Om het minste of geringste boos? Je kunt het niet helpen, maar je ontploft? Je weet wel dat het niet handig is en gedoe geeft, maar iets neemt je over?
Ik zie het regelmatig in mijn praktijk. Meestal betekent het dat boosheid je 'go-to' route is geworden voor iets anders.
Welke pijn bescherm je met je woede? Wat is er zo gevoelig, kwetsbaar in jou, dat je het met hand en tand verdedigen moet?
Het kan zijn dat je een wat 'allergische' reactie hebt op de woorden gevoelig en kwetsbaar. Begrijpelijk.
Zou het zo kunnen zijn dat juist díe delen van jou onderdrukt en veronachtzaamd zijn? Het dingetje is, met delen van jezelf die je weg wilt houden, is dat dat niet kan.
Je kunt ze niet amputeren. Het tegenovergestelde is nodig; ze hebben wat aandacht en zorg nodig. Die ze al véél eerder hadden moeten krijgen van anderen in jouw omgeving.
Wat denk je? Tijd voor een nieuwe weg?
Ik zie het regelmatig in mijn praktijk. Meestal betekent het dat boosheid je 'go-to' route is geworden voor iets anders.
Welke pijn bescherm je met je woede? Wat is er zo gevoelig, kwetsbaar in jou, dat je het met hand en tand verdedigen moet?
Het kan zijn dat je een wat 'allergische' reactie hebt op de woorden gevoelig en kwetsbaar. Begrijpelijk.
Zou het zo kunnen zijn dat juist díe delen van jou onderdrukt en veronachtzaamd zijn? Het dingetje is, met delen van jezelf die je weg wilt houden, is dat dat niet kan.
Je kunt ze niet amputeren. Het tegenovergestelde is nodig; ze hebben wat aandacht en zorg nodig. Die ze al véél eerder hadden moeten krijgen van anderen in jouw omgeving.
Wat denk je? Tijd voor een nieuwe weg?
