactie. Hoe in contact te komen weet ik ook niet om dat er geen gegevens mogen worden uitgewisseld. Uit welke omgeving kom je?
Anoniempje -
Hallo, het lijkt wel of ik mijn eigen leven lees, ik ben een jaar geleden thuis komen te zitten, ik ben naar een psycholoog en psychiater gestuurd.
Inmiddels na 11 mnd van veel praten en emoties toe laten zijn we gestart met ACT therapie, dat is ontzettend pittig met opdrachten die je moet doen dit samen met EMDR.
Ik ben er nog lang niet, ik zit nog helemaal in het begin van mijn aanpak maar misschien kun je hierover eens gaan informeren samen met je huisarts.
Het is hard werken.
SterkteM&M - Alle reacties weergeven...
-
Hallo m&m bedankt voor je berichtje. Ik ga eens even kijken act is .de emdr hebben ze me afgeraden om dat ik dat blijkbaar nu niet aan kon.ik hoop natuurlijk dat het daar ook beter mag gaan met jouw .ook natuurlijk van hier uit sterkte mvg anoniem
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Hoe kan ik hiermee omgaan?
Goede avond,
Ik zal mijn gezin even kort beschrijven.
mijn moeder heeft 9 jaar geleden een man leren kennen en er mee getrouwd. Hij heeft 2 dochters, 1 van 25j (dezelfde leeftijd als mij) en 1 van 16j.
Mijn moeder is super gelukkig met mijn stiefvader en ik ben daar heel tevreden mee, alleen zorgt men jongere stiefzus voor problemen sinds ze begonnen is met puberen.
Situatie
Mijn stiefzusje van 16j leerde verkeerde vriendinnen kennen en jonges die haar leerde roken, jointjes smoren en al op vroege leeftijd seksueel contact lieten krijgen. terwijl ze er zelf nog niet klaar voor was...
ze loog veel over bepaalde zaken zoals dat roken ( terwijl men stiefvader en moeder ook rookte), terwijl ze het wel erg vinden dat ze dat beginnen doen is maar daar geen probleem van maken. Haar moeders (slechte) thuissituatie. Over die joint weten ze tot de dag van vandaag nog niks zeker over.
Maar het ergste is dat ze begonnen is met stoken tussen mijn moeder en stiefvader. Ze hebben haar ervoor aangepakt, maar nu durft ze helemaal niks meer zeggen over haar leven en krijgt men moeder daar de schuld van...
Ik ben bang, als het zo voort gaat dat ze gaan scheiden.
Ik luister naar mijn moeders verhalen en de verhalen van mijn stiefvader, maar ik weet niet goed hoe ik ze kan helpen...
Ik heb zelf al voorgesteld of ze als gezin eens met elkaar kunnen praten zodat alle zorgen nog eens op tafel word gelegt en zo men stiefzusje misschien opener kan worden naar mijn moeder toe en mijn moeder haar terug kan vertrouwen...
Kan iemand mij misschien helpen hoe ik hen kan helpen of er mee kan omgaan? Ik ben echt bang voor hun relatie. Ik zie mijn stiefvader ook zo goed als mijn eigen vaderSilkeSilke 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Angstig dat ik baarmoederhalskanker heb
Ik ben sinds kort erg angstig dat ik baarmoederhalskanker heb. Ik ben bekend met PCOS(hormoon schommelingen) maar om het uit te sluiten heb een zelf test laten doen maar nu moet ik 4 weken wachten voor de uitslag en ik weet niet eens of ik de uitslag wil zien. Als het HPV positief is dan betekend het dat ik me verder moet laten testen met een uitstrijkje en dat betekend ook dan dat de HPV er al 10 jaar zit want ik ben niet van partner veranderd afgelopen 11 jaar dus dan maak ik me gedachten nog gekker en denk ik dit is het einde. Verder voel ik me gezond maar kan zo niet meer slapen en continue angst aanvallen en nerveus zijn. Ik zit er zelfs aan te denken om de uitslag niet te openen en gewoon vertrouwen op me lichaam!!! Kan iemand mij adviseren of kalmeren aub?Ranya- Alle reacties weergeven...
-
Hoe is je uitslag? Sorry voor de late reactie. Lees het nu pas. Als je zo lang dezelfde partner hebt zal de kans minimaal zijn
Aida
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Misselijkheid bij stressvolle situaties
Hallo mensen,
Ik loop al 6 jaar met een uitdaging die ik graag opgelost wil hebben voor mezelf aangezien het erg vervelend begint te worden. Ik heb last van misselijkheid bij “stress” volle situaties. Deze misselijkheid kan oplopen tot daadwerkelijk kokhalzen en/of overgeven. Deze misselijkheid is ooit begonnen bij een relatie en heeft zich langzaam uitgebreid naar meerdere vlakken denk aan bijvoorbeeld nieuwe ervaringen op doen en normale dagelijkse aspecten. Ik krijg voor m’n gevoel dan een “error” in m’n hoofd waardoor alles heel kort en heftig kan worden ervaren terwijl ik tegelijk bewust ben dat het eigenlijk niks voorstelt. Het voelt voor mij als iets wat niet bij mij hoort aangezien ik een sociale en extrovert persoon ben. Maar door dit kan ik overkomen als het tegenovergestelde. Wat onbewust ook weer stress geeft. Ik heb zelf al meerdere dingen geprobeerd: zoals therapie , yoga , mediteren, oude pijn weg halen, praten met mensen, cursussen volgen noem maar op. En nu ben ik benieuwd als iemand zich hier in herkent en als mensen nog oprechte ideeën hebben wat een kans heeft op verbetering. Want dat gun ik mezelf na al die jaren. Let me know! Alvast bedankt.JJ 1Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Wat denken jullie hiervan?
Hallo,
Mijn vrouw en ik zijn 6 jaar bij elkaar ( 4 getrouwed) en hebben 2 schatten van kinderen.
Nu hebben we van alles meegemaakt, en wil/kan/durf ik even verder niet over uit te wijden.
Relatietherapie gestart ( intake gehad ) en nu wachten op de volgende afspraak.
Ik zou graag willen weten wat anderen hiervan denken:
Mijn vrouw heeft een klik met een collega, deze heeft interesse in haar.
Mijn vrouw zegt dat ze met een dame gaat yoga doen en lunchen.
Nu komt er bij dat de broer van deze dame ook meegaat voor de lunch ( is teven ook een collega van haar)
En de collega waarmee ze in klik heeft gaat ook mee.
Ik geef aan dat ik dit moeilijk vind dat die kerel meegaat, want volgends mij zijn we bezig met onze relatie te herstellen.
Antwoord dat ik terug krijg, dat ze gwoon met wat mensen gaat lunchen.
Ik zeg daarop dat snap ik en dat gun ik je ook, maar ik denk dat als je die persoon buiten je werk om ziet dit negatief effect zou hebben op ons.
En als je 1 op 1 met hem zou afspreken vind ik dat helemaal niet kunnen.
Antwoord van haar is dat als ze dat wil dat ze dat gewoon zou moeten kunnen.
Wat moet ik hiermee, ik maak mezelf misschien wel helemaal gek, maar dit is toch niet normaal.
Ik wil graag ons gezin hersteld hebben, zij is er mee ingestemd om therapie te volgen en dan komen er dit soort acties.
Graag hoor ik jullie gedachtes.
DannyDanny-
Je vrouw geeft duidelijk aan lak aan jouw grenzen te hebben. Dat is een behoorlijke red flag. Ik kan me voorstellen dat er in dat geval nog meer zaken zijn die spelen waarbij jij aan het korste eind trekt. Je benoemt al iets dat zich al het eea heeft voorgedaan.
De vraag is dus of jullie relatie wel gelijkwaardig is. Of jij dezelfde vrijheden geniet als zij. Of zij hetzelfde respect kan opbrengen voor jou als jij voor haar. In hoeverre jullie er voor elkaar zijn; is dat in balans...
Leg dit voorval iig bij de therapeut op tafel. Als het ongelijkwaardig blijft en zelfs erger wordt dan maakt dat alleen maar duidelijker dat je vrouw haar eigen agenda heeft en jij daar niet of in mindere mate op voorkomt. Als dat duidelijk voor je is, dan is er niks meer te halen en ook niks meer te redden.
In dat laatste geval zul je dan voor jezelf moeten kiezen en haar los laten en je eigen weg weer gaan. Dat lijkt eng en heavy maar is in the end wel het beste wat je (in dat geval!) kunt doen.
Kijk naar tekenen of je angstig en onzeker van je partner wordt, of je het gevoel hebt op eieren te moeten lopen, of zij jou devalueert, dat zij jou laat voelen dat je tekort schiet. Dat zijn allemaal 'red flags' die aangeven dat je in een toxische relatie zit waar niemand, maar dan ook niemand gelukkig in kan worden en waar je ook niets, maar dan ook niets te zoeken hebt.
Als je dat soort zaken aankaart en iemand is niet bereid verantwoordelijkheid te nemen...... run like hell.Me -
Wegwezen en de eer aan jezelf houden. Let altijd op de 3 a's; yoga, collega en...
Anoniem -
Ieder mens is verantwoordelijk voor zijn eigen gevoelens en ook voor het voelen van zijn geluk.
Wat verlang je van haar?
Dat zegt veel over wat jezelf mist in de relatie met jezelf.
Je mag je gevoelens de ruimte geven.En alleen jij kunt jezelf helen.Het heeft niets met haar van doen.
liefde betekend elkaar niet nodig hebben om in je eigen behoeften te voldoen. liefde betekend delen.jeanny - Alle reacties weergeven...
-
Ga jij ook doen wat je leuk vind. Kijken hoe zij daarop reageert.
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Altijd storende nachten na een meerdaags uitje
Als ik na een weekend ben weg geweest
Met veel vriendinnen
In 1 slaapruimte
Dan heb ik last van wakker worden snachts
En bezig met , dat ik met meer op kamer lig
Terwijl dat niet zo is , erg schrikkerig en storend
Zelfs paar keren in de nacht !
Totdat ik realiseer dat ik thuis lig en alleen
Als ik na weekje weg , met vliegtuig een maand geleden … dan ben ik bij thuiskomst // wel 2 weken !!
Snachts in de weer , dat ik vliegtuig moet halen
Papieren in orde
Vreselijk
Zulke storende nachten
Schrikkerig en vermoeiend wakker , soms wel paar keer in 1 nacht !!
Totdat ik realiseer ik ben thuis
En hoef niet te rennen ..
pff
Heb hier zoveel last van
Is dit normaal zeg
Blijf dan voortaan maar het liefste thuis
Op vakantie adres was het niet
Alleen altijd als ik thuis ben
Om dan weer tot normale nachten te komen
Dit is eigenlijk al jaren zo
Maar het wordt mij nu pas heel duidelijk !
Maar weet ook niet wat ik hiermee kan !!
Is dit herkenbaar voor iemand !!Ellis- Alle reacties weergeven...
-
Gewoon lekker thuisblijven vrouwke
P. Diddy
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Gegeneraliseerde angststoornis
Hoi!
Vorig jaar januari ben in gediagnosticeerd met de diagnose gegeneraliseerde angststoornis en een paniekstoornis. Ik heb hier een jaar lang behandeling voor gehad bij de psycholoog. CGT en comet.
Ook slik ik Mirtazapine 15mg. Deze haalt de ergste piek er af. Nu heb ik nog steeds veel last van mijn ademhaling. Ik krijg het meerdere keren per dag heel benauwd en daar raak ik bijna van in paniek. Dit is niks lichamelijks maar hoort bij mijn angstklachten. Komende week gaan ik naar een psychosomatische fysiotherapeut om te werken aan die klachten. Maar jeetje die benauwdheid vind ik zo ontzettend eng. Ik weet dat er niks gebeurd maar het voelt zo heftig. Is dit herkenbaar voor iemand?JorienJorien 0Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Angst tot pijn
Ik vraag me af of ze nog mensen zijn waarbij het begon met een eenmalige paniekaanval, doorging tot irreële angsten voor de angst en uiteindelijk ben ik nu 8 jaar verder met extreme chronische pijn en zware burnout.
Benieuwd of nog mensen deze weg aflegden.
Ik had overigens mijn eerste aanval pas op mijn 28e in een periode van tonnen energie. Maar had geen mentale klachten geschiedenis.
Warme groetjesCelestineCelestine 0Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Tong die raar aanvoelt
Ik ervaar al een tijdje angst en paniek en ben daarbij heel hypochondrisch.. zijn er nog meer mensen die last hebben van geen eetlust? Of drukkende en irritante gevoel in de keel of heesheid.. en rare gevoel op de tong? Ben al 4x naar de kno geweest en ze zeggen dat het allemaal goed eruit ziet. Ik wordt gek van dat gevoel telkens te voelen.. herkenbaar?Peter-
Niet erg, is een reactie van je lichaam op angst. Je zenuwstelsel heeft rust nodig. Niet focussen op de sensaties. Het is een signaal om naar te luisteren niet om te analyseren of zorgen om te maken.
Een lijf kan veel rare dingen doen als het zenuwstelsel zich niet rustig of veilig voelt.
Veel liefsSofie - Alle reacties weergeven...
-
Ik heb exact dezelfde klachten nu ik in een angst en paniek periode zit. Geen eetlust en afgevallen, daardoor weer meer angst. Constant slijm gevoel in mn keel en daardoor hoesten en schrapen en het lijkt of ik het alleen maar in stand houd daarmee.
Saskia
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Bloedfobie
Ik heb last van een hele erge fobie voor bloed. Ik heb hier dagelijks last van, vaak meerdere keren op een dag. Nu overweeg ik dan ook om hiermee naar de huisarts te gaan en hopelijk doorverwezen te worden naar passende hulp, aangezien deze fobie vooral in de toekomst veel problemen op kan leveren. Ik merk dat ik nu met mijn studie er al vaak door in de problemen kom. Ik kan alleen weinig vinden over hoe dit allemaal precies in zijn werk gaat. Zijn er mensen die voor een fobie naar de huisarts zijn gegaan en mij uit kunnen leggen wat er dan allemaal gebeurt?MaeMae 0Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
1 tegen eenzaamheid
Goedemiddag allemaal!
De dagen worden weer korter en het weer wordt regenachtiger. Hoe vervelend is het dan als de gevoelens van eenzaamheid toenemen?
Ik heb een Discord server voor volwassenen gemaakt. Het doel? Het gevoel van eenzaamheid verminderen, contacten maken, vriendschappen opbouwen en minigames doen. Van hobbykanalen, tot games, tot aan fotokanalen, het is er allemaal.
Ben jij 18+, woonachtig in NL/BE en opzoek naar gezelligheid, vriendschappen of gewoon nieuwsgierig? Dan ben je van harte welkom!
discord.gg/sNdGKnVPV51 tegen eenzaamheid- Alle reacties weergeven...
-
Pas op - je wordt hier zonder pardon, zonder goede reden van de server verbannen. Als je waarde hecht aan connecties - is dit niet de plek voor jou. Want die rukken ze zonder pardon weg.
Onbelangrijk.
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Financiële stress
Ik word gek van de financiële stress.
Hoewel ik er op papier nog redelijk voor sta, stapelt alles zich op. Steeds weer onverwachte tegenslagen.
Een voorbeeld: het energienoodfonds – daar kwam ik niet doorheen. En wat krijg ik deze week? Een brief van de gemeente waarin staat dat je het kunt aanvragen. Maar het fonds is inmiddels gesloten. Wat heb ik daar nu nog aan? Ik doe mijn best, regel wat ik kan, maar het is alsof je tegen een muur vecht. Die constante druk, die onzekerheid… het vreet aan je. Het maakt me angstig, gespannen, uitgeput. Vooral voor ouderen is dit systeem eerlijk.Pim- Alle reacties weergeven...
-
Hoi Pim Ik herken je verhaal helemaal. Wat doe je om te ontspannen tegen deze spanning?
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Angst voor ziektes
Hi allemaal. Ik heb sinds een paar maanden vreselijke angst voor ziektes en voor de dood. Zo erg dat ik nu thuis zit en aan medicatie zit en hulp krijg. Ik werk nog paar uur vanuit huis wat ik prettig vind omdat ik dan iets om handen heb.
Ik heb deze week een lichamelijke onderzoek en zo ontzettend nerveus. Bang dat ze iets vinden. Die angst is niet meer leuk. Hele dag Google (wat natuurlijk niet helpt).
Ik weet niet meer wat ik met mijn gedachte aan moet en isoleer mijzelf. Ik hoop dat er gauw verbetering komt.Mary- Alle reacties weergeven...
-
Hallo mary
Probeer afleiding te zoeken. Ga wandelen. Naar buiten. Contact met anderen. Erover praten. En zeker niet op Google kijken. Dat heeft geen zin. En goed dat je hulp krijgt. Het zal tijd nodig hebben. Succes komende week. Ik hoop dat het mee valt. Je kunt je wel druk maken. Maar daar verander je niets mee. Sterkte!K
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Een dal bereikt
Twee en een half jaar geleden werd ik plotseling depressief met daarbij hevige angstklachten. Ik wist niet wat me overkwam: 4 nachten niet geslapen, constant hevig trillen, niet meer weten wat ik met mezelf aan moest, zowel lichamelijk als geestelijk en zelfs denken aan de dood. Kortom, ik was gewoon heel erg ziek.
Meteen in therapie gegaan en medicatie gekregen. Een lange tijd gewerkt aan mijn problemen en samen met de medicatie is het mij gelukt de depressie redelijk mijn leven uit te werken. Ik kreeg weer zin in dingen en de grijze sluier over mijn leven trok weg.
De angsten waren ook minder. Ook dat kwam natuurlijk deels door die 30mg citalopram die ik elke dag nam, maar tijdens therapie lag de nadruk vooral op de depressie omdat die ook lange tijd de overhand nam.
Omdat ik graag weer wat meer emoties wilde voelen nu het weer wat beter met me ging, heb ik ervoor gekozen om de citalopram af te bouwen, in stapjes van 5mg per maand. Achteraf gezien, toen ik bij de 10mg aankwam, waarschijnlijk te snel. Ik kreeg weer erg veel last van angst en een constant opgejaagd gevoel. In overleg met de huisarts besloot ik weer terug te gaan naar 15mg (ging ook zeker niet zonder slag of stoot) en ook weer hulp te zoeken bij mijn psycholoog, dit keer meer om de angst aan te pakken.
Dat was twee weken terug en inmiddels zit ik al anderhalve week in Italië, want ik had toen het goed ging een vakantie gepland met een vriendin. De eerste week ging het best wel goed met soms een klein paniekaanvalletje in mijn slaap (want dan verwerk je je hele dag), maar werd dan redelijk snel weer rustig.
Helaas zit ik nu hier te schrijven op dit forum omdat ik al sinds half 12 een soort langdradige paniekaanval heb met veel lichamelijke klachten. Ik heb al geprobeerd mij rustig te krijgen met meditatie e.d. en zelfs 10mg oxazepam is niet genoeg om de angst te onderdrukken.
Wat doen jullie in zo'n geval? Ik wil gewoon heel graag slapen!!Vicky-
Ik snap jou helemaal. Ik gebruikte Citalopram 30mg voor mijn angsten. Het ging goed en ging iom de huisarts voorzichtig afbouwen naar 10mg. Daarna een buikvirus opgelopen en al mijn angsten kwamen weer naar boven. Nu weer aan de 30mg. Hoe is het nu met je?
Vanessa -
Hebben jullie ook vermoehijd van de citalopram????
Anoniem - Alle reacties weergeven...
-
Wat herkenbaar allemaal, ik slik quitiapine 10 mg als inslaper en het haalt de scherpe randjes van je gedachten weg. Ik zit inmiddels een jaar thuis.
M&M
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Ontwenningsverschijnselen paroxetine
Vriendin heeft tijdje paniekaanvallen gehad, deanxit gekregen en kon terug normaal leven , door zware stressperiode toch hervallen, deanxit werkte niet meer, zeer snel in een vicieuze cirkel van paniek en angst geraakt die niet meer houdbaar was met 2 kleine kinderen in huis.
Crisisopname van 4 weken gehad, hoop medicatie, na 4 weken mocht ze naar huis en werd haar nog paroxetine voorgesteld omdat het niet veel beter werd.
Omdat ze extreem heftig reageert op alle soorten van medicatie werd voorgesteld om in stapjes van 5:Mg per week omhoog te gaan. Dus begonnen met 5 Mg. Na een week naar 10mg. Maar ze werd enkel angstiger, onrustiger, extreem duizelig, overgeven enz..
Op aanraden van psychiater terug een week moeten afbouwen van 10 naar 5 en daarna onmiddellijk naar fluoxetine overgezet omdat dit veel minder heftige bijwerkingen zou moeten hebben.
In totaal heeft ze dus maar 2-3 weken paroxetine geslikt maar ze trekt het niet meer van de angst en bijwerkingen. Ze kan gewoon niets meer. Durft zelfs de kinderen niet meer zien.. iemand met soortgelijke ervaring of iemand die weet of die bijwerkingen lang kunnen duren? Want op deze manier ziet haar zelf niet lang volhouden.
Bedankt alvast voor je reactieJosJos 0Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Setraline ophogen naar 75mg weer bijwerkingen..
Goede morgen,
Na 6 weken op 50mg te zijn geweest, nu op advies van de HA opgehoogd naar 75mg. Dit omdat ik een heftige terugval had in de angst en paniek.
Nu merk ik dat de bijwerkingen ook weer heftiger worden. Zoals misselijkheid en wazig in het hoofd.
Zijn er hier meer mensen mee bekend?Miranda- Alle reacties weergeven...
-
Hallo lees eens een stuk over rtms op Google mischien iets voor jouw. Heb er zelf geen ervaring mee .maar ga dit wel proberen mvg ....anoniem
Anoniem
Deze ervaringen zijn onderdeel van een afgeronde reeks persoonlijke verhalen.
Meer ondersteuning nodig?
Therapie bij angsten →
Op zoek naar tips?
Tips bij angsten →