Wat kunnen TCK’s zelf doen ter voorbereiding op een verhuizing of terugkeer naar het paspoortland?-3.
Zit je niet lekker in je vel, praat met iemand over je gevoelens. Dit kunnen ouders, familie, een leraar of een professional op school zijn. Het gezin maakt hetzelfde door als jij dus zij kunnen een luisterend oor, veiligheid en ondersteuning bieden. Het is belangrijk dat je iemand vindt waarbij jij je goed voelt en met wie je een vertrouwelijk gesprek kunt voeren.
Besef en erken dat je niet de enige bent die deze gevoelens heeft en vraag je af wie je hiermee kan helpen. Stel jezelf de vraag: “Wat is het ergste wat kan gebeuren?” Het is ook belangrijk om jezelf niet af te zonderen. Afzondering maakt de problemen alleen maar groter. Probeer te verbinden met de mensen die je vertrouwt zodat zij jou kunnen helpen met jouw problemen.
Voor ouders is het belangrijk om aan de relatie met hun kind te blijven werken, ook in de nieuwe omgeving en ook al is het rond de verhuizing erg druk. Er komen soms tijden van weerstand voor. Als die tijden komen, probeer dan te denken aan het volgende:
• Toon je liefde. Hoe groot een kind ook mag lijken, toch vinden
kinderen het op deze leeftijd ook fijn om te zien en voelen dat je van
ze houdt.
• Luister naar je kind. Dat wil zeggen, hoor wat je kind zegt. Advies
geven en de les lezen, komen de communicatie tussen jou en je kind
zeker niet ten goede.
• Probeer je oprecht te interesseren voor de wereld van je kind. Het
helpt om interesses te delen met elkaar.
• Probeer het verdriet niet om te draaien in: “Je zult zien dat het
uiteindelijk heel leuk is daar” en “Ik denk dat de voetbalclub daar nog
veel leuker zal zijn.”
Op deze manier geef je geen ruimte aan de gevoelens van je kind. Je
gaat rationaliseren en beloften doen waarvan je niet weet of je ze wel
waar kunt maken.
• Het is belangrijk om tijd en aandacht te geven aan de kinderen en
voortdurend met hen in gesprek te blijven. Duidelijk zijn over regels en
grenzen maar tegelijk ook flexibel zijn en heel belangrijk, een veilige
plek creëren. Het is de taak van de ouders om de kinderen zodanig te
ondersteunen zodat het kind om kan gaan met het zich steeds
herhalende verdriet van afscheid nemen.
• Wanneer het gezin op vakantie gaat in het paspoortland, probeer dan
iedere keer naar dezelfde plaats terug te keren zodat kinderen het
gevoel hebben dat er tenminste één plaats in hun paspoortland is, dat
zij hun thuis kunnen noemen.
Zit je niet lekker in je vel, praat met iemand over je gevoelens. Dit kunnen ouders, familie, een leraar of een professional op school zijn. Het gezin maakt hetzelfde door als jij dus zij kunnen een luisterend oor, veiligheid en ondersteuning bieden. Het is belangrijk dat je iemand vindt waarbij jij je goed voelt en met wie je een vertrouwelijk gesprek kunt voeren.
Besef en erken dat je niet de enige bent die deze gevoelens heeft en vraag je af wie je hiermee kan helpen. Stel jezelf de vraag: “Wat is het ergste wat kan gebeuren?” Het is ook belangrijk om jezelf niet af te zonderen. Afzondering maakt de problemen alleen maar groter. Probeer te verbinden met de mensen die je vertrouwt zodat zij jou kunnen helpen met jouw problemen.
Voor ouders is het belangrijk om aan de relatie met hun kind te blijven werken, ook in de nieuwe omgeving en ook al is het rond de verhuizing erg druk. Er komen soms tijden van weerstand voor. Als die tijden komen, probeer dan te denken aan het volgende:
• Toon je liefde. Hoe groot een kind ook mag lijken, toch vinden
kinderen het op deze leeftijd ook fijn om te zien en voelen dat je van
ze houdt.
• Luister naar je kind. Dat wil zeggen, hoor wat je kind zegt. Advies
geven en de les lezen, komen de communicatie tussen jou en je kind
zeker niet ten goede.
• Probeer je oprecht te interesseren voor de wereld van je kind. Het
helpt om interesses te delen met elkaar.
• Probeer het verdriet niet om te draaien in: “Je zult zien dat het
uiteindelijk heel leuk is daar” en “Ik denk dat de voetbalclub daar nog
veel leuker zal zijn.”
Op deze manier geef je geen ruimte aan de gevoelens van je kind. Je
gaat rationaliseren en beloften doen waarvan je niet weet of je ze wel
waar kunt maken.
• Het is belangrijk om tijd en aandacht te geven aan de kinderen en
voortdurend met hen in gesprek te blijven. Duidelijk zijn over regels en
grenzen maar tegelijk ook flexibel zijn en heel belangrijk, een veilige
plek creëren. Het is de taak van de ouders om de kinderen zodanig te
ondersteunen zodat het kind om kan gaan met het zich steeds
herhalende verdriet van afscheid nemen.
• Wanneer het gezin op vakantie gaat in het paspoortland, probeer dan
iedere keer naar dezelfde plaats terug te keren zodat kinderen het
gevoel hebben dat er tenminste één plaats in hun paspoortland is, dat
zij hun thuis kunnen noemen.
