Trauma ervaringen

Vroeger in mijn jeugd ben ik op het schoolplein vaak gepest en mijn ouders, vooral mijn moeder, maakte vaak kleinerende opmerkingen, zoals:'Dat kun je toch niet', of 'Het wordt nooit wat met jou'.

 

Ik denk dat ik daardoor weinig zelfvertrouwen heb. Met behulp van EMDR heb ik deze trauma's aangepakt en sindsdien kan ik dit meer achter me laten en voel ik mij sterker.

Een paar jaar geleden ging ik naar een psycholoog toe omdat ik niet lekker in mijn vel zat. Na een paar sessies verwees de psycholoog mij door naar een andere psycholoog die ervaring had met EMDR, een methode om trauma's te verwerken. In het begin vond ik dat vreemd, omdat ik eigenlijk dacht geen trauma's te hebben. Ik heb toen toch verder durven onderzoeken.

 

Met de nieuwe psycholoog werkte ik aan een aantal 'kleine' vernederingen, pesterijen, en machtmisbruik in mijn vroege jeugd en adolescentie. Ik dacht altijd dat ik dat allang had verwerkt. Niets bleek minder waar.

 

Tijdens de EMDR kwamen sommige gevoelens veel heftiger boven dan ik had verwacht. Het resultaat heeft me verbaast. Ik ben af van een last die eerst onbekend voor me was. Ik leef lichter en gezonder. En ik vertrouw andere mensen veel meer. Ik zou het van de daken willen schreeuwen en iedereen EMDR aan willen raden. Mij heeft het zoveel goeds gedaan!

Ik heb de afgelopen jaren ontzettend veel trauma's opgelopen en er lijkt maar geen eind aan te komen. Ik heb zoveel behoefte aan rust en een veilige plek waar ik liefdevol benaderd word. Een plek om te ontspannen en me welkom te voelen.

Ik heb vorig jaar een heel heftige bevalling gehad met een ziekenhuisopname en een keizersnede die heel moeizaam ging. Veel pijn en het duurde heel lang.

 

Sindsdien heb ik veel lichamelijke klachten, maar komen de beelden van die tijd steeds maar in mijn hoofd.

 

Met behulp van EMDR heb ik die tijd achter me kunnen laten en de beelden zijn minder aanwezig. Ook fysiek voel ik me daardoor beter.

Nu bijna 4 jaar geleden ging het mis met een mentale neerwaardse spiraal. Ik zocht en vond wel therapeuten maar niet echt iemand die tot de kern kwam of het ware probleem wel doorzag. Maar ik wist het zelf niet echt. Depressie was duidelijk maar ik voelde zelf dat dit niet klopte en dat er iets was, meer was.

 

Heel laat, veel te laat ben ik naar een dokter geweest en anti-depressiva gevraagd en verwees ze me door naar psychologenpraktijk die zij nodig achtte. Heel snel kwam diagnose Ptss. Wat eigenlijk de eerste keer was dat ik mezelf begon te begrijpen.

 

Er werd EMDR-therapie voorgesteld. De eerste minuten van de sessie, hoewel ik echt me ingelezen had over de therapie en erin geloofde, dacht ik dit is te belachelijk voor woorden. Hoe gaat dit me helpen? Een 10 tal minuten later begon ik weerstand te krijgen. Want het gaat diep en er komen zaken naar boven waarvan ik zelfs niet wist dat ik er.mee worstelde.

 

Ik was na een klein uur compleet mentaal geradbraakt. En ja...ik heb 2 dagen niets anders gedaan dan op de zetel gelegen. En ik wou nooit meer teruggaan. Maar raar het klaart snel ook op. Goed want op zich moet je na een week weer terug voor de volgende sessie. Dat was met veel weerstand omdat je weet wat er kan komen. Opnieuw zwaar. En weer opnieuw van slag erna maar het betert keer op keer. Voor mij was dit hetgeene dat me het hardst vooruit geholpen heeft. Het was niet zo dat ik erna genezen was maar de weg was vrijgemaakt. Het was verschrikkelijk brutaal maar zo effectief. Een aanrader. Ga bij therapeuten met ervaring want er is wel nazorg nodig. Dit kan iets losbrengen dat alles door mekaar schudt.

Ik heb cptss en Adhd
Ik heb genoeg traumas mee gemaakt.En ik heb ze aardig kunnen opruimen met Emdr. En nu heb ik nog rest traumas waar ik op dit moment tegen aan loop is. Mijn oude patronen doorbreken en overtuigingen loslaten. Maar dat is niet zo makkelijk dan ik hoopte dat het was. Ik mediteer elke dag. Ik lees veel. Alleen merk ik steeds dat ik nog veel oude overtuigingen heb. En een aantal emotionele triggers.

Hallo,
ik heb een vraag. Ik heb al sinds ik klein ben last van dwanggedachten de hele dag door. Ik ben nu in de twintig en sinds een paar jaar heb ik ook veel last van zeer hevige emoties die snel en sterk wisselen. Het ene moment voel ik me blij. Het andere moment voel ik zo wanhopig dat ik mezelf wel eens pijn doe. Ik ben hiervoor ook net begonnen met behandeling maar er is iets wat ik niet zo goed weet te vertellen.

 

Ik was een heel gevoelig kind en had veel last van schaamte. Bepaalde dingen vroeger vond ik helemaal niet leuk. Ik heb geen slechte ouders dus ik voel me schuldig als ik dit vertel maar toch vraag ik me nog steeds erg af of dit een klein trauma heeft opgelopen. 

Mijn verhaal gaat over te korten in mijn jeugd, emotionele verwaarlozing en te vroeg volwassen geworden. Ik ben 2,5 jr geleden uitgevallen met een burnout en psychose. Dit is behandeld.

 

In vervolg daarop toch mijn verleden eens besproken bij de psycholoog.
Nooit echt gedaan ook. Was lastig om ermee te beginnen. Uiteindelijk blijkt dat ik ook ptss heb. Nu een traumatraject. Misschien nog schematherapie in de toekomst.

Ik vind mijn proces zwaar en pittig. Ik hoop dat het snel beter gaat worden en mijn ptss klachten verminderen.

Ik heb eigenlijk al zo lang ik mij kan herinneren last van een gevoel dat ik iedereen altijd moet pleasen en dat ik de grootste mislukking ben als iets een keer niet lukt. Ik heb altijd enorm veel stress aangezien ik alles dus ook het beste of in elk geval heel erg goed wil doen.

 

Dit heeft in het verleden en nu ook weer tot een burn out geleid. Dit gaat vaak gepaard met een depressie of op zijn minst negatieve gevoelens. De laatste tijd gaat het bijzonder slecht ik ben erg depressief en vooral ook zo moe dat niks me meer lukt.

 

Hiervoor ben ik eerst bij de huisarts geweest en later werd ik doorgestuurd naar een psycholoog. Hier kwam ik er achter dat mijn problemen waarschijnlijk zijn verbonden aan een trauma uit mijn jeugd. Ik vond dit eerst lastig om te horen.

 

Ik ben vroeger erg gepest en dat zou waarschijnlijk de oorzaak zijn. Voor mij is dit natuurlijk nieuw en ik weet niet goed hoe ik hier mee moet omgaan. Ik kan mij namelijk niks meer herinneren van die tijd ook omdat ik het eigenlijk juist een beetje heb verdrongen. Ik heb geen idee wat een trigger zou kunnen zijn voor mij en waarom. Ik geloof het allemaal wel, maar op dit moment voel ik mij erg rusteloos omdat ik niet weet wat ik moet doen en kan verwachten.

Sinds kort zit ik in een EMDR traject. Ik denk dat het aan het werken is. Het geeft me zo nu en dan meer lucht en licht in het leven. Anderzijds brengt het de engste flashbacks met zich mee en donkerste momenten. Soms is het ondraaglijk die pijn en het verdriet. Maar ik zal erdoorheen moeten en denk dat dat bij het traject hoort. Mijn therapeute zegt dat ik het goed doe.
Ik heb hiervoor ook al eens aan mijn trauma gewerkt doormiddel van exposure therapie. Dat werkte niet goed genoeg, dus nu maar deze vorm, ook al is het doodeng.

Wat ik ook merk is dat ik meer over vroeger na ga denken, sinds ik zo erg in mijn trauma duik. Ik snap gewoon niet waarom ik daar zo weinig van weet. Ben bang dat ik onbewuste trauma’s heb weggeduwd, dat zeggen ze vaak als je je niks van je jeugd kan herinneren.