Als naasten van een persoon die gedrogeerd is geweest en zelf niet weet wat hij heeft meegemaakt is het lastig om te bepalen wat het beste is. Vertel je het hem of laat je hem in het ongewisse. Het ligt een beetje aan wie en hoe het slachtoffer is: leeftijd, iq, leefomstandigheden, karakter enz. Als u het slachtoffer wilt inlichten: houdt het kort en vul niets voor hem in. De gedrogeerde persoon weet vaak niet wat hem is overkomen. Deze geheugenstoornis kan levenslang zijn en plotseling geactiveerd worden door iets waardoor brokstukken geheugen naar bovenkomen uit het onderbewuste. De gedrogeerde heeft moeite om het meegemaakte te plaatsen in zijn leven. Het is wel belangrijk dat het zijn werkelijke belevenis is en niet wat iemand uit zijn naaste omgeving denkt te weten wat hij heeft meegemaakt. Het beste is te erkennen wat hij vertelt in goed vertrouwen. Zorg dat er een vertrouwensband is. Laat de gedrogeerde persoon zelf beslissen wanneer hij gespecialiseerde hulp wil van bijv een therapeute. Zet de gedrogeerde niet aan om te praten met u over wat u weet over hem. Laat het slachtoffer zelf komen en in eigen tempo verwerken wat hem is overkomen. Vertrouw er op dat wat hij dan verlaat bewust meemaakt gedragen kan worden door hem. Bevestig zijn leven door erkenning van zijn werkelijkheid, het zal helend werken. Deze slachtoffers horen eigenlijk recht te hebben op levenslange toegang tot hulpverleners.
Wilt u zelf hulp daarbij als naaste, zoek hulp bij een therapeute. Ga vooral discreet om met de feiten die u weet over het slachtoffer, zodat deze geen last heeft van vreemde die hem aanspreken.
Wilt u zelf hulp daarbij als naaste, zoek hulp bij een therapeute. Ga vooral discreet om met de feiten die u weet over het slachtoffer, zodat deze geen last heeft van vreemde die hem aanspreken.
