Als ik mijn cliënten het dringende advies geef om alle werkzaamheden voor een periode neer te leggen vanwege overspannenheid of burn-out, duurt het altijd even voordat het besef omgezet kan worden in daden.
Dat is logisch, want mensen die zo vermoeid raken, zijn vaak harde werkers die zich (vaak over-)verantwoordelijk voelen en alles heel goed willen doen. Dat loslaten vraagt om een vaak diepgeworteld oud patroon onder ogen te gaan zien en dat valt niet mee.
Uiteindelijk geeft het een enorme opluchting, als de last losgelaten mag worden; er weer ruimte komt voor ademhalen, uitrusten, tot zichzelf komen en er nieuwe, fijnere wegen ingeslagen kunnen worden.
Ga je deze uitdaging aan?
Dat is logisch, want mensen die zo vermoeid raken, zijn vaak harde werkers die zich (vaak over-)verantwoordelijk voelen en alles heel goed willen doen. Dat loslaten vraagt om een vaak diepgeworteld oud patroon onder ogen te gaan zien en dat valt niet mee.
Uiteindelijk geeft het een enorme opluchting, als de last losgelaten mag worden; er weer ruimte komt voor ademhalen, uitrusten, tot zichzelf komen en er nieuwe, fijnere wegen ingeslagen kunnen worden.
Ga je deze uitdaging aan?
