Perfect Imperfect

Perfectionisme blijkt niet altijd mogelijk in de praktijk.
Onbewust leg je de lat zo hoog voor jezelf dat dit eigenlijk altijd met een (prestatie)druk samengaat.
En dit kan weer ten koste gaan van sfeer in relaties met anderen. Herkenbaar? Iets is niet wat het lijkt of hoort te zijn.
Wordt dit vervolgd door ontspanning en tevredenheid of juist meer…
Imperfectie daarentegen gunt jou een moment om iets te kunnen loslaten en te reflecteren. Hoe doe jij dit?